TEYAKKUZ: Ocak 2011
Bir esmer kadındır ki kaldırımlarda gece
Vecd içinde başı dik hayalini sürükler
Simsiyah gözlerine bir an gözüm değince
Yolumu bekleyen genç haydi düş peşime der
Henüz 12 yaşımdayken elime aldığım “Çile”, bende aydınlığın ve karanlığın başlangıcı oldu. Zaten yurtta kalan ve kendi çapında gurbetler yaşayan melankolik bir çocuk için bu kitap, sonsuz gurbetleri ve ebedi sürgünü kalbime hiç çıkmamacasına kazıdı. 21 yıl öncesinin varla yok arasında griye bulanmış hatırlamalarında, etüt salonundaki sıraların turuncusundan, yerdeki halıların ve duvar kâğıtlarının renginden hemen sonra görebiliyorum “Çile”nin satırlarını, satır aralarını. O vakitler anne temalı şiirlerinin hüznüne tutkundum üstadın. Mustafa Uçar abi bir gün “ adam kaldırımlara şiir yazmış yaa!” demişti. Her şey o yıllarda, içimde şair olmayı bekleyen solgun kişiye özenmekle başladı.
Ondan bir temas gibi rüzgâr beni bürür de
Tutmak tutmak isterim onu göğsüme alıp
Bir türlü yetişemem fecre kadar yürür de
Heyhat! O bir ince ruh bense etten bir kalıp
Aynı yıl okuduğum “Kendi Gök Kubbemiz” bende aynı tesiri yapmadı. Yahya Kemal’in şiiri benim dışımda olup bitenleri anlatan, dışarıdan bakabildiğim bir şiirken, “Çile”, sustuğum ne varsa hepsini gözümün önüne tüm somutluğuyla getiriyordu. Henüz gözümü yaşartanın ne olduğunu bilmesem de, gözümde beliren yaşların sonraki bilinmezlere giden kapıları açtığını fark ediyorum bugünden baktığımda. Üstadın şiirleri hep aramanın şiirleriydi ve çocuk dimağıma bu ön bilgiyi ya da önseziyi çivi gibi çakıyordu. Sislerin arasından seçebiliyordum şiirin kastettiğini.
Arkamdan bir kahkaha duysam yaralanırım
Onu bir başkasına ram oluyor sanırım
Görsem pencerelerde soyunan bir karaltı
Artık sokak ta, kaldırımlar da, gece de onun anlattığı gibiydi benim için. Ve bu erken ölüme benzeyen sağlıksız bir histi aslında. O sıralar elime geçen “Kendi Sesinden Şiirleri”ni defalarca dinler ve “Gençliğe Hitabe” yi duyar duymaz gözlerim dolardı. Bu his aslında şuydu: ağlanması gereken şeyler olduğuna dair üstadın aşıladığı bilinç. Ondaki neyse bana aynıyla geçiyordu pek çok şiirinden. Mesela “Evim” şiiri, benim yaşadığım hayata onca uzakken, o şiirin dillendirdiği hasretin aynısını ben can evimde duyabiliyordum.
Varsın bugün bir acı duymasın gözyaşımdan
Bana rahat bir döşek serince yerin altı
Bilirim, kalkmayacak bir yar gibi başımdan
İçimde değişen çok şey olduğuna inanmıyorum. Bir zaman sonra üstadın şiirine olan bağım zayıflasa da, bende o şiire bakan öz değişmedi. Hala onun ufkumuza çektiği metafizik pencereden görünenin peşinden sürükleniyor ömrüm de şiirim de. Aşk hala “ince bir ruh”, bense “etten bir kalıp”. Hala kabullenmenin biraz da şövalye ruhlu olanına razı olmaktan başka çıkar yol yok:
“ Varsın bugün bir acı duymasın gözyaşımdan”
Kendi sesinden şiirini ne zaman dinlesem, o yaşlı, sigaralı ve yorgun ses bana aynı ölümcül düşünceleri söyler: ben aslında ölümümden sonrasının şiirini yazdım yaşıyorken bile.
Öldükten sonra baktığım hayatta bana her his ve fikir anlattığım gibi göründü. Anlattığım gibi bulanık, acıktıran, doyurmayan, bıktıran, kendi coşkularımın ve ürperişlerimin zindanında bir ömür delirten, öleceğimi bilmenin zehirli bilincinde hayatı ve insanı mütemadiyen gölgelendiren…
Gecedir onun şiiri. Karanlıklardır. Mübalağasının yetişebileceği bir ölçü yoktur buradaki hayatta. Her şeyin özündeki cevhere yapılan sonuçsuz yolculuklardır. Kullanmak zorunda olduğu ölümün kullandığı bir şairdir o.
Çünkü ancak ölüm sayesinde eşya ve hadiseler herkesin görebileceği kadar kabarır.
Yedi İklim – Eylül 2010
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 22:37 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
"kalbimi allah'a kadar fırlattım" çobanoğlu
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 13:15 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
"evlerde lacivert gözleriyle artis gibi anneler"osman konuk
80lerin slow şarkılarıdır sebep biraz da
İnsanları sömürgecilerine benzeten
Keten takımlar, tango, fiyonklu masa örtüleri
Dersu uzaladan dersler çıkarmak
Gelin Bilkentte iç mimari, baba koçta genel köle
...Her gramı çok değerli elli iki kilo anne
Zaten amaç elli iki yıl sonra
Hiç bakılmayacak fotoğraflarda en iyi yeri kapmak
Bir Kutlu hikayesine giremeyecek tipler işte
Damat her şeyi kaydediyor
El kamerasıyla gerdeğe girmek deyimini bilmiyor çünkü
Oluyor böyle şeyler salaklık endüstrisinde
Dilekler tekrarlanır, müzik tekrarlanır
Belki yakışırdı beyaz bu kadar tekrarlanmasa
O kötü gülümsemeye verilmez bu kadar para
Gelin habersiz; bu düğün daha önce de yapıldı
Yeminli örnek deyimini bilmiyor çünkü
Benimle tekrar edin!
İlk beş sene çocuk istemeyecekler
İkinci beş yıl nasıl geçti anlamadan
Üçüncü beş sene de çocuk onları istemez
Bir sürü albüm, bir sürü diyet kupürü, bir sürü
Ankastre mutfağında aval aval bakınarak
Bu bakınma daha önce de yapıldı
Gelinliği faize sevim den annesi şahit
Oysa he şey çok özel olacaktı geline göre
Her şey çok genel oldu sonucu niye
Bağlamı farklı ama eren le konuştuyduk
Arjantine aşık olur, almanyayla evleniriz
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 13:00 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
allahım umutlarımı bağışla
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 12:01 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 03:13 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
""hep denedin hep yenildin. olsun, gene dene, gene yenil. daha iyi yenil" Semyıl Bekıt
insanı mahcup ediyor bu müzik. acaip mahcup ediyor hem de... öyle bişey ki güzelliğe bakmak bile kabalık da sanki, yalnızca gölgesine bakmalı güzelliğin. yapmayın bunu ulan...
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 02:11 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 16:34 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
"alır başımı erzincan'a giderim seni düşünmek için" turgut uyar
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 22:12 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
"ben sizi ruhumla ve bedenimle sevmeye gelmiştim efendim" dostumuz reha erdemin hayvan yırtıcılığındaki son şiiri "kosmos"tan bir "şey"...
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 22:09 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 22:41 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
bana bir ev yapsınlar o ermeni ustalar
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 15:49 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
a serious man: "bize cevapları vermeyecekse, neden soruları hissettiriyor?"
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 13:05 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
"kayıtsızım, korkarak ormanların başıma vuran gürültüsünden" a. güntan
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 00:32 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 20:10 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
war mı daha ötesi?
mutlu muyuz steve?
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 18:07 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 16:41 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
"allahım yaşamak ne kadar uzun sürdü bu sene?"
SONRA ŞAİR OLMAK GÜLDÜRMEK İÇİN BİR KADINI
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 20:11 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
KENDİME BİR ÇAKMAK ALDIM
“temiz hava diyordu doktorlar illa temiz hava”
Sonra sessiz çiçekler. Taşlar için yağmur.
“ gülmüştüm bense ormancının verem olduğunu duyduğumda”
Kasten yanlış anlaşılmış bir yalnızlık. Göğüslerinden mürekkep damlayan bir kadın…
“ devletin ona verdiği o yemyeşil üniformasıyla”
Kaderimi anlamaya ramak kaldı. Susmak için erken.
“ bir kertenkele gibi gidip geliyordu koridorlarda “
Herkes yüzümün bir parçasını dinliyordu.
“ ben de oradaydım göğsümde hırlayan o köpek de “
ben kendi ölümümü tekrar ederken kelime kelime.. lime lime.
“ ve biliyordum elbette “
kemiklerimin, kelimelerimin gölgesi hayatken…
“ baba yarısıdır ölüm, götürür bizi parka “
kırmızı bir çakmak… Bendeki en yeni şey… Biraz daha hayat…
“ geri getirmez ama kalırız oracıkta.”
Öldüğümüzde, tıpkı uykudaki gibi, yarım kalmış bir düş olacak. Kimseye anlatamayacağız onu. Öbür tarafa sarkan bir düşü görürken ölmüş olacağız…
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 20:05 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
zenciler için ıslanınca beyazlaşan alfabe
mükedder olan,yani yazılan bir rahim doğurmuştur
yani acıyan,terleyen bu kara rengimizi yani
korkunç çamurlar olarak yağıyorsak dünyaya
kendi rengini yayıyor açıkdenizlere birdenbire
bir mürekkepbalığı okyanusu düşman kılmıştır
kalın kenarlı gözlükleriyle dizilerde
yalnızca yedi kez dönmek gerekiyor dönülecek
uyanıp gözünü oğuşturmak için aydınlığa
malcolm x seni
taze bir dal olarak
dış politika sayfalarında gazetelerin
uçaklardan da uzundu bacakların
ve kocaman gözlüklerin
bembeyaz bir papa ve bembeyaz gökdelenler
büyütülmüş alabildiğine, küçültülmüş ekmek
bir elinde sayfaları çürütülmüş incil var idi
altüst edilmiş bir afrika öbür elinde
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 19:20 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
"ebedî vakansta/ çocuk olamayacaksın artık/ allâsmarladık" a.halet çelebi
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 18:51 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
"hiç bir şeyim yok akıp giden sokaktan başka" c.s.
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 18:45 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Işıkları olmasa da gecede
Bu siyahın ortasından damlamış yeşil
Nerdeydim olmamış gibiyim hiç
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 18:32 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Yolu kayıp günlerin, gözlerin izi kayıp
Geçip gidiyor rayda yaralı şimendifer
İstasyon evlerinin camlarından çok ayıp
Bir yüzü aralıyor kadınsız uzun günler
Adı kötüye çıkmış bir kedinin tüyünde
Sıcak bir ev saklayıp yolluğunu açıyor
Tayini hiç çıkmamış, kızları evden kaçmış
Böbreği Sarkamış’da iflas eden kondüktör
Yüzerek geçtikleri sularda ölü balık
Hiç kimse alışamaz bundan sonra kendine
MADAMI ÇOK SEVMİŞTİM DİYOR İÇİNDEN BİRİ
DURDUK YERDE BİR SARA GELİYOR NÖBETİNE
HEPSİ KÖTÜ TİRYAKİ MÜSTAFİ AKCİĞERDEN
GİRDİKLERİ TÜNELİN ÖBÜR UCU MUALLÂK
DELİREN KEMANCIYA ANNESİNDEN NASİHAT
HER GÜN AYNI SAATTE “GESİ BAĞI”NI ÇALMAK
UZAMIŞ BİR SAKALA KÜSÜYOR KIRIK AYNA
TEDİP EDİP DURUYOR YÜZÜ USTURA RÜZGÂR
ÖMRÜ ÇÜRÜĞE ÇIKAN İNCE SESLİ OĞLANI
ESİR EDİP VURUYOR KOYNUNDAKİ URUMLAR
DALGANIN TEŞNESİDİR HÜKÜMDARSIZ BİR KAYIK
NASILSA KOPUVERMİŞ HAYATI TUTAN SİCİM
YILDIZLARDAN ÇOK ÖNCE UYKUSUNU KAYBETMİŞ
GÖRMEDİĞİ RÜYAYI HAYRA YORAN MÜNECCİM
PÜRÜZSÜZ BİR BELLEKTE KAYBOLUYOR NASİHAT
SIĞINACAK TEK TABYA BİLE BIRAKMIYOR KAR
NE GİTTİKÇE ARTIYOR ZİYAN AKLIN ZARARI
NE AKILA GELİYOR GERİYE DÖNDÜKÇE KÂR
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 02:36 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Hayal defterinde sararan yaprak
Çocuklar terk etti sokağımızı
Sesleri yüzleri an kadar berrak
Her yeri doldurmuş yok oluşları
Karanlık basmamış ufuklarını
Feleğin çemberi henüz çok uzak
Saf aynalara konmak gibiydi
Hesapsız kitapsız onlara bakmak
Gittiler avluda iz bırakarak
Gittiler yaşlı bir göz bırakarak
Merhametten beyaz şiirden güzel
Sessizliğin ellerinden tutarak
"ah senin başın ne güzel ağrırdı öyle"
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 00:23 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
" Ah! düşüşsüz insan!
benden övgü bekleme.
Düşüşün tadını almayan insan!
senin, yücelerin serinliğinden,
arılığından ne haberin vardır?
Ruh gecesinin yedi katlı karanlığına
sana ışıklar ve aydınlıklar ne der?
Ey zindanda bir gece geçirmemiş dost,
güneşe doğru çılgın koşuyu yapacak çocuk olabilir misin?
Ey yükseklerden büyük seslerle düşen su,
bu yalçın kayalara bir şelale borçlu
olduğunu biliyor musun?
Sessiz ve dilsiz duran mezartaşı!
iniş ve çıkışı derinleştikçe seni
tarihin içine yerleştirir, farkında mısın?"
Karanlık bir sokakta yürüseydik hep
Saçların başka bir renge dönüşseydi
Saçlarının kokusu değişseydi
Benim sağ avucumda yanan bir şey olsaydı
Sol avucumu bir diken kanatsaydı
Yazmasaydım o şiiri
Kalbimden artakalan boşlukta
Kimsenin sevmediği bir çiçek yetişseydi
Ellerim ellerine daha çok yetişseydi
Karanlık bir sokakta hep yürüseydik
Hep yürüseydik hep yürüseydik
Gökyüzü kadar tuhaf bir zaman boşluğunda
Yine de sever miydik?
Birden bir rüzgâr
Birden bir intihar resmi oluyor
Anlaşılmaz kavgalar oluyor
Sekerek yaşadık daha ne olsun
Öbür çocuklar önden gittiler
Merkezinde patlamalar oldu bir yerin
Ben beynimin diplerinde yaşadım
Seni düşününce hatırladım
Yırtarak geliyor gözlerin senin
Ne varsa dünyanın kabuğunda
Söylemek istediklerime doğru
Biz uzak dağların birinden geldik
Gözyaşlarını emdik dünyanın
Yaşamadık ama yaşasak ne olurdu
Bir türlü hayatın ortasında cevapsız kaldık
Baktık ne diye
Geçiyor kendi adımlarıyla
Belki geç olmuştur anlamıyorum
Karanlık gündüzün karanlığıdır belki
Yine de öyle olsun ki
Faşist ruhlarımız olsun sevgilim
Bir şeyden sonra
Sana gökyüzünü uzatıyorum
Yani yaralı dokunuşlar
Son sözüm var
Sen de olma
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 19:48 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
"dünyadaki gözüme çarpmadın sen şimdiye dek"
JOHN MAYNARD KEYNES’TEN NEFRETİMİN YİRMİ SEBEBİ
Meselâ sen beraberliğimiz boyunca kaval dinlediğime tanıklık edebilir misin
Yüz veririm sanılmasın keşiş yalnızlığının tafralarına
Sen nasıl olsa tıpkı hep olduğu gibi defalarca
Azabı bilerek tartmayan yeğni gözüm ahret gözüm miskalle
Zarfıma makineyle 1944 üncü dünya garnizonu İS yazılmış
Zırt pırt ikaz edilmişim ayak uydurmam konusunda
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 19:38 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Dostumuz Emrah SERBES İki Dişimizin Arasına Paslı Bir Çivi Çakmış Gene
Gönderen Süleyman Unutmaz zaman: 12:49 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
"evlerde lacivert gözleriyle artis gibi anneler"os...
""hep denedin hep yenildin. olsun, gene dene, gene...
insanı mahcup ediyor bu müzik. acaip mahcup ediyor...
"alır başımı erzincan'a giderim seni düşünmek için...
"ben sizi ruhumla ve bedenimle sevmeye gelmiştim e...
a serious man: "bize cevapları vermeyecekse, neden...
"kayıtsızım, korkarak ormanların başıma vuran gürü...
"ebedî vakansta/ çocuk olamayacaksın artık/ allâsm...
"hiç bir şeyim yok akıp giden sokaktan başka" c.s....
Dostumuz Emrah SERBES İki Dişimizin Arasına Paslı ...
vardiya bitince çaylar kürtlerin kahvesinde...
gazeteci: karşı devrimden çekiniyor musunuz? Humey...
beyaz gömlekli bir kadının keman çalması misali
"nuha gemi resimleri"