NAMIK KEMAL’DE AHLAKİ KAYGI TEMELLİ METİNLEŞTİRME: İNTİBAH VE AHLÂK-I ALÂÎ
(MORAL ANXIETY BASED NARRATIVE IN NAMIK KEMAL: İNTİBAH AND AHLÂK-İ ALÂÎ )
Yazar : Adem POLAT
Sayfa : 1564-1573
Doi : http://dx.doi.org/10.7884/teke.3948
Bu makale Namık Kemal’in romancılığının İntibah’la beraber ilk defa yoğun bir ahlâkî kaygıyı, metnin yazılış amacı çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Namık Kemal’in bir ahlâk metni olarak Ahlâk-ı Alâî’ye olan bakışı ve İntibah’da kurmayı denediği tipler göz önüne alındığında; Tanzimat yeniliğinin soysal hayatı ilgilendiren meselelerin başında ahlakın toplumsal, siyasal ve retorik bir sorgulama alanı olduğu görülmektedir. Bu bağlamda İntibah, yeni hayat endişelerini ahlakî bakımdan dile getirirken; bir kaynak ve metot sorunu, Namık Kemal merkezinde dikkatten kaçmaz. Haliyle Tanzimat yeniliğiyle gelen döneme özgü şartların yeni yaşam için yeni bir ahlak anlayışını uygulama pratikleri, asıl üzerinde düşünülmesi ve sorgulanması gereken olgu olarak tartışmaya değerdir.
Namık Kemal, İntibah, Ahlak, Ahlâk-ı Alâî, Roman.
This article intends to examine Namık Kemal's novelism with İntibah for the first time, an intensive ethical concern, in the context of writing the text. Considering the views of Namık Kemal as a moral text to Ahlâk al-Alâî and the types he tried to establish in Intibah; It is seen that at the beginning of the issues related to the social life of Tanzimat renewal, ethics is a social, political and rhetorical field of inquiry. In this context, İntibah, while expressing new life concerns in moral terms; a source and method problem does not escape the attention of the Namık Kemal center. The practice of applying a new moral conception for the new life is worth discussing as a fact to be considered and questioned.
Namık Kemal, İntibah, Morality, Ahlâk-ı Alâî, Novel.