﻿ HIV ile ilk serüvenim | Kaos GL Haber Portalı
15 Eylül 2017 tarihinde pozitif olduğumu öğrendim ve size o gün yaşadığım bir olayı anlatmak istiyorum.
Geçtiğimiz hafta lenflerimde aşırı büyüme nedeni ile özel hastanelerden birinde ameliyat oldum. Bir ay öncesinde test yaptırdığım için test yapma gereği duyulmamıştı. Neyse ki doktorum ameliyat öncesi yeniden Elisa testi istemiş ve pozitif olduğum otaya çıktı.
Doktorumla bu konu hakkında konuştuk ve Hacettepe Üniversitesi HIV / AIDS Tedavi ve Araştırma Merkezi HATAM’a gitmemi söyledi. Bunun üzerine biraz sohbet ettikten sonra hastaneden çıkıp anneme haber verdim. Pozitif birkaç arkadaşımla iletişime geçtim ve sonrasında Pozitif Yaşam Derneği’ni aradım Ankara’da hangi hastane daha iyi HIV konusunda diye. Bana Hacettepe Üniversitesi enfeksiyon bölümünden bir hocanın ismi verildi.
Ben de bodoslama gidip kendisi ile görüştüm. Bu ana kadar hiçbir sorunum yoktu fakat kendisi benim psikolojimi yerle bir etti. Olay şöyle başladı: Ben kendisine pozitif olduğumu ve kendisi ile görüşmeye geldiğimi söyledim. 45 dakika sonra odasına aldı beni. İlk olarak sigortam olup olmadığını sordu ve ben de olmadığını fakat pazartesi başlayacağını söyledim. Bunun üzerine, “sigortan yoksa bizim birimde selam vermen bile 1500 liradan başlıyor. (Muayeneden bahsediyor burada) Hatta şu an sana test falan yapsak bi 3 bin lira falan masrafın olur. Yok yurt dışından gelsen zaten muayene ücreti 2500 lira. Gâvurlardan daha çok alıyoruz. Açıkçası git sağlık sigortanı yaptır öyle gel” gibisinden bir cümle kurdu.
Birkaç bilgi verdikten sonra bana şu cümleleri kurdu:
“Bu zaten sizlerin hastalığınız” (LGBTİ)
“Hastalığın çoğalması gerçekten çok iyi bir şey’’ (Gerekçesi ise sayı çoğaldıkça doktorların başka hastalıklarda ameliyat etme zorunluluğu oluyormuş. Bir şehirde geçtiğimiz dönemlerde büyük bir ameliyat olmuş mesela diye örneklendirme de verdi.)
“Sen 3 ay sonra da gelsen benim için aynı sağılığında olacaksın.” (RNA sayısının gün geçtikçe arttığından bilgisi galiba pek yok kendisinin)
Test dahi yapmadan bana bakarak, “sağlıklı görünüyorsun. Hasta olarak görsem şu an sana ilaç temin ederdim. Bende var zaten” gibi bir cümleye maruz kaldım. Sağlıklı olmamı da ayakta olup kendi başıma yürüyor olmama bağladı. Ve daha nice saçma söylemler.
Birim hakkında bilgi alamadım. Ekipleri nedir ne değildir 0 bilgi. Sadece internetten bile ulaşabileceğim sıradan bilgileri kulak arkama sürüp yolladı beni. Gerçekten karşısına sıfır bilgi ile gitsem ya da psikolojim çökük halde gitsem o konuşma sonrası yapacağım şey intihar olurdu. Bir doktorun hastası ile böle konuşması gerçekten üzüyor insanı. Hele ki HIV ile senelerdir uğraşan bir uzmanın.
Ankara Üniversitesi HIV birimine de gideceğim. Orada yaşadıklarımı da sizlere yazacağım. Bakalım orada beni neler bekliyor olacak?