SA6620/SD1087: Niçin Myanmar-BM Anlaşması Rohingya Gerçeklerini Yoksaydı?
Aşağıda çevirisini yayınladığımız metin, İngiltere Birmanya-Rohingya Örgütü Başkanı ve Özgür Rohingya Koalisyonu üyesi Tun Khin'e aittir ve BMGK üyelerinin gizli onayı, ABD'nin teşvikiyle, Müslüman Rohingyalılara karşı soykırım uygulayan Myanmar ordusunun sorumlu yetkililerinin ve sorumlu siyasi liderlerin yargılanmasını, Rakhine Eyaletinde uluslararası korunma sağlanmasını talep etmekte, Haziran 2018'de BM ile Myanmar Hükümeti arasında yapılan anlaşmada Rohingyalıların masada olmamasını eleştirmektedir.
Seçkin Deniz, 06.08. 2018
Why the UN Deal With Myanmar Ignores Rohingya Realities?
"Rohingya'da koşullar güvenlik ve onurla geri dönmek için hiçbir şekilde hazır değildir."
Haziran'ın ilk haftasında, Birleşmiş Milletler ve Myanmar hükümeti, yüz binlerce Rohingya mültecisinin uzun vadede evlerine geri gönderilmesinin başlayacağı bir anlaşmayı imzaladı. BM, bu anlaşmayı “Rakhine'deki çatışmanın temel nedenlerini ele almak için ilk adım” olarak nitelendirdi. Myanmar'ın devlet danışmanı ve fiili siyasi lider Aung San Suu Kyi, mülteci dönüşlerini “hızlandıracağını” söyledi .
Ancak dünyanın geri kalanı anlaşmada neler olduğunu tahmin etmeye devam etti. Myanmar hükümeti, BM Mülteci Ajansı (UNHCR) ve BM Kalkınma Programı (UNDP) arasında imzalanan Mutabakat Zaptı'nın (MZ) tam metnini halka açıklamamıştır. Medya kuruluşları, STK'lar, donör devletler ve hatta diğer BM kurumları anlaşmayla ilgili herhangi bir bilgiye sahip değiller.
Bu şeffaflık eksikliği, anlaşmanın vaat ettiği tek kırmızı bayraktan uzakta.
Kuşkusuz, resmi BM kararlarından, başta Rakhine eyaletinde 'BM kurumları için daha fazla erişim' olmak üzere bazı olumlu yönlerin çıkarılması mümkündür. Bunlar, Myanmar ordusunun ölümcül “temizleme operasyonu”nu başlattığı ve binlerce Rohingyalıyı öldürdüğü ve yüzbinlerce kişiyi sınır ötesine, Bangladeş'e kaçmaya zorladığı Ağustos 2017'den bu yana büyük ölçüde dış dünyaya kapatılmış alanlar. Kalanlar için yardım ve yeniden yapılanmalara çok ihtiyaç var, artan bir BM varlığı fayda sağlayacaktır.
Ancak anlaşma, cevaplardan çok daha fazla soru ortaya çıkarmaktadır. Birincisi, anlaşma Rohingya temsilcilerinin katılımı olmadan tamamen kapalı kapılar ardında müzakere edildi. Bu anlaşma kaygılandığı toplumu içermeyen güvenli ve onurlu bir geri dönüş sürecini nasıl sağlayabilir? Uluslararası toplum Rohingya'yı dışlayarak ve sadece Naypyidaw'la uğraşarak, yine kendi kaderlerinin ustaları olmaya layık olmadığı mesajını gönderiyor.
Anlaşmanın zamanlaması da Myanmar'ın güdülerinden şüphe etmemeyi zorlaştırıyor. Muşmar, Myanmar'ın 2017'den bu yana Rakhine eyaletinde “insan hakları ve ilgili konularda ihlalleri araştırmak” için yeni bir komisyon kuracağını söyledi. Myanmar'ın kendi ordusunun suistimallerinden bile bahsetmemesi, bu soruşturmanın ne kadar güvenilir olacağını ortaya koyuyor. Myanmar'ın, politik açıdan uygun zamanlarda benzer komisyonlar kurmakla ilgili bir sicili var ve bu da hiçbir zaman gerçek bir hesap verebilirliğe yol açmamıştır. Mutabakat Zaptı ve kurulacak olan komisyonlar her ikisi de, uluslararası toplumdan zaman ve iyi niyet satın alma girişimleridir.
Tabii ki, daha büyük bir tabloda görünen, krizin temel nedenleri yerinde durduğu sürece, Rohingya'da koşullar güvenlik ve onur içinde geri dönmek için hiçbir şekilde uygun olmadığıdır. Rohingya'ya karşı şiddet riski, özellikle güvenlik güçleri ve vekilleri tarafından yürütülen iyi belgelenmiş zulümleri hesaba katmadığı için sürekli bir tehdit olarak kalmaktadır. Myanmar'ın liderleri sadece bu insan hakları ihlallerini gerçekten soruşturmayı reddetmekle kalmayıp, aynı zamanda sorumluluklarını da reddettiler.
Myanmar yetkilileri Rohingya'ya karşı Rakhine Devletinin büyük kesimlerinde insanlık dışı bir baskı ve ayrımcılık sistemi uyguluyorlar. Rohingyalıların, Birmanya yasalarına göre vatandaşlığını reddetmekle kalmayıp, aynı zamanda onları diğer topluluklardan ayrı tutuyorlar. İlk etapta okullara bile girebilsek bile, seyahat etmek, hastanelere gitmek ve eğitim almak için özel izin almamız gerekiyor.
Rakhine eyaletinin başkenti Sittwe'de, Rohingya topluluğunun kalıntılarının çoğu, getto benzeri mahallelerde saklanmakta, şehrin geri kalan kısmından dikenli tellerle ayrılmaktadırlar. Bu ayrımcılık, 1990'ların başında eğitim almak için Rakhine Eyaleti'ni terk etmek zorunda kaldım. Çünkü yetkililer üniversiteye gitmeme izin vermiyordu çünkü ben sadece Rohingyalıydım. O zamandan beri durum daha da kötüleşti.
Son krizlerin uzun bir istismar döngüsünün sadece en yeni bölümü olduğunu hatırlamak da önemlidir. 1970'lerin sonlarında ailem Myanmar ordusunun “yasadışı göçmenleri” kökünden sökmek için acımasızca “Operasyon Dragon King”i başlatmasından sonra yüz binlerce Rohingyalı ile birlikte Bangladeş'e kaçmak zorunda kaldı. 1990'ların başlarında Rakhine eyaletinde yapılan bir başka askeri operasyon ise başka bir mülteci göçünü zorladı; benzer şeylere tanık oldum, tacizlere uğradım.
Myanmar onlarca yıldır aynı soykırım politikalarına sarılıyor. Son yıllarda değişmiş olan tek şey, bir kişi olarak Rohingya'yı yok etme çabalarının, her zamankinden daha yoğun hale gelmesidir.
Myanmar yetkilileri, temel bir politika değişikliğine zorlanmadıkça, uluslararası toplum ne kadar iyi niyetli olursa olsun, herhangi bir Mutabakat Zaptı, uzun vadede hiçbir şey başaramayacaktır. Geri dönüş süreci, Rohingya topluluğuna zarar veren temel meselelere değinmeden başlıyorsa, tek kazanan, soykırım politikalarıyla bir kez daha karşılaşacak olan Myanmar yetkilileri olacaktır.
Uluslararası toplum, Myanmar'ın Rohingya'ya karşı her türlü ayrımcılığını sona erdirmekte ısrar etmelidir. İnsan hakları ihlallerinden sorumlu olanlar, şiddete dönüş olmadığını garanti etmek için ilk adım olarak dikkate alınmalıdır. Son olarak, Rakhine Eyaletindeki Rohingya - şimdi orada yaşayanlar ve geri dönenler - uluslararası toplumun koruma garantisine ihtiyaç duyuyorlar, böylece Myanmar güvenlik güçlerinin merhametine bırakılmayacaklar. Bu formun her tablosunda masada Rohingya temsilcileriyle görüşülmesi gerekecektir.
Bu talepler pazarlık dışıdır. Rohingya'nın geleceği olduğu gibi tehlikededir.
Tun Khin, 15 Haziran 2018, The Diplomat
(Tun Khin, Birmanya Rohingya Örgütü İngiltere Başkanı ve Serbest Rohingya Koalisyonunun bir üyesidir)
Seçkin Deniz, 06.08.2018, Sonsuz Ark, Çeviri, Çeviri ve Yansımalar
Etiketler: BM , Çeviri , Çeviri-Analiz , Çeviriler ve Yansımalar , Myanmar , NATO , Rohingya , Seçkin Deniz , Sonsuz Ark