İnceleme/Rehber 27.08.19 | Gönderen: Yunus Emre
Bir önceki yapımıyla er meydanına çıkıp Indie dünyasında göğsümüzü kabartan Doughlings’in yeni oyunu Invasion yayında! Tüm konsollar ve Steam’de boy gösteren oyunun Switch versiyonunu sizler için oynadık ve inceledik.
*Hemen başında oyun dilini “Türkçe” seçmenizi tavsiye ediyorum:) Hero Concept ilk oyunda olduğu gibi yine dilimizi oyun dahil etmiş. (Bu kez ekstralar da var) Morpheus ile maceraya devam ediyoruz. Aynı dünyada, aynı renk paletleri ver grafiklerle bambaşka bir tür oynuyoruz. Puzzle Bobble, Space Invaders gibi köklü başlıkların, yıllarca yeniden yapımlarını satmaları, basit ama eğlenceli türün devam oyunlarını yapmalarına alışkınız. “Sonuçta nasıl bir farklılık olabilir ki” sorusu akıllara geliyor. Doughlings’in tür değiştirerek karşımıza gelmesini daha vurgulu şekilde duymak isterdim. Yeterince sıkı bir takipçi değilseniz, bu Indie kalabalığında ilk oyunu oynamış biri olarak bahsettiğim soru mutlaka akıllara gelecek ve online mağazada üstünde durulmadan geçilecek bir isme sahip. Içerik olarak olmasa da yapım olarak illa aklımda ilk oyunla (arcade) kıyaslama fikri çınlayıp duruyor. Bu şekilde doğru bir inceleme olacağını düşünmediğim için sadece ilk oyundan çok daha zor bir yapımla karşı karşıya olduğumuzu söyleyip yepyeni bir oyun incelemesi gibi yazacağım.
Amacımız sıralı ve belirli kombinasyonlarla dizili gelen düşman dalgalarını ateş ederek temizlemek. Düşmanlar hat şeklinde aşağı inmeden önce hepsini yok etmemiz gerekiyor.Ekranı tamamen temizlediğimizde bölümü bitirmiş oluyoruz. Boss bölümlere gelmeden önceki istila savuşturmalarında, düşmanlar, kırmızdan. Sarı, yeşil ve maviye rütbeli zorluklarla geliyor. Ateş ederek en zayıf renk olan maviye getirip havada yok ediyoruz. İlerleyen seviyelerde yavaşça düşen tahta, aniden düşüp yerde patlayan tipte formlar da var. Düşmanlar aynı zamanda bizimle aynı güçte ana silah kullandığı için ateşlerinden kaçarak, mermileri çarpıştırarak ve ya bazı bölümlerde yer alan bariyerlere girerek korunuyoruz. Bariyerler hasar aldıkça kayboluyor. Son kalan mavi renkteki tek düşman seri şekilde ateş ederek hızla tüm hattı dolaşıp aşağı iniyor.
Düşmanları yok ettikçe puan kazanıp, düşen “like” simgesini alarak , spotları yakıp “Show Off” barını dolduruyoruz. Show Off barının çeşitli özellikleri düşmanları daha kolay vurmamızı sağlıyor. Aynı zamanda geliştirip upgrade edebiliyoruz. Bu gelişim için iksirler gerekli. Bunları da her bölüm içinde 3 adet bulunan ve savaş esnasında tepeden geçen “Queen” leri vurarak elde ediyoruz. Geliştirmeler oyunda kalmamızı sağlayan en güzel etki diyebilirim. Düşman hatları arasında ekstra can ve bazı dna itemleri var. Bu DNA’lar karakterimizin personalarını kısa bir süreliğine açarak çok daha kuvvetli silahlarla savaşmamızı sağlıyor. Seviye ilerledikçe daha gelişmiş ve farklı personalara ulaşabiliyoruz. Aynı zamanda Show Off ve Personalar’ı anlık olarak birleştirebiliyoruz.
*** Ateş ederken durmak zorundayız. Yön çalışmıyor ki bu da oyunun zorluk derecesine en çok etki eden etmen diyebilirim. Özellikle vurduktan sonra hemen altından kaçmamız gereken bir düşman için ateş etmeden önce kaçacağımız yönü hızlıca belirlemeliyiz. Bazen düşman infilak ettikten sonra biraz daha genişçe hasar dağıtabiliyor. Düşmanlarla birebir aynı hizada ateş ederek devam edersek mermilerin çarpışması kaçınılmaz oluyor bu sayede daha güvenli bir yol izlemiş oluruz. Ayrıca barikatlar faydadan çok dezavantaj yaratıyor. Mümkünse kendiniz imha ederek daha açık bir alana kavuşabilirsiniz. Eğer can kaybederseniz düşman hattı bir geriye çıkıyor. Fakat siz yinede en sona bırakacağınız düşmanı en tepeden seçin. Son düşman gerçekten hızlı hareket ediyor.
* Çıkartmalar arası bir bölümde bütün canları kaybederseniz aynı bölümden devam etmek seviyenin en başına dönüyorsunuz. Bu da nasıl ki geliştirmeler oyuna bağlıyorsa maalesef sıkılma eşeğine çabuk getiren bir yapı.
Bu tip yeni nesil yapımların temaları, müzikleri genelde donuk ve karanlık olur. İyi bir grafikle tamamlanmadığı sürece o müzikerin hiç etkisi olmaz. Doughlings kendi dünyasında bunu çok güzel ve estetik biçimde sunuyor.
Daha fazla detay kullanım kılavuzuna çevirir diye düşünerek oyun mekanik içeriğini burada bırakıyorum. Space Invaders Extreme 1 ve 2’den sonra bu türün yeni nesil oyunlarına hiç ısınamadım. Sene olmuş 2019! Arşiven çevir çevir oyuna diye düşünüyorum ama ben Doughlings’in dünyası, yıllarımızı verdiğimiz retro klasiklerine sadık ve bir o kadar da özgün olmayı başarabilmiş yapısıyla severek oynadığım ve takdir ettiğim bir yapım. Keşke daha büyük kitlelere ulaştırmak ve vitrine koymakla ilgili elimden daha fazla şey gelseydi. Konsollarda yer almış tüm Türk yapımlarını canı gönülden destekliyorum.