Koşu Biyografi – Celil Akman
İyilik Peşinde Koşuyorum…
09 Kasım 2015 10 Nisan 2018
Koşu sporuna; amatör olarak yeni başlayanlar gibi ben de, kilo vermek ya da form tutmak için başladım.
Başlamaya karar verdikten sonra ilk işim, 15 yıldır içtiğim sigara tiryakiliğime son vermek oldu
Kilolarım ile yıllardır şavaşmama rağmen, diyet menülerinden bir türlü sonuç alamamıştım.
Çaresizlikten önce yürüyüş sonra da kademeli olarak koşulara başlama kararı alınca, yenilenme konusunda büyük adımlar atmış oldum.
Uzun bir süre yürüyüşler sonrasında hedeflediğim gibi hızlanarak koşu moduna yavaş yavaş girmeye başladım.Kendime sürekli olarak hedef koydum ve hedeflerime ulaşma konusunda zamanla ciddi ilerlemeler kaydedince motivasyonum artmaya başladı.
Zamanla kendimi daha iyi hisssedince, koşmak artık benim için bir tutku haline gelmeye başlamıştı.
Aynı hızda koşabileceğim birileri olsa bu gelişim daha hızlı olabilirdi ama çevrem de koşmayı bırakın, yürüyüş yapacak birini bile bulmakta uzun bir sure zorluk çektim.
Amatör ve de yavaş koştuğum için herhangi bir kulüp bünyesine katılmak, zaten benim için mümkün görünmüyordu. Bu yüzden bir süre yalnız koşmaya devam ettim.
Amatör olduğum için de yeterli bilgiye sahip değildim,
Hedefsiz rutin koşular bir süre sonra benim için isteksiz ve sıkıcı hale gelmeye başlayınca imdadıma sosyal medya yetişti.
Sosyal medya sayesinde, daha önce varlığından bile haberim olmayan bir sosyal ağın içinde bir anda kendimi buluverdim.
Duygusal bir yapıda oldugum için zamanla yardımseverlik koşu oluşumlarını keşfettim. Koşarak bağış toplama konusu ilgimi çekmeye başlamıştı ve mutlaka bu koşanlar arasında olmalıyım diye düşünmeden edemedim.
Çevremde, koşu ile ilgisi olmayan insanlarin, olumsuz yorumlari bazen motivasyonumu düşürse de zamanla alıştım ve umursamadan antrenmanlarıma devam ettim.
Diğer branşlarda oldugu gibi, koşu sporunda da bilincsiz, plan ve programsız antrenman yapılmaması gerekiyordu. Dozajı ayarlanmadan yapılan antrenmanlar, sakatlıklara sebebiyet verebiliyordu ki, bir sure sonra ben de sakatlanarak öğrenmiş oldum 🙂
Gerçekçi hedefler ile sınırlarıma meydan okumaya çalıştım. Hedeflerime ulaşmaya çalışırken koşulardan da zevk almalıydım, aksi takdirde hedefe ulaşmam pek mümkün görünmüyordu.
Ciddi bir hazırlık için kendime en uygun bir yariş programı arastirmaya başladım. Aslında zevk alarak koşmak varken, gerçekçi olmayan bir hedef koymak ve de ısrarcı olmanın doğru bir yaklaşım tarzı olmadığına inanıyordum
Haftalık 70-100 Km arası yani her gün yaklaşık olarak 10 Km ortalama mesafe koşuyordum. Bu yüzden yeterli kondisyona sahip olduğumu düşünerek, uygun bir maraton programı ile hızlı bir şekilde hazırlıklara başladım.
Ağır bir antrenman programına başlamak için öncelikle, doktor kontrolünden geçerek fiziksel olarak bir engelimin olmadığından emin olmalıydım. Emin olmak için de sağlık kontrolü için randevu alarak sağlığımı garanti altına almış oldum.
Sağlık kontrolünün yanı sıra, programı doğru bir şekilde uygulayabilmek için zamanımın müsait olması gerekiyordu.Çünkü zaman ayıramamak, iş ya da aile sorumlulukları vs, huzurun bozulmasina sebep olabilirdi.
İçimi rahatlatmak anlamında önce, Kısa veya uzun mesafe mi? Yoksa hızımı artırmak için mi antrenman yapacağım? Karar vererek, uygulayacağım programı tespit ettim..
Kondisyonuma göre en uygun mesafeye karar verip hedefimi tam olarak belirledim
Böyle bir antrenman uygulayabilirsem, ayni zamanda istediğim gibi fit olarak kalacaktım
Diğer taraftan ise kısa zamanda beklentiye girmeden, sürekliliği korumam gerekiyordu.
Cünkü, metabolizmam gereği verdiğim kiloları hızlı bir şekilde geri alıyorum.Ya da bana öyle geliyordu 🙂
Aynı zamanda alışkanlıklarım olsun ya da yaşam tarzım olsun, mutlaka değişiklik gerekiyordu,
Her gece koşarken hedefime ulaştığımı ya da finishi hayal ederek odaklanıyordum, bu benim motivasyonumu ciddi derece artırıyordu.İlk maratonumu da, aynı şekilde odaklanarak finishten geçiş anımı düşünerek odaklanıyordum.
2012 senesinde bana özel bir programi ciddi anlamda uygulamaya başladım, bir sure sonra güzel sonuclar almak beni, yarışlara katılmaya daha da çok teşvik etmişti.
Hatta öyle ki, katıldığım ilk yariş maalesef yani 42 Km Maraton mesafesi olmuştur 🙂 Sonuç hüsran olsa da bitirmeyi başarmıştım.
Sonrasinda ise ciddi sayıda yarişa katılarak az çok tecrübe sahibi oldum sayılır, hala da mümkün olduğunca katılmaya çalışıyorum…
By Celil Akman1 Yorum
“Koşu Biyografi” üzerine bir yorum
Geri bildirim: Gloria Ironman 70.3 Yarış Raporu – Celil Akman Blog
← Katildigim Yarislar
IRONMAN 70.3 Gloria →