EKONOMİ ÖNCELİKLİ GÜNDEM OLMALI… | KÖŞE YAZILARI Haberleri
KÖŞE YAZILARI / 2018-02-20 08:07:03
Türkiye'nin değişken gündeminde Ekonomi'nin yeri "terörle mücadeleden" sonra öncelikli olsun diye gayret ediyoruz.
Dünkü yazımın sonunda somut ifadeler ile iş dünyasının beklentisini özetleyeceğimi söylemiştir…
Ekonomi konusunu önemsiyorum, çünkü siyasal gündem yoğunluğu nedeni ile ihmal edildiğini düşündüğüm Ekonomi kırılma noktasına gelirse ciddi sonuçlar doğurabilir.
Sıcak para endeksli piyasalarda üretim amaçlı yatırımların yapmadığı görülüyor.
Ekonominin kendi dengeleri içinde ilerlemesi için rekabetçi piyasa şartlarında, "nitelikli ürün ve fiyat politikasını" oluşturmak önemlidir.
Tüketen ekonomilerin, al-sat yapan ekonomilerin, üreten ekonomiler karşısında tutunamayacağı gerçektir.
Bu kısır döngüden kurtulmanın yolu üreten ekonomi modeline geçiştir.
Piyasa koşullarında markalaşmış nitelikli ürünlerin çokluğu o ekonomileri gelecekte muzaffer kılacak en önemli etkendir.
Bu genel tarif ve terminoloji kapsamında; öncelikle yapılması gereken en somut aksiyon, nitelikli teknolojik ürünlerin üretiminde gerçekçi teşvik politikalarının geliştirilmesi gerekir.
Uluslararası rekabet koşullarında boy ölçüşebilecek şirketlerin üretim yatırımlarının tamamı ile ihracat yapan tüm sektörlerin "vergi/sgk/enerji" gibi alanlarda tam teşvik kapsamına alınması daha rasyonel bir karar olacaktır.
Öncelikle ihracat kulvarında gerek nitelikli mal, gerekse fiyat politikası anlamında rekabete uygun, sektörlerin envanterini odalar marifeti ile çıkarmak gerekir.
Türkiye'nin geçen yıllarla göre ihracat rakamlarını yazarak "siyaseti" rahatlatmak yerine gerçekçi bir karşılaştırma yapmak daha doğru olacak.
Mesela; ileri teknoloji ürünlerindeki ihracat 2017 yüzde 3.90 seviyesine gelmiş.
Buna karşın aynı dönemde, on yıllık süreçte yüzde 12.7 paya sahip olan düşük teknolojili ürünlerin payı yüzde 33.3'e yükselmiş.
Bu rota nitelikli teknolojik ürün ihracatında geriye doğru gittiğimiz gösteriyor.
Düşük teknoloji ürünlerinin ihracatta yüksek pay alması demek, gelecekte rekabet koşulları ile karlılık endeksinin düşeceğine işaret değil mi?
Bu tablo dış ticaretimizde teknoloji yoğunluğunu artırmak adına başarılı olamadığımızı gösteriyor.
Türkçe ifade ile çok çalışan, yorulan ama pastayı hep başkasına kaptıran yatırımcılar durumundayız.
Örnek verelim; 2000-2017 döneminde Brezilya, Meksika gibi ülkeler teknolojik ürün ihracatını bize göre iki kat artırmayı başardı.
Çin aynı dönemde teknolojik ürün ihracatını 13 kat artırmayı başaran ülkeler arasındadır.
Çin'den gelen 560 milyar dolar civarındaki bu veri bile bizim toplam ihracatımızın yaklaşık üç katına eşit bir artıştır.
Bu verileri yazmak elbette moral bozmak için değil, çözümcü bir yaklaşıma katkı sağlamak içindir.
Gerçeğin sert yüzüyle karşılaştığımızda daha doğru kararlarla, daha doğru adımlar atabileceğimizi düşünüyorum.
Verilere takılmayalım, ancak eksikleri de görelim, ülkemiz et ve süt ürünleri, tarım ürünleri, buğdaydan, çavdara kadar tüm ürünleri üretme kapasitesine sahipken, ithal et yemek, ithal domates, peynir, zeytin almak nedir?
Bu basit örnekler bile gıda fiyatlarındaki artışın sebebi olarak bir yerlerde, tarım ve üretim politikalarında da hata yapıldığını gösteriyor.
Ekonomi'ye katkı verecek eğitim modeli ile emek ve idari anlamda nitelikli bir iş gücü yaratmakla işe başlanmalıdır…
Devlet planlama teşkilatı deneyi olan bir ülke olarak dünya ile rekabet edecek alanların tespiti ve fizibilitesini çıkarıp yatırım teşviklerinin daha isabetli yapılması sağlanması önemlidir.
Yatırım alanlarının tespiti ile stratejik üretim modeli demek, dünya pazarlarında gerekli olan ürünlerin kolay ve rekabetsiz satışı anlamına gelir…
Markalaşma alanında gerçekçi teşvikler ve yollar bulunmalıdır…
marka evlilikleri desteklenmelidir..
iş planlaması ve üretim programlarında gereksiz yatırımı önlemek adına ticaret bakanlığı bünyesinde bilgi bankaları hayata geçmelidir..
Yoğun emek yerine nitelikli ve gerekli teknolojik ürüne yönelmek lazım.
Her şeyden önemlisi ekonomide milli strateji planlayan bir ekibin odalar ve TİM ile entegre edilmesi gerekir.
Bu kurumlar istatistik açıklayan değil, üretim ve rekabeti planlayan kurumlar haline getirilmelidir…
Bu öneri ve düşünceleri uygulanabilir ve sağlam temellere oturtabilmemiz için bu değişimi kolaylaştıracak bir eğitim altyapısına yatırım yapmalıyız.
Hükümetimiz sadece denetleyen değil, üretim ve iş planlamasına katkı sağlayan yatırımcı ile birlikte karar veren politikaları benimsemelidir…