GONCA VUSLATERİ ile MANİÇ SERÇE’ye dair
Posted on March 23, 2016 April 4, 2016 by Ipek Atcan
FOTOGRAF MUHSIN AKGUN
Tanıdığım deli dolu insanlardandır Gonca. Yüzünde hep muzır bir gülümseme vardır. Dili zaman zaman kimilerine sert gelir ama kalbi güzel konuşur. Ekranlarda görmeye alışık olduğumuz, evimize türlü rollerle konuk olan Gonca, bu sefer raflarda taptaze yerini alan “Manik Serçe” ile hayatımıza konuk olacak… Ben de hazır şiir kitabı fırından yeni çıkmışken kendisiyle hemen konuşmak istedim. Kitabına, hayatına ve projelerine dair röportaja buyrunuz…
Bazen Twitter’da yazdıklarını anlamakta güçlük çekiyorum. Yani sonunda anlıyorum elbet ama 1 – 2 kere okutuyor kendini. Basit kelimelerle derin bir konuyu çat diye insanın yüzüne vurabiliyorsun. Şiirler de öyle mi? Hakim olduğum dilin içersinde kendimi ifade ederken yapmadığım kalmaz, herkes gibi. Genelde ikinci dili İngilizce olanlar bunu yapar ama bir bakarsın kendi dilinde ifade kısır ötesidir. Bu benim için de geçerli olabilir. Lakin bir tık ilerideyim sanırım. Anlaşılıp anlaşılmadığım ya da ne yaparsam yapayım iyi, güzel, olumlu algılanayım derdi çok yorucu olsa gerek. Özgürlüğü hissedebildiğmiz nadir şeylerden biri de dil. Yuvarlanıp gidiyoruz birlikte.
Birbirinden farklı rolleri çok iyi oynadın. Kim bilir kimlerin kafasında hangi rolün ile özdeşleştin. Ama seni takip edenlere en yalın gözüktüğün hal sosyal medya ve röportajlarındır diye düşünüyorum. Ki eminim oralarda bile dikkat ediyorsunudur. Şiir kitabını okuyanlar Gonca’nın ne kadarını görmüş, ona ne kadar yaklaşmış olacaklar?
Bir derinlik olduğunu hissedeceklerdir. Ama kimine hitap eder kimine basit gelir, o çünkü başka yüzlerini de görmüştür hayatın. Bilemeyiz. Bir ‘olay’ın ifadesi değil, şiir yazma isteğinden doğmuştur hepsi. Bende olanı anlatıyorum elbette. Şair olmak lazım bilmek için 🙂
Benim tanıdığım Gonca, üzerine biraz çılgınlık serpilmiş, deli dolu bir insan. Hatta zaman zaman da deli! Evlendiğinde bile “evinin kadını…” klişelerine girmek yerine “kocamla playstation oynamayı seviyorum!” diyen biri. Bence sen normalsin de senin açından geri kalanlar normal mi?
Bana göre ben normalim de Müjdat Gezen demiş ki: “Ben normal olacak kadar anormal değilim” Buyur buradan yak 🙂 Evliliğin kendine ait geleneksel bir yapısı var. Bildiğin gelenekselciliğin en eskisi, öz saygıdan bahsediyorum. Bu anlamın içine yerleştirirsen evliliği, eğlenmek de gelenekseldir.
Sezen Aksu ile olan ilişkini ve sevgini biliyorum. “Manik Serçe”, Minik Serçe ile nasıl bir bağlantı içerisinde?
Gülse’lerin ortaya çıkardığı bir şeydi bu. Sezen’e kıyısından benzemek ile benim enerjim arasında bir yorum. Sarp demişti ilk sanırım, kaldı öyle çok sevdim. Sezen Hanım da sevdi. Şiir kitabının adı böyle oldu.
Kapak tasarımını Pınar Öğün yaptı. Nasıl bir çalışma yaptınız?
Çok sevdiğim bir oyuncu Pınar. “Mi Minör” performansı ile beni büyülemiştir. Her yerinden yetenek fırlar kendisinin. Çizim yaptığını biliyordum. Pek yalvardım, hiç kırmadı. Özenle, keyifle hazırladı. Türkiye’ye geldiğinde elden teslim etti. Bana harika bir hediye vermiş oldu. Redaksiyon sonrası fırından çıkmış gibi ona gitti şiirler o da İngiltere’de çizimini yaptı. Skype sağolsun her an berabermişçesine hallettik. Lakin ilerleyen basımlarda bir performans daha olacak. Uğurlu bir rakamım var, o basımda değişecek çizimler.
Bu arada bir yandan da kitabın İngilizcesi hazırlanıyor di mi?
Evet lakin erteledim, onu çevirmenle yazın görüşeceğiz. Birkaç deneme sonrası anladım ki şiirlerim çok bizim dilimizde. Edebi çeviri yapan biri ile konuştuk. Beraber oturacağız masa başına.
Yakında dizi ya da film var mı?
Var. Dizi Eylül olur, tiyatro ve film de var.
“Çocuk var mı?” diye sormayacağım ama neden çocuk konusunu bu kadar gündem yapıyorlar diye soracağım…
Çocuk düşünüyoruz. En istediğimiz şey. Biraz zamanı var yalnızca.
Kendini en iyi hissettiğin yer neresi?
Ben Amerika’da mutlu oluyorum. LA kendimi mutlu hissettiğim bir yer ama San Francisco tam yaşanılası yer bence. Belki de 10 küsür yılım Amerikan Hava Lojmanları’nda geçtiği için evimde gibi hissediyorum. Türkiye’de ise Artvin’den ev alma hayalim var. Vazgeçilmez yerimdir.
Posted in Genel, röportajTagged edebiyat, gonca vuslateri, kitap, manik serçe, röportaj, şiir
Masal Şehre Yolculuk / Part II
2 thoughts on “GONCA VUSLATERİ ile MANİÇ SERÇE’ye dair”
March 24, 2016 at 01:19
İpek, muzır değil o gülümseme, muzur olacak. Lakin muzır sağlığı bozan, zararlı demek. Gerçi, düşününce, haklısın, muzır aslında o kızın gülümsemesi.
Bir de, Erkanlar kim, bizim Erkan mı? Onla iyi arkadaş mı lakin Vuslat Goncaeri?
O kadar fazla imla ve yazım hatası var ki çözümlemende, bahsetmeye üşendim.
Az daha ihtimam, tamam?
Öncelikle yazım hataları için o kadar haklısın ki… Normalde çok dikkat ettiğim bir konu olmasına karşın, dün uzun bir taksi yolculuğu esnasında, bozulan bilgisayarımdan ötürü telefondan halletmeye çalıştığım bir röportaj oldu. Bu kabul edilebilir bir ‘özür’ mü? Tabii ki hayır. Teşekkür ederim uyarın için. ‘Muzır’a gelince; hayat içerisinde benim de ‘muzur’ olarak kullandığım lakin (!) güzide dilimizde ‘muzır’ olan bir kelime kendisi. TDK böyle buyurmuş.