Yazı Tarihi: 17 Temmuz 2020 Cuma 07:35
Erbil Emiri Zeyneddin, adaletli, hakkaniyetli ve üstün bir kimse idi. Çok zeki, çok bilgili bir adamdı. Son derece sade bir hayat yaşadı. Bir gün atlı askerlerinden bir tanesi elinde bir at kuyruğu ile huzuruna geldi. Atın kuyruğunu Zeyneddin’e göstererek:
“Benim atım öldü! İşte kuyruğu budur. Bana yeni bir at vermenizi diliyorum” dedi.
Emir Zeyneddin, “Adama bir at verilsin” emretti. Bu haberi duyan başka bir adam, aynı at kuyruğunu alıp Zeyneddin’in huzuruna çıktı, yeni bir at istedi. Ona da isteği verildi. Sonra bir başkası, bir başkası daha.
Böyle böyle, o at kuyruğu on iki kişinin elinden geçti. On ikinci adam at kuyruğunu alıp Zeyneddin’in huzuruna vardığında ona da bir at verildi. Ancak Emir, kendisine şöyle dedi:
“Ben sizden utanıyorum da siz Allah’tan ve benden utanmıyorsunuz. On iki kez aynı atın kuyruğunu önüme getirdiniz ve benden yeni at istediniz. Ben bu kuyruğu elbette tanırım. Fakat sizi böyle adi bir oyunun içinde utandırmamak için sesimi çıkarmadım. Huzurumda sizin haysiyetinizi kırmak ve verdiğim hediye başınıza kakmak istemediğim için sustum. Oysa yazıklar olsun size!”
Başlarında Tiryaki Hasan Paşa’nın bulunduğu Osmanlı ordusu, meşhur Kanije Kalesi’ni kuşatmıştı (1599). Kale kumandanına kaleyi teslim etmekten gayrı yol kalmamıştı. Ancak teslimat sırasında Osmanlı yiğitlerinin kendilerini tepeleyip tepelemeyeceklerinden emin olmadıkları için bir şart öne sürdüler:
“Kara Sinan Çavuş’u rehin isteriz!”
Kara Sinan Çavuş, meşhur bir yeniçeri yüzbaşıydı. Kahraman ve yiğit bir insandı. Tiryaki Paşa, “Bu kefereler, ona kıyarlar!” endişesiyle bu anlaşmayı kabul etmek istemiyordu. Onun bu kararsız halini gören Kara Sinan Çavuş , Paşa’nın huzuruna çıkarak gürledi: “Senden davacı olacağım. Bu kefere sana bir kale veriyor da sen onlara bir ihtiyar delikanlı yeniçeriyi kıyıp rehin veremiyorsun!”
Tiryaki Hasan Paşa Kara Sinan Çavuş’un bu kahramanca sözleri üzerine onun sırtını sıvazladı ve:
“Hakkın var baba!” dedi, “Belki isteseler benim bile rehin olmaya razı gelmem gerekirdi”
HAYVANLAR ALEMİNDE MUTLULUK
Herkimer Citizen Dergisi, mutluluğu hayvanların dünyasından farklı bir açısıyla değerlendiriyor:
“Bilindiği üzere şimdiye kadar hiçbir kuş komşusundan çok sayıda yuva yapmaya uğraşmadı. Şimdiye kadar hiçbir tilki saklanacak tek bir deliği olduğu için üzülmedi. Şimdiye kadar hiçbir sincap bir yerine iki kış yetecek kadar ceviz toplayıp saklamadığı için endişeden ölmedi. Ve hiçbir köpek yaşlılık yılları için birikmiş kemiği olmadığı gerçeği üzerine uykusuz geceler geçirmedi…”
GÜNÜN SÖZÜ: Çok çalışın. Hedefinize ulaşmak için gayret gösterin. Ancak bunu aileniz, sağlığınız veya dostlarınız pahasına yapmayın. Bu çeşit gözden çıkarmalara ve bunun getireceği strese değecek hiçbir şey yoktur.
HAFTANIN SÖZÜ: Diş ağrısı çekenler, dişleri sağlam olanları, fakirlik çekenler parası bol olanları mutlu sanır.
LAFA BAK: Mutluluğun kilit unsurları, sağlıklı bir zihin ve sağlıklı bir bedendir.
DİLİMİN UCU: Dünyadaki insanların en mutlusu en bencil olanıdır. Korkunç bir hastalığı yok etmeye çalışan bilim adamı, bilgisizlikle savaşan öğretmen, kendini barışa çağıran devlet adamı, hak ve adalet için savaşım veren hukukçu, çocuklarına ahlak değerlerini öğreten anne-baba…
“Yalnızca büyük bir amaç uğruna kendi dar çerçevesinin dışında yaşayan bir kişi, derin bir mutluluğa kavuşur”