Asıl Yetim Kim? - Hayat Penceresi
Makaleler > Ali Ramazan Dinç Efendi Hazretleri (K.s) > Bezm-i Has > Asıl Yetim Kim?
Asıl Yetim Kim?
Tarih : 07.07.2011 23:04:29
Daha çok kimsesizler için kullanılan bir tabirdir yetim ve öksüz. İmandan mahrum olan kalbe, kendini İslamî emirlerden âzâde sayan şahsa, edebden yoksun kimseye ne demeli? Öksüz ve yetimi himayesine alanlar, şefkatlerinden dolayı, Mevlâ-yı Kerim’in rahmetine mazhar, Rasûlullah’a (s.a.v.) komşu olurlar. Buna karşılık; iman, İslam, edeb, haya sıfatından uzak olanlar acaba nerede kalırlar?
Kendimize acıyalım; tevhidle İman-ı Kâmil’i elde etmenin yoluna bakalım. Emr-i İlâhî’ye teslimiyetle, azalarımızı yaratılış gayesine uygun hale getirelim. Edeb ve erkânla, cemiyeti yaşanır bir cennet yurduna döndürelim.Bozulan aile hayatını ezvac-ı tahiratın neşesiyle mutlu, yavrularımızı Kur’an kıraaatiyle ümitli, çevremizi irşad ve ıslahla huzurlu kılalım. Ticaretle meşgul olan esnaf, hakkı gözetmeyerek yetim ve öksüz olmasın.
En küçük birimden, en büyüğüne kadar idareciler, zulümle, elleri altındakileri yetim ve öksüz bırakmasın. Yine bu kimseler, bakmakla sorumlu oldukları insanların hakkını gözeterek fakir ve yoksulun dualarını alsınlar. Fukara da, sevgiyle bakan nazarlara, dua için el açsın. Yardım elini uzatan ağniya (zenginler), ulaştırsın mecdine (en yüksek gayeye) Din-i Mübîn’i; Mevlâ’dan bu sebeple lütûf görsün engin denizler gibi. Dünya, ruhlar âleminde verdiği sözü unutmakla ağlayıp, yetim yetema olmasın.
Kitab-ı Kerim okunsun, duvarda asılı, mahzun durmasın. Tutulsun Rabbimizin sözü, İlâhî hitab havada kalmasın. Buradaki yetim ve öksüzlük bir şey değil. Asıl yetim ve öksüzlük; ölürken imandan, kabirde suale cevaptan, insan simasında kalkmaktan, defteri sağdan almaktan, mizanda sevabın ağır gelmesinden, mahşer meydanında feraha kavuşmaktan, Cennet, Cemâl’i seyirden mahrum kalmaktır. Bu mahrumiyetten daha beter yetim ve öksüzlük olur mu? Dilimiz zikirle ıslanıp gaflet yetimliğinden kurtulsun.
Beynimiz, Rabbimizin yüce kudretini düşünerek, tefekkürle; kalbimiz, O’nun yâdıyla; elimiz muhtaca infakla; ayağımız davasına koşmakla; gözümüz ibretle bakmakla; kulağımız Hakkı duymakla analı-babalı olsun. İlâhî hitaba ve Sünnet-i Seniyye’ye azı dişlerimizle sarılır gibi bağlanıp, öksüz, yetim kalmayalım.