Sosyal Gruplara Verilmesi Gereken Önem ve Gençlerle İletişim
20 Ara 2017 Çar 10:10
Sevgili hemşerilerim! Bir anda gözüm üniversite yıllarımın geçtiği 80’lerin sonuna gitti…
1988’de Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesini kazanmıştım, kayıt yaptırmak için Ankara’ya gittim. Yurt çıkmadığından ilk 2 ay kadar Ankara’da dayımlarda kaldım. Sonra yurt çıkınca öğrenci yurdunda kalmaya başladım. İlk yıllarımı üniversitedeki arkadaşlarımı ve Ankara’yı tanımakla geçirdim.
90’lı yılların başında tam olarak hatırlamamakla beraber kimler vesile olduysa Ankara’daki Kilis Kültür Derneği Genel Merkezine gitmeye başladım. Dernekte tanıştığım ilk Kilisli arkadaşlarım Veteriner Hekim Mahmut Özbezek ve Sosyal Hizmetler Uzmanı şimdi ise Gaziantep Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürü İsmet Zor kardeşlerimdi. Dernekte o yıllarda sürekli gidip gelen emekli olmuş ve çok az sayıda bürokrat abilerim bulunmaktaydı. Dernekte yaşı bir hayli ilerlemiş sıcakkanlı, babacan rahmetli Rafet amcamız, derneğe gelen tüm hemşehrilerimize ikram işleriyle görevliydi. Dernek Başkanı o yıllarda emekli milletvekili Merhum Av. Şinasi Çolakoğlu idi. Yönetim Kurulu üyelerinden Ecz. İbrahim Beşe, şimdi Kilis Kültür Derneği Genel Başkanı Mimar Ali Yapıcıoğlu, Emekli Senatör Av. Selahattin Çolakoğlu, Milli Eğitim Bakanlığından emekli Genel Müdür Sıtkı Dalkılıç, Ziraat Mühendisi Merhum Faruk Ünler abilerimiz hemen her gün akşam saatlerinde dernekteydiler. Bu büyüklerimizin orada olmaları ve çay ocağında sürekli çayın hazır olduğu bir ortama öyle güzel alışmıştık ki bizler hemen her gün okul çıkışında mutlaka derneğe gitmeye başlamıştık.
Burada çok güzel dostluklar, Kilis ile ilgili güzel anılar, tam manasıyla her şey Kilis üzerineydi. İlk zamanlarda derneğe gidip gelen bizlerden başka gençler yoktu. Öğrencilik yıllarının en büyük sıkıntısı geçimdi. Kilis’teki ailelerin maddi durumlarına bakıldığında biz öğrencilerin Ankara’da nasıl geçimimizi sağladığımızı bilmem anlatabiliyor muyum? Gelen parayla yurt aidatını mı yoksa kitap defter parasını mı, ulaşım giderlerini mi, yoksa karnını mı doyuracaksın? Geçim sıkıntısı üniversite öğrenciliğinin hâlâ gurbette büyük sorunu olmaktadır.
Derneği öncelikle bu sebeple karnımızı doyurmak için yatma dışında yurt edinmiştik. Dernekte öğle saatlerinde Kilis’e özgü yemekler pişer, yetişebilirsek bizler de nasibimizi alırdık. Aileden uzak bir yerde burada özellikle miceddereyi öyle güzel bir biçimde kaşıklardık ki anlatamam. Arta kalan bulgur, mercimek gibi malzemelerle de akşam olunca pişireceğimiz çorba için ne eksik malzeme varsa bizler elimizdeki üç beş kuruşla para toplar, satın alarak tamamlar, kendimize çorba yaparak akşam karnımızı doyururduk. Böyle başladık derneğe gidip gelmeye… Zamanla da öğrenci sayımızı 100’e ulaştırdık. Tabi ki öğrenciler akşam geliyorlar, birbirleriyle sohbet, oyun ve sonrasında da hazırlanan çorbalarla karınlarını doyuruyorlardı. Sonra da herkes yurtlarına dağılıyordu.
Ramazan’da ise Ankara’da bulunan abilerimizi iftar yemeği hazırlama konusunda sıraya koyarak her gün bir aile yemek hazırlıyor ve dernekte öğrenci arkadaşlarla iftarımızı yapıyorduk. Çok güzel bir yardımlaşma örneği vardı. Emeği geçen bizlere Kilis kültürünü sevdiren özellikle rahmetli Av. Şinasi Çolaoğlu’na ve yukarıda adlarından bahsettiğim büyüklerimize teşekkür ederim.
Burada anlatabildim mi bilemiyorum… Adı ne olursa olsun sosyal gruplarda, özellikle gurbette bulunan, üniversitede ailesinden uzakta okuyan, maddi durumu zayıf gençlerimize yardım elini uzatabilmek çok önemlidir. Özellikle üniversite kazanıp da barınmak için yurt çıkmayan gençlerimizin durumu içler acısıdır. Bugün özel yurtlar vardır, ancak aylık en az 750 TL’den aşağı değildir. Yurt çıkmadığı için çocuğunu üniversiteye gönderemeyen aileler ile karşılaştım.
Bu duruma sosyal gruplarında el atması gerektiği kanaatindeyim. Hali vakti iyi olan hemşehrilerimizin bulundukları şehirlerde ‘Yardım Sandığı’ oluşturup gençlerimize yardım ellerini uzatmalıdırlar.
Tabi ki bu birlik ve beraberlik içinde öncelikle de tüm hemşehrilerimizin rahatlıkla buluşabileceği bir mekânın da olması gerekmektedir. Mersin’de böyle bir mekânımız henüz bulunmamaktadır. Mersin’de üniversitede okuyan birçok Kilisli gençlerimiz bulunmaktadır. Geleceğimiz olan gençler bugün ne görürlerse yarında onlarda aynısını yapacaklardır.
Mersin’de yaklaşık iki yıl önce sosyal paylaşım ağı facebook üzerinden “MERSİNDEKİ KİLİSLİLER GRUBU”nu kurduk. Bu grup Mersin’de kısa bir süre içerisinde büyük bir çoğunluğa ulaşmıştır. Fakat grubumuzun sürekli bir yerlerde gençlerimize ve öğrencilerimize hizmet verebilmesi için acilen bir mekâna ihtiyacı bulunmaktadır. Grubumuzda sağlıklı olarak hizmet verilebilecek daireyi almaya ve maddi olarak destek sağlayacak arkadaşlarımızın sayısı şu anda yetersizdir.
Bu kıvılcımı Mersin’de başlatmak ve diğer şehirlerimizde bulunan üniversitelerde okuyan gençlerimize örnek olmak için bizler hazırız. Yeter ki bir hizmet yerimiz olsun.
Buradan bizleri duyan yardım elini uzatmak isteyen ekonomik durumu iyi olan hemşehrilerimizin destekleriyle böyle yerlerin alınması geleceğimiz gençler için önemli olacaktır.
Bu vesile ile “KİLİSLİYİM, KİLİS’E SAHİP ÇIKACAĞIM” diyenlerin desteklerini bekler, selam ve saygılarımı sunarım.