Hatalarım Üzerine - Mert Özcan
Mert Özcan 2 Mayıs 2019 Karaladıklarım 13 yorum
Bir hata yaptığını düşün. Konu fark etmez. Sonra da o hatadan pişman olduğunu.
Pişman olduğun için farkında olmadan başka hatalar da yaptığını düşün. Düşündün mü, sonu nereye çıkıyor? Tam da o b*k çukuruna çıkıyor tahmin ettiğim gibi.
Bundan birkaç sene öncesine kadar hangi konuda hata yapsam sanki o hatanın benim benliğime ait değilmiş gibi görünmesi için elimden geleni yapardım. Hani bir oyunda ilerlersin ilerlersin, sonra bir hata yapınca sinirlenip oyunu baştan açarsın ya, aynı mantık işte.
Sonra dedim ki bir insanın kişiliği ve benliği sadece iyi yönlerinden ve hayatında aldığı doğru kararlardan, doğru düşüncelerinden, doğru tavırlarından, doğru doğru doğru diye dayatılan olgularından mı oluşur?
Hep bahsedilir kendini sevme meselesinden. Bunu da düşündüm. Dedim ki bir hata yaptığımda kendimi tamamen kendime kapatıyorsam özsaygı kavramı bende hiç yok demek ki. O halde şımarık büyütülen çocuklar misali o vazoyu her kırışımda kendime aferin demesem bile, canın sağolsun demeliyim.
Dedim de. Hatta hoşuma gitmeye başladıkça bu yaptığım, daha çok vazo kırmaya başladım. Vazoları kırıp kırıp canım sağolsun demeye başladım kendime.
Şimdi geriye dönüp baktığımda hatalarımdan öğrendiğim tek şey ”Yaptım!” demeyi öğrenmek olmuş. Göğsümü gere gere yaptım diyebiliyorum şimdi o hataları. Yeri de geliyor göğsümü gere gere yapıyorum o hataları.
Göğsümü gere gere hata yapıyorum derken yanlış anlaşılmasın, bana göre değil size göre hata olan şeyleri yapıyorum. Aksi taktirde kendi kendime sınırlar çizip bu sınırları aşmış olurdum. Böyle bir şey de kesinlikle yapmam çünkü sıkıldım artık bu tür oyunlardan. Artık daha basit yaşamak istiyorum.
Kendi kendime sınırlar çizmek istemiyorum, kendime yalanlar söylemek istemiyorum… Kısacası kendime şımarık bir çocuk gibi davranmak istiyorum artık. Zamanında çok bastırdım çünkü benliğimi ve her ne kadar şımarık çocuk gibi davransam da şimdi kendime, bir türlü şımaramıyorum. Galiba içimde bir yerleri fazla öldürmüşüm.
Sonuç olarak kimseye zerre faydası dokunmayacak bir yazı yazmış oldum ama şu an ben de kimseye fayda sağlama amacı gütmüyorum.
Birtakım içsel hesaplaşmalar peşindeyim.
Ha bir de şu yukarıda kullanmış olduğum cümle dikkatimi çekti; ”Fazla öldürmek”
Öldürmenin fazlası azı mı olur? Olmaz tabii ki de. Bir cam ya kırıktır ya da kırık değildir, ortası olmaz bazı şeylerin.
Alakasız bir şeye bağladım ama amacım bugün her zamankinden farklı olarak birbirleriyle alakalı cümleler kurmak da değil. Bugün amacım birkaç tane daha vazo kırmak sadece.
ilkay	4 Mayıs 2019
Bence mühim olan her şeyi olduğu gibi görmek. Kimse görmese bile senin kendini görmen önemli bence. Zaman içinde bunu fark ettim. Çevremizdeki çoğu kişi yaptığımız fedakarlıkları veya gösterdiğimiz çabaları görmeden sadece hatalarımızı görebillir ve biz de hatalı olmaktan, öyle olsak bile öyle görünmekten hoşlanmıyor, bunu imajımızda bir kara leke olarak görüyor, dolayısıyla geri adım atmaktan çekiniyor olabiliriz. Ama bence geri adım atmak zayıflıktan ziyade güçtür. Nasıl ki ilerlemek için ileriye doğru yürümek kafamızda kodlanmışsa, buna ek olarak bence ilerlemek için bazen güç almak adına geri adım atmak gerekir. Böylece belki daha atik ve hızlı bir şekilde ileriye doğru ilerleyebiliriz bile. Yazınızı okumak keyifliydi. Bence kendinize dair eksik gördüğünüz bir yönünüzü fark etmeniz, daha da ziyade kabullenmeniz ileride yapacağınız bazı hataların önüne geçmiş olabilir. Ki bunun da azımsanmayacak bir şey olduğunu düşünüyorum 🙂
Mert Özcan	4 Mayıs 2019
Güzel yorumun için çok teşekkür ederim İlkay. Söylemek istediklerimin özetini yazmışsın adeta. 🙂
Sevim Kozacioglu	4 Mayıs 2019
Hata yaptığın zaman bilerek ve isteyerek bir başkasına zarar verip vermedigin önemli. Yaptığın bir şeyden bir başka canlı zarar görüyor çevren bak sonucu bu oldi hata bu diyor sen hayır bence değil deyip aynısını tekrar yapıyorsan ve yine bir başka canlıya zarar veriyorsan sorun var demektir
Orası işin ayrı bir boyutu ama zarardan kastımız ne ilk önce onu sorgulamamız gerek. Bir hareketimiz karşıdaki insanı üzecek mi yoksa maddi bir zarara mı uğratacak bunun arasında fark var. Eğer üzecek ise kişi bahsettiğimiz hatayı yapmakta özgür olabilir. Başkalarını mutlu etmek için yaşamıyoruz sonuçta.
Güzel yorumun için teşekkürler Sevim. Önemli bir noktaya değinmişsin.
Oğuzhan Aktepe	4 Mayıs 2019
hatalar her daim insanlar içindir hata olmadan yanlış görülmez ve geçek doğru asla bulunmaz. insanın asıl görevi hata yapmamak değil yaptığı hatadan ders alıp doğrusunu öğrenmek ve öğretmektir. Bizimde hatalarımız oldu tabi ders alabildiysek ne mutlu bize….
Haklısınız hocam. Ama her şeyde olduğu gibi bu konuda da denge çok önemli. Arada doğru şeyler de yapmak gerek 🙂
Adora	5 Mayıs 2019
Hatalar gerçekten paylaşılması, anlatılması gereken bir konu. Ben de blog açarken aklımda hep bu fikir vardı. Hataların üstünden geçmemek, hakkında konuşmak gerek bazen. Size de başarılar dilerim:)
Teşekkürler güzel düşüncelerin ve yorumun için. 🙂
Kağıt Salıncak	6 Mayıs 2019
Hataları kabullenmek de önemli bence, vazoyu kırdığımızı bilmek ve telafi edebiliyorsak etmek.. Edemiyorsak da canımız sağolsun 😀
Ahaha canımız sağolsun demek. Güzel yakalamışsın. (:
Tesettürlü Elbise	12 Mayıs 2019
İnsanlar hata yapmaktan korkmamalıdır, çünkü o hatalar birleşerek bizim hayat tecrübemizi oluşturuyor
Mert Özcan	12 Mayıs 2019
Tecrübe=hata=acı oluyor o zaman. 🙂
Tesettürlü Elbise	15 Mayıs 2019