Bırakın çocuğunuz mutlu olsun
Bu haber 05 Kasım 2017 - 11:36 'de eklendi ve 601 views kez görüntülendi.
Mükemmeliyetçi aileler çocuklarını yetiştirirken çok önemli bir şeyi atlıyorlar. Çocuklarının başarılı ama mutsuz bireyler olmalarına sebep oluyorlar. Ve onların başarıyı ölçülebilir bir değer olarak görmeleri çocukları kaosa sürüklüyor. Sınavda full çekmek, birinci olmak, en iyi okulları kazanmak mıdır kıstas? İyi resim yapan bir çocuk da başarılıdır. İyi enstrüman çalan bir çocuk da başarılıdır. İstemiyorlarsa doktor, avukat, mühendis olmasınlar. Bırakın kabiliyetleri, ilgi alanları doğrultusunda seçim yapsınlar. Yemek yapmaktan zevk alıyorsa aşçı olsun. Tiyatral yeteneği varsa oyuncu olsun. Kendini en iyi müzikte buluyorsa müzisyen olsun. Buna izin verin. Yoksa ileride ne kendisine ne de topluma hiçbir faydası olmayan bireyleri kendi elinizle yetiştirmiş olacaksınız.
Psikoloğa gittiğinizde konuşmaya ilk nereden başlanır? Çocukluk. Herşey orada gizli aslında. Çocukluğumuz nasıl geçerse geleceğimiz o yönde yoğruluyor. Bu yüzden baskıcı aileler mutsuz çocuklar yetiştiriyor.
Başarı başarı diye daha fazlasını isterken bir çocuğun hayatında ne büyük boşluklar açtıklarının ne yazıkki farkında bile değiller.
Geçen sene ygs de ilk 10’a girecek bir öğrenciyle tanıştım. Sabah 08:00 den akşam 22:00 a kadar okulda, dershanede, etüt merkezinde. Uyumak ve yemek yemek dışında hiçbir şeye vakti yok. Odaklandığı tek şey ise sınav. Kursa anne babasıyla geliyor. Kurstan anne babasıyla çıkıyor. Bir gün ailesi park sorunu nedeniyle alt sokakta çocuğu bırakıyor ve çocuk kursu bulamıyor. Yarım saati aşkın bir süre kayboluyor. Asosyal bir çocuk dünya 1. olsa ne olur?
Yine ilkokula giden bir öğrencide gözlemlediğim bir izlenimden bahsedeceğim. Mutsuz, özgüvensiz, yorgun bir çocuk. Sanki dünya yıkılmış da altında kalmış. Sanki iflas etmiş tüm mal varlığını kaybetmiş, sanki uçan kuşa borcu var da alacaklılarını düşünüyor. Öyle bakıyordu bana. 2-3 ay kursa katıldı ve başarısı, özgüveni arttı. Çocukla ilgilendikçe, onu sevdikçe, motivasyonunu arttırdıkça güzel gelişmeler oldu. Çocuk yapabileceğini gördü. Yapamam ezberini bozdu. Korkularının, endişelerinin ve bıkkınlığının yerini özgüveni aldı. En önemli şey doğru iletişim ve empati kurabilmek aslında.
Onları anlamaya çalışın, bir kere de onların çerçevesinden bakın. Çocuklar sizin gölgeniz. Dediğinizi değil, yaptığınızı yapıyorlar. Siz nasıl rol model olursanız onlar da öyle bireyler olacaktır. Onlara önce mutlu olmayı öğretin. Dünyadaki tüm çocuklar sevginin, ilginin, doğru iletişim ve empatinin eksik olmadığı bir aileye sahip olmayı hak ediyor. Sevgiyle kalın…