Bir ramazan bayramı daha geldi geçti zaman dilimi içinde. Dostluk, kardeşlik, sevgi muhabbet ve paylaşım konularının zirve yaptığı ramazan ve bayramını huşu içinde geçirdik.
Ramazanın 12 ayın sultanı olduğu söyleniyor. İyi de, geride kalan 11 ayın günahı ne? İnsanlar tüm güzellikleri bir ayda yerine getiriyor da, kalan 11 ayda gömlek mi değiştiriyor. Sel önünde sürüklenen tomruk gibi ahlak, sevgi, hoşgörü, yardımlaşma, paylaşma, helal, haramı ve en önemlisi helal kazanç için alın teri dökmekten uzaklaşıyor?
Umut fakirinin ekmeği. Bu ekmek kaf dağının arkasında da olsa insanlar umutla bekliyor. Bayramların güzelliğin de gelecek için umut olmasıdır. Bu güzelliklerin hiç kaybolmaması en büyük insanlık dileğidir.
Günümüz bayramlarında hemen ilk sohbet “hani o eski bayramlar” diye başlar. İlk bayramların konu komşu, hısım akrabanın, bir araya gelip yaşatılan sıcak ilişkiyi, günümüz sanal alemine bırakıyor gibi. Yılların getirdiği teknolojik iletişim ağındaki gelişmeler, insanları kapı kapı dolaşmaktan alıkoyuyor. Öylesi bir iletişim ağı ki, ikramın damak tadı, nefesinizin kokusu elimizin sıcaklığı olmadan her hareketi görebiliyorsunuz.
Yeter ki dostluk ilişkilerindeki bağlayıcı çimentoyu belli oranda kullanmasını bilelim.
Başarıya ulaşabilmenin yolu sevgiden geçtiğini bilelim. Gerek milli, gerek dini bayramlarımızın, mayasında sevgi vardır. Yaşam sevgiyle kabarır, olgunlaşır. Gelin şiddetten vazgeçip güzelliklere sevgiyle koşalım. Sevgide buluşalım… Taciz, istismar ve vurdu kırdıyı unutalım. Dost olalım. Sevgi içinde dostluğu yaşatalım…