Anne ve Bebek Çocuklarda Tuvalet Terbiyesi Tuvalet Terbiyesine Erken Başlamanın Zararı Var mıdır
Kadınlar için Çocuklarda Tuvalet Terbiyesi bilgilerinin paylaşıldığı bu yazımızda Tuvalet Terbiyesine Erken Başlamanın Zararı Var mıdır hakkında detaylı bilgiye ulaştınız. Dilerseniz Çocuklarda Tuvalet Terbiyesi kategorisinde bulunan diğer makalelerimizi okuyarak daha başka bilgiler edinebilirsiniz.
Tuvalet terbiyesine çok erken başlamam ne gibi sonuçlar doğurabilir?
Çocuğunuzun bezden çıkmasında acele etmeniz, yani on beş aylık olmadan ve özellikle de bir yaşına girmeden bu aşamayı başarmasını beklemeniz çocuğunuzun kişiliğinin gelişmesinde önemli sorunlara yol açabilir. Küçük bebeklerin tuvalet terbiyesinin amacının ne olduğunu anlama yetenekleri olmadığı gibi bedenlerini ve özellikle sfenkter kaslarını sürekli olarak kontrol edebilmeleri de fizyolojik açıdan henüz mümkün değildir. Kasları üzerinde istemli bir kontrol uygulayamadıkları için de "kazaların sık sık görülmesi olağandır; ama onlar sizin beklentilerinize uymadığını sezdiklerinden bunu, başarısızlık duygusuyla karşılayabilirler. Bu beceriksizliklerinden ötürü de sevgi ve şefkatinizi kaybedeceklerinden korkarlar. Çocuğunuzun sizin hiddetlendiğinizi sezmesi duygusal gelişimi için zararlıdır, çünkü bu yaştaki bütün çocuklar için ana baba kızgınlığı, terk edilme duygularına yol açar.
Tuvalet terbiyesine, çocuğunuz çok küçük yaşlarda iken aşırı önem verirseniz, onda temizliğin, düzenliliğin, tertipliliğin ve kontrollü oluşun anne babada olumlu duygulara yol açtığı kanısı uyanabilir. Belirli bir şeyi. belirli bir yerde, belirli bir miktarda, belirli bir zaman ve şekilde yaptığında bundan çok memnun olduğunuzu, giderek heyecan duyduğunuzu belirttiğinize göre, böyle sanmakta haksız da değildir. Böylece küçük çocuğun zihninde belirli bir temizlik, titizlik ölçüsüyle, ana baba sevgi ve ilgisi arasında bir bağıntı kurulur. Aynı zamanda da beklentilerinize uygun olarak aynı miktarı aynı şekilde ve aynı zamanda sağlayamayacak olduğunda sevgi ve ilginizi kaybedeceğinden korkar. Küçük bir çocuk için böylesine bir korku, onu paniğe uğratacak güçtedir.
Çok küçük bir çocuğa tuvalet terbiyesini aşılamakta karşılaşılan başka bir güçlük daha vardır. Bağırsaklarında oluşan birtakım faaliyetler neticesinde bir sonuç ortaya çıkmaktadır. Küçük çocuk, kendi davranışlanyla bütün bu oluşagelen olaylar arasında bir bağ kurabilme yeteneğinden yoksundur. Dışkısını oturağa bırakması olayı kendi kontrolü dışında meydana gelmiş de olsa, anne ve babasında bir sevinç tepkisine yol açmaktadır. Buna dayanarak da çocuk, olayların kendinin hiçbir katkısı olmaksızın meydana geldiği inancını geliştirebilecektir. O kadar ki, dışkısının onun hiçbir etkisi olmadan oturağa dolduğu, bunun kendisiyle bir ilgisi olmadığı sonucuna varabilir. Olay kendiliğinden meydana gelmiş ve ailesi, onun kontrolü altında olmayan bir olaya karşı tepkide bulunmuştur. Sık sık tekrarlanan bu olaylar dizisi çocuğunuzda bazı olayların büyülü bir şekilde oluşa geldiği ya da dışarıdan kontrol edilebildiği duygusunu uyandırabilir.
Bütün bunlara ek olarak da çocuğunuzu çok erken bezden çıkarmaya çalıştığınızda, onda bedeninin kendisinin değil de sizin denetiminiz altında bulunduğu izlenimi uyanabilir. Buna yol at, açtığınızda da çok yersiz bir şekilde çocuğunuzun bedenini kontrol etme sorumluluğunu üstünüze almış olursunuz. Bazı had vakalarda da çocuğa haftada bir, iki haftada bir gibi belirli ve önceden tasarlanmış aralıklarla tenkıye yapmayı alışkanlık haline getirmiş anneler görülmüştür. Bu gibi durumlarda çocuğun bağırsak sistemi tamamen kontrol altına alınmış olmakla ve kendi istemi dışında görüntüsü ana babasında belirgin bir hoşnutluk uyandıran bir ürün ortaya koymaya zorlanmaktadır. Bir çocuğun bu durumla tekrar tekrar karşı karşıya kalması halinde iç sistemlerini başka birinin kontrol altında tutması olgusuna ya karşı koyacağı ya da bundan paniğe kapılacağını belirtmek bile gereksizdir sanırım. En acı olanı da, arada bir çocuğun bu tür uyarımlardan haz duyup, olan biteni rahatlıkla kabullenebilmesidir. Bu son durumda ise çocuğun kişiliği oral faaliyetlerde başkalarından uyarım bekleyecek bir şekilde gelişir. Bununla da kalmayarak haz duygusunun kaynağı oral yönde sabitleşebilir.