Esinti Penceresi: Ekim 2012
Ey gönüllerdeki zâhirim, suretlerdeki mânâm,
Aşk aşk derim, erimek isterim. İki değil, bir olmaktır derdim.
Harap olmuş yüreğim, kırılmış kanatlarım, uçarım enginlere.
Gözlerim âma, kulaklarım sağır, yolum sadece aşkadır.
Aşk değil midir yağmuru yağdıran, suyu buluta, bulutu suya dönüştüren, aşkla toprağı kavuşturan, tüm tohumların içine zerk olan, kendini açığa vuran?
Güneşin yakıcılığına aldırmaz, aşkla dönüşüne aldırmaz.
Buharlaşıp gökyüzüne çıksa da tekrar bilir döneceği vakti.
Sabırla bekler. Eser rüzgâr, çakar şimşek, ağlar bulut, su kavuşur yine aşkına.
Aşıkların kavuşmasına eşlik eder tüm kâinat.
Ey gönüllerdeki zâhirim, suretlerdeki manam,
Usta; fincanı, Yaratıcı ise insanı şekillendirir.
Yeter ki acıda ki hikmeti görelim. Kahrın da hoş, lûtfun da hoş demesini bir öğrenebilsek…
Şurada romantik romantik müzikler dinlerken bir kahkaha ve aşkın gözyaşları akıverdi en olmadık şekilde:)
Eski ama eskimeyen şiirlerden biri bence tekrar hatırlamak çok güzel oldu çok:)
Bir bakış bazende bir gülüş yeter
Posted by Esinti Etiketler: Esinti, Seçtiklerim
Bak şu ağacın bilincine sen;
ölen ben, öldüren benden.