Televizyon kanallarının gönül rahatlığıyla izlendiği günlerdi. İşte o günlerin birinde kanalları karıştırırken karşıma sosyal bilimci ve yemek eleştirmeni Vedat Milor ağabeyimiz çıkmıştı.
Üstelik Tekirdağ'da program yapıyordu. Defalarca önünden geçtiğim fakat o güne kadar hiç ilgimi çekmeyen küçük bir köfteci dükkanında ekmek arası köfte yerken Tekirdağ Köftesi'ni tanıtıyordu.
Onu dinlerken bir yandan bu küçük köfteci dükkanını nereden bulduğunu düşündüm.
Çünkü Silivri'den Lüleburgaz'a kadar neredeyse bütün lokantalarda Tekirdağ köftesi var.
Sonra bizim sahil Tekirdağ köftecisinden geçilmiyor. Merkezde de onlarca köfteci varken Türkiye'nin sayılı yemek eleştirmenlerinden biri olan Vedat Milor neden bu köfteciyi tercih etmişti?
Sonunda olayı anladım. Üstat eski usülle yapılan köfteyle fabrikasyon köfte arasındaki lezzet farkını anlatmaya çalışıyormuş. Bu küçük köftecide hala eski usulle köfte imal ediyormuş.
Ne yalan söyleyeyim o güne kadar eski usülden falan haberim yoktu. Allah vergisi derler ya. Bence Vedat ağabeyde yemek anlatmak için yaratılmış. Öyle anlatıyor ki; yemesede olur.
Dinlerken insanının ağzı sulanıyor. Tabii bende ertesi gün o köfteciye gittim. Fakat gözlerime inamamadım! O köftecinin önünde en az yirmi merte kuyruk vardı. Oturmak için sıra bekleyenler ayrı, paket yaptırmak için bekleyenler ayrıydı. İşte o gün ulusal televizyon yayınlarının ve gazetelerin etkisini anladım.
Geçen gün biraz yaşlanmış Vedat Milor'a yine bir televizyon kanalında denk geldim. Bu kez yemek tanıtmıyordu. Televizyon kanalına konuk olmuştu. Yıllar önce ABD’de okuduğu dönemde yazdığı tezin Amerika’nın en iyi üniversitelerinde yazılan tezler arasında en iyi tez seçildiğini anlattı.
Fakat o dönemde kimse bu konuyu cidddiye alıp haber yapmamış. Daha sonra sözü büyük ilgi gören menemen soğanlı mı olsun soğansız mı? anketine getirdi. Bu ankete 500 bin kişinin katıldığını söyledi.
Üstadın dediği gibi gerçekten çok enteresan bir ülkeyiz. Enteresanlık bir yana bu olayın üzerinden yıllar geçti. Tekirdağ köftesinin ayarını bir türlü tutturamadık. Lezzet sahilde başka , merkezde başka. Silivri'den Luleburgaz'a bambaşka. Üstelik Tekirdağ Köftesi'ne sakatat karıştıranlar bile çıktı. İstanbul'a yakın olduğumuzdan mı nedir? Bazı konularda Edirne, Kırklareli kadar ciddi olamıyoruz.
Marka olarak Tekirdağ Köftesi'nden başka neyimiz var? Oysa biz bir markaya sahip çıkamıyoruz