Bir Empat’ın 30 Hasleti | Empat Hayat
24 thoughts on “Bir Empat’ın 30 Hasleti”
melek layık said:
Mart 16, 2015, 10:55
Kimselere söyleyemediklerimi bana bir bir siz söylediniz …Teşekkürler
f.cemile kaplan said:
Mart 16, 2015, 23:53
okuduğum listeden 3 tanesi dışında diğerlerine evet dedim
Mart 25, 2015, 18:44
Bu yazı sayesinde 32 yıllık hayatımda ilk defa babam şimdi seni anlayabiliyorum neden böyle olduğunu, taşlar yerine oturdu dedi :)) zaten kendimizle uğraştığımız yetmezmiş gibi bir de sevdiklerimize kendimizi anlatmaya çalışmak ve anlatamamak ne zormuş meğer…gerçekten ne yaşadığımızı anlamak isteyenlere yazınızı göndereceğim, çok teşekkurler dostum :)
Mayıs 21, 2015, 09:47
Bu yazıyı çevirip bizimle paylaştığın için teşekkür ederiz arkadaşım. Çok güzel ve faydalı. Ben de en sağlamından bir empatım.
Aytunç Şabanlı said:
Aralık 25, 2015, 17:00
24 üncü hariç hepsi bende.. Bildiğimizi alenen farkettiediniz dostlar!!….:)
kozmik varlık (@Quantumfizik) said:
Aralık 26, 2015, 09:38
30 /30 evet ben bir Empat’ım.. beni tanıyanlar bu özelliklerimi bilir
Aralık 26, 2015, 14:35
30 hasletten ancak 4 yada 5 tanesi hayir, geri kalanı evet , üstelik burada yazılan yorumlar da öyle. .. kendime tarif etmekte zorlandığım, kendimde yargilayip suçladığım halleri temize çeken bu paylaşım için kalpten teşekkür ederim.
ali can said:
Ocak 5, 2016, 13:53
28 ‘ve 29 dışında beni tarif etmiş.. kendimi tanıdım şimdi ne olacak değişmem değil mi ben halimden memnunum
Nagihan GÖK said:
Ocak 6, 2016, 09:52
Sadece bir tanesi tam olarak bana uymuyor…
Geri bildirim: Birçoklarına Hayal Gibi Gelen Yeteneklere Sahip Bir ‘Empat’ Olup Olmadığınızı Anlamanın 30 Yolu | ZAMAZİNGO
Ocak 12, 2016, 14:57
arkadaslar merhaba.hayatim boyunca rastladigim en faydali site.bizlervyalniz kaldigimizda canimiz ne kadar yanar bilirsiniz.burasi bizler icin umut dolu.sanki artik eglenmenin vakti gelmis gibi :)olumlu olumsuz bircok deneyimim var benimde.surekli paylasarak fayda saglayabiliriz. demek istedim.ayrica. serkan sai onder e tesekkur etmek ustedim.Allah razi olsun.
Ahmet Tolga said:
Mart 17, 2016, 23:25
Sevgili arkadaşlar, bu hasletlerin farkına varmak en azından kendi iç dünyamızdaki sorulara cevap vermek anlamında güzel. Eğer bu hasletleri ŞİFA dağıtıcılığı ile taçlandırabilirseniz emin olun tadından doyum olmuyor. Sufilik, mevlevilik, Kozmik Şifa, Quantum touch ve Reiki’nin tüm bunları içerisinde barındırdırğını düşünüyorum. Yaklaşık 1 yıldır tanıdığım kişiler başta olmak üzere yaklaşık 70-80 kişiye şifa enerjisi seansları yaptım. Seans öncesinde EMPAT olarak yaşadığı olayları ve hatta vücudundaki ağrıları söyledim. İki kişi yıllardır gördükleri tedavinin yanlış olduğunu söyledi ve çok büyük ameliyat oldular. Ve ben çok mutlu oldum :) Neyse şimdilik bu kadar. Öğrenmek için araştırmaya devam. Empat omak kötü değil :)
Haziran 3, 2016, 01:20
30 da 30 kendimi tanırdim ama 30 madde benim bile bilmeyerek yaptığım bazı şeyleri anlattı ve şaşırdım. Özellikle bu ara bitkinlik hissiyat im var ve merak ettiğim bsey var evet ben bi empatim iyilik için yaşıyorum ve bazen şunu düşünüyorum hayatıma giren kız erkek hiç farketmez onları iyilestirdikten sonra hayatımdan bi şekilde gidiyorlar ya ben vazgeciyorum ko genelde ben vazgeciyorum yada onlar gitmeyi tercih ediyor bu bi görev gibi sanki onlara bazı degisimleri empoze ettiğimde artık bi birey oluyorlar ve artık yanlız yasayabilirler gibi ve ben görevimi tamamlamış gibi onları güçlü bırakıyorum. Bu hayata yanlız geldik ve bi çok insana yardım etmek için yanlız mi devam edeceğiz bu hayatta bunu merak ediyorum bi çok insana ulaşmak için bu yolu hep farklı insanlarla mi geçireceğiz ve bu kadar hisli olmak doğal mi. Ben eski hayat diye bseye inanmazdim taa ki eski hayatımda ne olduğumu hatırlayana kadar fransa da bi şarkıcı olduğumu sahnede ışıkların kapalı üzerimde 60 li yıllara ait bi kırmızı elbise saclarimin eski model de olmasını hatırladığım gün ve çocukluktan beri gelen özel hissetme duygusu beni araştırmaya itti hala arastiyorum ama mümkün mü bunlar bilmiyorum okadar kötü insanlara ragmen git gide daha iyi bi insan haline gelmemi sorguluyorum bunların sizlerde bi cevabı vardır eminim ki buna özellikle cevap arıyorum sizce yanlız daha mı güçlüyüz öyle mi olmamız gerekiyor ve biz bu sekilde dogduk neden Biz? Neden bu kdr az insan bu amaca ilerliyor ne farkımız var bunları merak edıyorum ve bu site bana çok yarar sağladı emeğinize sağlık
Temmuz 19, 2016, 07:01
Sevgili Hatis, sorularına yanıt vermek istiyorum.
Birincisi empat olmayı keşfetmek sorularının kendi cevaplarını da içerdiği anlamına geliyor, öncelikle tebrik ederim.
Sanırım hayatına giren insanlardan söz ederken ve “bazı değişimleri empoze etmek” derken onları iyileştirmekten bahsediyorsun ki bu sana mutluluk veriyor, bir görevden ziyade varlık amacın olduğunu hissediyorsun ki bu ruhunun ne kadar olgunlaşmış olduğu anlamına da gelmektedir. Lakin hayatına girip çıkan insanların sana kendini yalnız hissettirmesi tehlikelidir. Şunu düşün, biz empatlar evrenin tek bir vücut olduğunun farkında olan varlıklarız. Ağaçlar,kuşlar,insan ve diğer herşeyin aslında çoğul olmadığını içsel oşarak biliriz. Zaten bu nedenle birimizin çektiği acıyı diğeri de hisseder. Çünkü herşeyimizle birbirimize bağlıyız. Görünmez ağlarla. Biz empatlar bu bilgiye ulaştığımız için biliyoruz, aslında herkes bir diğerini hissedebilir deneyimleyebilir. Aradaki tek fark farkındalıktır.
Dolayısıyla kendini yalnız hissetme gafletine düşme sakın. Kendimden biliyorum , ağır bir depresyona ve boşa zaman kaybetmene neden olur. Bu zamanı kendini geliştirmeye ve yenilemeye harcaman bizler için çok önemli, neden çünkü dediğim gibi biz biriz, senin hüznün benim hüznümdür. Elbet hayatında birileri uzun süreli kalmayı seçecektir, olumlu düşünmek sana istemediğin kadar mutluluk sunacaktır günün birinde. Bunu da bizzat deneyimlediğim için yazdım. Yaşadığım trajik olaylardan ötürü geçmişe takılmaktan usandım ve beni zincirlere vuran olumsuzluktan kurtulduktan sonra hayatıma mükemmel insanlar girdi.
Bir de geçmiş yaşamından sözetmişsin. Bu durumu izninle net bir şekilde izah etmeye çalışacağım. Biz empatlar bazen çok büyük duygu sıçramaları yaşıyoruz ve bu o kadar büyük oluyor ki eski hayatımızmış gibi bazı anılar canlanıyor kafamızda. Reenkarnasyon denilen şey aslında kişinin daha önce yaşamış olan başka bir kişinin anılarına ulaşması durumudur. Empat olduğumuz için sanki biz yaşamışız gibi hissediyoruz. Bu arada bu kayda değer bir seviyedir empatlar arasında, çünkü sadece yaşayan bedene değil ölülere bile empati kurmak her baba yiğidin harcı değil bence. Belli bir zeka ve ruh (enerji) olgunluğu ister. Ben aslında bu cevabı ilk defa senin ve bu sitenin yazarı sayesinde buldum. Yani sadece sana yardım ediyormuşum gibi düşünme, bir türlü anlam veremediğim sorularım vardı, bazen mısırlı bir çiftçinin anıları bazen beyin hummasından ölmüş bir yazarın bazense yabancı bir devlet ajanının anıları anlanıyordu kafamda. Sanki benimmiş gibi. Ancak bu empat oluşumla alakalıymış.
Yazdıkların için teşekkür ederim, umarım ben de sana yardımcı olabilmişimdir.
Ağustos 31, 2016, 02:13
28 yaşındayım ,empatım aynı zamanda duruseziyim.uzaktan sevdiğimin duygusal ve fiziksel durumunu kendi vücudumda bire bir hissedebiliyorum.bunu anlamak zaman aldı ama artık ona ait olduğunu çözebildim.guneş sinirağı çakram da ritmik atmalr oluyor.o bölgeme odaklandığım da ayırt edebiliyorum.Ben yıllarca kendimin hep karaktersiz olduğunu düşünürdüm.çünkü karmakarışık biriyim.evde başka ,okulda başka ,misafirlikte başka,yolda başka,yalnızken başka,her girdiğim ortam da başka biri oluyordum.megerse insnların duygu durumlarını kendime alıyormuşum.insanların duygularını düşüncelerini kendimin zannederek yaşadım yıllarca bu çok yıpratıcı.bunun sebebi ise karşımda ki insanın mantığını da anlayabilmem,o yüzden kendi duygum zannediyordum.Neyse ki artık karaktersiz olmadığımı anladım.empat olduğuma sevinmedim, tek sevindiğim yaşadıklarımın bir adı var.insanlar tarafından çok sevilen biriyim hatta benim hakkımda kötü bir söz söyleyecek bir kişi bile yok.çünkü onları benden daha iyi anlayan kimse yok,
Yüksel yıldırım said:
Temmuz 16, 2017, 02:15
Merhaba bende sizdenim. Benim özelliğin yaşayacağım durumları önceden bilinç altıma düşmesi. Yalnız bende acemi bir empatım. Nasıl kontrol edebileceğimi bilmiyorum. Lütfen yardım edin.
Temmuz 3, 2018, 21:33
Ben kendimde empatlığın çocukluğumdan bu yana olduğunu bilen yanlız populer ismini yeni koyabilmiş bir bireyim.
Sizlere bir sorum var.
Karşınızda ki insan size yalan soylediğinde bunu çok net biliyorsunuz. Ben bazen çok çaresiz kaldığım da “öyle hissediyorum çünkü” deme gafletinde bile bulundum. Sonuç olarakta haklı çıktım. Bu çok defa oldu.
Özellikle fazla emek verdiğim insanlar bana yalan soylediğinde sebebi her ne olursa olsun karnımdan kalbime doğru açıklayamadığım bir acı yayılıyor. Bu beni ağlamaya kadar itebiliyor. Bu bana tam olarak fiziksel diyemeyeceğim tanımlayamadığım somut olmayan ama beni yerden yere vurabilen bir acı bu.
Önce sorumu sorayım sizlere müsadenizle sonrasında özel durumumu az daha açayım.
*Sizlerde de bu tarz bir acı söz konusu mu?
Karşı taraf diretmez ise kabul ederse yada kendisi vazgeçip dönerse ( bu arada herkesin yalanlarıyla ilgilenmiyorum ilerledikçe anlayacaksınız konuyu) o konu benim içim silinip gidiyor. Tamamen acısı kayboluyor. Bana çok buyuk hata yapmıs ama sonra gizlemememiş ise içimde ona karsı hiç bir guzel his kaybolmuyor. Aksine bi tavırda o insandan tiksinme nöbetleri geçirebiliyorum.
Şimdi arkadaşlar gelelim asıl noktaya.
Ben geçtiğimiz kasım evlendim. Kurulu bir düzenim, İnsan ilişkileriyle yakından alakalı rahat bir işim , aileme ait evim vardı.
Her insanın yalanlarını bildiğiniz için yalan soylemek sıradan geliyor insana diyerek birini sevdim ve hayatıma aldım.
7. ay kavga dövüş sevgili olduk 7, ay evlendik.
Ve bunun kısa bir süre farkına vardım ki mitomani hastası bir eşim var.
Yani her konuda gerekli gereksiz, kendi egosu için, yeri geldiğinde onun fikirlerini kabul etmezsem şiddet gösteren, Beni inandırmak için çocuğunun üstüne yemin eden ( kanıtlı konularda dahi), yani siz onu yataka bassanız adam size diyecekki yanlış anladın örtü seriyoduk :)
bir o kadar da pişkin.
Şimdi bu adamın bana kastı yok adam mitomanik yani hayatı cidden yalan tam manasıyla. Annesine babasına kardesin arkadaslarına iş durumunu okul durumunu yurtdısına çıkma durumunu ozgeçmişini geçmiş anılarını komple yalan anlatıyor.
Benim yerimde olsanız ne yapardınız?
2. sorum da bu
Sizi seviyorum arkadaşlar.
Temmuz 4, 2018, 13:18
Merhaba dostum, varlığını bilmek mutluluk verdi, yorumun ve soruların için teşekkür ederim.
İlk soruya cevabım evet. Bu aslında psikolojik bir durumun, sezgi alanına yansıması. Bi insan acı bir gerçekle yüzleştiğinde, ya da derin bir korku duyduğunda karnından bıçaklanmış gibi hisseder. Sende de benzer bir durum var gördüğüm kadarıyla ama sendeki fark gözle görülür bir şey yokken sezgisel bir bilgiye karşılık bu tepkiyi geliştiriyor olman. Bu belki hepimizde yok ama önemli bir kısmımız seninle aynı hissiyatı paylaşıyoruz. Bu hissin sana zarar vermemesi için kendini yatıştırmaya yoğunlaşmanı öneririm.
Ve 2. soru için konuşuyorum, gerçekten çok zor bir durumla yüzleştiğin aşikar. Bu gibi insanlarla baş etmeye çalışmak nafile bir çabadır dostum. O yüzden kendin ve çevrendekiler için bu kişiden ayrılman muhtemelen en hayırlı karar olacaktır. En azından ben böylesini tercih ederdim. Eğer içinde bu konuda cesaret eksikliği yaşıyorsan, lütfen özel destek almayı göz önünde bulundur, bu süreci hızlandırmak adına ya da en basitinden gönlünü ferahlatmak adına çok iyi gelecektir.
Temmuz 6, 2018, 01:18
Cevap için çok çok teşekkür ederim. bence bu konuda birbirimizden en azından psikolojik manada desteğimizi esirgemememiz bizim kendi içimizde normalleşmemizi sağlayacaktır. Eminim hepimiz benzer problemler yaşıyoruz. Bana kalırsa bir WP grubu dahi kurulabilir. Çok aktif olamasak da birbirimize destek olabiliriz diye düşünüyorum. Sizleri kalben hissediyorum. Sevgilerimle
Temmuz 6, 2018, 01:59
WP grubu nedir bilgim yok ama Facebook grubumuz mevcut: https://www.facebook.com/groups/1127054300709144/
Temmuz 4, 2018, 03:24
Merhaba adım mert psikoloji öğrencisiyim. Son 1 yıl içerisinde yaşadıklarım ve son 4 yıldır bir narsist ile geçirdiğim bir ilişkim empatlığımı köreltmemi sağladı çünkü bilmiyodum ve dayanacak gücüm yoktu çok fazla duygu vardı ve başa çıkamoyodum.Şimdi içgörümün çok zayıfladığını düşünüyorum adeta hissizim ve hiçbişey hissedemiyorum. Acaba şizopital miyiz? 😂 neyse umarım cevap verirsiniz..
Temmuz 4, 2018, 13:32
Maruz kaldığın insanların sende kırılma yarattığı aşikar. İlk olarak o kişilerden uzaklaşman ve çevreni daha dengeli insanlarla beslemen şart. Hislerini baskılamana sebep olan bu insanlar gittiklerinde, tekrar normal haline dönmeye başlaman kolaylaşacaktır, Elbette bunun süresi sana bağlı, hissizleşmene sebep olan sürecin uzunluğunu göz önünde bulundurarak, kısa sürede büyük değişim beklememek lazım. Sen sadece ilk etapta sende güzel hisler yaratan şeylere yoğunlaşarak, diğer hislerinin de dönüşünü destekleyeceksin.
Derya kahya said:
Temmuz 5, 2018, 01:47
Merhaba, saat 01:35 2 saattir tekrar tekrar okuyorum, çok şaşkınım
Sanki hayatım bu güne kadar yaşadıklarım ,olaylara verdiğim başkaları tarafından garip bulunan tepkiler şuan anlam kazandı. Neden hep sorunlu kişilikler bana denk geliyor diye yakınırdım, bunun nedenini de bu yazıdan sonra anladım, sürekli başkalarinin yasadigi olumsuzluklara çözüm bulma isteğim bulamadığimda kendimi yemem. Birinin biryeri ağrıdığında bedenimde hissetmem onu iyileştirmeye çalışmam. Kendi hayatımdan ödün verecek kadar vicdanlı olmam.
Çok mutluyum şuan hep kendimi hasta sanıyordum, neden diğer insanlar gibi değilim diye kendime kızıyordum. Gecenin bu saatinde hayatımdan geçen diğer olayları toparlayamıyorum ama en kısa zamanda toparlayım yazacağım. Sormak istediğim şeyler var
Eylül 10, 2018, 14:53
Şu an bütün şaşkınlığımla yazıyorum bu yorumu.. Bu sabah uyandığımda hissettiğim bitik enerjiyle Allah’ım bilmediğim bir yerde bir düğüm var bana onu göster ki çözeyim dedim ve birkaç saat sonra enteresan bir vesileyle bu sayfayla karşılaştım. Empat olduğumdan eminim artık. 33 yaşındayım, ilk defa duyduğum bir terimin hayatımda bu kadar önemi olduğunu hiç düşünemezdim. Yazdığınız tüm yorumları okudum ve çok şükür yalnız değilmişim diye gözlerim doldu. Bugüne kadar yaşadıklarım anlam kazandı. O kadar şaşkınım ki hala bir süre bunu sindirmeye çalışacağım sanırım. Teşekkürler gerçekten çok teşekkürler..
İdil için bir cevap yazın Cevabı iptal et