Azra: 4- Zero Day Exploit | KınıX
– İçinde bulunduğum dünyadan kastın ne?
Dedi Azra telefondaki sese. Dünyayı kurtarmak istiyordu, evet. Ama içinde bulunduğu dünyayı yok etmek tam olarak ne anlama geliyordu?
– KISACA ÖZETLEMEM GEREKİRSE; YAŞADIĞIN DÜNYA GERÇEK DEĞİL. SADECE BİR SİMİLASYON.
– Evet, bunu daha önce de söylemiştin.
– BU SİMİLASYONUN YARATICILARINDAN BİRİSİYİM BEN. ADIM OKAN -BUNU DAHA ÖNCE SÖYLEMİŞ MİYDİM? SANIRIM SÖYLEMİŞTİM- BİR BOMBA VAR, BU BOMBANIN ETKİLERİNİ İNCELEMEK İÇİN BU SİMİLASYONU OLUŞTURDUK. EĞER SİMİLASYON DOĞRU PARAMETRELERİ BULURSA, BOMBAYI GERÇEK DÜNYADA SATIŞA SUNACAKLAR. VE EMİN OL BU, DÜNYANIN SONUNU GETİREBİLECEK KADAR BÜYÜK BİR GÜÇ.
– Dur bir dakika! Bir bombayı test etmek için program yazılmasına yardım mı ettin? Dünyayı kurtarmak için gerçekten çok ilginç bir yöntemmiş.
– BEN BU İŞE BAŞLADIĞIMDA, BUNUN BİR PSİKOLOJİK BOMBA SONRASINDA İNSANLARI HAYATTA TUTMAK İÇİN YAPILDIĞINI SÖYLEMİŞLERDİ. BU BOMBA ATILDIĞINDA, İNSANLARI HAYATTA TUTACAK KOŞULLARI ARAŞTIRIYORDUK. FAKAT ASLINDA DURUM FARKLIYMIŞ. BUNU 2 HAFTA ÖNCE ÖĞRENDİM, ŞU AN DA YAPTIĞIM HATAYI TELAFİ ETMEYE ÇALIŞIYORUM. ESKİDEN KİMYASAL BOMBA KULLANIRLARDI, ATTIĞIN AN BİR ŞEHİRİ HARİTADAN SİLERSİN. FAKAT BU YETERLİ DEĞİLDİ, DAHA İKNA EDİCİ BİR ŞEY ARADILAR. BİYOLOJİK SİLAHLAR ÜRETİLMEYE BAŞLADI. ATIYORSUN VE İNSANLARA DAHA ÖNCE GÖRMEDİKLERİ HASTALIKLAR VERİYORSUN. AĞIR AĞIR, ACI ÇEKERE ÖLÜYOR İNSANLAR. HÜKÜMETLERİ İKNA ETMEK İÇİN GÜZEL BİR YÖNTEM. FAKAT BU BİLE YETERLİ GELMİYOR ARTIK. YENİ BİR ŞEY İCAT ETTİLER, HOŞ OLMAYAN BİR ŞEY.
– Omega bombası.
– OMEGA BOMBASI.
Dedi ikisi de aynı anda.
– Bu konuşmayı daha önce yaptık değil mi?
Diye sordu Azra. Kafasında oturtamasa da bazı şeyler çok tanıdık geliyordu.
– EVET. OLDUKÇA UZUN ZAMAN ÖNCE. AMA UNUTTUN. HER ŞEYE SIFIRDAN BAŞLAMAMIZ GEREKTİ.
– Anlamıyorum. Bunlar… Çok fazla benim için. Ben sadece bir muhasebeciyim.
– OMEGA BOMBASI YÜZÜNDEN. PSİKOLOJİK BOMBANIN ÇALIŞMA SİSTEMİ BU; BEYNİNDEN BİR ŞEYLER ÇIKARTIP, BAŞKA ŞEYLER EKLEMEYE YARIYOR. PLANLI YAPAMIYOR BUNU, AMA YİNE DE KİM OLDUKLARINI UNUTAN İNSANLARLA DOLU BİR ÜLKEYİ SÖMÜRMEK, HASTALIKLARLA DOLU BİR ÜLKEYİ SÖMÜRMEKTEN DAHA KOLAY VE VERİMLİ. O YÜZDEN SAVAŞIN YENİ TRENDİ BU OLACAK. OMEGA BOMBASI.
– Eee? Bir şeyleri unuttuysam, aslında similasyon başarılı olmamış mı? Bombanın yan etkileri ortada değil mi?
– TAM OLARAK DEĞİL. GEÇMİŞİNİ UNUTTUKTAN 5 DAKİKA SONRA ÖLÜYORSAN BU KADAR MASRAFIN BİR MANASI KALMAZDI, DEĞİL Mİ? NEYSE… ÇOK VAKTİMİZ YOK. BU SİMİLASYONU YOK ETMELİYİZ. BU SİMİLASYON BAŞARIYA ULAŞIRSA, BOMBANIN KULLANILMASINI ENGELLEYECEK BİR GÜÇ KALMAZ.
– Bir sorum olacak. Bu similasyonu yok edersek, ben de içinde yok olmayacağım değil mi?
– O KONU…
Dedi ve bir kaç saniyeliğine sustu Okan’ın telefondan gelen metalik sesi.
– YALAN SÖYLEMEYECEĞİM SANA; İKİ İHTİMAL VAR. YA SIVI DOLU BİR TÜPTE, HER TARAFINA KABLOLAR BAĞLI ŞEKİLDE UYUYORSUN; Kİ UMARIM BU İHTİMAL GERÇEKTİR.
– Sıvı içerisinde kablolara bağlı bir şekilde bilinçsiz olmamı mı umuyorsun? Bunu mu umuyorsun gerçekten?!
– EVET. ÇÜNKÜ YA BU İHTİMAL OLACAK; YA DA SADECE BİR KAÇ SATIRLIK PROGRAMDAN İBARET OLACAKSIN. KENDİNİ GERÇEK SANAN, AMA SİMİLASYONUN BİR PARÇASI OLAN BİR YAPAY ZEKA… GERÇEKTE HİÇ VAR OLMAMIŞ, HİÇ VAR OLMAYACAK.
Okan bu kadar ani şekilde söylemek istememişti bunları. Ama Azra’nın çıkışından sonra dilinden dökülüvermişti. Azra bir şey söyleyemedi.
– Ama… Ama ben varım. Hissedebiliyorum.
– KENDİMİ İNSAN SANMAK ÜZERE PROGRAMLANMIŞ BİR YAPAY ZEKA OLSAM, MUHTEMELEN BEN DE BENZER ŞEYLERİ DÜŞÜNÜRDÜM. AMA DEDİĞİM GİBİ, İKİ İHTİMAL VAR. İLK İHTİMAL DOĞRUYSA, SİMİLASYON KAPANDIĞINDA BULUNDUĞUN TÜPTE UYANACAKSIN. SENİ ÇIKARTMANIN BİR YOLUNU BULACAĞIZ.
– Ya diğer…
Dedi Azra. Ama düşünmekten vazgeçti. Konuyu değiştirmek istedi:
– Nasıl kapacağız bu similasyonu. Bir yerde büyük, kırmızı bir düğme mi var? Üzerinde “Sakın Bu Düğmeye Basmayın” falan yazıyordur belki. Ya da fişini çeksek yeterli olur mu?
– ESPRİ Mİ YAPMAYA ÇALIŞIYORSUN, YOKSA GERÇEKTEN SUNDUĞUN ÖNERİLER BUNLAR MI; EMİN OLAMIYORUM. HER NEYSE… BU KADAR BÜYÜK VE GERÇEKÇİ BİR SİMİLASYONUN ÇALIŞMASI İÇİN, BÜYÜK BİR İŞLEM GÜCÜ GEREKİYOR. NE KADAR İYİ OLURSA OLSUN, TEK BİR BİLGİSAYARIN KARŞILAYAMAYACAĞI BİR GÜÇ BU. O YÜZDEN BU ŞİRKETTEKİ TÜM BİLGİSAYARLAR BU SİMİLASYONUN BİR PARÇASI ASLINDA. VE BU BİLGİSAYARLARDAN BİRİSİNDE, ADMİN ŞİFRESİ VAR. SİMİLASYONDA, BENİM ERİŞEMEDİĞİM KISIMLARA BİLE ERİŞMEMİ SAĞLAYACAK BİR ŞİFRE BU. O ŞİFREYİ BULMALIYIZ.
– Bilgisayarcı olan sensin. Hokus pokus yapıp hackleyemez misin?
– DÜNYANIN EN BÜYÜK SAVUNMA ŞİRKETLERİNDEN BİRİSİNİ Mİ? NSA’E ŞİFRELEME ALGORİTMALARI SATIYOR BU ŞİRKET, EĞER O DEDİĞİNİ GERÇEKTEN YAPABİLSEYDİM TARİHE GEÇERDİM MUHTEMELEN. ZATEN ÖYLE BİR ŞEYE GEREK DE YOK; ŞİFRE BU ŞİRKETTEKİ BİLGİSAYARLARDAN BİRİSİNDE. BU DA DEMEK OLUYOR Kİ, ŞİFRE SENİN YAŞADIĞIN DÜNYANIN BİR KÖŞESİNDE GİZLİ. ASLINDA ORAYA AİT OLMAMASI GEREKEN BİR YAZI YA DA SAYI OLMALI. ONU BULMALISIN.
– Aslında buraya ait olmayan mı? Ben buranın asıl halini nereden bileyim ki! Buradaki her şey hala çok gerçek geliyor bana. Bir şeyin buraya ait olmadığını nasıl anlarım ki?
– ZEKİ KIZSIN, UMARIM BİR YOLUNU BULURSUN.
– En azından bir ipucu ver. Bu şifre neye benzer bir şey?
– 1 TRİLYON 464 MİLYAR 676 MİLYON 638 BİN 449..
– Bu kadar uzun bir sayı mı olacak, aklımda tutabileceğimi sanmıyorum.
– HAYIR, HAYIR BU DEĞİL. DAHA ÇOK 4-5 KARAKTERLİ BASİT BİR ŞİFRE OLACAK. AZ ÖNCE NEDEN BÖYLE KARIŞIK BİR SAYIYI SÖYLEDİĞİMİ BİLMİYORUM, KARIŞTIRMIŞ OLMALIYIM. İLACIMI ALMAYI UNUTTUM SANIRIM.
– Ne ilacı?
– BAZEN UFAK TEFEK KAFA KARIŞIKLIKLARI YAŞIYORUM. KURDUKTAN SONRA KENDİMİN BİLE ANLAM VEREMEDİĞİ, NERDEN GELDİĞİ BELLİ OLMAYAN CÜMLELER KURUYORUM, YAKIN GEÇMİŞTE YAŞADIĞIM OLAYLARI KARIŞTIRIYORUM FALAN. PSİKOLOJİK BİR RAHATSIZLIKMIŞ, AMA İLAÇLARIMI DÜZENLİ ALDIĞIM SÜRECE SIKINTI OLMUYOR. ÇOCUKLUKTAN KALMA BİR ŞEY. HER NEYSE… UNUTMADAN ŞUNU DA EKLEYEYİM; ASLA DİKKAT ÇEKME. GÜNLÜK HAYATINDA NE YAPIYORSAN ONU YAPMAYA DEVAM ET.
– Günlük hayat mı?
– SABAH 7:27’DE ALARMI DUYUP UYAN. 7:33’DEKİ ALARMI KAPAT. İKİ ALARM KURMAK ZEKİCE, DEĞİL Mİ? AMA ÇOĞUNLUKLA İKİNCİYE İHTİYAÇ DUYMUYORSUN BİLE. YATAKTAN KALKIP HAZIRLAN. KIRMIZI ETEĞİNİ GİY, ÜSTÜNE AÇIK RENK GÖMLEK. EVDEN ÇIKARKEN CENK’E ÇARPMAKTAN SON ANDA KURTUL. GECİKMEMEK İÇİN YAKALAMAN GEREKEN OTOBÜSE KOŞ. KOŞMAZSAN İŞE GEÇ KALIRSIN. YANINDAN GEÇEN DİLENCİYE PARA VERMEK İÇİN ELİNİ CEBİNE AT, AMA OTOBÜSÜ KAÇIRMA RİSKİNİ GÖZE ALAMAYIP YOLUNA DEVAM ET. SON ANDA YETİŞTİĞİN OTOBÜSE BİN. ARKA KAPININ HEMEN ÖNÜNDEKİ KOLTUĞA OTUR. İŞİNE GİT, HİÇ ANLAMADIĞIM O PARA İŞLERİYLE İLGİLEN. BOMBANIN PATLAMASINI İZLE. FALAN FİLAN…
– Benim hayatımı benden daha iyi biliyorsun. Aslında bu biraz rahatsız etti, beni mi gözetliyorsun?
– ÖYLE Bİ İMKANIM YOK. AMA BU HAYATI BİLMEM KADAR DOĞAL Bİ ŞEY OLAMAZ. EN İNCE DETAYINA KADAR BEN TASARLADIM ÇÜNKÜ. BAZI GÜNLER UFAK TEFEK DEĞİŞİKLİKLER OLUYOR; AMAÇ BU ZATEN. UFAK TEFEK DEĞİŞİKLİKLER YAPARAK DOĞRU PARAMETRELERİ BULMAK… ANA GENEL OLARAK BİR GÜNÜN BUNDAN İBARET OLMALI.
– Hiç özgür irademin olmadığını mı söylüyorsun?
– ARTIK VAR. AMA HALA ÖZGÜR İRADEN YOKMUŞ GİBİ DAVRANMALISIN. EĞER BİR ALFA OLDUĞUN ANLAŞILIRSA SENİ YOK ETMEYE ÇALIŞIRLAR.
– Alfa mı?
– GLOBAL DEĞİŞKEN. NE OLURSA OLSUN İÇERİSİNDEKİ BİLGİLERİ YİTİRMEDEN DÖNGÜYE DEVAM EDEBİLEN PARAMETRELER DEMEK. BİZİM DURUMUMUZDA BU SEN OLUYORSUN.
– İlginçmiş. Aklıma Cesur Yeni Dünya geldi. Okumuş muydun?
– EVET. OLDUKÇA SEVDİĞİM BİR KİTAPTI. AMA ORADAKİ İLE PEK BENZER BİR ANLAMI YOK BU ALFANIN.
Dedi ve gülümsedi Okan. Azra ilk kez duymuştu Okan’ın gülümsemesini. Telefon yüzünden oldukça metalik geliyordu bu gülümseme. Ama yine de ona güven veriyordu.
– Bu arada; yok etmek dedin. Ölürsem aynı güne tekrar başlamaz mıyım? Nasıl yok edecekler beni?
– EĞER ALFA OLDUĞUN ANLAŞILIRSA ZİHNİNİ ELLE SIFIRLARLAR. BU YÜZDEN FARKIMIZA VARILMADAN O ŞİFREYE ULAŞMALIYIZ. ŞİFREYİ BULUNCA SAKIN SESLİ SÖYLEME, SAKIN Bİ YERE YAZMA. SADECE AKLINDA TUT VE ERTESİ GÜN ARADIĞIMDA BANA SÖYLE. EĞER SİMİLASYON BİR GARİPLİK OLDUĞUNU DÜŞÜNÜRSE SENİ BULMAK İÇİN BİR KAÇ YOL İZLEYEBİLİR. OLABİLDİĞİNCA NORMAL DAVRANMAYA VE ŞİFREYİ ARAMAYA DEVAM ET. ÇOK VAKTİMİZ YOK. GEREKMEDİKÇE, BUNDAN SONRAKİ KONUŞMALARIMIZI KISA TUTMAMIZ DAHA İYİ OLUR. ŞİFREYİ BANA SÖYLEDİKTEN SONRAKİ GÜN SİMİLASYON ALARMA GEÇECEK, ÇOK VAKTİMİZ OLMAYACAK. ŞİFREYİ SÖYLEDİĞİN KONUŞMA BOYUNCA RAHATÇA PLAN YAPABİLİRİZ. AMA TELEFONU KAPATTIKTAN SONRA, ALARMA HAZIRLANMALIYIZ. SON OLARAK; ŞİFRE İÇİN TEK ŞANSIM OLACAK. ŞİFREYİ YANLIŞ GİRERSEM ALARM ÇALAR VE GÜVENLİK GÖREVLİLERİ BAŞIMA ÜŞÜŞÜR. DOĞRU GİRSEM DE DURUM ÇOK DEĞİŞMEZ, EN FAZLA 1 SAATİMİZ OLACAK. BUNA HAZIRLAN. SENİ O TÜPTEN ÇIKATTIĞIMDA, 1 SAAT İÇERİSİNDE KAÇMIŞ OLMALIYIZ.
– Ah, evet. Yaşayan bir insan olduğumu düşündüğünü biliyordum. Ne yapacağımı hala bilmiyorum, ama umarım dediğin gibi; şifreyi ele geçirmenin bir yolunu bulabilirim.
– BULACAĞINA EMİNİM. GÖRÜŞMEK ÜZERE.
Azra işe koyuldu. Bir yandan günlük hayatına devam edip, bir yandan da o dünyaya ait olmama ihtimali olan bir şeyler arıyordu. Plakalar, saatler, radyoda çalan şarkı, gazeteler… Hiçbirinde anormal bir şey bulamıyordu. Aradan 1 hafta geçmişti. Similasyonun dışarısında zaman algısı farklıydı; Okan için sadece yarım saat geçmiş olsa da, Azra 1 haftalık bu arayış sonunda yorulmaya başlamıştı.
O sabah, yine telefonun başına doğru yürüyordu. İşe gitmeden önce, her gün yaptığı gibi Okan’la konuşup hiçbir şey bulamadığını söyleyecekti. Gerçekten çok bunalmıştı.
– SELAM. YENİ BİR HABER VAR MI?
– Ne yazık ki…
– BU KADAR ZOR OLACAĞINI DÜŞÜNMEMİŞTİM. DAHA ÇABUK BULMAMIZ LAZIMDI. SENCE BAŞKA NEREDE OLABİLİR? YOLDAKİ TABELALARI İNCELEDİN Mİ?
Azra, Okan’ın söylediği hiç bir şeyi dinlemiyordu. Bunca zamandır gözünün önünde olan bir şeyi yeni farketmişti. Telefon kulübesinin camına, karşı binadan yansıyan bir kahve dükkanının tabelasını okuyordu. Yansımadan baktığında şunu görüyordu:
LATTE 1.2 LİRA
KUP 1.5 LİRA
MOCCA 1.2 LİRA
Günlerdir gözüne ilişiyordu bu, ama sıkıcı ve saçma bir tabela olduğunu düşünüp geçiyordu sadece. Bugün ise arkasına dönüp ilanı asılı olduğu yerde görmüştü. Bunca zamandır dikkatini çekmemişti, ama ilan aslında şu yazıdan oluşuyordu:
LATTE 1.22 LİRA
KUPA 1.55 LİRA
MOCCA 1.22 LİRA
– Okan! Okan! OKAAAAAN! Buldum! Şifreyi söylüyorum, hemen yaz bir yere: 2 – A – 5 – 2