09 Şubat 2017 Yazar: Tuğçe Madayanti Dizici | Köşe adı: Tweet
Günümüzde Türkiye’de ve dünyada gittikçe artan her çeşit hayvan zulmü bu şekilde üstünkörü edebiyat kılıfı altında ele alınacak bir konu değildir. Kendi coğrafyasını tanıdığı iddiasıyla bir kurmaca yazan bu yazar bence kendi coğrafyasının bugünkü haline uzaklığını ve umursamazlığını göstermiştir. Asker Çilli karakterinin malum sahnelerini ise umarım ki bilinçsizce (!) romantikleştirmiştir. Prehistorik dönemden itibaren toplumların içinde var olan zoofili günümüzde çeşitli bilim dallarının verileri ışığında kriminolojinin en kapsamlı konularındandır. Bizim gibi gelişmekte olan toplumların zoofili ve hayvan tecavüzünün bir hayvan hakları konusu mu yoksa ceza hukukun konusu mu olduğuna bir an önce karar vermesi gerekmektedir. Etinden, kürkünden, gücünden, kemiğinden, iç organlarından hakkımız olmamasına rağmen faydalandığımız hayvan ırkına insanlığın kendini affettirebilmesi artık imkansızdır. Burası onlar içın bir cehennemdir. Bari izin verin de bu ırkı, iğrenç hastalıklı insan fantezilerin kurbanı etmeyelim.
 Detaylı okuma için: Frank Ascione Ph.D.; The International Handbook of Animal Abuse and Cruelty: Theory, Research and Application Ahmet Osman: “Musa peygamber aslında antik Mısır’da bir firavundu!”