YABANCI ÖĞRENCİLERİN BAĞDAŞIKLIK ARAÇLARINI KULLANMA DÜZEYLERİNDE 4+1 PLANLI YAZMA VE DEĞERLENDİRME MODELİNİN ETKİSİ
Bu çalışmanın amacı; Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin bağdaşıklık ögelerini kullanımlarını artırmada 4+1 Planlı Yazma ve Değerlendirme Modelinin etkisini ortaya koymaktır. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden yarı deneysel model kullanılmıştır. Araştırma, ölçüt örneklemeye uygun olarak Kilis TÖMER’de B2 ve devamında C1 kurunda Türkçe öğrenen Suriyeli 20 deney ve 20 kontrol grubu öğrencisiyle yürütülmüştür. Yazma dersleri deney grubunda 4+1 Planlı Yazma ve Değerlendirme Modeline uygun olarak, kontrol grubunda ise Kilis TÖMER programına uygun olarak işlenmiştir. Uygulaması 12 hafta süren çalışmada veriler Bae (2001) tarafından hazırlanmış “Bağdaşıklık Türleri” kriterlerinden yararlanılarak oluşturulan “Bağdaşıklık Değerlendirme Formu” ile toplanmıştır. Verilerin analizinde ise yüzde (%), frekans (f) ve ortalama kullanılmıştır. Bu bağlamda; nicel değerlendirme yoluyla öğrencilerin bağdaşıklık araçlarını kullanma sıklıkları ve yüzdeleri öğrenci kompozisyonlarından elde edilen ön test ve son test verilerinin incelenmesiyle ortaya çıkarılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgularda; deney grubunda yer alan öğrencilerin ön test verilerine göre kâğıt başına düşen ortalama bağdaşıklık aracı sayısının 37.2 (%27.60), kontrol grubunda yer alan öğrencilerin ise 39.4 (%29.8) olduğu tespit edilmiştir. Son test verilerinde ise bu oranın deney grubu için 52.2’ye (%27.01) kontrol grubu için de 44.8’e (%24.68) yükseldiği ortaya çıkarılmıştır. Araştırma sonucunda, Türkçe öğrenen Suriyeli öğrencilerin yazılı anlatım ürünlerinde bağdaşıklık ögelerini kullandıkları ancak uygulanan 4+1 Planlı Yazma ve Değerlendirme Modeliyle öğrencilerin bağdaşıklık ögelerini kullanma oranlarının daha fazla arttığı tespit edilmiştir.
Yabancılara Türkçe öğretimi, yazma, planlı yazma ve değerlendirme modeli, bağdaşıklık.