Sözlükte yâr ve samimi dost anlamına gelen bir kelimedir sahabi; yani yâr ve dosta sahip. Ve sohbet edebilen. Sohbetin sahibi. Bu kelimeyi bize daha da sevimli kılan şey, Önderimiz Efendimizin yanında bulunan iman etmiş insanların bu şekilde anılması. Ahmet bin Hanbel’e göre kutlu nebinin zatında bir sene, bir ay, bir gün bir saat samimi dost olan, hatta onu sadece gören dahi sahabedir. Sahabiler, Efendimizin “hangisine tutunursanız felaha (kuruluşa) erersiniz.” hadisindeki işaret edilen yıldızlardır.
Pek çok sahabiyi özellikleriyle birlikte biliyoruz
Allah’ın ve Peygamberinin daha birçok iltifatlarına mazhar olmuş o sahabileri tanımak ve sevmek bu devirde herkese nasip olamıyor ne yazık ki… Dilimizde ne adlar, ne adlar var. Artık yollarını, adlarını bilmiyoruz Hakkın yoluna düşenlerin… Ne adlar ezberledik, kimlerin kimlerin peşlerine düşmedik ki...
Bugüne kadar pek çok sahabiyi, özellikleriyle birlikte işitmiş veya okumuşuzdur. Efendimize en yakın sahabe Ebu Bekir, Çehar yâr-ı Güzin denilen dört büyük sahabe, dört büyük halife yani ve en abid sahabi, en zahid sahabi, en âlim sahabi, en yakışıklı sahabi, en O’na benzeyen sahabi, en nazik, en vefakar, en cefakar, en tatlı dilli, en iyi savaşçı, en haya sahibi, ilk sahabi... Bunların bir kısmını biliyoruz ya da üstünkörü biliyoruz. Bu saydıklarımdan hepsini veya daha fazlasını bileni takdir etmek lazım. Hele hele gençseniz artık sahabi bilmeye gerek duymuyorsunuz; öyle bir devire geldik.
Dünyadan en son göçen sahabi kim?
İlk gördüğümde bana ilginç gelen bir sahabinin bir özelliğini sizlere bildirmek istiyorum. Doğrusu, Düşün Yayıncılık’tan çıkan Babanzade Ahmet Naim Bey’in Hadis Usulü ve İstılahları kitabında karşılaşana kadar böyle bir özelliğe sahip bir sahabi aklıma gelmemişti, hiç düşünmemiştim. Dünyadan en son göçen sahabi. Kitapta böyle bir başlık var idi.
Sahabenin en son vefat edeni Ebu’t Tufeyl Amir b. Vasile el Leysi (ra) imiş. Vefat tarihi için çeşitli rivayetler mevcut imiş ama en üzerinde ittifak edileni hicri 110 yılında vefat ettiği bilgisi imiş. Ebu’t_Tufeyl Mekke'de vefat etmiş. Medine'de ise Ebu Tufeyl’den daha önce ama en son vefat eden sahabi ise Mahmut b. Rebi imiş.
12. derecede şair bir sahabi
Uhud savaşı olduğu sene doğmuş, Peygamberimizin son sekiz senesine yetişebilmiş. İmam Azam Ebu Hanife kendisini görmüş. Hicri 110 yılında onun vefatından sonra doğanlara Etbaüttabiin deniliyormuş. Sahabe 12 dereceye ayrılıyormuş, el Leysi 12. derecede bir sahabi imiş. Şairmiş, hem de evlad acısı gören şairlerden. Vefat eden bir oğlu için söylediği bir şiir okunurken çok hüzünlenip ağladığı, o hüzünle o yıl vefat ettiği rivayet ediliyor. 103 yaşında, hicri takvime göre 106 yaşında vefat etmiş.
Hz Ali'nin bayraktarlarından imiş. Ömer b. Abdülaziz devrini görmüş. Bir gün şöyle demiş: “Yeryüzünde bugün benden başka Efendimiz'i görmüş biri kalmadı.”
Kaynaklardan kendisinin şu sahabiler ile de sohbet ettiğini, onlardan hadis rivayet ettiğini okuyoruz: Ebû Sureyha Huzeyfe b. Üseyd, Huzeyfe b. el-Yemân, Zeyd b. Erkam, Sa’d b. Mâlik, Ebû Abdullah Selmân b. el-İslâm, Abdullah b. Abbâs, Hz. Ebû Bekr, Abdullah b. Mes’ûd, Ali b. Ebî Tâlib, Ömer b. el-Hattâb, el-Fadl b. el-Abbâs, Mucma’ b. Câriye b. Âmir, Muâz b. Cebel, Muâviye b. Ebî Sufyân, Bekr b. Garvâş, Fulân b. Câriye…
Allah mekânlarını cennet eylesin, bizleri de takipçileri eylesin.
Güncelleme Tarihi: 10 Mayıs 2012, 10:51
esselemüaleyküm,Anadoludaki Sahabeler.r.a.2007 yılı,yapılan araş-tırma sonucu.ist 141-erzurum 117-bayburt 123-d.bakır 27-muş 13-kars 11-ardahan 7-hakkari 12-çorum 3-hakkari 7-bartın 2-van 13-k.maraş 8-siirt 17-bursa 5-bitlis 11-g.antep 18-ş.urfa 22-erzincan4-ağrı 8-g.hane 2-ığdır 5-(diğer çalışmalar devam etmektedir)"ANADOLUDAN MEDİNEYE SELAT VE SELAM OLSUN"TÜRKİYE".....saygılar...
değerli bilgilendirmeniz için teşekkürler