Başarıya Giden Yol-Türkiye'nin NBA ve Basketbol Portalı
NBA'de finallerin ardından Kasım ayına kadar sürecek olan sezon arasındayız. Yeni sezonu beklerken kimi basketbolcular haklı olarak sezonun yorgunluğunu tatille atıyor, kimileri ise daha iyi bir basketbolcu olmak için spot ışıklarının ardında spor salonlarında saatlerini geçiriyor -bazıları ise Dream Team ile olimpiyatlara hazırlanıyor-. Bu yazımda da NBA'de çalışmalarının meyvelerini başarılarla yiyen birkaç oyuncudan bahsedeceğim.
Dirk Nowitzki'nin NBA'de örnek alınacak kişiliklerden biri olduğunu birçoğumuz biliyoruz zaten. 2010-11 sezonunda ise hiçbir zaman bırakmadığı çalışma temposunu iyice arttırdı ve play-oflların ilk turunda Portland karşısında bile takımına şans vermeyen hatırı sayılır bir kısım olmasına rağmen takımını sırtladı ve Dirk önderliğindeki Mavs finallere kadar önceki yılın şampiyonu Lakers'ı 4-0'la süpürüp finallerde favori olan Miami'yi 4-2 eleyerek şampiyon oldu. Böylece Nowitzki çalışmanın haklı kazancını yaşayarak kariyerindeki eksik şeye, bir yüzüğe sahip oldu.
Her ne kadar artık egoist ve şovmen bir oyuncuya dönüşse de Howard, gelişim sorunu olan küçük bir çocuktan 2.11'lik bir savunma canavarı haline çalışarak geldi. Lige ilk adım attığında şimdiki yapılı fiziğinden eser olmayan Howard, ligde geçirdiği 8 yılın ardından çalışmalarının mükafatını bir kez final oynayarak, altı kez all-star olarak ve üç yıl art arda yılın savunmacısı ödülünü alarak kazandı. Her ne kadar bu noktadan sonra bu denli büyük egosuyla daha fazla büyüyemeyecek bir oyuncu olduğunu düşünsem de, Howard'ın hedefine ulaşmak için sarf ettiği çabayı ve ölü sezonlardaki çalışmalarını göz ardı etmek pek de mümkün değil. 2010 yılında post-up oyunlarını geliştirmek için Hakeem Olajuwon'un yanında çalışmaya gittiğini de hatırlatmak lazım.
NBA'de geçtiğimiz yaz oyuncu sendikasıyla takım sahiplerinin anlaşamaması sonucunda başlatılan lokavtın ardından NBA'deki birçok oyuncu lokavtı evlerinde dinlenerek ya da Avrupa veya Asya'daki takımlarda değerlendirerek geçirmeyi tercih etti. Marc Gasol de ölü sezonu dinlenerek geçirmektense ağabeyi Pau Gasol'le birlikte Regal Barcelona'yla beraber sadece antremanlara çıkarak geçirdi. Yazın evinde dinlenmek yerine salonda work-out yapmayı tercih eden Marc, çalışmalarının karşılığını bir sonraki sezon ağabeyinin yerine ilk defa all-star olma şerefine layık görülerek aldı. Takımına verdiği katkı açısından da oldukça aşama kat eden Gasol, takımıyla birlikte her yıl play-off yapan bir oyuncu haline geldi.
2. LeBron James & Kevin Durant
Bu iki ismi aynı başlık altında yazdım çünkü geçtiğimiz yaz bu iki oyuncunun tabir-i caizse yediği içtiği ayrı gitmedi. Evet, yeni sezonu beklerken önceki sezondan istediğini alamamış iki oyuncu olan Durant ve LeBron, yazın özel antremanlarla kendilerini birçok alanda geliştirdiler ve yeni sezonda MVP yarışında diğer oyunculara tur bindirdiler. Her alanda kendilerini geliştiren bu iki oyuncu, her ne kadar stilleri farklı olsa da oyunu fazlasıyla domine etmeyi başardılar ve tüm gözler üzerlerindeyken bekleneni fazlasıyla verdiler. Play-offlarda da sezonun başından beri finalin iki favori ismi olan Heat ve Thunder finallerde kozlarını paylaştı ve bu sefer finaller konusunda daha tecrübeli olan LeBron James'in önderliğinde Miami 4-1'le kupayı Flo Rida'ya getirdi. Ama bu seferlik kaybeden taraf olan Durant, daha 23 yaşında olmasına rağmen üç kez ligin sayı kralı oldu ve daha önünde yüzük kazanacak uzun yılları var.
Tekrar lokavt boşluğunda geçen ölü sezona gidelim. Evinde dinlenmek yerine saatlerini salonda geçiren bir oyuncu da Derrick Rose'du. Mütevazi bir yapıya sahip olan Rose, 2010 yılında şampiyonayı domine eden takımın büyük parçalarından biri ya da ligin en iyi oyun kurucularından biri değilmiş gibi günlerini çalışarak geçirdi. Sezon öncesinde "Neden MVP olmayayım ki?" dediğinde pek kimse ona kulak asmamıştı ama bu kişiler sonradan Rose'u izlerken fazlasıyla pişman olacaklardı. Sezon boyunca takımını sırtlayan Rose, ölü sezondaki saatlerce süren çalışmalarının karşılığını sezon sonunda NBA tarihinin en genç "en değerli oyuncusu" olarak aldı. Aynı zamanda çalışmanın hedefe ulaşmada ne kadar önemli bir faktör olduğunu da göstermiş oldu.
NBA'deki çalışkan oyuncular hedefe ulaşmada çalışıp emek harcamanın ne kadar büyük bir ekten olduğunu gösteren birer rol modelleri aynı zamanda. Eğer büyük bir hedefiniz varsa, fazlasıyla çalışmanız gerekiyor ve bu beş oyuncuda olduğu gibi başarıya ancak bu şekilde ulaşılabilir. Yazımı Jason Kidd'in konuyla ilgili bir sözüyle tamamlamak istiyorum; "Birçok gece geç saatlere kadar spor salonuna gideceksiniz. Sabahları erkenden, özellikle de arkadaşlarınız gezerken siz spor salonunda olacaksınız. Ancak bunca fedakarlıktan sonra NBA'de basketbolcu olabilirsiniz." Okuduğunuz için teşekkürler.