Start Gesundheit Turgay Kılıç: Salgın ve siyasi çekişme
SARS CoV-2 (Covid-19) salgının ortaya çıkmasıyla, dünya genelinde bir mücadele başladı. Bu mücadele, her geçen gün zayıflıyor; ama covid-19 şiddeti, bu mücadeleye karşı direnç kazanarak ilerliyor. Türkiye’deki bu salgın, tüm şehri ele geçirmiş ve ölüm ile vaka sayılarında henüz en kötüsünü görmediğimiz bir süreçteyiz. Dünya Sağlık Örgütü(DSÖ), “Henüz en kötüsünü görmedik,” demişti.
Bursa’daki durum da pekiyi değil. Türkiye’ye oranla olduğu gibi, Bursa’da da vaka sayısı ve ölümler, endişe edecek durumda. Evlerinde vakit geçirenler de oluyor, ara ara sokağa, balkona çıkanlar da oluyor. Meydanlar, bomboş. Bursa’daki en işlek Kent Meydan’ı, bu salgınla güvercinlere terk edildi. Hatta Bursa’daki bir metro istasyonuna, dağdan bir ayı inmişti. Bununla ilgili görüntüler, sosyal medya aracılığıyla paylaşılmıştı.
Sağlık Bakanlığı verilerine göre; ilk vaka 10 Mart’ta görüldü. Vaka sayısı 1, ölüm sayısı ise 0 idi. Lâkin o tarihlerde ve öncesinde, yeterli önlem alınmadığı için, uçuşlar, seyahatler devam ettiği için ve covid-19’un henüz nasıl bulaştığı, ne tür sonuçlar doğurduğu ile ilgili bilgiler olmadığı için, haliyle her geçen gün yüzlerce insana bulaşmaya devam etti. Salgın yayılmaya devam ederken, kimse ne olduğundan haberdar değildi.
Tarih: 17 Mart’ı gösterdiğinde ise ilk ölüm gerçekleşti, vaka sayısı ise 98’di. İşte o zaman Türkiye’de korku çanları çalmaya başlamıştı. Türkiye’deki dünkü son veriler ise, ölüm sayısının 2 bin 376 olduğunu ve vaka sayısının da 98 bin 674 olduğunu gösteriyordu Sağlık Bakanlığı. Sağlık Bakanı Fahrettin Koca, “10 gün sonra pik yapmasını bekliyoruz,” demişti. Vaka sayısı, iyileşenlerin sayısıyla ters düşerse, o zaman normalleşmeye doğru gideceğimizi söyleyebiliriz diyordu uzmanlar. Çünkü iyileşenlerin sayısı ile ölenlerin sayısı arasında, henüz pik olamayacağı ve normalleşemeyeceğimizi gösteriyor. Pik, demek; en üst seviye demektir. Sonra sabitleşir ve en sonunda da düşüşle iyileşme görülebilir ülke genelinde…
Normalleşmeyi erkene aldık
Her şehirde olduğu gibi, Bursa’da da normalleşmeye başlıyor insanlar. Çarşı, Pazar, alış verişler; insanların uğrak yerleri olmaya başladı. Çünkü insanlar, içeride fazla kalamadıkları gibi, ihtiyaçlarını da kendilerinden başka kimsenin karşılayamayacağı düşüncesindeler. Kimisi maske takmıyor, kimisi de ceza yememek için maske takıyor. Sağlık veya virüs bulaşması endişesi yok; daha çok önemsemedikleri, dikkate almadıkları görülüyor.
Evde kalmaları için, evde tutabilmek gerek
Bugün ile 4 gün sokağa çıkma yasağı var. Haliyle sokakta pek de kimse yok. İşler, alış verişler durmuş durumda. Bu yasağın da, böyle taksit taksit, sadece hafta sonları uygulanması da pek işe yarar gibi durmuyor. İlk vaka veya ilk ölüm gerçekleştiği tarihte sıkı önlemler, sokağa çıkma yasakları 30 gün devreye girseydi; umreden gelenler direkt karantina altına alınsaydı, öğrenciler de aynı şekilde karantinada tutulsaydı; bunca vaka ve ölüm gerçekleşmezdi. Bu sebeple de çabucak atlatırdık bu salgını… Lâkin umredekileri karantinaya almak yerine, onları salmakla hiç de iyi etmediler. Türkiye’deki salgın da bu şekilde artmaya başladı. Çin’in Wuhan kentinde salgının olduğu zamanlarda, siyasi liderler, Çin’de her şeyin yolun da olduğunu, insanların normal yaşamlarına devam edebileceğini söylemişti. Yani, insandan insana bulaşmıyor, şeklinde ifade edilmişti. Bu da ulaşım aracılığıyla covid-19’un hızlıca tüm dünyaya yayılmasına sebep oldu.
Peki, emekçi, işçi, günlük yevmiyeliler ne olacak? Onların çalışması gerek… Sokağa çıkma yasaklarıyla bazıları ücretsiz izinli görülüyor, paralarından kesiliyor. Bir işçi, ayda 2 bin 324 lira alıyor, bunu ortalamaya vurduğumuzda ise; 77,46 lira yapıyor. Bununla geçinemeyen bir aileye ücretsiz izin veriliyor ve parasından kesiliyor. 4 gün gitmezse, 2 bin 014 lira yapıyor. Ücretsiz izinleri de çıkaranlar; şimdi günlük 39,24 ile geçinmelerini istiyorlar. Trajedidir bu… Kendileri bu maaşla geçinebilirler mi?
Yandaşa ihale, millete IBAN
Ülkedeki paralar, devletin son çekmecesindeki kefen parası dahi bitti. Yandaş siyasetçiye, kayyım atanan belediye başkanlarının özel odalarına, yandaş müteahhide… harcandı tüm paralar. Bu sebeple de yardım kampanyaları toplamak için, IBAN verdiler. Milletten toplanan para, millete döner dedik. Orası şaibeli işte. Ama söylenen o ki; o paralar milletten toplanıyor, ihtiyaç sahiplerine gönderiliyor. Bu da günümüzde, kepçeyle alıp; çay kaşığıyla ödemek gibidir. O halde 2 bin 324’ü tam verebilirler mi? Hayır! Sadece bahsedilen bin 177 lira ödemesi yapılacak. Diğer ihtiyaç sahiplerine de bin lira ödemesi yapılıyor. Kepçeyle alınan, çay kaşığıyla ödeniyor.
Muhalif belediyeye hendek atlatıyorlar
Ülkedeki en dramatik şey de, bu salgında yardım toplayan, emek veren ve toplanan yardımları sadece ihtiyaç sahiplerine ulaştıran CHP Belediyelerine hendek atlatırcasına engel konuluyor. İlk olarak yardım kampanyası başlatıldı CHP Belediyeleri tarafından; bunu da iktidar cephesi engelledi. Hâlâ 900 bin liralık yardım parası, Vakıfbank ‘ta bloke edildiği için, öylece ihtiyaç sahibini bekliyor.
Denizli Belediyesi, ihtiyaç sahiplerine ücretsiz ekmek dağıtıyordu, engellendi.
Adana Belediyesi, sahra hastanesi kurdu, engellendi.
Bu bir muhtaca yardım yarışı değil, yardıma muhtaç olanların üzerinde boks maçına benziyor…
Turgay Kılıç / 23.04.2020
Salgın ve siyasi çekişme
Nächster ArtikelPrivate Lagerhaltung von Milch und Fleisch