Hayat Ağacı : Ocak 2016
(çok hoş şeyler vardı gidiniz kendiniz görünüz en güzel pozları gözleriniz yakalar ..)
(The Monkees - Last Train to Clarksville )
Bit Pazarı , kimileri için vazgeçilmez kimileri için merak ,kimileri için zorunluluk kimileri içinse gerekliliktir. Bit pazarını bu dört gidiş şekline göre yorumlayabiliriz ;
Vazgeçilmezler bit pazarı ruhunu özümsemiş , sadece atmosferi için bile gidebilecek olan aslında geliri diğer tüm alışveriş yerlerine gidebilecek türdeyken özel zevkleri gereği buralara gelen kimseleri oluşturur.
Zorunluluk için gelenler , maddi durumu yoksulluk sınırını da geçen gerçekten her pazar oraya alışveriş için gelen kimseler oluşturur ki kim ne kadar inkar ederse etsin bit pazarların çoğunluğunu bu kesim oluşturur.
Gereklilik için gelenler , En komik olan kesim budur. Sırf birilerine bir şey kanıtlamak için hatta daha açık söylemem gerekirse entel gözükmek için gelen kesim oluşturur. Oraya da oranın ruhuna da oldukça yabancı oldukları 10 metre öteden belli olur.
Meraklı olan kesim , kendimi bu kesime dahil ediyorum. Farklı deneyimler keşfetmek için , kendi çapında bit pazarı ruhunu anlayabilmek için ara sıra gidenlerdir sayıları çok fazla olmalarına rağmen pek fazla dikkat çekmezler arada kaynar giderler .
Kendimce , bit pazarına giden kesimi tanımladığıma göre sıcağı sıcağına bit pazarı hakkındaki gözlemlerimin ayrıntılarına girebiliriz. Bit pazarına küçüklükten beri ara sıra giderim hatta ilk walkman'imi bir bit pazarından almıştım :) Hala daha duruyor bence bir 50 yıl sonra falan antika olur torunlarımın işine yarar
Bu tarz baya walkmanların bile eskisiydi yani öyle cebime falan koyamazdım , şu an bir mp3 'e ip takmak çok aptalca görünebilir ama o zamanlar iyi ki ipleri vardı diyordunuz :D
Gel zaman git zaman bit pazarların yerini sahaflara bıraktı bunun sebebi gittiğim her şehirde bit pazarı kültürünün olmayışıydı. Ama nerde duysam gitmeye çalışırdım. Mesela Avrupa 'da Floransa 'daki baya ünlü bir bit pazarıymış gitmek istemiştim ama gidememiştim .. O zamandan beri içimde kalmıştı bugüne ancak gidebildim. Tabiki Floransa'dakine değil keşke öyle olsa ama ben ancak bizim güzide ülkemizin gereksiz şehri İzmir'dekine gidebildim.
İzmir 'de bir kaç yerde kuruluyor , ben eski izmirde ve halkapınardakini biliyorum . Bugün Halkapınardakine oldukça büyük git git bitmiyor , bit pazarı demişler ama bit'miyor :D ( espriyi de yaptığıma göre nasıl gidilirden anlatmaya başlayayım )
Nasıl gitmeli ?
Şehir dışından gelecekler , evet sadece bit pazarı için izmire gebilirsiniz bence kemeraltına göre sizi daha doyurucu şeyler bekliyor , otogarın hemen çıkışındaki 555 eshot 'lara binerseniz son durak halkapınar metrosunda inersiniz indiğiniz yer zaten otobüslerin duraklarının olduğu bir yer oradan çıktıktan sonra karşınıza hemen bir köprü gelecek o köprünün üstünde başlıyor bit pazarı yani otobüsten indikten 1 dk sonra bit pazarındasınız .
Demir yoluyla gelecek olanlar veya İzmir içinden gelecekler için , metro / izban 'a binip halkapınar durağında inip gıda çarşısı çıkışından ( zaten diğer liman çıkışını kullanan pek yok ) çıkınca yukarıda bahsettiğim durakların olduğu yere geleceksiniz durağı takip edin köprü karşınızda olacak . Oldukça kolay bir yerde mevkilenmiş
Ne zaman gitmeli ?
Gitmeden önce bir kaç şey okudum ve hepsi aman diyeyim erken gidin şöyle erken gidin böyle erken gidin ezan da gidin hatta geceden gidin yok pazar günü erkenden kalkılır bit pazarına gidilir gibi yazmışlar çizmişler ben de buna müteakiben sabah 8'de gittim ama bence buna gerek yok sebebini aşağıda anlatacağım. İstediğiniz saatte gidebilirsiniz ama fazla öğlen vaktine kalmamakta fayda var .
Neden Gitmeli ?
Evet gelelim en mühim soruya , bit pazarına giden bir çok insan için bu soru oldukça saçma gitmek için bir sebebe gerek yoktur ama ben yine kendimce bir cevap vermek istiyorum. Malumunuz olduğu üzere 1950 Yıllarından itibaren ( hehehe evet 1950 yılından günümüze gelip anlatcam :P ) ülkemiz de kapitalizmin nimetlerinden faydalanmaya başladı bunun getirilerinden çok götürüleri oldu. Bence en büyük götürüsü insanlara , " kazandığınızdan daha çok harcayın" anlayışının aşılanmasıydı . Bunun sonuçları ise gelişen ekonomilerin arasında kendimizi hala göremiyor oluşumuzda saklıdır. Büyük fotoğrafa bir kenara bırakalım bireysel anlamda , insanlar tüketim toplumun parçası haline geldi. Bir evde her şeyden iki şer üçer tane olmaya başladı ve insanlara televizyonlarda medya da bu durumun gayet normal olduğu söylendi kimse yadırgamadı aldı da aldı aldı ... Hala daha almaya devam ediyor . İnsanlık kendi sonunu da bu şekilde "alacak " farkında değiller.
İşte tam bu noktada bit pazarları devreye giriyor " farkındalık" kısmı insanların oraya gitmesi bence tüketim toplumuna karşı bir duruşudur. O kadar çok gerekli gereksiz eşya var ki anlatılmaz ..
Realist olalım , oradan alacağınız ufacık bir şey ile geri dönüşüme büyük bir katkı sağlamazsınız farkındayım ama en azından bit pazarlarının aslında o kadarda kötü bir şey olmadığını insanlara gösterebilirseniz belki de bu sayede insanlar kazandıkları kadar harcar yetişemediği yerde de bu tarz pazarlardan eksiklerini giderebilir .
Bit pazarının öneminden o kadar bahsettikten sonra bu kısımda biraz kötülemiş gibi olacağım ama bu tamamen beklenti meselesidir siz belki de sevebilirsiniz.
Ben kitap, plak ve polaroid fotoğraf makinası için gitmiştim beklentim bu yöndeydi ama büyük bir hayal kırıklığına uğradım hiç bir yerde plak görmedim. Plak çalar vardı ama plak yoktu bakın istediğim plak demiyorum hiç plak yoktu diyorum yani sabah erken gelinilse de bulamayacağım bir şey . Kitap olarak 5-6 tezgah vardı ama bence içlerinde sadece bir tezgah iyiydi oradaki adam da iyi kitapların sabah erken seçildiğini söyledi , bir yorum yapamayacağım belkki daha erken gelsem bulurdum belki bulamazdım ..
Slr analog fotoğraf makinası çokça mevcuttu hatta şu alttaki gibi bir makinayı 40 liraya verecekti ama yine çalışıp çalışmadığı konusunda güvence alamıyorsun . Benim profesyonel olmayan analog ve dijital makinem olduğu için almadım polaroid bulsaydım çok mutlu olacaktım bulamadım :/
Fiyatlara gelince gerçekten çok uyguna yani şöyle bir hava var " of alın da gidelim kurtulalım şunlardan " modunlalar Adama bu kitap ne kadar dedim 1 lira dedi daha geçen ay Ankarada bir sahaftan 5 lira civarı aldığım bir cep kitabıydı birkaç tanesini aldım bir tane kaldı adam al hadi hepsini dedi sonra bi baktım ki 50 kuruşa kitap almış oldum şaka gibi kitaplarda özellikle pazarlık etmek istemedim çünkü zaten değerlerin çok altında satılıyor ama adam kendi kendisiyle pazarlık yapmış oldu :D
Sonraa bir tane national geographic teleskobu gördüm evet bildiğiniz şu aşağıdakine benzer bir teleskoptu , uzay bilimine meraklı olduğumu twitter 'dan takip edenleriniz bilir . Adam 25 lira dedi şaka gibi çalışmasa bile onun varlığı odamda beni mutlu ederdi aslında ama bir şeyleri aştığımı düşünüyorum. O aştığım şeylerden sonrasında da ne kadar az eşya o kadar çok mutluluk olduğunu gördüm. Çalışsa kesin alırdım ama çalışıp çalışmadığını bilmediğim ekipmanlarrn hepsinin olmadığını görünce almaktan vazgeçtim .
Çokça telefon , araba teybi , bilgisayar donanımlarına ait parçalar ,hoparlör , küçük ev aleti vardı ama hangisinin çalıştığını bilemiyorsunuz isterseniz 1 lira karşılığında çalışıp çalışmadığını kontrol edebilirsiniz. Böyle bir imkanda sunmuşlar yani ..Ama illaki pazarlık yapın hatta mümkünse önce fiyatı siz söyleyin
Kahve makinası görmüştüm oldukça temizdi (temiz bit pazarcı dilinde :P az kullanılmış anlamına gelmektedir. Yoksa kendisi elbette pis, tozlu hatta çamurluydu belki de kahve artığı neden olmasın ) ama oraya gitmeden önce giyim ve mutfak teçhizatı almayacağıma karar vermiştim tabiki sebebi sağlıkla alakalı . Bir çok yukarda bahsettiğim gereklilik için gelen genç kısım kıyafetlere yumulmuştu . Retro deyip ikinci el dükkanlarından birinci el fiyatından daha fazla ödeyenlere göre yaptıkları takdir edilesi aslında ama benim çok kabul edemediğim bir şey düşünün ki arkadaşlarım bana geldiklerinde bir kaç saat giydikleri kıyafeti hemen yıkayan birisiyim .Ama dileyen varsa çokça kıyafet ve ayakkabı olduğunu söyleyebilirim .
Genelde hemcinslerim Tek başına tuvalete bile gitmezler hatta ben dahil bir çok kişi bunu alay konusu yapar. Sebebini bilmiyorum neden öyleler ama benim o tür bir kısıtlamam yok sonuçta onlarla birlikte ölmeyeceğim . Gidebildiğim kadar gezebildiğim kadar görüp tecrübe edebildiğim kadar yaşayacağım . Ve buna kimsenin engel olmasını istemem eğer çevrenizde size eşlik edecek meraksızlar varsa onları takmayın çünkü gayette tek başına gidebileceğiniz bir yer diğer pazarladan tek farkı biraz daha erkek kişi sayısının fazla olması ama zaten tezgahlara o kadar çok dalıyorsunuz ki sağınızda solunuzda kim varmış unutuyorsunuz hem orası da bir pazar yahu insan pazara gitmekten korkar mı hiç :)
Kafama takılanlar ..
Bit pazarlarında her şey ikinci el evet ama kimileri gönüllü ikinci el kimileri zorunlu ikinci el yani çalıntı mallar olabilir . Bu kısım biraz canımı sıkıyor aslında düşünsenize çalınan bisikletinizi orada görmeniz hiç hoş olmazdı (evet bisiklet bile var )
Benden bu kadar gidip gezip görmesi size kalmış her şehirde olması gerekli olduğunu düşünüyorum büyük şehirlerde genelde var gerçi biraz araştırın küçük ya da büyük bir bit pazarı mutlaka vardır çünkü herkes geçmişinden kurtulmak ister .Herkes başkalarının geçmişini merak eder..
Kızıl MariPoSa zaman: 31.1.16 10 yorum:
Etiketler: Bit Pazarı, halkapınar bit pazarı, izmir, pazar eğlencesi
Roooooom ! Böyle uzatınca da rom der gibi oluyor biliyorsunuz rom çok sert orta amerika içkisidir . Kendisini doğrudan deneme şansım olmadı ama floransa da romlu dondurma yemiştim o bile yetmişti etkisini hissedebilmek için ehehe :) buradan nasıl oscar'a aday olan room filmine bağlayacak diyen için size net olarak diyebilirim ki Room filmini izlerken rom içmeniz şart .Ancak o şekilde bitirebilirsiniz o filmi yoksa çekilmez siz de benim gibi roooooom diye uzattıkça uzatırsınız.
Neden rom içmek şart ? değil asıl soru room filmiyle Brie Larson en iyi kadın dalında altın küre ödülünü nasıl aldı olmalı.
Mutsuzken Brie Larson Mutluyken Brie Larson
Arasında fark görebilen var mı ? Bütün bir film boyunca aynı ifadeyi izliyoruz . İzleyenleriniz varsa aranızda ne demek istediğimi anlayacaktır çıkarın o kadını filmden herhangi biriniz bile oynayabilir film boyunca sıkışmış gibi bir suratla oynayarak altın küreyi aldığı yetmiyormuş gibi bir de oscar'a aday oldu artık ben anlamıyorum neye göre ödül veriliyor . Üstelik bir de bir röportajında Larson bu filmde daha iyi oynabilmek için 1 ay boyunca evde kapalı kaldığını o hissin ne demek olduğunu anlamaya çalıştığını söylemiş.Allah 'tan anlamış anlamasa herhalde İlkokul 2. sınıf müsameresi oyunu izleyecektik . Yani demem o ki O filme illa ki bir ödül verilecekse jack yani Jacob Tremblay verilmeliydi . Çocuk haliyle kesinlikle Larson 'dan daha iyi oynamış.
Şu ifadeye bakın ! Dünya ile ilk defa tanışan bir çocuğun bakışı bunun dışında ne olabilirdi ki ..
Film bitince acaba dedim başka bir room film mi izledim ya da birinci kısmını mı izledim ikinci kısmı mı var . Zira Amerikan Film Enstitüsü Ödüllerinde yılın en iyi 10 filmi arasına seçilmesi , Toronto Film festivalinde halkın seçimi arasına girmesi , altın küreyi kazanması.. İnsan İster istemez bu film mi kazandı bütün bunları diye düşünüyor çünkü senaryo boşluklarla dolu . Kısaca olay örgüsünü söyleyeyim bir genç kızı bir adam kaçırıp 7 sene boyunca bir odaya hapsediyor . Kadının bir de tecavüz sonucu o adamdan çocuğu oluyor 7 sene Boyunca ufacık bir odada birlikte yaşıyorlar Ama filmde o 7 senenin nasıl geçtiğine dair hiçbir görüntü yok ufak bir anı flashback bile yok seyirci ister istemez şu nasıl bu nasıl oldu diye soruyo en basit soru izlemek isteyenler veya izleyenler dikkat etsin , odanın hiçbir yerde pencere yok bir yer hariç o da tavanda bir pencere var en azından onu kırmaya falan çalışsaydı ya da ne bileyim kapı şifreli çelik kapıydı ama neticede bir kulubeydi kulubeden bir delik açmaya falan çalışsaydı izleyici bir deseydi ki vay be kadın ne mücadele etti ödülü hak ediyor ama yok 7 sene boyunca ne adamı öldürmeye çalıştığını görüyoruz ne de dışarı çıkmaya çalışmalarını fazla spoiler vermek istemiyorum o yüzden ayrıntıya inmek istemiyorum. (Mesela kötü adama ne oldu bilmiyoruz . Belki de room 2 'yi çıkarır yönetmen kim bilir )
Olumlu olarak yapabileceğim tek yorum , Jack 'in tüm dünyanın o odadan ibaret olduğunu sanması ve annesinin buna inanması için jack'e hikayeler anlatması kısmıydı, mümkün olduğu kadar o odanın içindeki yaşamlarını doğal hale getirmeye çalışması sonrasında oğluyla arasındaki o kuvvetli bağ filmin etkileyici yanlarından biriydi.
Meşhur Odamızda şu aşağıdaki görseldeki oluyor
En son sahnede , odaya geri dönüp " çok küçükmüş" demesi bence bütün bir filmi izleme sebebi olabilecek tek şeydir. İnsanlar bulundukları konumda mutlu iseler hayatlarını genişletmeye farklı dünyalar aramaya çalışmazlar .Mutlu değillerse bile eğer ki mevcut durumu kabullenmişse yine aynı şekilde farklı dünya arayışlarına girmezler insanın yapısında var . Bazen ben de düşünmüyor değilim bize dünya büyük geliyor ama belki de bizden büyük başka bir şey için aslında çok küçük bir toz tanesiyiz..
Yönetmenliğini Lenny Abrahamson üstlenmiş daha önce ne adını duymuşluğum var ne de filmini izlemişliğim zaten filmografisine baktığımda çokta film çekmemiş senarist olarak Emma Donoghue adında bir kadının kitabından uyarlama yine onun da adını hiç duymamıştık nereden nasıl hangi vesileyle Oscar 'a adaylığa kadar yükseldi bilmiyorum Oscar da şansı olduğunu düşünmüyorum. Olmasın mümkünse..
Fragmanını merak edenler için ;
Kızıl MariPoSa zaman: 29.1.16 7 yorum:
Yine daha önce hiç bahsetmediğim bir konuyla birlikteyiz :) Bu yazımda sizlere biraz moda'dan bahsetmek istiyorum hayır İstanbul'daki moda değil bildiğin hani şu çoğu kızın ayılıp bayıldığı hayatlarının merkezi haline getirdiği modadan.
Özellikle de bizim gibi 90 çocuğuysanız pop kültürünün verdiği gereksiz hatta olmayan moda anlayışıyla büyümüşseniz şuanki 60'lı ve 80'li yılların modasına geri dönüşün başladığı çoğu günümüz ergenleri için yaratılan kıyafetleri gördükçe sizin giymeniz gereken o sıkıcı kıyafetlerin içinde iç çekmemeniz imkansız .Öyle ki bu hal ve şartlarda klasik giyinmem gereken durumlarda kendimi bir anda retro modasında buluyorum sonra bir bakmışım o klasıklikten sıkılan ben bir anda hippi vari olmuşum vari diyorum biz ergenken kafana bir şey bağladığında amiyane tabirle kezban oluyordun ama şimdi modayı takip ediyor oluyorsun
Yani diyeceğim moda bu sana şunu giy der giyersin sonraki sene olmadı şunu giy der siz siz olun moda şuymuş bunu bununla kombinleyeyim demeyin ne giymek istiyorsanız sizin gözünüze ne hoş geliyorsa onu giyin içinizdeki sesi dinleyin bir süre sonra sizin de size özel bir tarzınız olacak açıkçası bir şeyleri kalıba sokmayı sevmiyorum şu şöyledir bu böyledir diyebilmek ön yargıların hakim olduğu dünyamıza fazla ağır geliyor o yüzden benim tarzım şudur diyemem ama bu kendime özgü tarzım olmadığı anlamına da gelmez genelde grunge 'a yakın giyiniyorum .Genelde diyorum çünkü giyinmeyi mataf sanan bir kesim sizi sadece giydiklerinizle yargılayan o boş kısım malesef ki hayatımızın içindeler ve onların baskısı sonucu gündelik yaşamda iş yaşamında uyulması gereken kurallardan birini de kıyafetler oluşturuyor.
(Grunge müzik tarzı değil mi modası da mı oluyormuş diyenler için örnek )
Herkes her yerde istediğini giyemez zaten kendinize has tarzınızı da belli bir kalıbın içinde olursanız oluşturamazsınız misal grunge tarzım vazgeçilmezi yırtık kotlar ne saçmalıktır . Ne diye moda olmuş kim moda yapmış arkadaş herkeste bir diz gösterme çabası .
Geçen gün metrodayım üç dört tane kız geldi ellerinde poşetler var belli ki alışveriş yapmışlar içlerinden biri "ayy çok yoruldum" deyip hızlıca yanımdaki banka oturmak için geldi tam oturacaktı arkadaşlarının yanına geri gitti arkadaşları noldu otursaydın ya dedi , Kızın cevabı ne dese beğenirsiniz " oturunca (diz kısımları yırtık pantolon) dizlerim açılıyor , üşüyorum ayakta durayım " ölür müsünüz öldürür müsünüz . Giyinmenin birinci temel amacını unutup sırf moda diye göbeğini açanlar dizlerini açanlar ... güzel ama her şey dozunda ve yerinde güzel olmalı.
Kıyafette ne kadar bu senelerin modası imrenilesiyse ayakkabılarda o derece berbat ,Alışverişten nefret ederim hele ki bu ayakkabı alışverişiyse kaçabildiğim kadar kaçmaya çalışırım özellikle de bu iki senedir iyice berbatlaşmaya başladı . Şuna bir bakın
Sizce bu ayakkabı baylar için mi bayanlar için mi ?
Başımdan geçen küçük bir anıyla cevap vereyim bu soruya , Bir mağazaya girdim Bayan reyonunda hem kıyafetler hem ayakkabılar var sırayla baktım kıyafetlere sonra ayakkabılara geldi ama o da ne ayakkabı reyonu karışmış bayanlar kısmına da erkek ayakkabıları koymuşlar dedim kendi kendime sonra iki tane hemcinsim geldi yanıma biri yanındakine " şu ayakkabıdan aldım işte sen de baksana bir " dedi .Yok artık dedim tamam moda ama bu kadarı da fazla . Bir sene erkek ayakkabı üretimi fazla oldu ve kadınların kısımına yollamışlar gibi hepsi şu bildiğiniz şu yukardaki ayakkabılar gibiydi. Kaçarak uzaklaştım o mağazadan . Rahatlık isteyen buyursun converse buyursun spor ayakkabı giysin bu ne böyle bildiğin rugan erkek ayakkabısı ..
Ne çok konuştum ya meğer ne dertliymişim moda konusunda genelde alışveriş manyağı olunca arkadaşlarım pek dertlenemiyorum yanlarında o yüzden olsa gerek bu serzenişlerimin çokluğu.
Kızıl MariPoSa zaman: 26.1.16 8 yorum:
Bugün yakın arkadaşlarımdan biri yok böyle bir evlenme teklifi diye mesaj attı , tabi ilk başta anlayamadım neyi kast ettiğini sonrasında Poyraz Karayel adında bir dizi olduğunu ve baş karakter Poyraz'ın mükemmel bir evlilik teklifi yaptığını izlemem gerektiğini söyleyince merak ettim izledim Malumunuz pek dizi izleyen biri değilim daha önce hiç Poyraz Karayel ' i izlememiştim hatta adını bile Altın kelebek ödüllerinde ağlayarak ödülünü alan bir ufaklık vardı medya da baya haber olmuştu " bu ödülü tüm erkek çocuklarına bi de kız çocuklarına armağan ediyorum " demişti bilmiş bilmiş orada duymuştum .
Neyse son sahneyi açtım izledim o nasıl bir sahnedir anlatamam izlemeniz lazım .. Tam da bugün düşündüğüm şeyleri öylesine güzel anlatmış ki ,evlilik teklifi falan değil " mutluluk" asıl olan. ne evlilik teklifi ne de sahnenin en sonundaki olaylar asıl sahnenin en başındaki tiratlar mükemmelleştirmiş.
Özellikle benim gibi derin derin felsefik düşüncelere dalıp, insanın en saf en gerçek duygusu olan "mutluluk" üzerine uzun uzadıya kendinizle monoloğa giriyorsanız bu sahneyi izleyin. Diziyi izleyin diyemem zira ben de devam edeceğimi sanmıyorum ama böylesine güzel senaryoların yazılması beni çok mutlu etti.
(13. Dakikadan itibaren izleyin , videonun illaki ilerleyen günlerde kesilmiş hali sosyal medya paylaşılır ama ben sabredemedim izleyiniz efendim . İlker Kaleli'nin oyunculuğu da çok iyiymiş :)
İzleyemeyecek olanlar için ekşiden bulduğum yazılı versiyonunu da ekliyorum buraya :)
"mutluluk nedir" diye sorulunca...
masallarda hikayenin sonun denk düşen mutluluk, gerçek hayatta baş tarafta tercih edildiğinden;
gerçek insanların başına, gerçek acılar geldiğinden;
ayrıca mutlu insanların çok sıkıcı insanlar olmasından dolayı, mutluluk gerçek hayatta tercih edilmez,
ayrıca, yalnızca gerçek hayatta değil, romanlarda, dizilerde, filmlerde de mutlu insanları hiç kimse sevmez...
evinde oturan mutsuz insanları mutlu eden tek şey, kendilerinden daha mutsuz olan insanların hikayeleri olduğundan;
ayrıca yazarlarımız, genellikle, mutsuz insanların hikayelerini anlattığından parayı bu yolla kırarak mutlu olurlar...
ayşegül: niye canım? herkes mutsuz olacak diye bi kaide mi var?
poyraz: var efendim var!!!
bir kere ben, nasıl mutlu olunur bilmiyorum yaa...
bence mutluluk yasaklanmalı!
"bakanlar kurulu'nun çıkardığı kanun hükmünde kararname dün gece resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren "mutluluğa muhalefet kanunu", bütün yurttaki mutsuzlar tarafından sevinçle karşılandı!"
diye bir gazete haberi okusak fena mı olur ya? fena mı olur yaaa?
albayım: hoppalaaa! böyle şey olur mu poyraz evladım?
poyraz: olur efendim, olur! bal gibi olur...
bak ben sana mutlu olunca ne olacağını söyliyim...
her şey yolunda; sıkılırsın bir kere...
düşünsene bak evdesin, mutlusun, üç aylığı almışsın;
karın , çoluğun, çocuğun, hepsi yanında;
borcun yok, harcın yok, aşk acısı çekmiyosun...
eee öl artık, di miii!!!
yaa haksız mıyım ben yaa?
ayşegül: haksızsın! biz mutluluğu hak ediyoruz bi kere!
poyraz: edemezsiniz efendim, edemezsiniz!!!
mutlu insanlar, ölmeye mahkumdur, çünkü hikayeleri biter!
bana bakın eyyy mahalle halkı!!!
içinizdeki mutluları tek tek tutuklamak, benim boynumun borcudur bee!!!
biz burda acı çekerken, sizin mutlu olmaya ne hakkınız var lan!!!
komşuluk bitmiş be albayım, komşuluk bitmiş!!!
size mutlu olunca ne olacağını söyliyim...
mutluluktan depresyona gireceksiniz, sonra yine mutsuz olacaksınız!
sokaklar, camlardan kendilerini aşağı atmış gencecik bedenlerle dolup taşıcak!
morglar daha fazla ceset almıycak!
evlatlarını kaybetmiş ana babaların feryatları, arş-ü alayı titretecek!
peşinden koşup durduğunuz şu mutluluk dene hülyaya kapılıp sonunda kendiniz öldüreceksiniz!!!
eyyy zavallı insan oğlu!!!
mutluluk diye bir şey yok! kendimden biliyorum, öyle bişey yok...
işte burada, her şeyi ispat etmek üzere balkona çıkmış bulunup size mutluluk diye bir şey olmadığını ispat ediyorum...
Kızıl MariPoSa zaman: 21.1.16 4 yorum:
....Seyirciyim çok uzun süredir değil başkalarının hayatında rol almayı kendi hayatımın figüranı bile olamıyorum....
Kendi hayatınızın baş rolünü siz oynamazsanız yanarsınız . Bunu diyen insan da baş rolde değil ama demeyin. Benimkisi bir mola verdi biraz uzun bir mola sonrasında ikinci perde başlayacak.Sizin de böyle molalarınız olabilir ama tekrar başladığınızda mümkün olduğu kadar tek başrol olsun.Gerekirse yardımcı oyuncular seçersiniz.
Figüran ne kadar çok olursa o kadar iyi olur zengin gözükür diyemeyeceğim bol yetenekten bir haber figüranlar yorar Siz, sizin ona biçilen rolü kolayca anlayıp uygulamaya koyabilecek figüranlar seçin. Evet figüran seçin. Sevdiğiniz insanları figüran seçin. Seçtiğiniz insanları sevmeyin bu ikisi arasındaki ayrımın farkına varın .Bunu nasıl yapalım ki güç sahibi belirler oyuncuları demeyin. Baş rol oyuncularını oyunda tutmak için bir çok senarist , baş rol oyuncunun kendisinin doldurması için boşluklar bırakacaktır. Senaryodaki boşlukları bulun ve figüranlarınızı seçin.Unutmayın Seçtiğiniz oyuncular figürandan öteye gitmesin Zira bu dünyaya yalnız gelen insanoğlunun kendi hayatında, kendisinden başka baş rol verebilecek ne zamanı ne gücü kuvveti vardır dahası başka baş roller olduğu sürece hayat filminizde çift başlılık ortaya çıkar film ilerlemez mehter takımı gibi bir ileri iki geri gidersiniz . Geçmişe takılır kalır gelecek sizin için ulaşılamaz bir hayal olur.
Arada ödüller verin kendinize ,Ödül vermek için filmin bitmesini beklemeyin filminiz bitmez.Hatta hiçbir şeyi beklemeyin. Filmin ne zaman biteceği senaristlere kalmış çünkü . sahneler arasında ödüller verin "and the Oscar goes to " denilsin kendi Oscar'ınıza kendinize verin. Oscar'ı kendinize vermek için "bir ayı ile mücadele etme"sahnesini beklemeyin. Beklemek insanı yorar sizi yorar seyirciyi sıkar senaristleri boğar. Ödülsüz asla.
Senaristi de siz olun demek isterdim ama biliyorum ki kendi hayat filminde insanoğlu sadece senarist olduğunu "zannetmekle" yetiniyor.Siz ne kadar baş rol benim o rolü oynamayacağım deseniz de güç sahibi senaristlere size kısık bir bakış atıp yazdım oynayacaksın yok istemem dersen hemen silahlı bir sahne yazabilirim dercesine filmi durduruyorlar daha doğrusu siz filminizin durduğunu sanıyorsunuz. Ne zaman bir şeyler istediğiniz gibi gelişmesin hayatınızı o nokta çözülemeyen bir havuz problemi haline getirip her şeyden uzaklaşmak istiyorsunuz uzaklaşıyorsunuz da ee düşünsenize başrol uzaklaşırsa kim oynar filmde , film duruyor. Filmin durduğunu fark edince geri dönüyorsunuz ama o da ne size sunulan senaryo hala aynı el mahkum oynayıp bir sonraki sahneye geçiyorsunuz. Bu böyle, ne zaman güç sahibi senaristler yeter sıkıldım yeni ışıklara ihtiyacım var derse o zamana kadar sürüyor. O yüzden ne kadar uzun oynamak istiyorsanız; oynarken o kadar çok zevk alın filmden .Hayatınızın filminde. Baş rolü olduğunuz tek filmden .Baş rolün Tek olduğu filmden. Sizden.
(Klip sizce de çok hoş değil mi ..)
Kızıl MariPoSa zaman: 16.1.16 6 yorum:
-Ucu bucağı gözükmeyen yeşil tarlalar , tam ortasından geçen berrak nehir sonrası sessizlik.. Hiçbir hedef gaye amaç üzüntü özlem hasret kin olmadan sade bir yaşam. Bütün bu yaşanılanlardan sonra istediğim tek yaşam bu . Dedim
-Daha yolun başındasın . Dedi
-Yolun başında ama benim için yeterli . Dedim
-Sen insansın hiçbir zaman "yeterli" olmaz. Dedi
-Daha çok yorulacaksın . Dedi
(Her şeye bir cevabı vardı , belki de yoktu doğru cevapları bilmediğinde insan ona sunulan cevapları doğru kabul eder.Doğru cevapları bilmiyordum yalnızca sormaktı işim Bir de bildiğim bir soru sordum)
-Öyle gerekiyordu .Dedi
-Ölümün gerekliliği mi olur. Dedim
-Hayır , yaşamın gerekliliği olur.Dedi
-Kimse kimseye siz yaşamayın demiyor ki .Dedim
-Evet demiyor, susturuyor , baskı uyguluyor, şiddet uyguluyor ama asla yaşamayın demiyor.Dedi
-Şiddete şiddet mi .Dedim
-Ateşin içinde yalnız ateş yok olmaz.Dedi
-Ateş olursan onlardan farkın kalmaz.Dedim
- Su olursam ateş sönmez .dedi
-Toprak ol ört her şeyi .Dedim
- Kapatmak yok etmek değildir . dedi
-Yok etmenin kötü olduğunu yolun başındaki biri olarak bile biliyorum.Dedim
- Yok etmenin kötü bir şey olduğunu yalnız yolun başındakiler düşünür .Dedi
( Anlamıyordum , o da beni anlamıyordu .)
*yukarıdaki yazı empatizm örneği olup , gerçekle uzaktan yakından ilgisi vardır.
Kızıl MariPoSa zaman: 12.1.16 6 yorum:
İnsanların ona bakıp bakmadığını kontrol etti önce onu öylece görmelerini istemezdi ama kimse onun farkında değildi herkes yağmurunda hızlanmasıyla bir yerlere yetişmeye çalışıyordu bir kişi hariç o da diğerleri kadar kimseyi umarsamaz görünüyordu ama diğerlerinden farkı o muhteşem özgüveniydi. Giydiği simsiyah pardösüsü ,olabildiğince uzun boyu pürüzsüz teniyle elindeki sigarası insanda sigaraya başlama hissi uyandırıyordu . Halbuki Yağmurlu havada güneş gözlüğü takacak kadar aptaldı ama ona rağmen her şeyi boşveren özgüveni diğerlerinden farklı kılıyordu. Ona bakınca bütün mutsuzluğunu unutmuştu sanki aylardır üzerinde çalıştığı romanın dördüncü yayınevinden de red alan o değilmiş gibiydi .
Yavaşça doğrultu zorlukla kendini attığı banktan kendini kaldırıp onu izlemeye başladı .Biliyordu mükemmel bir iz sürücüydü babasından geçmişti ona bu özellik aslında karşı cins için kullanacağını düşünmüştü hep ama madem bir erkek dikkatini çekmişti onu da takip edebilirdi ondaki bu özgüvenin sebebini çözmeliydi .
Dünya 'nın en güzel kızıyla mı birlikteydi .58. günlerini kutlamak için buluşmaya mı gidiyordu ?
Yoksa mükemmel bir işi mi vardı ?
Belki sadece sevdiği bir yemeği yemişti
Ne pahasına olursa çözmesi gereken bir gizdi artık bu yalnız kendisinin bildiği ..
Boyunun uzun olması bay özgüvene ayrı bir hız kazandırıyordu onu takip etmek kolay değildi üstüne yolda biriken yağmur suları tek takımını mahvediyordu . Bir anda durdu saate bakma ihtiyacı hissetti 2 'ye geliyordu ve daha hiçbir şey yememişti . Yok yere bu adamı takip etmeye devam mı etmeliydi yoksa en uygun gördüğü yerde karnını mı doyurmalıydı bir an önce karar vermeliydi bay özgüven aradaki mesafeyi arttıyordu. Başkası olsa çoktan bırakırdı ama o başkası değildi "birazcık" farklıydı açlığına rağmen takibe devam etti. Bir yol ayrımına geldiler tam o sıra telefonuyla konuşmaya başladı acaba kiminle konuşmuştu önemli değildi telefonla konuşurken bile o özgüveninden bir şey eksilmemişti yolun sağından ilerledi o da yönelmişti onu takip etmeyi kafasına koymuştu ama bir anda ayağına takılan taş ile tökezledi sokağın sağ tarafına geçmeden bir anda bay mükemmelin boynundaki çapraz askılı çantayı fark etti bunu niye daha önce farketmemişti ki , bir anda her şey eski halini aldı o çanta onun totemi oldu hayal dünyasından gerçek dünyaya döndürdü .
Öyle ki bütün mükemmeliğini bozdu . Güneş gibi etrafı aydınlatan o değildi sanki kara bulutlar yağmur insanların yüzlerindeki o mutsuzluk geri gelmişti.
Bundan kaçamazdı .Yolun sol tarafına geçti ve beşinci yayın evine romanını göstermek için kendine yeni bir yol çizdi.
(stratovarius - eyes of the world)
Kızıl MariPoSa zaman: 8.1.16 2 yorum:
2016'nın pazartesi hissiyatlı pazarı sanki diğer tüm pazartesilerden öç alırcasına pazar'lığına sürdürmekteyken ben 2016'dan ne kadar çok şey beklediğimi düşünüyorum :) Özellikle de yeni şeyler ..Hayır eskileri beğenmediğim sevmediğim için değil aksine eskiler daha çok ilgimi çeker kolay kolay da eskiyi yenisiyle değiştirmem ama bu sene farklı bu istediğim yeni şeylerin yeni olma nedenleri aslında olmadıkları için :D ( ben ve yalnız benim anladığım çok sevgili karmaşam ) .
Neyse yeni olan her şeyin eskisi olacak diye bir kaide yok .Netice de bol yenilikli güzel bir yıl olması dileklerimle deyip yol almaya devam ediyorum ..
Yılbaşım geçen üç gün bana "gelen gideni aratır" sözünü hatırlatsa da 2016'dan u-mutlu olmaya devam edeceğim .
E hadi bakalım sunday morning 'li şarkılarınız bol olsun ..
(the velvet underground - sunday morning)
Kızıl MariPoSa zaman: 3.1.16 5 yorum: