Ne çok ortanca var bu sene, her yerde, açıklı koyulu pembeli, bazen mavili morlu..Sitelerin, apartmanların eskiden güneş altında, güllerle dolu bahçeleri, şehirdeki alçak katlı binalar birer gökdelene dönüştükçe gölgede kalmaya başladı ve tüm gölgeliklerden de ortancalar fışkırmaya..
Ben de sitenin bahçesinden bir tane koparıp, eve getirdim bu ilk bakışta tek bir çiçek olan ama yakından inceledikçe, aslında bir demet çiçekten oluşan bu güzel ortancalardan..
Ne evin büyüğü olabilmiş, ne de küçüğü olup nazlanabilmiş ortanca kardeşlere hep içim sızlar benim, ortancaya olan şefkatim de belki bundandır, belki de hep gölgeye kaçıp, orada mahcup, sessiz, başı öne eğik duruşundan..
Gönderen Elift zaman: Çarşamba, Haziran 18, 2014
mor incir 18 Haziran 2014 05:02
Ben çok ama çok seviyorum ortancaları.Ama benimkiler açmadı,Ankara havasını mı sevmiyorlar,ben mi bakamıyorum bilemedim :)
Elift 18 Haziran 2014 05:24
Gölgedeler mi? Bir de kış gelip çiçekleri solunca, bayağı bir dipten budama gerekiyor, bu kış yapmadıysan, seneye unutma..Bir de dua ve bol şans lazım ki, işte şimdi diliyorum senin için de koca koca güzel güzel ortancalar...
sebuş 18 Haziran 2014 06:04
ortanca ılıman iklimi sever, sert havaya gelmez, bizim oralarda (karadeniz) kartopu'da denir bu güzelliğe, vazosu ile nasılda uyum içinde bu güzel ortanca, sevgilerimle,
sahika civelek 19 Haziran 2014 01:56
ortancayı ben de çok severim, annemlerin bahçesinde de var renkleri bir harika :)
Noblesse 19 Haziran 2014 04:57
en sevdiğim çiçektir ortanca ama saksıda yetiştirmeyi bir türlü beceremedim, çok güzel...
Elift 19 Haziran 2014 06:32
Paslı bir peynir tenekesi dene, renklerinin güzelliğine inanamayacaksın, demir sever çünkü ortanca, demiri aldıkça mavileşir...
NOWACRAFT 19 Haziran 2014 07:49
Birkaç gün önce İstanbul'daydım, orada benim de dikkatimi çekti, bolca ortanca var ve hepsi tepeleme çiçekli. Ben de çok severim, aynı kökten nasıl da farklı tonlarda açıyorlar.