2 Ekim 2019 12:41
Paylaşmasını bilen insan, ne güzel insandır.
Paylaşım ile ilgili bir yığın söylem vardır. Paylaşan kişiye bonkör denilirken, paylaşmayan kişi için ise cimri denir. Hayatta hiç sevmediğim, kişiler arasında ilk sırayı cimriler alır. Allah onlara kimseyi muhtaç etmesin.
Çok cimriler tanırım,anne babaları yaşlandıktan sonra malına mülküne konup,onlara bakmadıkları gibi, dört duvar arasına terk edip, hayatlarının son safhasında ser sefil yaşatıp, o şekilde yaşamını yitirmesine seyirci kalan...
Hani güzel bir söz var: "Ne ekersen onu biçersin" söylemi. Bu söylem hem bonkör için hem de cimri için söylenmiş sözdür.
Eğer ki o sefalet içinde ölen kişi, kendi evladına yardımlaşmayı ve manevi değerleri öğretseydi, geriye büyük bir hazine bıraktığı gibi, sefalet içinde de ölmezdi.
Köylüsüne ve çevre köylere yardım eden yakın akrabalarımı bilirim.
Kıtlık olduğunda, tıpkı Hazreti Yusuf As'ın Mısır'daki buğday ambarlarındaki buğdayları yoksullara dağıtması gibi, köylüye ve çevre köylere dağıtanları...
Bir söylem vardır: "Hayır yapmanın kökü cennete, cimriliğin kökü ise cehennemedir" diye
Buradan şunu anlıyoruz ki; hayır yaparsan cennete, cimrilik yaparsan da cehenneme gidersin.
Sevdiğim bir büyüğümden bir hikaye duymuştum.O hikayeyi bazı yerlerde anlatırım hep.
Çevrede tanınan çok büyük bir ağa varmış. O sene verim alamamış olacak ki, evde fazla erzak kalmamış.
Çevrede tanınan kişi olduğu için, geleni gideni çok olurmuş.
Oğluna der ki: "Oğlum eşeği al, ormanda ağaç kes ve bizi tanımayan çok uzak bir yere odunu sat ve parasıyla erzak al" der.
Oğlu babasının dediği gibi gider odun keser ve odunu eşeğin sırtına yükleyip çok uzak bir yere götürür.
Odun pazarında beklerken bir vatandaş gelir yanına: "Odun kaç lira ağam ?" der.
Hani ağam dedi ya, ağanın oğlu der ki: "Oduna para mı olurmuş? Al git" der.
Oğlan odunu satmadığı için evine eli boş gelir.
Babası sorar: "Oğlum odunu kesip uzak yere götürdün mü?" diye sorar.
Oğlunun verdiği cevap: "Evet baba aynen dediğin gibi yaptım"
Babası: " Oğlum madem ki odunu götürdün, neden eli boş geldin? Gelene gidene ne ikram edeceğiz?" dediğinde, oğlunun verdiği cevap şöyledir:
"Baba odunu pazara götürdüğümde bir adam geldi, bana: "Odun ne kadar ağa?" dedi. Demek ki benim ağa oğlu olduğumu bilmiş olacak ki ona: "Oduna da paramı olurmuş ?" dedim ve odunu ona parasız verdim" der.
Oğlunun bu söyleminden sonra ağanın verdiği cevap şöyledir. "Lan oğlum eşeği de verseydin ya"
Hani bir söylem vardır: "Düşmez kalkmaz bir Allah".
Emekliye ayrılıp da Ankara'da otururken şimdi hala duran panelman ford transit aracımla Demetevler civarında sebze ve meyve satıyordum.
Sonra da Yuvalı olduğunu öğrendiğim yaşlı bir bayan, yanıma gelip sıkılarak: "Oğlum bana yarım kilo kuru soğan ver. Bir daha ki gelişinde parasını vereyim" dedi.
O arada çevreme bayağı müşteri birikmeye başladı. Yaşlı teyzeye yavaşça dedim ki: " Hele anam burada biraz otur. Müşteriler gidince hem sohbet ederiz, hem de ihtiyaçlarını veririm" dedim.
Müşteriler gittikten sonra başladık teyzeyle sohbet etmeye. Teyzenin hayat hikayesi şöyleydi:
Oğlu Yuva Köyü'nde bulunan babadan kalma imar giren tüm tarlaları satmış; annesini, eşini ve iki çocuğunu kiralık bir evde bırakıp, dostuyla beraber Antalya'ya gitmiş.
Bu söylemden sonra yaşlı teyzeye dedim ki: "Benim orada çevrem çok. Adresi ver de güzel bir dayak attırayım" dediğimde teyzenin cevabı şöyledir: "Her ne kadar kızsam da gönlüm razı gelmez kuzum. Sonra bir yerini kırarlar" dediğinde göz yaşlarıma hakim olamadım.
Üç sene boyunca bazen ben onu aradım, bazen de o benim yolumu gözlerdi.
Allah bizi sağ elin verdiğini, sol elin görmediği hayır yapan kullarından eylesin.
Anahtar Kelimeler : Polat bilici,