2. CEPHELERİN COĞRAFİ VE METEOROLOJİK ÖZELLİKLERİ:
a. ÇANAKKALE CEPHESİ:
Çanakkale Boğazının düşman hava akınlarına karşı savunması, denizden yapılacak taarruz harekatının daha yaklaşmadan önce havadan keşfedilmesi, yaklaşan düşman deniz ve kara kuvvetlerine havadan taarruz edilmesi için kullanılacak hava kuvvetlerine ait uygun düzlükler genellikle bölgenin her tarafında bulmak mümkündür. Bölgenin meteorolojik durumu; Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Kasım ve Aralık aylarında her ayın 11 günü kapalı ve 6 günü bulutlu geçmektedir. Bu nedenle en yoğun hava harekatı yaz aylarında yapılabilmekteydi.
b. KAFKAS CEPHESİ:
Doğu Anadolu'nun büyük kısmı dağlık, kısmen de ormanlık olduğundan hava alanı olarak kullanılacak düzlükler azdı. Hava alanı olmaya uygun yerlerin ortalama yüksekliği 1800 metredir. Yükseklik arttıkça havanın yoğunluğu azalacağından uçakların havada tutunabilme ve alanlara emniyetle inme ve kalkabilmeleri zordu. Bölgenin meteorolojik durumu; Kasım, Aralık, Ocak, Şubat, Mart ve Nisan aylarında hava ortalama her ayın 12 günü kapalı ve yağışlı 6 günü bulutlu olduğundan bu aylarda uçuş zorlukla olurdu. Hava harekatına en uygun hava şartları Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarına rastlardı.
Bölgenin arazisi genellikle düzdür. Bu nedenle hava birliklerinin harekat yapacağı alan olmaya uygun birçok düzlükler vardı. Kara birlikleri ile beraber görev yapacak hava bölüklerinin lojistik desteği Dicle ve Fırat nehirlerindeki ulaşım imkanları kullanılarak devamlılık sağlanması mümkündü. Meteorolojik durumu ise; Haziran, temmuz ve ağustos ayları çok sıcak geçmektedir. Bu aylarda ısı gölgede 60 derecenin üstünde olduğundan uçuş harekatı ve faaliyetleri azalmakta, Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Kasım ve Aralık aylarında yağışlı havaların dışında devamlı olarak hava harekatı yapılabilmekteydi.
Bölgede hava birliklerinin harekat yapacağı düzlükler daha ziyade demiryolunun geçtiği yerlerin yakınında seçiliyordu. Hava harekatına etki gösteren meteorolojik koşullar ise; Bölgenin kuzey kısmı Ekim ayı sonundan Mayıs ayı ortasına kadar yağmurlu, diğer aylar kurak geçmektedir. Yağmurun en fazla yağdığı aylar Kasım ve Şubat aylarıdır. Yağışlı havalarda hava harekatı azalıyordu.
e. HİCAZ CEPHESİ:
Bölgede havaalanı olarak kullanılmaya uygun birçok düzlükler bulunmakta idi. Bu düzlükler genellikle Tebük, Elata, Medine ve Mekke dolaylarındaydı. Uçuşa etki gösteren meteorolojik koşullar; Bölgenin en sıcak yerleri Kızıldeniz dolaylarıdır. Buradaki sıcaklık bazı zamanlar 65 derecenin üzerindedir. Bu bölgede ısı uçuşa fazlaca etki ediyordu. Bu nedenle uçuşa en uygun ortam fecir (Gün doğumu) zamanı idi.
Bu bölgede sıcaklığın etkisi ile görev yapacak gövde ve kanatları bezle kaplı uçakların bezleri çabuk gevşeyerek çürür, kanat açı ayarları ve germe tellerle ayarlanmış olan kısımlarının ayarları bozulur ve uçuşlar tehlikeli olmaya başlardı. Buna ilave olarak, bölgede kum fırtınaları eksik olmadığından, küçük kum zerreciklerinin motor donanımına girmesi uçağın arızalanmasına neden olmakta ve bu nedenle her uçuştan önce çok dikkatli bakım yapılması ve uçağın en küçük parçalarının temizlenmesi gerekmekteydi.