Şemsiyenin Altındaki kız: Günlük Gibimsi 7
İşte yolun sonu..
Geçtiğimiz hafta sonu annem ile birlikte tahlilleri için Çapa hastanesine gittik. Ben oraya ne zaman gitsem çok farklı duygular içerisine giriyorum. O kadar eski ki.. Hani filmlerde olur ya.. Bilirsiniz. Eski akıl hastaneleri.. Aynı öyle işte. –Abartıyor muyum acaba diyeceğim de.. Yok ya..- Duvarları kirli, eski. Kırık, dökük.. Neyse. Zaten erken kalktığım için tek gözüm kapalı.. Emar çektireceği katı arıyoruz. Tabelalar en alt katı gösteriyor iniyorum ama terk edilmiş bir havası var ve bastığım yer demir. Yani nasıl anlatacağımı bilemedim ama.. Fayans filan değil. Baya tangır tungur ses çıkıyor filan.. “Buradan inersek bir en az bir organımızı kaybederiz, emin misin iniyorum bak” dedim anneme.. Başladım inmeye. Aşağıya indikçe soğuk hava suratıma çarptı bende kapüşonumu kapattım. “Herhalde dış kapı varda o açık” filan diye bekliyorum. Birden karşımda "Morg" tabelasını görmeyeyim mi!? O anda benim dizlerde bir tıngırdama bir afallama.. Direk tam tersi istikamete doğru uygun adım marş! –Bu tarz konularda hala çok çekimserim.. İçimdeki kız çocuğunun korkaklığı da diyebilirsiniz. Daha önce böyle bir konuya yakından şahit olmadığım gerçeği de var..- Ben durumu hem şebeklik hem içten içe korkaklığa vurduğum sırada annemden gelen “ölüden değil yaşayandan korkman gerektiğini biliyorsun değil mi?” sözü.. Tamam arkadaşım, ben durumu sadece macera dolu bir hale getirmeye çalışıyorum hepsi o kadar dedim ve emar bölümüne geçtim. O bölümde öyle bir yer ki. Annem bütün işlerini Çapa’da tek başına hallediyor avucunun içi gibi bilir yani ama o bile o bölümü daha önce hiç görmemiş. Kamera yok içeride. Cidden kesseler kimsenin haberi olmaz. Tam korku filmi çekmelik yer. Allahtan kazasız hallettik de hala bütün organlarım sağlam.
Güncel takip edeceğim diziler de sanırım bitti. Şuanda ilgimi çeken bir dizi yok. Beklettiğim birkaç yapım var onlara göz atacağım. Kitaplarımı bitirip anime listeme geçeceğim. O arada da yeni başlayan güncel diziler birikir herhalde.. Sadece yeni yerler görmeyi özledim. Fırsat bulabilirsem bir hafta sonu gezebilmeyi planlıyorum. Birde önümüzdeki aylarda Cem Adrian konseri.. Ve Sopung Kore restoranına tekrar gidebilmeyi.. Bu sefer ki menü "ramen" olacak. Heheyt. Sanırım bendeki son havadisler böyle. Dilerim keyif alarak okumuşsunuzdur yine.. Okuyan gözlerinize sağlık. Akela kız son durumları bildirip mutlu günler diler.
Gönderen Akela zaman: 10:30
valar morghulis 25 Ocak 2017 13:05
Canımmm benimmm <3 öncelikle o velilere acayip sinir oldum. 10 gün kendin bakamıyor musun çocuğuna?! İş olsun. Zaten şimdi çoğu anne genç ve üstelik temizlikten aciz. Hastane olayı ayrı muamma o fotoğrafı ciddi anlamda korku filminden falan zannettim. Morg olayı... Korkunç gerçekten ne biçim bir hastaneymiş o öyle ya. Sağlığına dikkat et kuzum. :* Bende çok fırsat bulamıyorum bir yere gitmeye... Elimdeki kitaplarımı okumayı istiyorum ama üzerimde çok büyük bir yorgunluk var okuduğum sırada uykuya dalıyorum. :D Dizi falan bile zor izliyorum artık. Ne olacak bizim bu halimizi? :D Sopung Kore resturanına bir gün beraber gidebiliriz inşallah.. Öpüyorum çok. :*
Akela 29 Ocak 2017 19:50
Anlayışla karşılamaktan başka bir şey gelmiyor artık elimden o yüzden sıkıntı yapmayıp yanıma kitabımı alıp tadını çıkarmaya çalıştım yavrum. Çıkarabildiğim kadar işte.. Morg olayı tuz biber oldu bana. Zaten korkmaya yer arıyorum. Bir gör "haydaa tabana kuvvet" modunda geçtim bölümleri. :D Hafta içi çok kitap okuyamıyorum akşamları elimde kitap ile uyuyakalıyorum çünkü.. Anca hafta sonu.. Ay bilmiyorum kuzum halimiz ne olacak. Huzur olsun da gerisi mühim değil galiba.. Öpüyorum çokça :*
Handan 25 Ocak 2017 15:59
Hay Allah insanlar bir hafta bile çocuklarıyla ilgilenemiyorlar artık demek.
Akela 29 Ocak 2017 19:51
Öyle şeyler gördüm ki çocuklar ile ilgilendiğimden beri.. Bezlerini değiştirmeyip gönderenleri biliyorum.. Maalesef..
Makbule Abalı 25 Ocak 2017 17:00
Aslında çocukların da öğretmenlerin de tatile ihtiyaçları var. Belki çalışan anne babalar o sürede de okula ihtiyaç duyuyorlardır.
Çapa'nın o ürkütücü havasını bilirim. Sağlıklı giden hasta olabilir.
Akela 29 Ocak 2017 19:57
Kesinlikle. 2 gün bile güç toplamak için yeterli oluyor aslında ama.. Bırakacak yeri olduğu halde bırakmayan -işiniz değil mi açacaksınız okulu modunda olan- bir iki veli olduğu için biraz sıkıntı yaşadık. Hayırlısı böyleymiş demek ki :) Çapa hastanesinin tanımı da değişmiş bu yüzden.. İyileşmeye değil daha çok hasta olmaya gidiliyor oraya.
Kizkardeseler Arasinda 25 Ocak 2017 19:04
tatil yapamayaşına üzüldüm :( yine de kısacık da olsa sevdiğin şeyleri yaptığın için dinlenmişsindir umarım :D
Akela 29 Ocak 2017 19:59
İşin bu yanından bakarak mutlu olmaya çalıştım bende.. Payımıza bu düştü ne yapalım. :D
Saydam~ 25 Ocak 2017 23:38
Keyifle okudum okumasına da söyleyecek çok bir şeyim yok, okuduğumu haber vereyim diye yorum atıyorum. Umarım planların hayata geçer, sana da mutlu günler~
Akela 29 Ocak 2017 20:02
O zaman bende yorumlarının beni çok mutlu ettiğini söyleyeyim. Çok teşekkür ediyor bol bol huzur diliyorum :)
AKAYDIN SEMSİYE 26 Ocak 2017 15:31
Akela 29 Ocak 2017 20:03
Annesi'nin PRENSES'i 27 Ocak 2017 10:59
Ahh şu anlyışsız tipler yokmu.Duvara çarpsan geri gönderir 😃 Allah yardımcınız olsun bol bol tatil yapacağınız günler gelir inşallahh 😃
Akela 29 Ocak 2017 20:04
Hepimizin karşısına çıkıyor bu tür durumlar, insanlar maalesef.. Çok teşekkür ederim ve gönülden amin diyorum :))
Minako Chan 27 Ocak 2017 17:46
Eğlenerek okudum :)
Morg kısmı cidden korkutucuu , üstelik ne biçim bir kat o bodrum katı öyle, biraz yenileselermiş ya.. Birde bende o velilere seninle birlikte sinir oldum , evlerinde baksınlar çocuklarına 1 haftacık.
Akela 29 Ocak 2017 20:08
Hiç sorma.. Uzun zamandır yaşadığım en büyük gerilimdi diyebilirim. Yıkıyorlar mı yeniliyorlar mı bilemem ama ne yapacaklarsa çabuk yapsınlar dilerim. O konuda çok karışık ama işte.. Geçti artık. Yaza tatil yapacağız inşallah^^
Saliha Nur Turhan 31 Ocak 2017 23:48
Ya ben işi filan yokken çocuklarını bildiğin evden uzaklaştırmalarını anlamıyorum ya , üzülüyorum ya , yazık ya küçücük çocuklara :(
O nasıl hastane öyle , tövbe :D
Akela 12 Şubat 2017 15:35
O duruma bende karşıyım hemde çok.. İşi yokken çocuğunu sabah 7.30 da getirip akşam 7.30 da alan bir veli bile tanıyorum.
Korku filminden fırlamış gibi evet :D
mary 6 Şubat 2017 18:32
Çocuklarıyla vakit geçirmekten kaçan velileri anlayamıyorum Akela'mmm. Ayrıca maceraların aklımda öyle bir kalıyor ki arada yolda giderken hatırlayıp gülümsüyorum:) Bu arada geçmiş olsun bitanem, morg önleri beni de hep ürkütür. :( Çok öpüyorum güzelliğim <3
Akela 12 Şubat 2017 15:36
Anlayamadığım insan tiplerinden birisi onlar benimde Mary hatunum.. Buna çok sevindim işte. Güzel izler bırakabiliyor isem ne mutlu bana, yaşasın!:)
Çokça öpüyorum bende canım benim❤
coluk cocuk 13 Şubat 2017 00:14
Hep derim önce veli eğitimi gerek diye.. Gerçi bazılarını anlıyorum çalışırken bakamaları normal, ilgilencek birini bulmak sıkıntı tatillerde. Ama bakabilecekken bakamayanları anlamıyorum..Canını sıkma..
Morglar genelde hep ıssız tarafta oluyor.. Belki de insanlar hastaneye gelince ölüm değil iyileşme umudu taşısınlar ya da yakınları hastalarının ölümünü düşünmesinler diyedir ki göze çarpmamaları iyi bence..
LuNa'dan sağlık, huzur ve bolca sevgiler
Akela 25 Şubat 2017 14:36
Kesinlikle öyle.. En zor kısmı işin bu acı gerçeği ile yüzleşmek idi yoksa başka bir sorun yoktu da işte.. Hayırlısı öyle imiş demek ki. Önümüzdeki tatillere bakacağız. Morg konusunda çok haklısın lakin öyle bir yerde emar bölümü aramakta bir acayip hissettiriyor. Yoksa düşüncene tamamen katılıyorum.
Çokça teşekkür ederim sevgili LuNa, benden de bolca gülümseme sana :)