Edebiyat Türleri | Yunan Tragedya Oyun | Trajik Kahramanın Kökeni
Yunan trajedi, eski Yunan'da tiyatronun popüler bir şekli idi. Bu oyunlar, büyüklüğe inanan ama kaderin ve kendi insani kusurlarının bir kombinasyonu ile düşük seviyelere getirilen trajik hikayelerini sundu. En etkili üç Yunan trajedyeni Aeschylus, Sophocles ve Euripides'tir.
Yunan trajedisi, M.Ö. 5. yüzyılda Yunanistan'da popüler bir tiyatro türü idi. Bu oyunlar, büyüklüğe inanan ama kaderin ve kendi insani kusurlarının bir kombinasyonu ile düşük seviyelere getirilen trajik hikayelerini sundu. Yunan trajedisi modern tiyatronun birçok sözleşmesinin yanı sıra modern edebi trajedinin unsurlarının temelini oluşturdu.
Antik Yunanistan'da, trajediler büyük ihtimalle dini önemi olan önemli törenlerde yapıldı. Tarihçiler, bu törenlerin, hasat ve doğurganlığın tanrısı Dionysus'a, ve "keçi" sözcüğünden "trajedi" çıktığı için keçi fedakarlıklarının rol oynadığına inanıyorlardı. İçinde bulundukları ciddi ritüel göz önüne alındığında, Yunan trajedileri ağırlıklı hayat, ölüm, kader ve özgürlük konularını ele aldı. Ayrıca, yüksek dili ve trajik dramayı "alt" edebi komedi biçiminden ayıran yükseltilmiş bir ton kullandılar.
Yunan trajedileri sıkı sanatsal ve etik kurallara göre çalıştı, ancak zamanın hakim oyun yazarına bağlı olarak biraz değişti. Genel olarak, Yunan trajedilerinin sıradan ahlak erdeminin doğuştan gelen bir karakteri vardır. Bu, kötü karakter olmasa da, karakterin hamartya olarak bilinen gerçekçi ancak ölümcül bir kusur sergilediği anlamına gelir. Bir trajedinin odağı, kahramanın fiziksel ya da sosyolojik özelliklerinden ziyade psikolojik ve ahlaki nitelikleridir. Eylem ilerledikçe karakterin kendi başarısızlıkları onları çöküşe doğru itiyor. Karakterin seçimleri önemli olmasına rağmen, trajik arsa karakterden daha baskın olarak kabul edilir. Bu, kaderin zorunluluğunu yansıtıyor. Kader gibi komplo, karakterin bunu önlemek için gösterdiği en iyi çabaya rağmen kaçınılmaz trajik doruk noktasına doğru ilerlemektedir. Bu korkunç sonuç, izleyicide acıma ve korkuyu körüklemekti; yalnızca acı çekmek uğruna değil, acının getirdiği bilgi için. Çoğu Yunan trajedisi, bir koroyu, bir grup maskeli oyuncuyu içeriyordu ve bu da eylem hakkında yorum yaptı ve izleyicinin önemini işlemesine yardımcı oldu. Bu tür bir anlayış, Yunan'ın katarsis kavramının bir parçasıydı. Bu, güvenli bir çevrede yoğun duygular yaşamanın, ruhu tazeleyen sağlıklı bir duygusal temizleme biçimine yol açtığı fikridir.
Antik Yunan'ın en etkili üç oyun yazarı Aeschylus, Sophocles ve Euripides'tir. Her ne kadar bu trajediciler yüzlerce oyun yazmış olsalar da, iki düzineden fazla kalmışlardır. En kalıcı trajedileri arasında Agamemnon , Antigone ve Kral Oedipus bulunmaktadır. Bu klasikler günümüzde halen yaygın şekilde okunmaktadır ve etkileri modern edebi ve film trajedilerinde bulunabilir.
Yunan Tragedyası örnekleri
Thebes'e Karşı Yedi