İdari Dava D. Kur. 1991/16 E.N , 1991/9 K.N.
MÜTEAHHİTLİKLE UĞRAŞAN DAVACIDAN, İNŞAAT YAPIMI SIRASINDA SU KANAL BÜZLERİNİ KIRDIĞI, PİS SU KANALINDA TAHRİBAT YAPTIĞI, BELEDİYE YASAKLARINA UYMADIĞI NEDENİYLE PARA CEZASI İSTENİLMESİNE İLİŞKİN CEZA İHTARNAMELERİNİN İPTALİ İSTEMİYLE AÇILAN DAVANIN ÇÖZÜM YERİ ADLİ YARGIDIR.
İstemin Özeti: Müteahhitlikle uğraşan davacıdan, inşaat yapımı sırasında su kanal büzlerini kırdığı, pis su kanalında tahribat yaptığı, belediye yasaklarına uymadığı nedeniyle toplam 2.500.000.- lira para cezası istenilmesine ilişkin ceza ihtarnamelerinin iptali istemiyle açılan davada, Kayseri İdare Mahkemesince verilen ve mahkemenin, davanın görev yönünden reddine dair kararında ısrarına ilişkin bulunan 7.11.1990 günlü, E:1990/930, K:1990/721 sayılı kararının; usul ve yasaya uygun bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
Danıştay Savcısı Y.Ş.`nin Düşüncesi: Dava, 3194 sayılı Kanunun 42 nci maddesi uyarınca verilen pare cezasına ilişkin olarak düzenlenen ihbarnamenin iptali talebiyle açılan davanın, görev yönünden reddine ilişkin olarak idare mahkemesince verilen kararın, Danıştay Altıncı Dairesince bozulması üzerine, İdare Mahkemesinin kararında ısrarı yönünde verdiği kararın temyizen bozulması isteği ile açılmıştır.
Olayda iptali istenen ihbarnamenin, İmar Kanunu`nun 42 nci maddesine göre verilen para cezasının bir ay içinde ödenmesi gerektiğine ilişkin olduğu para cezası kararının tebliğ edilmediği dosyanın tetkikinden anlaşılmıştır.
İptali istenen karar İmar Kanunu`nun 42 nci maddesine göre para cezası verilmesine ilişkin bir karar olmayıp para cezasının ödenmesi gerektiğini belirten kesin ve yürütmesi zorunlu bir işlem niteliğinde bulunduğundan, bunun tetkiki idare mahkemesinin görevine dahildir. Bu sebeple, davanın görev yönünden reddi hakkındaki İdare Mahkemesinin ısrar kararında isabet bulunmadığından bozulması gerektiği düşünülmüştür.
Türk Milleti Adına hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü: Davacıdan, inşaat yapımı sırasında su kanal büzlerini kırdığı, belediye yasaklarına uymadığı, pis su kanalında tahribat yaptığı nedeniyle toplam 2.500.000.- lira para cezası istenilmesine ilişkin 29.6.1988 günlü ve 6815 sayılı ve 14.7.1988 günlü ve 6816 sayılı cezai nakti ihtarnamelerin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, Kayseri İdare Mahkemesi 8.09.1988 günlü E:1988/487; K:1988/502 sayılı kararı ile uyuşmazlığın görüm ve çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar vermiştir.
Bu karar, temyiz incelemesi sonucunda Danıştay Altıncı Dairesinin 10.5.1990 günlü, E:1988/3017, K:1990/861 sayılı kararı ile bozulmuş ise de; idare mahkemesi bozma kararına uymayarak 7.11.1990 günlü E:1990/930, K:1990/721 sayılı kararı ile davanın görev yönünden reddinde ısrar etmiştir.
Davacı, ısrar kararının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.
Temyiz dosyasının incelenmesinden, bozulması istenilen kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve dilekçede ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi ile Kayseri İdare Mahkemesinin 7.11.1990 günlü, E:1990/930, K:1990/721 sayılı kararının onanmasına, yargılama giderlerinin davacının üzerinde bırakılmasına ve dosyanın idare mahkemesine iadesine 29.3.1991 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Davaya konu para cezasının esasının görüm ve çözümünün Sulh Ceza Mahkemesinin görevinde olduğu, ancak bu davada, para cezası işleminin değil; cezanın tahsili amacıyla düzenlenen ihtarnamelerin iptalinin istendiği, kesin ve yürütülmesi zorunlu idari işleme karşı açılan davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, davacının temyiz isteminin kabulü ile idare mahkemesi kararının bozulması oyuyla, karara karşıyız.