Ultraviyole doğanın ve makro fotoğrafçılığın büyüsü | Bukadarnet Teknoloji Sağlık Sağlıklı Yaşam Diyet
Ultraviyole fotoğrafçılığı nispeten az sayıda fotoğrafçının keşfedebileceği bir konudur ancak çoğu insanın düşüncesine göre ekipmana daha az yatırım yaparak keşfetmek büyüleyici bir alandır.
Fotoğraflarımın çoğu, kendi gözlerimle göremediğim dünyayı dolaşıyor. Bu “görünmeyen dünya” yaklaşımı, günlük dünyevi sıradan konuların dünyevi görüntülerini güzelleştirebilir. Kendi spektrumumuzun ötesinde ışığı kullanmak, bu keşiflere başlamak için harika bir yoldur; ultraviyole fotoğraf dünyasına girmek.
Açıklamak gerekirse: İki tür mor ötesi fotoğraf var. UV yansıması ve UV floresansı. UV yansıtma, UV ışığı (güneş veya tam spektrumlu bir ışık kaynağı gibi) içeren bir ışık kaynağı kullanıyor ve sadece kamera sensörüne çarpan ultraviyole ışığı topluyor. Bu, kızılötesi fotoğrafçılığı için yapacağınız işleme benzer, ancak spektrumun diğer ucunda bir kamera modifikasyonu gerektirir.
Ayçiçeklerdeki boğa göz deseni gibi, yalnızca böceklerin görebileceği çiçeklerdeki gizli kalıpları ortaya çıkarabilir ve polinatörleri çekmek için birçok çiçekte etkili bir şekilde “iniş şeridi” olarak görünen şeyleri ortaya çıkarabilir.
Yukarıdaki sağ alttaki resim, UV ışığı toplayarak yapılır. Alt orta görünür ışıktır ve sol aynı ayçiçeğin kızılötesi görüntüsüdür. Koyu desen kesinlikle ilginç olsa da, çiçek floresan (büyük görüntü) yaptığınızda şeyler neredeyse büyülü olur. UV ışınımı normal bir modifiye edilmemiş kamera gerektirir, ancak yalnızca saf UV ışığından emin olmasına özen gösterilmesi konuyu vurur. Çerçevedeki herhangi bir şey fluoresorsa, görünen ışık kameraya geri döner.
İlginçtir, doğadaki her şey hemen hemen bir dereceye kadar floresanlaşır. Akrepler veya UV ışık altında parlayan bazı millipedes hakkında bir şeyler duymuş olabilirsiniz, ancak yeterince UV ışığı öne çıkarırsanız, her şey “parlıyor” olabilir. Işık yoğunluğu anahtardır ve görünür spektruma sızıntı yüzdesinin bir kısmı bile sonuçlarınızı kirleteceği için “saf” olması gerekir.
Bu, morötesi ışın için tipik bir ayar. Bu Yongnuo 685 flaşlarının her biri yalnızca UV ışığı çıkışı sağlayacak şekilde değiştirildi ve işlem yalnızca yaklaşık beş dakika sürüyor. Flaşın sökülmesi gerekir ( Uyarı : Açtığınız yüksek gerilim donanımlarıdır) Flaş düzgün boşaltılamazsa ve yanlış bileşenlere dokunursanız kendinize ciddi zarar verebilir veya öldürebilirsiniz. Nasıl başa çıkacağınızdan emin değilseniz bunun gibi ekipmanlarla profesyonel bir kişiye verin.) ve xenon flaş tüpünün önünde olan iki plastik parçasını çıkarın. Bunlar flaş ışını kontrol eder, aynı zamanda UV ışığını da bloke eder.
Flaşın yanlarındaki kauçuk dairelerin altında iki vida ve birkaç kelepçe var, bu karmaşık bir prosedür değil. Bunlar bittiğinde ve flaş yeniden birleştirildiğinde, ışığı sadece UV’ye filtrelemeniz gerekir. Harika bir iş çıkaran iki 77mm filtrenin birleşimini kullanıyorum: Hoya U340 ve MidOpt BP365. Bu filtrelerin her biri görünür spektrumun çok küçük bir bölümünü sızdırıyor; Bir kırmızı, diğer sızıntılar menekşe sızdırıyor. Birlikte, hepsini engellerler. Elverişli bir şekilde, kameranın göremediği kızılötesi ışığın da geçmesine izin verdikleri için birden fazla amaca hizmet edebilirler.
Her flaş modifikasyonunun maliyeti 500 dolar civarındaydı, bu nedenle bu fotoğraf alanına girmek iyi bir mercekten daha az maliyette.
Nokta boşluğunda % 100 çıktıdaki bu flaşların üçünde yukarıdaki resim hala ISO 5000’de çekilmeye ihtiyaç duydu. Bir erik yaprağı üzerinde bir böcek tarafından şenlendirilen yaprak biti hiç tuhaf görünmedi. Kesin nedenden emin değilim ancak yaprak bitleri ve küçük örümcekler yeşil renkle floresan eğilimindedir.
Çoğu böcek gözü maviyi floresan, ancak çiçekler birçok farklı renk içerebilir – sarı bir bayan terlik orkide sarı “ayakkabısı” nı korur ancak normalde yeşil yapraklar kızarır.
Buradaki anahtar sabit deneydir. Bazı çiçekler veya böcekler floresan yapma biçiminde tamamen ilgisizdir, diğerleri şok edici derecede canlıdır. Hiçbir şeyin dünyayı bu şekilde göremediğinin fark edilmesi önemlidir; görünen tüm ışığın ışık kaynağından filtrelenmesini gerektirir. Böcekler, bu cicada görüntüsü gibi, UV yansıyan görebilirsiniz:
Ancak aynı cicada’yı karanlık bir odada mi çekip görünen ışığı topladığın zaman? Açık kanatlar, mavi parlak bir bilimkurgu gölgesine dönüşüyor. Bazı kuyruklu yunuslar için de aynı durum geçerlidir, ancak daha küçük kanatlı böceklerin çoğu tepkisizdir. Bu konuda bazı araştırmalar yapıldı ve elastomerik “resilin” proteini ve azot içeriğini bu parlayan özelliklerle ilişkilendirmiş görünüyor ancak konuyla ilgili bilimsel makalelerin eksikliğinden şaşıyorum.