Bu toprakların uzak bir köşesinde düştün bilmediğin sırlara, o anda yazıldı hayat hikâyen… Senin hiç bir müdahalen olmadan çizildi kader çizgin. Zamanı doluncaya kadar sakladı, sakındı seni ana rahmin. Gün ışığına kavuştuğun dakikalar, ilk haykırışlarına tanık oldular. Sen de diğerleri gibi attığın her adım da farkına bile varmadan çaresizliğe doğru uzandın. Hep eksik kaldı bir tarafın ve hep silik...
Genç kızlığın bedenine yürüdüğü vakitler senin uyanışın oldu.
Anladın kader değildi yaşadıkların, sadece sana reva görülen basit bir anlayıştı. Açıldı kalp gözün, toplayabildiğin tüm doğruları birleştirip yerleştirdin hayatına. Ulaşabildiğin tüm bilgiler ve inandığın bütün gerçekler yıktı geçti duvarlarını. Olmaz diyen köhnemiş törelere inat, yıktığın bütün bedellerin arasından sıyrılıverdin.
Şimdi aynı yerde, diğerleri için verdiğin mücadelede başarılar sana. Yolunu çizme azmine, doğruyu bulma heyecanına ve bunları aktarma becerine sonsuz saygılar. Minicik yürekleri sevgiyle kucaklaman, onları tamamlaman ve en güzeli bunları yaparken duyduğun aşk hiç bitmesin.
Biliyorum ki; oralardaysan eğer, senin gibi bir dolu sen, kırdığı kabuklardan sıyrılıp yeni senler yaratacaklar.
Bütün uyanışlar güzeldir…
Hele eteğinde sevgiler
Yüreklerde bitmeyen heyecan
Kollar arasında mutluluk
Başında sevda yelleri varsa…