CHP’de, Olağanüstü Kurultay’la değişen üst yönetimdeki zihniyetin; sağdan oy almak ve iktidar olabilmek için (!) listelerde illaki “Sağcı ve Zengin” adaylar olmalı arzusu ve arayışı uzun süredir tartışılıyor.
Eşyanın tabiatına aykırı olan bu ‘faydacı/kolaycı/çıkarcı’ düşünce yapısı ve arayışlar; CHP örgütlerinden (teşkilatlarından değil) onay bulmadığı gibi tepki de almaktadır.
AKP’yi solcu arayışına sürükleyen ise, Ertuğrul Günay’ın geçtiğimiz günlerde sarf ettiği veda gibi sözleri oldu.
Bu sözler üzerine AKP kurmaylarının, Fikri Sağlar, Zülfü Livaneli ve İstemihan Talay’la ilgili çalışma yaptığı ve bu üç isme milletvekilliği adaylığı teklifi götürülebileceği bildirildi.
Enteresan olan durum ise; Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay’ın yerine yine eski iki Kültür Bakanının düşünülmesi…
Ayrıca her ikisinin de Mersin ilinden vekil olmasıdır.
Fikri Sağlar ve İstemihan Talay’ın Kültür Bakanlığı yapmış olması dikkat çekmiştir.
Hatta üçüncü isim olan sanatçı/yazar Zülfü Livaneli de bir kültür insanı olarak düşünüldüğünde “AKP’liler, kültür denince neden hep solcu arıyorlar? diye düşünüyor insan…
Fikri Sağlar’la ilgili haberi okuduğumda elimde olmadan güldüm ve aklıma “Her kuşun eti yenmez” atasözü geldi.
Gerçi son yıllarda siyasilerin uçuşan kelebekler gibi o çiçekten o çiçeğe konan hallerini görmeye alıştığımız için bir an da olsa yüreğimize salınan korkuyu ve endişeyi hissettim.
Diğerleri adına konuşamayacağım ama dostum dediğim Fikri Sağlar çok şükür beni yanıltmadı.
Yanıltmadı ama beni farklı düşündürdü:
Kendisi bu haberden dolayı yanlış anlaşılabileceği endişesini taşıyordu. Ayrıca kendisine kimse herhangi bir teklifte götürmemiş.
Parti içi demokrasinin yok edildiği Deniz Baykal döneminde bin 800 kişinin çeşitli parti suçları nedeniyle CHP’den; ihraç edildiği biliniyordu.
Fikri Sağlar’da 2000 yılında birçok arkadaşıyla birlikte CHP’den ihraç edilmişti.
Uzun zamandır, daha doğrusu Kemal Kılıçdaroğlu’nun Genel Başkan seçildiği günden bu yana ‘Solda ve CHP’de’’kırılan/ küstürülen/unutulan/atılan’ dostlarla bir kucaklaşma ve barışma arzulanıyordu
Baykal döneminde haksızlığa ve hukuksuzluğa uğramış, aralarında Fikri Sağlar, gibi sol/sosyal demokratların namusu konumundaki insanların da bulunduğu partililerle kucaklaşması ve nitelikli kadrolara yer vermesi bekleniyordu.
Nedense bu konu “yılan hikâyesine” döndü.
Yetmedi komedi gibi ‘şarta-şurta’ bağlandı…
Ömürlerini bu uğurda tüketmiş insanlara; “Gelirsiniz ama milletvekili adayı olamazsınız” dendi.
Çünkü iktidar olmak için (sağa/sermayeye/ iş adamı veya kadınlarına/ varsıllara/ liberallere/ dincilere/ gerekirse tarikatçılara) sıralamada saygın yerler vermeleri gerektiğini düşünenler etkili yerlere geldiler.
Boşuna demedik “Bu ne yaman çelişki” diye…
CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu’na “ihraçları görüştünüz mü?” diye soran gazeteciye; “İhraçların geri alınıp alınmayacağını gelecek toplantıda görüşeceğiz.”dediği biliniyor.
Neyse ipe un ‘sere -sere’ geldik son günlere.
Aradan aylar geçmesine karşın CHP üyeliği hala belirsizliğini koruyan Fikri Sağlar, kendi partisinden göremediği yakınlığı ve dostluğu yani itibarı hiç düşünmediği, aklının ucundan bile geçirmediği üstelik iktidar partisi olan AKP’den görmesinin şaşkınlığını yaşıyor.
Fikri Sağlar’la konuşmamızda, “Beni tanırsın, düşüncelerimi ve dünya görüşümü en iyi bilenlerdensin. Benim siyasette ne ikbal ne makam beklentim var.
Benim için böyle bir şey yani AKP’ye geçmem gibi bir şey asla mümkün değil” derken, kendinden emin bir ses tonuyla konuşuyordu.
Devamla, “Ben ülkemin ancak bir ‘sol/sosyal demokrat’ iktidarla sorunlarından kurtulacağına, insan haklarına saygılı, kalkınmış, çağdaş, laik bir ülke olacağına inanıyorum.
Bu nedenle katkı koymak için yine CHP’de olmak istiyorum” derken sesinde bir hüzün ve ince bir sitem fark ettim.
Kendisini daha fazla üzüp kırmamak için şu soruyu soramadım:
“Sizler SHP ve CHP döneminde verdiğiniz mücadelelerle yaşamlarınız risk altına girerken bu partiye oy bile vermeyi düşünmemiş insanlar bu gün parti üst yönetiminde bulunuyor.
Sizler gibi birçok partilinin af edilmesine (bu sözü sevmiyorum. Çünkü kim kimi affediyor?) bu gün üst yönetime atanmış bu insanlar karar verecek, bunu nasıl karşılıyorsunuz?” diye sormak istedim ama yapamadım.
Düşününce, onların yerine insan kendini koyunca moda tabiriyle (empati) yapınca insanın canı nasıl da yanıyor? değil mi?!!
İşte bu yüzden utandım ve sormadım.
Evet, Eski Kültür Bakanı Fikri Sağlar, sadece CHP parti meclisi toplantısından çıkacak sonucu bekliyor.
Başka davet ve itibarlar insan olarak onurunu okşasa da onu mutlu etmiyor. Benim tanıdığım Fikri Sağlar da zaten inanmadığı bir yerde bakan olacağına inandığı mücadelesinde nefer olmayı tercih eder…