Eylül Güneşi… - Esra Kardelen
Eylül, taze sonbahar güneşini gönderirken üzerimize yola çıkmanın en güzel günleridir diye düşünürüm hep. Bunaltan sıcakları arkamızda bırakıp soğuk günlere karışmadan önceki “kaçmaz” zamanlarımız…
Her coğrafyada ayrı güzel yaşanır eylül. Harran’ın, Van’ın, Nemrut’un, Amasra’nın, Çıralı’nın, Ayvalık’ın, Kapadokya’nın üzerine düşen güneş, yumuşacık okşar geçer toprağı. Güz rüzgarından önce renkleriyle gelir buralara.
Sessiz olur Eylül sabahları. Dönen dönmüştür yuvasına; yollar konuşulur anılarda. Hüzünlere karışırken dönenler, şanslı sayar kendini, yolda olanlar. Büyük kentlerin karmaşasına kaptırmadan boşalan kıyılarda, dağlarda, tepelerde son fırsatlar onlarındır çünkü… Bir eylül sabahı sarı, kızıl yapraklar halı gibi döşenmeden toprağa nar ağaçlarının altında havayı koklar; salkım saçak üzümleri tadar, incirleri de unutmazlar.
Eylül hüzünleri saklasa da içinde siz sonbaharın sarı, kırmızı, kahverengi, turuncu renk sağanağına hazırlayın kendinizi. Güz rüzgarlarına kapılmadan çantanız sırtınızda yollarda olmayı sürdürün. Boşalmış yaylalarda yürüyün, soluklanın; dereler coşmadan tahta köprülerin keyfine varın; sakinleşen kıyılarda denizin tadını çıkarın.
Ve bir eylül günü elinizdeki derginizde Nemrud Dağı’ndaki festivale katılın Ahmet Parman’ın satırlarında; göçerlerin yaşamına tanıklık edin İbrahim Tanrıverdi’nin kaleminden ve yolcu olmanın ayrıcalığını yaşayın Ömer Yargan’ın sözcüklerinde. Sinan Kılıç Karadeniz’e götürsün sizi, Olcay Akdeniz İasos’ta bir efsaneyi fısıldasın kulağınıza, Bülent Yüksel de bir konakta gezdirsin.
Eylül akşamları gün batımındaki kırmızılığın içinde berrak ufuklar seyredip havadaki fesleğen kokusunu arayın.
Yolunuz bol olsun.