Bahar Karları: Anadolu Notları
Gönderen ruhdagı zaman: 19:28
el*ff 27 Ekim 2008 20:54
Reşat Nuri Güntekin benim de çok ca sevdiğim bi yazardır tam da senin dediğin gibi çook eski kokusu bile başka olan bi kitap sayesinde tanıştım onunla okudum okudum tekrar okudum o ne lezzettir ki asla bıkılmıyor... Çoğu kitabını da okumuşumdur ama Anadolu Notları nı okumamıştım maalesef en kısa zamanda diyorum...
Hatırlattığın için tşk ler...
ruhdagı 27 Ekim 2008 22:20
En kısa zamanda okumanı dilerim. Ortak keyifleri paylaşmak ne güzel.
EBRU ve RİMA 28 Ekim 2008 00:58
Hangisi sevilmezki Reşat Nurinin eserlerinin yada şöyle diyeyim varmıdır acaba ben Reşat Nuri kitaplarından hoşlanmam diyen?Hepsini dizilere çevirir oldular ben aynı tadı bulamıyorum...dudakdan kalbe,yaprak dökümü,eski hastalık nasıl okunması bambaşka eserlerdir değilmi?
ruhdagı 28 Ekim 2008 07:21
sevgili ebru&rima çok haklısın, eserleri kadar hayatı ve yaptığı işlerlede örnek bir insan kendisi. Dizi olayı bence çok gereksiz. Eserleri kirletiyorlar başka bir şey değil. Ben hiç doğru bulmuyorum.
zero 28 Ekim 2008 19:21
Nasıl güzel bir haber verdin bana:) Bugün geçireceğim en keyifli saatleri sayende pufidik koltuğuma kurularak, elimde çayım ve acilen mutfağa girip filme yetiştirmem gereken bir dilim kekimle yapıcam. Hatta Barbra'nın gazına gelirsem keki iki dilime bile çıkarabilirim belki:) Çok teşekkür ederim...tam da bu filmden bahsetmişken ne güzel bir tesadüf oldu, ardı ardına Barbra yayınlıyorlar demekki:)
Ve Reşat Nuri yazın... Ben edebiyata biraz meraklı herkesin ruh dünyasına, çıkmayan cinsinden bir iz bıraktığına inanıyorum Reşat Nuri'nin. Çalıkuşu'nu kaç kez okuduğumu hatırlamıyorum. Ve üstelik, artık üçüncü okuyuşumdan sonra falan hikayeyi neredeyse ezberlemiş olmama rağmen, dönem dönem çok sıkıldığım ve ruhumu rahatlatmaya ihtiyaç duyduğum anlarda sürekli alırdım elime Çalıkuşu'nu. Feride'yle birlikte gidilen o kolsuz bacaksız bırakılmış köyler, onun o masum idealizmi bana hep iyi gelmiştir. Sonra yaprak Dökümü... Ama onu bir kereden fazla okuyamadım ne yalan söylemeli. Bir kere de oyununu izledim. O ailenin dramı beni her hatırlayışmda derinden etkiler. Velhasıl, Reşat Nuri okumak gerekir, okutmak gerekir.
(Şimdi mutfağa kek yapmaya gidiyorum. Sana da bir dilim ikram edebilmeyi çok isterdim. Lütfen etmişim gibi kabul et:)) Sevgiler...
ruhdagı 28 Ekim 2008 20:37
Seni sevindirebildiğime çok memnun oldum. Hatta çok çok çok memnun oldum. Aynı saatlerde aynı şeylerden keyif alıyor olacağız emin ol :)
Ben kek ikramını çoktan sehpamdaki çayın yanına koydum merak etme.
Oh oh! ne güzel ellerine sağlık mis gibide kokuyo valla :)
laleninbahcesi.blogspot.com 29 Ekim 2008 16:26
Biz kendi yazarlarımızı tanıyarak yetiştik. Dönem dönem öğrendik tanıdık. Hangi ekolleri benimserler, ilk türk köy romanı hangisidir falan. Ama şimdi hep güncel yazarlar okunuyor. Kızımın Üniversite hocası bu kitapları okumalarını şart koşunca öyle sevindim ki anlatamam. Ama Anadolu Notlarını okumamışım itiraf ederim ki. Ama Çalıkuşu beni her defasında inanılmaz etkiler. Sevgiler size
ruhdagı 29 Ekim 2008 22:25
Çok hoş bir dönem kitabıdır. Genç cumhuriyetin sonrasında Anadolu insanı ve yollar anlatılmakta. Bir yol kitabı ve ben çok severim.
Biraz geç doğmuşum sanırım ruhum hep geçmişte :)
Oya Kayacan 31 Ekim 2008 09:49
"Kucağında ABC'yi öğrendiğim bir amca vardı. Adı Reşat Nuri Güntekin. Eşi Hadiye, hayatımdaki güzel, değerli ve çok sevdiğim arkadaşlarımdan biriydi. Doksanlı yaşlarındaydı. Öldü. Yalnızlığım arttı." ...diye yazmışım Açık Radyo'daki yazımda Hadiye öldüğünde.
ruhdagı 31 Ekim 2008 18:20
Çok şanslısınız. Çok imreniyorum sizin anlattıklarınıza, yazdıklarınıza...
Tekrar geçmiş olsun. Tüm kalbimle sağlık duaları ediyorum sizin için. Tekte değilim. Bir sürü patırtı yapıyoruz burda Tanrı'da kulak tıkamıyor eminim :)
seda 7 Kasım 2008 17:43
merhaba. biraz da geç okusam da bu yazıyı, eğer ki bu bir reşat nuri güntekin'i anma yazısıysa, şimdi de yazabilirm bence.
ben de buraya izimi, bir kadın düşmanı'nı hatırlatarak bırakmak istiyorum. kendisine allah rahmet eylesin :)