<strong>Aşağı tükürsen sakal, yukarısı zaten malum</strong>
Bir bıyık polemiğidir ki gidiyor.
İnönü’nün badem bıyığı ne manaya geliyor? Hitler’i çağrıştırıyor mu, çağrıştırmıyor mu?
Kürre-i arzın herhangi bir coğrafyasında, kılla tüyle uğraşan başkaca bir siyaset sahnesi perdesi yoktur. Ama burası Türkiye olduğundan, biz bunu mevzubahis yapmayı seviyoruz anlaşılan. Bugün kılla, yarın tüyle bu işi kotarabileceğiz gibi görülüyor.
Coşkulu bir kalabalığın bulunduğu bir alanın kenarına yaklaşan helikopter herkesin kendisine çeki düzen vermesine sebep olur. O esnada pervanenin dönmesinden kaynaklanan öyle şiddetli bir gürültü olur ki, mahşer gününden farksızdır her yer.
İşte o anda, ortalık toz duman içindeyken, pervanenin ucu sadece üç dört santim kadar bile birisinin alnını sıyırsa, facia kaçınılmazdır. Ama o mahşeri ortamda pek de bir şey anlaşılmaz. Belki ölen kişi ilk anda fark bile edilmeyebilir.
Ne zaman ki helikopter uzaklaşır, kitle dağılır, ortalığa bir sessizlik çöker, işte o zaman acının ve hadisenin büyüklüğü daha da bir anlam kazanır. Çünkü ortalık bulanıkken insanlar sağlıklı düşünemez ve hatta acısını bile sağlıklı yaşayamaz…
Kıl, tüy, sakal, bıyık, fındık, badem tartışmaları…Yürek yakan şehitler…Parti kapatma ayıbı konusundaki anayasa değişikliği oylamasında AKP’ li 8 ya da 10 milletvekilinin ret oyu vermesiyle bu ayıbın devam edecek olması…
CHP, BDP ve MHP’nin ‘parti kapatılması’ noktasında ortak tavır almış olup, aynı safta yer alması…
CHP ve MHP’yi referans alarak, Türkiye’deki siyaset denkleminin değişkenlerini belirlerken 1=2 gibi, mantığa ve matematiğe aykırı bir sonucu artık kanıksamıştık ama BDP’ de hasretle bu denkleme kavuşunca, 1=2=3 koşulu sağlandı ki, Fermat’ın ünlü teoremi bile bu Türk siyasi aritmetiğinin çelişkili karmaşıklığı karşısında teslim bayrağı çekecektir. Aşağı tükürsen sakal, yukarısı zaten malum...
Güneşin batıdan doğmasını sıradanlaştıracak gelişmeler yaşanıyor ülkede.
Ne zaman ki helikopter gökyüzünün maviliklerinde kaybolacak, pervanenin sesi duyulmayacak, o zaman nasıl bir tarihsel dönemeçten geçtiğimiz daha iyi anlaşılacak…Bunun için zamana ihtiyacı var bu ülkenin.
Başbakan Erdoğan demokrasinin gereği olduğunu bildiğinden, kendi partisinden ret oyu verenlerin üzerine düşmedi. Parti içi muhalif görüşleri, milletvekillerinin kişisel tasarrufu olarak yorumlamış olmalı ki olayı büyütmedi. Ret oyu kullananlara hain damgası yapıştırmadı.
Bu nokta önemlidir, çünkü bu sayede kulislerde ‘Daha partisi içindeki farklı görüşleri hazmedemeyen bu yüzden de demokratik bir ortam yaratamayan bir lider, ülkedeki farklı görüşleri hazmedip demokratik bir zemini nasıl tesis edebilecek ki?’ sorusuna cevap aranmasını şimdilik bu şekilde engellemiş oldu.
*İçimizdeki hain duygusu partileri kemirir, partilerde merkezi kontrolü sıkılaştırır ve bu da zamanla partilerin sosyolojik tabanını daraltır. 
Taha Akyol’un 'Fire, PKK, İnönü' başlıklı bugünkü yazısındaki bu cümleyi okuduğumda 'acaba ?' dedim...Sn. Akyol işte bu cümlesiyle yoksa tümevarım yöntemiyle, siyasi partilerden yola çıkıp, devletler için de evrensel bir çıkarım mı yapacak?
O zaman onun cümlesindeki başka hiçbir kelimeye dokunmadan, sadece ‘parti’ öznesini ‘devlet’ ile değiştirip, aynı cümleyi tekrarlamak bana düşüyor.
İçimizdeki hain duygusu bir devleti kemirir, devlet içinde merkezi kontrolü sıkılaştırır ve bu da zamanla devletin sosyolojik tabanını daraltır !
Bibliyografya :  Taha Akyol, Fire-PKK-İnönü, 05/05/2010, Milliyet