Fotokimya - Fotokimya Nedir?
Fotokimya - Fotokimya Nedir? konusu hakkında yazılan mesajlar
Işığın kimyasal tesirleriyle uğraşan bilim dalı. Işığın Bitkilerin büyümesinde esas olduğunu ilk fark eden Stephen Hales (1677-1761) oldu. Daha sonra Johann Heinrich Schülze, Jacopo Bartolomeo Beccerius (1682-1766) ve Karl Wilhelm
Scheele (1742-1786) gümüş tuzlarının ışığa karşı hassaslığını müşahede ettiler. Scheele (1777), ışığın dalga boyu ile değişen morötesine Doğru artan bir hassasiyetini tespit etmiştir. Fotokimyasal reaksiyonların birçok diğer gözlemleri yapılmış olmasına rağmen, bir kimyasal reaksiyonun meydana
gelmesinde etkili olabilecek ışığın usule göre absorblanması lazım geldiğini, 1817’de Theodor von Grotthus fark etti. 1841’de, nemli Hidrojen ve klor gazları arasındaki reaksiyonun bir incelenmesinde, Johann William Praper, belirli bir engelleyici süreden sonra, reaksiyon hızının, absorblanmış
ışığın şiddeti ile orantılı olduğunu işaret etmiştir. Bu gözlemden, fotokimyasal reaksiyonun durumu, yani değişime uğrayan madde miktarının, absorblanan ışık (radyasyon) miktarı ile doğru orantılı olduğu bulunmuştur. Bu durum fotokimyanın
birinci Kanunu veya Grotthus-Droper kanunu olarak formüllendirilmiştir. Draper, aktinometresinde ya ışığın şiddetini veya absorblanmış ışın miktarını ölçmek için özel bir reaksiyon kullandı. Bu aktinometre, Ernest Erownung Farbes ve Philip Albert Leighton’ın uranil okzalat aktinometresi gibi
daha fazla geliştirilmiş kimyasal aktinometrelerin ilk modelidir. Foto kimyanın gerçek gelişmesi, 1900’de Max K.E.L. Planck’ın kuantum teorisi beyanı ve onun Albert Einstein (1879-1955) tarafından izahı ile olmuştur. Planck ve Einstein’in teklifinin bir sonucu olarak,
ışığa, Einstein’in foton ismini verdiği korpusküllerden (ışıncıklardan) ibaret olarak bakılabileceği gittikçe artan şekilde aşikar olmuştur. Fotokimyanın ikinci kanunu veya fotokimyasal ekivalent kanunu tabiî olarak böyle düşüncelerin
dışından ort Aya çıkmıştır. Bu, Stark-Einstein kanunu olarak isimlendirilir ve “Işığın absorbsiyonundan sonuçlanan birinci mertebe işlemlerin sayısı, absorblanmış Fotonların sayısına eşittir.” şeklinde ayrıntılı şekle konulabilir. Mesela,
birinci derece işlemler, kimyasal değişmeleri, floresans ve enerji düşme işlemlerini kapsar. Kuantum ürünü ³ terimi aşağıdaki eşitlikle tarif edilir. dönüşen moleküller ³ = ………..
Bu, geri reaksiyonla azalır, serbest-zincir reaksiyonunda artar. Etil iyodürün fotolizi için ³, birden daha azdır. Saf kuru hidrojen ve klorürün patlama reaksiyonu için ³, takrîben 100.000’dir. Hem gaz hem de Sıvı fazlarda gözlenebilen fotokimyasal bozunmaların birçok durumlarında, sıvı fazdaki reaksiyonlar
daha düşük kuantum ürününe sahiptir. Böyle sonuçlar, James Franck (1882-1964) ve Eugene Rabinowich tarafından sıvıdaki uygun bir geri reaksiyon veya uyarmanın dağılması, yani bir kafes tesirine dayanarak açıklanmıştır. Umumiyetle fotokimyanın modern görüşleri, optik uyarma için gerekli olan zamanda, ilgili molekül
atomlarının durumunda veya kinetik enerjisinde önemli bir değişiklik olmalı şeklinde beyan edilebilen Franz-Condon’un prensiplerinden türetilmiştir. Hayatın mevcudiyetinde en önemli kimyasal reaksiyon fotosentezdir. Bitkilerdeki, karbondioksitten,
karbonhidratların fotosentezi işleminde ışık, ışığa hassas kloro Fil tarafından absorblanır. Enerji yeterli olarak kimyasal sisteme transfer olur. Şartlara bağlı olarak CO2 dönüşmesi için, ³ 0,1-0,25 arasındadır. Işığa hassas boyalar, fotografik olarak meydana çıkarılabilen dalga boyları bölgesini genişletmek için,
fotoğraf filmindeki gümüş halojenürlere ilave edilir. boya ışığı absorblar, enerjisini halojenüre transfer eder. Gözükmeyen görüntünün teşekkülünde ilk fotokimyasal işlem, kristalindeki bir elektronun serbest bırakılmasını kapsar. elektron tutulmuş olur. Gümüş iyonunun yükünü boşaltır ve sonunda kristalin
içinde küçük gümüş kümeleri meydana gelir. Diğer fotokimyasal reaksiyonlar, organik sentezlerde veya boya gibi materyaller üzerine spesifik özellikler vermek için kullanılabilirler. Bununla beraber, teorik kimyacılar için fotokimyadaki, başlıca
alaka, fotokimyasal reaksiyonların, adi kimyasal reaksiyonların ayrıntılarını değerlendirmek için yardımcı oluşundan türemiştir. Sonuç olarak sun’î incelenmiş böyle reaksiyonların sayısı son derece fazladır.