ÖĞRENCİNİN EVE ÇIKMA SIKINTISI
Paragöz emlakçı, mutaassıp ev sahibi, meraklı komşu, mahalle ağabeyleri... İster kız kıza kalın, ister erkek erkeğe çoğu zaman öğrenciye ev yok! Ev olsa da sıkıntısı çok...
DÜŞÜN DÜŞÜN NEDİR İŞİN?
Düşünmek yapmanın yarısıdır. Öğrenci için söz konusu eve çıkmak olunca, bu oran deniz ve kum paritesine kadar düşebiliyor. Her dönem yurt odalarında duyulan “Abi bu yıl kesin eve çıkıyoruz” cümleleriyle kurulan hayaller, dönem sonu aynı batak masasında koz istemekle bitebiliyor. Öğrencinin eve çıkma mücadelesi işte böyle başlıyor.
İlk adımı attık mı? Haydi hayırlı olsun. E o zaman ver şimdi elini emlakçıya. Lakin bir gözünüz kapıda, ayağınız eşikte olsun. “Öğrenciye ev bulmak biraz zor yeğenim” cümlesini duyduğunuzda topuklayın. Zira birazdan göreceğiniz evler ya uçuk fiyatlı, ya da ‘eşek bağlasan durmaz’ sıfatlı! O dengeyi tutturmak için ise tüm şehri tavaf etmek şart.
BURASI AİLE APARTMANI!
Ev dediğin koca bir ikna odası. Elde edebilmek için önce aileyi, sonra ev sahibini, bir de komşuları ikna etmek gerek. Buranın ‘aile apartmanı’ olduğunu hatırlatan kat maliki amcalara, “kimmiş, neciymiş” sorularına gark olan meraklı komşulara hazır olun. Onların kafasındaki kiracı modeli bambaşka. Sıkın yine de dişinizi, huzur çok yakında!
İLK İSTİKAMETİMİZ SPOTÇU
Kaparo yatırıldı, imzalar atıldı. Artık bir eviniz var. Sıra o evin içini doldurmakta. Öğrenci olmanın avantajını kullanın, ‘bağış’lara açık kapı bırakın. Ama Özal döneminden kalma buzdolabına, merdaneli çamaşır makinalarına, tasa tarağa tamah edebilir misiniz? Cevabınız hayırsa istikamet spotçular. Lakin geniş bir bütçeniz yoksa işiniz zor. Cüzdanı orada bırakmayın da…
ERKEK SİNEK GİREMEZ
Bütün bu meşakkatli adımlardan sonra muhitteki statünüz ‘yükseliyor’ haliyle. Artık namınız üniversiteli kardeş yahut mahallenin bacısı! O yüzden hal ve tavırlara bir çeki düzen lazım. Öyle evde parti vermekmiş, gece geç gelmekmiş, hele gele karşı cinsten misafirmiş, aman ha! Hem konu komşu ne der sonra?
‘AA GİREN ÇIKAN BELLİ DEĞİL!’
“Cık cık cık”, “Ne biçim ev yahu”, “Hem giren çıkan da belli değil”, “Değişik tipli insanlar geliyor”, “Kim bilir kimin nesi?”, “Aaa örgüt müymüş?” “Ama bu kadarı da olmaz ki!” İşte bunlar alarm zilleri! Nedeni ise misafir sayısındaki olağanüstü artış, biraz gürültü, e tabii ki asimetrik giriş/çıkış saatleri… Halbuki bilse Ayşe Teyze, biz terörist değiliz, sadece Counter-Strike oynuyoruz!
ALLAH BİR YASTIKTA KOCATSIN!
Suçlu psikolojisinden yırtamadınız, ahlak baskısını kaldıramadınız. Sevgiliniz varsa, kafanıza da yatarsa... Hem bak devlet kredi borçlarınıza da el atacakmış. E altınlar da cabası… Evlenin de kurtulun, hem komşular rahat olsun, hem devletimiz mutlu olsun!