Pageton Aima Schwanck
Konu: Pageton Aima Schwanck Ptsi Ocak 24, 2011 5:13 pm
Yine bir gün. Yine güneş içimi ısıtarak doğmuştu. Arka sokaklarda uyuyan biri için güneş in doğuşu demek ısınma vakti demek. Bütün gece soğuktan heryerim tutulmuştu. Ama güneş yavaş yavaş vücudumu ısıttıkça daha kolay hareket edebiliyordum. Bir ilk bahar günüydü ve içimi hüzün kaplıyordu. Annemi ve ikizimi kaybettiğim gün dü bu gün. Dokunsan ağlayacak gibiydim. Ama kendimi toplamalıydım. Her zaman böyle olamazdı değil mi? Annem ve kardeşimin ölümünden bu zamana kadar tamı tamına 10 yıl geçmişti ve ben 20 yaşında bir genç olmuştum. Önüme bakmalıydım değil mi? Birine daha nasıl olduğunu sormalıydım. Düşünmeye başladım ‘Hey Aima dostum nasılsın bu gün. Kendini iyi hissediyormusun.’ ‘Niye hissetmeyeyim geri zekalı tabi ki de iyiyim. Bu gün ölenler senin annen ve senin ikizindi. Ayrıca onların ölümü sayesinde buradayım değil mi? Yani bu gün hem onların ölüm yıl dönümü hemde benim doğum günüm.’ ‘Hey nasıl konuştuğuna dikkat et. Onların ölmesi sayesinde burada olabilirsin ama onlar benim ailem di. Biraz saygılı olamazmısın sadece beni üzmeye yarıyor bu tavırların’ gözümde yaşlar birikmeye başlamıştı. Eğer bir söz daha ederse ağlayacaktım. ‘Sakin ol dostum bunları ağlaman için söylememiştim. Ayrıca senin ağlamanı hiç istemem sen benim en iyi dostumsun. Ama onlar için hala üzülmüyorum.’ ‘Onlar için üzülmeni istememiştim zaten ama teşekkür ederim. Sen benim tek dostumsun Aima.’ Gözledimdeki yaşlar yanaklarımdan akmıştı. Ama Aima kısa kestiği için en azından devamı gelmemişti. İçimde hem bir hüzünle ilkbaharın verdiği mutluluğun karışımı olan bir duygu ile sokaklarda yürüyordum. Karnım acıkmıştı. Arka sokaklarda biraz daha sallana sallana yürüdükten sonra manavın önüne çıkmıştım. Hızlıca koşarak manavdan kucağıma doldurabildiğim kadar elma alıp kaçmaya başladım. 20 yaşıma gelmeme rağmen bir iş bulamamıştım. Aima yüzünden beni işe almıyorlardı. Daha doğrusu ikimizin yüzünden de. Ben iş yapmaya kalktığımda her şeyi berbat ediyordum. Aima yaptığında ise her işin sonunda biri hastanelik oluyordu. Bu yüzden çalmaya mecburduk. Tam ara sokağa girecekken birine çarptım. Benim boylarımdaydı. Ama ben dikkat etmediğim için ona çarptığım gibi geri uçmuştum. Korkuyordum. Korkumu Aima da sezmişti ki ‘Lanet olsun yinemi. Bu sefer sen yapmalısın dostum. Biraz dövüşmeyi öğren. Ben yapabiliyorsam sende yaparsın. Sadece kaçma.’ Ama bu sözler benim için hiçbirşey ifade etmiyordu. Ben dövüşemezdim. Sadece bir şey demekle yetinebildim. ‘Lütfen bana bişey yapmayın elmaları alın sizin olsun. Dayak yemek istemiyordum.’ Ve hemen ardından koşmaya başladım. Daha doğrusu koşmaya yeltendim. İlk adımımı attığım anda çarptığım adam beni t-shirt ümden tuttu ve kendine çekti. Ardından konuşmaya başladı ‘Bak bak bak şuna bak. Bizden kaçabileceğini mi sandın. Hem bizim mahallemizde hırsızlık yaparsın hemde bize çaldığın malları önerirsin ha. Gününü göreceksin dostum.’ Ardından bir yumruk savurdu. Bu benim için kaçması kolay bir hamleydi. Sadece kendimi sola çekmem yumruğu atlatmak için yeterliydi. Ama adam bunu beklemiyordu. Bu yüzden yumruğunu savurduğu anda yakamı bırakmıştı. Bu fırsattan istifade kaçmaya başladım. Eğer yakalarlarsa vuruşlarından kaçmam o kadarda kolay olmayabilirdi. Ama yine tam bir adım atacaktım ki hareketsiz kaldım. Kıpırdayamıyordum. Lanet olsun Aima kontrolü ele geçiriyordu.
Lanet olası. Benim dostuma yumruk savurmuştu. Onu dövmek istemişti. Onu öldürecektim. Onu doğduğuna pişman edecektim. Kontrolü Pageton ın elinden almalıydım. Bu çokta zor olmamıştı. Tam kaçmaya çalışırken kontrolü ele geçirmiştim. Şu anda içinden söyleniyor olduğuna emindim. Bana küfürler yağdırıyordu ama umurumda değildi. Hemen Pageton a yumruk savuran adama döndüm ve konuşmaya başladım. ‘Hey biraz önce dostum Pageton a yumruk savuran sendin değil mi? O yumruk var ya. Birazdan onu senin ***üne sokacağım.’ Ardından adama doğru sıçradım ve tam ağzının ortasına şiddetli bir yumruk geçirdim. Ardından arkasındaki adamlara saldırdım. Kendimde değildim. Önüme geleni yumrukluyor tekmeliyordum. Sonunda bütün adamları yere yığmıştım. Artık sıra Pageton a yumruk savuran adamı doğduğuna pişman etmekti. Yakasından tuttum ve adama yumruk indirmeye başladım. ‘Sen ha…benim…dostuma…yumruk…savurmak ha… seni… öldüreceğim… seni…kesinlikle…öldüreceğim.’ Hıncımı alamamıştım. Ayağa kalktım ve yakınımda duran neredeyse yerde yatan adamın kafası boyutlarında olan kayayı aldım. O kaya ile adamın kafasını paramparça edecektim. Onu doğduğuna pişman edecektim. Tam o sırada bir şey oldu. Kıpırdayamamaya başladım. Lanet olsun. Pageton ın işiydi bu. Kontrolü ele geçirmeye çalışıyordu. ‘Lanet olsun napıyorsun sen Pageton. O adam sana yumruk atmaya kalktı. Sana. Benim en iyi dostuma. Ne yapmamı bekliyordun. Onu affetmemimi. Afedersin ama bana engel olamayacaksın.’ ‘Hey dostum yapma. O da bir insan. Onu bu kadar kolay öldüremezsin. Ölmeyi hak edecek hiçbir şey yapmadı.’ ‘Hayır sana yumruk savurdu’ ‘Bu o kadar da büyük bir suç değil dostum kabullen bunu.’ Ayaklarımı kontrol edemiyordum. Geriye doğru gidiyorlardı. Sokaktan dışarı çıkıyordum. Caddeye doğru geliyordum. Sağ tarafımdan bir korna sesi duydum. Lanet olsun bir araba geliyordu. Ve aniden bana çarptı. Daha ne olduğunu anlayamamıştım. Ama hala hayattaydım. Lanet olsun yaşıyordum. Ama bir sorun vardı. Yerde. Arabanın altında tıpkı bana benzeyen biri yatıyordu. Ayrıca göğsümde bir zincir vardı. Lanet olsun bu da neydi böyle. Birden sağıma baktım. Pageton sağımda duruyordu. Ona döndüm ve ‘Lanet olsun neler oluyor dostum. Biz neden ayrıyız. Ve ayrıca neden göğsümüzdeki zincirler biryerde birleşiyor ve o bedene doğru gidiyor. Yoksa biz öldükmü dostum. Ama neden aynı vücutta değiliz. Lanet olsun neler oluyor burada.’ Pageton ağlamaklı bir şekilde cevap verdi. ‘Bilmiyorum dostum. Hiçbirşey bilmiyorum.’ Ağlıyordu. Gözlerinden akan yaşları görebiliyordum. O sırada biri geldi yanımıza. Siyah giysili biri. Elinde bir kılıç vardı. Bize baktı ve şaşkın bir şekilde kılıcının kabzasıyla ikimizin kafasına da vurdu. Birden uyumuştum sanki. Uyandığımda farklı bir yerdeydim. Hayatımda hiç görmediğim bir yerde. Ama bir şekilde beynimde Pageton hala vardı. Uyumadan önce farklı vücutlardaydık. Ama neler oluyordu. Hiçbir fikrim yoktu. Ama bunları bulmayı Pageton a bırakacak değildim. O zihnimizin derinliklerinde beklerken ben bir şeyler bulmalıydım. Kendimi bulduğum sokaktan çıktım ve dolaşmaya başladım. Tam geniş bir sokağa çıkmıştım ki bizim kafamıza kabza ile vuran adamdaki giysilerin aynılarına sahip iki adam bize doğru koşmaya başladı. Aynı anda bağırıyorlardı. ‘Ruh gücüne sahip birini bulduk.’ Adam bizim yanımıza geldi ve bize onu takip etmemizi söyleyerek bir çeşit kapıya doğru yürümeye başladı. Kapının yanına geldiğimizde Kapı yukarı doğru açıldı ve içeri girdik. İçeride yani Seiritei de her şeyi öğrenmiştim. Shinigamileri, Hollowları ,Ruhları , Zanpaktouları. Ama bizde bir gariplik vardı. Herkesin bir katanası varken bizim iki wakizashi miz vardı. Bunun sebebi neydi acaba. Ve biz neden öldüğümüzde ayrı iki ruh ken burada tek bir ruh tuk. Wakizashi lerin sebebi bu olmalıydı. her şeyin sebebi. Reiatsularımızın ayrı olmasının ve iki wakizashimizin olmasının sebebi öldüğümüzde iki ruh olarak ayrılmamız olmalıydı. Daha doğrusu ben böyle düşünüyordum. Artık biraz da ben kenara çekilebilirdim. Pageton a da fırsat vermeliydim. En azından ders çalışmak gibi sıkıcı işleri o yapmalıydı.
Aima kontrolü bana bırakmıştı. Akademiyi tamamen ben bitirmiştim. Yani neredeyse. Bakudou,savunma ve yazılı testleri ben geçmiştim. Hadou ve saldırı testlerini ise Aima. Burada kimse bizim iki kişi olduğumuzu bilmemeliydi. Daha doğrusu bize yakın olmayan birileri. Bu yüzden herkese kendimizi Pageton Aima Schwanck olarak tanıtmıştık. Sonunda akademiden mezun olduğumuzda benim isteğimle yardımcı kaptanı bir Schwanck olan 11. Takıma girdik. Artık ikizimi bulma şansım daha yüksekti. Çünkü yardımcı kaptanım bir Schwanck tı yani bir akrabam. Ayrıca üyeler arasında da bir Schwanck vardı. Bu yüzden Yardımcı kaptana yani Nathaniel Vega Schwanck a ve Hikari Schwanck a gerçekte çift kişi olduğumu söyledim. Artık hayatım ilginçleşecekti. Daha doğrusu Aima’nın hayatı. Çünkü savaşacak olan oydu. Ben savaşamazdım. Benim en büyük çıkarım ise kesinlikle ikizimi bulma şansımın çok yüksek olmasıydı. Bulabileceğimi ummaktan başka şansım yoktu.
Konu: Geri: Pageton Aima Schwanck Ptsi Ocak 24, 2011 6:32 pm
İyiydi ama bir yerde renklendirme unutulmuş
iç dünya betimlemesi yeterince iyi. zaten 1. gözden yaziyorsum. Ama dişariyi da betimlemen gerek.
Pek yalan söyleyemeyeceğim Ayrica kelime tekrarlarin var.
"Arka sokaklarda uyuyan biri için güneş in doğuşu demek ısınma vakti demek"
"Bütün gece soğuktan heryerim tutulmuştu."
"Bir ilk bahar günüydü ve içimi hüzün kaplıyordu. Annemi ve ikizimi kaybettiğim gün dü bu gün."
"Hey Aima dostum nasılsın bu gün."
"Kendini iyi hissediyormusun.’"
"Yani bu gün hem onların ölüm yıl dönümü hemde benim doğum günüm."
"Onların ölmesi sayesinde burada olabilirsin ama onlar benim ailem di. "
"Biraz saygılı olamazmısın sadece beni üzmeye yarıyor bu tavırl"
"Lanet olsun yinemi. "
"Ama bu sözler benim için hiçbirşey ifade etmiyordu"
"adımımı attığım anda çarptığım adam beni t-shirt ümden tuttu ve kendine çekti"
"‘Bak bak bak şuna bak. " xD buradan puan kirmayacağim
"Hem bizim mahallemizde hırsızlık yaparsın hemde bize çaldığın malları önerirsin ha. "
"O yumruk var ya. Birazdan onu senin ***üne sokacağım." Ehem. Noktalama işareti yanlişi.
"‘Sen ha…benim…dostuma…yumruk…savurmak ha… seni… öldüreceğim… seni…kesinlikle…öldüreceğim.’ " iki nota (..) türkçede yok. Ayrica bu kadar kesik konuşmasi hoşuma gitmedi.
"Onu affetmemimi. Afedersin ama bana engel olamayacaksın."
"Yoksa biz öldükmü dostum."
"bir Schwanck tı ... Schwanck a " (')
Klasik shinigami oluş kurgusu xD karakterinin çift kişiliği olmasini güzel kullanmişsin. Ama en sonunda 11. takimdaki kişileri yazmasan daha iyi olurdu =_= çünkü bizim sitemizdeki kurguya uygun değil.
Konu: Geri: Pageton Aima Schwanck Ptsi Ocak 24, 2011 6:44 pm
iki düzeltme yapmak istiyorum bu farklı bi sitede yaptığım bir rpydi o yüzden takımlardan bahsettim ayrıca o iki nokta değil aralara ... üç nokta koydum o aralarda yumruk attığını belli etmek için ek olarak nerede reklendirme unuttum merak ettim
Konu: Geri: Pageton Aima Schwanck Ptsi Ocak 24, 2011 8:37 pm
<.< kurcuklama istersen bak puanini kirarim :W -çok sert puanlarim... gerçi çok az kirdim senden. o hatalar...
Korkumu Aima da sezmişti ki ‘Lanet olsun yinemi. Bu sefer sen yapmalısın dostum. Biraz dövüşmeyi öğren. Ben yapabiliyorsam sende yaparsın. Sadece kaçma.’ Ama bu sözler benim için hiçbirşey ifade etmiyordu. Ben dövüşemezdim. Sadece bir şey demekle