13 Mart 2016, Pazar 23:28
“Yiyin için, fakat israf etmeyin.Çünkü Allah israf edenleri sevmez "Araf- 31
İsraf;İnsanın sahip olduğu nimetleri gereksiz ve aşırı tüketmesi. Bu tür bir davranış, İslam tarafından uygun görülmemiş ve insanoğlunun yeme, içme ve harcama konusunda belirli bir denge içerisinde kalması istenmiştir.Cimrilik, meşru bir şeyden faydalanmaktan nefsi mahrum bırakmaktır.İslam ise, meşru sınırlar içerisinde kişiyi faydalanmakla mükellef tutar, haram kılınmamış bir şeyi insanların haram olarak kabul etmelerinden hoşlanmaz. Çünkü hayatın güzelleştirilmesi, çirkinliğe ve israfa kaçmaksızın gerçekleştirilmelidir.İsraf hem fert ve hem de toplum için bir bozuluştur.Hepsi bu yolda verilse bile,Allah yolunda malı infak etmek (malı veya parayı elden çıkarmak) israf değildir.
Allah'ın hoşnutluğunu kazanma amacıyla kişinin kendi servetinden harcamada bulunması, ihtiyaç sahiplerine ayni ve nakdi yardım etmesi güzel değerdir. İnsanın sahip olduğu servetin gerçek sahibi Allah'tır. O'nun emanet olarak verdiği bu servetten başkalarına vermek gerekir.İnfak ve Tasadduk gösterişten uzak, yalnız Allah rızası için yapılmalı;İnfakta bulunan kimse, infakta bulunduğu kişinin onurunu zedeleyecek davranışlardan kaçınmalı, malın iyisi ve kalitelisinden vermeli; verirken özellikle gerçek ihtiyaç sahiplerini arayıp bulmalıdır.Varlıklı Müslümanların mallarında yoksulların hakları bulunduğunun ifade edilmesi zenginlerin, ihtiyaç sahiplerine yardım yapmakla yükümlü olduğunu gösterir. Hadislerde aile fertleri için yapılan harcamalar infak kavramıyla ifade edilmiş ve bu tür harcamaların sadakaların en hayırlısı olduğu belirtilmiştir
Malı,dinin uygun görmediği yerlere dağıtmaya israf denir.Dine uymayan israf, haramdır.
Peygamberimiz diyor ki;”İktisat eden zenginleşir, israf eden fakirleşir”. İsrafla cimriliğin ortasına iktisat veya cömertlik denir.”İktisat eden, sıkıntı çekmez”.”Kurtarıcı üç şeyden biri, varlıkta, yoklukta, zenginlikte, fakirlikte, iktisada riayet etmektir”.Tedbirli olmak, geçimin yarısıdır.Herkes, şu dört suale cevap vermedikçe hesaptan kurtulamaz.
Ömrünü nasıl geçirdi.İlmi ile nasıl amel etti.Malını nereden, nasıl kazandı ve nerelere harcetti.Cismini, bedenini nerede yordu, hırpaladı.
İsraf cimrilikten kötüdür.
Dinimizde abes, lüzumsuz şeyleri yapmak, caiz değildir. Mesela boş ve lüzumsuz yere bir şeyler karalamak, israf ve abestir. Burada birkaç israf vardır. Zaman, emek, enerji, kağıt, kalem, mürekkep. Hepsinden mühimi de faydalı bir şeyle meşgul olunmamak.
Eğer dünyadaki herkesin boşa harcadığı zaman, enerji ve emek hesaplansa, dünyada açlık ve yokluk içinde kıvranan milyonlarca insanın ihtiyaçlarına kafi gelebilecek zaruri meta üretilebilirdi.
İsrafın miktarı ne olursa olsun zararı büyüktür. Küçük sanılan şeyler, yan yana geldiği zaman büyük rakamlar, değerler ortaya çıkar.” Damlaya damlaya göl olur”, atasözünü duymuşuzdur. Dakikada on damla kaçıran bir musluk ayda 170 litre su akıtıyormuş.
Semavi dinlerin hepsinde Allah kötü bir huy olan israfı yasak etmiştir. Dinimizin boşu, abesi, haramı, israfı yasaklamasında insanların saadeti, refahı, adaleti ve her şeyi yatmaktadır.
Dinimizde,cimriliğin, israftan daha çok kötülenmesi, israfın cimrilik kadar kötü olmadığını göstermez.Cimriliğin daha çok kötülenmesi, insanlardan çoğunun mal biriktirmeye meyilli olmasındandır. İsrafın kötülüğünü göstermek için, Allah” Yiyin, için, fakat israf etmeyin! Allah israf edenleri elbette sevmez ”Araf 31.”İsraf etme.İsraf edenler, şeytanların kardeşleridir ”İsra 26, 27.
Ne israf etmeli, ne de kısmalıdır. Bunların ortasını bulmak ise makbuldür. Buna iktisat etmek denir. Cömertlik de malını iktisat ile kullanmaktır. Allah buyuruyor ki ”Cimri olma, israf da etme ”İsra 29.Cömertleri överken de buyuruyor ki ”Onlar sarf ettikleri zaman ne israf ederler, ne de cimrilik. İkisi arasında orta bir yol tutarlar”. Furkan 67.
Peygamberimiz de ”Yiyip için, giyinin ve tasadduk edin. Fakat israf ve kibirden sakının”.