ASLINDA ZOR DEĞİL: yazacak bi şi de yok ki
geçmeyen nezlem dışında, bitmeyen paniklemelerim dışında hiçbi şi yok. sömestr tatilindeki çocuklar gibi sabah saatlerindeki çizgi filmleri filan izliyorum. ölmedim yaşıyorum. alışmaya çalışıyorum, zaten alışık olduğum şeylere üstelik. mutluyum ne diym. düzenimi kurunca, işler tıkır tıkır olunca, en bi güzel olucak.
bugün hava mis hem.
su akoor yolunu buloor bittabii.
artık aynı havadan bahsedioruz hem diğ mi?
bence hasta olmanın en guzel yanı cocuk gıbı tv deki abuk sabuk seylerı ızlemek:)