Hayır Pazarı ve Kulluk Kampı
Zaman, Yüce Allah'ın üzerimizdeki en büyük nimetlerinden biridir. Zaman, Allah'ın bize emanetidir. Tüm emanetler gibi, bu büyük emaneti de yerli yerince kullanıp kullanmadığımızdan hesaba çekileceğiz. Zamanın asıl sahibi Yüce Allah'tır. Bu yüzden zamanı, onun asıl sahibinin istekleri doğrultusunda kullanmak zorundayız. İslam büyükleri, Allah yolunda geçirilmeyen senelerini ömürlerinden saymamışlardır. Çünkü O'nun yolunda geçirilmeyen her an israftır, boşa gitmiştir.
Bir hadislerinde Peygamberimiz (SAV) şöyle buyurur: "Her yeni gün ve gece şöyle seslenir: Ey insanoğlu! Ben yeni bir ânım. Yaptığın işler konusunda ben sana şahidim. O halde beni hayır işleyerek iyi değerlendir ki senin lehine tanıklık yapabileyim. Zira ben bir daha geri gelmeyeceğim."<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Esefle söyleyelim ki günümüz insanı, zaman katili haline gelmiştir. Boş vakit harcama, vakit öldürme, zamanın günah ve isyanlarla geçirme onun adeti olmuştur. Oysa Yüce Allah Kur'ân'da bir sureye 'Dehr' (zaman) adını vermiş, bir başka surede ise 'Asr'a yemin ederek zamanın önemine dikkatlerimizi çekmiştir. Ayrıca pek çok ayette sene, ay, gün, gündüz, gece, şafak, sabah, kuşluk, öğle, ikindi, akşam, yatsı gibi zamanın dilimlerinden bahsedilmiştir. Peygamberimiz (SAV) "Zamana sövmeyiniz, çünkü onun sahibi Allah'tır" buyurarak zamanı kötülemenin yanlış olduğuna dikkatlerimizi çeker. İmam Şafi de şöyle der: "Bütün ayıplar bizde olduğu halde, hep zamanı ayıplarız, zaman kötü/bozuk diye zamana ve dolayısıyla onun sahibine hicivler düzeriz. Zaman dile gelse kim bilir bizim için neler söyle?. Bir kurt bile kendi cinsini yemezken, biz insanlar birbirimizi yer, sonra da suçu zamana atarız.!"
İşte üç aylar dediğimiz Receb, Şaban ve Ramazan ayları, içerisinde meydana gelmiş tarihi olaylar ve bu aylarda yapılması gereken çeşitli ibadetler sebebiyle diğer ayların önüne geçmiştir. Bu aylar, ibadet çarpanı daha fazla olan aylardır. Yüce Yaratıcı, yaramazlık yapan kullarına bu ayları tevbe, zikir, dua ve ibadet fırsatı olarak tanımıştır. Bu, diğer aylarda tevbe yapılmaz, ibadet edilmez anlamına gelmez. Ama "ey gafil insan, hiç olmazsa bu aylarda kendine gel, aslına dön!" şeklinde bir yönlendirme sebebidir. Peygamberimiz @ "Receb Allah'ın ayı, Şaban benim ayım, Ramazan ise ümmetimin ayıdır" diyerek böyle bir yönlendirme yapmıştır. Buna göre Müslüman, Receb de Allah'ın yanındaki durumunu gözden geçirecek, Şaban'da peygamberimize karşı tavrını ele alacak ve Ramazan'da ümmet olduğunun bilincinde kendine gelecektir. Yahut Receb Allah ile, Şaban Peygamber ile, Ramazan Kur'ân ile tanışma/tanışmaya başlama zamanı olacaktır. Bu durumda Receb ve Şaban, Kur'ân ayı Ramazan'a hazırlanma fırsatı olacak; ama üçü birden diğer aylara ve Yüce Yaratıcının huzuruna çıkacağımız âna hazırlanma fırsatı olacaktır.
Genel olarak bunlara dikkat edildikten sonra elbette içerisinde bulunulan gün ve gecenin özel durumları da göz önünde bulundurulmalıdır. Örneğin Regaib gecesinde ibadete biraz daha fazla rağbet etmek, geçirilen ayların muhasebesini yapmak, mübarek aylara dua ve niyazlarla hazırlanmak son derece güzeldir. Mirâc gecesinde Hz. Peygamberi tanımak, Onun İsrâ ve Mirâc mucizelerini anlamaya çalışmak, Müslümanın miracı olan namaz ibadetini layıkıyla tanımak ve yaşamak son derece anlamlıdır. Ramazan'a bir adım kala Berat gecesinde, tevbe ve istiğfara yönelip Cennet Beratinin almak için gözyaşı dökmek ne kadar manidardır. Kadir gecesinde, Kur'ân adamı olmak elbette o geceye yaraşan bir güzelliktir.
Sözümüzü Peygamberimizin bu mübarek aylarda okuduğu şu duasıyla bitirelim: Allah’ım! Receb ve Şaban aylarını bizim hakkımızda bereketli kıl ve bizleri Ramazan'a eriştir! (Allahümme bârik lenâ fî Recebe ve Şabân ve belliğnâ Ramazân)