Belgeselin görüntü yönetmenliğini Hikmet Merdan yaparken, usta yazar Sait Faik'i genç oyuncu Mert Er canlandırdı. Yönetmen yardımcılığını Merve Azade Barış’ın yaptığı belgeselin müziklerini Osman Çınar yaparken,sanat yönetmenliğini İbrahim Can üstlendi. Göksel Keşen’in “Vefalı Göksel” olarak yer aldığı, Ara Güler’in röportajına da yer verilen belgeselin ilk gösterimi usta yazarın ölüm yıldönümü olan 11 Mayıs'ta Baba Sahne'de gerçekleşecek.
Sait Faik Abasıyanık'ın hayatını hikayeleri eşliğinde işleyen ve yaşama bıraktığı izleri perdeye yansıtan "Benden Hikayesi" belgeselinin yönetmen ve senaristi Onur Barış ve ekibi, sinema yorumcusu Güneş Coşkun’un sorularını cevapladı.
Türk sanatında birçok yazar, şair varken neden Sait Faik’i seçtiğine dair konuşan yönetmen ve senarist Onur Barış, düşüncelerini, “Sait Faik benim edebiyata ve sinemaya yönelmemde önemli bir şahsiyet ve onu filmleştirmek en büyük arzularımdan biriydi” şeklinde ifade ederek, “Çocuk yaşlarda Sait Faik’i okumaya başladığımda, onun bize bıraktığı izler ve onun bende oluşturduğu dünyayla iç içe bir şey sunabileceğimi düşündürdü bana. Sait Faik, kendisini ilk okuduğum zamanlardan itibaren benim de edebiyat ve sinema yapabileceğimi hissettiren bir karakterdi. Yaşama bıraktığı izler onu diğerlerinden ayırıyordu. Yaptığı edebiyat, insanlara yaklaşımı, insanlara duyduğu sevgi ve bununla birlikte yazdığı eserler her zaman için bana yakın gelmiştir. Kendime çok yakın hissettiğim bir karakterdi. İstanbul ile kurduğu ilişki, sanatla kurduğu ilişki yüzünden Sait Faik’i filmleştirmek benim hayattaki en büyük arzularımdan biriydi. 'Benden Hikayesi'yle de bunu biraz olsun gerçeğe dönüştürmüş olduk” dedi.
“'Bir insanı sevmekle başlar' diyor Sait Faik, 'Alemdağ’da Var Bir Yılan' hikayesinde. Bu söz Zülfü Livaneli'den Mazhar Alanson'a kadar birçok sanatçının da şarkılarına ilham kaynağı olmuş bir sözdür” diyen Onur Barış, kendisine de bu belgeselde ilham kaynağının yine bu söz olduğunu belirterek, “Sait’in sanatçı duruşu anlamında biricik bir insandır ben de bu biriciklikten etkilenmiş birisiyim. Türk edebiyatında ve Türk sanatında şöyle bir kırılma var bence, Sait Faik’ten sonra Sait Faik gibi bir edebiyatçı olmak gibi bir algı oluştu. Çünkü Sait Faik yaşadığını yazan, yaşadığı gibi bir edebiyat yapan, doğal, çok samimi bir sanatçı.Bizim algımızda düşündüğümüz bir sanatçının sosyokültürel durumundan daha farklı bir yaşayışı olan bir insan. Sokakta gördüğü kestaneciden simitçiye kadar herkesle iletişim kuran ve bu kurduğu iletişim üzerinden bir öykü, bir edebiyat yapıp insanlara sunan bir kişi” şeklinde konuştu.
“Sait Faik bir gün Darüşşafaka’ya annesiyle birlikte bir edebiyat etkinliği için gidiyor. Darüşşafaka’da öğrencilere sunulan imkanlar, oradaki atmosfer ve çocukların gözlerinde gördüğü parıltı çok hoşuna gidiyor. Edebiyat etkinliği bitince annesine, 'biz öldükten sonra ardımızda bıraktığımız bazı şeyleri bu kuruma bırakabilir miyiz' diye soruyor. Bu Sait Faik’in bir nevi vasiyeti oluyor annesine. Annesi de bu vasiyeti yerine getirerek Burgaz adadaki ev başta olmak üzere, birçok mülklerini Darüşşafaka’ya bağışlıyorlar. Burgaz adadaki evi Darüşşafaka bir Sait Faik Müzesi haline getiriyor.”
“Sait’in genel yaşama dair perspektifini de sunduğu öykülerden bir tanesi ‘Hişt Hişt’ öyküsü"
Onur Barış, Sait Faik’in ‘Hişt Hişt’ öyküsünü, “Sait Faik’in bize bıraktığı en değerli ve genel yaşama dair perspektifler sunduğu öykülerden bir tanesidir 'Hişt Hişt' öyküsü. O öyküde Sait Faik bir ses duyar ve o sesin peşinden gider, o sesin varlığına inanır, olmasa da o sesi duyabilme ihtimalini bile sever. Aslında bu yaşamın bize güzellikler sunduğunu anlatan, aslında dışarıya, etrafa baktığımızda her yerden bir 'hişt' sesi duyduğumuzu bize anlatan bir betimlemedir. Biz de aslında yaşamda bu sesin peşinden gitmeliyiz biraz. Bir kuşta, bir ağaçta, etrafımızda gördüğümüz bir seyyar satıcıda ya da herhangi bir etrafta gördüğümüz şeylerden aslında ortak bir ‘hişt’ sesi vardır. Bu sesin farkında olup yaşamımızı buna göre kurup hem doğaya, hem de insana buna göre yaklaşmalıyız. O sesin varlığını bilmek benim için değerli ne mutlu ki Sait bana bu sesin varlığını hissettiren insanlardan biri oldu” sözleriyle ifade etti.
Sait Faik'ten Ara Güler’e: “Ne ulan geberiyorum diye fotoğrafımı mı çekmeye geldin?”
Belgeselde Sait Faik’i son gören insanlardan biri olan fotoğrafın ustası Ara Güler ile röportaja da yer veren Onur Barış, Güler’in Sait Faik’le olan küçük bir anısını, “Ara abinin Sait'le ilginç hatıraları var ve onun duygu dünyasına iz bırakmış bir insan Sait Faik. Mesela, Ara Güler Sait Faik’i hasta yatağında gören son insanlardan bir tanesi. Bir gün onu hastaneye ziyarete gidiyor durumunun kötü olduğunu duyuyor. Bir arkadaşı vesilesiyle beraber gidiyorlar. Sait odada yatıyor, biraz durumu ağır ve Ara Güler içeriye giriyor arkadaşıyla birlikte. Sait toparlanıyor Ara Güler’e bakıyor, muhtemelen boynundaki fotoğraf makinesine bakıyor. Ara Güler oraya bir fotoğraf çekme edasıyla gidiyor. Bir iz toplama, fotoğraflamak, Sait’i hasta yatağında fotoğraflayarak bir iz toplamak için gidiyor ama Sait Faik Ara Güler’e dönüp diyor ki, ‘ne ulan geberiyorum diye fotoğrafımı mı çekmeye geldin.’ Bu dışavurum hali, bu rahatlık, doğallık Ara Güler’i o kadar etkilemiş ki Ara abi o gün bir daha fotoğraf çekemedim diyor” şeklinde ifade etti.
'Vefalı Göksel' olarak belgeselde yer alan Göksel Keşen ise, Sait Faik’in ilk İstanbul’a geldiği yer olan Vefa’ya dair röportajına yer verildiği belgesel hakkında,“Hikayeye başlıyoruz dedikten sonra; ilginç karakterler, ilginç insanlar,ilginç yerler, hatta mevkiler sanki bizimle buluşmayı bekliyormuş gibi, üstünde sanki bir gizlilik varmış da biz sanki onu silmişiz, toprağı üstünden atmışız ve öyle ortaya çıkmış gibi onu yakaladık” dedi.