Bu teklif yandaş medyadan geldi “İftar çadırlarını söküp atalım!”
Yeni Şafak yazarı Faruk Aksoy, kuruluş gayesinden sapan iftar çadırlarının sökülmesini istedi.
Aksoy, iftar çadırlarının, sadece fakirin, fukaranın karnını doyurduğu yer olmadığını, fakirin terbiyesiyle, zenginin edebiyle, talebenin coşkusuyla bir iftarlığına da olsa birlikte yaşadıkları, yeni hayallere umut bağladıkları yer olduğunu ifade etti.
Bu konuda belediyelerdeki başıboşluğu da dile getiren Aksoy, bazı belediyelerin ise iftar vermeleri için hayırseverlere baskı yaptığını kaydetti.
Aksoy’un bugünki yazısı şöyle:
Yeni Şafak’tan Büşra Sönmezışık, 1995 yılında ilk iftar çadırını kuran Üsküdar Belediyesi’nin o zamanki başkanı Yılmaz Bayat ile bir röportaj yapmış. 2014’ün 13 Temmuz’unda, o röportaj gazetenin Pazar Eki’nde yayınlanmış, merak edenler bakabilirler.
Üsküdar’ın eski başkanı Yılmaz Bayat’ın bahsettiği ilk iftar çadırını hatırlıyorum. Marmara Üniversitesi’nde edebiyat okuyan aziz dostum Mustafa Tekinbaş’ın yanına gelmiştim, iftar yapmıştık. Çadır içinde bir çadır daha vardı. Etraf Türk-İslam düşüncesini sembolize eden figürlerle doluydu. Mustafa, her zamanki coşkusuyla, “Baba biz buyuz ya!... Biz böyleyiz… Şu heyecanı, şu güzelliği başka nerde yaşayabilirsin?” derken, bir taraftan da ayakkabılarımızı çıkarıp çadıra girmeye çalışıyorduk.
İlk iftar çadırındaki menüyü unutmuşum, Büşra Sönmezışık’ın röportajını okuyunca, menüde çorba, etli pilav, tatlı ve ayran olduğunu hatırladım. Çorba, az etli pilav, tatlı ve ayran vardı, herkes, hepimiz diz çökmüştük, bir hafız Kur’an okuyordu, biz ise ezanı bekliyorduk. Başkan Yılmaz Bayat’ın da dediği gibi ilk çadırdaki iftar menüsü, daha sonra kurulan bütün çadırlarda halka sunuldu, çorba, az etli pilav, tatlı ve ayran, İstanbul çadırlarının iftar klasiğine dönüştü.
Artık yaşlanmaya yüz tutmuş bir adam olarak kendi anılarımın heyecanına kapılıp, “Şimdi yapılan her şey yanlış, o yanlış, bu yanlış” demeyeceğim elbet; ama gittikçe anlamını yitiren, hatta çirkinleşen bir salih amelin yozlaşmasını, paçozlaşmasını da söylemek zorundayım.
Birkaç iftar çadırına gittim, baktım…
Ne oluyor, ne yapıyorlar, insanlar kendi aralarında ne konuşuyorlar, bazen fark etmeseler de nasıl bir muameleye muhataplar, bunu görmeye, anlamaya çalıştım.
Benim gittiğim çadırların hiçbirinde, hiçbir yetkili yoktu, oraya iftar açmaya gelen insanlar, sadece karınlarını doyurmaları için geldiklerine inanıyor gibiydiler. Bunu, böyle hissetmeleri ve daha da kötüsü, kabul etmeleri berbat bir şeydi. “En iyi et yemeği bu çadırda çıkıyor, geçen gittiğimiz yerde yemekler çok kötüydü” muhabbeti yapan iki aileyi, bir iftar boyu mecburen dinlemek zorunda kaldım, sonra başımı önüme eğdim.
Siyah beyaz bir televizyon, o dua ve tarhana…”
Hani o baskı ile iftar vermesini istedikleri
Akp sayesinde torpille ihale ile Devletten iş alıp para kazananlar.
Yoksa neden baskı yapsınlarki normal işadamına.
Dini sömürü olan her türlü eylemler artık yemiyor olsa gerek.
1 “Galatasaray, demokrasinin doğduğu yerler arasındadır” 2 Güney ve Kuzey Koreli liderler bir araya geldi 3 Bakan Özlü’den İnce’ye yerli otomobil yanıtı 4 Erdoğan’dan fırça yedi, “Susma orucu”na başladı... 5 "Dadaşlardan aldığımız güçle yaptık" 6 Devlet Bahçeli seçim beyannamesini açıkladı 7 Bülent Tüfenkci "Seçimler yaklaştıkça finansal... 8 Sinan Bolat A Milli Takım aday kadrosunda 9 Forklift aniden dönünce... 10 Eşeğe binmek isterken yüzüstü yere çakıldı