Hastalıkta sağlıkta, alerji hep yanımda! – Alerji dedin de…
Yayım tarihi Ocak 12, 2018 Ocak 28, 2018 (alerjidedinde)
Hastalık herkes için zor geçen bir dönemdir. Gelin görün ki alerjik çocuklarda hastalık tam bir kör düğümdür. Hastalık içinde hastalıktır çünkü bu ( Inception’ı izlemiş miydiniz?). Bağışıklık sistemi göçmüş durumdayken bir de bağışıklık sistemini zorlayacak yeni bir ilaç vermek istemezsiniz. Zaten o da yeni bir deneme olacaktır. Ama hasta olmayan çocuğa da durup dururken ilaç denemesi yapılır mı? Velev ki denedik. Ama o ilacı hasta değilken tolere edebilse bile bağışıklık sisteminin güçsüz olduğu durumda tolere edemeyebilir. Bir de balık beyin sendromu var: Normalde yiyebildiği gıdaları vücut unutmasın diye arayı çok açmadan tekrar vermek gerekiyor. E ilacı da mı öyle yapmak gerekir? Bu sorun böyle çözülmüyordur herhalde. Acaba nasıl? Bilmiyorum henüz. Doktorumuza en yakın zamanda soracağım.
3 sene içinde 1 kere gerçekten hasta oldu, onda da denemelerimiz 3 ay geriye gitti. Bu ne mi demek? Son 3 ay uğraşıp didinip gram gram, 1/2 çay kaşıklarıyla arttırabildiğimiz ne kadar gıda varsa hiç birini tolere edemez oldu. Hepsine hiç denememişiz gibi tepki verdi. Belki de hepsine değildi. Bu şekilde yazmam, bunun mutlak doğru olduğu anlamına gelmiyor. Aklınızda hep belkilerle devam ediyorsunuz. Zaten işin görünmeyen ama esas yıpratıcı kısımları bunlar. Acaba ıspanağı boşuna mı kestim (Ispanak dediysem, günde 2 küçük yaprak )? Elmayı çiğ bile yiyebiliyordu. İnatla 3 kere sil baştan denedim ama nafile, pişmiş 1 çay kaşığı bile yiyemiyor artık. Elveda golden elma…
Neyse zar zor durdurduk. İlaç da yok. Bir tek fitil. Lütfen siz de “ama fitil büyük çocuklarda kullanılmaması gerekiyor” demeyin. Tek çare bunla devam ediyoruz. Buna da şükür. Burun devamlı tıkalı. Ey burun aspiratörü, sana sesleniyorum! Sen ne müthiş bir buluşsun. Dışarıdan gerçekten iğrenç gözüküyorsun ama hayat kurtarıyorsun. Minimum denemeyle, maksimum stresle atlattık neyse. İnsan neyle bu kadar uğraşırsa daha bir değerli oluyor tabi. Varsın etraftakiler “aman tek çocuk seninki sanki” ifadelerine devam etsinler.
KategorilerZamansız Hikayeler Etiketleraspiratör, burun, hastalık, ilaç
Önceki YazıÖnceki Uyku tulumu – Bence bir ihtiyaç
Sonraki YazıSonraki 3+ yaş aktiviteleri : Tiyatrolar