Müdür Beyin dolabındaki kitaplar
Güncelleme : 2016-10-17 09:52:13Bu içerik 313 kez okundu.
1970 yılında Gazi Eğitim Enstitüsü’nde yeni bir boykot yapılınca bakanlık okulu kapattı! Bu kez okulu açması için bakanlığı sıkıştırmaya başladık. Bu zorunlu tatil uzayınca, öğrenciler memleketlerine dağıldılar. Öğrenci Derneği de bu vesile ile bana bir görev verdi: Eğitim Enstitülerini gezerek onların dernek yöneticileriyle görüşmek, okullarımızın geleceği ile ilgili görüşlerimizi aktarmak ve onların görüşlerini almak.
-Delikanlı, dedi. Bütün öğrencileri konferans salonuna toplar sana bir konferans verdirirdim. Fakat güvenemiyorum!
-Bahçeden sokağa çıkınca sol tarafta bir pastane var. Orada bekleyin. Ben kızlara söylerim, dersten sonra gelirler, dedi.
Tanıştık. Konuştuk. Okulda sıkı bir disiplin olduğunu, müdürün kendilerine göz açtırmadığını, biz Gazi Eğitimliler gibi özgür olmadıklarını anlattılar. “Türkiye’de olup biteni de izleyemiyoruz” dediler.
Onlarla nasıl haberleşecektik? Önerim üzerine kendi adreslerini ve daha birkaç kızın adresini verdiler. Bunlardan her birini Gazi Eğitimde bir arkadaşa vererek mektuplaşmalarını sağlayacaktım. Gazi’ye dönünce adresleri dağıttım. İçlerinden birini de kendime ayırdım! Aynı yılın yazında mezun olduğumda, görev yerim olan Milas’a giderken İzmir’de Kemeraltı’nda kızın evini buldum. Babası öğretmendi. Aile beni dostça karşıladı. Pek belli de etmeden beni dikkatlice süzdüklerini hissediyordum. Kızlarının bana o gün İzmir’i gezdirmesine izin verdiler. Bir çay bahçesine gidip sohbet ettiğimizi hatırlıyorum.