Tesadüfün de böylesi
Hayatım çok tesadüflerle geçti. Ve tesadüflere aşırı inanan biriyim...
Hey gözünü sevdiğimin ülkesi, Norveç mi oldun be! Konya’da trafikte seyir halinde ilerleyen iki araçtan arkadaki araç, öndeki araca mors alfabesiyle selektör yaparak “O.Ç” diyor, öndeki aracı süren aracın şoförü de kaptan olduğundan arkadakinin ettiği küfrü anlıyor; sonuç: Dört yaralı.
Kavga ve şiddetin hiç biri tasvip edilmez ama tarla sulaması yüzünden, banka sırası yüzünden ya da saçma sapan bir olay yüzünden Avrupa basınına düşmektense böyle kaliteli kavgalarla Avrupa’da gündem olmayı yeğleyelim derim.
Motosikletli baba ile oğul yolda karşılaşınca birbirlerine selam vermek isterken kaza yapıp ölmüşlerdi bundan yıllar önce. Nasıl ki bu tesadüf milyonda bir gerçekleşir, inanın Konya’da yaşanan olay ise milyarda bir gerçekleşir.
Hayatım çok tesadüflerle geçti. Ve tesadüflere aşırı inanan biriyim. Bundan birkaç hafta önce Kuşadası’na bir abimin yanına giderken bindiğim minibüs, yolcu almak için mola verince on beş senedir görmediğim asker arkadaşımla tesadüfen İzmir’de sıradan bir minibüs durağında karşılaştım.
Tıpkı iki sene önce gittiğim Datça Kış Yüzme Maratonu’nun olduğu akşam gittiğimiz barda tesadüfen orada olan başka bir asker arkadaşımla karşılaştığım gibi. Ya da satış pazarlama işiyle uğraştığım zamanlar Tekirdağ’da gittiğimiz bir fabrikanın sahibinin asker arkadaşım çıkması gibi.
Başıma gelen tesadüfler o kadar çok ki bunu yazmaya kalksam hem okuyucu yok artık der hem de okuyucunun anlattığı arkadaşı bu hikâyeleri anlatan güzel sıkmış diyerek alay eder.
Yağmurlu bir İstanbul öğle sonu kahve içmek için buluştuğumuz bir üstadıma başımdan geçen bu tesadüfleri ve komik olayları anlattığımda yüzüne anlamsız bir gülüş takınmış ve hayata başka pencereden bakmaya başladığın zaman normal olaylar değil anormal olaylar başına gelir. Ve sen hayata normal bakmadığın için bu başına gelenleri artık normal karşılaman gerekir demişti. Tıpkı da dediği gibi olduğu için artık ne yaşarsam yaşayayım anormal karşılamayı bıraktım.
Bundan yıllar yıllar önce, amcam evde televizyon izlerken telefonu çalıyor. Telefona baktığında tanımadığı bir numara, telefonu açtığında ise tanımadığı bir ses “Patron PVC pencerelerin rengini beğendiyseniz pencereleri sipariş edeceğim rengini söyleyin, onu da bir an önce aradan çıkaralım diğer işlere bakacağım” diyor.
Amcam arkadaşlarından birinin işlettiğini zannedip hiç bozuntuya vermeden: “Ya antik meşe ya da rustik maun yapın, aldığımız mobilyalarla uyumlu olsun.” diyor. Karşıdaki ses “tamam patron sipariş veriyorum önümüzdeki hafta içi montaj yaparız” diyor.
Aradan bir hafta on gün geçince bu numara tekrar arıyor amcamı. Bu kez parkelerin rengini soruyor. Amcam tabi yine işletildiğini sandığından ya akça ağaç ya da işte açık bir renk parke olsun diyor. Adam yine tamam patron deyip telefonu kapatıyor.
Aradan üç beş gün sonra iç kapıların rengi, anahtar prizin çeşitleri derken telefon trafiği hızlanıyor. Amcam sipariş veriyor karşıdaki ses tamam dedikten sonra telefonu kapatıyor. Neyse bu muhabbet bir aydan fazla sürüyor bu kez amcam el arttırıyor. Dış kapıyı çelik kapı takın, evin çevresine iki metre duvar örün, duvarın üstüne tel korkuluk çekin, tel korkulukların arasına güvenlik kameraları koyun, derken en son “havuz ne durumda bu arada?” diyor.
Karşıdaki ses: “Patron bu söylediğin işlerin hepsi ekstra, havuz yaptığımız sözleşmede yok bilgin olsun diye söylüyorum.” diyor. Amcam tabi olanların farkına varıp işletilmediğini anlıyor ama bu oyun da sürsün istiyor.
Aradan bir iki hafta geçiyor bu kez karşıdaki ses sabah arayıp: “Patron havuzun seramiklerinin rengini beğen de seramiklere geçeceğiz, yarın da seramikler döşenmeye başlayacak.” diyor. Amcam seramiklerin de rengini söyleyip telefonu kapatıyor aradan üç beş saat sonra bizimki tekrar arıyor. Amcam telefonu açıp: “Oğlum seramiklerin rengini söyledim ya niye aradın yine işim var.” deyip kapatmak istiyor. Karşıdaki ses senin seramiğinin de senin de diyerek abartısız soluk bile almadan yarım saatten fazla küfür ediyor.
Amcam gülmemek için kendini zor tutup, “Hayırdır kardeşim ne küfür edip duruyorsun derdin ne senin?” diyor. Karşıdaki: “Ulan batırdın, bitirdin beni. Kimsin sen? Bu evin sahibi geldi sözleşmede ne yazıyorsa onu öderim, kim dedi sana havuzu, duvarı, çelik kapıyı, güvenlik kamerasını? Ben sözleşmede ne yazarsa onu öderim diğerlerini kim dediyse ondan al. Nerdeysen benim paramı öde battım bittim.” feryatları yükseliyor.
Bu kez amcam küfre küfürle karşılık verip: “Tesadüfün de böylesi... Kemerburgaz’da ben de yazlık yaptırıyorum. Ulan benim evi anahtar teslim yapacak müteahhit sen değilsen kim peki? Kapat çabuk telefonu, benim ev ne durumda kim bilir. Asıl ben battım bittim.” diyerek telefonu kapatıyor. Tabi ondan sonra ne müteahhitin sesi çıkıyor, ne de amcam adamı arıyor. Eminim şu an bile amcamın evine bedavadan havuz, güvenlik duvarı yaptırdığı ev sahibi amcama hayır duaları ediyor.
Haftaya görüşmek ümidiyle sevgi ve saygılarımla… Hoşçakalın.
Al bunu bırakma uyanığa
Beni Ankara yolladı
"Sen yoksan biz bir eksiğiz" deyip toplandılar
3- MEB'in üst düzey ismi rezil oldu
4- Ve Ersoy Dede bıraktı
5- Ve Hizbullah beklenen açıklamayı yaptı
6- Valilik giriş-çıkışı yasakladı
7- İmam hatiplerle ilgili gerçek ortaya çıktı
9- Akdeniz'de başka, Karadeniz'de başka politika
10- O görüşmeden sonra 15 Temmuz gazisinin başına bakın ne geldi