Salı, May.03.2016 - 09:29
Kentleşme Ve Suç İlişkisi: Çocuk
Merhabalar, şehzadeler şehri Amasya’mızın nezih gazetesinde Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Okul öncesi öğretmenliği bölümü öğretmen adayları olarak bir dönem boyunca siz değerli okuyucularımızla birlikte olmanın sevincini yaşayacağız.
Merhabalar, şehzadeler şehri Amasya’mızın nezih gazetesinde Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Okul öncesi öğretmenliği bölümü öğretmen adayları olarak bir dönem boyunca siz değerli okuyucularımızla birlikte olmanın sevincini yaşayacağız. Topluma Hizmet Uygulamaları kapsamında öğretim üyesi Yard. Doç. Dr. Cengiz YILDIRIM danışmanlığında sizlerle tüm toplumların en önemli problem olarak gördüğü ‘’eğitimde anne-baba rolleri ’’ ve ‘’çocuk gelişimi ‘’ hakkında bilgiler paylaşacağız.
Sosyal bir varlık olan insan son yıllarda kırsaldaki yalnızlığını ve yoksulluğunu kentlere göç ederek gidermeye çalışmış, böylece kentte yaşamak bir statü unsuru haline gelmiştir. Kentte yaşayan insan genel olarak kır yaşamına nazaran farklı bir yaşam sürdüren, geçimini tarım ve hayvancılık ile sağlayan ve bu tür faaliyetlere uğraşan kişidir. Kentler ise kırsal bölgelere göre, sosyal ilişkilerin ve nüfusun yoğun olduğu, günlük hayatın ve ihtiyaçların giderilmesinin kolayca sağlandığı bölgelerdir. Kentleşme ise birçok kentin oluşturduğu daha geniş alanları ifade eder. Kentleşmiş yerler sanayileşme ve ekonomik gelişme açısından daha avantajlı olan bölgelerdir. Yeni iş alanları oluşturulması, hayatın daha kolay ve kaliteli oluşu, doğa olaylarından kentin daha az etkilenmesi gibi sebepler kentleşmiş bölgelere olan göçü de her geçen gün arttırmaktadır.
Kentleşme oranları ülkelerin gelişmişlik düzeylerine göre farklılık göstermesine rağmen, kentleşmeye etki eden üç faktör vardır. Bunlar itici faktörler, çekici faktörler ve siyasi faktörler olarak adlandırılmaktadır. İtici faktörler ekonomik faktörler olarak, çekici faktörler sosyo-psikolojik faktörler olarak, siyasi faktörler de siyasi ve teknolojik faktörler olarak da adlandırılmaktadır. Yıldırım çalışmasında bu faktörlerin evrensel olduğunu belirtmiştir. Yıldırım, “göç”ü de kentleşmeye etki eden önemli bir faktör olarak görmektedir. Kentlileşme kentleşmeden farklıdır. Kentlileşme, kentleşme akımı sonucunda yaşanan toplumsal değişmenin insan davranışı, ilişkileri, değer yargıları, maddi ve manevi yaşam biçimleri üzerinde değişiklikler yaratma sürecidir. Bunun yanı sıra toplumsal yaşamda devamlılığı, insanların toplumsal kurallara uygun yaşamalarına bağlamıştır. Toplumsal kurallar, süreç içerisinde edinilen bilgi ve deneyimler ile oluşmaktadır. İçerisinde din, ahlak ve hukuk kurallarını barındırır. Toplumsal kurallardan sapma, toplumsal kurallara karşı gelme, toplumsal kuralların ihlali suç olarak tanımlanmaktadır.
Toplumsal yaşamı desteklemek ve sürdürebilmek üzere kanun koyucular tarafından suç ve suça karşılık ceza tanımları yapılmaktadır. Kentleşme ve suçluluk arasındaki bağlantı, genel olarak kentlerdeki nüfusun hızlı artmasının suç eylemine zemin hazırlaması ve bu yönüyle suçluları çekmesi şeklinde açıklanmaktadır. Yapılan araştırmalarda kentsel mekânda fiziksel ve sosyal çevrelerin birbirleriyle ve çevresiyle olan ilişkilerinin, mekândaki güvenlik ve suç ile doğrudan ilişkili olduğu görülmüştür.
Birçok mekânsal faktör suç işlemeyi etkilemekte veya tetiklemektedir. Kullanılmayan ve fonksiyonel olmayan alanların varlığı, kentsel tasarım, kent mekânı, aydınlatma elemanları, nüfus yoğunluğu, büyüklüğü ve karakteristikleri, gece/gündüz kullanıcı nüfusu, gecekondulaşma, göç, kent büyüklüğü, kent merkezine uzaklık, park alanlarının varlığı, boş konut birimlerinin varlığı, trafik sıkışıklığı, koruma görevlilerinin varlığı, hırsız alarm sistemleri bu mekânsal faktörlere örnek olarak verilebilir. Bu faktörlerden gecekondulaşma, özellikle kırsaldan kentlere iş umudu ile gelen dar gelirli kişilerin, kent dışı yapılanmalara gitmesi ile oluşmaktadır ve ekonomik açıdan çözülmesi çok zor olan bir kent sorunu olarak görülmektedir. Gecekondu bölgeleri, ekonomik sıkıntılar, sosyal yaşam ve eğitim açısından gerekli altyapıya sahip olamadığı için, bölge halkını suç işlemeye yönlendirebilmektedir. Göç ise, kırsaldan kentlere genellikle iş bulma amacıyla insanların gelmesi olarak bilinmektedir. Göç eden insanların ekonomik durumları, eğitim durumları ve önceden edindikleri sosyal yaşamı kent yaşamına uyumlandıramamalarından kaynaklı bir şekilde suça yönlendiren bir etken olarak görülmektedir. Suçun oluşmasını önlemek için gerekli tedbirleri almak, toplumların öncelikli sorunlarından biri haline gelmiştir.
Suç olgusu tüm dünya ülkeleri açısından çözümü zor bir sorun olarak görülmektedir. Suç oranlarında yaşanan artışlar, beraberinde mücadele yöntemlerini yenileme, değiştirme ve geliştirme zorunluluğunu da getirmiştir. Suç ile başa çıkmak, suçun oluşumunu önlemek için dünyanın birçok ülkesi bilimsel araştırmalar yapmakta, bu konuya büyük yatırımlar yapmaktadır. İnsanın kendini yaşarken güvende hissetmesi yaşam kalitesi açısından çok önemlidir.
İnsanca yaşamak, gerekli eğitimi alabilme şansına sahip olmak, kendi ayaklarının üzerinde duracak kadar gelir sağlayabilecek bir işe sahip olmak tüm insanların doğal hakkıdır. Bu hakkı sağlayabilecek kentsel önlemleri almak, öncelikle yerel ve devlet yöneticileri olmak üzere tüm kurumların, aynı zamanda tüm kent halkının görevi olarak görülmektedir.