Simitçi simit satar, Yönetici ne yapar?
Daha ilkokula gittiğiniz ilk gün bir müdürle karşılaşırsınız. Açılış töreninde konuşma yapar. Bir daha da görmezsiniz. Dersleri öğretmen anlatır. Soruları ona sorarsınız. “Peki bu okul müdürü ne yapar?” diye meraklanırsınız.İlerleyen yaşlarda, bir restorana girersiniz. Yemekleri garson getirir. Hesabı da. Yemekleri hazırlayan da mutfaktaki aşçıdır. Bir köşede durup etrafı seyreden şef garsonun ne yaptığı aklınızı kurcalar. Kurcalamaz olur mu?
Hastalanıp da bir hastaneye gittiğinizde, sizi doktorlar muayene eder; hemşireler, sağlık memurları tedavinizi yapar. Ya da bir banka şubesinden içeri girdiğinizde hesap açma, para çekme gibi işlemleri gişe yetkilisi yapar. Köşedeki odada yalnız başına oturanın sıkılıp sıkılmadığını sorarsınız kendinize. Sormaz mısınız?
Belki farketmiyorsunuzdur ama, yöneticiler her yerdeler. Hayatımızın birçok anı yöneticilerle içiçe geçer. Dikkatle bakın. Bir yönetici istilası vardır adeta! Herhangi bir işiniz için, bir iş merkezinden içeri girdiğinizde bilin ki o binada, koridorlarda, asansörlerde rastladıklarınızın çoğu yöneticilerdir; şefler, sorumlular, direktörler, müdürler, yetkililer ve daha birçok çeşidi. Yürüyüşlerinden anlarsınız. Bir dergi sayfalarını karıştıracak olsanız yine onlar çıkar karşınıza; biraz yapmacık bir gülümseme; öğretilmiş güvenli duruş… Akşam evinize varıp televizyonun karşısına çöktüğünüzde de kurtulamazsınız onlardan; önce renkli ipek kravat dikkatinizi çeker. Sonra ceketin üst cebinden taşmış bir mendil bunu tamamlar. Sözcüklerle pek de uyumlu olmayan el kol hareketlerini farkedersiniz nihayetinde. Bir an için televizyonun sesini kısın ve yalnızca izleyin. Konuşulanlar önemliymiş gibi görünecektir yüz ifadelerinden. Sonra açın sesini. Söylenenleri anlamayabilirsiniz; ama sözcüklerden anlarsınız. Bir yöneticidir konuşan…
Hiç merak etmediniz mi, bu kadar çok yönetici ne yapar? Adına bakınca cevap basittir; simitçinin simit satması gibi, yöneticinin de yönetmesi beklenir. Herkesin bir işi vardır; berber traş eder; aşçı yemek pişirir; yönetici de yönetir. Ama tam da yerine oturmayan bir şeylerin olduğunu da hissetmeden duramazsınız. Çiçekçinin çiçek sattığını görürüz. Çaycının çay demleyip dağıttığını da. Ya da bir muhasebecinin kayıt tuttuğunu. Peki siz, hiç, bir yöneticinin yönettiğini gördünüz mü? Ben bir türlü göremiyorum.
Tuhaf bir durumdur bu. İşi yapanı görüyorsunuz, ama yapılan işi göremiyorsunuz. O zaman, yöneticinin işini yapıp yapmadığını nasıl anlayacağız? O koltuğa oturmuş, omuzuna apoletler takılmış, geniş bir odası var. Kapısına da Genel Müdür yazılmış mesela. Statü endişesi yok. Hakları iyi. Maaşı cebinde. Prim de alıyor. Memnun yani. Tamam da, işini yapıyor mu? Yani yönetiyor mu? Ve hatta, yönetmenin, oturulan bir koltuk değil de, kuşanılan bir ünvan değil de, yapılan bir iş olduğunun farkında mı? Bunu nasıl anlayacağız?
Bunu anlamanın yolu olsa olsa yöneticilik işini görünür hale getirmektir. O zaman düşünelim, “yönetici neden var?” Çünkü organizasyonlar var da ondan, işletmeler var da ondan. Peki, organizasyonlar neden var? Bunu da özetlersek “ihtiyaçları karşılamak için” diyebiliriz. Başka bir ifadeyle organizasyonlar bir amaç için var. Ulaşmak istedikleri bir sonuç var organizasyonların. Yoksa zaten var olmazlardı. O zaman, yöneticilerden beklenen de bu olsa gerek: “işletmeleri sonuçlara taşımak.” Bu durumda,yönetici sonuç almak için var diyebiliriz. Ya da başka bir deyişle, yönetmek sonuç almaktır. Ve tabii ki bunu bir başka soru izleyecektir hiç kuşkusuz: “Yani yönetici olmaz ise sonuç alınamaz mı?”…
← Tersyüz olan hayatlar
İK ne işe yarıyor? →
“Simitçi simit satar, Yönetici ne yapar?” üzerine bir yorum
16 Ekim 2015 19:22
Sonuc alinir da acaba nasil bir sonuc olur bu! Orkestra sefi olmayan bir orkestradan dinleyecegimiz eseri hayal edersek anlariz:)