Yüzyıllardır kadınların sahip olduğu tek güç oğullarının aracılığıyla gelirdi. Böylece kimi zaman gizli kimi zamansa aşikar yollarla oğullarını ustalıkla yönetmeyi öğrendiler. Anne, çocuk sayesinde gelecek neslin kontrolünü sürdürüyordu. Bu anneler vazgeçilmez olduklarından emindiler.
Yönetilen kimse öfkelenir ve bir aşamada kendini kötü hisseder. Bu duyguları nereye yönelteceklerinden emin olmayabilirler, ama farkında olmadan bu duygular onları harekete geçirir.
Şimdi ise sarkaç aniden sallanmaya başlıyor ve kadınlar bağımsızlık ve özgürlüklerini ilan ediyorlar. Böylece erkekler nerede olduklarını bilmiyorlar. Dezavantajlı olduklarının hisseden erkeklerin kafaları karışıyor. Şüphesiz ki erkekler geçmiş eylem ve duygularının sorumluluğunu ve yaşamlarının idaresini ellerine aldıkça kafa karışıklıkları kaybolacak.
Bağışladıkları ve geçmişlerini serbest bıraktıkları zaman kendilerini iyi hissedecekler ve hakiki güçlerini yeniden kazanacaklar. Sonra tüm öfke dağılacak ve erkekler erkekliklerini bütünüyle kabul edebilecek hale gelecekler.