Gelecek kaygısı / Yılbaşı / Milliyet Blog
İnsanlık yeni bir yıla giriyor. Geçmiş yıllarda yeni yıllara birçok beklentilerle, umutlarla girilir, gelen yeni yılın “insanlığa iyilik ve güzellikler getirmesi ”temenni edilirdi.
Gelen yeni yıllardan beklentiler ise, toplumların sosyal yapısına, ekonomik durumuna, demokrasi kültürüne ve yaşam biçimine göre değişkenlik gösterir, dilek ve temennilerde bu özelliklere göre yapılırdı.
2008de yaşanan ve yaşatılan birçok olaylar, ülkelerin, toplumların ve toplumların birer ferdi olan insanların 2009 a “karamsar ve umutsuz gireceğinin" adeta işaretlerini vermektedir.
Dünyayı kasıp kavuran “küresel kriz” başta ABD ve gelişmiş batı ülkelerinde deprem etkisi yaratmış, bu depremin “artçı sarsıntıları” ise yoksul ve gelişmekte olan ülkelerde daha büyük hasarlara neden olmuştur.
Tüm gelişmekte olan ülkelerde olduğu gibi, ekonomisi dışa bağımlı olan ülkemizde bu artçı depremlerin etkisinde kalmış, gün geçtikçe de depremin devam edeceğinin kuvvetli sinyalleri görülmektedir.
Ülkeyi yönetenlerin bu depremin "bizi teğet geçeceğini, dokunma olsa da büyüksarsıntılar yaşanmayacağını"söyleseler de 2008 sonu da depremin derinden geldiği, 2009 da hasarın daha büyük boyutlara ulaşacağı artık herkes tarafından görülmeye başlamıştır.
Dünyayı ve ülkemizi sarsan krizin şu ana kadarki göstergeleri ise “gidişatın hiçte iyi olmadığını” göstermektedir.
İmalat sanayinde kapatılan, iflas eden dev kuruluşlar,
Kriz bahane edilerek, her gün işten çıkarılan ve “kapının önüne konulan” yüzlerce işçi.
Halen çalışmakta olan ve “kapının önüne” konulma korkusu yaşayan birçok çalışanın ücretlerinden yüzde otuzlara varan indirimler yaparak krizi bahane ederek “fırsatçılık ve kötü niyetini” ortaya çekinmeden koyan işverenler.
İşçi Bulma Kurumları önünde “işsizlik parası” alabilmek için uzun kuyruklar oluşturan binlerce “işten atılmış” biçare insanlarımız.
Kriz nedeniyle çıkmaza girmiş ve önünü göremediği için çözümü “beynine silah sıkmakta bulan” işverenlerimiz.
Geçimini sağlamak ve hayatını idame ettirebilmek için “kredi kartlarına mecbur kalan”bataklığa “boğazına kadar gömülmüş” insanlarımız.
Günlerce“siftah etmeden” kepenk kapatan esnafımız.
Bütün bu tespitler, bütün bu acı gerçeklerle 2009 a “merhaba” diyeceğiz.
Görünen o ki 2009 da “beterin beterini” yaşayacağız.
Bugün bireylerin başına gelen “bireysel cinnet” dileyelim ve temenni edelim ki“toplumsal cinnete” dönüşmesin.
2008'de yaşanan ve yaşatılan sorunlar toplumda “psikolojik sorunları da” beraberinde getirmiş, insanlar “depresyonla” yaşar hale gelmiştir.
Öyle görünüyor ki girmekte olduğumuz 2009 da en çok toplum bilimcilere, sosyal psikologlara ve psikiatrislere büyük sorumluluk düşüyor.
Diğer taraftan ise ülkeyi yönetenlerin biran önce “geldim ama teğet değil, sarsarak ve yıkarak” diyen krize çözüm üretmesi, tetbir alması gerekmektedir.
Toplumun büyük kesimi zaten krizden öncede sıkıntı içersindeydi. Yaşanan krizle birlikte artık “inim inim inlemektedir” bu kesim.
Yaklaşan yerel seçimler nedeniyle;
Bir kesim türbanla, çarşafla ve şalvarla meşgulken;
Diğer bir kesim devletin imkânlarını “bedava kömür, bedava erzak paketi dağıtmakta; Hızını alamayan bu kesim şimdilerde işi “bedava soba” dağıtmaya kadar götürmüş, biçare insanları “sadaka ekonomisine” muhtaç hale getirmiştir.
Cumhuriyetimizin hiç bir döneminde insanlarımız bu derece “aşağılanarak” sosyal devletin gerekleri yerine getirilmemişti. Hiç bir dönemde yoksul, fakir fukara bu kadar aşağılanarak, gösteriş yapılarak yardım yapılmamıştı.
2008de işçiye, memura, emekliye, esnafa yaşatılanlar 2009 ‘a girdiğimiz şu günlerde bu insanlarımızı şimdiden umutsuzluğa ve karamsarlığa itmiş, gelecek kaygısı yürekleri dağlamıştır.
2009' a ben “hoş geldin” diyemiyorum.
Çünkü biliyorum ve görüyorum ki gencecik 2009’un sırtına o kadar çok sorun ve dert yüklenmiş ki, 2009 bu dert ve sorunların altında “ezilerek” geliyor.
Bütün bu olup bitenlere ve olacaklara rağmen;
2009’un“küfesine doldurulup sırtına yüklendiği” sorunların;
Sizlerden ve bizlerden,
İnsanlıktan uzak durması dilek ve temennilerimle;
Yeni yılınızı kutluyor, bu yılı her anlamda “en az hasarla” geçirmenizi can-ı gönülden diliyorum.