Darlandım ben yinee | Buffy de vampir sayılır
Günaydın sevgili okuyucu,
Bu aralar bloguma çok sık yazamaz oldum. Artık evimizde iki kişi değil, üç kişiyiz bildiğiniz üzere. Sevgili köpeğim Buffy sağolsun bütün zamanımı alıyor. Kendisi oyun manyağı olduğu için enerjisini atması biraz uzun sürüyor. Sanki hayvana damardan redbull enjekte etmişler yani o derece. Bi yandan da doktora yeterliliğe çalışmaya çalışıyorum, laboratuvarlara giriyorum derken pilim bitiveriyo. Daha okuma köşesi mim'ini bile cevaplayamadım. Şu sınavı atlatıp teze bi başlasam rahatlar mıyım acaba diyorum da tez başlayınca da işin yoksa sabah akşam deney yap, poffff.
Bugün saat 10'da laboratuvar toplantısı yapacak hoca. "Ne yaptın bunca zaman?" diyecek; "Hocam yeterlilik çalışıyodum, pek bişey yapamadım" diyinca ağzıma zıçacak. Hocamı çok severim, iyidir, çok yardımcıdır, babacandır çoğu zaman sadece bir hocadan ötedir hatta ama; adamın üstüne bi iş yükü yığar ki, söylediği şeylerin hepsini yapmaya çalışınca yarım yamalak şeyler ortaya çıkar. Bişey istediğinde hemen yapılmalıdır o iş. Bazen akşam saat olmuş 4 buçuk, mesai bitimine kalmış yarım saat, "Hadi hemen bilmem ne deneyini kurun bugün". Yav kardeşim kuralım da kaçıyo mu şimdi yarın sabah erkenden gelir kurarız dimi? Ne beni akşamın körü oraya bağlayıp psikolojimi bozuyosun ki? İstemeye istemeye yaptırınca da yalap şalap özensiz, dikkatsiz şeyler çıkıyo ortaya.
Yazıp bitirmem gereken 2 tane makale var, hala duruyo yarım yamalak. Ben hem burdaki rutin işeri yürütüp, yeterlilik sınavına çalışıp hem de laboratuvarlara girip nasıl her şeyi zırt diye bitireyim ki? Hem zaten kadrom da geçici, geleceğimin olmadığının kesin olduğu bi yerde bu kadar emek vermek de enayilik gibi geliyo açıkçası.
İşle ilgili bütün motivasyonumu kaybettim sevgili okuyucu...
Evimin kadını çocuklarımın anası olmak istiyore :(
Etiketler: Bunları sevmiyorum, darlandım, iş, stres
melek bahar 31 Ekim 2012 10:21
ay canım benim ya o hocalar hep öyle benim. bitirme tezimi yazarken de bende senin gibiydim. hatta bi gün arkadaşla sabah 9 da labaratuvara bi girdik akşam 8di çıktığımız bi de sınav dönemiydi doğal olarak o saatte koca fakültede kimse kalmamıştı. o zamanda bizim hocanın gıcıklığı tutumuştu illa sınav haftasında yapılacak bu deneyler diye. canımız çıkmıştı. oraya yetişmeye çalış buraya yetişmeye çalış insan belli bi zaman sonra yoruluyor yaa. bende bazen senin gibi düşünüyorum. evimin kadını çocuklarımın anası olacağım diye ama biz böyle yoğun tempoya alışınca duramayız evde. okul bittikten sonra ilk 15 gün çok güzeldi. ohhh girmem gereken sınavlar yok, laboratuvar yok, yok oğlu yok. canım ne isterse onu yapabilirdim. ama ne oldu 15 günün sonunda sıkıntıdan patlayacak konuma geldim. hemen iş aramaya başladım, buldum ve o gün bu gündür çalışıyorum. Yani sonuç şu; biz çalışmadan yapamayız biz istemesek bile bünye belli bi süre sonra otomatiğe bağlıyor o istiyor şekerim :)
miyav kedicik 31 Ekim 2012 13:54
Aman Allahım kendi doktora zamanım geldi aklıma... Vallahi neydi ya o işkence günleri... Hem bir yandan kızımı ağağımda sallıyor hem de koca kitapları çalışıyordum ve doğal olarak uyuyakalıyordum...:)) Aslında güzel arkadaşım ne olur yanlış anlama ben yalnızca kendi düşüncelerimi söyliyim sana... Keşke o günlerde yok tez yok yeterlilik yok yayın, yok otopsi, yok dersler-sınavlar, yok hoca ne der filan demeyip bol bol kızım ile ilgilenseymişim... Hala fakültedeyim.. Doçent bir akademisyenim ve ben bir kız çocuk sahibi bir anne olarak konuşuyorum.. 1 ay sonra emekli olacağım ve aynen evimin kadını, çocuğumun anası olacağım... Ah nasıl özledim evimin kadını çocuğumun anası olmayı inanır mısın tam 25 yıl boşa geçti...sen düşün..:))
☣ Kirazlı Dondurma ☣ 1 Kasım 2012 10:13
Sevgili melek bahar, sen ne mezunuydun ya böyle halimden anlayınca seni kendime iyice bi yakın hissettim :) İnan artık dayanacak gücüm kalmadı. Aynı zamanda asistan olunca bi de lab.lara girip çıkıyorum o da beni mahvediyo. Salı günleri gece 11'de okuldan çıkıyorum sen düşün... Bilmiyorum artık sabır sabır nereye kadar :) Keşke masabaşı bi işim olsaydı :(
Sevgili miyav kedicik; Yoksa hocam mı demeliyim bilemedim :) Ah hocam ah ne güzel doçent olmuşsunuz işte, ben o günleri göremeyeceğim. Emeklerim boşa gidecek en çok ona yanıyorum. Keşke zamanında bu bölümü tercih etmeseydim, akademik hayata girmeseydim ama iş işten geçti. Allah sonumu hayretsin artık :)
melek bahar 1 Kasım 2012 15:00
ben mühendisim canım. okuldan mezun olduğumda 21 yaşındaydı ama okul bende siyah saç bırakmadı :( ama şimdi mutluyum. hem ofiste hem de arazide zaman geçiriyorum. Allah seninde gönlüne göre verir inşallah canım yaaaa