“Ne mutlu Türküm diyene” sözü …
“Ne mutlu Türküm diyene” sözü söylenişi bakımından incelenirse bir sorun teşkil eder mi? Bu sözde Türklüğü diğerlerinden, mesela Çerkezlikten veya Kürtlükten üstün bir şey olarak mı görmek gerekir yoksa Türklük güzel bir şeydir, nasıl ki bir yemeği güzel diye niteliyorsak bunu da öyle mi nitelendirmeliyiz?
Ben bu sözün hep Osmanlı’dan devraldığımız ‘ümmet’ anlamındaki ‘millet’e tekabül ettiğini düşünmüşümdür. Ancak içeriği farklı şekilde doldurulmuştur 1930’dan sonra, o ayrı. Yalnız yemeğin güzelliği ile bir halkın varlığını kabullenme arasında mutlaka büyük bir fark var. Biz bir halkın varlığını süs olsun diye değil, bu ülkenin kurucu unsuru olarak eşit statüde kabul etmek zorundayız. Sanıyorum son zamanlardaki ‘Kürt açılımı’ sayesinde Kürt tarihi de yeni baştan yazılmaya
başlanacakr, tabii bu gelişme de resmi tarihin görmek istemediği, üzerini ısrarla kapattığı bir alanın daha tarih alanındaki rekabete katılacağı anlamına gelir ki, tarih, özellikle de yakın tarih müthiş derecede renklenecek gibi görünüyor önümüzdeki yıllarda. Kolay gelsin cümlemize diyelim…
Tarihi yazanlar, olayları günümüze taşıyanlar ne kadar objektifti?
1 Aralık 2010 at 00:55
bozkırın sırrı turk peygamber hakknda ne dıosunuz hocam