Dini Hikayeler - Sayfa 2
07-05-2013, 06:55:15 #11
Hz.Cebrail ' in dilinden Cehennem... Bir gün Peygamber efendimiz Cebrail aleyhisselama Cehennemi sordu. Cebrail aleyhisselam da uzun uzun Cehennemi anlatti. Peygamber efendimiz anlatilanlara dayanamayip bayildi. Ayildiginda buyurdu ki: - Ey Cebrail, böyle siddetli, felaket yere benim ümmetim girecek mi? - Evet. Ümmetinin büyük günah isliyenleri Cehenneme girecektir. Bunun üzerine Peygamber efendimiz cok agladi. Cebrail aleyhisselam da agladi. Sonra odasina cekildi. Sadece namaz icin disari cikiyor bunun disinda kimseyle görüsmüyordu. Peygamber efendimizin disari cikmayisinin ücüncü günü hazreti Ebu Bekir kapısının önüne gelerek. - Resuluüahi görmek mümkün mü? diye seslendi. Fakat, icerden bir cevap gelmeyince agliyarak kapidan ayrildi. Sonra hazret-i Ömer gelip, ayni sekilde söyledi. Ona da cevap gelmeyince agliyarak oradan ayrildi. Sonra Selman-i Farisi hazretleri geldi. Ona da bir cevap verilmeyince, agliyarak hazret-i Alinin evine gidip durumu anlatti. Hazret-i Fatima hemen hane-i saadete kostu. - Ey Allahin Resulü ben kiziniz Fatima, dedi. Peygamber efendimiz o anda secdeye kapanmis ümmeti icin agliyordu. Hazreti Fatima, kapi acilip iceri girince babasinin aglamaktan yüzünün sarardigini gördü. - Babacigim size böyle ne oldu? diye sordu. Peygamber efendimiz buyurdu ki: - Ey Fatima, bana Cebrail gelip Cehennemi, tabakalarini anlatti. Ümmetimden büyük günah isliyenlerin Cehenneme atilacagini bildirdi, iste beni aglatan kederlendiren budur.
07-05-2013, 06:58:45 #12
Resul-i Ekrem (s.a.v) bir gün şöyle buyurdu:
-Bunun üzerine ashap sordu: "Yoksa müşrik mi olacaklar?"
"Hayır, Müslüman kalacaklar; ama çocuklarına dini öğretmeyecek ve hatta çocukları dini öğrenmek istediklerinde onlara engel olacak ve onları dünya malı kazanmaya sevk edeceklerdir. İşte ben böyle babalardan uzağım; onlar da benden uzaktırlar.
07-05-2013, 06:59:25 #13
07-05-2013, 07:02:13 #14
07-05-2013, 07:03:07 #15
07-05-2013, 07:03:44 #16
Bu arada onu avlamak için peşinden gelmekte olan şâhin gelip, "Ey Allahın nebîsi, ben aç idim. Sabahtan beri onu avlayıp karnımı doyurmak için uğraşıyordum. Tam yakalayacağım sırada onu benden aldın. Rızkıma mâni olma!" der. Bu sırada Peygamber aleyhisselâm, "Benden, üçüncü olarak karşılaştığımı kabûl etmem, dördüncü olarak karşılaştığımı da yeise düşürmemem istenmişti. Üçüncü bu kuş. Onu kabûl edip kurtardım. Ya dördüncüyü ne yapayım? Onu ümitsizliğe düşürmemem lâzım" diye düşünür. Yanında bulunan etten biraz keserek beklemekte olan avcı kuşa atar. O da onu alıp gider. O uzaklaşınca saklamakta olduğu kuşu da salıvererek yoluna koyulur.
07-05-2013, 07:04:33 #17
07-05-2013, 07:06:01 #18
07-05-2013, 07:10:00 #19
PEYGAMBER ALEYHİSSELAM, bir gün Medine pazarına çıktı. Yanında on gümüş kadar parası vardı. Kendisine dört gümüşe bir gömlek satın aldı. Ancak, bir fakir adam gelip, kendisinden o gömleği istedi. Resulullah gömleği ona verdi. Geriye dönüp dört gümüşe bir gömlek daha satın aldı. Derken, ağlayan küçük bir kız çocuğu gördü ve yanına yaklaşıp neden ağladığını sordu.
“Allah’ım şu on gümüş ne kadar da bereketli imiş. Onunla bana ve bir fakire gömlek giydirdin ve bu kız çocuğunu sevindirip, hürriyetine kavuşturdun!”
07-05-2013, 07:11:35 #20
ÜÇ NASİHAT,ÜÇ BİN DİRHEM
Hikmet ehli zatlar buyuruyor ki : Zamanın birinde yeni evlenen gencin biri, ilim öğrenme hevesiyle köyden ayırılır.Uzun bir yolculuktan sonra şehre varıp medrese ararken, işçiye ihtiyacı olan bir zenginle karşılaşır.Zengin iyi para verince, niyetini bozup onun yanında çalışmaya başlar.20 yıl bunun yanında çalışıp, üç bin dirhem para biriktirir.Sonra köyüne dönmeye karar verir.
Yolda konakladığı bir yerde biri bende öyle bir nasihat var ki,bunu alan dünyada ve ahirette rahat eder;fakat bedeli bin dirhem der. Adam (Evden ilim öğrenmek için çıkmıştım,bunu öğrenemedim,bari bu nasihatı alayım,kalan iki bin dirhem bana yeter) deyip buna bin dirhem vererek,karşılığında ("KAZA VE KADERDE NE VARSA O OLUR ! KADERDE OLANDAN BAŞKASI BAŞA GELMEZ") nasihatini alır.Yoluna devam eder. Başka bir konak yerinde yine böyle birisiyle karşılaşır.Bu da bende öyle bir nasihat var ki, bunu alan dünyada ve ahirette rahat eder;fakat bedeli bin dirhem diye bağırıp durur.
Adam bin dirheme de bunu alayım kalan bin dirhem bana yeter deyip bin dirhem de ona vererek karşılığında ("GÖNÜL KİMİ SEVERSE,GÜZEL ODUR!") nasihatini alır.Yoluna devam ederken başka bir konaklama yerinde yine birine rastlar.Bu kişi de bende öyle bir nasihat var ki, bunu alan dünyada ve ahirette rahat eder;fakat bedeli bin dirhem diye bağırıp durur..Adam bu sefer kendisiyle mücadeleye başlar.Bir yandan ilim öğrenememenin acısı diğer yandan kalan son para.Sonunda ilim öğrenme sevgisi ağır basar tekrar çalışır kazanırım diyerek bin dirhem de ona vererek karşılığında (HOŞLANMADIĞIN UYGUNSUZ BİR DURUMLA "KARŞILAŞTIĞIN ZAMAN ACELE ETME") nasihatini alır.
Yoluna devam eder.Yolda bir kalabalıkla karşılaşır.Yanlarına vardığında derler ki şu kuyunun içinde bir deli var,yanında da bir kız var köyümüzün suyunu kesti.Kim içeri girerse öldürüyor,bizi bu sıkıntıdan kurtarana şu çömlekteki altınları vereceğiz.
Adamın aklına birinci nasihat olan, KAZA VE KADERDE NE VARSA O OLUR sözü gelir.Kuyuya iner,deli : Sana bir soru soracağım bilirsen suyu açacağım.Bu kız mı güzel yoksa şu kurbağ mı? diye sorar.
İkinci nasihat hatırına gelir GÖNÜL KİMİ SEVERSE GÜZEL ODUR der.Deli: Aferin sana!Şimdiye kadar hep,bu kız güzel dediler,bilemediler,sen bildin der.Deli kurbağayı sevdiği için bu söz hoşuna gider,suyu açar.Adam da önceki parasından çok fazla olan altınları alıp köyüne döner.
Evinin penceresinden baktığında,içerde hanımının yanında genç birini şakalaşırken görür.Hemen bıçağına sarılır.Bu sırada üçüncü nasihat olan ACELE ETME sözü hatırına gelir.Bıçağı gizleyerek,kapıyı çalar.Hanımı kapıyı açınca,yanındaki gence: Bak oğlum baban geldi der.