Yıkıcı Tutku: Devrimci Durum, Devrimci Şiddet Özetleri
Gönderen Yıkıcı Tutku zaman: 10:38
Sınıf siyasetine karşı devlet şiddetini görmezden gelmiyor musunuz? Yasal olarak sınıf siyasetinin serbest olması devlet tarafından meşru görülmesini gerektirmiyor. Bunun nedeni bu ülkede liberalizmin siyasi akım olarak ortaya çıkmamış olması. Çünkü burjuvazi devlet ile hiçbir zaman mücadele etmedi. Tam tersine devlet kendi burjuvazisini kendi yarattı. Yani batının geçtiği aşamalardan geçmedi. İfade özgürlüğü, basın özgürlüğü, toplantı özgürlüğü vb liberal özgürlükleri savunmak sadece solculara kaldı.
Şunu da unutmamak lazım artık 19.yy liberalizminin dünyasında yaşamıyoruz. TMK diye bir yasa var. Sistem muhaliflerini terörist diye damgalayıp, içeri atabiliyor bu devlet. Devlet şiddeti mağdurlarını savunan avukatlar tutuklu, KESKliler tutuklu, polis 50 kişilik basın açıklamasına bile gaz bombalarıyla saldırabiliyor. Sınıf siyaseti yapan Rıdvan Turan içeriden çıkalı kaç ay oldu? Peki bir sınıf siyasetini savunan bir gazetede editör olan Necati Abay neden sürgünde? Bunlar şimdi aklıma gelen örnekler.
Tabi tek sorun bunlar değil, solun kendi içinde sorunları da var. Örneğin yoldaşını ABD elçiliğine bile isteye ölüme gönderip adına da "devrimci eylem" demek baştan aşağı yanlış. Ancak gerçekten toplumsal alanda sınıf siyaseti mümkün olsa eylemci böylesine şiddet dolu -hem kendisine hem de topluma karşı bir şiddet içeren- bir eyleme girişir miydi? Başta da söylediğim gibi esas neden olarak devletin ve aygıtlarının yıllardır uyguladığı şiddet dururken yazıda yapılan eleştiriler çok tali kalıyor maalesef.
Daha çok genel ilkeler ve anayasal bağlamda konuyu ortaya döktüm. Zaten yazının bir yerinde bu anayasadan Türk hükümetinin feragat etmesi gerektiğini belirttim. Bunu muhtemelen Kürtlerle yürütülen savaş çözecek. Hükümete şikayetleriniz iletilse onlar da hala silahlı mücadele var, diyeceklerdir. Konuyu bundan ziyade silahlı şiddeti tümden reddedip politik şiddeti esas almak olmalı derim. Ya da politik şiddet silahtan arındırmalı... Sert gösteriler politik şiddettir. Zaten hükümetler kendiliğinden hak vermez. Hükumetler siyasi tehdit gördükleri oranda ya sertleşitler ki sertleşenlerin sonu yıkımdır, ya da hakları tanırlar bu daha uzun süreli akılcı bir siyasettir. Benim aklımın almadığı ABD emperyalizminin Türkiye'deki durumu, tam bağımsız Türkiye'nin aşırı sağcı bir slogan oldu...