Çaresiz kaldığım zamanlarda
taşı ikiye bölen o son vuruş değil, ondan öncekilerdir...Jacop Riis
Ne kalabilir senden &Yollardan
Ne kalabilir senden, yüzünün çizgileri mikurumuş bir yaprağın okunmaz çizgilerinde;ne kalabilir senden, sesin mi, bir bilinmedikırmaktaki sazlar arasından yükselen, kuytukurbağa sesinde; suyun gelip gelip döğdüğüıssız bir kıyıdaki yosunlar, çakıltaşlarıne saklayabilir gölgenden senin; her saniyemilyonlarca doğuşun, ölümün,yenilenişinarasında var mı yer sana, gök mü umursadıyer mi seni şimdiye dek; eline geçirdiğinbütün uçlar, görünmez iplerin bütün uçlarıseni çıkarmadıysa bir yerlere, dönüp dönüpsende düğümleniyorsa hepsi ne bu çırpınma,çektiğin gibi üstüne gecenin yorganınısaklan olup bitecek her şeyden sonsuza değin,gör, düş mü girer koynuna artık yıldız mı girer,hayvansı bir uykuyla dal gitsin, ne var kalacaksenden bu ıpıssız çölde, rüzgâr dakikada biryeni haritalar çizdikçe şu uçsuz bucaksızkum yığınlarına, söyle, ne var kalacak sendenbelleğinde kuşun ağacın suyun, kör bir sfenksumursamazlığıyla kendi iç uzayına dalmışzamanın çevresinde eserken milyonlarca toz,toz benzeri bütün geçmişler, bütün gelecekler?..
Seninle düşüp yollara,
dağ yolu, deniz yolu, çöl yolu,
yokuşu düzü demeden
nedir benim aradığım
nedir senin aradığın bilmeyip
az gide uz gide
yaz gide güz gide yollarda,
kalan ne mi diyorsun
bütün o yollardan?
ak üstüne mor benekli şu çakıltaşı
Sevebilirim, hem de nasıl, dile benden ne dilersen, canımı, gözlerimi Kızabilirim, ağzım köpürmez, ama devenin öfkesi haltetmiş benimkinin yanında, devenin öfkesi, kinciliği değil. Anlayabilirim çoğu kere burnumla, yani en karanlığın, en uzaktakinin bile kokusunu alarak ve döğüşebilirim, doğru bulduğum, haklı bulduğum, güzel bulduğum herşey için, herkes için, yaşım başım buna engel değil, ama gel gör ki çoktan unuttum şaşıp kalmayı. Şaşkınlık, alabildiğine yuvarlak açık ve alabildiğine genç gözleriyle bırakıp gitti beni. Yazık.
Aksın ömrün yeter ki doğayla birlikte...Ahmet Erhan
Dert de sende, sevgi de, umut da.
Yürürse senden yürür dalıma
Tomurcuğu güneşe açan su...Oktay Rifat
Ben ki çağ dışı bir uyumsuzluk delisi
Gölgeme dadanmış bir tuhaf güz kedisi
Her yere peşimden onu da sürüklerim...Metin Altıok
‘Olay kapandı’ derler ya
işte bu da öyle,
günlük yaşama çarptı.
Bütün olup bitenleri
ve karşılıklı hataları
tartışmakta bir fayda yok.
mutlu olun! ...Vladimir Mayakovski
Müthiş sıkılıyorum… Daha kötüsü, insanlardan soğuyorum galiba… Oysa ben onlarsız, onlara güvenmeden edemem… Ama elimden ne gelir? Sevgiden, yakınlıktan, insanca davranmaktan anlayanlar o kadar az ki… Büsbütün kabalaşmaktansa, uzaklara gitmek daha iyi…
Gitmiyorum herkesin olduğu meyhanelere… Gene on, on iki yıl önce yaptığım gibi, deniz kıyılarında, martılar içinde, bir başıma içiyorum… Sonra övünmek için söylemiyorum -sen anlarsın- kendimle yetinebiliyorum ben… Bazen de düşünüyorum bütün bu kötülüklerin kaynağı bende… Durum ne olursa olsun seçeceğim tek şey yalnızlık oluyor….
Oysa cebimize bir şişe rakı sokup, uzaklara falan gidebilirdik… Uzaklar… Bu kelimede ıssız, boynu bükük, hatta insana yaraşan bir bitmezlik gücü var… Her şeyden daha gerçek geliyor bana… “Hadi kumar oynayalım, içki içelim” der gibi, “uzakları yaşayalım” da olmalı sözlerimizde… Bizi bir kadının beklemesi, bir mutluluğa varacağımız, iyi şeyler yazacağımız, kötü bir günün avuntusu vb… Karşısında her zaman bir “uzak” kelimesi var. Ya olmasaydı?
Balık pazarında bir meyhanem var… Adı: Mavi Boncuk… Laterna var, tombalacılar var, birtakım adamlar… En iyisi, masada yarı kurumuş bir çiçek var; boynumu onun eğik sapına uydurdum mu, dünya benim oluyor… Beni dünyalarına alıyor bu çiçekler, laternalar, bir takım adamlar… Eskittiğimiz yalnızlıklar işe yaramıyor… Yeni yalnızlıklar bulmalı… Bulmalı ki insanın anlatacak bir şeyleri olsun…
Büyük İskender'in son üç arzusu Ölümün eşiğinde, Büyük İskender komutanlarını çağırıp son üç arzusunu iletmiş.1- Tabutu dönemin en iyi doktorlarınca taşınmalı.2 - Elde ettiği tüm zenginliğinin [altın, gümüş ve değerli taşlar] yol boyunca tabutu mezara gelene kadar serpiştirilmeli.3 - Elleri, herkesin görebileceği şekilde tabutun dışına sarkmalı.Komutanlardan biri, şaşkın, nedenini sormuş.Büyük İskender, açıklamış:1- En ünlü doktorların taşımasını şu nedenle istiyorum: Herkes bilsin ki, Doktorlar ne kadar iyi olursa olsun, onlar bile ölümün karşısında çaresizdir.2 - Yerlere serpeceğiniz değerlerim de gösterecektir ki: Bu dünyada elde ettiğimiz zenginlik, bu dünyada kalır.3 - Ellerim tabutun dışında kalsın ki, herkes bilsin: Bizim için en değerli şey olan zamanımız tükenince,
boş ellerle doğduğumuz gibi, boş ellerle de gideriz.
"ZAMAN" elimizdeki en büyük zenginliktir; çünkü sınırlıdır.Para kazanabiliriz, ama daha fazla zaman kazanamayız. Dolayısı ile birine zaman ayırdığımızda, bir daha asla geri alamayacağımız zamanımızdan ayırmış oluruz.Zaman, hayatımızdır ve ÇOK DEĞERLİ bir hediyedir.Bu hediyeyi ne zaman ve kime ayıracağını iyi hesapla,sana zaman ayıranın da sana ne denli değer verdiğini bil!