Sakatların istihdamı ile ilgili güncel sorunlar, deneyimler [Tartışma] - 2. Sayfa
Mesaj Gönderim Zamanı: 10.11-2012, 22:53 #16
İşe girmek için bir sürü şey denedim.İşci bulma kuruna başvurdum,engelli sınavlarına başvurdum.Engelli sınavlarında mulakatlarda kel alaka sorularla karşılaştım,oturken bacağın acıyor mu ya da Ankara'da kimle yaşıyorsun gibi Bir rektörün alenen adam kayırmacığı yaparak eğitimi benden daha düşük birini işe aldığına tanık oldum.
Hiç biri işe yaramadı Sağlık Bakalığının engelsiz insanlar için açtığı sınavla atandım.
İşimde oldukça başarılıyım.Engelsiz ve iş yapmak istemeyen insanlara örnek olarak gösterildiğim zamanlar oldu.
Bizim için işe girmek zor ancak,işe girdikten sonraki performansımıza kimsenin yetişebilmesi mümkün değil
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.11-2012, 11:25 #17
Sehribanu, sen şanslısın! Çünkü "sakatlar sadece sakat statüsünde açılan kıytırık kadrolarda çalıştırılır" diye kemikleşmiş bir algı var. Aşması zor ayrımcı bir tutum bu.
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.11-2012, 11:47 #18
ben ozel sektörde 12senedir özürlü kadrosunda calışıyorum
memurluk için kuraya katıldım ama adamım olmadı için atanamadım
Mesaj Gönderim Zamanı: 12.11-2012, 21:17 #19
Evet,Bülent bey çok doğru..İş bulmamayacağım korkusuyla engelli sınavlarına başvurdum ama engelli olarak iş bulamadım,çok ironik bir durum.
Dediğiniz gibi çok şanslıyım ki, kendi mesleğimi yapabiliyorum..
Ösym sınavlarında engelliler için 3 ayda bir sınav açıldığını onlara başvurulması gerektiğini belirten ibareler vardı,şimdi de var mı bilmiyorum.
Bir meslek sahibine sen bu işleri yapamazsın haddini bil gibi gizli bir mesaj iletilmekte,bu durumun değişmesi gerekiyor.Engellileri istihdam ediyor gibi görünürken aynı zamanda da ötekileştiriliyor ve vahim bir durum bu...
Mesaj Gönderim Zamanı: 14.11-2012, 08:48 #20
günaydın engelli olarak iş bulmak kolay ama engelli oluşumuzdan dolayı toplum ve yöneticilerin farklı bakış açısı ile karşılaşıyoruz..maaşlar aynı işi yaptığımız arkadaşlarla eşit degil hatta sağlam olanlar senden düşük pozisyonda olsa bile yüksek alıyorlar..amirlerle ve yöneticilerle görüştüğümüzde neden bu şekilde uygulama yapılıyor dediğimizde..sen çalıştırıldığın için minnet duymalısın şirkete seni çalıştırmasakta zaten bu maaşı vereceğiz ama ben seni çalıştırıp topluma rehabilite ediyorum..kısaca sen haline şükret ne verirseler versinler..böyle yabancı bi şirkette senin buralarda bile olman senin için bulunmaz bi nimet..damgalanmış olarak hiç bir yerde eşit degiliz..bu yabancı şirketler memleketimizde milyon dolarlar kazanırken türk yöneticilerde kendi insanını ezmekte..üçret serbestliği politikasını uygular..istediğime istediğim maaşı veririm diyor..iyi bir avukatta bulamadım avukatlar tamam haklısın kazanırsın ama işinden olursun bi daha böyle bi yere girmenin imkanı yok diyor sen yanmasan ben yanmasam karanlıklar nasıl çıkar aydınlığa güzel bi türkü eskiden insan hakları emek ve dayanışma vardı şimdi sendikalarda iş yöneticileride aman bana dokunmasın diyor kendi cebini düşünüyor..ne bi engellinin iş yaşamını düzenleyen bi kurum yada denetleyen birileri var..iş teftiş müfettişleride hikayeden kişiler..şirketin çayını içip gidiyorlar yaptırım gücümüz yok..oda banane diyor ...iyide biz ne olacağız
Mesaj Gönderim Zamanı: 21.11-2012, 11:34 #21
Üniversitede okurken ders aldığım bir Prof. öğretmen ile başımdan geçen bir anıyı anlatayım. Bu kişinin dersinden geçememiştim. Yalnız kişi bölümde merdiven çıkarken beni gördüğünde "Bölüm sana hala asansör yaptırmadı mı ?" diyordu. Bu bölümde ders görmek zorunda kalan tekerlekli sandalye kullanan kişinin ellerde yukarı çıkarıldığına da şahidim. Neyse zaman geçmiş okul bitmiş bir kamu kurumunda işe başlamıştım.
Bir gün Prof hocamın bu kurumda toplantı vb işi olsa gerek kuruma gelmiş. Aynı asansörde karşılaştık. Bana "Senin burada işin ne ?" sorusunu sordu. Burada çalıştığımı söyledim. Dersinden kaldığım için hiç başaramayacağımı düşünse gerek. Aynı dersi başka bir Prof hocadan iyi bir notla geçmiştim.
Benzer bir soruyu birim değişikliği olunca yeni birimde beni tanımayan bilgisayar müh. bir arkadaş asansör beklerken sormuştu. Arkadaşın kötü niyeti yoktu. Fakat toplumun yanlış algısı bu kişiye sirayet etmiş. Elit tabakada durum bu.
Bir anıda şimdi pek işlevi olmayan ÖZİDA dan. Özürlülerin istihdamı ile ilgi bir şura yapılıyordu. İki gün katılabildim. iş yerimden fazla izin vermediler. Orada engelliden çok sağlam insan vardı. Dernek vakıf vb mensubu. Ben şöyle bir fikir söyledim: Engelliler işverenler tarafından bilinmiyor, bu yüzden engelli çalıştırmada tereddüt ediyorlar. Halen çalışan başarılı engellilerin topluma tanıtılması işverenlerin kaygılarını azaltır, giderir. Bana sağlam bir katılımcı bu fikrin utopik olduğunu söyledi. Aylar sonra şura kararları kitap halinde geldi. Benim fikrim de içindeydi. "Yaşayan bilir" atasözü nü buraya ekleyeyim.
Engelli sınavları engellilere avantaj sağlasa da dezavantaj da sağlıyor. Okumuş meslek sahibi kişilere yönelik kadro çoğunlukla yok. olan ücra yerlerde. Bir kurum eleman alacağında sanki alacağı kişiyi önce belirliyor (çalışan yakını vs) sonra ilana çıkıyor. Araya başka kişi çıkarsa mülakatta eleniyor. ÖMSS önce çevre bakanlığı ilan veriyor. Kimya mühendisi 3 kişi alınacak fakat farklı illerde ve aynı gün sınav yapılacak. Yani birinde olsanız öbürüne giremeyeceksiniz. İnsan kaynaklarını aradım çalıştığın halde niye başvuruyorsun dedi. Bazı sorunlar olduğunu servis yokluğu gibi dedim. Her yerde sorun var dedi. Pek istemedi. Kaybettiğim bir şey olmadı fakat durumu anlamak için sormak gerekiyordu.
Burada söz açılmışken sağlam kişilerin de bir gün sakat kalabileceğini ve toplumda kendileri için gelecekte karşılaşma ihtimali yüksek duruma yatırım ve hazırlık yapmalarının önemi anlatılmalı. En azında yaşlılıkta yarı sakatlık denebilir yaşayacakları geleceği görebilirler ve bu kaçınılmaz durumdur. İnsanlar olma olasılığı düşük felaketler (yangın ,deprem, sel, trafik kazası vb) için büyük miktarlarda yatırım (sigorta,kasko vb) yapmakta fakat tüm bu felaketlerin sonucun da sakat kalma olasılığı toplamda yüksek olan durum içi ya az yatırım yapıyor ya da yapmıyor. Ya engelli olursam (ya da yaşlanır elim ayağım tutmaz hale düşersem) ne yaparım diye düşünülse tedbirler alınır. En iyi kanunlar bile olsa uygulayıcı insanlar olmazsa işe yaramaz. Basının medyanın magazin dışında bunlara değinmesi yararlı olur. Çünkü toplumu en çok etkileyen onlar. Toplumun engelliye bakış algısını en çok basın değiştirebilir. Bazı yabancı flimlerde engelli tiplemelerini görüyoruz. onlar engelliyi de toplumun parçası olarak görüyor ya da görmek istiyor. Bizde de gelişmeler olur inşallah.
Mesaj Gönderim Zamanı: 28.11-2012, 11:51 #22
İş görüşmelerinde yaşanılanları çok merak ediyorum. Arkadaşlar, bu konuda deneyimlerinizi paylaşır mısınız?
Mesaj Gönderim Zamanı: 28.11-2012, 13:17 #23
-Adalet bakanlığının "engelli memur" alım sınavına girdim.insan ne yaptığını bilmez mi,harika geçen sınava rağmen 67 aldın,dediler.
-MEB,"engelli memur" alım sınavına girdim.Sonucu hala açıklanacak.
-TAEK,"engelli memur" alım sınavına girdim.178 kişi girdi,2.katta yapıldı ve asansör yoktu,tek kucakta ben çıktım.
3 kişi alınacaktı,ben 2.olmuştum.Tam atanacaktım,atamam iptal edildi.
Personel daire başkanına neden dedim?
Dava ettim.32 yıllık danıştay savcısı;"ben bişi biliyorsam kazanacaksın"dedi.
Kaybettim 337 tl para ödedim.
-İŞKUR'a müracaat ettim.
İlçenin en büyük en köklü firmasına gönderdi,görüşmeye gittik.
Müdür;biz demir işinde çalışacak engelli arıyoruz,dedi.
-Diyanet "engelli memur" alım sınavına açtı,kazandım.
Ailem olmadan yaşayamam dedim.Ankara yerine KONYA Doğanhisar ilçesine atadı.(Konyaya 180 km)
Üstelil Merkez Camisine Müezzin olarak
Merdiven 30 vardı.
10 ay sonunda Ankara atandım ama kadrom hizmetli yapılarak.
Müftülükte çalıştım.Hac ,umre görevlerinde çalışanlar umreye gönderildi,ben engelliyim denilerek gönderilmedim.
işi yaparken engelli değilsin,umrede engellisin.
Müftüyle bozuştuk,hizmetlisin dedi 6 ay soğukta çalıştım.
Kurumlar arası geçiş yaptım.
Mesaj Gönderim Zamanı: 28.11-2012, 16:46 #24
ben 2 yıl önce bir fabrika personel müdürüyle iş görüşmesine gittim ortepedik sıkıntım olduğunu söyledim oda tamam bizim bir stok programımız var ona giren çıkan stokları girersin sanada bi zorluğu olmaz dedi 1 hafta sonra işe çağrıldım bana verdiği iş dediğinin tam tersi devamlı ayakta durmam gereken ve yeri geldiğinde koli taşımam gereken bir işti öğlene kadar sabredebildim ve ayrılacağımı bildirdim personel müdürü üstüne üstlük biz senle şartları konuşmuştuk dedi birde üste çıktı bende ben yalnış anlamışım deyip işten çıktım
Mesaj Gönderim Zamanı: 04.12-2012, 15:13 #25
Engelli bir bireyin iş hayatında diğerlerine göre gerek performans, kültür ve başarı nitelemesinde çok üzerinde olması gerektiği ortada. Bu nedenle her zaman söylerim: Engel, engelde değil, eğitimdedir. Eğitimle donanmış bir bireyi ezmek zordur. Gerek engelli olsun gerek engelsiz. Engellilere karşı aşağılık tutum sergileyenler olsada fazla üzerinde durmamak gerekiyor. Sonuçta herkes kendine eder. Verdiğin değer kadarsın. Hadlerinide bildirmeyi biliriz.
Şahsen iş hayatına atılırken, ilk mulakatta eğitim düzeyimle etkileyici oldum ve işe o an hemen alınmıştım. Biraz da şans diyelim. Çünkü duyarlı ve doğru İK müdürüne rast gelmiştim.
Mesaj Gönderim Zamanı: 11.12-2012, 16:34 #26
7 yaşında geçirdiğim bir dizi ateşli hastalık sonucu işitme duyumu %80 oranında kaybettim. Daha ilkokul birinci sınıfta başladı dramım. Öğretmenimin söylediklerini duyamıyor, anlayamıyordum. Ders kitaplarımı herkesten daha fazla okumak zorunda hissediyordum… Bir dünya dışarıda vardı, bir dünya da içimde vardı artık… İnsanlardan uzak yalnız yapayalnızdım. Küçücük bir çocukken bile geleceği, iş yaşamını, varolma kavgasının nasıl zorlu olacağını hissediyordum.
Okumak, okumak, okumak zorundaydım… İşe girmek ekmeğimi kazanmak için miydi, yoksa daha başka bir şey miydi aradığım… Tam kestiremiyordum… Gazeteden yapılmış kesekağıtlarını, duvarlarda afişleri, yere atılmış gazete ve broşür parçalarını, kitapları…. Hikaye, roman, kanun, tefrika, gazete, mecmua, dini kitap, felsefe, tarih, astronomi… Ayırmaksızın, içer gibi okuyordum…. Okumak marazi bir hastalık haline gelmişti…
İlginçtir ki okudukça dersler hafifliyordu… Ders anlatan hoca bir misafirden farksızdı, benim için ancak bilinen şeyleri tekrar eden biriydi…
Maliye Bakanlığı müfettiş yardımcılığı sınavını, Üniversitede Memurluk sınavını, Adalet Bakanlığında katiplik sınavını ve aklıma gelmeyen onlarca sınavı yüksek derecelerle kazandım. Sıra atamaya gelince sağlam raporu alamadığım için işe başlayamadım… Hayata, insanlara, devlete derin bir kırgınlık oluşturdu bu bende…
Daha sonra özürlü kadrosu için açılan birkaç sınavı da yine kazandım bu kez de numara yapıyorsun, yalandan duymazlık ediyorsun diyerek özürlü raporu vermediler. Ömrümün yarısı hastanelerde geçti…
Çok derin bir acı, çok ağır bir melankoli ve umutsuzluk içindeydim. Çaresiz derdin çaresini aramak gibi bir haldeydim.
En son bir fabrikada sınavı yine birincilikle kazandım ve tedavi oluyorum yakın bir tarihte tamamen iyileşecek, deneme süresi sonunda isterseniz bırakabilirim diyerek işe başladım. 18 yıldır çalışıyorum, çıkarmak istemediler nedense… Bu ülkede yalan söylemeden başarılı olamıyor, hakkınızı alamıyorsunuz maalesef…
Fakat son 5 yıldır entelektüel birikimim altında ezilen, şahsiyeti nakıs bir şef tarafından hayatım zindana dönmüş vaziyette… İnsanlar nedense işitme engelliyi yok sayıyorlar, dedikodunun bile aslını araştırırken işitme engelli insan hakkında söylenene hemen iman ediyor, karşı tarafın savunma hakkını bile hatırlarına getirmiyorlar. Hoş savunacak birşeyim olmasa dahi… İlk önce pasifleştirme, itibarsızlaştırma çabaları başlıyor, ardından hata yapmasa dahi sürekli hata yapıyormuş izlenimi oluşturulmaya çalışılıyor, yalnızlaştırma operasyonu tamamlanınca iş bitmiş sayılacak… Şimdi uzatmaları oynuyorum….
Ah devlet, vah devlet… Teröriste, kaçakçıya, namussuza bile merhametin var, bana bu zulmün nedir? Bir emeklilik hakkını bile çok gördün… Ah devlet…
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.01-2013, 23:04 #27
Ben de malülen emekli olmuş bir yüzbaşıyım.Şizofreni teşhisi ile emekli oldum.Boş kalmak ölüm gibi bir şey.Emekli maaşım da düşük.Çalışmak istedim,doktor raporuma "tedavi ile çalışama olanağı vermeyen" yazdı.%80 özürlü raporum var ama özürlü kadrosunda çalışamıyorum.Normal bir birey olarak da iş bulamıyorum.Zor ama yine de şükür tabi ki.Halbuki benim gibi psikolojik rahatsızlığı bulunan bireylerin boş kalmaması,mutlaka bir işte istihdam edilmesi gerekiyor.Tüm özürlü kardeşlerime sevgiler, saygılar..
Mesaj Gönderim Zamanı: 06.01-2013, 11:24 #28
ben bu işkura hiç inanmıyorum bülent abicim.beni yapamacağım işlere gönderiyo sonrada kim gönder di işkur örnek verirsem görme engelli bi arkadaşım vardı oda iş arıyordu işkura gtmiş çook güzel işe yönlendirmişler.iş teksil yani görmeyen bir insanı teksile makina başına nasıl yolluyolar bn anlamış deilim bu işkuru.o yüzden ben bile daha çook istediğim halde çalışmayı işkura gidip iş aramıyorum.elbet bizede iş konusunda bi kapı açar ALLAH
Mesaj Gönderim Zamanı: 06.01-2013, 14:19 #29
Arkadaşlar benimde paylaşmak istediklerim vardı hatta şikayet bile etmeyi düşündüm ancak yetkili birini bulamadım.(Vardı evet işverene bir tanıdığı için eleman ihtiyacınız varmı diye soran şef vardı )
Nisan ayında vergi indirim belgesi yoluyla emekli oldum.Ancak kendim çalışabilecek güçte ve enerjiye sahip olduğumdan evde oturmaktansa az yada çok bütçeye katkı olması bakımından İŞKUR'a giderek bilgilerimi verdim ve iş aradığımı söyledim.
Kayıtlarımı yaparken meslek bölümüne teknik sınıf ve özelliklerimi yazdıktan sonra " bak kardeşim buraya Beden işçisi yazmak zorundayım yoksa özürlü teknik eleman aramıyorlar ki çok ücret ödemek istemiyorlar" diyerek kaydımı yaptı.
Cep telefonuma neredeyse her hafta bir veya iki defa " şu firma için seçildiniz" mesajı geldi .İşkur kayıtlarına bakıp firma hakkında bilgiler sorguladım..
..... LTD şti.
cinsiyet :bay- bayan
yaş : 0 -100
eğitim : okur yazar
iş konusu : beden işçisi.............( zaten bir çoğu iş konusunu yazmıyor standart beden işçisi...şansına ne çıkarsa)
daha sonra görüşmeye gittim.
Diyaloglar şöyle ;
iş konusu : imalat için bakıyoruz, ağır yük taşıma, indirme ve bindirme yaklaşık günde 6 saat ayakta çalışabilirmisiniz ve "ağır ve tehlikeli işlerde çalışma raporu" alacaksınız.Ücret asgari olacak ssk ve yemek veririz ,servis var...
-arkadaşım sen özürlümü arıyorsun normal elemanmı bu raporu zaten özürlüye pek vermezler bu şartlarla normal işçi bile çalışmaz birde bayan seçeneği var bu işleri bayan nasıl yapacak.
-Vallahi ben bilmem ... benim sorunum değil işkur yazmış... işinize gelirse.. söyle çalışırmısın çalışmazmısın masa başı iş yok bizde amaç kadroyu doldurmak ....
ve görüşme bitti...
Evet şimdi bu ilan ve mesajı alan 50 ye yakın özürlü bir umutla ,bir hevesle görüşme için gelip sıraya girmiş durumda... bunların içinde 5 e yakın bayan(Bayanın biri görme özürlü) ve 3 kişi kadar da ağır özürlü gördüm.
Buna ne dersiniz bir sömürümü yoksa dalga geçmekmi yada biz işimizi yapıyor sizi çağrıyoruz beğenirseniz çalışırsınız beğenmezseniz çalışmazsınız diyen gelsin çaylar gitsin muhabbetler diyen işkurun işgüzarlığımı?
Sayın bakan ve yöneticiler gerçekten İŞKUR işinini kurmuş gidiyor....
Mesaj Gönderim Zamanı: 15.02-2013, 09:34 #30
bende 14 senedir kamu kurumundayım bi kere bile servis imkanım olmadı hep kendi memlektlerinin nası gideceklerini düşündüler güzergah ona göre belirlendi. iş yeri alanında merdiven çıkmakta zorlandımı görünce bi korkuluk yaptırdılar sanki iyilik yaptılar!! bide ne kadar çok çalışsamda yaptım işler önemsiz görülüyor. Toplum olarak engelliye acımaktan başka bakış açısı yok acınak ruhlardan başka göz görmüyor bizi. Engellinin ulaşıımı konusunda çok iyi düşünmüşsünüz bi vergi indirimine gidelebilir ayrıca ev sahibi olmadada bi indirime gidilebilir !!