Aslan Duvarları - Kurgu İskelesi
Konu: Aslan Duvarları
« : 30 Ocak 2013, 12:30:52 »
Bütün dünya bana odaklanmış gibi hissediyordum. Ki bu bir bakıma doğruydu. Etrafımda çoğu yarı çıplak dansçılar bana sırnaşıyorlardı. Odadaki müzik kulaklarımı dolduruyordu. Kafayı bulmuş lordlar,şövalyeler, bağırış, çağırış ve kahkaha sesleri
Ağır zırhımın içinde kendimi aziz gibi hissettiğimi sanıyor olmalıydılar. Bütün bunlar benim içindi. Her şey; bu şenlik, bu ziyafet, bu eğlence
Bu benim günümdü. Daha doğrusu daha bu sabah teker teker ölümlerini izlediğim çocukluk arkadaşlarımın can dostlarımın günüydü. Bu bunaltıcı hava beni sıkıyordu, zırhım attığım her adımda daha da ağırlaşıyordu ve öfkeliydim
Kulaklarım çınlıyordu, hala kılıçların çarpışma seslerini, kalkanların kırıldığını ve feryatları duyabiliyordum. Düşüncelerim parlak ve yorgun zihnimde bunlardan ibaretti. Bense şimdi bizzat kral tarafından kutsanmak ve gerçekten de aziz ilan edilmek için buradaydım. Ağır miğferimin daracık görüş alanından kralı zar zor seçebiliyordum. Gözlerimden hiç durmadan akan yaşlarda görüşüme katkıda bulunmuyorlardı. Sinsi, bıyıklı diplomatlar ben yanlarından geçerken bana göz kırpıyor ve kadeh kaldırıyorlardı.
Kılıcım kınında olmadığı için şanslı olan bu sefil insanlar çıkarları olmadığı sürece kimseye değer vermezlerdi. Biraz sonra şövalye ilan edilecektim ve artık söz sahibi olacağımdan bir ağızı daha yanında isteyen yaşlılar, diplomatlar ve pelerinli peçeli hatunlar gözlerini dikmiş taze ete bakıyorlardı. Sonunda kralın huzuruna vardığımda saatlerce yürümüş gibi yorgunluktan bitap düşmüş dizlerimden birinin üstüne çöktüm ve başımı öne eğip bekledim. Duygularımın sarp kayalıklardan çağlayan coşkun nehirler gibi olduğu bu dakikalarda büyük salona bir sessizlik çöreklendi.
Kral ayağa kalktı o kadar derin soluyordu ki neredeyse salonun diğer ucundan duyulacaktı. Sert ve katı bir ses tonuyla konuşmaya başladı. Sen Darun oğlu, kahraman D'ralien savaşçısı
Aslan duvarları nice yiğitler nice kudretli savaşçılar gördü. Ve ne delikanlı ne yaman savaşçıların ölümlerini izledi lakin ne senin kadar yamanını, ne de senin kadar bileği kuvvetli olanını daha görmemiştir. Tüm salon hep bir ağızdan bağırmaya ve alkışlamaya başladı.
Kral bir elini kaldırınca da tekrar sessizliğe döndük.Kral devam etti;Bu sabah bir çok kardeşimizi ve yoldaşımızı şafağa kurban verdik krallığımızın geleceği için.Onurlu bir şekilde halkını savunurken ölen yiğit savaşçılarımın adına Seni Darun oğlu;D'ralien şövalyesi ilan ediyorum.Ve eğilip elindeki kılıçla zırhımın arkasına vurmaya başladı.Şığn
Bu içler acısı ve insanın tüylerini ürperten sesin eşliğinde şarkılarını söylemeye başladılar.Ölülerimizin kayıp ruhları ve yeni şövalyemizin adına
Ynt: Aslan Duvarları
« Yanıtla #1 : 30 Ocak 2013, 22:37:58 »
Bu tamda benim sevdiğim türden bir hikaye. Yazım tarzınızı beğendim ama kafama bir şey takıldı. Karamanımız için bir şölen yapılıyor ve silahlı değilken miğfer taktığını yazmışsınız, bu bana biraz duruma uymamış gibi geldi ama tabi henüz kısa bir bölüm ve aklınızda neler olduğunu bilmiyorum. Eminim devam ederseniz güzel bir şeyler okumaya devam edeceğiz. Başarılar
« Yanıtla #2 : 31 Ocak 2013, 08:32:27 »
Beğenmenize sevindim.Ben bu törende zırhıyla beraber miğferini de takmasını bir gelenek olarak düşündüm.Eleştiriniz için teşekkür ederim.
« Yanıtla #3 : 31 Ocak 2013, 14:02:01 »
Genel olarak anlatışınızı sevdim, ufak yanılgılar olabilir. Devamı gelirse okumaya devam edeceğim. Kolay gelsin.