Umuda acıkmalı önce insan! - M. Faik Özdengül
Ana SayfaGünün HaberleriMemleket E-GAZETEResmi İlanlarArşivSitene EkleAnasayfam YapBIST 79.433Altın 125,714Dolar 3,0724Euro 3,3451Konya 12 °CGÜNCELLEME - FETÖ'nün darbe girişimine ilişkin soruşturmaKabin memuru otel odasında ölü bulunduCüneyt Çakır, Suudi Arabistan'da maç yönetecekBingöl'de sokak düğünlerine yasakBeşiktaş'ta, Gençlerbirliği maçı hazırlıklarıOrman ve Su İşleri Bakanı Eroğlu Antalya'daKazan'ın adı "Kahramankazan" oluyorÇevre ve Şehircilik Bakanı Özhaseki:"Vefatının 80. Yılında Akif'i Anmak, Asım'ı Yaşamak" programıTrabzonspor kafilesi Çorum'a geldiTAP'ta 400 arkeolog görev alacakAlmanya'da sığınmacılara saldırıYıldırım Başbakanlık muhabirleriyle buluştuŞırnak'ta toplu iş yeri kapatma yasağıKardemir Karabükspor'da, Fenerbahçe maçı hazırlıklarıYEREL GÜNDEMKONYA SPORİLÇELERGÜNDEMKONYA MAGAZİNEKONOMİTÜRKİYEDÜNYASPORPOLİTİKADİĞER »3. SAYFAMEDYATEKNOLOJİÖNE ÇIKANLAROTOMOBİLKÜLTÜR SANATSEÇİM 2015RAMAZANSAĞLIKEĞİTİMYAŞAMSİZDEN GELENLERRÖPORTAJUmuda acıkmalı önce insan!Ana Sayfa» Yazarlar» M. Faik Özdengül25.08.2010 18:08M. Faik ÖzdengülMutluluk içinde bulunduğun hale şükürdür, derler. Emin değilim ancak bana söyleyen Hadis diye söylemişti. Umudu yazıyım istemiştim bugün. Umut deyince beklemek eklendi yanına. Peki neyi?Bekleyen insanların bir durağı olur. Bir yerlerde, bekledikleri bir şeyi bekledikleri bir yer.Dünya bekleyen insanların durağı mı ki?Neyi beklediklerini bilenler de var. Bilmeden öyle bekleyenler de. Beklerken hissedilenler duygu askerleri. Bekleyen insanların diyalogları duyduklarımız. Beklemelerini birbirlerinin beğenmeyip kavga edenlerin halleri seyredilenler. Sonra seyredenlerin yorumları yazılıp çizilenler. Dünya da bekler. Neyi beklediğini bilerek bekler hem.Bu bekleyenlere hep bir mesaj ulaşmıştır. Ulaşmaya da devam eder. Yani hep bir mesaj ulaştıran var. Gözlerini kulaklarını kalplerini açsınlar da duysunlar diye. Duyanlar gibi duymayanlar da pek çok. Görenler gibi görmeyenler de. Umut bekleyenlere sunulan hoş bir yemek. Umuda acıkmalı önce insan. Bir çok açlığı da belki bu yüzden çeker, bu yüzden acıkır dururuz.Kendi beklentilerim bir yana hep beklentilerini ve beklemenin zorluklarını dinleyip dururum. Görürüm bekleme sancısını. Gidip gelenlerden, kendi gittiğim yerlerden bilirim. Hep bir durak daha var. Ulaştıkça umutlanılan. Ve hep söylerim en uzaktakine umutlanalım diye. Gitmediği yeri nerden bilip de umutlanacak ki insan?Duyguyla akılla mümkün mü ki?Kesinlikle değil. Önce bunlarla mümkün olmadığını anlamalı. Bunu anlatmak çok uzun zaman alıyor. İlle de bir mesaj ulaşmalı. İlle de bir mesaja ulaşmalı insan. Mutlak bir mesaj aramalı. Bir harita. Bir yol haritası. Umutla yaşanıyor biliyoruz. O yüzden Kutsal Kitap umutsuzluğu yasaklıyor. Ne güzel umudu canlı tutmak. Biliyor musunuz ki umudu yeşil olanların baharları daha erken olurmuş. Sonra onlar yazın ardından kışa girileceğini ellerindeki mesajlardan bildikleri için yeni baharın da geleceğini bilip yine umutlanırlarmış. Umut deyince eğri bir dal gelir hep gözümün önüne. Başı eğri ama yüreği kutlu. Kendisi yeşil. Rüzgara aşık. Başı ile yüreği yakındır onların birbirlerine. Arada kaldırırlar başlarını. Büyüklenmeden değil. Umutla bakılan güzelliği görmek için. Umudun yeşerttiği gönüller güzel bakar. Güzele bakar hep. Çünküüüü umud edilen çok güzellll.Umudu vermiş bize. Tutunun demiş. Ucu Onda sağlam bir ip umut. Lakin bu eğri ve yeşil dalı biraz sulamak gerek. Niyazla. Duayla. Gözyaşıyla. İşte mutluluk. Niyazla beslenen umut.Dün öğrendiğim bir niyazı yazmalıyım şimdi sonra da bir Turgut Uyar şiiri ilave etmeliyim sonuna yazının. Önce niyaz:“Ya Rabbi Kur’anı kalbimizin baharı eyle. <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />Umudumuzu tazele. Yeşil kalsın dallarımız. Pak olsun gönüllerimiz. Sonra da renksizliğe ulaştır bizi.”Ve şiir:kente kapandık kaldık tutanaklarla bellisirk izlenimlerinden seçmen kütüklerindenyüzlerimiz temmuzdan ötürü sallanır ve uzarve her köşe bir tuzaktırbirer darağacıdır her meydan saatiöğle vaktini kesinlikle gösterenoysa hep güçlü dağları görmenin zamanıdırçığlığım uzun uzun kalır içimdeyani güller giyinmiş bir adam nerde ben nerderüzgâr bir dirimi dört yöne bölerken tepelerdeve gece duruşmasından yeni çıkmışkensabahın terazisi eksik tartar gölgemiartık öyle açık ki kuşkuya yer yokkim gelirse gelsin acıya hep yer vardırtutanaklarda duvar diplerinde ve bazı yerlerdeörneğin çukurova ve mekong köylerindeacıdır ağacın gölgesini yapanbunu herkes bilirkutsal acı besleyen acı sütünü emiyoruzyatıyoruz seninle terli döşeklerdesaati seninle kuruyoruz bir çalar saatisen donatıyorsun kalbimizikalbimiz çoğu zaman yeterli ve ürkekkendi çoğunluğunu kendi üreterekkente kapandık kaldık iki cadde iki alan bir saatmutsuzluk acıya varana kadarartık yeminimiz bir tatar gölgesi gibiöyle bir gölge ki belki çok dardırkısa vakitlerinde aceleci akşamınartık öyle açık ki kuşkuya yer yokacıya hep yer vardır aramızdadört cepli yeleğim aynı kolaylıkla taşır her şeyibozuk paraları da umutsuzluğu daaynı kolaylıkla tutmuş gibi olurumgüneşin yedi renk ayasınıbiliyor musun güçlü dağları görmenin zamanıdırşimdi bir bağırsan çok iyi biliyorumya da üst üste silah atsankent tepinir belki bütün kuşlar uçarbelki değil mutlakaamabir tanesi mutlaka kalır. (Turgut Uyar)
UYARI: Çok uzun metinler, küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.Yorumlarsevil köse25 Ağustos 2010 Çarşamba 10:04her yol aşılırönce amin diyorum,sonrada bu güzel yazı için sizi kutluyorum,teşekkür ediyorum.YAZININ İÇERİĞİ VE ŞİİR bu günüme düşen en güzel şeydi.evet umut bitmez,bitmemelidir,bizi ayakta tutan en önemli duygumuzdur,bilirizki en zor zamnalarda bile bizi aykata tutan umuda olan umudumuzdur,bir hal çaresi bulacaktır yaradan diye içimizi ferahlatırız.Bir düşünür şöyle der MALINI KAYBEDEN BİR ŞEYİNİ KAYBEDER,UMUDUNU KAYBEEN HER ŞEYİNİ KAYBEDER,yani her bir şey içimizdeki umutta saklı,ara ara umutsuzluk içimize misafirliğe gelmiş olsada,misafirin gidecek olması,geçici olarak gelmiş olması,tekrar umuda sarılmamız açısından kolay,şartlar ne olursa olsun,içimizde bir umut vardır,bize düşen umuda sarılmaktır.Nazım ın dizleriyle bitireyim,UMUDA BİN KURŞUN SIKSADA ÖLÜM,UMUDA KURŞUN GEÇMEZKİ GÜLÜM.....ölümüme bile meydan okuyan bir umutla,her yol aşılır.
saygılarımla88.229.23.20Yazarın Diğer Yazılarıİşin sonu21 Kasım 2014 Cuma 00:03Rüzgar taşısın bedenlerimizi21 Eylül 2011 18:10Cennet kuşları!14 Eylül 2011 17:55Bayram olsun!24 Ağustos 2011 17:53Diğer yol!17 Ağustos 2011 17:58Başka bir senarist var!03 Ağustos 2011 18:14Perde27 Temmuz 2011 18:03Mutluyum, heyecanlıyım!20 Temmuz 2011 18:20Geçer!13 Temmuz 2011 18:07Çünkü sen kulaksın!29 Haziran 2011 18:06Usulca!18 Mayıs 2011 18:05Yazarın Tüm Yazıları »