Bir Hikâyeci Yetişiyor | Kilis Kent Gazetesi
Bir Hikâyeci Yetişiyor
08 Tem 2017 Cts 9:35
Türk edebiyatındaki büyük şairler, edebiyat fakültelerinde okumamışlar. Başka sanatları olduğu halde onu ikinci iş olarak görmüşler. Mesela; Mehmet Akif ve bizim Kilisli ünlü şair Seyfettin Başçıllar veteriner idi. Türk edebiyatında bunları çoğaltabiliriz.
Ancak ben hayretle gördüğüm Kilis edebiyatındaki şairler ve yazarların çoğu sanatkâr idi. Eski Kilis edebiyatındaki şairlerden Şair Meyli, nalbant çırağı idi. Merküpçü Rahmi Köşker idi. Mecit Dilmen kelleci, Ahmet Rami Atan arzuhalci idi. Şükrü Elçi hoca kunduracı idi.
Cumhuriyet dönemi şairlerine gelince; Galip Keleş Terzi, İhsan Cabioğlu marangoz, Muhittin Özaktaş şoför idi. Mehmet Kızılaslan sıcak demirci, Korkmaz Kın kadın terzisi idi. Hasan Şahmaranoğlu oto tamircisi, Fevzi Sağlam berber idi. Abdullah Acarlıoğlu taş ustası, Mahmut Muhaciroğlu şoför idi. Diğer şairler de Edebiyat Fakültesi mezunu değillerdi.
Batılıların ‘Otoditak’ dediği kendi kendisini yetiştirme, ancak kabiliyetli kişilerde olur. Çünkü şiir sanatı ince sanattır. Bu Kilisli şairlerin şiirleri, otoriteler tarafından tetkik edilmiş, takdirle karşılanmıştır.
Roman ve hikâye konusunda çok güzel sanatkârlar yetişmiş, hâlâ da yetişmektedir. Büyük hikâyeci merhum Şevket Bulut inşaat teknikeri, Sayın Mehmet Karakaş su tesisatçısıdır. Kilis için güzel bir örnektir. Şevket Bulut merhum, Kilis ve çevresinden uzun yıllar ayrı bulunduğu yıllarda, Kahramanmaraş ve Sivas köylerinden ve yörelerinden topladığı konuları hikâyeleştirerek, Türk edebiyatına büyük katkılar yapmıştır. Mehmet Karakaş’a gelince, “Bizim Rakel”le atılım yapmış, “Sınırdaki Aşk” ve “Toparlanın Gidiyoruz”la yoluna devam etmektedir. Yolu açık olsun, yeni eserlerini bekliyoruz.
Şimdi şöyle bir moda meydana geldi. Şair veya yazar eserini, eli kalem tutan birine gönderiyor. Adam eline kitabı alıyor, kapağına, sayfasına bakıyor, hemen okumadan karar veriyor. Eline sağlık usta, çok güzel yazmışsın, tebrik ederim, yeni eserlerini beklerim. Atar bir köşeye.
Şimdi Türkiye’de belli başlı eleştirmen yok. Vaktiyle bir Nurullah Ataç vardı, herkes ona inanır, kitaplarını ona gönderirdi. O da takıntılı bir adamdı, uydurma Türkçe hastasıydı. Şimdiki birçok uydurma kelime onun eseridir, üstelik hiç kimseyi de beğenmezdi. Onun gibilerinden Allah milleti korusun, Mehmet Karakaş’ı da…