İkinci kız! (Platonik bir aşk-1) / Deneme / Milliyet Blog
Genç kız, üç kez, yolda karşılaşmıştı onunla. Her defasında, elindeki, taşıdığı ne varsa yere döküyordu.O yerdekileri toplayor, yardım ediyordu genç kıza. Hiç konuşmadan, yürüyorlardı. O gün minübüsteydi. Minübüs, tıngır mıngır, yavaş yavaş ilerliyordu dar yollardan. Birden onu gördü genç kız. Kalbi küt küt çarpmaya başladı. Aceleyle indi minübüsten.
Onunla arasında baya bir mesafe vardı. Hızlı hızlı yürüdü. Ona yetişmeliydi. Aradaki mesafeyi yakınlaştırmıştı iyice.Genç kız seslenmek istiyordu. Fakat, ona nasıl sesleneceğini bilmiyordu. Onun hakkında hiçbir şey bilmediği gibi, adını da bilmiyordu.
Diye bağırılmazdı elbet. En iyisi, ona iyice yaklaşmaktı. Bir gülümseme yeterdi, yan yana yürümek için.
Genç kız, hayaller kurarak, adımlarını hızlandırdı. Çok az kalmıştı. Hemde çok az....
_Birtanem burdayım ben!!
Arkasında döndü genç kız. Tam arkasında, el sallayıp ona doğru koşan bir genç kız vardı.O ikisini aynı anda gördü. İkisine de aynı anda baktı. Sanırım o, ikinci kız oluyordu. O, arkasındaki, kendinden emin bir gülüşle, el sallayan kıza doğru yöneldi. Evet, çok iyi anlamıştı. O ikinci kız oluyordu. Birincisi onu tanıyordu. Adını da biliyordu.
_Selçuk, canım geldim işte!!
İkinci kız kendisiydi. Onun hakkında, adı da dahil, hiçbir şey bilmiyordu.. Sadece hayal etmişti. O ve kendisi hep yan yana.Olacak şey değildi bu. İmkansızdı neredeyse. Birinci kız onun adını biliyordu. Geçmişini de biliyordu.
_Canım geciktim mi?
_Yok mimoza, erken bile geldin bebeğim!
Mimoza bir çiçek ismiydi. O, yani Selçuk tam yanından geçti. O geçerken elindeki gazeteyi düşürmüştü. Selçuk, ona bir kez baktı. Sonra yerdeki gazeteyi, eğilip aldı. Sanki o ana kadar, hiç görmemiş gibi konuştu;
_Gazetenizi düşürdünüz hanımefendi!
Bu kadardı işte. O ikinci kızdı, yani hanımefendi idi. Gazetesini düşüren bir hanımefendi.Bakışları ilk karşılaştıkları ana gitti.O gün hava yağmurluydu. Şemsiyesini düşürmüştü. O eğilip almıştı şemsiyeyi. Gülümseyerek konuşmuştu.
_Küçük hanım, çok güzel ve çok dalgınsınız.
Genç kız kendine bir çimdik attı. Selçuk bir hayaldi belki de. Onun, centilmen, sempatik, yardımsever erkeği idi. Selçuk , birinci kız ile kolkola giderken mırıldandı.
_Bir hayal, uyanmam gereken bir rüya belki de.
Genç kız, bir çimdik daha attı kendine. Uzaklaşan sevgililerin kahkahaları çınladı sokakta.
_Birinci kız varken ikinciye yer yok. Ben ikinci kızm, Kaybeden.....