Kitap için neleri göze alabilirsiniz
Okumayı seven öğrencilerini alıp TÜYAP’a götüren, kitap kurdu bir öğretmen arkadaşım var. İşin ilginç olan tarafı ise; çocuklara kitap çalmanın inceliklerini uygulamalı olarak göstermesi ve ilk deneyimlerine nezaret etmesi. Eğitimin pratiğe yansıtılması bu olsa gerek.
Hemoroid ameliyatı olan arkadaşıma geçmiş olsun ziyaretine gittim.Ameliyattan üç gün sonra ağrıları sebebiyle bir operasyon daha geçirmiş. "Artık iyiyim bir şeyim kalmadı, fakat bu adam bir de profesör olacak. Üç gün önce ameliyat ettiği hastasını tanımadı. Özele gidip o kadar para ödedikten sonra, insan biraz alaka bekliyor. Gerçi, uayene için baktığında 'Ha evet, hatırladım.' dedi ama yine de adamı hiç insancıl bulmadım." dedi.Söze karışan diğer bir arkadaş "Peki uzmanlığı konusunda ne diyorsun, tavsiye eder misin?" deyince, bizim 'duygusal hasta'nın muhteşem cevabı geldi: "Herifin uzmanlığına diyecek yok oğlum. O kadar uzman ki, adamı g.tünden tanıyor."
Karımla on yıllık evliyiz ve aramızda şiddet, küfür gibi şeyler olmamasına rağmen; bitmek bilmeyen gizli bir çatışma var. Bunun verdiği gerginlik öyle bir aşamaya gelmişti ki, boşanmak en makul yol gibi görünüyordu. Ayrılmaya karar verdiğimin ertesi günü bir kitapçıda kitaplara bakarken, gözüme bir levha ilişti. Göze hitap eden Osmanlıca bir yazıydı bu. Türkçesi: "Kaderini seveceksin!" Sevmelisin falan demiyordu, doğrudan "seveceksin" diyordu. Belki bazılarına garip gelebilir ama -sanırım iki tatlı kızımı da düşünerek- kaderimi sevmeye karar verdim. Bazen, küçük sandığımız ya da dikkat etmediğimiz, yahut önemsemediğimiz şeyler; bir an geliyor ki, çözülemeyen bir sorunun cevabı olarak karşımıza çıkabiliyormuş. Üç aydır böyle düşünüyorum.