1 - Emmanuel Laroche'un yaşamöyküsü · IFEA Visual Archives
Sanal sergi > Emmanuel Laroche: Anadolu'da bir bilim insanı > 1 - Emmanuel Laroche'un yaşamöyküsü
EMMANUEL LAROCHE'UN YAŞAMÖYKÜSÜ
İkinci Dünya Savaşı’nın başlarında Saint-Maixent Okulu’nda askerliğini yaparken attan düşmesi sonucu sakatlandığından 1940’ta ordudan ayrılır.
Chartres Lisesi’nde, ardından Nancy’de Edebiyat Fakültesi’nde ders verir. Nancy Üniversitesi öğretim üyelerini tutuklamak üzere 1944’te gerçekleştirilen bir baskından kurtulan Emmanuel Laroche, gizlendiği dönemde öğrencilerinden biri olan Jane Morel ile evlenir. Genç çift vakit geçirmeden Laroche ailesinin Dordogne bölgesindeki yazlığına sığınırlarsa da yakalanırlar, ancak Avusturyalı bir subayın yardımıyla kurtulmayı başarırlar. Kuzeydoğu Fransa’ya geri dönüp Châlons-sur-Marne’a yerleştiklerinde Emmanuel Laroche çevirmen olarak amerikan ordusunda görev alır.
Emmanuel Laroche 1946-1972 arasında Strasbourg Üniversitesi’nde genel dilbilim vekarşılaştırmalı dilbilgisi dalında önce doçent, ardından profesör olarak görev yapar. O zamanlar Edebiyat Fakültesi’nin çeşitli bilim dallarında ders veren az sayıdaki öğretim üyesi arasındaki ilişkiler son derece sıkı ve dostçadır. Düzenli olarak kafeya da restoranlarda buluşurlar, bazen de, Renzo Milani ile yapılan İtalya gezisinde olduğu gibi üniversite bünyesinde düzenlenen gezilerde bir araya gelirler.
Emmanuel Laroche Strasbourg’dan birçok meslekdaşını (Jacques Schwartz, Jean Leclant, Robert Schilling, Irène Mélikoff, Pierre Amandry, Gérard Siebert, Jean-François Bommelaer) Türkiye’ye davet etmiştir. Birçokları da (Daniel Schlumberger Lübnan’a, Edmond Frézouls Kuzey Suriye’ye) onu Yakındoğu’yu keşfetmeye çağırmışlardır.
1952-1972 arasında ÉPHÉ V’te (École Pratique des Hautes Études, Din Bilimleri Bölümü) araştırma yöneticiliği yapan Emmanuel Laroche bu kurumda Hitit ve Önasya dinleri tarihi dersleri vermiştir. Devamlılık gösteren öğrencilerinin çoğu meslek yaşamlarında Türkiye’yle ilişki içinde olacaklardır: Muhibbe Darga, René Lebrun, Hatice Gonnet, Émilia Masson ve Lisbeth Franck (1988'de ikinci eşi olacaktır).
Ders vermek üzere Paris’e gidiş-gelişler ve her yıl Türkiye’ye ya da Suriye’ye yaptığı araştırma gezileri Emmanuel Laroche’un eşi ve üç çocuğuyla birlikte Strasbourg’da düzenli bir aile yaşamı sürdürmesine engel olmaz. İstanbul’daki Fransız Arkeoloji Enstitüsü’nün müdürü olmasının (Bkz. Emmanuel Laroche ve IFAI (bugün IFÉA): 1965-1974. Müdürün o yıllarda enstitü binasının ikinci katında özel dairesi vardır) ardından, 1965 yazından başlayarak onları düzenli olarak her yıl tatile Türkiye’ye götürür. Daha sonraki yıllarda çocukları Porsuk ve Gülnar kazılarında da görev alırlar (Bkz. Zeyve Höyük-Porsuk ve Meydancıkkale-Gülnar Kazıları).
1972’de Académie des Inscriptions et Belles-Lettres’e serbest üye seçilen, 1973’te de Collège de France profesörlüğüne getirilen Emmanuel Laroche 1974’te Paris’e taşınır, 1985’e kadar “Küçük Asya Dilleri ve Uygarlıkları” kürsüsünde ders verir. 16 Haziran 1991’de, Paris yöresindeki Monfort l’Amaury’de yaşama gözlerini yumar.