Hidrosefali Tanısı ile Ventriküloperitoneal Şant Takılan 47 Olguda Şanta Bağlı Gelişen Komplikasyonların Değerlendirilmesi
4Diyarbakır Asker Hastanesi, Beyin ve Sinir Cerrahi Servisi, Diyarbakır, Türkiye
AMAÇ: Fazla miktarda beyin omurilik sıvısının genişlemiş ventrikül ve subaraknoid mesafede birikimi nedeniyle ortaya çıkan hidrosefali tedavisinde yaygın olarak ventriküloperitoneal şant kullanılmaktadır. Bu çalışmamızda şanta bağlı gelişen komplikasyonlar ve komplikasyonları azaltmaya yönelik alınabilecek önlemlerin tartışılması amaçlanmıştır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Mart 2011-Mayıs 2014 tarihleri arasında hidrosefali tanısı koyarak ventriküloperitoneal şant uyguladığımız 47 pediatrik olguda gelişen komplikasyonlar ve etiyolojik nedenler retrospektif olarak değerlendirildi.
BULGULAR: Olgularımızın %46,8 (n=22)’i kız, %53,2 (n=25)’si erkekti. Yaş ortalaması 4,1 yıl idi (yenidoğan-14 yaş). Olgularımız pediatrik yaş grubunda olması nedeni ile eşlik eden myelomeningosel gibi orta hat konjenital anomali oranı yüksekti. Hastaların üçüne iki kez olmak üzere toplam 17 hastada şant disfonksiyonu nedeni ile revizyon gerçekleştirildi. % 12,7 ile (n=6) en sık görülen revizyon nedeni ventriküler ucun tıkanmasına bağlı gelişen şant disfonksiyonuydu. %10,6 (n=5) hastada şant enfeksiyonu, %6,3 (n=3) hastada peritoneal ucunun tıkanması, %4,2 (n=2) hastada ventriküler ucun ventrikül dışında olması, %2,1 (n=1) hastada pompanın aşırı çalışmasına bağlı slit ventrikül gelişmesi nedeni ile şant revizyonu yapıldı.
SONUÇ: Hidrosefalinin ventriküloperitoneal şant ile tedavisi yüksek revizyon oranına sahip bir yöntemdir. Yapılan revizyonlara rağmen tedavide kullanılan ventriküloperitoneal şantın etkinliği yüksektir. Revizyona neden olan komplikasyonların nedenlerini araştırıp görülme sıklıklarının azaltılması hastanede kalış sürelerini azaltacak ve maliyetleri düşürecektir.