“İHANET ÇIĞLIKLARI…” « Gaziantep Olay Medya
Bu haber 13 Şubat 2018 - 13:03 'de eklendi ve 1.787 views kez görüntülendi.
Okul ödevini yapmaya çalışan Ömer babasına sorar ” Tecrübe nedir baba? “… Baba biraz soluklanır ve akıllı oğluna, çok güzel bir örnek verir… ” Tecrübe; Hayatın, sana kel kaldıktan sonra tarak vermesidir… Tecrübe ; ruhu ve kalbi iyileştir…”
Terör konusundaki tecrübelerimiz, Dünya’ya ders verecek niteliktedir. Devletimiz bir tuşa bassa bu ülkeye birinci dereceden zarar verecek, terörist insanların listesini çıkartacak kadar plan ve program ve arşive sahiptir. Kim terörist sevici, kim bağış yapıyor, kim ikici derece tehlikeli, kim üçüncü dereceden tehlikeli hepsi kayıtlıdır.
Doğru olan da budur? Kayıt tutmak…
Ailece, Avrupa’nın gözde ülkelerinden italya’daydık geçtiğimiz, mayıs, haziran ayında… Sanatın ve Rönesansın başkenti Floransa’ yı da gezme şansımız oldu… Gözlemlerimden sadece birisini anlatayım; ünlü Piazza Della Repubblica Meydanına gidenler bilirler. Meydanda büyük oturma alanları, cafeler, sokak sanatçıları, rengarenk atlı karıncalar, çocuk oyun alanları, fayton arabalarını görürsünüz. Müthiş güzellikte açık hava müzesi sayılan Dünyaca ünlü bir yer. Şöyle cafelerinde oturup güzel bir kahve yudumlarken meydanın en hareketli yerinde, zırhlı bir askeri araç gözünüze çarpar, ellerinde birer metrelik uzun namlu silahlarla askerleri görürsünüz… Biran şaşırırsınız, siz sadece Türkiye’de aşırı güvenlik önlemleri alınıyor sanıyorsunuz, çünkü bizim başımızda yıllardır musallat olan terör var. Güvenlik her yerde önemli, terör herkesin baş belası, korunmak lazım!
Aynı durum hemen hemen her yerde vardı. Venedik’te öyle idi… Özellikle turistlerin yoğun olduğu yerler… Herhangi bir marketin önünde bile elleri silahlı güvenlik güçlerini görebiliyordunuz… Yadırgamadım, doğal olarak, adamlar ülkelerini korumak için sıkı önlemler alıyorlar. Padova’nın ünlü bir parkına saat sekizden sonra girmek yasaktı mesela… Önlem almış adamlar kim ne diyebilir?
Bizim gibi terörle yatıp, terörle kalkan bir ülkede olsalardı, sanırım kim bilir nasıl önlemler alırlardı. Haklı olarak… Oradaki İtalyan güvenlik güçleri beni rahatsız etmedi, aksine bir yerde benim de güvenliğimi sağlıyorlardı.
Bunu niçin hatırlama gereği duydum biliyor musunuz? Tam da onlarca Şehidimiz Afrin’den gelirken, analar, babalar şehit tabutlarının başında ağlarken, küçücük çocuklar yetim kalırken… Ankara’nın göbeğinde HDP Kongresinin haberlerini izlerken… Acı acı gülümsedim, biraz içim yandı.
Halaylar, zılgıtlar, sevinç çığlıkları, terör örgütünün zafer şarkıları… Afrin’deki yandaşlarına destek mesajları… Üstelik halktan toplanan vergilerle bu adına parti denen zıkkıma hazineden milyonlar akıyor. Bize iyi ihanet etsinler, arkamızdan vursunlar diye?
Tüm kamuoyu daha ne kadar bu partinin ihanet çığlıklarını dinleyecek… Bu ihanetin sözcüklerle sınırlanmadığını hepimiz biliyoruz… Neyi bekliyoruz? Niçin soruşturmalar ağır aksak yürüyor. Niçin bu acınası komediye dur denilmiyor. Başka ülkelerde özellikle de Avrupa ülkelerinde hainler nasıl cezalandırılıyor, bunu da bir araştırsak… Madem demokratik bir rejime inanıyoruz. Hiç bir şey yapmadan sadece onların kendi hainlerine verdikleri cezayı, bizde kendi hainlerimize verelim… Tam demokratik bir ülke olarak, ülkemizi koruma ve güvenlik hakkımızı koruyalım… Bize hiç kimse iki çift laf bile edemez.
Yaşadığımız sıkıntının ana kaynağının bu hainlik olduğunu unutmayalım…Ben de bu yazıyı Afrin’de kahramanca çarpışan; Mehmetçiklerimize yazıyorum… Yüreğimiz sizlerle çarpıyor. Yolunuz açık şansınız bol olsun… Dualarımız hep sizinle, Allaha emanet olun, sevgili Mehmetçiklerimiz.