Üstadlara resmi geçit yaptırıyor kitapta
Kibar Ayaydın’ın ‘Zaman Sarmaşığı’ eseri, içimizde biriken lirik burkuntularımıza neşter vuruyor adeta..
26 Mayıs 2012 Cumartesi 16:23
Anadolu, yazıya gönül vermişlerin bir otağıdır âdeta. Yazıya gönül vermek, yaşadığını bilmek, anlatmak ve okutmak, sesini duvarların dışına taşıma iştiyakının bir sonucudur. Yılarını dergilere, gazetelere harcayan bu kalem erlerinin bir zaman sonra elinize ulaşan ürünlerini gördüğünüz vakit, içinize ılık ılık bir şeylerin aktığını, gizli bir sevinç duyduğunuzu saklama gereği hissetmezsiniz.
Kibar Ayaydın, Anadolu’da yaşayan ismiyle müsemma ehil bir yazı eri. Çeşitli mevkutelerde ismine aşinalığım var. İsmine aşinalığımın dışında, Ayaydın’ın dostluğunu mübarek bir eylem halinde muska gibi yüreğimde taşımaya gayret gösterdim. Fakat bunun yazacaklarımla uzaktan yakından bir ilgisi elbette yok.
Makaleye göz kırpan denemeler
Bir edebiyat öğretmeni ve ‘yazı’ adamı olarak Kibar Ayaydın, Zaman Sarmaşığı’nı, Türkçenin dil ve anlatım imkânı olarak okuyanda esaslı bir tat bırakan denemelerle bezemiş. Uzun yılların verimi olan bu denemeler, bir duyarlılık gözetilerek kaleme alınmış. Sevdim bu denemeleri. Lirik ve daha çok didaktik tarafıyla makaleye enikonu göz kırpan bu denemeler, yazarın uzun yıllar bir araya toplayıp beklettiği, belki de çoğu ilk gençlik zamanlarından kalan ilk heyecanlardan oluşuyor.
Peki ne anlatıyor Ayaydın? Bir mânâ incisi titizliğiyle medeniyet merkezli, insan kalbine ve aklına dokunan yazılardan müteşekkil eserde yazar, kitapların ikliminde uzun zaman mesai harcamış bir kitap âşığının okumuş olduğu kitaplar üzerine tuttuğu notlardan oluşuyor. Fakat bu notları belirgin kılan muharrik güç, yazıların zaman kavramından müstağni, makalenin imkânları dâhilinde sınırsız bir güncellik taşımasıdır. Toplum ve fikir hayatının devamlılığı açısından şuurlu bir kalemin yer yer sohbete, anılara yönelen kelimeleri, edebiyat ve sanat bahsinde altı çizilmesi gereken şeyler söylüyor.
Geniş bir yolculuğa çıkarıyor
İki bölümden oluşan kitap, birinci bölümde okumanın tadı üzerine enine boyuna düşünen, kitapevlerinde sabahlayan, ney sesine, dostluğa, rüzgâra, suyun şırıltısına, kar’a güzellemelerde bulunup tez elden kayıt altına almış. Türkçenin güzelliği üzerine Yûnus Emre’den, İstanbul’dan, Bursa’dan ve Niğde’den bahis açan Ayayadın, kıvrak bir dil eşliğinde kalemini gönül temrinlerine iyice alıştırmış.
Üstadların geçit resmi yaptığı ikinci bölümde ise, sayfalar boyunca, rikkat ehli bir kalemin bahsi geçen isimlere özel bir ihtimam gösterdiğine şahit oluyoruz. Işıklı hayatların kimlikleri, şiir evreninde uğuldayan yürekler, şiir konaklarını ve şiir vadilerini hakkınca aydınlatan ruh fanusları üzerine imkânları geniş bir yolculuğa çıkarıyor okuyucuyu. Eylül ırmaklarında serinleyen yazar, bir yaşama biçimi olarak edebiyatın gücü üzerine estetik bir bahis açıyor.
Zaman Şarmaşığı, içimizde biriken ve fakat çeşitli bahanelerle ortaya çıkaramadığımız lirik burkuntularımıza neşter vuruyor adeta. ‘Yazı’ adamı olarak Kibar Ayaydın, akademinin o kuru didaktik anlatımından uzak durmaya özel bir gayret gösteriyor bütün bir kitap boyunca. Dilin imkânlarını estetik bir hazza taşıyan bu denemeler, özgün bir anlatımla birlikte, özgür bir anlatımı da barındırıyor.
Anadolu’nun dışına taşıyacak eser
Kibar Ayaydın, Anadolu’da yaşayan ismiyle müsemma ehil bir yazı eri, dedik. Çeşitli mevkutelerde ismine aşinalığım var. İsmine aşinalığımın dışında, Ayaydın’ın dostluğunu mübarek bir eylem halinde muska gibi yüreğimde taşımaya gayret gösterdim. Zira Ayaydın, Niğde’de ikâmet eden buruk bir yazar olarak ismini duyurmak gibi bir kaygı ile kaleme el uzatmıyor. Bu açıdan Anadolu’nun mübarek bir sırrı daha ortaya çıkıyor ki, o da enaniyet duygusunun bu topraklarda hiçbir zaman hayat bulamamış olmasıdır. Zaman Sarmaşığı, ilkeli bir bütünlük taşıyan yazılar toplamıyla, inanıyorum ki Ayaydın’ın adını Anadolu’nun dışına taşıyacak cesamette bir eserdir.
Zamanı sarmalayan bir eser hâlinde Zaman Sarmaşığı, keşfedilmeyi bekleyen bir dimağın verimlerini sunuyor okuyucuya. Bu teklif bakidir efendim.