8 Mart yine bir Facia ile karşılandı başımız sağolsun
8 Mart Dünya emekçi Kadınlar gününü ülkemizde 2. defa acı bir olayla geçirdik. İlki 2005 yılında Bursa’da tekstil fabrikasında yaşanan facia idi. Gazeteler haberi şöyle verdi: “Bursa'da bir tekstil fabrikasında yangın çıktı, Elyaf malzeme bulunması nedeniyle büyüyen yangında, gece vardiyasında atölyenin arka bölümünde çalışan Ayşe Denizdala (15), Sadife Düdüş (18), Gülden Çiçek (21), Necla Özveren(27) ve üç aylık hamile Sevgi Sesli (32) dumandan zehirlenerek öldü. Düdüş'ün bugün doğum günü olduğu öğrenildi” tarihler 30 Aralık’ı gösteriyordu ve o sene 8 Mart etkinlikleri kapı kilitli olduğu için yangından kaçamayan işçi kadınlara adandı.
Bu sene 7 Mart’ta ise başka bir facia yaşandı.
Türk Metal Sendikası’nın Ankara’da düzenleyeceği 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü kutlamasına giden kadın işçileri taşıyan otobüs kaza yaptı 7 kadın işçi öldü 34 işçi ise yaralandı. Hayatını kaybeden kadın işçiler, Yazaki ve Delphi fabrikalarının işçileriydi.
Yazaki Fabrikası’ndan bir grup kadın işçinin 3 Aralık 2016’da Ekmek ve Gül kadın dergisinde yayınlanan mektubu kadın işçilere nasıl bir yaşamın reva görüldüğünü ortaya koyuyor. Diyorlar ki kadınlar:
“Üretim istenilen seviyede değil diye gerekçe gösteren Gemlik Yazaki, biz eski işçileri iki haftalığına Sakarya’daki fabrikasına gönderiyor. Fakat bu süre iki hafta değil, bir buçuk ayı geçiyor. Gönderilen arkadaşlarımız arasında çok küçük bebekleri olan, evinde hastası olan, eşinden boşanmış çocuklarına bakmak zorunda olan kadınlar da var. Bu göndermeleri bizim hiç haberimiz olmadan uygulayan Yazaki, gitmek istemeyen arkadaşlarımıza, ‘Gitmek istemiyorsan kapı orada, istifanı yaz, işi bırak’ diyorlar. Biz işçilere hiçbir seçenek bırakmıyorlar ve binbir zorlukla bu durumu kabul etmek zorunda kalıyoruz”
Hayatını kaybeden Leyla Çiçek, Refika Barışsever, Özlem İnan, Fatma Hacıoğlu, Güleydan Sezer, Elvan Mutlu ve Leyla Yalçın’ın ailelerine, arkadaş, eş ve dostları ile tüm işçi sınıfına başsağlığı diliyor, yaralılara acil şifalar diliyoruz.
İşte işçi kadınlara reva görülen çalışma ve yaşam koşullarından bazıları bunlar. Hatta bunun bir de en kötüsü de var! İşçi kadınlara reva görülen bu düzen de kadınlara bebeğini sütten kesip gelmelerini söyleyen, günde 12-14 saat çalışma zorunluluğuna ek olarak sürekli işten atma tehdidiyle yıldıran, kadınları sağlıklarından eden, yorgunluk ve uykusuzlukla canlarını tehlikeye atan bir düzendeyiz.
Bunlar yetmezmiş gibi ülkede taciz, tecavüz, mabbing gibi insanın söylemeye bile utandığı onlarca vahşi muameleye maruz kalan, çocuk yaşta alınıp satılması tartışılan bir durumdayız ve şaşkınca izliyoruz her gün; bunlar nasıl olabilir?!
Biliyoruz ki ne iş cinayetleri ne de kazalar ne de kadınların toplumdaki yeri “fıtrat” değildir!
Fıtrat demişken, iş kazaları, işçi sağlığı ve iş güvenliği sorunuhızla büyüyen Aliağa için acil önlemler gerektiren hal almaya başlıyor. Yaşanan iş kazalarını ve işçi cinayetlerini pek çabuk bastırıyoruz. ADD ise öyle yapmadı, hepimiz için iyi de yaptı. Pek güzel bir etkinlikle 12 mart Pazar günü İsmail Saymaz’ı misafir ediyor. Bu vesile ile ülkedeki iş cinayetlerine ışık tutan kitabı “FITRAT” ve yaşanılan bu işçi ölümlerinin temel sebeplerini konuşma fırsatı bulabileceğiz.