Ameliyat Oldum… | BERRASU KUZUSU
08 Ekim 2011 — ulku
Aylardır tek bildiğim tiroit ameliyatımı kimin yapacağıydı. Prof. Dr.Mete Düren’den başka alternatif bile düşünmemiştim. Çünkü, o dünyanın en iyi endokrin cerrahlarından biridir.
Ameliyat tarihim belliydi. Eeee adı ameliyat. İnsan ister istemez korkuyor. Üstelik insanın daha henüz 3 yaşını doldurmamış bir de çocuğu olunca bu korku daha da bir başka oluyor (muş).
Aklımdan her ne kadar olumsuzluk geçirmek istemesem de bir yerlerde kurt misali beynimi kemiren duygular vardı. Ya bana ameliyatta birşey olursa kızım ne olacak? Her anne-baba kendi içinde bu soruyu sormuştur. Hiç bir cevabı olmayan bir soruymuş meğer. Benden başkası benim yavruma bakamaz duygusu, kimse benim yavrumu benim kadar sevemez duygusu, annesini hiç hatırlamayacak duygusu…
Perşembe sabah bu duygularla uyandım. Volkan’la ben erkenden Taksim Alman Hastanesi’ne gittik. Yatış işlemlerimi yaptık. İlerleyen saatlerde de kardeşim Uğur’la birlikte, ikimizin anne ve babaları ve Berrasu hastaneye geldiler. Beroşumu öptüm oyun parkına gönderdim. Hastaneye geldiğinde kolumdaki damar yolunu falan görünce “sana ne yaptılar” dedi. “Annem neden yatıyor” dedi. Ama ne olursa olsun çocuk işte. Park lafını duyunca keyiflendi parka gitti.
Sakinleştirici bir iğne yaptılar. Sevdiklerimi dışarda bıraktım ve beni ameliyathaneye doğru götürdüler. Mete Hoca’yı gördüğümü hatırlıyorum gerisi yok…
Uyandığımda sevdiklerim yine yanımdaydı. Bir süre sonra Berrasu beni o halde görmesin diye onlar eve döndü.
Narkoz beni fena etkiliyor olcak ki bu defa da sürekli kustum. Boynumdan ameliyat olmuşum. Boynumu sınırlı hareket ettirmem gerekirken mide bulantısı, mide bulantısı dayanamadığım anlarda da çıkardım. Defalarca üstümdeki kıyafetler değiştirildi, yatak örtüleri değiştirildi…
Benim ameliyat sonram biraz sorunlu oluyor.
Sonuçta sağ tiroitimi ve nodülünü dün benden aldılar. Alınan parça küçücük birşeyde değilmiş. Parça patolojiye gitti. Bende yalnızca fotoğrafı kaldı. İnşallah gelecek hafta patolojiden temiz haberinide alacağım.
Tiroit ameliyatımı başarı ile gerçekletiren Prof. Dr. Mete Düren’e ve Taksim Alman Hastanesi’ndeki ameliyat ekibine çok teşekkür ederim.
Ameliyat öncesi moral veren, ameliyat sonrası da telefonla arayıp soran bütün dostlarıma ilgilerinden dolayı teşekkür ederim.
( NOT:Berrasu’nun doğumunda sezeryan sırasında verilen narkozdan dolayı tam 24 saat omuzlarımdan gaz sancısı ağrısı çekmiştim. Meğer narkozun bazen böyle yan tesirleri olurmuş. Dile kolay yirmi dört saat nerdeyse hastanenin merdivenlerinden inip çıkmıştım. Sürekli ağrı kesicier yapılmasına rağmen avaz avaz bağırtan bir ağrı yaşamıştım. Kollarım kopuyor sanıyordum. Günlerce ağrıyı omuzlarımda hissetmiştim.)
« Neşeli Çalgıcılar Ve Cesur Fırfır…
Çocuklarımıza Sürekli “AFERİN!” Demeyi Bırakalım… »