Garip Tuhaf Hırsızlıklar, Çocuklarımızdan Çaldıklarımız…
Güncelleme : 2018-01-15 08:40:44
Mevzu derin ve mühim.
Konu anneler ve babaların çocuklarından çaldıkları.
Sorumluluklar konusu çok daha geniş ve farklı bir konu. Bu yazımda mevzubahis olan olgu daha çok çocuklarımızdan çaldığımız duygular ki, bu konuların hepsi birbirine bağlı.
Benim bu yazıyı yazmama iten en büyük etken ise çevremde gördüğüm ebeveynlerin çocuklarına gösterdikleri tuhaf davranış ve örneklerdir. Ne olur çocuklarımızın fıtratını bozmayalım. Onların duygularını çalmak onlara yapılabilecek en büyük kötülüktür.
Bırakalım acıyı, özlemi, hasreti bilsinler. Yitiklerini kendileri bulsunlar, eksiklerini kendileri tamam etsinler.
Çocuklarınız sizin bedensel ruhsal uzantınız değil. Onlar müstakil birer birey. Saygı duymak gereklidir fakat bir bitki yetiştirirken bile gösterdiğimiz hassasiyeti çocuklarımıza da göstermeliyiz.
Filizlerini budamadan dikenlerini temizleyerek fakat güneşin yakıcılığını, rüzgarın okşayışını, üşüdüklerinde vücut dirençlerinin artışını, acıktıklarında yedikleri yiyecekten alacakları hazzı ellerinden almayalım ki bir android robot değil de insan olsunlar. İnsan kalsınlar. İnsanları anlasınlar.
Sonuç: Denge ve itidal yani orta yol. Çocuklarımızı ne aşırı yüceltip şımartıp tanrılaştıralım. Nede onları çocukluklarından çocuksu heveslerinden mahrum bırakalım.
Çocuklar için sevgi ilgi ve saygıya evet. Egolarını besleyip onları narsistleştiren fıtratlarını bozan her tavra hayır.