donna quijote: ordan, burdan, surdan
<$BPazartesi, Nisan 11
Bugün Pazartesiydi ya, güya yeni haftaya yeni bir motivasyonla baslayacaktim ya, artik yeterdi ya, siniri coktan asmistim ya, hem yaza da az kalmisti, alli güllü dalli eteklerim beni bekliyordu ya, iradeliydim ya ben. Yalanmis. Yokmus öyle birsey. Beceremedim. Aksam eve gelene kadar cok kararliydim oysa. Asansörde de hala yoktu aklimda. Ama sonra... Asansörden indigimde koridorda beni sarip sarmalayan o koku... O koku benim sonum oldu iste. Evin kapisina yaklastikca artan koku, kapiyi actiktan sonra karsimda muazzam bir sofra sekline bürünmüs beni bekliyordu. Hatta catalin bana göz kirparak kendisini kavrayabilecegim kadar havalandigini dahi iddia edebilirim. Sonrasini hatirlamiyorum. Kendimi kaybetmis olmaliyim...
Atip tutmanin anlami yok. Ama Sali sanki böylesi bir baslangic icin daha iyi bir gün. Iddiali degil en azindan. Evet evet, Sali mükemmel.
Gecen haftanin stresini yeni yeni atabiliyorum üzerimden. Gerci bu sabah da uyandigimda saati aradi gözüm hemen ve gördügüm 7:28 'i degerlendirmekte bayagi bir güclük cektim. Gec kalmistim galiba. Yani öyleyse eger, yayin bir bucuk saat önce baslamisti, e bensiz ne yapmislardi o zaman, gül gibi isimden mi olacaktim simdi ben, ne büyük rezaletti, telefon da mi etmemislerdi, aaa evet telefon, gece bayilir gibi uykuya daldigimdan yanima almamistim, kahretsindi, cabuk giyinmeliydi, derken bir dakika ya, haftasonu muydu yoksa, öyleyse kalkmamaliydi sakin, soru isaretleri böyle ucusup dururken zar zor acabildigim gözlerimin önünde, derin derin uyuyan Mavi'ye bugün günlerden ne diye sorabildim. "Pazartesi" dedi en kalin ses tonuyla. "Haa" dedim, iyi o zaman yarim saat daha uyuyayim. Bunu söylemedim tabi, düsündüm.
Siradan bir gündü. Bilet aldim sadece. Türkiye biletlerimiz. Hayatimda ilk kez herhangi bir vasita icin 3 ay öncesinden bilet aldim. Garip bir duyguymus. Ben son dakikada yaparim tüm islerimi. Meger böylesi bayagi keyifliymis. Gitmis gibi olduk. Planlar yaptik bir dolu, sildik onlari sonra, bir daha yaptik. Eglenceliydi.
Bir de bugünlerde dizilerdeki menapozlu kadin enflasyonu dikkatimizi cekti. Ne bu böyle ya, ekmek teknesi, yabanci damat, bir istanbul masali... Bu kadar da belli etmeyin artik "esinlenmelerinizi".
Esinlenmeden esinlenerek esnemeye basladim. Yorgunluk cikmadi hala. Hem yarin Donna Quijote "fazla kilolar" adli yel degirmeniyle savasmaya baslayacak. Yatayim ben artik.
<$B22:49> <$BDonna Quijote
Denizsted at <$B12 Nisan, 2005 02:33> <$B
<$Ba)Rejim yapmak oyle kotu bir sey ki, gecenin ikisinde acliktan uyuyamayip internette gezinirken biyolojik doNNa gibi bir basligi biyolojik doLMa olarak gorebiliyorsun.
b)Biletleri erken almak harika bir seydir, ben son bir aydir her bunaldigimda acip cekmeceyi bakiyorum, ohh diyorum, seviniyorum. Verim kaybina yol aciyor epey. OLsun
c)Bir de, gitmeye az kala 'koruyucu rejim' candir, sarttir. Zira Turkiye'ye gidince o yillardir yemediklerin, borekler, dolmalar (tabii siz Berlin'de yasayan sansli insanlar hep yiyorsunuzdur) ama mesela bebek badem ezmeleri, kabak cicegi dolmalari falan lop lop yag olacak. Onceden verelim ki, alirken cok uzulmeyelim di mi sekerim?
d) Onu bunu birak, eve geldiginde hazir yemek bulmak harika bir sey, bu mutlulukla rejim mi yapilir? Bosverr,hem canina,hem o guzel sofraya yazik.
Koyubeyazsted at <$B12 Nisan, 2005 08:36> <$B
O iradeyi nerde bulursan banada adresini verebilirmisin zira bende kaybettim hukumsuzdur.
Burda yaz kendini iyiden iyiye hissettirmeye basladigi su gunlerde adresi acilen bulup bazi seylerin caresine bakmam lazim cunku gecen yaz aldigim ve bu yaz almak istedigim surusune bereket harika seyin icine boyle olursam asla giremeyip magazalarda agalmakli bir hal alicam...
Donna Quijotested at <$B12 Nisan, 2005 15:32> <$B
<$BBu kez dönüsü yok. Kesin kararliyim, yani sevgili Koyubeyaz, aradigin irade bende artik! ;) Umarim yani.
Deniz'cim, koruyucu rejimden gectim ben, onu sonrasinda da yapmaya raziyim. Ama söyle bir sorun var ki, istedigin kiloya inmeden, koruyucu rejim de yapamiyorsun. Bir de kabak cicegi dolmasi mi dedin sen? Bak ya, nasil da canim istedi simdi. En son gecen yil Midilli'de yemistim. Tadi damagimda hala.
Hazir sofra meselesine gelince, hic sorma, hayir denmiyor iste o zaman. Ben en iyisi ev ahalisini de ikna edeyim bu diyet olayina. Hani ihtiyaclari da yok degil.