Ne mutlu Türküm diyene!: BİR KADINI ANLAMAK
Freud, “Kadın ruhuyla ilgili otuz yıl süren araştırmalarıma karşın; kadının ne istediğini anlayamadım” demiş.
Peşin söyleyeyim, ben de kadını anladığımı söyleyemem.
Hatta hiç anlayamadığımı söyleyebilirim.
Benim bir bilge dostum var…
Dostum dediysem can dostum. Yaşı benden epeyce büyük…
Büyüğüm ve dostum.
Yani her başım sıkıştıkça; zaman mevhumu olmadan kapısına dayanacağım birisi…
Hani Ahmet Hakan diyor ya…”Sabahın köründe kapınıza polis dayandığında arayabileceğiniz kişilerin listesini hazırlayın” diye.
Yalnız polis geldiğinde değil her acil durumda arayacağım ve akıl danışacağım dostumun kapısına geçenlerde yine dayandım.
“Medet ya dostum” dedim…
“Anlat” dedi, “sen sıkılmışa benziyorsun”
Direk girdim konuya: “Şu kadınları anlayamıyorum dedim.”
O da yekten: “Oğlum sen kadınlardan anlıyorsun da, KADINLARI ANLAYABİLDİĞİNDEN EMİN DEĞİLİM” dedi.
Ben yüzüne dik dik bakınca da; “Kadından anlamak başka, kadını anlamak başka dedi…”
Dostumun beğendiğim ve saygı duyduğum yanları anlatmakla bitmez de en babacan yanı özel soru sormayışı…
“Kimdir? Nedir? Nasıl oldu? Ne oldu?” gibi soruları asla sormaz…
“Bak oğlum, bir kadını sevgi dolu kalbi, içindeki fırtınaları, çocuksu halleri, daha gelmemiş yaşlarının olgunluğu, aşkları, yalnızlıkları, cinlikleri, saflıkları, yalanları, itirafları, şehvetleri, vurdumduymazlıkları, takıntıları, rahatlıkları, içlerinde barındırdıkları farklı farklı kişilikleri ve saymakla bitirilemeyecek tüm yönleriyle tanımak gerek” dedi.
Yine yüzüne bakmışım anlamsızca…
“Sevgidir ilk adım” diye devam etti.
“Sevmekle başlar her şey. Sonra kabul edersin, parçan olur, bazen sen o olursun. İşte o zaman tanırsın bir kadını, hayatın tüm sırlarına bir anda girersin. Zorlu ama keyif dolu, gizemlerle dolu bir yolculuğa adım atmışsındır.” diye sürdürdü, bilgece konuşmasını.
Benim iştahla dinlediğimi görünce de atışa devam etti:
“Onun kalbinde gökkuşağının tüm renklerini bulursun. Şaşırtır seni her
an. Zordur belki anlamak, anı anına ona ayak uydurmak, ama bazen çaba
sarf etmek gerek anlayabilmek için. O olmak lazım belki de...”
“Zeki'dir kadın, cesurdur. Karşısında yürekli insan ister, sevgisini
göstermekten korkmayan, yürüdüğü yolda ki koşullara uyum sağlayan,
yanında kalan ve en azından bunun için çaba göstereni görmek ister.”
“Ufaktır kadının mutlulukları. Sarf edilen çabayı görmek bile mutlu
etmeye yeter onu.
Bazen sessizlikte ki bir soluk, bazen sıcak bir bakış, bir dokunuştur aslında onu yeşerten, büyüten.”
“Bazen tüm şimşekleri beraberinde getirse de, ardından sevginin tüm
renkleriyle sarar seni sıcacık.
Yüreği ile konuşur, gözleriyle gülerken içini ısıtır, etrafa neşe saçar.
İşte dünyanın en büyük harikasıdır kadın. Tanıyabilene, anlayabilene, anlamlandırabilene...”
“Dedim ya, gökkuşağının tüm renkleridir kadın.
Bazen, tanık olursun tutkularının gücüne.
Tanık olursun karşılıksız sevgiye.
Tanık olursun ansızın çekip gitmelere.
Tanık olursun kızsa da, bağırsa da hep sevdiğine, yüreğindeki sevginin
Tanık olursun küçücük bir çocuğun saflığına, muhtaçlığına.
Tanık olursun tüm dünyanın tüm güzelliklerine, gecesine gündüzüne.”
“Sevgidir ilk adım işte.
Sevmekle başlar her şey.
Ama onu gerçekten anladığında ise yaşayacaklarını sen bile kestiremezsin.
Yaşamın sürprizlerden oluştuğunu işte o zaman görürsün.” diye bitirdi, sözlerini.
Dostumun anlamlı ve beni sarsan cümlelerini, huşu içinde dua gibi dinledim ve yeni bir şey keşfetmiş gibi ANLADIM DİYE bağırdım…
Bakalım iyi anlamış mıyım?
Gönderen Mehmet Bilgehan Merki zaman: Pazartesi, Aralık 05, 2011
Sis 6 Aralık 2011 00:32
Bir de erkekleri anlama kılavuzu rica etsek :))
Adsız 6 Aralık 2011 11:58
"Kadın kocasını daha az sevmeli, fakat daha çok anlamalı; erkek, karısını daha çok sevmeli, fakat anlamaya çalışmamalıdır." (Oscar Wilde)
Adsız 7 Aralık 2011 03:21
iyi ki erkek değilim,
inanın bende hiç anlayamazdım..
galiba en doğrusu kadına inanmak..
Mehmet Bilgehan Merki 7 Aralık 2011 09:21
Yazmaya değmeyecek denli kısa galiba (!)
Bu söze ne diyebilirim ki;
Mehmet Bilgehan Merki 7 Aralık 2011 09:22