AFFETMEK ÜZERİNE – THE ANGELS AND THE GUIDES
27/09/2012 by Erdinç Gürsözer	AFFETMEK ÜZERİNE	Affetmek sadece sorun yaratan duygusal travmalardan özgürleşmenizi sağlamaz, hayata bakış açınızda rasyonellik ve vizyon sağlamak için kişisel gelişiminizi de hızlandırır.
İşte size örnek olabilecek bir affetme dizilimi; (istiyorsanız oturun, sol elinizi avuç içiniz karşıya bakacak şekilde dizinizin üzerinden aşağı sarkıtın, -diziniz müsait değilse elinizi yere doğru sarkıtın ancak bir yere dayayın- sağ elinizi avuç içi yukarı bakacak şekilde göbeğinizin altına yerleştirin veya bu çok zor geliyorsa elinizi, dışı kucağınıza gelecek şekilde yerleştirin veya sadece elinizi kucağınızda bir yere bırakın öyle ki avuç içi yukarı baksın)
Solumdan sağımı, sağımdan solumu affediyorum.
Dişi enerjimi ve erkek enerjimi affediyorum. Dişi enerjimin içindeki yarım kalmışlığı ve genele hükmeden sonuçsuz bakış açısını affediyorum. Erkeğin kesin ve dik başlı hükmeden yanını ilahi dostlukla bütünleştiriyorum. Dişi ve erkek yanımı birleştiriyorum ki bunu yapmamdaki temel amaç teklik olsun.
Tüm bedenimi (yuvamı) ve organlarımı affediyorum.
Tanrıyı affediyorum ve böylece affedilemezliğimi onarıyorum. Benim tanrıyı affetmemde olan, sadece benim vasıtamla böyle olması gerektiğine izin vermiş olmasıdır. Bir gül diğerine benzese de her gül sadece kendi gibidir.
Beni benden affediyorum, tüm boyutlarda iç içe geçmiş beni.
Deneyimlerimi affediyorum. Burada bulunma sebebimden kendimi affediyorum, ben aslında hiç yoktum.
Sığınmaktan kendimi affediyorum ben hep sonsuzdum ve tabi ki şimdide akıyordum ama fark edemedim.
Günahkâr olduğumu düşünüyordum ve affedilemez olduğumu; yaratıcının bana olan sevgisini yargıladığım için kendimi affediyorum.
Egomu ve ondan rahatsız olduğunu apaçık belli eden varlıkları affediyorum buna bende dâhilim. Bana yenik düşmüş karıncayı ve onun vesilesiyle bana yenik düşmüş tüm varlıkları affediyorum, orada ben yoktum (kendimin farkında değildim) bu yüzden acı çektiler ve çektikleri acıya vesile olan egomu affediyorum. Tanrı oradaydı ve orada olan tanrının hükmü yerine geliyor zannediyordum. Tanrı oradaydı ve ben fark edemedim.
Affedilemez olmayı tüm insanlar adına salıveriyorum.
Arzularımı, tiksinmelerimi ve şehvetimi bedenimden salıyor, affediyorum.
Adımlarımı ve çocuk duruşumu yargılamayı affediyorum.
Bütünün içindeki ayrılığımı affediyorum ki o artık kimseye bir daha benim vasıtamla görünmesin.
Acıkmayı ve tokluğumun deneyimini bedenimden salıyorum. Tüm tükettiklerim için kendime biçtiğim heves ve arzularımın kaftanını sırtımdan çıkarabilirim. Ve tüm tüketmekten imtina ettiğim ya da gözlerimin üzerinde kaldığı nimetlerden boyutsal farkındalığımı çekiyorum.
Kendimi affediyorum, çünkü ben olmaktan mutluyum. Ben olduğumu ve bütünün toplamı olduğumu biliyorum…
Bu yazı Erdinç içinde yayınlandı ve Affetmek olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
← YENİYİ İNŞA ETMEK- Louise Hay	FARKINDALIK ÜZERİNE EGZERSİZLER – Thich Nhat Hanh →
6 thoughts on “AFFETMEK ÜZERİNE”	nural |
28/09/2012, 10:00	Çok güzel,teşekkür ederim,buna ihtiyacım vardı,sevgiler…
28/09/2012, 14:48	Elinize yüreğinize sağlık harika ve çok yararlı bir paylaşımda bulunmuşunuz…teşekkürler…
09/10/2012, 20:14	halime.. çok beğendim ve uyguladım..teşekkür ederim paylaşımınız için:)
16/10/2012, 19:18	Teşekkürler Erdinç, dilerim okuyanlar şifasına nail ola!
02/11/2012, 14:48	Uyguladım teşekkür ederim avuç içlerimde serinlik hissettim
19/07/2014, 09:49	teşekkürler…uyguladım :)) şifa olsun…