Osman Faruk Akyol / Ortaçağ Felsefesinde Varlık Anlayışı
Osman Faruk Akyol ile yapılan seminer.
Ortaçağ aşağı yukarı 5. yüzyıldan itibaren söz konusu edilen bir dönemdir. Bu dönemin başlangıcında bir parça, ama çok az miktarda Grekçe metin var elimizde. O Grekçe metinlerin dışında bütün eserler 16. yüzyıla kadar hep Latince yazılmıştır. Dolayısıyla, Ortaçağ denince Latince konuşulan bir dünyayı anlıyoruz. Ortaçağ denince, ortaçağın tarihlendirilen o kısmına denk düşen İslam dünyasını genellikle pek anlamıyoruz. İslam dünyası farklı bir alan olarak karşımıza çıkıyor. Yani bir ortaçağ araştırmacısı batı ortaçağını anlamaya çalışırken İslam dünyasının katkılarını bir parça bilmek mecburiyetindedir. Ancak İslam felsefesi her zaman daha farklı bir alan olarak karşımıza çıkıyor.
Soru: Bazıları adam öldürmenin kötü olduğunu biliyorlar ama yine de öldürüyorlar?
Cevap: Eksik biliyor. Daha doğrusu…
K.Ç.: Sabahki oturumu hatırlarsak, ete, ıslak olana yöneliyor. Kuru olana ya da ruha yönelmiyor.
Cevap: Aslında bu da yanlış, böyle de söylememek lazım çünkü, bilgi varsa bilgidir bu zaten. Şöyle söylenir genellikle: Bu bilgi yanlış. Yanlış bilgi diye bir şey yok. Bilgi olumlu bir şey, doğru bir şey. Yanlışlık varsa, zaten bilgi oluşmamış demektir. Yanlış yargı vardır.
K.Ç.: bilerek günah işlenmez, bilerek kötülük edemezsiniz. Adam öldürmeyi bilerek yapıyor gözükse de, aslında o doğru bilgiyi bilmediği için öldürüyor.
Cevap: Kötülük adına yapılan her ne varsa cehaletten, bilgisizlikten kaynaklanıyor. Şöyle bir örnek vermek mümkün: Önce Havva anamız yasak meyveyi yer sonra da Adem babamıza yedirtir.
*Ş.U.*: Adem’in yediği elma değil, ayva!
Cevap: Evet, ayva. Adem ayvayı yemiştir. Bu yüzden her ikisi de cennetten kovulurlar. Daha doğrusu bedensiz yaşarlarken bedene kavuşurlar. Bedensiz yaşarlarken nasıl elma yeniyor, nasıl ayva yeniyor sormayın!
K.Ç.: Elma aslında bilgi ağacını temsil eder. Elma yemekle aslında bilgi seçilmiş oluyor.
... yazının devamını kendi sayfasında okuyabilirsiz.