23 Nisan güzellemesi :)
Posted on April 22, 2012 by ebrashca	23 Nisan güzellemesi :)
Bugün ailemizin en minik bireyinin 1. yaş gününü kutlamak üzere amcamların Güzelce’deki evindeydik..Özlem (Amcamın eşi) sağolsun bir parti konseptinde neler gerekiyorsa hepsini hazırlatmış..Yiyecekler,bahçe süslenmesi ,hazırlıklar 100 üzerinde 100dü 🙂
Miniş bebeğimiz bunca hazırlıklar yapılırken de, pastası kesilirken de ya da hediyeleri açılırken de ,dünyadan bi haber sadece elinde o an ne varsa ona odaklı hareketler yapıp, kendi çapında agularla gugularla bütün gününü geçirdi..Balonlar patlamış yok efendim hediyeler yere düşmüş umrunda mı? 🙂 Acıkırsam annem yedirir, kakamı yaparsam anneannem değiştirir ,siz kendi derdinize yanın peeeh der gibiydi:)
Bol yemeli içmeli, güneşlenmeli bir günün sonunda vedalaşırken bir an onun yerinde olmak istedim..Ama sonra düşündüm ,daha ilkokula gidecek ,sonra ortaokul (ya da muhtemelen 4+4+4 her ne ise ondan işte..) yok üniversite sınavı, yok ilk aşk acısı,yok evlilik hazırlıkları amaaaan birden içim acıdı minik yavrucuğa..:) Bir ömür boyunca insan sürekli aşamalardan geçiyor..Aman aman yok bebeğimizi Allah talihinden sevindirsin diyor, hayatı boyunca kendisine huzur ve mutluluk diliyorum:)
(Bahçedeki huzur ,işte Nisan ayı budur 😉 )
Çocuklarla aramın ne kadar iyi (!) olduğunu beni tanıyanlar çok iyi bilir..2 Yıl önce Cenk’in çocukluk arkadaşı ve eşi ,(benim de tanıdığımda çok ama çok sevdiğim sevgili arkadaşım Şükran ,eşi ) ve 4 yaşındaki kızı bizi ziyarete gelmişti. Cenkle haftalar öncesinden hazırlığa başladık,hayatımda ilk defa küçük bir çocuk misafirimiz olacaktı ve bilmediğim bir konuda yanlış yerden gelmişti soru..Çocuklar nelerden hoşlanır? Çocuklarla “sorunsuz ” zaman nasıl geçirilir? Bana göre bütün çocuklar ağlar zırlar annelerini ve etraftakilerin hayatını cehenneme çevirirlerdi?!?! (Sanırım henüz Şükran’ı tanımıyordum ve bilinçli bir annenin çocuğunun gayet de uyumlu olabileceğini bilemiyordum..)
Misafirlerimiz gelmeden önce hemen güzel bir bez bebek aldım , Cenkse çizgi film DVD leri aldı, küçük misafirimizin sevebileceği çikolata vs.. abur cuburlardan ağladığı an çıkarabileceğimiz eğlenceliklerden hazırladık..Yani bütün silahlarımız hazırdı ,Onunla savaşabilirdik ! Misafirlerimiz geldiğinde şaşkınlık içerisindeydim.. Tatlı Ece tam bir prenses gibiydi..Ne ağlamak ne huzursuzluk..Abur cuburları çocuğa vermeye fırsat kalmadan biz büyükler tüketmiştik 🙂
Şükran o kadar yakından ilgileniyordu ki Eceyle ,çocuğun bizimleyken varlığı yokluğu birdi..Bir gezmeye gitme öncesi ,gaza gelmiş “hadi Şükrancım sen hazırlanırken ben yedireyim Ece’yi” demiştim,makarna ve yoğurdu güzelce hazırladım , koca kalın penne makarnayı kendi ağzıma bile sığamayacak kadar çok bir şekilde çatala batırdım ve çocuğun ağzına tepmeye başladım , aldığım tepki ” Benim ağzım küçücük nasıl yiyim o kadar makarnayıııı?!?!?!” Hımm seni gidi minik sevimli şey..Haklıydı..
Makarnaları küçük parçalara ayırarak ağzına koymaya başlamıştım..Sabırla çiğnemesini bekliyordum , o hızlandıkça ben de hızlıca ağzına makarnaları tepiyordum ki bu iş kısa sürede bitsin ,ikinci tepki gecikmedi “ Ya makarnayı yoğurda batırıp verir misin ? Ağzımı yakıyosuuun!?! ” Cici kız..
(Ağlamak istiyorum …)
Son olayımız ise Ece’yi ayağımda sallarken oldu..Beyler PS oynarken biz de Şükranla pencerenin önündeki üçlü koltuğa yayılmış bir yandan dedikodu yapıyor bir yandan da ben Eceyi sallıyordum..Birden Ece mızmızlandı ve gözlerini sabitçe pencereye bakarak “anneee orda bi adam var bize bakıyooo 🙁 “demesiyle ben çocuğu pufun üzerine attığım gibi Cenk’in yanına zıpladığımı hatırlıyorum?!?! Allahım ne göründü şimdi bu çocuğaaa 🙁 Şükrancığım olanca olgunluğuyla “annecim oradan birinin bize bakması imkansız ,burası çok yüksek ” diye Ece’yi avutuyordu ama ama ben avunamıyordum maalesef 🙁 ” Ece nasıl bi adam anlat bakiyim canım ?!?!? ” 🙁 ……. O kadar emindim ki Ece’nin 2 hafta önce hayatını kaybeden üst kat komşumuzu gördüğüne ?!!! Başka ne görecekti çocuk ??( O kadar eminim yani..) Sonunda Ece’nin gördüğü adamın Cenk’in cama yansıyan görüntüsü olduğunu farkettiğimizde nasıl rahatladığımı anlatmama gerek yoktur herhalde..
Çocuklarla hayat güzel , yarın 23 Nisan bütün miniklerin bayramını kutluyor ,yanaklarını öpüyor ,çocuğunu bilinçli yetiştiren anneleri ise kucaklıyorum 🙂 Nice 23 Nisanlara ..
Filed under Günlük Ivır Zıvır and tagged 23 Nisan, annelik, bilinçli çocuk yetiştirme, çocuk, çocuk yedirme, çocuk yetiştirme, çocuklar, korku, şımarık çocuk |	1 Comment
Pingback: Pazar Günü Cimcimesi :) «