Sidewalls 2011 Medianeras : The Oscar Favorite
Sidewalls / Medianeras (Yan Pencere-Yan Duvarlar), Gustavo Taretto'nun yazıp yönettiği, kadrosunda: Martín rolüyle Javier Drolas, Mariana rolüyle Pilar López de Ayala, Ana rolüyle Inés Efron, Marcela rolüyle Carla Peterson, Rafa rolüyle Rafael Ferro, Lucas rolüyle Adrián Navarro, Médico (Doktor) rolüyle Jorge Lanata, Exnovio Mariana rolüyle Alan Pauls, Exnovia Martín rolüyle Romina Paula, Martín Feldman, Archive Footage (Kayıt Görüntüleri) Isaac rolüyle Woody Allen ve Archive Footage (Kayıt Görüntüleri) Tracy rolüyle Mariel Hemingway'in yer aldığı 2011 Arjantin-İspanya-Almanya ortak yapımı dram, romantik komedi filmidir.
Buenos Aires'te Aşk Zamanı
Günümüz dünyasında her birimiz evlerimize tıkanmış durumdayız. İnsanlarla internetten tanışıyor, onlarla sohbetlerimizi internetten yapıyor, yemeklerimizi evimize istiyor, alışverişlerimizi bile internetten yapıyoruz. Bütün işlerimizi bu şekilde kolaylaştırdığımızı hatta hızlandırdığımızı sanırken aslında en büyük ihtiyacımız olan sosyalleşme kavramını ortadan kaldırmak üzereyiz.
Sinema hayatına kısa filmler ile başlayan Arjantinli yazar, yönetmen ve yapımcı Gustavo Taretto'nun senaryosunu da yazdığı ilk uzun metrajlı filmi Medianeras (Yan Pencere-Yan Duvarlar) bizi belki de bir nebze uyandırabilecek anlattıklarını can kulağıyla dinlememiz gereken bir film. Ana karakterlerimiz Martín ve Mariana aynı şeyleri yapmaktan hoşlanan, çeşitli fobilere sahip ve çok yalnız insanlar. İnsanlarla sosyalleşebilme yetenekleri maalesef çok kötü ve ikisi de gerçek aşklarını arıyorlar. Her birimizin günde en az birkaç kez yaptığı gibi hayatlarını, insanları ve genel anlamda hayatı sorguluyorlar.
''Buenos Aires kontrolsüz ve çarpık bir şekilde büyüyor. Terk edilmiş bir ülkenin aşırı kalabalık şehri. Bu şehirde binlerce bina gökyüzüne doğru yükseliyor. Gelişigüzelce. Uzun bir binanın yanında, kısa bir bina. Orantılının yanında, orantısız. Fransız tarzının yanında ise tarz yoksunu bir bina. Bu çarpıklıklar muhtemelen mükemmel bir şekilde bizi temsil etmekte. Estetik ve ahlaki çarpıklıklarımızı. Hiçbir mantığı olmayan bu binalar, kötü planlamanın eseri. Tıpkı hayatlarımız gibi: Nasıl yaşamak istediğimize dair hiçbir fikrimiz yok. Buenos Aires, sanki bir mola yeriymiş gibi yaşıyoruz. Bir 'kiracı kültürü' yaratmışız. Binalar daha küçük binalara yer açmak için giderek küçülüyorlar. Evler oda sayısına göre ölçülüyor ve balkonu, oyun odası, hizmetçi odası ve kileri olan 5 odalılarla, 'ayakkabı kutusu' olarak bilinen tek odalılar arasında değişiyor. İnsan eli değen her şey gibi, binalar da bizi birbirimizden ayırıyor.''
Martín ( Javier Drolas )
Bir web tasarımcısı olan Martín (Javier Drolas), sevgilisi tarafından terk edilmiş, panik atak yaşayan ve bu nedenle düzenli bir şekilde psikoloğa giden, Santa Fé, 1105 numara. 4. Kat. H Bloktaki 120 metrekarelik tek odalı evinde yalnız yaşayan bir erkek. Neyse ki ilaçlar ve terapiler sonunda korkularının birçoğunu yenmeyi başarmış. Yanında sürekli olarak bir yaşam çantası taşıyor ve çantadaki en önemli eşyası fotoğraf makinesi. Onun sayesinde şehirde gezerken gözümüze çarpmayan, es geçtiğimiz kareler çekerek hayata tutunuyor bir nevi.
''Nehrine sırrını dönen bir şehirden zaten ne beklenir ki? Ayrılıkların, boşanmaların, aile içi şiddetin, kablolu kanal sayısındaki patlamanın, iletişim eksikliğinin, umursamazlığın, uyuşukluğun, depresyonun, intiharların, asabiyetin, panik atakların, obezitenin, gerginliğin, güvensizliğin, melankolinin, stres ve hareketsiz yaşam tarzının mimar ve mühendislerin suçu olduğundan adım gibi eminim. İntihar hariç bu hastalıkların hepsi bende var.''
Sidewalls-Medianeras-Jorge Lanata-Javier Drolas
''2 yıldır mimarım ama henüz bir şey inşa etmiş değilim. Ne bir bina, ne bir ev, ne de bir banyo. Hiçbir şey. Sadece içinde yaşanamayan maketler yaptım ve tek sorun boyutları değil. Diğer yapılarla da aram iyi olmadı: Yaptığım tüm desteklere rağmen, 4 yıllık ilişkim çöküverdi. Hayatım bir oyun olsaydı, beş kare geri gitmek zorunda kalırdım. İşte bu yüzden buradayım. 27 kutuya sığan, düzensiz hayatımla, 12 metrelik naylonun üzerinde oturmuş, hava kabarcıklarını patlatıyorum. Böylece kendimi patlatmamış oluyorum.''
Sidewalls-Medianeras-Pilar Lopez de Ayala
Mariana (Pilar López de Ayala) ise bir mimar fakat bugüne dek hiçbir bina yapamamış çünkü iş bulamamış. Bir gün hayatının 4 yılını birlikte geçirdiği adama bakmış ve aslında ona ne kadar yabancı olduğunu fark edip onu terk etmiş. Klostrofobiden muzdarip, asansöre binememe gibi korkusu var ve Santa Fé Bulvarı, 1183 numara. 8. Kat. G Blokta oturuyor. Gastridin G'si. Mariana sekizinci katta oturuyor olmasına rağmen merdivenleri kullanıyor. Hayatını kazanmak içinse mağaza vitrinlerini dekore ediyor. En önemli arkadaşları ise vitrinlerde kullandığı mankenler. Onlarla konuşuyor, dertleşiyor ve bazen kendisini de bir manken gibi cansız hissediyor.
''Burası Buenos Aires'teki en sevdiğim yapı. En güzel yerde ve çok eğlenceli. En sevdiğim malzemelerle inşa edilmiş: beton, çelik ve cam. Eşkenar üçgen ayaklıklı, Dünya'nın sayılı binalarından. Satürn ve halkasından esinlenilmiş. çoğu insan uçan bir çay tabağı görmüş gibi oluyor. Havalanmayı ve bu dünyayı terk etmeyi umarak içine giriyorum. Ama aslında, gökevi ayaklarımın yere basmasını sağlıyor, dünyanın benim etrafımda dönmediğini hatırlatıyor. Bir gezegenin çok küçük bir parçasıyım, o gezegen bir sistemin parçası, o sistem de bir galaksinin parçası. Binlerce galaksi de evrenin bir parçasını oluşturmakta. Bu durum bana, sınırsız ve sonsuz bir bütünün parçası olduğumu hatırlatıyor.''
Arjantin'in başkenti ve São Paulo'dan sonra Güney Amerika'nın ikinci en büyük kenti olan Buenos Aires'te geçen filmin büyük kesiminde mimari açıdan şehir gösteriliyor ve eleştiriliyor da. Bu karman çorman şehir bizlere, insanlara benzetiliyor. İzlerken ona hak vermeden edemiyorsunuz çünkü gerçekten çok karmaşığız. Duygularımız bir anda değişirken yanımızdaki insana birden yabancılaşabiliyoruz.
''Vitrinleri kaybolmuş yerler olarak görüyorum. Ne içeriler, ne de dışarı. Soyut ve sihirli bir yer sanki. Bir parçamı yansıtıyorlar. Aynı zamanda, hazırlayanın bilinmemesi beni rahatlatıyor. Belki aptalca ama bence: Biri bakmak için durursa ,benimle bir şekilde ilgilenmiş gibi hissediyorum.''
''Bu kitap 14 yaşımdan beridir bende. Büyük yazarlar kusura bakmasınlar ama hayatımdaki en önemli kitap bu. Varoluşsal bir hal alan kalabalık korkumun kaynağı bu kitap. Milyonlar içinde kaybolan tek kişinin ben olduğumu bilmenin korkusunu çarpıcı bir biçimde temsil ediyor. Yıllar geçmesine rağmen, hala bulmacalardan birini çözebilmiş değilim: Wally nerede? Onu alışverişte, havaalanında ve sahilde buldum ama şehirde bulamıyorum. Belki de sinirim beni kör etmiştir. Bu yüzden şunu merak ediyorum: Kimi aradığımı biliyorken, onu bulamıyorsam, kimi aradığımı bilmeden, onu nasıl bulacağım?''
Sidewalls-Medianeras-Javier Drolas-Ines Efron
Sidewalls-Medianeras-Ines Efron-Javier Drolas
Üç milyon nüfuslu bir şehirde nasıl karşılaşabilirler?
Herkes bir diğerini eviyle, arabasıyla, giydikleriyle tanımlamaya onu öyle değerlendirmeye başlasa da aslında gerçekte biz bu değiliz. Film süresince kendi kendinize düşündüğünüz şeyleri sesleri duymak size öyle iyi gelecek ki gözünüz, kulağınız filmden ayrılmazken beyniniz de başka şey düşünmenize olanak vermeyecek. Çünkü izlediğiniz aslında siz olacaksınız; terk edilmiş, terk etmiş, korkuları olan, hayatından mutsuz, hayatının aşkını arayan ve daha bir sürü örnek.
Sidewalls-Medianeras-Javier Drolas-Pilar Lopez de Ayala
Sidewalls-Medianeras-Javier Drolas-Carla Peterson
''Bu, yüzmeye 15. kez yazılışım ve 15. kez gitmeyişim. Yüzmeyi seviyorum ama öncesinde ve sonrasında yapılan her şeyden nefret ediyorum. Öncesinde ve sonrasında duş almaktan nefret ediyorum. soyunmaktan ve geri giyinmekten, kışın saçımı kurutmaktan, çantamda ıslak bir havlu taşımaktan, ıslak mayodan, ıslak terliklerden nefret ediyorum. Klor kokusundan nefret ediyorum. üyelik kartından ve saplık muayenesinden nefret ediyorum: Birine ayak parmaklarımın arkasını göstermek zorunda kalmamdan. Havuza işeyen insanlardan nefret ediyorum. Bonelerden ve gözlüğün verdiği şaşkın ifadeden nefret ediyorum. Ve en çok nefret ettiğim şey ise; yüzmenin vücudun her yerini en çok çalıştıran spor olması.''
Sidewalls-Medianeras-Pilar Lopez de Ayala-Rafael Ferro
''Işıl ışıl sabah güneşi, yansımayı net bir şekilde görmemi sağla. Her zamanki gibi, geç de olsa vitrindekinin ben olduğumu anlamıştım. Tıpkı bir manken gibiydim. Hareketsiz, sessiz ve soğuktum.''
''Her apartmanın kullanılmayan, atıl bir tarafı var. Ne ön tarafı, ne de arkası: 'Yan Duvarlar'ı var. Bizi bölen, geçen zamanı, kirli havayı ve çarpıklıkları hatırlatan devasa yüzeyler. 'Yan Duvarlar' en kötü özelliklerimizi gözler önüne sererler. Kararsızlığı, çöküntüyü, geçici çözümleri ve halı altına süpürdüğümüz pislikleri yansıtırlar. Onları sadece istisnai durumlarda hatırlarız. Hava kötü olup da, insanların gölgesi içeri vurduğunda. 'Yan Duvarlar' nadiren güzel hazırlanan bir reklam alanına dönüştü. Ayakkabı kutusunda yaşamakla sonlanan eziyetten kurtulmanın tek bir yolu var. Kaçış yolu ise; yasal değil, tüm kaçış yolları gibi. Şehir planlama normlarını açıkça ihlal eden, karanlığımıza mucizevi bir ışık demeti saçmamızı sağlayan, bağımsız, düzensiz, biraz ufak pencereler var.''
Tüm bu yaşanan olumsuz, sizi mutsuz eden olayların ardından da hayatınıza yeni bir pencere açıp içeriye daha çok ışık, daha çok umut ve belki de daha çok sevgi girmesini sağlayacaksınız. Size uyan, sizi anlayan ve birlikte birçok şey paylaşabileceğiniz birini bulmak size çok iyi gelecek. İçerisinde hayatlarımıza dair onca olumsuzluğu anlatmasına rağmen sizde uyandıracağı umut tohumları filmin belki de en önemli noktası. Taretto'nun, Medianeras'ın 2005 yılında 28 dakikalık bir kısa filmini de çektiğini de belirteyim. İzlenecekler listenizde en başa yazmanız gereken Medianeras (Yan Pencere-Yan Duvarlar) bakış açınızı değiştirip size de bir pencere açtırabilir. Hayatınızın aşkını bulmanız dileğiyle…
Sidewalls / Medianeras (Yan Pencere-Yan Duvarlar) Official Trailer