MENİSKÜS YIRTIKLARI | Doç. Dr. Bora BOSTAN
Menisküsler diz eklemini oluşturan iki kemik arasında bulunan yumuşak kıkırdak yapılardır. Görevleri ekleme gelen yükleri taşıma, dağıtma, eklemin kayganlığının sağlanması, eklemin hareketinin artırılması ve eklemin sıkılığını sağlaması olarak özetlenebilir.
Bu kadar önemli görevleri olan menisküslerin yırtıkları oldukça sık görülmektedir. Menisküs yırtığı için bazı risk faktörleri vardır. Bunlar: Ön çapraz bağ yırtığı olan dizler, bacakta olan deformiteler, bazı kas hastalıkları, aşırı kilo, erkek cinsiyet, kontak sporcular, bazı meslek grupları( karo parke döşeyicileri, bahçıvan vs) sayılabilir.
Menisküs yırtığı olan hastalar ağrı, eklemde şişlik, atlama veya boşalma hissi, kilitlenme, uyluk kasında zayıflama gibi şikayetlerle gelebilirler.
Muayene ve MRI ile tanı konulduktan sonra tedaviye geçilmelidir. Genel olarak travmatik ve dejeneratif olarak ikiye ayrılabilir. Travmatik yırtıklar daha çok 40 yaş altında görülürken dejeneratif yırtıklar daha yaşlılarda görülür. Dejeneratif yırtıklar ameliyat dışı yöntemlerle ( kilo verme, fizik tedavi, eklem içi enjeksiyonlar) tedavi edilebilirken; travmatik yırtıklar genellikle cerrahi olarak tedavi edilir. Travmatik yırtıklar menisküsün yaralanma bölgesi ve tipi uygun ise tamir edilmelidir. Tamire uygun olmayan hastalarda menisektomi dediğimiz yırtık menisküsün eklemden temizlenmesi uygundur. Bütün menisküs cerrahileri kapalı yöntemlerle tedavi edilebilmektedir.
Ameliyat sonrası eğer tamir uygulanmış ise hasta 4-6 hafta arasında koltuk değneği kullanmak durumundadır. Eğer menisküs alınmış ise hasta ameliyat sonrası hemen tam yükle yürütülmekte ve hasta istediği zaman koltuk değneğini bırakabilmektedir.