Diğer Yazıları 11.09.2016 - Kocaman bir adamla küçücük bir adamın büyük eylemi 23.08.2016 - İstiklal-i tam ordu, İstiklal-i tam Türkiye 01.08.2016 - Ben size ölmeyi emrediyorum 06.03.2015 - Diliniz KABA, Yüreğiniz TAŞ 28.11.2014 - Türk geleneğiymiş!!! Hade len! 16.10.2013 - Hasdal'ın dağlarında çiçekler açar 14.08.2013 - Yerel seçimde CHP'nin adayları kimler? 17.04.2013 - Demirel'den İP'e övgü: Türkiye'yi ayağa kaldırıyorlar 27.03.2013 - "Obama'nın sesini özlemişim" 07.03.2013 - Aslan yürekli İbo, geçmiş olsun Hayati 11.02.2013 - Kürt açılımını Muhammet de kurtaramayacak 19.11.2012 - L tipi’nde yedi saat -ıı- 15.11.2012 - Silivri 1. No.lu Cezaevi’nde yedi saat - I 23.10.2012 - Sayın valim, çok korktum 28.06.2012 - Silivri mi Çağlayan mı? 26.06.2012 - Hadi gelin birazda düşürülen uçağımızla ilgili gerçekleri konuşalım 18.06.2012 - Kalemler ve Kılıçlar Çağlayan özel 11.06.2012 - Can güvenliğiniz tehlikede sayın yolcular!.. 28.05.2012 - 13. yüzyılda yaşamış Şeyh Edebali’den, Tayyip Edoğan’a mektup 24.05.2012 - Türkiye, kısım kısım, damar damar ayağa kalkıyor 29.03.2012 - Tayyip Bey, girin ama… 13.03.2012 - Meclis’teki esirler, hapisteki özgürler 07.03.2012 - Kurtuluş yok tek başına ya hep beraber ya hiçbirimiz 23.02.2012 - Cemaat hiç kimseyle başa çıkamaz 22.02.2012 - Adımız miskindir bizim/ Düşmanımız kindir bizim 20.02.2012 - Tayip Erdoğan’ı korkutan Amiral Kuznetsov
16 Ekim 2013, 15:02
- Halil bey, müsaitseniz bekliyoruz.
Bu benim beklediğim haberdi. Hasdal Askeri Cezaevi'nde bayram görüşüne girebilecektim. İzin çıkmıştı. Kontağı kapatmadan arabadan indim. Deniz elimi öperken, "Baba, yoksa gidiyor musun?" diye sordu. Geleceğimi söyledim. Harçlığını verdim. Seda'ya, "Anneme durumu anlat, akşama gelip elini öpeceğimi söyle" dedim, öptüm, arabaya bindim. Saat 09.30... Görüş saat 10.00'da. Otobana çıktım. Zaman ilerliyor. Baktım olmayacak, güvercin donuna girdim, Hasdal'a doğru uçarak gidiyorum. Kentin binalarından uzaklaşıp ormana vurdum. Altımda ağaçlar, ağaçlar. Kulaklarımda Quinn Margot filminin müziği. Biraz sonra kışla, kışlanın içinde cezaevi göründü.
Bir futbol sahasının çeyreği kadar bir alanda toplanmıştı insanlar. 25-30 masanın çevresine oturmuşlar konuşuyorlar, yeni gelenler birbirlerine sarılıyor, gülüşüyor ya da ağlaşıyorlardı. Alanın bir kenarına kondum. Güvercin donundan çıkarken ilk Abdullah Paşa gördü beni. Abdullah Gavremoğlu. Açık mavi bir gömlek, sırtına atıp boynuna bağladığı bordo renkli ince bir kazak, çakı gibi bir paşa. Yüzü gülerek karşıladı. Öptü. Hoş geldin dedi. Ben geçmiş olsun mu yoksa iyi bayramlar mı demeyi kararlaştıramamışken kafamda, "Sıkma kendini, biz iyiyiz, önemli olan artık sizin daha iyi olmanız" diye moral verdi bana. Gülüştük.
Biz ayak üstü sohbet ederken karşıdan bol ve uzun saçlı, profesör sakallı, çık renkli kareli bir gömlek ve bol tebessümlü biri, kollarını açmış hızla yaklaşıyordu. "Hoş geldin hocam, hoş geldin" diyordu. Sarıldık. Gencecik bir adam... Gülen, kahkaha atan biri. Kendini tanıttı: Can Amiral ben...
Tutamadım kendimi. "Bahriye bu kadar genç insanları mı Amiral yapıyor?" diye sordum. Bir kahkaha daha Can Amiral'den. Ellibir yaşındayım hocam, dedi. Benden bir yaş küçük. Nasıl yani? Gülüşüp duruyoruz. Başka bir ortamda olsak, "Aslan parçası, bi gelsene" diye çağırabileceğim kadar genç duruyor. Yargıtay kararlarıyla ilgili birşeyler söylüyor. Tahmin edebilirsiniz, tekrar etmeyeyim. Yanımıza küçük kızı, eşi geliyor.
GAZETELERDE BU SABAH BİR FOTOĞRAF VAR... CEZAEVİNDE BAYRAM GÖRÜŞMESİ
(Önce ortamı anlatayım. Cezaevine demir kapıların ardından demir parmaklıklı kapıların koruduğu bir yerden giriyorsunuz. Koridordan girince soldaki ilk salonda 4-5 masa var. Hemen kapının dibinde SAT'çı Kemalettin Yakar komutan, küçük kızı ve eşiyle oturuyor. Ortadaki masada "bizim genelkurmay başkanı" Mehmet Ali Çelebi, babası, annesi, nişanlısı, ağabeyi, amcaoğlusu ve diğer akrabaları, 8-10 kişi olmuşlar konuşuyorlar.
Koridorun ortasından bahçeye çıkılıyor. Dediğim gibi, bir futbol sahasının çeyreği kadar bir alan. Parklardaki ağaç masalar ve sıralar. Masalara, eşlerin getirdiği rengarenk, pırıl pırıl örtüler serilmiş. Hepsinin üstüne plastik ya da kağıt tabaklar konmuş. Tabakların içinde dolmalar, mücverler, köfteler, börekler, tatlılar. Özenle hazırlanmış ev yemekleri hepsi. Aileler birbirilerine, diğer ailelere sarılıyorlar.
Hemen yan tarafta zannederim tenis kortu, ya da benzeri amaçlı bir alan var. İki ucunda iki basket potası olduğuna göre spor sahası olarak kullanılıyor. Çocuk her yerde çocuk. Çocuklar bu alanda top oynuyor koşuşturuyor. Daha küçük çocuklar, ailelerinin hemen elinin altındaki çocuk arabalarında uyuyor. Dünya umurlarında değil. Ne Yargıtay, ne müebbet, ne 16 yıl hapis. Uyuyorlar. Dağlarca yazmış ya: Çocuklar korkunç Allah'ım/ Elleri, yüzleri, saçları/ Bebek yaparlar haçları/Kıvrılmış uyuyorlar/Yok sana ihtiyaçları... İşte öyle)
Bizimle de kendi aralarında da genellikle bu konuları konuşuyorlar. Emeklilik hakları ne olacak? Genelkurmay, Yargıtay kararından bir gün sonra bazı formlar dağıtmış. Emeklilik hakları dolanlar hemen emekli olsun, hakları kaybolmasın diye. Bazıları büyük tepki gösteriyorlar. Sen bizi sahipsiz bırak, sonra hakkımı savunuyormuş gibi form gönder, istemiyorum senin emekliliğini, diyenler bile var. Hemen hepsi, Hasdal'dan bir, birbuçuk ay sonra değişik cezaevlerine dağıtılacaklarını biliyorlar. Tercih yapmaya çalışıyorlar. Ailelerine neresi daha yakın, neresi daha uygun olur diye cezaevinden cezaevi beğenmeye çalışıyorlar. Hiç biri Silivri'ye gitmek istemiyor. Mahkeme anıları ağır basıyor çünkü.
Ve hemen hepsi, Genelkurmay'ın, üst komutanlığın tavrını çeşitli dozlarda eleştiriyorlar. Silah arkadaşlığından meslektaşlığa bir sıralama yapıyorlar ve üst komutanlığın, Atatürk'ün mirası üniformayı taşıyamadığını söylüyorlar.
- Yok, hayır diyor. O hikayeyi yeni kitabımda anlattım. Bir aya kadar yayınlanacak Kaynak Yayınları'ndan.
Müthiş. Başlıbaşına film. Dayanamayıp, "Kitap çıkmadan okumanın çaresini" soruyorum. Gülüyor. Sonra başlıyor anlatmaya:
Saçlarını arkada at kuyruğu yapmış, güneş gözlüklerini çıkartınca yakışıklılığı daha bir belirginleşen SAT Binbaşı Eren Günay'ın üç yaşındaki yeğeni Sarp, ortalığı kırıp geçiriyor. Ön sol ayağı sarılıp bantlanmış siyah bir köpek var yakınımızda. Sarp, cezaevinin dikenli tellerini gösteriyor. Köpeğin ayağına dikenli tellerin battığını dili döndüğünce anlatıyor. Gerçekten de öyleymiş. Önceleri yerde, kapı altlarında da dikenli teller varmış. Köpek ayağını orada yaralamış. Her gün gelir, bir görevlinin önüne durur, ön sol ayağını uzatır, pansuman yapılmasını beklermiş hayvan. Çocuk, cezaevinin dikenli tel gerçeğini kavramış, bize anlatıyor.
Ee, bu gün bayram. Sarp da çocuk. Eren binbaşı mıydı, yakınlarından biri mi, beni göstererek, "Sarp, amcanın elini öpmeyecek misin?" diye soruyor. Küçücük eliyle elimi tutuyor Sarp, öpüp alnına götürüyor. Bir alkış. Dilerim, Sarp'a verdiğim harçlık, bir çocuğa cezaevinde verdiğim ilk ve son bayram harçlığı olur.
bu bayramda yurtseverlere zehir oldu sorarlar bir gun sorarlar
Derya Beştepe - 4 yıl önce
yüreğinize, kaleminize sağlık kocaman yürekli insan hatta insan gibi insan
n. b - 4 yıl önce
bu yaşananbayramsa, bunu yaşatanlara da böyle bayramlar di̇leri̇m.
eline ve kalemine sağlık sayın nebiler
ÇETİN K. - 4 yıl önce
sayin hocam ne di̇yeli̇m. allah kahr i̇smi̇ni̇n hürmeti̇ne bu i̇nsalara ve türk mi̇lleti̇ne bunlari yaşatanlari fazlasiyla onlara da yaşatsin. mi̇lleti̇ allah i̇le aldatiyorlar.
edip kamacı - 4 yıl önce
Hatice yurukcu - 4 yıl önce
inanin sizi izlamekten memnunum bu yolsuzluklulari anlatiyorsunuz ama sizi izleyen pek cok insan yok ne yapacagiz bilmiyorum bunu insanlara nasil izlemeyi saglayacagiz bilmiyorum ben uzuluyorum bu kanalin izlenmesi gerekiyor ama nasil saglayacaiz
Ahmet Cenkci - 4 yıl önce
elverdiği ölçüde yayınızı izliyorum. başarılar.
almanya / heidelberg ( haydelberg )
mustafa cenap aytepe - 4 yıl önce
halil aga her sabah sülersin kulak larımızdan yüreğimize can gider beya .bende sana şimdi sülerim .gecelerin gündüz gibi günlerimiz hep beraber ilk bahar olsun.hadi be aga süle de dinleyelim.