Nurullah Ankut: Bunların ruh dünyasını dört bileşen oluşturur - Güncel haberleri
Lüks otelin bir katını kendine ve avanesine ayırttı. Oranın “kral dairesi'nin lüksüyle bile yetinmeyip daha da lüks olarak olarak döşetti. Bunları ayağına çağırdı. Kaçak Saraylı da, “Kraliçe’nin Gülü' de, koşarak gittiler oraya. Artık ne konuştularsa... Orada yaptılar görüşmelerini.
“- 658 metrekare. 14 metre uzunluğunda, 101 santimetre genişliğinde, 47 parçadan oluşur. Her yıl yenisi ile değiştiririz. Eski örtüyü müzede ziyarete açarız. Sonra da devletimiz kıymetli kişilere parça parça hediye eder.' (http://www.sabah.com.tr/yasam/2010/11/10/dunyadaki_en_pahali_ortu_kbenin_ustunde)
Hani Kaçak Saraylı, Muhammed Ali’nin cenazesine katıldı ya; amacı, her işinde olduğu gibi, siyasi rant devşirmekti. Orada bir konuşma yapmak istemiş. Ayrıca da, bu Suudi Kralı’nın kendisine verdiği Kâbe örtüsü parçasını, tabutun üzerine örtmek istemiş. Böylece gündem olacak. Medyada yer bulacak. Herkes; “Türkiye Cumhurbaşkanı da Muhammed Ali’nin tabutunun üzerine Kâbe örtüsü parçası örttü.', diyecek. Mezara da, o örtü cenazenin üzerine konmuş olarak koyuldu, diyecekler.
Aile hiç prim vermedi, Kaçak Saraylı’ya. “Yabancı katılımcılara konuşma yaptırtmıyoruz. Kâbe örtüsü parçasını da bize verin, biz gerekli biçimde değerlendiririz.', dedi. Tabiî düş kırıklığına uğradı bizimki. Umduğunu bulamadı. Bilmiyor ki, dışarıdaki itibarı ne durumda... Herkesi kendi zavallı hüloogg’cuları gibi sanıyor.
Yine hatırlanacaktır; bunların yetiştiricisi, Piri Molla Necmettin de Suudi Krallığı kontenjanından Hac tutkunuydu. Ve utanmadan da, övünüyordu, “Bu 26’ncı Hac’cım', diye.
“S. Arabistan Kralı Fahd’ın ölümüne en çok İspanya’nın güneyindeki Marbella kasabasında yaşayanlar üzüldü. Kral Fahd’ın son 20 yıldır tatilini geçirdiği Marbella’nın Belediye Başkanı Marisol Yague, “Onu burada ağırlamak bizim için şanstı' dediği kralın ölümü nedeniyle 3 gün resmi yas ilan ederken kentte bayraklar da yarıya indirildi. Bölge turizmine büyük katkısı olan Fahd, Marbella’nın reklamını yaparken, saat ve mücevher başta olmak üzere yaptığı alışverişlerle kent ekonomisine de büyük katkı sağlıyordu. Marbella’da 250 bin metrekarelik alanda büyük bir saray inşa ettiren Kral Fahd’ın ailesiyle buraya tatile geldiği her Ağustos, 800’e yakın kişi sarayda iş imkanı buluyordu. Fahd’ın sarayında çalışan şoförlere 5 bin dolar, temizlikçilere ise 3 bin dolar maaş veriliyordu. İspanya’da kaldığı sürede günde 3 milyon euro harcayan Suudi Kralı, Marbella’ya son gelişinde 4 uçak, 600 Mercedes otomobil, 50 limuzin, lüks otellerde 300 süit oda ve aylığı 180 bin euroluk villalar kiralamıştı.' (http://www.gazetevatan.com/olumune-en-cok-ispanya-uzuldu-58084-dunya/)
“Suudi Kralı Abdülaziz için otellerde, “kişiye özel' düzenlemelerin yapıldığı öğrenildi. Suudi Kral’ın heyetiyle birlikte kalacağı otelleri tamamen kapattığı, klozetten yiyeceklerine kadar pek çok ihtiyaç malzemesini de beraberinde getirdiği ortaya çıktı.
“Kralın kalacağı otelde yaklaşık 10 milyon dolarlık masraf yapıldığı son bir aydır sessiz bir şekilde yürütülen 'özel hazırlığın’ Kral’a özel olduğu daha sonra otel katlarının eski haline dönüştürüleceği bildirildi.' (http://www.sozcu.com.tr/2016/gundem/suudi-kral-icin-10-milyonluk-hazirlik-1177055/)
Bunlar o denli kankidirler ki, Tayyip, yine, imar planlarını, Boğaziçi Koruma Kanununu filan hiçe sayıp “Sevda Tepesi'ne de Suudi Kral’ın bir saray kondurmasının önünü açtı. İznini verdi. Hep deriz ya yine, bunların kanun, hukuk hiç umurlarında olmaz, diye... Bunlar asla kamu yararı nedir, diye düşünmezler. Tam tersine; nasıl kamu malı hırsızlaması yaparız, nasıl vururuz, aşırırız, lüpleriz, küpleriz, diye düşünür.
“Suudi Kral 'Sevda’sına tam 28 yıl sonra kavuştu
“Süvari teğmen Vahit Bey ile Belkıs Hanım’ın buluşma noktalarıydı Kandilli’deki tepe. O zaman bu tepenin bir adı yoktu. Ne zaman Vahit Bey ile Belkıs Hanım’ın aşklarına aileleri engel oldu, onlar da intihar yolunu seçti; bu tepenin adına 'Sevda Tepesi’ dendi. Yıllarca İstanbullu aşıklara ev sahipliği yaptı bu tepe...
“Suudi Kralı’na ait olan arazinin imar plan değişikliği teklifinin arsa sahiplerinden gelmemesi dikkat çekti. İmar değişikliği için plan teklifinin sahibi Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Mekânsal Planlama Genel Müdürlüğü oldu. Genel Müdürlük tarafından imar planı değişiklik talebi için dosya hazırlandı ve 31 Mayıs 2012 tarihli yazı ile dosyanın İBB Meclisi’ne gönderildiği tutanaklarda yer aldı. Ayrıca arsa sahibinin de 28 Mayıs 2012 tarihinde İBB’ye dilekçe gönderdiği ortaya çıktı. Arsa sahibinin dilekçesinde ise şu ifadeler kullanıldı: “1984 yılından beri maliki bulunduğu parselde mağduriyetin giderilmesi amacıyla...'(http://www.gazetevatan.com/suudi-kral--sevda-sina-tam-28-yil-sonra-kavustu-458162-siyaset/)
Bizim futbol adamlarından biri, bir tarihte, Suudi Arabistan Ulusal Takımını çalıştırmak üzere oraya gitmişti. Anlaşmıştı yani onlarla. Bizim teknik adamı Kral çağırır Sarayına, bir seferinde. Ve açar büyük bir dolabın kapaklarını. İçinde her çeşitten içki mevcuttur. “Ne içelim?', der. Anlaşırlar biri üzerinde. Açarlar şişeyi ve birlikte çekerler kafayı. Yani Kur’an’daki içki yasağı filan umurlarında olmaz bunların hiç. O, sadece halka uygulanan bir yasaktır. Kendileri her türden yasaktan azadedirler. Kafalarına ve zevklerine göre takılırlar hep. Ülkenin büyük petrol zenginlikleri, petrodolarlar olarak Amerikan petrol şirketlerinin ve bunların Amerika’daki banka hesaplarının ve de Amerikan silah tekellerinin kasalarına akar. Ve tabiî bir de lüks saray giderlerinin, Hanedan giderlerinin karşılanmasına akar. Onlar için harcanır, israf edilir. Kuru kemik kabilinden, çok az miktardaki kısmı da, halka verilir. O da, herhangi bir tepkiyi, halk isyanını engellemek, nötralize etmek amacıyla...
Yakın zamanın, bir iki ay öncesinin haberidir. Bunların bir de ileride Kral olacak “Prens'leri var, değil mi?
“4 gün önce Bodrum’a gelen İngiliz bayraklı lüks yat 'Solandge’nin sırrı ortaya çıktı. Yatta, Suudi Arabistan Prensi Nawaf Al Saud, yakınları ve konukları vardı. Dünyanın en pahalı yatlarından birisi olan 'Solandge’de Prens ve beraberindekiler 4 gün boyunca 10 mankenle birlikte alem yaptı.
“Gökova cennet koylarına açılan 'Solandge’ Orak Adası yakınlarındaki Hacımehlem Koyu’na demirlendi. Geniş güvenlik önlemlerinin alındığı yata 302 nolu Sahil Güvenlik botu eşlik etti. Basına yansıyan fotoğraflarda yatın güvertesinde gün boyu bikinileri ile gezen 10 manken dikkati çekti. Mankenler, çalan şarkılar eşliğinde yatta sık sık prens ve şeyhlerle dans edip, eğlendi.
“Saat 23.00’de yata dönen Kraliyet ailesi bu sabah ise Göltürkbükü açıklarına demirledi. Aile tatillerini Bodrum’dan sonra Yunanistan’ın Mikonos, Tilos ve Patmos adalarında sürdürecek.'(http://www.mynet.com/magazin/detay/guncel/suudi-prens-10-mankenle-bodrumda-alem-yapti/86843/)
Bu kişinin “Gurbet İçinde Gurbet' adlı bir kitabı vardır. Bakın orada nasıl anlatır, Suudi Prensleriyle ahlâk dışı iş tuttuğunu ve vurguna giriştiğini:
Bütün bu araştırmaların sebebi, bu sırada Almanya’ya yerleşmeyi düşünmüş olmamdı. Bununsa sebebi gayet basitti. Orada 1978 yılında “Sebil' Dergimizin bir şubesini açmıştık. Buna istinaden de oturma hakkı elde etmiştim. Çoluk çocuğumu getirtip Almanya’da oturabileceğimi ümid ediyordum. Lakin biraz aşağıda izah edileceği üzere bu mümkün olmadı. Almanlar benim oturmamı kabul ediyor, çoluk çocuğumun ise üç ay zarfında Almanya’yı terk etmesini şart koşuyorlardı. Bu keyfiyet henüz belli olmadığı günlerde geçim için bir çok düşünceler aklıma geliyordu ki, bunlar hep Almanya’da ikamet esasına dayanıyordu. Bu inşaat işi de onlardan biriydi. Lakin bu uzun vadeli iş, Almanların zikri geçen engeli çıkarmaları sebebiyle başlamadan bitmiş oldu. Ancak bu arada başka ticari teşebbüsler de oldu ki; bunların en ehemmiyetlisi Suud Kral Ailesi’yle irtibata geçilerek OPEK fiyatının altında bir fiyatla petrol satmaktı. Gerçekten ticaretin “cehd'den ziyade bir “baht' işi olduğunu inkarı gayr-ı kaabil bir surette ortaya koyan bu petrol pazarlama faaliyeti hayatımda hiç unutamayacağım bir macera olmuştu.
“-Un ambarına düştük, fakat unlanmadan dışarı çıktık!..' diyerek oradan muvaffakiyetsiz dönüşünü hulasa ediyordu.
Talebi üzerine İsviçre’ye gidip O’nu Frankfurt’a getirdim. O zamanlar Türkler için İsviçre vizesizdi. Bundan dolayı ancak oraya kadar gelebilmişti. Almanlar ise, Alman plakalı arabalara gümrüklerde pek bakmazlardı. Hâlid Abdullahoğlu’nun da bu seyahatleri ciddi bir iş yapmak arzusundan doğduğu için, ne yapacağımızı birlikte düşünmeye başladık. Onun Cidde’de teşrik-i mesai ettiği “Celesi' isimli şirketi vardı. Onlara Suudi Arabistan’ın ihtiyacı olan bazı malları gönderebileceğimiz düşüncesiyle büroya bir teleks aldık. O zamanlar henüz faks icad edilmemişti. Teleksle mesajı daktiloda yazar gibi yazıyordunuz, aynı anda muhatab makina da otomatik olarak bu yazıyı tekrarlayıp kağıda geçiriyordu. Bu suretle birkaç ay muhabere ettik. Orada bir Türk arkadaş çalışıyordu: Ebuzer Bozkurt. Bu arkadaş, Güneydoğu Anadolu’lu idi. Uzun zamandır Cidde’de yaşıyordu. Değerli bir hocaefendi olmasına rağmen ahlâken adeta araplaşmıştı. Bize bu müddet zarfında iki yüze yakın mal aratmış, fiyat tesbiti yaptırmış ve hiçbirinden bir netice hasıl olmamıştı. Tam netice alınacağı sırada talep sahibinin hastahaneye yattığı veya seyahate çıktığı gibi asılsız bahanelerle talebini neticesiz bırakıyor, başka bir mevzua geçiyordu. Öyle ki, artık bize gına gelmişti. Ayda takriben 15-20 bin marklık teleks ve telefon masrafı yapıyorduk. Tam ondan ümid kestiğimiz bir anda, bize calib-i dikkat bir teklif yaptı. Bu teklif, herhangi bir ülkeye Suud petrolü satmak mahiyetinde idi. Bu da şöyle olacaktı. O zaman petrolün Dünya’daki fiyatı, varil başına 32 dolardı. Bu OPEK (Petrol Üreten Ülkeler Birliği) fiyatıydı. Eğer Kral Ailesi’nden nüfuzlu bir kimseye ulaşılabilir ve ona varil başına bir dolar rüşvet verilirse, Suud petrolünü çok daha düşük fiyatlara satın almak mümkündü. Araplar bu rüşvete “bahşiş' diyorlardı. Bizim temasta olduğumuz Celesi Şirketi’nden aslen Sudanlı,Hamdun adında bir arap çalışıyordu. O’nun dayısı, Binbaşı rütbesiyle “Hâil' valisi Mukrim bin Abdülaziz’in maiyetindeydi. O’nunla Mukrim bin Abdülaziz’e ulaşıp bu işi gerçekleştirmek mümkün görünüyordu.
İnşaat işini gerçekleştirmek için Zeki Bilge’den aldığım yüz bin mark bu uğurda harcanmış, fazladan olarak Sebil abonelerinden toplanmış olan yüz bin mark civarındaki para da sarf edilmişti. Cem’an iki yüz bin mark masrafımız olmuştu. Bu ikinci grupun başı bendim. Mukavele tasdik edilip Mükrim bin Abdülaziz tarafından bahsi geçen şirkete günde beş yüz bin varil petrolün, varil başına yirmi altı dolardan satışı için emir verilince, şirket temsilcisi hem Mükrim bin Abdülaziz’in ve hem de bizim çekimizi yazıp Hollandalı Marks’a teslim etmişti. Telefonla haberi aldık. Derhal İsviçre’de bir banka ile irtibata geçerek elli dört milyon dolar yatırmak istediğimizi bildirerek şartlarını sorduk. Zira bu kadar paranın Almanya’ya girişi, hakkımızda şüphe doğurur ve başımızı ağrıtabilirdi. Gelen cevapta yüzde bir“muhafaza ücreti' taleb ediliyordu.
Münih’te bir grup Alman, aynen bizim yaptığımız gibi, o zaman da, halen de Suud Milli Savunma Bakanı olan Kralın diğer bir kardeşi Sultan bin Abdülaziz’e ulaşmış ve kendisine varil başına bir dolar rüşvet vermek suretiyle bir İsviçre firması olan “Avia' firmasına yirmi altı dolardan, bilmem ne miktar petrol verilmesini temin etmişlermiş. Bu işi yapanlar arasında, paranın taksiminden dolayı kavga çıkmış ve içlerinden biri mağdur edilmiş olacak ki, elindeki bütün evrakı,Stern dergisine vererek bu aleyhte neşriyatı yaptırmıştı.
Bizim Hollandalı adamımız, biz kendisinin Kralın kardeşi Mukrim bin Abdülaziz’le görüşmesini sağlayınca, bize karşı bir hile yoluna sapmış ve bizden habersiz olarak, O’na bir de bu Avia Şirketi’nin bir teklifini götürmüş imiş. Biz bunu sonradan öğrendik. Stern Mecmuası’ndaki bu haber, Mukrim bin Abdülaziz’e bildirilince, O, kardeşi Sultan bin Abdülaziz’in rüşvet aldığı yolundaki haberlerle kötülenmesine sebep olan bu firmanın işini yapmış olmaktan dolayı pişmanlık duymuş ve bunu, kendisi için de bir tuzak sanarak öfkelenmişti. Suud Kral Ailesi mensupları böyle işleri daimi bir surette yapmaktalarsa da bunun dahilde duyulmasını asla arzu etmezler. Bu sebeple mahud derginin Suud Ülkesi’ne girmesini yasakladığı gibi, hususi uçağını göndererek Cidde’den bizim adamımız hollandalı Marks’ı “Hail'e getirtmişti. Üzerini aratmış, benim adıma yazılı elli dört milyon dolarlık çeki, kendisine verilmiş olan aynı miktardaki çekle birlikte yırtıp suratına atmış ve:
“- Ulan, kardeşime yaptığınız komployu bana da mı yapacaktınız?' diye bağırmıştır.
“- Zekamı ilk defa ticaret için kullanıyorum.' demiş ve neticeyi aklımın ve irademin mahsulü olacak sanarak iddialı konuşmuştum. Şimdi anlıyordum ki, -yukarıda da söylediğim gibi- servet cehd işi değil, baht işidir. Hatta siyaset de öyledir.
Ondan istiğfar sücud'
beytine yer vermiştim.' (Kadir Mısıroğlu, Gurbet İçinde Gurbet, Sebil Yayınları, 1’inci Basım, 2004, s. 35-41)
“Tayyip Erdoğan ve ailesinin kamu malı hırsızlığı ile edindiği servetin miktarı, 100 ila 120 milyar dolar arasındadır. Hiçbir şekilde, onların serveti 80 milyarın altına düşmez.'
“AKP çevresinin yaptığı hırsızlıklarla beraber, bunların vurgunları 2 trilyon dolardan aşağı değildir.'
“İslam güzel ahlâktan ibarettir.'
“Kamu malı yiyenin cenaze namazı bile Müslüman sıfatıyla kılınmaz.'
“Bu, bize Allah’ın bir lütfudur.'
400 civarında insan ölmüş, bu, “lüfuf'tan bahsediyor. Zerre acıma yok. Ve gülüyor da bazen, değil mi?
Bir acılı anneye, evlat acısıyla yüreği yanan bir anneye “insanım' diyen biri nasıl yapabilir bunu?
Ve Tayyip, evladını elinden aldığı bir anneyi yuhalatabiliyor hüloogg’cularına. Kim olduğuna, ne olduğuna varın siz karar verin artık... Hani denir ya “sözün bitti yer', diye. Bizim için durum işte orasıdır.