aydedeye havlayan: Mayıs 2011
Gönderen Aydedeye havlayan zaman: 00:31 16 yorum:
23:45... sinirimi bozan şeyler var..
seçim araçlarını yakıp üzerlerinden tavşan misali atlayıp bi de üzerine dilek tutmak istediğim şu günlerde, kapımın önünde halay çekip dans eden adamların "en büyük asker bizim asker," nidalarıyla iyiden iyiye irkildim, kendimden geçtim ve sarsıldım.
1)ey kendini bilmez seçim araçları, ne s*kime bangır bangır açıyosunuz şu aletlerin sesini? Ne diye aynı caddeden milyon kere geçiyorsunuz? Ne diye denyo denyo parçalar çalarak hem sesle hem de müzik zevkinizle beyinleri mıncıklıyorsunuz? Mal gibi seğirterek oy mu toplayacağınızı zannediyorsunuz? hadi geri zekalısınız, öyle zannettiniz diyelim, e bre ibişler o zaman ne diye insanların huzununu bozup alacağınız iki oyu da yakma peşindesiniz? Yani gerçekten anlamış değilim sizin dünya üzerindeki var oluş nedeninizi. Sanıyorum ki arabanın içinde otururken, çevreye, dünyaya hatta kozmik samanyoluna ne denli bir gürültü kirliliği yaydığınızın farkında değilsiniz. Zaten meymenetsiz suratlarınızı tv'de yeterince görüyor, başarısız siyaset girişimlerinizi yakinen takip ediyoruz. e daha kafamızın içine yüksek volumle girmek niye be? Bi s*ktirin gidin demek istiyorum, çok canımı sıkıyorsunuz, ingilizce karakterle anlatmak gerekirse -canimi sikiyorsunuz-beynimi sikiyorsunuz abi anlatabildim mi?!
2)Bu asker uğurlama muhabbetini birisi çözdüyse beni de aydınlatsın abi. Nasıl bir kafa olduğunu bi açıklayın gayri. Olm ben askerliğimi Van'da yaptım ama giderken hiç kafa s*kmedim. Efendi gibi bindim uçağa gittim, efendi gibi geldim. Giderken de, gelirken de hiç korna çalmadı babam, apartman önünde halay çekmedik, kapıların ününde Türk bayrağına sarılıp taklalar atmadık, milyon tane gerzo arkadaşımı da alıp insan huzurunun mna koymadım hiç. Sanıyorum ki siz, bu işleri devamlı yaptığınızdan garip gelmiyor hal ve tavırlarınız ama size şu kadarını söylemek lazım ki harbiden olmamalısınız! Hayırlı tezkereler!
3)Bugün bambaşka bir post girecektim ama biraz önce yaşananlar sinirlerimi hayli bozdu. İzlediğim film de beni yeterince üzdü. kısacası bu gecenin en güzel tarafı soğuk bira ve kitap oldu. Bira kitabın üzerine dökülmeseydi daha güzel olacaktı. soğuk biralı kitap can yaktı!
Gönderen Aydedeye havlayan zaman: 23:45 10 yorum:
Etiketler: alkışlar, bira, kitap
Nereye gidiyorsun Halime Teyze? Elinde plastik poşetlerle, doğayı ve türlü canlıyı önemsemeden her sabah nereye ilerliyorsun? Plastik torbanın içinde, senin yeşile çalan dişlerinin arasında ezilmemek için haykıran organik domateslerin çığlıklarına kulak tıkayarak nereye seğirtiyorsun? Kalın çerçeveli gözlüklerin var, saçların sarı beyaz kıvamda, boyun olsa olsa 1.50. Aradığım kadın sen değilsin demeye çalışıyorum Halime Teyze. Peki her şey bu kadar netken neden her sabah gördüğüm ilk hatun sen oluyorsun?
Dünya üzerinde bazı bilinmeyenler var biliyorum. Dünya dışında da var tabii ki; her yer bilinmeyenle dolu aslında. Bi boka hakim olamadığımı fark ettiğim şu günlerde, nereye gittiğini bilmeyen bir meteor parçası gibi hissettiğim şu saatlerde, senin dünya üzerindeki varlığının nedeni, beni bilinmeyen diğer her şeyden çok daha çekiyor teyzecim.
Zihninde yaşam partikülleri olma ihtimali, yaşın dolayısıyla biraz zor geliyor bana ama sanki hala düşünebiliyorsun sen. Denizin dibinde asırlardır el değmeden saklanan bir deniz süngeri kıvamına dönüşmesi muhtemel beynin beni bile tokatlayabilir gibi hissediyorum bazı sabahlar. Her sabah bir amaca doğru ilerliyorsun sanki. Dünyanın merkezi seni çağırmış, bilinmeyen türlü varlık sanki seni kahvaltıya davet etmişçesine anlamlı anlamlı yürüyorsun Halime Teyze. Eski ruhlar yumurtanı haşlıyor, antik kahramanlar gelişinin şerefine demli çayları koyuyor, doğanın ruhu boğazını temizleyip senin için bir parça mırıldanıyor. Sen 90ı aşmış yaşına bakmadan aynı kıyafetlerle yavaş yavaş seyirtiyorsun. Miyazaki animasyonlarından fırlamış bir karakter gibisin resmen. Bazı sabahlar Miyazaki'nin çizgilerinden kaçan bir karakter olduğunu ve çizerden kaçıp kurtulmak için aradığın bir mürekkep çukuru olduğunu düşünüyorum yaşlı teyzecim. Her sabah şaşırmadan, geç kalmadan, aksamadan ve tökezlemeden penceremin önünden geçip uzaklaşıyorsun. Sen geçerken hava bazen çok kapalı oluyor, bazen her şey net ve parlak. Ama değişmeyen tek şey senin hiçbir şeyi umursamadan geçip gitmen Halime Teyze. Nasıl oluyorsa sen hiç geç kalmıyorsun. Her sabah, bazen kar tutmuş, bazen güneşten ensesi pişmiş kırık kaldırım taşlarının sırtına basarak yürüyüp ilerliyorsun. Varlığın aklımı kara deliklerin gizeminden daha çok karıştıyor Halime Teyze. Evrenin gizemi sen varken beni şaşırtmıyor. Sen olunca evren basit bir yemek tarifi gibi anlamsız geliyor nedense. Haşlanmış havuçlar, kızarmış patatesler ve kısık ateşte pembeleşen soğan gibi geliyor tüm bilinmeyenler...
Yolun sonunda bir noktaya dönüştüğün zaman ben kıllanan adam gibi elimde bi bardak çayla senin beynimde yok oluşunu izliyorum. Senin varlığını, var ettiğim dünyanın bir parçası olarak görmek bana nedense pek zor geliyor. Nereden gelip nereye gidiyorsun bilemiyorum Halime Teyze ama beni çok işkillendiriyorsun…
Gönderen Aydedeye havlayan zaman: 23:19 12 yorum:
Etiketler: halime teyze
Sen, memeleriyle beni tokatlamaktan zevk alan iri teyze! Otobüs maceralarımın vazgeçilmez kadını. Ne zaman, umarım bugün gelmezsin desem, hemen o an, bir şekilde, belki kozmik şakacı, belki de ilahi adalet vesileyisle biniveriyorsun kırmızı otobüsün içine; sol farı kırılmış, tamponu çamurdan şekil değiştirmiş o kırmızı aşk otobüsünün midesine giriveriyorsun teyze. Süzülüyorsun yavaş yavaş. Hedefine ilerleyen bir yılan gibisin orta yaşlı teyze. Nasıl bu kadar kaygan ve azimli olabiliyorsun hayret ediyorum doğrusu ama böylesin sen işte! Gerekirse tüm otobüsü yutabilecek kapasitedesin orta yaşlı teyze.
O kalabalık nedense seni engelleyemiyor ve yaklaşıyorsun yanıma sanki 55 kiloluk çıtır bir kızcağız gibi. Ama yanaştığın yetmiyor iri teyze, yanaştığın hiç yetmedi bugüne kadar orta yaşlı teyzem. Terli memeleriyle sırtıma tai masajı yapıyor ve üzerindeki yoğun soğan ve salça kokusuyla beni köyüme göndermeyi çok iyi biliyorsun orta yaşlı teyze. Sen bir zaman leydisinin iri memeleri orta yaşlı teyze. Sen zamanda seyahati bilim insanlarından önce bulmuş bir dahisin bana göre!
Hey teyze bir daha aynı otobüse binmememiz için sana para teklif etsem bana kızar mısın? Bana darılır mısın? O sıkıcı yol boyunca, bıyıkları yeni yeni terlemiş muavinin tiz sesi içimi gıcıklarken, otobüsün iri şoförü yolcuları azarlarken, senin iri bedenin tarafından taciz edilmemek için evine her Cuma iki kilo soğan ve bir kasa salça göndersem benim yakamı bırakır mısın? Çok sıkıldım senden bana kabir azabı yaşatan iri memeli orta yaşlı teyze. Gerçekten çok sıkıldım seninle aynı yola baş koymaktan. Artık peşimi bırakır mısın?
Bu yazı, her sabah mütemadiyen yanıma sokulan, bilinçli ya da bilinçsiz bana eziyet eden orta yaşlı teyzeye adanmıştır.
Öperim hepinizi ama seni öpmem orta yaşlı teyze, seni asla öpmeyeceğim!
Gönderen Aydedeye havlayan zaman: 14:02 21 yorum:
Etiketler: orta yaşlı iri memeli teyze
Asmalı’da bi kaç bira içmek için oturmuşken, Derya’nın rüyasını anlatmasıyla kendimizden geçmemiz bir oldu. Hayatımda hep ilginç adamlar tanıdım ben. Harika insanlarla dostluk ettiğim gibi, gereksiz insanların da hayatıma salça olmasından kurtulamadım ne yazık ki. Ama hayat bu demekti işte; aptal insanları sahneye almama oyunu! Ve Derya iki çizgi arasında bir yerlerde gezinen iri bi çocuktu. Derya hep saçma hikayelere konu olurdu.
“Mis gibi kokan bi ormanda yürüyorum abi. Ama nasıl anlatsam, yani bildiğin cennet gibi kokuyor mekan. Etrafta kuşlar cikcikliyor, mavi gökyüzünden kızıl yapraklar düşüyor tepeme, sanki görselliği tavan yapmış bi Güney Kore filmindeymiş gibi hissediyorum kendimi. O kadar mutluyum ki anlatamam.”
“Bi bira daha alabilir miyim,” dedi Merve Güney Kore görselliğini skine takmadan.
“Kızım bi dinle, bi hisset şu rüyayı ama ya,” diye çıkıştı Derya. Güneş henüz batmadan 3-4 bira içmişti ve sanki güneşin kızıllığını emen büyülü yanaklara sahipti. Kendi kendine cıkcıkladı ve rüyasını kaldığı yerden anlatmaya başlayacakken Merve bu sefer de sigara sarmaya başladı. Kuru kağıdı ıslak dudaklarının arasında sıkıştırdı ve Derya’ya baktı ruhsuzca. Kapkara gözleri vardı Merve’nin, içinde kaybolan maceraperestlerin çığlıklarıyla dolup taşan bir mağara gibiydi gözleri… Merve çok iyi sigara sarardı. Merve, beyine dolma saracak bi hatun değildi ve bence dünyadaki en iyi sigara sarıcısıydı! Derya, sigara içmeyi 3 gün önce sonlandırdığından, havada süzülmesi muhtemel dumanı düşünmekten kendini alıkoymaya çalışarak devam etti anlatmaya.
“Sonra abi, tüm görsel zenginliğin arasında, o cennetsi kokunun içinde, belime bağlı bi ip olduğunu fark ettim. Bi an cennetin merkezine bağlı olduğumu düşündüm. O ip kutsal bi şeylere bağlı olmalıydı. İpi gülümseyerek tuttum ve arkamı dönüm, biliyordum ki basit ip evrenin merkezine iniyordu.”
“Eee ne gördün arkanda?” dedim yapay bi meraklanmayla.
“Televizyon,” dedi Derya. “En son çıkan samsung led tv’lerden birinin altına ayaklı masa yapmışlar onu da belime bağlamışlar. İşte ben yürüdükçe o da arkamdan geliyormuş.”
“İyiden iyiye mallaştın sen Derya, bak söylemedi deme,” dedi Merve ve acımadan sigarasını yakıverdi. Dumanı içine çekti ve bıraktı, çekti ve bıraktı, çektiiiii ve bırakmadı; yuttu ve kaybolup gitti duman.
“Abi ciddi söylüyorum, led tv vardı arkamda ve Muhteşem Yüzyıl oynuyordu ekranda.”
Patlattım kahkahayı. Cennetin en ücra yerinde, havada uhrevi kızıl yapraklar dolanırken beline bağladığı televizyonda muhteşem yüzyılı izleyen Derya’yı düşündüm. Gerçekten komikti.
“Kanalı değiştirseydin bari,” dedi Merve. Derya, kimseyi sallamayan Merve’nin onun rüyasına ilgi gösterdiğini fark edince hemen bi bira daha istedi, keyiflenmişti. “Değiştiremiyorum kızım işte sorun da bu. Ne çıkarsa onu izlemek zorundaymışım ve ters ters yürüyüp bi yandan diziyi izlerken bi yandan da onu zihnimden atmak zorundaymışım.”
“O ne demek be abi?” dedim saçmalamayı ilerleten Derya’ya.
“Abi işte orası büyülü bi mekan ya, ben de zihnime hakim olup belime bağlı televizyondan kurtulmaya çalışıyorum. Anladın mı?” Doğrusunu söylemek gerekirse pek anlamamıştım, anlamak da istememiştim belki. Merve’ye baktığımda, meraklı gözlerle Derya’yı süzdüğünü fark ettim. Demek ki rüya gerçekten ilginçti ve mal olan bendim. Dinlemeye devam ettim ben de.
“Ters ters yürümeye başladım. Bi yandan Hürrem’in “ööğğlümü verin bana, çocuğumu caldiniz,” nidalarını aklımdan kovmaya çalışırken bir yandan da düşmemeye çalışıyordum. Rüyaya adım attığım cennet kokulu mekan etkisini yavaş yavaş yitirmeye başlamıştı. Zihnime hakim olamıyordum. Sonra bi an ağaçların kokusunu çektim içime ve her şey karardı. Ekrandaki Hürrem yok oldu. Başardım zannederek mal mal sırıttım gökyüzüne.”
“Eee başaramadığını nasıl anladın?” diye sordu Merve.
“Ekranda gayet ağır bi porno başlayınca fark ettim,” dedi Derya sırıtarak. Merve, kaşlarını havaya kaldırdı ve biraz duraksadıktan sonra birasından sert bi yudum aldı.
“Abi dayanamadım inanamasın, sanki bi şeyler beynimi ele geçirdi ve olan oldu işte.”
“Yuh be abi!” dedim. “Cennetin ortasında tohumlarını mı saçtın yani, hem de beline bağlı bi televizyonda porno izleyerek. Bu mudur?” O sırada Merve Derya’nın ensesine bi tane patlattı. “İğrençsin abi farkındasın değil mi?”
“Kızım ben de farkındayım ama bak bununla da bitmedi. Ekrandaki kadını yalayıp yutan şerefsiz işi bırakıp bana döndü ve ilk sınavdan kaldın, dedi. İkinci sınavın için hazır mısın diye sordu. Tamam falan dedim kekeleyerek. İkinci sınavım neymiş biliyor musun abi?”
Ne Merve’den ne de benden ses çıktı. İkimiz de bu saçma rüyanın içinde bi yerlerde kaybolmuştuk sanki.
“Adam beni ekranın içine çekti ve biraz önce takıldığı hatunu, içinde bulunduğu kötü hayatından kurtarmam gerektiğini söyledi. 2. görevim son derece yetenekli bir porno oyuncusunu Hatay’daki ailesine teslim etmekmiş, ailesi onu yıllardır bekliyormuş.”
Derin bi sessizlik oldu. Biramdan sert bi yudum alıp Merve’ye baktım sonra bi anda yarıldık biz. Ama nasıl gülüyoruz. Biralar falan döküldü yerlere. Hatay ne be abi? Porno yıldızını ekrandan içeri girmek suretiyle Hatay’daki ailesine teslim etmek nasıl bir görev!? Bu nasıl bir rüya? Derya daha anlattı, daha çok saçmalamış rüyası, paralel evrenlere falan kaymıştı ki zorla susturduk adamı.
Derya sana sesleniyorum, dur ya düşündüm de seslenmiyorum ulan, zaten yeterince vaktimi çaldın!
Gönderen Aydedeye havlayan zaman: 19:50 4 yorum:
Etiketler: hürrem, ip, rüya
Gönderen Aydedeye havlayan zaman: 16:20 18 yorum: