...Renginle Renkli Hayat...: Göç...
bizimde bey Kayserili,yaklaşık bir hafta kadar önce döndük Kayseriden..."gadalarını alayım" ve "apppa kız" sözlerini okuyunca kulağımda çınladılar resmen..laf aramızda cümle içinde b harfi kullanmıyorlar zaten:):):apla,faprika gibi...ama görülecek memleket ve insanlar derim ben...çok sıcak ve içtenler..hele bağ hayatları..büyük şehrimizde eksik olan ahbaplık ve sıcaklık onlarda hala mevcut...Ankaradan sonra Kayseri ortaklığımızın çıkmasına da sevindim:):):)özlem gönderiyorum Ankaraya bir de size bol bol öpücük:):):)
16 Temmuz 2009 01:03
gurbet manasında goc deme bana cok yaralıyım ben...her bırımız bır sehırdeyız...bu arada hanım anneyı bende ızlemıstım :) benımde kayserılı yengem var...ben cok severım:)
bak yine anlaşamadık:)
ben sürekli değişiklik sürekli yer değişikliği konum hal değişikliği istiyorum.hayat böyle bir devinim içinde olsun,sıkılmayayım,hep değişiklik olsun hep değişiklik olsun.. bak hatta ben köklü değişiklikler yapmayalı nerden baksan 8-9 ay olmuştur,bööyle durumlarda, en kötü ihtimalle kavanozların mutfakta durdugu yeri şeklini falan değiştiririm.
bişeylerin değişmesi güzeldir.. ferahlık vardır hem:)))
Ulkemızın her sehrı
btun renklerı sevıyorum
16 Temmuz 2009 08:46
Ah yazık pamuk ninecik yanlız mı kaldı oralarda....haklı sebepleri varmıdır gidenlerin?herhalde vardır....
16 Temmuz 2009 08:57
çok zor çook... vardır bi sebepleri mutlaka.İnşallah biran önce alışır,yeni yuvalarında mutlu olurlar... Ben de10 sende 6 kere taşınmış biri olarak çabuk alışırım, hattaa bi müddet sonra yeni bir ev isterim. Ama şehir değiştiremedim bi türlü.Onu yapamıyorum işte...
16 Temmuz 2009 09:36
Bazen göçler iyidir de ayrılıklar varsa işin ucunda zor bu iş...eşimin işi dolayısıyla ben zorunlu göç edeceğim bir süre sonra ve ailem sevdiklerim ankarada kalıcaklar...şimdiden sancısı sardı...yazında bunlar aklıma geldi...
Allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın...durduk yere de kimse ayrılmasın vatanından...( sanırım cok duygusal oldu...ankaranın yağmurundanmıdır nedir?! :)))) sevgiyle kal....
Ahh canım ananene çok üzüldüm.Ne zor gelmiştir ona.
Hayırlısı olsun diyeyim.
16 Temmuz 2009 09:55
Ya ben kaldım ananede, zaten en zayıf noktam yaşlılar :(( Gözyaşına kurban olduğum, bize bile bu kadar zor geliyorken en ufak bir değişiklik, sen nasıl alışacaksın başka bir şehre :( Her işte bir hayır vardır bundaki hayrıda göstersin rabbim sana tez zamanda ve dinsin gözünün yaşı inşallah.
16 Temmuz 2009 11:06
bu göçü en derinlerden yaşayan benim.çok zor iş.bırak doğuduğun toprağı git başka yere.biz gençler eninde sonunda alışıyoruz ama yaşlılar için öyle değil.benim rahmetli dedem dayanamadı göçe aldı babaannemi döndü doğdu yere.orda da öldü.
ne var sanki dursalar orda....
hiç bırakılır mı oraları.kayserililer bana da çok sevimli gelmişti o programda...
16 Temmuz 2009 11:12
bu fotolardaki yer yeni yermi balım?
bittiim, bayıldım :)