Pembe Zamanlar - İstirahat tamirdir - #TG
Bir ormanda iki kişi ağaç kesiyormuş. Birinci adam sabahları erkenden kalkıyor, ağaç kesmeye başlıyormuş, bir ağaç devrilirken hemen diğerine geçiyormuş. Gün boyu ne dinleniyor ne öğle yemeği için kendine vakit ayırıyormuş. Akşamları da arkadaşından saatler sonra ağaç kesmeyi bırakıyormuş. İkinci adam ise arada bir dinleniyor ve hava kararmaya başladığında eve dönüyormuş…
Bir hafta boyunca bu tempoda çalıştıktan sonra ne kadar ağaç kestiklerini saymaya başlamışlar. Sonuç:
İkinci adam çok daha fazla ağaç kesmiş.
“Bu nasıl olabilir? Ben daha çok çalıştım. Senden daha erken işe başladım, senden daha geç bitirdim. Ama sen daha fazla ağaç kestin. Bu işin sırrı ne?”
“Ortada bir sır yok.. Sen durmaksızın çalışırken, ben arada bir dinlenip baltamı biliyordum. Keskin baltayla, daha az çabayla daha çok ağaç kesilir...”
Kendimizi geliştirmek, baltamızı bilemektir. Kendimize zaman ayırıp, hayatımızı objektif bir bakışla gözden geçirmektir. Zayıf bulduğumuz alanlarımızı geliştirmek için çaba göstermektir. Bu; zihnimizin, ruhumuzun, karakterimizin güçlenmesi için olmazsa olmaz bir şarttır.
Filozof Sokrates’in meşhur sözüdür:
“İnsan, kendini tanı!..”
Kendini tanımak, şu anda olduğumuz noktayla olmak istediğimiz nokta arasındaki yoldur... Kendini tanımak, kendimizi nasıl gördüğümüz ile başkalarının bizi nasıl gördüğü arasında fark olmaması anlamına gelir.
Bireysel, özel ve iş hayatımızda başarılı, mutlu ve doyumlu olmak istiyorsak baltamızı bilemek için kendimize zaman ayırmalıyız. Ne demiş William S. Burroughs;
“Dinlenmeyi, rahatlamayı ve cevabı beklemeyi öğrenirseniz, zihniniz çoğu soruyu cevaplar.”
Mecburiyetten de olsa evde geçirdiğimiz bu süreyi, sıkılmak yerine bu açıdan değerlendirsek nasıl olur?..
Terziye “dinlen” demişler, ayağa kalkmış!..