Daha Çok Görevli Vaiz Geliyor | Endonezya Tarihi
9 Temmuz 1964 tarihinde Endonezya Adalet Bakanlığı Yehova’nın Şahitlerinin yasal kurumu olan Mukaddes Kitap Tetkikçileri Birliğini resmen tanıdı. Fakat kardeşlerin tam bir dinsel özgürlük elde edebilmeleri için Diyanet İşleri Bakanlığının da onayı gerekiyordu. Bu bakanlık, ülkedeki Hıristiyanlarla ilgilenen resmi bir kuruma danışıyordu. Kurumda Şahitlere acımasızca muhalefet eden koyu Protestanlar çalışıyordu.
Bir birader Diyanet İşleri Bakanıyla çalışan üst düzey bir yetkiliyle tanıştı. İkisi de aynı köydendi, bu yüzden kendi lehçelerinde hoş bir sohbete başladılar. Birader, Hıristiyanlarla ilgilenen kurum yüzünden yaşadıkları sorunları anlattığında bu yetkili, üç biraderin Müslüman olan Diyanet İşleri Bakanıyla doğrudan görüşmesini sağladı. Cana yakın ve anlayışlı biri olan bakan, 11 Mayıs 1968 tarihinde Yehova’nın Şahitlerini bir din olarak tanıyan resmi bir karar çıkardı. Bu kararla Şahitler Endonezya’daki faaliyetlerini sürdürme hakkına sahip oldu.
Ayrıca bu üst düzey yetkili, Hıristiyanlarla ilgilenen kurumun onayına gerek kalmadan yabancı Şahitlerin vize alabilmesini sağladı. Bu adil ve tarafsız görevlinin yardımıyla sonraki birkaç yıl içinde 64 görevli vaizin Endonezya’ya girmesine izin verildi.
1968’e gelindiğinde yaklaşık 300 görevli vaiz ve özel öncünün yanı sıra 1.200’den fazla müjdeci Endonezya’nın her yerinde iyi haberi duyuruyordu. Görevli vaizler, oradaki kardeşlere çok değerli bir eğitim sağladı. Böylece kardeşlerin ruhi gelişimi hızlandı. Bu eğitim tam zamanında sağlandı, çünkü zulüm fırtınası hızla yaklaşıyordu.
Din Adamları İstediklerini Elde Ediyor
1974 yılında Hıristiyanlarla ilgilenen kurum, Yehova’nın Şahitlerinin faaliyetini yasaklamak için daha önce yürüttüğü kampanyayı tekrar başlattı. Bu kurumun genel müdürü, Diyanet İşleri Bakanlığının tüm bölge ofislerine bir mektup yazdı ve sahte suçlamalarda bulunarak Şahitlerin resmen tanınmadığını ileri sürdü. Yetkilileri, Şahitlere zulmetmek için her bahaneyi kullanmaya teşvik etti. Birçok yetkili bu talimatı görmezden geldi. Fakat diğerleri Şahitlerin toplantılarını ve evden eve faaliyetlerini yasaklamak için bunu bir fırsat olarak gördü.
24 Aralık 1976’da Endonezya’daki Yehova’nın Şahitlerinin faaliyetinin yasaklandığını duyuran bir gazete
Aynı dönemde Dünya Kiliseler Konseyi (WCC) Cakarta’da uluslararası bir toplantı düzenlemeyi planlıyordu, fakat ülkedeki Müslümanlar bu hareketi kışkırtıcı buldular ve kendilerine yönelik bir saldırı olarak gördüler. Gerginlik git gide arttığından, konsey toplantıyı iptal etti. Bununla birlikte Hıristiyanların dinlerini yayması hassas bir konu haline geldi ve bu durum birçok politikacıyı endişelendirdi. Tahmin edilebileceği gibi Hıristiyan din adamları Yehova’nın Şahitlerinin faaliyetlerini eleştirerek onları suçlamaya çalıştı. Bu, daha çok yetkilinin Şahitler hakkında olumsuz düşünmesine yol açtı.
Dinsel gerginlik artmaya devam ederken, Aralık 1975’te Endonezya daha önce Portekiz sömürgesi olan Doğu Timor’u istila etti. Yedi ay sonra Doğu Timor, Endonezya topraklarına katıldı ve bu durum ülke çapında milliyetçi hareketleri körükledi. Kardeşler siyasi açıdan tarafsız kaldılar, askerlik hizmeti yapmayı ve bayrağı selamlamayı reddettiler. Onların bu tavrı üst düzey komutanları öfkelendirdi (Mat. 4:10; Yuhn. 18:36). Din adamları, hükümeti Şahitlerin aleyhinde harekete geçmeye yönlendirerek son darbeyi vurdu. En sonunda 1976 yılının Aralık ayının ortalarında, Hıristiyan din adamları istediklerini elde ettiler; hükümet Yehova’nın Şahitlerinin faaliyetinin yasaklandığını bildirdi.
Endonezya: Daha Çok Görevli Vaiz Geliyor