Yer Merkezli Evren Modeli - PDF
Download "Yer Merkezli Evren Modeli"
1 Bilim Tarihinden Prof. Dr. Hüseyin Gazi Topdemir Tarih Boyunca Geliştirilmiş Evren Modelleri - 1 Yer Merkezli Evren Modeli Miletoslu Thales: Eski Yunan ın önde gelen bilim ve düşün adamlarından olan Thales, İonya Okulu nun kurucusu ve Yedi Bilge den (Sophos) biridir. Aynı zamanda ilk Yunan matematikçisi olan Thales, geometriyi Yunanlara tanıtan kişidir. Gölgesinin boyuna eşit olduğu anda, piramidin gölgesini ölçerek yüksekliğini bulmuştur. 104 Eudoksos un ifade ettiği atkösteği -hipopet- hareketi, iki farklı eksen etrafında aynı sabit açısal hızda fakat ters yönde dolanan iki ortak merkezli kürenin hareketiyle oluşmaktadır. İçinde bulunduğumuz evrene salt sağduyu ile bakıldığında, Yer in evrenin merkezinde olduğu izlenimi apaçık bir gerçeklikmiş gibi görünmektedir. Doğru olmadığı uzun zaman önce bilim insanları tarafından keşfedilmiş olmasına karşın, bu izlenimin insanlar tarafından hâlâ benimsenmesinin veya herhangi bir tereddüde yol açmadan kabul edilmesinin, başka bir deyişle, bugün de hâlâ Güneş in doğup battığından söz etmemizin nedeni ne olabilir? Aslında cevabı basit: Sağduyumuz, yani dikkatimizi görünen dünyanın görünen olgularının görünen değişimleriyle sınırlandırmış olmamız. Bu sınırlandırma, insana kendisinin ve üzerinde bulunduğu Yer in her şeyin merkezinde olduğu duygusunu vermektedir. Bundan dolayıdır ki bilimsel açıklamanın sağduyuyla sınırlı olduğu dönemlerde insan Yer i kendisine başvuru noktası olarak almış ve evrenin merkezine yerleştirmiştir. Yer i evrenin merkezinde gören ve bugün Yer Merkezli Evren Modeli olarak betimlenen evren modelinin başlangıcını Eski Mısır, Babil ve Hint uygarlıklarına kadar geri götürmek makul olabilir. Çünkü gökyüzüne duyulan ve hem dinsel hem de olgusal bir temelde gelişim gösteren ilgi sonucu Mısırlılar, Hintliler ve Babilliler Güneş in, Ay ın ve yıldızların hareketlerini düzenli olarak kaydetmişlerdir. Özellikle Babillilerin kayıtları çok uzun dönemleri kapsamaktaydı ve sistemliydi. Bu yüzden gelecekte ne zaman Güneş ve Ay tutulması olacağını kestirebiliyorlardı. Bu zengin mirası daha sonra Eski Yunanlar devraldı ve İonyalı ünlü bilgin Thales de (MÖ ) bu sayede MÖ 28 Mayıs 585 tarihinde gerçekleşen Güneş tutulmasını önceden bildirebildi. Bu başarı, insanların çok eskiden beri benimsediği, doğada bir düzenlilik olduğu inancına dayanmaktadır. Nitekim uzun süre göksel cisimlerin görünen hareketleri gözlenmiş, kaydedilmiş ve sonuçta doğadaki düzenlilik keşfedilince de bu cisimlerin gelecekteki konumları kestirilebilmiştir. Fakat bu uygarlıkların hiçbirinde evrenin matematiksel hesaplamaya dayanan fiziksel modellemesine rastlanmaz. Diğer taraftan göksel cisimlerin gerçekte ne olduğu ve uzayda nasıl düzenlenmiş oldukları da merak edilen bir konu olmuştur. Ancak bu uygarlıklarda daha çok ilk bahsettiğimiz konu, yani gök cisimlerinin hareketlerini gözlemlemek, bu yolla zamanı ve yaşam için vazgeçilmez bir gereksinim olan mevsimleri belirlemek gibi pratik gereksinimler ön plandaydı. Gökyüzünün nasıl bir şey olduğu ve göksel cisimlerin mahiyetinin ne olduğu konusu ise daha sonraki dönemlerin sorguladığı konulardı. Bu bağlamda gökyüzünün ilk geometrik modellemesini yapan Knidoslu Eudoksos (?-?, MÖ 400 ler) olmuştur. Eudoksos, evreni iç içe geçmiş kürelerden oluşan bir yapı olarak kabul etmiştir. Evren sınırlıdır ve merkezinde Yer bulunmaktadır. Güneş dâhil bütün gezegenler Yer i çevreleyen kürelere çakılıdır ve küre döndükçe gezegenler de dönmektedir. Eudoksos un tasarladığı bu geometrik gökyüzü modellemesine ortak merkezli küreler sistemi adı verilmiştir. Bu modelle ilk defa bir gök cisminin belirli bir süre sonra nerede bulunacağını matematiksel olarak belirlemek olanaklı olmuştur. Aslında Eudoksos un çözümü son derece ilginçtir. Bir kürenin üzerinde bulunan bir gezegen, bu kürenin eksenlerinden biri üzerinde dolanırken, merkezdeki Yer in çevresinde dairesel yörüngeler çizer. Böylece küreleri artırmak suretiyle daha karmaşık hareketleri betimlemek olanaklı olur ve gezegenlerin gökyüzündeki hareketleriyle bu iç içe geçmiş küre hareketleri uylaştırılabilir. Nitekim Eudoksos bu amaçla ortak merkezli kürelerin sayısını 27 ye çıkarmıştır. Böylece ilk defa gökyüzündeki görünümler, matematiksel bir modelle anlamlandırılmış oluyordu. Gerçi ortak merkezli küreler sistemi çok karmaşıktı ve uygulamada hayli başarısızdı, ama sonuçta görünümleri anlamlandırmaya yönelik kuramsal bir girişimdi ve yaklaşık da olsa görünüşü kurtarıyordu. Aslında düzgün bir biçimde devinen yıldızların konumlarını önceden belirlemek hayli kolaydır, ama gezegenler için aynı şey söylenemez. Onların görünürdeki devinimleri hayli şaşırtıcıdır, belirli bir doğrultuda giderken bir ara durur, daha sonra geri döner ve dolanımlarını tamamladıklarında sekizi andırır bir eğri çizerler. Bu eğriyi hipopet -atkösteği- olarak adlandırmış olan Eudoksos a göre, gezegenlerin böyle bir yörüngede dolanıyormuş gibi görünmelerini açıklamak için dairesel hareketleri birleştiren geometrik ve kinematik bir model oluşturmak gerekir. Eudoksos un ortaya koyduğu geometrik tabanlı Yer merkezli bu ortak küreler sistemi daha sonra Aristoteles (MÖ ) tarafından mekanik bir modele dönüştürülmüştür. Astronomi ile fiziği birbirinden ayırmanın olanaksız olduğunu düşünen Aristoteles e göre, küre en mükemmel biçim olduğu için, evren küreseldir ve sonludur. Yer evrenin merkezinde bulunur ve bu yüzden, evrenin merkezi aynı zamanda Yer in de merkezidir. Bir tek evren vardır ve bu evren her yeri doldurur, bu nedenle evrenötesi veya evrendışı yoktur. Evren iç içe geçmiş kürelerden oluşmuştur. En içte yani evrenin merkezinde Yer vardır. Yer den sonra Ay küresi ve sırasıyla Merkür, Venüs, Güneş, Mars, Jüpiter ve Satürn küreleri yer alır. En dışta ise Sabit Yıldızlar 2 Küresi bulunur. Bu küre Yetkin Varlık küresidir ve evreni çevreler. Ancak duyumlarımız bize bu tek evrenin her tarafının aynı unsurlardan oluşmadığını, Yer den Ay a kadar olan kısmının yani Ay-altının başka, Ay dan Sabit Yıldızlar Küresi ne kadar olan kısmının yani Ay-üstünün ise başka unsurlardan oluştuğunu gösterir. Böylece evreni Ay-altı ve Ay-üstü olmak üzere iki kısma ayıran Aristoteles e göre, evrenin Ay-üstü kısmı ve burada yer alan gök cisimleri eterden oluşmuştur; eterin mükemmel doğası, buraya ezelî ve ebedî bir mükemmellik sağlamaktadır. Bunun doğal bir sonucu olarak, burada oluş ve bozuluş yoktur. Sadece, özsel bir değişime yol açmayan yer değiştirme vardır ve bu hareket türü de sürekli, kendini yineleyen, döngüsel bir harekettir. Bu nedenle gök çok farklı özelliklere sahiptir. Temel maddesi olan eter saydamdır. Bunun gibi, gezegenleri taşıyan küreler de saydamdır. Ay da dahil olmak üzere, her gezegen için bir küre vardır. Gezegenler bu kürelere çakılıdır. Küre hareket ettiğinde gezegen de hareket etmektedir. Küreleri, hareketsiz ilk hareket ettirici hareket ettirmektedir. Bu Tanrıdır. Tanrı bir ilk hareket vermiştir. Bu hareket iç içe olan diğer kürelere de geçmiştir. İlk hareket ettirici aynı zamanda evrenin çevresindedir. Buna karşılık, Ay-altı evren her türlü değişimin, oluş ve bozuluşun yer aldığı bir evrendir. Burası, ağırlıklarına göre Yer in merkezinden yukarıya doğru sıralanan dört temel unsurdan yani topraktan, sudan, havadan ve ateşten oluşmuştur. Bu dört unsurun dizilişini belirleyen de ağırlıklarıdır. Toprak diğer üçüne oranla daha ağır olduğu için en altta, ateş ise en hafif olduğu için en üstte bulunur. Bundan dolayı ağır cisimler sürekli olarak merkezde bulunur ve merkeze doğru hareket ederler. Merkez ağır unsurdan oluşan tüm cisimlerin doğal yeridir. Daha hafif olan su ise toprağın üzerinde yer alır. Buna göre sudan sonra hava, ondan sonra da ateş gelir. Bu sıralanış da unsurların doğal yeridir ve doğal yer değişmez. Aristoteles e göre bu öğeler aynı zamanda kuru, ıslak, sıcak ve soğuk gibi birbirlerine karşıt dört niteliğin bireşiminden oluşmuştur. En temel ve indirgenemeyecek olan da bunlardır. Varlık biçimlerinin mükemmel olması veya olmaması da Yer in merkezine olan uzaklıklarına göre değişir. Bir varlık Yer e ne kadar uzaksa o kadar mükemmeldir. Bundan dolayı, merkezde bulunan Yer mükemmel olmadığı halde merkeze en uzakta bulunan Sabit Yıldızlar Küresi mükemmeldir. Bu mükemmel küre, aynı zamanda Tanrı yani ilk hareket ettiricidir. Böylece Aristoteles in kavrayışına göre evrendeki her öğenin doğal bir yerinin olduğunu ve yerinden oynatılan cismin de tekrar doğal yerine dönmek için bir eğilim taşıdığını varsaydığını anlıyoruz. Başka bir deyişle, yerinden oynatılan ve görülebilen bir cismin niteliğinde ağırlık taşıyan unsur neyse, cisim o unsurun belirlediği doğal yere doğru gidecektir. Örneğin taşta ağır basan unsur toprak olduğundan, taş daima Yer e doğru gidecektir. Yapıları farklı olan bu iki evrende, doğal olarak farklı fizik kanunları geçerli olacaktır. Ay-üstünde bulunan gök cisimleri, taşıyıcı kürelere yapışık oldukları için düzgün dairesel yörüngeler çizerken, her tür değişimin yer aldığı Ay-altında ise birbirinden farklı iki tür hareket vardır: Doğal ve zorunlu. Bir dış kuvvetin uygulanması sonucu gerçekleşen harekete zorunlu hareket, kuvvet ortadan kalktıktan sonra cismin kendi doğal konumuna doğru yaptığı harekete de doğal hareket denir. Aristoteles e göre, kuvvete bağlı olarak gerçekleşen zorunlu hareket de iki türlüdür: Hareketi sağlayan kuvvet cisim üzerindeki etkisini cismin hareketinin her anında sürdürüyorsa sürekli zorunlu hareket, ilk hareketi sağladıktan sonra kesiliyorsa süreli zorunlu hareket. Bununla birlikte Aristoteles, kuvvet olmaksızın hareketin de olamayacağına inandığından, süreli zorunlu hareketin oluşabilmesi için hareket ettiren kuvvetin, ilk hareketin verilmesinden sonra cismin yol aldığı ortama aktarıldığı düşüncesini benimsemek zorunda kalmıştır. Çünkü Aristoteles, bu dünyada kuvvet uygulanmadan gerçekleşen her hangi bir hareket gözlemlememiştir. Bu yüzden eğer hareket ilkesini kendinde taşımıyorsa, hareket eden her cisim başka bir şey tarafından hareket ettirilmektedir demektedir. Bundan dolayı da haklı olarak bütün hareketlerin bir neden sonucu ortaya çıktığı ve bir cismin ancak kendisini hareket ettiren bir şey olursa hareket edeceği savına ulaşmıştır. Bu durumda, zorunlu harekette hareketi sağlayan etmen dış bir kuvvet iken, doğal harekette cismin ağırlığıdır. Kuvvetsiz (nedensiz) hareket olmaz belirlemesi böylece Aristoteles mekaniğinin değişmez temel ilkesi haline gelmiştir. Zaten gündelik yaşamda gözlemlenen hareketler de bu ilkeyi desteklemektedir. Örneğin devamlı kuvvet uygulanmadıkça at arabası gitmemekte, yük kaldırılamamaktadır. Buradan yola çıkarak Aristoteles in genel hareket formülünü yazmak olanaklıdır. Aristoteles e göre, fırlatılan bir cismin hızı (V) cisme uygulanan kuvvetle (F) doğru, cismin içinde bulunduğu ortamın yoğunluğuyla (R=direnç) ters orantılıdır. F V = R Buna göre, dir. Bu genel bir ifadedir ve her iki harekete de uygulanması gerekmektedir. F V z = R V d = W R Bu durumda,, olur. Doğal harekette kuvvet cismin kendi ağırlığı olduğuna göre, daha ağır olan cisim daha hızlı hareket etme yeteneğine sahip demektir. Zorunlu harekette ise hızı belirleyen kuvvettir. Aristoteles ile birlikte fiziksel bir temele oturtulmuş olan bu Yer Merkezli Evren Modeli, gezegen hareketlerini betimleyebilmek için geometriye dayanan ilkeler benimsemiştir. Buna göre: l Gezegenlerin hareket ederken izledikleri yol bir dairedir. l Gezegenler dairesel yörüngeler üzerinde sabit hızlarla dolanır. Bilim ve Teknik Ocak 2011 Dört Unsur ve Nitelikleri 105 3 Bilim Tarihinden Ancak Yer in merkezde olduğu ve gök cisimlerinin de onun çevresinde düzgün bir şekilde dolandığı kabul edildiğinde, kuramın bazı gözlemleri, örneğin Ay ın ve Güneş in Yer e yaklaşıp uzaklaşmalarını, bazen hızlı bazen yavaş hareket etmelerini açıklaması olanaksızdı. Bunun için Ptolemaios Yer i daire olan yörüngenin merkezinden bir miktar kaydırmıştır. Klasik astronomide bu düzenek dışmerkezli düzenek (eksantrik) olarak adlandırılır. Gezegenlerin gökyüzünde ilmek atmalarını, yani durmalarını ve geriye dönmelerini açıklamak için de çember merkezli düzenek (episikl) adı verilen başka bir düzenek daha kabul etmiştir. Bu iki ilkeye bağlı kalarak gök cisimlerinin hareketlerini açıklamak olanaklı gözükmekle birlikte, birçok mantıksal problemin de bunun beraberinde geldiği kısa süre içinde anlaşılmıştır. Yörüngelerinin daire olması, gezegenlerin merkezde bulunan Yer e her zaman eşit uzaklıkta dolanmasını gerektirir. Ancak gözlemler bu ön kabulü doğrulamamıştır; gezegenler bazen Yer e yakınlaşıyormuş bazen de uzaklaşıyormuş, bu yakınlaşmaya ve uzaklaşmaya bağlı olarak da, bazen hızlı bazen de yavaş hareket ediyormuş gibi bir izlenim oluşmaktadır. Bu kuram ve gözlem uyumsuzluğu ilk ciddi sıkıntıdır ve sıkıntı giderilinceye kadar Yer Merkezli Evren Modeli nin gelişimi son derece yavaş olmuştur. Başlangıçta bu sorunu çözmek için ortak merkezli kürelerin sayısının artırılması yoluna gidilmiş, bunun sonucunda küre sayısı 43 e çıkmıştır. Ancak bu kadar çok küre ile gezegen hareketlerini betimlemek yine de doyurucu olmadığından, hep yeni bir anlayışın geliştirilmesine gereksinim duyulmuştur. Bu sıkıntıları giderebilmek için zaman içerisinde iki farklı geometrik düzenek geliştirmek durumunda kalınmıştır. Bu düzeneklere dayanarak uzun yıllar egemen olan Yer Merkezli Evren Modeli ni geliştiren ise klasik astronominin en önemli temsilcisi Ptolemaios (Batlamyus, MS 150 ler) olmuştur. Çember merkezli düzeneğe göre gezegen hareketlerinin düzenlenişi 106 Dışmerkezli Düzenek Dışmerkezli düzeneğe göre, gezegenler dairesel yörüngelerde dolanmaktadır, ancak daire merkezine olan uzaklığa bağlı olarak değil, merkezden belirli bir miktar kaydırılmış olan Yer e olan uzaklığa bağlı olarak hareket ederler. Böylece yakınlaşma ve uzaklaşma sorunu geometrik olarak çözümlenmiştir. Çembermerkezli Düzenek Çember merkezli düzenekte ise gezegen asıl yörüngesi olan büyük daire üzerinde değil, bu dairenin çemberini merkez alan küçük bir daire üzerindedir, böylece ilmek atma sorunu da çözümlenmiştir. Ptolemaios bütün zamanların en önemli astronomi çalışması olan ünlü 13 bölümlük Matematik Koleksiyonu nda ya da daha çok tanındığı adıyla Almagest te geniş ölçüde matematiğe dayalı olan anlatımını, Aristoteles fiziği ile ilişkilendirerek, göksel cisimlerin döngüsel hareketlerini ve bu hareketlerin düzensizliğini çözmeye çalışmıştır. Ptolemaios, öncelikle Yer in durağan olduğu ya da olması gerektiği savını kanıtlamakla işe başlamış, ardından Yer in evrenin merkezinde olduğunu ve sabit yıldızların da bir küre gibi birlikte hareket ettiğini geometrik olarak göstermeye çalışmıştır. Buna göre, evren küreseldir ve Yer bu evrenin merkezinde hareketsiz olarak durmaktadır. Şayet günlük veya yıllık görünümler Yer in hareketleri sonucunda meydana gelseydi, her şey uzaya saçılır ve Yer parçalanırdı. Ay, Merkür, Venüs, Güneş, Mars, Jüpiter, Satürn ve sabit yıldızlar Yer in çevresinde, düzgün hızlarla, dairesel hareketler yaparlar. Sabit yıldızlar küresi, evrenin sonudur. Ptolemaios un bu Yer Merkezli Evren Modeli, önce İslam dünyasındaki çalışmaların esin kaynağı olmuş, ardından da Orta Çağ Batı dünyasındaki astronomi çalışmalarının odağını oluşturmuştur. Ancak her iki dönemde de sistemin özüne bağlı kalınarak ayrıntıda farklılaşma yoluna gidilmiştir. Buna karşılık Orta Çağ Hıristiyan dünyasında özellikle Aziz Thomas Aquinas ın ( ) çalışmalarıyla birlikte Aristoteles in Yer e ve evrene ilişkin betimlemeleri Orta Çağ astronomisinin belkemiğini oluşturacak hale getirilmiştir. Bilindiği gibi, Aristoteles in düşünceleri Kilise tarafından önce yasaklanmış, daha sonra incelenmeye başlanmış ve Hıristiyanlık öğretisiyle uzlaştırma çabasına girişilmiştir. Thomas Aquinas, bu düşüncelere dayanarak Aristoteles in ve Ptolemaios un evren anlayışı ile Hristiyanlığın evren anlayışını bağdaştırmış ve böylece bir anlamda Yer Merkezli Evren Modeli ni Hıristiyanların kolayca onaylayabilecekleri bir kuram haline dönüştürmüştür. Thomas a göre Yer evrenin merkezindedir; çünkü Tanrı nın yaratma eyleminin amacı olan insan Yer de yaşamaktadır. Ancak Thomas Aquinas bu noktadan daha ileri gitmemiş ve Aristoteles-Ptolemaios modelini, evreni anlamakta işe yarar bir varsayım olarak değerlendirmekle yetinmiştir. Bununla birlikte, kendisinden sonra gelen Hıristiyan düşünürler ve bilginler, onun bir varsayım olarak nitelediği bu modeli mutlak doğru olarak kabul etmiş ve Aquinas ın düşüncesi giderek katı, değişmez bir inanç konumuna yükselmiştir. Bu andan sonra da Aristoteles e ve Ptolemaios a yönelik en küçük bir eleştiri bile hoş görülmemiş ve bu düşünürlere dil uzatmak Hıristiyanlığa dil uzatmakla eşdeğer sayılmıştır. Böylece Orta Çağ skolastik görüşü gerçek kimliğine kavuşmuştur. Aristoteles in evren tasarımında olduğu gibi, Orta Çağ Hıristiyanlarının evren tasarımında da evrenin merkezinde bulunan Yer, küre biçimindedir. Gerçi Hıristiyanlığın ilk dönemlerinde bazı Kilise Babaları, Kutsal Kitap tan esinlenerek Yer in düz olduğuna ilişkin birtakım görüşler ortaya atmıştı, fakat Aristoteles in bir otorite olarak görüldüğü son dönemlerde bu görüş ciddiye alınmamıştı; çünkü Aristoteles in Yer in küreselliğine ilişkin kanıtlamaları çok güçlü ve akla yatkındı. Sonuçta Hıristiyanlığın adeta resmi evren görüşü haline gelmiş olan bu Yer Merkezli Evren Modeli, yine bir Hıristiyan din adamı olan Mikolaj Kopernik in Güneş merkezli evren modelini ileri sürdüğü 1543 yılına kadar tek açıklayıcı varsayım olarak kalmıştır. Kaynaklar Abetti, G., The History of Astronomy, Sidgwick and Jacksoni, Aristoteles, Fizik, Çev. Saffet Babür,Yapı ve Kredi, Aristoteles, Gökyüzü Üzerine, Çev. Saffet Babür, Dost, Aristoteles, Oluş ve Bozuluş Üzerine, Çev. Celal Gürbüz, Ara, Bynum, W. F., Dictionary of The History of Science, Princeton University, Bernal, J. D., Modern Çağ Öncesi Fizik, Çev. Deniz Yurtören, TÜBİTAK Popüler Bilim Kitapları, Cohen, I. Bernard, The Birty of a New Physics, W.W. Norton &Company, Crombie, A. C., Augustine to Galileo the History of Science A.D , Melbourne: William Heinemann, Cushing, James T., Fizikte Felsefi Kavramlar I, Çev. B. Özgür Sarıoğlu, Sabancı Üniversitesi, Dreyer, J. L. E., History of the Plenatary System from Thales to Kepler, Dover, Grant, E., Orta Çağda Fizik Bilimleri, Çev. Aykut Göker, Verso, Middleton, William Edgar Knowles, The Scientific Revolution, Schenkman Pub. Co., Ross, W. D., Aristoteles, Ed. Ahmet Arslan, Ege Üniversitesi, Tekeli, S. vd., Bilim Tarihine Giriş, Nobel, Topdemir, H. G. ve Unat, Y., Bilim Tarihi, Pegem, Topdemir, H. G., Aristoteles in Doğa Felsefesinin Orta Çağ daki Yansımaları, Felsefe Tartışmaları, Sayı 37, s , Boğaziçi Üniversitesi Yayınları, Topdemir, Hüseyin Gazi, Aristoteles in Doğa-Fizik- Felsefesi, Felsefe Dünyası, Sayı 39, s. 3-19, Unat, Yavuz, Astronomi Tarihi, Nobel, 2001. Benzer belgeler
Hawking ve-mlodi'now bu kısa ve hareketli kitapta okuru alıp bir temel fizik ve kozmoloji kasılcasına sürüklüyorlar., The Wall Street Journal Büyük Tasarım büyüleyici, modern fiziğin tüm karmaşıklığı içinde Detaylı Dâhi ve Dindar: Isaac Newton
Dâhi ve Dindar: Isaac Newton Din ve Bilim İlişkisinde Konuşma Sırası Newton da İstanbul Yayınevi 2011 www.istanbulyayinevi.net İstanbul Yayınevi Eser Adı: Dâhi ve Dindar: Isaac Newton Yazar: Enis Doko Detaylı MODERN BİLİM: TANRI VAR. Evren in ve Yaşamın Oluşumundaki Hassas Ayarlar Üzerine Bir İnceleme EMRE DORMAN
MODERN BİLİM: TANRI VAR Evren in ve Yaşamın Oluşumundaki Hassas Ayarlar Üzerine Bir İnceleme EMRE DORMAN İstanbul Yayınevi 2011 www.istanbulyayinevi.net İstanbul Yayınevi Eser Adı: Modern Bilim: Tanrı Detaylı Ö Z E L E G E L İ S E S İ
ÖZEL EGE İLKÖĞRETİM OKULU 2003-2004 ÖĞRETİM YILI 5. C MATEMATİK PROJESİ KONU: MATEMATİĞİN GELİŞİMİ Proje Danışman Öğretmeni: Zeliha ÇETİNEL HAZIRLAYANLAR Belir Beliz DERMAN Ece AYDIN Gözde ÖZKEBAPÇI Günsu Detaylı bir kültür olarak matematik
KÜLTÜR TARİHİ bir kültür olarak matematik beno kuryel Toplumsal dinamiklerin tarihsel evrimi söz konusu olduğunda özellikle doğa bilimleri ve matematik pek önemsenmez. Bu alanların bir tarihi varsa o da Detaylı KESİN BİR BİLİM OLARAK FELSEFENİN KARTEZYEN DAYANAKLARI
KESİN BİR BİLİM OLARAK FELSEFENİN KARTEZYEN DAYANAKLARI Kamuran GÖDELEK ÖZET Felsefenin kesin bir bilim olarak yeniden yapılandırılması Husserl felsefesinin ana ereklerinden biridir. Husserl e göre felsefenin Detaylı GENEL JEOLOJİ-I DERS NOTLARI*
1 GENEL JEOLOJİ-I DERS NOTLARI* Prof. Dr. Faruk Ocakoğlu Osmangazi Üniversitesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü Şubat 2014, Eskişehir Bu notlar, The Earth ve Dynamic Earth adlarında iki İngilizce ders kitabının Detaylı Var Olabilen Şeyler ve Var Olması Gereken Şeyler
Bayram Tekin ODTÜ Fizik Bölümü Var Olabilen Şeyler ve Var Olması Gereken Şeyler İki soru ile başlayalım: Evrende var olabilen şeyler nelerdir, var olması gereken şeyler nelerdir? Hayli zor, biraz da kapalı Detaylı İnsanın, İnsan Olmak Bakımından İşlevi Nedir?: Aristotelesçi Bir Bakış
2012/18 209 Melek Zeynep ESENYEL * İnsanın, İnsan Olmak Bakımından İşlevi Nedir?: Aristotelesçi Bir Bakış Özet Aristoteles in Nikomakhos a Etik ve Eudemos a Etik adlı eserlerinde insanın işlevine (ergon) Detaylı ÜÇYÜZ YILLIK GECİKME Tosun Terzioğlu - Açık Radyo Konuşmaları Açık Akıl: Kendi Ayakları Üzerinde Durmak. - 7
ÜÇYÜZ YILLIK GECİKME Tosun Terzioğlu - Açık Radyo Konuşmaları Açık Akıl: Kendi Ayakları Üzerinde Durmak. - 7 Kendi içimizde yaptığımız birçok konuşma veya tartışmada, ya da yazılarımızda Türkiye yi ele Detaylı BÖLÜM ÜÇ. YERKÜRENİN ÖZELLİKLERİ, YAPISI ve BİLEŞİMİ
BÖLÜM ÜÇ YERKÜRENİN ÖZELLİKLERİ, YAPISI ve BİLEŞİMİ 3.1 YERKÜRENİN BİÇİMİ VE ÖZELLİKLERİ Yerküre, Güneş Sisteminde yer alan bir gezegendir. Yerkürenin ortalama çapı 12.742 km'dir (~40.000 km/π), kütlesi Detaylı Başka dünyalar var mı? Çoklu Evrenler veya Paralel Evrenler
Başka dünyalar var mı? Çoklu Evrenler veya Paralel Evrenler Her şey Büyük Patlama ile mi başladı? Her şey nasıl yoktan nasıl var olabilir? Büyük Patlama kuramı binlerce yıllık yaradılış mitlerinin doğrulanması Detaylı PARMENİDES İN DÜŞÜNME VE VARLIK AYNI ŞEYDİR YARGISINA HEIDEGGER İN YORUMU AÇISINDAN BİR BAKIŞ
PARMENİDES İN DÜŞÜNME VE VARLIK AYNI ŞEYDİR YARGISINA HEIDEGGER İN YORUMU AÇISINDAN BİR BAKIŞ Banu ALAN SÜMER ÖZET Bu çalışmada Parmenides in düşünme ile varlık aynı şeydir olarak ifade edilen yargısının Detaylı Toplumsal yapılarda meydana gelen değișimler
Korumanın Toplumsal ve Kültürel Boyutu Neden Önemli? Biz Nasıl Bakıyoruz? Ayșegül ALTINÖRS ÇIRAK Siz șehirde kendinizsiniz, nerede yerleșmeyi seçerseniz seçin.. Bir kenti yapan adamdır, o olmadan duvarlar Detaylı TÜRBAN SORUNU NUN HUKUKSAL BOYUTU ANAYASAL DEĞİŞİKLİK ÇÖZÜM OLUR MU?
TÜRBAN SORUNU NUN HUKUKSAL BOYUTU ANAYASAL DEĞİŞİKLİK ÇÖZÜM OLUR MU? S. Alp Lİmoncuoğlu* Türkiye nin son 25 yılına damgasını vuran tartışmalardan biri türban sorunu dur. Çözümün yasama organına odaklanmış Detaylı T.C. MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI
T.C. MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI MEGEP (MESLEKÎ EĞİTİM VE ÖĞRETİM SİSTEMİNİN GÜÇLENDİRİLMESİ PROJESİ) KİŞİSEL GELİŞİM İŞ ORGANİZASYONU ANKARA 2006 Milli Eğitim Bakanlığı tarafından geliştirilen modüller; Talim Detaylı FARKLI DİNLERİN GERÇEKLİK İDDİALARI AÇISINDAN İBADET ANLAYIŞLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
i ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ FELSEFE ve DİN BİLİMLERİ ANA BİLİM DALI Sait KAR FARKLI DİNLERİN GERÇEKLİK İDDİALARI AÇISINDAN İBADET ANLAYIŞLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ YÜKSEK LİSANS TEZİ Detaylı İslam Medeniyetinde Bilgi ve Bilim Alparslan Açıkgenç / İSAM Yayınları. İstanbul 2006. 176 s. Faruk BEŞER
164 Usûl İslam Medeniyetinde Bilgi ve Bilim Alparslan Açıkgenç / İSAM Yayınları. İstanbul 2006. 176 s. Faruk BEŞER Yazarı bilgi felsefesine ve İslam da bilgiye dair eserleriyle tanıyoruz. Hatta o bu konuda Detaylı FELSEFİ FARKLILAŞMA SORULARDAN DEĞİL CEVAPLARDAN DOĞAR: SOFİSTLER VE PLATON
FELSEFİ FARKLILAŞMA SORULARDAN DEĞİL CEVAPLARDAN DOĞAR: SOFİSTLER VE PLATON ÖZET Özgür UÇAK Bu bildirinin ana konusu, felsefi farklılaşmanın birincil etmeninin felsefenin sorduğu sorular değil, bu sorulara Detaylı CC BY- SA 3.0 Wikipedia. 1 Maalesef hâlâ bundan bihaber olan hocalarımız var lise ve hatta üniversitelerde.
Çikolatamın bugün sadece yarısını yesem, yarına diğer yarısı kalmış olur. Yarın da onun yarısını yesem, öbür güne de kalır. Yeterince ince ve keskin bir bıçak bulabildiğim sürece çikolatamı bölmeye ve Detaylı YEREL YÖNETİMLERİN VARLIK NEDENİ OLARAK HALKLA İLİŞKİLER
YEREL YÖNETİMLERİN VARLIK NEDENİ OLARAK HALKLA İLİŞKİLER Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi Cilt 4, Sayı 5, 2013 ISSN : 1309-4289 M. Akif ÖZER Doç. Dr., Gazi Üniversitesi, Detaylı DİLBİLİM VE GÖSTERGEBİLİM: FERDINAND DE SAUSSURE VE GÖSTERGEBİLİMİ ANLAMAK
SAÜ Fen Edebiyat Dergisi (2013-II) Ş.KÖKTÜRK, S.EYRİ ÖZET DİLBİLİM VE GÖSTERGEBİLİM: FERDINAND DE SAUSSURE VE GÖSTERGEBİLİMİ ANLAMAK Şaban KÖKTÜRK * Semra EYRİ ** Bu çalışmada Ferdinand de Saussure ün Detaylı En Az Üç Çocuk?! M. Aykut Attar Hacettepe Üniversitesi. Verimli olun ve çoğalın! Eski Ahit (Tekvin, 1: 22)
En Az Üç Çocuk?! M. Aykut Attar Hacettepe Üniversitesi Verimli olun ve çoğalın! Eski Ahit (Tekvin, 1: 22) Çok seven ve çok doğuran kadınlarla evlenin. Zira, ben, (kıyamet günü) diğer ümmetlere karşı çokluğunuzla Detaylı T.C. MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI
T.C. MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI MEGEP (MESLEKÎ EĞİTİM VE ÖĞRETİM SİSTEMİNİN GÜÇLENDİRİLMESİ PROJESİ) TÜM ALANLAR MESLEK ETİĞİ ANKARA 2006 Milli Eğitim Bakanlığı tarafından geliştirilen modüller; Talim ve Terbiye Detaylı EĞİTİMDE VE ÖĞRETİMDE BİR ARAÇ OLARAK GÖRSEL SANATLAR EĞİTİMİNİN ÖĞRENCİLERE SAĞLADIĞI KATKILAR
T. C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ GÜZEL SANATLAR EĞİTİMİ ANA BİLİM DALI RESİM-İŞ ÖĞRETMENLİĞİ BİLİM DALI EĞİTİMDE VE ÖĞRETİMDE BİR ARAÇ OLARAK GÖRSEL SANATLAR EĞİTİMİNİN ÖĞRENCİLERE SAĞLADIĞI Detaylı ÜNİTE HUKUKUN TEMEL KAVRAMLARI İÇİNDEKİLER HEDEFLER HUKUK KAVRAMI. Prof.Dr.Fahrettin Korkmaz
HEDEFLER İÇİNDEKİLER HUKUK KAVRAMI Sosyal Hayatı Düzenleyen Kurallar Hukuk Kuralları ile Diğer Sosyal Düzen Kurallarının Karşılaştırılması Hukuk Terimi ve Hukukun Çeşitli Anlamları HUKUKUN TEMEL KAVRAMLARI Detaylı Yıllar boyunca gökbilimciler evrendeki en
Teknoloji I Bilgisayar KUANTUM BİLGİSAYARLAR ÇAĞINA DOĞRU Yıllar boyunca gökbilimciler evrendeki en soğuk yerin, sıcaklığın mutlak sıfır noktasının çok az üstünde -272 C civarında gezindiği Boomerang Nebula Detaylı 10. YIL. Bilgi Edinme Hakkı Çalıştayı Sonuç Raporları
10. YIL Bilgi Edinme Hakkı Çalıştayı Sonuç Raporları 27 Mayıs 2013 ÖNSÖZ Demokrasinin ve Anayasamızın en temel prensiplerinden biri olan bilgi edinme hakkı, kamu yönetiminde açıklığın ve şeffaflığın sağlanması Detaylı T.C. MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı ORTAÖĞRETİM 10. SINIF KİMYA DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMI (2 DERS SAATİ/ HAFTA)
T.C. MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı ORTAÖĞRETİM 10. SINIF KİMYA DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMI (2 DERS SAATİ/ HAFTA) ANKARA 2011 ORTAÖĞRETİM 10. SINIF KİMYA DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMINDA Detaylı SOSYOLOJİYE İHTİYACIMIZ VAR: SOSYOLOJİ NEDİR? SOSYOLOG KİMDİR?
SOSYOLOJİYE İHTİYACIMIZ VAR: SOSYOLOJİ NEDİR? SOSYOLOG KİMDİR? Giriş: Sosyolojiyi Tanımlama Gerekliliği Sosyologların en çok karşılaştıkları ve belki de cevap vermekte en çok zorlandıkları soru, sosyoloji Detaylı 2017 © DocPlayer.biz.tr Gizlilik Politikası | Hizmet koşulları | Geri bildirim