Call of Duty: Infinite Warfare - İnceleme - Call of Duty: Infinite Warfare | IGN Türkiye
Yazan Yusuf Canpolat 29 Kasım 2016
Call of Duty’nin her yıl çıkışı mecazi anlamda olay olur. Ancak bu sene gerçek anlamıyla olay oldu diyebiliriz. İnsanların gelecek savaşlarından pek de haz almadığı, ya da gelecek savaşlarının artık bir zamanlar İkinci Dünya Savaşı’ndan bıktığımız günleri hatırlattığı dönemde Call of Duty: Infinite Warfare yine aynı temayla ilk videosunu yayınladığında bir hayli tepki toplamıştı. Sonrasında Battlefield 1’in geriye dönmesi, hem de en geriye dönerek Birinci Dünya Savaşı’nı konu alması oyuncuların ilgisini çekmiş, devam eden dönemde Call of Duty: Infinite Warfare bir hayli sönük kalmıştı.
Infinite Warfare, Call of Duty serisinin son dönemdeki ticari anlamda en başarısız oyunlarından biri oldu. Bunda ilk videosundan, çıkış tarihine kadar olan internetteki algısının etkisi çok büyük oldu. Ön sipariş sayısı rekor derecede az kaldı. Call of Duty: Modern Warfare Remastered’ı duyurmuş olmaları belki de Legacy Edition’ın satılmasına sebep oldu ki oyun çıktığı ilk günlerde Modern Warfare’i oynayan sayısı Infinite Warfare’i oynayan sayısından daha fazlaydı. Bu da zaten Infinite Warfre’i başta alanların sebebini de göstermiş oldu.
Peki bu kadar algıya göre Call of Duty: Infinite Warfare kötü bir oyun mu? İşte bu sorunun cevabını bulmak için biraz daha objektif bir gözle bakmamız gerekiyor. Normalde bir oyun çok beklenir ve üzerinde büyük bir beklenti oluşursa, o beklentiyi karşılayamaması durumunda ya da iyi olmasına rağmen o kadar iyi olmaması durumunda eleştirilir. Infinite Warfare’in bu sefer iyi tarafı kendisinden hiçbir beklentinin olmaması ve kötü bir oyun olacağı yönündeydi. Haliyle beklenti bu kadar düşük olunca oyun kendini az da olsa gösterme şansı buldu. İlk çıktığı anlarda aslında o kadar da kötü değilmiş etkisini yaptı.
Tüm yönleriyle incelediğimizde Infinite Warfare çok kötü bir oyun değil, en azından beklendiğin gibi öyle kötü bir oyun değil. Ancak serinin eski havası gibi bir hava da yok, yani öyle çok güzel bir oyun olduğunu da söylemek güç. Bunun da aslında birçok sebebi var, incelemede değinmeye çalışacağım.
Öncelikle hikaye modundan başlayalım. Bildiğiniz gibi oyun yine gelecekte geçiyor. Bu sefer yakın gelecekten biraz daha ilerde, uzayın artık bizim için küçüldüğü bir dönemde geçiyor. Bir anlamda Star Trek havası gibi düşünün, federasyonların olduğu ve insanların uzayda hızlı seyahat ederek gezegenlere gittiğini. Biz de başta teğmen olan fakat bir önceki kaptanı John Alder öldükten sonra Retribution gemisinin kaptanlığına yükseliyoruz. Bundan sonrasında da oyun zaten biraz değişiyor.
Oyunun başında klasik senaryo modunda ilerliyoruz. Cenevre’de yapılan konferansta tüm şehre barış ve kutlama havası hakimken şehrin savunma hattı bir anda askerlere ve gemilere saldırmaya başlıyor. Başını John Snow’un, pardon Kit Harrington’ın oynadığı Salen Kotch’un çektiği Settlement Defence Front’un bu saldırıyı üstlenmesiyle birlikte biz de Cenevre sokaklarından kurtularak uzaya çıkıyoruz. İşte bu noktadan sonra oyun bizi uzayın derinliklerine atıyor diyebiliriz. Uzaya çıkmamızla da zaten kendimizi bir anda Retribution’ın kaptanı olarak buluyoruz.
Buraya kadar senaryo modunda geldikten sonra oyun biraz önce de dediğim gibi değişmeye başlıyor. Kaptan olarak köprü üstüne geldiğimizde harita üzerinden bölümleri seçme imkanına kavuşuyoruz. Daha önce Call of Duty serilerinde olmamış şekilde ana görevlerin yanı sıra birçok yan görev bulunuyor. Genel anlamda Jackal Strike ve Ship Assault olarak ayırabileceğimiz bu iki yan görev ile hem daha güçleniyor hem de oyunun süresini uzatıyoruz. Bu yan görevler öyle pek uzun görevler değil ancak genelde oyunun eğlenceli yapısını da artırdığını söyleyebilirim. Özellikle de oyunun senaryo modunu oynarken “aa bu kısım güzeldi ya keşke bi daha olsa” diyebileceğiniz yerleri farklı görevlerle tekrar tekrar oynatan bir yapıya sahip diyebilirim. Uzayda uçağımızla saldırılardan tutun, yer çekimsiz ortamda savaşmaya, gemilerin içine girip sabote etmekten tutun, gemiden silah gibi önemli materyalleri kaçırmaya kadar çeşitli görevler mevcut. Her bir görev için kupa/achievement kazanacağınızı da belirtelim. Bu yüzden konsolda oynuyorsanız bu görevleri kaçırmamalısınız.
Bu iki yan görevin dışında da ana hikayemiz devam ediyor ki arada yan görevlerle nefes alıp öyle devam edebiliyoruz. Hikaye bu anlamda zengin ve oyuncuya daha fazla zevk alma imkanı tanınmış. Ancak burada işler biraz değişiyor.
Call of Duty serisini severim, favori serim değildir ancak Black Ops 3 dışındaki her oyunun senaryosunu bitirdim. Yeni nesil konsollara gelen Ghost ile grafik anlamında minik bir gelişme yaşanmış, ancak sonrasında çıkan Advanced Warfare, yeni nesil konsollara özel geliştirilen ilk oyun olduğu için grafik anlamında büyük bir sıçrama yaşatmıştı. Advanced Warfare, nispeten yakın gelecekte geçiyordu -Exo-Suit olayı biraz değiştiriyordu- ve benim beğendiğim bir oynanışa, hikayeye sahipti. Black Ops 3’ü oynamadığım için sonrasında direkt olarak Infinite Warfare’e geçmiş oldum. Zaten BO3’ü Treyarch’ın yaptığını düşünürsek Infinity Ward’un bir oyunundan ötekine geçmiş oldum.
Yukardaki bilgiyi vermemin sebebi, Infinite Warfare’de bir şeylerin eksik olduğunu hissetmem. Advanced Warfare’in sanki hem oyun yapısından, grafiklerinden hem de vuruş hissinden almış götürmüş gibi yeni oyun. Açıkçası bir yapaylık seziyorum oyunun başından beri ki bu da benim oyundan kopmamama neden oluyor. Uzaydayız diye mi yaptılar anlamadım, ama oyunda bu anlamda gerçekten bir gariplik söz konusu. Düşmanları öldürüp rahatlama etkisi, ya da başarma hissi nedense oyunun başından beri bende bir türlü olmadı.
Call of Duty: Infinite Warfare’in PS4 sürümünü inceledim. İlk olarak normal PlayStation 4’te oynamaya başlamıştım, yarısındayken PS4 Pro gelince ona geçtim. Oyun genel anlamda zaten güzel grafiklere sahip. 4K ile birlikte detaylar daha belirgin hale geliyor. Ancak yine de PS4 Pro için tam olarak 4K desteğiyle tasarlanmadığı belli oluyor. Pro’nun tam gücünü kullanmıyor olacak ki bazen grafiklerin sonradan yüklenmesi gibi bazı hatalar meydana geliyor. Bu konuda bir PS4 Pro yaması gelir mi bilmiyorum ama 4K görüntü seçeneği sunduğunu belirteyim. Oyun içi hızlı aksiyonda belki normal PS4 ile her zaman farkı ortaya çıkmayabilir ancak en büyük fark menüde belli oluyor.
Online tarafında çok zaman geçirdiğimi söyleyemem. Exo-suit mantığı geldiğinden beri, daha doğrusu yakın geleceğe geçtiğinden beri çok fazla zevk almıyorum. Başta ilk exo-suit döneminde biraz daha iyiydi, Titanfall tarzıydı biraz ama bunda işler biraz daha karışmış. Bu konuda kimse kızmasın ama ben Titanfall’u tercih ederim. İlki güzeldi, ikincisi de aynı güzellikte ve akıcılıkta olmuş. Call of Duty oynayanların genelde online modu için aldığını düşünürsek bu sefer tercih etme sebebi bu olmayabilir. Online yerine hikaye modunu oynamak istiyorsanız daha akıllıca bir tercih olur. Sadece online için düşünüyorsanız ve gelecek istiyorsanız Titanfall derim ben. Ama Legacy edition alıp Modern Warfare’i oynamak istiyorsanız bir şey diyemem, zira o hala keyifli.
Call of Duty: Infinite Warfare, beklendiği gibi kötü bir oyun değil. Özellikle de hikaye moduna bakılırsa güzel bir FPS oyunu olmuş. Ancak Call of Duty’e yapılan eleştiriler zaten bu oyun özelinde değil, serinin artık sürekli olarak kendini tekrar etmesinden dolayı geliyordu. Bu oyunda biraz değişmeye çalıştığının göstergeleri mevcut. Hikaye moduna yan görevler koymaları gibi farklı özellikler sizi memnun edebilir.
Aslında bildiğimiz bir Call of Duty. Kendinden bekleneni fazlasıyla veriyor. Buraya kadar her şey normal gözüküyor. Fakat özellikle bu sene hayranlarının tepkilerinden dolayı standart Call of Duty oyunu, beklenenin gölgesinde kalıyor. Hayranlarını pek fazla şaşırtamıyor.
Bilinen Call of Duty, sadece zamanlaması yanlış.RT
Yusuf Canpolat 29 Kasım 2016
+Grafikleri çok güzel
+Senaryo modu sürükleyici
+Kit Harrington lezzet katmış
+Yan görev mantığı
-Halen oynanış çok düz
-Vuruş hissinde ciddi sıkıntı var
-Çok oyunculu modunda tat yok