Azınlık gruplarına karşı ayrımcılığın kanıtlanması zor olabilir. Failler tipik olarak önyargılarını reddetmek için motive olurlar ve her zaman önyargılarının farkında değildirler.
Bu, aşağıdakileri önermeyi mümkün kılar: son zamanlarda oldu Hollanda ulusal parlamentosunda - ırkçılığın neredeyse hiç olmadığı ve ayrımcılıkla ilgili iddiaların abartılı olduğu.
Bu tutumlar azınlıkların suçlamalarına yol açabilir. “Yarış kartını oyna” ya da “ayrımcılık kartı”: var olmadığı yerde yanlış ya da haksız muamele gördüklerini.
Araştırmamız ayrımcılığa maruz kaldıklarını hisseden gençlerin refahına baktı. DGLimages / Shutterstock
Bu tür suçlamalar, azınlıkların ayrımcılığı kendi avantajlarına çağırdıklarını ve diğer faktörler gerçekte neden olduğunda ayrımcılığa bir şeyler atfetmek için çok hızlı olduklarını varsayar: ayrımcılığı kendilerini daha iyi hissetmek için bir yol olarak kullanırlar. Sonuç, ayrımcılık raporlarının asgariye indirilmesi veya ciddiye alınmamasıdır.
Kendi araştırmamız etnik ve dini azınlıkların ayrımcılıkla karşı karşıya olduklarını algılayan gençler üzerindeki psikolojik etkilerini incelemiştir. Bu iddialara karşı itici güç sağlar. Genel olarak, olumsuz deneyimlerin ayrımcılığın sonucu olduğuna inandıklarında bu gençlerin kendileri hakkında daha iyi hissetmediklerini ve bu nedenle onlara karşı ayrımcılığı abartmaları muhtemel olmadığını bulduk.
İnsanlar olayları kendi kendine hizmet etme yollarıyla açıklama eğiliminde olabilirler. Geçmiş araştırma çok olumsuz olayları kendi eksikliklerinden ziyade ayrımcılığa bağlayabilirlerse, insanların kendileri hakkında geçici olarak daha iyi hissedebileceklerini kanıtlamak için deneyler kullanmıştır.
Bu deneyler iki aşamadan oluşur. Katılımcılar önce olumsuz bir olayı (önemli bir testte başarısızlık gibi) yaşarlar ve daha sonra kendilerine ayrımcılığa atfetme fırsatı verilir. Görünüşe göre, olayı ayrımcı olarak yorumlamak, katılımcıların kendileriyle ilgili olumsuz duygularını hafifletebilir.
Ancak bu, ayrımcılık açısından bir yorumun olumlu bir şey olduğu anlamına gelmez. Aşırı deneylerde olduğu gibi - deneylerde olduğu gibi - kendini suçlamaya karşı koruyabilmesine rağmen, ayrımcılığı algılamak genel olarak refah üzerinde olumsuz bir etki yapma eğilimindedir.
Bunu bir Batılı olmayan göçmen kökenli çocuklarla çalışma Hollanda'da yaşıyor. Çocuklar için ayrımcılık genellikle akranları tarafından mağdur olma biçimini alır. Çalışmamızdaki 379 çocuktan iki şey yapmalarını istedik. İlk olarak, isim arama, zorbalık ve akran dışlama kurbanlarının ne sıklıkla kurban olduklarını rapor etmek. İkincisi, her mağduriyet türünün etnik kökenlerine ne ölçüde bağlı olduğunu ve böylece ayrımcı olduğunu bize anlatmak.
Sonuçlarımız bu deneyimleri ayrımcı olarak algılamanın kendini koruyucu bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Sıklıkla mağdur edilen çocuklar (aşırı bir durum), nadiren mağdur olan akranlarından daha düşük genel benlik saygısına sahiptiler, ancak etnik kökenlerine karşı mağduriyet deneyimlerini atfetmişlerse değil.
Bununla birlikte, yukarıdaki grafikte görüldüğü gibi, mağdur olan tüm çocuklar arasında en az ayrımcılığı algılayanlar en yüksek benlik saygısına sahip olanlardır. Bu çocuklar aynı zamanda en az duygusal problemlere sahipti. Nihayetinde, etnik kökenlerinin mağdur olmanın bir nedeni olduğunu algılamak psikolojik olarak zararlıdır.
Bu çalışma bireysel deneyimlere odaklanmıştır. Bununla birlikte, gençlerin gruplarına karşı ayrımcılık algılarını daha genel olarak inceledik. Alaycılar hala gençlerin bu ayrımcılığı kendi yararlarına kullanabildiklerini ve doğrudan tecrübe etmediklerini iddia edebilirler. Kendi yaşamlarındaki olumsuz durumları açıklamak için daha fazla kişisel refah duygusuna yol açabilirler. Kısacası, “ayrımcılık kartını oynayabilirler”. Ancak araştırmamız bunun böyle olmadığını göstermektedir.
In bir çalışma birlikte çalıştık Fas Hollandalı ergenler. Bu çalışmada yer alan 354 gence hem ayrımcılığa sahip kişisel deneyimleri hem de Faslıların grup olarak deneyimleri hakkında sorular soruldu.
Kişisel deneyimlerin aksine, grup deneyimleri daha düşük benlik saygısı ile ilgili değildi. Bununla birlikte, gruplarına karşı daha fazla ayrımcılık algılayan katılımcılar, hem kendilerine hem de ebeveynlerine göre korku ve endişe gibi daha fazla psikolojik sorun yaşamışlardır.
Ait oldukları bir gruba karşı ayrımcılığı görmek gençlerde endişeye yol açtı. Artens / Shutterstock
Yaptık başka bir çalışmada Hollanda İslam okullarında Müslüman öğrencilerin dini ayrımcılık ve benlik saygısı arasındaki ilişkiye bakmaktadır. Bu çocuklar, Müslüman çocuklara karşı kendilerinin veya akranlarının kurban olup olmadıklarına bakılmaksızın daha fazla ayrımcılık algıladıkları takdirde daha az özgüven bildirmişlerdir.
Birlikte ele alındığında, bulgularımız, azınlık gruplarındaki gençlerin ayrımcılığı abartmak için motive oldukları yönündeki öneriyi açıkça desteklememektedir. Hem geçmişiniz yüzünden olumsuz muamele gördüğünüz algısı - hem de olumsuz tedavinin kendisi - psikolojik olarak zararlıdır. Ayrıldığınız gruba mensup diğer kişileri görmek korkulara, endişelere ve bazen daha düşük benlik saygısına yol açabilir. Gençlerin ayrımcılık raporları ciddiye alınmalıdır.
Jochem Thijs, Disiplinlerarası Sosyal Bilimler Doçenti, Utrecht Üniversitesi
Buradasınız: Anasayfa > Kişisel > Tutum Düzenlemeleri > Davranış Değiştirme > Irk Ayrımcılığının Gençlerin Refahı İçin Yaptığı İşler