Neden Cihat Edemiyoruz? – Gençdoku
Ana Sayfa Dergi Neden Cihat Edemiyoruz?
Neden Cihat Edemiyoruz?
Cihadın dinin en mühim esaslarından biri olduğunu bilmeyen yoktur. Kur’an ayetleri onlarca ayetinde cihadı yükseltmektedir. Cihat edenlerle cihattan geri kalanlar arasındaki farkı ortaya koyan ayetler, anlaşılması için içtihat gerektirecek kapalılıkta da değildir. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin yirmi üç yıllık hayatı ve o hayatı uzun uzun izah eden hadisler, cihadı anlatan bölümlerle doludur.
Müslümanlar arasında yersiz bir tartışma konusu olan, şu cihat mı daha önemlidir bu cihat mı şeklindeki tartışmalar da bu anlayışın yaygınlığını göstermektedir. Hedef, Allah’ın kelamını yüceltmek olduktan sonra bu yüceltmeyi gerçekleştiren her şey cihattır. Hedef, nefsi dizginlemek ise nefsi dizginleme maksadını tahakkuk ettiren her iş cihat olarak görülebilmelidir.
Cihadın Müslümanlar arasında bu kadar uzaktan izlenir hâlde olmasının akide esaslı bir soruna dayandığını kabul etmekten başka makul bir çıkış yoktur. Onca Müslümanlık iddialarına rağmen can ve mal talebi anlamına gelen cihat, rağbet görmemektedir. Ölümü olmayan şehadet veya başkasının ölümü ile sonuçlanan şehadet hoş karşılanmaktadır. Allah’a imanımız, bizleri Allah için ölümü özlemeye teşvik edememektedir. Belki kökten kaybolmuş bir iman zayiatını konuşamayız ama Uhud eteklerinde cenneti gören insanların imanı ile bizim imanımızı karşılaştırdığımızda iki iman türü arasında büyük bir fark olduğu ortaya çıkmaktadır.
Aynı şey, mal infakı için de söylenebilir.
Müslümanlar olarak, ölümü ve mal fedakârlığını artık tarih ve siret kitaplarından izlemeye mahkûm durumumuz, çocuklarımızı yetiştirme tarzımızda bile görülmektedir. Çocuklarımızın Kur’an’ın uğruna feda edilmeleri bir kenara, onları Kur’an’la haşır neşir etmeye bile cesaretimiz kalmamıştır. Çocuklarımızın Kur’an eğitimi almalarını, geleceklerinin körelmesi olarak telakki edebilecek anlayışın, uç bir anlayış olduğunu söyleyemeyeceğimiz kadar yaygın olduğu ne yazık ki doğrudur.
Bidat ve hurafeleri akide gibi sahiplenen kitlelerin, akide konusunda sıkıntı çekmeleri gayet tabiidir. Böyle bir kitlenin cihadı benimsememesi, rahat ve zevkli bir Müslümanlık arayışı içinde olması garipsenecek bir tutum değildir. Böyleleri için Bilallerin, Mus’abların ölmesi, verilmesi gereken canlar açısından yeterlidir. Bunlar da onların şehadet yıldönümlerini andığında onlarla aynı grup sayılacağına göre cennet elde bir sayılabilir. Ne büyük bir eriyiş ve ilk nesille son nesil arasında ne büyük bir uçurumdur bu!
Cihadın yükselmediği bir yerde ‘Müslüman Şahsiyeti’ bulmak mümkün değildir. Müslüman’ın onuru cihadıyla beraber ayakta durabilir. Bugün kimliğini gizlemek zorunda olduğunu düşünen kitleler, selam vermeyi eziklik olarak kabullenenler cihat mayasını kurutmuş kitlelerdir. Allah’a iman zaviyesinden bakıldığında insanlığın iki kutba ayrılmış olduğu gerçeğini bile herhangi bir mantık oyunuyla yok sayan ve böylece mü’mini cennete koyan güçteki imanına rağmen, ebedî cehennem mahkûmu olan bir kâfire denk gören kimliksiz anlayış, cihatsız anlayışın ürünüdür. Açık seçik naslara rağmen Müslüman olmayanlara cennet vaat edenler de cihatsızlığın bedeli olarak bu iftiraya dil değdirmişlerdir.
Küfür cephesinin yaşadığı debdebeli ve müzeyyen hayat, onların ellerindeki büyük iletişim imkânlarıyla Müslüman nesillerin gözlerine sürme gibi çekildikten sonra şeytan, imana rağmen batıla özendirmeyi daha kolay yapar olmuştur. Batılın önce mendiline, arabasına özenilirken sonunda sistemine ve düşüncesine de özenilir olmuştur. Onlardaki şu haklar, bu uygulamalar önce Müslümanların şahıslarıyla kıyas edildi, ardından da İslam’ın kendisiyle kıyas edildi.
Aile başta olmak üzere, Müslümanları farklı yapan ve ‘İslam Toplumu, Ümmet’ gibi kavramlarımızın içini dolduran değerlerimiz erimeye yüz tuttu. Erimeyenleri de şekil değiştirdi. Cihat da bu şekil değiştiren kavramlardan biri oldu; ona ilk neslin tatbikinde yeri olmayan anlamlar yüklendi.
Toplumu diri tutan birlikteliği ve tek kıbleliği sağlayan değerlerin çözülmesinden sonra Müslümanların siyasi ve sosyal birlikteliği çözüldü. Ahlak ucuz bir değer kabul edildi; uğruna fedakârlık yapılmaz oldu. Müslümanları, İslam’dan kaynaklanmayan sistemler yönetti. İslam’dan kaynaklanmayan sistemler arasında tercih konusunda iç sürtüşmeler yaşandı.
Müslümanların dışındaki güçler de yeri geldiğinde askerî güç kullandılar; ona gerek duymadıkları zamanlarda iç fitneleri körükleyerek planlarını uyguladılar. Küfrün son oyunu olan ‘uluslar arası sistem’ sayesinde de cihadın, zikri bile suç hâline geldi. Müslümanlar, geçmişlerindeki şanlı cihat hatıralarından ötürü özür dilemeye zorlanacakları bir sisteme mecbur edildiler.
Önceki Yazı Güzel Kardeşim! Dünyada iken cennette olmak nedir bilir misin?
Sonraki Yazı Annelik Nereye Kadar?
Risaletin Büyük Şahidi Ümmilik
Temenni, Yakarış, Duâ
Uçurumun Kenarında Bir Nesil