Bilge Tonyukuk Enstitüsü: Tefekkür Medeniyeti: FİKİR ve EMİR ÇELİŞKİSİ
İkinci Grubun 8 Nisan 1923'te yapılan İkinci Meclis seçimlerinde tasfiye edilmesi ile birlikte , 23 Aralık 1876'dan 11 Nisan 1920 tarihine kadar 44 yıl devam eden Monarşik Meşrutiyet rejiminin gerisine düşecektir, Ekim 1923 yılında kurulacak Cumhuriyet.
Meşrutiyet ile başlayan çok partili siyasi hayata ise, 30 yıllık kesintiden sonra, ABD'nin baskısı neticesinde Cumhuriyet'te 1950 yılında başlanacaktı ancak.
Tanzimat ve Meşrutiyet'teki fikri çeşitliliğe karşın, Cumhuriyet'in fikirlere tahammülsüzlüğü 1923 yılında 2.Grup lideri Ali Şükrü Bey'in katli ve 1961 yılında Başbakan Adnan Menderes'in idamında görüldüğü üzere siyasi cinayetlere neden olacaktı.
Cumhuriyet Meclisinde ise 90 yıl müddetle (1920-2010) Hakimiyet sözde Milletin, özde ise Askeriye'nin olmuştur.
Osmanlı Beyliği, bir mütefekkir sinerji neticesinde İmparatorluğa dönüşmüştü, kurucu güç özgün bir tefekkür idi.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunda ise 2.Grubun tasfiyesi ile, farklı fikirlerin imha edildiği monolitik bir Meclis oluşturulmuş; tefekkür yerine emir edilmiştir. Cumhuriyet'in kurucu gücü mütefekkirler değildi, fikirler olduğu gibi Batı'dan ithal edilmiş ve askeriye yolu ile emredilerek, sentetik bir yapı yaratılmıştı.
Osmanlı'da Felsefenin tedrisattan kaldırılması süreci, Cumhuriyet'in tekkeleri kapatması ile devam ettirilmiştir.
Sultan Mehmet Han, medreselere felsefe tedrisatını ilave ettirirken, emperyal bir misyon ve cihanşümul bir vizyon ile hareket ediyordu.
DAİMA şiarını kendisine ilke edinen FATİH haklı çıkmıştı; Dünyanın en zengin adamı Müteşebbis Mütefekkir Bill Gates idi.
O halde elde kalan Fatih, Fatiha ve Evladı Fatihan imiş.
Cumhuriyet'in fikirlere tahammülsüz kötü alışkanlığının giderek kalıplaşmıştır.
Sosyolojik açıdan yaklaşıldığında ise kendisini şehirlerde temellendiren Osmanlı'nın ve İstanbul'un tasfiyesinin, tefekkürsüz Cumhuriyet'in zihniyetini de taşralaştırdığını ortaya koymaktadır.
FİKİR ve EMİR ÇELİŞKİSİ
Fikri Haklar (IPR)
Fikir alınır, emir verilir.
Emir gelir, fikir gider.
Emireri, fikir işçisi
Türk Tefekkürü ve Mütefekkirleri konusu gündemimizin en başında yer almalıdır.