Bana derin İtalya’yı anlat! Kitap Yazısı ve Makale Yorumları Radikal Kitap'ta!
Bana İtalya’yı Anlat’ı anı, gezi, anlatı türlerinden hangisine dahil ettiğinizi sormak istiyorum.
Yazınsal türler arasında aşılmaz sınırlar olduğunu düşünmüyorum. ‘Bana İtalya’yı Anlat’ da, diğer gezi kitaplarım gibi, kendi gözlemlerimle benden önce aynı coğrafyaya yönelmiş başka bakışların, yazar ve sanatçıların izlenimlerini birleştiren, anılarımla okuduğum kitapları, gördüğüm resimleri, dinlediğim şarkıları harmanlayan bir kitap. Bir ülkeyi belli sınırları olan bir toprak parçasına indirgeyemeyiz. O ülkenin kültürü ve dili de coğrafyası kadar önem taşır. Örneğin kitapta geniş yer tutan Venedik turistik bir kent değildir yalnızca, aynı zamanda yazınsan bir efsanedir. Napoli’yi çocukluğumda annemden dinlediğim ‘napoliten’ şarkılardan, bu kent hakkında Curzio Malaparte’nin yazdıklarından ve elbette Pompei’den ayrı düşünemeyiz. Torino’yu Cesare Pavese’nin yapıtlarından, genç yaşta canına kıyan bu yazarın trajik alınyazısından ayrı düşünemeyeceğimiz gibi. İtalya’da eşsiz manzaralarla da karşılaştım, bunları okurla paylaşmak istedim. Ama asıl amacım İtalyan kültürüne, bir yazar olarak nüfuz edebilmekti. ‘Hatırla Barbara’nın ‘derin Fransa’yı’ anlattığı gibi, bu kitabımın da ‘derin İtalya’yı’ anlattığını söyleyebilirim.
Oldukça ses getiren ‘Resimli Dünya’ romanının ardından 16 yıl geçmişken sizi tekrar İtalya’yı anlatırken buluyoruz. Tabi bu kez sadece Venedik değil İtalya’yı birçok şehriyle ele alıyorsunuz. İtalya’yı bu denli anlattıran şey sizce nedir?
Hayatımın bir döneminde yolum çok sık İtalya’ya düştü. Yalnızca büyük kentlerini değil, hemen her yerini dolaştım. Bana sorarsanız Avrupa ülkeleri arasında görülmeye, gezilmeye en değer olan ülke İtalya’dır. Türk turistlerin de en çok rağbet ettiği ülke, yanılmıyorsam İtalya. Hal böyle olunca bu ülkenin coğrafyası, kentlerinin mimari dokusu, tarihsel mirası ve kültürüyle okurlarımı buluşturmak kaçınılmaz oldu. Turistik bir rehber yazmak değildi amacım, bir Türk yazarının bu ülkeye bakışından ve izlenimlerinden yola çıkarak belli bir üslübu da olan bir kitap yazmayı amaçladım.
Bergman’ın ‘Sessizlik’ filminde İsa’nın elini delip geçen kanlı çiviyi tasvir ederken yazma eylemini de o elin çividen kurtuluşuna benzetiyorsunuz. Açıkçası ilgi çekici bir benzetme...
Orada güncel bir soruna, yazarlara yapılan baskıya bir gönderme var. Düşünce özgürlüğü çok önemli. Ne yazık ki ülkemiz hala bu demokratik değeri benimsemiş değil. Yöneticileri kastediyorum elbette, halkımızı değil. Ama, halkımızın da bu konuda daha duyarlı olması gerekiyor.
Kitapta sizin sorduğunuz soruyu size sorayım! Venedik’i öbür kentlerden ayıran, bir bakıma benzersiz kılan şey nedir?
Yanıtlaması güç bir soru, ama kitapta bu sorunuzun yanıtı var. Hem de uzunca bir yanıt. Dileyen orda bulabilir.
Özellikle Venedik’i anlatırken İstanbul imgesinin onu yalnız bırakmadığını görüyoruz. Bu şehirleri bu kadar yakın kılan şey ne?
Her ikisinin de coğrafyaları açısından benzersiz oluşları. Suda kendilerini hayranlıkla seyreden narsisik kentlerdir Venedik ve İstanbul. Geçmişten gelen tarihsel ve kültürel bağ, bu kentleri ister istemez birbirine yakınlaştırmış.
200 sayfa, 17 TL.