Son Yıl - Bölüm 54 - Novel Türkiye
Bölüm 54 Bölüm 53 Bölüm 52 Bölüm 51 Bölüm 50 Bölüm 49 Bölüm 48 Bölüm 47 Bölüm 46 Bölüm 45 Bölüm 44 Bölüm 43 Bölüm 42 Bölüm 41 Bölüm 40 Bölüm 39 Bölüm 38 Bölüm 37 Bölüm 36 Bölüm 35 Bölüm 34 Bölüm 33 Bölüm 32 Bölüm 31 Bölüm 30 Bölüm 29 Bölüm 28 Bölüm 27 Bölüm 26 Bölüm 25 Bölüm 24 Bölüm 23 Bölüm 22 Bölüm 21 Bölüm 20 Bölüm 19 Bölüm 18 Bölüm 17 Bölüm 16 Bölüm 15 Bölüm 14 Bölüm 13 Bölüm 12 Bölüm 11 Bölüm 10 Bölüm 9 Bölüm 8 Bölüm 7 Bölüm 6 Bölüm 5 Bölüm 4 Bölüm 3 Bölüm 2 Bölüm 1
Son Yıl - Bölüm 54
Herkes bu fikirden kendi payına bir şey alıp düşünmeye koyuldu. İpler bağlandı kamaralarda yattıkları yerde. Eller ve kollar bağlandı. Biraz uyku ve dinlenme…
Herkesi bağlayan Özlem oldu ve en çok dil dökmek zorunda kaldığı da kocası İlkay’ dı. Gözleri kan çanağına dönmüş, hayatının en berbat günü mü gecesi mi gökyüzünden ne olduğu belli olmayan bu zaman dilimini artık kendi de tükenerek tüketmişti. Çaresiz kabul etti. Bir hareketlilik, farklı bir durum ne olursa olsun ilk uyandırılacak olan olmayı taahhüt olarak alarak. Vücudundaki ağrılar gözlerini kapattığı anda sanki siren gibi çalmaya, kafası da tencere tava vurmaya başladı. Uykuya dalması birkaç dakikadan fazla sürmese de bu süre ona gün gibi geçmişti.
Adem ve Aylin yan yana kamaralardaydı. Parlak cilalı ahşap kaplamalarla süslü koridorlar ve beyaz lakenin hakim olduğu kamaralar gereğinden fazla lüks geliyordu zira Adem hayatında yattığı en rahat yatakta buldu kendini. Rahatlığını bozan tek şey el ve ayaklarının sıkı sıkıya bağlı olmasıydı. O da, Aylin’ de kendi kamarasında bileklerindeki zonklamanın ritmini dinleyerek uyudular.
Herkes yattıktan sonra Özlem dışarı çıktı. Gökyüzünde güneş yada ay, yıldızlar bulut hiç bir şey yoktu. Sadece karanlık. Gözlerini ovuşturdu. Evinde son huzurla uyuyup uyandığı günün ardından geçen bu süreyi uykuda ve yarı baygın geçirdiği için bir yorgunluk hissi yoktu bedeninde. Ama ruhu tükenmiş, gözleri de baya bir yorulmuştu.
Bütün bu olup bitenin sonunda ne olacağını ve ölümü düşündü. Dünyanın sonunu, günlerin sonunu ve her şeyin bitişini görecek olmak fikren heyecanlı olsa da günün sonunda şahit olduğu onca dehşet, ıstırap, acı bu heyecana değmeyecek bir yük bırakıyordu omuzda ister istemez.
Denize baktı eğilip. Marmara suyunu hiç bu kadar karanlık görmemişti. Sahil kenarı bir semtte doğmuş büyümüş, türlü sebeplerle gece ve gündüz bu denizin etrafında olmuştu. Hiç bu kadar tekinsiz bir his vermemişti deniz. Bakmayı bıraktı.
Saatine baktı, gece üçe geliyordu. 6 saat sonra herkesi uyandıracaktı. Herkesi uyandırdıktan sonra da zaten uyuma sırası ona gelecekti.
Prenses adalarından birisine konuşlanmak iyi bir fikir değildi. En azından büyük adalar. Ama belki tavşan adası ya da oralardaki adıyla hayırsız ada belki bir çözüm olabilirdi. Hem anakaraya yakın, hem de uzaktı yeterince. Normalde pek insan yaşamazdı, sadece geçip giden balıkçılar uğrardı soluklanmak için ya da sandalla açılıp orda piyizlenen şarapçılar. Bir iskele bir tatlı su kuyusundan ibaret bir ada. Güvenli mi? Kısmen…
Yaşanır mı? Yine kısmen…
Olası bir saldırıda kaçılır mı? O ancak yaşanınca öngörülebilecek bir şey olabilir. İskelede tekne hazır tutulur, adada barınacak barakalar yapılır, mutlak surette bir kişi devamlı gözcü olur ve nöbetleşe bu kişi değişir. Yaklaşan her türlü gemi, tekne, sandal vs için sorgusuz sualsiz ateş açılır.
‘’ Bu saatten sonra dokunmadığım kimseye güvenemem ‘’ dedi Özlem kendi kendine. Dokunuştan kastı Efendi’nin hükmünü kaldırmasını sağlayan dokunuştu.
İçtiği sigaranın külünü savurmuş bitince izmariti elinde kalmıştı. Denize atmaktan imtina etse de bir süre sonrasında sigarayı baş parmağı ve orta parmağı arasında sıkıştırıp fiyakalı bir şekilde denize fırlattı.
‘’ Artık ne kıymeti var? ‘’
‘’ Kaç saat geçerse geçsin sabah olmayacak, güneş doğup batıyor olsa da bize doğup batmayacak. Biz burada yaşamak için direnirken insanlar birbirlerini öldürerek yok olup gidecekler.’’ dedi içindeki acımasız ses; yaktırdı yine yeni bir dal daha sigarayı.
Serindi yaz olmasına rağmen, içeriye gidip torbalardan üstüne bir hırka geçirdi ve uyuyanları kontrol etti. Kimseden horultu hariç ses seda yoktu. Eşinin yanına kadar yaklaştı diğerlerini kapı önünden kontrol ettiği halde. Gözlerini kapadı ve İlkay’ a odaklandı. Gözlerini kapattığı anda açılan bir gözü daha olmuştu artık. Fıldır fıldır dönen, insan gözünün göremeyeceği ne varsa onu arayıp görmeye çalışan ve cismani olmayan bir göz.
Önüne gelen görüntüde İlkay Özlem’ in boğazını sıkıyordu ve arada elleri ile kadının başını çok rahatça kendine doğru savurup gelişine de kafa atıp duruyordu. Yüzünde burnu kırılıp içine göçmüş, gözlerine kadar morarmış ve ölü bir ifade vardı. İlkay ise bitmek bilmeyen bir kin ile vurup hevesle gülüyordu bir yandan da boğazını sıkarken.
Gözlerini açtı, diğer göz kapandı. İlkay orda öylece uyuyordu. Kocasının dökülmeye yüz tutan sarı saçları arasında ellerini gezdirdi ve ‘’ dokundu. ‘’
Kabus sona ermiş ve etki de kalkmıştı. Sanki adamın uyurken dahi çatık gibi duran gergin duran kaşları ipinden salınmış gibi serbest kaldı ve yüzüne bir huzur ifadesi çöktü.
Sırasıyla Adem ve Aylin’ i de dolaştı. Adem Aylin’ i efendiye teslim ettiğine dair bir kabus görüyordu. Cebinde de bir çift göz vardı efendiye sunacağı. Aylin ise kendini bir tahtta görüyordu. Önünde ömrü boyunca tanıdığı gördüğü, bildiği herkesin cesedi serilmişti. Kucağında ise bir bebek vardı. Özlem iyice yanaştığında bebeği ancak görebildi. Ucubeye benziyordu benzemesine ama Aylin yine de sevgi dolu bakışlarla izliyordu bebeği.
Dokunuşu Adem’i de, Aylin’i de kabusundan arındırıp huzurlu bir uykuya bıraktı. Üstüne gam yükü çöken Özlem olmuştu. Olan ona olmuştu. Gözlerindeki yaşı sildiğinde ellerinin kanına boyandığını gördü. Yüzünü elleri ile kapatıp ağlamaya başladığında da akan kan damlalarından başka bir şey değildi.
Görmek de onu öldürüyordu ve bunun farkındaydı.
Zamanın biraz daha hızlı geçmesi için dua etmekten başka elinden bir şey gelmedi.
Garip Öyküler, hikaye, light novel, Novel, novel oku, novelturkiye, novelturkiye.com, oku, online, öykü, savaş, son, Son Yıl, Son Yıl Novel, Son Yıl Web Novel, Son Yıl Web Series, tuhaf öyküler, turk, türk fantastikleri, türkçe, türkçe fantastik, türkçe fantastik hikayeler, türkçe fantastik öyküler, türkçe novel, türkçe novel oku, uzun hikayeler, web novel, web novel serisi