Felice'ye Mektuplar Üzerine Bir Değerlendirme - Şilep Dergi
Bu kitabı okumak için öncelikle iyi bir ruh hali ve sabır gerekiyor.
Deniz Gürçay 26 Ocak 2018 26 Ocak 2018
Uzun bir okuma yolculuğu sonunda Franz Kafka’nın Felice’ye Mektuplar’ı bitti. Franz Kafka ve Felice’nin mektuplaşmaları 1912’de Max Brod’un babasının evinde tanışmalarıyla başlar ve Kafka’nın verem teşhisini öğrenmesiyle düştüğü karamsarlığın da etkisiyle 1917’de son bulur.
İki kez nişan aşamasına kadar gelip sonu ayrılıkla biten bu ilişki esas olarak -mektuplardan anladığım kadarıyla- Kafka’nın isteği ile bir mektuplaşma ilişkisine dönüşür.
Kafka’nın değerli eserlerinin (Yargı, Dönüşüm, Amerika, Dava, Ceza Kolonisinde) yaratılma süreçlerinde yazarın sancılarına, ıstıraplarına tanıklık ediyoruz. Kafka’nın gözünden Prag sokakları, evleri, mekanları, odaları, ilişkileri, özel yaşamı, çaresizlikleri, çözümsüzlükleri, Kafka’nın ruhsal iniş çıkışlarını ve kendi yaşamı ile ilgili çok özel bilgilere ve çelişkilere şahit oluyoruz.
Kitabı okurken yer yer Kafka’ya kızdığım çok nokta oldu. Neden kendine ve yakınındakilere bu kadar acıyı reva gördü diye düşündüm. Neden kendisini bu kadar değersiz ve bu aşkı hak etmeyen biri olarak görüp Felice’ye mektuplarında işkence eden, onu ağlatan, onu üzen ve hayatı kendine de Felice’ye de zindan edip, sonra ona yalvaran bir Kafka var diye düşündüm. Keşke bu aşkı Felice’nin mektuplarından da okuma şansımız olsaydı.
Okuduğum mektuplarda Kafka’da veya Felice’de derin bir aşk hissedemedim. Özetlemek gerekirse bu kitabı okumak için öncelikle iyi bir ruh hali ve sabır gerekiyor. Öte yandan Kafka’nın yaşamına tanıklık etmek güzeldi. Bu kitapta farklı bir Kafka gördüm. Tahammülsüz, kimseyle görüşmek istemeyen, saplantılı, hasta, korkak, çekimser, sürekli bahaneler uyduran, gelgitler, çelişkiler ve çözümsüzlükler içerisinde cebelleşen bir Kafka vardı.
En önemlisi de okurken Kafka hayatta olsaydı bu mektupları okumamızı istemezdi diye düşünmekten ve bunu kendi kendime tekrar etmekten kendimi alıkoyamadım. Bana kalırsa Kafka’nın mahremiyetine bu kadar girmek ayıp oluyor.
Evet, kısacası bu kitap sayesinde ben Kafka ile ilgili yeni bilgiler edindiğimden dolayı çok mutluyum. Felice’ye Mektuplar’ı okuyacak olanlara şimdiden kolaylık ve keyifli okumalar dilerim 😉
Amatör fotoğrafçı,iyi bir anne,eş,tam bir kitap kurdu	,	Şilep Dergi
AmerikabookstagramCeza KolonisindeDavaDönüşümFelice'ye MektuplarFranz KafkaHayaller ve Kitaplarİş Bankası Kültür Yayınlarıkitap eleştirisikitap incelemekitap öneriYargı
Bir Dram Bir Roman; Taş ve Ten