Kâbus - Zeynep Akgün
Mutluluktan elimi yüzümü yıkayalı çok oldu
Gittiğini öğrenince annem bile şok oldu
O kadar hayal bir ihanet uğruna yok oldu
Annemin tek sözü bu sefer o kız sana yok oğlum
Eğer kaptan demir alıpta geri dönmezse limana
Deniz sevinip köpürür mü yoksa bin ah eder mi ?
Kalbin çok genişti lakin yer yoktu bir bana
Sevgin mezarıma kondurduğun minareler mi ?
Bir seni bekledim bir de tekrar gülmeyi
Dostlarım yardım etmek yerine tercih eder gülmeyi
Gülmeyin. Elbet bir gün biz olacağız ölmeyip
Belki o gün bırakmaz beni, dostlarım gülmeyin.
Sana tövbem 3 kere, daha fazla ölünmez
Bir köpeğin gözlerinden dünya renkli görünmez
Ben köpeğim sen ise karanlık bir gökkuşağı
Sen hiç bitmeyen bir kabus uyansam da bölünmez
Bu bitmeyen kabuslarımın bir sonu yok mu ?
Belkide uyanmak istemediğim için donuyordum
Yaz ayında güneş yerine yağmur oluyor mu ?
Ben kurtulmaya çalışsam da sen hep boğuyordun..
EsenyurtHABER / Yazarlar