Aa ben ayakta uyuyormuşum!
Milyonlarca yıl önce Laurence Sterne adında bir vaiz tarafından yazılmış postmodern bir kitapmış! Orhan Pamuk önsöz yazmış! İmkansız olan, mucizevi bir şekilde gerçekleşmiş; Micheal Winterbottom tarafından filme çekilmiş. Film çok güzel olmuş. İstanbul Film festivalinde ödül almış. Sizin için ne bayat bir haber. Başımı şaşkınlıkla pencereden dışarıya çıkarıp sokağa baktım. İki kedi koşturarak karşıya geçti. Vay be, dedim, kimbilir daha neler oluyor! Soğuktu, kapadım hemen.
Ne filmler kaçırıyoruz da haberimiz yok! Aah ah!
Sınav ne oldu, sınav?!
kendimizden bir tane klonlamak gerek ki herşeye yetişebilelim. Hayat gailesi içinde elbette çok şey kaçıyor...
İnanır mısınız hala kağıtları okumadı öğretmen. Bu sınavdan kötü bile gelse sorun değil; sonraki sınava iyi hazırlanıyoruz. Hergün 2 saat matematik çalışıyoruz. Haftasonları derse gidiyor Arçil. Öyle söz dinlemesi, hiç hayır dememesi, terbiyeli terbiyeli derse oturması öyle duygulandırıyor ki beni... elektrik verilmiş jack nicholson gibi. Ama böyle işte, aksi durumunda işler iyice sarpa saracak. Eğer daha iyi bir fikrin ya da en azından cesaretin yoksa, normal olanı yapmalısın.
Öyle, öyle ama bu dünyaya benden bir tane daha mı? Hiç önermiyorum yaa:))