Gönderen Konu: AFFET BABACIĞIM... (Okunma sayısı 4946 defa)
« : 27 Ekim 2007, 17:59:04 Cts »
Evliliğinden beri evinde kalan babası yüzünden eşiyle sürekli tartışıyordu. Eşi babasını istemiyor ve onun evde bir fazlalık olduğunu düşünüyordu. Tartışmalar bazen inanılmaz boyutlara ulaşıyordu. Yine böyle bir tartışma anında eşi bütün bağları kopardı ve 'Ya ben giderim, ya da baban bu evde kalmayacak' diyerek rest çekti.
Eşini kaybetmeyi göze alamazdı. Babası yüzünden çıkan tartışmalar dışında mutlu bir yuvası sevdiği ve kendini seven bir eşi ve birde çocukları vardı. Eşi için çok mücadele etmişti evliliği sırasında. Ailesini ikna etmek için çok uğraşmış ve çok sorunlarla karşılaşmıştı. Hala onu ölürcesine seviyordu. Çaresizlik içinde ne yapacağını düşündü ve kendince bir çözüm yolu buldu. Yıllar önce avcılık merakı yüzünden kendisi için yaptırdığı kulübe tipi dağ evine götürecekti babasını. Haftada bir uğrayacak ve ihtiyacı neyse karşılayacak, böylelikle eşiyle de bu tür sorunlar yaşamayacaktı. Babasına lazım olacak bütün malzemeleri hazırladıktan sonra yatalak babasını yatağından kaldırdı ve kucakladığı gibi arabaya attı. Oğlu Can 'Baba ben de seninle gelmek istiyorum' diye ısrar edince onu da arabaya aldı ve birlikte yola koyuldular.
Karakışın tam ortalarıydı ve korkunç bir soğuk vardı. Kar ve tipi yüzünden yolu zor seçiyorlardı. Minik can sürekli babasına 'Baba nereye gidiyoruz ?' diye soruyor ama cevap alamıyordu. Öte yandan nereye götürüldüğünü anlayan yaşlı adamsa gizli gizli gözyaşı döküyor oğlu ve torununa belli etmemeye çalışıyordu. Saatler süren zorlu yolculuktan sonra dağ evine ulaştılar. Epeydir buraya gelmemişti. Baraka tipindeki dağ evi artık çürümeye yüz tutmuş, tavan akıyordu. Barakanın bir köşesini temizledi hazırladı ve arabadan yüklendiği yatağı oraya itina ile serdi. Sonra diğer malzemeleri taşıdı. En son da babasını sırtlayarak yatağa yerleştirdi. Tipi adeta barakanın içinde hissediliyordu. Barakanın içinde fırtına vardı adeta. Çaresizlik içinde babasını izledi. Daha şimdiden üşümeye başlamıştı. Yarın yine gelir bir yorgan ve birkaç battaniye getiririm diye düşündü. Öyle üzgündü ki Dünya başına göçüyor gibiydi. O bu duygular içindeyken babası yüreğine bıçak saplanmış gibiydi. Yıllarca emek verdiği oğlu tarafından bir barakaya terk ediliyordu. Gururu incinmişti içi yanıyordu ama belli etmemeye çalışıyordu. Minik Can ise olanlara hiçbir anlam veremiyordu. Anlamsızca ama dedesinden ayrılacak olmanın vermiş olduğu üzüntüyle sadece seyrediyordu. Artık gitme zamanıydı. Babasının yatağına eğildi yanaklarını ve ellerini defalarca öptü. Beni affet der gibi sarıldı, kokladı. Artık ikisi de kendine hakim olamıyor ve hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Buna mecburum der gibi baktı babasının yüzüne ve Can'ın elini tutup hızla barakayı terk etti.
Arabaya bindiler. Can yol çıktıklarında ağlamaya başladı neden dedemi o soğuk yerde bıraktın diye. Verecek hiçbir cevap bulamıyordu, annen böyle istiyor diyemiyordu. Can 'Baba sen yaşlandığında bende seni buraya mı getireceğim' diye sorunca Dünyası başına yıkıldı. O sorunun yöneltilmesiyle birlikte deliler gibi geri çevirdi arabayı. Barakaya ulaştığında 'Beni affet baba' diyerek babasının boynuna sarıldı. Baba oğul sıkı sıkı sarılmış ve çocuklar gibi hıçkıra hıçkıra ağlıyorlardı. Oğlu 'Baba beni affet, sana bu muameleyi yaptığım için beni affet' diye hatasını belli ediyordu.. Babası oğlunun bu sözlerine en anlamlı cevabı veriyordu...
Geri geleceğini biliyordum yavrum. Ben babamı dağ başına atmadım ki, sen beni atasın. Beni bu dağda bırakamayacağını biliyordum.
« Yanıtla #1 : 27 Ekim 2007, 18:21:39 Cts »
güzel bi hikaye..daha önceden bunu okumuş gibiyim...yapılan her şey karşılıklı..gençliğnde babasına iyi bakan yaşlı adam,,yaşlanınca da aynı muameleyi bekliyo ve görüyo...paylaşım için teşekkürler..
« Yanıtla #2 : 27 Ekim 2007, 18:33:21 Cts »
Çok güzel bir hikaye, bizimle paylaştığın için teşekkür ederim deep_oceans.
Bir insan karısı istiyor diye onu dünyaya gelmesine vesile olan büyüten, emek veren, hasta olduğunda, dara düştüğünde en önce dibinde biten o büyük adamı nasıl olurda yaşlandı, yatalak oldu diye barakaya bırakabilir. ama malesef günümüzde buna benzer yaşanmış kötü örnekler sayıca çok var.
Küçücük çocuğun dediği gibi bir gün onlarıda çocukları bir yerde terkedebir unutmayalımki eskiden beri söylenen bir laf !!! "Her İnsan Ektiğini Biçer"
Bizlerde bu yaşanmış olaylardan dersler çıkarmalıyız yaşlılarımıza hastalarımıza çok iyi davranmalıyız !!
« Yanıtla #3 : 27 Ekim 2007, 22:13:33 Cts »
bu konuda anlatıcak o kadar çok şeyim var ki.. ama toparlayamıyorum ne sözcükleri ne boğazımdaki düğümleri.. Hayat çok garip..
« Yanıtla #4 : 27 Ekim 2007, 22:29:59 Cts »
« Yanıtla #5 : 01 Kasım 2007, 18:06:13 Prş »
Alıntı yapılan: deep_oceans - 27 Ekim 2007, 17:59:04 Cts
BABALAR GÜNÜ BİR GÜN FAKAT BEN BABALARIN GÜNÜNÜ KUTLUYORUM. BABA OLMAK BİR AYRICALIKTIR...
Baba Beni de Okula Gönder
Küçük bir kız çocuğunun
Büyük bir isyanıdır.
Sen beni sevmiyor musun?
Baba ben bugün tam, on yaşına girdim.
Baba inan ki hiç para istemem senden.
Gözüm kör olsun istersem eğer.
Baba, ne olur beni de okula gönder.
Arkadaşlarımın hepsi gittiler.
Benden daha küçükler bile.
Baba, ne olur beni de
Beni de okula gönder.
Hem kardeşlerimde artık büyüdüler, tamam.
Ellerim kırılsın onları bir daha döversem eğer.
Baba içme şu zıkkımı artık yeter!
Merak etme yine bakarım eve, yine yemek yaparım.
Yine yıkarım çamaşırları, yine ütülerim elbiselerini.
İnan hepsini yine yaparım baba, yaparım söz.
Mahalledeki bütün amcalar teyzeler
Biz senin herşeyini alırız dediler.
Sen yeter ki izin ver.
Hem bugün televizyonda söylediler.
Kayıt parası da almıyorlarmış artık.
Baba, yine sarhoş mu oldun?
Baba, uyudun mu yine?
Of baba of!
Keşke annem değil sen ölseydin...
Baba kızdın mı bana?
Sen, beni sevmiyorsun...
Sen içki içmeyi hep...
Sen, içkiyi seviyorsun...
Beni de baba...
Baba, beni de...
Beni de okula gönder...
« Yanıtla #6 : 01 Kasım 2007, 20:26:39 Prş »
« Yanıtla #7 : 27 Aralık 2010, 13:13:10 Pzt »
Alıntı yapılan: meryem - 01 Kasım 2007, 18:06:13 Prş
Beni de okula gönder
Bir çocuğun yüreği bu kadar baskıya bu kadar acıya dayanabilir mi?
diyeceğim ama ne yazık ki hala güncelliğini koruyan aktif bir sorun..
Şiir çok anlamlı gerçekten güzeldi..
« Yanıtla #8 : 27 Aralık 2010, 13:25:38 Pzt »
A.Şerif İzgören kitabından aktarım
" toplantıya gideceğim.Baktım geç kalma ihtimalim var,bindim bir taksiye,muhabbetçi bir arkadaş.O anlatıyor ben dinliyorum.Tam işyerinin önüne geldik.Ankara'da Bakanlıklar.Diyelim ki. taksi parası 9.75 TL tuttu,ben 10 TL uzattım.Hani hepimizin yaşadığı sahne vardır ya,taksici üstünü arıyormuş gibi yapar,siz de para üstünü alabılmek için bir ayak dışarda,inmemek için debelenirsiniz.Tam o sahne olacak.Şoför,para üstü varmı diye aranmaya başladı.
« Yanıtla #9 : 27 Aralık 2010, 18:31:40 Pzt »
eeee ne ekersen onu biçersin demişler
« Yanıtla #10 : 28 Aralık 2010, 10:26:31 Sal »
kaçımız doğru şeyler ekiyor acaba
« Yanıtla #11 : 28 Aralık 2010, 10:45:52 Sal »
İnsan hayatın içerisinde her daim ektiğini biçmez... Doğru ve yahut yanlış pek bir fark etmiyor...
Konuya gelirsek fazla irdelemeye gerek yok gibime geliyor...
Lütfen ben affet (:
Başlatan Su Perisi Garip Olaylar / İlginç Bilgiler
4399 Gösterim 27 Şubat 2009, 23:10:33 Cum
Başlatan crt Serbest Kürsü
1954 Gösterim 24 Ocak 2010, 12:09:06 Paz
2431 Gösterim 11 Nisan 2011, 09:06:40 Pzt
Gönderen: * roza *