1- Evet "siz" yaptınız, yine "siz" yaparsınız! - 13.06.2019
İstikbal ve bekasının güvencesi de O'nun fikirleri ve çizgisidir. Kurtuluş kuruluştadır, Atatürk'tedir.
12.11.2019 20:45 Karakter boyutu :
81 yıl önce bir 10 Kasım günü, ülkemizin kurtarıcısı ve kurucusunu, rahmet ve minnetle sonsuza dek yüreğimize, bilinicimize, vicdanımıza uğurlamıştık. Bazılarının belirttiği gibi Ata'mız aramızdan ayrılmadı. Aksine, sonsuza dek ortak hafıza, vicdan ve şuurumuzun ifadesi olarak gönüllere yerleşti. Hep bizimleydi, hep bizimle olmaya devam edecek...
81 yıl sonra halk, bu ülkenin temiz insanları yine Ata'sına, kurucusu ve kurtarıcısına olan sevgisini, saygısını bağlılığını gösterdi. Hiç bir mecburiyet olmadığı halde dokuzu beş geçe selam durdu, gözyaşı döktü. Bir kez daha halk, ebedi önderinden vazgeçmediğini, vazgeçmeyeceğini haykırdı. Çok güzel ve anlamlı görüntüler oluştu. Hem de Ata'sına yönelik onca planlı saldırıya, alçakça yalana, çeşit çeşit ikiyüzlülük ve riyakarlığa rağmen.
ÖNEMLİ OLAN 11 KASIM
Bunun yanı sıra, bu 10 Kasım’da da bir kez daha, O'nun hiç bir fikrini benimsemeyen, Cumhuriyetin altını oyan, ilkelerini yok etmeye ve O'nu unutturmaya çalışan bazılarının sahte gözyaşlarını, ilanlarını, riya kokan söylemlerini ve eylemlerini de gördük. Böylece bir dahaki 10 Kasım’a dek kendilerince "yapılması gerekenleri" yaptılar...
Oysa önemli olan 10 Kasım’larda söylenenlerden, yapılanlardan ziyade 11 Kasım’da ve onu izleyen günlerde söylenenler ve yapılanlar yahut yapılmayanlardır.
Önce şunu ifade edelim: 10 Kasım; Atatürk'ü şekli olarak "anma" günü değil, tüm söyledikleri, yaptıkları, ilkeleri itibariyle O'nu anlama, anlamlandırma, ilkelerine sahip çıkma günüdür. 10 Kasım, hiç ölmeyecek bir fikrin ölümsüzlük günüdür. Bu açıdan Atatürk; Anıtkabir'e, heykellere ve resimlere, kuru ve boş sözlere, sahte ve samimiyetsiz anmalara, ilanlara, slogan ve marşlara indirgenemez, hapsedilemez. Bu bir yas günü de değildir. Aksine, kaçınılmaz bir hüzün ve burukluk olsa da Türk milletinin, böylesi bir Önder'e sahip olmasının gururunu, onurunu iliklerine dek hissetmesi gereken bir gündür.
CUMHURİYETİ TEKRAR KURUCU FELSEFESİ VE RUHU İLE TAÇLANDIRMAK YETERLİ OLACAKTIR
10 Kasım, aynı zamanda bir muhasebe günüdür. Sorulması ve yanıtlanması gereken soru şudur: Ulu Önder bize tam bağımsız, planlayan, üreten, bölüşen, başta ekonomi ve eğitim olmak üzere her alanda dev adımlarla ilerleyen, kendi kendine yeten, akıl ve bilimi esas alan, borçsuz, başı dik, kenetlenmiş bir Türkiye bırakmışken bu günlere nasıl gelindi?
Kendi kısa yanıtım şudur: Türkiye bu karanlık günlere, O'nun ilkelerinden ayrılıp yön duygusunu kaybettiği için gelmiştir. Ulu Önder bize her alanda tam bağımsız büyük Türkiye hedefini göstermişken küçük Amerika olma tercihinin, yeniden emperyalizmin girdabına girmemizin bir sonucudur yaşadıklarımız. Ülkeyi yeniden aydınlığa çıkaracak yegane yol da her şeyi ile O'nun çizgisine geri dönmektir. Abartısız söylemek isterim ki O'nun, sadece Meclis açılış konuşmalarındaki öğütleri yerine getirildiğinde ülke düzlüğe çıkacaktır. Bu nedenle sahte ve maksatlı "taçlandırmalar" yerine, Cumhuriyeti tekrar kurucu felsefesi ve ruhu ile taçlandırmak yeterli olacaktır.
Şu husus önemlidir: "Atatürkçülük", "Kemalizm" gibi kavramlara takılarak özü yitirmemek gerekir. Atatürk; bir rota ve pusulanın, sağlam bir yön duygusunun, küresel mikroplara karşı Türkiye Cumhuriyetinin bağışıklık sisteminin, bir çizginin adıdır. Atatürk; antiemperyalizmin, tam bağımsızlığın, üretime dayalı planlı/halkçı/kamucu ekonominin, her türlü etnik/mezhepsel ayrımı, ümmetçiliği reddeden millet olma şuurunun, hiç bir ayrımcığa izin vermeyen, "eşit yurttaşlık" zırvasına karşılık zaten özünde eşitlik barındıran yurttaşlık bilincinin, manevi değerleri reddetmeksizin akıl ve bilimi esas almanın ifadesidir. Yani Atatürk, isimlendirmeden bağımsız olarak, sağlam bir temele, felsefeye, ruha sahip kapsayıcı ve birleştirici bir çizginin adıdır. Bu çizgi başta ekonomik sistem olmak üzere her şeyiyle, tüm ilke ve parçaları ile birbirini tamamlayan bir bütündür, parçalanamaz. O'nun ilkelerini çarpıtmak, başkalaştırmak, artırıp eksiltmek kimsenin hakkı ve haddi değildir.
BAZILARI GERÇEK KİMLİKLERİNİ GİZLEME HUSUSUNDA O'NU BİR ÖRTÜ OLARAK KULLANMAKTADIRLAR
Yukarıda belirtildiği üzere halk Ata'sına sahip çıkmaktadır. Ancak topluma malolmuş bazı kişilerin, Ulu Önder üzerinden şahsi, siyasi rant sağlama peşinde oldukları açıkça görülmektedir. Dikkatli bakan gözler, bu riyakarlıkları, sahte anma ve gözyaşlarını görmekte zorlanmayacaktır. Bu kişiler O'nun hiç bir ilkesini benimsemediği ve bunları gerçekten de yaşama geçirme konusunda bir niyet ve çabaları olmadığı halde, sadece ismini kullanıp zikrederek gerçek kimliklerini ve düşüncelerin gizleme hususunda O'nu bir örtü olarak kullanmaktadırlar.
Ne yazık ki tıpkı birilerinin Türk Milletini dini duyguları istismar ederek aldattığı gibi bu kişiler de Atatürk ile aldatmaktadırlar. Önce bu "sahte" "Atatürkçülerin" maskelerini indirmek şarttır.
Bunun yanı sıra, kendini "Atatürkçü", "Cumhuriyetçi" olarak gösteren, çeşitli "köşe" başlarını tutmuş bazı kişiler de; Atatürk'ü sadece gerçek kimliklerini gizlemek için kullananların vahim eylem ve söylemlerini görmezden gelerek, bu kişileri ısrarla desteklemeye, "parlatmaya", "cilalamaya" devam ederek gerçeklerin bir süre daha gizlenmesine, Türkiye'nin gündelik siyasi rüzgarlarda savrulmasına, maskelerin bir süre daha muhafazasına, kurucu değerlere dönülmesinin geciktirilmesine hizmet etmektedirler.
Çeşitli görünüm ve maskeler arkasında; devleti kuşatan tarikat ve cemaatlere güzelleme yaparak, etnikçiliği, mezhepçiliği, bölücülüğü siyasetin ekseni kılarak, bu anlayışla ittifak ederek veya tavizler vererek, kavramsal çarpıtmalar üzerinden Türkiye'yi emperyalizmin senaryosunu yazdığı yeni "açılım"lara hazırlayarak, emperyalizmin taşeronu ve sözcüsü olmaya soyunarak Atatürkçü olunamaz, hatta O'nun ismi ağza dahi alınamaz.
Ne yazık ki bugün; oy ve iktidar uğruna karşı devrimin payandası, emperyalizmin piyonu ve işbirlikçisi olmak, Türk siyasetini etnik bölücülüğe, mezhepçiliğe rehin kılmak, her yere mavi boncuk dağıtmak, ilkesiz ve omurgasız olmak "reel siyaset" adı altında meşrulaştırılmaya çalışılmaktadır. Ancak çekirgenin bile zıplamasının bir sonu vardır.
Elbette kimse Atatürkçü olmak zorunda değildir, ancak olmadığı halde öyle görünme, O'nu istismar etme hakkına da sahip değildir. Toplumda gün geçtikçe yükselen Atatürk sevgisi ve O'na yöneliş, bazılarını sahte Atatürkçülüğe mecbur kılmaktadır. Bunlar "fikir" Atatürkçüsü değil, "zikir" Atatürkçüleridir! Bu nedenledir ki giymeye çalıştıkları elbise üzerlerine oturmamakta, çıplak kalmaya devam etmektedirler. Din istismarcısı ve tacirlerinin, ikinci cumhuriyetçilerin, yeni sömürgeci/Sevrci sahte solcuların, etnik bölücülerin Atatürk düşmanlığı üzerindeki ortaklık ve ittifakı dikkat çekicidir ve çok şeyi anlatmakta, aynı yerlerden beslendiklerini göstermektedir.
“BU KİŞİLERİN SÖYLEDİKLERİNİN YAPTIKLARININ BİR DEĞERİ DE BULUNMAMAKTADIR”
Bu arada yaşananlardan ders almayıp; her fırsatta Cumhuriyet ve Atatürk ile hesaplaşmaya devam edenlere, "yerli ve milli" olma iddiasına karşın milliyetçiliği ayaklar altına alarak açıkça ümmetçilik yapanlara, devleti tarikat ve cemaatlere teslim edenlere, gerçeğe aykırı olarak ve onu çarpıtarak, artık bıkkınlık veren "harf devrimi ile her şeyin sıfırlandığı", sözüm ona "bir gecede milletin cahil bırakıldığı" nakaratlarını tekrarlarken kendileri eğitimi çökertip Cumhuriyetin tüm kazanımlarını sıfırlayanlara, bunları gördüğü halde inandırıcılıktan uzak zorlama gerekçelerle bu anlayışa destek ve ortak olanlara zaten söylenecek bir şey olmadığı gibi, bu kişilerin söylediklerinin, yaptıklarının bir değeri de bulunmamaktadır. Ne yazık ki fıtrat ve ruh kökü kolayca değişmemekte, gömleğin malzemesi aynı kalmakta, her şey aslına rücu etmektedir. Her türlü değeri istismar etmekten, ticarileştirmekten çekinmeyenlerin, "istismar" ve "ticarileştirme" şikayetleri ise (doğru bile olsa) inandırıcılık ve samimiyetten uzaktır. Söze "Türk, Kürt, Laz, Boşnak, Gürcü, Abaza, Çerkes..." diye başlayarak toplumu bölüp yurttaşlık bilincini körelterek ortak aidiyet duygusunu zedeleyenlerin, yurttaşlar arasında fay hatları oluşturanların, ülkenin ve devletin genetiği ile oynayanların Cumhuriyete kattıkları hiç bir şey yoktur, olamaz. Bugün kimseyi yanıltmasın. Tarih herkesi hak ettiği yere koyacaktır. Ulu Önder'in şu ifadesi ders niteliğindedir: "Memleket dayanışma isteyen bir birliğe muhtaçtır. Alelâde politikacılıkla milleti parçalamak, hıyanettir."
Oysa bu güzel ülke her iki anlayışı da hak etmemektedir. Türkiye'de siyaset, ülkenin gerçek sorunlarına eğilmeyen sığ bir yandaşlık/karşıtlık ikilemine dayalı boş laflar ve ağız dalaşlarına sıkışmıştır. Görünüşte siyasi mücadele ise gerçekte fikri bir altyapıya, bütüncül bakış açıları ve projelere dayanmamakta, fikirler değil kişiler ve egolar çarpışmaktadır.
Türkiye'nin; yıllardır olduğu gibi, kendisine yine zaman kaybettirip enerjisini boşa harcatacak "zafer" illüzyonlarına, yeni "kahramanlara", sahte "yoldaşlara", sözde "herkesi kucaklama" aldatmacası altında sergilenen halk dalkavukluklarına, sözüm ona "yeni programlar"a da ihtiyacı yoktur.
Türk milletinin (ve tüm mazlum milletlerin) ebedi kahramanı, başkomutanı büyük devrimci Mustafa Kemal Atatürk'tür. Tüm sorunların çözümünün anahtarı da Atatürk'tür, O'nun çizgisine geri dönmektir. Bunu yapacak olanlar da "zikir Atatürkçüleri" değil, fikir Atatürkçüleridir. Bu çizgiye geri dönüş, yalanın ve talanın saltanatını sona erdirecektir.
Şu halde çözüm kurgulu, genetiği değiştirilmiş siyasi yapı ve anlayışlardan, kahramanlardan ziyade bu çizgiyi (Atatürk çizgisini), özünü değiştirmeksizin, çarpıtmaksızın bütüncül bir biçimde, açıklık, kararlılık ve samimiyetle yeniden toplumun önüne koyacak, güven verecek bir anlayıştadır, harekettedir. Bu er veya geç olacaktır. Ulu Önder bu konuda da yöntemi göstermektedir: "Asla hatırdan çıkarmamalısınız: Bizim en büyük kuvvetimizi, bugün de, yarın da dürüst, açık bir siyaset ve sözlerimize bağlılık teşkil edecektir."
Emperyalizmin daha da sinsi ve tehlikeli hale geldiği günümüzde Atatürk'ün düşünceleri, ilke ve politikaları her zamankinden daha değerli ve günceldir. Bugün, uzun süredir genetik ve zihinsel bir operasyona tabi tutulan Türk milletinin yegane güvenebileceği kişi Atatürk'tür. İstikbal ve bekasının güvencesi de O'nun fikirleri ve çizgisidir.
atatürk 10 kasım devrim ilke türkiye millet kurtuluş meclis