Ekonomik yaşamın ne gibi parametrelerden oluştuğunu bilmek, ticaret yollarının nasıl kullanıldığını anlamakta ilk aşamadır.
Hayvancılık, ilk Türk devletlerindeki en büyük ekonomik etkinlik idi. Beslenen küçükbaş ve büyükbaş hayvanlar birer ticaret malı olarak ekonomiye katkıda bulunmuştur. Ayrıca işgal edilen bölgelerin yağmalanması da eski Türklerde büyük bir gelir kaynağı olarak karşımıza çıkmaktadır.
Uygurlar yerleşik hayatı benimsemiş ilk Türk toplumudur. Bu sebepledir ki tarım bir ticari faaliyet olarak yer bulabilmiştir. Böylece iktisadi hayatın eski Türkler arasından en fazla Uygurlarda geliştiği savunulabilir. Yerleşik hayatın diğer bir avantajı olarak da vergiler düzenli olarak toplanabilmiştir. Göçebe yaşam tarzında ise bu pek mümkün değildi.
İpek Yolu doğu medeniyetlerini batı medeniyetlerine bağlayan en mühim ticaret yoludur. Orta Asya üzerinden batı ülkelerine ulaşan bu yol Çin’den başlamaktadır. Eski Türkler bu yolu hububat, ipek ve benzeri temel ihtiyaçları ithal etmek ile silah, at ve dokumalar ihraç etmek için kullanırdı.
İpek Yolunun ticari bakımdan en önemli yol olduğu bu dönemlerde bir devlet bu yolun denetimine ne kadar sahip ise o kadar kalıcı oluyordu. Bu sebepledir ki ilk Türk devletleri ile Çin arasında sıkça buranın denetimi üzerine savaşlar yaşanmıştır.