2017 Başlarken | Kedinin Fikri
Bitireceğime çok inanmadan bir yazıya başlıyorum. Baştan uyarıyorum bu yazı, bir iç konuşma niteliğindedir. Gerçi hangisi değildir ki?
Bir çok konuda benim için dönüm noktası olan 2007’den bu yana 10 sene geçmiş. Yaş aldıkça, seneler öncesini hem dünmüş gibi hatırlıyorum, hem de o kadar uzak geliyor ki. Sanki başka birinin anıları var hafızamda. Bazı şarkılar, kokular olmasa asla anımsamayacağım anlar ve insanlar geçmiş hayatımdan. Bir iç hesaplaşma. Son on yılın raporlamasını yapıyorum sanırım. Kendimi yokluyorum. Ne kadar üzüldüm, ne kadar mutlu oldum, ne kadar değiştim, ne kadarım sağ kaldı, neler istiyordum, neler buldum.
10 yıl önce öfkem taş gibi karnımda duruyorken, şimdi var olmanın dayanılmaz hafifliğini yaşıyorum. Affedebilmek, hafiflemek, hayatın güzelliklerini fark etmek, düğümlerin çözülmesi gibi bir şey. Derin nefes almak biraz vaktimi aldı. “Akışına bıraktım” diyemem belki, ama idare ediyorum. Geçmişi kabul ediyor, topu göğsümde yumuşatıp, geleceğe güzel bir pas vermek istiyorum. Tam da şu anda, 27 yaşımda, ne istediğimi düşünüp, tartarsam doğru zamanda doğru yerde olabilirim gibi hissediyorum.
Kesin Kızılderililerin bu konuda söyledikleri bir söz vardır; fakat bana öyle geliyor ki doğduğumuz anda yaydan çıkmış birer ok gibiyiz. Bunu fark etmemiz uzun sürüyor ama öyle bir ok düşünün, nereye gideceğini kendisi seçebiliyor. Yıllardır özenle, televizyon izleyerek baskıladığım hayal gücüme yeniden ihtiyacım var. Şimdi Tv8’den kurtulup biraz düşünme zamanı :) Yaşamak istediğim hayat neye benziyor?
İçimden KonuşmalarEtiketler:2017, 2017 başlarken, çağla nacir, blog, blogger, hesaplaşma, iç konuşma, kişisel gelişim, ludovico einaudi, Yeni Yıl
« Sakız Adası Gezisi
Mutlak Mutluluk »