BEN NEDEN BİLMİYORUM?: DEĞİŞİM
Bunu değiştirmek istiyorum. Evet istiyorum. Ama ben şimdiye kadar yaptıklarımın, söylediklerimin yanlış olduğunu kabul etmek çok zor geliyor bana. Özellikle anneme karşı. Annem 53 yaşında devamlı kilo mu aldım diye aynaya bakan bir kadın. Ben O'nun kadar çok bakmam aynaya. Gördüklerimi beğenmediğimden değil. Alışkanlık edinmediğimden. Annem bana ne zaman kilo vereceksin, ne zaman spor yapacaksın diye sordukça hiç birşey yapmak gelmiyor içimden. Ya da evdeki spor aletinde spor yapayım desem, yarım saat yapsam daha 1 saat bile olmadı deyip burun kıvırması hemen vazgeçmeme neden oluyor. Neden böyle hissettiğimi bilmiyorum. Anneme rağmen bunu nasıl başaracağımı da bilmiyorum.
selam, benzer şeyler yaşadığım ve o duyguyu hala hatırladığım için yazmak istedim. evet insan kilo almaya başladı mı bunu durdurmak hele de yaşamını zorlu bir döngü halindeyle oldukça zor oluyor. ve ben de senin gibi dışarıdan gelen telkin/tavsiye/hikayelere sinir olurum.ama önemli olan bunun seninle ilgili olduğunu ve sadece senin için olduğunu bilmek. kimseyi mutlu etmek veya kimsenin takdirini kazanmak için kilo vermeye çalışmıyorsun sonuçta. o yüzden yönetim sende ve istediğin rutini uygulayarak istediğin gibi kilo verebilirsin.umarım istediğin kiloya gelirsin. Benim çalışmalarım 1 yıl sürmüştü ve herkesi şaşırtan bir sonuç almıştım :) ama korumak da zor!!iyi şanslar
22 Kasım 2009 15:08
Desteğniz için çok teşekkür ederim. Çok haklısınız evet herhangi biri için değil kendim için istiyorum bunu. Ama kendimi kandıran halimden memnunum ben diyen de benim. Kendi kendimi caydırıyorum, çünkü zor geliyor. İlk önce bunun önüne geçmeliyim.
22 Kasım 2009 18:13
9/18'le işe başladım 1 ay sonra 24/24'e geçtim. 8 ay bu şekilde çalışıp her vardiyanın ardından ortalıkta maymun gibi gezmemek için eve gidip uyumaktan başka birşey yapamadım. Bu süreçte sosyal hayattan koptum (ki evde oturmaktansa sokakta olmayı seven biriyim) "yeter artık" dediğimde işverenim tarafından 24/48 çalışma şekline döndürüldüm. 4 ay sonra tam alışmaya başlamışken pis adam 24/24 şekline devam ediyoruz dedi. Hala bu salak yerden ayrılmadığıma inanamıyorum. Üniversite mezunu bir insan olarak bu şartlarda çalışmaya devam ediyorum ve bunun tek nedeni tembelliğim. Tembelim ben ya hem de az buz bir tembellik değil kendimi Hilton'un tepesine çıkarıp atamayacak kadar tembelim. Yılbaşında 24/24 gibi zor çalışma şartlarına geri döneceğiz. Umarım artık bu tembellikten kurtulacağım ve patrona "sen dalga mı geçiyorsun? Bana iş mi yok al işini başına çal!" diyip çekip gideceğim. 1 hafta kesintisiz uyuyacağıma eminim. (ama tembellikten değil yorgunluktan :D )
Bir kişinin ağzından çıkan tek bir cümle ile ayda fazladan 120 saat çalışmak nedir, ve o kişiye duyulan hsler nelerdir gayet yi bilirim. Özel sektörde bu şekilde çalışma nasıl oluyor bilmiyorum Haklarınızı aramalısınız, ben devlette çalışıyorum ve yurdun her yerinde ve her koşulda çalışabilirim imzalı bir dilekçe verdiğim için de sesimi çıkartamıyorum. zorunluluk halleri ve kısa süreler kabul edilebilir de 8 ay 24/24 çalışmak bitirir insanı. Bir çözüm bulabilmeni dilerim.
25 Aralık 2009 02:49
acımasız şartlarda çalışmanın ne demek olduğunu çok iyi bilirim. Böyle bir işte çoook uzun süre çalıştıktan sonra nihayet 1 yıl önce ayrıldım. Ve normal insanlar nasıl yaşıyormuş şaşkınlıkla öğrendim. Normal bir düzene geçince yemek sistemin falan da düzeliyor ve daha sağlıklı yaşamaya başlıyorsun. En kısa sürede istediğin şartlara kavuşmanı dilerim.
o çalışma şekli bana çok tuhaf geldi hangi iş bilmiyorum ama bence eğer değiştirebiliyorsan onu değiştir derim ilerde evlilik çocuk vs olduğunda bu yaşam tarzı zor gelebilir
23 Ocak 2010 19:54
Gümrükte çalışıyorum. Bu zamanda memur olabldiğim için şanslıyım aslında, ama değiştirme fırsatım olursa elbette en iyi şekilde değerlendireceğim:D