Tanımsız Hizmetler Bürosu (T.H.B.) SALT Galata’da | kültür.limited
Felsefe profesörü Yuriko Saito’ya göre Japon çay seremonisi, birtakım özgün araç gerecin kullanımından öte, bunların “tatami minderlerinin geometrik desenlerine uygun şekilde yerleştirilmesi”nden “bahçedeki taşların sıralanması”na, azami bir estetik deneyim için tasarlanması nedeniyle kayda değerdir. Seremoninin kökeni, yüz yıkamanın, temizliğin, yemek yapıp yemenin kutsal metinleri hatmetmekle eş değer görüldüğü Zen geleneğidir. Benzer şekilde, İran araştırmaları ve karşılaştırmalı edebiyat profesörü Hamid Dabashi’nin “Fars’ın kitabi hümanizmi” olarak nitelediği adap kavramı da konuşma, cömertlik, muharebe kuralları, arkadaşlık, evlilik, bahçecilik, yeme içme, nevresim değiştirme, bir enstrüman çalma ya da yaşama ve ölme biçimleri gibi muhtelif eylemle ilişkilenir. Felsefe profesörü Liu Yuedi’nin Konfüçyüs öğretileri hakkındaki incelemesinde savunduğu üzere, “insan hayatının mahiyeti kadar çevrenin, yeryüzünün gelişimi için de en esaslı ilke estetik olmalı”dır.** Bu bakımdan amaç, sanatı siyaseten iyileştirmek (ya da araçlarını yenilemek) değil, hayattaki estetik unsurları etkinleştirmektir.
Önceki yazıKöken Ergun Artspace’teSonraki yazıPerşembe Konuşmaları’nın yeni konusu “Girişimcilik Ekosisteminde Fikri Haklar Kültürü”