Rahmetli Adile Naşit bir sürü şey anlatırdı. Yararlı bir yapımdı bence. Adile Naşit programın sonunda öylesine isimler okur, onlara iyi geceler dilerdi. Biz de oturup salak salak "bakalım bu gün bizim ismimizi söyleyecek mi?" diye beklerdik. Kendimiz zannederdik söylenen ismi. Hiç utanmadığım, en güzel salaklımlarımdan biriydi. İsmim söylenirse mutlu uyurdum ama benim ismim pek nadir söylenirdi. zuxxi demek sıklıkla aklına gelmiyordu kadıncağızın. Tek dezavantajı, ismi dolayısıyla, bittiği zaman yataklarımıza gönderilmemizdi. Off amma da erken saatteydi. 8 de filan.
rahmetli adile teyze, balmumcu'da otururdu, bizim kapı komşumuzdu. programı yaptığı sıralarda da hürriyet kelebek'te yazardı. bize hep oradan oyuncaklar getirirdi eşantiyon. en sevinçli zamanlarımızdı onun bizde olduğu zamanlar çünkü adile teyze hem televizyondaki ünlü bir kadındı hem de çok iyi bir teyzeydi. sonra bir gece isimlerimizi söyledi peşpeşe abimle benim kuzucuk olarak. çok sevinmiştik.
Güzel insandı vesselam, nineme benzerdi, ikiside rahmetli şimdi, yok gözüme birşey kaçtı aslında ağlamıyorum.
Başlarken bi tane küçük çocuk yastıkla uçarak gelirdi, dönerkende aynı şekilde yastığın üstünde uçarak giderdi. Ben de ona özenirdim. Her akşam annem beni öyle taşıyarak getirirdi televizyonun önüne, bitince de yine yastığın üstünde yatağıma götürülürdüm. Bu programı izlerken karambolde çok süt içmişimdir. Ne tatlıydı ya... Bak gözlerim doldu.
İnsanın hatırladıkça duygulanasının geldiği bir teyzeydi o. Her akşam annem ekmeğin üstüne Sana yağı sürüp üstüne şeker döker verirdi Uykudan Önce başladığında. Benim adımı da söylemedi Adile Teyze. Olsun...
- Yaa yemiycem işte!!! (BEN)
- Aa!! Ne güzel ıspanaklı omlet hem bak (TV yi işaret ederek) Adile teyzen küser sonra di mi Adile teyzesi? (ANNEM)
- Ne oldu kuzucuk niye yemiyosun ıspanaklı omletini? (ADİLE TEYZE)
_ !!!? (BEN)
(tamamen yaşanmış bi olay)
O günlerde pek severdim tırnaklarımı yemeyi. Bir gün hem Adile teyzeyi seyredip hem de kalan son kırıntılarını kemirirken tırnaklarımın, Adile teyze bagırdı ordan, bak gene tırnaklarını yiyor diye. Oymuş. Liseye kadar bi daha yemedim tırnakları. Ama okulun en güzel kızını tuvalette pedini değiştirirken yakalama fırsatım olmuştu nacizane. Anahtar deliğine iki gözümü birden yapıştırmaya çalışırken gene başlamışım kemirmeye.
Adile Naşit 'ten programı Ergün Uçucu devralmıştı ama onun kadar sevmemiştim. Yanındaki sehpanın üzerinde her akşam bir bardak süt bulunurdu ve program bitince bu sütü bir dikişte içerdi. Onun yüzünden akşamları süt içme alışkanlığı kazanmıştım.
Can ile Tomtini »