Unuttum… Unuttuğum şeyi de unuttum, ama bi şeyi hiç unutmadım.
Birinci mizah yazımı okuyan eş dost, düz yazı konusunda beni öyle gaza getirdiler ki..! Neredeyse şiir yazmayı unutacağım.
Geçekten hiç ( benmerkezci ) olmadığım halde, ben kelimesini öyle çok kullanmışım ki, artık ben yerine kendim demek istiyorum.
Uzun zamandır bazı isimleri hatırlamakta ve aklımda tutmakta güçlük çekiyorum.
Örneğin dostlar arasında orada olmayan bir arkadaşımızı konuşuyoruzdur, bilirim ama ismi neydi diye biraz zorlanırım.
Bir yazarı, bir şairi konuştuğumuzda eserlerini bildiğim halde, ismi aklıma bir türlü gelmez.
Eşim; çarşıdan birkaç şey al gel dediğinde, bazılarını unutur eve eksik eşya ile dönerim. Bir süre sonra bu işi not tutma yoluyla hallettim ama yine de bazı bazı unutkanlıklarım oluyor.
Aslında ben (bak yine ben dedim) kendim, bu durumdan hiç rahatsız değilim de, başta eşim ve aile efradı “ Bu bir rahatsızlık ileride çok daha vahim olabilir” diyerek devamlı beni doktora gitmeye zorladılar.
Ama ister istemez hanımla beraber ( kesinlikle yalnız gitmeme izin vermez. )
Doktor biraz tanıdık olur, ailenin benden önceki büyüklerinin (şimdi hepsi rahmetli) hasta olduklarında evlere çağırırdık, oradan bir tanışıklığımız vardır.
Benden önce hanım atıldı, başladı anlatmaya “Çok unutkan, ne desek unutuyor, ileride başımıza bir iş açmasın v.b.”
Hepsi de yalan da değil hani…
Uzatmayayım “emar çektirelim” dedi doktor. “Bakalım ona göre karar veririz.”
Emar odasında boru gibi bir aletin içine soktular beni.
On dakika sanki odun kırıyorlar, demir dövüyorlar-mış ( Burada bu mış’ı çok sevdiğimi söylemeden geçemeyeceğim.) gibi takırtı tukurtu dinledim, ama ben sanki şarkı dinliyormuşum gibi, kendimi hiç sıkmadan ve kımıldamadan tuttum.
Tekrar Doktor Beye gittik, emar filmlerini inceledi “Aslında önemli bir şeyiniz yok, ufak tefek belirtiler var bu da yaşınızdan dolayı olabilir” dedi.
Hanımın yüzüne baktım bir süre, gördün mü der gibi.
Ama doktor, şak diye ilacı yazınca bu sefer eşimin yüzünü görmeliydiniz...
Eh doktor verdi, artık içmesen olmaz, kendim o günden sonra düzenli ilacı içiyorum.
Birkaç ay sonra onca ilacı içmeme rağmen hala, unutkanlığım devam ediyordu, ama Allahı var ilacın, günahını almayayım…
Unutkanlığımı tedavi etsin diye verilen ilacı, her gün muntazaman içmeyi hiç UNUTMADIM...
Çok güldürdünüz beni değerli şairim :) İlacı içmeyi unutmamanız önemli bir şey bence.Unutkanlık başa bela,ben de muzdaribim bu durumdan.Beyin yorgunluğundan her halde diyelim :) Elinize sağlık.Saygı ve selam ile efendim...
Değerli arkadaşım, bu yazı benim ilginç anılarımdan biridir. Ben ne zaman norolojik ilaçları içsem imgelem dünyam bozuluyor. Benim için şiir dünyam daha önemli diyerek mümkün olduğu kadar ilaç içmiyorum ve bunuda biraz mizahi şekilde anlattım. Esen kalınız. 11.07.2018 22:06
İlahi kardeşim gülümsettiğiniz beni şimdi gençler dahi unutkan. 30 yaşındaki komşumun oğlu işyerinde arabasını unutup servise binip eve gelince arabasının yerinin boş olduğunuz görünce camdan bakan eşine: " a hırsız arabayı çalmış yerinde yok." diye feryat ediyor.Eşi: "Ne çalınması sabah işe onunla gittin servisle geldin araban dairenin bahçesindedir." diyor ve bey hemen bir taksiye binip iş yerine gidince arabanın bahçede olduğunu görüyor.Evet yaş gereği ve yaşam koşulları nedeni ile hepimizde unutkanlık oluyor.Fazla takmamak gerek. Selam ve saygılar.NAHİDE ÇELEBİ
Nahide Hanım, anlattığınız olaylar gerçekten çok doğru. Aslında ben bu durumu pek dert etmiyorum. Biraz gerçek olmakla birlikte nostalji yapmak istedim. İlginize teşekkür eder mutluluklar dilerim. 30.04.2013 21:11
Şahin Bey,günümüzde hemen herkes bu durumdan şikayetçi sizde biliyorsunuz.Bol bol bulmaca çözmek öneriliyor gece yatmadan önce içilen üç adet kuru kayısınında hafıza güçlendirdiği söyleniyor.Ya kuru kayısı yada her gün bir çay bardağı havuç suyu.Kullandığınız başka bir ilaç yoksa kayısı yada havuç suyunu deneyin bence.Selamlar.
Sennur Hanım, İlginize çok teşekkürler. Bu yazıda gerçek payı olduğu kadar biraz da eğlence olsun diye içine mizah kattım, ama ne yapsanız bu yaşlarda bazı şeyler unutuluyor. Sağlıklı mutlu günler diliyorum. 28.04.2013 21:27
selam sshin agabey, ist-karakoyde katli otopark vardi park etttim isimi hallettim donuste buroya arkadas ile donduk,aksam otoparkta araba yok, polis sigorta herkesi ayaga kaldirdim.Yok. Ertesi gun arkadas karsidan ariyor. Ayip bizim tarafa gelmissin ugramiyorsun, yok valla gelmedim peki ulen araban oto parkta! O da hep ayni parka birakir tesaduf benimkinin yanina park etmis.Sevinsem mi utansan mi yani unutkanlik zor zenaat!
Değerli kardeşim, sen bu park olayını anlatınca aklıma geldi, bir tarihte İzmir Alman konsolosluğunun yanına bilmeden park etmişim bir süre sonra bir de baktım benim araba çalışıyor,kapılar açık, şaşırdım ne oluyor derken trafik polisi içinden inmez mi? Meğer yasak yere park etmişim, neredeyse araba gidiyordu. böyle şeyler oluyor bazen. Sevgiler selamlar. 28.04.2013 21:39