﻿ slevinleon tarafından gönderilenler / Alkışlarla Yaşıyorum
slevinleon şu içeriği gönderdi. 19 Haziran 2012
Veled Bu hikayeyi hayal kurabilen kıymetli insanlara adıyorum... Hikayeyi okurken dinleyemenizi tasvip ettiğim şarkı: Arch Enemy-No Gods, No Masters Çocuk zifiri karanlığı deşerek yürüyordu.Omzuna çarpıp hızla koşan adama aldırmaksızın. Dikkat etseydi adamın ellerinin kanlı olduğunun farkına varabilirdi belki. Karanlıkta evine yaklaşırken uzak komşularından biri sinirli bir şekilde Olyzan diye bağırdı. Tekrar ve tekrar...Her bağırışında ağzından salyalar, tükürükler fışkırıyordu.Kuduz bir köpek kadar çoşmuştu.Az evvel bir yakınını kaybettiği belliydi.İsmini dahi bilmediği uzak komşusuna yaklaştı.Uzak komşu, çocuğa agresif bir bakış attı.Komşuya aldırmaksızın ilerliyordu. Komşu :"Veled buralarda eli bıçaklı birini gördün mü?" diye sordu. Çocuk ağır ağır yürümeye devam etti.Daracık sokakta komşunun yanından geçerken ister istemez komşusuna sürtündü ve hiçbir şey demeden boynu bükük yürümeye devam etti.Çocuğun bu tavrı komşunun gıcığına kaçtı.Sessizce komşudan uzaklaşırken, komşu, çocuğa komşuluğa hatta çürümüş insanlığa bile sığmayacak küfürler savuruyordu. Çocuk hala yürümeye devam ediyordu. Duymuyordu ya da duymamazlıktan geliyordu, belli .Komşu denemeyecek hatta b*ktan insan denemeyecek kadar b*ktan komşu deliye dönmüş bir şekilde çocuğa doğru koştu. Çocuğun omzundan sıkıca tuttuğu anda boynunda bir sıcaklık hissetti.Kanı oluk oluk akmaya başladı.Yatağan bıçağının karanlığı ikiye bölen parlaklığı gördüğü son şeydi belkide.Şu eski Türklerin ünlü bıçağı diye düşündü veya düşünemeden ölüm bulmuştu komşuyu.Komşunun boynunda kocaman bir Joker gülücüğü kondurmuştu çocuk.Soğukkanlılıkla bıçaktaki kanı yola doğru silkeledi ve komşunun kolunda temizledi bıçağı.Dededen kalma bıçağını kınına sokarken komşusu can çekişme evresini atlatmış, soyulmayı beklercesine yere yığılmıştı bile. Komşudan tiksinerek uzaklaştı.Zifiri karanlığa tecavüz ederek evine yani fıçısına doğru ilerledi.Aklına komşusunun ceplerini kontrol etmek geldiyse de gururuna yediremediği için komşusunu yalnızlığa, keşlere ve şehrin kötü insanlarına teslim etti.Üzerine kan sıçramış veyahut sıçramamış umrunda değildi.Zira 23.yüzyılda eli kanlı olmayan insan yok denecek kadar azdı. Fıçısına girdiğinde yolda henüz öldürdüğü kişiyi neredeyse unutmuş, yorgun bir şekilde ufak yatağına uzandı.Soğuğu içine çekerek uykuya dalmaya başladı.Öldürdüğü kişi ne öldürdüğü ilk kişiydi ne de son kişi olacaktı.Öldürmelik, s*kindirik insan boldu bu zamanda.Ve rahatlıkla katledebileceği insanlar kaynıyordu sokaklar.Rüya atıcılarından rüyasında anasını görmeyi diledi.... -10 dakika önce uzak komşunun evinde- Olyzan-Ben bu işe girdiysem aç kalmamak, açklıktan ölmemek için girdim. Bana verdiğin bu sadaka için değil! Kaljav (uzak komşunun sahibesi)- Sakin ol deli yürek.hahhhahhoo...Daha fazla hak istiyorsan daha fazla çalışmalıydın. Qnan (uzak komşu)- herkes hakkını aldı Olyzan itiraz etmene lüzum yok! Kaljav- Qnan sen kes sesini!Az kalsın senin yüzünden yakayı ele veriyorduk. Olyzan- Evet...Onun yüzünden yakalanıyorduk.Ona daha az pay bana daha çok pay eşitler bu durumu Kaljav- Abartma Olyzan! Qnan sen git bize çay getir de ortam yumuşasın.Kendimize gelelim. Qnan yüzü asık bir şekilde mutfağa gitti kaynamış olan suyu çay olan demliğe biraz döktü. Bekledi ve çaysuyunu lavaboya dökerek çayın acılığını aldı.Çay olan demliğe kaynar su doldurdu.Ateşe koydu.Çay beş dakika sonra hazır olacaktı.Bu, sabırsız sahibesi için çok uzun bir zamandı. Kaljav- Nerde kaldı çayımız!... Olyzan(kısık sesle)- Onun payının yarısı benim hakkım biliyorsun. Kaljav- Bu organizasyonu ben planladım, ben ne dersem odur!Açgözlünün hakkı gürzdür, baltadır! şimdi sus, çayını iç ve bir sonraki planıma hazırlık yap! Olyzan tartışmadan sıkılmıştı artık.Bir sonraki planın ne olduğunu tam olarak anlamamıştı.Lakin planın parçalarını birleştirmek zor değildi.Zeki adamdı.Bunu yapabilirdi.Hatta tek başına.Tüm pay onun olabilirdi.(Açgözlülük sınır tanımıyorken)kolunun altına gizlediği küçük, sivri, kendine çok benzeyen, iyice bilenmiş bıçağını yavaşça çıkardı. Kaljav, Qnan'a tekrar sesleneceği sırada bıçağı boynuna, atardamarı bulmak istercesine, beceriksizce sapladı çıkardı.Tekrar sapladı.Şıp şıp şıp diye sesler ardından Kaljav yere devrildi.Elinde sakladığı, kullanmakta geciktiği baltası duruyordu.Olyzan masada duran Kaljavın sarı zarftaki payını alarak hızla kaçtı.Tüm bunlar saniyeler içinde olmuştu. Qnan, içerden duyduğu tok sesi duyduğunda sevinmişti.Olyzan'ın balta darbeleriyle öldüğünü sanıyordu.İçeriye baktığınında yerde yatanın Kaljav olduğunu görünce dumura uğramıştı. Çabucak kapıya yöneldi.Dar sokağa çıktı.Zifiri karanlıkta birşey göremiyordu.Karanlığa doğru Olyzan diye bağırdı.Tekrar ve tekrar...Koşmaya hazırlanırken durdu.Yakalasam n'olcakki diye düşündü.Aslında sahibesinin öldüğüne içten içe seviniyordu.Şimdi özgürdü.Özgürlüğü kokluyordu, özgürlüğü yaşıyordu, uzun zaman sonra tekrar bu duygu onu heyecanlandırmıştı. Kendine doğru yaklaşan çocuğu gördü.Ezebileceği, kıtır kıtır ezerken üzerine tükürebileceği bir böcek diye düşündü.özgürlüğün tadını çıkar dedi kendi kendine. Çocuğa:"veled buralarda eli bıçaklı birini gördün mü?" diye sorduğunda yanağında sinsi bir gülüş vardı.Eli bıçaklı kişi diye kastettiği aslında kendisiydi.Çocukla alay ediyordu. Az sonra neler olacağından habersiz…
slevinleon şu içeriği gönderdi. 16 Haziran 2012
Lizaza Karlaz Bugün pazartesi. Gecenin köründe kirli bir barakadaydım. Yalnız değildim. Önümdeki sandalyede çaresiz bir kadın oturuyordu. Bu kurbanı, haftanın ilk çalışma gününe adıyorum. İlk gün hüzünle başlar. İki günlük tatilden sonraki sıkıcı gün. Savunmasız kadın tam karşımda oturuyordu. Neredeyse her tarafını bantlamıştım. Çığlık atmaya çalışıyordu galiba. Ama çığlığı içine kaçıyordu maalesef. Ona doğru yaklaştım. Elimde ekmek bıçağı vardı. Üzerimde naylon giysi. Bıçak tutan elimdeki eldiveni çıkardım. Terli elim bıçağı tamamen hissediyordu artık. Heyecanlanmıştım. Kadının gözlerini oydum acımasızca. Ellerim titriyordu. Boğazını boydan boya kestim. Üzerindeki bantları yırttım. Giysisini kestim. Göğsü tüm çıplaklığıyla önümdeydi. Göğsünün tam ortasına on tane çizik attım. Kurbanı orada bıraktım. Eve gidiş yolunda, bir telefon kulübesinden polise şöyle ihbar ettim.”Lizaza Karlaz'ın çizik cinayet serisi başladı.” cesedin yerini de ekledim. Ceset soğumadan bulmuş olmalıydılar. Sonraki gün, görev yerime gidiyordum. Bildiğim bir yerdi. Dün gece işlediğim cinayet mahalline çok yaklaştım. Arabayı durdurdum. Polis olduğumu söyleyerek olay mahalline girdim. Bir hakimin öldürüldüğünü söyledi Okan. Şaşırmış gibi yaptım. Cesedi inceledim. Olay yerinden çıktım. Akşam olmuş mesaimin bitmesine az kalmıştı. Bugün de ava çıkacaktım. Gecenin karanlığında av arıyordum. Ara sokaklara girdim. Yola tüküren adamı hedefime aldım. Onu arabayla yavaşça takip ediyordum. Diğer yöne baktığımda daha kolay bir av gördüm. Yalnız bir tinerci. Onun yanına yanaştım. Çağırdım, duymadı. Fena uçmuştu belli ki. Arabadan inip yanına gittim. Elektrik tabancasıyla onu bayılttım. Başka bir barakaya götürdüm. Onu tüm dertlerden kurtaracaktım. O uyanmadan işini bitirmiş olacaktım. Beyinciğine ekmek bıçağını saplayıverdim. Göğsünü açtım ve dokuz çizik attım. Yerini ihbar ettim. Çarşamba olmuştu. Cinayet mahalli gittikçe kalabalıklaşıyordu. İşimiz bittikten sonra, Okan bana bara gitmeyi teklif etti. Eskisi gibi bara gidip içebiliyordu. Ben ise o günden sonra yemeden kesilmiştim. Benim için endişelendiğini söyledi. Cevap vermeden arabama bindim. Ava çıkacaktım yine. Okan'ın beni takip ettiğini bilmeden. Hayat kadınlarıyla dolu caddeden geçiyordum. Beyaz peruk takana yaklaştım. Arabaya binmesini istedim. Sorun çıkarmadan bindi. Çok konuşuyordu. Çok soru soruyordu. Dayanamayıp elektrikle bayılttım. Küçük bir barakaya vardık. Kadını sandalyeye oturttum. Uyandığını fark etmemiştim. Çığlık atarak bana saldırdı. Tokat attım. Yere düştü. Yerdeki sopayı aldı ve kafamda kırdı. O sırada Okan içeri girdi. Kadına durmasını söyledi. Kadın, kaçırıldığını söylüyordu. Okan silahını çıkardı, kadının kafasına vurup bayılttı. Okan'ın nereden çıktığını anlamamıştım. Tüm planlarım suya düşmüştü. Okan: Demek gizlice kadın operasyonu yapıyordun. Dedi sırıtarak. Ağzından salyalar akıyordu. Kadını öldüreceğimi söyledim. Okan biraz şaşırmıştI: Ben de kedi köpek öldürmekten sıkılmıştım zaten. İnsan öldürmek nasıl? Zevkli mi bari? Beynimden vurulmuş gibiydim. Teşkilatta tek düzgün insan olarak bildiğim Okan bile psikopat çıkmıştı. Okan, beni seyredeceğini söyledi. Bir köşeye oturdu. Bıçağımı nazikçe çıkardım. Kadının yüzünü çizmeye başladım. Son bir numara olarak kadının göğsüne sekiz tane çizik attım. Okan çizikleri görünce şaşırdı. Önceki cinayetleri de benim işlediğimi anladı. Neden çizik attığımı soruyordu. Daha çok sorular sormaya başlayacaktı. Bıçağı, kadının üzerinde temizledikten sonra: Yarın senden bir kurban getirmeni istiyorum. Getirdiğinde her şeyi açıklayacağım. Kadını çöp poşetine sardım. Kuytu bir köşeye bıraktım. Küçük barakamız daha çok işimize yarayacaktı. Perşembe günü zor geçmişti. Amirlerim kıllanmaya başlamıştı bu çizik cinayetlerinden. Düşük rütbeli çalışanlar azarlanıyordu. Ben de nasibimi almıştım. Günü zor geçirmiştim. Geceleyin, Okan'ı küçük mahzenimizde bekliyordum. Okan, gecikmişti. Yanında bir kadın vardı. Barakada asla yapmayacağını söylüyordu. Eve gitmek istediğini söyledi. Okan ona okkalı bir yumruk attı. Yanıma getirdi. Köpeğe kemik atmak gerekir diye düşündüm. Biraz övdüm ardından bıçağı ona verdim. Naylon giysiyi giymek istemediğini söyledi. Olur dedim. Bıçakla dans ederek kadına yaklaştı. Bıçağın sapıyla kadına vurmaya başladı. Kadının sarı saçları kızıl olmaya başladı. Korkunç güzel bir kızıllık. Kadının kalbine bıçağı saplayarak olayı bitirdi Okan. Onu göğüs kısmına dokunmaması gerektiğini söylememiştim. Karışmadım. Yedi tane çizik atmasını söyledim. Karnına yedi rakamını çizdi. Dayanamıyordum artık. Elektrikle Okan'ı bayılttım. Eskiden arkadaş olduğum adamı bayıltmak hiçbir şey hissettirmemişti. O günden sonra tüm duygularım elimden alınmış gibiydi. Okan'ı arabama bindirdim. Uzaklara götürdüm. Yeni bir baraka bulmak zorlaşmıştı. Kuytu bir yerde kırık dökük eve yatırdım. Ellerini, ayaklarını bantladım. Kelepçesini aldım. Kolundan bir boruya kelepçeledim. Silahını ve kimliğini aldım. Yol kenarında bir yerde telefon kulübesinden polisi aradım. Kadının cesedinin yerini söyledim ve kapattım. Eve varmadan önce bir çöpe Okan'ın silahını attım başka bir çöpe ise Okan'ın kimliğini. Rahat bir uyku çekmeyi bekliyordum. Yine olmamıştı. Bir haftadır uyuyamıyordum. Cuma günü, Okan'ın öldürdüğü kadının yerine çağrıldım. Olay yerinde bu sefer daha kalabalık grup vardı. Gazeteciler de gelmişti. Seri cinayetler hakkında bilgi kırıntısı istiyorlardı. Olay yerine girdim. Amirim Okan'ı soruyordu. Nerede olduğunu bilmediğimi söyledim. Okan'ın arabası buradaydı ama Okan yoktu. Okan'ı ertesi sabah tanıyamayacaksınız diye içimden geçiriyordum. Amirim bana bir sorunum olup olmadığını sordu. Neredeyse bir haftadır bu soruyla karşılaşıyordum. İşim bittikten sonra Okan'ı götürdüğüm yere gittim. Yerde çırpınıyordu. Bıçağımı çıkardım. Eldivenlere gerek duymuyordun artık. Naylon giysimi üzerime geçirdim. Ekmek bıçağım gecenin keskin karanlığında ışıldıyordu. Okan'ın kafasını kesmeye koyuldum. Kafasını kestim. Ortalık kandan geçilmiyordu. Göğsünü açtım. Vücudu hala hareket ediyordu. Sağ ayağı istemsiz şekilde hareket ediyordu. Göğsüne altı çizik attım. Kesik kafasını göğsüne koydum. Oradan yavaşça uzaklaştım. Ortama dikkatlice baktım. Kimse yoktu. Aklıma süper fikir gelmişti. Okan'ın cebinden anahtarlığını aldım. Okan'ın evinin yolunu tuttum. Telefonu Okan'ın evinden yapacaktım. Riskli olsa da güze bir dalga geçme yöntemiydi. Okan'ın tek başına kaldığı eve girdim. Ortalık epey dağınıktı. Eldivenlerimi giydim. Polise telefon ettim. Okan'ın bulunduğu yeri söyledim ve kapattım. Evi aramak isterdim. Ama fazla zamanım yoktu. Öldürdüğü hayvanlardan izler taşıyan kalıntıları mutlaka saklıyordur. Keşke öldürmeden önce sorgulasaydım. Keşke demenin gereksizliğini düşünerek evden çıktım. Kimseye görünmemeye çalışarak arabama girdim. Oradan uzaklaştım. Cumartesi'ni iple çekiyordum. Bu sefer heyecandan uyuyamamıştım. İşe erken gidiyordum, ilk defa. Polis ofisine girdiğimde tek tük çalışanlar vardı. Cengiz amirim beni görünce şaşırdı. Odasına çağırdı. Bu kesik cinayetler hakkında ne düşünüyorsun? İlk cesedi bulduğumuzda üzerinde on çizik vardı. Ve sonraki cesetlerde geriye doğru sayıyordu. Dokuz çizik, sekiz, yedi... ama yedi de bir sorun vardı. Çizik değil de rakamla yazılmıştı. Katilimiz taktik değiştirmiş olmalı. Okan'ı gördün mü? Hayır. İki gündür işi asıyor. Daha kötüsü, şüpheli konumunda. Arabası yedi numaralı cesedin yerindeydi. Ve Okan ortalıkta yok. Çıkar illaki. Çıktı da. Dünkü ihbarı Okan'ın evinden yaptı katilimiz. Bizimle daş..ak geçiyor. Nasıl yani? Okan öldürüldü. Dediğim yere git. İlk sen incele. Sana güveniyorum. Tamam amirim dedim. Saygıyla eğildim. Odasından çıktım. Bayram ediyordum. Sırıtmamak için kendimi zor tutuyordum. Okan'ın öldüğü yere gittim. Herkesin morali bozuktu. Cesed, bizden biri olunca daha çok değerleniyordu. Halbüki ceset sadece cesetti. Işimi büyük bir zevkle yaptım. Cumartesi ve pazar günkü kurbanlarımı düşünüyordum. Seçeneklerim daralmıştı. Artık herhangi birini öldürebilecek düzeye gelmiştim. Öldürmek bana güç veriyordu sanki. Farklı bir güç. Hava kararmaya başlamıştı. Kurbanımı uzaktan sinsice izliyordum. Durağa doğru ilerledi. Durakda bir kaç kişi vardı. Otobüse binmesini bekledim. Beş, on dakika sonra otobüsü geldi. Otobüsü takip etmeye başladım. Dört durak sonra adamım indi. Evinin yolunu tuttu. Ona yaklaştım. Korna çaldım. Bana baktı. Gideceği yere kadar götürebilceğimi söyledim. Yolum kısa zaten dedi. Polisim, bir kaç şey sormalıyım sana deyince durakladı. Bir anda koşmaya başladı. Arabadan indim onu kovalamaya başladım. Kedi fare oyunundaymışım gibi hissettim kendimi. Adam hızlıydı. Gözümden kaybetmemeye çalışıyordum. Elektrik tabancam arabada kalmıştı. Bıçağım sağ yanımdaydı. Silahım sol yanımda. Silahımı çıkardım ve bir el ateş ettim. Dur yoksa vururum dedim sertçe. Adam durdu. Pencerelerden meraklı kafalar belirdi. Penceredeki yaşlı bir teyze, adamın öğretmen olduğunu, iyi biri olduğunu söyledi. Adamın yakasından tuttum. Bir yumruk attım. Yere devrildi. Kaldırdım. Arabama götürdüm. Ellerini kelepçeleyip arabaya bindirdim. Adam küfür etmeye başladı. Birşey yapmadığını söylüyordu. Arabaya bindim. Elektrik verdim adama. Birkez daha elektrik verdim. Bu küçük, pis sokaktan geri geri giderek uzaklaşmaya başladım. Gece saat tam 12:45'te adamı loş bir sokağa çıkardım. Bu adam beni fena halde sinirlendirmişti. Eldiven veya naylon giysim yoktu üzerimde. Çılgınca adamı bıçaklamaya başladım. Bağırsağı dışarı döküldü. Göğsüne beş çizik attım. Pazar günü yatakta dönüyordum. Uyku tutmamıştı yine. Televizyonu açtım. Işe yarar birşey yoktu. Tatil günümde eskiden dışarda takılırdım. Şimdi ise yatakta yatıyordum. Kalkmaya mecalim yoktu. Yatakta biraz daha zaman yedikten sonra kurbanımın evine doğru yol aldım. Evinin önünde nöbet tutmaya başladım. Saat sabah sekiz buçuktu daha. Yarım saat sonra adamım kapıdan çıktı. Ayakkabılarını giydi. Arkasında eşi duruyordu. Adam evden ayrıldı. Yavaşça takip etmeye başladım. Kahvehaneye girdi. Birazdan çıkar diye bekledim ama nafile. Arabadan çıktım. Çorbacıda sıcak çorba içtikten sonra arabama geri döndüm. Bu adam epey sıkıcıydı. Saat gece 11:15'te adamım arkadaşlarıyla dışarı çıktı. Hepsi tek tek dağıldı. Boş insanlar. Kurbanım evine doğru giderken arabayla ona yanaştım. Yanında durdum. “Bekleyerek para kazanmak ister misin?” dedim. Adamın gözleri parladı. Arabama bindi. Biner binmez bayılttım. Hızla yola koyuldum. Bu sefer biraz daha heyecan katmak için erkenden polise telefon ettim. Adamı öldüreceğim yere çok yakındım. Telefonda adresi verdim. Adamı sürükleyerek götürdüm. Kesin ve hızlı ölmesi için şahdamarını kestim. Kanlar fışkırıyordu. Kandan uzak durarak göğsünü açtım. Eldiven ve naylon giysim olmayınca daha zevkli oluyordu. Korumasız sex yapıyormuşum gibiydim. Göğsüne dört çizik attım. Hızlıca arabama gittim. Olay yerinden uzaklaştım. Arabamda oturup polislerin gelmesini bekledim. Bıçağı temizlemeye koyuldum. Uzun müddet sonra polisler intikal etti. Ardından amirimi gözüme kestirdim. Olayı derinlemesine araştırıyorlardı. Onları sırıtarak izliyordum. Patlamış mısırım olsaydı iyi olurdu gerçi. Amirim arabasına bindi. Olay mahallinden uzaklaştı. Onu takip etmeye başladım. Gece olduğu için yol bomboştu. Ona sinyal verdim. Dikkat etmedi. Arabasına yaklaştım. Çok yaklaşınca beni fark etti. Sağa yanaştı. Arabasından sinirli şekilde çıktı. Kafamda şapka vardı.Elektrikli silahımı elime aldım. Arabama yaklaşınca kafamı kaldırdım. Kapıyı açtım ve onu bayılttım. Epey şaşırmış gibiydi. Arabama bindirdim. Ilk cinayeti işlediğim yere gittim. Amirimi sandalyeye banladım. Cep telefonunu aldım. Ayılttıktan sonra saçma sapan sorular sormaya başladı. Ağzını bantladım. Açıklamamı yaptım. Özer'i ve Serhat'ı ara ve buraya çağır. Yanlış bir harekette bulunursan seni acımasızca öldürürüm. Onlar gelene kadar sana birşey anlatmam. Yavaşça kafasını sallayarak onayladı. Gözleri yaşarmıştı. Ilk önce Özer'i sonra Serhat'ı aradım. Derhal gelmeleri gerektiğini söyledi amirim. Özer'in gelmesi yarım saati buldu. Önce Serhat gelmişti. Serhat arabadan indikten sonra beni görünce biraz şaşırmıştı. Ona amirin içerde kendisini beklediğini söyledim. Birlikte içeri girdik. Önde Serhat arkada ben. Serhatın ensesine bıçağın arka sapıyla sertçe vurarak bayılttım. Onu da sandalyenin yanına oturttum. Amirime bantladım. Özer geldiğinde Serhat uyanmış bağırmaya çalışıyordu. Amire salakça bakıyordu. Özer el feneriyle zifiri karanlığı aydınlatmaya çalışıyordu. Ona doğru yaklaştım. Yüzüme feneri tutuyordu. Işık gözümü almıştı. Biz de seni bekliyorduk dedim. Özer: -Ben seni beklemiyordum. -Amirim içerde. Konuşmamız lazım. -Yolu göster. Bu sefer önden ben gidiyordum. Silahını yanında getirmişti. Epey paranoyak bir tipti. Kapıdan içeri girmeden önce ona baktım. Silahını çıkarmış yere doğrultuyordu. Benim ona baktığımı görünce bana çevirdi silahı. Sakin olmasını söyledim. Içeriye Cengiz diye bağırdı. Cevap alamayınca durakladı. Bir daha bağırdı. Yine cevap yoktu. Iyiden iyiye kıllanmıştı. Bana Cengiz'in nerde olduğunu sordu. Silahı kafama daha çok yakınlaştırmıştı. Telefonu çıkardı. Cengizi aradı. Içerden telefon sesi geliyordu. Içeri doğru yavaşça girdik. Cengiz'i ve Serhat'ı görünce afalladı. Cengiz ve Serhat'ın gözlerinde umut ışığı parlıyordu. Bu sırada Özer'in arkasında bir kadın göründü. Özer'in kafasına odunla sertçe vurdu. Adam yere serildi. Bir daha vurdu. Yeter dedim. Özer'i de diğerlerinin yanına bantladım. Üç manyak karşımda bana ve kadına bakıyordu. Kadın onlara az da olsa tanıdık gelmişti. Özer'in karnına vurarak uyandırdım. “Hatırlayın.” dedim. “Bir hafta önceyi hatırlayın.” Bu mağdur kadın akşam vakti ofise gelmişti. Kocasından şikayetçiydi. Ve siz ne yaptınız. Biriniz dövdünüz, diğeriniz tecavüz ettiniz, bir diğeriniz ise bu yaptığınız iğrençlikleri kayıt etti. Şimdi sizi bu kadının vicdanıyla başbaşa bırakıyorum. Güzel konuşma yaptım galiba diye kendimle enteresan bir gurur duydum. Adamların bileklerini kestim. Işimi garantiye almalıydım. Serhat'ın göğsüne üç çizik attım. Çözer'in göğsüne iki, Cengiz'in göğsüne ise yatay bir çizik. Bıçağı kadına verdim. Anlaştığımız gibi dedim. Kadın takdir eden bakışıyla teşekkür etti, onayladı. Dışarı çıktım. Içerden çılgınca sesler geliyordu. Kadın abartmış olmalıydı. Arabama bindim. Gönül rahatlığıyla evime gidip yattım. Uzun zamandır böyle rahat uyku çekmemiştim. İğrenç pazartesi günü gelmişti. Işe gittiğimde herkesin yüzünden düşen bin parçaydı. Üç amirin de öldürüldüğü açıklanmıştı. Bu talihsiz olay basına da yansımıştı. Istifa dilekçemi verdim. Dışarı çıkarken her tarafı kana bulanmış bir kadın geliyordu. Elinde ekmek bıçağıyla. Sırıtıyordu. Ağzından kan akıyordu. Neler yaptığını bilmek istemiyordum. Kadın tüm çizik cinayetlerini üzerine aldı. Cebinden bir kağıt çıktı. Kağıtta şunlar yazıyordu. 1.17 yaşındaki kıza 24 farklı kişi tecavüz ettiğinde kızın 24 kişiyle kendi rızasıyla birlikte olduğu kararını veren bir hakim. 2.Cengiz amirin sürekli taciz ettiği ölmek isteyen keş. 3.Üç amirin de birlikte zaman geçirdiği hayat kadını. Amirlerin yaptıkları pislikleri kayıt edip izlettikleri hayat kadını. Hayat kadının iğrenç şeylerden hoşlandığı için amirlerden yaptıkları tecavüzleri, pislikleri kayıt etmelerini istiyordu. 4.Saftirik bir kadın. Masum olduğu meçhul. 5.Hayvanlara işkence eden Okan. 6.Sübyanları taciz etmekten yargılanan ve beraat eden öğretmen. 7.Kızını pazarlayan baba. 8.Tecavüzcü Serhat. 9.Kayıt eden Özer. 10.Tecavüz, taciz, dayak her türlü pisliği yapan Cengiz. Tüm isimlerin üzeri çiziliydi. Sizlere bu hikayenin kısaltılmış halini sunmak istedim. Siz bu hikayeyi okurken ben çok uzaklarda olacağım.
slevinleon şu içeriği gönderdi. 03 Haziran 2012
Lhan Ogemis Ağzım burnum kırılmıştı. Yüzüm kan revan içindeydi. Etrafımı çevirmiş kalkıp dövüşmemi isteyen azgın insanlar vardı. Arkama baktım. İri kıyım bir zenci güç gösterisi yapıyordu. Tüm bu olanlar bir hafta önce başlamıştı. Siyah ırka yönelik büyük bir propaganda sınır tanımıyordu. Daha da geriye gidecek olursak. Aslında herşey bir ay önceki oyun dükkanında başlamıştı. Şimdiki zamana bakarsak.. *********** İki gün sonra nihayet yeni görev gelmişti! Boş oturmak hiç bana göre değil. Gps'ime baktım. Yine yer altına yollamışlardı beni. Teknoloji dünyasından uzak, mağara devrine gidiyordum. eski püskü giysilere alışmaya başlamıştım. Lakin o pis koku beni bitiriyordu. Evden dışarı adımımı attım. Güneş gözümü aldı. İki gündür güneş görmemiştim galiba. Yataktan kalktığımı hatırlamıyordum. Çalıntı arabama atladım. Üzeri çizik, pembe, tırt bir arabaydı. Görev için biçilmiş kaftan. Koordinata doğru ilerlemeye başladım. Açlığımı gidermek için hapçı dükkanına uğradım. İki mavi hap beni gün boyu ayık tutardı. Yedekte bulunsun diye üç tane aldım. Koordinata yaklaştıkça daha çok tırsmaya başlamıştım. İlk defa gittiğim bir yerdi. Ve yolda tiksinç şeylerle karşılaşıyordum. Misal, kedi yüzen yaşlı bir kadın. Başka bir yerdeyse ölü kediyle oynayan küçük çocuk. Sakat bir adamın yanındaki yaşlı fahişe. Yer altı dünyası gerçekten berbattı. Akşama doğru bir koordinatın gösterdiği bara ulaşmıştım. Herkes dazlaktı. Enselerinde garip bir şekil vardı. Artı gibi bir şeydi ama daha farklısı. Gps'deki fotoğrafa baktım. Dazlak, alnında o işaret bulunan biri. Hepsi birbirine benziyordu. Mavi gözlü, sarışın dazlak insanlar. Kadınlar bile dazlaktı. Bu bölgede bulunan hastalıktır belki. Barda aylak aylak dolaşıyordum. Tüm gözlerin benim üzerimde olduğunu hissederek. Saçı olan ve renkli insan bir tek bendim. bardaki renkli gösteri benim avantajımaydı. Ortaya doğru ilerledim. Tam ortada manifesto okuyan biri vardı. İşareti alnındaydı. Benim adamımdı bu. Ona doğru yaklaştıkça heyecanlanmaya başlamıştım. Çok dikkat çekiyordum. Salyalar içinde manifestosunu okuyordu ve etrafındakiler onu selamlıyordu. Fena bir ortamdı. Ona tapınıyorlardı belkide. Konuşmasını bitirdiğinde nefesim ensesindeydi. Küçük jiletimi sakince çıkardım. Herkes ona dokunmaya çalışıyordu. Ona dokunanlar çığlık çığlık atarak eğleniyordu. Zamanım gelmişti. Jileti seri hareketlerle şah damarından geçiriyordum. Dört beş defa çizdikten sonra uzaklaşmaya başladım. Siyah kan fışkırıyordu adamdan. İnce, uzun. Çığlıklar artmaya başlamıştı. Yanımda iki adam türedi. Kollarımdan tutarak sürüklüyorlardı. Ortadaki adamın sendelediğini gördüğümde çıkış kapısındaydım. Adamlar beni arka sokağa fırlattı. Biri elindeki kağıdı bana uzattı. Kağıtta iki isim yazıyordu. 1. Lhan Ogemis. 2. Xarliv. Ardından enseme ağır bir darbe hissettim. Ben bir düşünce polisiyim beni kimse uyutamaz diye aklımdan geçiriyordum ki bayıldım. ************* Rüyamda bir kadın bana olanları açıklıyordu. Benim ölümcül listede 3. sırada yer aldığımı söyledi. En azılı katillerin arasında yer aldığımı, üçüncülüğe ulaşmak için beni arayan katillerin olduğunu anlattı. Ben sadece görevimi yapmıştım halbuki. Uyandım. Kendimi hiç ölümcül biri gibi hissetmiyordum. Tanımadık bir odadaydım. Odadan dışarı çıktım. Tenha bir yerdi. Arabam karşımdaydı. Ağzıma bir hap attım. Gps' de iki mesajım vardı. Birinci görevim kendimi kollamaktı. Şakacı bir arkadaşımın nüktesiydi herhalde. İkinci göreve baktım. Fotoğrafı tanıdık değildi. Ama ismiyle dün karşılaşmıştım. Xarliv. Bu adamı öldürünce ikinci olmam umumda değildi. Sadece görevim olduğu için onunla ilgilenecektim. Koordinata doğru yol aldım. ************** Yolda beni öldürmeye çalışan iki üç serseriyi patakladıktan sonra halim kalmamıştı. Yorgunluk çöktü üzerime. Biraz gözlerimi dinlendirdim. Motosiklet sesiyle uyandım. Ses uzaktan gelse de çok gürültü yapıyordu. Motosikletleri seslerinden dolayı hiç sevmiyordum. Menzilime girmişlerdi. En önde gözlüklü, deri ceketli, siyah kasketli biri vardı. Yavaşladı. Çetesi de onunla birlikte yavaşladı. Biri onu geçecek gibi oldu. Çete lideri hızı bir şekilde altıpatlarını çıkardı ver kendisini geçenin kafasına sıktı. Mermi kasketi geçip adamın beynine ulaştığında orada Bir şey bulamayacaktı muhtemelen. Zira çete liderini geçmek akıl karı değildi. Dökük arabama yanaştı. Onu çenesindeki iki tutam sakalıyla tanıdım. 2. adamım Xarliv. Görevim ayağıma kadar gelmişti. Sigarasını yaktı. Sigarası ağzındayken kelimeleri seçemiyordum. Ama şöyle bir şey dediğini tahmin ettim. -Sen üçüncülüğe erişen olmalısın. “Ben ölümcül listedeki üçüncüyüm.” dedim salakça. Ağzından sigarayı çıkardı. Eski üçüncüyü sevmediğini belirtti. Birinci olmayı hedeflediğini söyledi. Birinci ve ikincilik unvanı kendi ailesinin olması gerektiğini uzun uzun açıkladı. Sonrasında yoldaşlarına hiç anlamadığım ideolojiler aşıladı. Onları galeyana getirmesini iyi biliyordu. Benim listeyle alakam olmadığını söyledim. Üçüncülüğü de alabilirsiniz dedim. Sırıttı. Beni takip et dedi. Birinciyi devirmeye gidiyoruz. İlk fırsatta öldürecektim bu adamı. Şimdi sırası değildi. Onu takip ettim. Birinci adamın nerede olduğunu sadece ikinci adam biliyordu. Çetesi ve en arkada ben onu takip ediyorduk. Dağın tepesine doğru yol aldık. Dağın tepesinden yağmur gibi mermi yağmaya başladı. Çete lideri, ailesi katledilirken ortalarda gözükmüyordu. Önümde bir sürü ceset vardı. Beni neden öldürmediklerini anlamamıştım. Silahlı biri geldi ve beni dağın tepesine kısa yoldan çıkardı. Motosiklet lideri Xarliv geldiğinde ikinci hapımı yiyordum. Bana şaşkın şaşkın baktıktan sonra birinciyi sahneye davet etti. Kısa bir süre sonra birinci geldi. İri yarı, siyahi biri. Saçları beyazdı. Lhan Ogemis buydu demek. Xarliv altıpatlarını okşuyordu. Lhan nerden çıkardığını anlamadığım parlak şeyi Xarliv'e fırlattı. Xarliv yere düşmemekte kararlı gibiydi. Lhan geldiği yoldan gerisin geri gidiyordu. Gps yeni mesaj geldi. Üst üste bu kadar görev verdikleri olmamıştı. Yeni adamımın Lhan olduğu yazıyordu. Lhan' temiz, hilesiz bir maç teklif ettim. Üzerimdeki silahları aldılar. Ona dokunan olmuyordu. Etrafımızı çevirdiler. Üzerime üzerime geliyordu. Korkunç tipi vardı. Yüzüme uzun uzadıya çalıştı. Sadece birkaç darbeyi durdurabildim. Beni yere serdi. Etrafımda salyaları akan, azmış insanlar vardı. Ayağa kalkmaya üşeniyordum. Beni tutup kaldırdılar. Lhan üzerima koşarak geldi ve bir tekme savurdu. Arkasını döndü. Etrafımızdakileri gaza getiriyordu. Tüm gözler onun üzerindeydi. Bir el bana uzandı. Küçük bir jilet verdi bana. Ayağa kalktım. Lhana seslendim. Yine koşarak geliyordu. Jileti sağ elimde sıkıca tutuyordum. Bana yumruk salladı. Eğilerek sıyrıldım. Savurduğu yumruğu sol elimde tuttum sağ elimle boğazına seri şekilde vurdum. Yere devirdim. Vurmaya devam ediyordum. Sersemlettim onu. Jilet kesikleri gün gibi ortadaydı. Hile yaparak onu öldürmüştüm. Yine de beni benimsemişlerdi. Biri kolumdan tutup havaya kaldırdı. Yeni kaptanımız diye bağırdı. Yeni ideolojimiz ne olacak diye bağırdı birisi. -Hiç. Dedim. Gps'mi çıkarıp kırdım. Egom tavan yapmıştı. Sadakatle başlayan işim ihanetle sonlanmıştı. ************ -Victory- yazısını görünce heyecanla kalktım. Çocuklar gibi şendim artık. Arkadaşlarıma bu bitirdiğim yeni oyunu anlatmak için sabırsızlanıyordum. Oyunu bitirme ödülünü almak için evden çıktım. Belki yaşım tutmadığı için bana para vermezler diye abimi de yanımda götürdüm.
slevinleon şu içeriği gönderdi. 31 Mayıs 2012
Kızıl Taç Herkeste bir taç vardı. Ama bu fırtınayı yapan mistik taç kimdeydi diye kara kara düşünüyordu geminin kaptanı Stansfield. Kafasındaki tacında küçük bir gemi motifi vardı.Kafasının içindeyse hin düşünceler dolanıyordu. iki mistik tacdan birisi bu gemide, o tacı bulmalıyım dedi kendi kendine. Kapısının önünden gürültü gelmeye başladı. 'İçeri girmeliyim, kaptanla konuşmalıyım!' diyordu genç bir ses. Kaptan gür sesiyle içeri girmesini söyledi. Kas yığını olan kölesi gencin önünden çekildi. Genç odaya girdi. Kalbinin çarpış seslerini duyabiliyordu, kaptana doğru yaklaştı. Kaptan: "Daha fazla yaklaşma, ne konuşacaksan konuş." diye kükredi. Genç biraz soluklandıktan sonra:"Lanetli tacın kimde olduğunu biliyorum!" dedi. -Bir zaman önce- Uçsuz bucaksız olan okyanusu izliyordu Lamse. Kısa saçları mavi gözlerine geliyordu. Vücudu yaşıtlarına göre daha çabuk olgunlaşmıştı. Ergenliğe diğer kızlardan önce girdiği belliydi. Geminin, geçtikten sonra bıraktığı ize bakıyordu. Kuduz birinin ağzından çıkan köpük gibiydi. Beyaz köpüklerin arasında kırmızı bir şey parladı. Dikkatle bakınca bunun bir tac olduğunu farketti. Heyecandan aklını çıldırcak gibi oldu. Okyanusa atlasam mı atlamasam mı ikilemesinin arasından sıyrıldı ve aşağıdaki köleye bağırdı: “Tacım düştü. Yakala onu.”. Köle beline iği bağladığı an düşünmeden kudurmuş denize atladı. Kırmızı tac görülmeyecek gibi değildi. İnsanın gözünü alıyordu. Birkaç kulaç attıktan sonra ip belini sıkmaya başladı. Sımsıkı sardığı ipten bıçak darbesiyle kurtuldu. Taca ulaşmıştı sonunda. Geri dönmesi zor olacaktı. Kızın sesini duyuyordu. Birilerine daha bağırıyordu. Ardından birinin daha denize daldığını gördü. Adamın elinden tuttu. Yavaşça yukarı doğru çıktı. Kızıl tac, bir kölenin elinde sönük kalıyordu. Bir kölenin en büyük arzusu bir çırpıda koparıldı elinden. Kurtarıcı, tacı kıza iade etti. Kız teşekkür dahi etmeden uzaklaştı. kurtarıcı göz ucuyla köleyi süzüyordu. Uzun saçı vardı kölenin. Saçının ön tarafında bir tutam beyaz vardı. Alnında bir çizik dahi iz yoktu. Bu adam bir köle değil miydi yoksa? Köleler, köle olmadan önce normal insanlardır. Bir suç işleyen kişi suçun büyüklüğüne göre küçük veyahut büyük çizikle cezalandırılırdı. Artık bu kişinin bir ismi olmazdı. Köle sıfatıyla anılırdı. Kurtarıcı, köleye ismini sordu. Kölenin ağzından buruk sesle “Zaza” adı çıktı. Kız tacı taktığı an bayılmıştı. Arkadaşları onu odasına çıkardı. Bir müddet dinlendikten sonra ayağa kalktı. Tacı taktı. Dışardaki güneşli hava, tahtını zifir bulutlara bırakıyordu. dışardan bir gök gürlemesi duydu. Ardından daha hırslı bir gök gürlemesi daha. Şimşek sesleri geliyordu. Kısa süre sonra alarm zili çalmaya başladı. Kapısı bir anda açıldı. Sevgilisi Zapotaç ve kız kıza sohbet etmekten hoşlandığı Qala kapıda belirdi. Zapotaç: “Kaptan alarm verdi, çabuk ol!”. Qala: “Demek sonunda, bir tac sahibi oldun.” diyerek sırıttı. Odanın içini boş sözle doldurmuştu. Zapatoç içten içe Qalaya gıcık oluyordu. Bişey demeden koşmaya başladı. Lamse tacını eline aldı ve Qala'la birlikte koşmaya başladı. Onların arkasındansa Zaza sinsice ilerliyordu. Herkes güvenli odaya doğru koşturuyordu. Güvenli oda tıklım tıklım olmuştu. Sonunda kaptan da teşrif edebilmişti. Fırtına başlamadan bitmiş gibiydi. Kaptan hitap kürsüsüne çıktı ve güçlü sesiyle: -Fırtına dindi galiba. Yanlış alarm verdim, kusuruma bakmayınız. Bu sırada Lamse, arkadaşlarına artistlik olsun diye tacını taktı. Taktığı an gemiye yıldırım çarptı. Herkes paniğe kapıldı. Ortama kaos hakim olmuştu. Lamse, tacı düşmesin diye elleriyle kafasını tutuyordu. Zaza Lamseye yaklaştı. Lamsenin kafasına bıçağın sağıyla sertçe vurdu, Lamse bayıldı, tac düştü. Zapatoç, birinin sevgilisine vurduğunu görünce çılgına dönüşüverdi. Zaza'ya tekme attı. Zaza ise Zapatoçun kulağının alt kısmına, yine bıçağının tersiyle ve yine sertçe vurdu. Zapatoç uykuya dalmıştı. Qala olanları görecek kadar dayanamadan bayılmıştı. Birkaç saat sonra ortalık dinmişti. Yemekhanede üç kafadar, olanları anlamlandırmaya çalışıyordu. Zapatoç yemeğini bitirmiş beyaz tacına bakıyordu. Beyaz tac, kendini henüz kanıtlamamış askerlere verilirdi. Zapatoç kendini kanıtladığı vakit mavi bir tac sahip olacaktı. Qala temizlemekte olduğu tac sarıydı. Sarının anlamı ekonomiydi. Lamse elindeki kızıl taca boş gözlerle bakıyordu. Zapatoç: “Şşşiiht.. Duymuyo musun! Iki saattir sana sesleniyorum. Niye takmıyosun tacını? Bunu derken gözlerini kısmıştı. Gözlerini kısınca kendini karizmatik zanıyordu. Lamse: “takınca başım ağrıyo.” Qala: “Evet. Bende ilk taktığım zamanlar baş ağrısı çekmekteydim.” dedi zerafetin belini kırarak. Bu nezaket niyeydi o da bilmiyordu. Zapatoç sabrının son yudumunu içtikten sonra: “bi tak da görelim.” Kızıl tac Lamsenin kafasına doğru yaklaştıkça, dışardaki güneşli hava tahtını kara bulutlara bırakıyordu. Taktığı an bir şimşek, habersizce, geminin yakınına düştü. Gemidekiler yine çığlık içinde kaçışırken dört kişi olanları anlamlandırmıştı bile. Gecenin karanlığında. Saat 3.33 ü gösterirken, üç mum ışığında üç kişi fısıldaşıyordu. Uzun süren tartışmalardan sonra Zapatoç sessizliğe pandik attı: “ Tacı kesinlikle kaptana vermeliyiz. O ne yapılacağını bilir.” Qala: “o, Lamse'nin tacı. Buna o karar vermeli.” Kısa bir sessizlikten sonra Lamse: “belki de denize atmalıyız. Zapatoç: “Yeter artık ver tacı bana.” dedi ve taca saldırdı. Kızlar itiraz edene kadaz Zapatoç taca uzanmıştı. Dokunduğu an ne hissettiğini bir tek o biliyordu. Ne sıcak ne soğuk bir his vardı elinde. Bu farklıydı. Irkilerek tacı attı. -bu lanetli tac! Kaptana söylicem. Belki de ispiyonculuk tarihinin kahramanı olmuştu. Lakin kızların gözünde topraktaki kurttan farksızdı. Hızla kapıya yöneldi. Karşısında koca bir gölge vardı. Kapıdaki meşaleyi aldı ve gölgenin sahibinin yüzünü görebileceği şekilde tuttu. Bu oydu. Lamseye vuran. Bişey demeden Zazaya meşaleyi savurdu. Zaza geri çekilmekte geç kalmıştı. Meşale kaburgasına gelmişti. Zapatoç fırsattan istifade ederek kaval kemiğine bir tekme savurdu ve kaptanın odasına doğru koşmaya başladı. Zaza topallayarak Lamsenin odasına girdi ve ağlaşan kızlara: “Hemen kaçmalıyız.” dedi. Kızlar şaşırmıştı. Zaza devam etti: “sen ve tac, tehlikedesiniz. Kaçmalıyız.” derken Lamsenin kolundan tutup kaldırdı. Qala, topal bir gizemliye hiç güvenmemişti. -Onu zorla götüremezsin! Zaza bu cazgır kızla tartışmak istemiyordu. ihtimalleri gözden geçirdi. Qalaya gereksizdi. Onu bayıltır Lamse ve tacı alarak kaçardı. Lamsenin güvenini yitirmiş olacaktı. İkisini bayıltır, taşıyarak kaçardı. Uzun sürer diye bundan da caydı. -ikinizde gelin çabuk. Zaza yavaşça yolu gösterdi. Kızlar şaşkın ve çaresiz zazaya bakıyordu. Zaza: “burda kalırsanız ölürsünüz.” deyince kızlar gösterilen yolda yavru ceylan gibi tırsarak ilerlemeye başladılar. Sandalların olduğu yere geldiler. Zazanın gösterdiği sandala bindiler. Zaza: “ ben birazdan döncem.” dedi ve yavru ceylanları savunmasız bırakarak gitti. Lamse yanındaki muşambayla üzerlerini örttü. Sandal hareketlenmeye başladı. Hareketlenmeye başlayan diğer şey ise askerlerdi. Askerler karanlıkta geziniyordu. Sandal suya sarsıntılı bir iniş yaptı. Az sonra zaza da denize atladı. Kaptan askerlerinin yanına geldinde emirler yağdırıyordu. Askerler tüftüf silahlarını hazırlıyorlardı. Bir kısmı ise diğer sandallara biniyordu. Zaza kızların olduğu sandala bindi. Kızlar panik içindeydi. Askerlerin sandalları suya indiğinde kötü bir süpriz onları bekliyordu. Sandallar su almaya başlıyor ve tek tek denizin dibine yolculuk ediyordu. Yukardaki askerler ise tüftüf silahlarıyla, zehir uçlu külahlarını zazaya fırlatıyordu. Zazanın omzuna ve ensesine isabet etmişti diğerleri vızıldayıp gidiyordu. Qalaya saplanan külahlar daha fazlaydı. Zaza, Qalayı tuttu ve sırtına yasladı. Qalanın kolları Zazanın göğsündeydi. Qalanın sırtı külahlara engel teşgil ediyordu. Zaza küreklere asılmaya devam etti. Kaptan çaresizce, noktalaşan sandala bakakaldı. Zaza, Qalayı yavaşça denizin kollarına bıraktı. Lamse, hayatını film şeridinden izliyordu. Çok sevdiği patlamış mısır yanında olsaydı mutlu ölebilirdi belki. Lamse filmini kapattı ve: “Arkadaşımı denize attın.” dedi. Zaza: “Sen ölmene bak. Tac artık güvende.”Zaza'nın sesi ona zalimce gelmişti. Lakin seste zalimlik bulunmuyordu. Sadece biraz umursamazlık vardı. Epey yol katetmişti Zaza. Kaptanın tüm gemilere ihbar ettiğini tahmin ediyordu. Kızıl tacla hiçbir gemiye çıkamazdı. Çok dikkat çekeceğini biliyordu. Gidip de dikkat çekmeyeceği tek yer Mukav gemisiydi. Hep fırtınalı havası olan gemi. Ilk lanetli tacın dövüldüğü gemi. Rivayete göre ilk lanetli tac sahibi can sıkıntısından ikinci bir laneteli tac yapmış ve okyanusa atmıştı. Başka bir rivayete göre ise iki büyük tac vardı. Biri güneyde kötülüğü temsil eden kızıl tac. Diğeri ise kuzeydeki iyiliği temsil eden ak tac. Mukav gemisinin güneyde olduğunu herkes bilirdi. Zazanın istikameti orasıydı. Pusulasız, erzaksız bir sandalla güneye ilerliyordu.Gece, diğer yıldızlardan daha parlak olan Oen yıldızına bakarak ilerliyordu. Bu yıldız her daim güneyi gösterirdi. Üç gün üç gece yolculuk ettikten sonra gök gürlemesiyle sarsıldı. Karşısında kara bulutlar görünüyordu. Gemi ise ortalıkta yoktu. Zaza artık bitab düşmüştü. Yolculuk onu çok yıpratmıştı. Kızıl taca sarıldı. Sandalı kendi haline bıraktı. Biraz ilerde şimşekler çarpışıyor, kara bulutlar kıpraşıyordu. Biraz daha ilerlerlediğinde girdapa girdiğini fark etti. Girdapın ortasında sabit duran gemi vardı. Yıldırımlar zazanın yakın çevresine düşüyordu. Sandal çatırdamaya başladı. Zaza taca sımsıkı sarıldı. Sandal parçalandı. Uyandığında ıssız bir çayırda yatıyordu. Yanında kızıl tac vardı. Tacı aldı, kalktı. Etrafına bakındı. Hava gayet güzeldi. Ağaçlar vardı. Sadece resimlerde gördüğü ağaçlar tam karşısındaydı. Ağacın tepesinde aşırı tüylü biri vardı. Ordan uzaklaştı. Ilerde kocaman bir yaratık vardı. Çalıların ardına saklandı ve bu yaratığı izlemeye koyuldu. Yaratıkta kocaman iki tane diş vardı. Ortasındaysa büyük bir kol vardı. Elleri olmayan iki delikli bu kolu ilginç buldu. Hayranlıkla bu yaratığı izlerken sağında bi hareketlilik gördü. Baktığında, yakınında bir kadın duruyordu. Kadına sorduğu saçma sorulara cevap alamadı. Kadına yaklaştıkça kadın uzaklaşıyordu. Zaza koşunca o da koşuyordu. aralarındaki mesafeyi hiç kapanmıyordu sanki. Bir mağaraya ulaştılar. Kadın içeri girdi. Zaza tereddütte kalmıştı. Kadın zazaya gel işareti yaptı. Zaza hala tereddütteydi. Kısa bir süre sonra kadını takip etmeye devam etti. Kadın, kara cübbeli birinin arkasına geçti. yüzü gözükmüyordu. Kafasındaki bembeyaz tac bile cübbesini aydınlatamıyordu. Adam tahtından yavaşça kalktı. Zaza kızıl tacını taktı ve adama yaklaştı. Adam ağır hareketle başını kaldırdı. Çenesi ve bıyık kısmı haricinde yanaklarınu uzun sakallar kaplamıştı. Zümrüt yeşili gözlerden gözlerini alamadı Zaza. Adamın arkasındaki kadın bile sönük kalmıştı. Zaza ne yapacağını bilmez haldeydi. Soruları hep yanıtsız kalıyordu. Sinirlenmeye başlamıştı. Konuşsanıza nidasıyla saldırıya geçti. Sakallı, zazanın alnına vurdu. Zazanın hamlesinden ustaca kurtuldu. Zaza kalbine güçlü bir darbe aldı ve yere devrildi. Ayağa kalktı bir hınçla. tam hamlesini yapacakken testesteronlarına gelen tekmeyle duraksadı. Sakallı: -bu üç noktayı iyi kontrol ettiğin vakit, karşında kimse duramaz.gel benimle. Zaza, önce kadına sonra sakallıya baktı. Sakallıyı takip etti. Daha önce hiç görmediği çeşitte yemekler sofrada duruyordu. Sakallı, yemeğe davet etti. Bomboş midesini bir güzel doyurdu. Sakallı: -şimdi sana ölümsüzlüğü öğreticem. Gel benimle. Bir an duraksadı. Son lokmasını yedikten sonra takibe başladı. Bir uçuruma geldiler. Sakallı burdan atlaması gerektiğini söylüyordu. Sesi güven veriyordu ama dediğini yapmak aptallıktı. Zaza, uzun müddet düşündükten sonra aşağı baktı. Küçük, beyaz bir taş gözüküyordu. Sakallı sırıtmaya başladı. -merak etme bişey olmaz -ben öldüm mü? -hayır. -en son gemiye yaklaşıyodum. Fırtına vardı. N'oldu? -burası geminin içi. Atla hadi. Ölümsüzlük seni bekliyor. Zaza kafasını boşalttı. derin bi nefes aldı. Sakallıya sarılıp atladı. Yere düştü. Kafasını kontrol etti. Tac ordaydı. Bişey olmamış gibi kalktı. Elinde sadece siyah cübbe vardı. , sakallı yukarda kahkaha atıyordu."bıravo dostum. sonunda aşağı tırmanmayı başardın." dedi ve ardından: -sen bu hikayenin baş kahramanısın ölemezsin. -.. - kısskısskıss... **************** o değil de sıfır yedi ucu olan var mı?