Kategori: Hüseyin Gürbüz (Goman)	 19 Kasım 2017 tarihinde yayınlandı.
Acılarını Sonsuzluğa Gömmek İçin
Güneşin doğuşu gibi Karanlık gecelerden kalan serinlikleri yavaş yavaş yükselerek ısıtan, aydınlatan güneş yaşama umut olmakta. Yaşadığımız Bazen çok sıcak bazen de çok soğuk ortamın farkında olunca. bir maraton koşusu gibi . her koşu sonucunda verdiği yorgunluğu his ederken. Bakarsın ki bir köşede yığıla kalmışın acılar içinde.
Hayat dediğimiz buna benzer. Bazen sıcak, Bazen soğuk. Yorgun acılar içinde sürüp ardı sıra birbirleri kovalayıp devam eder . Hiç biri diğerinden iyi olmamıştı. Yaşamına müdahale eden olursa. tabiî ki kafanı kaldıracak gözlerini açacak bir fırsatın olamaz. Ondandır sıcaklar. Ayazlarla yer değişir.. insanin dengesi gelişen yaşamı , bir düşer bir kalkar .. isyana dönüşür gibi ..
Adeta ayazlı ortam sadece bizim gibi olanlara yaratılmış . Zor, çileli , yoksuluğu bizim malımızmış gibi bizden ayrılmayan , Çocukluğu eli oyuncak ararken oyuncağını bulamayan çocuk gibi , hiç oyuncağı olmadiki yaşamı buyunca Bir iki yaş civarıydı . belkide daha küçük . çünkü köy hayatı olan yaşamımız karmaşık zorluklarla dolu yaşamdı . 7 yaşında ilk okula başlarken bizim için yaşam çileli olan yaşam olmuştu . Kendi ülkemizde , topraklarımızda yaşamımız bir zulmüme dönüşüyorsa yaşam bencede şansızlık , tesedüf değil , çaresizlik içinde zorbalıklar olunca . Sancının ağrının baş gösterdiği nokta orası olması gerek ...
Okula başlarken ikinci sinifa kadar olan zaman süresinde ancak okuma yazma öğrenme imkanımız olmuş . Dil farkı , Kültür farkı . Tahri farkı olması Bir yandan okul hayatı bir yandan işgüç karmakarışik çileli yaşama başlama süreciydi bu süreç. hızlı karmaşik , zorluklarlan devam edip ömrün sonuna denk sürüp gitmekte o karmaşıklık.. okul yaşamimızda Türkçeyi öğrenme zorluklari. Uzun bir maraton sonucunda devam etmiştir . Öğencilik açısinda zor olan okuma , yazma bir çile halini almişti . ilkokul . 4 sinifinda hiç unutamadığım bir o ani . Benim için insanliğa ihanet olanıdır . Bir sabahın ilk dersinde sinıf öğretmeni anı karar vererek hiç bir hazırliklik yapmadan sözlü sınav yaparak sinifta bir kaç kişiyi imtihan ederek. Sirayla sorguladı ögrencileri , kimi cevapliyarak . kimisi cevapsiz bırakarak . her sorulan soruya karşilik parmak uclarina meşe odun sopasiya döverdi . Başarisizlik o toplumda yaşiyan ögrencinin nedenlerinden Kendi Dilinde , Kültüründe uzak yasaklı bir toplumun zorbalığa şidete dayalı zorlan istenmiyeni kabullendirme baskısi diye düşünüyorum . Tüm dikatlerim o noktada odaklanmakta.. hiç unutulmiyacak şekliyle imtiyan sırasi bana gelmişti. Ayağa kalkarak hocanin sorduğu soruları korku içinde cevapliyarak her bilinmiyen bir soruya parmak uçlarina bir sopa . Korkusu içinde Elimi uzatmak isterken yerinde fırlayan çok sevdiğim bir can yoldaşim , köylüm. şu an hayata olmayişi bizi derinde sarstı . Ölüm onun için çok geç oldu . Yıldızlar yoldaşı olsun . yüreğimizdesin köylüm unutmadik seni .. Anidan mudahale ederek " Hocam vurmayin hak etmedi " arkadaş. diye seslenerek mudahale etmeye kalkışarak haksızlığa mudahalede bulundu . Hoca sınifta . kendisine yönelerk . "Aç elini " Hıç cesaretini bozmadan uzatan eline parnak uclarina bir sopa değmesiyle içimizde adeta isyan dalgaları sarmiş gibi oldu korku tedirgin güçsüzün haliyle Hatirladikca halen o çirkinliğin şhidi olmaktayiz . Bir zorbalik Bir şidet zulümüne karşi isyan ateşı yakmak içimızde bir görevdi .
Yaşam hep çile , acılar çemberine sarılmiş . adeta inadına vazgecmiyor gibi ömrümüzde kaleşce. O kaleşlik bir ilkbahar mevsimiydi , Mayis aylari'ydi Dedemizden kalma . Kardeşler arasinda paylaşilan evler . Kimselerin ihtiyaçlarını karşiliyacak durumda olmaması . yenide takım evlerin yapılmasını gücü yetmediği dönemlerdi herkese tek odalı bir dam evi barınma İhtiyaçları karşilama gereği duyan Babam temelı atilmiş taş duvarlı dam evin örülecek iki odalı inşaat yapıya başliyarak devam ediyordu .. Bir ilkbahar günü . Hava açik bol güneşli . Ben ve bende büyük Ağabeyim köydeki gelenegi olan hayvan otlama beraberlıiği köylü arkadaşlarlan hayvanlari otlatirken . Aninda bozulan hava yerini şidetli yağmur ve doluya birakarak adeta felaket oluşturan bir durumdu. İşte o andı o felaket sonucu sel sularina kapılarak hayatimıza büyük bir iz biraktı . Derin bir iz Bazen işte o acılarlan karanlığin derinliklerine gömülmeliyiz . Karli yola düşmüş bir yolcu gibi, bata . çıka . Düşe , kalka yürüyerek zalim olan yaşama inat . direne. direne . Hani derlerdi ya " DÜNYA BOŞE DAYE " Evet herşey dünyada yaşama gereği Her insanım diyenin boşda olsa doğal haķkı.. çilesiylen acısıylan, neşesiylen , yaşamaya direnmektir...
Yaşamda . içindeki aciları karanlığın sonsuz derinliklerine gömerek yaşamayi inadına , inadina sürdürme mucadelesi içinde olmak gereğinde yaşam ortamin birey ve fertlerin ihtiyaçlarıni karşilama imkani olmayişi hayata direnme ruhu içinde sürdürme azmini yitirmeden , Hayatin devamı direnmeye , direnmeyi isyana dönüştürme azmi içinde olmak zorda olsa saf tutmak gerek.
Zalim zora girince zulümünü en acımasiz şekilde hayata gecirir toplumun yaratma Güçlenme , savunma firsatini vermiyen zorbacı Zalimler adeta insanlar üzerinde bir silah denemesi gibi . Elma kokusu zulümünü deneniyerek insanlık ayibini gizlemeden . Ondan aşağı olmayan aşağilik olan . İnsanlığın ayibi olan darbe girişimi . Zalim hep zulüm yaparak insan yaşamini o denli harab ederler . Bizler o harab edilmişliğin toplumda biraktığı acıları yaşam içinde devam edilişi , yaşamın ta derinliğine inercesine . Ayle komşuna akrabana Dostuna düşman edercesine kirli tohumuyla insanlığı kirleterek Uyuşturucu Kumar Fuhuş çete ortamini yaratmaya kirlilik tohumunu ekmeye devam eder . Bu kirlilikte bizim gibi bir çok insan nasibini almişti halende almakta , en acili bir şekilde . Düşman olarak yoksul olanı karşi karşiya getirilerek acimasızca katliyamlar yaratarak bir çok hayattakı yaşaminda engel oluşturarak okul Fabrikalarda barinmalarina sebep olmuştur .
Bu bir kader değil . yoksuluk . Kimsesizlik . Sahipsizlik bir kader değil, yasaklama , baskı şidet zorbalık bir kader değil. Bizim bu yaşamda yaşamımizdakı olumsuzluk kader değil . Her olumsuzluğun sonu bir sebebin ürünüdür. Toplumda ahlaksızlığin Onursuzluğun tohumu çikar uğruna ekilen tohumdur. Her yönüyle insanlığı saran kirlilik . Adeta kirlilik havuzuna insanlığı bandıra bandira ortalara atılıp kirleten kirliliktir. Sistemin yaratığı her olumsuzluklar bireyleri etkiliyerek. topluma yayma kolaylığı oluşturmuş. Ne Yaş nede Cinsiyet fark edilmez şekilde her yerde her ülkede olduğu gibi vaka ortamını sağlamiş durumda . Onunla başlar hayatın zorlukları . İnsanlık onurunu kirleten ortam dediğimiz ortam o ortam. Biz insanlik o ortamda yaşama devam edip gelmişiz acılar içinde. Ne kader, Nede tesedüf . her kirliliğin sebebi olmalı.
Ondandır Dostumuzu düşman ettiren...
Ondandır içimizi bölen. Parçalayan ..
Ondadır hep yalnızlaştırılmış insanlık....
Dersim'de zorunlu din derslerine karşı ‘boykot’
Kalender Çelebinin Hurucu