Babam’ın vefatından birkaç gün önce gökyüzünde çektiğim kare
ACEMIDEMIRCI Pazar, Haziran 18, 2017 28 Yorum
Babalar Günü, tüm babalara ve babacan ruhlulara kutlu olsun.
Baba ne demektir varlığında gözünü kırpmadan, fedakarlığı zevk edinerek ömrünün sonuna kadar yürekten gösterip öğretmiş, göçmeleriyle de babasızlığın anlamını belletmiş tüm babalar nur içinde yatsın.
(Haziran 2014 ayında yani Babam’ın göçtüğü tarihte n birkaç gün önce, elbette kendi çektiğim fotoğraftaki bulut, profili çok zor olan Babam’a tıpatıp benzemektedir.
o zor, uykusuz ve çok yorgun günlerde arka balkondan yukarıya baktığımda gördüğüm bu olağanüstü bulut karşısında uykuda mıyım yoksa uyanık mıyım emin olmak için biraz duraksamıştım. O şaşkınlık anlarında ben akıl edip de içeri girip, fotoğraf makinemi alıp o anı kareye dönüştürene kadar hareketinden dolayı haliyle bulut biraz daha çözülmüştü.
O zaman anlamıştım ki, Babam’ın ruhu göğe çıkmış bile. Ve bunu haber vermekte… Bizi hazırlamakta o gerçeğe….
Ayşei Yasemin YÜKSEL (Acemi Demirci), 18.06.2017
ilayda şen 18 Haziran 2017 12:11
başınız sağolsun :) babanı hep güzel hatırlaman dileğiyle..
ACEMIDEMIRCI 18 Haziran 2017 19:22
Çok teşekkür ederim. Herkes onu hep güzel hatırlıyor ve onlardan bunu duymak büyük mutluluk.
ANNESİ'nin PRENSES'i 18 Haziran 2017 12:15
Hastaliktan cok zayiflamis :( bazen diyorum acaba hasta oldukları zaman bile yasamalarini istemek onlara acimasizlikmi oluyor? Bencillik mi ediyoruz? Allah yatağa düsürmesin derler ya :(basin sagolsun mekani cennet olsun
ACEMIDEMIRCI 18 Haziran 2017 19:24
Hiç kilo almazdı zaten. Hep çok zayıftı. Spor da yapmışlığı var. Yürümek ona eğlenceydi.
Ebemkuşağı 18 Haziran 2017 14:06
Bulutlar şahitlik etmiş sanki babanıza. Nur içinde yatsın. Yokluğuna alışmak çok zor oluyor.
ACEMIDEMIRCI 18 Haziran 2017 19:28
Bugün bir yazıya rastladım. "Zaman babaların yokluğuna alıştırıyor; ama unutturmuyor" diye. Başka yapacak şey yok çünkü.
Kabullenmeden olamıyor sevdiklerin bir gün gideceğini. Babam ile öğrendim. Dünyanın döndüğü düzen böyle. Ama yeri dolmayan kişiler bir insanın hayatında ne kadardır ki. Başta anne baba gelir. Artık yeri boş...
Turta Kokulu Ev 18 Haziran 2017 16:56
Nurlarda uyusun babalarımız. Çok ilginç bir kare. Gerçekten tıpkı babanız.
Bedenler yok oluyor sadece...
cem kazan 18 Haziran 2017 18:53
Enteresan ve maneviyat dolu bir kare olmuş. Allah rahmet eylesin.
Belle'nin Kütüphanesi 18 Haziran 2017 19:03
Ailecek başınız sağ olsun.
ACEMIDEMIRCI 18 Haziran 2017 19:29
Makbule Abalı 18 Haziran 2017 19:39
Bulutların görüntüsü beni de çok düşündürür.
Allah rahmet eylesin. Işıklar içinde uyusun.
ACEMIDEMIRCI 18 Haziran 2017 19:58
Bu buluta uzunca baktım. Ben mi öyle görüyorum, bir şey mi oldu bana diye. Birebir, tıpatıp Babam'ın o çok zor profili idi. Tokat bile attım kendime. İnsan donup kalıyor. Çünkü az önce Babam'ın yanından gelmiştim. Artık belliydi. Ve kendisi de bana kaç günü kaldığını her seferinde söylüyordu. Söylediği tarihte de göçtü.
Neden sonra rüya filan değil emin oldum ve makinemi alıp fotoğraflamak aklıma geldi. Bu arada on dakika çoktan geçmişti; belki on beş dakikayı da geçmişti. Bulutun artık aynı kalmayacağını anlayınca hemen çektim. İlkten çekseydim daha bir belirgindi ki bu da zaten alenen Babam.
Çok teşekkür ederim. Nur içinde yatsın.
Kalem Kuklası 18 Haziran 2017 20:21
Ah ah bende benzettim bulutu babana. Nur içinde yatsın, mekanı cennet olsun İnşallah. Rabbime emanet ol canım 💕
ACEMIDEMIRCI 18 Haziran 2017 20:25
Evet, tıpatıptı. Bahsettim başka yorumlarda. Bu hemen görür görmez bir çekim değil. Ben çok şaşırdım. Afalladım. Donakaldım görünce. Epey zaman geçti. Sonra uzunca baktım. Rüya sandım filan. Yine de ben fotoğraflayana dek çok çözülmedi bulut.
bahce perim 18 Haziran 2017 22:07
Bir profile benzettim, yazıyı okumadan önce. Allah rahmet eylesin. Nur içinde yatsın.
ACEMIDEMIRCI 18 Haziran 2017 22:42
Handan 18 Haziran 2017 23:05
İzmir'den gelip babamı hastanede ziyaret etmiştik. Metos bebek olduğundan annemi bırakıp eve geçtik. Babacığım yarın sana doğumgünü pastası getireceğim dedim ona. Eve döndüm. Metos'u uyuttum yatağında. Vakit geceyarısını geçmişti. Odanın camı açıldı birden. O an aklımda babam mı geldi acaba sorusu belirdi. Bir saat geçmedi annem eve döndü. Babam bana hoşçakal demeden gitmemiş gerçekten de.
ACEMIDEMIRCI 18 Haziran 2017 23:20
Okurken bir tuhaf oldum. Oluyor bir şeyler.
Nur içinde yatsın babalarımız...
deeptone 18 Haziran 2017 23:09
gerçekten de ne kadar benziyor yaa.
ACEMIDEMIRCI 18 Haziran 2017 23:13
Şaşkınlığımı atlatıp bu kareleri çekebildiğim için sanırım sevinçliyim.
bücürükveben 19 Haziran 2017 15:04
Gerçekten de bulutlara gitmiş, ben de her zaman böyle düşünüp teselli buluyorum, ölenler yukarılarda bir yerlere gidiyorlar, mekanı cennet olsun...:( babalar günü babasız olanlar için çok zor:( kendimden biliyorum:(
ACEMIDEMIRCI 19 Haziran 2017 18:17
Duyardım böyle şeyler. Oluyormuş...
Kağıt Salıncak 19 Haziran 2017 15:31
Başınız sağolsun, çok ilginç bir olay gerçekten de..
Çok teşekkür ederim. Duyardım, oluyormuş meğer...
Mutlu Yaşam 19 Haziran 2017 19:51
ACEMIDEMIRCI 19 Haziran 2017 20:26