“Sorunlarıma çözüm bulamıyorum. Sorunlar bir iken iki, iki iken üç oldu. Her şey ters gidiyor. Sanki tuttuğum dalı kurutuyorum. Nerde hata yapıyorum bir bilsem sanki çözebilirim. Ama yoruldum, tükendim ve artık istemiyorum. Artık insanlarla olmak istemiyorum, onların imalı küçümseyen, dalga geçen davranışları ile uğraşmak istemiyorum.”
Bu düşünceler 35 yaşında evli ve iki çocuk sahibi bir annenin sözleridir. Bazen hayat yorar. Durup dinlenmeden mücadele ederiz. Öyle ki savaştıkça yorulur, yoruldukça uzaklaşırız. Hele ki Türk toplumundaki örf, adet ve gelenekler ile modernize olmaya çalışan aile kültürü, bedeli, aile üyelerinden birine keser. Bir Çin Atasözü şunu der;“ailenin gücü, en zayıf aile üyesinin gücü kadardır”. Sen ki kendini gizleyip görünmezleştirdiğinde , önceliği çocuğuna, yakınına verdiğinde sanma ki onlar daha güçlü olacak.