Bir Tahvil (Debentures) Nedir?
Bir şirket, sermaye artırımı yapmadan büyüme ve gelişme amaçlı fonlara ihtiyaç duyarsa, sabit bir süre ve belirli bir faiz oranına sahip olmak üzere sertifikalar düzenleyerek kamuoyundan borçlanabilir. Böyle bir kredi belgesi bir tahvil olarak anılır. Tahviller, hisse senedi ihracı için olduğu gibi, abonelik için halka arz edilir. Tahvil, şirketin ortak mührü altında para karşılığı olarak verilir.
Tahvillerin önemli özellikleri şunlardır:
Tahvil sahipleri, sabit bir faiz oranı taşıyan şirketin alacaklılarıdır.
Tahvil, belirli bir süre sonra itfa edilir.
Tahviller teminat altına alınmış ya da teminatsız olabilir.
Tahvil üzerinde ödenmesi gereken faiz, kar karşılığı verilen bir tutardır ve dolayısıyla vergi indirimi mümkün değildir.
Tahvil sahipleri oy haklarına sahip değildirler.
Tahsil faizi bir kayıp olsa bile ödenebilir.
Tahvil borçlarının avantajlarından bazıları aşağıda belirtilmiştir:
(a) Tahvil ihracı, oy kullanma veya şirket yönetiminde yer alma hakkına sahip olmadıklarından, hisse senedi sahiplerinin menfaati seyreltilmesine neden olmaz.
(b) Tahvil faizleri, vergiden indirilebilecek bir harcamadır ve dolayısıyla gelir vergisinden kazandırmaktadır.
(c) Tahvil maliyeti, imtiyazlı hisse senetlerinden ve hisse senetlerine göre oldukça düşüktür.
(d) Tahvil ihracı, enflasyon dönemlerinde avantajlıdır.
(e) Tahvil faizi bir kayıp olsa bile ödenebilir, böylece borç verenlerin riski yoktur.
Tahvil borçlarının dezavantajları aşağıdadır:
(a) Tahvil faiz ödemeleri zorunludur ve dolayısıyla şirket zarar doğurursa yük olur.
Tahvil ve Bono Arasındaki Fark
Finansman, her büyük ve küçük ölçekli kuruluşun temel şartıdır. Fonlar, borç veya sermaye araçlarını ihraç ederek yükseltilebilir. Borç araçları ile ilgili olduğunda, şirketler tarafından dış finansman artırmanın iki büyük kaynağı kullanılmaktadır; Bonolar ve Tahviller. Birçok ülkede, bu iki kavram bir olmalıdır, ancak iki terim birçok bakımdan farklılık arzeder. Bonolar genellikle devlet kurumları ve büyük şirketler tarafından verilir, ancak kamu şirketleri piyasadan para toplamak için tahvil çıkarırlar.
Tahvil ve bonolar, borç alan şirket tarafından, nominal değerine eşit, daha düşük veya fazla olan bir fiyat için verilen iki finansal varlıktır ancak bunlar birbiri ile aynı değildir. Aşağıda bu yazıda, tablolar şeklinde tartışılan tahviller ile bonolar arasında birçok farklılık bulunmaktadır. Bir bakınız.
İçerik: Bonolar ve Tahviller
Anlam Bir bono ihraç eden organın sahiplerine doğru borçlu olduğunu gösteren bir finansal araçtır. Uzun vadeli finansman sağlayan bir borçlanma aracı, Tahvil olarak bilinmektedir.
Teminat Evet, bonolar genellikle teminatlarla güvence altına alınır. Tahviller teminatlı veya teminatsız olabilir.
Faiz Oranı Düşük Yüksek
Veren Kuruluş Devlet Kuruluşları, finansal kurumlar, şirketler, vb. Şirketler
Ödeme Birikmiş Periyodik
Sahipleri Bono sahibi Tahvil sahibi
Risk faktörü Düşük Yüksek
Tasfiye anında geri ödeme önceliği İlk İkinci
Tahvillerin (Debenture) Anlamı:
Bir tahvil, şirket için sermayenin tamamlanması için kullanılan bir borçlanma aracını ifade eder. Tahvil sahipleri ile ihraç eden şirket arasında, şirketin borçluya olan borcunu gösteren bir anlaşmadır. Alınan sermaye, borçlanan sermayedir; bu nedenle tahvil sahiplerinin durumu şirketin alacaklıları gibidir.
Tahvil faizleri periyodik aralıklarla ödenir. Ödünç alınan tutara, itfa şartlarına göre, öngörülen sürenin sonunda ödenmesi gerekecektir. Tahvil ihraçları kamuoyuna kredi notlarını gerektirir.
Tahviller aşağıdaki kategorilerde sınıflandırılır:
Geri Çekilebilir Tahviller
Geri Çekilemez Tahviller
Birinci Derecede İpotekli Tahviller
İkinci Derecede İpotekli Tahviller