Yine Üzgün Gibiyim
20 Kasım 2017 Pazartesi Saat:
09:08Anlat Zeynep Neler Gördün?
13:42Çocuklarla El Ele İmam Hüseyin'e (a.s)
13:25EHLADER'den Taziye Mesajı
13:12Erbain Yürüyüşü ve Iraklı Çocuklar
13:05Müebbed Aşka Talip Bir Gözyaşıyla
12:50NÜRNBERG'de Erbain Yürüyüşü
13:43Bir Zamanlar Bir Türkmen Kentiydi Erbil + FOTO
11:29İsrail'de Durumlar Fena
Çölün sessiz yüreğinde başını kuyuya sokup ağlayan Ali'nin (a.s) iniltilerini duyar gibi...
Yine üzgün gibiyim… Derdimin rengini kattım yine gecemin matemine…
Ey kara bahtımın yıldızı, çıkar artık şu hançeri dertli yüreğimden!…
Artık her anım, derdinden Leyla oldu.
Sevda çöllerinde sararıp soldum…
Firar etmek isterken ebedî yurduma, derdinden şu dünyanın, çıkmazlara koydun beni…
Sevdan yaman bir çileymiş! Kader bu ya, çekenler hep dile düşermiş.
Bir ömür hüsran ile doldu.
Vuslatına başka bir yol yok gibi.
Sus artık nazlı yârim, sus. Ne olur sus artık.
Demek ki sen, seni seveni yakar yandırırsın.
Seni severken böyle güzel, biliyorum sen istersen en zor işler kolay olur.
Kalbime bir yol ver ey ay yüzlü aşkım!
Ufacıkken bile sana sevgimde bir güzellik, bir başkalık vardı hep.
Sana olan aşkım azalmadı, bak hep çoğaldı.
Ne zaman baharlar gelse, ilk hâlim gelir aklıma.
Ne güzeldi o ilk yaratılışım!
Yollarına bakar, bir gün gelirsin diye bakıp bakıp ağlardım.
Sen öğretmiştin bana her ağlamanın sonu gülmektir diye…
Çocukluk dönemim bütün çocuklar gibi altın çağımdı.
Arılık, sevgi ve mutluluk dönemimdi benim de. Çocukluk yıllarım işte böyle geçti, anılarım birden gözlerimin önüne geldi.
Özellikle gençliğim bütünüyle mutlu geçti. Başım kitapların arasında, gönlüm gökyüzünde, bedenim tutuk evinde gibiydi. Hep içimde bir ses bana bir şeyler anlatmak istercesine. Yazın başlangıcı, okulların sonu, tatil yaklaşmıştı. Ne güzel bir başlangıç, ne güzel bir son!…
Her yıl ilkyaz başlar başlamaz, büyük bir istekle beklediğimiz o an tatlı, coşkulu bir andı.
Her yıl olduğu gibi bu yıl da umutlandırıcı sıcak ve sevimli yaz tatilimiz gelmişti.
Bizi kentin yabancı tutuk evinden, kendi özgür yurdumuza, kendi serbest dünyamıza (neyistanımıza)
Neyistan: Kamışlık, benim kesilmiş olduğum yer; yazgının, yaşamın, alınyazımın kamışlığı.
Çöl: Bir coğrafya, insanlık tarihinin hayat yurdu, dünyanın bir parçası. Çöldeyken kendini başka bir dünyadaymışsın gibi düşünürsün. Doğa ötesini görür gibi olduğumuz yer, yokluğun engin ruhu, ölümün kabri, korkunun kol gezdiği yer, yolları yalnız göğe açılan, gökyüzü. Dileklerin yeşil çölü, okşayışların duru ve sessiz pınarı, mutluluğun kucağı, temiz ruhlar ile meleklerin gezinti yeri.
Çöl: Masalların hep ondan söz ettiği yer. Çölde bakmak güçtür. Çölde gölgeye tapılır, güneşe değil.
İnsanlar gündüz değil, gece yol alır.
Gündüzlerden çok gece sevilir orda.
Gün batışı, serin coşturucu gecenin başlangıcı olur. Hayat orada hep geceyle başlar.
Çölün karanlık göğü yorgun gönüllere, feyiz yağmurlarını gaybî bir şekilde yağdırır. Orada ruhun ağlamaklı iniltilerini duyar insan. Aynı o çölün sessiz yüreğinde başını kuyuya sokup ağlayan Ali'nin (a.s) iniltilerini duyar gibi.
İşte yine gece başladı. Köyümüzde ışık yoktu. Ay ışığından alıyordu köyümüz ışığını.
Yazın durgun gece yarısıydı. Ben daha yedi yaşında bir çocuktum. On yıl yaz boyunca gökteki yıldızlara bakıp bakıp düşler kurardım, yıldızlarla konuşmalara dalardım.
Her gece evimizin toprak damında yoksun bakışlarla, bütün çocuklar gibi ben de gökyüzünü seviyor, yıldızları tanıyor, her gece damdan gözlerimi bu şaşırtıcı, eğlendirici ve güzel görüntüye dikiyordum.
Saatlerce kendi kendime çocuksu bakışlarımı, gökyüzünün derinliklerine bırakıyordum.
Yine bir gece kendimi dama atmış gökyüzünü izlemeye dalmıştım. Elmas kanatlı kuşlar olan güzel yıldızları izlemeye koyulmuştum.
Yine o gece ay okşayıcı parıltısıyla her yeri ışıklandırmış, saman yolu da görünmüştü.
Ben ise oradan saman getiriyorlar zannedip bunların yolda düşen samanlar olduğuna inanıyordum. Saman taşıyan köylüleri gördükçe, hep aynı şeyleri düşünüyordum.
Daha sonraları öğretmenim benim böyle düşündüğüme gülüp, 'Yok canım yavrum, oluşan sürtüşme sonucunda ateşlenip yok olan kırık dökük gök varlıklarının kalıntılarıdır.' demişti.
Her üst sınıfa geçtikçe çöle ilgim azaldı. Bu yılki gidişimde tatil boyunca gökyüzüne dönüp bakmadım bile. Hep yere baktım.
Çocuksu temiz düşlerimin kelebekler gibi uçuştuğu renkli çiçeklerle dolu mis kokulu dünyam ben büyüdükçe soldu, içimi tanrıyla dolduran bütün güzel duygular bir bir kayboldu.
Bu ağrısız, gönülsüz beynin zehriyle soldu…
İçimi Tanrı’yla dolduran bütün güzellikler bu çıkarcı sosyal varlığa bulandı… Sanki gökyüzü kandırıcı mavi, yıldızlar göz kırpan sonra aldatan; ay artık tutsak gönüllerin her geceki buluşma yeri.
Çölün ay ışığında artık vahyin ışığı yok.
Her şey çıkar olmuş. Biri bunu tırmalıyor, biri şunu gagalıyor.
Temiz çocuksu yıllarımın o güzel gece yolculuğunun anılarını düşünürken, aniden içimde bir ses yankılandı:
Ey bu habersizler dünyasında.
Körler ve sağırlar gibi yatan sen!
Bak bülbül güller bahçesinde.
Seher kuşları senin uyanman için ötmede.
Ey gece ve gündüzün sahibi, yine yalnızlığımı unutturan gecem bitti.
Ey canım, şu kalbime bir merhamet et!
Aşk ateşin bütün vücudumu kapladı.
Yaş-kuru demeden evimi yaktı.
Her ne kadar sırrımı gizlediysem de
Bu ağlayan gözlerim beni ele verdi.
Yine Üzgün Gibiyim,
Ağlamak Vakti Akan gözyaşları, yaşına, cinsine bakılmaksızın insanlar ümit olur aynı zamanda...
Ehl-i Beyt Şairi Şehriyâr Asıl adı Muhammed Hüseyin Behcet-i Tebrizî olan şairimiz, şiirlerinde kullandığı Şehriyar mahlası ile tanınır. Azeri Türklerinden olan İranlı şair, şiirlerini h
Goethe ve Hz. Muhammed "Batılı Yazarın Doğu Divanı" Batı Dünyası'nın gelmiş geçmiş en büyük edibi olarak kabul edilen J.W. Goethe (1749-1832), 'İnsanlık her şeyini Hz. Muhammed'e borçludur' derken, hem kendi çağd
Bizim Şahidimiz Sensin Efendim Mehmet Demirer (Şiir)
Selam Ey Sahip Zaman Musa Aydın (Şiir)
Zeyneb-i Kübra Mehmet Demirer (Şiir)
Attar ve Fuzuli Orta çağda İslam uygarlığının tekamüle eren zengin edebiyatı üç dilde yani yayılıp şöhret bulmuştu...
Ölmedi Ölmeyecek... Mehmet DEMİRER (Şiir)
Nobel'de Müslüman Eleştirisi Oscar ödülü adayı; siyah bir adam için İslam karşıtı önyargı alışılmadık bir durum değildir.
İmiş (Şiir) Mehmet Demirer
Aşkına Muhammed'in Hep Erenler geldiler, dergaha yüz sürdüler
İmamıma Arzuhalim... Bir kez daha dalıyor gözlerimiz Medine'ye doğru, gelmeni beklediğimiz, bekleyişin içinde olduğumuz diğer günlerde olduğu gibi
Akif'in Dilinden Mevlid Gecesi Allah için, ey Nebiyy-i mâsûm, İslâm'ı bırakma böyle bîkes, İslâm'ı bırakma böyle mazlûm.
Ya Nebi, Şu Halime Bak! Ne bitmez olsa tahammül, onun da bir sonu var...
Musa Aydın'dan Erbain Şiirleri Erbein geldi yine, dertlerimiz tazelenir, Kerbela'nın gamıyla kalplerimiz parelenir.
Anadolu Tasavvuf Şiirinde Kerbelâ Haksızlık gördüğünde hakkını aramayan, hakkıyla birlikte şerefini de kaybeder...
Aşıklar Mülküne Sultan HÜSEYİN İmtihan değişir kişiye göre, adından da belli belalı yöre, her ne kadar derin olsa da yara...
Bugün Mah-ı Muharrem'dir Âşıkınîn dîde-i giryânı kan ağlar bugün. Hâsılı feryâd edüb cümle cihan ağlar bugün...
Yusuf Kıssasındaki Sır Allah'ım! Sabrımın tek sebebi Senin her şeyi gördüğünü bilmemdir
Seversen Ali'yi Değme Yareme Pir Sultan Abdal (Şiir)
Erbain YürüyüşüFahri Toy18-11-2017
Fedek Arazisi'nin Gasp Edilmesi (I)İsmail Aras08-11-2017