Prof.Dr. Safiye Bilgin Epilepsi hakkında bilinmesi gereken en önemli bilgileri veriyor.
Epilepsi kısaca, merkezi sinir sisteminin nöronlarının paroksismal (tekrarlayan), reversibl (geçici), anormal elektriksel deşarjlarıdır. Deşarjların olduğu yere göre de klinik olarak değişik özellikler gösteren nöbetler gözlenir. Bu nöbetler, bilinç kaybı ile seyredebildiği gibi bilinç kaybı olmaksızın da gelişir. Bu özelliklerine göre de isimlendirilmiş ve sınıflandırılmıştır. 1981'de Uluslararası Epilepsi Derneği'nin enternasyonel sınıflaması kabul edilmiştir ve belli aralıklarla bu sınıflamada değişiklikler ve düzenlemeler yapılmaktadır.
1.Parsiyel (Lokal, Fokal) Nöbetler
Motor Bulguları Olan Nöbetler;
Beynimizin, hareketleri sağlayan frontal (ön) bölgesinden kaynaklanan nöbetlerdir.
Fokal Motor (Vücudun bir tarafında olan) Nöbetler,
Versiv (Dönücü) Nöbetler,
Postüral (Vücudun duruşuyla ilgili) Nöbetler,
Fonatör (Sesle ilgili) Nöbetler.
Duysal Semptomlu Nöbetler;
Vücudumuzdaki duyuların değerlendirilmesini sağlayan duyu merkezlerinin olduğu bölgeden kaynaklanan ve his bozukluğu ile ortaya çıkan nöbetlerdir.
Yüzeyel Duyu Nöbetleri,
Vizüel (Gözsel) Nöbetler,
Oditör (İşitsel) Nöbetler;
Olfaktör (Koku) Nöbetleri,
Gustator (Tat) Nöbetleri,
Vertijinöz (Baş Dönmesi) Nöbetler.
Otonomik Belirtili Nöbetler:
İstem dışı olarak organlarımızın çalışmasını sağlayan bölgelerin nöbetleridir.
Basit Otonomik Nöbetler
Psişik Semptomlu Nöbetler:
Psikolojik değişiklikler şeklinde kendini gösteren nöbetlerdir.
Disfazik (Konuşma bozukluğu) Nöbetler,
Dismnezik (Bellekle ilgili) Nöbetler,
Kognitif (Tanıma, bilme, anlama) Nöbetler,
Affektif (Korku, endişe) Nöbetler,
İllüzyon (Yanılsama) Nöbetleri,
Hallüsinasyon (Varsanı) Nöbetleri.
b) Kompleks Parsiyel Nöbetler:
Bilincin tamamen kaybıyla seyreden, değişik klinik özellikler gösteren nöbetlerdir. Köken aldığı bölgeye göre klinik bulgular oluşturur. Amaçsız koşma, ağız şapırdatma, üstü başıyla oynama, amaçsız hareketler yapma, yalanma, yutkunma, vb. klinik özellikleridir. Çevreyle ilişki kopmuştur. Hasta yere düşmez, kasılmaz. Karşıdaki kişi onun nöbet geçirdiğini anlamaz. Otomatizmin (otomatik hareketler) iyi değerlendirilmesi gerekir, çünkü bu durum başka birçok hastalıkla karıştırılabilir.
a) Absans Nöbetleri:
Kısa süreli ve saniyeler içinde geçen, bilinç kaybıyla giden, dalma nöbetleri de denilen, daha çok çocuklukta başlayan, genetik de olabilen nöbetlerdir. Hasta, yapmakta olduğu işi aniden durdurur, çevresine boş bakar ve nöbetten sonra yapmakta olduğu işe devam eder.
b) Myoklonik Nöbetler:
Beynin derin orta hat yapılarından kaynaklanan ve beynin her tarafına aynı anda yayılan, bilinç kaybıyla seyreden, farklı klinik özelliklerle ortaya çıkabilen nöbetlerdir.
c) Tonik Nöbetler:
Vücudun kasılması ile ortaya ortaya çıkan nöbetlerdir.
d) Klonik Nöbetler:
Vücudun bir yarısında titreme şeklinde olan nöbet tipidir.
e) Atonik - Akinetik Nöbetler:
Aniden ve çok gevşek biçimde düşme atakları şeklinde kendini gösterir.
f) Tonik Klonik Nöbetler:
Grand mal olarak adlandırılan, halk arasında sar'a denilen tipik büyük nöbetlerdir. Parsiyel nöbetler giderek şiddetlenir ve beynin diğer bölgelerine de yayılırsa bu tip nöbetler gelişir. Bazen de jeneralize nöbetler grand male dönüşebilir. Hastanın bu sırada çenesi kilitlenip bütün vücudu kasılır. Gözleri açık ve bir tarafa dönmüş bir şekilde sabit bir şekilde bakarak çığlık atar ve bir kütük gibi yere devrilir. Bu sırada hasta yaralanabilir. Bunu izleyerek ağızdan köpük gelir. Dilini ısırmışsa köpük kanlı olabilir ve bütün vücut titrer. Bu sırada idrar kaçırabilir, bazen de büyük abdestini de kaçırabilir. Nöbet sırasında hastanın ağzını açmaya çalışmamak gerekir. Kollarını ve bacakları da diğer kişilerce tutulmamalıdır. Sadece başının altına, travmayı önlemek için yumuşak bir şey konulabilir. Bu sırada hasta nefes alamaz ve morarmıştır. Bunu izleyerek hasta derin ve hırıltılı nefes alıp vermeye başlar, bilinci kapalıdır. Daha sonra hasta açılır ancak henüz bilinci tam olarak yerine gelmemiştir ve şaşkın bir şekilde etrafa bakar. Sorulanlara net yanıtlar veremez. Ardından da hasta uyku isteği duyar ve bir süre uyur. Kendine geldiğinde aşırı yorgunluk, yaygın ağrılar ve baş ağrısı hisseder.
Nöbet şikâyetiyle başvuran hastaya derhal bir antiepileptik ilaç başlama eğilimi sıkça rastlanan bir durumdur. Bu durum yanlış veya eksik tedaviye neden olabilir. Hastanın şikâyetlerinin epileptik nöbet olup olmadığına, nöbetlerin tipi ve etiyolojik nedenin ne olduğuna iyi karar vermek gereklidir. Öncelikle hasta ve yakınlarından iyi bir öykü alınmalıdır. Olanak varsa nöbetler gözlenmeli, Elektroensefalografi EEG kayıtları ve nöbetlerin nedenlerine yönelik incelemeler yapılmalıdır.
Tedaviye nöbetler üzerinde en etkili, yan etkileri en az olan, kullanımı ve temin edilmesi kolay, hastanın da ekonomik durumuna en uygun ilaçla başlanmalıdır. Nöbetler tek ilaçla kontrol altına alınmaya çalışılmalıdır. Nöbetler kontrol altına alınamadığı durumlarda ilaç dozu, tolare edilebilen en yüksek düzeye kadar artırılmalıdır. En yüksek doza karşın yanıt alınamıyorsa durum gözden geçirilerek ya başka bir ilaca geçmek ya da ikinci bir ilacı tedaviye ilave etmek mümkün olabilir. İlaç değişimi durumunda ilk ilaç yavaşça azaltılarak kesilmeli ve ikinci ilaç da yavaşça artırılarak alınmalıdır.
1.9.2010 1 - 2085
Epilepsi Nedir? Konusunda Ziyaretçi Görüşleri
Neslihan Altunok dedi ki;
Cesur Demirhan dedi ki;
Suat Kara dedi ki;
Fatma Kurkaya dedi ki;