Şuan buradasınız; Ana sayfa > Lenf damarları > Lenf hastalıkları
Lenfödem tanısı ve tedavisi...
Bacaklarda toplardamarlar gibi, derin ve yüzeysel olmak üzere 2 lenfatik sistem vardır. Derin lenfatik sistem, kasları ve kemik yakınındaki bölgeleri drene eder. Yüzeysel lenfatikler, yüzeysel toplardamar sistemine paralel iki kanal şeklinde seyreder. Yüzeysel lenfatiklerin bulunduğu ve lenfödemin oluştuğu deri altı bölgesi, deri altı lenf ağı ve toplayıcı kanallarla lenf düğümlerine akar. Derin lenf sisteminden gelen lenf sıvısı da kasık ve dizde bulunan aynı lenf düğümlerinden geçer.
Koldaki yüzeyel lenfatik damarlarda, kolun iç ve dışından seyrederek koltuk altı lenf düğümlerine gelir. Lenf düğümlerinde süzülen lenf sıvısı daha sonra toplardamarlara akar.
Hastaların çoğunda öykü ve klinik bulgular ile lenfödem tanısı konulur. En çok toplardamar yetmezliğinde ortaya çıkan ödemlerle karışır. Toplardamar yetmezliğinde ödem koyu renklidir, doku beslenmesinin bozulmasıyla deride incelme ve yaralar oluşur. Lenfödemde ise renk değişikliği bulunmaz ve beslenme bozulmadığı için deri değişikliği ve ülserler sık görülmez.
Yardımcı tanı yöntemleri kullanılarak lenfödemin oluşma şekli ve uygulanacak tedavi yöntemleri belirlenir.
Lenfosintigrafi: Radyoaktif bir maddenin deri altına verilerek lenf sistemi içindeki akımın görüntülenmesidir. Bu şekilde lenf yolları içinde tıkanıklık olup olmadığı belirlenebilir.
Manyetik rezonans görüntüleme (MR): Manyetik akım ile dokuların yapısı değerlendirilir ve lenfödemden kaynaklanan doku bozukluğunun tanısı konur.
Bilgisayarlı tomografi: Görüntülerde lenfödeme bağlı gelişen değişiklikler belirlenirken, lenf yollarına olan basılar tespit edilir.
Doppler ultrason: Bacakta şişlik oluşturabilecek toplardamarlara ait bozuklukların tanısı konur.
Lenfanjiografi: Özel bir boyanın lenf damarlarına enjekte edilip, röntgen çekilmesi prensibine dayanır. Günümüzde verilen ilacın lenf damarlarında hasar oluşturması nedeniyle nadir olarak kullanılır.
Lenfödemin sürekli ve kalıcı tedavisi yoktur. Amaç, lenfödemin ilerleyerek daha kötü hale gelmesinin engellenmesidir. Eğer lenfödem açısından risk var ise lenfödem oluşması, eğer hafif lenfödem var ise kötüleşmesi engellenmelidir. Medikal tedaviyle klinik olarak hastalığı ilk evrede tutmak amaçlanır. Bu arada lenfödem sebepleri arasında cerrahinin de bulunduğu hatırlanmalı, lenfödemden etkilenmiş uzva neden ne olursa olsun kesinlikle cerrahi işlem yapılmamalıdır.
Tedavi, hastalığın bulunduğu klinik evreye göre düzenlenir:
Klinik evre 1-2'de uygulanan "medikal ve koruyucu yöntemler" hakkında bilgilenmek için tıklayınız.
Klinik evre 3-4'de uygulanan "cerrahi ve fonksiyon kazancına yönelik tedaviler" hakkında bilgilenmek için tıklayınız.
Klinik evre 1-2 lenfödemde; lenfödemin tedavisi için, etkilenmiş uzva kesinlikle cerrahi işlem yapılmaması gerektiğini unutmayın.
Lenfödemin en etkili tedavisi olan korunma yöntemleri hakkında bilgi almak için "Bacaklarda" ve "Kollarda" lenfödem gelişmesini veya ilerlemesini önleyici tedbirleri tıklayınız.