Mahşer Gününde Burçlar!
Önce kulak memenizi usulca aşağı yönde çekip, ortaya sesli bir öpücük savurun, bulduğunuz ilk tahta türü eşyaya, kapı çalar gibi üç kez tıklayın! Yeni uyandıysanız yüzünüzü bir yıkayın maazallah şeytan tükürmüştür falan nemize lazım! Yaptıysanız evlerden ırak mahşer hakkında konuşmaya başlayabiliriz! Malumunuz felaket senaryosu gerçek olsa burçlar ne yapardı?
Koç’un içindeki baş komutan çıkar ortaya, yanlış adama çattınız dostum! Yer yarılmış, gök ayaklara serilmiş, denizler taşmış, insanlar hortumun girdabına kapılmış; olsun Koç çıkar yol bulur, onu takip edenler elbet kurtulur! Yani; nereden baktığınıza bağlı, ölüm de bir kurtuluş sonuçta! Mahşer gününün en cesuru ödülümüz Koç’a!
Boğa suru en son duyan, evi yerle bir olup, kulaklarını balıklar kemirip, korkulu kalabalıklar tepesinde tepinene dek mahşer gününün geldiğini anlamaz! Biri kolundan çekiştirir, biri bacağından ama ne fayda Boğa kalkmaz yerinden! Madem bir ömrü zevk-ü sefada huzur içinde geçirmiştir, öyle devam eder; son dakikalarında da istifini bozmaz! Yumar gözlerini, son lokmalarını afiyetle yerken, kaçınılmaz sonu bekler!
İkizler’in şaşkınlığı diz boyunu geçmiş, duyguları birbirine girmiş, heyecanı tavan yapmış, kendi çoktan sele kapılıp, sürüklenmeye koyulmuştur! Çabucak toparlanır, şahidi olduğu bu anı yedi düvele duyurmak ister, telefonuna davranır, canlı yayını başlatır! Mahşer günü internet mi çeker canım, bulduğu ilk wifi bağlantısında paylaşmak üzere her şeyi kayıt altına alır! İkizler ne yaşlanır ne ölür; bu haber basına bir şekilde ulaşır!
Yengeç ailesinden bolca dinlediği felaket senaryosunun tam göbeğinde bulur kendini! Olası güvensiz ortamlara karşı yaptırdığı dolapvari sığınağına tepişmek üzere, çoluk çocuk, cümbür cemaat tüm sülale toplanır, tüm aile sığınakta eksiksiz yerini alır! Tabi Fırtına tepesini uçurur, sel altından geçer, Yengeç’in ne yuvası kalır geriye ne panjuru! Neyse ki dedesinin köstekli saati elinde, sevdiceği yanında, annesi dizinin dibinde Yengeç’e mahşer vız gelir tırıs gider!
Pardon da mahşer neymiş! Aslan bitti demeden bitmez! Yerinden kalkıp, kıyamete pabuç bırakacak, tahtını kaptıracak göz var mı hiç onda! Ya dış mihrakların oyunuysa ya gerekten mahşer değil de tatbikatsa ya kandırılıyorsa ya tüm olup biten gerçekse ve Aslan’ın elinden bir şey gelmiyorsa! Tüm bunları düşünüp kendini olduğu yere zincirler, başı dik, yüzü ak, kaptanı olduğu geminin batışını çaresizce izlerken, hırçın bir dalganın kendisini alıp götürmesini bekler!
Başak işinde gücünde göründü, meşgulüm dedi sohbetinize katılıp eğlencesi bol gecelerinizde savrulmadı diye bu anı düşünmedi, plan yapmadı mı sandınız! Çok yanıldınız! Çalışma masasının altındaki küçük çekmecesinden acil eylem planını çıkarır, ilk hamlesiyle kaçış taktiklerini tek tek anlatmaya başlar ki…; ah be! Beş dakikası daha olsaydı bu iş tamamdı! Ortalık dümdüz olduğuna, görünürde kimsecikler kalmadığına göre, masalımız burada bitti!
Yüreği pır pır Terazi heyecanla akşama çıkacağı aşk dolu randevusuna hazırlanırken gelir mahşer vakti! Saatini ayarlamış, hafif makyajını yapmış, en sevdiği şeftali rujunu sürmüş, davete yaraşır şıklıkta elbisesini giymiş, en sevdiği ayakkabılarını raftan indirmiş, en kıymetli parfümünü boynuna birkaç fıs sıkmıştır! Çantasını alıp keyifle yola koyulacakken, yer kayar ayağının altından, kapı kayıp gider parmak uçlarından! “Ama bu haksızlık!” der Terazi; akşama harika bir buluşmam vardı!
Akrep karanlığında kâinatın sırrını çözecek tılsımlı bilgiyi ararken rastlar mahşer gününe! Yüzünde açan güller tüm kılcallarını saran ani heyecanla canlanır! Akrep hayatında hiç bu denli mutlu olmamış, dünya yolculuğunun sonuna geleceğine hiç inanmamış ama bir tek bugünün hayaliyle yaşamıştır! “Nihayet harika bir son ve yeni bir başlangıç!” diye geçirir içinden! Ve sonunda muradıma erdim gülüşüyle felaketin fırtınasına bırakır kendini, huzurla!
Yay için mutsuz son da yoktur kötü hikâye de! Onun için her yeni bilgi öğrenilmeye, her yabancı öykü yaşanmaya değer! Hevesle atıldığı hiçbir yolculuktan, başına ne gelirse gelsin, hüsranla dönmemiş, tanıştığı bu yeni yaşantıya kara sürmemiştir! İster kıyamet kopsun ister mahşer günü gelip çatsın, her ne çıkarsa bahtına hepsi tam da olması gerektiği gibidir! “Dert değil, başka bir yere gideriz!” der, maceranın akışa bırakır bedenini!
Oğlak aksayan planlara, tıkırında gitmeyen işlere, sürprizlere alerjilidir! Yaşamını terfi almak ve sonra yenisini almak ve terfi almak üzerine kurgular! İşinde adım adım ilerlemek, çalıştığı sürece takdirlerin tümünü toplayıp, hep daha yükseklere göz koymak huyudur! Çalışıp didinip terfiinin ucuna geldiği, yükselişine ramak kalan o günü mü bulur Mahşer, bulur işte! Oğlak’ın aklını kurcalayan tek bir soru, “Ama nasıl olur, dünyada kimse kalmazsa işlerin tümü aksar! Peki yerimize kim gelecek?”
Kova şimdiye dek bilinmesi gereken her şeyi hatmetmiş, yaşadığı hayatın çalışma prensibini çözmüş, gözünü gelecekte olacak yeniliklere dikmiştir! Var olan bilgilerini birleştirip gelecekte kullanımı şart olacak aletleri bugünden tasarlar, hayatını zaman makinesi icadını sonlandırmaya adar! Tam da yolculuğa ramak kalmışken, kıyamet de kopacak günü bulur! Ama Kova söylemişti, mahşer yeri olacak buralar, kimse kimseyi tanımayacak demişti, dinlemediniz, bak ne oldu şimdi?
Balık; dünyanın tel örgülerle çevrili, maddelerle yığılı, kurallarla dolu hayatından çoktan bezmiş, insanlığın öğrenilmiş çaresizliğine çare bulamadığı için üzgün olsa da düşler kaçamağına bolca vakit yaratmış, kendi galaksisinde sayılı gününü atlatmanın yollarını aramıştır! Kıyamet günü gelip çattığında Balık ait olduğu göksel yaşantısına kavuşma sevinciyle dolar! “Kim demiş son diye, bugün günlerden en güzel başlangıç” der, yeni hayatına kucak açar!
Banu Eminova Ekim 18, 2017
Ayy ne kadar işkolik birisiyam ya. Mahşerde bile iş düşünüyorum))