Anne yönetme sanatı
Elif Cebenoyan | 6 Şub 2012 | Yazarlar | 36 |
Genç yazarımız Elif Cebenoyan 10 yaşındadır. Yazıları kimse tarafından (ailesi yahut editörlerimiz dahil) ellenmemiştir. Bırakın kurguya müdahaleyi, virgül dahi eklenmemiş; bir tek “-de”, “-ki” bağlacı ayrılmamıştır.
Annenizin sizi kontrol etmesine izin vermeyin, siz onu yönetin!
Sevdiğiniz bir arkadaşınızın evinde olduğunuzu hayal edin. Beraber çok eğleniyorsunuz. Saatin kaç olduğu umurunuzda olmadan aklınıza gelen bütün oyunları oynuyorsunuz. Tam bir oyunun en heyecanlı yerindeyken anneniz kapıda görünüyor ve tüm dünyanızı yerle bir eden o cümleyi söylüyor:
-Hadi tatlım, kalkıyoruz.
Bu hepinizin başına gelmiştir. Böyle durumlarda arkadaşınızda geçireceğiniz süreyi uzatmak için yapmanız ve yapmamanız gerekenleri aşağıda bulabilirsiniz:
1) Yüksek sesle ve bolca kahkaha atın. Anneniz sizin eğlendiğinizi görünce acıyıp kalmanıza izin verecektir.
2) Arkadaşınız sizi çağırdığında ona davet etmesi için başka kişiler de önerin. Ne kadar çok anne olursa anlatacak o kadar çok şey olur ve sohbete dalmaları kolaylaşır.
3) Annenizin geldiğini duyarsanız hemenTabu, Monopoly gibi bir oyunun başına kurulup :
-Lütfen anne, daha oyunun başındayız. Bu tur bitsin söz kalkacağız, diyin.
4) Her annenin bir konuşma limiti vardır. Örneğin 3 saat. Bu süre dolunca annenin aklına kalkmanız gerektiği, acelenizin olduğu gibi saçma şeyler gelir. Bunu engellemek için annenizin sizi arkadaşınıza bırakıp sonra almasını sağlayın. Sizi almak için geldiğinde konuşma limiti dolmamış olur ve onlar konuşurken siz oynayabilirsiniz.
1) Annelerin gözüne görünmeyin. Sizi görürlerse kalkmaları gerektiğini hatırlarlar.
2) Asla annenizin önünde televizyon, bilgisayar, PlayStation gibi şeylerle uğraşmayın. Bunu tek başınıza da yaparsınız diyip gitmeye kalkarlar.
3) Son 10 dakika gibi bir şey söylenirse itiraz etmeyin. Anneler için konuşulacak konu olduğu sürece 10 dakika bir saate dönüşebilir.
4) Sakın gideceğiniz zaman en şımarık ve ağlamaklı sesinizle”noooooluuuuur” demeyin veya annenize küsmeyin. Bu işe yaramanın aksine durumu beterleştirir.
NOT: ‘Yapmayın’ bölümünün son şıkkı anneye göre değişebilir.
ÖncekiErsan Özer: Uzayda hayat da var, hayaletler de gerçek…
SonrakiSincap Bobo'nun maceraları
“Çocuklar siyasi tutuklulardır”
Direnenlerin pedagojisi: Gezi okulundan öğrendiklerim
Tunca Arslan	6 Şubat 2012 üzerinde 13:54 de
Çok zekice, esprili ve gerçekçi dille yazılmış bir yazı. İnsan kaç yaşında olursa olsun bir “hayat deneyimi” ediniyor. Elif de bu deneyimi çok güzel paylaşmış. Kutlarım. Böyle güzel bir yazı kaleme aldığı için fazladan iki saat oynama ödülü kazanması lazım! Elif’in yeni yazısını da merakla bekliyorum. Sevgiler.
Ayşe Funda Aras	6 Şubat 2012 üzerinde 13:58 de
Elifcim harikulade bir yazi yazmissin. Digerlerini merakla bekliyorum.
merdo	6 Şubat 2012 üzerinde 15:20 de
keşke bunu anneler okumasaymış:)) uyandırmamak lazım değil mi:);)
Meltem Gürle	6 Şubat 2012 üzerinde 15:32 de
Çok eğlenceli bir deneme olmuş. Yüksek sesle kahkahalar atarak okudum. İlgili çocuklara derhal ileteceğim.
asli	6 Şubat 2012 üzerinde 16:51 de
Tebrik ederim Elif’cim 🙂
Bir anne olarak yazını gülümseyerek okudum… Anneme kızardım ama ben de şimdi oğluma aynı şekilde davranıyorum 🙂 Galiba ‘anne olmak’ hiç değişmeyen bir şey 🙂 yeni yazılarını merakla bekliyorum… sevgiler…
lal dilmen	6 Şubat 2012 üzerinde 22:37 de
Elif’cim çok akıllı ve tatlı bir kuzusun belli.Çok beğendim,tesbitlerin çok doğru başka tatlı akıllı bir Elif in annesi olarak bunu söyleyebiliyorum..
Öykü	7 Şubat 2012 üzerinde 00:08 de
Gerçekten şahane bir yazı! Şimdiden bu gözlem yeteneği, bu ifade kabiliyeti.. Bilemedim ilerisini :o)
dicle	7 Şubat 2012 üzerinde 08:44 de
Böyle yazarlar olduğu müdetçe sıtımız yere gelmez sevgiyle kucaklıyorum
Ugur Canbilen	7 Şubat 2012 üzerinde 10:01 de
Hmmm, demek öyle…. 🙂
Elifcim, aklınla bin yaşa!
zehra usman	7 Şubat 2012 üzerinde 13:35 de
Yazınızı çok başarılı buldum Elif Hanım. Bir anne olarak her madde üzerinde tek tek düşünüp farklı taktikler geliştirmeye çalışacağım. Kendi gelişimim için yazılarınızın devamını heyecanla bekliyorum.
Özge Kanat	8 Şubat 2012 üzerinde 00:08 de
Yaşasın anne gücü 🙂
bilge	7 Şubat 2012 üzerinde 15:52 de
🙂 Şahaneymiş. Çocukken bizim başvurduğumuz yöntemlerden birisi de uyuyor numarası yapmaktı. Arada işe yarardı. Aklınızda bulunsun. Yazılarının devamını bekliyoruz.
Ferda Bolkan	7 Şubat 2012 üzerinde 16:12 de
Elifcim, kutluyorum, akıllı evlatların annelerini yönetme sanatına, katacağın bilgilerin ışığında pek çok yaşıtını aydınlatacaksın…kalemine kuvvet…sevgilerimle.
Ebru	7 Şubat 2012 üzerinde 20:56 de
Çok keyif aldım okurken. Tebrik ediyorum 🙂
mkeskin	7 Şubat 2012 üzerinde 21:04 de
merhaba elif, yaş grubundaki insanlara yazma hususunda rol model olman dileğiyle…emeğine sağlık…
Hayal Kahvem	7 Şubat 2012 üzerinde 22:11 de
Of! Keşke bütün bu akıllıca fikirleri çok daha önce öğrenseydim!
Teşekkür ederim Elif.
O değil de, acaba aynılarını babama uygulasam, geçerli olur mu ki?
Eğer babalar için ayrı metotlar varsa, bir yazı da babalar için rica edebilir miyim?
Özge Kanat	8 Şubat 2012 üzerinde 00:09 de
Elifcim şahanesin 🙂 aslına bakarsan bizim çocukluğumuzdan bu yana çok şey değişmemiş. Biz bir de tükürükten gözyaşı yapardık.
Elif'in annesi	8 Şubat 2012 üzerinde 01:17 de
Elif, kızım yazını okudum, takdir ettim ve cinliklerine karşı önlemlerimi aldım. Yarın görüşürüz.
deryik	8 Şubat 2012 üzerinde 09:21 de
Ah şu yazı bi 18 yıl önce yazılmış olacaktı ki ne kadar işime yarardı! Mesela “Her annenin bir konuşma limiti vardır. Örneğin 3 saat.” altın değerinde bir bilgi.
seda	8 Şubat 2012 üzerinde 10:40 de
yeni nesilden tırsıyorum…
Zeynep Catay	8 Şubat 2012 üzerinde 11:27 de
Ne harika bir yazı olmus bu boyle. Aysegul’e epey acıdım dogrusu. Simdi biz ne yapacagız?!!!
met	9 Şubat 2012 üzerinde 14:33 de
kız cocuk icin baba yonetme sanatı; lafla istenmeyen ama nooolur diye bakan yuz ifadesi yeterli
berrak chi	9 Şubat 2012 üzerinde 21:14 de
Great Ceasear	9 Şubat 2012 üzerinde 22:44 de
Vallahi bunlar bana çok zahmetli geldi. Ben bodoslama dalarım. Bu arada yazın guzel olmuş.
Ozlem Caglayan	10 Şubat 2012 üzerinde 08:35 de
Elif’cim, merakla taktikleri bekliyorum:) sanırım bunlarla daha önceden kandırılmıştım. Ama artık zor :)))) şaka bir yana yazına bayıldım tatlım….
nevin şakar	10 Şubat 2012 üzerinde 17:24 de
Elifciğim senin gibi bir çocuğum olsun isterdim. Seninle birlikte büyümek çok öğretici olurdu. Sevgiler..
ipek djafer	11 Şubat 2012 üzerinde 11:32 de
elifcim, zamanında senin gibi bir arkadaşım olsun isterdim.. senin yaşındayken bunları bana söyleyebilecek akılda bir arkadaşım yoktu.
yazım diline hayran oldum.. şimdi de yaşıtlarım arasında bu kadar güzel ve doğru yazabilen bir arkadaşım yok.
lütfen arkadaşım olur musun?
ahmet ortaçdağ	13 Şubat 2012 üzerinde 14:31 de
Elifcim kutlarım : anne olduğunda çocuğuna ne laf anlatacaksın çok merak ediyorum;-)
yasemin uluğ	15 Şubat 2012 üzerinde 20:45 de
Pardon ama niye bunu annelerin okuyacağı bir yere yazdın ?Aslında ben yazıcak olsam bende bunu düşünmezdim.Aklıma sadece annem bana gösterdi diye geldi.Yinede bence çok güzel yazmışsın:)Ben sadece annemi başkasında kalabilmek için ikna edebiliyorum.Bay bay.
Zeynep	16 Şubat 2012 üzerinde 19:27 de
merhaba hamile anneler her zaman bir hastaneye gittmek zorundadır yoksa Corç hastalanabilir .yada ,büyük sorunlar yaşayabilirsiniz.
cennetailesi.com	19 Şubat 2012 üzerinde 10:14 de
bir tebrik elif’e, bir de ebeveynine.İlki: kızım aferin sana, bayılıyorum senin gibi kendinden üretim fikirleri olan çocuklara.İkincisi: siz benim kafadanmışsınız.Çocuk, çocuktur, bırakalım hayatı kendileri keşfetsinler.çocuklarıma da aferin; gezmelerde beni elif’in taktiklerine maruz bırakmadıkları için!!bana da ; gezmelerde çocuklarımla gözümle kaşımla anlaştığım için.
Hikmet Bilsel	24 Şubat 2012 üzerinde 20:55 de
Seninle, birkaç yıl, aynı ortamı paylaşırken bu birlikteliğin yaşamımı zenginleştirdiğini düşünürdüm. Umarım, ben o olağanüstü yılların kıymetini gerçekten bilmişimdir. Bir şey açık ki sen çevrene ışık saçmaya devam ediyorsun.
İçten sevgi ve saygılarımla,
esra sert	15 Mart 2012 üzerinde 18:08 de
Çok tatlısın, harika yazıyorsun. Yazıyı okuyuca 2 yaşındaki kızımı senin yaşında hayal ettim içim heyecanla doldu 🙂
Ceylin'in Annesi	16 Mart 2012 üzerinde 09:11 de
Elifçim şunları sen 20 sene önce yazsaydın da, ben de faydalansaydım keşke 🙂
serdar	2 Nisan 2012 üzerinde 02:46 de
çok iyi bir yazar olacaksın sen. ve biz seni bir gün kitabından okuyacağız. tebrik ederim elifciğim. sen hep yaz emi…
can	12 Ağustos 2012 üzerinde 04:19 de
güzel bir yazı olmuş..
Anne Baba Rehberi Mart-Mayıs Seminer Programı - Başka Anne - [...] paylaşıldı bu yazı. Yazıyı okumak isteyenleri şöyle alalım (Ki okumak isteyin bence) : Anne Yönetme Sanatı Ben bu ve diğer…
Özge Kanat için bir cevap yazın Cevabı iptal et