Bilgi ne işe yarayacak? Hangi tür bilgi verilecek? Hangi tür beceriler kazandırılacak? Değerler ve tutumların hangileri öğretilecek? Bilgiler nasıl gruplandırılacak? Tüm bunların önceden belirlenmesi gerekir. Bu alana da müfredat ismi verilmektedir. Müfredatın içinde öğretilecek alanlar çeşitli dersler şeklinde belirlenmiştir. Bu derslerde verilen bilgiler alanın özelliğine göre değişmektedir. Bazı derslerde verilen bilgiler zamana, zemine ve kişiye göre değişmez. Bazıları ise değişir. Matematiksel bilgiler kişiye, zamana ve zemine göre değişmeyen bilgilere örnektir. Müfredatla belirlenen dersler bireylerin bedensel, zihinsel, sosyal, kültürel, duygusal yönlerden gelişmesini hedefler. Müfredatla belirlenen derslerde öğrenilecek/ öğretilecek konular gelişigüzel bir şekilde verilemez. Bunlar bireylerin düzeylerine uygun olması gerekir. Bilgi öğretimi, beceri öğretimi, değer ve tutum öğretimi, davranış öğretimi okulda olması gerekir. Hangi bilgi, beceri, davranış, değer ve tutumlar öğretilecek sorusu üzerinde yönetici ve öğretmenler arasında fikir birliği olması gerekir.
Eğitim sisteminin istenen ürünleri verebilmesi için planlanması gereken alanların çokluğu ve çeşitliliği yanında kapsadığı alan dikkate alındığında kaliteyi yakalamanın ne kadar zor ve zaman alıcı olduğu daha rahat görülebilir. Eğitim sistemimiz bu anlamda devasa bir yapıya sahiptir. Altmış-yetmiş bine yaklaşan okul sayısı, altı yüz-yedi yüz bine yaklaşan öğretmen sayısı, on milyonu aşan öğrenci sayısı ile dev gibi bir kitleyle karşı karşıyayız. Böylesi devasa bir yapıda başarı ancak rasyonel bir yapılanma, kararlı bir yönetim sistemi, etkin bir katılım, adil ve güçlü bir denetim ve değerlendirme sistemi, uyanık ve gönüllü bir toplumsal destekle elde edilebilir.
Sistemimizin mevcut işleyişinde ise kararlı bir işleyişten söz etmek mümkün görünmemektedir. Eğitim sistemimiz adeta bir yap boz tahtasına dönmüş durumdadır. Etkin bir katılımdan da söz edilememektedir. Zira eğitime dair kararlar üstten alta bir yön takip edilerek alınmaktadır. Denetim ve değerlendirme sistemi ise büyük sorunlarla karşı karşıyadır. Personel değerlendirme, başarı değerlendirme, performans değerlendirme, sistem değerlendirme, Yönetici seçme ve yetiştirme mekanizmalarında büyük alt yapı ve üst yapı sorunları yaşanmaktadır. Böylesi bir sistemde başarı daha çok bireysel çabalara bağlı kalmakta ve sonuçta kısa süreli ve lokal kalmaktadır.
Yaşanan sorunlardan hareket ederek sistemin analiz edilmesi alışkanlığının tüm örgütlerde kazandırılması gerekir. Bu durumda sorun odaklı bir yönetim anlayışının yaygınlaşması gerekir. Ortaya çıkan sorunlar irdelenmeli, sorunun nereden kaynaklandığının iyi tespit edilmesi gerekir. Sorun yaratan alanlar belirlendikten sonra bu sorunları giderecek olan ilgili tüm birimlerin katkısı, katılımı, çalışması sağlanmalıdır. Bunun yapılabilmesi için ilgili tüm alanlara etki edebilecek bir yapı, makam, irade, yetkili bir organ olması gerekir. Aksi takdirde yaşanan sorunlar çözülemez. Sistemde sürekli sorun üreten bir parça varken sistemin istenen niteliğe sahip ürün ortaya koyabilmesini beklemek hayalden başka bir şey değildir. Bunu yapacak olanlarsa sistemi yönetenlerdir.