İyi Yürekli Eşek Çocuk Masalı
'Çocuklara Masallar Fıkralar' forumunda Mavi_Sema tarafından 22 Aralık 2009 tarihinde açılan konu
İyi Yürekli Eşek Çocuk Masalı konusu
Bir varmış bir yokmuş. Bol bol süt içenlerin kentinde bir sütçüyle eşeği yaşarmış. Sütçü çıkarını iyi bilen çalışkangayretli ve kurnaz bir adammış. Sabahları gün ağarmadan uyanır gider eşeğini uyandırır neşeli türkülerle onu hazırlarmış : Güneş şimdi doğmadan
Uykusunu bir türlü alamayan eşeğin gönlünü almak için çeşitli komiklikler yapar ona şeker verir sağrısını sıvazlarmış. Eşek bu ya eşekliği nerden belli olacak?... İsteksiz isteksiz bir iki anırırmış. Uykusunu dağıtmak için gözlerini ovdukça ovarmış. Ancak karnı bir güzel doyduktan sonra keyfi yerine gelirmiş. O da başlarmış sahibiyle birlikte türkü söylemeye : Sabah erken kalkmalı
Ama asık suratlı adam aman zaman dinleyecek soyundan değilmiş. Eşek kırılıp döküldükçe acıma dilendikçe basarmış tekmeyi sen misin tembellik eden diye. Üstelik ağır sözler söylermiş : “Seni ucuz hayvan seni! Demek bütün niyetin sahibini iflas ettirmek. Geber de kurtulalım bari!”
Parasına para katmaktan başka bir şey düşünmeyen sahibi eskisi kadar düşünceli iyi huylu değilmiş. Üstelik bir sinirliymiş bir sinirliymiş ki ne söylense bağırır çağırırmış! Adamını dinledikten sonra iri iri açılmış gözleri : “Ne demek?” demiş. “Benim evimde para kazanmadan yan gelip yatmak ha? Olmaz öyle şey! İşine gelmiyorsa defolsun! Biz kimsenin bedava bakıcısı değiliz!”
Kafasını uzun uzun kaşımış sevimli ihtiyarcık : “Doğrusu sevgili eşek” demiş. “Hikayen pek acıklı. Naparsın dünyanın hali bu! Sen de fazla duygulusun. Belli. Bir dostun seni terk etti diye bu dünyayı terk etmeye değer mi? Gel burada kal. Yemeğime ortak ol. Kıt kanaat geçinir gideriz. Üstelik biz arkadaş değerini biliriz.”
Bir gün kentteki zengin sütçünün varlığını kaybettiği yorgan döşek hasta düştüğü haberi ortalığa yayılmış. İhtiyar : “Sana ettiğini buldu!” demiş eşeğe.
Sahibi önce tanıyamamış. Ama dikkatli bakınca sevinçle boynuna atılmış : “Gel benim eski dostum!” demiş. “Şu zavallı sahibini bağışla. Anladım ki arkadaşlık dostluk parayla ölçülmemeli. Doğrusu sen eşekliğinle iyi ders verdin bana. Yalvarırım sana yaptıklarım için beni bağışla!” demiş ve ruhunu teslim etmiş.
İhtiyar çiftçi onu sevgiyle karşılamış ve demiş ki : “Sevgili dostum hoş geldin!.. Doğrusu soyluluğun gözlerimi yaşartıyor. Başkası olsaydı gitmezdi. Oysa sen başkalarından çok değişiksin. Böyle hiçbir karşılık beklemeden sevmek ve yardımcı olmak ne güzel! Artık bu güzel huyunu öğrendim ya malım mülküm varım yoğum senindir. Varbildiğin gibi yaşa. Şunu unutma sakın; senin gibi olanlar bir gün mutlaka kavuşur hak ettiğine!”