Yine De Doğa
30 Kasım 2019 Cumartesi 222 0 A + A - Yazdır
Diğer Yazıları ERKEKLER AĞLAMAZ! BU ÜLKE HEPİMİZİN YİNE DE DOĞA YAY BURCU DA NEYMİŞ? ATATÜRK OLMAK BAŞKANIM DOĞRU SÖYLER TAZELENMELİSİN CUMHURİYETİMİZ SURİYE SATRANCI TOZ DAHİ KAÇMASIN DOĞA YÜRÜYÜŞÜNE KATILMAK GÜÇLÜ ERKEKLER ESENLER, KEDİ, BELEDİYE YÜRÜYÜŞE DEVAM ETİK ÖĞRETMEN HAKLIYKEN HAKSIZ OLMAK ÇEVRECİ OLMAK OLMADI BAŞKAN YANGIN VARRR! A BE NEREDE? BAYRAM HAKKIMIZ TOPRAK, HAVA, SU YAZ NOTLARI 2 (SSS) YAZ NOTLARI AĞAÇ VE S 400 BÜYÜKLERİMİZ … TAÇLARIMIZ DOĞANIN KATKISI RUH HALİMİZ TATİLCİ OLMAK BU NEDİR BÖYLE İLK ADIM SESSİZ YIĞIN ARKADAŞLIK, NİŞANLILIK BELKİ EVLİLİK YETER ARTIK ÇOCUK GÜN 48 SAATTİR HESAP VERECEĞİZ MARATON ATATÜRKÇÜ TÜRK İSLAM ŞUURU ETAP VE MALZEMELER TREKKİNG KARADENİZ GEZİSİ DİK DUR NEDEN YANSIN ASANSÖR REVİZYONU TEŞEKKÜR EDERİZ Çanakkale Çocuğu Aysen EVRENİN DİLİ SEVGİ SOLMASIN SAHTE ÇEVRECİ Boş Teneke ARKADAŞIM RAMAZAN SENSİN SEN GAZİ -2 SENSİN SEN GAZİ HIDIR-ELLEZ BAHARDA SEVGİ Hepimiz Biriz SIRA SENDE KALİTEMİZ SANDIKTA Şaka Şaka… 1 Nisan BAHAR VE DOĞA Özledim SAÇBAĞI BENDEN Cemre Çanakkale Gülebilir HAYDİ ÇANAKKALE GIK YOK Böyledir Çanakkale BİZE DÜŞEN KAR VE AMERİKA ZAFER BİZİM OLACAK 7 SAAT DEĞİL YÖRÜK DEMİŞ Kİ Noosfer YANIMDA KAL YANIMDA KAL PERİSKOP Ekonomik Endişe Uyumlu Olmak ATAMA SÖZ OLSUN Konuşan Davranışlar Cumhuriyetimiz Treking Zamanı Deli mi Ne! Sokak Değil Ev Barış İçin Koşuyorum İnsan Trafiği ÇIKIŞ NOKTASI SICAK BİRAZ DA MUTLULUK ÇETESİZ ÜLKE…NERDE? BİZİM ÇOCUKLAR ALANIN KILAVUZLARI DOĞANIN HESABI
Var olduğumuz günden beri doğa bize eşlik ediyor. Bizleri büyülüyor. Enteresan halleri takibe yöneltiyor. Bizler huzur içinde yaşayalım diye yaratılmış. Doğadan uzak kalmıyoruz. Her an içindeyiz. Gökyüzünün maviliği azalsa da, suyun rengi bulansa da ve toprak plastik kussa da doğacı olmak zorundayız. Çünkü onunla varız. Aman unutmayalım.
Çocukluğumuz boyunca çıplak ayağıyla topraklarda, çamurlarda koşturmuş, tarlasında çapa yapmış, onu sulamış, ekinler ve meyveleri doğalından yiyebilmiş bizler son örnekleriz. Özgürce kırlarda ve bayırlarda koşturan, saatlerce dalında oturduğu ağacın meyvesini yüzü gözü boyanana dek yiyen, buz gibi dağ çeşmesinin suyunu kana kana içen, tertemiz derelerde yüzen bugünün anneleri ve babalarıyız. Küçücükken nasıl yaşanacağını öğrenen ve üretmenin önemini anlayan, tüketirken üretmenin zorluğunu düşünerek tutarlı olan, paylaşmanın kıymetini hayattan öğrenen kişileriz.
Böyle derken aklımıza hemen köyler geliyor. Eskinin ilçeleri ve şehirleri de köy gibiydi. Kepez küçük bir köydü desem kaçınız bilir?
Çocukluk yıllarımda ortaokula giderken kara kalem ile resim yapmayı seviyordum. Ancak teknik okullara yönelip teknik resim öğrenip ve Teknik öğretmenlik yapınca Karakalem resim yapmaya zaman ayıramadım. Bu günlerde karakalem resim kursuna gidiyorum. Resmin içine adeta dalıyorum. Küçük ayrıntıları yakaladıkça müthiş keyif alıyorum. Yaptığımı da öncelikle kendim beğenmeye çalışıyorum. Teknik eğitimde ‘’Önce kendin beğenmelisin, sen beğenirsen herkes beğenir’’ derdik. Her doğru atılan adım yavaş yavaş hedefe yaklaştırıyor. ‘’Hedef ne’’ derseniz. ‘’Hemen herkesin beğenebileceği karakalem çizgilerini bir araya getirmek’’ diyebilirim.
Kurs esnasında yağlı boya resim çalışması yapanlarla bir arada olma şansına da sahibim. Renklerin ahenginin insanın doğasına neler katabildiğini gözleyebiliyorum. Resim yapanlar huzurlu ve mutlu. Tüm resimler doğayla ilgili. Ya hasret kalınan ya da doyasıya yaşanan doğa manzaralar çiziliyor. Hepsi tertemiz hava, berrak deniz ve üzerine her düşenin yıkamadan yiyeceğimiz kadar temiz toprak resimleri. Temiz doğada meyve yıkanmaz!.
Çok ileri yaşlardaki bir delikanlının fırçasının dans ederek tuvale yöneldiğini görebiliyorum. Ağarmış saçlar sürekli gülümseyen yüzünün sırrını yaptığı resimler ele veriyor. İnsanlar resim de yapsalar doğayla mutlular. Beton yığınlarını üst üste bindirerek resim yapsak ancak mizah konusu olacaktır.
Betonların arasından zorlanarak büyüyen bir kır çiçeği bize doğanın önemini anlatıyor. Bizi kamçılıyor… Hızımızı doğal ortama ulaşınca kesiyoruz. Eğilerek suyunu içtiğimiz pınarlara ulaşınca dünyanın en mutlu insanı oluyoruz.
Mikrofonsuz okunan ezan sesi, yağmur öncesi gök gürültüsü, bir eşeğin anırması, köpeklerin havlaması, deredeki şelale sesi ne kadar mutlu ediyor, değil mi? Hele kuru toprağa düşen yağmurun toprakla buluştuğunda ortaya yayılan koku harika değil mi?
Günümüz insanı olarak özellikle de ülkemizde kelimenin tam anlamıyla beton duvarlar arasında doğaya hasret yaşamamalıyız.