Düştüm! Sandım! | Elif Akyürek
11 Mayıs 2018 Cuma - 20:02
Düştükten sonra kalkamadığımı rüyanızda bile görürseniz, uyanıp özür dilemelisiniz!
Etrafınızdakiler de düşmüşsünüz gibi davranıyor..
Bu düşüşü diğerleriyle işbirliği içerisinde her açısını düşünerek bir hikayeye dönüştürüyorsunuz..
Sonra bu düşüş hakkında oluşturduğunuz bu hikayeyi hayatınızın her gününde tekrarlıyorsunuz..
Bir süre sonra arka planda buzdolabının vızıltısı gibi bu sıkıcı hikaye, bir parçanız olarak hayatınızda yerini alıyor..
Başkalarının gösterdiği yol iyi bir eğitim, sağlıklı bir hayat ya da zenginlik getirebilir..
Ama o zaman onların istediği insan olursunuz..
Kendin olmak ise düşmek ve kalkmak, denemek ve başarısız olmak, tekrar denemek ve başarmak ya da başaramamaktan geçer..
“O bana yardım etmedi, Ben hep yalnızdım, Elimden hiç tutan olmadı, Beni destekleyen biri olsaydı böyle mi olurdum?” gibi bitmek tükenmek bilmeyen bahaneler ile insanın kendisini neden başarısız olduğuna ikna etmesi mümkündür..
Ancak derinlerde bir yerlerde aslında kendimizi kandırdığımızı biliriz..
Sadece bunu kendimize itiraf etmeyiz..
Zira itiraf edersek, başarısız olduğumuzu kabul etmiş oluruz, bu da işimize gelmez..
Nasıl düştüyseniz öyle kalkabilirsiniz halbuki..“Konuşması ve kalk demesi kolay!” dersiniz siz şimdi..
Ancak yapması da söylemesi kadar kolay aslında..
Bizi durduran temel etken, denememek.. “Denesem de olmaz” önyargısı ve çoğu zaman ilk adımı atmaya cesaret gösterememek..
İnsan zayıflıklarla ve eksikliklerle dolu..
Bu nedenle zor bir duruma düştüğünde, başkasından yardım eli beklemesi gayet normal..
Normal olmayan durum ise başkasından beklenen yardım eli gelmediğinde başa gelen sıkıntıyı ya da mağduriyeti kabullenmek..
Ayağa kalkmayı denemek, ayağa kalkmayı başarmak ve sonrasında ayakta durabilmek süreçlerini başarıyla gerçekleştirebilen kişilerin kendi kendilerine yani başkalarının desteğini almadan ya da asgari destek ile amaçlarına ulaştıklarını, başarı ya da yeni doğuş hikayelerinde sıklıkla görüyoruz..
Bu kişiler için en yerinde tespit, “kendi hikayelerini kendileri yazan insanlar” olacaktır..
O zaman sormak gerek..
Bir başkası kendi kendine ayağa kalkmayı başarıyorsa, siz niye başaramayasınız?
Ya da bırakın başarmayı, neden sadece denemeyeceksiniz?
Kesinlikle başaramayacağınızı düşünürken bile..
Bu soruya verilebilecek en güzel cevabı herhalde SamuelBeckett vermiştir; “Hep denedin. Hep yenildin. Olsun. Yine dene. Yine yenil. Daha iyi yenil!” diyerek..
Çünkü bazen deneyip başaramamak, geçmişe dair sızlanmalardan da, birilerine bağlanan ve gerçekleşmesi şüpheli umutlardan da yeğdir!
0 1826 09 Ağustos 2018 Perşembe
0 3008 02 Ağustos 2018 Perşembe
0 1645 27 Temmuz 2018 Cuma
0 2271 20 Temmuz 2018 Cuma
0 12009 04 Haziran 2018 Pazartesi
0 3714 28 Mayıs 2018 Pazartesi
0 3076 19 Mayıs 2018 Cumartesi
0 3478 24 Nisan 2018 Salı
Vahşi ve tehlikeli!
0 2891 12 Nisan 2018 Perşembe
0 2983 08 Mart 2018 Perşembe