SA4492/KY13-AO131: Kaçtıkça Özgürleşir İnsan
"Dünyayı sadece baş kaldıranlar değiştirebildi. O nedenle ortada olandan kaçmak bir kurtuluş başlangıcı. Kaçtıkça özgürleşir insan. Yani kaçanlarla buluştukça. Ve kaçkınların sayısı arttıkça.."
Hayat, eskiyle yeni arasındaki değişim- dönüşüm kavgası üzerinden sürüp gidiyor. Asırlardır süren bu mücadelede insan, özü itibarıyla, hep aynı kalıyor. Yani bugünün kavgasıyla, ilk insanların kavgası arasında sadece nicelik farkı var.
İnsanın iç dünyasına dokunamayan eğitim sistemleri vahşetlerin önüne geçemez. İnsanı olgunlaştıracak pratikler çoğaltılamadıkça teknolojik imkanlara rağmen insanın kendine yabancılaşması git gide artacak.
Yabancılaşma ise başlı başına vahşeti besleyen içsel dürtüler..
Sonucu bencilliği büyütmeye yarayacak teknolojik atılımlar o nedenle içimizdeki eskiye özlemi gitgide artırıyor ve insan modern çağda kendini zindanına sürüklüyor..
İnsan, kendi kendinin kurdudur. Sınırsız benlik içinde hayâllerin ötesine geçmeyi kendi gerçekliği olarak görebildiği gibi aynı zamanda kendi kuyusunda kaybolmaya teslim eder benliğini.
Oysa, toplumsallık düzen ister, oluşturduğu değerlere teslimiyet ister. Değerler, yani devranın bizi ulaştırdığı hiç de insan ruhunun mutmain olmadığı duraklar. Bu normalite ölçüsü hepimizin başında bir demokles kılıcı gibi sallanır durur..Özgürlüğe pranga vurur her an..
Özgürlük sahipsizliktir. Sahipsizlik ise başkaldırı..
Dünyayı sadece baş kaldıranlar değiştirebildi. O nedenle ortada olandan kaçmak bir kurtuluş başlangıcı. Kaçtıkça özgürleşir insan. Yani kaçanlarla buluştukça. Ve kaçkınların sayısı arttıkça.
Tevhid, bir sonsuz kaçışın adıdır aslında. Her an yenilenen bir diriliş çağrısına kulak vermektir.
Oysa dışımızda öylesine bir dünya var ki, onu ihya etme görevini de bize yıkmışlar.
İnsan, kendinin kurdu, zaman ise onun cinneti..
Adnan ONAY, 22.06.2017, Sonsuz Ark, Konuk Yazar