"AB müktesebatı adı altında inanç ve ahlak yapımıza uygun olmayan
düzenlemeler de iç hukukumuza taşınıyor. Eşcinsellere (gay),
örgütlenme, zina fiili, alkol, domuz üretme ve ticareti geniş yasal
düzenlemelerle yasal hale getiriliyor."
Milletin yanlış yola saptırıldığını, saptığını gören şuurlu Müslümanlar yanlışlığı hep haykırmışlar, uyarmaya çalışmışlar ancak sağır kulaklar bu çığlığı duymamış, duymak istememiştir. Merhum Necip Fazıl 1947’de milletin çıkmaz sokağa saptırıldığını “destan” şiiri ile açık bir şekilde dile getirmiştir.
Bu aziz millet, merhum Erbakan Hoca’nın tabiri ile “75 yıl düdüklü tencerede kaynatılmıştır”. Bu işlem sonucu milletin büyük bir kısmının özü, ahlak ve maneviyatı kaybettirilip tortusu kalmıştır. Başımıza gelen istenmeyen olayların büyük ölçüde nedeni, bu tortu üzerinde, ahlak ve maneviyattan uzak materyalist bir kimlik inşa edilmiş olmasıdır. Son zamanlarda artarak devam eden, her türlü şiddet, canilik, huzursuzluk, terör, hırsızlık, yolsuzluk gibi istenmeyen olaylar, toplumsal manevi yapı ve kimliğimizin bozulmasının bir sonucudur.
Olaylar arasında bir sebep-sonuç ilişkisi, illiyet bağı vardır. Sebep ortadan kaldırılmadıkça sonuçlar ortaya çıkmaya devam eder. Kimse sebepler üzerinde durmuyor hep sonuçlar üzerinden edebiyat ve istismar yapılıyor.
İster sosyal, ister maddi veya manevi olsun, her sonucun bir sebebi vardır. Bu durum “nedensellik ilkesi” (determinizm) olarak ifade edilir. Rabbimiz, evrende bir düzen yaratmıştır. Koyulan düzen, maddi, manevi ve sosyal tüm alanlarda nedenler-sonuçlar içerisinde işler. Mesela; suyu sıfır derecenin altında bir ortama koyar ya da ortamı sıfır derecenin altına indirirseniz o ortamdaki su donar yani katılaşır, ısı yüz dereceye çıkarsa su kaynar. Bu Allah’ın (c.c) tabiata koyduğu binlerce tabiat kanunlarından sadece biridir. Hava sıcaklığı sebep (neden), donmak ve kaynamak bir sonuçtur. Eğer suyu doğal halinde bulundurmak istiyor isek, sebepleri sağlamak zorundayız..
Toplumda ahlakı kaldırırsanız, ahlaksızlığın sonuçları, kanunları kaldırırsanız kanunsuzluğun sonuçları tahakkuk eder. Hangi sebebe tevessül edilirse onun sonucu ortaya çıkar. Nasıl bir sonuç isteniyorsa o sonucu ortaya çıkaracak sebepleri oluşturmamız gerekir.
Kötü sonuçların sebebini ortadan kaldırmadan, üstelik onun sebeplerini ilke edinerek, fiziki, sosyal, maddi ve manevi yönden iyi bir sonuç beklemek mümkün değildir. İstediğiniz kadar “bu başımıza neden geldi? ” diye sokaklara meydanlara çıkıp bağırın çağırın, gösteri yapın pankart açın, faili kınayın, lanetleyin, linç edin, tüm yasal düzenlemeleri yapın ağır cezalar koyun fayda vermez. İnsanlık dışı, ahlak dışı olaylar; şiddet, cinayet, hırsızlık, uyuşturucu, terör, bölücülük, suiistimaller istismarlar, fırstçılık, kap-kaççılık, aile yapısını parçalayan, sona erdiren aile içi şiddet, boşanma ve cinayetlerin sonu gelmez.
İstenmeyen olayların, suçların, haksız fillerin, toplumsal huzursuzluğun başlıca nedenleri, toplum dokumuzda yapılan operasyonlarla toplumsal yapımızın sosyolojik bir başkalaşıma( metamorfoz) tabi tutularak değer ölçülerimizin değiştirilmeye çalışılması, İslami olan gelenek, görenek, örf ve adetlerimizin zihinlerden silinerek yerine materyalist, seküler, menfaat ve içgüdüsel zevk ve nefsani arzuların tatmini amaçlı hayat tarzının inşa edilmeye çalışılmasıdır.
Yasalar, eğitim sistemi, sanat, medya v.b toplumu etkileyen araçlar aracılığı ile toplumun dokusuna müdahale edilmiş “batılılaşma, medenileşme, çağdaşlaşma” adı altında toplum ahlaki ve manevi, kısaca İslami geçmişinden büyük ölçüde koparılmıştır.
Her şeye rağmen insanlarımızın genetiğine yerleşmiş İslami veya doğru ve yeterli din eğitimi verilmediğinden İslami zannedilen hurafeler, bid’atlar gibi gayri İslami kurallar, bunlara bağlı gelenek görenek örf ve adetler, hayat tarzı, davranış biçimleri, olaylar karşısında tavır ve tepkilerde rol oynamaktadır. İnsanımızın çoğunun hafızasından İslami değerler ve ahlaki ölçüleri silinmişse de ve bir kısmı İslami inançlarını tamamen kaybetmişlerse, hatta ateist olmuşlarsa da, bu insanların hayatında ve davranışlarında sosyolojik olarak İslami veya İslami zannedilen ölçülerin bazılarını halen kullandıkları izlenmektedir.
Gelişen olumsuz olayların artmasında, kendimize yabancılaşmanın, başkalaşımın ortaya koyduğu kimlikte, İslami, ahlaki hatta insani doğru davranış ölçülerinin aşınmasının, kaybedilmiş olmasının, içgüdüleri ile davranan zombileşmiş insan tiplerinin üretilmiş olmasının payı çok büyüktür.
Osmanlının son zamanlarında ve Cumhuriyet dönemine geçişle beraber batılılaşma hareketleri bağlamında toplumsal yapımızın istenmeyen olaylara sebep teşkil edecek yöne doğru evrilmesine yoğun çaba harcanmıştır halen bu yönde çalışmalar AB üyesi adaylığı kapsamında devam etmektedir.
Batı toplumu, kendine özgü inşa ettiği eski Yunan, Roma, Mısır putperest ahlak yapısını içselleştirmiştir. Bizce namus, iffet, şeref ihlali sayılan, istenmeyen olaylara hatta cinayetlere sebep olabilen davranışlar batılılarca normal ve doğal davranışlardan sayılmaya başlanmıştır.
Bizde, Osmanlının son devirlerinde nüfus sayımı için karısının adını soran memura bu soruyu namusuna tasallut olarak görüp saldıran insana karşılık, batıda bir erkek karısının arkadaşı olduğunu söylediği başka erkekle yurtdışına tatile gitmesini, tatil dönüşü o erkeğin kocaya; “karınız çok güzel ve seksi” demesini yadırgamayıp hatta bunu iltifat olarak kabul edip o kişiye teşekkür etmesi büyük ölçüde sıradan bir davranış haline gelmiştir. Fransa eski başkanı Sarkozy’nin karısı bir erkek aktörle Filipinlere tatile gidebiliyor. Bu tip davranış ve hayat tarzı o kişinin özeli ve bireysel hakkı olarak görülebiliyor. TRT 1 TV kanalında 80’li yıllarda Dallas diye bir dizi uzun yıllar yayınlanmış, dizinin yayınlandığı saatlerde millet TV başına kilitlenmişti. Orada oyuncu J.R Ewing, karısı Sue Ellen’den olan çocuk Christopher’in kendisinden ve çocuğun babasının kendisi olduğu iddiası ile bir şahıs dava açar, yargılama sonucu mahkeme çocuğun babasının J.R Ewing olduğuna karar verir. J.R, aslında çocuğun kendisinden olmadığını bilmektedir ama “Dallas mahkemesi Christopher’i bana verdi, elimde mahkeme kararı var, o benim oğlum, onun biyolojik babası başkası da olsa hiç önemi yoktur” diyor ve o toplumdaki ahlaki yapıyı yansıtıyor. Batılı toplumların geldikleri ahlak anlayışlarında bu durumlar normal karşılanabiliyor. Bu yapı ve anlayış değişik araçlarla, subliminal mesajlarla yavaş yavaş bizde de yerleştiriliyor. AB müktesebatı adı altında inanç ve ahlak yapımıza uygun olmayan düzenlemeler de iç hukukumuza taşınıyor. Eşcinsellere (gay) örgütlenme, zina fiili, alkol, domuz üretme ve ticareti geniş yasal düzenlemelerle yasal hale getiriliyor. Son zamanlarda yapılan araştırma ve istatistikler, AB’de ve ABD’ de doğan çocukların çoğunun evlilik dışı ilişkilerden peydahlandığını ortaya koyuyor. Bazı batı ülkelerinde evlilik dışı doğum oranlarına baktığımızda şu sonuçları görüyoruz; İzlanda: Yüzde 67, Slovenya: Yüzde 58, Bulgaristan: Yüzde 57 Fransa: Yüzde 56, Norveç: Yüzde 55, İngiltere: Yüzde 48, Portekiz: Yüzde 46, Avusturya: Yüzde 42, ABD: Yüzde 41, Almanya: Yüzde 35, Makedonya: Yüzde 12, Türkiye: Yüzde 3, oranındadır.
Gittikçe yaygınlaşan diğer bir ahlak dışılık olan Eşcinsellik, çok değil 40-50 yıl öncesine kadar birçok Batı ülkesinde hapis cezası öngörülen bir suç olarak kabul ediliyordu. En iyi bilinen örnek, 19. yüzyıl sonunda ünlü İngiliz yazar Oscar Wilde’ın eşcinsel olduğu için hapse mahkûm olmasıydı. Günümüzde, Eski İzlanda başbakanı Jóhanna Sigurdardóttir, eşcinsel olduğunu açıkça beyan eden ilk başbakandır. Yapılan araştırmalarda Homoseksüelliği; Türkiye’nin yüzde 78’i ‘kabul edilemez’, yüzde 12’si ‘ahlaki bir mesele değil’ ve yüzde 4 ise ‘kabul edilebilir’ buldu. Homoseksüelliğin en az kabul gördüğü ülkeler ise Gana (yüzde 98), Mısır ve Ürdün (yüzde 95) ile Filistin (yüzde 94) oldu. ‘Kabul edilebilir’ diyen ülkeler ise şöyle sıralandı: Çek Cumhuriyeti (yüzde 56), İspanya (Yüzde 55), Almanya (yüzde 51), Arjantin (yüzde 49), Şili (yüzde 45), Brezilya (yüzde 44), İtalya (yüzde 42), Japonya (yüzde 38) ve Meksika (yüzde 36) oldu. Bizde de batı ahlakını benimsemiş çevreler bu hayat tarzlarını benimseyip yaşamaya ve savunmaya başlamışlardır. Bu bizim ahlak anlayışımız ve inancımızda kabul edilemez bir durumdur. Toplum batı tipi bir ahlak anlayışına yönlendirilmeye çalışılırken, kabullenemeyişler, tepkiler boşanmayı, aile içi şiddeti, cinayetleri beraberinde getiriyor. Bizde aile içi şiddet ve cinayetin çoğu namus meselesinden kaynaklanıyor. Eşlerden kadın veya erkeğin başkaları ile düşüp kalkmasından, babanın çocuklarının başka erkekten olduğu şüphesi üzerine cinayetler işlenmektedir. Namus temizleme adına, kızını, karısını çocuklarını kayınvalidesini öldürüp sonunda da kendisini öldüren koca olayları ülkemizde yaygınlaşmaktadır. Batıda bu tip yaşam tarzı normal karşılanır hale geldiğinden tepki verilmiyor döğüş kavga çıkmıyor. Bu toplumun inancı, ahlak ve namus anlayışı zinayı kabul etmez. Hedeflenen batı tipi insan kimliği üretilmesi adına insanımızın tüm inanç ve kültür kodları ile oynanmıştır. İstedikleri batılılaşma da sağlanamamıştır. Bir toplumun kimliğini medeniyetini oluşturan dini inancı, değerler sistemi ve ölçüleri yok edilerek istenen sonuç alınamaz. Alınamamıştır. Şiddetin ahlaksızlığın dinsizliğin kargaşa ve kaosun artmasına sebep olunmuştur. Mavi Sakal’lar, seri cinayetler, katliamlar, intiharlar, aile içi ve kadına şiddet artmıştır. Artmaya devam etmektedir. 2008’de yılda 80 kadın cinayete kurban edilirken, 2014’te bu rakam 294’e çıktı. 2014’te kadın cinayetlerinin 50’si İstanbul’da işlendi. Kadınların yüzde 40’ı kocası tarafından öldürülürken, kalan yüzdelik dilimde akraba, erkek arkadaş, tanıdığı ya da tanımadığı biri tarafından cinayetler gerçekleşti. Bu hadiselerin önüne geçilmesi için, hastalığın sebebini ortadan kaldırarak hastalığı önlemek olan koruyucu hekimlik gibi sosyal hayatın hastalıklarının sebebini ortadan kaldırmak için de ahlaki ve manevi yapının güçlendirilmesi gerekiyor. Yoksa kişi hasta olduktan sonra açılan hastaneler, tedavi için ilaçlar, çekilen zahmetler, yüksek masraflar insanı eski sağlığına kavuşturmada yetersiz kalıyor. “Ağır Ceza” öngören yasalar, adliyelerde yığılmış,36 milyonu geçmiş dava dosyaları, neredeyse tüm harflerle kodlanmış yeni yapılan E tipi, F tipi v.s tipi ceza evleri ve buralara verilen cezaların infazı için doldurulmuş on binlerce mahkûm, Adalet Bakanlığı giderlerini azaltmak için çıkarılan aflar, şartlı salıvermeler sorunları çözmede yeterli olamıyor. Maalesef ülkemizde sorunların çözülmesi yönünde Batılılaşma, iffet ve namus duygusunun yok edilmesi, ihlal edilmesinin sorun olmaktan çıkarılması, “insanların dişisini kıskanmayan domuz ahlakı ile ahlaklandırılması” çözüm olarak görülüyor.
Kendi inancımız İslam’ın temel değerleri, ahlaki önerileri bunlara dayalı gelenekleri yerine; Sigmund Freud’un “insan davranışlarına yön veren cinsel iç güdüleridir” görüşünü, Friedrich Wilhelm Nietzsche’nin “tüm ahlaklar insanın güdülerini köreltir, onu pasifliğe yöneltir” şeklindeki Ahlakdışılığını (İmmoralizm), Charles Robert Darwin’in, yaratılışı inkar eden, canlı oluşunu tesadüfe bırakan, insanın kökenini maymuna dayandıran evrim teorisini, Ludwig Feuerbach, Friedrich Engels, Hegel’in herşeyin maddeden ibaret sayan, maneviyatı reddeden materyalizmini, Karl Marx’ın tarihsel materyalizmini, Auguste Comte’un din olarak gördüğü pozitivizmini, Thomas Hobbes’un insanların neye ve ne kadar inanacağını monark’a veren devleti ejderha (Leviathan) yapan ve putlaştıran, vatandaşın devleti yerine, devletin vatandaşı anlayışına dayanan, ”maddi içeriği olmayan ahlaki ilkelerin insan üzerinde hiçbir etkisi olamaz, insanın bütün hareketlerine hükmeden saik menfaattir, menfaatlerin gerçekleştirilmesi ahlakın tek ilkesidir” görüşünü ve kısaca eski Yunan pagan düşüncesini temel referans ve kaynak kabul eden Batı düşüncesi ve medeniyetini temel esas ve ulaşılması gereken hedef ve medeniyet projesi kabul ederek, Batı’nın sekülerizmini (Ahirete inanmama) materyalizmini alıp toplumun manevi ve ahlaki dokusuna yapıştırmaya, yasal baskılarla böylesi bir kimlik inşa etmeye kalkarsanız,300 yıldır bunun için uğraşmış olsanız da alacağınız sonuç ve varacağınız nokta burası olur. Burasından öte daha kötü menzillere varılır ve istenmeyen sonuçlar tahakkuk etmeye devam eder.
Tüm insanlığın iki dünya kurtuluş ve saadetine vesile olacak son din olan İslam’a ve Müslümanlara savaş açmak, Yüce Yaratıcımız olan Allah’ın (c.c) önerdiği din ve ahlaka karşı, dinsizliği ve ahlaksızlığı savunmak, devletin tüm erklerini de kullanarak, baskı yaparak, toplumu öz kimliğinden ve doğal gelişiminden koparıp, bir kısmına bu düşünce ve yaşam tarzını benimsetmiş olmak, tüm bu baskı ve çalışmalar sonucu olarak oluşmuş kimliğe sahip insan tiplerini devletin sosyal, siyasi, ticari, hukuki, diplomasi, askeri, idari, mülki, ilmi, basın, sanat v.s tüm kurumlarının karar organlarına en yetkili mevkilerine yerleştirmek; toplumun iktisadi, ictimai, siyasi ve hukuki yapısını kısmen dahi İslam’a benzetmeyi yasaklamak; ahlaksızlığı, cinselliği müstehcenliği sanat haline getirmek ve yaymak, devlet eliyle açılmış genelevlerde ve otellerde cinselliği ve kadınları pazarlamak; devlet tekeli (Yed-i Vahit) eliyle her iş bitirilmiş gibi alkollü içki ve sigara üretip satmak; ulusal ve uluslararası boyutta Milli Piyango gibi müşterek bahis, kumar oyunları oynatmak; Milleti iflah olmaz bir şekilde faiz belasına bulaştırmak; Allah korkusunu ve ona hesap verileceğini unutmak; aile kurmayı gericilik çağdışılık kabul eden, “aşka evet evliliğe hayır” ilkesini hayat tarzı edinmiş, evlilik dışı her gün başka kadınla, erkekle düşüp kalkmayı marifet sayan Freudist kerih ve aşağılık insanların sanatçı, gazeteci, çoksatan gazetelerde, dergide, fiziki büyüklüğü olan medya kuruluşlarında, yazar, düşünür, programcı aydın adı altında milleti zehirlemeleri için istihdam etmek, yılı bilmem neyi seçmek, madalyalar vermek ,şöhret ederek genç kuşaklara idol olarak sunulması (gerçek sanatçı, gazeteci yazar ve düşünürleri tenzih ederim), müstehcenliğin sanatla, imansızlığın dinsizliğin laiklikle aydın olmakla, ahlaksızlığın ahlakdışılık ile karıştırıldığı bir toplum yapısı başımıza gelenlerin temel sebepleridir.
Ne batılı gibi ne doğulu gibi olmaktan çıkarılmış, ne camilik ne kiliselik hale getirilmiş, kimliği erozyona uğramış bir toplum yapısından ve bunu sağlayan ideolojiler ve rejimden ne beklenebilir?
Kaos, huzursuzluk, hoşgörüsüzlük, sevgisizlik, bencillik, ahlaksızlık, vefasızlık, ihanet, fırsatçılık, rüşvetçilik, karaborsacılık, tefecilik, sahtekârlık, riyakârlık, yalakalık, ikiyüzlülük, şakşakçılık, kavga, şiddet, cinayet, insanlık dışı davranışlar, kin, nefret, anarşi, terörden başka ne beklenebilir? Sistemin ürettiği insan tiplerinin işlediği suçlar, canilikler, ahlaksızlıkların asli faili, suçu bizzat işleyenler olmakla beraber o canavarı üreten, azmettirici asli manevi failleri, neslin ahlak ve maneviyatını ifsat eden, resmi ideoloji haline getirilen ve tavizsiz uygulana gelen materyalist ideoloji, rejim ve onun savunucularıdır. Suçluyu başka yerde aramak deve kuşu gibi kafayı kuma sokmak, çözüm yerine sorun üretmektir. Böyle bir yapıyı savunanların bu yapı üzerinden iyi şeyler üretilemeyeceğini, sonuçlardan şikâyetçi olmaya hakları olmadığını bilmeleri gerekir. Geçenlerde Tarsus’ta meydana gelen, yine bir genç kıza karşı işlenen cinsel saikli canilik, medya tarafından simgeleştirilerek yoğunlukla gündeme getirildi ve Türkiye’yi ayağa kaldırdı. Bu tip olaylara medya ve toplumun duyarlı olması, ses çıkarması iyi bir gelişmedir. Bazıları bu konuda içinden gelerek, samimiyetle, bazıları medyatikleştirilen bu konuda kendisini bir şeyler söylemek zorunda hissederek bir şeyler söyledi, olayı kınadılar. Nihayetinde herkes bir şeyler söyledi, tepki gösterdi, tavır aldı. Her şeye rağmen bu duyarlılık iyi bir gelişme olarak değerlendirilebilir. Türkiye’de daha önceleri bu ve benzeri, değişik saiklerle işlenen caniliklerin maalesef ne ilki ne de sonuncusudur. Geçmişte yaşanan benzeri olayların bazıları ne medya ne toplum gündeminde yer almadı, haber bile olmadı, olduysa bile ara sayfalarda küçük bir alanda yer aldı. Üzücü olan ise kaos ve huzursuzluktan beslenen bazılarının, aynı ve benzer nitelikli çoğu olaya sessiz kalırken, seçtikleri simgeleştirdikleri, istismar ve fitnelerine araç yapabilecekleri şiddet ve kötü olaylar karşısında yangına körükle gittiler, istismarcılar, fitneciler, edindikleri sosyal statüyü de kullanarak, soruna çözüm üretmek için değil, toplumun arasına fitne, nefret, kin ve zehir saçma şovlarına devam ettiler. Bunların iyi bilinmesi lazım.
Cinayet ve şiddet sanıkları ve canilerden daha onursuz adamlar, şeytanın yardımcıları olanlar, bu olayları kin nefret ve siyasi çıkar ve duruşlarına araç yapmaya çalışıyorlar. Bu davranış, suçun faili canilerden daha aşağılık bir duruş ve tavırdır. İnsanların toplumun vicdanlarını kanatan olayları hemen kendi menfur emellerine araç olarak kullanmak için meydanlara çıkıp olayı toplumun sosyal, etnik, dini ve mezhebi farklılık alanlarına taşıyıp, toplumun huzurunu bozacak, toplumsal çözülme ve çatışmalara sebep olacak, toplumsal barış ve kardeşliği bozacak, bir arada yaşama iradesini sabote etmeye çalışıyorlar. Fitne katilden beterdir. Katil, bir veya birkaç kişiyi öldürebilir bu aşağılık sefiller üç kuruşluk çıkarları için toplundaki barışı, kardeşliği, sevgiyi bu olaylar üzerinden öldürüyor iç çatışmaların zeminini oluşturmaya çalışıyorlar. Toplum katmanları arasına kin ve nefret tohumları ekmeye devam ediyorlar. Bunu yaparken hiçbir sorumluluk duymuyor, farklı toplum kesimleri ile olaylar arasında irtibat kurarak bu cinayetlerin toplumun o kesimine karşı işlenmiş gibi yaygara ve fitne çıkararak toplumsal çatışmalara altyapı hazırlamaya çalışıyorlar. Bunlar Abdullah İbn-i Sebe’lerin, İbn Selül’lerin günümüzdeki takipçileri, şeytanın vekilleridirler. Biryandan yangın çıkarıp onu fitilleyip tetikleyip yangını harlandırıyorlar, bir yandan da masum pozlarda güya mazlumların yanında görünüp riyakâr poz ve şovlar yapıyorlar. Münevver Karabulut’u testereyle parçalayan caninin yüklü para alarak avukatlığını yapanlar meydanlara çıkıp, ekranlara çıkıp sorumsuzca milleti kışkırtıyorlar. Oysa Münevver’in katili vicdani azaptan dolayı intihar ederek kedine göre onurlu davranırken, bu olaydan menfaat temin eden avukat efendinin keyfi yerinde, olaylara benzin taşıyıp daha geniş kitleleri olayın içine çekmenin onursuzluğu çabası içinde yeni kurbanlar arıyor. Karısını baldızı ile aldatmış sefil yaratığın biri çıkıp, “Tecavüz eden Sünni ,tecavüz edilen Alevi olunca Akit’ler sessiz kaldı! Reisleri ve şurakası cenazeye bile gelmedi!” diye fitne çıkarıyor. Oysa olayın mezheplerle ne alakası var? Güya mazlumu savunma pozlarında olayı Sünni-Alevi mezhepsel alanına taşıyıp, fitne ve mezhepsel düşmanlık çıkarma amacına araç yapma alçaklığı peşinde. Üstelik kızı öldüren caninin de basında Sünni olmadığı açıklandı. Buyur bakalım.
Toplumda ortaya çıkan yanlışlıkları, adi cinayetleri, dökülen kanı, acıları, siyasi kin aracı olarak kullanıp milleti aldatarak siyasi çıkar devşirmek isteyenler var.
Bu olayları kin ve nefret aracı haline getirenler, öldürülen mazlumların kanını toplumsal kin ve nefreti körüklemeye alet etmeye çalışanlar o suçu işleyenlerden daha aşağılık ve sefil yaratıklardır.
Asıl suçlular, bu çocukları canavarlaştıracak, İnsani olmayan çürümüş içgüdüsel davranışları, cinsel arzuları tahrik ederek öne çıkarmaya çalışanlardır.
Asıl bataklık, ahlaksızlığı ve maneviyatsızlığı hayat tarzı edinme yönünde toplum yapısının değişimidir. Olayı yapanlar o bataklığın ürettiği sineklerdir. Ahlakın olmadığı bir toplumda tek başına kanunlarla sorunları çözmek mümkün değildir. Mümkün olsaydı onca yasal tedbirlere rağmen bu ülkede ne terör, ne hırsızlık, ne şiddet, ne cinayet, ne uyuşturucu ticareti ve kullanımı kalmazdı ama artarak devam ediyor. Sebepler beslendikçe sonuçlar ortaya çıkacaktır.
Toplumun ahlak ve manevi yapısının ve anlayışının kendi inancından salgıladığı uygun hale getirilmesi gerekir. Ahlak ve maneviyattan uzak çabalar çözüm üretemez.
SERDAR KILIÇ	 24-02-2015, 12:44:46
Allah devletimizi milletimizi korusun...