HİÇ BÖYLE BAKMAMIŞTIM YAŞAMAYA ~ Evrenin Dünyası
Öyleyse, neden üşüyorum şimdi. Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta Paylaş
o kadar çok şey sığdırmışsın ki yazına, üzerinde çok ama çok düşünmeli insan :) teşekkürler..
hiç bu zamanlarki kadar kaçmak istememiştim hayattan ve de herkesten. öyle boğuyor ki her olay beni.sevdiğim şeyleri bile gözüm görmeyecek derecede, insanlara selam vermeden geçmek istiyorum, sözcükleri cümleleştirmemek...ruhumu parça parça eden en varsa yağan yağmura katmak hatta ... olmuyo. yeni bir başlangıç lazım diyorum sadece ...
Gitmek zordur..kalmakta zor..Ama sen araftasın ..Bir yerde okumuştum arafta kalanların yüreği hep ayazdadır ve hep ceryanda kalmış gibi üşürler ..Diyordu o an kitabı kapatıp düşündüm ..evet arada kalmak yaşadıklarımızın karşılığı...ve dip not yazara özel : Belki senin artık sevme hakkın dolmuştur ..Belkide sevilme sıran gelmiştir görmüyormusun hala bu dünyaya sadece sevmek için gelmez insanoğlu ..sevilmek içinde gelir ..
çok ama çok düşünmek gerek nilay yaşarken... sevgiler...
şairlerden yola çıktım bu sabah ya pilli, derim ki bu şehir arkandan gelir... kaçmak çözüm olsa, ya da bırakabilmsek yağan yağmura...ya da başlayabilsek kendimizle... belki, belki pilli...
sen isteyince yağar mu yağmur ateş... sen istediğince yağar mı... o yağar, sen ıslanmak istersen durursun altında. belki şemsiyelerim var benim,, ıslanmaktan korktuğum için hep açık tuttuğum.öperim.
''öyleyse, neden üşüyorum şimdi'' kimsenin insanları sen(in) gibi sevmediği/sevemediği için, son sözü söyle(ye)medikleri için olabilir.
her sevmek farklıdır stuven ve herkes kendi gibi sevebilmelidir, değerlisi de budur değil mi? bazen son söze bile gerek kalmaz hatta, çünkü söylenmiştir tüm sözler çok daha önce...