İtilafçıların yetkileri "Beyaz Muhafızlara" Askeri İncelemeye Nasıl Yardımcı Oldu?
İtilafın yetkileri Beyaz Muhafızlara "nasıl" yardım etti?
İç Savaş'ın mitlerinden biri, İtilafçıların Bolşeviklere karşı Beyaz hareketine özenle yardım ettiği görüşü. Yakın zamana kadar, mağlubiyetten sonra tahliyeye sadık ve yardım ettiler.
Gerçekte, İngiltere, Fransa ve ABD, hem Bolşeviklere (ya da daha doğrusu aralarındaki ajanlarına) ve beyazlara yardım etti. Amaçları Rusları kendi aralarında çukurlaştırmak, geniş çaplı bir fratricidal savaşı, "böl ve yönet" ebedi ilkesini yakmaktı. Liderlikteki "kırmızı" arasındaki etkinin ana etkenleri Sverdlov ve Troçki idi, ancak "beyaz" hükümetlerde, savaş sırasında, Geçici Hükümetler'de, savaş sırasında çar hükümeti itibarsızlaştırmak için kampanyaya katılan bir grup mason liberaller vardı. Ayrıca, Beyaz hareketi, tutarsızlığına rağmen, Batı'nın planlarına uymayan "birleşik ve bölünmez" bir Rusya'yı ilan etti. Öyleyse, Büyük Britanya Başbakanı Lloyd George, yılın Aralık 1916’i ile yılın Ekim 1922’i arasında, “Admiral Kolchak ve General Denikin’e yardım etmenin uygunluğu, birleşik bir Rusya için savaştıkları konusunda daha tartışmalı. Bu sloganın Büyük Britanya politikasına uygun olup olmadığını belirtmek benim için değil. ”
Entente ülkeleri, beyazların kazanamaması için her şeyi yaptılar, bu da savaşı sürüklemelerini destekledi.
İngiltere Liberal Partisi Başbakanı David Lloyd George (1916 - 1922).
İstilacı ve "yabancı" eylemlerini koordine etme örnekleri
- 27 Nisan 1918, İtilafçıların isteği üzerine Troçki, Çekoslovak Kolordusu’nın hareketini Fransa’ya götürmeyi planladıkları Vladivostok’a askıya aldı. Parçaları, Volga'dan Baykal Gölü'ne uzanan bir demiryolu - Trans-Sibirya Demiryolları aracılığıyla ülkenin doğusundaki tüm bölgeyi kontrol eden harika bir yerdi. 11 Mayıs ayında İngiltere'de, cesetleri Rusya'dan çıkarmaya değil, müdahaleci olarak kullanmaya karar verildi. Troçki derhal yardım etti - Mayıs 25'te silahlı buldukları Çekoslovakyalıların silahsızlandırılması için kışkırtma emri çıkardı ve toplama kampına en az bir silahlı asker gönderecekleri bir tren çekmeleri emredildi. Doğal olarak, ordular bir isyan çıkardı, Sovyet hükümeti geniş alanlarda çöktü, ordular tarafından işgal edilen bölgelerde "beyaz" hükümetler, silahlı birimler yaratmaya başladılar.
- 1918 yazında, Çekoslovak Birliği, yavaş yavaş imparatorluğun altın rezervlerinin bulunduğu Samara'dan Kazan'a bir saldırı başlattı. Askerlerin komutanı Troçki, o zaman hiçbir şey yapmadı: takviye göndermedi, altını çıkarmadı. Ve sadece Kazan neredeyse kavga etmeden alındığında, Troçki "kendini yakaladı", birlikler gönderdi, şahsen geldi. Ancak altın, Çekoslovakyalılar tarafından değil, beyaz Kappel tarafından ele geçirildi, böylece her şeyi Beyaz hareketi ile kalmaya devam etti.
- Ekim ayında, YuNenich neredeyse 1919'te Petrograd'ı aldı, Troçki geldi, “devrimci bir düzen” e yol açtı - katliamı, toplu zorla seferberlik, müfrezelerin kullanımı ve zırhlı treni ciddi bir savaş birimiydi. Yudenich'in arkasında ilginç olaylar hemen ortaya çıkmaya başladı: beyazları denizden desteklemesi beklenen İngiliz filosu Riga'ya; Müttefikler, Estonyalılar, cepheden ayrılıp ayrıldılar; “Savaş sanatının dehası” olan Troçki, Kızıl Ordu askerlerinin darbelerini tam anlamıyla çıplak alanlara çekmeyi amaçlıyor. Kırık beyaz birimler ve mülteciler Estonya'ya koştuğunda, toplama kamplarında soyuldu ve hapsedildi. Estonyalı yetkilileri, mağlup edilen Kuzey-Batı Ordusu'nun lehine ve mülkünde tuttular. Binlerce asker ve sivil açlık ve tifüs salgınlarından öldü. Aslında, bu bir soykırımdı, nedense, şu anki Estonyalı siyasetçiler onu hatırlamıyor, sadece Sovyet “işgalini” hatırlıyorlar.
Böyle bir yardım için Kızıllar, Estonya ile Tartu Barış Antlaşması'nı (yılın 2 Şubat 1920'i) sonuçlandırdı: Buna göre: Estonya bağımsız olarak kabul edildi; Rus Pechora bölgesini (şimdi Rusya'nın Pskov bölgesinin Pechora bölgesi), Narva nehrinin sağ yakasında bulunan Rus bölgelerini (şimdi Rusya Federasyonu'nun Leningrad bölgesinin Slantsy ve Kingisepp bölgelerinde) verdiler; Estonya, Sovyet Rusya ile ilgili herhangi bir yükümlülükten kurtuldu; Rusya'nın altın rezervlerinden 11,6 ton altın ve 1 milyonlarca dessiatin ormanında imtiyaz hakkı.
- İtilaf Kolçak ordusunun yıkıcı yıkımında önemli bir rol oynadı. Kolchak ordusunun geri çekilme döneminde, General J. Syroev'e ve Sibirya'daki İtilaf komutanı Zhanen'e bağlı Çekoslovak ordusu, beyazlara karşı bir ayaklanma daha yaptı ve Trans Sibirya otoyolunu ele geçirdi. Bu felçli White’ın örgütlü direnişe devam etme yeteneği. Doğuya doğru hareket etmelerine izin vermediler ve beyazlar kış aylarında Tayga'ya çekilmek zorunda kaldılar. Yolda olan trenleri durdurdular - yaralı yüzden fazla tren, istasyonlarda kalan mülteciler, çıkmazlar, birçoğu öldürüldü. Ayrıca, keskin bir soygunla meşgul oldular. Kolchak izole edildi, birimlerinden ayrıldı, “Yüksek Cetvel” görevinden vazgeçmek zorunda kaldı ve sonra tamamen kırmızı renkle yayınlandı.
- Troçki, Çekoslovaklara teşekkür etti: trenleri serbestçe Sovyet geleneklerinin yerel şefi olan Vladivostok'a geçti, Kovalevsky (Sovyet hükümeti zaten orada kuruldu), teftiş etmeden gitmelerine izin vermeleri ve sahip oldukları her şeyi kısıtlama olmadan almalarına izin verdi. Evde, soyguncular ve hainler neşeyle karşılandılar - bankalarını düzenlediler, ilk sermayesi 70 milyon altın kronu buldu.
Irkutsk yakınlarındaki Çekoslovak lejyonlarının "Orlik" zırhlı treni.
- İtilaf gücü, Beyaz hareketin çıkarlarına da karşı çıkan her türlü ayrılıkçı ve milliyetçinin gücünü aktif olarak destekledi. Doğru, hemen hemen bütün milliyetçi hareketler (belki de Polonya ve Finlandiya hariç) Batı ülkelerinin desteği olmadan hiçbir ücrete sahip değildi. Bu nedenle silahlı kuvvetleri Kırmızılar oldukça kolay düştü.
- Resmen İngiltere ve Fransa beyazları desteklerken, Amerika Birleşik Devletleri Moskova ile güçlü ve ana ilişkiler kurdu. Başkan Woodrow Wilson, Sovyetlerin III ve IV Kongrelerine dostça mesajlar göndererek, ABD’nin “Rusya halkının kendilerini otokratik rejimden sonsuza dek özgür bırakmalarına yardımcı olacağına” söz verdi. Tıpkı geçen gün B. Obama gibi - Arapların "özgürlük", "özerklik" ve "demokrasi" isteklerini destekledi. Araplar için bu çok kötü bir işaret - daha fazla savaş, öfkeli katliam, kıtlık, salgın hastalıklar ve binlerce ve binlerce insanın ölümünü bekliyorlar.
1 Mayıs 1918 “Amerikan Yardım ve Rusya ile İşbirliği Birliği” kuruldu, Ekim'de 18 1918 Sovyet Rusya ile ekonomik işbirliği için bir plan kabul etti. 1918'in sonunda ABD'de bir Sovyet bürosu kuruldu, başkan yardımcısı Ludwig Martens (Weinberg ve Pozner Başkan Yardımcısı), yöneticileri Gregory Weinstein (Troçki'nin eski işvereni), Kenneth Durant (Albay House'un eski yardımcısı) ve Y idi. Lomonosov (eski Rus İmparatorluğu Demiryolları Bakan Yardımcısı - "yabancı" biri). Bu büro Morgan Bank'tan mali yardım aldı. 1919’te, Amerikan-Rus Sendikası Anonim Şirketi, Hugenheim, White, Sinclair ve diğerleri gibi rakamlar gibi Rusya’yla iş ilişkileri geliştirmek amacıyla kuruldu. Diğer bir deyişle, ABD, en başından beri, beyazların güç kazanacağını düşünmedi ve rakiplerini Fransa ve İngiltere'den atladı; Rusya'da doğrudan sömürgecilikle değil, finansla, ekonomi ile “demokratik” değerleri yönetmeyi hedefledi. Böylece Kızıl Ordu, Transkafkasya'yı işgal ettiğinde ve İngilizler onu terk etmek zorunda kaldılar (Londra'da bu bölgeyi paylarını düşünüyorlardı), ABD orada imtiyazlar aldı.
- 1920’te Kızıl Ordu Baltık bölgelerinin topraklarını nispeten kolay bir şekilde kurtarabilirdi. Ama yapmadı, emir yoktu. Troçki, Estonya ve Letonya’yı Rusya’nın ganimetini silerken “pencereler” yaptı. SSCB'nin çöküşünden sonra, bu süreç 1991'te - 90'lerde tekrar edildi, bu bölgeler boyunca birçok kaynak “yıkandı”. Hayali emir altındaki altın tonları ihraç etti - örneğin Estonya, İsveç, Almanya'da lokomotif siparişi vermek için. İsveç aynı zamanda yağmalamanın "yıkanmasına" da katıldı - orada Olaf Aschberg bundan sorumluydu. Altının çoğu bir şekilde ya da başka bir şekilde ABD'ye “döküldü”, yalnızca 8 ay boyunca, 1921, Amerika Birleşik Devletleri 460 milyon dolara altın ihraç etti.
Sovyet karşıtı müdahale ve çöküşü. 1917 - 1922. M., 1982.
Merkulov D.N., Bobrovnik V.M. Karşı devrim ve Rusya'nın ulusal fikri. M., 2003.
Sirotkin V. Rusya'nın yabancı altınsı. M., 1999.
Shambarov V.E. Anti-Sovyet M., 2011.
Şirketin ürünleri "Rosparfyum", feromon bazlı bir marka olan en yeni parfüm serisini sunmaktadır. Erkekler için feromonlu parfüm - feromon konsantresi, çevreye salınan ve bir kişinin bilinçaltına etki eden, cinselliğiniz ve samimiyet olasılığına dair bir işaret gönderir. Daha fazla bilgi rosparfum.ru web sitesinde bulunabilir.