Pazarlamanın temelinde, her ürünün kendine özgü bir satış teklifi (USP) olduğu ve dolayısıyla bir pazarlama stratejisinin herkese uygulanamayacağı farklı bir hedef kitleye sahip olduğu öğretiliyor. Bu kavramı takip etmeme konusundaki gerileme, neredeyse aynı reklamların ilgi alanını seyreden ve gerçek bir müşteriyi şaşırtan sosyal medya, e-postalar, SMS ve çevrimiçi portallar aracılığıyla tekrar tekrar aynı izleyicilere maruz kaldığı bir aşamaya dijital pazarlama getirmiştir. Tüm dijital kanallardaki benzer tekliflerin bu savaşı için neyin seçilmesi gerektiği. Ek olarak, bu süreçte, optimal bir kullanım yaklaşımı benimsenirse daha iyi bir şekilde kullanılabilecek büyük bir kaynak israfı meydana gelmiştir. Bu senaryonun arkasına tanık olmanın en önemli sebeplerinden biri, pazarlama ekibi ile onların yerinde gayrimenkul tecrübesi arasında var olan boşluktur. Genel olarak, pazarlama kampanyalarını dış kurumlara dış kaynak sağladıklarında kuruluşlar, her iki tarafın da amacı, kuruluşun pazarlama kampanyası için maliyetten tasarruf sağlamayı amaçladığı ve diğer taraftan pazarlama kurumlarının daha fazla sayı oluşturmaya odaklandıkları durumlarda farklıdır. Bir sonraki sözleşme yenilemelerini tartışırlar. Tüm süreçte, mülkün USP'sinin विज्ञापनının özü azaltılır ve hedefli pazarlama yerine, yaklaşım kitle pazarlaması kavramına gider ve bu da tekrar dijital pazarlama literatürüne aykırıdır. Bu senaryoda mutlu olan tek parti, rekabet yoğunlaştıkça ve şirketler aynı kampanya için daha fazla ödeme yapmaya istekli olduklarından, işletmeleri daha fazla kazanç elde ettiğinden Google ve Facebook olan hizmet sağlayıcıdır.