Özgürlük olmayan bir ülkede ölüm ve çöküntü vardır. Her ilerlemenin ve her kurtuluşun anası özgürlüktür.” “Özgürlükten doğan bunalımlar ne kadar büyük olursa olsun, hiç bir zaman fazla baskının sağladığı sahte güvenlikten daha tehlikeli değildir.
İç cephe, bütün halkın aynı düşünce ve inançla birlikte kurdukları cephedir. Dış cephe ise, ordumuzun düşman karşısındaki cephesidir. Dıştaki cephenin sarsılması, bozulması, çözülmesi, yenilmesi bir milleti, bir yurdu mahvedemez. Asıl önemli olan, yurdu temelinden yıkan ve halkını tutsak eden, iç cephenin düşmesidir(6 Mart 1922 TBMM gizli oturumu)
Basının para ile satın alınabilmesi, uluslararası yüksek para aleminin basın üzerinde gizli etkisi veyahut sadece yabancı devletlerin örtülü ödeneklerinin etkisi… İşte bunların kamuoyunu kandırma ve yanıltmasından tamamıyla korkulur(1930)
Bir kere suyumuza alışmağa görsün. Onu canavar haline getirmek için hiç bir firsatı kaçırmayacağız. Gönderen
Love in the Time of Cholera replik....
Fiziksel dünya dışında, yaşın bir anlamı yok. İnsan olmanın özü zaten, zamanın geçişine gösterdiği direnç. İç hayatlarımız sonsuzdur. Bu yüzdendir ki; ruhlarımız her zaman gençliğimizde olduğu kadar genç ve canlı kalır. Aşkı güzel bir an olarak da düşünebilirsin. Başlangıç ve sonu kendi içinde barındırır. Bu yüzden hiç bir yere varma amacı yoktur…" Gönderen
Yan yana iki ülke gibiyiz seninle,ayın önünden geçen bulut,önce seni karanlıkta bırakır sonra beni,senden bana eser, yerine göre,yerine göre benden sana,şakaklarımızı serinleten rüzgâr.İki kıyı gibiyiz karşılıklı,hem ayırır bizi, hem bağlar birbirimizearamızda akan ırmak.İki tarih sayfası gibiyiz art arda,birinde başlayan cümlenin sonu,ötekinde düğümlenir ancak.Geldiği vakit hasat günleri,iki ayrı ağızda aynı andabeliren bir gülümseme gibiyiz seninleve iki ter damlası gibiyiz alnındaelbirliği ile üretilipkardeşçe bölüşülen bir dünyanın…Kemal Özer
Durakta üç kişiAdam kadın ve çocukAdamın elleri ceplerindeKadın çocuğun elini tutmuşAdam hüzünlüHüzünlü şarkılar gibi hüzünlüKadın güzelGüzel anılar gibi güzelÇocukGüzel anılar gibi hüzünlüHüzünlü şarkılar gibi güzel...Cemal Süreya
bir dağın uzantısı olmaksana yetmediği zamangör ki sıradağlar talanda...sözlere bak, bağı çözük çiçeklergibi ortada, dağılmış duruyornerdesin? hangisinde? solmakta mısındoğrularda ve yalanda?işte hangi uçurum dillerinindip kuytularında olmakbeni sana göre daha sınırda kılar?ve aramızdaki sınırhangi kaybolmalarda?tenhayla çizilmiştir?her şeydir, savrulur, ama bir şeydirenir o hala bende kalandakayboldum akarsudan sözlerdeaktıkça yıpranan şiirlerdeve en yabanıl olanda...şimdi kim dindirecek, erguvanları bende?çünkü Söz´üm ben, Söz´üm,hem bulandımhem de arındım aynı zamanda...Hilmi Yavuz
Hızla gelişecek kalbimizKalbimiz hızla.Sürgünlerin umutsuzluğundaKırık kalpler, yaralılar, onulmazlarFarksız çarpanların umutsuzluğundaVe köprü başlarının umutsuzluğundaVe köprü başlarının umudunda.Sular bitse bile, çiçekler atılırken oralaraTemiz bir ilişkinin bulutsuzluğundaVe eski dağlarda, eski dağlarda kışKovalarken ülkesiniHızla gelişecek kalbimiz.Kendi öz hüznümüzün öz tarlasındaBozkır dayanıklılığımızın tarlasındaKalbimizEllerimiz ayaklarımız arasındaVe kimsenin bölemediği şarkıyıGüllerin, buğdayların ve acının şarkısınıBir haziran uygulayacak sesimize.Sütçünün sesiyle birlikteErkenci işçilerin sesiyle birlikteŞoförün sesiyle birlikteSabaha başlamış sarhoşların sesiyle birlikteYaman sarhoşların sesiyle birlikteVe yeni uyanışların ve yeni doğmuşlarınVe herkesin ve herkesinSesleriyle birlikteBir haziran uygulayacakKimse bölemeyecek ve kalbimizHızla gelişecek
Yıkıntılara karışan eski bir baharBüyük olmaya elverişli bir baharEskiden yaşanılmış ve her şeye rağmennsanlara göre bir baharSuların kana kestiği yahutSuların kana kestiği bir bahar.Hızla gelişecek kalbimizBir mavilik kalıbındaBir odada, en olagel bir odadaEn sade, en insanca bir odadaBir kadınla bir erkeğin olduğu bir odadaBir kadın bir erkeğinHir kadınla bir erkek olduğuEllerin ve omuz başlarınınBirbirini bulduğu.Birden gerçekliğini algılayarakSaat çalınca ve görünce güneşiBirden vazgeçilmezliğini algılayarakÖnemli ve gerekli buluşunu kendiniBirden hatırlayarakGeleceğe hazırlayınca olanca göğüsleriniVe her şeye ve ölüme kalbimizHızla gelişecekÇağımıza pek uygun bir hızlaGelişecek kalbimizKalbimizYerin ve göğün alt edilmez bir dirilikte olduğuTutkumuz, direnmemiz, ellerimiz, kalbimiz.KalbimizKalbimiz hızla gelişecek...Turgut Uyar
Sevgilim bak, geçip gidiyor zaman; Aşındırarak bütün güzel duyguları.
Bir yarım umuttur elimizde kalan, Göğüslemek için karanlık yarınları. Ağzımda ağzının silinmez ılık tadı, Damağımda kösnüyle gezinirken; Yüreğimde yılkı, aklımda ölüm vardı, Dışarda rüzgâr acıyla inilderken. Unutulmuyor ne tuhaf dünya işleri, Seninle bir döşekte sevişirken bile. Düşünüyorum hüzünlü genç anneleri, Çarşılarda, pazarda ellerinde file. Bu kekre dünyada yazık geçit yok aşka; Bir şey yok paylaşacak acıdan başka...Metin Altıok
Son Kuşlar Niyetim, yazı yazmak bile değildi
On kuruşa kahve, yirmi kuruşluk köylü cigarası içecektim.
Kaybettiğim her şeyi; insanlığı, cesareti, sıhhati, iyiliği, dostluğu, alın terini, sessizliği yeniden bulacak; belki yeniden bir adam olmasam bile bir temiz hayatın içinde hayran, meyus ve mahcup ölümü bekleyecektim.
Aklıma ara sıra esen yazmak arzusunu, arzusunu değil kötü huyunu, bu tek kötü huyu muvaffakiyetler, şöhretler düşünmeden, “düşünürsem allah canımı alsın!” düşüncesiyle yeniden bulabilirsem, kalemsiz kâğıtsız dağlara fırlayacak, balığa çıkacaktım.
Biliyordum ki, insanlar beni pek sevmeyeceklerdi.
Bir adam ki onlar gibi değildir.
Balığa çıkacak olsam, “koca evi barkı var. Ne bok yemeye balığa çıkar? deli midir nedir? pay da almaz” diyeceklerdi.
"Baba fırını has çıkaran enayi, çalışmıyor, bereket ki anası var, yoksa satar savar, sürünür" diyeceklerdi.
Hiçbir zaman yeniden damla damla, dakikalari duya duya, sıkıla patlaya; rüzgârı, balığı, denizi, ağı, seve seve, ölümü beklediğimi bilemeyeceklerdi ...
Yaşadığı yeri terketme arzusundaki insan mutsuz bir insandır
En anlamlı bakış, bir çift ıslak gözde saklıdır. Çok şey anlatır; Çünkü dil bağlanır, yürek konuşur . Kadın Erkek eşitliği hiçbir zaman sağlanamaz. Çünkü terkedilen bir kadının canı, erkekten daha fazla acır. Kiminle güldüğünü unutabilirsin; ama kiminle ağladığını asla . Erkek hoşlandıktan sonra tanır, Kadın tanıdıkça hoşlanır. Ağlama! Ağlat ki, kıymetini bilsinler. En çok incittiğimiz kişilerin, aslında en çok sevdiklerimiz oluşu ne garip. Ben ağlarken yanımda yoksan, Ben gülerken gölge yapma. Hatırlanan geçmiş, zamandan yoksundur. Bir aşkı, bir kitabı yeni baştan okur ya da filmi tekrar seyreder gibi yeniden yaşayamazsınız. Vedalarda başarısız olan kavuşmalardan pek büyük bir şey bekleyemez. İktidar sizi nereden yaralıyorsa, orası sizin kimliğiniz olur. Bu dünyada gençlik ve güzelliğin bir anlamı yoktu; birbirinin tıpatıp eşi, ruhları görünmez olmuş bedenlerle dolu uçsuz bucaksız bir toplama kampından başka bir şey değildi yaşadığımız dünya. Korkunun kaynağı gelecekte yatar. Kim gelecekten kurtulmuşsa, korkacak hiç bir şeyi yoktur. Gözyaşları en iyi leke çıkarıcıdır. Gülerek kaybettiklerini, ağlayarak kazanamazsın. Bir erkek, bir kadına mektuplar yazdığında bunu, ileride o kadını baştan çıkarmak için yaşayacağı ortamı hazırlamak için yapar. Bu kadın bu mektupları gizli tutarsa bunu, bugün gösterdiği ağız sıkılığının, gelecekte yaşayacağı serüveni güven altına alması için yapar. Bunları üstelik bir de saklarsa bu, gelecekteki serüveni bir aşk olarak düşünmeye hazır olduğunu gösterir... Hayatları felakete dönenler, suçlu avına çıkarlar. Ama güçlüler güçsüzleri incitemeyecek kadar güçsüz olunca, güçsüzler çekip gidecek kadar güçlü olmak zorundaydılar. Önceden de söyledim, eğretilmeler tehlikelidir. Aşk bir eğretilmeyle başlar. Yani bu şu demektir ki, aşk bir kadının, dilindeki ilk sözcükle şiirsel belleğimize girmesiyle başlar. Peki, ağırlık gerçekten nefret edilmesi, hafiflik de göz kamaştırıcı mıdır. Evet, mutluluk yinelenmeye duyulan özlemdir, dedi Tereza kendi kendine. Bütün öngörüler yanılır; bu, insana bahşedilmiş çok nadir kesin bilgilerden biridir. Ama öngörüler gelecek hakkında yanılsa da, kendilerini dile getirenler hakkında doğruyu söyler, onların şimdiki zamanlarını nasıl yaşadıklarını anlamak için en iyi anahtardır. Erkek her türlü yazılır, kadın ise parayı görünce yazılır. Yaşadığı yeri terketme arzusundaki insan mutsuz bir insandır. Cennete duyulan özlem insanın insan olmamaya duyduğu özlemdir. Gerçeğin düşten öte, çok daha öte bir şey olduğunu bulup çıkarmak için gelmişti. Ardımızda bıraktığımız zaman daha geniştir, bizi geri dönmeye çağıran ses daha karşı konulmazdır. Bu deyişte keskin gibi bir hava var, ama yanlış. İnsan yaşlanır, sonu yaklaşır, her an gitgide kıymetlenir ve anılarla kaybedecek zaman yoktur. Nostaljinin; matematik çelişkisini anlamak gerekir, ilkgençlikte yaşanan hayatın hacmi tamamen anlamsızken nostalji en güçlü noktasındadır.