Ana Sayfa iktibas Foti Benlisoy Bağımsız Sol Adaylar: İnşa ve Strateji – Foti Benlisoy
22 Temmuz seçimleri, sosyalist hareket açısından muhtemelen bağımsız aday girişimiyle hatırlanacak. DTP’nin seçime bağımsız adaylarla katılma yönelimi ve solda değişik kesimlerin de DTP’den bağımsız ya da değil, böylesi bir projeyi makul ve cazip görmesiyle sosyalist hareketin neredeyse tamamı şu ya da bu biçimde, şu ya da bu aday etrafında bağımsız aday kampanyası yürütmekte. Kimilerince bağımsız adaylar girişimi, solda yeni bir umudu, yeni bir imkânı temsil ediyor. Buna göre, bunca yıllık gerileme ve sessizleşme döngüsü nihayet kırılabilir ve böylece sol görünür hale gelebilir. Tam da bu bağlamda, bu girişime dönük herhangi bir eleştiride bulunanların en sık işittiği soru, “bir milletvekilimiz olsa fena mı olur?” Cevabı çok sade ve açık olması gereken bir soru gibi görünüyor ilk bakışta. Ancak belki de bu tarz bütün sorular gibi, yanıltıcı bir sadelik bu. Aslında her soru tartışmanın parametrelerini belirlemeye, tartışmayı belirli bir çerçeve içine almaya dönük bir girişimdir. Dolayısıyla aslında çok açık ve net görünen bu soruyu daha anlaşılır kılabilmek için belki de ona başka daha küçük soru cümleciklerinin refakat etmesi gerekiyor. Nasıl, neyle ve ne için gibi… Elinizdeki yazı işte bu küçük sorular etrafında tartışarak baştaki büyük soruya bir yanıt arama çabası olarak yorumlanmalı.
Bağımsız adaylık sürecinin gündeme geldiği ilk andan itibaren bu sürece olumlu yaklaşanların hemen hemen hepsi, bu süreci solun yeniden oluşumu açısından da değerlendirdi. Temel olarak, meclise girecek ortak bağımsız sol adayların solda yeni bir oluşumu imkânlarını artırabileceği ve meclisin burada bir kaldıraç işlevi göreceği değerlendirmesinde bulunulmaktadır. Meclise girebilecek belli sayıda sol vekilin burada süreç içerisinde Baykal CHP’sinden kopan vekiller ve hatta AKP’den uzaklaşabilecek kimi isimlerle solu yeniden tasarlayacak bir fırsatı doğurabilecekleri, deyim yerindeyse solu yukarıdan yeniden kurabilecekleri tasarlanıyor. Örneğin Ahmet İnsel şöyle diyor: “Böyle bir girişim etrafında oluşturulacak beraberliğin yaratacağı siyasal dinamiğin seçim sonrasında yeni bir sol oluşuma tahvil edilmesi olanağını da ihmal etmemek gerekir. İçe kapanmaya, kendi sesinin yankısıyla avunmaya, artık tarih öncesi hale gelmiş siyasal ayrışmalardan türeyen dar cemaatlere hapsolmaya dayanan ‘geleneksel sol parti’ yapılarının sol tahayyülü uyuşturan, büzüştüren ağırlığını aşarak, toplumsal hareketlerle karşılıklı etkileşim içinde olan yeni bir sol platformun doğuşuna, bağımsız sol aday girişimi ebelik yapabilir.”  Fuat Keyman da benzer bir görüşü dile getiriyor: “Bugün yürürlükte olan, hem siyaseti lider sultasına ve siyasi-ekonomik nema artırımına eşitleyen siyasi partiler yasası hem de antidemokratik yüzde 10 ülke barajının varlığı içinde en gerçekçi ilk adım, parlamentoya ‘adaletli, güvenli ve demokratik Türkiye dili’ni bağımsız adaylar yoluyla sokmaktır. Bu ilk adım başarıldıktan sonra, bu dili toplum içinde güçlendirecek ve bu dil temelinde Türkiye’yi yönetmek iddiasında olan siyasi oluşumların yaratılması ve yaşama geçirilmesi çabasına geçilebilir.” 
Önceki Yazı24 Sendikadan Başbakan Yorgancıoğlu’na mektup
Sonraki YazıYKP, BES’i ziyaret etti