Tamer Baran: “Avatar”: Kolları uzun bir cüce… (2)
sebnem 6 Mart 2010 03:15
Yazı içime su serpti, ruhumu ferahlattı çünkü filmle ilgili bazı yorumları okurken sanki başka bir boyuta ışınlanmışım, bir paralel evrene düşmüşüm gibi gelmeye başlamıştı. Tamam 3D'de rengarenk çiçekleri, uçuşan dağları ve kanatlı yaratıkları izlemek eğlenceli ama bir holivud filminden felsefi çıkarımlar yapmak? Milyonlarca doların konuşulduğu bir sektörden anti emperyalist falan filan bir iş beklemek?
Ders notu olarak aldım, facebook profilimde paylaştım.
Tamer Baran 6 Mart 2010 08:30
Her ülke sinemasından olduğu gibi Holivud'dan da "manalı" film çıkar sevgili Şebnem, normaldir. Hatta Holivud'dan muhalif, sistem karşıtı eserler de çıkıyor, bu blogda analizi bulunan "Michael Clayton / Avukat" filmi gibi... "Avatar" onlardan biri değildi, ama öyle göründüğü için bazı insanları ve eleştirmenleri yanılttı.
ElifC 8 Mart 2010 09:35
imajı kuvvetlendirmek için takılması istenen 3d gözlükler gibi, gizleneni gösteren "görüş"ler sunması açısından nefis bir yazı olmuş. İzlerken, farkındalığım olduğunu bildiğim ancak nasıl sistemleştireceğimi bilemediğim konularda dikkatimi nasıl yoğunlaştıracağımı aydınlatıcı bir yazıydı benim için.
"Popüler"in iyi promosyon, bolca manüplasyon, belki (mez/dez)enformasyon ürünü olduğuna dair şüphelerim olduğundan çok mesafeli yaklaşır, pekçok iyi şeyi bu yüzden oldukça geç okur veya izlerim. Avatar'ı hala görmedim. Teknik olarak harika olduğundan şüphem yok. Ama artık öyle olması gerekiyor. 10 sene önce 128K'lık uydu bağlantısında yer istasyonumuzla ofis arasında kesik kesik görüntülerle ilk video bağlantısı kurulduğunda şampanya patlattığımızdan bu yana çok zaman geçti. Teknolojik altyapı hakkında hiç ilgisi olmayan (olması da gerekmeyen) insanların beklentileri çok yüksek. Visual ne kadar kuvvetli olursa, subliminal mesaj da o kadar kolay yutuluyor.
Çocukken pazar kovboy filmlerinde hep kızılderililerin tarafını tutmuş "önyargılı" biri olarak filmi izlemiş olsam belki sana yaklaşık sonuçlara varırdım. Ama nasıl izleyeceğini bilen birinden dinlemek çok keyifliymiş.
"Kötü" niyeti suçlamayı erken bıraktım. Ben sorumluluğu "tüketici"nin omuzlarına yükleyenlerdenim. Bilginin bu kadar ortada, kolay ulaşılır olduğu bir zamanda cehaletin ancak ve ancak seçim olabileceğine inanıyorum şimdi. Kolay ikna olan (kanan) herkesin kanmaya teşne olduğunu, üzülmektense imaja inanmayı seçtiğini düşünüyorum. Nasıl istiyorlarsa öyle yaşamak herkesin hakkı. Köle-efendi ilişkisinde efendinin varlığı kölenin kabulüne bağlı. Tamamen bilinçsiz olduğuna inanmıyorum artık.
Tamer Baran 8 Mart 2010 23:42
Güzel bir yazı olmuş elinize dilinize sağlık...
Amerikan Kültür emperyalizmine karşı yenilgiyi kabul etmek yerine herkesin elinden geldiği kadar mücadeleye devam etmesi gerekiyor.
Aytan 11 Mart 2010 18:17
Avatar ile ilgili her iki yazınız da fazlasıyla aydınlatıcı ve ders niteliğinde. Seyircinin maksatlı ya da taraflı yazılarla şekillendirildiği bir dönemde değerleri daha da artıyor iki yazınızın. Ben de Avatar filmini beğenmeyen ve hatta sinirlenen bir insanım. Sinemadan çok ticaretin böylesine hedeflendiği ancak bu kadar kötü gizlenilmeye çalışıldığı fazla da örnek yok. Benim dikkatimi çeken filme bilet alırken gördüğüm Türkiye için basılmış bir afişti. Afişin en üstünde kocaman harflerle " Titaniğin yönetmeninden " ibaresi vardı . Bunu önce komik buldum, sonra düşüğnünce aklıma bazı sorular geldi. Bu kadar tanıtımı yapılmış, üzerinde konuşulmuş bir filmi Türkiye de pazarlamak için dağıtımcı şirket hala " Titanic " filminden medet umuyorsa acaba bilet almasammı diye düşündüm. Malesef sezgilerimi dinlemeyp bileti aldım, girip filmi izledim. Hala sinirlerim tam anlamıyla yatışmış da değil :). En azından iki yazınız biraz rahatlamamı sağladı. Teşekkürler...