Kapı hızlı hızlı çalınıyordu, Naciye teyze, (Geliyorum, geliyorum) diyerek koşar adımlarla kapıya doğru yürürken, bir yandan da, kendi kendine konuşuyordu: —Hayırdır inşallah kim bu acaba? Acelesi var galiba… Kapıyı açan Naciye teyze: —Muhsine kızım...
Kapı hızlı hızlı çalınıyordu, Naciye teyze, (Geliyorum, geliyorum)
diyerek koşar adımlarla kapıya doğru yürürken, bir yandan da, kendi
—Naciye teyze bizimkiyle atıştık, moralim bozuk, ben de sana
—Naciye teyze, bizim adama geçenlerde, (Uzun süredir başım
dönüyor, kulaklarım çınlıyor, beni bir doktora götürsen) dedim. Hiç
sesini çıkartmadı, oralı bile olmadı. Bugün de, (Evde eksikler var,
çıkıp alsak iyi olur, bayram öncesi çoluk çocuk alış veriş yapsak
onları sevindirsek iyi olmaz mı?) dedim.
—Yok, öyle demedi. (Hep benim üstüme yükleniyorsunuz,
çalışmaktan yorgun düşüyorum zaten. Kendi ayaklarınızın üzerinde
durmayı öğrenin artık, doktoruna kendin git, alış verişini de kendin
yap! Bana bir şey söyleme, para istiyorsan vereyim. Hatta çıktığın
zaman, ödenmesi gereken faturaları da sana vereyim, yatırır, benim
işimi kolaylaştırmış olursun. Böylece de kendi ayaklarınızın üzerinde
durmayı öğrenmiş olursunuz) dedi. Ne demek şimdi bu, kendi
ayaklarınızın üzerinde durmayı öğrenin? Yoksa bu adam bizi bırakıp
başkasıyla evlenecek de, başınızın çaresine bakın mı demek
—Allah Allah, çok garip bir söz bu… Peki, şimdiye kadar
demek kendi ayaklarının üstünde durmuyormuşsun. Kız ne
diye sen kendi ayaklarının üstünde durmuyorsun?
—İnan Naciye teyze, kimsenin ayaklarının üstünde durmadım
ben, yani kimsenin ayaklarına basmadım, hep kendi ayaklarımın
—Şu insanlar ne gariptir. Rabbim yarattığı bütün
mahlûkatın rızkını hesapsız, gönderiyor ve başıboş bırakmıyor
da, insanlar yaratanın emri olduğu halde, yapmak zorunda
oldukları vazifeleri üzerlerinden atmaya çalışıyorlar. Ne günlere
kaldık ya Rabbi!
—Bak güzel kızım, sen kocana bakma! O yorgun ve de
işlerinden fırsat bulamadığı için öyle söylemiştir. Hiç olur mu?
Erkeğin vazifesini kadın yüklenir mi? En iyisi, sen sabredip
kocana bu durumu güzellikle anlat! (Ben senin istediklerini
elbette yaparım ama sana kıyamıyorum; çünkü ben sokağa
çıkıp alış veriş yaparken, gidip gelirken, harama bulaşarak hem
kendimi, hem de seni yakmak istemiyorum. Kadının işlediği
günah, kocasına da yazılırmış. Sonra ben, nefsime yenik
düşüp, bu işlere alışıp, hep dışarı çıkmak isteyebilirim. En iyisi,
ben kendimi de seni de düşünüp ateşe atlamayayım, bu işi
senin müsait olduğun bir zamana erteleyelim) dersin.
—Sen konuşacağın zamanı iyi seçer ve nasıl konuşacağını
bilirsen, onda da Allah korkusu varsa, neden dinlemesin güzel
yavrum! Yeter ki, yumuşak ol ve gerçekten Allahü teâlâdan
korktuğun için bu işi yap. Kalpten çıkan, kalbe girer, bunu hiç
unutma. Hem, yaptığını Allah için yaparsan sevab kazanır ve
Allahü teâlânın yardımına kavuşursun. Kurtulur ve kurtarırsın.
—Ben gideyim artık. Dediklerini yapmaya çalışayım. Allah razı
olsun, kalbimi rahatlattın. Sen olmasan ne yapardık, bilmem. Allaha
—Selametle yavrum, selametle… Ama dikkat et kimsenin