Hanımlar ve beyler, oldukça enteresan ve orijinal bir Alman filmiyle karşınızdayım. Hemen baştan söyleyeceğim iki klasik cümlem olacak; öncelikle Toni Erdmann, son dönem ödül sezonunun çokça adı geçen bir yapımı. O yüzden eğer öne çıkan filmlerle ilgiliyseniz, ‘this is a must’ diyim ben size :), zira ben bu anlamda ne zamandır kovalıyordum ve sonunda izleyebildim. İkincisi ise, ilk özellik paralelinde ifade bulacağı üzere tam bir festival filmi. Yok ben o tipleri hiç sevmem diyorsanız hiç 2 saat 45 dakikanızı vermeyin, sıkılabilirsiniz. Ama yok ben festival filmine alışığım, arada severim de, sevmesem de değişik tip bir film izlemiş olurum diye düşünenlerdenseniz de tam üstüne basmış olursunuz. Zira ben ne zamandır bir Alman filmi izlememiştim, oldukça farklı oldu.
Film, bizden biraz değişik bir ailesel yaşam ve ilişki tarzını anlatıyor. Ancak diğer yandan da postmodern ‘haldur huldur çalışma ve hayatı kaçırma’ eğilimini de çok tatlı eleştiriyor, ya da gözümüze vuruyor diyim. Önce baba-kız ilişkisi soğuk ötesi gelse de sonradan tüm o soğukluk ve garipselliğe rağmen, ve adamın beni bile deli eden garip ötesi tavırlarına karşın, kendi tarzında kızını kurtarmaya çalışması çok hoş ve güzel geliyor. Bir Alman baba figüründen beklenmeyecek şekilde.. zaten kız da kendi çapında oldukça değişik bi tip :) diyim ben size :) Acayip fikirleri olan, nevi şahsına münhasır biri! Bir anlamda tam babası :)
Ayrıca film, iş yaşantısı sahnelerinin arka planında iyiden iyiye petrol şirketlerini, cooperate büyük holdingleri öyle güzel eleştiriyor ki. Yerel halka, kendi çalışanlarına ve doğaya yaptıklarını. Kısacası biraz uzun olsa da oldukça orijinal bir yapım seyreylemek isterseniz Todi amca karşınızda ;)