I Shall Seal The Heavens - Bölüm 172
Bölüm 172: Orta Temel Kurulum Yolunda!
Xiao Klanı köyünde, Xiao Chang’e yüzünde coşkulu bir ifadeyle Meng Hao’ya bakıyordu. Klanın diğer üyeleri de onun gibiydi. Meng Hao onlara doğru başını salladı, ama hiçbir şey söylemedi. Gölün yanındaki kalkanlı odasına girdi, eli hala Sang Luo’nun boğazındaydı. Hemen etrafları yıldırım sisiyle çevrelendi.
Meng Hao bacaklarını çaprazlayarak oturdu ve Sang Luo’nun boğazındaki elini gevşetti. Bunun üzerine Sang Luo ona karşı saldırıya geçmek yerine gözünde saygı dolu bir bakışla Meng Hao’nun karşısında durdu. Fakat içten içe gergin bir şekilde büyük kardeşinin gelip onu kurtarmasını bekliyordu. Ufak gözleri etrafa bakındı ve en sonunda gözleri hala göl kıyısında takılan şapkanın üzerinde durdu. Şapkanın geveze sesini işitti, ama ona uzun süre bakmaya cesaret edemedi. Aniden buranın oldukça tuhaf olduğu hissine kapıldı, onun ıssız, tenha dağından bile daha kasvetliydi.
Meng Hao ona bir süre baktı, onunla ne yapacağına karar vermeye çalışıyordu. En sonunda elini havaya doğru kaldırdı ve bir kavrama hareketi yaptı. Bunun üzerine Sang Luo’nun vücudundan yayılan aura yoğunlaşarak Meng Hao’nun avucunda toplandı. Bu aura görünmezdi ama Meng Hao onun iğne gibi batan ve rahatsız edici doğasını hissedebiliyordu.
Kaşlarını çatarak aurayı daha dikkatli inceledikten sonra gözleri titreşti.
“Bu Şeytani Qi olabilir mi….?” kendi kendine mırıldandı. Aurayı serbest bıraktı ve ardından Sang Luo’ya dikkatlice baktı. Bu bakışlar Sang Luo’nun tüylerini diken diken etmişti.
“Yoldaş Taoist….” diye söze başlasa da Meng Hao tarafından durduruldu.
“Burada yolundan çevrilmesi gereken kötü bir Gelişimci var…” dedi ve ardından hafifçe öksürdü. Bunu duyan Sang Luo’nun hayretle nefesi kesildi. Aniden, biraz önce göldeki balıkla konuşan et peltesi oraya doğru fırladı ve bakışlarını Sang Luo’ya dikti.
“Kim? Kim o?” dedi, sesi heyecanlı ve aceleciydi. “Sen misin? Zavallı günahkar, bunu yapamazsın! Bu ahlak dışı. Adalet adına, seni yolundan çevirmeme izin ver…” Sang Luo daha tepki bile veremeden Meng Hao elbise kolunu fiskeleyerek onu geriye doğru ittirdi ve depolama çantasını ele geçirdi. Aynı sırada siyah ağ fırladı ve Sang Luo’yu sıkıca kavradı.
Ardında Meng Hao geriye doğru fırlayarak Sang Luo ile arasına mesafe koydu, tüm bunlar yaşanırken Sang Luo kaskatı kesilmiş bir haldeydi. O anda, et peltesi Sang Luo’nun kafasına kondu.
Bir iç geçirerek konuşmasına başladı. “Çocuk, korkmana gerek yok. sadece terbiyeli ol ve adaletin vücut bulmuş halinin seni habis yoldan döndürmesine izin ver…” Et peltesi heyecandan yerinde duramıyor gibiydi. “Ne kadar da terbiyeli bir çocuk. Direnmene gerek yok, karşı koymana da gerek yok, sakın kafan karışmasın. Sana yardım edeceğim. Dinle, yapman gereken ilk şey…” Et peltesi çene çalmaya başladığı anda Sang Luo’nun vücudu titremeye başlamıştı. Fakat buna karşı koymaya cesareti yoktu.
Meng Hao içten içe ona biraz acıdı. Depolama çantasındaki damgayı sildi ve onu açtığında gözleri ışıl ışıl parladı. İçinde çok miktarda Ruh Taşı vardı, Xiao Klanından aldığından kat kat fazlaydı.
“Bu kadar Ruh Taşı ihtiyacım olan kopyalama sayısı için yeterli olacaktır. Üstelik, daha Siyah Elek Tarikatının Kutsal Topraklarında elde ettiğim bir sürü depolama çantası var. Onların içinde de bir kaç Elek Yeryüzü Hapı var. Çok fazla değil ama yine de hiç yoktan iyidir.” Meng Hao elini salladı ve yıldırım sisinin yoğunlaşarak dışarıdan içeriyi kimsenin görememesini sağladı. Ardından Bakır Aynayı çıkarttı ve kopyalama işlemine başladı.
Zaman hızlıca geçerek akşam vakti geldi. Yıldırım sisinin dışında Sang Luo’nun ağzından çıkan öfkeli bağırışlar duyuluyordu. Şu an sanki tarif edilemez bir işkence ve acıyla dolu gibiydi.
“Sus artık! Bırak beni! Aaahhhhh! Seni lanet olası şapka! Kapa çeneni!!”
“Hey, böyle yapma çocuğum. Farkında mısın… Sözümü kesiyorsun. Nerede kaldığımı unuttum. Ah neyse, baştan başlayalım. İyi dinle tamam mı? Habis yol dikenlerle doludur. Ama endişelenme çocuğum ben buradayım. Bu dikenlerin senin o narin kıçına batmasına asla izin vermeyeceğim…”
Meng Hao dışarı bir bakış attı ve Sang Luo için biraz üzüldü. Ardından kafasını önüne eğerek onlarca Elek Yeryüzü Hapına baktı. Derin bir nefes aldı ve ardından birini alarak ağzına attı.
Hap içerde hemen çözülerek bir ruhsal enerji dalgasına dönüştü, ama Meng Hao bu dalganın uzun bir süre boyunca vücuduna girmediğini hissetti. Onun vücudu aniden suya boğulan kavrulmuş bir çöl gibiydi; yüzü aydınlandı ve gözlerini kapatarak nefes egzersizi yapmaya başladı.
Yavaş yavaş dış seslerden kendini soyutladı ve Gelişimine daldı. Bir hap. İki hap. Üç hap… Meng Hao hapları yuttukça karanlık gökyüzündeki ay ışıkları kıvrılmaya başladı ve doğrudan yeryüzüne, Meng Hao’nun üzerine düştü.
Uzaktan bakınca sanki devasa bir ipek tabakası Xiao Klanının üzerine çöküyor gibi görünüyordu.
Siyah Elek Hapı gerçekten de Siyah Elek Tarikatının kutsal hapı olma ünvanını hak ediyordu, bu hap aynı zamanda Güney Diyarında Temel Kurulum aşaması için en etkili beş haptan biriydi. Etkisi çok güçlüydü, hatta Meng Hao’nun hayal ettiğinden daha güçlüydü. Artık 17.hapı ağzına attığında vücudu aniden sarsılmaya başladı. İçinde dördüncü Tao Sütununun belli belirsiz figürü şekillenmeye başlamıştı. Bu Tao Sütunu tamamlandığında, Meng Hao Orta Temel Kurulum aşamasına ilerlemiş olacaktı!
Meng Hao derin bir nefes aldı, kaşlarını çatarak gökyüzünden akan parlak ay ışığı şelalesine baktı.
“Bu cidden biraz şüphe çekici. Bu harika bir hap ama kesinlikle çok fazla dikkat çekecek…” Fakat bununla ilgili yapılabilecek bir şey yoktu. Tek yapması gereken bir an önce dördüncü Tao Sütununu şekillendirip Orta Temel Kurulum aşamasına ilerlemekti. Derin bir nefes aldı ve 18.hapı ağzına attı. Bu hap ağzına girdiği anda, üç Yetkin Tao Sütunu titredi ve muazzam miktarda ruhsal enerji özümsedi. Dördüncü Tao Sütunu hızlıca katılaşmaya başladı.
Dışarıda, gece karanlığında, aşağı süzülen ay ışığı tabakası cidden Xiao Klanının içinde çok dikkat çekiyordu. Xiao Chang’en ömrünün sonuna yaklaşmış olabilirdi, ama gözleri oldukça keskindi. Gözleri kısıldı ve hemen Meng Hao’nun Gelişim Pratiği yaptığı kalkanlı alanın yakınına gitti. Bacaklarını çaprazlayarak oturdu ve nöbet tutmaya başladı.
Meng Hao onun Klanına büyük bir nezaket göstermişti. Xiao Chang’en, ölümünden sonra klanının hayatta kalması için tek şansın Meng Hao olduğunun farkındaydı. Bu nedenle, ne pahasına olursa olsun, onun Gelişim Pratiğinin başkaları tarafından kesilmesine izin vermeyecekti.
Bu sırada Xiao Klanının dışında, ay ışığı tabakası bölgenin çeşitli Gelişimci Klanlarında bir hareketliliğe neden olmuştu. Bir çok insan ay ışığının şelale gibi aktığı bölgeyi araştırmak için havalanmıştı.
Bu kişiler arasında Sang Luo’nun büyük kardeşi mavi cübbeli genç adam da vardı. Yanında beyaz cübbeli gençle birlikte ilerliyordu. Aceleleri yok gibiydi. Çok hızlı gitmiyor gibi görünseler de, aslında her ileri fırlayışlarında yüzlerce metre yol kat ediyorlardı.
Yeryüzüne düşen ay ışığı tabakasını fark ettiklerinde, beyaz cübbeli gencin gözleri kısıldı. Mavi cübbeli olan ise kaşlarını çattı.
“Orası Sang Luo’nun bulunduğu yer…”
“İlginç. Kan Şeytanı Tarikatının sınırları içinde birisi Siyah Elek Tarikatının Elek Yeryüzü Hapını kullanıyor. Ve görünüşe bakılırsa sadece bir hap da değil…”
Tam o sırada, Xiao Klanından biraz uzakta ormanlık bir bölgede, devasa bir ağaç vardı. Ağacın içinde ise on kişilik bir Gelişimci grubu gözleri kapalı, bacaklarını çaprazlamış biçimde oturuyordu. Bu grubun her üyesinin sırtında bir kılıç vardı ve hepsi de aynı elbiseden giyiyorlardı. Ortalık oldukça sessizdi; ne bir karga ne de bir serçe sesi duyuluyordu. Ama ay ışığı tabakası ortaya çıktığında, on insan ona bakmak için gözlerini açmışlardı.
Chen Fan bu grubun içindeydi. Kaşları çatık bir şekilde uzaklara baktı. Hemen Gelişimciler arasında gizli bir tartışma patlak verdi, onların hepsi de Tek Kılıç Tarikatı öğrencileriydi.
“O bölge Kan Şeytanı Tarikatının sınırları içinde. Bu fenomen ne acaba…?”
“Bu, oradan birinin Elek Yeryüzü Hapı kullandığını gösteriyor. Bu durum gizlenemez. Oradaki kişi bu haplardan kullanıyor olmalı.”
“Bu kişi kaç tane hap kullandı acaba? Bu kadar ay ışığı cidden abartılı…”
Xiao Klan köşkünün içinde, bütün Klan üyeleri gergindi, sanki güçlü düşmanlarla yüzleşmek üzereymiş gibilerdi. Son geçen bir kaç gün çok hoş sürprizlerle ve korku verici endişelerle geçmişti. Tekrar tekrar klan olarak yok edilme tehlikesiyle karşı karşıya gelmişler ve aynı şekilde tekrar tekrar kurtarılmışlardı. Şu an hepsinin kalbi güm güm atıyordu. Bunun nedeni göze çarpan ay ışığı şelalesiydi. Bu durum onların endişelenmesine ve gerilmesine neden oluyordu.
Xiao Caifeng’in yüzü soluktu. Bu genç kadın tılsımlar konusunda yetenekliydi ama Gelişim Merkezinin kısıtlı olması tam gücünü gösterememesine neden oluyordu. Bir kenarda durmuş sessizce Meng Hao’ya nöbetçilik yapan Xiao Chang’en’i izliyordu.
Çok zaman geçmeden karanlık gökyüzü çok renkli ışınlarla dolmuştu ve hepsi de tiz çığlıklar eşliğinde Xiao Klanına doğru geliyordu. Şöyle bir bakınca en az on figür görünüyordu. Bu figürler gökyüzünde süzülürken ışıldayan gözlerle Xiao Klanına ve ay ışıklarının aktığı Meng Hao’nun kapalı meditasyon alanına bakıyorlardı.
Erken Temel Kurulum aşamasında olan yaşlı bir adam gürültülü kahkahalar eşliğinde yaklaştı. “İlginç. Böyle bir sahneye neden olan kapalı meditasyondaki kişinin kim olduğunu görmem gerektiğini düşünüyorum.” Adamın ifadesine bakınca iyi niyetli olmadığı bariz bir şekilde anlaşılıyordu. Gözlerinde az gözlülük vardı. Belli ki meditasyonu bölmek ve içeride oturan kişinin şansını çalmak istiyordu.
Bölgedeki herkesin de aynı amacı taşıdığını söylemek yanlış olmazdı; Xiao Klanı kesinlikle zayıf değildi. Fakat, bu göle gözünü diken tek Klan Xu Klanı değildi elbette. Bir çok klan avını gözleyen kaplan gibiydi.
Yeni gelen Gelişimciler, yaşlı adamla bakışan Xiao Chang’en’i izliyordu. Xiao Chang’en’in Gelişim Merkezinin gücü bir anda dışarı patladı. Derin bir nefes aldı ve gökyüzüne doğru fırladı.
Bir gümbürtü çınladı ve yaşlı adam kontrolsüz bir şekilde geriye doğru savrulurken yolda biraz kan tükürdü. Havada süzülürken etrafa bakan Xiao Chang’en’in yüzü kireç gibi bembeyazdı.
“Benim bir ayağım zaten çukurda.” dedi sakince. “Yaşamak ve ölmek benim için çok bir şey ifade etmiyor. Benimle birlikte ölüme yürümek isteyenler lütfen bir adım öne çıksın.” Gelişim Merkezi çok yüksek değildi, ama sözleri içinde güçlü bir tehdit barındırıyordu.
Kalkanın altında, Meng Hao’nun Gelişim Merkezinin büyüme süreci kritik bir noktaya ulaşmıştı. Elek Yeryüzü Haplarını tüketmeye devam etti ve o sırada dördüncü Tao Sütununun yarısından fazlası katılaşmıştı. Tamamlanması çok uzun sürmeyecekti. Bu gerçekleştiğinde, Meng Hao öncekine göre çok daha güçlü olacaktı, öyle ki Temel Kurulum aşamasını rahatlıkla silip süpürebilecekti!
Bu, Yetkin Temelin gücüydü!