PROF.DR.OSMAN ÖZTÜRK - Çanakkale Zaferi
Çanakkale bir Osmanlı savaşıdır.Devletin başın da Sultan Reşat,Ordunun başında ise Alman asıllı Liman Fondersens bulunuyorudu.
Atatürk ise bu Alman komutan tarafından bir bölüğün başında durması için tayin ettiği bir Osmanlı zabiti Albaydır.
Eğer Çanakkale zaferi birine mal edilecekse o kişi Devlet başkanı olan Sultan Reşattır.Kumandan olarak birine mal edilirse eğer oda Alman kumandan Liman Fondersenstir.
Atatürk adı anılacak ve bu zafer ona mal edilecekse o zaman savaşta bulunan yüzlerce Albayında adının anılması icap eder ki bu olanaksızdır.
Çanakkalede herkes Osmanlı adına savaşmıştır.Şimdi Osmanlı anılmıyor bile.Çanakkele zaferindeki gerçek kahramanlar 253.000 meçhul askerdir.
Her ne kadar yalan tarih bu sayıyı 65.000 olarak yazsada gerçeği 253.000'dir
ŞEHADET:Şehadet dini bir müessesedir.Sistem bunu dejenere etmiş,şehitlikle ilgisi olmayan kişileri şehit kabul etmiştir.
Kimin şehit olduğuna din karar verir,sistem değil.
"ALLAH (cc) mü'minlerle alış-veriş yaptı.Onların canları ve malları karşılığında cenneti verdi(AYET)
"Sakın ALLAH (cc) yolunda öldürülenlere ölüler demeyiniz.Onlar tam aksine diridirler.Fakat siz bunun farkına varamazsınızstyle."(Bakara suresi 154.ayet)
ŞEHİT:İyice gören demektir.Cenneteki makamını şehit edilmeden önce görür.
"ALLAH (cc) yolunda öldürülenleri sakın siz ölü zannetmeyin.Onlar Rableri katında rızıklandırılıyorlar.ALLAH kendilerine ikramı dolayısıyla da sevinç çığlıkları atıyorlar."(Ali-İmran 169.ayet)
Gazi olmak ise illa yaralanmak değildir.Şehit olma niyetiyle savaşa gidip yara almadan dönen kişi gazi olmuştur.
Şimdi şehitliğe sahip çıkmaya çalışanların ne Dinle ne de şehitlikle ilgisi yok.Madem bu kişiler şehitliği kabul ediyor o zaman Dinin diğer emirlerini de kabul etsinler.
Çanakkaleye Galatasaray Lisesinden 65 kişi katılmıştı.Darul funun (üniversite)den katılmışlardı.
Medreseliler hepsinden fazlaydı.1924'te asker kaçakları var diye kapatıldı.Osmanlı, medrese hocalarını askere almazdı ki geride Dine sahip çıkan,Dini öğreten birileri kalsın diye.Sistem ise bunları asker kaçağı diye saydı.Halbuki asker çağında olmayan medreseli adını yazdırıp savaşa katılmıştır,18-22 yaşlarındaki gençler.
Genç Osman 4.Murat zamanında askere gitmek istiyor.Yaş 14,yaşı küçük diye almak istemiyorlar.Çok ısrar edince seni Padişaha çıkaralım eğer o izin verirse o zaman askere alırız diyorlar.Padişahın karşısına çıkıyor.Padişah 4. murat karşısında küçük bir çocuk görünce şaşırıyor ve onu vazgeçirmek için "sen daha küçüksün bıyıkların bile terlememiş,biz bıyığında tarak durmayan kişiyi askere almıyoruz" diyor.Genç Osman çıkarıyor tarağı,Bıyığı yok daha tarağı dudağına sağlıyor ve "işte Padişahım tarak durdu alın beni askere "diyor.Padişah "hemen adını asker listesine yazın ve askere alın bu yiğidi"diyorİşte bu düşünceye sahip kişilerdi Çanakkaleye katılanlar.Şehit olmak için her şeyi yaparlardı.
"Onlardan bir bölümü sözlerini yerine getirdi ve şahit oldular.Bir bölümü ise şehit olmayı bekliyor(Ayet)
"Kimisine damlatır,kimisine coşturur,"(ayet)
Hayat, bizim için bir eğlence mi yoksa sadece bir cennete gitme vesilesi mi?
Halid b. Velidin düşman ordusuna söylediği gibi:
"Sizin hayatı sevdiğiniz kadar,bunlar(mü'minler)ölümü severler".
ÜMMET OLMA ŞUURU VE BİRLİĞİ
Çanakkale de düşman tarafında Cezayir,Tunus,Hindistanlı müslümanlar da vardı.Kandırılmışlar ve halifeyi Almanların elinden kurtarmak için savaşa gidiyoruz denilmişti onlara.
Bazıları türk tarafında Çanakkalede ezan okununca şaşırmış kandırıldıklarını anlayınca müslüman tarafına geçmişlerdi.
Çanakkalede çarpıştığımız düşman kafirlere o zaman kafir diyebilirken şimdi diyemez olduk.ALLAH bunlara kafir derken ,biz demezsek,haksıza karşı koyma şuurumuz gelişmez.
ÇANAKKALE İNANCA VE MÜSLÜMANCA HAREKETLERİN SERGİLENDİĞİ BİR SAVAŞTIR.
Hatıralarda anlatılır ki bir ingiliz askeri yaralanıyor.Bizim müslüman askerimiz onu cephe gerisine taşıyıp tedavi ettiriyor.İşte bu inanca ve müslümanca bir harekettir.
Çanakkale teknolojinin değil,İmanın zaferidir.
ÇANAKKALE RUHUNA SAHİP OLMAK İÇİN ŞUNLAR GEREKLİDİR.
2)Niyetin Mukaddes oluşu (Allah için savaşmak)
3)Sınırlarını İslam'ın çizdiği Bir Savaşta Can Vermek.(Allah için can vermek)
5)İmrendirilicikten Uzak Bir Hayat(Şatafattan uzak)
Bunlar Olmadan ÇANAKKALE Ruhuna Sahip Olunmaz Ve Bu Ruh olmadan da şehit olunmaz.
ÇANAKKALE RUHUNUN BİTME SEBEPLERİ
Çanakale'yi ümmet ruhuyla kazandık.Ümmet bir birleştirme idi. Onun yerine millet geldi.Millet arapçada ümmet anlamına gelir fakat biz millet kelimesi ırk anlamında kullanılır.Milletten sonra kavmiyet (kavim) geldi. Kavmiye sonucu kürt, türk, ümmetçilik, milliyetçilik oluştu.
Şimdi ise Avrupa'nın ümmet çatısı altına girme çabasındayım.Ümmet ruhu olursa Çanakkalede olduğu gibi Acem, Arap, Türk, Kürt,Laz,Çerkez bir arada tek yürek olarak mücadele eder.
Ümmetin başı konusunda erime meydana geldiği için şuur kalmadı. Çanakkale zaferi Halife'nin emriyle olmuştur. Halife'nin "mukaddes cihad" emriyle Hindistandaki müslüman hanım kulağındaki altın küpesini, bileziğini çıkarıp cikada destek için yollamıştır. (Bir Halife ne kadar güçsüz olursa olsun o, ümmetin başıdır ve sözü dinlenir.)
Halifelik dini bir makam değil, siyasi bir makamdır. Şeriat hükümlerini anlatabilecek, yasakları karşısında da haramı ortadan kaldırabilecek kişi "Halife" dir. (Şeriatla yönetilen ülkelerde yasaklar gizli çiğnensede, görünürde alenen çiğnenmez.) Kişi kendisinden sorumludur, açıktan yasakları çiğnerse bundan devlet sorumludur.
Çanakkale bir vatan müsafasıydı.Toprağında şehitlerin yattığı yer Vatandı.
Şimdi vatan kavramı rızkın temin edildiği yer ve temin ettiği rızkı gönlünce yediği ve eğlendiği yer anlamına geliyor.
4)İFFET VE NAMUS MÜDAFASI:
Çanakkale ifeft ve namusun mücadelesidir. Aman anamızın, bacımızın eline namahrem eli değmesin diye verilen bir mücadeledir.
5) DÜNYAYI HİÇLEMEK:
Çanakkale'yi müdafa edenlerin dünyaya bakışları sadece ve sadece Cennetin kazanıldığı bir istasyondur, burada yaşamak zorundayızdır.
"Dünyada kendini bir garip yolcu olarak kabul et.Dünyada konaklamışsın, bir ağacın altına oturmuşsun ve biraz sonra dinlenip kalkacaksın." (Hadisi Şerif)
6) ÖLÜM ÖTESİ HAYAT:
Ölüm ötesi hayata inanıyorlardı. O kişi öyle bir ölecekti ki gözünü açtığında Cenneti görecekti.
Çünkü ayet vardı:
"Allah yolunda öldürülenlere sakın ölüler demeyiniz.Onlar diridirler, siz onları ölü zannedersiniz."