Karma ve İşleyişi
Karma yasası; geçmişte yapılanların sonuçlarıyla şimdi karşılaşılması şeklinde tanımlanır. Doğal olarak şimdi yaptıklarımızla da gelecek karmalarımızı oluşturuyoruz. Karma'yı eylemlerimizle birlikte niyetlerimizi de içeren bir bütünlük içinde değerlendirmek daha doğru olur. Karma, deneyimlerimizi nasıl algıladığımızla ve nasıl kabul ettiğimizle ilintilidir. Karma bizi hep daha iyiye, daha sevgi dolu, şefkatli, tüm varlıklara saygılı ve anlayışlı olmaya yönlendiren bir sistem, bir kanunlar dizisi gibi çalışıyor.
Ruh, fiziksel bedenin ölümü ile birlikte bedenden ayrılırken ölüm anındaki duygu, düşünce ve fiziksel etkilenmeleri de tıpkı bir ekli dosya gibi taşıyarak ruhsal aleme geçiş yapıyor. Ruhlar fizikî bedenin ölümüyle ruhsal aleme geçerken rehber varlıklar tarafından karşılanıyor. Orada sevgi ve şefkat ile özenli bir bakım görüyorlar. Ardından ruhsal rehberleri ile geçmiş yaşamı tüm yönleriyle değerlendiriyorlar. Ruhun o yaşamda nerelerde olumlu nerelerde eksik ve yanlış seçimler ya da eylemler yaptığını çok ayrıntılı bir şekilde gözden geçiriyorlar.
Ruhsal alemde her şey; tüm duygular, düşünceler, eylemler özellikle niyet ekseninde açıklıkla değerlendiriliyor. Bu açıklığın içinde bir şeylerin gizlenmesi mümkün olmamaktadır. Daha sonra ruh ait olduğu ruh grubuyla buluşur. Yapılan çalışmalara katılanlar bu buluşmayı yeniden ev'de aile ile birlikte olunan sevinç dolu bir kavuşma anı olarak tanımlıyor.
Ruhsal alemdeki en önemli aşamalardan biri de; o varlığın geçmiş yaşamının deneyimli bilge ruhların oluşturduğu bir konsey tarafından değerlendirilmesinin yer bulduğu süreçtir. Bu bir çeşit Karmik Komite'dir. Bu komite belli sayıda ışık varlıktan oluşur. O ruhun ilerlemesini gözden geçirir. Bu varlıklar aynı zamanda, o ruhun bu geçmiş yaşamını da planlamışlardır. Konsey üyeleri, o geçmiş yaşamda planlanmış olandan nerelerde nansıl sapma ve ayrılmaların meydana gelmiş olduğunu, o ruhun nerelerde gelişme ve ilerleme kaydettiğini belirtirler. Bir sonraki bedenlenmeye hangi gelişim aşamalarının kaldığını, o ruhun tamamlanmaya, geliştirmeye ihtiyacı olan ne varsa onları tamamlamak yolunda cesaretlendirirler.
Konseyle yapılan görüşme sonrasında bir sonraki bedenlenmeyi seçme aşamasına geçilir. Yeni beden seçimlerinin çeşitli olasılıklarından söz edilir. Bilgilerin bir bölümü bu beden seçeneklerini önlerinde, bir bölümü de bir ekran üzerinde görüldüğünden söz eder. Ruh bu bedenlerin içinde olmayı telepatik olarak deneyimleyerek birini seçer. Böylece o varlık ruhsal gelişimini ilerletmek için ihtiyacı olan bedeni, yaşam koşulları, ülkesi, ebeveynleri, eş ve çocukları, işi de dahil seçmiş olur.
Sonraki aşama ruhun bedenlenmeden önce son bir şifa enerjisi alarak yeniden bedenlenmeye hazır hale gelmesidir. Varlık bir önceki yaşamından getirdiği ekli dosyayı yeniden bedenine taşır. Ve bu ekli dosyadaki, düşünceler ve fizikî etkiler bir sonraki yaşamda uygun tetiklemelerle canlanır. Canlanmanın amacı; bir önceki yaşamda oluşan ruhsal, zihinsel ve bedensel yaraları yani yarım kalan deneyimleri affederek, af dileyerek, şefkat, sevgi ve anlayış göstererek tamamlamaktır. Böylece öğrenmeye ve ruhsal olarak gelişmeye devam edebiliriz.
Ruhsal alemde bu standart sürecin dışında işlemlere tabi tutulan ruhlar da vardır. Bedenliyken başkalarını incitici davranışlarda bulunmuş olan varlıkların ruhsal alemde, epey bir süre diğer varlıklardan ayrı tutuldukları anlaşılıyor. Bu uyumsuz ruhlar bir yalıtılma süresinin ardından bedenli bir uygulamayla temizlenmek üzere yer yüzüne dönüyorlar. Bu varlık, karşı tarafa verdiği zararı anlayabileceği, kavrayabileceği yönde bir yaşama geçer. İntihar edenler ise, bedenlendiklerinde, ruhsal alemde seçmiş oldukları zorluklarla başa çıkamadıkları için bir sonraki bedenlenmede yine aynı zorlukla karşılaşmak durumundadırlar. Ta ki o dersi öğrenene kadar. Özgür irade ile seçilmiş olan yoldan sapmak aslında ruhsal kopukluğa yol açan bir durumdur. Ana yoldan çıkıp ruhsal bağlantıyı yitiren ruhlar içsel olarak huzursuz olurlar ve bir türlü derin mutluluğu yakalayamazlar.
M. Sadi Değişmen