Hanımcılık meselesinde esas olan doğru hanımın hanımcısı olmaktır.
Karanlıklardan çıkar beni,
Dişlerinle kanattığın tenime
Bir satır umut yaz
Dudaklarını merhem et
Bir an olsun yeniden sev
Ama ilk yaktığın yerden başla
- Erik Jan Zürcher
8.4 (13 oy)
Kızıllıkta parçalanıyor karanlık
Kana bulanmamış bir toprak var mıdır
Bu çaresizliğin içinde gözlerim doluyor
Zaman hafızada ufalanıyor
"İlk Salı gibiydi gidişin.
Haziran'ın Sonbahar'a selamı,
Sararmış aklın ruhtan kopuşu gibi..."
- Tuna Kiremitçi
Nikâhı, Şeyh Efendinin pek saygı gösterdiği Edirnekapı dergâhının şeyhi kıymıştı. Nikâhtan sonra büyük divanhaneye geçilmiş ve zikir başlamıştı.
Şeyh Efendi, siyah cüppesi, siyah külahı ve siyah sakalıyla abanoz bir heykel gibi kan kırmızı postunun üstünde kıpırtısız oturuyordu; içinde dolaşan zapt edilmez istekle barut kokusu gibi yakıcı günah korkusu yüzüne yansımıyordu; alevini içinde saklayan büyük, demir bir fırın gibiydi. Hava kararınca yakılan kandillerin oynak kızıllığı, salondakilerin ruhlarını dalgalandırarak köşeden köşeye gizli rüzgârlarla dolaşıyordu.
Tahta kafeslerle ayrılmış bölmenin arkasında, en önde gelin olmak üzere dizüstü çökmüş kadınlar zikrin başlamasını bekliyorlardı. Dervişler iki dizlerinin üstünde sallanarak pes bir sesle ilahiye başladılar; sallantıların ağır ağır artmasıyla birlikte duaların ve kudüm seslerinin temposu da hızlanıyordu. Herkesin gözleri kapanmış, boyunları bir yana eğilmişti; ilahilerin arasında 'hu' sesleri 'Allah Allah' çığlıklarına karışıyordu, birer birer her biri kendinden ve dünyadan kopuyor, bir başka âlemin kapısından içeri girerek kayboluyordu. Cennet kokularını; o gül, çam ve od kokularını duyuyorlar; ağlayanlar, bayılanlar çoğalıyordu.
Kadınlar bölümünde, bazıları birbirlerine sarılmış, birlikte kendilerinden geçerek iki yana sallanıyorlardı; bedenlerinde bir boşalma, kasıklarında bir hoşlaşma hissederken yüzlerine al basıyor, bedenlerinin içinden boşalan güzel kokulu sıcak sularla rahatlıyorlardı; ten ruha değmiş, olabilecek en muhteşem huzuru ve rahatlığı hissetmişlerdi. Mehpare Hanım, zikrin sonuna kadar, gençliğin verdiği heyecandan olsa gerek, üç kez aynı coşkuyu yaşamış, içerisi çözülüp çözülüp boşalmış, bacakları titreyip güçsüzleşmiş, zifaf odasına bedeninden başka verebileceği hiçbir şeyi kalmamıştı; Şeyh Efendinin ise teni teninde kalmış, zifaf odasına büyük bir heyecanla girmişti.
Aynı ibadetten biri uçmuş, diğeri coşmuş halde çıkınca, zifaf da Şeyh Efendinin azgınlaştığı, Mehpare Hanımın ise çiğnenmiş hamur gibi yorgunlaştığı bir uyumsuzluk içinde gerçekleşmiş; damat kendi azgınlığından utanmış, gelin olanlardan sıkılmıştı.
7.9 (48 oy)
"Kitleler asla, yalnızca ezildikleri için, kendiliklerinden başkaldırmazlar. Kendilerine karşılaştırma yapabilecekleri ölçüler verilmedikçe, ezildiklerinin bile bilincine varamazlar."
9.1 (1449 oy)
Monarşi ilk fırsatta ortadan kaldırılacaktı (böyle bir hareket kuşkusuz Hitler'in desteğini görecekti). Vatikan'ın İtalyan hayatındaki etkisi de ortadan kaldırılacak ve Mussolini'nin bir Yahudi'nin doğumu olarak kınadığı Noel dahil, birçok Hıristiyan bayramı da kutlanmayacaktı. Şatafatlı yapılar rejimin gücünü temsil edecek ve yeni Roma'nın eserlerinde eski Roma kadar, hatta ondan daha kudretli olduğunu gösterecekti.
- Gerhard L. Weinberg