Otizm - Sebepleri
Otizm genellikle başka insanlarla iletişim ve ilişki kurmayı çok zor hale getiren bir beyin bozukluğudur.
Otizm, sosyal iletişim ve aktiviteleri zorlaştıran bir beyin rahatsızlığıdır. Otizmi olan birçok insan hayatları boyunca başkalarıyla ilişkide sorun yaşayacaktır. Fakat erken teşhis ve tedavi giderek daha çok otizmli insana tam potansiyellerini gerçekleştirmede yardım etmektedir.
Otizm genelde ailesel bir hastalıktır, bu yüzden uzmanlar kalıtsal bir sebebi olduğuna inanmaktadırlar. Bilim insanları ailede otizm aktarmadan sorumlu geni kesin olarak tespit etmeye çalışmaktadır. Başka araştırmalar da, otizme neden olan şeyin başka tıbbi sorunlardan mı yoksa çocuğun içinde bulunduğu ortamdaki bir unsurdan mı kaynaklandığını bulmaya çalışmaktadır. Bazı insanlar çocuklukta yapılan aşıların, özellikle kızamık, kabakulak, kızamıkçık aşılarının otizme neden olduğuna inanır. Fakat araştırmalar bunun doğru olduğunu kanıtlamamıştır. Çocuğun bütün aşılarının tam olduğundan emin olmak gerekir. Aşılar çocukları onların zarar görmesine, hatta ölümüne neden olabilecek ciddi hastalıklardan korur. Belirtiler neredeyse her zaman çocuk 3 yaşına girmeden önce başlar. Genellikle anne veya baba bebeklerinin henüz konuşmaya başlamadığını ve aynı yaştaki çocuklar gibi davranmadığını ilk fark eden kişilerdir. Bir çocuğun yaşıt diğer çocuklarla aynı zamanda konuşmaya başlaması fakat sonra konuşma becerilerini yitirmesi de az rastlanılan bir durum değildir. Otizm belirtileri şunları kapsar:
Konuşmayı öğrenmede gecikme veya hiç konuşmamak. Çocuk, işitme testleri normal olmasına rağmen sağır gibi davranır.
Tekrar tekrar aynı davranışlarda bulunmak veya aynı oyunu oynamak. Durmadan sallanmak, nesnelere olağan dışı bağlılık, rutin değiştiğinde çok rahatsız olmak.
Otizmi olan "belli” bir insan tipi yoktur. İnsanlar hafiften ciddiye çok farklı türde davranışlar gösterebilir. Anne ve babalar, otizmli çocuklarının tek başına oynamayı tercih ettiğini ve diğer insanlarla göz teması kurmadığını dile getirmektedirler. Otizm başka sorunları da içeriyor olabilir:
Birçok çocuk normal zekanın altındadır.
Onlu yaşlardaki çocuklar ortalama veya ortalamanın üstünde bir zekaya sahipse genellikle depresyona girer veya çok kaygılı olur.
Bazı çocuklar onlu yaşlarda epilepsi gibi nöbet bozuklukları yaşar.
Doktorlar çocuğun otizm belirtilerine sahip olup olmadığını teşhis etmek için çeşitli yönergeler kullanır. Yönergeler belirtileri üç sınıfa ayırır: Sosyal etkileşim ve ilişkiler: Çocuk göz teması kurmakta sorun yaşıyor olabilir. Otizmi olan insanlar başka bir kişinin acı ve üzüntü gibi duygularını anlamakta çok zorlanırlar.
Sözel ve sözel olmayan iletişim: Çocuk hiç konuşmayabilir. Ya da belli bir sözü tekrar tekrar söyleyebilir.
Oyun veya olaylara normal olmayan ilgi: Örneğin, küçük çocuklar oyuncağın bütünüyle oynamaktansa bir parçasına odaklanabilirler. Daha büyük çocuklar ve yetişkinler iskambil kağıtları veya araba plakaları gibi belli şeylerle aşırı ilgileniyor olabilir.
Çocuğun sorunlarının başka bir hastalıkla ilişkili olmadığından emin olunması için işitme testi veya başka testlere başvurulabilir.
Otizm tedavisi özel davranış eğitimini içerir. Davranışsal eğitim çocuklara sosyal becerileri, nasıl iletişim kurulacağını ve yaşları ilerledikçe kendilerine nasıl bakacaklarını öğretmek için iyi davranışı ödüllendirir (olumlu pekiştirme). Erken tedaviyle otizmli çocukların çoğu başka insanlarla daha iyi ilişki kurmayı öğrenir. İletişim kurmayı ve yaşları ilerledikçe kendilerine bakmayı öğrenirler. Çocuktan çocuğa değişmek üzere tedavi konuşma terapisi, fiziksel terapi gibi şeyleri kapsayabilir. Bazen depresyon veya obsesif kompülsif davranışları tedavi etmek için ilaç kullanılır. Çocuğun tam olarak nasıl bir terapiye ihtiyaç duyduğu belirtilere bağlıdır ki bunlar her çocuk için farklı olduğu gibi, zaman içinde de değişebilir. Otizmi olan insanlar birbirlerinden çok farklı oldukları için biri için iyi olan öteki için iyi olmayabilir. Bu yüzden belirtileri idare etmenin en iyi yolunu bulmak için çocuğun eğitiminde ve bakımında rol alan herkesle birlikte çalışmak önemlidir.
Otizmin yönetiminde erken müdahale önemlidir. Amerikan Pediatri Akademisi (AAP), pek çok annenin, istenen sonuçları üretmek için geleneksel tedaviler yerine alternatif tedaviler seçtiğini bildirmiştir. Grubun raporunda bahsedilen tedaviler arasında beslenme takviyeleri, eliminasyon diyetleri, immunoglobulin tedavisi ve sekretin (bir hormon) tedavisi yer alır.
Otizmde genellikle güçlü bir besinsel fonksiyon bozukluğu söz konusudur. Çocuğun diyetinde büyük bir değişim yapılabilir, ancak bu yavaş yavaş gerçekleştirilmelidir. Tüm gıdaları kapsayan, ancak gıda boyaları da dahil olmak üzere herhangi bir koruyucu madde veya katkı maddesi içermeyen, sağlıklı bir diyetin sürdürülmesi önerilir. Özellikle yapay tatlandırıcı aspartam ve monosodyum glutamat (MSG) gibi bazı yapay katkı maddeleri, otistik çocukların zaten bozulmuş olan sinir impulslarını daha fazla etkileyebilir. Kan kimyası istikrarını etkileyebileceklerinden, beyaz un, beyaz şeker, margarin ve hidrojene yağlar gibi işlenmiş gıdalardan kaçınılmalıdır. Birçok otistik çocuk buğday, arpa, yulaf gibi tahıllarda bulunan gluten denilen proteini ve sütte bulunan kazein denilen proteini etkin biçimde parçalayamaz. Candida albicansın çoğalması mümkün olabilir, bu mantar için test yapılmalı ve ardından gerekli tedavi gerçekleştirilmelidir. Ayrıca gıda, kimyasallar ve solunumsal alerjenler için test yapılmalıdır. Sindirim fonksiyonu test edilmeli ve takip edilmelidir. Kapsamlı testlerin yanı sıra, vücutta kimyasal maddelerin kandaki düzeyleri de test edilmelidir. Testlerin ardından diyetten ve çevreden saptanan alerjenler çıkarılmalı, kimyasal dengesizlikleri düzeltmek için ise daha ileri diyet değişiklikleri yapılmalıdır. Olası gut ve bağışıklık sistemi fonksiyon bozuklukları da ele alınmalıdır.
Çalışmalar, mega dozlarda B6 vitamini ile magnezyum desteğinin göz teması, konuşma ve davranış problemlerini iyileştirdiğini göstermiştir. B6 Vitamini, diğer ilaçlardan daha az yan etkiye neden olsa da, mega dozlarda sadece bir sağlık uzmanı gözetiminde verilmelidir. B vitaminleri birbirine bağlı olarak çalıştıklarından B6 vitamini vermenin en iyi yolu muhtemelen B-kompleks vitamini vermektir. Çinko ve C vitamini takviyesi de tavsiye edilir. Ayrıca dimetilglisinin (DMG), otizmli bazı çocukların konuşma yetisini bir hafta gibi oldukça kısa sürede geliştirdiği rapor edilmiştir. İşitsel bütünleme eğitimine dayalı olan Bernard veya Tomatis yöntemi de dahil, diğer terapötik yöntemlerin de yararlı olduğu kanıtlanmıştır. Kraniyosakral terapi de, kafatası kemiklerindeki ve membranlardaki kompresyonları azaltarak otizm belirtilerini hafifletebilir. Otizm kompleks bir durumdur. Otizm vakalarıyla daha önce zaten çalışmış olan bir uygulayıcı başarılı biçimde kapsamlı bir tedavi planı sunabilir.
Çocuğun tedavi planının önemli bir parçası, diğer aile üyelerinin otizmle ve belirtileri nasıl idare edecekleriyle ilgili eğitim almalarıdır. Eğitim ailenin üzerindeki baskıyı azaltır. Bazı aileler bu tür bir yardıma daha çok ihtiyaç duyar. Yaşanan yerde ne tür yardımların mevcut olduğunu öğrenmek için doktorla konuşulmalıdır. Aile üyeleri, arkadaşlar, kamu kurumları ve otizm örgütlenmelerinin hepsi olası bir kaynaktır. Şu yöntemler hastanın yakınındaki kişiler için faydalı olacaktır:
Dinlenme vakitlerini planlamak: Otizmli bir çocuk bakımının gündelik gereklilikleri kişileri çok yorabilir. Bu yüzden dinlenme vakitlerini planlamak bütün aileye yardım eder.
Çocuk büyüdükçe daha fazla yardım almak: Onlu yaşlar otizmi olan çocuklar için çok zor olabilir.
Otizmli çocukları olan başka ailelerle iletişime geçmek: Sorunlar hakkında konuşulabilir, birbirini anlayan insanlar bu sayede fikir alışverişi yapabilir.
Otizmli bir çocuk yetiştirmek çok zor bir iştir: Fakat destek ve eğitimle, aileler mücadeleyi öğrenebilir.
Erken evresinde ses kısıklığı ile belirti gösteren, gırtlak bölgesinde bir kanser türüdür.
Disbiyoz Yatak Islatma Suçiçeği Servikal Displazi Hazımsızlık (Dispepsi) Deri Döküntüsü Ana Sayfa