Kore Drama Eşyaları #2 İlk konuda dizilerdeki en beğendiğim beş kolyeyi sıralamıştım. Bu sefer de canım en aklımda kalan beş oyuncağı anlatmak istedi. Kolyeler kadar olmasa da bunları da dizilerini izlerken istemişliğim oldu şimdi yalan söyleyemem. :)
Kızımızın bir gün oyuncak dükkanının önünden geçerken tesadüfen görüp, oğlumuza benzettiği için satın aldığı bir maymunumuz. Hatta caps aldığım kısımda da bu vasıfları sayıyor, onun da senin gibi uzun bacakları var, o da senin gibi çiçek taşıyor gibi. Daha sonra dizi boyunca kızımızın maymuna oğlumuzun yerine koyup sarıldığını görüyoruz. :) ___
4) My Name Is Kim Sam Soon Dizimizin domuzcuğu hemen ilk bölümlerden diziye giriyor. Ve tüm dizi boyunca sık sık karşılaşıyoruz. Hatta oğlumuz dizinin sonlarına doğru kızımızla kavuşmasını bu domuzcuğa borçlu olduğunu bile söylüyor. Dizide aralarda domuzcuğa kızgın vb. yüz ifadeleri yapılarak olay mizansenleştirilmiş, hoş olmuş.
5) Coffee Prince Son oyuncağımızın hangi hayvan olduğunu ben anlamadım açıkçası, bir çizgi film karakteri de olabilir. Kızımız geçinmek için diğer işlerinin yanı sıra bu oyuncakların gözlerini dikmektedir. Ancak oyuncaklarla birlikte yağmurda kaldığı bir dün oğlumuz, kızımızı evine getirir ve kurulanmasına yardımcı olur. Yağmurun çok bastırmasıyla evine gidemeyen kızımız geceyi oğlumuzun evinde geçirirken başlar oyuncak gözleri dikmeye. Merak eden oğlumuz bir tane dener, lakin gözleri yamuk diker. Kızımız da ertesi gün gittiğinde oğlumuzun yanlış diktiği oyuncağı ona hediye eder. ^^
Yönetmen: Shin Woo Cheol & Kwon Hyuk ChanYazar: Kim Eun Sook
Türü: Romantik, KomediBölüm Sayısı: 20Vizyon Tarihi: 26 Mayıs 2012Şirket: SBS Dizimizde ise 4 uslanmaz ajoshimizin derin dostluğunda temel alıp, bu adamların aşkları, hayal kırıklıkları üzerinden yürümüşler. Dizide başrol oyuncular çiftimiz olarak görünse de alt metinde aslında başrol oyuncuları bu dört yakışıklı adamdır. Her bölümün başında ya da sonunda bu dört adamın arkadaşlıklarına dair minik skeçler yer almaktadır. Çok esprili ve sevimli hazırlanmış skeçlerdir. Bu diziyi Türkiye'de Kiraz Mevsimi adıyla izlediğini iddia edenler olacaktır. İnanmayın asıl dizimizin yanına yaklaşamaz benim fikrimce. Konuyu kabaca anlatmak gerekirse... Esas kızımız, esas oğlumuzun bir arkadaşına aşıktır. Ama esas oğlumuz, kızımıza aşık olup bu durumu da fark edince, onu ne yapıp edip kendine aşık etmeye çalışacaktır. Tabi ki bu çapkın abinin tek taraflı bir aşk yaşaması da zor olacaktır. Bununla birlikte kızımızın aynı zamanda ev arkadaşı olan en yakın dostu ve kızımızın hoşlandığı adam bir şekilde çıkmaya başlayacaklardır. Arkadaşı için aşkını içine gömen kızımız bir taraftan da aşkını gizlemeye çalışıp bir taraftan da kendisini tavlamaya çalışan bu yakışıklı çapkın aşığıyla uğraşacaktır. Diğer bir ajushimiz ise yıllar önce karısını kaybetmiş ama ikinci erkek olan, esas kızımızın sevdiği adamın kız kardeşinden de gizliden hoşlanmaktadır aslında. Bu kız da kendini bildi bileli bu abiden hoşlanacaktır ama hem yaş farkı, hem de abisinin en yakın arkadaşı oluşu aralarında büyük bir engel oluşturacaktır. Benim dizide en eğlendiğim çift buydu itiraf edeyim. Esas çiftten bile çok sevdiğim zamanlar olmuştu. Bir de grubun en yaramaz ajushisi mevcut. Bu abimiz zengin mi zengin bir ablayla evlenmiş ama zamparalığı da bir türlü bırakamamış. Sık sık karısına yakalansa da akıllanmamıştır bit türlü. Bu 4 erkek ve 4 kadınla harika aşk hikayeleri izlerken, genç bir çocuk peydah olacaktır ve bu dört adamdan birinin onun gerçek babası olduğu söyleyip her şeyi alt üst edecektir.
Yönetmen: Bae Kyeong SooYazar: Park Yeon SoonTürü: Romantik, Komedi, SporBölüm Sayısı: 16Vizyon Tarihi: 4 Ocak 2012Şirket: KBS2
Gözlerdekiler de dahil, baktıkça kırmızı ve siyahın
birbiriyle çatışıp durduğu bir fotoğraf. Ama 'o' an bundan ibaret değil
kuşkusuz. İspanya'nın Kanarya Adaları'nda 70 kaçak göçmen yakalanmış.
İçlerinden ikisi görünüyor. Kırmızı ve siyah çatışması bir yana, yakalanmış,
yoksul ve hayatı doğup büyüdüğü yerden uzakta arayan umutsuz bir insanın ruh
hali. Öfke, şüphe, korku, arzu ne ararsanız hepsi birden gözeneklerden çıkıp
yüzüne yayılmış ışıkla buluşuyor. (Reuters / Juan Medina)
Tsunami felaketinden bir yıl sonra, Endonezya'nın Banda Aceh
bölgesinde bir felaketzede kampındaki çadırda akşam yemeği. Banda Aceh'te evsiz
kalanlar için yüzlerce ev inşa edildi ama büyük çoğunluk hala çadırda yaşıyor.
'O' anda akşamın soğuk mavisiyle çadırın içindeki sıcak renk, çarpıcı bir
zıtlık oluşturuyor. Sanki geçen bir yılın unutmuşluğunun sıvandığı gökyüzü ile
eve kavuşma bekleyişinin sıcaklığı 'o' anda birbirinden uzak duruyor, bir türlü
kaynaşamıyor. (Associated Press / Ed Wray)
Hindistan'da Sihler için kutsal sayılan Amritsar kentinde
bir dilenci, soğuk hava nedeniyle bir yardım kuruluşu tarafından dağıtılan
sütlü çayı içiyor. AP foto muhabiri Narinder Nanu, dilenci gözlerini
kaldırdığında bu hayat tarzını seçimin ya da bu hayat tarzına sürüklenmenin
bakıştaki özetini yakalayıveriyor. Bakışta adeta bir son cümle bile var.
"Sağolun, yardımcı oldunuz ama bu geçici bir durum..." (AFP /
Sri Lanka... Haber, tsunami felaketinden sonra Sri Lanka'da
hayatın yavaş yavaş normale dönüşüyle ilgili. 15 yaşındaki felaketzede
Pinsirige Sunimal, satmak için Colombus yakınlarındaki Kalutara Budist
Tapınağı'na çiçek götürüyor. Açıldıkları yön ve ışığı kucaklayan çoşkularıyla
mavi lotus çiçekleri, 'o' anda çocuğun ileriye bakan umutlu bakışlarına içtenlikle
eşlik ediyor. (Associated Press / Gemunu Amarasinghe)
Afganistan'da yine kar yağışı var. Başkent Kabil'in ana
caddesi de kar altında. Geri planda işçiler kar küremeye hazırlanıyor. Öndeyse
bu figür. Afganistan'a bugünlerde her kar yağdığında çekilen fotoğrafın alt
yazısında geçen bir yılda yaşanan kuraklığı hatırlatan cümleler yer alıyor. Kar
yağışına rağmen fren telleri kopuk bisikletin keyfini içen çocuğu gösteren 'o'
ansa Afgan çocuklarının yaşadığı kuraklığı anlatıyor. (Associated Press / Rafiq
3 Kasım 2013 tarihinde de Lee Hwi Jae ve iki oğlu The Return of Superman programına dahil olur. Babaları programın başlarında evlatlarının ulusun ikizleri olarak anılmasını çok istediğini söylemişti. Benim için o andan itibaren ulusun ikizleridir bu bebişler. Programa başlarken minnacıklarken şimdilerde yürümeyi öğrenmiş fıldır fıldır gezmektedirler.
Şarkıyı come ismiyle bulamayabilirsiniz wa diye Korece haliyle geçer çünkü... 8) 2PM - Again & Again
Bir garip etkinlikle karşınızdayım efenim. Daha önce hiç bir Japon etkinliğine katılmamış bir grup arkadaş olarak yeni ufuklar açmalıyız dedik kendimize. Kore hayranlığı kimliğimizi bir kenara atıp attık kendimizi yollara. Uzun ve karmaşık bir yolculuktan sonra soluğu Baltalimanı'ndaki Japon Bahçesinde aldık. Giderken 3 vesait kullandığımı da belirtmeden edemeyeceğim. Bindiğimiz son vesait olan minibüstekilerin yarısının bu etkinlik için yola çıktığını inerken fark ettik. Mekanın karşısındaki Portaxe isimli mekanda üniversite mezuniyet balom olmuştu. O yüzden onu görüp daha bir şaşırdım. Neyse işte bahçeye akın eden kalabalığı takip ederek girdik etkinlik alanına. Deyim yerindeyse iğne atsan yere düşmezdi. Şöyle biraz içerlere ilerleyelim dedik. Japonca isim yazdırma gibi tüm stantların başı tıklım tıklımdı. Üstelik hiç de azalmıyordu, aksine zaman geçtikçe içerideki insan sayısı arttıkça artıyordu. Biz bahçeyi genel anlamda bir kez gezdik. Gezerken de bir sürü Kore hayranı arkadaşla da karşılaştık. :D Lakin hevesle fotoğraf çekmek için gittiğim bu yerde o kadar çok insan vardı ki yer bile görünmüyordu. Bırak Japon bahçesinin fotoğrafını çekmeyi. Sadece bir adet fotoğraf çekebildim, o da yukarıdaki fotoğraftır.
(Emine Kaya arkadaşımızdan bir fotoğrafımız...) Suşi ikramı var dediler, ama biz suşinin kokusunu dahi alamamıştık. O yüzden acıkan bünyelerimizi dışarı attık belki olur da yemek yiyecek bir yer buluruz umuduyla. Lakin elimiz boş kuyruğumuzu kıstırıp geri döndük. Biraz daha amaçsız dikildikten sonra Kore hayranı dostlarla karşılaştık. Toplandık, bir masayı çevreledik. Uzun zamandır görmediğimiz arkadaşlarla sohbet, muhabbet oldukça hoştu. Hatta günün tek kayda değer güzelliği de bu oldu diyebiliriz. Ha bir de açılış konuşmaları yapılırken Türk bir konuşmacının sözlerini çeviren Japon tercüman kızımız Türkçe sözleri yine Türkçe'ye çevirip herkesi güldürdü. Onun şirinliği de günün güzel bir anısıydı.
Biz masada dikilirken cosplay yarışması da başlamıştı. Adaylar teker teker kostümlerini ve büründükleri karakterleri tanıtıyorlardı. Birkaç istisna dışında çok başarılı değillerdi fikrimce. Hele bir tanesi vardı ki, yüzü cosplay boyundan aşağısı Ankaralı Turgut idi. Ama etkinlik boyunca cosplayler ve geleneksel kıyafet giymiş Japonların etrafta dolaşması hoşuma gitti. Sanki başka bir boyuta geçmiş gibiydik. Lakin bu etkinliğe gelmiş teyzeler, amcaları da unutmamak lazım. Sakın yanlış anlamayın küçümsemek gibi bir iğrençlik yapmıyorum. Ama bebek arabasını alıp Japon bahçesinde çimene yayılıp piknik yapmak nasıl bir düşüncenin ürünü olabilir ki, hem de o kalabalıkta. Sanıyorum ki semtte oturan kim varsa gelmişti. Biz gitmek için durakta beklerken bir amcanın yanımıza gelip "Burada bir 'Japon Pazarı' varmış, nerede ki o acep?" sözü de günü en iyi özetleyen cümleydi. Amca pazar değil o festival düzeltmesini yapsak da içerisi pazar yeri gibiydi zaten, amca haklı sayılırdı.. Kimin eli kimin cebinde belli değildi. Etkinlikte bir ara masalara kuru pasta ikramı yapıldı. Ama amcalar öylesine masamıza hücum ettiler ki saniyesinde bitti pastalar. Kapılar sonuna kadar açıktı, hani derler ya ışığı gören geliyordu. Biz de daha fazla dayanamayıp attık kendimizi dışarı ve koşarak uzaklaştık olay yerinden.
Kaç Kişi Baktı? [Hedef 1.837.837]
@Slytherinella kullanıcısından Tweetler
Evet başka bir mecrada daha kendimi gösterme meraklısı değilim aslında. Ama insanların haberi olsun istedim. Biliyorsunuzdur, Kore'de...
Sinem Yıldız. Powered by Blogger.