Kitap Yorumu ✖ Yandaş - Veronica Roth (DIVERGENT, #3)
Her serinin bitişi üzücü olmaz, bazıları bittiği için rahat bir nefes alıp ve okumak istediğimiz başka kitaba elimizi atarız. Bazı seriler bittiğinde ise boşluğa düşer ve bu seri nasıl biter diye hayıflanırız. Uyumsuz serisinde ise olay tamamen farklı. Bu seriyi nasıl böyle bitirir diyerek ağlama noktasına gelmişken Veronica Roth’u sevsem mi yoksa ona kızsam mı karar veremedim.
Topluluklar yok oldu. Başa Tobias’ın topluluksuz annesi Evelyn geçti ve herkesi topluluksuz kıldı fakat en kusursuz planda da hata olduğu gibi Evelyn’in planında da hata vardı. Baskı ve tehditler kullanarak halkı özgür kıldığını düşünse de bir diktatör gibi insanların başına çöreklenmişti. İnsanlar bir deneyin parçası olduğunu anlamıştı ve Evelyn’in baskıları onların sakinleşmelerine pek de yardımcı olmuyordu. Kısa bir süre sonra isyan etmek isteyen insanlar bir araya geldiler ve kendilerine Yandaş dediler.
Tobias tüm bu süreç içerisinde annesiyle Tris arasında kalsa da ondan bekleneceği gibi arkadaşlarını ve sevgilisini yüz üstü bırakmadı. Evelyn’den kurtulmak için arkadaşları gibi Yandaş’lara katıldı ve yaşadıkları şehrin ötesinde, sınırda ne olduğunu öğrenmek için bir grup insanla beraber kaçarak annesine ihanet etti. Sınırın ötesine geldiğinde ise yaşadıkları dünyanın deneyi yöneten insanların arka bahçesi olduğunu öğrendi. Dünya’daki gelişmelerden ne kadar uzak tutulduğunu öğrendi ve görmeyi hiç ummadığı biriyle karşılaştı.
Bu insanların amaçları kötü değildi, genetik olarak hasarlı olan insanları iyileştirip uyumsuzları, yani saf genleri çoğaltmak istiyordu. Tris bir saf gendi fakat Tobias onlardan biri değildi, o genetik hasarlıydı. Deneyin gözden çıkarılabilecek bir parçasıydı ve genetik hasarlıların hor görüldüğünü anladığında ise onlara yardım etmeye karar verdi.
Toplulukları hakkında yeni bilgiler öğrenmeye devam ederken annesinin hiç bilmediği yanını gören Tris, ağabeyi Caleb’e olan öfkesinden zerre kayıp yaşamadı fakat birden etrafındaki en kötü insanın o olmadığını fark etti. Annesini ve babasını kaybettiği saldırı simülasyonun aslında Bilgelere ait değil, Büroya, yani deneylerini yöneten insanlara ait olduğunu ve isyanı bastırabilmek için bu simülasyonu Bilgeler’e gümüş tepside onların verdiğini öğrendi. Bu insanlar deneylerini tehlikeye atmaktansa masum insanların canını almayı tercih ediyordu. Bu dakikadan sonra ise masum insanların hayatını kurtarma kararı vermek onlara kalıyordu.
Çoğu seri ilk kitaptan sonra bozulur, devam kitapları insanın damağında aynı tadı bırakmaz fakat Yandaş… Bence Yandaş serinin en iyi kitabıydı. Kesinlikle beklediğim son çok farklıydı, üzüldüm, neredeyse ağladım. Kitabın bitmesine yakın öyle bir ruh haline girdim ki annem yanımdan geçerken iyi olup olmadığımı sordu. Yürek parçalayıcı bir sondu, kesinlikle okuduğuma değmişti fakat hangi duygunun daha baskın olduğuna emin değilim. Üzülmek mi yoksa sevinmek mi? Bence kitap mutlu bir sonla bitmedi.
Üçüncü kitapta diğerlerinden farklı olarak sık sık Tobias’ın ağzından anlatıma yer verilmiş olduğu için sıkılmak pek mümkün olmadı. Ama ben hala sonun etkisinden kurtulamadım.
Açlık Oyunlar’ından esinlenilmiş bir kitap olmasına karşın aralarında dağlar kadar fark olduğunu düşünüyorum, bıraktığı etki benzerdi fakat olaylar açısından birbirinden oldukça farklıydı. Kesinlikle okunması gereken bir seri olduğunu düşünüyorum, gerçekten çok beğendim. Eğer ilk iki kitabı okuduysanız ve üçüncü kitaba eliniz gitmiyorsa o kitabın kapağını açıp hemen okumaya başlayın ve son yüz sayfaya geldiğinizde ağlamamak, üzülmemek için kendinizi tutun. Cesur olun :D
Gönderen Rabia İlhan zaman: 04:30
Etiketler: 4 Puan, Artemis, Distopya, Divergent, Kitap, Macera