﻿ İçme Suyu Niteliği
Ana Sayfa · Teknik Bilgiler · İçme Suyu Niteliği
İçme suyu son yıllarda artan ihtiyaçla birlikte sorun haline dönüştü. Artık herkes damacana su alıyor ve şebeke suyunu içme suyu olarak kullanmıyor. Peki içilebilecek suyun özelliği nasıl olmalıdır. Bununla ilgili bir çok bilimsel araştırma var. En ideal olan veriler ise şu şekilde;
İçme suyu sıcaklığı tercihen 7-12 derece arasında bulunmalı; silis usulüyle ölçülen bulanıklığı birimden, kloroplatinat usulüyle ölçülen rengi 5 birimden küçük olmalı; koku ve lezzeti olmamalıdır. Maksimum sınır değer bulanıklık için 25 birim, renk için 50 birim olarak saptanmıştır.
İçme suyunun kimyasal niteliğine etkiyen maddelerin başlıcalarına ait sınır değerler önceki yazılarımda özetlenmiştir.
Bunlardan pH derecesi 7’den büyük olursa su alkalen, küçük olursa asit özellik gösterdiğinden; Ca ve Mg miktarı ise suyun sertliğini etkilediğinden özel önem taşımaktadır Sertlik ölçüleri arasında en çok kullanılan Fransız sertlik derecesi olup her derece 10 mg/lt CaCO3 muhtevasına tekabül etmektedir. Genellikle içme suyunu 150 Fr, kullanma suyunun 50° Fr’dan az olması arzu edilir.
Diğer kimyasal özellikler
Suyun alkalenliği (=geçici sertlik), bütün tuzların meydana getirdiği toplam sertlik ile klorün ve sülfat sertliği (=daimi sertlik) arasındaki farka eşittir.
Suyun elektrik geçirgenliği de, toplam mineral madde muhtevası ile orantılı olarak; bu yönde bilgi veren önemli bir faktördür.
Bunların dışında Pb, Se, As, Cr, CN, Ba, Ag. Cd gibi zehirli maddelerin hiç olmaması (azami sınır 0,01-0,1 mg/lt mertebesinde), Cu, Zn, fenol, ABS, Al gibi esasında zehirsiz maddelerin de belirli değerlerden az bulunması gerekmektedir. Florür miktarının da 1,5 mg/t’den fazlası sağlığa zararlıdır.
Nitrat (NO3) miktarının fazlalığı; özellikle NH3 mevcudiyeti kirlenmeye işaret eder; toplam organik maddeler 3,5 mg/lt’den fazla ise bakteriyolojik muayene titizlikle yapılmalıdır. Sudaki oksijen miktarının da takriben 10 mg/lt’nin aşağılarına düşmesi kirlenmiş olduğuna işaret niteliğindedir.
CO2 suyun lezzetini verirse de korozyon tehlikesini arttırmak yönünden sakıncalıdır.
Koliform sayısı virüslerin göstergesi kabul edilir. Bu sayı, 100ml’lik laktozlu damıtık suya 10 ml ve 1 ml nümune suyu karıştırılarak 48 saatte çıkan gaza göre TS 266’daki tablodan tayin edilir.
Bitkisel bakteriler (aerogen aerobacter) hariç, koliform sayısı 2 EC/100 ml’den büyük olmamalıdır.
Sudaki ɣ ışınların 10-9, β ışınlarının 10-8 mikroküri/cm3’den küçük olması gereklidir .
Bakteriyolojik, Fiziksel özellikler, kimyasal, nitelik, Radyoaktif, renk