Hikayeden Blog: 2012
Bizim olduğumuz zamanlarda doğmazdı
Gönderen iruneach zaman: 00:00 1 yorum
Gönderen iruneach zaman: 16:49 1 yorum
Dedi ki birisi:
"Sen yenisin burada
Şimdi Arnavut olan bu yolların
Zamanında asfalttan oluştuğunu."
"Burada sen yenisin
Bir kamyon çarpmasından yadigâr olduğunu."
"Yenisin burada sen
Öpüşüyorlar diye direğimin dibinde bir çiftten
Mahâlleliden dayak yediğini."
Dedi ki diğeri:
"Evet, ben yeniyim burada
Ama sen de bilemezsin
Bu eski sokakta
Eskileri aydınlatmanın yeniliğini."
Ve yine dedi ki diğeri:
"İtiraf edelim ikimiz de
Yanım sıra sigara içen şu gencin
Gönderen iruneach zaman: 04:54 0 yorum
Gönderen iruneach zaman: 04:06 0 yorum
Gönderen iruneach zaman: 17:43 0 yorum
Sevilmeğe değer olmayan çok şey var,
Ama geçelim şimdi bunları. Çıktı benimki yine kapının önüne. Dudağında henüz yakmamış olduğu sigarası, elinde şimdi çaktığı kibrit var. Kibritin kıvılcımı yüzünü aydınlatıyor. Güzel bir yüzü var. Yaşı otuzun üzerinde. Hakkında bildiklerim de çok değil aslında. Şu Dilber ne anlattıysa onu biliyorum. Bir de bu saatlerde, kapının önüne çıkıp sigara içtiğini. O beni bilmiyor.
-Yüzü, gözü kan içindeymiş. Ayakta duracak hâli dahi yokmuş. Sinirden oğlana bir tokat savurmuş fakat ıskalamış. Dengesini kaydebip cumburlop bahçedeki su birikintisine kapaklanmış. Hah ha, Allah'ından bulmuş gavur!
Gavur olduğunu söylediği Ahmet'in Allah'ından nasıl bulduğunu düşünmüyorum. Dilber'in anlattıklarını duymamaya çabalıyorum. Gözlerim O'nda. O beni görmüyor. Kibrit söndüğünden beri yüzünü de pek seçemiyorum. Sigarasını içine çektiğinde aydınlanır gibi oluyor sadece. Acaba şimdi ne düşünüyor?
-Ahâli yine insanlık yapmış, kaldırmış Ahmet'i düştüğü yerden. Bir koluna Mustafa, diğer koluna da Hilmi girmişler de eve ancak taşıyabilmişler. Nimet sadece izliyormuş olan biteni. Zaten başka da ne yapabilir ki? Oğlanlara: "Dikkat edin yavrum, basamağa takılmayın. Babanızı sıkı tutun. Yavaş yavaş." falan diyormuş. Çok korkuyor kocasından. Ölüsünü görse, dayak yerim korkusuyla yine de yaklaşamaz bizim Nimet. Zavallı kadın. Gençliğinde pek de güzelmiş. Vara vara bu sapsıza varmış. Yazık.
Dilber'in anlattıklarına bakılırsa öğretmenmiş. Hiç evlenmemiş. Sevdalanmış bir kez. Kızı kaçırmaya kalkmış. Kızın akrabaları onları kovalarken kızı vurmuşlar. Bu, canını zor kurtarmış. Sonra gelmiş buralara kadar. Kim bilir, belki sigaraya da o sebeple başlamıştır. Şimdi biten sigarasını ilk olarak belki de bir kadın yüzünden çekmiştir içine. Belki de hâlâ o kadını düşünüyordur içine her nefes çektiğinde. Acaba izlendiğini de düşünüyor mudur arada bir? İzleyenin ben olduğumu bilmeden ama izlendiğini bilerek, o kadını düşünerek içiyor olabilir mi sigarasını? Ya da, ne bileyim, sanki buraya bakıyor gibi. Belki ben Dilber'i dinlerken o da beni izliyordur, benim ben olduğumu bilmeden. Bu da ne demekse: Benim ben olduğum?
Gönderen iruneach zaman: 03:04 0 yorum
Baharın ilk ayları değildi
Geçti gitti koca koca mevsimler
Geriye kaldı bir avuç yaprak
Yaktım hepsini, kuruydular
Yandılar ki bir kutu kibrit bitmişti
Gün batmak üzereydi ki kızıldı mermer
Ve gün batmak üzereydi -ki
Gitmekler bitmemiş, gelmekler başlamamıştı
Bende doğup sende batan gün
Bir gün bir daha doğmamıştı
Doğanlar olmuştu yine insanlık için
Bakire kalmıştı ama bazı kadınlar
Evlerinde pencereler vardı
Çekmiştik beraber sonuna kadar
Hem öpüşmüştük de o insanların önünde
O insanların yataklarında sevişmiştik
Uyanmamıştık ama o yataklarda
"Ağlama!" demişti adamın biri sana
Karanlıkların sebebini tüller sanmıştın
Odana dolan yarasalara imrenmiştin
-yoksa öykünmüş mü-
Sonra gitmiştin yine o adama
Koyun koyunaydılar yarasalar
Ama kimseye yaramamışlardı
Delicesine bir yağmur başlamıştı ardından
Her şeyin iki metre üzerine yağıp ıslanmadık güneş bırakmıyorlardı
Gökyüzü dalgalıydı, deniz delik deşik
Derken bir poyraz, bir hortum, bir tayfun
Fırlatıp atmıştı bizi iki katlı bir evin balkonuna
Kenarına oturup şarap içmemiştik balkonun, içememiştik
Şarabımız ertesine kalmıştı
Kesik kesik yağıyordu meret
Bir ıslatıyor, bir ıslatmıyordu
Biz birbirimize kurulanıyorduk
Öyle sanıyorduk ya da
Hatta öyle sanıyorduk ki birbirimizi görmüyorduk
Görmeden birbirimizi, birbirimize gömülüyorduk
En sonunda bahar geldi
Yağmurlar dindi, güneşler çıktı
Dağlar denizlere boşaldı, insanlar sokaklara boşaldı
Çalışan işçilerden ter boşandı, sevişen çiftlerden ter boşandı
Bahçeler yeşile boyandı, gözlerim yeşile boyandı
Biz gül dalı olmayı seçtik
Gönderen iruneach zaman: 01:52 0 yorum
Ellerini çıkar, koy bir köşeye
Gözlerini çıkar, koy bir köşeye
Köşelerini çıkar, koy bir kenara
Sen kal, kaldığın yerde kalan tek sen
Sen kal, gitmelerden arta kalan sen
Bir sen kal, başka kimse kalmasın
Ben de gideyim, gelemeyeyim senden
Kalayım en son durağında
Durakların olmasın benim durduğum dudaklarından başka.
Gönderen iruneach zaman: 10:15 0 yorum
Uzun seviyorum, evet
Hep böyleydi bu, böyle olacak
Ama kısanın da
ayrı bir tadı var
benim dudaklarım, senin
avuç içlerini öptükçe.
Gönderen iruneach zaman: 16:19 0 yorum
Çok Eğlendim Lan! Neden?
Dediler, fanzin yapalım.
Dediler, hep beraber yapalım.
Hâlbuki denmez neden; sorulur.
Ama dedim, ben.
Dediler, neden dedin sen?
Dedim ki denmez neden, sorulur.
Ki düşündüydüm de bunu üç satır evvel.
Karaladık bu sayfayı da bu mürekkepsizlikle
Bizden bi' bok olmaz bu mütevazılıkla.
Gönderen iruneach zaman: 16:39 0 yorum
Aşağıda ne var?
Gönderen Burcu Yılmaz zaman: 23:34 0 yorum