04-03-2008, 19:29 #1
1. Vuku-ı ma asi ve vucud-ı zelel zamanında noksan-ı reca emel igtirar-ı ta at ve itimad-ı amel itmenin alametindendir.
İtimad-ı ta ate oldı delil
Ma siyyet vaktinde noksan-ı reca
Fe i la tün Fe i la tün Fe i lün
2. Ey muhatab Cenab-ı Rabbü l Erbab seni bu alem-i hikmetde pa-bend-i ala ik u esbab olarak istihdam ve istıksab itdiği halde hahisger-i terk ü tecrid ü inziva-gir-i tefrid olmak, mücerred nefs-i hıyel-perdaz-ı dena etin şehevat-ı hafiyesinden bir şehvet ve cezbe-i Rahman seni ala ik-i ma-sivadan tecrid iderek hususiyet-i mahsusa ile mutmainü l-vicdan eylediği halde mümtesik-i ezyal-i esbab olmak da medaric-i mi rac-ı tecelliyatdan tenzil ü inhitat-ı himmetdir.
İkame itdigi halde seni esbab içinde Hak
Taleb-kar-ı tecerrüd olduğın bir gizli şehvetdir.
Tecerrüdle dahi ali iken kadrin senin el-hak
Tevessül eylemek esbaba da tenzil-i himmetdir.
Me fa i lün Me fa i lün Me fa i lün Me fa i lün
3. Himem-i Sabıka Cenab-ı Kird-gar’ın mukadderat-ı Subhaniyyesi esvarını hark u tahribi demez.
Ne kadar olsa mü esir-i himmet
Yine sur-ı kaderi hark idemez
Fe i la tün Fe i la tün Fe ilün
4. Ey mürid-i Salih tedbir-i umur-ı dünyadan kendini müsterih kıl! Zira tedbir vabeste-i irade ve takdir-i ilahi olduğundan gayrın kendüsiyle senden tulayı kaim oldugı şey ile sen nefsin içun kıyamı iltizam itme!
5. Ey salik-i tarikat: Evvelen senin içün mazmun olan rızk-ı makdurda ictihad u gayret ve sendten matlub olan amel ve ibadetde tekasül ve rehavet a ma-yı basiretine delalet ider bir keyfiyetdir.
Rızk-ı mazmunda gayretle ibadetde kusur
Oldı kör oldıgına dide-i kalbin burhan
Fa i la tün Fe i la tün Fe i la tün Fa lün
6. Ey Talib: Duada ilhah ile beraber zaman-ı atanın ta ahhuru senin ye s ve teessürini mucib olmasun; Zira Cenab-ı mucibe t-deavet icabeti senin muhtarın olan şeyde degil seninçün ihtiyar ittigi yerde ve senin murat ittigin anda degil kendi irade buyurdıgı zamanda zamin ü mütea ahhiddir.
7. Ey saliki Hakkani: Zamanı mu ayyen olursa da yine emr-i mev udun adem-i vuku ı seni sıdk-ı va d-i subhaniyede reyb ü iştibaha düşürmesün. Zira bu iştibah cümü ayn-ı basirete ve humud-ı nur-ı şerirete sebeb ü günah olur.
8. Ey sebk-han-ı mekteb-i irfan ferman-ferma-yı zemin ü asman hazretleri! Gayet-i metalib-i seniyye ve nihayet-i me rab-ı Aleyh olan maarif-i ilahiyeden bir kayupı seninçün feth ü küşad ittigi vakitde kıllet-i amele gayrı ehemmiyet virme. Zira Rabb-i izzet, işbe bab-ı ma rifeti ancak, kendini sana bildirmek ve seni neşvedar-ı feyz-i tecelli ve inayet itmek içün açdı. Bilmez misin ki bu tearrufun mu ti ve faili zü l-fazli l-Azim olan Allah ve a mal-i zahirenin muhdi ve amili senin gibi bir abd-i pür günahdır. Şu halde fazl-ı rububiyet olan ma rifetle tekaddüme-i ubudiyet olan ibadet nasıl kabil-i kıyas olur.
9. Ecnas-ı amalin tenevvü ü ahval-ı kalbiye ve varidat-ı maneviyenin tenevvü ünden naşidir.
Tenevvü itmeseydi dilde ahval
Tetavvu eylemezdi cins-i amal
Me fa i lün Me fa i lün Fe u lün
10. Amal-i zahire, suver-i kaimedir. Anın ervahı sırr-ı ihlasın anda bulunmasıdır.
Suver-i ka ime oldu a mal
Ruhdur onda vücud-ı ihlas.
Fe i la tün Fe i la tün Fa lün
11. Ey talebkar-ı sünbüle-i ibadet olan insan! Tahm-ı vücudını arz-ı humule defn eyle! Ya ni bi-nam nizan ol! Zira hak ile yeksan olmayan habbe, nabit olursa da nafi olmaz.
12. Şehsuvar-ı kalbe mizmar-ı tefekkür ve hayrete bi d-dühul at oynatmak için nasdan uzlet kadar hiçbir şey nafi ve müfid olmadı.
13. Ayine-i vicdan suver-i ekvan ile muzlim ü gubar-ı alud-ı isyan iken nasıl mücella ve infilak-ı ara-yı irfan olur. Yahud şehevat-ı nefsaniye ve huzuzat-ı hayevaniye ile mükebbel ü pa-bend-i tul-i emel iken ser-menzil u vuslat u halce-gah u vahdete nasıl yol alır? Yahud hades-i kübera-yı şehavat u cenabet-i gafletden tathir-i zat itmedigi halde huzurullah a duhul ü müşahede-i cemale vüsüli aceba nasıl ümidi der?
İntiba ı suver-i halk ile muzlim ü vicdan
Nur-ı hak anda ne keyfiyetle olur berk efşan
Yol alır mı aceba hakka esir-i şehvet
Olmayan pak ola mı dahil-ı bezm-i hazret
Fehm-i esrar-ı ilahiyi nasıl eyler ümid
Tarik-i tövbe olan abd-i günah-kar-ı anid.
Fa i la tün Fa i la tün Fa i la tün Fa i lün
14. Cem i mükevvenat, mahz-ı adem ü zulmet olup ancak tecelli-i hudayı bi-endad anı inare ve icad itdi. Her kim mükevvenatı görür de mükevvetda ve mükevvenat ile beraber veya mükevvenatdan evvel veya sonra Cenab-ı Halku l-Kainat ı müşahede itmez ise şüphesiz vücud-ı envardan mehcur u sehab-ı ekvan u asar ile şümus-ı maarif-i ilahiye de andan mahcub ve mestur oldı.