Konu: Hocayı Ziyaret...
22-05-2009, 16:41 #1
Ankarada ki vazifemin bitimine iki gün kala Erbakan Hocamızı ziyaret etme şansım oldu.
Özel kalem müdürü Mehmet KARAMAN Bey'i ziyaretimden 1 hafta önce aradım ve randevu rica ettim.Sağolsunlar kırmadılar büyük bir âli cenaplık gösterip Cumartesi günü 17:00'a randevu verdiler.Normal şartlarda Cuma günü izin kullandığım için Cumartesi günü izin verilmiyordu ama mevlam yardım etti izini kopardık.
Cumartesi günü öğlen namazından hemen önce Balgattaydım.Namazımı Hamidiye camiinde kıldım.Namazda Ahmet TEKDAL Bey de vardı.Namazdan sonra Genel Merkeze geçtim.Baktım Özel Kalem Müdürü Mehmet Bey ve Genel Merkez İdare Amiri Hasan AYDIN Bey orada oturuyorlar.Yaklaşık 1-1.5 saat sobet ettik ardından Mehmet Bey konuta geçmek için müsade aldı ve kalktı banada "saat 16:45'te konutta ol mutlaka" dedi.
Biz Hasan AYDIN Bey ile muhabbete daldık bu arada Hasan Bey ile ortak arkadaşlarımızda çıktı ÖNDER'den meğersem Hasan Bey ÖNDER'in teşkilatlanma başkanıymış.Ortak arkadaşımız da Muhammet ÖZ, eğitimden sorumlu başkan yardımcısı...Neyse tanış çıktıktan sonra yemek söyledi (yoksa yemek söyleyeceği falan yok...:))İlkindi namazına yakın ben kalktım abdest alıp camiye geçtim.Namazı kıldıktan sonra baktım telefon zır zır çalıyor arayan Mehmet Bey :" Fatih nerdesin sen? Çabuk gel!" Tabi çıkmamla beraber Genel Merkezin görevli elamanlarından bir tanesi hemen arabayla konuta çıkardılar beni.
Mehmet Bey kapıda beni karşıladıktan sonra apar topar Hoca'nın karşısına çıkardı beni.Ne olduğunu daha anlayamadım bile! Kendimi tanıtmama fırsat vermeden Mehmet Bey beni en ince ayrıntısına varana kadar Hocaya tanıttı hemde hızlı bir şekilde...Ayak üstü musafahamız oldu.Elini öptüm hayır duasını aldım "Hocam istanbuldan sevenlerinizin selamı var" dedim oda herkese selam yolladı..." Allah cihadınızı mübarek kılsın" dedi. İki dakikalık bir görüşmenin ardından yanından ayrıldım ve Mehmet Bey'in odasına geçtik.Zamanım çok dardı bir bardak çay içip kalktım.
Aslında niyetim Hocamla oturup bazı konuları konuşmak istiyordum.Onunla konuşamadığım için buraya yazmanın doğru olmayacağını düşünerekten yazmıyorum müsadenizle.Mehmet Bey "niye dediğim saatte gelmedin ilkindi namazını burada beraber kılacaktık, senden sonra istanbuldan gelen biri vardı önemli bir görüşmeydi onun için senin kini kısa tutmak zorunda kaldık, yoksa ben seni Hocayla biraz görüştürecektim" dedi. Bende "kısmet artık bu kadarı bile güzeldi" dedim ve vazifeme geri döndüm.
Aklımda kalan estanteneler ise; ben içeri girdiğimde, dünyanın selam durduğu ve siyonistlerin karşısında tir tir titrediği ve ona karşı desiseler ürettiği bir insanın ayağa kalkması ve ben çıkana kadarda oturmaması ve yüzündeki tatlı tebessümün herşeye rağmen hala yüzünden eksik olmaması.İşte Hocam böyle bir insan karşısında ki en değersiz kişiye bile en azami hürmeti ve saygıyı gösteren bir insan! Seni seviyorum güzel insan...
Diğer estantane ise; Hocamın önünde hala dosyalar var ve hala çalışıyor durmadan, gecenin ilerleyen vakitlerine kadar (Mehmet Bey'in ifadesi ile).Durmak yok yorulmak yok.Doğruya Recai Bey nediyordu:" Müslümanın emekliliği mezarda başlar."
Hocamın hepinize selamı var...
Düzenlendi: Cihat UÇAR 22-05-2009 23:36
22-05-2009, 17:41 #2
22-05-2009, 19:37 #3
Ve aleyna ve aleykümselam allah razi olsun.yakından görmek 2 dakka olsabile çok güzel
ve aleykumselam, altınoluğa ne zaman geçecekmiş onu soraydın bari ;) son 3 yıldır orada görüşmek nasip oluyor, rahat ve güzel oluyor.
25-05-2009, 17:03 #5
27-05-2009, 13:07 #6
Ve aleykümselam. bize de nasib olur inşallah.
oraya da geç gitmişsin ya, ne diyim ben sana
Düzenlendi: Tevfik YAZICILAR 27-05-2009 13:37
29-05-2009, 11:05 #7
bende isterim ve aleyküm selam......