Varoluşun Dayanılmaz Ağrısı / Deneme / Milliyet Blog
28 Kasım '19
Varoluşun Dayanılmaz Ağrısı
Öyle, bir gecenin ışığında, neredeyse umudu öldürdüğüm bir katili oynarken sokak lambalarıyla, olur olmaz bir şiir çiziktiriyorum penceremin buğusuna. Sonra yaşamak, bir başka ezgiyle, ahenkle oturuyor göğsüme. Nerede unuttum bu ezgiyi, nerede kaybettim bu ahengi, diyorum. Kendime, bilmediğim soruların dehlizlerinde kaybolmanın korkulacak bir şey olmadığını öğretmiştim.
Yine de bazen, bazı sokaklar, bazı geceler, bazı karanlıklar öğrettiğinin aksinde yol aldırıyor. Yaşamak bir ezber bozan olarak üstüme geldiğinde, yazmaktan başka bir çarem kalmıyor. Benim sokağımda, benim karanlığımda, benim gecemde, kendimden geçiyorum. Her ne kadar birinin varlığı dayanılır kılsa da hayatın akışını, kendi kendine olma mecburiyeti, her sabah aynı yerde doğuyor, aynı yerde batıyor. En nihayetinde bazı sokaklarda, bazı karanlıklarda, bazı gecelerde, korkunun zihnini ve kalp ritmini ele geçirdiği zamanlarda, geçmeye çalıştığın, uğramaya çalıştığın, kalmaya çalıştığın yer “kendin” den başka neresiydi ki? Neresi olabilir ki?
Korkma! Sığamamanın alanla bir ilgisi yok. Kendinle bir alakası yok... Olmuş bulunmanın garip oyunlarında tökezleyip duruyor varlığın.
Dayanacak dayanacak dayanacak daralacaksın. Çünkü Tanrı, anlamayı tedavülden kaldıralı çok oldu sevgili kendim. Derinlerinde, dehlizlerinde kendinde... Yaşayacak yaşayacak yaşayacak öleceksin. Hayattasın al tarafı.
Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi ..
http://www.facebook.com/sevgi.esen.777701?ref=bookmarks http://www.twitter.com/hicbirseydemek http://www.instagram.com/esennsevgi/?hl=tr