﻿ AYDINLANMA, ECEVIT VE 12 EYLUL: TARIHTEN GELEN CELISKILER
ECEVİT VE 12 EYLÜL: TARİHTEN GELEN ÇELİŞKİLER
Bugün ülkemizde olup bitenlere güncel olarak bakıldığında, herhangi bir akıllı insanın bunlara anlam vermesi son derece zor:
Örneğin Başbakan çok hasta.
Onun bu hastalığı yönetimde önemli bir zaaf oluşturuyor.
Üstelik bu hastalık dejeneratif. Yani iyileşme olasılığı yok, tam tersine her geçen gün daha kötüye gidiyor.
Ama Ecevit çekilmemekte direniyor.
Örneğin iktidar ortakları, kırkbini aşkın katil, ırz düşmanı, gaspçı ve hırsızın serbest bırakılması konusunda anlaşabiliyor, ama çağ gerisi ölüm cezasını kaldırmakta bir türlü uzlaşamıyor.
Bu çelişkileri güncel olaylarla ya da güncel dinamiklerle açıklamak çok zor.
Günümüzdeki çelişkileri, olayları ancak tarihsel perspektif içinde değerlendirerek anlamlandırmak olanaklı:
Ne yazık ki, bugün toplumcak karşı karşıya olduğumuz bunalımların ve yaşadığımız çelişkilerin çok önemli bir bölümü, belki de hepsi, 12 Eylül 1980 darbesi sonrasında uygulanan politikaların kalıcı etkilerinden kaynaklanıyor.
Örneğin, alın ekonomik bunalımı:
200 milyar doları aşan ve böylece milli gelirimizi geride bırakan iç ve dış borç toplamımız, 12 Eylül yönetiminin ürünü olan Özal dönemindeki ekonomik ve mali politikaların bir sonucu.
Çığ gibi büyüyen işsizlik, fiziksel üretimin durmuş olması, ülkenin tümüyle IMF'nin merhametine terkedilmiş bulunması, doğrudan doğruya Özal dönemi politikalarının bir mirası.
Ülkedeki bütün dengeleri alt-üst eden, siyasetin sol kanadının dumura uğramış olması, 12 Eylül'ün tırpanladığı ve yeniden düzenlediği politik yapımızın günümüzde de devam eden çarpıklığının bir göstergesi.
Başta akademik yükseltme ve türban konuları olmak üzere, üniversitelerimizdeki yönetimsel ve akademik sorunlar, doğrudan doğruya 12 Eyül Yönetimi'nin Doğramcı aracılığıyla uyguladığı üniversite tasfiyesinin ve dinci-milliyetçi görüşle yeniden yapılandırılarak tek çatı altında toplanan yüksek öğrenim kurumlarının doğurduğu sonuçlar.
Siyasetteki ve eğitimdeki yapısal düzenlemeler zaten toplumu uzun dönemde etkileyen sonuçlar verir.
12 Eylül Yönetimi ve onun uzantısı olan Özal dönemi uygulamalarının siyasette ve eğitimde yaptığı düzenlemeler, ayrıca 1982 Anayasası ile de güvenceye alınarak, etkilerinin çok daha kalıcı ve uzun dönemli olmaları sağlanmıştı.
İşte bugünkü çelişkilerin en önemli nedeni bu etkilerdir.
12 Eylül yönetimi ve Anayasası, doğrudan doğruya bir Soğuk Savaş ürünüydü.
Dünyada Soğuk Savaş bitti ama, Türkiye'de Soğuk Savaş'a ilişkin düzenlemelerin yer aldığı toplumsal, hukuksal ve siyasal yapı hâlâ etkisini sürdürüyor.
İşte bu nedenle politikacılarımız ve işadamlarımız bir yandan ekonomik bunalımdan yakınmak, bir yandan da bu bunalımın esas imarı olan Özal'ı hâlâ hayırla yadetmek çelişkisini herkesin gözünün önünde yaşıyor.
İşte bu nedenle hâlâ toplumsal yapının siyasete yansımasındaki çarpıklıklar, bir yandan katilleri affederken, öte yandan ölüm cezasını kaldırmama çelişkisini yansıtıyor.
Çünkü bilimsel çalışmaları çarpıtılmış ve engellenmiş üniversiteler, sol kanadı bundanmış siyaset, tekellerin emrine girmiş medya, Soğuk Savaş dönemindeki sağ siyasetin ideolojik koşullanmaları çerçevesinde, siyasal katilleri bağışlamanın başdöndürcü zaferi içersinde, af yasası yoluyla toplumun hukuk düzeninin torpillenmesi ile idamın kaldırılmasına karşı çıkılması arasındaki çelişkiyi görmüyor, görse de umursamıyor.
12 Eylül döneminin siyasal ve ideolojik egemenliği bütün hızı ile devam ediyor.
İşte Ecevit, 12 Eylül politikalarının hâlâ devam eden etkileri ile çarpıtılmış siyasette, güncel dengeleri sağlayan bir Başbakan.
Belli düzenlemeler yapılmadan çekilmesi halinde, ülke tümüyle çağgerisi şöven bir milliyetçiliğin kapanına kısılabilir ve geleceği daha da büyük bir oranda ipotek altına girebilir.
Ülkemizin bugün yaşadığı çelişkiler, tarihsel hataların birikmiş ve güçlenmiş tortularından oluşuyor.
İnanıyorum ki Türkiye bu çelişkileri er ya da geç aşacaktır.