Bakın! Sizi Temin Ederim ki Bunu Yaptım!
Fragmanı çıktığı gibi izledim
Anasayfa GAMZE HOŞGÖR Bakın! Sizi Temin Ederim ki Bunu Yaptım!
Tarih: 2016-04-08 Saat: 22:49:31
Güncelleme : 2016-04-08 22:49:31Bu içerik 32 kez okundu.
Fragmanı çıktığı gibi izledim. Bizim medya bölümümüz de mevcut belki takip edenleriniz vardır. Oraya elimizden geldiğince anlık fragman eklemesi yaptığımız için tüm fragmanları çıktığı gibi izleyen yüzlerden, binlerden biri oluyorum. Kendi kendime şöyle dedim; Kemal gerekirse o oteli yıkar, tüm kapıları kırar, Emir'e sağlam bir yumruk atar ve Nihan'ı elinden tuttuğu gibi çeker çıkarır... O kadar emindim ki bu sahneden, bölüme çok rahat başladım. Rahat devam ettim. Her zaman ki gibi Kemal'in sözlerini hayranlıkla, Nihan'ın bakışlarını aşkla izledim. Meyve veren ağacı taşladık, suşi yedik, kocaman 2 metrelik Kemal'i küçücük koltuğa bile sığdırdık. Zeynep'in Ozan'ı kandırmalarına delirdik, Asu'nun o akıl almaz hareketlerinden ve Kemal takıntısından anladık ki kesinlikle Emir'le kardeşler... Takıntılık, saplantılık aile geleneği..
Ben tam da bu noktada senaristlere sağlam bir şapka çıkarmak istiyorum izninizle… Zira Tarık ve Banu'dan sağlam bir hikaye çıkabileceğini düşünmemiştim. Merakla bekliyorum.
Açtığın parantezi hemencecik kapatarak, dün geceki o son 10 dakikalık inanılmaz sahneye dönmek istiyorum. Neden mi inanılmaz? Sorarım sevgili okur kaçınız Nihan'ın gerçekten atlayacağını düşündü. Bana göre bu büyük olaydır kardeşim. Çünkü bir çaresizlik anıdır Nihan'ı intihara iten. Düşünsene Emir gibi birine mahkum olduğunu canım okur! İnanılmaz bir adam değil mi? Öyle ki şöyle diyor otel sahnesinde Nihan'a; “Seni öldürürüm. Kemal'de beni öldürür. Biz yine buluşuruz. Kardeşin ve Kemal hapiste çürür." Bu nasıl bir takıntıdır. Ben bunun sevgi, aşk olduğuna inanır mıyım hiç? Bu Emir'in "ben küçüklüğümden beri her istediğimi aldım. Nihan'ı da istedim aldım." şımarıklığıdır ancak. Ha aldı mı? Aldı ona lafım yok.
Emir'in elindeki sağlam Ozan kozu her zaman işe yarıyor ya ben ona şaşıyorum. Emir dahi Kemal'in her zaman kendisinden bir adım önde olduğunu kabul etti. Ama Nihan'ı kurtaramadıktan sonra kilometreler aşsa ne çare... Ah Kemal! O, Nihan'ı esaretin kurtarmak için çırpınışların! Yapma ne olur! Beni inandırıyorsun sen gibi adamların varlığına. Ağır oluyor, yapma!
Peki ben ne yaptım? Dün gece o atlama sahnesinden önceki 15 dakikayı anlatmak istiyorum size. Dedim ya yazının başındada Kemal'in Nihan'ı kurtaracağından öyle bir eminim ki sadece hayal ettiğim o otel odasına girip Emir'e bir yumruk ve Nihan'ı alıp gitme sahnesine benzer bir sahne bekliyorum. Tarık, Nihan'ı aldı gidiyor ben bağırıyorum Kemal’e; gör be oğlum. Kemal git peşinden” diye. Otel odasında Emir'in şantajlarını dinliyor Nihan, ben bağırıyorum “sesin çıksın be kızım artık” diye. Nihan Emir'in teklifine tamam diyor ben bağırıyorum “imkansız, hayatta kabul etmez” diye.
Etmiyor da zaten. Onun evet dediği şey ölüm aslında. Emir bunu dahi anlayamıyor Nihan’ın gözlerinden… Sevdiğini söylediğin kadının gözlerini okuyamıyorsan sözlerini duysan ne fayda Emir efendi!!
Nihan balkonun demirliklerine çıkıyor ve ben ellerimin arasına alıyorum başımı… “Yapma Nihan” diye yalvarıyorum resmen sanki gerçekmiş gibi… Nihan beni duyuyor mu? Asla!
Finalde Kemal’in o koşuşu…
Yeni bölüm fragmanında Nihan’ın elini öpüşü…
Emir’in geçmesine izin vermemesi…
Emir’in o sorusu…
Yaptım sevgili okur! Sizi temin ederim ki başım ellerimin arasında sağlam bir şekilde ağladım…
2016 Daha Şimdiden Onların Yılı...
Merhaba sevgili okur, biraz uzun zaman oldu görüşmeyeli
Diriliş, Leo’ya Oscar Getirir mi?
Öncelikle karne alan kardeşlerime güzel bir tatil dilerim
CNBC-e’ye Ne Oldu?
Sizi bilmem de CNBC-e benim bir çok yabancı diziye başlama sebebim olmuştur
Biz Yine de Bıkmadan Barışı Anlatalım, Belki Anlarlar…
Üst üste şehit haberleri alıyor olmamız yeterince yüreğimizi dağlamıyormuş gibi, birde Ankara’daki korkunç katliam
Gamze HOŞGÖR'ün "And The Emmy Goes To.." adlı köşe yazısı.
Ah Bizim Şu Büyük Süper Kahraman Sevdamız!
Gamze Hoşgör'ün "Ah Bizim Şu Büyük Süper Kahraman Sevdamız!" adlı köşe yazısı...