Ali Refik - Ali Refik
Gerçek Sevgi (Ali Refik) 7 Şubat 2007 Aşk ve Romantizm
Biricik Sevdiğim, Aradan çok uzun bir zaman geçti biliyorum. Bu mektubu yazmak benim için çok güç. Lütfen sakin bir şekilde oku. Bilmeni istediğim birkaç önemli şey var. Ne olursa olsun, ne yaşamış olursak olalım seni daima sevdim ve seveceğim. Sen benim için çok özel ve çok değerli bir insansın. Bu güne kadar sadece sana sadık olarak yaşadım. Sana defalarca mektup yazdım ama postaya vermeye cesaret edemedim bir türlü. En fazla üç gün sürer, sonra sensizliğe alışmaya başlarım diyordum. Olmadı sevdiğim, olmadı, yapamadım...
Yüreğinize İhanet Etmeyin (Ali Refik) 5 Şubat 2007 Sevgi ve Aşk
Gözler Yalan Söylemez (Ali Refik) 5 Şubat 2007 Yaşam
“Eğer” dedi, “Gözlerinin içinde kendimi görürsem, beni seviyorsun demektir, o zaman arkadaş olabiliriz.” Ona bıraktım gözlerimi… Ona bıraktım kendimi, yüreğimi... Gözlerimin içine baktı.
Gitme Dur... (Ali Refik) 28 Ocak 2007 Sevgi ve Aşk
Gitme… Yalvarırım dur… Son nefesim sende kaldı...
Muhacir Kızı (Ali Refik) 8 Ocak 2007 Lirik
Fırtınalar kopar yüreğimin ıssız köşelerinde / Ayaklarımın altından akar bir nehir / Sarı bir ışık düşer hiddetle gökten yere / Rüzgar eser, yağmur yağar, bilmem nicedir / Fırtınalar kopar yüreğimin ıssız köşelerinde...
Keşkeler Fayda Etmez (Ali Refik) 29 Aralık 2006 Yaşam
Keşke eski ahşap radyonun etrafına sıralanan bir avuç çocuk olsaydık da, büyüklerimizin ajans dinlediği zamanki ciddiyetlerini kendimize şiar edinseydik.
Dün... Bugün... (Ali Refik) 29 Aralık 2006 İlişkiler
Dün, bir kor idi aşk, "alevinde yanmaya yürek gerek" diyen sevdalıların gözlerinde yanan. Bugün, kafeterya köşelerinde bir bardak çayla tüketilen iki çift söz oldu…
Gittin... (Ali Refik) 29 Aralık 2006 İlişkiler
Gittin... Halbuki söylemem gereken çok şey vardı sana dair. Lâl oldu dilim, konuşamadım. Kalbimdeki sızı yaş olup akmalıydı gözlerimden. Pınarlarım kurudu, ağlayamadım…
Ben Senin... (Ali Refik) 13 Aralık 2006 Yaşam
Ben senin, dolu yağarken sığınabilecek bir saçak altı bulma yeteneğini sevdim. Ayazda ısınmak için, dağ başında rastladığın küçük tahta kulübenin kapısını çalma cesaretini. Ateşler içinde yanarken, içindeki alevsiz yangını göz yaşlarınla söndürmeni.
Giderken çiçeklerini de topla,
Saksıda kalan mimozayı da al yanına,
Bak işte tam burada,
Sen diye atan kalbimi de sar çıkınına…
Tam uykuya dalacağım sırada,
Işıkları da kapat,
İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Ali Refik, 2019
Bu dosyanın son güncelleme tarihi: 23.03.2019 16:37:56