2013 | Obsesif Korkuluk
Göz alan cinsten bir beyaz... Soğuk ve beyaz. Sanki yumuşak. Evet, yumuşak bir
hissi var. Beyaz, soğuk ve yumuşak. Kar bu. Kar olmalı. Tam göremiyor. Henüz
net değil ama bu hissi biliyor. İçten içe kar olduğuna emin. Ve sesler…
Sesler var. Çocuk sesleri, gülüşmeler, bir köpek havlaması, bir ağaç çatırtısı…
Sesler sanki kavramaya çalıştığı manzarayı daha gerçekçi kılıyor. Görüntü biraz
daha netleşiyor sanki seslerle birleşince.
Bir orman burası.
Devasa gövdeli ağaçlarla dolu bir orman. Büyüklü küçüklü, irili ufaklı ama
hepsi geniş gövdeli bir sürü ağaçla dolu bir orman. Dallarında çocukların oturduğu
ağaçlarla dolu bir orman. Hepsinin tepesinde, baştan savma yapıldığı belli olan
ağaç evler kurulmuş bir sürü ağaçla dolu bir orman.
idrak etmeye çalışıyor bir an için. Fazla uzun sürmüyor. Bir çocuk rüyası bu.
kaldırıyor göz hizasına doğru. Beyaz, minik parmaklı, ufak eller bunlar. Kız
elleri. Hoşuna gidiyor bu eller. Ama yeterli değil. Daha fazlasını bilmek
istiyor. Her zaman daha fazlasını bilmek ister çünkü. Etrafına göz gezdiriyor.
Hemen ileride bir göl var. Donmuş bir göl. Güzel…
adımlarıyla göle doğru ilerliyor. İçinde bir heyecan kıpırtısı var. Ama yeni
bir duygu değil bu. Her seferinde aynı şeyi hissediyor bu an geldiğinde. O