TRE - 029 KIZLAR SİVRİSİ - 2 - Bisiklet ROTALARI
20 Ekim 2018 >> Yürüyüş Rotaları
Max. Rakım 3086
Kızlar Sivrisi Dağı zirvesine ikinci kez yürümek üzere yine yollardayız. Daha önce ki yürüyüşümüzde, Alakır Vadisi üzerinden Kırkpınar Yaylasına araçla ulaşarak, zirve yürüyüşüne buradan başlamıştık. Kırkpınar Yaylası tarafından Elmalı tarafına araç yolu bulunmamaktadır. Sadece patika yollarla her iki tarafa da geçiş mümkündür.
Kızlar Sivrisi Dağının en yüksek noktası resmi kayıtlara göre 3086 metredir. Gerek yükseklik, gerekse dağ yapısı olarak oldukça zorlu ve çetin rotalar içeren bir dağdır. Kuzey yüzü tamamen sarp kayalık ve diktir. Kuzey parkurları genellikle kar-buz kaplı iken, kış dağcılık tecrübesi ve gerekli ekipmanları olan kişilerce yapılmaktadır. Diğer rotaları da küçümsenmeyecek kadar zorlu ve çetindir.
Dağın bu özellikleri göz önünde bulundurularak, sabah 05:00 sularında Antalya’dan araçla hareket ederek 110 km lik yolculuktan sonra Elmalı ilçesine ulaşıyoruz. İlk iş olarak Elmalı Jandarmasına giderek yapacağımız faaliyet hakkında bilgi vererek kaydımızı yaptırıyoruz. Tedbir amaçlı olarak Jandarma tarafından, katılımcı kişilerin kimlik ve iletişim bilgileri alınmaktadır. Ayrıca Karakol ve Nöbetçi Komutanının da iletişim bilgileri bizlere verilerek, faaliyet sonunda, her şeyin yolunda olduğuna dair teyit telefonu açılması istenmektedir. Elmalı Jandarmasına hassasiyetleri için teşekkür ediyor ve yola devam ediyoruz.
Antalya – Elmalı – Büyüksöğle – Serkiz Yaylası rotasına buradan ulaşabilirsiniz.
Büyüksöğle Köyüne kadar asfalt yol devam etmektedir. Ancak köyden sonra toprak stabilize yol devam etmektedir. İlkbaharın yeşillikleri ve rengarenk çiçekler arasında oldukça keyifli bir yol üzerinde devam etmeye başlıyoruz. Tüm ihtişamıyla karşımızda ki dağ manzarasına karşı eşsiz duygular yaşayarak yol almaya devam ediyoruz. Serkiz Yaylasından sonra yol biraz bozularak ve dikleşerek devam ediyor. Normal araçlar için, özellikle yağışlı havalarda bu bölümde ulaşım mümkün olmayabilir. Dağ evine ulaştığımızda zirveye yürüyeceğimiz rotayı kontrol ediyoruz. Planladığımız rota, sola devam eden yol üzerinde ilerlemekte idi. Dönüş yolunda, Ovacık, İmecik ve İmecik Yaylası üzerinden uzun bir güzergah düşündüğümüzden dolayı, yürüyüş parkurunu kısaltarak zamandan kazanmak adına, sola devam eden yol üzerinde bir müddet daha araçla devam ediyoruz. Bu yol kullanılmadığından, pek çok noktada yol üzerine uçan taşları alarak ilerlemek durumunda kalıyoruz. Artık yeter dediğimiz noktada aracımızı terk ederek 09:00 sularında yürüyüş rotasına başlıyoruz.
Yürüyüşümüz ilk adımlarını yine devam eden yol üzerinde Çocuk Mezarı mevkiine doğru atıyoruz. Sırt noktasına geldiğimizde, zirveye uzanan rotalar karşımıza seriliyor. Önümüzde ki yol ile devam eden uzun bir rota Kırkpınar Yaylasına doğru devam ederek yükselmekte. Zamandan kazanmak adına, biraz dik ve zorlu olan sağımızda ki rotayı tercih ederek devam etme kararı alıyoruz. Ancak dik ve zorlu olan yüzeyde ilerleyişimiz oldukça yavaş bir şekilde devam etmeye başladığında, bu yönde ki tercihimizi sorgulamaya başlıyoruz. 2600 metre de, diğer rota ile birleşme noktasında geriye dönüp iki parkuru da incelediğimizde, yarım saatlik bir zaman kazancımız olabileceği kanaatine varıyoruz. Bundan sonrasında zirveyi karşımıza alarak zaman zaman çarşaklı ve dik bir zeminde yürüyüşümüz devam ediyor. Ekip arkadaşlarımızın eşit ve uyumlu hareketiyle planlanandan daha kısa bir zamanda zirveye ulaşıyoruz. Zirve beklediğimiz kadar soğuk değil ama, her zaman olduğu gibi oldukça rüzgarlı.
Zirve defterini yazıyor ve dönüş rotasını planlamaya çalışıyoruz. Dönüşümüzü batı yönünde ki rotalardan bir tanesinden düşünüyorduk. Ancak deniz tarafından hızla yaklaşan bulutların gerek bizi içerisine alarak görüşümüzü engelleyeceği, gerekse yağış durumu göz önüne alınarak bu yönden vazgeçerek, geldiğimiz rota üzerinden en kısa zamanda aracımıza ulaşma kararı alıyoruz.
Kızlar Sivrisi Dağı.
Sonuç olarak, eğer zaman ve hava şartları uygun ise standart rotalardan çıkmadan zirveye ulaşmak ve dönmek, en rahat ve kolay rotalar olduğu aşikardır. Diğer yürüyüşlerimize kıyasla, yarım litreden daha fazla su tüketilmiştir.
Dönüş rotasında, Serkiz Yaylasından sağa dönerek, İmecik yoluna sapıyoruz. Antalya’dan başlayarak, dönüş rotasında takip ettiğimiz rota üzerinden bisiklet turu düşünmüştüm. Ancak gördük ki, Serkiz Yaylası ile Ovacık Köyü arası oldukça sıkıntılı. Su yok, yol oldukça bozuk ve taşlı, sürekli iniş çıkışla devam ediyor ve neredeyse hiç gölgelik bir alan yok. Serin havalarda ve yeterli su desteği alınarak yapılabilir.
Dönüş rotasına buradan ulaşabilirsiniz. (Serkiz Yaylası – Ovacık Köyü – İmecik Köyü – İmecik Yaylası)
Zorluk Derecesi :Toplamda 10 km. olan, ZOR bir parkurdur.
Maksimum Rakım : 3086 m.
Hangi mevsimde yapılır: Yaz ve kış dağcılığı olarak yapılmaktadır.
Başlangıç Noktası : Çocuk Mezarı Yaylası.
Bitiş Noktası :Çocuk Mezarı Yaylası.
Su Kaynakları : Parkur üzerinde su kaynağı yoktur.
Konaklama : Çadır Kampı için uygun yayla düzlükleri vardır.
TRE – 028 NANALI YAYLASI...
TRE – 027 ÇALBALI DAĞI...
TRE – 026 KOVADA GÖL...