HERKES BU DÜNYADA ÇOK ŞEY YAPMAK İSTER resimleri, İslami Yazı, islami Video, islami Resim, islami İlahi, islami Paylaşım Sitesi
Anasayfa » Nasihatler » HERKES BU DÜNYADA ÇOK ŞEY YAPMAK İS..
HERKES BU DÜNYADA ÇOK ŞEY YAPMAK İSTER
İnsan dünyaya gelir gelmez bir dizi görev onu bekliyor. Daha ilk çığlığını atarken bile nefes alması gerektiği öğretiliyor sanki ona. İnce bir haykırışla adeta “ey dünya ben geldim!” der gibi insan… Aslında daha anne karnındayken bile mucizevî bir şekilde görevine hazırlanıyor gibi iki büklüm duruşu var insanın… Büyük bir mucize! İşte Allah’ın halifesi görevine hazırlatılıyor… Ve sanki dünya yerinden oynuyor, yer yerinden oynuyor insan dünyaya gelirken. Fakat o kadar çok oluyor ki dünyada mucize bile olsa sıradan bir hale geliyor insanlar için… Bizim için sıradan hale gelebilir fakat Allah bu durumu ibret alınması gereken bir mucize olarak hatırlatıyor… İnsan… Dünyanın efendisi… Yer gök ona hizmetçi… Ve insan yaratıldığı ilk andan itibaren çeşitli görevleri üstlenen varlık… Adım atmak, yürümek, koşmak,konuşmak,ağlamak,gülmek,yemek yemek… Bir şeylere tutunmak bir şeyleri anlamak vs..vs…Yaş ilerledikçe görevlerimiz çoğalıyor iyice kompleks hale geliyor…Ve bir süre sonra da bu dünyada yapacak daha çok işimizin olduğunu düşünüyoruz. Yapacak o kadar işimiz vardık ki sonu hiç gelmiyor. Daha bir sürü elde edeceklerimiz var(!) Bu dünyaya kazık çakacakmışız gibi sonu gelmeyen bitip tükenmeye istekler istekler Ya da biz öyle sanıyoruz. Yapacak çok işimizin olduğunu der dururuz hep… İşlerimiz yarım kalmıştır ve hep daha çok zamana ihtiyacımız vardır. Kafamızda bin bir türlü planlar planlar… Son nefeste bile daha çok yapacaklarımız vardır. Esefle kaparız gözlerimizi. Gözlerimiz arkada gideriz. Ah biraz daha ömrümüz olsaydı daha neler neler yapacağızdır…
Birden bire ne oldu da bu kadar bağlanıverdik? Ne oldu da yapacaklarımızı sıraya koysak listeler oluşur? Herkes çok şey yapacak bu dünyaya bir taş daha koymak için. Birbiri üstüne yığmak için taşları çelikleri. Geleceği garantiye almak, yaşamak kaygısı, savaş mücadele… Daha çok yol daha çok iş daha çok görev…
Aslında bizim işlerimiz hiç bitmez bitmiyor. Çalışmalıyız doğru ama dünyaya daha çok hırsla daha çok istekle bağlanmamız doğru değil. Hepimizin görevi bir amacı var elbette. Bir şey yemek için tohum ekmeli bir şey içmek için suyu bulmak gerekli. Ama lordlar, krallar, asiller, padişahlar, zengin fakir tüm insanlık hep daha çok iş yapmak ister. Ve keşke ölümsüz olsam da bitmez tükenmez isteklerime kavuşsam der.
İnsanız ve bir kere tadını aldık mı daha da bırakmayız bir şeyin. Sıkı sıkıya bağlanırız o şeye. Sürekli tekrar ederiz sürekli yapmak isteriz. Daha çok para daha çok servet daha çok mal daha çok eğlence…Bir ev bir ev daha…Bir araba bir araba daha…Bir mağaza bir mağaza daha ve hep dahalar….
Ve var olduğumuz müddetçe yerimizi sağlamlaştırmak adeta kök salmak için durmaksızın çalışıyoruz! Tabiî ki insanlar içinde ağustos böcekliği görevini üstlenenler de var, istisnalar da var ama genel olarak en tembel, en gözü yorgun insanlar bile kök salmanın peşinde yerinde… Sanki ezelden beri o yer bize aitti ve ebedi o yerde kalmaya da hakkımız varmış gibi.
Gurbet hep zor gelmiştir. Yeri yerler yeni hayat yeni sistem. Yeni çevre… Eskisine o kadar bağlıyız ki yeniler bizi korkutur. Şimdi ne olacak nasıl olacak? Neler yaşayacağız neler göreceğiz. Eski sıcak yuvamız sıcak karnımız yok. Şimdi nasıl olsak da durulsak burayı da eskiletsek? Ve yapacak o kadar çok işimiz var ki anlatılamaz burayı yaşanabilir hale getirmek için. Herhalde Allah için hicret etmek bu sebepten dolayı çok değerli bir ibadet sayılıyor! Rahat düzeni Allah için bozabilme cesareti!!! Gerçi ne kadar rahatlık kaldıysa! Ama mal mülk ve emekleri göz ardı edebilmek de büyük cesaret doğrusu!
Çalışmayalım mı? Görevimiz olmasın mı? Daha fazlasını istemek suç mu günah mı? Önümüzdeki fırsatları değerlendirmeyelim mi? Diyeceksiniz…
Değerlendirmek lazım elbette ama işin garip tarafı bu fırsatlar sen son nefesinde iken bile karşına çıkabilir ve senin gözün hep onlarda olur. Artık yaşamaktan ümidini kessen bile! Ölmeden önce de son vazifem neydi, nereyi yarım bırakmıştım diyeceksin. Hep daha çok şeylerin peşinde olacaksın. Seni dizginleyemeyiz. Ama artık ümidini çok sonra kesince de pes etmek zorunda kalacaksın elbette!
Kim artık bu dünyadan bir beklentim yok her şey tamam görevimi yaptım benden bu kadar derse bence aslında yapacaklarının planlarını henüz oturtmamış olduğundan diyordur bu lafları. Gerçekten böyle diyenler var mı? İçten ve samimi olarak! Galiba bu onun doğasında yok ve ne zaman düze çıksa yeniden hayata dört elle sarılmanın yollarını arayacaktır ve daha yapacak çok işi vardır.
Sorun belli aslında. İnsan ölümden korkuyor! Her an öleceği korkusu onu çıldırtıyor. İnanacağı bir değer yoksa daha da perişan ediyor insanı. Onun için kaçmanın tek çaresi dünyaya daha sıkı sarılmak ve görmezden gelmek her şeyi diye düşünüyor… Onun böyle düşünmesine yardımcı olacak durumlarda çıkıyor ortaya. Dünya gözüyle göremediği hakikatler, ne zaman öleceğini bilmemesi, her şeyi zamanla unutabilmesi, önündeki süslü oyuncaklar, vücuduna yerleşmiş hormonlar ve kendisine bu dünyaya sırf zevk için geldiğini söyleyen azgın nefsi ve hiç boş durmayan devamlı insanın zayıf noktasını araştırıp bulan ve nefsin arzularına göre vesvese veren şeytan ve onun yarenleri… Her şeyin yolunda gideceğini söyleyip duruyor dimağına… Ve bitmez tükenmez isteklere maruz bırakıyor insanı…Tabiî ki insanda bir seçim özgürlüğü var. Tüm bunlar eğer onun da hoşuna giderse ve bundan razı olursa azgın bir şekilde dünyaya sarılmaya, servetine servet katmaya devam ediyor… Yaptıkları ise sadece bu dünyada kendinse geçici bir menfaat sağlar. Gerçekte ise eğer düşünüp de hareket etmezse tabi kalıcı dünyası için yapması gereken görevlerini unutsa ötedeki hesabının zor olacağını düşünmez. Görev derken aklında hep bu dünyadaki görevleri gelir. O zaman da bu dünyaya daha çok kalması gerektiğini düşünür.
Ama gerçek anlamda dünyaya hırsla bağlanmak, taşları anlamsız bir şekilde sırf dünya zevki ve amacı için yığmak, serveti sırf çıkarı için harcamak görevleri kendini tatmin etmek için yapmak yerine dinine, insanlığa faydalı olmak iyi bir insan olmak güzel şeyler yapmak hakikatleri öğrenmek ve cennetteki kademesini arttırmak amacında ise insan, daha çok iş vardır. Çünkü güzel ahlakta ve hizmette sınır yoktur elbette…14.08.2007
Yazıyı Ekleyen : ummuhan1977
ummuhan1977 bugüne kadar toplam 9 yazı ekledi.
Miracımsın sen benim, şahidimsin, ey namaz!
küçük bir kıyas dikkatle bak...
NAMAZSIZ EZANLA EZANSIZ NAMAZ ARASI
seni anar şiir