Havana II | Nar
Hotel Nacional’in bahçesinde oturmuş serinlerken artık iyice alışmıştık kente. Bazı sokakları harita yardımı olmadan buluyorduk hatta. Tarihi otelin bulunduğu Vedado semtine coco-taksiyle geldik. Başta biraz tuhaf hissettik önüne mobilet takılmış dev bir hindistan cevizi kabuğunun içinde olmaktan. Ama Malecon denen kordon boyunun en keyifli seyir şekliymiş meğer. Zira sahil şeridi yürünmeyecek kadar uzun ve biz de eski klasik otomobillerle piyasa yapmayacak kadar özenliydik.
Otel eski ihtişamında misafirlerine hizmet vermeyi sürdürüyor belli ki. Eski ihtişamını ben bilmem elbette ama öyle diyorlar. Göğsünü okyanusa ve ana karaya karşı germiş, oldukça büyük bir bina. Kapıları herkese açık, bir yandan da görülecek yerler listesinde çünkü. O kadar gitmişken bir mola verelim dedik, bahçesinde denize karşı cuba librelerimizi yudumlarken söylemesi ayıp, kulağıma tanıdık bir dil çalındı. Yan masada bir kaç adam Türkçe konuşuyorlardı. Daha doğrusu Türklerdi. Yavaş yavaş çoğaldılar, dört beş kişi oldular. Belli ki gece uzundu ve ancak uyanıyordu bütün tayfa. Bünyelerindeki fazla yağ, ayakkabı markaları ve bıyık şekilleri kimlikleri hakkında yeterince bilgi veriyordu. Selam vermek gelmedi içimden. Zaten onlar oralı kadınlar üzerinde bir tartışmaya başladıklarında biz kalkıyorduk. Malum mahalle baskısı ülke sınırlarının dışına çıkmıyor.
Eski şehrin dışına çıkınca çehre epey değişiyor. Merkez daha bir varoş, biraz daha ilerleyince başlayan Miramar semti ise nezih deyim yerindeyse. Binalar, bahçeler bakımlı, bir kısmı dış ülke temsilcilikleri zaten. Sahil restoranlarla kapatılmış gibi. Ama mevsim kış(!), in cin top oynuyor. Biraz soluklanmak için mekanlardan birine girdik, asıl yüzleri denize açılıyor elbette. Tam da halk havuzlarının yanındaymışız meğer. Havuzlar boş, bir kaç çocuk oyun oynuyor umarsız. Ama o denize özenen mavi duvarların yoğunluğu beni etkiliyor. Uzun uzun bakıyorum. Hava rüzgarlı, deniz huzursuz. Havuzlarsa tam tersine bomboş. Özellikle aşırı sıcaklarda buralar ana baba günü olurmuş. Hayal etmekte zorlanıyor insan. Sonuç: iyi ki kış(!)ın gitmişiz.
Yükselen turizmin geliriyle kentte şimdilik dört tane meydan restore edilmiş. Binalar, yollar, kaldırımlar. Bir adım öteye geçince asıl doku başlıyor. Yani müze değil de içinde yaşanılan sokaklar. Burada da bir kentsel dönüşüm projesinden bahsedillir olmuş son zamanlarda. İnsanlar pek ciddiye almıyor şimdilik. Dönüşmüş halini görmek istemem. Onca yolu şekerden evler görmek için gitmiyor insanlar. Kentler dönüştürülmez, kendileri değişirler zaman içinde ve sakinleriyle birlikte. İnsanlar gelişip ilerledikççe yaşam alanlarını da dönüştürürler. Bunun dışındaki her zoraki hamle, süslü proje isimlerine aldanılmasın, gettolaştırma, yer altına itmedir.
Sokaklar kirli evet, yağmur yağınca gölcükler oluşuyor hemen. Ama evler hep rengarenk insanları gibi. Denizden gelen bir ışık var, en dar sokağa bile bir şekilde ulaşıyor. Kediler ve çocuklar var hiçbir şey olmasa: gelişmiş ülkelerin yitirdikleri en değerli şeyler..
Turistler can sıkıcı. Turist olmamak için ne kadar gayret etsek de kendimizi ele veriyoruz, benzimiz soluk nispeten, giysilerimiz farklı ve öz güvenimiz eksik. Laf atmalara alıştık. Görmezden gelmek başlarda beni üzdü ama başka çare yok. Halbuki çıkarsız gelebilseydik göz göze isterdim. Ama işte turizm canavarı fakirliğin üzerine gitti mi insanlıktan çıkarıyor, devrim ruhu sızlıyor inceden, Che mezarında ters dönüyor.
Ama mesela Eugenio vardı, kaldığımız evin Fabio ile birlikte sahibi. Onu hiç evde görmedik. Hep sokak kapısının önünde bir sandalyede otururdu. Gece geç saatte döndüğümüzde bile onu orada şapkasının altında uyuklar bulurduk. Tıkırtımıza uyanır, gülümser ve hola derdi. Hatta başlarda bize kapıyı bile açıyordu ama sonra bizi de evin sakinlerinden saydı belli ki. Her karşılaşmamız ayrı bir sevinç baloncuğu patlatıyordu nedense içimde. Hiç fotoğrafını çekmedim.
This entry was posted on Ocak 10, 2013 by yunegirici. It was filed under Küba, Seyahat notları and was tagged with cocuk, cuba libre, deniz, devrim ruhu, fakirlik, getto, Havana, havuz, Hotel Nacional, isik, kedi, mahalle, malecon, mavi duvar, Miramar, nezih, restorasyon, turist, turizm, Vedado.
Bavyera izlenimleri (8)
Akdeniz an Anadolu ayak izi bahar balik Bavyera bereket beyaz cam kiriklari caz Cazyapjazz cinayet cocuk damla dans dere festival gök gül kokusu günes haftasonu Havana havuz hayalet isik islak Istanbul Jon Lord kader kahve Karadeniz kedi kent kirmizi kitap klasik otomobil koku konser Küba kücük kiz Macahel makarna mercan mevsim müzik oyun peri ralli Regensburg renk rüzgar sevinc sicak sis siyah beyaz sokak su Sümela sınır teras Trabzon tren trinidad de cuba unutma unutmama uyku yagmur yalnizlik yaprak yayla yesil zaman zehir üzüm