veda hutbeleri | islami site, islami sohbet, dini sohbet, islami Radyo,
By lodos | GENEL, İSLAMİ SOHBET | 19 Kasım 2017 | Add Comment
*** VEDÂ HUTBELERi ***
Bu unvan bir çok kimseyi şaşırtabilir belki; zira çoğu insanımız şimdiye kadar
“Vedâ Hutbeleri” değil, “Vedâ Hutbesi” ismini duymuştur.
Halbuki aşağıda metinlerini vereceğimiz üzere, Allah Resulü (s.a.s)
“Vedâ Haccı”nda bir yerde ve sadece bir hutbe değil,
birkaç yerde ve birkaç hutbe okumuştur.
Allah Resulü’nün Veda haccında, Arafat’ta, Mina’da, “Minada’ki “Hif” mescidinde,
ve “Gadir-i Hum” denen yerde hutbe okuduğu elimize ulaşan rivayetler arasında.
Ancak bu hutbelerin çoğunun içeriği birbirine yakın olduğu için,
bazıları bunların tek hutbe olduğunu,
ancak ravilerin bunları naklederken okunan yerin ve bazı bölümlerin naklinde
hata yaptıkları için bu değişikliğin ortaya çıktığını söylemektedirler.
Bizce Allah Resulü, çeşitli yerlerde çeşitli hutbeler de okumuş olabilir,
ama önemli olduğu için bu hutbelerde benzer konuları,
değişik şekillerde ve bazı ilavelerle de buyurmuş olabilir.
Nitekim her ayrı hutbede bazı ilavelerin bulunduğunu açıkça görmekteyiz.
Ayrıca bu hutbeleri nakleden bazı rivayetlerin sonunda yer alan,
“Allah Resulü bu hutbenin benzerini yine okudu ve benzer cümleleri yine tekrarladı.”
İlavesi de bizim bu görüşümüzü te’yid etmektedir.
Burada bilinmesi gereken husus şudur ki nakledilen bu yerlerin hepsi kesin olmasa dahi,
veda haccında iki yerde hutbe okunduğunda hiçbir şüphe yoktur.
Bunlardan birisi Hac zamanı (Arafat, Mina veya Hîf mescidinde),
diğeri ise Hac amelleri sona erip Mekke’den ayrıldıkları bir sırada,
Mekke yakınlarında yolların birbirinden ayrıldığı nokta olan
“Gadir-i Hum” mevkiinde okunmuştur.
Biz burada Bu hutbeleri sırasıyla, sizlere nakledeceğiz.
Tabi bu arada özellikle Ehl-i Beyt’ten nakledilen kaynakları dikkate almakla birlikte,
Sünni kaynaklarda nakledilenlere değinmeği de ihmal etmeyeceğiz.
İnşaallah yeri geldiğinde göreceğiniz gibi bugün
“Veda Hutbesi” diye meşhur olan hutbe,
hatta bir çok Sünni kaynağa göre bile eksiktir.
Bu hutbelerde en çok dikkati çeken husus, Allah Resulü’nün, ister hac sırasında,
ister Gadir-i Hum’da, isterse Medine dönüşünde okuduğu bütün hutbelerde,
Ehl-i Beyt’ini ümmete hatırlatıp Kur’an-ı Kerim’in yanı sıra
Ehl-i Beyti’ni de ümmete ağır ve paha biçilmez bir emanet olarak bıraktığını
ve onlara sarıldıkları müddetçe asla dalalete düşmeyeceklerini ve bu ikisinin
kıyamete kadar birbirinden asla ayrılmayacaklarını vurgulamasıdır.
Gerçi bazı Sünni kaynaklarda bu hutbelerin bazısında Ehl-i Beyt yerine
“Sünnet” kelimesi zikredildiği görülmektedir.
Ancak, evvela, Ehl-i Beyt kelimesinin zikredildiği rivayetler daha çoğunluktadır;
saniyen sünnet kelimesini nakleden rivayetler, Kütüb-i Sütte’nin hiçbirisinde nakledilmemiştir;
sadece imam Malik’in El-Muvatta’sında senetsiz olarak zikredilmiştir.
Oysa Ehl-i Beyt’i zikreden hadisler, Kütüb-i Sitte’den Sahih-i Muslim,
Sünen-i Tirmizi, Müsned-i Ahmed b. Hanbel’de,
ve Müstedrek-üs Sahihayn, Hasais-i Nesai, Sünen-i Beyhakî,
Sünen-i Darimî, Kenz-ül Ummâl, Üsd-ül Gâbe, Dürr-ül Mensur,
Müşkil-ül Âsâr, Tarih-i Bağdad, Taberânî, Tefsir-i Fahr-i Râzî,
Mecme-üz Zevâid, Feyz-ül Kadir, Tahzib-ül Âsâr, Hilyet-ül Evliyâ,
Sevâik-ül Muhrika, gibi onlarca meşhur kaynakta, çeşitli senetlerle nakledilmiştir ki
bunların sayısını İbn-i Hacer-i Mekki yirmi küsür olarak zikretmektedir.
Bu da bu hadisin mutevatir olduğunu açık bir şekilde ortaya koymaktadır.
Salisen sünnet kelimesini zikreden rivayetlerin doğruluğunu kabul etsek dahi,
bunun öbür rivayetlerle hiçbir çelişkisi yoktur; hatta birbirini tamamlar niteliktedir.
Adeta Allah Resulü, sahih İslam’ı öğrenmek için Kur’an ve Sünnet’i kaynak olarak gösterdikten
sonra, bunun, yani Kur’an’ın sahih tefsirini ve Resulullah’ın sahih sünnetini
öğrenmenin en güvenilir kanalının Ehl-i Beyt’i olduğunu ümmete öğütlemektedir.
Nitekim Ehl-i Beyt’i devreden çıkararak, Kur’an’ı ve Sünnet’i öğrenmeğe çalışanların,
düştükleri çelişkileri, hem tarih sayfalarında, hem de günümüzde müşahede etmekteyiz.
Ümit ediyoruz ki Müslüman kardeşlerimiz, bir an evvel bu gafletten uyanıp
asırlar boyu unuttukları ve ya unutturuldukları
Ehl-i Beyt gibi tertemiz ve şaibesiz hazineyi yeniden keşfeder ve Resulullah’ın
müekket tavsiyelerine rağmen Kur’an’dan ayırdıkları bu emanete yeniden sahip çıkıp
Resulullah’ın sadece kuru bir “sevgi” değil, onlara “sarılmayı” ve böylece yanlışlardan
korunmayı istediğini bilmeleridir artık.
Hatırlatmamız gereken bir diğer husus ise şudur ki Allah Resulü’nün
“Gadir-i Hum”da okuduğu hutbe Ehl-i Beyt’ten gelen hadislerde çok daha geniş bir
şekilde nakledilmiştir. Ancak biz, bu uzun metnin yerine Sünni kardeşlerimizle
aynı şeyleri paylaşmak için Ehl-i Beyt ve Ehl-i Sünnet rivayetlerinde
müştereken nakledilen bölümleri almayı tercih ettik ve kimseye itiraz yeri bırakmamak
için de her bölümün kaynağını dipnotta ayrıntılı bir şekilde zikrettik.
Şunu da hatırlatmamız gerekir ki bu hutbenin bütün bölümleri bütün Sünni kaynaklarda nakledilmemiştir
ve dikkat edeceğiniz gibi biz çeşitli Sünni kaynaklarda nakledilen bölümleri bir araya getirerek vereceğiz.
Ancak hutbenin bir bölümü var ki (Ehli Beyt mektebine göre bu, hutbenin en önemli bölümüdür
ve hutbenin okunmasındaki asıl amaç da zaten o mesajı vermek içindi)
bu bölüm çeşitli Sünni kaynaklarda mütevatiren nakledilmiştir ki
Merhum Allame Emini “El-Gadir” isimli 11 ciltlik şaheserinde bu hadisi,
110 sahabiden, seksen küsür tabiiden, 350’yi aşkın Sünni kaynağa dayandırarak nakletmektedir.
İsteyen kardeşlerimiz, o eşsiz eserin birinci cildine müracaat ederek bunları
en ince ayrıntılarına kadar görüp inceleyebilir.
O bölüm şu cümlelerden ibarettir: “Ey insanlar! Allah benim mevlamdır,
ben de sizin mevlanız-efendinizim.
O halde ben kimin mevlası isem,
bu Ali de onun mevlasıdır.”
“Allah’ım! Onu seveni sev, ona düşman olana düşman ol.
Ona yardım edene yardım et, onu yalnız bırakanı yalnız bırak…”
Ehl-i Beyt mektebine tabi olanlar, çeşitli karinelere ve delillere dayanarak buradaki
“Mevlâ” kelimesinin, Resulullah gibi mu’minler üzerinde her türlü tasarruf hakkına
sahip olan veli-yönetici anlamına geldiğini, dolayısıyla bu nasla Resulullah’tan
sonra böyle bir yetkinin Hz. Ali’ye verilip imamet ve hilafete atandığı görüşündedirler.
Ehl-i Sünnet ise, buradaki “Mevla” kelimesinin dost anlamında kullanıldığı görüşündedirler.
Ancak biraz öncede belirttiğimiz gibi, Ehl-i Beyt mektebi taraftarları çeşitli karine ve
delillere dayanarak bunun doğru olamayacağını yerinde açıklamışlardır.
Fakat burada bizim amacımız bu konuyu geniş bir şekilde açıklamak olmadığı için,
geniş bilgi sahibi olmak ve bu itirazları ve geniş cevaplarını öğrenmek isteyen
kardeşlerimizi akaid kitaplarına, özellikle biraz önce ismini verdiğimiz
“El-Gadir” kitabının birinci cildine müracaat etmelerini tavsiye ediyoruz.
Şimdi bu hutbelerin metnini sizlere sunmaya çalışacağız.
Hak Teala gereğince amel etmeği hepimize nasip buyursun.
“Hamd Allah’a mahsustur. O’na hamd eder, O’ndan yardım ve bağışlanma diler,
O’na tevbe ederiz. Nefislerimizin şerrinden ve kötü amellerimizden O’na sığınırız.
(Yaptığı amellerinden dolayı) Allah’ın hidayet ettiği birisini kimse saptıramaz ve
(hak ettiği için) Allah’ın saptırdığı birisini kimse hidayet edemez.
Şahadet ederim ki Allah’tan başka bir İlah yoktur;
tektir ve şeriki yoktur.
Ve şehadet ederim ki Muhammed O’nun kulu ve Resulü’dür.
Ey Allah’ın kulları, size Allah’tan korkmayı ve ona itaat etmeyi tavsiye ediyorum.
Hayırlı olanla başlamayı Allah’tan diliyorum.
Ey insanlar! Sözümü iyi dinleyiniz;
sizlere bazı açıklamalarda bulunacağım.
Bilmiyorum; belki bu seneden sonra sizinle burada bir daha buluşamayacağım.
İnsanlar! Bu gününüz, bu ayınız, bu şehriniz Mekke nasıl kutsal ve saygın ise,
Rabb’inize kavuşana dek, canlarınız, mallarınız ve namuslarınız da öyle saygındır;
(her tür tecavüzden korunması gerekir). Yarın Rabbinize kavuşacaksınız ve O sizleri
yaptığınız her hal ve hareketten sorguya çekecektir.
Kimin yanında bir emanet varsa onu sahibine iade etsin.
Ey insanlar! Artık faiz ve tefeciliğin kaldırılmıştır.
Bu durumda sadece sermayenizi alabilirsiniz. Ne zulmediniz, ne de zulme uğrayınız. Allah’ın hükmü gereği faiz ve tefecilik yasaktır. Kaldırdığım ilk faiz ise (amcam) Abbas b. Abdilmuttalib’in faizidir. O devirde güdülen bütün kan davaları da kaldırılmıştır. Kaldırdığım ilk kan davası da (amcam-oğlu) Rabîa’nın oğlu Amir b. Hars b. Abdilmuttalib’in kan davasıdır. Ka’beye hizmet etmek ve hacılara su dağıtmak dışında, câhiliyye döneminden kalma bütün adetler kaldırılmıştır. Kasten adam öldürmenin cezası kısastır. Kasta benzer biçimde; taş ve sopayla adam öldüren ise 100 deve diyet vermelidir. Bundan fazlasını talep etmek câhiliyye adeti sayılır.
Bu ayet indikten sonra, Resul-i Ekrem (s.a.a) kervanlara durmalarını ve oracıkta bineklerinden inmelerini emretti. İleridekileri çağırttı, geride kalanlar da gelip yetiştiler. Sonra ashabını, dağılmamaları için oradaki dikenlerin gölgesinde gölgelenmekten alıkoydu, ağaçların dibini de diken, çör-çöpten temizlemelerini buyurduktan sonra halkı cemaat namazına davet etti. Ashap bir diken ağacının dalları üzerine elbiseler atarak Resulullah (s.a.a) için bir gölgelik hazırladılar. O hazret öğle namazını o yakıcı sıcaklıkta, o cemaatla birlikte kıldıktan sonra, hutbe için ayağa kalktı. Allah’a hamd u senâ ve insanlara öğüt ve nasihatte bulunduktan sonra şöyle buyurdu:
Sonra şöyle devam etti: “Benim müminlere kendi nefislerinden daha evla ve üstün olduğumu (onlar üzerinde tasarruf ve yetki sahibi olduğumu) bilmiyor musunuz?”
“Benim her mümine kendi nefsinden daha evla olduğumu bilmiyor musunuz?” Halk yine “evet, biliyoruz ya Resulullah!” dediler. Bunun üzerine Resulullah (s.a.a) Ali’nin elinden tutarak koltuğunun altındaki beyazlık görününceye kadar kaldırıp şöyle buyurdu:
“Ey insanlar! Allah benim mevlamdır, ben de sizin mevlanız-efendinizim. O halde ben kimin mevlası isem, bu Ali de onun mevlasıdır.” “Allah’ım! Onu seveni sev, ona düşman olana düşman ol. Ona yardım edene yardım et, onu yalnız bırakanı yalnız bırak. Ona muhabbet edene muhabbet et, ona buğz edene buğz et.” Sonra şöyle buyurdu: “Allah’ım sen de şahid ol” Ravi der ki, daha bu ikisi (Resulullah ve Ali) birbirinden ayrılmamıştı ki şu ayet nazil oldu: “Bugün size dininizi kemale erdirdim, üzerinizdeki nimetimi tamamladım ve size din olarak İslam’ı seçip-beğendim.” (Mâide/3)
Bunun üzerine Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu: “Dini mükemmelleştiren, nimetleri tamamlayan, benim risaletimden ve Ali’nin velayetinden hoşnut olan Allah en yücedir.” Yakubi kendi Tarih’inde Medine’de nazil olan ayetlerden bahsederken şöyle yazar: Resulullah’a (s.a.a) nazil olan en son ayet “Bugün size dininizi kemale erdirdim” ayetidir. Bu rivayet sahihtir. Bu ayet, Resulullah (s.a.a) Gadir-i Hum’da Ali b. Ebi Talib’in velayet ve hilafetini açıkça herkese duyurduktan sonra nazil oldu. Bu törenin ardından Ömer b. Hattab Hz. Ali’yi görerek şöyle dedi: “Ey Ebu Talib oğlu, ne mutlu sana! Erkek ve kadın her mu’minin velisi-efendisi oldun.” Başka bir rivayette ise şöyle geçer: Ömer b. Hattab Hz. Ali’ye “Ne mutlu sana ey Ebu Talib’in oğlu!” dedi. https://www.islamisite.net/veda-hutbeleri/https://www.islamisite.net/wp-content/uploads/2016/03/images-1.jpghttps://www.islamisite.net/wp-content/uploads/2016/03/images-1-150x103.jpg 2017-11-19T20:40:03+00:00 lodosGENELİSLAMİ SOHBETBütün peygamberlerin veda hutbeleri,dini sohbet,islami radyo,islami site,İSLAMİ SOHBET,Maltepe pazarı,veda hutbeleri,veda hutbeleri kaç tane
Bismillahirrahmanirrahim *** VEDÂ HUTBELERi *** Bu unvan bir çok kimseyi şaşırtabilir belki; zira çoğu insanımız şimdiye kadar 'Vedâ Hutbeleri' değil, 'Vedâ Hutbesi' ismini duymuştur. Halbuki aşağıda metinlerini vereceğimiz üzere, Allah Resulü (s.a.s) 'Vedâ Haccı'nda bir yerde ve sadece bir hutbe değil, birkaç yerde ve birkaç hutbe okumuştur. Allah Resulü'nün Veda haccında, Arafat'ta, Mina'da, 'Minada'ki 'Hif' mescidinde, ve...
Tagged in Bütün peygamberlerin veda hutbeleri dini sohbet islami radyo islami site İSLAMİ SOHBET Maltepe pazarı veda hutbeleri veda hutbeleri kaç tane
«Next Post Allahın Sessiz Kulları
SÛRET VE PERDELERLE İLGİLİ KERÂHET Previous Post»