Seninle Beklenen Şafaktır Şimdİ!
Babasından, o da dedesinden dinlemişti;
Çankaya dedikleri devasa metropol, bağlık bostanlık bir yermiş. Hacettepe"den her sabah kalkar, bostanını sular, erik ağacının dibinde nefeslenir; menemenini yer, ayranını tepesine diker, pınardan suyunu içer; akşam ezanıyla evine düşermiş.
İki göz, bir sofa"da oğlunu everip, kızını gelin etmiş; torununun kulağına ezan okumuş; Yaradan"a şükredip, muhanete muhtaç olmadan yaşamışlar
Bin dokuz yüz otuz
tarlasına varınca bir de ne görsün, "hokumet adamı"nın elinde mezro, bir o yana bir bu yana ölçüp biçiyor;
"Selamünaleyküm beyim, hayırdır inşallah"
adamlardan biri: "Hükumet selamını öğretmediler mi sana?"
"O ne ki?"
"Devlet memurunun yanına girdin mi, günaydın, diyeceksin, şapkanı karnına yapıştırıp hazırolda duracaksın; anladın mı?"
"Anladım, anlamasına da kusura bakmazsanız, bir şey soracağım; tarlamda
." der demez, ikisi birden ağazları çıkana kadar gülüyor, yerlere yatarak yuvarlanıyor; ağzı açılmadık küfürler savuruyorlarmış. Bizimkisi ne olduğunu anlamaya çalışıyor; akıl sır erdiremiyormuş.
"Bas git dayı, işimiz başımızdan aşkın; senin tarlanın yerine banka yapılacak, aha da planı, tamam mı?"
Adam oracıkta yığılıvermiş; komşu tarlada çalışan ırgatlardan biri, evini biliyormuş; kağnıya attığı gibi
Olanları çoktan duymuş olan ailesi; gözlerini açınca, sabır yüklü cümleler sıralamışlar. Çok sürmemiş; adama "inme" inmiş. Ne yaptılarsa çaresiz.
Bunu hak etmemişti. Balkan Harbi"nde serseri kurşun, sol kulağını almış; büyük oğlunun çiçek"ten toprağa girdiğini, Galiçya"dan dönerken öğrenmiş; yediği içtiği zehir olmuştu.
Dizlerinden birine azıcık derman gelmiş. Neden sonra bastonuna tutunarak "vilayet"in kapısını çalmış; çıkınını açıp, dede yadigarı tapuyu "hokumet adamı"na uzatmış.
"Bu tapu eski harf
iki sene önce kalktı
Sen git, şehir kulubüne
Hakimlerden birine yalvar, razı et; tarlan gitti, hiç olmazsa istimlak al, üç beş kuruş
Benim akıl verdiğimi de deme sakın!"
Ulus"taki şehir kulübü, çimento fabrikası gibiydi; kırmızı örtülü yuvarlak masalar, sabaha dek seçkin(!) misafirlerini ağırlıyor, devlete millete büyük hizmeti geçmiş (!) zevat, yorgunluk atıyordu.
İzmirli avukat, Balıkesirli hakim, Bursalı mal müdürü, Batı Trakyalı doktor, Galatalı sanayici; iviç, yan, ikis, oviç soyadlı yeni dostlar; saygıdeğer hanfendiler, beyfendiler(!)
Komün hayatın tadını çıkarıyorlardı: "Bana bu dansı lutfeder misiniz?"
masaların etrafında, bordo ağızlıklarına taktıkları kahverengi puroları keyifle tüttürüyorlar; "yeni dünya düzeni"nin şerefine kadeh kaldırıyorlardı.
Hem sonra, gül gibi geçinip gitmek varken niye savaşmışlardı ki! Çok şükür(!) ailelerinde eğitim zayiatı yoktu!
"Hakim beyi arıyom!"
Öğlen keyfini kaçırmamaya özen göstererek: "Ne var!"
"Anasının sütü gibi helal" tapuyu hakime uzatmış; "Senin gibi binlercesi var; iyisi mi, siz, gidin köyünüze; efendi efendi oturun!" cevabı, kanun gibi tesirini göstermişti.
Elinden bastonu kaymış; hakim, kendine vurduğunu sanıp kapıcıya havale etmiş; o da "görev şuuru"yla bir güzel benzetmişti.
Apar topar merdiven boşluğuna atmışlar; sürünerek dışarı çıkmış, gözüne ilişen bir değnek imdadına yetişmiş, Samanpazarı"nın yolunu tutmuştu.
Ahimesut"taki tarlasının, Seyran"daki bağının başına gelenleri;
bir diğeri Çınçın"daki iki katlı kesme taştan evini satmayınca, bir gece nasıl da yangın çıkarılıp "don gömlek" dışarı fırladığını,
karakolda: "Başın ağrır, bu adamlar azılı, Allah"a havale et!" dendiğini;
öteki, Balgat"taki mahalle fırınının bir sabah yerinde yeller estiğini; hiçbir şeye değil de, Gölbaşı"ndaki değirmenden yeni öğütüp, ne zahmetlerle getirdiği unlarına acıdığını;
"Bunların hiç mi dini imanı yok!" sızlanmasıyla dinlemiş; ucuz kurtulduğuna(!) için için sevinmişti.
İki saatlik yürümeyle evine zor güç ulaşmış; Yozgat"ın Boğazlıyan"a doğru, yetmiş kuruşa tuttukları eski kasa kamyonetle yola düşmüşlerdi.
Anadolu insanı, yarım asırlık küslüğün ardından, şehri, Rüzgarlı"dan,Siteler"den, Ostim"den yeniden zorlayacaktı.
Yoksa Köy Enstitüleri "arka bahçe" miydi
04 Mart 2008 Salı 00:47
bismillah.hocam yazılarını ancak iznimde okuyabiliyorum,gecikmeli de olsa takip ediyorum.herzamanki gibi harika anlatmışsınız.allah daim eylesin.
25 Şubat 2008 Pazartesi 12:40
hocam yazılarınızı artık aşinalıkla takip ediyoruz kaleminize sağlık
bartından eski bartınlıya selam
eski dememe alınmayın yazılarınızdan hala abartın lı olduğunuz ve unutmadığınız aşikar
24 Şubat 2008 Pazar 11:58
Tebrikler hocam kalemine kuvvet bu yazınızda güzel.Allah devamını nasip etsin.Konu hakkında her zaman daha fazla yorum yapmak isterim.Fakat şu sıralarda yeterli vakit bulamıyorum. s.a.