Şişelenmiş içme sularında Helicobacter pylori DNA’sının araştırılması: Bir ön çalışma [Turk Hij Den Biyol Derg]
Turk Hij Den Biyol Derg. Yayına Kabul Edilen Yazılar: THDBD-57804
Şişelenmiş içme sularında Helicobacter pylori DNA’sının araştırılması: Bir ön çalışma
Fatma Kalaycı Yüksek
İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı
GİRİŞ ve AMAÇ: Helicobacter pylori insan mide mukozasına yerleşen ve dünyadaki insanların yarısını etkilediği bilinen bir bakteridir. Peptik ülser, mide adenokarsinomu ve mukoza ilişkili lenfoid doku (MALT) lenfomalarında etken olarak tanımlanmaktadır. Ancak, bakterinin doğal konağı ve rezervuarı kesin olarak bilinmemektedir. Bulaşmasında fekal-oral, oral-oral, gastro-oral yolların etkili olduğu; kontamine besin ve suyun bu yollara kaynak olabileceği ileri sürülmektedir. Bakterinin virülansında önemli rol oynayan uyum kabiliyeti ve biyofilm oluşturma özelliği su ile bulaşmasına yönelik çalışmaların temelini oluşturmuştur. Bununla ilişkili olarak birçok çalışmada bakteri DNA’sı içme sularında, yüzey sularında, yeraltı sularında ve atık sularda saptanmıştır. Bu ön çalışmada içme suyu örneklerinde H.pylori DNA’sının araştırılması amaçlanmıştır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Farklı markalara ait 35 içme suyu (500 ml’lik) Mart-Haziran 2019’da İstanbul çevresinden toplanmıştır. İncelenen su örneklerinin pH aralıklarının alkali pH’ya yakın (pH: 6,6 - 8,45 aralığında) olduğu görülmüştür. Su örnekleri 0.22 µM por çaplı membran filtrelerde süzülmüş ardından her bir filtre içeren beyin kalp infüzyon buyyon (BKIB)’da oda sıcaklığında 30 dakika bekletilmiş ve filtrelerin bulunduğu besiyerleri soğutmalı santrifüjde (+4⁰C) çevrilmiştir. Daha sonra besiyerlerinden DNA izolasyonu yapılmıştır. Bakterinin ureC (glmM) geni Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PZR) ile çoğaltılmış ve ürünler %1,5’luk agaroz jel elektroforezinde görüntülenmiştir.
BULGULAR: Bu çalışmada incelenen su örneklerinde H. pylori DNA’sı saptanmamıştır.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Bu ön çalışmanın sonuçları, bu coğrafyada içme sularının H. pylori bulaşmasında rolü olmadığını düşündürmüştür. Ancak bu çalışmada incelenen örnek sayısının az olması ve sadece 500 ml’lik ambalajda satılan şişelerin değerlendirilmiş olmasından dolayı daha geniş kapsamlı çalışmaların yapılması önemlidir. Bu nedenle 19L’lik olarak şişelenmiş damacana suları, musluk suları ve çeşitli su tankları gibi su kaynaklarının incelenmesi, bakterinin bulaşmasında suyun rolünün anlaşılması için yararlı olabilir.
Anahtar Kelimeler: içme su ile bulaşma, H.pylori, PZR
The Investigation Of Helicobacter pylori DNA in Bottled Drinking Water: A Preliminary Study
Istanbul Yeni Yuzyil University, Medical Faculty, Department of Medical Microbiology
INTRODUCTION: Helicobacter pylori is a bacterium which colonizes the human gastric mucosa and known to affect half of the world’s population. H. pylori is defined as the aetiological agent of peptic ulcer, gastric adenocarcinoma and mucosa-associated lymphoid tissue lymphoma. However, the natural host and reservoir have not been clearly identified. The ability of adaptation and biofilm formation, which play an important role in the virulence of the bacterium, constituted the basis of studies about water contamination. In relation with this, bacterial DNA was detected in drinking water, surface water, groundwater and wastewater in many studies.
It has been suggested that the transmission of bacterium occurs via fecal-oral, oral-oral and gastro-oral routes, additionally contaminated foods and water may be source of infection. In the present preliminary study, it was aimed to investigate the presence of H. pylori DNA in drinking water samples.
METHODS: Thirty five different trademarked drinking water samples (each one 500 mL) were collected from March- June 2019 in all around Istanbul. It was observed that water samples have a slightly alkaline pH ranging from 6.6 to 8.45. All water samples were filtrated using 0.22 µM filter membranes which were incubated on Brain Heart Infusion Broth for half hour at room temperature and filter included broths were centrifuged. Then bacterial DNA was extracted. Polymerase Chain Reaction (PCR) was used for the detection of the ureC (glmM) gene. The PCR products were visualised in %1.5 agarose gel electrophoresis.
RESULTS: In this study H.pylori DNA was not detected in any of the water samples tested.
DISCUSSION AND CONCLUSION: This preliminary study results have suggested that, drinking waters do not have a role in transmission of H. pylori in this geographical area. However, it is important to carry out more extensive studies since the number of samples examined in this study was limited and only bottles sold in 500 ml packaging are included. Therefore it may be concluded that different water sources such as 19L flagon bottled drinking waters, tap waters and water samples from various tanks may be useful for clarifying the role of water for transmission route of this pathogen.
Keywords: drinking water transmission, H.pylori, PCR
Sorumlu Yazar: Fatma Kalaycı Yüksek, Türkiye