﻿ Ulubey - Doğu Karadeniz Tatil
Anasayfa » Doğu Karadeniz Şehirleri » Ordu » Ordu-İlçeler » Ulubey » Ulubey
Ulubey toprakları, Oğuz boylarının Anadolu’ya göç etmeye başladıkları X1 ve X11,y.y. kadar bostu. 1071 Malazgirt zaferinden sonra Türk boylarına mensup aşiretler ve oymaklar tarafından yerleşim yeri oldu. Emir danışmenke, büyük Selçuklu devletlerindeki “Ikta” geleneğine uygun olarak Ulubey çevresindeki topraklar verildi. X1V.y.y.ortalarında XV.y.y.başlarına kadar Mesudiye merkezli kurulan Hacı Emir oğulları beyliğine katildi.
Osmanlı sultanlarından Yıldırım Beyazıd’ ın Karadeniz bölgesinde bulunan beylikleri idaresi altına almasından sonra, Mehmet Çelebi’nin “Anadolu birligini kurma” tesebbüsleri sonucunda Ulubey’den Mesudiye’ye kadar uzanan iç bölgelerde Osmanlı topraklarına katılmış oldu. Fatih Sultan Mehmet Han’ ın 1455 yılında Ulubey topraklarını tımar olarak dağıtması sonucunda bir Türkmen beyinin adini alarak Sevdeslü namı diğer Ulugbey’lü nahiyesi oldu. 1547 yılında Ulubey nahiyesi adini aldı. .1958 yilina kadar nahiye olarak kaldı ve 27 Haziran 1957′ de ilçe oldu. Halen Ulubey ilçesine bağlı 35 köy ve 6 mahalle olmak üzere ceman 41 adet yerleşim birimi bulunmaktadır.
Ordu-Sivas karayolu üzerinde ve Canik dağları yamacında kurulmuş olan Ulubey ilçesi 256 km2 lik idari sınıra sahiptir. 586 m. Yükseklikte yer alan ilçe kuzey batida Perşembe, batıda Gürgentepe, güneyde Mesudiye,Güney batıda Gölköy,Güney doguda Kabadüz ilçeleriyle komşudur.
Dağlık bir yapıya sahip olan ilçede Karadeniz ikliminin bir uzantısı olan ve her mevsim yağışlı olmakla beraber yağışlariı kış mevsiminde kar, yaz mevsiminde ise yagmur seklinde düştüğü bir iklim görülmektedir.
Uygun iklim ve yağış koşullarına bağlı olarak bitki örtüsü tarıma uygun alanlarda findık, tarım dışı alanlarda ise yörenin asıl bitki toplulugunu olusturan genis yaprakli karma ormanlardir.Akarsu aginin fazla zengin olmadığı ilçede melet ırmagi ve bu ırmağın kolu olan Sarpdere dışında önemli bir akarsu yoktur.