Kalp krizinin en yaygın belirtisi göğüs ağrısıdır. Diğer belirtiler arasında bayılma, denge kaybı, bulantı, nefes darlığı ve terleme mevcuttur.
Kalp kasının bir bölgesine olan kan akışının engellendiği ya da belirgin derecede azaldığı, hayatı tehdit edici duruma akut miyokart enfarktüsü veya kalp krizi denir.
Tipik göğüs ağrısının varlığı sorgulanır, fizik muayene yapılır, EKG çekilir ve kandan kalp enzimleri çalışılır. En küçük şüphede hasta monitörize edilir. Kalp krizinde kalpteki hasarın büyüklüğünü ortaya koymak için de, ekokardiyografi, koroner anjiyografi ve nükleer ventrikülografi (MUGA veya RNV) tetkiklerinden faydalanılabilir.
Kalbi besleyen koroner arterlerin iç duvarlarında plak birikimi (ateroskleroz) ile damar daralmasına koroner kalp hastalığı denir. Kalp krizinin sıklıkla, koroner kalp hastalığı zemininde, arter duvarındaki bu plaktan kopan bir parçanın kan pulcukları ile birlikte pıhtı oluşturarak damarı tamamen tıkaması sonucu, kalp kasının beslenememesi nedeniyle ortaya çıkar.
Kalp krizi acil bir durumdur. Kalp krizi ile acil tıp ve kardiyoloji bölümleri ilgilenir. Hastaneye yatmayı ve yoğun bakımı gerektirir. Sürekli EKG takibi hemen başlatılmalıdır, çünkü ölümcül ritim bozuklukları kalp krizinin ilk bir kaç saatinde ölümün başlıca sebebidir. Eğer hasta ilk 12 saat içinde gelmiş ise tıkalı damarın açılması ile kalp kasının ölmesi önlenebilir. Bunun iki yöntemi var: Damardaki tıkanmadan sorumlu pıhtıyı eritmek (trombolitik tedavi) ve tıkalı bölgeyi balon+stent ile açmak. Aspirin çiğnetilmesi ve damardan kan sulandırıcı heparin tedavisi önemlidir. Ağrı ve anksiyete kontrolü için morfin verilir.
Hipertansiyon hastaları, diyabet hastaları, sigara içenler, sedanter (hareketsiz) yaşam sürenler, daha önce kalp krizi geçirmiş olanlar, ailesinde kalp krizi veya felç nedeniyle erken yaşta ölüm öyküsü olanlar, göbek çevresi geniş olanlar (abdominal obezite varlığı) ve kötü kolesterol düzeyi (LDL-kol) yüksek olanlar kalp krizi açısından riskli gruplardır.