Sık, koyu yeşil yap­raklı uzun bir ağaçtır. Dalları kısadır, gövde­nin çevresine dizilmiş* tir. En güzeli Akdeniz ülkelerinde yetişen cinsidir. Kuzey Yarı­küresinde sıcak, ılık bölgelerinde yetişen 15 kadar çeşidi vardır.
Servi, kozalaklıların servigiller familyasın- dandır. Küçük, yuvarlak kozalakları vardır. Yaz, kış yapraklarını dökmez. Yalnız, Ameri­ka’da Meksika körfezi dolaylarında yetişen «bataklık servisi» (kel servi) denilen bir çeşi­di kışın yapraklarını döker.
Servi gerek yapraklarını dökmediği, gerek hoş bir kokusu olduğu için daha çok mezar­lıklara dikilirse de büyük Avrupa şehirlerin­de rüzgârı kesmesi bakımından caddelerin iki yanında da yetiştirilir. Kozalakları eskiden, sürgüne (ishale) karşı ilâç yapmakta kulla­nılırdı.
Servinin tahtası, sağlamlığı bakımından, çok değerlidir. Demiryolu tabanlıkları (tra­versleri), otlakları sınıriıyan kazıklar gibi uzun zaman dayanması istenen tahtalar ço­ğunlukla serviden yapılır. Roma’da San Pietro kilisesinin servi ağacından yapılmış kapıları tunçtan yapılmış kapılarla değiştiril inceye ka­dar 11 yüzyıl dayanmıştır. Mısırlıların mum­yalarını koydukları sandukalar da binlerce yıl bozulmadan sağlam kalmıştır.
Servigiller. — Bitkiler âleminde kozalaklı­ların bir familyasıdır. Servi, ardıç, mazı bu familyadandır.