Her şey dahil ve herkes dahi!: Mayıs 2013
pişmanlık içinde lanetledin,
bir bir bana anlatırken.
bir bir bana anlatırken,
tüttüren Matilda zaman: 27.5.13 Hiç yorum yok:
hava soğuk değil
hava sadece azottan
böyle bir havada istifa etmiştim hayattan.
bir kamu binasında
Ve İzmir'i kokladı kadın
Rakıdan lan bu şehir, dedi.
gittiğine değil gelmeyeceğine acıyor göğsüm.
tüttüren Matilda zaman: 21.5.13 Hiç yorum yok:
belki Efe yerine yalnızca güneş doğar.
ilk başta "beni sevmediği halde sevmeyi marifet sayıyordu" yazmıştım. karalama bir kağıda. otobüsün en arka sağ koltuğunda.
sonra. bir şey oldu. anlıktı.
kendime acımaktan, kendimi küçük görmekten bir anlık vazgeçtim.
öyle ki yazdığımın üzerini çizip "beni sevdiği halde sevmemeyi marifet sayıyordu" yazdım.
eve geldiğimde, hatta evi bırakın son "u" harifini yazdığımda bütün o cesaret (!) söndü.
karalama kağıdında kim tarafından olduğu belli olmayan kargaburga harflerle yazılmış anlık cesaretimden utandım.
çünkü bu ben değildim. fark ettim. otobüsün en arka sağ koltuğunda.
ben hep korkaktım. gitmesin diye korktum. sevmekten vazgeçmesin diye korktum. sevişmeyi bırakmasın diye korktum.
fark ettim ki bunların hiçbirini benim için yaşamamış biri için korkup durdum.
ecele faydası dokunmamış korkunun bana da bir faydası olmadı ki otobüsün en arka sağ koltuğunda oturup bunları düşünüyordum.
bu düşünceden de kurtulmam gerektiğini düşündüm. hala aynı koltuktaydım, yerimden bir milim kıpırdamamıştım; kimse yerinden bir milim kıpırdamamıştı aslında ama otobüs metrelerce ilerlemişti.böyle şeyler düşünmeye başladım.
hiçbir zaman bilemeyeceğime karar verdim. neyi marifet sayıp saymadığı önemli değildi. asıl durum neydi?
oturduğum koltuğun gerisinde hiçbir şey kalmamıştı. orada bitiriyordum dünyayı.
nereye ait ya da nereye değilim bilmiyorum.
istatistiksel bir rapor çıkarsalar çoğunuza ve çoğunuzun olduğu yerlere değil'im.
ben buraya olamadıklarınızı satın almaya geldim. kazanamadıklarınızı mülkiyet edinmeye. gülümsemelerinizi öğle yemeğinde yemeğe. akşamüzerlerinizi sarıya boyayıp, gözünüze güneşi sokmaya geldim.
merhabalarınıza dahil değil'im.
sigaranızı içen ibne rüzgarım.
baş ağrıtan nemli, ıslak lodosum.
ahmak ıslatan yağmurum.
siz ve ben. birbirimizi asla anlayamayız.
siz alageyikseniz ben devim. siz güvercinseniz ben aladoğanım.
alaca edilmiş yalnızlıklarınız değil'im.
ben buraya dumanından her zevk aldığınız sigara olmaya geldim. çocukluğunuzu korkutacak iki parlak göz olmaya, karanlıkta. çıplaklığınızı hatırlatmaya. kaç kuşaktır böyle sefilsiniz diye sorgulamaya geldim.
ben bedenimden ibaret değil'im.
buraya itirazlarınızı sustuğunuz zamanların üzerine işemeye geldim. içtiğininiz rakıya değer biçmeye. batırdığınız dolunayı ilaçlarım niyetine yutmaya geldim.
hoşça kalmalarınıza dahil değil'im.
tüttüren Matilda zaman: 19.5.13 Hiç yorum yok:
"o rakıyı dolaptan çıkartma.
asla ilk kadehi fondip yapma.
eline telefonu alıp eski mesajları yeniden okuma.
ikinci ufağı açma.
duvarlara, tavana anlamsız ve hissiz bakıp dalma.
sigarayı süngerine kadar çekip parmaklarını sarartma.
dolaptan yiyecek bir şeylerle o masayı süsleme.
yalnızlığın nasıl bir his olduğunu mutfakta durup asla düşünme.
yeni bir paket sigara açma.
eline o kalemi alma.
tüttüren Matilda zaman: 19.5.13 2 yorum:
antidepresanlar ve peygamberler
bir kadın düştü ellerinden yere
undan ufak olmazdı
bir kadın düştü
sağ omzu çarptı
dökülmüş tütün kokuyordu
dumanından iz yoktu
bir kadın düştü yere
olmamış şairler gibi
düşmeye yasak getirirdi kadın
düştüğü ellere yasak
yasaklı her yere
eller mahkumdu bu kez
sağ omzu undan ufak
yarasa gözleri gibi
matlaştı üzerinde kıyafetinin
gerisi geldi yüzlerce yarasa gözü gibi
yazabilmek için her şeyimi kaybetmeyi bekliyorum.
uzunca bir süre başıma çok kötü bir şey gelmesi için totemler yaptım.
gülümseyerek totem yaptım. klişelerin ayakta kaldığı bir dünyada "zıtlıklar birbirini çeker" kanununun doğru olma ihtimali olsa dahi denemeye değerdi.
nitekim doğruymuş. gözüme kirpik kaçtı ve gözlerim yaşardı.
gülümseme, gözyaşlarını çekti. ve klişeler yine kazandı.
kazanan hep klişeler.
katil hep uşak..
tüttüren Matilda zaman: 17.5.13 Hiç yorum yok:
"birdenbire olup bitiveriyor. kabus da rüya da aynı. ikisi de geçiyor."
çocukluğum, yağmurun her zaman her şeyi temizleyebileceğine inanarak geçti. bunda babamın iyimserliği büyük rol oynuyordu muhtemelen.
ilk elektrik kesilmesi ve zifir karanlıkta kalma deneyimim babamı, bozuk bir firitözün üzerine eğilmiş tamir ederken izlediğim bir anda gerçekleşmişti.
(aslında karanlık olduğu için görmedim yalnızca böyle olduğunu hayal ediyorum ama) babam bana doğru döndü ve "korkma" dedi. sonrasında kahramanca bir "ben burdayım" beklesem de (ki o yaşlarda böyle bir şey bekleyip beklemediğimi bilmiyorum) bir süre daha duraklayıp "her zaman birileri gelir" diye ekledi.
hayatımın dibe vurduğum anlarından birinde, bunu yazmaya koyulduğum bir gece elektrikler kesildi. kapının olduğu yere doğru dönüp içeri girecek olan kişiyi beklemeye başladım. içeriye girmesini istediğim adam bulunduğum şehirde bile değildi.
o gece ve ondan sonraki geceler kendimle her zaman sesli konuştum ve "birileri mutlaka gelir" dedim.
bu mottoyu öğrendiğim günlerde yağmurun her şeyi temizleyeceğini düşünürdüm. "bereket yağıyor" derlerdi ya..
aslında yağmur tam olarak, su buharının toz zerreleri etrafında yoğunlaşması sonucu ağırlaşması ve yeryüzüne inmesi sonucu oluşur. bilimsel konuşmak, her zaman kendimi ciddiye almama ve sizin de bunu yapmanıza yaramıştır..
eğer ortada bir toz varsa, bu kirlilik demektir. yani her damlada toz olması ve milyonlarca damla olması.... yağmuru benim gözümde çok başka bir şeye dönüştürmüştü.
sonra bir gün, bir adam beni öptü. ve tozdan görünmeyen bir cama kalp atışları çizdi.
toz, sizin için baştan beri tozken benim için 2 defa karakter değiştirdi.
o an dedim ki, bir daha asla bu kadar mutlu olamayacağım.
tüttüren Matilda zaman: 16.5.13 Hiç yorum yok:
acıktığımı bile anlayamayacak haldeyim.
uyumalıyım. ama olmuyor.
Hayatım benim bile değil.
Çünkü hayatım 2 sene öncesi O'ydu.
O gidince hayat da gitti.
O geri geldi. Hayat gelmedi.
Onu çok fazla seviyorum diye hayat da onunla gitti. Ama sorun değil. Çünkü o geri geldi.
İkisinden biri illa ki geri gelmeliydi.
İkisinin de anlamı aynı.
İkisi aynı anda olunca "hayat dolu" oluyordum. İkisi gidince ölü.
Birinden biri gelince de
tüttüren Matilda zaman: 7.5.13 Hiç yorum yok:
Göz göre göre sevişeceğiz.
Sevişmek için geleceksin. Seviştik diye gideceksin.
tüttüren Matilda zaman: 2.5.13 Hiç yorum yok:
Ancak ben gerçeğe değer vermiyorum. Bu yüzden sana hiç yalan söylemeyeceğim.
Seni aklıma düşüren yerçekimine lanet olsun.
Çok güzel gamzelerin.
Dünden hiçbir farkım yok. Bunu aynada yaptığım ufak gözlemlerden biliyorum.
Aynı tişört, aynı dağınık saçlar, aynı boş bakışlar..
Aynı sandalyede geçiriyorum çarşambayı, salı olduğu gibi..
Sanki dün de çarşambaydı ve ondan önceki gün de ve daha önceki gün de.. Tek fark bu sabah evin tek bir penceresini açtım ve bütün kapıları da. Araba sesleri için..
Belki de istediğim gibi hiçbir yere gidiyorlardır diye.
tüttüren Matilda zaman: 1.5.13 Hiç yorum yok:
yanlış yolun karanlığından ateşli sözlerimle kand...
hava soğuk değil yağmurlu da değil sıcak da.. hava...
Ve İzmir'i kokladı kadın Rakıdan lan bu şehir, ded...
ilk başta "beni sevmediği halde sevmeyi marifet sa...
"o rakıyı dolaptan çıkartma. asla ilk kadehi fondi...
yazabilmek için her şeyimi kaybetmeyi bekliyorum. ...
acıktığımı bile anlayamayacak haldeyim. uyumalıyım...
Hayatım benim bile değil. Çünkü hayatım 2 sene önc...
Sabah olacak. Göz göre göre sevişeceğiz. Sevişmek ...
Ancak ben gerçeğe değer vermiyorum. Bu yüzden sana...
Seni aklıma düşüren yerçekimine lanet olsun. Çok g...
Bugün çarşamba. Dünden hiçbir farkım yok. Bunu ayn...