YAŞAM | Çok gezen çok bilir | Sayfa 2
28 Haziran 2017 29 Haziran 2017 ~ gezentiailesi	~ Bir yorum yapın
Ah nerede o eski bayramlar!!
Bu cümleyi kurmak için belki çok genç yaştayım, evet.
Ama yaş kaç olursa olsun insan geçmişindeki güzel bayramları özlüyor işte. Annem öğretmendi. Çalışıyordu yani. Bayram deyince benim ilk aklıma gelen annemin gece yarısına kadar yaptığı bayram temizlikleri geliyor önce. Belli bir yaştan sonra bu temizlik aktivitesine ben de gayet etkin bir şekilde dahil oldum zaten. Ama çok da keyifle yaptım. Temizlik yapmayı hala severim zaten. Ortalık şöyle mis gibi çamaşır suyu – deterjan koksun diyen pre-temizlik hastasıyımdır ayıptır söylemesi. Arefe günü hep şöyle düşünürdüm ” Ülkenin en temiz günü bu gündür herhalde, her evde bayram temizliği yapıldı, belediyeler sokakları temizledi falan..Ohh ülke mis gibi kokuyor işte”. Vallahi de düşünüyordum bunu. Abartmıyormuşum değil mi pre- temizlik hastalığı konusunda:))
Eğer Ankara’da evimizde olacaksak, sabah 10’a doğru yapılan geniş kahvaltılar geliyor aklıma ikinci olarak. Anneannemlerle dedemgillere gittiysek dayılı, teyzeli, kuzenli kocaman kahvaltı sofrası. Yeni kıyafetler, bayramlıklar…
EKŞİ MAYALI ”EKMEK”
16 Haziran 2017 20 Haziran 2017 ~ gezentiailesi	~ 2 Yorum
Çocukluğuma dair bir an hatırlıyorum: Trabzon’a babaannemle dedeme gitmişiz. Otobüse geceden bindiğimizden sabahın erken saatlerinde dedemlerdeyiz. Babaannem kahvaltı sofrası hazırlamış, dedem de fırından yeni çıkmış mis gibi kokan sıcacık Vakfıkebir ekmeğini getirmiş. Bir dilimin üzerine tereyağı sürüyorum…Mutluluk duygusu, ekmeğin kokusu, lezzeti…damağımda kalmış. Böyle bir an işte. O andan damağımda kalan hafif ekşi, bayatlamayan meşhur Vakfıkebir ekmeğine bugün Vakfıkebir’de bile rastlamak maalesef pek mümkün değil. O günden bu güne ne değişti de o lezzeti alamıyorum bilmiyorum. Ekmek yapılan unlar mı, su mu, maya mı..?
Yoksa ben mi değiştim? Olabilir…
5 Mayıs 2017 5 Mayıs 2017 ~ gezentiailesi	~ Bir yorum yapın
14 Şubat 2017 17 Mart 2017 ~ gezentiailesi	~ Bir yorum yapın
Romantik biri değilim. Evet, kadınım ama romantik değilim. Yani..ortalamanın altında romantiğim diyelim. Düşündüm de; şimdi kırmızı güller, hediyeler, jestler falan… hoş şeyler tabii. Sevgili eşim de benimle aynı fikirde zaten. Diğer taraftan; önemli günleri-adı üstünde- önemserim ama. Doğum günleri, yıl dönümleri, mesleklere özel günler; öğretmenler günü, tıp bayramı gibi…Mümkün mertebe kutlarım. Haliyle aynı özeni ben de bekliyorum tabii karşı taraftan. Bak burada bir itirafta bulunayım: doğum günümü unutmayıp kutlayanlar listesi yapmışlığım vardır yazılı olarak. Cep telefonlarının hatırlatma fonksiyonu icat edilmeden önceydi ama. Sonra bir anlamı kalmadı; bıraktım.