ÇINAR : SEVGİNİN BÖYLESİ...
Sevgiliye SİZ diye hitabedilen zamanlardan, "hadi s... lan!" denen bu zamanlara gelindiğini düşünürsek oldukça evrilmişiz toplum olarak.
"Bir bahar akşamı rastladım size
Neden başınızı öne eğdiniz..."
diye başlayıp devam eden şarkıda olduğu gibi sevgiliye 'siz' demek ne kadar mantıklı, hoş ve samimi bir söylemdir o tartışılır ama bugünkü gençlerin samimiyetleri(!) de dudak uçuklatır cinsten doğrusu. Ya da ben yaşlandım da aykırı geliyor, ne bileyim...
Aşığın gözleri sevdiğinin gözleriyle buluştuğunda yüreğinde pır pır kelebekler uçuşur, eli eline değdiğinde ayakları yerden kesilir ve sanki bıraksan havalanır taa bulutlara kadar, sesini duyduğunda kalbinde kuşlar ötüşür falan diye bilirdik biz eskiden, bırak lanlu lunlu konuşmayı.
Bugün, sohbetlerine, daha doğrusu bağır çağır kavgalarına şahit olduğum iki genç, kadın erkek ilişkilerinde ve iletişimde hangi noktaya geldiğimizin bir örneği gibiydi. Bir tek bu örnek olsa; herkesin aldığı terbiye gereği sergilediği davranış biçimi farklı olur elbette deyip üstünde durmayacaktım. Ama daha önce de benzer davranışlara şahit olmuş ve şaşırmıştım şimdiki ilişkilerdeki laçkalığa.
Bugün gördüğüm gençler ilk başta sarmaş dolaş oturuyorlardı yanı başımızdaki masada. Kız ne söylediyse artık, delikanlı kızın elinden hışımla çekti elini. Gün görmemiş bir küfür savurdu. Kız bozulacak, kızaracak, utanıp ağlayarak masayı terk edecek diye onun adına utanıp küfrü duymamazlıktan gelmiştik ki; kızın etrafı hiç umursamadan "lan oolum var ya, ben senin..." diye başlayıp ve bağırarak ardı ardına sıraladığı küfürler yanında delikanlının küfrü yunmuş arınmış kaldı. Bir de ayağa kalkıp çocuğa bir tekme savurdu en okkalısından. Eyvah! şimdi büyük olay çıkacak diye ve duyduklarımızın utancından masaya yapışıp kaldık. :) Biraz sonra sesleri kesildi ama o tarafa bakamıyoruz, bütün o küfürler bize edilmiş gibi. Neyse bir on dakika sonra kalkarken göz ucuyla baktığımda bir de ne göreyim..? Kız delikanlının boynuna başını gömmüş, delikanlının bir eli kızın saçlarının arasında dolaşıyor, diğer eli kızın elinde, kıkırdaşıyorlardı...
Oradan uzaklaşırken, " sevgi bu kadar bayağılaştırılmamalı" diye düşünmeden edemedim.
Gönderen Çınar zaman: Cuma, Şubat 13, 2015
Çocukmu Kariyermi dedi ki...
Günümüz gençliğinin geldiği noktayı ne güzel bir örnekle anlatmışsınız (tabi bu kafada olmayan gençlerimizi tenzih ediyorum)
13 Şubat 2015 09:20