Halil Oğuz ile Söyleşi | Ayfer-Onur seyahatnamesi
Firma seçimi yaparken internetten uzun bir araştırma yaptım. Firmaların sorularıma verdiği cevaplara, kimlerin ne ümitler verdiğine dürüst olup olmadıklarını az çok anladım, arkadaşlarımın önerdiği firmalar arasından seçim yaptım. İstediğim bilgilere daha çok gidip gelen arkadaşlarımdan ulaştım.
İngilizce seviyeme göre hangi işlerde çalışabileceğim konusunda, konaklama , uçak bileti ,vize gibi konularda yardımcı oldular. Genelde meşgul olduklarından geç dönüş yapıyorlardı. Bu konu dışında memnun kaldım diyebilirim.
Firmada çalışan danışman başına düşen öğrenci sayısının fazla olduğunu ve bu sayının danışmanları zora soktuğunu düşünüyorum. Bundan kaynaklı olarak da işler yavaş ilerliyor. Yaz zamanı çalıştığımız dönemde de bizim için Türk danışmanların yardımcı olmasını isterdim. Yaz aylarında çalışma saatleri konusunda sıkıntı yaşadık, Amerikalı danışmana yönlendirildik pek istediğimiz sonuçları alamamıştık.
3700 TL program ücreti, 1700 tl uçak bileti, yaklaşık 600 lira vize ücreti, 600 lira pasaport(10 yıllık), yaklaşık 2100 tl de cep harçlığım vardı. Toplam 8700 TL.
Huntsville – ALABAMA şehrine geldim. İşim Housekeeping idi. İş seçme konusunda sabırsızdım ve geç kaydolduğum için geç kaldığımı düşünüyordum. İlk mülakatımda elenmiştim ve iyice tedirgin olmuştum. Bir an önce karar vermek istiyordum ve bir gün ALABAMA eyaletinden iş teklifi gelmişti. İnternet üzerinden geniş çaplı bir araştırma yaptım. Küçük bir yerdi fakat benim için yeterli olabileceğini düşünmüştüm. Burayı tercih ettim ve mülakatı geçip işi aldım. Daha sonradan burada siyah oranının fazla ve güvenli olmadığına dair duyumlar aldım. Kafamda çok soru işareti oluştu ve gideceğim günü bekliyordum. Gittiğimde ise korkulacak bir şey olmadığını farkettim, çok da iyi siyah arkadaşlar edindik. Bölge olarak Atlanta’nın daha tehlikeli olduğunu düşünüyorum.
Huntsville – Alabama konumu… (Halil Oğuz ile Söyleşi)
ABD’de çok fazla zorlukla karşılaştım. İlk olarak ulaşım çok büyük bir sıkıntıydı. Her yer birbirine uzaktı. Herkesin arabası olduğundan dolayı insanlar uzak yaşamaya alışmış olsa gerek. Genelde ulaşımımızı yürüyerek yapıyorduk. Arkadaşımla 12 km yürüdüğümüzü biliyorum. Yemek konusunda da sorunlarımız vardı. Kaldığımız yerde sadece mikrodalga fırın vardı. Para biriktirmek için haftanın 5-6 günü market alışverişiyle yaptığımız hazır yemekleri yiyorduk. Tatları hiç hoş değildi. Dışarıdan yediğimiz zaman domuz etini elediğimizden dolayı seçeneğimiz azdı. Böylece 7 kilo verdim. Mc Donalds’a gittiğimiz günler benim için adeta bayramdı. İş yerinde çalışma saatleriyle ilgili çok sorun yaşadım ve çok stres oldum. Aldığımız maaş bizim hesaplarımıza uymuyordu. İkinci iş aramaya başladım. Çalıştığımız bölgede sezonluk iş bulmak çok zordu. Bulaşıkçı olarak bir restaronta başladım. İş ağır geldiğinden bir hafta sonra bırakmak zorunda kaldım.
Bulunduğum bölge güvenliydi geceleri dahi olsa çıkar arkadaşlarla turlardık. Tanımadığımız insanlara bile yolda selam verir muhabbet ederdik. Atlanta ve Miami’de ufak tehlikeler oldu diyebilirim. Miami’de kiraladığımız arabada olan eşyalarımız çalındı nasıl olduğunu farkedemedik. Atlanta’da ise serseriler gelip para istiyorlardı. Etraf pek güvenli gözükmüyordu. Atlanta’ya iki kez gittim ikisinde de tehlike yaşadım. Ama bu genelleme yapmak için yeterli olmayabilir.
Bir de bizim gözümüzden yaşadığımız yeri anlattığımız ATLANTA yazımızı linki tıklayarak okuyabilirsiniz.
Konaklama şirket tarafından sağlandı. Çalıştığım otelde kalıyordum. Haftalık vergiler dahil $90 ödüyordum.
Tutumlu bir insan olduğumdan dolayı oradaki hayatım için olabildiğince yettirdik. Travelda da hesapladığımızın biraz üstünde masraflarımız oldu. Biraz da alışveriş yaptım. Açıkçası Türkiye’ye eli boş döndüm.
Gelmeden önce İngilizce seviyem ortaydı. Yabancı dizi pek izlemezdim. Cümleleri anlamada sorun yaşıyordum. Geldikten bir süre sonra aynı cümleleri duya duya buna alıştım. Yuvarlanan kelimeleri artık anlayabiliyordum ve oturup her akşam Amerikalı arkadaşlarımla muhabbet ediyordum.
Benim için çok iyi bir deneyim. Özgüvenimi yerine getirdi diyebilirim. Hiç görmediğimiz, gitmediğimiz yerler hakkında planlar yaptık, ailemizden uzak yaşadık, yalnızdık fakat çabalayarak bir şeyler öğrendik. Hayal ettiğim hemen hemen her şeyi gerçekleştirdim. Bazı konularda da bakış açımın değiştiğini düşünüyorum. Yabancı uyruklu arkadaşlar edindik,farklı yemekler yedik,farklı sporlar yaptık,farklı ölçü birimleri kullandık ve daha birçok yeni şey,tecrübe.
İş sözleşmelerini dikkatli okumalarını, çalışacakları minimum saate dikkat etmelerini, uçak bileti dönüşünü traveldaki son şehirden almalarını, gidecekleri yeri iyi araştırmalarını, yanlarında olası acil durumlar için ilaç getirmelerini öneriyorum.
Yapmam gereken staj ve farklı planlarım olduğundan dolayı düşünmüyorum. Fakat ikinci kez gitseydim daha tedbirli ve tecrübeli olacağımı dil anlamında ve ekonomik anlamda(seçeceğim işten dolayı) daha avantajlı olurdum diye düşünüyorum.
Huntsville Bölgesi hakkında daha fazla bilgi için linki tıklayınız… HUNTSVİLLE YAZIMIZ
HUNTSVİLLE fotoğraf albümümüz için linki tıklayınız… HUNTSVİLLE FOTOĞRAFLARIMIZ
Anılar ve ilginç olaylar…
Vize sorunu: Vize görüşmesine gittiğimde başıma binde bir gelen bir olay gelmişti. Görüşme esnasında herkese sordukları gibi bana da sorular sormuşlar ve görüşme sonunda sarı bir kağıt vermişlerdi. Bu kağıt benim hakkımda soruşturma başlatıldığını yani benim ismim soyismimde birinin Amerika’da daha önce bir suç işlediği anlamına geliyordu. Bu soruşturma en az 4 hafta sürer diyorlardı ve benim gitmeme tam 4 hafta vardı. 1 hafta bile olmadan sonuçlandı. Derin bir oh çektim.
Camaro Cabrio: Doğum günüm yaklaşıyordu ve ben hayalim olan Ford Mustang kiralamak istiyordum. Yaşım tutmuyordu ve Amerikalı 25+ bir arkadaşa bahsetmiştim. Bir gün mesaj geldi arabanı aldım geliyorum kapıya çık demişti. Kapıya çıktığımda Chevrolet Camaro’yla karşı karşıyaydım, mutluluktan uçmuştum. Mustang yoktu bunu kiraladım demişti arkadaş, o an hiç farketmiyordu açıkçası…
Her zaman mutlu olman dileğiyle Halil…
Golf: Otelde çalışan John adında çok iyi biri vardı. Bizimle çok ilgileniyordu bir gün sizinle golfe gidelim dedi. Golf oynamaya gittiğimizde dışardan görüldüğü gibi kolay olmadığını farkettim ve öğrenmeye çalıştım. Bir hayalimde golf arabası kullanmaktı. Onu da yaptım çok hoştu.
İlk golf denemesi… (Halil Oğuz ile Söyleşi)
Miami: Bu şehri gerçekten çok merak ediyordum. Bir hayalimde buraya arabayla gitmekti. O da oldu Miami ile birlikte birkaç şehir daha gezdik ve 4 günde 4000 kilometre yol katettik. Miami’de soyulmamız ve Amerikalı arkadaşımın sarhoş olup geceye damgasını vurması gerçekten komikti. Gece 3’te “Ankara’nın Bağları” şarkısını açıp gezen Mustangli bir vatandaşımıza bile rastladık o gece.
Uçağı kaçırdık: Atlanta’dan New York’a uçağımız vardı ve biz saatlerden önceden oradaydık. Çok uykusuzduk ve sanki zaman birden hızlandı. Arama kontrollerinde 3 arkadaş güvenliğe takıldık ve 2 kez üstümüzü aradılar. Uçağı kaçırmak üzereydik ve A50 kapısından A1 kapısına(bizim kapı) koşuyorduk çantam açıldı ve eşyalarım dağıldı. Uçağı 1 dakika ile kaçırdık ve bize 200’er dolara mal oldu.
Hastane: Travela çıkmama 2 hafta kala nedenini bilmediğim bir alerji başladı. Vücudumda kızarıklıklar ve kabarmalar oldu. Hayatımda ilk defa oluyordu ve çok endişelenmiştim. Hastane aşırı pahalı olduğundan hemen gitmek istemedim. Birkaç gün sonra çok kötü olmuştum Türkiye’ye dönmek istediğimi söyledim uçağa almazlar dediler ve hastaneye gitmek zorunda kaldım. 2 adet iğne yapıldı “$600” fatura geldi. Soygun var.
Trafik cezası: Amerika’da hız sınırı 70 mil. Bir yere yetişmemiz gerekiyordu ve araba kullanma sırası Amerikalı arkadaşımdaydı. Yetişeceğiz dedi ve 100 milin üstünde bir hızla gitmeye başladı. Yavaşla dedikçe beni dinlemedi ve polis sirenle birlikte arkamızdan gelmeye başladı. Eller yukarı misali kaldırdık ve arabada bekledik. $500 civarı da ceza yedik.
(Not: ABD’deki hız sınırı bilgisinde ufak bir düzeltme yapmak istiyoruz. Ülke genelinde otobanlarda hız sınırı farklıdır ve levhalar ile bilgilendirme vardır, 65 mil olan eyaletlerin olduğunu hatırlatım.)
Nashville Party City: Bulunduğumuz yere 2 saat mesafede Nashville adında bir şehir vardı. Araba kiralayıp buraya gitmiştik. Kovboy konseptinde partiler vardı ve her yer cıvıl cıvıldı. Burada ayrıca aylar sonra Türk restorantında Türk yemeği yemiştim ve çok iyi gelmişti.
Nashville sokaklarından… (Halil Oğuz ile Söyleşi)
Gece kulüpleri: Her cumartesi Sammy T’s adında bir gece kulübüne giderdik. İnsanlar buraya gösteriş için değil gerçekten eğlenmek için geliyorlardı ve çok samimi bir ortam vardı. Burdan da birçok arkadaş edindik, çok eğleniyorduk.
Parti zamanı… (Halil Oğuz ile Söyleşi)
Daha anlatacak çok şey var… Okuyup vakit ayırdığınız için Teşekkürler.
TRAKYA ÜNİVERSİTESİ – ELEKTRİK ELEKTRONİK MÜHENDİSLİĞİ
İçten söyleşisi için Halil’e çok teşekkürler…
2 Responses to Halil Oğuz ile Söyleşi
16 Mart 2016, 21:53
semtimiz seninle gurur duyuyor
18 Mart 2016, 10:33
Semtinizin gurur duyulan bir genci ile tanıştığımız için biz de çok mutlu olduk. Selamlar hepinize…