Kimilerine Göre Mutluluk › Makaleler
Başkalarının mutluğu için mutluluk üretmek.. Şu gelinen ortamda mutluluk üretmek başlı başına bir sorun olmuşken bide başkaları için bunu yapabilmek bambaşka bir şeydir. Ondan yüz milyar en milyon kez üstündür.
Yani böyle başkalarının mutluluğundan daha bi çok mutluluk duyan insan egolarından kurtulmuş, artık ben değil; biz demeyi öğrenmiş insandır. Benlik kavramından tamamen kurtulmuştur. (Tabi buradaki başkalarıyla kasıt kimdir ? Onu da herkes istediği gibi anlasın artık.. ) Hani biraz mutlu olsun yüzü gülsün diye yapılanlardan daha anlamlı bişey yoktur heralde.
Yani öyle anlar gelir ki umutsuzluk, mutsuzluk,sıkıntılar hep üst üste gelir bunalmış bir durumdayken çekip çıkartır seni.. Sen gülersin, o mutlu olur. O mutlu olur bu seferde sen gülersin. Sonuçta iki kişilik bir mutluluk çıkar ortaya. Biraz düşününce o karşındaki insan, tek başına iki kişilik bir mutluluk sunmuştur ya size, en güzel hediyeyi vermiştir ya hani onu da ellerinize vermemiştir kalbinizim içine koymuştur işte.
Var mıdır daha güzel bi mutluluk, çevreni mutlu etmekten başka ? Onlar mutlu oldukça, mutluluklarını sizle paylaştıkça mutlu olursunuz; inan ki olursunuz çünkü yoktur başka açıklaması…
İşin en kötü ve en acı veren tarafı vardır bide. Böyle kendi mutsuzluğuna rağmen ya da kendi mutsuzluğunu göze alarak birisini mutlu etmek için önce çaba sarf edip, çırpınıp hatta ve hatta yırtınıp sonra mutlu edeceğim diye üzersiniz ya. İşte o anda elinizden hiçbir şey gelmez galagalırsınız ortada. En sonunda kimse ortada değildir, sizin iyi niyetli davrandığını anlayacak.. Yada işte kimse artık bu sefer mutlu olma sırasının sizde olduğunu söylemez kimselere.. Kendi söküğünü dikemeyen terzi olur çıkarsınız bir anda..
Tabi bu söylediklerim sadece ama sadece mutluluğun gücünü bilen ve bundan güç alanlar için geçerlidir. Diğer insanlardan ayıran tek özellikse işte içinde sağlıklı dozda bencillik vardır. Olması gereken kadardır..
« Tak Palyaço Maskeni
Neden Ben ? »