BİR SABAH UYANDIĞIMDA YOKTUK
Bir sabah uyandığımda bir baktım ki, ben yokum!..
Ellerime dokunuyorum, yüzüme dokunuyorum, olduğum yerde zıplıyorum, dönüp aynaya bakıyorum, ııh aynada yüzüm yok, bedenim yok, saçlarım yok, kaşım, gözüm, ağzım, burnum yok yok yok!.. Bağırıyorum sesim yok, kendimi çimdikliyorum acım yok!.. Sağa sola koşuyorum, aşağı yukarı koşuyorum, avazım çıktığı kadar bağırıyorum, “Heeey ben buradayıııım!” diye ama ben dahil duyan yok!..
“ Sağımdan solumdan insanlar geçiyor, yürüyor, koşuyor, konuşuyor, kahkaha atıyor, birbirlerine sarılıyor. Bir çocuk avazı çıktığı kadar ağlıyor.” sadece sanıyorum, tıpkı benim gibi duyan yok!..
Çevremde öylesine duran insanlar yalnızca kalabalık içerisinde, umutsuzluk içerisindeler. olduğum yere çöküyor, küçülüyorum, dizlerimi karnıma çekip, ellerimle kollarımla sarıp sarmalamaya çalışıyorum kendimi, tıpkı dünya öncesi ilk halim, tıpkı anne karnına yeni düşmüş, koca dünyada yalnızca bir damlacık gibi küçücük oluyorum. Kulaklarımı, gözlerimi kapatıp öylece kala kalıyorum... Yaşadığıma dair, kim olduğuma dair hiçbir şey, hatırlamıyorum! Kendimi dünyaya kapatıp unutuyorum öylece. saniyelerce, dakikalarca, saatlerce, günlerce belki de aylarca…
Taa ki duyduğum bir çocuğun çığlığı ile irkilene kadar! Çocuk çığlığı tüm hücrelerimi sararcasına çınlıyor her yerde. İşte o an ayağa kalkıyorum olduğum halden ve yerden. Her yerim uyuşmuş. Her yerim katılaşmış. Tıpkı beynim gibi!
Çocuk var gücü ile bağırıyor; “Burada insan var!..” diye.
Çocuğun çığlığı, tüm bedenimi sarıyor. İnsanlığı vurgulayan, insanlığı sorgulayan, insanlığı hatırlatan yalın bir çocuk çığlığı!..
_ “Burada insan var!..”
Tarih: 02.08.2016, 16:41 Okunma: 1932
"Bir Sabah Uyandığımda Yoktuk"! Yazarımızın heyecanla beklediğim yazısının bu haftaki başlığı..! Şaşırtıcı ve Etkileyici bir başlık! Nefes almadan okudum bu etkileyici başlığın altındaki satırları..Sonra tekrar tekrar okudum. Okudum,okudum,okudum...!Sonra Yazarımızın kaleminden dökülen sarsıcı duyguların beni hapsettiğini düşündüm,kimbilir kendimi aradım belkide bu yokoluşta! Nasıl bir aforizma bu böyle ki bana göre sana göre herkese ayrı bir bakış sunuyor hatta bana göre her okuduğumda bir diğerinden farklı açıları veriyor, bu yazının verdiği duygu ve düşünceleri ifade etmek öyle zor ki ancak her defasında ulaştığı son hep aynı INSANLIK! Yazarımız okuyucularına sunduğu bu kilidin esasında yaşamın ve varoluşun sadece özeti olarak önemsiyor ve saygı duyuyorum.Varolasın Sevgili Birsen Tankaya Dinç!
Tarih: 03.08.2016 - 19:16 | Gönderen: Nevcihan Dinç