Bir cinayet, bir emanet – Telgrafhane / Emeğin yanında, Aydınlanmanın izinde
Kategori Güncel, Manşet, Yaşam
Bir kadın öldürüldü, yaşayanlarsa “emanet” edildi.
Henüz öldürülmemiş olanlar, tıpkı bir kış günü tiyatroya girerken çıkartılan bir palto gibi erkek vicdanına “emanet” verildi. Akıldan soyutlandı, görünmez kılınmaları için edilgenleştirilmeleri meşrulaştırıldı.
Aradan geçen zamanda birtakım cinnetler yaşandı. Yazılan son yazının üzerinden, her güne bir kadın hayatı alınacak şekilde cinayetler işlendi.
Bir başka coğrafyanın bir ömrüne fazla gelebilecek kötülüğü günaşırı yaşamanın verdiği bağışıklıkla yaşamaya devam ediyoruz. Dünya üzerindeki her kötülükten yapılmış eser miktarda antikor damarlarımızda dolaştığından suskunluk ana dilimiz olmaya, geçmişi hiçli geçmiş zamanda çekimlemeye müsaitiz.
Emine Bulut’un çığlıkları üzerinden geçen neredeyse iki hafta, bireysel dünyamın çoktan yıkılmış mitlerini yerin iki metre daha dibine gömdü. Emine’nin çığlığından bu yana dünya yıkılmadı, gökyüzü yere kapaklanmadı.
Bir cinayetin arkasından edilmesi gereken lanet henüz dudaklardan dökülmeden emanet dolabına asıldı bedenlerimiz. Kırk kilide vurulup yerin 50 kat dibine gömüldü geleceğimiz. Görünmezlik pelerinini bu ülkenin kadınlarına dağıttılar. Bir kısmı öyle çok üşüdü ki, giydi pelerini. Çünkü gidecek kimsesi, sesini duyaracağı birileri yoktu.
2 hafta oldu. Bu ülkede bazı cinayetler işlendi ve birtakım emanetler edildi. Yer yerinden, gökyüzü tepemizden bir santim oynamadı.
5 Kitap - 1 Stefan Zweig
Kargo Emekçileri ve Mesleğin Gerçekleri
Tek Adam mı Yalnız İnsan mı?
Günümüzdeki Cami Ne Denli Cem Yeri?