18.08.2016 16:11 Karakter boyutu :
Yakıcı gündemimiz, darbe ve yeniden bölücü terör örgütünün düğmesine basılmış olmasıyken, niye hâlâ bu “satışlarla” uğraşılıyor? Tamam, yasa tasarısı darbeden önce 26 Haziran'da Bakanlar Kurulu'nda kabul edilmiş olabilir, ama ondan sonra Türkiye yeni bir boyuta geçmedi mi ki, acilen darbe teşebbüsünden 15 gün sonra TBMM'ya sevk ediliyor? Kısa sürede Meclis Plan-Bütçe Komisyonu'nda kabul edilip, Genel Kurul'da görüşülmesine başlanıyor?
AKP iktidarının bugüne kadar yaptığı düzenlemelerin içinden ne tesadüf, ya PKK'ya ya ranta ya emperyalizme veya hepsine birden yarayan “tavşanlar” çıktı.
O yüzden bu son torbaya da şüpheyle bakmak gerekiyor. Hele de pakette GAP Başkanlığı ile Devlet Su İşleri'nin varlık ve hisseleri de varsa!.. Ki var!..
O hesapları hatırlatmadan önce geçen yıl 26 Eylül'de sadece Cumhuriyet Gazetesi'nde yayınlanan bir habere dikkat çekmek istiyorum. Haberin başlığı, “Fırat ve Dicle'de Kontrol Hakkı Kalkıyor” idi.
Osman İkiz imzalı haberde, dünyadaki sayılı su uzmanlarından biri olan Dünya Su Konseyi İkinci Başkanı ve Stockholm Su Konferansı Bilim Heyeti Üyesi Prof. Doğan Altınbilek'in görüşleri de aktarılmıştı. DSİ Genel Müdürü olduğu yıllarda, Batılı ülkelerin Fırat ve Dicle konusundaki görüşlerine karşı çıktığı vurgulanan Prof. Altınbilek, “Gerek konferanslarda dile getirilen görüşlerin, gerekse yeni sözleşmenin önümüzdeki yıllarda Türkiye için yeni sorunlar çıkaracağına, tanımlamaların da değiştirildiğine” dikkat çekip, şunları söylemişti:
Bu sözleşme nerede, ne zaman mı onaylanacak; Önümüzdeki 25-27 Eylül'de toplanacak BM Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri Zirvesi'nde.
Acaba Meclis'teki torbanın DSİ, GAP kısmı bu sözleşmeyle ilgili ve “aciliyetin” sebebi de bu takvim olabilir mi?
AB'NİN 12 YIL ÖNCEKİ DİCLE-FIRAT İSTEĞİ
Fırat-Dicle'yle ilgili çok önemli bir projeye daha işaret etmemiz gerekiyor.
Aralık 2004'te “AB'ye girdik” diye gündüz gözüyle Ankara'da atılan havai fişekleri hatırlıyorsunuzdur.
AB önümüze “ucu açık” ve bir yığın şartla dolu bir yol haritası koymuş, ama en önemlisi Rum kesimini tanıma anlamına gelen Kıbrıs Protokolü'nü imzalamamız karşılığında, sadece müzakerelere başlanması tarihi vermişti. Buna göre, 3 Ekim 2005'te AB ile müzakerelere başlayacaktık.
Hâl böyleyken, Erdoğan-Gül ikilisi Brüksel'den “kahraman” gibi gelmiş, Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek'in organizasyonuyla havai fişeklerle karşılanmış, Erdoğan da AB zirvesinden çıkan kararı “bayram” ilân edip, “Türkiye asıl kavşağı döndü” demişti.
İşte bu “bayram” öncesinde AB, 6 Ekim 2004'te Türkiye İlerleme Raporu'yla birlikte bir de “Etki Raporu” olarak bilinen, “Türkiye'nin üyeliği perspektifinden kaynaklanan hususlar” başlıklı bir rapor yayınlamıştı.
Raporda AB Komisyonu'nun, “Mevcut AB politikaları ve bilgisi temelinde, önümüzdeki yıllar için belirlediği hususlar” yer alıyordu. Daha başlangıçta Türkiye'nin AB'ye katılımının, “Kültürel ve dini özellikleri ile birlikte, nüfusu, büyüklüğü, coğrafi konumu, ekonomik, güvenlik ve askeri potansiyelinin birleşik etkisinden dolayı önceki genişlemelerden farklı olabileceği” vurgulanıp, Türkiye'nin nasıl “model ülke” olabileceği anlatılıyordu.
Türkiye'nin AB için “jeopolitik” öneminin maddeler halinde sıralandığı -satır aralarında Ermeni soykırım iftirasının kabulü dahil birçok siparişin verildiği- raporda, “Ulusaşırı Konular” başlığı altında “Türkiye'nin, AB'nin enerji, ulaşım ve sınır yönetimi gibi güvenlik çıkarlarına katkısından” söz edildikten sonra aynen şöyle deniliyordu:
“Bölgede önemi bulunan konulardan biri kalkınma ve sulama için gerekli suya erişimdir. Ortadoğu'da su konusunun stratejik önemi önümüzdeki yıllarda artacaktır. Türkiye’nin katılımıyla birlikte su kaynaklarının ve altyapı projelerinin uluslararası yönetimi (Fırat ve Dicle havzaları üzerindeki barajlar ve sulama projeleri, İsrail ve komşuları arasında su alanında sınırötesi işbirliği) AB açısından önemi bir konu haline gelebilecektir.”
Türkiye'nin itirazsız kabul ettiği bu rapor orta yerde durduğuna göre, Meclis'teki özelleştirme paketinden şüphelenmemek mümkün mü?
Darbeden bu yana alınan kararlara, “işgâle direniş” diyorlar... Bu nasıl bir direniştir ki, ülkenin en stratejik kuruluşlarının kapıları işgâlcilere ardına kadar açılıyor?..
Darbe için “Allah'ın lütfu” diyorlar... Bu nasıl bir lütuftur ki, Türkiye'ye değil, hep emperyalistlere yarıyor?..
Dicle-Fırat avrupa birliği bm tayyip erdoğan abdullah gül melih gökçek ankara müzakere suriye ırak