Doğum: 1920, Sochocin, Polonya
Varşova gettosundaki toplama olaylarından birini ve sürgünden kaçışını anlatıyor [Görüntülü röportaj: 1989]
Getto ateşe verilmeden önce, her şey çok kötü bir haldeydi.İnsanlar öldürüldü. İnsanlar ortada herhangi neden olmaksızın alınıp öldürüldü. Özelikle çocukları duvara çarpıp öldürdüler. O arada hepimizi topladılar, sıra yaptılar: “Sen, sen, sen orada kal”. İnsanlar ailelerinden ayrılmaya başladı. Eğer biri gözlerine çalışmak için sürgüne gönderilecek kadar iyi görünüyorsa—ben bunlardan biriydim sanırım—bir sırada yer alıyordu. İnsanlar hasta ve zayıf görünenler, yani diğer sırada yer alıyordu. Yaşlı ebeveynler başka bir sırada. Çok hasta görünenlerin, hemen icabına bakıyorlardı. Benim ebeveynlerim gibi, o sırada çok kötü görünenleri ateş ederek öldürülüyorlardı. Yalnızca benim ebeveynlerim değil, daha birçoğunu öldürdüler. Sıradaydım ve yardım etmek istedim. Arkaya ittiler beni. Hiçbir şey yapamıyordunuz. Kız kardeşlerim benden daha küçüktü. Onları diğer sıraya aldılar. Ben yaşlılar sırasındaydım. Bir şekilde sıradan çıktım ve saklanmaya çalıştım. Sıradan çıktım ve saklanabileceğim bir yer buldum. Bu şekilde kurtuldum.