Uncategorized | Zumbara'nın Günlüğü
Zumbara’ya her aşamada destek veren herkese teşekkür etmek istiyoruz. Bu sebeple her hafta teşekkür mektupları yayınlıyor olacağız.
İlk haftamızda teşekkür ettiklerimiz aşağıdaki şekilde 🙂
Posted by yelizyilmaz
Fotoğraflı Kitap Arası
Merhabalar, ben Kardelen ve kendi hediyeni kendin yap konseptinde size nasıl evdeki malzemelerden güzel bir kitap arası yapabileceğinizi anlatacağım.
-> Film! Bu malzememiz olmazsa olmaz. Eğer artık makaralı kamera kullanmıyorsanız belki bir fotoğrafçıya gidip size iki şerit film vermesini isteyebilirsiniz. Toplam 8 poz uzunluğunda film işinizi görecektir.
-> Çamaşır suyu. Bu da şart bir malzeme, ben jel çamaşır suyu kullanıyorum, ama sıvı çamaşır suyu ile de olur.
-> İp. Filmimizin kenarlarından geçirmek için kullanacağız, dikiş ipi, yün ip, ince kurdele, kısaca her çeşit, her renk ipi kullanabilirsiniz. Renk katmak isterseniz birden fazla iple de daha eğlenceli bir kitap arası yapabilirsiniz.
-> Resim/Yazı. İki filmin arasına koyacağınız minik fotoğraflar, ya da bir kartonun üzerine yazacağınız bir yazı, bir mesaj oluyor bu kısım da.
-> Makas ve yapıştırıcı her el işi için olmazsa olmazlardan olsa gerek.
-> Japon yapıştırıcısı ya da zımba ile iki film arasına koyduğunuz resimi sabitlemeniz gerekecektir. Yapışkan bant da aynı işi görebilir. İçlerinden en estetik duranın japon yapıştırıcısı olduğunu fark ettim.
-> Fon kartonu ya da beyaz kağıt gerekebilir eğer benim gibi küçük küçük resimlerden bir kitap arası yapacaksanız
-> Çamaşır suyunu içine koymak için bir kap. (Metal kap olmamasına özen gösterelim lütfen.)
İlk önce, gözünüze kestirdiğiniz uzunlukta filmi kesiyorsunuz. Ben 4 poz kestirdim gözüme, 5 poz çok uzun geldi, ama elbette cetvelle de istediğiniz santimi belleyip kesebilirsiniz. 2 parça aynı uzunlukta film olacak elimizde.
Bu kestiğimiz filmleri içine çamaşır suyu ve sıcak su koyduğumuz kabın içerisine bırakıyoruz. Karıştırırsanız biraz, dışarıda da herhangi bir kısmı kalmamasına özen gösterirseniz çok güzel olur. Sıcak su şart değil, yalnızca işlemi hızlandırıyor. Aman bir yerinizi yakmayın. Kabı da çocuklarınızdan uzak bir yere koyun. (Eğer olaki çocuğunuz içmeye kalkarsa, kusturmayın, bol bol süt içirin, bunu da söylemeden etmeyeyim.)
Biraz vakit alıyor ne yazık ki filmlerin rengini atması. İsterseniz tamamen rengi atana kadar bekleyebilirsiniz, isterseniz belli belirsiz kalsın ve değişik bir hava katsın diye önceden çıkarabilirsiniz.
Biz rengini atmasını beklerken içini hazırlayalım. İki filmin arasına koymak için isterseniz sevdiğiniz resimleri küçük küçük bastırabilirsiniz, ya da bir kartonun üzerine bir mesaj yazabilirsiniz. Ben küçük resimlerle yapıyorum. İlk önce kitap arasının boyu kadar arka plan kartonu kesiyorum, sonra fotoğrafları kesip kartonun üzerine yapıştırıyorum.
Hatta kesilmiş yapıştırılmış halinin resmini de koyuyorum buraya.
Bundan sonraki adımımız iki filmi birbirine dikmek. Filmler banyodan çıktığında eğer çamaşır suyu kokuyor olursa sabunlu suyla yıkayın, durulayın, gidiyor kokusu. Bir de elbette dümdüz olmayacak filmleriniz yüksek ihtimalle, bu yüzden ben filmlerin üzerine ince bir havlu koyup ütüyle geçtim. Ardından da kalın bir kitabın arasına sıkıştırdım.
Filmleri düzleştirdikten sonra dikerken istediğiniz gibi kullanabilirsiniz iplerinizi. Bu konu tamamen sizin yaratıcılığınıza kalmış, bir çocuk için hazırlıyorsanız rengarenk bir kaç ip kullanabilirsiniz, sevgililer günü içinse pembe ve kırmızı ipler kullanabilirsiniz, babanız içinse yalnızca lacivert mumlu ip kullanabilirsiniz gibi. İpleri bağlarken dikkat etmeniz gereken bir nokta, çok sıkmayın. O zaman kırılabiliyor film. Kırılırsa da japon yapıştırıcısıyla sabitlemeyi deneyebilirsiniz. İpler bağlandıktan sonraki hali de böyle:
Şimdi içine hazırladığımız fotoğrafları itiyoruz ve onları sabitlemek kalıyor geriye. Dediğim gibi zımbalayabilirsiniz, ben bir damla japon yapıştırıcısı damlatmayı tercih ediyorum. Biraz iz bırakabiliyor aslında fotoğrafların üzerinde, o yüzden özellikle fazla sıkmamaya özen göstermek gerekiyor. Ben bunu yaptığımda mesela çok sıkı oldu zaten iki filmin arası, ben de hiç yapıştırıcı sıkmadım bile.
Ve işte, kitap aranız hazır.
Umarım beğenmişsinizdir, umarım yeterince açıklayıcı olabilmişimdir. Güle güle kullanın.
Bu uygulama için Zumbara’da arz da açtım, o da burada: http://www.zumbara.com/UserPage.aspx?k=g0c0hnqf777y2cqq
Hediyeyi güzel yapan kendinden bir şey katmaktır.
Niyetlerin Gücü Adına…
Sonunda Aralık’tayız. Evet ben de anlamadım nasıl bu kadar hızlı geçti? Ama işte zaman bu, ertelemeye gelmiyor, bir bakıyorsun akmış gitmiş ve her sene ‘ya bir tango öğrensem’, ‘gelecek seneye sigarayı bırakacağım’, ‘bu sene de olmadı ama önümüzdeki sene daha huzurlu bir insan olacağım’ derken buluyorsun kendini…
Aralık ayının benim için büyüsü kendime zaman ayırıp, yılı kapatmak ve yeni yılı niyetlerimle açmaktır. Bu oyunu kendimle son 3 yıldır oynuyorum ve niyetlerin gücü karşısında her sene daha da çok şaşırıyorum aslında. Oyun basit: ‘Öyle ihtiyacım var ki’…, ‘Şöyle olsam…’ ve ‘Böyle yapsam…’ın her birinin altını niyetlerinizle dolduruyorsunuz. Sonra bunları yazılı hale getiriyorsunuz ve her birini gerçekleştirmeye başlamak için Ocak’ın ilk haftası kendinize kolay aksiyonlar koyuyorsunuz. Ne de olsa başlamak bir işi bitirmenin yarısı değil mi? Ve 12 ay sonra yılı kapatırken, yazılı niyetlerin gücüne hayran kalıyorsunuz! Sizin için bir örnek bile hazırladım:
Benim hayatımda doğrudan etkisini gördüğüm ve severek oynadığım bu oyunu sizlerle paylaşmak istedim. Hatta aklıma şöyle bir fikir geldi. Ben kendi niyetlerin gücü mektubumu bu hafta sonu hazırlayacağım. Eğer sizler de bu haftasonu kendinize zaman ayırırsanız haftaya Facebook sayfamızdan paylaşabiliriz, birbirimize ilham verebilir ve hatta bakarsınız niyetlerimizin gerçekleşmesi için destek bile olabiliriz. Bu oyunu benimle oynamak isteyen kimse var mı? Veya benzer oyunlar oynayanlar?
Etiketler:aralık, öyle ihtiyacım var ki..., böyle yapsam, niyet, planlama, yeni yıl, şöyle olsam
Arabanıza Bir Yolcu Daha Alır Mısınız?
Her yöne otobüs, tren ve uçak bileti fiyatlarının bir ailenin aylık geçimini karşılayacak seviyelere çıktığı zamanlar oluyor: bayram zamanları. Herhalde artık kimse kendi şehrinde yaşamıyor, ya da artık herkes tatile gidiyor. Eskiden bir şekilde giderken bu kez hiçbirşey bulamadım, ya yer yok, ya da inanılmaz pahalı bütün ulaşım araçları. Facebook’tan tanıdığım birileri İstanbul-Adana yönünde gidiyor mudur diye soruştururken ortak araba‘yı önerdi İsmet Abla- araba paylaşım sitesi. Arabayla bir yere gidiyorsanız, nereye ve ne zaman gideceğiniz gibi detayları giriyorsunuz, dileyenler seyahatinize katılmak için size mesaj gönderiyorlar. Ortak olacak bir araba arıyorsanız da yine aynı şekilde… Yani normalde arkadaşlarınızla yapacağınız bir paylaşımı, katılmak isteyen herkese açıyorsunuz, böylece hem araba hem yolcu/ortak sürücü bulma olanağı artıyor, masraflar paylaşılıyor, çevreye daha duyarlı bir yöntem seçmiş oluyorsunuz, trafik sorunu bakımından üzerinize düşeni yapmış oluyorsunuz, hem de bir yol arkadaşı ediniyorsunuz! Ortak arabayla ben İstanbul’dan Mersin’e gittim, hem de tam istediğim günde, konforlu bir şekilde!
Sürücümüz Devrim beni Taksim’den aldı. Kızkardeşimle beraber yolculuk yapacağımızı öğrendiğinde hemen kartvizitini uzattı, güven sorunu olmasın diye. Kişiler arası değişim web sitelerinin yaygınlaşması için sanırım en önemli nokta güven. Bu sistemin sürdürülebilirliğini sağlamak için kişilerin birbirlerine güvenmeleri önemli. Paylaşımların %99.9’u sorunsuz bir şekilde devam ediyor olsa da, %0.1’lik bir yanlış tüm sistemin güvenilirliğini zedeleyebiliyor.
Aslında yurtdışında bu tarz araba paylaşım siteleri çok sık kullanılıyor. 2008’de Amerika’da faaliyet gösteren araba paylaşım sitelerin üyelik oranı %51.5 oranında artmış. 2015’te zipar gibi sayfaların Amerika’da 4.4 milyon, Avrupada da 5.5 milyon kişi tarafından kullanılıyor olacağı tahmin ediliyor*. City CarShare ve Kaliforniya Üniversitesi’nin ortak yaptığı bir araştırmaya göre, bu araba paylaşım sitesini kullananların %30’u arabalarını satmış veya yeni bir araba alma kararını ertelemiş. Bisiklet sürme ve yürüme oranları da artmış kullanıcıların arasında*. Başka bir araştırmaya göre de araba paylaşım sitelerini kullananların yıllık arabayla gidilen kilometre bazında %27 düşüş yaşanmış*. Bu demek oluyor ki, bu tür kişiler arası değişim web siteleri (P2P) başka bir kültürü de beraberinde getiriyor, kişilerin birbirlerinin hayatını kolaylaştırdığı, sahip olunan nesnenin değil, onun sağladığı hizmetin merkezde olduğu, tüketime karşı bilincin arttığı, çevresel duyarlılığın geliştiği, karşılıklı güvenin geliştiği bir kültürden bahsediyoruz!
Cuma öğlen başlayan yolculuğumuz akşam 10’da sona erdi. Aileyle mutlu mesut bayram saadedi yaşayabildim, Devrim’e teşekkürler. Bu sanırım ayrı bir özgürlük hali, arabanız olmadan, arabanızın olmuş gibi olması…
*What’s Mine is Yours, Rachel Bootsman