Samanyolu’ndan Öte Yol Gitmez! | Su-Meru
Ana Sayfa Hakkımızda Blog Haber Galeri Samanyolu’ndan Öte Yol Gitmez!You are here:HomeMakaleGezginin Not DefteriSamanyolu’ndan Öte Yol Gitmez!
04/01/2015Gezginin Not Defteri, Makale
25 ARALIK 2014, GECE YILDIZ POZLAMA ETKİNLİĞİ.
2014 yılının son günlerinde gerçekleştirdiğim iki günlük Niğde seferinde onca telaşın arasına, gecenin bir yarısı, çat ayazda yıldızların altında Melendiz etkinliği sığdırabileceğim hiç aklıma gelmezdi.
İki gündür uykusuzdum. Yol yorgunluğu bir yana, bütün gün Niğde şehir merkezinde oradan oraya koşturmuştum. “Akşam olsa da Cengiz Hoca’nın evinde soba başında çay içip kestane yesem” diye hayallerken kendimizi bir anda Tepeköy yolunda Gebere Barajı’nın yukarısındaki sırtlarda bulduk. Ahmet Karataş hocanın da bize katılacağını öğrendiğimde tüm yorgunluğumu unutup, kendimi üşümeye hazırlayarak “Arazi Delileri”nin arasına karışmıştım bile…
Çok sevdiğim sanayici bir dostum, geçtiğimiz yaz, taa Gaziantep’ten kalkıp Norveç’e gitmiş, burada köpekli kızaklara binerek, Kutup Noktası’na yaklaşmış, Kuzey Işıkları’nın doyumsuz manzarasını seyretmişti. Üşümenin tavan yaptığı ancak çok keyif aldığı geziyi özenerek dinlemiştim. Aurora Borealis denen ışık oyunları, yılın belli zamanlarında gerçekleşen olağanüstü bir doğa olayıydı. Onca masraf edip Kuzey Kutbuna gitmeye gerek kalmadan, Niğde’nin yirmi kilometre dışında; Melendiz Dağı’nda buna benzer bir tecrübe yaşanabileceğini tahayyül etmemiştim.
Termometre, sıfırın altında 5 dereceyi gösterirken hava son derece berrak, bulunduğumuz irtifa 1665 metre idi. Gecenin en parlak gök cismi olan Jüpiter, geride bıraktığımız şehrin üzerine asılmış bir lüks lambası gibi ışıldıyor, Büyük ve Küçük Ayı takım yıldızları ile irili ufaklı muhtelif yıldızlar göz kırpıyor, atmosfere girdiğinde yanan meteoroidler, sağımızdan solumuzdan kayarken, Samanyolu, uzayın derinliklerine doğru uzayıp yavaşça beliriyordu.
Gecenin ilerleyen saatlerinde, bulunduğumuz alanın üzerindeki tepenin ardında bize doğru gelen bir ışık huzmesi fark ettik. İlk anda UFO olabileceğini düşündüm. Kaçak avcı peşindeki Jandarma veya Niğde köylerinde yaygın olarak bulunan defineciler de olabilirdi. Akl-ı selim sahibi hiç kimse gecenin bu saatinde, çat ayazda dağ taş dolaşmazdı. Gelenler her kimse varlığımızdan rahatsız olmuş gibiydiler. Son derece kuvvetli el fenerini üzerimize bir süre tuttuktan sonra aniden kayboldular… Muhtemelen projektör avı yapan kaçak avcılardı. Zavallı davşanların gözüne projektör tutuyor, çaresizce olduğu yere çakılan hayvancağızları avlıyorlardı. Neyse ki bize bulaşmadan yok oldular. Üzerimize ışık tutup baktıklarında, arabayı park edip bira içen, hayata isyan etmiş arabeskçi taifesinden olduğumuzu sanmış olmalılar. Bu arada hocalar dış etkilere aldırış etmeksizin fotoğraf çekimine devam ediyorlardı.
Ahmet Karataş hocanın Atlas Dergisi, NG ve doğa ile ilgili nice mecrada fotoğraf ve yazılarını takip ediyor, tanışacağım günü heyecanla bekliyordum. Geçtiğimiz yıllarda Urkeklik ve Yaban Keçisi ile ilgili yazılarımda hocanın izniyle, muhtelif zamanlarda çektiği fotoğrafları kullanmıştım. Türkiye’nin biyolojik çeşitliliğine kafa yoran, taşın, kuşun, çiçeğin, böceğin, nadir bulunan bir türün tek kare fotoğrafını çekmek için kıtalar aşan, çölleri geçen, ilgi alanı oldukça geniş bir akademisyen olan Ahmet Karataş, Sümsük Kuşu’nun izinde İzlanda’ya uçan, Keten Kuşu’nun, Sürmeli Çalıkuşu’nun peşinde Umman’a, Gana’ya, Sudan’a yelken açan, çetin şartlarda yüksek irtifada Urkekliği’nin ardına düşmüş, doğa severlerin gözünde efsaneleşmişti.
Gecenin fısıltıları arasına karışan fotoğraf makinası pozlama sesleri haricinde ses duyulmuyor, aşağımızda parıldayan Niğde ışıkları, iliklerimize işleyen soğuk ve ara sıra kayan Meteoroidler altında, ortamın büyüsüne kapılmış, soğuktan titreyerek suyun kaynamasını bekliyordum. Cengiz hoca bu tür etkinliklerin piri olduğundan Su- Meru’nun emektar aracı Tibet Öküzü’nün bagajında bilumum kamp malzemesi bulundurmaktaydı. Etrafımdaki akademik kadronun tamamı fotoğraf çekimine odaklanırken, ben sıcak bir şeyler içebilmenin hayalini kuruyordum. İzmir’de yaşamanın doğal sonucu olarak, soğuğa dayanımımı yitirmiştim. Niğde’nin soğuğuna alışkın olmam gerekirken, zağar gibi titreyip, aracın içine sığındım.
Sıcak çikolatanın varlığıyla, dünyadaki cenneti bulmuş gibiydim. Bir süre sonra titremem geçti ve hocalarla yeniden sohbet edecek kıvama geldim Tibet Öküzü’nün yegâne konforlu yanı, tez zamanda aşırı ısıtan konvansiyonel kaloriferiydi. Hocaların fotoğraf aşkı, tüm katlandığımız zahmete değer nitelikte fotoğrafların çekilmekte olduğunu gösteren haykırışlardan yansıyordu. Ayaz iyice bastırıp ısırmaya başladığında, hem dijital makineler hem de fotoğrafçılar dayanma sınırlarına ulaşınca etkinliği bitirip dönmeye karar verdik. Araç çalıştığında kaloriferi sonuna kadar açıp hem kendimizi hem de hassas dijital makineleri konforlu düzeye kavuşturduk. Çukurlardan, tümseklerden yavaşça salına salına dağ yolundan aşağı inerek Cengiz hocanın şehir dışındaki evine döndük. Sabah olmasına birkaç saat kala Şerpa Sülo’nun sobayı yakıp hazır ettiğini görünce hiç vakit kaybetmeden sıcacık sobanın yanında hazırlanan yatağıma kıvrıldım. Termal Şoka uğramanın verdiği garip bir halet-i ruhiye içinde gece boyunca gözlediğimiz gökyüzünün ve Niğde silüetinin hayaliyle uykuya daldım.
Doğa fotoğrafçılığında; yıldız pozlama ve time-lapse gibi çekim tekniklerinin ne kadar zahmetli ve emek isteyen işler olduğunu, Melendiz Dağı’nda bir gece boyunca soğuktan titreyerek öğrenmiş oldum. Beni bu orijinal etkinliğe davet eden Cengiz ve Ahmet hocalarımla, yüksek lisans öğrencisi ve fotoğrafçı Said Ergöktaş’a, eve döndüğümüzde sıcacık sobayı hazır eden Şerpa Sülo’ya (Süleyman Karakuzu) teşekkür eder, bir dahaki etkinliğin sıcacık bir yaz gecesine denk getirilmesini ümitle beklerim…
YAZI: Alper GÖNCÜ
Foto: Said Ergöktaş
Foto: Ahmet KARATAŞ
DağFotoğrafGeziMelendiz DağıNiğdeBu yayını paylaşın:FacebookTwitterGoogle+LinkedInPinterest
Yazarın Diğer Yazılarından Örnekler :“Anılarla Lütfi Soylu” Kitabı Yayımlandı.14/03/2016Manisa Tarzanı Niğde’de…09/12/2015Niğde’nin Kaybolan At Kültürü29/10/2015Aladağlar Horoz Sesine Hasret…08/10/2015Dağların Mutluluk Dersi…19/11/2014ALP’İN DAĞLARI …11/09/2014Derelere Hücre Cezası!18/02/2014FAS: En Uzak Batı – 128/10/2013Kaletepe Çağırdı !20/07/2013Dağlarına Bahar Gelmiş Memleketimin03/05/2013Atlas Dağları Ülkesi: FAS19/04/2013BAKÜ NE YANA DÜŞER?08/02/2013