İzâkî Mecmuasının İncelenmesi
Tam Metin/Full Text (20.09Mb)
Gök, Nurcan (Aru Author)
Mecmua kelimesi, Arapça toplama bir araya getirme anlamına gelen cemʿ kökünden türemiştir. Edebi bir terim olarak ise çeşitli kişilere veya konulara ait seçilmiş metinleri barındıran derleme eserler olarak tanımlanabilir. Bu metinler, tür ve şekil açısından ortaklıklar taşıyabildiği gibi karma derlemeler de olabilir. Klasik Türk edebiyatındaki mecmualar, birçok yönden edebiyat tarihine yardımcı kaynak özelliği taşıyabilirler. Mecmualar arasında şiir mecmualarının rolü büyüktür. Bu türden eserlerde birçok yeni bilgiye ulaşılabilmektedir. Tezimize konu olan İzâkî Mecmuası şiirlerin toplandığı manzum bir mecmuadır. Eser, farklı şairlere ait birçok yeni şiirleri içermektedir. Mecmuada, isimleri bilinen; fakat haklarında fazla bilgi sahibi olmadığımız şairlere de rastlanmaktadır. İzâkî Mecmuası, 96 yapraktan oluşmaktadır. Mecmua, İran Şurâ Meclis Kütüphanesi 9810 numaraya kayıtlıdır. Çalışmamızda, kendisi de bir şair olan İzâkî’nin mecmuasının içeriğinin analizi yapılmıştır.
The word Mecmua is derived from the Arabic stem cem’ which corresponds to add up, to bring together, to gather. When it comes to its literary meaning, it can be defined as “compilations which contain chosen texts from various people or subjects”. These texts may share commonality in cases of type and form as well as they can be mixed compilations. Mecmuas in Classical Turkish literature may have a supplementary resource feature for literature history in many ways. Poem mecmuas play a larger part among other mecmuas. A good deal of new information can be reached through this type of works. Mecmua of Îzâkî, which is the subject of our thesis, is a poetical mecmua in which the poems are gathered. The work includes many new poems of different poets. We also encounter some poets in this mecmua whose names are known but not much is known about them. Mecmua of Îzâkî consists of 96 pages. The mecmua is registered to Iran Council Parliament Library with number 9810. Being a poet himself, Îzâkî’s Mecmua is analyzed in our study.