OKU! Ama Anlama ve Umursama!? OKU!
'Ama Anlama ve Umursama!'
Doğrusu bu mudur acaba?
Yoksa anlayıp, umursamalı mı?
Bir tanıdığım kızının siyer dersini seçmesine rağmen hayatında hiçbir değişikliğin olmadığını söylemişti.
Peygamber, peygambere sevgi yanlış anlatılıyor...
El-Emin olan peygamberin güvenilmez ümmeti olduk!
Hala kalkmış sağ elle yemek yemekten bahsediyoruz.
İbadetlerini anlayarak yapan ve ibadetlerini hayatına yansıtan bir peygamberin Kur'an'dan bihaber ümmeti olduk!
Şimdi kim söyleyebilir ki peygamberi sevdiğimizi?
Peygamberi sevmek gerçekte nedir, onu bile bilmiyoruz. Sakal ziyaret etmeyi, ki peygamberimize ait olmama olasılığı oldukça yüksek, peygambere saygı olarak tahayyül ediyoruz.Velev ki peygamberimizin sakalı, siz hiç tanıdığının sakalını öperek ona saygı gösteren biri gördünüz mü? Ya da saygı duyduğunuz birine saygınızı böyle mi ifade edersiniz?
Peygamberden gafiliz! Kur'an ahlakından gafiliz çünkü!
Kur'an ahlakından gafilce yazılmış kitaplarla, hayatımızda nasıl bir değişim olmasını bekleyebiliriz ki? Peygamberin hayatı Kur'an'dan hiç uzak olmamışken niçin bizim kitaplarımız böyle?
Niçin günümüzde peygamberle Kur'an'ın arası açılıyor, peygamber Kur'ana muhalifmiş gibi bir tablo çiziliyor?
Kur'an'dan uzak peygamber anlatımları, ahlaklı birey yetiştirme işini başaramıyor nitekim!
Kur'an'ı anlamak için okumuyoruz. Niçin?
Bir yazıyı yahut kitabı anlamak için okurken, bu anlamak için okuma eylemini Kur'an'a karşı niçin göstermiyoruz?
Kur'an'dan gafil olmanın cezası bu içinde bulunduğumuz ahlaki kokuşmuşluk!
Yaklaşık her evde Kur'an var, Kur'an okunuyor ama evler faiz, yalan gibi haramlardan uzak değil. Türlü haramlar var evlerimizde...
Çünkü hayat kitabımız olması gereken Kur'an'a hakettiği değeri veremedik!
Duvara, yüksek bir yere asmak, öpüp başa koymak değil ki esas saygı!
Anlayıp kalbe yazmak... Anlayıp hareketlere nakşetmek...
Peygambere saygı, sevgi, izinden yürüme Kur'an'a sahip çıkmakla olur! Kur'an'a yüreğimizle sahip çıkar, anlamak, vahiyle can bulmak için okursak, Allah'ın kulu olduğumuzu zihnimizde sürekli diri tutarsak ahlaklı insanlar olabiliriz!
Hayatımız ancak o zaman güzel bir değişime uğrar!
ahlak yirmi dört saat farzdır,