ÇOCUKLARDA ÖZGÜVEN GELİŞTİRME | Beyaz Eğitim
Home Genel Bilgiler ÇOCUKLARDA ÖZGÜVEN GELİŞTİRME
ÇOCUKLARDA ÖZGÜVEN GELİŞTİRME
BeyazEgitim 29 Mart 2010 1 Yorum
ÇOCUĞUNUZA KENDİNE GÜVENSİN VE SORUMLULUK DUYGUSU KAZANSIN
Bireylerde güven duygusunun gelişimini sağlayan bir çok etken vardır. Çocukluk döneminin ilk yıllarında ana-baba tutumlarının özbenlik algısı açısından çok önemli olduğu bilinmektedir. Anne-babadan biri ya da her ikisi, korumacı,aşırı eleştirel bakış açılı ve yüksek beklentili olduğu durumlarda çocukların kendilerini değerli, üretken ve başarılı bulmasını beklemek doğru olmayacaktır. Aşırı korumacı ve bağımsızlığı engelleyici kısacası olumsuz aile davranışı diyebileceğimiz yaklaşımlara sahip anne baba nedeniyle, çocuklar kendilerinin yeteneksiz, yetersiz ve değersiz olarak hissedeceklerdir. Halbuki anne-baba, çocuklarının girişimlerini desteklemeli, gelişimlerini alkışlayıp, hata yaptıkları zamanlarda doğrusunu bulmalarına yardımcı olmaları gereklidir. Çocuklarını herşeyden önce sevmeye ve kabul etmeye devam ederlerse çocuklar da kendilerini kabul etmeyi, sevmeyi ve güvenmeyi öğrenebilirler. Kendine güven eksikliği, mutlaka yetenekten yoksun olunduğu anlamına gelmez. Bu eksiklik, diğer insanların, özellikle ana-babanın, çevre ve toplumun gerçek dışı beklenti ile ölçütlerine fazla yoğunlaşmanın bir sonucudur. Bu noktada kendine güvensizliğin hiç bir şekilde değişmeyeceğini düşünmek de son derece yanlış olur.
Çocuğunuzu ne kadar çok sevdiğinizi ve sizin için ne kadar çok önemli olduğunu kendisine hissettirin.
Çocuğunuza gerçekten inanın, güvenin ve bunu onun bilmesini sağlayın, ona hissettirin. Ondan iyi şeyler beklerseniz iyi davranışlar görürsünüz.
Çocuğunuzun size yardım etmek ya da kendi başına iş yapmak için gösterdiği girişimleri destekleyin.
Çocuğunuza başarabileceği iş ve ödevler veriniz. Fazlasını değil. Çocuk elinden geldi kadar uğraşıyorsa onu daha fazla zorlamak doğru değildir. Bu durum onun kendine olan güvenini zedeleyebilir.
Çocuğunuzun daha büyük sorumluluklar almaya hazır oluğu zamanı kollayın.Bunun için ona fırsatlar hazırlayın.
Çocuğunuzun iyi yaptığı işleri görerek onu övün. Fakat övgü aşırı olmamalıdır, yerinde ve ölçülü olmasına dikkat edilmelidir.
Yaptığı işte hatalı sonuçlar elde etmişse tenkit etmeyin. Onu incitmeden daha iyi sonuçlar elde etmesine yardımcı olun. Çocuğunuzun tenkitle yıkılacağını unutmayın. Başaramazsa dahi gösterdiği çabayı takdir edin.
Çocuğunuz usanma belirtileri gösterdiği ya da işleri baştan savmaya başladığı zaman ona başka sorumluluklar verin.
Neyin doğru, neyin yanlış olduğunu , kendisinden ne istediğinizi çocuğunuza açık ve net bir şekilde anlatın.
Hataları fazla büyütmeyin; ancak sürekli de görmezlikten gelmeyin. Prens iplerinize bağlı kalmakla birlikte daima şefkatli olun.
Çocuğunuz devamlı aynı hataları yapıyorsa sebebini araştırıp neden bu şekilde davrandığını anlamaya çalışın.
Çocuğunuza verdiğiniz görevin tüm aileyi ilgilendiren bir sorumluluk olduğunu belirtin.
Çocuğunuz için anne baba olarak birer model olduğunuzu, sizin davranışlarınızın çocuğunuzun davranışlarına ayna gibi yansıdığını unutmayın.
Aileyi ilgilendiren herhangi bir karar alınırken çocuğunuzun görüşünü de alın. Bu davranışınız, çocuğunuzun düşüncelerine dolayısıyla da kendisine değer verdiğinizi açık bir şekilde kendisine hissettirecektir.
Çocuğunuzun hatalarından dolayı kesinlikle fiziksel ceza uygulamayın, azarlamayın.
Çocuğunuzun öğretmenleri ile sık sık görüşün. Anne baba ve öğretmenler işbirliği için de hareket etmelidir.
bahar uçar dedi ki:
21 Mart 2011, 09:19
benim oğlum 7 yaşında ilkokul 1.sınıfta çok başarılı . fakat sözümü hiç dinlemiyor .örneğin alışveriş merkezinde alıp başını gidiyor ben sürekli onu arıyorum bu durum beni endişelendiriyor . başına buyruk radikal davranıyor. ne yapmalıyım teşekkürler…