HÜZNÜN TADI: Bektaşağa Köyü
Gönderen hüznün tadı zaman: 21:16
fotoğraf son derece etkileyici... tüm zorluklara rağmen kendini mesleğine adamış dedenizin ruhu şah olsun..
26 Haziran 2014 22:43
26 Haziran 2014 22:53
Sanırım en güzel hatıralarımız çocukluğumuzda saklı...
Ne annemin ne de babamın babasını hiç görmedim. Ben doğmadan gitmişler. Seninkiyle birlikte nur içinde yatsınlar.
Ama yazdığın diğer şeyler, lamba,kuyu,(serin, derin ve ürpertici gerçekten) Kesilen tavuklar, ellerimizle topladığımız yumurtalar, köpek ve horoz sesleri, sedirler, kilimler hepsi hepsi tanıdık.
Gamze- Zaman zaman çocukluğumuzun o eski tadlarına dalmak iyi geliyor.
Asuman- O iki katlı köy evi hep bir tablo gibi gelir gözlerimin önüne. Geniş sofaları, mutfak, mutfaktaki ocak... Dedemin vefatından sonra satılmıştı.
Çocuklukta yaşananlar insana ömür boyu refakat ediyor.. En güzel anılar onlar oluyor.. En güzelide insanın en özel ve saklı yerinde.. Kimse dokunamıyor o anılara..
29 Haziran 2014 04:05
Mükemmel bir fotoğraf bu. Ah anılar ...
1 Temmuz 2014 09:21
ben 5 yıllık ilkokul hayatımda 7 tane öğretmen değiştirdiğim için ilkokul öğretmenlerimi pek hatırlayamıyorum
1 Temmuz 2014 10:30
ama sana ödül verdim kii pazar günüü :)
2 Temmuz 2014 12:05
Çocukluğa bu özlem bende de var bu yüzden mi buyuyemiyor insan kimbilir
3 Temmuz 2014 18:51
ne güzel foto o öyle tarihi eserlik. D:
4 Temmuz 2014 01:00
Fotoğrafta takılı kaldım bir müddet, ben köyde büyüdüm suyun ve elektriğin olmadığı günler zordu ama ne güzeldi.
Şimdi o günleri özlemle hatırlıyoruz. Kimbilir evin hanımları ne kadar yoruluyorlardı. Şimdi hayatımızı kolaylaştıran birçok şeye sahibiz ama gene yorgunuz. Sanırım en azından kendi adıma özlediğim şey o zamanlardaki mutluluğum. Herkes etrafında,kimse ölmemiş. Yaptığın şey oradan oraya koşturmak,özlediklerini görmek. Vakit derdin yok,biryere yetişme derdin yok. Sevdiklerin etrafında. Hani Sezen diyor ya; Eskiden di çok eskiden. İşte yazın bana o şarkıyı hatırlattı. eskidendi,çok eskiden.
8 Temmuz 2014 13:36