Bu da Gelir Bu da Geçer... | Okuma Günlüğü
Ne olsa kışın sonu bahardır,
Daimî‘nin türküsü dilinde…“Bak bunu yazacağım.” dedim, izin verdi.
Pek neşeliydi ya da neşeye sahiden ihtiyacı vardı ve bu tevekkül yüklü parçada aradığını bulmuştu. O kadar diline dolamıştı ki, kimin olduğunu bilip bilmediğini sordum. Aşık Veysel‘in sanıyormuş.
Daimî ve Veysel iddiasına girdik veee…Pazartesi tadına keyifle bakacağımız baklavayı almak ona düştü :)
“Hata bende, insan öğretmeniyle iddiaya girer mi?” dedi ama; bunun bilmekle alakası yok…Çok ama çok sevdiğim bir türküdür, hepsi bu; zaman zaman benim de ruhumu sakinleştirmiş, öfkelerimi dizginlemeye yetmiştir…
EK: Gecikmeli de olsa o baklava yendi:)
Önceki Yazı Previous Post: Yaprak Dökümü… Yaprak Yaprak Diziye Dönüşürken…
Sonraki Yazı Next Post: Bab-ı Esrar (Ahmet Ümit)
Ana sayfa | hayata dipnot | Bu da Gelir Bu da Geçer…