Meraklısı için Resim Sanatı, Eğlenceli Etkinlik Programı hediyeli. Kedi Dediğin Havlar mi Hiç! Tekir, insanlar tarafından sevilmek istiyordu. Baktı insanlar köpekleri sadık dostları ilan etmişler.. O zaman ben de havlarım, diye düşündü. Havladı havlamasına ya, havlamak onu bir köpek yapmadı. Ne kadar köpek taklidi yaparsa yapsın, onun bir kedi olduğu gerçeği değişmedi. Sonunda anladı ki, olduğu haliyle de hayli sevimli bir canlıdır kedi. Havlayan kediler... Apartmanın en üst katında yaşamak isteyen hamamböcekleri... Bir aslanla bir karasineğin dostluğu... Popüler sincaplar, tavşanlar... Bir kız tarafından öpülmek istenen kurbağalar. Elması yenince evsiz kalan elma kurtları. Miyavın Suyu Çıktı, çocuklara kimliğimize, kişiliğimize sahip çıkmamızın önemini anlatıyor. Bütün canlılar, yetenekleri ve kusurlarıyla zaten güzeller... İnanmazsanız okuyun...
Kardeşimi Birazcık Seviyorum
Ada’nın annesi Türk, babası Fransız. İki ülkesi, iki ana dili var. İstanbul’u çok seviyor. Paris’e taşınırken çok ağladı. Ama Paris’teki okul arkadaşları Yukiko, Tom, Mélanie, Pauline ve Cyril’le; öğretmeni Matmazel Arlette’le ve dünyaya gelmeyi bekleyen kardeşi Arda’yla ne kadar iyi vakit geçireceğini bilse hiç ağlamazdı. Annesiyle babasının o doğmadan önce oyuncakçı vitrininde görüp sevdikleri çocukları da taşındılar Paris’e. Lapencik, Guronuş, Saçlı, Suna, Ördök, Ahtıpış, Koksiko... Aile kalabalık! Aslında seni de evlerine davet etmek istiyor Ada ama belki Paris’e kadar gelemezsin diye şimdilik kitaplarını gönderdi sana. İlk kitabında kuşların başka şarkılar söylediği ülkeyi okuyacaksın, ikinci kitabında okulun hiç de sıkıcı olmadığını anlatıyor, üçüncü kitabındaysa kardeşiyle tanıştırıyor seni. Ada’dan selamlar!..
Alfabe Ülkesi’ni tanıyalım! Alfabe Ülkesi’ni Kalp Kafa yönetirdi. Kalp Kafa, Alfabe Ülkesi’nde yaşayan tüm harflerin birbirlerini tanıyıp sevmeleri için çaba gösterirdi. Ülkenin çeşitli bölgelerinde toplantılar düzenler, oralara davet ettiği harfleri dünyanın en güzel sözcüklerini üretmeye teşvik ederdi..
"Anadolu topraklarının bereketiyle beslenen çocuklar mutluluğu uzaklarda aramazlar. Bilirler ki vatanları olan ülkede geçmişten geleceğe taşınan masallar ve efsaneler, onlara hayatı öğreten eşsiz birer kaynaktır. Bu kaynaklardan beslendikçe insan olmanın güzelliğini duyarlar içlerinde. Türkiye’de doğmuş olmanın değerini bilen birkaç çocuk bir araya geldiler bu kitapta. Eski Egelilerin masallarıyla, günümüz insanlarından hiç de farklı olmayan mitoloji kahramanlarının öyküleriyle büyümenin mutluluğunu sizinle paylaşmak istediler..." Ve bu kitapta yer alan efsane kahramanlar -Marsiyas’tan Midas’a, Pan’dan Asklepios’a, Pandora’ya, Paris’e, Prometheus’a, Sisifos’a...- Türkiyeli çocukların öykülerine konu oldu, onların yaşamlarını güzelleştirdi: Sizlerin de yaşamlarını güzelleştirmek dileğiyle!...
"Sence balıklar konuşabilir mi?"diye sordu bana. Cevabımı beklemeden yeni sorularla devam etti: "Akdeniz’in rengi hep değişiyor, neden? Balıklar suyun dibinde nasıl nefes alıyorlar? Hiç denizkızı gördün mü sen? Nice’ten başka şehirlere de uğruyor mu Akdeniz?" Belli ki karşımdaki Nice’de yaşayan Küçük Dedektif Daniel’di. Her şeyi merak eden, hep daha çok şey tanımak ve öğrenmek isteyen Daniel. Yalnızca o, böyle ardı ardına sorular sorar, büyüklerin cevaplarıyla yetinmez, düşünüp kendine özgü cevaplar bulurdu her soruya... Biz de Küçük Dedektif Daniel’in her sözüne değer verdik. Çünkü dünya ancak Küçük Dedektif Daniel gibi çocukların kendilerine özgü bakışlarıyla güzelleşir; özel ve anlamlı bir yere dönüşebilir.
Renkler Ülkesi’nde çok özel bir gün! O gün Renkler Ülkesi’nde bayram sevinci yaşanıyordu. Güneş’le Yağmur, birlikte ülkeyi ziyarete gelmişlerdi. Güneş ışınları yağmur damlalarına yansıyıp kırılacak, Gökkuşağı ortaya çıkacaktı... "Çocuklara renkleri tanıtırken, aynı zamanda onların hayal dünyalarını genişleten bir öykü kitabı. Renklerin yaşamımızdaki yerini ve onların görevlerinin ne kadar önemli olduğunu anlatan bu eğlenceli kitabı tüm miniklere, anne babalara ve eğitmenlere tavsiye ediyoruz." Şule Yılmaz - Kütüphane Öğretmeni
Bilin bakalım, Sayılar Ülkesi’nde neler oluyor? Önce zıplaya zıplaya Üç girdi içeriye. Ardından Sekiz yuvarlanarak geldi. Beş kocaman göbeği yüzünden zar zor sığdı kapıdan. İki ve Dört el ele tutuşmuşlardı. Bir’in burnu havadaydı yine. Yedi çok sakindi. Dokuz kıs kıs gülüyordu...
"Her çocuğun böyle sihirli bir şehri vardır hayatta. Benimkisi İstanbul... Güzelliğiyle büyüler, yedi tepesiyle şaşırtır, iki kıtanın arasındaki duruşuyla tablo gibi hatırlanır, dört mevsimlik gülüşüyle her bakana sevdirir kendisini. Sihirli İstanbul’u anlatan kitaplar da sihirlidir; özellikle de çocuklar için yazılmışlarsa. Bu kitap, sihirli gücünü seninle paylaşsın diye yazıldı. Onu okuduğunda, hayata başka gözlerle bakacaksın; hayallerin gerçekleşeceğine ve kalpte bir kez hissedilen mutluluğun çoğalıp dünyayı saracağına inanacaksın. Sen de artık Sihirli İstanbul’un bir parçası olacaksın."
Şekiller Ülkesi’ndeki tartışma... Nokta Kafa, gürültüden uyuyamıyordu yine. Yöneticisi olduğu Şekiller Ülkesi’nde bir türlü barışı ve huzuru sağlayamıyordu. Şekiller, kendi aralarında tartışıp duruyorlardı... "Bu öyküde daire, üçgen, kare ve dikdörtgen kendilerini çocuklara tanıtıyor ve böylece geometrik şekiller çocuklara öykü diliyle anlatılıyor, öğretiliyor. Eğlendirirken öğreten, çocukların çok seveceği kaynak niteliğinde bir kitap." Şule Yılmaz - Kütüphane Öğretmeni
Kelime Yayınları14 Çizmeli Kedi Yayınları1
1 TL - 5 TL arası1 5 TL - 15 TL arası14