Somut olayda; davacının gerek çalışma arkadaşlarının ve gerekse amirlerinin sürekli olarak şahit oldukları iş yeri ve çalışma ortamı hakkındaki açıktan küfürleri nedeniyle şirket insan kaynakları müdürlüğüne şikayetler gelmeye başladığı ortadadır. Tanıklar da davacının küfür etme ve hakaretler savurma olaylarını iyice abarttığını ve buna bağlı olarak da yapması gereken işleri ve kendisine verilen görevleri aksatmaya başladığını belirtmişlerdir. Kendisini gerek ettiği küfürler ve hakaretler, gerekse görevlerini yerine getirmesi konusunda uyaran kimseleri de tehdit etmeye ve birtakım yalanlarla iftira atmakla tehdit etmeye başlayan davacının amirlerine karşı da aynı tutum ve davranışları göstermeye başladığı ileri sürülmüştür. Davacının kendisine verilen görevleri yapmamak konusunda ısrarlı bir tutum içerisine girdiğinin, işini yaptığı zamanlarda ise gerekli özen ve dikkati göstermeyerek işini layıkıyla yapmadığının, şeflerine ve diğer çalışanlara etmiş olduğu küfür ve hakaretlerin aşırı derecelere vardığı dile getirilmiştir. Savunmasında bütün olayları inkar yolunu seçerek bir suçunun bulunmadığını iddia etmiştir. Taraf iddia ve savunmaları, taraf tanıklarının beyanları tüm dosya kapsamı birlikte değerlendiğinde haklı feshe konu edilen eylemin işin normal işleyişini ve iş yerindeki uyumu olumsuz yönde etkileyici niteliktedir. Eylemin niteliğine göre geçerli fesih sebepleri oluşmuştur. İşveren, davacıyı işten çıkarırken kıdem ve ihbar tazminatını ödemeli.
Etiketler: bursa , yargıtay , karar , işçi , amir , küfür , hakaret