Delirmek üzere | Il mestiere di vivere
Şuncacık aklımızla deli gibi davranmakla itham ederiz ya çevremizdekileri hiç anlamam akıllı olduğumuzun kanıtı nedir. Deli gibi sevmek deriz misal, deli nasıl sever? Deli gibi istemek de deriz bazen. Merak ederim deli gibi istemekle çocuk gibi tutturmak arasında fark olup olmadığını ve bana sorarsanız yok aslında, çocuklar deli oldukları için çocuklar ve evet, hepimiz deli doğarız biz “akıllılar” dünyasından baktığımızda. Sonra bişiler değişir ya hani aklımız bilgimiz artar ya, akıllı uslu efendiler oluruz mu tırlatık köleliğe kayıt mı yaptırırız, büyük muamma. Sesi çok uzaktan gelse de, kendi habersiz olsa da, yıldızlar hep güzeldir, erişilmez olduğuna inanmak istemez insan, hep bir çocuk neşesiyle uzanıp tutmak ister kendine göre en parlak olanını, sonsuz evrende, mesafelerden habersiz, delilik işte. Dünyanın düzeni alt üst mü olur, yıldız delirse de uzatsa elini bir kere.
Etiketlendi: akıl, çocuk, delilik, yıldız
← #magnum #hazpeşinde
Ekşimiş, küflenmiş, bozulmuş mu bu? →