"Slavoj Žižek: Şiddet" Üzerine
Sosyolog, filozof ve kültür eleştirmeni Slavoj Žižek’in "Şiddet" adlı kitabı Encore Yayınları’ndan Ahmet Ergenç çevirisiyle çıktı.
Žižek, şiddet olgusuna çok yönlü yaklaşıyor; farklı bakış açıları getiriyor.
İmdat şiddet var
Žižek, kitabın ilk bölümü olan İmdat Şiddet’te, şiddeti "öznel ve nesnel şiddet" olarak ikiye ayırıyor.
“Şiddet patlamalarını yaratan arka planın hatlarını algılayabilmemiz gerekiyor” diyor Žižek.
Nesnel şiddeti de ikiye ayırmış: Birincisi dile ve dilin çeşitli biçimlerine işlemiş olan sembolik şiddet, ikincisi ise ekonomik ve politik sistemlerimizin işleyişinin genellikle yıkıcı sonuçlarını içeren şiddet.
İkinci şiddet türü ise “öznel şiddet". Žižek, "toplumsal failler, kötü bireyler, disipliner baskı aygıtları ve fanatik kalabalıklar tarafından uygulanan şiddettir ve öznel şiddet diğer şiddet türleri içinde en görünür olandır” diyor.
“Komşundan kendinden korktuğun gibi kork”
Kitabın ikinci bölümünde post-politik biyopolitika kavramı üzerinden korku politikası, komşunun insan dışı boyutu ve dilin şiddeti üzerinde duruluyor.
Özellikle göçmen korkusu üzerinde duran Žižek, “Düşman hikayesini duymadığımız kişidir” diye ifade ediyor ve günümüzde bir arzu nesnesi olarak ötekine aşırı yakın olmaktan duyulan korkunun sebebini, 'öteki’ni özünden mahrum bırakmaya neden ihtiyaç duyduğumuzu soruyor.
“Günümüzde ötekilere gösterilen liberal hoşgörü, ötekiliğe duyulan saygı ve sergilenen açıklık, obsesif bir rahatsız edilme korkusuyla dengeleniyor. Kısacası öteki sorun değildir ama varlığı çok rahatsız edici olmadığı, bu öteki gerçek anlamda ‘Öteki’ olmadığı sürece...”
“Bizi rahatsız eden, bize çok yaklaştığında bizim yaşam biçimimizin dengesini bozan bir şey travmatik bir ihlalci olduğu için, bu durum rahatsız edici ihlalciden kurtulmaya yönelik saldırgan bir tepkiye........