tuborger: Eylül 2011
başlıkları ingilizce açarak toefl'a hazırlanıyorum, yoksa sağa sola özendiğimden falan değil. yazıyı da komple ingilizce, gerekirse ispanyolca yazarım da kötü bir günün önümde serildiği bu salıda daha fazla şansımı zorlamak istemiyorum. aslında yeni bir dil öğrenip istediğimi bu dilde yazsam, hem bu aralar fazla kafaya taktığım ifşa problemine bir çözüm bulurdum hem de dünya literatürüne dev bir katkıda bulunurdum.
"hayatında ülke sınırlarını aşmamış genç, ispanyolca metinleriyle görenleri hayrete düşürüyor."
"no exceder los límites de la vida de un país joven, sorprendía a los que vieron los textos en español"
iş arkadaşım resmi işlerinden dolayı bugün izinli ve bu da telefonlara benim bakacağım anlamına geliyor. telefonlara adını söylerek bak; gerekirse patrona, gerekmezse de muhtara bağla. telefonun diğer tarafındaki densizi, bula bula bugünü mü buldun hoşaf diye lanetle, beddua et, o beddualar dönsün seni bulsun ve akşam olduğunda, kötü bir günün geride kaldığını ve her şeyin bittiğini kendine itiraf ettikten sonra çarşamba gününe hazırlan. rica ediyorum kimse aramasın bugün, burası kahrolası bir santral değil lan sessizliğin elzem olduğu bir mimarlık ofisi. ben de sekreter değilim, tamam mimar da değilim ama diplomam var. mimar yazıyor, belki de yazmıyordur; diplomamın nerede olduğunu bile bilmiyorum. patron da gelmese keşke bugün, ara sıra devamsızlık yaptığı oluyor. ben tek başıma kalsam ofiste, kahve yapıp kafamı toplayarak yazı yazsam uzun zaman sonra. artık kimin okuduğunu umursamamaya karar verdim, ben sadece yazar ve aradan çekilirim. geri kalan, ekranda olanlarla okuyucu arasındadır. pulitzer ödüllü yazarım da sanki okuyucu ile olan ilişkimi anlatıyorum, kesik bir at kafasının yatağımın başında beni koruduğu ve kötü ruhları kovduğu tuhaf bir hayatım var; okuyucu olan ilişkim merhaba-merhabadan fazla değil. dev anket yapıyorum, seksen kişi katılıyor daha ne artistliğiyse ne bu?
neyse kötü bir günün güncesine hoşgeldiniz, yayınlar gün boyu devam edecek. telefon çalmasın diye dua ederken, dularım çalan telefon ile yarıda kalacak.
benim aklım tavuklu pilavda. tel de olsa şehriye koymak istemiyorum. nohut eklemek hakkında bir fikrim yok, bunları sıcak suda üç mevsim bekletmek gerekiyorsa bile o kadar zamanım kalmadı. her geçen gün ölüyorum. haşlanmış nohut ne kadar sürede haşlanır acaba, annemi arayıp da sorayım.
sakin ve kendimden emin tavırlarla tavuklu pilav yapayım evet. ayranın uyuşturuculuğunda öğleden sonramı gündüz düşleriyle geçireyim. yarın cumartesi, hafta bitiyor. paniğe gerek yok, bir gün sonra yeniden başlıyor.
- türk edebiyatı için yeni bir soluk olduğunuzdan sık sık bahsediliyor, yazarken nelerden ilham alır ve ne anlatacağınızı neye göre belirlersiniz?
- bakın beyfendi, lütfen beni dolduruşa getirmeyin. gaza gelmiş bench oyuncusu gibi sokaklarda havlu sallatmayın bana ki zaten havalar da serinlemediğinden sinirlerim yatışmış değil. vantilatörle öpüşecek kadar yakınlaşmaktan aklımı yitirmek üzereyim ve yazılarımın başlıklarını etraftan duyduklarım üzerine şekillendiriyorum. gerisi de çorap söküğü gibi geliyor. biraz önce "aynen öyle" etrafımda dans ediyordu, ben de çalışmak istemediğimden yeni bir sayfa açtım ve yazmaya başladım.
- peki bunları bir antolojide toplamayı düşünüyor musunuz? sizin hakkınızda her şeyi bilmek isteyen sadık bir hayran kitleniz var. posterinizi basmamızı isteyecek kadar balatayı sıyırmış blue jean gençliğinden illallah ettik. en azından van damme kartpostalları gibi bir çalışma yapsak, döner tekme atsanız kütüphanede?
- bu mudur yani? edebiyata yeni soluk dediğiniz, sesten hızlı tekmelerimin yarattığı küçük kasırgalar mı? ne yazdığımın hiç mi önemi yok, kimsiniz siz kardeşim?
- biz budokan karate salonundan geliyoruz abi, uzun zamandır hayranınız. yazılarını yeni keşfettik, sandalyeden düşene kadar okuyor sonra da birbirimizi tekmeliyoruz akşama kadar. gerçekten hayatımız çok zor, adam başı altı yüz tekmelik kotamız var. senin yazılarını okumak bizi dinlendiren tek şey. yazmayı bırakma, ne olursa olsun bırakma. senden aldığım keyfi siyah kuşak dördüncü dandan ancak alabiliyorum. bugünün anısı olarak, japonya'dan getirdiğimiz şu pirinç kupayı al yeter. içine bira da koyarsın, metal soğuk tutar bilirsin.
- tamam teşekkür ederim, allah belanızı versin. budokan he mi?
- budokan abi, bölgenin en iyi karate salonu. havuzlu.