Sıkılıyorum... | Kadınlar Kulübü
Konusu 'Arşiv' forumundadır ve mart09 tarafından 18 Nisan 2009 başlatılmıştır. Konu Durumu:
Canım cok sıkkın ve düşündüm düşündüm kendim altından kalkamayınca buraya yazmaya karar verdim belki vereceginiz destek beni biraz ferahlatır.
Eşimin işi dolayısıyla yurtdışına geldik ve bende ücretsiz izin alıp onunla birlikte geldim. Yurtdışına dediğimde lütfen bunu Amerika, Fransa, İngiltere gibi algılamayın, bir Ortadogu ülkesindeyiz. Türkiyedeki evimizi kapattık dogal olarak.
Burada eşyalı bir ev tuttuk. Evimiz evet çok kötü degil, ama kendi evimizde degil. Oturdugumuz koltuk, yattıgımız yatak hatta yemek yediğimiz tabaklar bile bize ait degil. Evde temizlik bile yapamıyorum çünkü içimden gelmiyor. Koltukların her tarafını silsem yıkasam ki(bunları tabiiki yaptık) yinede fikir olarak o koltukta kimler oturdu, neler oldu düşüncesi kafamdan çıkmıyor ve ne kadar temizlenirse temizlensin bu ev benim için her daim "pis". Türkiyede her Allahın günü duş yapan ben buraya geldim geleli haftada 1 duşa zor giriyorum çünkü akan suyun bile temiz olmadığına inanıyorum. Bu ülkeyi sevemedim, bizim ülkemiz gibi degil, sokaga cıkamıyorsunuz çünkü sokaklarda yürüyen bir Allahın kulu yok, dahası kaldırım bile yok. Herkes arabalarda. Eşim arabayı bana bırakmayı öneriyor hergün, ama gidip oturabilecek, bir cay içilebilecek 1 tek yer yok. Tek bir arkadasım yok. Hergünüm sabah uyanıp tv'nin karsısına geçip interneti açmak ve akşama kadar öylesine zaman öldürmekle geçiyor. İlk zamanlar kitap okuyordum ama getirdiğim bütün kitapları filmleri hepsini bitirdim.
Bu arada birde hamile kaldım, cok ama cok mutluyum. İstediğimiz beklediğimiz bir bebek bu. Ama bebeğim için alısveriş yapamıyorum, hayal kuramıyorum. Bebeğimin bir yatagı, bir odası, dogrudüzgün bir oyuncagı bile olmayacagını düşündükçe dahada geriliyorum. Doğrudüzgün beslenemiyorum çünkü burada hiçbirseyin tazesini yada güzelini bulamıyorum. Hergünüm ağlayarak geçiyor ama bunu eşime minimum şekilde yansıtmaya çalışıyorum çünkü biliyorum onun elinden gelen birseyde yok. Köreliyorum, yıpranıyorum ve her geçen gün kendimden birseyleri yitirdiğime inanıyorum. Lütfen bana akıl verin belki sizlerden gelen fikirler benim için hayatı biraz olsun kolaylaştırır.
Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 21-05-2017 Hamileliğimin 17. haftası içindeyim. Bebeğimi kucağıma almama 164 gün kaldı. Bebeğiniz bazı refleksleri geliştirmeye başladı; Göz kırpmak, yabancı cizimleri gözden uzak tutar ve gözleri nemli tutar. Emme ve yutma besinlerin sindirimini sağlar. Şu anda bebeğiniz bu refleks hareketlerini uyguluyor. Ayrıca başka rekfleks hareketleri de gelişiyor. Bebeğiniz doğduğu zaman 70 den fazla rekfleks hareketi gelişmiş olacak. Bebeğinizin ter bezleri gelişiyor.Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 150 gr. - Yaklaşık boyu : 13.1 cm. (Baştan Popoya)Hamilelik Takvimi - Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın
ne kadar süredir oradasınız ve ne kadar süre kalacaksınız?
önce sakinleş bakalım.karnındaki bebeği düşün.ne yapacaksın senin kaderin de buymş hep kahırlanacağına kendini telkin etmeye,güzellikler bulmaya çalış.ne demişler doğduğun yer değil,doyduğun yer, sizin ekmek kapınızda orasıymış eminim ki hep orada duracak değilsiniz.hamile halinle hep kötü şeyler düşünürsen bebeğede yansır ,bebekte huzursuz olur
ne kadar süredir oradasınız ve ne kadar süre kalacaksınız?Genişletmek için tıkla...
Daha bir yıl olmadı ve yaklasık 3 yıl buradayız
Daha bir yıl olmadı ve yaklasık 3 yıl buradayızGenişletmek için tıkla...
canım düşünmemeye çalış eşyalar pismiş şuymuş buymuş kendini o psikolojiden çıkart imkanın varsa sende çalışsan dicem ama :uhm:
Cok uzuldum canım senın adına..
Ama bu gecıcı bır donem bende yasadgm yerı seven bı ınsan olarak dusunuyorumda zorlanırdım.Ama dusunmen gereken bır bebek var artık ve bır Turk kadını olarak kesınlıkle sabretmelı ve guclu olman gerektgını dusunuyorum ve emınım kı de oylesındır.:lepi: Gecıcı donem odlgu ıcın keyıf almaya bak derım ben sonunun guzel olucagnı bebegın orda dogsa bıle yıne buraya gerı donecgnı dusun..Keyıf almaya bak derım ben ama sakın uzulme
Soyle dusun canim.Bebegin gelince o uc sene uc ay gibi gececek.Ayrica biraz uzun bir askerlik yapiyormus gibi dusun.Bu ise esinin,senin ve bebeginin ihtiyaci var.
Hic mi otelde kalmadin,hic mi baskalarinin yattigi yatakta yatmadin?En azindan burda temizligi senyapiyorsun.Ayrica ne kadar kafana takarsan o kadar buyur dertlerin.Kolay gelsin,hamilelik zor bir surectir,bebisin bi gelsin bu kotu psikolojiden de kurtulacaksin gor bak.
Canim bir problem varsa cözeceksin cözemiyorsan onu problem haline getirmeyeceksin.
Elinden geldigi kadariyla alismaya calisman daha iyi olur bence...
Orda mutsuz oldugun icin herseye olumsuz bakiyorsun, ..bende bir gurbetciyim almanyada yasiyorum sen yine günün birinde Türkiyeye dönecek orda yasayacaksin benim o sansim bile yok...
Suan icin sabir etmekten baska caren yoksa sabir edeceksin arkadasim...:teselli:
canım bulundugun ülkeyi cok merak ettim hangi ülke acaba
Evet askerlik gibi düşünmek işe yarayabilir, bitmeyen askerlik
ışin en komik tarafı hayatımda ilk defa calısmıyorum okumuyorum yani bir zorunluluğum yok, hayatım boyunca böyle bir zaman diliminin hayalini kurmustum. Bir süre işe gitmemek ne güzel olurdu diye. Simdi işe gittiğim günleri mumla arıyorum...