Ona deymiş, buna deymemiş...: 10 Kasım 2010
pencereden avazım çıktığı kadar,
''Sireni duymuyor musunuz, dursanıza!''
diye bağırdım. Duranlar oldu. Ama, durmadan yürümeye devam edenler de vardı: 'Durmak yok, yola devam.' misali.
Sabahtan beri düşünüyorum ne yazsam diye. Bir ara Atatürk'le sohbet bile ettim.
Ne hakkın vardı bu kadar erken bırakıp gitmeye! Nasıl yapabildin bunu bize ha, nasıl!' dedim.
Ne diyorsun sen çocuk? dedi.
Anlatacak o kadar çok şey var ki. dedim.
Bilmediğim ne anlatabilirsin ki çocuk? dedi.
Haklıydı. Ey Türk gençliği, diyerek seslenmişti bize. Bütün kaleleri zaptedebilecek, bütün tersanelere girebilecek, memleketin her köşesini işgal edebilecek iç ve dış düşmanlarımız olacağını söylemişti. Bu düşmanların ordumuzu dahi dağıtacağı konusunda uyarmıştı bizi. Gaflet, dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilecek iktidar sahipleri olabilir, demişti. Millet fakirlik ve sıkıntı yaşarken, şartlar ne kadar olumsuz olursa olsun, biz gençliğe düşen görev, cumhuriyetimizi ve geleceğimizi kurtarmaktı. Ve bu söylediklerinin gerçekleştiği günleri göreceğimizi bildiği için 'Beni hatırlayınız.' demişti.
Bu öğütlerin ne kadarını aklımızda tuttuk? Neler yaptık? Bunların yanıtını vermeden, Ata'yı bizi terk etmekle suçlamak, ya da 'kalbimizdesin', 'izindeyiz' falan demek doğru mu olur, yoksa şımarıklık mı, emin değilim. Ne demişler: kendi düşen ağlamaz!
Derya10 Kasım 2010 16:22Gerçekten duygularıma tercüman olmuş bir yazı.Okurken tüylerim diken diken oldu;o da yetmedi gözlerim doldu. Bu sabah pencereden nasıl isyan ettiyseniz insanlara, ben de caddenin ortasında aynı şekilde isyan ettim. Gözlerimden sicim gibi akan yaşlara rağmen haykırdım durun diye.Ama gerçekten anlayana...İçim acıyor bu umursamaz, bu vefasız insanları gördükçe. Emeğinize,kaleminize sağlık.Sevgiler...YanıtlaSilDilek10 Kasım 2010 18:39Sevgili Derya,Vefasız demişsin ya, bundan daha güzel bir tanımlama olamazdı. Sevmeyebilirler, nefret edebilirler, ama vefa borcunun, can borcunun bunlarla ilgisi yok; söylediğin gibi anlayana...Sevgilerimle...YanıtlaSil910 Kasım 2010 21:56'... kendi düşen ..'En iyi ifade bu sanırım.Büyük dedelerimden bu yana sosyalist olan, chpden başka bir partiyi bu ülkeye yakıştıramayan sülalem; dış politikasını beğendikleri akp'ye oy vermeyi düşünüyor.Eee kömür önemli, malum kış vakti.YanıtlaSilDilek11 Kasım 2010 10:41Sevgili 9,Dış politika+kömür=??? Dış politikada stratejik yanlızlığa doğru emin adımlarla ilerliyoruz. Yeni dost ve kardeş ülke İran her an Türkiye'yi -yani seni beni- zora sokmak için fırsat yaratıyor. 'Türk Arapsız yaşayamaz'(!) denilerek baş tacı edilen Suriye ise, PKKya af çıkartarak dünyaya 'Bakın ben terörü bitirmek için af çıkarıyorum, ama görüyorsunuz Türkiye hiç bir adım atmıyor.' mesajı veriyor.Civanım delikanlı, Obama'yı seçildikten sonra kutlarken bir akıl(!) vermişti: Düşman kazanma zamanı değil, dost kazanma zamanı, demişti. Bu dış politikayla kazandığımız dostlar, düşman başına diyorum.'Kömür' için ne diyeyim, akıllı olsun, kendini kullandırtmasın ;-) Sevgilerimle...YanıtlaSil911 Kasım 2010 13:54Yok, kömürle dış politikayı bağdaştırmadım aslında.Ne derler, hani başbakana karizma sahibi, uluslararası ilişkilerde etkin, sözü geçen (?) birisi diyorlar ya, o imiş bütün sebep akpye oy vermek için.Kömürü bir kesim için söyledim, malum hangi bölgenin nereye oy verdiği belli, bize zaten birşeyler dağıtmaz devlet, o bariz... :)YanıtlaSilDilek11 Kasım 2010 20:17Ben de 'dış politika+kömür=??' yazdım ama, bağdaştırmak için değildi. Şimdi düşündüm de, aslında neden olmasın- sözüm meclisten dışarı...Mantık, uluslararası ilişkilerde etkin, sözü geçen bir başbakandansa, ülkesindeki işsizliğe, açlığa, yoksulluğa çare arayan bir başbakanı tercih etmeyi gerektirmez mi? Açlık, milletin başına mı vurmuş ne ;-))YanıtlaSilYavuz14 Kasım 2010 11:53Pencereden yayilan sesini duyar gibi oldum, insallah böyle sesler tüm Türkiye üzerinde yayilir ki, kendimize gelir de olayin ve vaziyetin boyunu, seklini anlariz.Pencereden yayilan sesini duyar gibi oldum, adeta karanliga isyan edercesine. Karanligin o kasvetli siyahini yirtarcasina...Dôkülen gözyaslarini hisseder gibi oldum, temennim odur ki, bu gözyaslari gec kalinmisliga dökülen degil karanliktan aydinliga cikilan mutlulugun gözyaslari olsun...Helal olsun sana Dilek... Bu haykirisin daha uyanamayanlarin yüzüne haykiris olur da uyandirir...Temenni ederim.YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...