Kalbimden Sızanlar...: Bana "Kadın" Diyenin
Bize ait olan bugünü ne kadar yaşayamasak da, bugün bizim günümüz. Dünyanın üç bucağında kadın olmayı bekleyen nicelerimiz, tüm zor koşullara rağmen dört elle toprağa sarılmış filiz vermeye çalışan Ayşe, Fatma, Zeynep ve Hatice'lerimiz... Sizin için bu şarkı. Bilmeyenler öğrenmeli artık; kar suyunun toprakta yarattığı farkı.
Tek taş istemiyoruz sizden, tek olmak istiyoruz hayatınızda. Anaysak ana, yarsak yar… Hergün çiçek de almayın, bir güzel söz yeter avuçlarımıza. Gönül gözünüzü kullanmazsanız, göremezsiniz. Ne kadar baksanız da saçlarımızdan parmak uçlarımıza…
Şalvar da giysek kombinezon da giysek, adımız Hatice, adımız Ayşe, adımız Zeynep… Farklı bedenlerde, aynı nedenle tarıyoruz saçımızı. Aynı nedenle tutuyoruz elinizi, aynı nedenle hamuru yoğuruyoruz ve aynı nedenle çocuğunuzu doğuruyoruz. Bedene değil, nedene bakın artık… Dilinizden düşüremediniz sarışının adını, esmerin tadını. Oysa hiç vazgeçemeyeceksiniz, bir görebilseniz yanınızdaki kadını!