Arakanda Müslüman Olmak 2
ARAKAN DA açık bir şekilde soykırım işlendiği halde dünyadan en ufak ses çıkmamaktadır.
Bu alenen bir soykırımdır ve devam etmektedir. Bunun en bariz kanıtı da evlilik müessesesidir. Müslümanlar evlenirken devletten izin almak zorundalar. Bu izin en erken 2-3 sene sonra çıkıyor. İzin çıktıktan sonra da fakir halkın ödeyemeyeceği kadar vergi talep ediyor devlet. Evlilik diye bir şey yok yani. Arakan’dan Bangladeş’e kaçan Müslümanlar genellikle çocuk, genç veya yeni evlilerden oluşur. Maksat Myanmar Hükümetinin tam manasıyla soy kırımının önüne geçmek, soyun devamını sağlamak ve elbette hayatta kalmak.
Gözaltına alınmış mazlumların sayıları ve akıbetleri hakkında , kimsenin hiçbir fikri yok. Sadece Müslümanlara uygulanan sokağa çıkma yasağı ile bu insanların gerek ekonomik gerek sosyal hayatlarına tecavüz ediliyor. Köyler, köyden ziyade işkence hanelere dönüşüyor.
Medrese, mescid, camii yapmak izne tabii. Beton ev yapmak yasak. Müslümanların evleri ahşap olmak zorunda. Bir vesile ile ahşap evlerin yanması ile Müslümanlar devletin evini yaktıkları gerekçesi ile 6 yıla kadar cezaevine giriyorlar. Büyük ihtimalle de geri çıkamıyorlar. Aynı şekilde seyahat özgürlükleri de yok. Yanlış anlamayın, bir köyden diğer köye gitmektir seyahat dediğimiz.
Müslümanlar tek başına işyeri açamıyorlar. Bir Budist ortak bulmak zorundalar. Zaten Budist ortak demek, sahip demek, efendi demek. Devlet imkânlarından Müslümanlar yararlanamıyorlar. Örneğin devlet hastanelerine gitmek yasak. Özel hastane de kolay kolay bulunamayacağından, sağlık imkânları uğramamış oluyor bu insanların hayatına. En fazla liseye kadar okuyabilirler ve devlet kurumlarında çalışamazlar. Sabit telefon veya mobil telefon sahibi olamıyorlar. Cezası teorik olarak 6 yıldan başlıyor, pratikte ise kurşunlanarak son buluyor. 26 Ağustosta cep telefonu kullanırken yakalanan 2 genç, kurşuna dizilerek infaz edilmiş. Motorlu taşıt sahibi olmak yasak. Vatandaşlık hakları, pasaport hakları verilmemekte.
Bunca zulüm ve soykırımdan kurtulmanın çaresi ise kaçmak. Bunun için ise bulundukları yerden NAF Nehrine veya Hint Okyanus’una ulaşmak için yağmur ormanlarından 8-10 gün yol yürümek zorundalar. Eğer polis, asker ve fanatik Budistlere yakalanmazlar ise kıyılara ulaşabiliyorlar. Arakan’dan Bangladeş’e güç bela, 8-10 kişilik teknelere 30-40 kişi binerek kaçabiliyorlar. Tabii hepsi değil. Tekneler genellikle devriliyor ve kaçaklar boğularak ölüyorlar. NAF Nehri üzerinde Müslümanların naaşının eksilmediği ifade ediliyor.
Bangladeş’te 2 resmi, 2 gayri resmi olmak üzere 4 mülteci kampı var. Resmi kamplarda 30 bin kişi barınırken gayrimeşru kamplarda 300-400 bin mülteci barınmaya çalışıyor. Ne BM, ne UNİCEF ne de Bangladeş hükümeti bu gayri resmi kamplara ne yardım ediyor, ne de yardıma müsaade ediyor.
Gördüğünüz üzere komünist hükümet katlediyor, emperyalist kuklası hükümet ise yardım edeni dahi engelliyor.
Birleşmiş kafirler (BM) ise Arakan eyaletinde Müslümanlara karşı süren “şiddet olaylarından endişe” duyduğunu belirterek ki bu kendi açıklamaları Müslümanların vahşice katledilmesine her zamanki gibi üç maymunu oynamaya devam ediyor ve edecek, bundan dünyadaki hiç bir Müslümanın şüphesi olmasın.
8 Ocak 2017 Pazar - 0 Yorum - 1810 Okunma
08.01:2017 : Arakanda Müslüman Olmak 2
17.12:2016 : Arakan'da Müslüman Olmak