Hayal Kahvem: Gece Nöbeti
﻿daha az seviyorum senigiderek daha azunutur gibi seviyorumazala azala aramızdaki uzaklığın karanlığında
geceler kısalıp, gündüzler uzuyor öyle oluncadaha az seviyorum senikendini iyileştiren bir yara gibi daha azve zamanla.. sen geceyi tutuyorsun, ben nöbetini uzak dağ kışlalarında görmüyoruz birbirimizi usul usul sis iniyorkopmuş yollaraışığı hafif, uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımdasevgilim sevgilim yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da
artık daha az seviyorum seniunutur gibi, ölür gibi daha az yeniden ödetiyorum kendime onca aşkın öğretemediğinikolay değildiyalnızca sevgilimi değil, evladımı da kaybettim benkaç acı birden imtihan etti benibir tek gece vardır insanın hayatında ömür boyu sürer nöbeti bu da öyleydi,iyi ol, sağ ol, uzak olama bir daha görme beniMurathan Mungan
Melih Çağrı1 Mayıs 2012 14:22Merhaba,Blogger'a yeni katıldım ve bloğuma beklerim takip ederseniz sevinirim.YanıtlaSilHayal Kahvem1 Mayıs 2012 14:44Hemen geldip takipçi oldum bile:)YanıtlaSildrwilldone1 Mayıs 2012 23:03çok güzel bu şiir ya.bu aralar tamda böle bi ruh halinde olduğumdan mıdır nedir daha bi hissederek okudum şiiri.en son posttaki karanfilli iirde hoş.bni bu mayıs ayı mı bu hale getirdi acaba :))güzel paylaşmlar gerçekten.takibe aldım seni.bnada beklerim.kal hoşça...YanıtlaSilHayal Kahvem2 Mayıs 2012 22:01Selam Drwilldone, sahiden bazı şiirler nasıl tam anında yetişir imdata... "Can kurtaran yok mu?" derken, bi bakarsınız elinizde dizeler. Hele bu şiir var ya her defasında beni feci etkiler:)Sağolun.YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...