Elif Güçlüten: Hormonlu Kız
Son 3-4 haftadır her haftasonu hastaneye gidiyorum. O kadar çok gittim ki, anneme diyorum ki "Anne bak, demek ki senin kaderinde yok doktor damadının olması. Bu kadar çok hastanede dolanmama rağmen senin damatla karşılaşamadım bir türlü..." (Annemi anlatmıştım "Boobs" yazımda..) Mühim birşeyim yok Allahtan. Boyun ağrısı şikayetiyle gidip de, çekilen MR'da trioid bezinin genişlemesinin görülmesiyle başlayan bir macera benimkisi. Tamamen tesadüfi yani..
İğneden korkan biri olarak hiç bu kadar çok enjektörün damarlarımı deldiği olmamıştır. Fakat son derece cesurdum kan verirken. Gıkım çıkmadı.. Gözlerimi yumdum, vazifemi yaptım adeta. O kadar çok kanımı aldılar ki tahlil için, kollarım morardı. Hayır bir şey değil, morfinman filan sanacak insanlar kollarımı görüp. Trioid ile ilgili hormon testi ve bir sürü ne anlama geldiğini bilmediğim kısaltmalardan oluşan kan testleri yaptılar.
Neticede testlerden ve çekilen ultrasonda iki küçük nödül çıktı trioid bezlerimde. İşte bu iki küçük kereta meğer beni bu kadar etkiliyormuş, metabolizmamı alt üst ediyormuş. Ya da belki beni ben yapan onlardır kim bilir..
Trioid hormonları denen şeyler, vucütta bütün hücrelerin özellikle sinir sistemi hücrelerinin gelişimi için gerekli temel biyolojik olaylar üzerinde direkt olarak etki edermiş efendim tıbbi anlamıyla. Yani benim böyle yarı çatlak, sağı solu belli olmama durumumun sebebi bu hormoncukmuş. Tabi başka etkileri de varmış, mesela başımın yastığa 15 derecelik açıyla eğilmiş olma anında uykuya geçebiliyor olmam da, tavuk gibi erkenden uykumun gelmeye başlayıp da esneye esneye ağzımın yırtılması da bu yüzdenmiş meğer.
Doktorum daha da fazla büyümesinler diye ilaç verdi. Hormon ilacı.. Şimdi düşünüyorum da ben bu halimi seviyorum. Deli dolu, hafif çatlak, biraz dengesiz, hormonlardaki düzensizlikten mütevellit enerjik, sabahları eti cin misali böyle kıpır kıpır olma halimi seviyorum. Normal olmama halime bayılıyorum. Hormanlarımın salgı seviyesinden de bir hayli memnunum aslında.
Bu hormon ilacı, beni ya o sevmediğim sıkıcı tiplerden biri yaparsa? Meğer o iki nodülcük yazdırıyormuş tüm bu yazıları da, onlar gidince böyle bir yetim kalmazmış? Ne gülerim ama.. Ya da ya da bu hormon ilacının yan etkileri olursa? Mesela ya sakallarım çıkar da İvedik'in dişi versiyonuna dönersem?!! Veya dombili olursam? Eh ne yapalım o zaman Hormonlu Kız olarak değiştiririz blogun adını.
Şaka bir yana sağlık kadar önemli bir şey yok şu hayatta. Hastanede beklerken insanları izledim. Kemoterapi görmüş küçük çocukları, beyninden ameliyat olduğu için sol tarafı tutmaz olmuş genç adamı.. Halimize şükretmemiz lazım. Şurada oturup elimizi kolumuzu rahatlıkla kullanabiliyor olduğumuz için, yürüyebiliyor olduğumuz için, gözlerimizle sevdiğimizin gözlerinin içine bakabildiğimiz için, tüm bunlara sahip olduğumuz için şükretmeliyiz aslında...
Gönderen ŞEHİRLİ KIZ zaman: 21:46
Uzun bir süre sonra anlamlı bir yazı (yanlış anlaşılmasın diğerleri neşeliydi) son paragrafa katılmamak elde değil
Adsız 29 Aralık 2009 00:54
Geçmiş olsun.Daha çoğunu yapmak isterdim ama ...
Adsız 6 Ocak 2010 19:12
evet tiroid kadinlarda sikca goruluyor. Sinir patlamalari yapmasiyla meshur. gundelik yasami ve insanlarla iliskilerini cok etkileyen bir hastalik. ameliyati oldukca yaygin ancak boyunda hafif bir iz birakiyor. Belli olmuyor dikkatli bakilmadikca. Gecmis olsun.
ŞEHİRLİ KIZ 6 Ocak 2010 21:02