m i s c h a s t y l e: Katalan Zaferi
En Barça'nın neden bir kulüpten daha öte olduğunu, bu durumu tarihsel süreçte halkın kendisine verdiğini, Franco'nun Real Madrid'i nasıl kullandığını, Katalanların dikta rejimine isyanını ve dillerini Camp Nou'da haykırdıklarını, İspanya Milli Marşı'nın ıslıklandığını, bu sebeple Barça'ya ceza verildiğini, Franco'nun Barça'nın kurucusu Gamper'i öldürttüğünü, Barça'nın Madrid merkeziyetçiliğine karşı milli bütünlüğü temsil eden bir sembol haline dönüştüğünü, formasının bayrak yapıldığını, İspanya İç savaşı'nı, Katalanların, komünistler, anarşistler vb. gruplarda insanların desteğiyle faşizme karşı olan direnişini, no pasaran'ı, Lorca'nın, Nazım Hikmet'in şiirlerinde anlattığı faşizme karşı yapılan bu direniş destanını, Picasso, Miro, Salvador Dali'nin Barça'nın resim yarışmalarına katılmalarının bilinçsiz bir tercih olmadığını, Franco'nun ölümüyle gelen demokrasiye Barça'nın, Johan'ın manevi katkısını öğrenenler, en Barcelonisma, Antimadridista, més que un club üyeleri : Eray Sözen, Atahan Altınordu, Uğur Uğurlu + Semih Güney
Camp Nou'dan geriye kalan bu sözlerdi, dilimle yüreğim arasına sıkışmaktan kurtulmuş olarak özgürce semada yankılanan. Figo ve hak ettiler sanrısına kapılan türevleri ihanet etse de, Lineker'in neferi olduğu Katalan Ordusu Madrid kapısına dayanmıştı.
Şöyle anlatıyordu şair;
Anlaşılmayan şeyi "més que un club" söylemini, Santiago Bernabeu'de işitilmeyen "El Cant del Barça" şarkısını ve Franco'nun ordusunu ne de güzel sunuyor dizeler.
4-3-3 şeklinde, alanını savunarak, koşar adım ve bir bütün halinde atağa çıkarak, kanatlara doğru yayılarak, sürekli pas yapıp, topu ve kendilerini dolaştırarak sunuyorlardı bu güzel oyunu.
Rakibin kaleyi bulan ilk topu gol olmasına rağmen, oyundan düşmüyorlar ve doğru bildiklerini yapmaya devam ediyorlardı. Messi'den Henry'e, Xavi'den Puyol'a ve Messi'ye uzanan bir sekansla 1-3 öne geçiverdiler. Rakip adına maçın en iyi oyuncusu, 6 gol yemesine rağmen bir o kadar da kurtaran Iker'di. Messi'nin ilk golünden sonra Iker'in yüz ifadesi ve ağız hareketi, gecenin nereye gittiğine dair ufak bir ayrıntıydı sadece. Keza Gago'nun yediği bir çalım sonrası kolunu sallaması da benzerlik içeriyordu. Acziyet doruk noktasına ulaşıyordu tarihin kötü anılar biriktirdiği bu stadda. Gün, karanlıkların üzerine doğan güneşin, yeniden ve sere serpe uzandığı yerden kalkarak doğrulan Katalan Takımı'yla birlikte ışıldadığı gündü. Sezonun ilk yarısındaki maçta, oyun kuralları dışına çıkan rakiplerinden dolayı güneşli, güzel günleri evlerindeki Katalan çocukları tam anlamıyla yaşayamamıştı.
2. yarı olmayan bir faul sonrası kazanılan gol ile umutları yeşeren Madrid'e Xavi'den Henry'e, Messi'ye uzanan bir başka sekansla karşılık verdi Katalanlar, durum 2-5'ti. Gol sonrası Madrid yanlılarına formayı gösteren, gol yerine Barça diye haykıran çocuklar bir başka şeyi, anlaşılmayanı, bir kulüpten daha öte olmayı anımsatıyorlardı. Madrid'e gol atma geleneğinin öncüsü Eto'o'nun Pique'ye pasıyla gece taçlanıyordu. 2-6.
L i o n e l isimli Ernesto diyarından gelenden bahsetmeli bir de. Thom Yorke'un Everything in It's Right Place'i piyanoda çalarken aldığı ve verdiği haz gibi olağanüstü, Radiohead şarkıları gibi deneysel ve erişilmez, maden işçileri gibi korkusuz, eski bir Barça'lı, gelmiş geçmiş en büyük oyuncu Diego kadar yetenekli, futbolun son sanatçısı M e s s i. Topu ayağına her aldığında, yaşanan o heyecan, büyüleyici an, umut püskürten ayaklar, duyulan saygı, hissedilen sevgi, forma altında mesaj. Kızılırmak gibi akıyor rakibin kalesine doğru, topu ayağına yapıştırıp. Yorum yetersiz kalıyor 10'un adı geçince. Nice zamanlar var önünde, karanlık yahut aydınlık ama Katalan formasıyla geçecek.
Yapıyla bütünleşen futbol karakteriyle, doruk noktasındaydı Henry o gece. Xavi'den, Iniesta'dan, futbolu şiirselleştiren o güzel çocuklardan bahsetmemek olmaz. Gol pasları, baskı, topu kaybetmeden oyunu genişletme, oynama arzusu, keyif alma ve verme, o ne doyumsuz bir resitaldi öyle!
Toure, Abidal, Pique, Victor, Eto'o, Alves görevlerini, bu yıl her zaman yaptıkları gibi kusursuza yakın şekliyle yerine getirdiler.
Ve Puyol, kaptan, Katalan, bayrak adam, sancağı taşıyan, Katalan Ruhu'nun ete, kemiğe bürünmüş hali, Barcelona'nın ta kendisi. Kalesini terinin son damlasına kadar savunan, akınlara katılıp bir de kilidi açan golü atan büyük futbol emekçisi, formaya en çok yakışan O'ydu yine.
Kontrolünü kaybetmeden, bilinçli olarak Messi'ye dirsek, yumruk karışımı sallayan Madrid'lilerin kaptanı, aslında yan mahallenin veledi, temsiliyetinin gereğini yerine getiriyordu, O'nu da analım.
Madrid kapısında kaldı Maria Pilar
çantasında bir şiir kitabı kaldı barut yanığı
Federico Garcia Lorca'nın
Arriba Frente Popular
şimdi bir kadeh tutsam
yanık gözleriyle Maria Pilar
karanlık bir meltem gibi gülümser
Ricardo çıkar şapkanı
Gonzales sen de çıkar
bu kırlangıç dizisi İspanya'dan geliyor
bu el yazısı Maria Pilar