Ardahanlıların Yorumları - Ardahan Haber ( Haberin Doğru ve Tarafsız Kaynağı) Haberde lider tek gazete...
Yazar Fakir - Şubat 02 2013 - 18:33:27
Gürsel Tekin rant uğruna Berfo Ana'nın acılarını sömürdü..
Çocuktum ve bir yaz günü Göle'de hayvan pazarına yolum düşmüştü. Satmak için pazara götürdüğümüz hayvanların başında beklerken yörede "simsarlık yada cambazlık" adı verilen bir iş koluyla tanışmıştım.
Hayvan pazarında kendilerince bir sektör yaratan cambazlar sabahın erken saatlerinde pazara gelir pazarı karış karış dolaşır, paraya en çok ihtiyacı olan, mağduriyeti gözlerine yansıyan yoksul köylüleri gözlerine kestirir, türlü kelime oyunlarıyla ihtiyaç sahibi köylünün hayvanlarını değerinin çok altında bir fiyata zengin tüccarlarının satın almasına aracılık ederler ve bu ticaretten kendilerince belirledikleri komisyonu alarak pazardan ayrılırlar..
Zamanla gördüm ki hayvan pazarlarında ki cambazlar esasında aracı değil, zengin tüccarların maşa olarak kullandığı fırsatçılardır. Daha o günden kapitalizmin yoksulluğu ve insani ihtiyaçları birer sömürü aracı olarak kullanan çirkin yüzüyle tanışmıştım.
Sermayenin maşası olan cambazların en büyük özellikleri havayı çok iyi koklamaları ve insanların yüzlerindeki mağduriyeti günübirlik menfaate çevirme, fakirin yoksunluğunu fırsata dönüştürebilme yeteneklerinin gelişmiş olmasıdır.
Göle'de hayvan pazarındaki yoksunluğu ve yoksul köylünün emeğini hiçe sayarak fırsata çeviren bu yolla kapitalist tüccarların palazlanmasına katkı sunan cambazların asıl amacı tüccarlara hizmet etmek değil kendi geçimlerini de sağlamaktı. Her ne kadar farkında olmadan zenginin fakiri linç etmesine sebep olsalar da cambazların yaşam kaygıları ile bilinç dışı yarattıkları sektör; doğası gereği cambazları sermayenin arka bahçesi haline getiriyordu.
Dün Göle'de fakirin yoksunluğunu fırsata dönüştüren meydan (hayvan pazarı) cambazlarının geleneğini bugün metropollerde politika yapan Göleli siyasetçiler sürdürüyor.
Benim gibi çocukluğu Göle'de geçen ve mutlaka yolu hayvan pazarına düşmüş olan CHP Genel Başkan Yardımcısı Gürsel Tekin'in geçtiğimiz yıl Berfo Kırbayır ile birlikte döktüğü gözyaşları Tekin'in günü kurtaran, gerçekçilikten uzak, reklam ve şov kokan, siyaset tarzı hayvan pazarında ki yoksulluğu sömüren cambazların fırsatçılığından hiçte farklı değil.
Göleli Berfo Ana; 12 Eylül darbesinin ardından gözaltındayken işkencede katledildikten sonra naşı kaybedilen oğlu Cemil Kırbayır'ın mezarını arıyor. 32 yıllık arayış, 32 yıllık mücadele meydanlarda, sokaklarda adliyelerde sürerken başbakanın tribünlere oynayan politik manevrasıyla faili meçhul cinayetlere kurban giden kayıp yakınlarıyla görüşmesinin ardından medyanın ilgi odağı haline gelmişti…
Medya'nın faili meçhul cinayetlerinin üstüne girmesi Berfo Ana'nın oğluna kavuşma umudunu tazelemişti. Berfo Ana'nın umutları yeşerdikçe. Kendisine bürokrasiden, siyasetten, hemşeri camiasından sıkça ziyaretler gerçekleştiriliyor, Berfo Ana'ya adeta ziyaret turları düzenleniyordu. Berfo Ana'nın acısından kendine rant yaratmaya çalışanların başını çeken CHP'nin cevval ismi Gürsel Tekin, arkasına medya ordusunu takarak Berfo Ana'yı evinde ziyaret etmiş kameralar karşısında Berfo Anayla birlikte gözyaşı dökmüştü. Reyting uğruna Göle'nin ve sol cenahın kutsal saydığı değerleri sömüren Tekin: medya önünde "Cemil Kırbayır benim yakın köylüm, arkadaşım, dostumdu, ondan çok şey öğrendim, Cemil'in davası benim davamdır. Gürsel Tekin olarak Cemil'in naşının bulunması ve katillerinden adalet önünde hesap sorulması için bütün gücümle çalışacağım" sözleriyle Berfo Ana'yı bir kere daha umut gemisine bindiriyordu. Berfo Ana erk sahibi bir hemşerisinin vaatlerine gerçekten inanmıştı çünkü anlatılanlara göre Cemil Kırbayır Gürsel Tekin'in oğlunun ismini "Ulaş" koyacak kadar yakındı Tekin'e ve o denli dosttular Tekin ile Kırbayır Berfo Ana oğlunun arkadaşının davaya müdahil olarak yarasına merhem olacağını beklerken aradan onca zaman geçmesine rağmen Gürsel Tekin Cemil Kırbayır ile ilgili ne mecliste nede medyada tek bir kelime etmedi. Bir tek adım atmadı. Gürsel Tekin; bu duruşuyla hayvan pazarındaki cambazlar gibi yoksunluğu fırsata çevirdi. Siyaset Meydanında statükoyu korumaya çalışan Gürsel Tekin ile hayvan pazarında sermayeyle işbirliği yapan cambazlar arasında ki fark cambazlar; yaşam kaygısından dolayı köylünün yoksunluğunu sömürürken CHP Genel Başkan Yardımcısı Gürsel Tekin kişisel hırsları ve politik rantı uğruna Berfo Ana'nın umutlarını, acılarını, beklentilerini sömürdü, Berfo Ana'nın acısı üzerinden siyaset yaptı.
Berfo Ana şu an hasta yatağında Azrail'e karşı mücadele veriyor, 33 yıllık yalnızlığı ile hiç tükenmeyen umuduyla baş başa kaldı. Berfo Ana bugün medyanın gündeminde değil medyanın reyting aracı değil, bu nedenledir ki; Berfo Ana'nın erk sahibi hemşerisi Gürsel Tekin'de Berfo Ana'nın yanında değil. Kim bilir statükocu Gürsel Tekin şimdi hangi medyatik acıyı sömürüyor?
TOPLUMA SAYGISI OLMAYANLAR TOPLUMUN DEĞERLERİNE KÜFÜR EDENLERDİR
Ortalıkta dolaşan bazı “ruvi” ler bize ve gazetemize imalı yoldan saldırarak, kendilerini rahatlatlatmaya çalışmaları akıllara durgunluk veriyor. İnsanda; içten gelen bir utanma olmalıdır.
Utanma, kendi sınırlarımızı bilmemiz gerektiğini hatırlatır.
Sınırlarımızın dışına çıktığımız anlarda saygı gereği insan onuruna yakışır bir davranışta bulunur. Bu ahlaki bir davranıştır.
Sağlıksız kişilerde hakim olan zihniyet zehirli terbiyedir. Rahatlıkla bir başkasını destursuz bir şeklide yargılama, suçlama, aşağılama ve kötüleme anlayışı baskındır.
Bu çift dilli zehirli yılanlar kendilerini rahatlatmak adına başkalarına lakaplar takarak kendilerine güven sağladıklarını sanırlar.
Oysaki olumsuz bir anlayışa sahip olan kişilikler, başta kendine olan saygısını yok eder. İkinci şıkta ise kendisine karşı güvensiz ve sağlıksız bir gidişe doğru yuvarlandığının bilincinden yoksundur.
Üçüncü şık ise; kendine güvensiz şahsiyetler olarak; başkalarını memnun etmek için yaşayan insanlar olarak ortaya çıkar ki günümüzde örnekleri çoktur.
Başkalarını eleştirirken kullandığı arguman lar bir gün karşısına çıkacağını bilmeyecek kadar zavallıdır.
Hoçvan dernekler federasyonunun iş adamlarına verdiği yemekte ki buluşmasıdaı “hoç-fed baronların denetimine giriyor” ve benzeri daha ağır suçlamalarda bulunarak kendince sözde eleştiri geliştirdiğini zanneden kişi, baron dediği kişinin düğününe gidip daha örneği görülmemiş yalakalıklar da bulunulması yetmiyormuş gibi “kralları kıskandıracak bir düğün” demesini acaba neyle ifade ediyor.
Bu halk düşmanı; kendisini ne zannediyorsa zannetsin bazı gerçekleri onun yüzüne vurmanın zamanı gelip geçmiştir bile;
1: bu feodal komplocu bildiği halde benim şehit olan kardeşimin taziyesine gelmemiştir.
2: kardeşimin anısına yazdığım bir makaleyi kendisine gönderdiğim halde bilerek yayınlamamıştır. Bunun anlamı şudur, bu insan tüm değerlerimize düşmandır ve kalkmış bir tas çorba için beni kötülemesi densizlik yapması onun haddine düşmez.
3: bizzat bunları kendisine de bildirdim haberim yoktu dedi. Oysaki yalakalık yaptığı hoç-fed yöneticileri ile birlikte binbaşar köyünün derneğinde toplantı halinde iken hoç-fed yöneticisi olan bir insan özellikle orada bulunanları taziyeye katılmaları yönünde iki üç sefer uyardığı halde bu densiz insanlara engel oluşturarak gelmemeleri yönünde itirazda bulunuyor ve başka zaman gideriz diyor.
Bu densize şeyh uçmaz mürit uçurur. Kuralını hatırlatmakta fayda vardır. Sizin hoç-fed de bir tas çorba için yöneticilerini pof pofladığınızı unuttunuz galiba?
Tepemizde dönüp duran akbabalar gibi kırıntı kemiklere göz dikmen, insani değerlerden hiçbir şey anlamayan, insanlıktan nasibini alamamış olmandan araman daha doğru olacağını düşünüyorum.
Amaç toplumun adına yola çıkıp, kendi küçük egolarını konuşturma tutkusu, para ve rant tutkusu egolarını lümpence konuşturup, küfür ederek rahatlamaya çalışman, aynı zamanda efendisine bağlılığın bir gereği olarak yada gözüne girmesi için pervasızlaşman diğer başka bir örneğindir.
Sayın feodal komplocu ve kaçkın: sizde yaygın bir biçimde baş gösteren saldırganlık saplantısı hastalık derecisine kadar vardırılman acaba size verilen bir emir gereğimi yoksa verilen zehirli bir terbiyeden mi dir.
Şunu bilmeni isterim’ki kendi halkımın bir değeri olarak ve köyümün derneğinin adına federasyon derneği olan hoç-fed in yönetim toplantılarına katılıyorum.
Her katıldığım toplantıda; halkımın değerleri olan ne varsa korunup yaşatılması için eleştirmediğim hatta ileri giderek bağırıp çağırmadığım, daha da ilerisi seninde gördüğün gibi değerlerime ters düşen birilerini de sitemden çıkarıtım buna da şahitsin. senin gibi yalakalık yapmıyorum. yiğitçe katılıyorum ve değerlerimi yiğitçe savunuyorum. ve her halükarda söylediklerimin arkasındayım.
Kürt halkı için ne yaptın. Kötülüğünden başka ne verdin?
Toplumu kandırmaktan, değerlerine şuhursuzca saldırmaktan başka yaptığın elle tutulur bir pratiğin yok.
Bana yönelik ilkesizce yazdıklarının ispatı varsa elinde hodri meydan ortaya çıkmazsan namertsin.
Kendi çıkarınız adına bir karış ilerlemek için insanları birbirine düşürmeye çalışman feodal komplocu özelliklerin ön plan da olmasından kaynaklıdır.
Kendinizi bu özelliklerden kurtaramazsanız eğer, toplumun içerisinde her gün biraz daha eriyip, yok olup gidersin.
Akıl ve akililik bu noktada rasyonellik kavramıyla anlam bulur.
İnsan kendi eylemleri için amaç belirleyen ve daha sonra bu eylemleri gerçekleştirmek için en iyi araçları ve teknikleri tesbit eden seçen bir varlıktır.
Sizde böylesi bir yetenek ve bilinçten yoksun olduğunuzdan olmalı ki, masum insanların arasında fitnelik yaparak hedefine ulaşmaya çalışman hayvani duygularınızın ön planda olmasından kaynaklanmaktadır.
Sonuç itibarıyla güven duygusu, kişilerin birbirine değer verdiği, desteklediği bir ilişkiler yumağı içerisinde gelişir ve boy verir.
Öz güven duygusu sağlıklı suçluluk duyan insanlarda hakkaniyetli bir vicdanın temelini oluşturur. İnandığı ve doğru bulduğu içselleştirdiği bir dizi ahlak kurallarını ve toplumun değerlerine saygıyla yaklaşır.
Sağlıksız bir terbiye ve ahlaka sahip olanlar ise toplumun asli değerleriyle alay eder dalgasını geçer, yetmiyormuş gibi lakap takarak aşağılamaya çalışır. Bu kişileri durduracak ne bir ilkeleri ne bir sınırları ne bir değerleri ne de bir vicdanları olmadığından duyacakları sağlıklı bir utanma duyguları da yoktur.
Bu kişiliklerde baş gösteren diğer özellikler ise kibir ve gurur anlayışıdır. Bu anlayışlar güncel olaylar yumağı içerisinde karşımıza çıkmaktadır.
Kibir: bir kişiyi kıracak incetecek kadar ileri gitmekle kalmayıp kişi kendi becerisini, zekası nın ve bilgisinin başkalarından kıyaslanmayacak derecede üstün olduğu nu sürekli ima eder.
Oysa çok iyi bilinmelidir ki, kibir ve gururu ön plana çıkaranlar, içerisinde bulundukları utanç ve suçluluk durumlarını kapatmak için takılmış bir maskedir.
Neredeydiniz Seçimden Seçime Çıldırlı Olanlar?/Hilal Demirkaya
Seçim yılı olacağı görülen 2013 yılının ilk günlerinde yapılan açıklamalara baktığımızda birilerinin yine 'Çıldırlıyım, Çıldır elimde, Şapkamı göndermem yeterlidir' dediğini görüyor, okuyor, izliyoruz..
3 Mart'ta Ardahan Ticaret ve Sanayi Odası'nın, arkasında yerel seçimler, daha sonra genel seçimlerin tartışılacağını gözlemlediğimiz 2013 yılının öncesine baktığımızda aynı kişilerin o geride kalan yıllarda da aynı taktiği kullanıp, hep Çıldırlıyı kandırdığını görüyoruz..
İki ülkeye komşu olan Çıldır ilçesi sınırları içinde bulunan Aktaş Gümrük kapısı açılmazken, Beldesi ve Adliye kapanırken ortada gözükmeyenlerin seçimden seçime hatırladıkları Çıldırlıyı yine 'Ben Çıldırlıyım' diyerek kandırma hesapları içinde olduğunu görüyoruz..
Ancak bunu söyleyenlere tek bir soru sormalarını istediğim Çıldırlılardan ATSO'nun mevcut yöneticilerinin Aktaş'ın önünde, Kars-Tiflis-Demiryolunun yanında niye hiç bir fotoğrafları ve açıklamaları yoktur?!..
Çünkü Adliye kapanması yürüyüşünde de onlar zaten yoktu..
Göleli bu seçime müdahale etmelidir../Hanifi Budak
Göle’de TİGEM çalışmazkenTosunoğlu yönetiminde ki Ardahan Ticaret ve Sanayi Odası bu önemli kurumun çalışması için ne yaptı? Göle’de İş Bankası ve Halk Bankası kapınırken Tosunoğlu yönetiminde ki Ardahan Ticaret ve Sanayi Odası neredeydi?
Göle’de Kücük Sanayi Sitesi yapılmazken Ardahan Ticaret ve Sanayi Odası ne iş yapıyordu?
Göle’de Esnaf Koperatifi zorda kalıp, işlevsiz kalırken Ardahan Ticaret ve Sanyi Odası niye bir girşyimde bulunmadı.
Göle’de Orman Müdürlüğü kapanırken Ardahan Ticaret ve Sanayi Odası neden duyarsızdı ve bu yönde neden bir girişimde bulunmadı?
Ve en son Göle’nin tek beldesi Köprülü (Goreveng) kapanırken Ardahan ve Ticaret Odası Başkanı ve yönetimi bu beldenin kapanmaması için hangi adımı attı?
Sor sorabildiğiniz kadar ama Göleli esnaf Ziraat Bankasında 2 bin tl. kredi alamazken Ardahan Ticaret ve Sanayi Odası yine ortalıkta yoktu..
Çünkü bir çok seçimde olduğu gibi Ardahan Ticaret ve Sanayi Odası seçiminde ancak Göle hatırlanıyor..
Ekonomik yönde Ardahan’ın bel kemiği olan ama Şanlıtürk gibi bir çok esnafı kapanırken aidat toplamaktan başka bir işe yaramayan Ardahan Ticaret ve Sanayi Odası Ardahanlı esnafla olduğu gibi Göleli esnaflada ilgilenmiyor, görevi olmasına karşın, onların sorunları ile uzaktan yakından ilgilenme zahmetinde bulunmuyordu..
İki gümrük kapısına sahip olmasına karşın sınır ticaretinin yapılmadığı, ATSO Başkanının ilçesinde ki Aktaş Gümrük kapısının açılmadığı, Posof Türkgözü Gümrük Kapısına Sınır Ticaret Merkezinin yapılmadığı, hayvancılığın dibe vurduğu bir Ardahan’da, onun en büyük ilçesi Göle’de olup bitenlerden bi habersiz ve de ilgisiz Ardahan Ticaret ve Sanayi Odasının gerçek anlamda esnafa, tüccara, iş adamı, sanayiciye sahip çıkacak bir yönetime ihtiyaç duyduğu bir zamanda şimdiki yöneticiler, Latif Tosunoğluları neredeydiler, ne iş yapardılar?..
Bilmiyornum ama bana sorarsanız her Göleli esnaf, tüccar ve sanayicinin ATSO’nun seçimine müdahale etmelidir derim..
Cansız ve arkadaşlarını kim, niçin katletti?/Rodi Baz
Cansız ve arkadaşlarının hedef seçilmesinde kimlerin çıkarı var?
“Bir eylemin sonuçları kime, kimlerin işine geliyorsa fail odur” tezinden hareketle sonuçların
kimin ve ya kimlerin işine yaradığına bir bakalım…
- Avrupa’da çok sayıda PKK yöneticisi olmasına rağmen, Cansız neden hedef seçilmişti?
- Neden İmralı ile görüşmeler başladıktan birkaç gün sonra infaz edildiler?
- Neden Fransa?
- MOSAD tarzı bu infazlar ilk kez mi yapılıyor?
- AKP’ye rağmen derin Türk Gladyo’su, Ergenekon veya özel kuvvetler’in bunda parmağı
olabilir mi, daha doğrusu devlet içindeki güçlerini hala koruyorlar mı?
Yoksa failler yeni devletin yeşil kukuletalı çeteleri mi?
Dışardan bakıldığında; Bu eylem AKP-PKK-Devlet-İmralı görüşmelerini boşa çıkarmak için
tezgahlanmış bir provakasyon gibi gözüküyor. Bu çok da güçlü bir olasılık. Ancak, PKK’lilerin öldürülmesi doğal olarak bir çok bakımdan AKP’nin işine yarıyor.
Dikkat edilirse Hükümet PKK’nin içinde olduğu iddia edilen “muhalif kesimle”rin yapabileceğini iddiasında…
Peki bu süreçte, sözü edilen “PKK içindeki muhalif” kesimlerin böylesi bir çılgınlığı göze alması mümkün mü?
Hayır, bir çok bakımdan mümkün gözükmüyor.
Gelin resme hep birlikte yeniden bakalım!
“Çizmeyi aştın” söyleminin arkasında gelişen cinayetler henüz hafızalarımızda tazeliğini
korurken, birileri yine çizmeyi mi aşmıştı da, gözdağı mı verilmişti?
Cansız’ın infazını alelacele “örgüt içi hesaplaşma” olarak niteleyenler mi yoksa çizmeyi
aşmaya yeltenmişlerdi de birileri onları maniple ederek bu cinayetleri mi işletmişti?
Bütün bu boyutları düşündüğümüzde, dış dinamikleri de hesaba katarak, bu paradigmanın
esasları üzerinde durmakta yarar var…
İlk etapta baktığımızda AKP’nin işine gelmiyor gibi gözüküyor. Ancak çok bilinmeyenli bir
denklemi çözerken izlediğimiz yol ve yöntemleri anımsayacak olursak, “diyalog arayan taraf”
olarak hükümeti proveke etmek isteyen “öteki” devletin(Ergenekoncu) işi gibi algılanacağını
düşünebiliriz. Bu en kolaycı yaklaşım.
Dikkat edilirse başbakan ve hükümet üyeleri de bilinçli olarak iki neden bağlıyorlar;
“Ya barış görüşmelerini sabote etmek istiyorlar, ya da örgüt içi infaz”…
Şimdiye kadar yapılan açıklamalar bu yönden.
Her iki halde de AKP oyunda yok ve yine mağdur rolünü oynuyor.
Aslında AKP’nin tarihine baktığımızda, AKP mağduriyetler üzerinde bina edilmiş bir siyasi
organizasyondur. Dayandığı dinamikler bundan beslenerek bugünkü konumunu yakaladı.
O halde bu işi yeni devletin çok daha derin güçleri yani ‘yeşil kukuletalılar’ pekala yapmış
Doğru veya yanlış, bu da bir görüş!
Bir de başka bir açıdan bakalım; Barış görüşmelerinin başlamasından rahatsızlık duyan ırkçı-
faşist güçlerin bir oyunu da olabilir. Hatta bu oyuna tıpkı Sabancı suikastında olduğu gibi, yeni devlet
iyice derinlere inmiş eski devlet elemanlarını maniple ederek sonradan oyuna dahil etmiş de olabilir.
Tam tersi de olabilir; herkesin bittiğine yok olduğuna kendisini inadırdığı Türk gladyosu da olabilir.
Bunların içinde en güçlü olasılık; kim yaparsa yapsın amaç, İmralı-devlet görüşmelerini sabote etmek.
Şimdi biraz düşünelim; Fransa gibi her santimetre karesi, uyduların gözetiminde olan bir
ülkede, katiller hiç çekinmeden 3 kişiyi öldürdükten sonra arkalarında hiç bir iz bırakmadan
Fransa içişleri bakanının açıklamaları hikaye, failer hiçbir zaman da bulunmayacak.
Çünkü katiller küresel güç odaklarıyla bağlantılıdırlar.
Bu AKP’ye değil, PKK’ye verilmiş bir gözdağıdır.
Ayrıca Sakine Cansız’ın seçilmesi de tesadüf değidir.
1-Sakine Cansız, PKK’yi kuran ilk çekirdek kadrolardan hayatta kalan beş kişiden biridir.
2- Sakine cansız kadın kimliği ile devrimci, yurtsever kadının örgütlenmesinde tarihsel bir
rolün sahibiydi. Dahası Kürt kadın savaşçılarının içinde mitolojik bir kahraman, bir efsaneydi.
Amaç o efsaneyi yıkmaktı…
Peki kim o halde?
PKK içindeki “muhalif kanat” denen ve kim olduğu belli olmayan sözüm ona “sertlik yanlısı, Şahinler grubu” mu?
Çünkü: bu işi yapanların bunun bir intihar eyleminden farksız olmadığını bilirler. Üstelik
PKK’nin ve Kürt halkının gazabından kaçamayacaklarını da çok iyi bilirler…
O halde geriye bir tek seçenek kalıyor;
Bu iş uluslar arası bir organizasyondur ve bu işte Avrupa’nın da parmağı var!
Yani küresel bir oyun…
Öcalan’nın yakalanmasından sonra PKK üzerinde oynana en büyük oyun…
Bu uğursuz oyunda ne yazık ki Fransa’nın hep “özel” tarihsel bir sorumluluğu olmuştur.
Kürt sorununa yakınlığıyla bilinen Fransa aslında sabıkalıdır.
!980 İran Devrimi sonrası Dr. Kasımlo ve arkadaşları da İran ajanları tarafından 1984’de yine Fransa'da 2 arkadaşıyla birlikte katledildiler.
Onlar da 3 kişiydiler…
Onlar da Fransa’da katledildiler!
Fransa’nın Kürt mücadelesine katkısı kadar, böylesi kanlı denklemlerde uğursuz bir rolü de
Özetleyecek olursak: Bu cinayetlerde Kürtler hariç her kesin payı vardır. Bu derin küresel
organizasyonun gerçek faillerini belki hemen bulmak mümkün olmayabilir. Ancak siyasi
sorumluları ve failleri muhtemelen Kürtler tarafından analiz edilerek kesinlikle açığa çıkarılacaktır.
Ahh.. Şu Yerel Medya Sorunları..!/İlyas Yıldız
TV2000'de yerel medya sorunlarının tartışıldığı bir program yayınlandı.
Daha doğrusu, yayınlanmaya ve yerel basının sorunları tartışılmaya çalışıldı..!
Programdan evvel şahsıma gelen telefonda katılıp katılmayacağım sorulduğunda katılabileceğimi arz etmeme rağmen saatlerce aranmayı bekledim!
Benim mi aramam lazımdı yoksa onların mı arayıp programa bağlamaları gerekiyordu doğrusu bir anlam veremedim!
Malum, hiç karşılık beklemeden yaptığımız bir meslek söz konusu…
Buna 'yerel basın' diyorlar.
'Ulusal Basının beşiği' bildiğim yerel basından bahsediyorum.
Eğer benim aramamı bekledilerse neden böyle bir programı tartışma gereği gördüler ve beni programdan evvel arama gereği duydular, bu da ayrı bir sorun!
Bir yığın adamın katıldığı o programda yığınla saçmalığın tartışıldığına şahit oldum… Doğrusu midemi bulandırdı.
Yakında bir türlü anlam veremediğim ''10 Ocak Çalışan Gazeteciler'' günü kutlanacak!
Sene de bir hatırlanan.
Kimi zaman kalemleri yalnız bırakılan ve topluma, ceplerinde bir kuruş olmadan çıkarsız haber üreten kişilerin günü nasıl oluyor, varın buna siz karar verin!
Türkiye de yerel medya, ulusal basının yok saydığı birçok konuyu hedef kitlesine ulaştırır.
Genel kanı budur.
Kamuoyu oluşturabilme yeteneği nedeniyle toplumun vazgeçilmezi olarak algılanır yerel basın…
Dedim ya bir anlamda ulusal basının bel kemiği olarak algılanır.
Sürekli ayrım gözetmeksizin basın üzerindeki, baskılardan söz eder dururuz…
Oysa günümüzde ulusal basının bel kemiği olan yerel basının yaşadığı sorunlar her nedense kimsenin aklına gelmez…
Gelinse de böylesine içeriği belirsiz programlar yapmak suretiyle birileri kendilerini gündemde tutmaya çalışır!
Oysa bilmezler 'Gazeteci olunmaz, Gazeteci doğulur!'
Boşuna söylememişler, ''Okumak cehaleti alır eşeklik baki kalır'' Diye.
Gazetecilik insanın ruhundadır, önce bunun idrak edilmesi lazım
Neymiş efendim, 'dönerci gazetecilik yapıyor muş' Adamsan fırsat verme kardeşim.
Sen etik davranıp gazetecilik yapmazsan çıkar dönerci yapar… Ondan sonra birileri kalkar senin gibilerinin sorunlarını tartışıp sırtından rant sağlamaya çalışır.
Meslek vermeden önce tenzih ederim…
Sen yerelde gazeteciliği yüzüne gözüne bulaştırırsan dönercide gazeteci olur, bulaşıkçıda!
Bırakın ekonomik özgürlüğünü bir kere en başta demokratik özgürlükten yoksundur yerel basın…
Yerelde gazetecilik yapan bin bir maganda ile baş etmek zorundadır…
Bugün eleştirdiği ile yarın burun buruna gelme durumundadır!
Bir haber yapmak için gerekirse 50 km yol kat edersin ama ayakta durması için sıra ilan-reklam konusuna gelince ulusal basının aldığı pay yerel için devede kulak bile değil…
Bazen hiç olmaz…
Ondan sonra o kendisinden bir beklenti içinde olduğunuz yerel medya, zorlayan ekonomik şartlar nedeniyle yayın yaptığı coğrafyanın kirli işlerine bulaşmış araçtır artık…
Ve sen, 'gazeteci işini yapmıyor, etik değil' diye yeniden eleştiri konusu yapacaksın!
Kendisine sahip çıkmayanlar tarafından ki, özellikle sırtında taşıdıklarınız tarafından satılık kalem olarak anılırsınız!
En başta yerel basın demokrasinin yerleşmesini sağlamaktaki işleviyle demokratik toplumun vazgeçilmezidir.
Bunu bu haliyle idrak edip kabullenmek zorundayız.
Demokratik özgürlüğünü kazanmamış bir yerel basın anlayışı ekonomik özgürlüğünü elde edemez.
Sürekli ya bir ayağı topal kalacaktır, yada düzenin bekçiliğine soyunacaktır..!
Son zamanlarda yerelde çalışanlara bir sarı basın kartı meselesi gündeme geldi.
Neyin basın kartı bu, alınca başın göğe erecekse peşini bırakma ama gerçek manada gazetecilik yapanın önüne de set çekmeye kalkma…
Neymiş bu, mesleğin kriterleri varmış…
Herkes gazeteci olursa olmazmış.
Sen, en başta yerel medyada kriter aramakla kaybediyorsun hemşerim!
Böyle davranmakla öncelikle kendinin, daha sonra demokratik toplumun önüne set çek çekiyorsun haberin yok!
Doğru, gazeteci olduğu halde Sarı Basın kartını hak edebilmek için gerekli şartları yerine getiremediklerinden yerelde birçok insan mesleki anlamda mağdur durumda bırakıldı ama bunun ölçütü konusunda etik davranmıyorsun ve kendi kendini uçuruma gönderiyorsun haberin yok!
Ondan sonra çıkmış, 'ben yerelde gazeteciyim' deyip mızmızlanıyorsun.
Dön bir geriye kendine bak önce…
Nerden nereye geldiğini görmeye çalış ondan sonra o bahsettiğin kriterleri getirmeye çalış!
İster istemez düşünüyor insan!
''Gazetecilik, bir bireyin veya bir devlet kurumunun iznine ve onayına bağlı bir meslek midir?'' diye.
Bana göre bu anlayış uzun süredir halkın aydınlanmaması adına ülkemiz aydın ve gazetecilerine yönelik bir zulmün üstünü örtme amaçlı çabadır.
Yerel Basın Nedir? -diye soracak olursanız bana göre yerel basın, ''Günümüz koşullarında Efendisinin emrine amade modern köledir..!'' derim.
Gerisi size kalmış yerel medya maymunları…
Nasıl biliyorsanız öyle yapın.
Beni Bekleyen EV
- Derem derem dedi. Ve dedi.
- Dikkat etmek mi? Etmekmiş?
- Beni bir ev beklermiş!
- Mtskheta’da beklermiş.
Ben hiç tınmam oğlum! Ne tıncakmışım ki! Derdemeden demişti.
Gece geçleyin gecelemektedir.
Göz hizasının üstündeydi beyaz öy. Bakış noktamın sağ böğründeydi. Çatısını göremiyorum. Subasmanı kırk santim falan yerden yukardadır. Alacalık ortalık. Öy’de lambaları yakıplar diyesen. Sarı, hastalıklı, sireli ışık ölmüyüpte ey güne’de kalmamış ışık’tı hımmm.
Beni acep özüne müptela eden ışığın özü müydü?
Manzara zihnimin tasarımıdır. Gayet ey bildiğim şey: Dört sene evvel. Beş sene evvel; bu ülküsel hayal bende, benim zihnimde yoktu.
Eminim gayet emindim.
Leonardo Vinsi’nin yazılarını dün gece okudum. Pervane ve mum meselini getirerdi. Leonardo nerden biler bu meseli. Mesel mevlana’nın meseliydi. Mesleğimin Pir-i Leonardo’dan yazıları çok gece okuyordum.
Gece geçliyordu; gece o geç’eyi geçiyordu...
Pervane mumun ışığını çok beğenir, mum’un fitili başından havaya beyaz bir ışık yaprak silueti gibi aydınlanır’mış: Beyazdır aydınlıktır.
Günde veya ayışığında yayılan açıklık gibi; sanmasın mı pervane?
Ha pervaneye kelebek diyelim Leonardo demeli.
Güneş ışığı gördüğümüzde içine girmezik mi? Bizi aydınlığa salardı. Taş patlasa ısıtardı.
Kelebek fitilin başındaydı ışık beyazlığı... ateş’e ışık ateşmiş, ışık ateşmiş. Işık ateştir kaynağından uzaklaştıkça aydınlıklaşırmış. Hicrinden aydınlaşırmış.
Kelebek ateşe veya ışığa girende; Ateşin alevi, aloyu ışık sandığımız, kelebebeğinde aydınlık sandığı: ATEŞ; kelebeği yakdı. Kül etti!
Öy’ün sireli ışığı sağ gözüm kırağındaydı. Veranda duvarı öyün arkasına gidince kısalıyordu. Perspektiftir dedim özüme. Aklım dağılmasın diye. Öy beyaz renkle eskiden boyanmıştı. Beyaz’ı matlığından çıkarsıyordum. Beyaz boya alalaşmıştı, diğer ne varsa; objeler gibi.
Öy’ün lambasını pencerenin ortasına asmışsınca. Oda tavanında kartonpiyerli daire vardı. Ornament’in merkezinde, özünü tullamıştı.
Ben oda’da, eyvan’da hayat’ın kapıda değildim. Suyun bu geç’esinde de değildim. Dağın kelleden manastırın, kalelerin dik’inde değildim.
Ben hayalimden ta o öye bağherdim.
"- Allah allah allah."
Otluğ bubaş söğütlere geler. Kuyu, kuyunun böhrenkleri danalar gelecek ve suvarlanacak. Uzun çatısıyla vedrayı çekti nöker.
Ambar çepere anırıdır. Ambarın anahtarı gelinde. Gelinin belinde gümüş kemer.
Nöker; hizmekar genç. Gelinhanımdan allah razı olsun. Azevel ağhorda çimizdirdi. Oğlu yaşında nöker. Nöker paklandı.
Öy, gece geceye, gece salğhtı. Gece salahanalığı bırak diyemedi. Mahcupca ırağa çekildi. Merek kapısı açık. Tuztaşı saltaş itler buraya bağlanmıştı.
Garaban; üç omuzluğu sekiye atıp getmişler. Kaz çuçulları kıçcik kaplarda denlenerdi.
Süt makinesinde kol durmuyor, sırayla çekiyor kadınlar sütü. Makine işi bitince temizlenmesi meşakkatli.
" - Dereye aparın kız... sene dedim Saltanat. Makineyi yıkayın!"
Saltanat Abla dereye gide dursun. Zaman gidemez dursun!
Nökerin eğninde asker parkası olduğu halde otluğda küsküynen tereğe şekil vererdi.
Ufak uşağ anırdan seslendi:
- Memiş Dayı parkayı kara’ya neye boyattın ki?
- Geçen sene inzbatlar beni yakaladılara. Erdemellilerin kavede. Sağolsun merkez karakolda Şükrü Başçavuş " Ola bunu siyaha boyatsana, boyatta yakalamasınlar seni
gene gene." dedi.
Kara parkalı Memiş Dayı. Ot sepeti dalında anırı beri geziniyor. Cem Karaca Aşhana’dan bağırerdi:
Her akşam o köşeye asılırdı o parka
Bir sabah onun sırtında çıktı gitti o parka...
Cem Karaca? Mehrali Dayıgilin bostanlık! Nuh’un gemisi yüküne döndüysede hayalim, ben bu yoldan dönmezem eye! eye, eyeee!
- Bu dünyadan ben birşey anlamadım yegenim. Sen yazersin! Var yaz aklan hatran degmesin birşey. Sen gene yaz! Anlarsan birşey, beri gel benede de!
Genç okuyordu. Karl Gustav Jung’un kitabı elindeydi. O kitabı okuyordu. Otluğda, söğüdün gölgesinde. Derenin boğazda. Asudelik serillikte, sakinlikte kitap okuma tekniği öğrenmişti. Okumuyor muydu.? Kafasına o dakka okuduğu girerdi.
" - Ben bu dünyadan gideli... gözümün perdesi inmemişti. Gözümün gördüğü o ağaç, gül ağaci mum ve mum alevi... hayalle Kollektif bilinç JUNG’un değerli buluşuyken onu Külli irade ve Cüzi irade kavramlarına yakın görüşümüz bir şayan-ı gerçektir.
Hayaller gerçek olmasaymış. Olmasaymış... hayal konstrüksiyon halinde olsaymış!
Herşey hayal kıvamında bilfiil... ah ne güzel olurdu. Şu gördüğüm kaya gördüğüm hayalle fersiz ve cansız... bu felde olsaymış taş, gaya, dokunduğumda.
Tecrübe ettiğimde, taş yuvardığımda taş. Hakiki ve sert. Koşullarıyla uğraştırıyor beni.
Gül gördüğümle mecazi haliyle kalsın. Gül hakiki manasıyla GÜL olmasın. Ömrü az olur.
Bilimle filanla isimlenmesin öylede istemem.
Gül bircek hayaliyle varolsun, bizide alsın, yol alsın, yoluna revan olsun.
..... Ete kemiğe büründüm. Yunus deyi göründüm. Don’dan don’a, transfigürasyon’a Yunus nice düşünürlerin ruhu ervahı ile evrilerek ete kemiğe?
Kollektif bilinç bize kendini eşzamanda buluş yaptığımızda görseter. Aynı zamanda televizyonun Amerika’da, Rusya’da, Japonya’da bulunmasıyla. Bilincin kollektif bir üssünün oluşuna kanaat getiriyoruz. Ve diyoruzki: Bu buluntular Cüzi iradelerdir. Külli iradeyse kollektif bilinç dediğimiz husustur.
Karl Gustav Jung Külli İradeyi Cüzi İradeyi bilirdi bilmezdi o konuya girmek istemem.
Eşzamanlı kelimesineyse DEM demeyip eşzaman diyerek DEM’in değerini erteleriz.