Bir Psikiyatri Kliniğinde | Demlik Edebiyat
16 Temmuz 2019 Özkan SARI
Categories: Öykü	Etiketler: adam, çocuk, öykü, demlikedebiyat, doktor, edebisanatlar, edebiyat, gerçek, hayal, masal, psikiyatri, şizofreni
‘Bir Psikiyatri Kliniğinde’ için 10 yanıt
Böyle yazıyordu sayfa 54’ün son satırında. Sait Faik’in yılanlı Alemdağ’ında…Evet!, dedim kendi içime içime..Bu yürek, bu huzursuz, uyumsuz akıl…Bu haliyle benim, başka türlüsü kim bilir kimin? Öyle bırakmalı o aklı, o kalbi…Mutlu olduğu yerde saklamalı. Kendimize yarattığımız irili ufaklı dünyaları yıkmaya hevesli kalabalık ne de büyük! Teşhisi konmamış kaçkınlar olarak şimdilik güvendeyiz.Şimdilik! Senin öykülerinin en sevdiğim yanı ne biliyor musun? Dipte köşede unuttuğum kapalı kutuların anahtarı olmaları… Bir gün, tesadüfen bir çekmede karşıma çıkıp beni kocaman ünlemlerle baş başa bırakmaları… İyi ki buradasın Özkan Sarı…
Neresinden cevap vermeye başlamalıyım? Bazen yorumların, pamuk ipliğine bağlı düşüncelerimi tahrik ediyor. Cevap vermeye başlayacağım ve sonu hiç gelmeyecekmiş gibi hissediyorum. “Bu yürek bizim yüreğimiz, bir tahtası eksiklerin yüreğidir” cümlesinden sonra kendime duyduğum öfke ve acıma duyguları alevleniverdi. Neden? Çünkü hala o tahtalardan birkaçını eksiltemedim. Bunun eksikliğini ve ihtiyacını kalemimi elime aldığımda öylesine canım yanarcasına hissediyorum ki… Bir öz eleştiri olarak; hala kalemimi özgür kılamadım, hala kalemime atılmış hedefi bulan kementlerin baskısı karşısında boyun eğiyorum. Belki bu eksiklik genetik bir miras, ya da ne bileyim bilinçaltımın bir şantajı. Ne güzel demişsin; “Kendimize yarattığımız irili ufaklı dünyaları yıkmaya hevesli kalabalık ne de büyük!” Evet büyük, çünkü biz o büyük kalabalığın içinde yer almamak için çabalıyoruz. Çaba varsa farklılık vardır. Ve farklılık fark edilir. Aynı kapalı kutuları unutuyoruz hep, ve aynı ünlemlerle baş başa kalıyoruz. İyi ki buradasın Derya Cesur.
Sana yorum değil, bir şarkı gönderiyorum bu kez 🙂
Candan Erçetin: kimin doğrusu
Neden hiç denk gelmedim acaba bugüne kadar bu şarkıya! Ayrıca cevabın daha güzel olamazdı 🙂
Deliler yönetsin dünyayı..
Bu Dünyadan çoktan kaçtı onlar. Nereye? Kendi dünyalarına. 🙂
Bizden iyi deli mi var. 🙂 A be çıkarız mağaralardan.
Bak burasıda bir dünya. Daha yaşanılası, daha naif ve birbirine saygılı insanların yaşadığı, ve hepsinin kendine ait kelimeleri var. Çıkmayalım mağaralarımızdan. Vururlar!