KORONA GÜNLERİNDE CENAZE DEFNETMEK!
30 Mart 2020 - 0:18
KORONADAN önce ölüm yoktu! Kimse ölmüyordu…
Bu virüs çıktı, ölümü gördük. Daha doğrusu keşfettik!
Kalp, damar, kanser, ince hastalık, organ yetmezliği, ağır yaralar, beyin kanaması, yüksek tansiyon, şeker falan.
Bunlar öldürücü hastalıklar değilmiş, sanki hiç yoklarmış gibi…
Varsa yoksa korona!
CUMARTESİ sabahı teyzemizi kaybettik.
Sağolsun eş dost arıyor, başsağlığı diliyor.
Sordukları ilk soru: “Koronadan mı?”
Gülesi geliyor insanın; ölüm acısı var, gülemiyorsun!
Milletvekili bile aynı soruya yanıt arıyor: “Koronadan mı?”
Haydi neden olduğunu anlat o zaman.
Kalp adı verilen bir organ var; vücuda kan pompalıyor, en hayati organ. Durdu mu, ölüyorsun…
Teyzemizin kalbinde pil vardı; uzun süredir hastaydı, by-pass olmuştu. En son yoğun bakımdaydı. Çıkamadı.
Korona değil sebebi yani.
ÇINARLIDERE’de neredeyse yer kalmamış. Bizim cenazeyi defnettiğimiz bölümde sıra sıra çukurlar açılmış. O manzarayı görünce zaten, en bilinçli, en okumuş adam bile “korona hastaları için açılmış” diye düşünür yani.
Hani sosyal medyada falan paylaşıyorlar ya, ‘korona mezarlığı’ diye. Şehir mezarlıklarının dışında, iş makinalarının alelusül düzleyip onlarca çukur açtığı yeni mezarlıklar. İnsan görünce korkuyor elbet!
Çınarlıdere’deki manzara aynen onlar gibi.
Açılan çukurların derinliği de normal değil; daha derin gibi sanki.
Kepçelerle açıldığından toprak bütün bütün çıkmış dışarıya. Dağılmıyor, parçalanmıyor. Kürekle parçalayıp mezarı doldurmanın imkanı yok.
Kepçe devreye giriyor!
YASAKLAR ve korku yüzünden, gelmesi gerekenleri göremiyorsunuz ortalıkta.
Birinci derece akrabalar ve birkaç iyi insan.
Cenazeyi Paşa Camii’den kaldırma lüksünüz yok artık.
Öğleni, ikindiyi beklemek de yok.
Defin raporu çıkar çıkmaz, “götürün, gömün…”
Mezar başında kısa pas helallik.. Çift kol aralığı hizaya girme yöntemiyle sosyal mesafe koşullu cenaze namazı…
..ve en kestirme sureler, dualar!
Beş dakikada işlem tamam.
Herkesin ağzında maske, ellerde eldiven.
Sarılıp öpüşmek yok, tokalaşıp başsağlığı dilemek yok.
Hâttâ göz göze gelmek bile yok!
İŞİN ilginci, cenaze için selâ okuyacak hoca bulamıyorsunuz.
Cami kapalı; imamı, müezzini evde.
Alışılmış cenaze ritüellerinin hiç biri yok yani.
İNSANIN içini bir hüzün, bir korku sarmalı, bir kızgınlık duygusu kaplıyor.
Ahmet K. Meydancıoğlu30 Mart 2020 / 10:39Cevapla
Bu konu merak ediliyordu. Çok güzel anlatmışsınız. Başınız sağolsun. Millet korkudan cenazeye de gidemez oldu gerçekten.