Yürekli Hafız Kırbaççı Hocaya Karşı – Ak Sakallı Zalim İhtiyar | Gökhan Koçak
← Yaratılış, Yanardağ, Zaman
Hamakat Programı →
Bir arkadaşımın arkadaşının arkadaşı. Tesadüfen tanıştık. Hafızmış. Henüz 25 yaşlarında. Bize bir olay anlattı. Hocanın biri bir çocuğu hortumla dövüyormuş. Kur’an kursu hocası. Bizim genç hafız da olaya şahit olmuş. Zavallı çocuğu hocanın elinden kurtarmış. Bu olayı anlatınca genç hafıza saygı duydum. Vicdanlı ve yürekli biri. Hoca bahçe hortumuyla çocuk dövüyor. Buna aslında kırbaçlamak denir. Hortumu kırbaç gibi kullanıyor çocuğu cezalandırmak için. Bizim hafız da çocuğu hocanın elinden kurtarıyor. Helal olsun.
Çocuklukta yaşanan travmaların insanların hayatını olumsuz yönde etkilediğini söyler psikoloji. Acaba bu çocuk yaşadığı travmayı atlatabilmiş midir diye düşündüm. Kim bilir? Tanrının kitabını yanlış okudu diye kırbaçlanan çocuk. Bu çocukta tanrı sevgisi ne kadar gelişebilir? Yoksa çocuk aşırı uca kayıp tanrıdan nefret mi eder? Bu çocuk yaşadığı travma yüzünden ilerki yaşlarda müslümanlıktan çıkarsa tanrı onu yine cezalandıracak mıdır? Ya da dinden soğursa? Tanrının kitabını okumak istemezse? Çünkü kırbacın acısına sebep, kitabı yanlış okuması; acıyı bir daha yaşamamak için en iyisi kitaba bir daha yanaşmayım derse, tanrı onu yine cezalandırır mı acaba?
Bizim yürekli hafızı tekrar tebrik ediyorum. Gaddar hocanın elinden çocuğu kurtarmış.
Bir başka olay da camide dövülen çocuk. Çocuk namaz surelerini öğrensin diye yazın hocaya gönderiliyor. Hoca da çocuklar namaza alışsın diye onları camiye gelmeye teşvik ediyor. Bizim zavallı çocuk da başına geleceklerden habersiz arkadaşlarıyla beraber camiye gidiyor. Namazın sünnetini kılıyorlar, sonra beklemeye başlıyorlar. O sırada dışardan bir düğün alayı geçiyor. Kornalar çalarak. Çocuklardan biri merak edip başını pencereye doğru uzatıyor. Tam o sırada öndeki ihtiyar çocuğa öyle bir tokat patlatıyor ki, tokadın sesi camide yankılanıyor.
Bu çocuk diğerinden de talihsiz. Çünkü diğer çocuğu bizim yürekli hafız kurtarmıştı. Ama bunu ak sakallı ihtiyarın zulmünden kimse kurtaramamış. Camide dövülmüş olmak, acaba bu çocukta nasıl bir travmaya yol açmıştır? Bu ak sakallı ihtiyar aslında mübarek bir insan mıdır? Öyle mübarektir ki aslında biz mi anlayamıyoruz? Çocuğu kırbaçlayan hocanın vurduğu yerlerde aslında gül mü bitmiştir de bizim gözümüz perdelendiği için göremiyoruz?
Acaba bu çocuklar yaşadıkları travmalarla baş edebilmişler midir çok merak ettim. Ama ikisini de tanımıyorum. Şimde nerdeler, ne yaparlar bilmiyorum.
Bu olayları dinlerken aklıma ortaokulda, lisede dayak yiyen arkadaşlarım geldi. Ortaokulda matematik hocasından kroşe yiyip burnu kanayan bir arkadaşım vardır. Kim bilir nerdedir şimdi? Yediğimiz sıra dayakları, tokatlar, yumruklar…
Düşünüyorum da bu öğretmenler, hocalar o kadar da kutsal değiller, hatta hiç değiller.
Psikoloji kitaplarında çocuklara karşı aşırı şiddet uygulayanların geçmişte böyle şiddetlere maruz kaldıklarını, o yüzden böyle davrandıklarını okumuştum. Eminim bu konuda onlarca açıklama daha yapılabilir. Ama bu açıklamalar neyi değiştirir ki? Benim kuşağım için okulda dayak yemek olağan bir şeydi. Şimdi durum nasıl bilmiyorum. Umarım daha iyidir.
Din sınıfı çocuk istismarı konusunda iyi bir geçmişe sahip değil. Akdeniz’de bir çocuk dolusu gemiyi batırmıştı bu din sınıfı. Tanrı için. Bir gemi dolusu çocuğu öldürmüşlerdi.
Peygamberleri öldüren de bu din sınıfıdır aslında. Geleneksel anlatımlarda buna pek değinilmez. Peygamberlerin karşısına inanmayanlar, inkarcılar konulur. Aslında eksiktir bu anlatım. Ekonomik, siyasi (ve askeri) ve dini gücü elinde tutan sınıflara karşı mücadele etmişlerdir peygamberler. O yüzden şanlıdırlar, o yüzden yücedirler. Aslında onlar birer devrimcidirler. Geleneksel anlatım bunu da gizler bizden. Bu din sınıfı, peygamberleri de yücelte yücelte onları yarı-tanrı, tanrı haline getirip panteona (tanrılar mabedi) kapatır. Din sınıfı, halkı tanrı ile aldattığı için, ekonomik ve siyasi sınıftan daha aşağı bir sınıftır.
Aynı sınıf, şimdi farklı yüzlerle karşımıza çıkar. Çocuğu kırbaçlayan zalim hoca, çocuğu camide döven ak sakallı zalim ihtiyar hep bu din sınıfındandır. Tarihte peygamberleri öldüren sınıf da bu sınıftır.
// 28 Şubat 2010
Bu yazı Anı içinde yayınlandı ve ak sakallı, dayak, hafız, hoca, kırbaç, zalim olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.