İşgal Altındaki Kıble: Filistin İzlenimleri - Haber Kudüs
Kudüs \ 12:41
İstanbul \ 12:41
Yard. Doç. Dr. Abdülkadir Macit
Geçtiğimiz günlerde İLEM ekibi olarak Kudüs merkezli Filistin ziyareti gerçekleştirdik. Bu ziyaret kapsamında el-Halil, Kudüs ve Yafa şehirlerini -maalesef turist gibi- gezdik. Maalesef diyorum, çünkü hissedip de dokunamamak, idrak edip de müdahale edememek, görüp de değiştirememek, yaralara merhem olamamak ikilemlerini gezimiz esnasında her saniye hissettik. Bu yüzden şu an, geçen dört günün ardından şunu rahatlıkla söyleyebiliyorum:
Hissettiklerimi idrak edebilseniz gitmek ister miydiniz bilemiyorum, ama mesele hissetmekten daha da öte bir şey olduğu için gitmek lazım geldiğini her bir şekilde ifade ediyorum.
Biz esasen Filistin’e gittik ama -üzülerek söyleyeyim ki- zahiren İsrail Devleti’ne gittik. Görünen tablo ve gelinen nokta itibariyle Filistin, Yahudilerin sıkı kontrol ve terör estirmesi ile zor bir dönem yaşıyor. Bu sadece askeri işgal olarak değil şehirlerin demografik yapıları, siyasi ve idari mekanizmaları ve iktisadi hayat olarak da böyledir. Örneğin, Kudüs’ün 800.000 olan nüfusunun %65’i Yahudi, %33.5’i Müslüman ve %1.5 Hristiyan; Yafa’nın nüfusunun ise 500.000’i Yahudi, 25.000’i Müslüman. Müslümanların siyasi ve idari mekanizmalarda yeri yok. Müslümanların iktisadi olarak sadece evlerinin önündeki bahçelerde meyve sebze yetiştirmelerine müsaade ediliyor. Öyle tarım arazilerinde ziraat yapmaları söz konusu değil. Bir şehirden bir şehre girip çıkmalarına müsaade edilmiyor. Şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki Filistin, üstü açık kapalı bir cezaevi gibidir. İslam dünyasında Müslüman ülkelerin arasını açma taktiği burada Filistinlilerin arasını açma olarak işletiliyor. Dolayısıyla ortak bir mücadele zeminine müsaade edilmiyor. Genel itibariyle El-Halil, Kudüs ve Yafa kentleri Yahudilerin, Batı Şeria, Yahudi işbirlikçisi Mahmud Abbas öncülüğündeki El-Fetih’in, Gazze ise çok zor şartlarda Hamas’ın kontrolünde mahkûmiyetini sürdürmektedir. Bütün bu durumları ve gelecek öngörüsünü sorduğumuz İslami Hareket’in başkan yardımcısı çok hazin bir şekilde ekibimize şöyle bir ifade kullanıyor: “Bırakınız haftayı, günü nasıl kurtaracağımızın derdindeyiz.” Bu cümle karşısında tarifi imkânsız mahzun oldum, acziyethissettim.
Kudüs şehrinin sur içindeki mahalleleri Yahudi, Hristiyan ve Ermenilerce ele geçirilmiş durumda. Başkent, Tel Aviv olarak resmiyette görünse de devlet Kudüs’ten idare ediliyor.
Çünkü parlemento binası ve bakanlıklar Kudüs’te bulunmakta. Buraları gezdiğinizde yürek sızınız daha bir artıyor, nutkunuz tutuluyor. Filistin 1918 İngiliz işgalinden sonra 1948’de İsrail devletinin kurulması ile gün be gün toprak ve nüfus artışı ile Yahudi kontrolü artırılıyor.
Bu kontrolü ziyaret ettiğiniz her mekânda muhakkak hissediyorsunuz. Buna El-Halil kentine gittiğinizde Hz. İbrahim, Hz. Sare, Hz. İshak ve Hz. Yusuf peygamberlerinin kabirlerinin içerisinde olduğu Hz. İbrahim camiinin durumu tipik örneklerden birisidir. Zira ziyaretimiz esnasında Yahudilerin caminin %60’ını sinagog yaptıklarını, peygamber kabirlerini gasbettiklerini, ayın çoğunda ezan okutmadıklarını, dahası cemaatle namaz kılınmasına müsaade etmediklerini ve belirli vakitlerde Yahudilerin mescide ayakkabıları ile girerek bin bir türlü rezalet içerisinde eğlenceler düzenlediklerini görmek yüreklerimizdeki koru daha da alevlendirdi. Korkuluklar ve aramalar içerisinde camiye girişimiz, okunan Kuranlar karşısında yan taraftan -söylemeye dilim varmıyor ama- “Muhammed -haşa- hınzır” bağrışmaları… Nasıl ve niçin tepki ver(e)miyoruz, ellerimiz neden taşlara gitmiyor. Busorular hala beynimizi kurcalayan, derin bir ah çektiren muammalar olarak duruyor. Hâlbuki bu mekânlar özelinde İslam’ın bütün birikimlerinin tahribatı ve yok edilmesi ile karşı karşıya olduğumuzu anlamak için daha kaç insanımız şehit edilecek, kaç mabedimizin kudsiyeti çiğnenecek, kaç şehrimiz işgale uğrayacak!?
Yahudilerin dünyayı arkasına almış, şımarık ve zalim bir eda ile gerçekleştirdiği bütün zulümler karşısında direnen, mücadele eden, yardımlaşan bir kitle görmek gönlümüze az da olsa su serpmiş oldu. Onların metanetleri ve bilinç düzeyi ümidimizi perçinledi. Yaşananlar karşısında örneğin; “Batıl yapması gerekeni yapıyor, biz de yapmamız gerekeni yapmalıyız” diyerek taat ehli olmaya çalıştıklarını gördük. Yani Filistinliler, hayatları cihadile geçen bir millet görüntüsü arzediyorlar. Onlar devrin İsrail’i olan Roma’sına karşı mücadele eden günümüzün Meryemleri, İsaları ve Yahyalarıdır. Sabahtan akşama mescitte hizmet eden, Yahudilerin giriş çıkış yaptığı Burak kapısı önünde gün boyu bekleyen, dua eden, Kuran okuyan, herhangi bir müdahalede set olmaya çalışan, tekbirler ile yüreklere korku salan murabıt kadınlar… Yine Mescid-i Aksa’nın kapılarında, alanında nöbet bekleyen murabıt erkekler…
Biz duygusalız, genel olarak ağlıyoruz. Ancak bu Filistin’in özgürleşmesi için yeterli olan bir durum değildir. Adım atmalıyız, amele dökmeliyiz. Haydin cihada denilecek bir amel ortaya koymalıyız. Zira Resûlullah (sav); “Oraya gidiniz ve orada namaz kılınız, eğer oraya gidemez ve orada namaz kılamazsanız, kandillerinde yakılmak üzere zeytin yağı gönderiniz “ buyurarak temelde iki görevi bize yüklemektedir. Gitmek ve gidemediğinde orada yananiman ateşini yakmak, süren davayı ayakta tutmak. Bundan dolayı bir plan çerçevesinde toplumun her kesiminden insanlar götürülmeli ve Kudüs’ün özgürleşmesine yönelik teklifleri alınmalı, sonrasında da bu teklifler ve çözüm yolları bir proje kapsamında takibi yapılarak hayata geçirilmelidir.
İnanmış bir Müslüman olan merhum Erbakan hocanın “milyon dolarlık uçaklarınızın düşmesi için bir dolarlık cihazlar icat ederiz” iddiası ve buna dair eylemi üzerinden bedel ödemeyebaşlaması bize bu hususta bedel ödemeye hazır yanımızın olması gerektiğini hatırlatmaktadır. Şüphe yok ki, bedel öde(n)medikçe özgürlük gelmeyecektir. Bu bağlamda cihad bahsinin yeniden ele alınması gerekmektedir.
Gelecek Yıllarda Kudüs’ün Durumu
Bir Ümmet Sorumluluğu: Kudüs
Kudüs’te Ramazan hazırlıkları!
Mescid-i Aksa Yangını… Ve Arka Plan…
Mescid-i Aksa’nın İnşa Süreci
Eski Kudüs’e işgal kamerası!