Nutella kavanozuna düşmüş çilek
Kişisel Sayfanız forumunda yer alan Nutella kavanozuna düşmüş çilek konusu, Nutella kavanozuna düşmüş çilek Nutella kavanozuna düşmüş çilek Dünyada sizden, yani bütün erkeklerden niçin bu kadar çok nefret ediyorum, biliyor musunuz? Sırf böyle en tabii haklarıymış gibi insandan birçok şeyler ...
29-Nisan-2016, 08:56 #1 (permalink)
Dünyada sizden, yani bütün erkeklerden niçin bu kadar çok nefret ediyorum, biliyor musunuz? Sırf böyle en tabii haklarıymış gibi insandan birçok şeyler istedikleri için. Beni yanlış anlamayın, bu taleplerin muhakkak söz haline gelmesi şart değil. Erkeklerin öyle bir bakışları, öyle bir gülüşleri, ellerini kaldırışları, hulasa kadınlara öyle bir muamele edişleri var ki
Kendilerine ne kadar fazla ve ne kadar aptalca güvendiklerini fark etmemek için kör olmak lazım. Herhangi bir şekilde talepleri reddedildiği zaman düştükleri şaşkınlığı görmek, küstahça gururlarını anlamak için kafidir. Kendilerini daima bir avcı, bizi zavallı birer av olarak düşünmekten asla vazgeçmiyorlar. Bizim vazifemiz sadece tabi olmak, itaat etmek, istenilen şeyleri vermek. Biz isteyemeyiz, kendiliğimizden bir şey vermeyiz. Ben bu ahmakça ve küstahça erkek gururundan tiksiniyorum. Anlıyor musunuz?
Maria puderi kendime yakın buldugum en güzel cümleleri...
» Nutella kavanozuna düşmüş çilek - www.forumana.com
Nutella Keki - Nutella Keki Tarifi, Yapılışı...
Eirene ve casanowa Bunu Beğendi.
29-Nisan-2016, 09:03 #2 (permalink)
Cevap: Nutella kavanozuna düşmüş çilek
Delilik kendini ifade etmek, var oluşuna göre davranmak mıdır, yoksa bütün var oluşlara engel olmak, sınır çizmek, onları normallik-anormallik kıskacı altında ezmek midir? Belki de bu noktada kendisi de delirerek hayata karşı görevini layıkıyla yerine getirmiş olan Nietzsche’nin şu sözünü hatırlamak yerinde olacaktır:
“Delilik bireylerde nadiren vardır. Gruplarda, partilerde, halklarda, çağlarda ise kuraldır.”
Böylesine rezil ve kan kokan bir dünyayı bize iyi diye yutturmaya çalışan partilere, kurallara, yasalara ve halklara inat bu dünyanın hiçbir “normalliğini” kabul etmemeye kararlıyım. Bu nedenle bize atfedilen deliliği alıp kabul ediyor bağrıma basıyorum. O benim için tek şans ve son duraktır, biliyoruz. Şimdi ya alışkanlıklarımızla ve bize yutturulan normalliklerimizle huzurlu bir şekilde yaşayacak ya da bize dayatılan alışkanlıklarımızın dışına çıkıp önce mutsuzluğumuzla yüzleşmeyi ve sonra özgürlüğü keşfetmeyi bir görev belleyeceğiz. Asıl delilik böylesine kontrol manyağı bir dünyada kendin olmaya çaba göstermektir ve tam da bu nedenle bilinçli bir tercihtir. Otobüste yere oturmak, alışveriş merkezinde top oynamaktır.
KaNdeMiR Bunu Beğendi.
29-Nisan-2016, 10:24 #3 (permalink)
iyilik de kötülük de mutluluk da mutsuzluk da bulaşıcı. bu yüzden etrafınızdaki insanlara dikkat edin.
29-Nisan-2016, 10:51 #4 (permalink)
29-Nisan-2016, 10:57 #5 (permalink)
insan, gelip geçici hevesleri olan, tutarsız bir varlıktır ve tıpkı satranç oyuncuları gibi hedefe ulaşmayı değil de hedefe giden yolları daha çok sever. emin olamayız elbette, ama insanın ulaşmak için çabaladığı şey, hedefe giden bu yol olabilir; o da hayatın ta kendisidir zaten. aslına bakılırsa hedef, iki kere iki dörttür yani bir formüldür; ama bu formül hayatın değil, ölümün başlangıcıdır. insan, daima iki kere ikinin dört etmesinden az da olsa bir korku duymuştur; tıpkı benim duyduğum gibi. insanın uğruna denizler aştığı, hayatını tükettiği hedefi iki kere iki dörttür; ama öte yandan insanın korkusu bu hedefe ulaşmaktır. çünkü ulaştığı an hedefsiz kalacağının bilincindedir… insan, hedefe ilerlemeyi sever ulaşmayı değil; şüphesiz çok gülünç bir durumdur bu. işin en hoş tarafı insanın daha doğduğunda gülünç olmasındadır. iki kere iki dört formülü, yine de dayanılmaz şey doğrusu. bana kalırsa iki kere iki dört, büyük bir küstahlıktır ve etrafa tükürükler saçan, elleri belinde, yol kesen bir külhanbeyinin ta kendisidir. iki kere ikinin mükemmelliğine inanıyorum; fakat ondan daha üstün olduğuna inandığım şey, iki kere ikinin beş etmesidir.
29-Nisan-2016, 13:10 #6 (permalink)
narsist insanın aşkı da narsistçe olur. kadın ya da erkek pek fark etmez, böyle biri aşık olmayagörsün, pahalı ve ışıltılı ama aslında içten içe sevmediği bir oyuncak bulmuş hırçın ve hırslı bir çocuk kesilir. alır oyun nesnesini eline, kurcalar ve bozar. narsist insanın aşkı muhakkak hırpalar.
29-Nisan-2016, 16:20 #7 (permalink)
acı çek; benim kadar,benim yüzümden.
ağla; benim için,sana senin için ağladığım kadar.
dua et; sana geri dönmem için, seni yeniden sevmem için, yeniden başlayabilmek için.
sev; en az benim seni sevdiğim kadar.
ve yine şunu bil;ne yaparsan yap, yine seni asla ama asla affetmeyecek ve geri dönmeyecek olmamın gerçeğini taşı bi yara izi gibi kalbinde.
29-Nisan-2016, 16:27 #8 (permalink)
insanları beğenmekten bıktım usandım. allahım, saygı duyacağım birine rastlasam n'olurdu sanki
29-Nisan-2016, 16:54 #9 (permalink)
insanların en zayıf tarafları, sormadan, araştırmadan, düşünmeden, kafalarını patlatmadan inanmak hususundaki hayret verici temayülleridir. dünyadaki yalancı peygamberleri yetiştirmek ve beslemek için en iyi gübre, işte bu bilmeden inanmak için çırpınan kalabalıktır.
01-Mayıs-2016, 21:05 #10 (permalink)
çorbacıya giriyorum. yaşı elliyi çoktan geçmiş bir garson geliyor yanima,"hoş geldiniz efendim..." abi buyur otur demek geliyor içimden. bazı meslekler belli bir yaştan sonra yapılmamalı... garsonluğu küçümsediğimden değil, ama çoktan emekli olup, evinde torunlarıyla oynaması gereken bir adamın, gecenin ikisinde elin sarhoşuna çorba getirmesi içimi yakıyor.
cilek, dusmus, kavanozuna, nutella
« Hain Denge | Ne diyorduk... »