Bir artı Bir: Yeni dergi
NTVMSNBC’den çok güzel bir iş. Bu topraklarda okunabilecek nadir dergileri hazırlayan kadro ile yapılan ve yeni dergilerinin mevzu edildiği söyleşi.
Roll dergisi kapandığında okurları üzüldüler ama aynı ekip fazla bekletmeden ‘ruhu aynı olan’ yeni dergileriyle ’sevdiği şeyleri’ konuşmaya, yazmaya devam ediyorlar. Sinemadan müziğe, edebiyattan spora günlük hayatta olan her şeyin yer alacağı Bir+Bir’i yaratıcıları anlattı.
GÖKSEL DURUTUNA – HASAN CÖMERT
Güncelleme: 14:56 TSİ 02 Mart. 2010 Salı
İSTANBUL – Express’in 100. sayısında bir iyi bir kötü haber vermişlerdi. Kötü haber zaten biliniyordu: Roll kapanmıştı. İyi haber ise yeni gelecek dergiydi. ”Taş, başka bir taş olacak, başka türlü yontulup başka türlü şekillenecek” diye yazmışlardı.
‘Sahibinin sesi değil, kendi sesi’ diyerek Express’le yola çıktılar. Ve Roll, Post Express, Express derken, ‘Godard’ın denklemiyle’ ‘Bir+Bir’ zamanı geldi. Sinema, müzik, edebiyat, tiyatro, spor, yemek, siyaset, felsefe… yani hayata dair her şeyin iç içe olduğu bir dergi.
Türkiye dergicilik tarihinin yüz aklarından Express ve Roll’u çıkaran ekipten Siren İdemen, Yücel Göktürk ve Merve Erol ile dergicilik serüvenlerini ve yeni durakları ‘Bir+Bir’i konuştuk:
Erol: Bu kitap yayıncılığı için de geçerli. Küçük yayınevleri de yok artık. Sayıları azalıyor.
İdemen: Son 10 yıl içerisinde kaç dergi kapanmak zorunda kaldı sayamayız… Bir de tasarlanıp başlamadan sona erenler var. Yani çoğu kişi için caydırıcı, büyük bir sorun dağıtım. Dağıtımcı çevirmenden, yazardan, herkesten daha fazla para alıyor.
Göktürk: Bunlar bir de okunan dergilerdi. ‘Bunlar okunmuyordu’ algısı yanlış. Bu dergilerin okuru var. Okur, gazete bayisine gidiyor dergiyi soruyor ama dergiyi bulamıyor. Sorun burada.
‘NÖTR DERGİ ALIYORUZ’
‘LOS ANGELES’TAKİ İSYAN SİZİ NEDEN İLGİLENDİRİYOR?’
Biz vaktiyle Nokta dergisinde bir özelleştirme dosyası hazırladık. Kaynak Dünya Bankası idi. O dönemde özelleştirme tartışmaları ‘kamu mülkiyeti doğası gereği verimsiz, özel mülkiyet ise verimlidir’ argümanı üzerinden yürütülüyordu. Dünya Bankası uzmanlarının ortak görüşü ise şu; bir işletmenin verimliliği ya da karlılığıyla mülkiyet yapısı arasında hiçbir ilişki yok. Biz bunu yayınladığımızda ertesi gün yukarıdan telefon geldi. Düşünün yani…
‘GÜZEL MÜZİK AMA SÖZ ÇIKMIYOR’
Göktürk: 100. sayıdan itibaren Roll’u noktalayalım diye konuşmaya başlamıştık. Hatta ‘111′ güzel bir rakam olarak geliyordu, son rakam 111 olsun diye. Fakat 144’e kadar geldik çünkü bir yandan da kıyamıyorduk. Ama ister istemez hoşlanmadığımız bir profesyonelliğe kayıyordu.
Bir+Bir’in ilk sayısında kapakta Ömer Uluç var.
GODARD’IN DENKLEMİ: BİR+BİR
FİLM NE KADAR SİNEMAYA GÖNDERMEYSE…
Göktürk: Roll müzik merkezliydi. Dolayısıyla siyasetin içindeki müziği, müziğin içindeki siyaseti ifade ediyordu. İlla siyaset de değil, tarih, edebiyat ama müzik merkezliydi. Bir+Bir o anlamda merkezsiz, çok merkezli. Öyle bir fark var. Dolayısıyla Roll’un yelpazesi de genişti
ama bu daha farklı. Gündelik hayatta dokunduğumuz her şeyle ilgili…
Jean-Luc Godard’ın ‘One Plus One’ filminden bir kare.
İdemen: Biz o buluşturmaları seviyoruz. Bir fotoğrafçıyla edebiyat üzerine, bir müzisyenle sinema üzerine konuşmayı seviyoruz. Mesela Bir+Bir’de Eric Cantona’nın fotoğrafları var. İyi futbolcuydu, fotoğraf çektiğinde barınma sorunu olanları çekiyor, sinemada Ken Loach ile çalışıyor… fikri, duruşu olan bir futbolcu. Futbolcuyla söyleşi yaparsak başka şeyler üzerine konuşmayı tercih ederiz.
MESSİ’DEN NAOMİ KLEİN’E
Göktürk: Mesela Boris Vian’ın oyun yazarlığı gölgede kaldı her zaman. Dergide bu da var. Yolda giderken afiş görüyorsun ‘Efsane geri dönüyor’ diye. Star Wars… Önemli bir film. Dünyanın politik gündemiyle de ilişkili. Peki Star Wars neydi? Ne anlatıyor. Dergi de o da olacak. Maç seyrediyoruz. Messi izliyosun. Maradona’ya geliyorsun. Oradan Che dövmesi, Arjantin meselesi, oradan Naomi Klein, onun filmi, oradan filmde şarkı söyleyen Lhassa… Bir+Bir böyle bir şey…
İdemen: Express ve Roll’la ortak bakış var. Zaten başka bir şey olamaz. Ruhu yine aynı olacaktır. Sadece şekil farklı olabilir.
7 Nisan 2010 in Siyasal İdeolojiler, Tarih. Tags: dergi, popüler kültür, sol
← Umum ne, kamu ne? Belediye, içki, devlet, üniversite
Anarşist kütüphane →