OSMAN TÜRKOĞUZ: 01/16/12
İzmir;16 Ocak 2012,
BEN, SENİ her şeyden önce tanıdım/
Duamdan sonra, âmindir adın!
Yalnızlık Tanrısal bir yüce duygu;
Düğüm, düğüm uzanıp SANA bağlanan.
Yalnızlık içimde sonsuz bir tutku,
Sonu da, başı da SENLE dağlanan.
Yalnızlık içimde bir garip türkü,
Güftesi, bestesi SENLE sonlanan.
Yalnızlık içimde bir sevda yurdu,
Tapusu, senedi SANA dayanan.
Yalnızlık içimde sürekli yazdır,
Ne alsam, ne versem hepsi de azdır.
Gönlümde sürekli sonsuz niyazdır,
Çaresi, dermanı SANA bağlanan.
Yalnızlık içimde sürekli kıştır,
Yolları yokuştur, sonu yokuştur.
Gelsen de eritsen buzları tümden
SENİNLE bir olmak bilsen ne hoştur.
İzmir;16 Ocak 2350!?
İYİ GÜNLER DİLERİM, O SİHİRBAZ DEV, DEMOKRASİYİ GETİREMEZSE, NE GAM! TÜM ATATÜRK DÜŞMANLARININ AKILLARINI BAŞLARINA GETİRECEK TEK ŞEY: BİZDEKİ ÇAĞDAŞ İMAN.
EMRİN OLUR YA SAHİP!
Fatma ile Temel, Karadeniz sahilinde gezerlerken; kumların içinde bir parıltı görerek onu aldıklarında, Alaaddinin lambası olduğunu fark etmişler. Kumlarını silerlerken lambadan bir Zenci Dev çıkarak, ellerini Fethullah Pek Gülmeyen karşısındaki politikacılarımız gibi, çaprazlama kavuşturarak:
“Emrin olur, ya sahip!”Demiş. Temel, Fatmayı beklemeden:
“Buradan Amerika’ya bir köprü yapasın!”Diye sertçe emrini verdiğinde:
“Bu mümkün değildir ya sahip!”karşılığını almış ve eydirmiş:
“O zaman Ülkeme demokrasiyi ve tüm Atatürk düşmanlarının da akıllarını başlarına getir!”Deyince, şu öneriyi almış:
“Köprü çift yollu mu olacaktı ya Sahip!”
Bir an bile tevaki, etmesinler.”ATATÜRK.
“ Milletime şunu tavsiye ederim; egemenlik hakkını mutlak olarak, hiç kimseye, T.B.M.M’SİNE bile VERMESİN!” ATATÜRK“ “Her millet, lâyık olduğu şekilde yönetilir “ Montesgieu
“Cumhuriyet, kökü Erdeme dayalı bir idaredir.
Sultanlık, Korkuya, Tehdide dayalı olduğu için Korkak, Alçak, Sefil, Rezil insanlar yetiştirir. Aradaki fark bundan ibarettir.”Mareşal Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK.
“Nazi Almanyasından Profesör Dr. Rahmetli Papaz Martin Niemöller’in hatıra defterinden:”Önce sosyalistleri topladılar, sesimi çıkarmadım; çünkü ben sosyalist değildim. Sonra sendikacıları topladılar, sesimi çıkarmadım; çünkü sendikacı değildim. Sonra Yahudileri topladılar, sesimi çıkarmadım; çünkü Yahudi değildim. Sonra beni almaya geldiler; benim için sesini çıkaracak kimse kalmamıştı!”
“Mihrivarakı kim okur, kim dinler!”Okumayan ve dinlemeyenler de sonunda inim, inim iniler! Ostüzü.
Bugünkü Vatan Gazetesinde tehlikeli gidişimizi işleyen iki önemli yazı okudum: Sayın Can Ataklının yazısını aynen aktaracağım. Sayın Mustafa Mutlu da önemli bir kitabı okumamızı önermiş. Maaş artışını alabilirsem bu kitaba da erişmiş olacağımı şimdiden itiraf edebilirim. Kitabın adı: “İktidar uğruna demokrasiyi feda edenler…” Kitabın adı da:”Demokrasiden Diktatörlüğe!”Yazarı da ünlü Diplomat ve siyaset adamımız Sayın ONUR ÖYMEN’DİR.
Sayın Mustafa mutlu yazısını şöyle bir öneri ile sürdürmüş:”Evet;bu kitap,bir “yeni başlayanlar ya da unutmak üzere olanlar için demokrasiye giriş” kitabı.Antik Yunan’da demokrasinim doğuşundan başlıyor;felsefedeki yerine,tarihteki örneklerine kadar derin sorgulamalara giriyor.Almanya örneğinde olduğu gibi,”demokrasinin diktatörlüğe”dönüşebilme tehlikesini,bütün ayrıntılarıyla inceliyor.Ne yalan söyleyeyim;”hitler dönemindeki “yargı bölümünü okurken kendimi,kulağımı üç kez çekip ,dudaklarımla boşluğa öpücük atarken ve masaya üç kez vururken yakaladım.Bu bölümden kısa bir alıntı: 1934-1939 yılları arasında 3 bin 400kişi,Özel Halk Mahkemeleri’nde yargılandı.Bunlarıın çoğu sosyalist ya da komünistti.İktidara darbe planı suçundan dolayı birçok ölüm cezası verildi,bu cezaların yüzde 90’ı infaz edildi.Sadece 1938’de infaz edilenlerin sayısı 117 kişiydi.Giyotine gönderilenler arasında 19 yaşındaki gençler,kadınlar ve eski milletvekilleri de vardı
“Demokrasi ile gelenler, iktidarlarının ilk aylarından beri hukuksuzluk, şiddet ve zulüm yoluyla güçlerini kanıtlıyorlardı. Mahkemeler vardı ama tarafsız hâkimler yoktu. Hukuk, Nazi rejiminin emrine girmişti. Alman halkının elinde kalan son hürriyet susmak ve hiçbir şeye karışmamak hürriyetiydi. Peki; Alman halkı buna ne tepki gösteriyordu? Hiçbir tepki gösteremiyordu. Çünkü artık Almanya’da bir korku imparatorluğu egemen olmuştu. Tepki göstermeye kalkanların akıbetlerinin ne olacağı belliydi.”Tarih, demokrasiyi umursamadıkları halde, onun sağladığı olanakları kullanan, yani seçim yoluyla iş başına gelen diktatörlerle dolu. Bunların ilk işi de”daha güçlü demokrasi”laflarıyla halkı kandırıp, demokrasiyi yok etmek olmuş.Eğer aceleci değilseniz.Demokrasinin dünyadaki ve Türkiye’deki öyküsünü”ders”gibi okuyup,öğrenmek istiyorsanız,bu kitap sizin için yazılmış.Acele etmeyin,sindire,sindire okuyun.”
“kitap bittiğinde,ülkemizde bugün yaşanan bazı gelişmelerin perde arkasında yatan etkenleri daha net bir şekilde göreceksiniz.”Sayın Mustafa Mutlu,mutsuzluğunu böylece dile getirmiş.Şimdi de tüm boyutları ile Sayın Can Ataklıyı okuma sırası geldi.Sonra da bendenizin çok yıllar önce yazdıklarım sırasındaki yerini almış olacaktır.
“Karşı devrimi demokrasi diye yutturuyorlar”
“Sevgili okurlar; bu hafta sizlerle 10 yıla yaklaşan AKP iktidarının Türkiye’yi dönüştürme çabaları üzerine sohbet etmek istiyorum. Değişim adı altında demokrasi sosuyla sunulan büyük dönüşümün başarıya ulaşması halinde yaşayacağımız tehlikeye dikkat çekmek gerektiğine inanıyorum. Halkın üzerindeki ölü toprağı kalkmazsa zengin görünümlü ama özünde bir Arap şeyhliğinden farklı olmayan bir ülke haline geleceğiz.
Hepinize iyi haftalar dilerim.” Şimdi de sıra bendedir:
Asya’daki Türk illerinden, her sene, çeşitli mallarla birlikte, 2000 yiğit OĞUZ TÜRK’Ü köle olarak -Mısır’a satılırdı. Mısır ordusuna asker olarak giren bu yiğit OĞUZLAR, Mısır’da iktidarı ele geçirmişlerdi.
Bolivya’da; Hava Orgenerali Bariantos; diktatörken, Arjantinli Tabip Teğmen Che Guevera-Çe Gavera-Marksist bir darbe düzenlemekteydi. Bir Kıta Çavuş’u tarafından vurularak öldürülen Che Guevera’nın yanında; Regis Debrey adında bir Fransız Marksisti bulunuyordu. Bu kimse, hapislere girdi, çıktı ve en sonunda, Fransa’ya döndü. Döndü de döndü ve öylece döne kaldı. Başka türküler çığırmayı denedi. Fransa’ya baktı; komşu ülkelere baktı. Bir laf etti ki demeyin gitsin:
Bu sistem; halkın daha mutlu, daha esenlikli bir yaşam düzeyine çıkması için kurulmuştur ve bu amaçla da işlemesi gerekmektedir. Yoksa Demokrasi, Cumhuriyetin getirdiklerini silip, süpürmek için değildir. Ama Mareşal Gazi Mustafa Kemal’in bir özdeyişine uyarak! Çocuklarını gözetip, alt tarafı bir GEMİCİK alanlara da fazla yüklendiğimizi üzülerek görüyorum! Ne demişti O Büyük Liderimiz:
“Bir şahsın yaşadıkça memnun ve mutlu olması için lâzım gelen şey, kendisi için değil, kendisinden sonra gelecekler için çalışmasıdır!”
Bulgarlar için söylenmiş olan bir şiiri, iç politikada söyletmezler ve dahi, Cumhuriyetin diğer siyasi değerleri aleyhinde kullanırsanız, defterinizi de dürüverirler. Yoksa Demokrasi bazılarının sandığı gibi, her hangi bir istasyona gelindiğinde, terk edilecek tren de değildir. Fransız Cumhurbaşkanı olarak seçilmiş olan Jerome Bonapart’ın oğlu ve Napolyon’un Yeğeni,1851’de demokrasi trenini İmparatorluk durağına çekmenin cezasını çekmişti. Nasıl mı çekmişti: Prusya Şansölyesi Prens Bismark’ın bir oyunu üzerine Prusya’ya savaş ilan ederek, Sedan’da 120.000 Fransız askeri ile Mareşal Barnart Helmuth Von Moltke’ye teslim olmuştu. Beş ay kuşatmada kalan Paris halkı da fareleri, kedileri ve Paris hayvanat bahçesindeki hayvanları bile yemişlerdi. Sonunda da teslim olmuşlardı.
Hayır. Arap’ın ulusal yazısı mı? Bin kere hayır! Nebatilerden kopya, çivi yazısının teyze çocuğu!
Cumhuriyete ve cumhuriyetin getirmiş olduğu güzelliklere ters düşen söz ve eylemleri, ”demokrasidir, napalımla!” kabullenemezsiniz. Bir kişinin kendisine çeşitli unvanlar verdiği bir yönetim biçimi de değildir Demokrasi. Bulaşıkçı Onbaşılıktan, Londra pazarlarından satın aldığı nişanları göğsüne takarak Mareşal olan idi Âmin’in yönetimi de değildir Demokrasi! Tüm bunları
“Sait’i Kürdi’yi dinleselerdi, bunlar başımıza gelmezdi;” ÖĞRETİM BİRLİĞİ YASASINA NE GEREK VARDI!” Diyen politikacı, Milli Eğitimimizin başında bulunmuştur.
“Laik, dinsiz Mustafa Kemal rejimini yıkıp, Kuran’a dayalı ŞERİAT REJİMİ GETİRMEK İÇİN, VAR GÜCÜMLE ÇALIŞACAĞIMA BÜTÜN MUKADDESATIM ÜZERİNE YEMİN VE KASEM EDERİM!”diyen politikacı, tarikatçılarla ve Harici bedhahlarla kol kola ve en yüce yerdedir.
Lozan-Besançon arasındaki tren ile Lozan’dan dönerken, bir Fransız demiryolu müfettişi ile tanışmıştık. Bu Sayın Müfettiş, bizim Türk Jandarma subayı olduğumuzu öğrenince bizimle çok ilgilenmişti.”Ülkenizdeki tüm olayları üzüntü i,le izliyorum. Ülkenize döndüğünüzde, komutanlarınıza vereceğiniz rapora burada anlatacaklarımı da yazmanızı istiyorum; diyerek anlatmaya başlamıştı:
“Sizdeki toplu sözleşmeler, ülke ekonominizi kısa sürede batırır.Hiçbir gerçek hesaba dayanmayan aşırı zam isteklerini karşılamak,yeni vergilerle işsizlerin üzerine yıkılır.Gerçek toplu iş sözleşmeleri,bir işletmenin senelik girdisinden tüm çıktıları çıkarılarak,elde kalan kârın paylaşımı üzerine yapılır!”O sıralarda;pireli lastik fabrikasında;yıllık (250.000)TL.Zam isteyen işçiler,bir İtalyan Mühendisi öldürmüşlerdi.Kıdemli jandarma Binbaşısı olarak ta benim senelik maaş tutarımL12.800)TL.idi.
“Yeryüzünde en şanslı ulus Türk ulusudur. Bitmiş ve tükenmiş olan bu Ulus; Atatürk sayesinde, Avrupa ile arsındaki 500 seneyi bir kalemde aşmıştır. Biz de Fransız tarihinde, geriye dönüş hareketlerini çok yaşadık.1950’den sonra ve günümüzde, sağ iktidarlar geriye dönüş hareketinde çok ivme kazandılar ve birçok çağdaş mevzilerinizi de ele geçirdiler. Burada iki motif kullanılmaktadır:1*-Din,2*-Komünizm korkusu. Komünizm korkusu, komünistlikten daha tehlikelidir. Biz bile; İkinci Dünya Savaşında, Komünizm korkusu ile ve Hitler emrine Rusya’da savaşmaları için iki tümen asker verdik. Sağ iktidarlar, demokrasiden yararlanarak, hemen aldatabilecekleri cahiller kitlesini-inalfabet-yaratırlar ve sayılarını da artırırlar!”
Bendeniz, Ankara’ya indiğimde çok beğenileceği umudu ile sosyal içerikli bir rapor yazdım. Haberalma dairesi başkanı Atatürk Mustafa—kaşları Mustafa Kemal’in kaşlarına benzediği için, kendisine bu ad takılmıştı-Beni çok acele görev yerim olan Uşak’tan Ankara’ya çağırdı ve o kalkık kaşlarını daha da kaldırmış olarak:
“Ula Oğlum, Osman’ım bu doktora tezi midir?” Demişti.
Bendeniz o zaman Büyük Alman Filozofu Friedrisch Wilhelm Nietzsche’nin—NİŞİ’NİN-- şu tanımını okumamıştım:
“Cahil bir toplum, özgür bırakılıp kendine seçim hakkı verilse dahi hiçbir zaman özgür bir seçim yapılamaz. sadeca seçim yaptığını zanneder. Cahil toplumla seçim yapmak, okuma yazma bilmeyen adama hangi kitabı okuyacağını sormak kadar ahmaklıktır. Böyle bir seçimle iktidara gelenler, düzenledikleri tiyatro ile halkın egemenliğini çalan zalimle madrabaz hainlerdir.”
Sonra da; Taksim meydanında; bir televizyon kanalından, genel kültürlerini tüm dünyaya utanmadan ve dahi sıkılmadan yayan “GENEL İRADE” sahiplerini dinledikçe; NİŞİ’NİN ruhuna Fatiha okuyorum. Ben, yine bir bilginin ruhuna dua ediyorum! Bir Müslüman ülkeyi istila ederek halkını öldüren, çoluk, çocuk demeden ırzlarına geçenlerin, memleketlerine salimen dönmeleri için dua etmiyorum!
Gönderen OSMANTURKOGUZ zaman: 13:52 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar