Sen olmadan [12 Ocak 2000 Çarşamba]
Sen olmadan, ben ne olurum;
Adresi olmayan bir mektup gibi yorulmaz mıyım bütün zamanların ve bütün mekanların içinde?..
Sahili bulamayan minik bir dalga gibi kolum kanadım düşmez mi ummanlarda?
Ve rüyalardaki parmak izlerini aramaz mıyım herkesin bildiği dünyada!
Ve sen olmasan...
Sen olmasan kaybolmaz mıyım asıl, kayıpların toplandığı kalabalıklarda?..
Dönebilir miyim bir yeldeğirmeni olsam; rüzgarım olmadan? Ya da bir su değirmeni olsam, akıntına kapılmadan?..
Bir yağmur damlacığı olsam, düşebilir miyim bir yaprağın kollarına; savurmasan bulutumu?
Güleç yüzlü bir baloncuk olsam minik avuçların tuttuğu; uçabilir miyim gökyüzüne, dolmasan içime?..
Biliyorum ve bildiğim için yazıyorum zaten bunları.
Yanisi şu ki; olmasan düşer miydin aklıma,
“Merhaba Muammer bey. ilk defa mesaj yolluyorum. artık kusurlarımı mazur gör. Onun için mesajıma ilk defa dedim. Uzun zaman oldu yazılarınızla tanışalı. Sizi hep takdir ettim dersem yalan olur. Hoş ve hoş olmayan o kadar yazınız var ki...sevmek mi yazdırıyor acaba. Hep başkalarından bahsettin. Diyeceğim o ki sen hiç mi aşık olmadın. Anlatta ferahlayasın. Şiirlerimi yollamak istiyorum, bir kaçını yayınlamaya tenezzül edersen sevinirim. Şimdilik bu kadar ama bilki çook rahatsız edeceğim”
“Muammer abi, arkadaşımın bilgisayarından yazıyorum. Bayramınız mübarek olsun. Yazılarınız çok güzel ve anlamlı. Fakat anladıysam Muammer Erkul olayım .....SAYGILARIMLA ... BYE.SEE YOU”
Halit A. Karaca - A. Salih Kurucan
“Magosadayım ve yanımda pakiskanlı Owais (M.Owais Khan Tariq) var, Bayramın üçüncü günü bütün stop sevgi köşesi ailesinin bayramını kutlarız. Ayrıca Özkan’ın da selamları var. Kendisi ile görüştük. O çok iyi... Her zaman mektupla ulaşacak değiliz ya biz de teknoloji’den yararlandık.
Darısı herkesin başına.”
Bu kadar mı pahalı?
Kanadı kırılmış kuşlar misali,
Bir hasret türküsü tutturmuş gönlüm
Yunus’un gözünde yaşlar misali
Benliğime kelepçeler vurulmus,
Hürriyet gözümde düşler misali...
O kahreden bekleyiş.
Verdiğin her solukta bir hayal kırıntısı,
Tüterken gözlerinde buram buram hürriyet,
Nedense dudaklarda o tutsak gülümseyiş...
Sök at yüreğinden kör düğümleri,
Bırak, al al sevdalar sarsın
Ruhunda sararan gonca gülleri..
Güneş sarılacak karanlıklara,
Birgün zincir vurulacak ayrılıklara,
Ve utanacak ESARET.....
Gelmedik bu dünyaya gözyaşı dökmek için,
Nerde Hocam Nasrettin? Nerde nükte kardeşim
Bunca gamı, kederi salık verirler niçin?
Hele bir yol gül bana, gülmez miyim kardeşim?
Karartmayın dünyayı eza ve cefalarla
Yetişmesin genç nesil kuşkulu kafalarla
Güldürün dünyamızı ölçülü şakalarla
Hele bakın mizahı sevmez miyim kardeşim?
Unut gitsin nefreti, gözyaşını haseti
Sil gönlünden kederi, karanlığı, kasveti
İnci saçan dillerin sevgi olsun kısmeti
Yüreklerde gül açsa dermez miyim kardeşim?
Söyle güzel sözleri hem şarkıda, türküde
Şadan et gönülleri hem minberde kürsüde
Bayrak edin sevgiyi hem ülküde, ülkede
O zaman bu canı ben vermez miyim kardeşim?
İbrahim her bir sözün bir tebessüm beklesin
Tüm dostuna, yarana muhabbet, neşe versin
Seveni sevsin Rabbim, sevenler eksilmesin
Bu duaya ben “amin” demez miyim kardeşim?..
Halil İbrahim Sakarya
İKİ MİNİK UYARI...
Vehbi Koç’un bir deyişi:
“Sağlığınızı 1 rakamı ile gösterin. Bundan sonra kazanacağınız bütün mevkileri, şan-şöhretleri, elde edeceğiniz bütün maddi-manevi varlıkları bu birin yanına birer sıfır olarak kaydedin. Bu yolla binler, milyonlar, trilyonlar elde edebilirsiniz.
Doğdunuz, sağ ve sağlıklısınız: 1
Okullar bitti: 10
Harika bir mesleğiniz var: 100
Harika çocuklarınız oldu: 1000000
İşinizde zirveye çıktınız: 10000000
Dünya sizi tanıyor: 100000000
Dünya size imreniyor: 1000000000
Sağlığınız gitti: 000000000 (!)
İnsanoğlu bir gün virgülü kaybetti, söyledikleri birbirine karıştı... Noktayı kaybetti, düşünceleri uzayıp gitti ayıramadı onları... Ünlem işaretini kaybetti bir gün de; sevincini, öfkesini, bütün duygularını yitirdi... Soru işaretini kaybetti bir başka gün: Soru sormayı unuttu o zaman... İki noktayı kaybetti ardından; hiçbir açıklama yapamadı.
Hayatının sonuna yaklaştığında, elinde sadece tırnak işareti kalmıştı. O tırnak işaretinin içinde de yalnızca başkalarının düşünceleri vardı!..
Gönderen: Celal Ünver