Japonya'da Ulaşım ve Mermi Trenler - Japonya Gezgini
Japonya’da Ulaşım ve Mermi Trenler
Anasayfa » Japonya'yı Tanıyalım » Japonya Hakkında » Japonya’da Ulaşım ve Mermi Trenler
Japonya Hakkında Japonya'yı Tanıyalım
Japonya, bir toplu taşıma ülkesidir diyebilirim. Japonya’da ulaşım deyince akla elbetteki trenler geliyor. Japonya’da ulaşım ağı nasıl, japonlar günlük hayatta hangi ulaşım metodlarını kullanıyor, bu ulaşım yollarına ait temel bilgiler nelerdir, hepsini sizler için derledim.
Japonya’da ulaşım namına ilk hizmet 1872 yılında, Tokyo’daki Shimbashi istasyonunu, yakınlardaki Yokohama şehrine bağlayan bir buharlı lokomotif ile başladı. Böylece ülkenin bir demiryolu ağı haline gelmesi için örnek teşkil etmiş oldu. Eski Tokaido (Doğu Deniz Yolu) boyunca ana şehirlerin demiryolu ile bağlanması 17 yıl sürdü. Böylece 1889 yılının Temmuz ayında, Tokyo’dan Kobe’ye trenle aralıksız seyahat edilebiliyordu. Günde tek seferlik kalkış ile, yaklaşık 20 saat içinde 589,5 kilometrelik (366,3 mil) yol tamamlanıyordu. Dizel ve elektrikli trenlerin ardışık olarak tanıtımı, bu hızdaki süreyi kısalttı. Teknolojik ilerlemeyle verimlilik, bu yoğun seyahat yolundaki zamanı 7 saatin altına indirdi. Shinkansen ile birlikte (mermi treni), bu yolculuk 4 saatin altına indi.
Özelleştirilinceye ve 1987’de ayrı bölgesel şirketlere bölünene kadar, Japonya Ulusal Demiryolları (JNR) ülke çapında bir yolcu ve yük demiryolu ağı işletmiştir. JNR’nin ardından şu anda JR (Japonya Demiryolu) grubu, bir yük demiryolu şirketi ile birkaç bağlı şirketten oluşan altı yolcu taşımacılığı şirketini içermektedir.
JR grubu ve diğer demiryolu şirketleri de dahil olmak üzere toplam raylı sistem, 27929 kilometreden oluşmaktadır. 2015 yılında sistem 24,0 milyar yolcu taşımıştır. En sonunda Japonya’nın dört ana adası, 1988 yılında, denizaltı Seikan Tüneli Honshu ile kuzeydeki Hokkaido adasına ve Seto Ohashi Köprüsü’nün Shikoku adasına bağlı Seto Ohashi Köprüsü’ne bağlanmasıyla birleştirildi.
Banliyö Treni, Fuji
Otomobil ve hava taşımacılığının gelişmesiyle birlikte, önemli demiryolu hizmetleri yavaş yavaş Shinkansen ve banliyö hatları gibi uzun süreli şehirlerarası taşımacılığa kaymıştır. Yüksek arazi fiyatları nedeniyle, birçok insan ekonomik konut bulmak için banliyölere yakın yerlere taşındı. Ofis çalışanlarının % 44.5’inden fazlası artık trenlere biniyor ve bu trenlerin çoğu dolup taşıyor. Tokyo bölgesindeki ana hatlar üzerindeki en yoğun banliyö saatlerindeki tıkanıklık seviyesi, 1965’teki zirveden beri normal kapasitenin % 200’üne düşmüştür.
Japonya’da oniki şehir şu anda metro sistemleri işletmektedir. Japonya’daki metro hatlarının toplam uzunluğu şu an 800,5 km’dir. İlk olarak, Tokyo’nun Ginza hattının bir bölümü inşa edildi ve 1927 yılında faaliyete başladı. Tokyo’da 13 metro hattı bulunuyor ve şu anda günde 7 milyondan fazla yolcu taşıyorlar. Metro hatlarının çoğu aynı zamanda banliyö hatlarına da bağlanır. Japonya, ray taşımacılığının kolaylık, enerji verimliliği, düşük kirlilik ve güvenlik gibi birçok avantajından yararlanmaya devam ediyor.
Büyük metropollerde demiryolları önemli bir ulaşım görevi üstlenir ve çok büyük bir yolcu nüfusuna hizmet verir. Dolayısıyla, JR ve özel demiryolu şirketleri mevcut hatlara ekleme yaparak yeni hatlar inşa etmeye ve kapasiteyi artırmaya devam ediyor. Demiryolu sisteminin genişletilmesi, tek raylı sistemler ve diğer demiryolu teknolojisi türlerinin eklenmesiyle, sistem çeşitlendirilerek desteklenmektedir. Demiryolu şirketleri, asansörlerin ve yürüyen merdivenlerin kurulumu yoluyla transferlerin rahatlığını artırmak, yaşlı ve engelli kişiler için istasyon erişimini geliştirmek için güçlü bir çaba sarf etmektedir. İstisnasız her merdiven için bir asansör bulunuyor, denilebilir.
Japonya’da Shinkansen Hızlı Treni
Shinkansen, yedi düzenli hattan oluşan yüksek hızlı bir demiryolu sistemidir. Tokaido Shinkansen, Sanyo Shinkansen, Tohoku Shinkansen, Joetsu Shinkansen, Hokuriku Shinkansen, Kyushu Shinkansen ve Hokkaido Shinkansen olarak tam 7 hat bulunmaktadır. Genellikle Shinkansen pistlerinde ve standart yerel pistlerde trenlerin yer aldığı “mini-Shinkansen” hatları olarak adlandırılan iki hatın yanı sıra: Akita Shinkansen ve Yamagata Shinkansen. Saatte 300 kilometreyi aşan bu yüksek hızlı tren ağı (186 MPH), Japonya’yı kuzeyinden güney ucuna kadar birbirine bağlar.
Tokaido Shinkansen Treni
Diğer birkaç Shinkansen hattının eklenmesi 1973 yılından beri planlanmıştır ve bu hatların bazı kısımlarında inşaat halen devam etmektedir. Tokaido Shinkansen, Japonya’nın uzun süredir ana arter olarak kabul edilen 552,6 kilometrelik (343,3 mil) Tokyo – ShinOsaka koridoruna hizmet vermektedir. Bu hat, saatte maksimum 285 kilometre hızla çalışır ve Tokyo ile ShinOsaka arasındaki minimum yolculuk süresi 2 saat 22 dakikadır.
1964 yılında açıldığından beri Shinkansen, yüksek hızda çalışma, güvenlik, taşıma hacmi ve dakiklik olarak kayda değer bir performansa sahiptir. kayda değer bir kayıt vardı. Trenlerin gecikmesi ortalama 0,6 ile 1,0 dakika arasındadır. Üstelik operasyonların başlamasından bu yana Shinkansen hattında bir çarpışma ya da raydan çıkma olayı ve tek bir ölümcül kaza meydana gelmemiş, güvenlik açısından inanılmaz bir tarihe sahiptir.
Lineer motor teknolojisine dayanan yeni bir Shinkansen tipi üzerinde çalışmalar halen devam ediyor. Bu yeni tren, manyetik enerjiyi kullanarak pistinin üstünde gidiyor ve saatte 603 kilometre (375 MPH) azami hıza ulaşabiliyor. Eğer yirmi birinci yüzyılın başlarında tamamlanırsa, bu tür “mag-lev” trenlerinin, yaklaşık 1 saat içinde Tokyo ve Osaka arasında, jet uçaklarının gidebildiği yaklaşık aynı zamanda, yolculuk yapması bekleniyor.
2013 yılında, otomatik işlem kabiliyetine ve yeni bir fren sistemine sahip N700A serisi Shinkansen mermi treni ilk kez tanıtıldı. Ayrıca, Ağustos 2013’te, Yamanashi’deki 42.8 km uzunluğundaki Maglev test pistinde “L0 (L Zero) serisi” için tam test çalışmalarına başlandı.
2014 yılı Nisan ayı itibariyle Japonya’nın 1.275.269,6 kilometre karayolu bulunuyor. 1901 yılında Japonya, ilk otomobilini ithal etti. Japon üreticiler tarafından motorlu taşıt üretimi 1904’te başladı. Ticari araçlar ve toplu taşımacılık, ülkeye girişlerini takiben şehir sokaklarını doldursa da, 1980’lere kadar yabancı özel araç satışı pek yapılamadı. Üç faktör bunu mümkün kılmıştır: ekonomik kalkınmanın getirdiği hızlı gelir artışı, tüketicinin özel ihtiyaçlarının olması (küçük boyutlu, yakıt tasarruflu araçlar) ve inovasyona dayalı bir yerli otomotiv endüstrisinin ortaya çıkması.
1960 ve 2000 yılları arasında kayıtlı motorlu araç sayısı 3 milyondan 73 milyona ulaştı. İki araçlı aileler yaygınlaşmıştır. Ticari taşımacılık ve dağıtım hizmetleri tarafından kullanılan kamyon sayısı da artmaya devam etmiştir.
Otoyolların yapımı ise (ücretli yollar) 1950’lerde başladı. 1965 yılında Nagoya’yı Kobe’ye bağlayan Meishin Otoyolu yapıldı. Kan’etsu, Tohoku, Joban ve diğer uzun mesafe otobanlar geçtiğimiz birkaç on yıl boyunca birbirini takip etti. Gotemba ve Mikkabi kavşakları arasındaki 162 km’lik bir ekspres yol 14 Nisan 2012 tarihinde trafiğe açıldı. Japon karayolları tarihinin bir zamanlar trafiğe açtığı en uzun yol oldu. Tokyo ve diğer büyük kentsel alanlar, şehir merkezlerini banliyölere bağlayan kapsamlı ve sürekli genişleyen bir otoyol ağı oluşturuyor.
Japonya’da ulaşım metotlarından olan otoyol inşaatı birçok zorlukla karşı karşıya kaldı. Arazinin doğası, fabrikaların ve konutların yüksekliği, güzergâh boyunca yüksek arazi fiyatları ve depremlere dayanması için gereken takviye karşılaşılan zorluklardan bazılarıdır. İnşaat maliyetleri dünyanın en yüksek seviyesinde olan Japonya’da otoban ücretleri orantılı olarak yüksektir. Buna rağmen, otoyollar yaygın olarak kullanılmaktadır. 2013 mali yılı boyunca, Tokyo ve Komaki (Aichi Bölgesi’ndeki Nagoya yakınlarında) arasındaki ortalama günlük trafik akışı 425.617 otomobil olmuştur.
Büyükşehir yollarındaki sık trafik sıkışıklığı önemli bir sorundur. Tokyo’da, kentin merkezinden geniş bir otoyol ve yollar sistemi yayılmasına rağmen, çevrim hatlarının inşasındaki gecikmeler kronik trafik sıkışıklığına katkıda bulunuyordu. Trafik güvenliği 1960’lardan beri ulusal bir sorun olmuştur. Trafik Güvenliği Yasası yürürlüğe girdiği 1970 yılında, trafik kazalarında 16.000’den fazla insan öldü. Bununla birlikte, 2016 yılına kadar sayı 1970 toplamının üçte birinden daha az olan 3.904’e düşmüştür.
Egzoz gazları (nitrojen oksit vb.) ve dizel motorlar tarafından yayılan partikül madde de dahil olmak üzere motorlu taşıt emisyonlarından kaynaklanan hava kirliliği büyük metropol alanlarda ciddi bir sorundur. Sonuç olarak, hükümet araç emisyonları ve yakıtların kükürt içeriği konusunda sıkı yasal kontroller koymuştur.
II. Dünya Savaşı’nın sona ermesinden 1951’e kadar, Japon hükümeti SCAP (Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanlığı) tarafından havayolu taşımacılığı yetkisinden yoksun bırakıldı. Uluslararası ve yurtiçi havayolları bu nedenle 1953’e kadar başlamadı.
Halihazırda ülke çapında 100’e yakın havalimanı bulunuyor. Bunların arasında, Japonya’da en çok sayıda yolcuya sahip olan Tokyo Uluslararası Havaalanı, genellikle Haneda Havalimanı olarak anılıyor. Haneda Havaalanı, 1931 yılında Japonya’nın ilk ticari havalimanı olarak hizmete girdi. Yeni Tokyo Uluslararası Havalimanı’nın Narita’da açıldığı 1978 yılına kadar hem iç hem de uluslararası bir havaalanı olarak hizmet verdi.
Narita Havalimanı, Tokyo
O zamanlar Haneda Havaalanı ağırlıklı olarak iç hat uçuşlarında kullanıldı, ancak 2010 yılında dördüncü bir pistin kullanıma girmesiyle birlikte, Los Angeles, New York ve Paris gibi büyük şehirler ile Şanghay ve Honkong gibi Asya şehirleri de dahil olmak üzere, yabancı destinasyonlara çeşitli uçuşlar sunmaya başladı. Haneda Havaalanı Ekim 2010 tarihi itibariyle 24 saat çalışmaya başladı.
Narita Havaalanı olarak da bilinen Yeni Tokyo Uluslararası Havalimanı, Tokyo’nun yaklaşık 66 kilometre doğusunda bulunuyor. 1978’deki açılışından bu yana, Narita Havaalanı birçok yurtdışı yolcu için aktarım ​​noktası olmuştur. Havalimanı uçuşlarının sayısı 2009’da bir pistin uzatılmasından sonra artmaya bailamıştır. Yeni Sky Access treni ile Narita’dan Tokyo’nun merkezine sadece 36 dakikada ulaşım imkanı sağlanıyor.
Japonya’da Ulaşım ve Yapay Adaya Kurulu Bir Havalimanı
Osaka Uluslararası Havaalanı olan Itami Havaalanı, Eylül 1994’te Kansai Uluslararası Havalimanı’nın açılışına kadar tüm yerli ve uluslararası uçuşları Kansai bölgesine taşıdı. Şu anda ise sadece iç hat uçuşları için kullanılıyor. Kansai Uluslararası Havaalanı, Osaka Körfezi’nde yapay bir ada üzerine yapıldı. Daha fazla sayıda uluslararası havayolu şirketine genişletilmiş hizmet ve erişim sağlamanın yanı sıra, bu havaalanı Japonya’nın ilk 24 saatlik tesisidir.
2016 yılında iniş ve kalkış sayısı yaklaşık 177.109 oldu. Yolcuların bina içinde bulunmadığı durumlarda iklimlendirmenin ayarlanmasının yanı sıra binanın yerleşimini ölçen ve daha sonra eşit olmayan yerleşimi önlemek için yükseklik ayarlamaları yapan bir “kriko sistemi” mevcuttur.
Chubu Centrair Uluslararası Havaalanı, Şubat 2005’te açıldı. Ise Bay yapay adasınakurulan havalimanı, Nagoya şehri için ana havaalanıdır. Havaalanı, yaş veya fiziksel engelden bağımsız olarak herkes tarafından kolayca erişilebilecek şekilde tasarlanmıştır. Örneğin, gezginlerin tren platformundan kat değiştirmeden varış veya kalkış lobisine ilerlemesine izin veren bir tasarım gibi evrensel tasarım öğelerini barındırır.
Japonya’daki limanların rekabet gücünü artırmak için 2005 yılında altı liman (Tokyo, Yokohama, Nagoya, Yokkaichi, Osaka ve Kobe) “süper hub portu” olarak belirlendi. Limanları konteyner terminalleri ve yenilikçi lojistik sistemleri ile donatırken, hizmetlerin iyileştirilmesi ve maliyetlerin düşürülmesi için çaba sarf ediliyor.
Japonya’daki limanlar da çevresel önlemlere odaklanıyor. 2011 yılında, ülke çapında 22 liman, çevreye etkisi az olan dökme nakliye gemilerini kullanarak geri dönüştürülebilir kaynakları verimli bir şekilde dağıtmak amacıyla “geri dönüşüm limanları” olarak belirlenmiştir. Belirlenen portlar, entegre bir şekilde geri dönüştürülmüş materyallerin alınmasını, işlenmesini ve kalıntıyı bertaraf etmesini mümkün kılmıştır.
Japonya’daki Kagoshima ve Beppu limanları gibi dokuz liman, daha fazla uluslararası yolcu gemisi hattını çekmek için yolcu terminalleriyle donatılmıştır.
Sizlere Japonya’da ulaşım üzerine gerek teknik gerekse istatistik bilgileri derlediğim bu yazımdan umarım faydalanırsınız. Japonya’da ulaşım Japon toplumunun daha rahat seyahat etmesi için her geçen gün daha verimli hale getirilmeye çalışılıyor. Darısı ülkemize diyerek selam ediyorum…
ETİKETLER: japon hızlı treni, Japonya'da demiryolları, Japonya'da denizyolları, Japonya'da havayolları, japonya'da karayolları, Japonya'da otoyollar, Japonya'da shinkansen, Japonya'da trenler, Japonya'da ulaşım, shinkansen