Donnerstag 1 Ocak Januar
Günlerimizi saymayı bize öğret ki, bilgelik yüreği edinelim.
Mezmur 90: 12
Lehre uns unsere Tage zählen, damit wir ein weises Herz erlangen.
lehre uns: bize öğret
1971 yılında Almanya’ya ilk geldiğimde 18 yaşındaydım. Önümde oldukça uzun bir yol vardı. Askerliğimi yapıp tekrar buraya döndüm 1974’te. Eğitim, öğrenim derken, hayata atıldım, Tanrı Sözü’nü bildirmeye ve öğretmeye başladım. Derken, bir baktım ki, 41 yıl hızla akıp gitmiş, ben 63 yaşına, tarih de 2015 yılına girmiştir. Tüm bu yılları düşünürken, bu takvimi yazan olarak bir baktım ki, benim de yaşamım bu takvim yaprakları gibi bir bir kopup gitmiştir.
Geçekten de hayatımız bu takvim yapraklarına benzemiyor mu? Her gün bir sayfa kopup gidiyor. Bakın siz de bugün bu takvim yaprağından ilk sayfayı kopardınız. Takvimde daha 364 yaprak var. Bir yaprak koparmak takvimde bir değişiklik oluşturmadı. Sonra gözünüze iliştikçe takvimden sayfalar koparacak, okuyacak ve sayfayı o günün tarihine getireceksiniz. Buna öylesine alışacaksınız ki, takvimin her gün azaldığının farkına bile varmayacaksınız. Ama birden yılın sonuna geldiğinizi, takvimde ancak birkaç sayfanın kaldığını göreceksiniz. Tıpkı geçen yıl ve ondan önceki yıllarda olduğu gibi! Bu da bizim hayatımızın iyi bir resmidir!
Freitag 2.OCAK Januar
Ya Rab, iyiliklerinle yıla çelenk takarsın.
Mezmur 65: 11
Herr, mit deiner Güte krönst du das Jahr.
Psalm 65, 12
die Güte: iyilik
krönen: başa çelenk (taç) koymak
Her ne kadar ilk günde, hayatımın bu takvim yaprakları gibi, her yıl kopup gittiğini, birden 59 yaşına merdiven dayadığımı söyledimse de, benim hayatımdan kopan o yapraklar boşuna harcanmış günler değildir. Nasıl ki, her takvim sayfasında bir emek ve düşünce varsa, benim hayatımın günleri de amaçlı ve hedefli geçmektedir. Çünkü önce neden bu dünyada olduğumu biliyorum. Sonra, Tanrı’nın benim tüm günahlarımı bağışladığını biliyorum. Artık bir Tanrı çocuğu olarak yaşıyorum bu dünyada. Tanrı çocuğu olmak, sonsuzluğu da kapsamaktadır. Bu dünyadan göç ettikten sonra nereye gideceğimi biliyorum. Gideceğim yer cennet olacaktır. Bunu kendiliğimden söylemiyorum. Tanrı’nın kendisi Sözü aracılığıyla bana bu sonsuz yaşam güvenliğini verdi. Bu nedenle de ben Tanrı çocuğu olarak -- şimdiden bir cennet vatandaşı olarak bu dünyada günlerimi geçirmekteyim. İşte değerli dostum, Mesih imanlıları olarak bulduğumuz bu yaşam güvenliğine sizin de sahip olmanızı istediğimiz için bu yaprakları da yazmaktayız. Duamız, yakarışımız sizin de bu amaçlı, huzurlu ve güven dolu yaşamı bulmanızdır.
Samstag 3.OCAK Januar
das Herz: yürek
Günler, haftalar, aylar ve yıllar geçip gitmektedir. Geçip giderken de hiç birimizin gözünün yaşına bakmadan bizim yaşamımızdan da her gün bir yaprak alıp götürüyor.
Bize verilen günler sayılıdır, değerli dostlar. Ne yaparsak yapalım, sayılı günler gelip geçer. Günü durduramazsınız. Bizim hayatımız da öyle. Onu durdurmak mümkün değil! Her gün yaşamımızdan bir sayfa kopuyor! Koparılan bu yaşam sayfalarımızın farkında bile değiliz. Oysa her günümüz, bir daha geri gelmemek üzere geçip gidiyor. Musa peygamber bir duasında, “Ya Rab, günlerimizi saymayı bize öğret ki, bilgelik yüreği kazanalım!” dedi. Aslında hepimiz bu duayı yükseltmeliyiz Rab’be! Rab, bana yardım et ki, yaşadığım günlerin değerini bileyim. O günleri iyi ve amaçlı olarak harcayayım. Ya Rab, bana yardım et ki, benim geçen günlerim boşa harcanmasın. Kendime, aileme, çocuklarıma, ulusuma, kısacası tüm insanlara bereket olsun.
Sonntag 4OCAK Januar
Elinizdeki fırsatı en iyi şekilde değerlendirin.
Efesoslular 5: 16
Kauft die rechte Zeit aus!
nutzen, auskaufen: değerlendirmek
Eski Yunan kentlerinden birinde Lisipos tarafından yapılan bir heykel vardı. Bu heykelin kanatları, başının önünde de bir tutam saç vardı. Başının arkası ise keldi. Heykelin alt tarafında şu sorularla bu soruların yanıtları yazılıydı:
- Seni kim yaptı?
Beni Lisipos yaptı.
Benim adım “Fırsattır.”
- Niçin ayaklarında kanatların var?
Yeryüzünde hafifçe uçabileyim diye
- Niçin başının önünde bir tutam saç var?
Ben geçerken insanlar beni tutabilsinler diye.
- Peki niçin başının arkası kel?
Ben geçip gittikten sonra beni kimse tutamasın diye.
Değerli dostum, bizlere emanet edilen günlerimizi iyi ve doğru yolda, sağlıklı bir şekilde yaşamak için bize fırsatlar verilmiştir. Ama bu fırsatları kaçırdık mı, onlar bir daha geri gelmez. Yaşadığımız günler de bize verilen fırsattır. Bunun değerini bilelim.
Montag 5OCAK Januar
Rab’bin sizi bağışladığı gibi, siz de birbirinizi bağışlayın.
Koloseliler 3:13 b
Wie auch der Herr euch vergeben hat, so auch ihr!
Kolosser 3, 13 b
Takvim’in arka kapağında gördüğünüz “Rab’bin sizi bağışladığı gibi, siz de birbirinizi bağışlayın” ayetini bu yıl için seçtik. Bu ayetteki ana konu bağışlamaktır. Ayetteki sıralama, önce bağışlanmak sonra bağışlamaktır! Özellik günümüzde etrafımıza, kendi ailemize, insanlarımıza, kısacası dünyaya baktıkça, orada yaşananları gördükçe affedilmenin, affetmenin ne kadar önemli ve gerekli olduğunu görüyoruz.
Ama önce şu sorulara yanıt bulmalıyız: Bağışlamak ne demektir? Neden ve niçin bağışlamalıyız ve nasıl bağışlamalıyız. Bağışlamazsak bunun zararını kim çeker? Bu soruları önümüzdeki günlerde biraz daha ayrıntılı olarak yanıtlamaya çalışacağız. Bugün bağışlamanın kısaca ne demek olduğuna bakalım: Bağışlamak, yapılan herhangi bir kötülüğü unutmak değil, bir kimsenin suçunu, hatasını, yaptığı haksızlıkları, kötülükleri bilinçli olarak saymamak demektir. Peki, bize yapılan bir haksızlığı, kötülüğü saymamak, affetmek mümkün müdür?
Dienstag 6 OCAK Januar
Efesoslular 4:32 b
Epheser 4, 32 b
Kocasından sürekli olarak dayak yiyen, kaynanası tarafından durmadan kötülenen, ihanete uğrayan bir kadının geçmişi acı anılarla doludur.
Hakkının elinden alındığını, kendisine haksızlık edildiğini, onca verdiği emeğinin karşısında bir tek gün bile takdir edilmediğini düşünen Erkan’ın anıları da acı ve ıstırapla doludur.
Bu ve buna benzer yaşanmış acılı yaşamlarda bir huzur, esenlik bulmak çok zordur. Yani, bu olumsuz, acı düşünceler, insan varlığındaki o dinginliği, huzuru yok eder. Sadece bununla kalmaz acı ve ıstırap dolu geçmiş ya da anılar; insanda nefret, öç alma duygularını da körükler. Böylece insanın yüreği büyük bir acıyla, nefretle dolu olur. Yürekte bir acı, anılar hep olumsuz ise, o yaşamda sadece hüzün, dert ve hoşnutsuzluk vardır. Bundan kurtulmanın yolu ise, tüm bunca haksızlık ya da kötülüklere rağmen, bağışlamaktır. Affetme olmadan yürek o dinginliğe eremez. Peki ama nasıl? Önümüzdeki günleri oku!
Mittwoch 7 OCAK Januar
Sevgili kardeşlerim, hiçbir zaman öç almayın.
Romalılar 12: 19
Rächt euch nicht selbst, Geliebte!
sich rächen: öç almak
Kin, nefret, öç alma duygusu insanı için için yiyip bitiren bir mikrop gibidir. Peki bu kin ve nefretten insan nasıl kurtulabilir? Nasıl yeniden insan olarak o huzuru, dinginliği yakalayabilir? Kötü anıları atıp bağışlamak yoluyla. Ama sana büyük kötülük edilmiştir. Senin haysiyetinle, belki şerefinle oynanmıştır. Senin yuvanı yıkmıştır. Böylece yüreğinde büyük yaralar oluşmuştur. Bunları nasıl unutabilirim ki, diye düşünmüş olabilirsin! Tamam, haklısın, diyelim. O zaman şöyle bir muhasebe yapalım: Şimdiye kadar kin gütmen, nefret etmen, kızman, lanet okuman bir şeyi değiştirdi mi? Sana herhangi bir yararı oldu mu? Buna, hayır diyeceğinden eminim. O zaman neden affetmeyi denemiyorsun? Affetmemekle karşıdakine bir acı veremezsin ki! Acıyı ancak kendine vermektesin. Sen bu kin ve nefretten kurtulmalısın ki, yüreğin o huzur ve esenliğe kavuşsun. Bağışlamanın seni özgürlüğe kavuşturacağını, sana bereket getireceğini bilmelisin. Tabii bağışlayabilmek için sana destek olacak, güç verecek birine ihtiyacın vardır. O kişi Tanrı’dır.
Donnerstag 8 Ocak Januar
Koloseliler 3: 13 b
Bağışlamak neden bu kadar önemlidir? Önemlidir, çünkü bağışlamak sizdeki o öfkeyi dindirir. Öç almayı, intikam peşinden koşmayı engeller. Bağışlamak sizi özgür kılar. Sizin affetmemeniz, affetmek istemediğiniz kişiyi pek yaralamaz. Hatta şu söyleniyor: Kalp damar sağlığı, bağışlayanlarda daha iyi çalışmaktadır. Görüyorsunuz bağışlamanın önemini!
İnsan kendisine hep haksızlık edildiğini, hakkının yenildiğini düşünüp durursa, bunun sonucunda kendisine acıma duymaya başlar. Ben zavallı hep haksızlığa uğradım, ben zavallıya hep kötülük ettiler deyip o acıma okyanusunda yüzmeye başlarsınız. Bakın, şöyle bir düşünce yaklaşımı sizin daha sağlıklı düşünmenize yardım eder. Bana acı veren bu insan bunu neden yaptı? Acaba bunun gerisinde ne tür bir kişilik ya da yanlış düşünce yatmaktadır! Peki benim bu kötü anılarla yaşamam bana ne kazandırıyor? Sadece acı veriyor. Öyleyse neden bu acıdan kurtulma yoluna gitmeyeyim? Bunun ilk adımı da bağışlamaktır.
Freitag 9.OCAK Januar
Birbirinize karşı iyi yürekli ve şefkatli olun. Tanrı sizi Mesih’te bağışladığı gibi, siz de birbirinizi bağışlayın.
Efesliler 4: 32
Bağışlamak, değerli dostum, kin gütmeye, öç almaya son vermektir. Affetmek, karşıdakinin hak ettiği cezanın, yani öfkenin, kinin ve intikamın alınmamasını sağlamaktır. Bu da tabii ki bir yengidir affeden kişi için.
Bazen şu yanlış düşünce söyleniyor bağışlamaya ilişkin: Affetmek, bir hatayı, hakareti ve haksızlığı ortadan kaldırmak demektir! Ama bu doğru değil; affetmek aslında bir erdemdir ve bize yapılan haksızlığı, kötülüğü ya da zararın hesabını sormamak, o kimseye karşı öfke duymamaktır. O haksızlıkları artık arkaya atıp, onları öne çıkarmamak, bu konularda konuşmamak ve düşünmemek demektir.
Bağışlamaya ilişkin bir uzman kişi şöyle demişti: “Sen yaptıklarından daha değerlisin!” Ne demektir bu? Evet, bir haksızlık, bir kötülük ettin. Ama sen iyi şeyler de yapabilirsin; halen de sende bir umut görüyorum. Yani, kötülüğü bırakıp iyilik yapabilirsin diye affetmekle karşıdakine de iyi yönde yardım etmiş olursun.
Samstag 10.OCAK Januar
Her bakımdan alçakgönüllü, yumuşak huylu, sabırlı olun, sevgiyle birbirinize katlanın.
Efesoslular 4: 2
Wandelt mit aller Demut und Sanftmut, mit Langmut, einander in Liebe ertragend!
Dostum, bize acı vereni, canımızı yakanı bağışlamak kolay değildir. İçimizi kemiren bir kanser mikrobu gibi, uğradığımız o acı, yüreğimizi yakan o haksızlık, kötülük bizi de içten mahvetmektedir. Bu nedenle affetmek gerekir. Çünkü affetmemekle aslında en büyük zararı kendimize veriyoruz. Daha önce de dediğim gibi, affetmemekle, affetmediğiniz insana bir zarar veremez, onu incitemezsiniz. Ancak kendinize zarar vermektesiniz. Çözüm, bağışlamaktır. Bağışlarken aslında kendinizi kin, nefret, intikam alma zincirlerinden -- bağlarından kurtarırsınız. Özgür olursunuz.
Affetmekle aynı zamanda bir adım daha ileriye atmış olursunuz: Bu merhamet adımıdır. Merhamet ve affetmek birbiriyle ilişkilidir. Özellikle kötülük edenin pişman olduğu görüldüğünde, insanın yüreğinde bir merhamet duygusu oluşur ki, o zaman affetmek de kolaylaşır.
Sonntag 11OCAK Januar
Ey sevgililer, hiçbir zaman öç almayın.
Rächt euch nicht selbst, Geliebte.
der, die Geliebte: sevgili
İnsanların çoğu, belki de hepimiz hayal kırıklığına, haksızlığa, kötülüğe uğradığımızı düşündüğümüzde, içimizde bir öç alma duygusu gelişir. Bunu yaparken de yapılan o kötülüğü ya da haksızlığın en ince taraflarını cımbızla çekip ortaya çıkarır, hep o olumsuz durumlar üzerinde aklımız, düşüncelerimiz yoğunlaşır. Böylece de kin ve nefret duygularımızı körükleriz. Kin gütme, öç alma duygusu, biliyor musunuz, bizi öylesine kör ve tutsak eder ki, yaşamın o güzelliklerini göremez bir duruma geliriz. Oysa affetmek, hem yüreğimizdeki, içimizdeki o güzel, iyi şeyleri ortaya çıkarır, hem de karşımızdaki insanı olumlu yönde değişmeye iter. Affetmek insanı hem ruhsal hem de fiziksel alanda sağlıklı tutmaya da yarar.
Tekrar edeceğim: Affedebilme bir erdemdir, affedebilen aslında kişiliği güçlü olandır. Kötülüğü, kin gütmeyi, öç almayı herkes çok kolayca yapabilir, ama affetmeyi herkes yapamaz. Bu nedenle affedebilme gücünü Rab’den dile, O sana gereken yardımı sağlayacaktır. Bundan emin olabilirsin.
Montag 12OCAK Januar
Erdemli insan tuttuğu yoldan emindir.
Süleyman’ın Özdeyişleri 21: 29
Der Aufrichtige aber, er achtet auf seinen Weg.
Sprüche 21, 29
İyi, dostça ve birbirimize yardım ederek, merhamet göstererek yaşamak varken neden insanoğlu bu kadar saldırgan oluyor, kötülük ediyor, acımasızca davranıyor?
İnsanlar kendilerine bir saldırı geldiğini hissederlerse hemen saldırgan olabilirler. Hatta kaba güce bile başvurabilirler. Korkusu, kaygısı olan, haksızlığa uğrayan insanlar da genellikle saldırgan olabilirler. Bir insanın içinde bulunduğu durum da onu saldırgan yapar ve başkalarına zarar vermeye kadar götürür. Bazen, düşüncesizce bir hareket, bir anlık öfke ortalığı allak bulak eder. Affetme konusunda bunları da düşünmemiz gerekir.
Affetme olmadığı zaman, yaşanmış olan o olumsuz, acı anılar tekrar ve tekrar düşüncelerinizde, yüreğinizde canlanacaktır. Şunu unutmamak gerekir ki, bağışlamak, o acı olayı aklımızdan, zihnimizden silmek değil, zaten silemiyoruz da; ama bu acı olayları her anımsadığımızda, onu bağışladım, bu olayı unutmaya karar verdim, demenin yararı olacaktır. Yani o kimseyi bağışladığınızı kendinize anımsatın.
Dienstag 13 OCAK Januar
Rab’bin sizi bağışladığı gibi siz de birbirinizi bağışlayın.
Koloseliler 3: 13
der Herr: Rab
İnsanın kendisine yapılan kötülüğü bağışlaması her ne kadar önemli ve gerekliyse de, insan bunu pratikte nasıl yapacağını pek bilmez ya da affetmeyi kolay kolay gerçekleştiremez yaşamında. Affetme konusunda konuştuğum bir sürü insanımız bana hep şöyle dediler: “Söylediklerin güzel de, ama bana yapılan o onur kırıcı hakaretleri, haksızlığı, kötülüğü nasıl unutabilirim, nasıl hiç olmamış gibi atarım aklımdan. Deniyorum, ama bir türlü başaramıyorum! O haksızlıkları bir türlü unutamıyorum.”
Siz de böyle bir durumdaysanız size de tam olarak hak veriyorum. Kötülüğe iyilikle yanıt vermek, affetmek insan doğasına oldukça ters düşen bir durumdur. Susuzluktan kavrulan birisi, elinde olan bir iki damla suyu başkasına vermesi mümkün değildir. Ama yeterince suyu olan insan o fazla suyundan verebilir. Bunun gibi, sevildiğini bilen daha kolay sevebilir. Affedildiğini bilen yine affetmede başarı gösterebilir. Bugünkü ayetimiz de tam bunu bize gösteriyor: “Tanrı’nın sizi bağışladığı gibi” diyor. Bu bağışlama, merhamet etme ve sevme işini önce Tanrı yaptı. İşin asıl püf noktası da budur!
Mittwoch 14 OCAK Januar
auch ihr: siz de
Bağışlayabilmek için, bağışlanmamızı bilmemiz gerekir. Tanrı Sözü bize, Tanrı’nın bizi bağışladığını belirtir. Neden Tanrı bizi bağışlasın? Çünkü biz günah işleyerek aslında her tür kötülüğü, yasasızlığı, haksızlığı Tanrı’ya karşı işledik. Hatta Tanrı’ya düşman olduk. O’nun buyruklarını, ilkelerini ayaklar altına alıp çiğnedik. Böyle bir durumda Tanrı’nın bizi haklı olarak cehenneme atması gerekirdi. Ama seven Tanrı, bizim işlediğimiz tüm günahlarımızı affedebilmek için, en büyük fedakarlığı gösterdi ve İsa Mesih’i dünyamıza gönderdi. Kutsal olan Tanrı’nın bizi bağışlayabilmesi için, İsa Mesih’i bizim yerimize cezalandırdı. Bizim üzerimize gelmesi gereken tüm yargıyı İsa’nın üzerine koydu. İşte bu Tanrı’nın bizlere uzattığı inayeti, merhameti ve sevgisidir.
Tanrı bizi bağışladı, hem de bunu karşılıksız olarak yaptı. Çünkü bizim yerimize İsa yargılandı. Şimdi bunu anlayan, Tanrı’nın sunduğu bu bağışı yaşamına alan kimse artık gerekli olan Tanrı gücüne sahip olur aslında. Yeterince suyu olan, başkasına da su verebilir!
Donnerstag 15 Ocak Januar
Öyle ki, sevgili Kişi’de bize bağışladığı yüce lütfu övülsün.
Efesoslular 1: 6
So dass seine herrliche Gnade gepriesen wird, mit der er uns begnadigt hat in dem Geliebten.
Epheser 1, 6
Tanrı bizi sevgili Kişi’de karşılıksız olarak bağışladı, deniyor. Kimdir bu sevgili kişi? Başka çevirilerde “Sevgili Oğlunda” diyor. Bu oğul (ruhsal anlamda) İsa Mesih’tir.
Tanrı, iman edeni Mesih’te görür ve O’nu kabul ettiği gibi imanlıyı da aynı şekilde kabul eder. Bu harikadır. Ancak bu temele dayanarak Tanrı beni bağışladı. Bağışlanmayı ben asla kendi becerilerimle ya da iyi işlerimle kazanamam. Ben Tanrı’nın sevgili Oğlunda kabul edildim, bağışlandım. Tanrı Mesih’i nasıl seviyorsa beni de öyle seviyor, çünkü ben Mesih’teyim. İşte değerli dostum, bağışlayabilmenin anahtarı burada yatmaktadır. Tanrı beni kabul etti. O beni İsa’da görüyor. Rab bana o güveni verdi. Bu kurtuluş güveni, garantisi benim yüreğime büyük bir teselli verir. Ben bağışlanmanın ne kadar harika olduğunu görüp yaşamaktayım. Bunu anlayıp hayatıma alıp yaşayabildiğim için, yüreğimde affetme gücünü bulurum. Bu alanda zaten Tanrı bana gereken gücü ve desteği de sağlar. Tanrı’nın Sözü ve iman ettiğimde yüreğime gelen Tanrı’nın Kutsal Ruh’u beni bu yönde de eğitir, geliştirir.
Freitag 16.OCAK Januar
Oğlum, sözlerimi tut... öğrettiklerimi gözünün bebeği gibi koru.
Mein Sohn, bewahre meine Worte! Bewahre ... meine Weisung wie deinen Augapfel!
Sprüche 7, 1--2
bewahren, halten: tutmak
Samstag 17.OCAK Januar
Yüreği hikmetli olana akıllı denir. Tatlı söz bilgiyi arttırır.
Süleyman’ın Özdeyişleri 16: 21
Wer weisen Herzens ist, wird ein Verständiger genannt; und Anmut der Sprache fördert das Lehren.
Sprüche 16, 21
Bir uzman, laboratuvarında beslemek için bir Amazon kertenkelesi satın alır. Ancak birkaç hafta boyunca, her şeyi denemesine karşın bu kertenkeleye bir türlü bir şey yediremez. Bu kertenkelenin önüne marul, et, hatta sinek koyar, ama nafile. Hatta canlı küçük böcekler bile denedi, ama yine başarılı olamadı. Kertenkele yememek için sanki inat etmişti. Bu hayvan açlıktan öyle bir hale geldi ki, artık neredeyse hareket edemez duruma düştü. Bir gün bahçesine koyduğu kertenkeleye ne yapacağını düşünürken, kertenkelenin birden bir küçük hayvanın üzerine atlayıp onu midesine indirdiğini gören uzman hemen yaptığı hatayı anlar. Çünkü kertenkelenin bir şeyi yemesi için pusuya yatıp onu yakalaması gerektiğini anladı. Çünkü bu onun yapısı gereğiydi. Başka türlü mutlu olamazdı.
Bu bizim günlük yaşamımızda da önemlidir. Birisine yardım etmek istiyoruz, ama karşıdakine bir türlü yararımız olmadığını görüp şaşırıyoruz. Oysa en önemli ilkeyi görmüyoruz: Karşıdakini anlamak! Anlamak için bilgi ve sabırla dinlemek gerekir.
Sonntag 18OCAK Januar
zählen, schätzen: saymak
lehren, beibringen: öğretmek
erlangen, erwerben: edinmek
Hayatımızın yaşlılık yıllarına “gün batımı” da diyoruz. Ama, gerçekten yaşanan bu yıllar öylesine güllük gülistanlık mıdırlar? Belki bazılar, buna evet diyebilirler ya da öyle olduğunu düşünebilirler. Ama hayat öyle tozpembe geçmiyor. Hatta Mesih imanlıları bile gün batımı yıllarını umutsuzluk ya da acı ile dolu olarak geçirebilirler. Bu acı ve umutsuzlukları azaltmak için, doğru odaklanmak üzere hayattaki hedefimizi daha gençlik yıllarında yapmak gerekir. Aslında bir insanın yaşlılığında nasıl bir insan olması, büyük ölçüde şu anda nasıl bir insan olduğuna bağlıdır!
Bu yaşamdaki hayatımızın anlamlı, yani dolu dolu geçmesi önümüze koyduğumuz hedeflere ve önem verdiğimiz önceliklere bağlıdır. Erken yaşlarda başlayan bir minnet duyma hedefi, bulutları dağıtıp güneş ışınlarının geçmesine izin verir.
Duygularınıza bakmaksızın, bugünkü hedefiniz nedir? Sonsuz yaşamı veren İsa için duyulan gönül borcu mu? Öyleyse, yaşlandıkça daha sevimli olacaksınız. Yoksa vay halinize!
Montag 19OCAK Januar
Yarınla övünme, çünkü ne getireceğini bilemezsin.
Süleyman’ın Özdeyişleri 27: 1
Rühme dich nicht des morgigen Tages! Denn du weißt nicht, was er bringen wird.
Sprüche 27, 1
morgen, der morgige Tag: yarın
sich rühmen: övünmek
80 yaşındaki erkek bir hastayı muayene eden doktor, bir sonraki muayene için, 6 ay sonrasına randevu verir. Bunun üzerine yaşlı adam, başını sallayarak “doktor bey, verdiğiniz tarihte geriye döneceğimi sanmıyorum” der.
Doktor, gülümseyerek, “Saçma” der ve “daha dur bakalım, uzun yıllar yaşayacaksın” diye ilave eder. Yaşlı adam, doktora acayip bir şekilde bakar ve “Yani demek istiyorum ki, o tarihte ben Antalya’da olacağım. Her yıl Temmuz ayında oraya giderim de.”
Bu öykü bize gülünç gelebilir ancak, olayın aklımızı başımıza getiren bir yanı var. Sizin ya da benim yarına, gelecek aya veya gelecek yıla sağ çıkacağımız belli mi? Elbette ki gelecek için planlar yapmalıyız; ancak, yaşamın belirsizliğini de hiç aklımızdan çıkarmamalıyız.
“Yarına ilişkin bilginiz yok. Yaşamımız bir süre görünen, az sonra görünmez olan buhardır. Bu nedenle, ‘Rab isterse yaşayacağız, şu işi, bu işi yapacağız’ demeliyiz” (Yak. 4:14--15).
6 ay sonra geri dönecek misiniz? Bu soru size, Rab İsa Mesih için inanç ve güvenle yaşamanızı anımsatsın.