O, Ben ve Diğerleri: Ben
Rukiye Eglence 5 Eylül 2017 22:43
kendine karşı bu kadar acımasız olma Arif kardeşim. herkes kadar sen de yaşamayı hak ediyorsun. Hayattaki güzellikleri görmeye çalış. Umarım bu karamsar ruh halinden kısa zamanda kurtulursun :)
O, Ben ve Diğerleri 5 Eylül 2017 23:30
Güzellikler hep duruyor. Bardağımız hep dolu çok şükür. Yalnız ne güzellikleri ön planda ne de bardağın dış kısmı temiz. Keşke karamsarlık olsaydı bu halim. :) Ama iyi dileğin ve blogumu ziyaretin için çok teşekkür ederim. Daha güzellerini de dilerim senin için.
Unknown 8 Eylül 2017 15:45
Tam olarak ne olduğunu anlamadım. Depresyon olabilir, panik atak olabilir, anksiyete olabilir, obesesif kompulsif bozukluk olabilir. Ama sana önerim. Herşey geçici. Kalıcı olan hiçbir şey yok. Ne mululuk, ne acı, ne korku. Ve herşey seninle başlar, herşey sende biter. Yüzleş...
O, Ben ve Diğerleri 8 Eylül 2017 20:13
Depresyon. Aslında depresyon da diyemeyiz. Sürekli ve benim hayatımın bir parçası olan şeylerin artık geçiştirilemeyecek şekilde hayatımın ortasında bulunuyor olması daha doğru bir tanım olur. Yoksa keşke böyle geçici olsa, iyimser bakıp sabredebilsem. Ya da bir terapi ile belli bir rahatlamaya ulaşabilecek bir şey olsa. :/
İşte anonim bir blogger olmadığımdan hep böyle üstü kapalı kalıyor :)
Teşekkür ederim yine de, tavsiyelerini arada bir ben de deniyorum zaten.