2 kişilik ben: karmakarışıklaşmaktayım
Sen gerçekten de iyi bir insansınız. İçten yazıyorsunuz. ama üzülmeniz bizi de üzer.
28 Ekim 2010 10:16
o filmdeki kadını hatırlasana, çok üzüldüğü ve gücünün bittiği zamanlar oluyordu, ama hiç pes etmiyordu, hedeflediği yemek istediği gibi olana kadar.belki tüm bu arızalarımız, melankolimiz tedavi edilmek için bekliyor birşeyler tarafından. ben hala arıyorum. sen buldun ve çok ta güzel yapıyorsun. perşembe tariflerinin artarak devam etmesini ve hem midenizi hem ruhunuzu mutlu etmesini dilerim canım :)
Profösör: çok teşekkür ederim.bunları okumak çok mutlu etti beni.Eylül: aynen tam o mutfakta yerde yatarak ağladığı tepindiği sahne aklıma geliyo çok gülüyorum.aynıyım resmen :)
29 Ekim 2010 02:33