Bebek Ağlaması ve Kaygı - Attachment Parenting Turkiye
Bebeğinizin ağlaması sizde kaygı ve panik duygularını mı uyandırıyor?
Uzmanlar da anneler için bu hislerin normal ve çoğunlukta olduğunu söylüyor.
Bir bebeğinizin olması beyninizin yapısını değiştirir ve böylece beyninizdeki empati ve kaygıyı kontrol eden bölgelerde hareketlilik artar. Buna hormonal değişimler de eklenince; yeni bir annenin ağlayan bebeğine verdiği tepki; yoğun koruma ve endişe hisleriyle şekillenir.
Eğer travmatik bir doğum tecrübesi geçirdiyseniz; halihazırda yüksek olan kaygı seviyeniz; bebeğinizin ağlamasıyla daha da yükselir. Travma sonrasında kadınlar sıklıkla bebeklerine karşı daha korumacı hale gelir; çünkü kendilerine yada bebeklerine kötü birşey olacağı inancını taşırlar.
Önce derin bir nefes alın. Kulağa çok basit gelebilir ancak oldukça etkilidir.
Bebeğinizin ağlaması vücudunuzda adrenalin salgılanmasına sebep olur ve zihninizde de olumsuz düşünceler yarışmaya başlar: “Bir sorun var!” yada “Ah Hayır! Ben bununla başedemeyeceğim!” gibi..
3e kadar sayıp burnunuzdan derin nefesler almak ve 4.de nefesi yavaşça ağzınızdan vermek; bu fiziksel tepkileri sakinleştirmek için beyninizde bir kimyasal salgılanmasını sağlar.
Beyniniz ve panik hisleri yatıştığında; bebeğinize gerçekte ne olduğunu değerlendirebilir hale gelirsiniz. Ağlamak bebeklerin bizimle en temel iletişim yoludur; ancak bu her zaman çok korkunç birşey olduğu anlamına gelmez. Belki de sadece huzursuz ve sıkılmış olabilirler.
Ne düşündüğünüzün farkına varın. Durumla ilgili felaket senaryoları mı üretiyorsunuz; birşeyleri kriz olarak görüyor ve asıl sebepleri kaçırıyor olabilir misiniz? Durumla başedebilme gücünüzü küçümsüyor musunuz? Eğer öyleyse, bebeğinizi başarıyla sakinleştirdiğiniz zamanlar hatırlayın.
Nefes almak işe yaramadı ve etrafınızda yardım edecek birileri varsa; siz kendinize gelip tekrar denemeye hazır olana kadar, onların bebeğinizle ilgilenmesine izin verin. Yalnızsanız; bir mola verin, bebeğinizi birkaç dakikalığına beşiğine yada güvenli bir yere bırakın. Yüzünüzü soğuk suyla yıkayın, tekrar derin nefesler alın ve durumu tekrar sakince değerlendirebilecek hale geldiğinizde geri dönün. Bebeğinizin birkaç dakika yalnız kalıp ağlaması sorun olmaz; ancak siz rahatlamadan aynı durum içinde kalmaya devam ettikçe daha fazla panik olacaksınız.
Kendinize karşı nazik olun. Anneler bebeklerinin her zaman ne istediğini içgüdüsel olarak bilemeyebilir, bu bir öğrenme süreci. Yeni bir beceri öğreniyorsunuz ve bu becerinin büyük bir kısmı çocuğunuzu daha iyi tanımak, istek ve ihtiyaçlarının neler oldugunu anlamaktan ibaret.
Burada başka bir insandan bahsediyoruz ve siz kendinizden her zaman ona ne olduğunu anlamanızı bekleyemezsiniz. Bazen ne olduğuna dair hiçbir fikriniz dahi olmayabilir ve bu da normal. Önemli olan sizin orada olmanız ve bebeğinizin ihtiyacı olan da bu.
En belirgin olan ihtiyaçları (aç mı, bezini mi değiştirmeniz gerekiyor, rahatsız mı vs..) gözden geçirip karşıladıktan sonra bebeğiniz hala ağlıyorsa, sakin kalın, yanında olun, inanın sürekli ağlamayacak, sonunda susacak.
Çeviri: Özlem Ilgaz
2006’da Yıldız Teknik Üniversitesi’nden, 2009’da Boğaziçi Üniversitesi’nden mezun oldu. Çok sevdiği mesleği Uluslararası Ticaret Uzmanlığı’na ilk bebeğinin doğumundan sonra ara verdi. 7 yılı aşkın süredir Amerika’da sevgili eşiyle iki yavrusuna hayat yoldaşlığı yapıyor. Daha huzurlu bir dünya için umutla hayallerinin peşinden gidiyor..
Yayın tarihi Mayıs 31, 2019 Yazar adminKategoriler attachment parenting turkiye
Önceki Önceki yazı: Anneanneden Toruna Miras: Koşulsuz Sevgi..
Sonraki Sonraki yazı: Attachment Parenting Türkiye Röportaj – Oya Çanak