Unutamadığım Efsane Oyunlar - Usluer
İlk oyun serüvenim babamın bana çok küçük yaşta, bir bayram arefesinde aldığı atari ile başladı. Hayal meyal hatırlıyorum o yılları. O an ne kadar mutlu olduğumu tarif etmeme imkan yok. Atarinin atari olduğu, prensesi kurtaran insanların sayılı olduğu zamanlardan bahsediyorum. Uzun süre atari ile zaman geçirdikten sonra üst kattaki komşumuzun oğlunun PlayStation’ı ile Winning Eleven 7 oynamaya başlamıştım. Bu sırada arkadaşlarla beraber internet kafeye de gidip süreli masa açtırarak Counter Strike, GTA Vice City oynuyorduk. Lafı fazla uzatmadan sizlere unutamadığım, şiflerini bile halen hatırladığım oyunlardan bahsedeyim.
Birçok kişinin olduğu gibi benim de ilk göz ağrım. Türlü türlü kaplumbağalar, gizli bölmeler, geçilmesi saatler alan bölümler… Yalnız bir şey itiraf etmem gerekirse ben prensesi hiç kurtaramadım. Hep bir yerde takılıp kapatıyordum oyunu.
Yanlış hatırlamıyorsam bilgisayarda oynadığım ilk oyundu. Hatta hayatımda oynamaktan zevk aldığım en güzel açık dünya oyunuydu. Polislerin yanından bazukayla geçsek bile arkasını dönüp giderlerdi, aslan yürekli polisler, polislerimiz. Hele Malibu barına girip katliam yaptığımız o günleri hiç unutamam. Şifrelerinin pek çoğu ise hala ezberimdedir.
Dostla, düşmanla, savaşla, silahla tanıştığımız, türlü türlü nickler ile internet kafede tanınmamıza vesile olan (bkz. kelleci) efsane oyun. Ben genellikle sniper ile pusar, fırsatını buldum mu hiç acımazdım. Iceworld haritası çıktıktan sonra 4-3 ile ortalığı tozu dumana katardım. Nickim ise sanırım şuydu; ***ATEŞ***
Geçtiğimiz günlerde Counter Strike ile ilgili çok güzel bir yazıya denk geldim, onu da şuraya iliştireyim; Bir Counter Strike oyuncusu elinde 5-1 ile ortalığı tarıyorsa bilin ki ilkokulludur, şarjörünün bitmesini bekleyin bitince gidin bıçaklayın. Eğer 4-6 ile pusuya yatmış, siz ortaya çıkınca ateş ediyorsa bilin ki liselidir, duck hareketiyle sağ sol yaparak üzerine gidin, yaklaşınca headshot atın. Eğer elinde 4-3 varsa ve iki üç mermi sıkıp durup tekrar sıkıyorsa bilin ki o aklı kemale ermiş bi reisdir, merak etmeyin o sizi bulur.
Lise yıllarında 8-10 kişi okuldan kaçıp internet kafede oynadığımız vazgeçilmez oyunumuzdu. Carentan, Stalingrad, Tunisia başlıca haritalarımızdı. Counter Strike’ta olduğu gibi burada da sniper kullanıyordum. O zamanlarda gördüğümüzü affetmezdik. Şimdi yaşlandık tabi.
Eve bilgisayar aldığımız ilk zamanlardı. Özellik bakımında çok fazla iyi olmasa da Fifa 2002’yi sorunsuz bir şekilde oynayabiliyordum. Hatta sabahtan akşama kadar oynuyordum diyebilirim. Çoğunlukla Barcelona ile oynardım. Patrick Kluivert ile orta sahadan rövaşata ile az gol atmadım. Rivaldo gibi bie yıldızı Fifa 2002 ile tanıdım. Oyunu her açtığımda muhteremin ieysportstınıgeym sözünü duymak mutlu ederdi.
Efsanelerin babasına geldi sıra. Çocukluğumun en güzel yıllarını adadım ben bu oyuna. En sonunda bir koxp sevdasına banlanıp bir daha da yüzüne bakmadım. İnternet kafeye gider sabahtan akşama kadar başından kalkmazdım. Ticaretin ne olduğunu öğretti bu oyun bizlere. Tabi benim oynadığım yıllarda firedrake (ismini yanlış hatırlamıyorsam) güncellemesi daha gelmemişti. Ne zaman o güncelleme geldi o zaman yavaş yavaş bozmaya başladılar oyunu. Yanarım yanarım da skill bugu olduğu zaman CZ’de np kasmak yerine sabahtan akşama kadar goblin kestiğime yanarım.
Unutamadığım efsane oyunlar bunlar. Bunların dışında farklı bir oyun yazmak bu oyunlara ihanet olur. O yüzden listeyi kalabalıklaştırmaya gerek yok. Bu arada bu yazının bir mim olduğunu da belirteyim. Cevaplamak isteyen herkese gönderiyorum bu mimi.
Call Of Duty 2, Counter Strike, Fifa 2002, gta vice city, Knight Online, Super Mario, unutamadığım oyunlar