Oscar Niemeyer, tam olarak adı Oscar Niemeyer Soares Filho olan, Brezilya’da 1907 yılında doğmuş bir mimardan bahsetmek istiyoruz bugün. 2012 yılında öldüğü güne kadar 500’ün üzerinde eser meydana getirmiş bir mimardan..
Niemeyer’in felsefesinden başlayalım söze. Bir mimarın mimariden daha fazlası ile ilgilenmesi gerektiğini savunur. Dünyanın sorunlarını nasıl çözeceğine odaklanmak gerektiğini düşünür. Bir mimarın sadece ayrıcalıklı insanlardan oluşan bir gruba hizmet etmediğini, sıradan insanlara sevinç kaynağı olan yaşam alanları bırakmanın da önemli olduğunu –eserleri aracılığı ile- anlatır. Çünkü eserleri dışarıdan bakıldığında da duyguları harekete geçiren güzelliklerdir.
Fidel Castro’nun “Bu gezegende kalan son iki komünist biziz” dediği Niemeyer, herşeyin bir gün öleceğini söyler. Mimarlar, mimari biçimler, o mimari eserler ile etkileşime geçmiş tüm insanlar.. Mimarlık kariyerini 5 farklı döneme ayırmış olan Niemeyer, kendi eserleri de dahil, mimarlar ve mimarlık hakkında konuşmayı sevmez.
1963 yılında Lenin Barış Ödülü, 1988’de Pritzker Ödülü, 2004 yılında Premium Imperial Ödülü alan, takdir gören bir mimardır Niemeyer. Brezilya’da 2008 yılı Oscar Niemeyer yılı olarak ilan edilmiştir.
Niemeyer çizim hayatına daha küçük bir çocukken, kalemi eline aldığı anda başlar. Rio de Janerio’da Ulusal Güzel Sanatlar Okulu’ndan mezun olan Oscar Niemeyer, mezun olmadan önce ünlü mimar ve şehir plancısı Le Corbusier ile tanışır, modern mimarinin öncülerinden olan ünlü mimar Lucio Costa ile çalışmaya başlar. Eğitim ve Sağlık Bakanlığı Binası’nın tasarımında 1943 yılına kadar Costa ile çalışmalarını sürdürür. Ünlü Brezilya Pavyonu projesi için de Costa ile birlikte çalışır.
Niemeyer’nin tek başına üstlenmiş olduğu ilk proje, içinde yapay bir göl, kilise, kumarhane, dans salonu, restoran, yat kulübü, golf kulübü olan bir komplekstir. Bu proje, o zamanın Belo Horizonte Belediye Başkanı’nın isteğiyle hayata geçer. Bu belediye başkanı Kubitschek, 1957 yılında Brezilya’nın cumhurbaşkanı seçilir. Kubistschek, yeni başkentin tasarlanmasına yönelik isteğini, Le Corbusier’in önerileri ve Costa’nın projeyi üstlenişi ile Niemeyer’in de dahil olduğu bir gerçekliğe dönüştürmüş olur. 4 yıl gibi kısa bir sürede Başkanlık Sarayı, Adalet Bakanlığı Binası, Başkanlık Şapeli ve Katedrali tasarlanır. Niemeyer yönetim binalarının dışında, çalışanlar için de konutlar tasarlar. Bu konutların ortak özelliği her birinin eşit büyüklükte olmasıdır. Bu, en üst düzeyden en alt düzey çalışana kadar her birinin evinin eşitlik içerisinde olması demektir.
Yaşadığı yılların politik gerilimlerinden ve kendisinin bir komünist olmasından dolayı Niemeyer başka ülkelerde yaşamayı da deneyimlemiş olur. Diğer dünya ülkelerinde bir çok projeye imza atar.
Lübnan'da 1963 yılında tasarladığı 15 yapı, 1975'te ülkenin iç savaşı sırasında terk edilmesiyle tamamlanamamış bir proje olarak kalır. 1966’da Fransa’nın Nice civarında bir kensel alan ve Fransa Komünist Parti binasını tasarlar.
1968’de Brezilya Savunma Bakanlığı binasını ve 1969’da Cezayir Constantine Üniversitesi’ni tasarlar. 1980 yılında Adalet Bakanlığı binasında bazı değişiklikler yaparak yeni düzenlemeler ile yeniler.
1989 yılında tasarladığı İspanya Avilies Kültür Merkezi ile Asturias of Arts Ödülü’ne layık görülür. Bu, Niemeyer’in en sevdiği projedir.
NewYork Birleşmiş Milletler Binası’nı tasarlar. Harvard Üniversitesi’ne eğitimci rolüyle davet edildiği halde, komünist parti üyeliği nedeniyle Amerikan vizesi alamaz ve bu görev gerçekleşmemiş bir proje olarak kalır. Bununla birlikte, Amerikan Mimarlar Enstitüsü’nün onur üyesi olarak seçilir. Amerika ile ilgili anıları, her biri farklı tarihlere düşülmüş notlar olarak, değişik bir seyir izler.
Niemeyer’in mimarlık odağı formdur. Önce formu oluşturarak sonra istenilen işlev ile bütünleştirdiği bir tarzı vardır. Kıvrımlar onun mimari tasarımlarının ayrılmaz bir parçası olarak kendini gösterir. Doğadaki ve kadınlardaki kıvrımlar onun ilham kaynaklarıdır.
Niemeyer’in tasarımı olan Alta Chair de bu muhteşem kıvrımlardan nasibini almış ikonik tasarımlarından biridir.