Agung Rai ve Sanat Müzesi - BirCevelan
Yiyecek / İçeçek
#40 Cameron Highlands
Haftalık Bülten #23 (09.09-15.09)
Haftalık Bülten #22 (02.09-08.09)
Haftalık Bülten #21 (26.08-01.09)
Haftalık Bülten #20 (19.08-25.08)
Haftalık Bülten #19 (12.08-18.08)
Agung Rai ve Sanat Müzesi
Ubud merkeze yaklaşık 2 kilometre mesafede bulunan Agung Rai Sanat Müzesi, Bali kültürü ile ilgili bilgi sahibi olmak isteyen herkesin mutlaka gitmesi gereken bir yer. Geçmişten günümüze, Bali kültürü, inançları, yaşam şekilleri ile ilgili bir çok görsele sahip müze de, gerekli bölümlerde, çalışanlar tarafından bilgilendirme de yapılıyor.
Müze ile ilgili Facebook grubunda yazdığım yazı sitede de yer alsın istedim. Benim için çok tatlı bir anıydı. Keyifli okumalar.
Dün, Ubud’da bulunan Agung Rai Sanat Müzesini gezmeye gittim. İstanbul Arkeoloji Müzeleri gibi, belirli bir alanda farklı binalarda çeşitli sergiler var. Alan çok geniş, içeride pirinç tarlaları, cafeler, tapınaklar, lokantalar var.
Bir binadan diğerine geçerken, belinde çantası, geleneksel Bali kıyafetleri ile bir dayı bana gülümsedi Başta tur rehberi sandım, sonradan anladım ki müzede çalışıyormuş. Burada bu var, şurayı da gezebilirsiniz gibi şeyler söyledi. Çok tatlı bir enerjisi vardı. Bahçedeki bitkilerle ilgili bir kaç soru sordum, onlar ile ilgili bilgi verdi.
“Müzemiz 17 dönüm üzerine kurulmuş, çok büyük bir müze, Ubud’daki bina içine sıkışmış diğer müzeler gibi değil, ziyaretçiler hem yerel sanat eserlerini gözlemleyebiliyor, hem de Bali’nin doğasını, havasını, bahçe kültürünü deneyimleyebiliyorlar” dedi. ama bunları söylerken gözlerinin içi parlıyor. Teşekkür ettim, ayrılacaktım. “Giriş biletiniz ile size ücretsiz kahve ikram ediyoruz, kafemiz şu tarafta” dedi.
“Peki” dedim, kafeye gittim, siparişimi verdim. Yan tarafta aynı dayı başkalarına da 17 dönüm alan üzerine kurulu bir müze olduğunu anlatıyordu. Bayılıyorum işlerini zevk ile, yüzlerinde gülümseme ile yapan insanlara. Hani bir iş yerinde 30 yılın dolar, artık orayı kendi yerin gibi sahiplenirsin ya, öyle bir şey herhalde diyorum.
Müzenin sahibi olan aile ile ilgili araştırma yapmak için bilgisayar başına oturdum. Muhtemelen soylu insanlardı. Aileden mi zengindiler? Ticaret mi yapıyorlardı? Parayı nasıl kazandılar? merak etmiştim. Google’da Agung Rai yazınca dün avluda sohbet ettiğim dayının fotoğrafları çıktı karşıma. İnanılmaz mutlu oldum, keşke daha çok sohbet etseydim diye düşündüm.
Agung dayı, fakir bir ailenin çocuğu olarak doğmuş. Bali’de birçok ailenin pirinç tarları olmasına rağmen, Agung dayıların yokmuş mesela. Maddi yetersizliklerden dolayı okula gidememiş. Ailesine destek olabilmek için küçükken derede balık tutuyormuş, annesi onları pazarda satıyormuş.
12 yaşına geldiğinde, her Balili gibi, ağaç oyma, resim yapma, kumaş boyama gibi geleneksel bir sanat dalına başlamak ister. Ama görür ki, hiçbirisine yeteneği yok. Bir şekilde para kazanmak durumunda olduğu için, o da köydeki çocukların yaptıkları resimleri, heykelleri turistlere satmaya başlar. Yıllar içinde işlerini büyütür, önce bir galeri, 1996 yılında da müzeyi açar.
Red Bull’un hikayesi
9 Eylül sabahı saat 5'te Şiraz'a uçacağım. Saat 2 olunca lütfedip beni havaalanına kabul ediyorlar. Ülkeden çıkışımı yapıp, resmi olarak Hindistan topraklarından kendimi kurtarmış...
Hindistan'da Kurban Bayramı Türkiye'den bir gün sonra kutlanıyormuş. Çünkü adamların herşeyi değişik. Dolayısı ile 2 Eylül bayramın birinci günü. Normal zamanda leş gibi olan...
26 Ağustos günü Bangalor'dan Jaipur'a uçacağım. Uçağım akşam saat 5'te. Çantamı toplayıp otelden ayrılıyorum. Jaipur'a gitmeden önce kahve içeyim diyerekten son günlerimi geçirdiğim kafeye...