BaYaNPüSKüL: Belkide Şimdi
Belki bir sonbahar sabahı, bahçemdeki sebzelerimin otlarını temizleyip, bir kaç turp, soğan ve marul, ıspanak toplayıp, bahçemin önündeki sedire oturup dinlenirim. İçeri girer Cemo’nun uyandığını ve kahvaltıyı hazırlamış olduğunu görür, sevinir, ona bir öpücük kondururum.
Belki kış sabahı bahçedeki odunları kucağıma alıp, şöminenin kenarına bırakır. Kümesten aldığım yumurtalarla, Cimcime ve Cemoya güzel bir omlet yapar onları uyandırırım. Sonrasında diz boyu olmuş karda, dışarı çıkar kocaman bir kardan adam yaparız, karda izlerimizi bırakır, kartopu oynayıp sıcacık evimize gireriz.
Belki bir bahar sabahı erkenden uyanır, dışarıya çıkar günün aydınlanmasını seyrederiz. Sonra eve gelir bahçede ne yapacağımız planlar, tavuklarımızı besleriz. Öğlene yapacağım gözlemenin hamurunu hazırlar, içi için sağdığım sütten yaptığım lor peynirinin tadına bakarız. Cemo yanağıma bir öpücük kondurur ve hep yaptığı gibi beni sevdiğini fısıldar kulağıma…
Belki bir yaz sabahı erkenden uyanır bahçedeki tahta masada kahvaltı ederiz, yaptığım reçeller, peynirler, ekmekler olur sofrada, yoldan geçen komşuyu çağırırız oda gelir sohbet ederiz, yemek sonrası kahveleri yapar sohbete devam ederiz. Akşamüstü serinliğinde tarlaya armut toplamaya gideriz. Bahçedeki dut ağacına yaslanır, dinleniriz…
Belki bunlar olacak belki de olmayacak ama benim dileklerim bu yönde… Ayaklarımın toprağa deyip çatladığı, Cemo’nun yanımda olduğu, Cimcime’nin mutlu ve özgür olduğu bir hayat istiyorum.
Cemo’nun prostat belirtileri ile gece sık tuvalete çıktığı, benim menopoz ateşimin gece uyutmadığı, Cimcimenin artık yalnız bir birey olarak hayata adım atmadığı günlerde olmasa çok daha iyi olur.
Kim bilir belki de bir gün her şeyi bırakır gideriz. Belki de dediklerimiz gerçek olur. Belkiler şimdiler olur…
Etiketler: belki, belkide, belkiler, hayaller, içsel yazılar
Hayal kurmak o kadar güzel bir şey ki hayatımızda hayallerimiz olmasa bu boktan hayat çekilir mi hiç çekilmez tabi ki ama bu hayallerin gerçek olması için şimdi çok çalışmamaız çok ama çok çalışmamamız gerekli yıllar geçecek üzerinde ve bu hayallerin üzerine eklenecek bir şey kalmayacak çünkü bu hayaller çok güzel ve eminim Püskülcüğüm olacak ve ben yıllar yıllar sonra yaşlı bir medi olarak geleceğim o mis gibi evinde kalıp ya yıllar evvel neler neler konuşurduk diyip güleceğiz biz yaşlı çocuklar kocaman bir kadın bir adam ve biz gene eminim aynı şeylerde şikayetler edip güleceğiz . Ama bir gerçek senin yaşadığın ev ve benim senin hayal yaptığın evde olmam olacak
24 Mart 2014 10:18