Meksika'da Tundra özellikleri, konumu, flora ve fauna / coğrafya | Thpanorama - Bugün kendini daha iyi yap!
Meksika'da Tundra özellikleri, konumu, flora ve fauna
Meksika'da tundra yüksek dağlık alanlarda, deniz seviyesinden 3800 ile 5000 metre arasında değişen bir rakım aralığında meydana gelen bir ekosistemdir. Yüksek Meksika dağlarının tepesinde bulunur; Guatemala sınırındaki Tacan yanardağı hariç çoğu, Transvolkanik Eksenin volkanlarıdır..
Ortalama yıllık sıcaklıklar 3 ila 5 ° C arasındadır ve günlük termal salınımlar aşırıdır; Toprağın gece boyunca donması çok yaygındır. Bitki örtüsü ile ilgili olarak, arboreal elementleri göstermez.
Vejetasyona zacaton olarak bilinen macolladoras otları hakimdir, bu yüzden Meksika tundrası zacatonal olarak adlandırılır; kendisine verilen diğer isimler ise alpin mera veya yüksek moordur. Mavi ardıç daha düşük alanlarda ortaya çıkar ve daha yüksek alanlarda çok fazla yosun vardır..
Fauna içinde volkanların ya da teporingoların tavşanlarını vurgular. Kuşlar arasında, peregrin şahinleri ve transvolkanik çıngırak gibi yılanların yanı sıra bazı kertenkeleler ve semenderler de bulunur..
3.1 Bitki örtüsünün yapısı
4 Vahşi Yaşam
Tundra biyomu kutuplara yakın bölgelerde meydana gelir. En göze çarpan özelliklerinden biri, permafrost (kalıcı donmuş derin toprak tabakası) varlığıdır. Ek olarak, bitki örtüsü otsu ve çalı bitkilerinden oluşur..
Alpin tundrası, tundraya benzer iklim şartları olan tropik ve subtropikal enlem dağlarında görülür. Permafrost olmaması ve bazı iklimsel özelliklerinden dolayı Kuzey Kutbu ve Antarktika tundrasından farklıdır..
Bu ekosistem Amerika kıtasında çeşitli isimler alır: And Dağları'nın yüksek dağlarında biraz daha nemli bölgelere páramo olarak bilinir, buna karşın en kurak yamaçlarda puna denir..
Meksika'da alpine tundra, alp ovası, yüksekliği ya da zacatonal páramo olarak bilinir. En göze çarpan özellikleri arasında aşağıdakilere sahibiz:
Bu biyom transvolkanik eksende bulunduğundan, toprak volkanik kayaçlardan kaynaklanır. Genellikle Andosoller içerisinde sınıflandırılırlar, doku çoğunlukla kumludur ve hafif asidiktir. Ek olarak, yüksek miktarda organik madde içeren gözenekli ve koyu renklidirler..
Genelde, en azından daha derin katmanlarda yüksek nem içeriğine sahiptir. Permafrost yok, ancak toprağın yüzey katmanı gece boyunca sık donuyor.
Yıllık ortalama sıcaklık 3 ile 5 ° C arasındadır. Aşırı minimum sıcaklıklar -10 ° C'ye kadar ulaşır.
Günlük termal salınım çok belirgindir, bu nedenle donma noktasına yıl boyunca ulaşılabilir. En soğuk ay Şubat ayında ortalama sıcaklık 2.8 olup yılın en düşük ortalamasıdır. 5.8 sıcaklıkla Nisan yılın en sıcak ayıdır..
Yıllık ortalama yağış miktarı 600 ila 800 mm arasındadır. En kurak aylar Aralık-Nisan ayları arasındadır; Mayıs ve Ekim ayları arasında bölgedeki yağışların% 85'i düşer. Bununla birlikte, bu yağmurun bir yüzdesi, uzun süre yerde kalabilecek kar şeklinde düşer..
Rakım ne kadar yüksek olursa, rüzgarın yayılması ve yoğunluğu o kadar fazla olur, böylece buharlaşma transpirasyonu daha yüksektir. Aynı şekilde, ultraviyole ışık insidansı yüksek olma eğilimindedir. Topraktaki buzun süresi, yükseklikte bir aralıkta 100 m'de bir saat oranında artar..
Bu biyom, iğne yapraklı ormanlar ve periglacial çöller (nival bölge) arasındaki irtifa kemerinde bulunur. Dağılım süreksiz ve yalıtılmış, çünkü yalnızca Meksika'daki en yüksek dağların tepelerinde meydana geliyor..
4000 metrenin üzerinde yüksekliği olan dağlar, çoğunlukla yaklaşık 360 km2'lik bir alanı kaplayan transvolkanik eksenin yanardağlarına karşılık gelir. Alpin tundralı yüksek Meksika dağlarından bir diğeri de Guatemala sınırında bulunan Tacaná yanardağlarıdır..
En yüksek alanlardan biri Citlaltépetl veya Pico de Orizaba'dır. Bu volkan 5610 metreye ulaşır ve Puebla ile Veracruz eyaletleri arasında bulunur..
Meksika havzasında, Popocatépetl, Iztaccíhualt ve Nevado de Toluca, 5500 ila 4600 metre yüksekliğe sahiptir. Bu bölgede alpin tundrası sadece 50 km2'lik bir alanı kaplamaktadır..
Genel olarak, kısıtlı dağılıma sahip olan çok sayıda karıncalanma çimi bolluğu vardır. Festuca cinsinin sık görülen türleri F. livida ve F. tolucensis.
Diğer çimler arasında Agrostis tolucensis, Calamagrostis tolucensis (beyaz saman) ve Muhlenbergia türleri (M. nigra ve M. macroura).
Etli bitkiler yaygındır Echeveria ikinci (conchita) ve Dabra jorullensis (sahte kabuklu). Ayrıca Asteraceae familyası temsilcileri ve çeşitli Arenaria (Caryophyllaceae) türleri bolluğu vardır..
Alt bölgelerde yetişen çalı bitkileri arasında mavi ardıç öne çıkmaktadır (Ardıç kuşu monticola). Aynı şekilde, çeşitli alanlarda garbancillo'yu (Lupinus montanus) ve sessiz yürek (Lupinus Meksikalı). Bu son tür, yüksek alkaloid içeriği nedeniyle allelopatik etkilere sahiptir..
Bazen cinsin eğrelti otları bulunabilir Elaphoglossum, ve daha yüksek alanlarda, yosunların baskınlığı gibi Bryoerythrophyllum jamesonii, Bartramia potosica ve Leptodontium flexifolium. Öte yandan, Umbilicaria cinsinin likenleri subivalyal bölgede bol miktarda bulunmaktadır..
Bitki örtüsü alpin tundranın dağılım aralığında değişmektedir. İrtifa aralıklarına göre, bazı yazarlar zakatonal (3800-4300 m) ve süperzaktonal (4300-4900 m).
Bitki örtüsü aşağı yukarı açık olma eğilimindedir. Alt kısımlarda, fayans otlarının baskınlığı vardır. Calamagrostis tolucensis ve Festuca tolucensis, ve bazı yüksek şifalı bitkiler de mevcut olabilir. Bazı bölgelerde bazı çalılar büyüyebilir (Juniperus).
En yüksek kısımda (> 4200 m), toprak daha taşlı olma eğilimindedir ve neredeyse her gün donar ve çözülür. Kümeler daha az yoğundur, daha az bitki örtüsü vardır ve bryofitleri (yosunlar) gözlemlemeye başlarlar..
4300'den 4400 metre yüksekliğe kadar uzanan şeritte, çimenli macolladoras yamaları vardır. Bunlar 10 cm yüksekliğe ulaşır, çok küçük rulmanlar veya topaklar oluşturur.
Daha sonra 4500 metrenin üzerindeki yüksekliklerde damar bitkisi yoktur. Bu alanlarda minder şeklinde geniş miktarda yosun gelişir ve sık liken birlikleridir..
Bu ekosistemde, aşırı koşullar nedeniyle fauna azdır. Cinsin bazı kemirgenler sunulmaktadır Cratogeomys gophers olarak bilinen ve aynı zamanda volkanların veya teporingo tavşanı (Romerolagus diazi).
Sürüngenler arasında, aşırı sıcaklıkların bu ortamlarında yetişebilecek kertenkele türleri vardır. Örneğin, transvolkanik çıngırak (Crotalus triseriatus) 4500 metreye kadar irtifa bulunabilir.
Ayrıca yılan bantlı dağı buluruz (Thamnophis scalarisbu ekosisteme özgü olan ve tehdit olarak kabul edilen). Amfibiler arasında, axolotl (Ambistoma altamirani), bir tür semender.
Kuşlara gelince, peregrine şahin bu yüksekliklere ulaşabilir (Falco peregrinus) ve büyük karga (Corvux corax).
Almeida L, M. Escamilla, J Giménez, A González ve A Cleef (2007) Popocatépetl, Iztaccíhuatl ve Nevado de Toluca volkanlarının alpin bitki örtüsü. In: Luna I, JJ Morrone ve D Espinosa (ed.) Transmexican volkanik kuşağının biyolojik çeşitliliği. Bilimlerin basımları, Mexico City. P 267-286.
Giménez J, M Escamilla ve L Almeida (2009) Iztaccíhuatl volkanının (Meksika) Altimontana Hygrophilous vejetasyonu hakkındaki veriler Lazaroa 30: 109-118.
Loranca S, R Rodríguez, Bautista ve C Cuatianquiz (2013) La Malinche Ulusal Parkı, Tlaxcala, Meksika'da yeni kuş kayıtları. Acta Zoológica Mexicana 29: 441-447.
Rzedowski J (1978) Meksika'nın Bitki Örtüsü. Limusa. Meksika, D.F. 432 s..
Venegas C ve J Manjarrez (2011) Meksika'daki Thamnophis yılanlarının özgül zenginliklerinin mekansal kalıpları. Meksika Biyoçeşitlilik Dergisi 82: 179-191.
« Beyin tümörleri tipleri, belirtileri ve nedenleri Oluşumunda Türbidimetri ve Uygulamaları »