(ÖZEL) - 15 TEMMUZ GECESİ 14 YAŞINDA GAZİ OLMUŞTU; HEDEFİ DOKTOR OLMAK
11.07.2020 13:13 DHA
İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ndeki darbeci askerlere karşı direnmek için Saraçhane Parkı'na geldiğinden omuzundan vurulduğunda henüz 14 yaşında olan Adviye Gül İsmailoğlu şimdi doktor olmak istiyor. Annesi Sevim İsmailoğlu kızının vurulduğu noktada, “Bir anne olarak düşünemiyorsun o anda çünkü vatanınız olmazsa hiçbir şeyiniz olmaz" diyor.
“ABLAM ABDESTLERİMİZİ ALDIK, BİRBİRİMİZLE HELALLEŞTİK VE BAYRAKLARIMIZI DA ALIP DIŞARIYA ÇIKTIK"
Adviye Gül İsmailoğlu, “O geççe haberi biraz geç öğrendik, aile büyüklerimizi ziyarete gittik. Haber alır almaz da dışarıya çıkmak istedik. O zaman ben darbenin ne olduğunu aslında çok iyi bilmiyordum, 14 yaşındaydım ama yine de şu anda ülkemizin darbe gibi kötü bir şeye, bizi geriletecek bir şeye ihtiyacı olmadığından en azından emindim. O yüzden bize ne olup bittiğine bakmak ve karşı koymak istedik. Annem de Sayın Cumhurbaşkanımızın bir açıklama yapmasını beklememiz gerektiğini söyledi yanlış bir şey yapmamamız için. Sonunda şükürler olsun o da çıkıp halkı meydanlara davet ettiği zaman biz de ailecek, annem, babam, ablam abdestlerimizi aldık, birbirimizle helalleştik ve bayraklarımızı da alıp dışarıya çıktık. Dışarıya çıkarken aslında biz hala kendi askerimizle karşı karşıya olacağımızı düşünüyorduk. Ama yine de her şeye hazırlıklıydık. Anneme de sormuştum, 'eğer orada bize bir şey olursa, ölürsek, şehit olur muyuz?' diye. O da 'biz oraya vatanımız için gidiyoruz, vatan sevgisi de imandandır. Eğer ölürsek şehit oluruz, kalırsak da gazi' dedi. Bu dua ile geldik aslında buraya" dedi.
İsmailoğlu, “Çıkarken niyetimiz buraya gelmek değil, valiliğe gitmekti. Ama herkes o gece kendi nasibini alacağı yere gitti. Buraya geldiğimizde asker kılığına girmiş hainlerin 15-20 tanesi yola barikat kurmuşlardı. Arkalarında da 2-3 tane askeri kamyonet vardı. Ellerinde G3 tüfekleriyle insanları vurmaya başlamışlardı ayaklarından. Biz de yaklaşık 100-200 kişiydik. Elimizde hiçbir silah yoktu. Bayraklarımızın sopaları bile yoktu onlara attığımız, küfür bile etmiyorduk. Sadece tekbir getiriyorduk, en fazla 'asker kışlaya' demişliğimiz var. Biz gitgide arttık, üstlerine yürümeye başlayınca onlarda bizim geri çekilmeyeceğimizi, korkmayacağımızı anladılar. G3 mermilerini üzerimize yağmur gibi yağdırmaya başladılar. Biz mecburen geri çekilmek, yere çökmek zorunda kaldık. Ama her fırsatta tekrar ayağa kalkıp üstlerine yürümeye devam ediyorduk. Normalde böyle bir şey olsa insan arkasına bakmadan kaçar gider. Ama rabbim bize o gece öyle bir cesaret vermişti ki, gerçekten içimizden korkuyu almıştı ki, o vatan sevgisiyle, imanımızın gücüyle, Allah'a güvenmemizle korkusuzca üstlerine gitmeye devam ediyorduk" diye konuştu.
İsmailoğlu, “Tam burada yere çöktük" diyerek vurulduğu noktayı gösterip sözlerini şöyle sürdürdü:
Adviye Gül İsmailoğlu, “Ben kendimi bildim bileli doktor olmak istiyorum. O yüzden üniversite planım da tıp okumak aslında. Tabi 2020 senesi hepimiz için zor bir sene oldu. Lise hayatı benim için zor oldu. Sınav sonuçları nasıl gelir bilmiyorum, sonuçları bekliyorum şimdi. Ama duam tıp okumak. Şu an kazamasam bile bu hedeften vazgeçmeden tekrar tekrar denemeye devam edeceğim inşallah" dedi.
Anne İsmailoğlu, kızın vurulduğu Saraçhane Parkı'ndaki alanı göstererek, “Hiçbir şey değil, gereken önem gösterilmiyor ve burada içki içilmesi çok zoruma gidiyor" diye konuştu.
42,677 Bu habere tepkiniz: