Senin bende sözlerin var, unutup gittiğin... / İlişkiler / Milliyet Blog
Camdan dışarı doğru baka kaldım, ben yine maziye daldım...
Bizim evin tam karşısındaki ağaca ilişti gözlerim,
Hani orda hep beni beklerdin.
Özleyince, kavga edince, ayrılınca, eve bıraktığında...
Hep beni beklerdin...
Ben hep beklenendim, şimdi sen oldun...
Bekleyen ben mi oldum?
Hüzün vardı ağacımızda sanki bir şeyler anlatmak istiyordu, ne yazık ki dili yoktu...
Yağmur yağdı, damlalar gözyaşlarıma karıştı...
O ağacın altında ağladım... Sen yoktun ya, ben ona sarıldım...
Sana ait ne varsa yaktım, sonra baktım,
Gittin ama gitmek istesende gidemezsin ki,
Yürüyüp gidersin belki, peki duygularım, hislerim?
Aklımdan çıkmadan, kalbimden çıkmadan gidemezsin ki,
Sende yapamazsın bensiz... yoksa yapabilir misin?
'Hayıııııııııır'lar çınlıyor kulaklarımda...
En özel anılarım seninleyken, her günümde sen varken,
Nasıl koyayım ki bir başkasını yerine?
Alışamam yeni birine.
Ağlamak istediğim hıçkıramadığım, içime attığım bütün gözyaşlarımda o var,
Neden var, ne için var bilmiyorum ama...
İyiki de var!
Bazende keşke söyleseydim dedirtiyor ama... Keşke dememek için sağlıklı düşünmek gerek... Teşekkürler SEVGİLER 18.05.2012 15:27
Tamam gidiyorlar giderken ya çok acele ediyorlar... Hep bir şeyler bırakıyorlar... Unutulmak istemediklerinden olsa gerek... Ama unutmamalı da ömrümüzün anaları onlar
Unutulmaz ki... Akılda bitse kalpte bitmez, kalpte bitse akılda... Aşkın gözü gerçekten kör sanırım... Ne kadar üzülsekte bi yanda mutluluk sayıyoruz acılara direnebilmek için. Mutlu kalın, sevgiler... 19.04.2012 18:09
Ne güzel.Yüreğine sağlık.SEVGİLERİMLE.
Ruhunuza sağlık canım sennur hanımcım... Sevgiler :) 18.04.2012 8:52
Güzel yorumunuza teşekkürler arkadaşım. Ama unutulmaz ki, yavaş yavaş alışılır belkide... Ağlamak alıştırıyor acılara.İnsan alışıyorda saymıyor gözlerinden akan damlaları. Sevgi ile kalbinin güzelliği ile yücel... 18.04.2012 9:02