Svaziland’de ufak bir bisiklet turu.	Svaziland girişi oldukça rahat oldu. Afrika’da şu zamana kadar sınır kapılarında hiç kimse “Hey dur şu çantaların içinde ne var bir bakalım’’ demedi. Sınır geçişinden sonra kapının hemen yanı başında hazır gsm kartlarından satan bir adam vardı. Kartın fiyatı da oldukça ucuz. Adama kredisi de var mı diye sorunca hemen uzattı. Yıldız hashtag olayına girip aylık internet paketi seçeneklerine bakıp uygununu seçtim, aynı anda internet paketini de açtırdım. Afrika kıtasında kara yolu ile yaptığım bu seyahatte hemen hemen bütün sınır kapılarında benzer durumla karşılaştım. Şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki; yurt dışına çıktığınızda (çoğunlukla uçakla gidiliyordur) her hava limanında da benzer durum söz konusu. Gittiğiniz ülkelerde telefon hattı alma prosedürleri ülkemizdeki gibi değil (en azından benim ayrıldığım dönemdeki gibi değil). 1 haftalık tatile bile gidiyor olsanız çok ucuz fiyatlara internet paketini, gsm hattını çok kısa bir sürede alabiliyorsunuz. Bu aldığım yer Svaziland; Afrika’nın en güneyinde bulunan küçük bir ülke.
Yaşamım boyunca bir türlü “bey” veya “hanım” demeyi sevemedim. Diplomatların hepsi de bana Gürkan Bey, Gürkan Bey deyip duruyor. Hani yaşlar yakınsa birbirimize ismimizle hitap edelim, yok siz büyükseniz bırakın ben abi, abla deyim. (Bana kalırsa adınızla hitap ederim de vay saygısız deme ihtimaliniz büyük. Şu beyli hanımlı muhabbet benim tarafta saygı değil, tam anlamı ile samimiyetsizlik anlamına geliyor. 6 sene içinde binlerce yabancı insanla tanıştım, yaşı benden büyük küçük kadın erkeğe hep adları ile hitap ettim. Biri de bana MR. Gurkan demedi ki prensler, bakanlar, devlet adamları da dahil. Bu sebeplerden ötürü de diplomatlarla tanıştıktan sonra inatla abi-abla veya adları ile hitap etmeye özen göstersem de hala şu bey muhabbetinden kurtulamadım dillerine dolanmış. İnsanlar Gürkan Bey demediğinde “Lan saygısız insan” diyecek biri de değilim. Adımla hitap edebilirsiniz, Gürkan Genç. Bu olayın en bombasını Umman’da yaşamıştım (Osmanoğlu ailesinden biri ilk defa tanıştığımda “Ooo Gürkancım, Selimcim” kanka moduna girmiştik ki muhabbetimiz hala devam eder.) İsmail Abi sağ olsun beni çok güzel ağırladı. 5 gün kadar onun evinde de dinlendim. Bir oğlu var. Şu an Singapur’da çalışıyor. Ben oradayken Singapur’da çıkan bir gazete haberini gösterdi. Oğlunun bir başarısından Singapur’daki gazeteler övgüyle bahsediyordu. Çinceyi öğrenmiş. Süper. Ben de gurur duydum. Yurtdışında başarılı olup ülkemizi temsil eden öğrencisinden, doktoruna, iş adamından/kadınından gezginine kadar birçok vatandaşımızdan haberimiz yok. Ülkenin gündeminde böyle insanlara yer yok. Neden başarılı insanları sürekli gösterip umut verilsin? Gazeteci bana der ki; “Abi gündem yoğun sen arada kaybolursun başka zaman haberini yapalım”,“ Abi haberini arka arkaya girmeyelim aradan biraz zaman geçsin.” Sanki ülkenin gündemi dakika başı değişmiyormuş ve tüm Türkiye’de herkes senin yaptığın haberi gördü, beni artık biliyor. Hele şu abi hiç yayınlanmamış fotoğraflarından göndersene muhabbetine de hastayım. O fotoğraflara 100$ veren ülke basını var arkadaş. Peki, paranın döndüğü spor dalı hangisi? Tabi ki de futbol, onun haberini yapacaklar, en çok tıklanmayı ne alır? Magazin, onun haberini yapacaklar ve sonrasında diğerleri. Zaten ülkemizde haber konusunda çok şükür sıkıntı yok. 51 ülkede gezdim, gündemi bu kadar hızlı değişen başka bir ülke yok. Bunu elçilerimizin hepsi de çok iyi bilir. Kısaca çıkara dayalı bir düzen. Benim haberimi ne zaman adam akıllı yapacaksınız, ben de siz de iyi biliyorsunuz. : )
Svaziland ülkesinden çıktığımda Güney Afrika’nın da doğu ucuna ulaşmış oldum. Şimdi bu noktadan Güney Afrika’nın en güney ve en batı ucuna doğru pedal çevireceğim. Bu arada bu ülkede de bir İsrail vatandaşının okul müdürü olduğu okula gidip öğrencilerle sohbet etme imkanı da buldum. Bu şekilde dünyayı gezmeye devam. gadmin	2017-05-12T11:23:22+00:00	12.05.2017 08:57|Svaziland, Afrika, Dünya Turu|3 Comments	Share This Amazing Location!
Gürkan merhaba, ne zamandır yazı var mı diye açıp açıp bakıyordum büyük bir heyecanla bir solukta okudum. Sanki o zirveye ben çıktım karın kaslarım ağrıdı, yoruldum :). En çok da şu okul ziyaretlerini seviyorum. Pedalına sağlık.
Sonunda yeni bir yazı gelmiş. Arada gelip bakıyorum.
Şuan kendini Güney Amerika’da kaptırmış durumdasın. Arayı açmadan yazılarını bekliyoruz. Pedalına kuvvet abi.
Gürkan abi, çok güzel.. Özlemişiz yazılarını.
İnsan uzun zaman harcadığı şeyleri sahiplenir, eksiklerini görmez. Bu yüzdendir ki dizilerin puanları filmlere göre hep daha yüksektir. Ama sen aylarını Afrika’da geçirmiş olsan da objektif bakabiliyor, gördüğün eksiklikleri dile getirebiliyorsun.
Bir ara yazmaktan sıkıldığını düşünüp endişelenmiştim. Bu samimi yazın ilaç gibi geldi..