amerika günleri: 2008
Yolda Nasıl Kaldık?
Bir Kez Daha Philadelphia
Christmas (Noel) yaklaşırken...
New York İzlenimleri Kısım 2
Seçimler yarın. Yalnıza Amerika’yı değil aynı zamanda tüm dünyayı yakından ilgilendiren bu seçimler acaba Amerika’da durgunlaşan ve açıktan açığa insanları yoklukla karşı karşıya bırakan ekonomik krize karşı acaba bir çare olabilecek mi? Merakla bekliyoruz.... Link verenler
Levittown diye bilinen, Pennsylvania’nın New Jersey sınırındaki bir kasabasındayız. Türklerin nüfus olarak oldukça yoğun yaşadıkları yerlerden biri. Bir grup Türk biraraya geldiğinde ya cami açıyor ya da ilk özlemleri olan kahve kültürünü burada devam ettirmeye çalışıyor. İki seneden fazla Amerika’da olmama karşın bugüne kadar bu kahvehanelerden birine girme ihtiyacı duymamıştım. Sağdan soldan duyduğum şeyler vardı, aynen Türkiye’deki gibi Okey oynandığı, Lig maçları izlendiği gibi. Ama en ilginç olanı ise, Amerikalıların bu kahvehanelere Turkish G.. Club ismini takmaları idi. İlk duyduğumda hem gülmüş hem de üzülmüştüm; erkek erkeğe bir araya gelen insanların Amerika’da bu isimle anılmaları çok da garip değildi esasında. Geçtiğimiz gün, bir vesileyle Levittown’da aynı sokakta bulunan üç ayrı kahveyi bizzat görme fırsatım oldu. Bunlardan ilki, bir restoran tarzındaydı. İçeride hem yemek yiyen, çorba içen hem de gazetesini okuyup çayını yudumlayan insanlar vardı. İkincisi de yine bundan çok farkı olmayan ama biraz daha ferah, aydınlık ve işletmecisi bayan olduğu için en azından G.. Club izlenimi vermeyen bir yerdi. Üçüncü kahveye girdiğimizde asıl şoku yaşadım. Girişte kapıda Türkçe bir takım yazılar vardı, yemek çeşitlerini falan yazmışlardı. Kağıt A4 büyüklüğündeydi ve ancak yanına yaklaştığında okumak mümkün olabiliyordu. Neyse içeriye daldık, bir de ne görelim her yer kapkaranlık. Perdeler sımsıkı kapatılmış, gün ortasında gece yarısı yaşanıyor gibi. Neden bu böyle, karanlık işler mi çeviriyorlar burda dememize kalmadan, televizyona güneş vuruyormuş da ondan perdeleri kapatmışlar cevabını aldık. İçeride yine Okey oynayan, ‘Kurtlar Vadisi başladı mı?’ diye merakla soran, ‘Kapatamazlar Abi’ diyaloglarından memleket kurtardıkları her hallerinden belli olan yurdum insanları. Kahveden çıkarken, panosunda Turkish Cafe yerine Turkish Coffee yazdığı için yüzümde beliren gülümsemeye engel olamadığım bu mekan, memleketten onbinlerce kilometre ötede dahi Türk insanının kahvehanesiyle bile varlığını sürdürmeye çalışmasının traji komik halini bana hatırlattı.
amerikada türk olmak,
World Roots Radio
24 saat kesintisiz dünya müzikleri çalan enfes bir radyo: Kaçırmayın!
Memlekete her gidişimde doğrudan uydunun karşısına geçen ben bu kez de yeni kanallar bulma telaşıyla Türksat’ın web sitesine girdim. Bilmediğim, duymadığım ve uydu hafızasına eklenmemiş onca kanal arasından özellikle Mehtap Tv, Aljazeera English, MTV Türkiye ve e2’yi ayarladım. Şu anda da Aljazeera’de NewsHour’u izliyorum. CNN, BBC gibi kanalar çoktan Digiturk, D-Smart gibi ücretli platformlara geçmişken Aljazeera’nın bu girişimini takdir ettim. MTV Türkiye, MTV Amerika gibi abuk subuk programlar yayınlıyor mu henüz görmedim ama Amerika’da Amerikalıların bile trash (işe yaramaz) olarak nitelendirdiği programlar yayınlayan MTV ve VH1 kanallarının eski zamanlarını özleyenlerdenim. Ha bu arada, Dream TV’de D-Smart’a geçmiş. Artık kim izleyecekse ordan...
Ne yalan söyleyeyim, Türkiye’ye gelmeden önce internet konusunda yağayacağım problemleri hayal ediyordum. Kablosuz ağ bulma sıkıntısı, kablolarla evin içinde dolaşma çilesi vb. vb. Ama nereye gitsem, kimin evin ziyaret etsem karşıma hep AirTies kablosuz modemler çıktı. Meğer Türk Telekom yeni bir kampanya başlatmış ve bu çerçevede herkese kablosuz modem hediye etmiş. Açıkçası çok zekice bulduğum bu kampanya sayesinde Türkiye’nin bir kaç adım öteye zıpladığını söylesem yalan olmaz. En azından ülkemize elinde laptopuyla gelen bir yabancı gittiği her yerde kablosuz modemleri görünce benim gibi mest olacaktır. Resim 1. Bu da bizim modem.
Petrol fiyatlarıTürkiye’de benzin fiyatları ne kadar yüksek böyle. Benzin almak için girdiğimiz istasyonda çalışan görevliye: Amerika’da fiyatlar bunun 3’te biri dediğimde adam bana: Irak’a girdiler de ondandır diye cevap veriyor. Halbuki şimdilerde galonu 4 dolara kadar yükselen benzin fiyatları Irak savaşından seneler önce 60 cent dolaylarında geziniyormuş.Türkiye’de kaba bir hesapla, benzinin litresi 3 YTL, galonu (3.78 litre) 11 YTL.Amerika’da bir galon benzin 3.5 dolar = 4 YTL. 5 yorum:
The Grand Tour - NY Times
NY Times muhabiri Matt Gross’un günde 100 eurodan az harcayarak Avrupa seyahati temalı gezi yazıları ve beraberindeki videoları oldukça ilginç. Geziye konu olan ülkeler arasında doğal bir refleksle gözlerim Türkiye’yi ararken Kıbrıs ile karşılaştım. Yine Güney Kıbrıs Rum Kesimi’yle karşılaşacağımı beklerken Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuiyeti’nden söz edilmesi hatta güzel bir biçimde bahsedilmiş olması oldukça hoşuma gitti. Yorumlar kısmında da dikkat çeken tartışmalar var, Kıbrıs’ın tarihi ve yaşanan Türk-Yunan anlaşmazlıkları üzerine. Bir göz atın derim. http://frugaltraveler.blogs.nytimes.com/2008/07/02/across-cyprus-by-pluck-and-thumb/
(This text is extracted from a speech of Carly Fiorina, former CEO of Hewlett Packard )There was once a civilization that was the greatest in the world.It was able to create a continental super-state that stretched from ocean to ocean, and from northern climes to tropics and deserts. Within its dominion lived hundreds of millions of people, of different creeds and ethnic origins.One of its languages became the universal language of much of the world, the bridge between the peoples of a hundred lands. Its armies were made up of people of many nationalities, and its military protection allowed a degree of peace and prosperity that had never been known. The reach of this civilization’s commerce extended from Latin America to China, and everywhere in between.And this civilization was driven more than anything, by invention. Its architects designed buildings that defied gravity. Its mathematicians created the algebra and algorithms that would enable the building of computers, and the creation of encryption. Its doctors examined the human body, and found new cures for disease. Its astronomers looked into the heavens, named the stars, and paved the way for space travel and exploration.Its writers created thousands of stories. Stories of courage, romance and magic. Its poets wrote of love, when others before them were too steeped in fear to think of such things.When other nations were afraid of ideas, this civilization thrived on them, and kept them alive. When censors threatened to wipe out knowledge from past civilizations, this civilization kept the knowledge alive, and passed it on to others.While modern Western civilization shares many of these traits, the civilization I’m talking about was the Islamic world from the year 800 to 1600, which included the Ottoman Empire and the courts of Baghdad, Damascus and Cairo, and enlightened rulers like Suleiman the Magnificent.Although we are often unaware of our indebtedness to this other civilization, its gifts are very much a part of our heritage. The technology industry would not exist without the contributions of Arab mathematicians. Sufi poet-philosophers like Rumi challenged our notions of self and truth. Leaders like Suleiman contributed to our notions of tolerance and civic leadership.And perhaps we can learn a lesson from his example: It was leadership based on meritocracy, not inheritance. It was leadership that harnessed the full capabilities of a very diverse population–that included Christianity, Islamic, and Jewish traditions.This kind of enlightened leadership — leadership that nurtured culture, sustainability, diversity and courage — led to 800 years of invention and prosperity.To read the full text, please click here.
Ve Obama kazanır...
Obama'nın Demokrat parti adaylığının kesinleşmesi sonrasında Türkiye'nin bu süreçte nasıl bir yol izlemesi gerektiğine dair enfes bir yazı:İslam Doğru-Türkiye Amerika’daki değişimi görüyor mu?
Yukarıda saydığım maddeler arasında en önemlileri çocukları zararlı içerikten korumaya yönelik önlemler olacaktır. Tekrar ediyorum, internetin sınırsız bilgi trafiği içerisinde çocuklar yaşlarına göre oldukça gereksiz ve zihinleri tahrip edebilecek içerikle karşı karşıyalar. Çoğu zaman hayalimize bile getiremediğimiz bu yıkımın neticelerini de henüz görmüş değiliz. Birileri bu işin ciddi boyutlara vardığını fark ettiğinde iş işten geçmiş olacak ve 'Böyle Bir Dünyaya Çocuk Doğurmak' sorgulanmaya başlanacak. http://www.compir.blogspot.com/
1 centin hesabını yapmak
Akşam vakti, can sıkıntımı gidermek için şöyle bir dolaşmaya çıktım. Yapacak doğru dürüst bir şey olmadığından Wawa’ya gidip dondurma alayım dedim. Kasaya yaklaştığımda kasiyer 5 dolar 1 cent dedi. Şimdi bu 1 centi mutlaka ister diye tuttum 6 dolar verdim. Kasiyer bayan, 1 cent için 1 dolar bozamam demesin mi? Dumura uğradığım an işte bu andır. Teşekkür edip çıktıktan sonra, arabada bozuk paralar olduğunu fark ettim ve 1 cent çıkartıp kasiyere verdim. Altta kalmamış oldum böylece :)
Aslında para üstünü almama, eksik verme gibi alışkanlıklar Türkiye’de de büyük marketlerin piyasayı ele geçirmesiyle unutulur oldu. Bu yüzden hala bakkalar varsa, bunu veresiye alış veriş yapabilmenin dayanılmaz hazzını hala yaşamak istiyor olmamıza bağlıyorum ben.
Kapitalizmin merkezi Amerika’da bile Türkler, Türk marketlerinden veresiye alışveriş yapıyorlar, aylarca hesaplarını kapatmıyorlar. Türk işte nereye gitse huyundan vazgeçmiyor diyebilirsiniz ama bence bu daha ziyade aidiyet hissiyle ve samimiyetle alakalı.
Örneğin, arabamın yağını değiştirdiğim Amerikalı tamirci de zaman zaman benden eksik para alır, fiş kesmez indirim yapar, sonra verirsin falan der. Bu da ister istemez aramızda bir samimiyet kurulmasına ve benim sadık müşterilerden biri olmama vesile oluyor. Yanılıyor muyum? Link verenler
Click here to read the entire text:Turkish Schools Offer Pakistan a Gentler Vision of Islam