Papağan Almadan Önce Ve Sonra...
- Papağan Almadan Önce Ve Sonra...
Tarih: 29.10.2012, Saat:18:05 , akdeniz06 , 0 Yorum , 833 Okunma
Konu Kapalı Konu: Papağan Almadan Önce Ve Sonra...
Tarih: 29.10.2012, Saat:18:05
PAPAĞAN ALMADAN ÖNCE BİLİNMESİ GEREKENLER:
Evet, bu hep gözardı edilen ve papağanseverler arasında sıkça dile getirilmeyen bir durum. Papağanlar, doğal hayatlarında geniş alana yayılan, döküntüleriyle bir çok başka yer hayvanını besleyen hayvanlardır. Bu nedenle bir fındık, bütünüyle hiçbir zaman yenmez, yarısı yerlere saçılır, yarısı mideye indirilir Islak şeyler yerken ya da ekşi yerken içlerinin kamaştığını kafalarını sağa sola sallayarak belli ederler, dolayısıyla önlem alınmadıysa duvarlar ve çevre, çeşitli yemek lekelerine kavuşur. Papağanların bu saçarak yemek yeme alışkanlıklarını değiştiremezsiniz, çünkü bu olay onların doğasında vardır.daginik
Her papağan tüylerine büyük özen gösterir, hergün düzenli olarak tüylerini temizler, yağlar, tarar. Bu işlem esnasında küçük tüyler, tozlar yayar etrafına. Bilhassa Sultan papağanlarında, Afrika grilerde ve Kakadularda bu toz dökme durumu hat safhadadır. Bir iskender papağanı için evde günlük temizlik yapmak lazımken, afrika griler için günde iki defa temizlik yapmak gerekebilir. Sağ yanda Rika'nın oyun bahçesinin altını 3 gün temizlemediğim taktirde ne hale dönmüş olduğunu görüyorsunuz.
Bu durumda, titizlik sizin vazgeçemeyeceğiniz bir özelliğinizse, ya da etrafın batmasını siz umursamıyor ama eşiniz umursuyorsa, yani ileride temizlikten kaynaklı evde sıkıntı yaşanacaksa, ya sultan papağanı hariç küçük kuş ve papağanları tercih etmelisiniz (döküntüleri cüsselerine oranla daha az olur), ya da papağan evlat edinmekten vazgeçmelisiniz.
Elbette yanlış anlaşılmasın, papağanlar mütemadiyen etrafı kabul edilemeyecek kadar daginik2kirleten hayvanlar değildir, ancak durdukları yeri toz tüy yapma ihtimalleri çok yüksektir. Bu nedenle ileride de göreceksiniz, kendilerine ait alanlara ihtiyaç duyarlar. Ancak bu demek değildir ki, kuşunuz sadece kafesinde, alanında takılacak. Hayır, belki size eşlik edecek, sizi ördek gibi takip edecek, dolayısıyla etrafta bir şeyleri devirecek, ortalığı parçaladığı karton ağaç parçalarıyla dağıtacak, durduğu yerde tüylerini tarayacak dolayısıyla ortalığı kirletecektir. Sol yandaki resime bakın; Rika'nın mutfak masasını bu hale çevirmesi sadece "5 dakikasını" aldı Ne de olsa Nehir temizler. Dağınıklık onun doğası ve bunu değiştiremezsiniz.
Papağanların çok kuvvetli bir ses kapasiteleri vardır. Hatta çıkardıkları bazı sesleri, bizim frekans aralığımızın altında üstünde olmasından kaynaklı duyamayız bile. Bilhassa sabahları ve akşamüstleri şarkı söylemeye, avazları çıktığı kadar çığlık atmaya bayılırlar. Sesleri rahatlıkla komşular tarafından duyulabilir. Bazı türlerin gürültüsü hele, daha fazladır. Kakadular ve aralar gibi...
Papağanınızın ötmesi kötü bir şey değildir, bu, onun mutlu ve rahat olduğunu gösterir. Size ilk geldiği günlerde sus pus olacaktır yada belki onu satın aldığınız yerde sessiz sedasız oturuyordur ancak bu sizi yanıltmasın. Eve getirdiğinizde ve aradan aylar geçip ortama ve size alışmaya başladığında ne kadar bağırıp çağırabileceklerini bilemezsiniz, üstelik bağırıp çağırma istekleri yılla orantılı daha da artar. Misafirler geldiğinde de sizlerin uzağında kaldıysa yada misafirlere gıcık olduysa yine bağırarak ilgiyi üzerine çekmek ister. Ve onlara “kes sesini!” “sus!” demeniz de hiçbir şey ifade etmeyecektir. Zırlayan bebeklerde olduğu gibi. Hatta papağan kendisine bağırıldığında daha da fazla bağırarak cevap verir yada daha fazla bağırmayı “inadına” alışkanlık haline getirir.
Sakın eve bir kedi, köpek ya da iguana aldığınız yanılgısına kapılmayın. Papağanlar bambaşka hayvanlardır. Bir çocuk/bebek ne kadar ilgi/anlayış/sabır/sevgi istiyorsa, papağan da o kadar çok ilgi/anlayış/sabır/sevgi ister. Günlük olarak batırdığı yerler temizlenmeli, günlük maması değişmeli, günde iki defa suyu değiştirilmeli, iki günde bir, maximum üç günde bir kafes altı değiştirilmeli, en az ayda bir kafesi genel olarak dezenfekte edilmeli, gün içinde oyuncaklarıyla oynaması, birşeylerle oyalanması sağlanmalı, ve sizin özel ilginizi aralıklarla görmelidir. Siz evdeyken o da siz neredeyseniz sizinle birlikte takılmalıdır. Çocuk gibi. Daha kötüsü, belli bir yaştan sonra papağanınızı verebileceğiniz bir çocuk yuvası da yoktur. Tek başına kaldığında mutlaka çok çeşitli oyuncakları hazırda bulunmalı, televizyon, radyo vs. açık olmalıdır. Papağanlar sıkıntıya gelemezler, sıkıldıklarında strese girerler, psikolojileri bozulur, psikolojileri bozulduğunda tüy yolmaya ya da intihar etmeye kalkarlar. Unutmayın, onlar yağmur ormanlarında, afrikanın geniş sahanalarında, hindistanın geniş ormanlarında yaşamaya uygun son derece zeki ve hisli hayvanlar. Onları oyalamak zorundasınız. Yani sabahtan akşama evde değilseniz, siz evde yokken evde başka kimse de yoksa, dolayısıyla papağanınız bütün gün evde yanlız kalacaksa, onu işyerinize beraberinizde götüremeyecekseniz, evde birileri var ama bu birileri papağanla zerre ilgili insanlar değilse, “papağan size göre bir hayvan değildir”. Bu durumda papağan yerine, daha az ilgi bekleyen bir hayvan türüne yönelmelisiniz. Ya da, illa papağan çocuğum olsun istiyorsanız, bir değil, iki papağan almalısınız. Tabii bunun da ayrı zorlukları ve gerektirdikleri vardır.
Elbette papağanlar yanlız da kalır ve sizin dışınızda oyalanacak şeyler de bulur. Ancak bu durum çok sık olacaksa, papağanınız bunalmaya ve içine kapanmaya başlayacaktır. İnanın mutlu bir papağanla, mutsuz bir papağan arasındaki fark çok çok büyüktür. Bakışlarından, duruşundan anlaşılır. Onun isteklerini karşılayamayacaksanız, kendi istek ve zevklerinizi ön plana çıkarmak yerine, papağanın mutluluğu açısından onu evlat edinme kararınızı tekrardan düşünmelisiniz.
oyunbahPapağanlar kendine özel bir oyun bahçesine ihtiyaç duyar!
İçinde kanatlarını açabileceği kadar, dökme demir ya da çelikten geniş bir kafes,
Papağanın türüne göre değişmekle birlikte, %70’i meyve sebzeden %30’u çeşitli tohumlardan ve fındıklardan oluşan, özel olarak hazırlanmış ev maması, (AY ÇEKİRDEĞİ DEĞİL!)
Kuş kumu, kireç taşı.
EN AZINDAN BİR TANE OYUN BAHÇESİ! (ideali bir büyük oyun bahçesi, diğer odalarda da küçük oyun bahçeleri)
oyunbPapağanınıza bir oyun bahçesi vermemek, ona yemek vermemekle aynı şeydir! Bu onun temel bir ihtiyacı, bir lüks değil, bunu sakın unutmayın. Oyun bahçesi papağanınızın doğal hayatındaki gibi özgürce kanat çırpabileceği, dağıtabileceği, oyun oynayabileceği, ötebileceği, stres atabileceği eğlenceli bir alandır! Tekrarlıyorum, bu onun temel ihtiyaçlarından biridir! Evinizin eşyalarını kemirmemesi, bazı davranış bozukluklarını engellemesi ve sağlıklı, uzun ömürlü bir kuş olabilmesi için oyun bahçesine ihtiyacı vardır. Oyun bahçesi tamamen sizin kendi imkanlarınızla inşaa edebileceğiniz, mümkün mertebe doğal ürünlerle ve oyuncaklarla oluşturulan bir alandır. Yurtışında da hemen hemen kimse oyun bahçesi satın almaz, herkes kuşu için kendisi bir tane inşaa eder. Maliyeti düşüktür, tamamen sizin yaratıcılığınıza dayanır. Sadece, kullanacağınız malzemeleri kendi kafanıza göre değil, papağanlara toksit olmayan şeylerden seçmelisiniz o kadar. Oyun bahçesiyle ve malzemelerle ilgili daha ayrıntılı bir yazı 1. sınıf dersleri içinde mevcuttur.
Evet, papağanların bir kafese ihtiyacı vardır. Biz kafes diyoruz, onların gözünde ise kafes=yuva. Doğal hayatlarında Papağanlar yuvalarına günün belli saatleri, daha çok uyku zamanları uğrar. Bunun dışında gün boyunca ağaçlardadırlar, yiyecek arayışındadırlar. Esaret hayatında da bu ihtiyaçları değişmez! Papağanınızı balık gibi bütün gün kafesinde tutamazsınız. Elbette tutarsınız, tutan bir çok kişi var, ancak bu basitçe şu demektir: eziyet. O bir kuş, kuşlar uçar, geniş alana ihtiyaç duyar. Eğer işyerinizi, lokantanızı, otelinizi şenlendirecek bir hayvan istiyorsanız, kafese tıkılıp sergilenen 2-6 yaşlarında bir çocuk yerine, balık falan alın. Papağanlar süs eşyası değildir, nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olan hassas ve zeki kuşlardır. Papağanlar elbette kafese ihtiyaç duyar ama bütün gün orada yaşayamaz. En azından günün yarısını dışarıda geçirmeye ihtiyacı vardır. Hele hele kafes ebatları küçükse, kafesin kapısını her zaman açık bırakmanızı salık veririm. İstediği zaman girsin, istediğinde çıksın, sadece uyku zamanları ve sabah çıkışları sizin kontrolünüzde olmalıdır. Dediğim gibi aksi, eziyettir. Basit bir mantık yürütün ve kendinizi onun yerine koyun.
Papağanınız için hali hazırda bazı ilaçları buzdolabında tutmalısınız. İshal ilacı, vitamin takviyesi (sadece gerekli durumlarda), soğuk algınlığı ilacı, hatta parazit ilacı.
hartPapağanlar çok kötü ısırabilir!
İlk evcilleştirme sürecinde bir kaç defa ısırılmak normaldir. Psikolojisi müthiş derecede bozuk bir papağan değilse en fazla kanatır. Ancak daha önce de bahsettiğimiz gibi, ısırılmaya karşı müthiş bir korkunuz varsa, canınız çok tatlıysa, papağan almadan “önce” bu sorununuzu ve korkunuzu yenmeniz gerekir. Çünkü papağanla birlikte aşacağınız bir şey değildir bu. Eve yeni gelen vahşi bir kuşun ısırması kadar normal bir şey yoktur. Elbette ısırılmamak için alınabilecek önlemler ve yapılacak davranışlar vardır ancak hiçbirşey size yüzde yüz garanti veremez. Üstelik evcilleştikten sonra yanlış davranışlarla siz kendiniz kuşunuzu ısırmaya alıştırabilirsiniz. Böyle bir durumda onu ısırmaya teşvik eden davranışlarınızı düzeltmeli ve ona ısırmama eğitimi vermeniz gerekir ki bu sitede böyle bir başlık olacak. Ancak bu eğitim sırasında bile ısırılmayı normal karşılayabiliyor olmanız gereklidir.
Benim papağanlarım asla ısıran kuşlar olmadı, elbette psikolojisi bozuk, ısırma alışkanlığı edinmiş kuşlarla karşılaştım ve gerek kendi kuşlarım, gerek bu sorunlu kuşlar tarafından eğitimin ilk aşamalarında ısırıldığım oldu. Bazen kötü ısırıklar, bazen hafif. Papağanınızı ısırmayan bir kuş olarak yetiştirmeniz yada ısıran kuşunuza gerekli eğitimi vermeniz için bu sitede ayrıntılı bilgiler yer alacak, ancak her zaman için “papağanların çok kötü ısrabilecek kuşlar” olduklarını aklınızdan çıkarmamanız gerekli. Ve afrika grilerin, amazonların, kakaduların, araların ve bunun gibi büyük papağanların isterse “parmak koparabilecek” kadar fazla basınç uygulayabilen gagalarının olduğunu kesinlikle bilmelisiniz. Ancak korkmayın, bu sadece onların neyi yapabilecekleridir, ne yaptıkları değil. Papağanlar empati yeteneği olan duygusal hayvanlardır, yüzde binlik ihtimaller dışında böyle ekstrem bir olay yaşamazsınız Papağanlar aynısının tıpkısı bir çocuk gibidirler!
Eve kesinlikle bir “kuş” almıyorsunuz. Bir “çocuk” alıyorsunuz. Öncelikle bunu bir yere not edin. 0-6 yaş arası çocuk eğitimiyle ilgili yazılar da okuyabilirsiniz bu bağlamda. Papağanlar ortalama 2 yaş çocuk duygusallığına, 1 ila 6 yaş çocukların analitik zekasına sahiptir. Zeka ve duygusal zeka düzeyleri türden türe değişmektedir. Zeka seviyesi arttıkça bakım ve davranış eğitimi hususunda gösterilmesi gereken özen de artar. Yani papağan beslemek isteyen birisiniz ama çocuk bakar gibi o papağana yeterli ilgiyi gösterecek vaktiniz yok. O halde tercihiniz en zeki türler olan Afika griler ya da eclectus papağanları kesinlikle olmamalı. Bunun yerine yine zeki ama fazla ilgiden bunalan rose ringedler, iskender vb. papağanlar tercihiniz olmalı. Yani unutmayın, asla dış görünüşünden, kabiliyetlerinden, ya da özenme nedenleriyle bir türü tercih etmeyin. Papağan türleri içinde sizin karakterinize, yaşamınıza en uygun olacak türdeki papağanı seçmeye özen gösterin. Her papağanın ilgi isteği farklıdır ancak bilhassa büyük türler (afrika gri, kakadu, amazon, ara, eclectus vs.) küçük çocuk gibi ilgiye ihtiyaç duyar. Mesela en ilgi bekleyen türlerden olan bir kakadu papağanı alırsınız evinize; çok oyuncudur, harika bir kuştur ama onunla ancak günde iki üç saat birlikte olabileceksinizdir. Böylece mutsuz, tüylerini yolan, davranış bozukluklarıyla dolu sorunlu bir kuş ve ne yapsam da onu yola soksam, iyileştirsem diye boşuna dövünen bir ebeveyn olur elimizde. Almasına alırsınız kuşu ama kakadusu olan falanca kişinin kuşu gibi olmaz kuşunuz. Çünkü o, kuşuna yeterli vakti ayırabiliyordur ama siz ayıramıyorsunuzdur. Bu durumda hayatınızı zehir etmek yerine heveslerinizi bir kenara bırakıp mantığınızı ön plana çıkarmak en doğrusudur.
Papağanlar doğada av hayvanlarıdır ancak hatırı sayılır bir gaga güçleri de vardır. Dolayısıyla doğaları gereği “zor güvenen, ürkek, tehlike karşısında savunmaya geçen” bir yapıları vardır. Ben bir papağanı türüne bağlı olarak bir kaç günde eğitebilirim. Ancak bana gerçek anlamda güvenmesini sağlamam ayları bulabilir. İlk günlerdeki eğitimde temelini attığım güven duygusunun pekişmesi ve papağan tarafından kabullenilmesi, benimsenmesi için zamana ihtiyaç vardır. Güven sizin davranışlarınızla filizlenir, ancak papağanın “kendi insiyatifi ve isteğiyle” hayata gelir. Papağan eğitimi ve arada bağ kurulması asla tek taraflı gerçekleşmez. Siz yüce, o köle değildir, aranızda “diyaloğa” dayalı bir bağ kurulmalıdır. Ve bu diyaloğun kurulmasının temel prensibi sadakat ve sabırdır. Papağanlar, kafanızda kendisiyle ilgili soru işaretleriniz olduğunu gördüğünde sadakatinizden şüphe duyar. Sizi benimsemek istemez, çünkü her an bu evden gidebileceğinin bilincindedir.
Bir papağan, en büyük şoku ve sıkıntıyı, gerçekten güvendiği, benimsediği ve “evet, kalacağım burada” diye düşünerek kendini ebeveynine adadığı durumlarda, evden atıldığı, başkasına satıldığı/verildiği durumlarda yaşar. Eğer papağanınızı başkasına verdiniz ve papağanın umurunda olmadıysa bilin ki papağanınız sizde kaç sene kalmış olursa olsun “size bağlanmamış, sizi sevmemiş, size güvenmemiş, sizin yanınızda mutlu olmamış.” İnanın, sizinle bağ kurmuş bir papağan sizden üç gün bile ayrılsa yemeden içmeden kesilir, agresifleşir. Kimisi ayrılık uzarsa tüy yolabilir, daha da uzarsa intihar edebilir.
Umarım onların ne kadar duygusal varlıklar olduklarını anlayabilmişsinizdir. Ben papağanımı yanımda götüremeyeceğim zamanlarda ona gerçekten ilgi gösterebilecek, papağanımın da önceden tanıdığı birine bırakırım. Eğer ilgi göstermeyecek birine, ya da onun tanımadığı birilerine bırakırsam çok rahat bunalıma girebilir bu sürede. İlgi gösteren, tanıdık birine bırakmama rağmen, bana anlatılan, yokluğumda Rika’nın çok az yediği, sessizleştiği, çevresindeki insanlara karşı agresif davrandığı, hatta insanlara sırtını dönüp onlardan tarafa bakmayarak onları protesto ettiği... Ve Rika bir örnek, tek örnek değil!
Papağanlar kendilerine yapılan kötülüğü unutmaz, düşmanlık besleyebilir, hain planlar yapıp uygulamaya koyabilir. Bu hain planları uygulamak için inanın 3 ay bile bekleyebilirler. Onların müthiş bir hafızası olduğunu sakın unutmayın. Planları arasında neler olabilir? Sevimlilik yapıp sizi kendine çeker ve tam siz gevşediğiniz anda hart! Ya da, değer verdiğiniz eşyaları parçalayabilir, bir şeyi “siz” yaptığınız için reddedebilir, sizi üzeceğinden emin olduğu her hangi birşey yapabilir. Ona susması için “kes sesini” diye bağırıyorsanız, intikam için siz onunla her konuştuğunuzda size “kes sesini” demeye başlayabilir. Ayrıca kıskançlık da başka bir etkendir. Kendisinden daha fazla ilgi gösterdiğiniz için birine düşmanlık besleyebilir, ya da kendisiyle ilgilenmeyip belli bir kitapla ilgilendiğinizi gördüğünde bir kaç gün sonra o kitabı parçalanmış bulabilirsiniz. Bu yüzden onların bu kıskanç ve kinci doğalarının üzerine gitmemeye, şansınızı fazla zorlamamaya dikkat etmelisiniz. İstediklerinde küçük birer canavar olabilirler. Ve bunu tetikleyen her zaman ama her zaman sizsinizdir, suçlu her zaman sizsinizdir.
Bazı papağan türleri 50-60 yıl, bazıları 100 yıl yaşayabilir. Bir çok kişi bunu öğrendiğinde “Oo uzun yaşıyormuş, bizi toprağa bile gömer hehe” diye pişkin pişkin gülebilir. Bu insanlarla karşılaştığımda kafamı duvarlara vurasım geliyor çünkü bir papağanın uzun yaşaması övünülecek, şaşırılacak bir şey değil, dikkate alınması gereken bir problemdir! Örneğin bir afrika gri papağanı alıyorsunuz. Kimden duyduysanız size dediler ki bebek olmalı, yoksa evcilleşmez (büyük bir yanlıştır). Afrika grilerin ortalama ömrü 50-60 yıldır (iyi bakıldığı taktirde) Hadi diyelim 40 yıl yaşayacak kuşunuz. Sizin yaşınız kaç? 50 ya da 60. Bunun üzerine kuşunuzun ömrünü ekleyin: 90-100. Doksan ya da yüz yaşınıza kadar yaşayacak mısınız? Ya da ara papağanı aldınız. Araların ortalama ömrü 80-100 yıl. Ara papağanı bebek olmalı illa değil mi? (yanlış) Sizin yaşınız kaç? 40? 120 yaşına kadar yaşayacak mısınız? Ölümünüzden sonra papağanınıza kim bakacak? Bencilce, “ben kuş istiyorum” demeyi bir kenara bırakıp bunları düşünmek zorundasınız. Çünkü papağanlar sevdiği kişiyi kaybettiğinde yaşayamazlar, çocuk gibidirler ama büyüyüp kendine bakmayı öğrenecek bir çocuk değildirler. Onca senenin ardından, her zaman “size” ihtiyaç duyacaklar, bir pet shopa verilmeyi, o yaştan sonra öylesine başkasına satılmayı kaldıramazlar. Onların tek eşli ve eşlerine ne olursa olsun bağlı kalacaklarını aklınızdan çıkarmayın.
bluePapağanlar ele alışkın bile olsa vahşi hayvanlardır!
Bu en önemli madde! Ne olursa olsun, isterse kuşunuz ağızdan mama yiyor, sizinle yorgan altına giriyor, kedi gibi size sokuluyor olsun, o yine de vahşi bir hayvan! Eğer ona oyuncak vermezseniz, vahşi hayatta yaptığını yapar ve “ne bulursa kemirir”! Pencere açıkken eğer bir şeyden ürkerse dışarı uçup kaçabilir! Başarısız bir iniş yapıp yere paldır küldür düşerse ve siz iyi niyetle bile olsa onun üzerine koşarsanız sizi “avcı” olarak görür! Onun bir düzeni, vahşi hayatından getirdiği özellikleri ve istekleri vardır. Bunları değiştirmenin yolu yoktur! Kemirmeye, yiyecekleri dağıtarak yemeye, evdeki yeşil bitkilere doğru yönelmeye, uçmaya, neşeli çığlıklar atmaya, tırmanmaya, oynamaya, tüy değiştirme mevsimlerinde bolca tüy dökmeye ihtiyacı vardır! Bunlar onun asla değişmeyecek, değiştirilemeyecek özellikleridir. Bu nedenle kendinizi ona uydurmalısınız. Vakit geçirmesi için oyun alanı, kemirmesi için bol dal temin etmelisiniz, gerekirse her gün temizlik yapmalı, ortamı ona göre ayarlamalısınız ama yiyecekleri dağıtarak yemesine göz yummalısınız, evde ona zehirli olmayan ev bitkileri yetiştirmelisiniz, uçmasına/kanat çırpmasına izin vermelisiniz, çığlıklarını sevmelisiniz, oyun alanına dilediği gibi tırmanacağı, sarkabileceği oyuncaklar koymalısınız, oyun oynaması için bol oyuncak vermelisiniz, döktüğü tüyleri temizlemeli ya da görmezden gelmelisiniz. O vahşi bir hayvan ve onu yağmur ormanlarından, savannalardan, sürüsünden koparıp kendi heveslerimiz nedeniyle buraya bir eve hatta kafese tıkıyoruz. O halde ona ihtiyacı olan ilgiyi, anlayışı ve ortamı sağlamak, onu olabildiğince mutlu etmek bizim sorumluluğumuzda.
PAPAĞAN ALDIKTAN SONRA NELERE DİKKAT ETMELİYİM?
Papağanınızı gün içinde iyi gözlemeli, onun hangi saatlerde ne yaptığını izleyerek belirlemeli ve aranızda bir zaman uyumu yakalamaya çalışmalısınız. Bu konu ileride daha ayrıntılı işlenecek. mama1
Papağanlar hastalıklarını son ana kadar gizler. Bu nedenle ipuçlarına dikkat etmelisiniz. Aksi taktirde çok geç kalınmış olabilir. Papağanlar kolayca hasta olur ve genelde sonu ölümle biter. Bu nedenle erken teşhis çok çok çok önemlidir. Bize hastalıklar konusunda ipucu yaraverebilecek en önemli şey dışkıdır. Papağanınızın dışkısının sağlıklı olup olmadığını gün aşırı kontrol etmelisiniz. Kakaloji dersinde bu konuyu daha ayrıntılı işleyeceğiz.
Bunun dışında papağanların, hele bazı türlerin çok sakar olduğunu aklınızda bulundurmalısınız. Yaralanmalar ve zedelenmeler de her gün kontrol edilmelidir. Yan tarafta Rika'yı görüyorsunuz. Sabah haylazlığı sırasında etrafta koşuşturup, oraya buraya tırmanıp sarkarken düşüverdi ve gözünün yan tarafını yaraladı. Tabii hemen şifalı bir çayla yaraya kompres yaptım, temizledim. Çocuk gibi olduklarını sakın unutmayın, kendilerini her an yaralayabilirler!
Ve yaralar hemen temizlenmelidir!
Papağanımızı almadan ÖNCE onun için uygun şartları sağlamalıyız. Bunlar:
1-Kafesin konulacak yerinin belirlenmesi,
3-Lazım olabilecek ilaçların ve bakım araçlarının temini.
1-KAFESİN KONULACAĞI YERİN BELİRLENMESİ Kafes için düşündüğünüz yer;
1.Karanlık, rutubetli, kullanılmayan bir oda OLMAMALI,
2. Dolap üzeri gibi çok yüksek veya yer gibi çok alçak bir pozisyonda OLMAMALI,
3. Isı kaynağına (kalorifer,soba) çok yakın veya çok uzak OLMAMALI.
Kafes için uygun yeri seçtikten sonra tek besleyeceğimiz sultan için 30*30*30, çift besleyeceğimiz sultanlar için 50*50*50 boyutlarında (en az) köşeli ve en az iki tarafı yatay telli bir kafes alıyoruz. Yuvarlak kafesler tavsiye edilmiyor çünkü papağanınız bu yuvarlak kafeslerde yön duygularını kaybediyorlar, psikolojileri bozulabiliyor. Yuvarlak kafes kullanmaya mecbur iseniz içerisini tünekler ve oyuncaklarla dekore edip yön bulmalarında kolaylık sağlayabilirsiniz.
Tahta tünekler: Kafesinizde mutlaka tahta tünek bulunmalı. Doğal ağaç dallarından olması en güzelidir. Bunun için önerilen ağaç duttur. Bulamıyorsanız reçinesiz ağaç dallarından da yapabilirsiniz. Tünek için en uygun kalınlık "kalorifer borusu kalınlığı" diye tabir edilen; kuş tünediğinde tırnakları birbirine değmeyecek şekildeki kalınlıktır. Bu sayede papağanınızın tırnak bakımı sağlanmış olacaktır. Gagasını da bu tüneklerde törpülediğini görebilirsiniz.
Alt ızgara: Kafesin altındaki ızgara papağanınızın dışkısıyla temasını en aza indiren önemli bir parçadır. Izgara olmayan kafeslerde kuşun ayağı dışkısıyla temas ediyor ve ayakları ile gözünü, burnunu kaşıdığında enfeksiyona sebep olabiliyor. Izgaranın altındaki çekmeceli bölmeye beyaz A4 kağıdı sererseniz hem kuşun dışkı kontrolü rahat yapılır hem temizliği kolay olur. Taban için gazete kağıdı kullanılması önerilmiyor. Bu kağıtlardaki mürekkepler zararlıdır ve kemirdiğinde papağanınızı zehirleyebilir. Kafesinizde ızgara bulunmuyor ise ve temin edemiyorsanız kafes tabanında kuş kumu kullanabilirsiniz. Kuş kumunu ince bir tabaka halinde serdiyseniz her gün, 1 cm kalınlığında bir tabaka halinde serdiyseniz haftada bir değiştirmelisiniz.
Gaga taşı, kalamar kemiği: Hem papağanınızın kalsiyum ve mineral ihtiyacını karşılamak hem de gagasını törpülemesi adına kafeste bulunması şart olan malzemelerdendir.
Kuş kumu: Kuşların kursak ve midelerinde yiyeceklerin parçalanmasına yardım edecek enzimler olmadığından kuşunuzun sindirim problemi yaşamaması için kumunun verilmesi çok önemlidir. Yemliğin içine bir çay kaşığı kadar katarak ikram edebileceğiniz gibi ayrı bir yemlikte de verebilirsiniz. Ancak yemliğin içine kattığınız kum kısa sürede dibe çöktüğünden etkili olamıyor. En doğrusu ayrı bir yemlikte vermenizdir. Böylelikle tüketip tüketmediğini de kontrol edebilirsiniz.
Oyuncaklarek çok kez atlanan, önemsenmeyen bir aksesuardır. Kafeste sultanınızın oynayacağı, kemireceği bir oyuncak mutlaka bulunmalıdır. Yoksa gün boyu uyuyan, miskin, neşesiz bir sultana sahip olursunuz. Bunun için çok para dökmenize gerek yok. Sultancıklar için doğar birkaç dal parçasını birbirine sabitleyerek çok sevecekleri oyuncaklar yapabilirsiniz.
Bunların dışında kafesi nasıl donatacağınız hayal gücünüze kalmış. Sultanınızın iyi vakit geçirmesi için tahta oyuncaklar asabilirsiniz. Kemirmeyi seven canlılar oldukları için plastik veya metal araçlar yerine tahta olanları tercih etmelisiniz.
3- LAZIM OLABİLECEK İLAÇLAR VE BAKIM ARAÇLARININ TEMİNİ Sultanlarınıza iyi baktığınız sürece gagalarını törpülemek, tırnaklarını kesmek gibi durumlar ile karşılaşmazsınız. Onlara gerekli araçları sağladığınızda bakımlarını kendileri yapabilirler. Tahta tüneklerin ya da kumlu tüneklerin bunun için faydalı olduğunu belirtmiştik. Ayrıca sultanınızın temizliği için bir banyo kabı edinmeniz gerekmektedir. Bunun için satılan özel kaplar olduğu gibi, boyutları uygun bir kabı da banyo kabı olacak kullanabilirsiniz. Ancak sultanınız banyo yapmaya alışkın olmayabilir veya çok seyrek yıkanabilir (ki bu çok karşılaşılır). Bu gibi durumlarda bir çiçek sulama spreyi edinmeniz gerekmektedir. Hırdavatçılarda bunun için boş şişeler bulabilirsiniz. Sakın evdeki fısfıslı temizlik malzemelerini boşaltıp kaplarını kullanmaya kalkmayın
Ayrıca acil durumlar için evimizde bazı ilaçları bulundurmalıyız. Özellikle antibiyotik, merhem, ishal ilacı, solunum yolları için bir ilaç ,parazitler için solusyon veya sprey.Çeşitli markaların kuşlar için ilaçları bulunmaktadır. Almadan önce iyice araştırarak alıp kullanım talimatlarını okuyalım.
Bunların dışında vitamin ve mineral eksiği var ise bunun için de çözeltiler,solusyonlar ve toz şeklinde karışımlar bulunmakta. Meyve, sebze yemeyen; kalamar kemiği ve gaga taşı kullanmayan bir sultanınız var ise bu solüsyonlar ile destekleyebilirsiniz. Ancak unutmayın hiçbir şey doğal besinlerin yerini tutmaz. "Nasıl olsa yemiyor" diyerek onun mama kabına meyve,sebze koymaktan vazgeçmeyin. Mamalarına katarak, sevebileceği şekillerde keserek değişik yöntemler deneyin. Kararlı olduğunuz sürece mutlaka yiyecektir. ALINTIDIR...
Konu Kapalı Papağan Almadan Önce Ve Sonra... konusu
Kuş Almadan Okuyun