Geçen gün göz doktoruna muayeneye gittim.İki seneye yakın süreden beri göz doktorunu ziyaret etmemiştim.
Gözlerim kuruyor diye bir damla, gözlüklerin numaraları artmışsa ona göre birer reçete alıp kolay gelsin diyerek ayrılıyorum.Şimdi bunları yazınca ciddi göz problemimin olmamasına sevdim :)
Sırada bekleyen genellikle %85 lik ileri yaş hastalar muaynemin kısa sürmesinden dolayı memnun olduklarını dile getirmeseler de hissediyorum.
-Oh! bir tanesi daha gitti , bana kaç kişi kaldı acaba ? İç geçirmelerini anlayabiliyorum.
İtiraf ediyorum , benim sıram gelene kadar bende aynı şeyleri düşünmüştüm :)
Muayene sonucu ,
Sol gözümdeki numara değişikliği yok.
Sağ gözüm ise -miyop olmamdan dolayı - sıfıra yakınlaşıyor ki bu da iyiye doğru gidiyor demek.
Gözlerimde bu etkinin sebebi ise saatlerce bilgisayar başında bulunmamam diye düşünüyorum.Aklıma geldiği zamanlarda yaptığım göz egzersizleri de işe yaramış mıdır ? - aklıma çok gelmese de- .
Posted by Mine at 00:54 No comments:
Labels: doktor, göz, hastane
Yeni yılın ilk gönderisi
Herkese iyi bir yıl geçirmesi dileğiyle.
Bu sene umarım 2015 'e göre daha aktif bir blogger olurum.
Yazmak istediğim bir çok konu birikti.Daha taslak haline getirememiş olsam da aklımda hepsi.
Posted by Mine at 14:17 No comments:
Bir çikolatanın ambalajı ve hissettirdikleri
Yediğim çikolatanın içinde ufak top top pirinç patlaklarının bulunduğu şekeri yedikten sonra alüminyum ambalajını elimde hışırdatarak çıkardığı - benim çikolata yediğimi etrafa ilan eden hışırtı- sesi dinledim hatta pencereyi açıp köpeğime de bu sesi dinlettim ve o heyecanlandı , sabırsızlık belirtileri göstermeye başladı , bu sesi duymasıyla yiyecek benzeri büyük beklentiler içine girdi.Bir kez avucumda hışırdatarak top haline getirdim.Yeniden düzelterek açtım yeniden top haline getirdim.Bu hareketi devam ettirdikçe kırış kırış bir alüminyum ambalaj elimde kaldı ve sesi git gide keskin hışırtılar yerine daha az rahatsızlık verici bir sese dönüştü.
Sonrasında yeniden eski haline getirebilir miyim diye düşündüm ve bunun gerçekleşemeyeceğini biliyordum önceki deneyimlerimden ama yinede bir kalemin küt olan tarafı ile düzleştirmeye çalıştım olmadı sonrasında masanın üstünde bulunan büyük bir su bardağının dibini bastırarak gezdirdim ama öyle kırışmış ki düzleştirmek mümkün değil.
Eğer düzgün bir tanesini istiyorsam yeni bir çikolatayı önce kabını açmam içindeki çikolatayı yemem ve geride kalan kabını düzgün bir şekilde kullanabilirim.Bu elimdeki kırışmış bir çikolata kabı olarak kaldı.
Dışındaki parlak albenisi olan yüzey tamamen kırış kırış çikolatanın markası ve baskıları da haliyle kırış kırış.
Elimle bir güzel ezip bastırdığım bir yandan kırışma sesini dinlediğim çikolata kabı artık bir kaç dakika öncesi gibi değildi.Aynı özelliklerini devam ettiriyordu fakat artık gösterişli bir çikolata kabı olmaktan bir hayli uzaktı.O buruşturulmuş ve yüzeyini her yerinde buruşturulmanın derin izlerini taşıyor.
Artık buruşturmuş, ezilmiş bir çöpten başka bir şey değildi.
Posted by Mine at 22:00 No comments:
Dönüp dolaşıp yine bir şeyler yazmaya geldim.
362. postta çakılıp kalmış olan bloguma yeni yazılar eklemeyi düşünüyorum.
Bu sayede 363. postumu böylece gereksiz cümleler kurarak başlatıp sonlandırıyorum.
Posted by Mine at 00:28 No comments: