Diyetorfoz: berbat bir haftasonunun ardından (118 & 119.günler)
Cumartesi günüyle ilgili çok güzel şeyler yazmayı planlıyordum aslında. Öğlene doğru güzel gelinimiz C. ile birlikte beğendiği gelinliğe bakmaya gittik ve o kadar güzel (aynen bir peri prensesi gibi) oldu ki gözlerimizi alamadık kendisinden. Gelinliğinin ve ayakkabılarının siparişi verildi, Bağdat Caddesi'nde güneşli ve güzel bir gün geçirildi, dışarıda yemek yenildi. Böylece Pazar günü hep birlikte olamayacağımız için Cumartesi günü boyunca bir erken anneler gününü hep birlikte kutlayabildik, güzel oldu.
Böyle mutlu mesut eve geldik ki... Hop! Evdeki "küçük tuvalet gideri" ile ilgili bir süredir sorun yaşıyorduk, başka dairelerin kullanımı sonrası oradan pis su tepiyor ve defalarca gelen ustalar da çözüm bulamamışlardı. Nihayet bulduğumuz bir başka usta sorunu çözdüğünü iddia etmiş ve birkaç gün rahat etmiştik ki... Cumartesi akşam eve döndüğümüzde her yanın battığını görüp ufak çaplı bir kriz geçirdik. Temizlik memizlik derken akşamın daha ileri saatlerine vardık ve de sonrasında kardeşlerimle birlikte arkadaşlarımızla buluşmak üzere "mangalcı" tabir edilen yerlerden birine gittik. Arkadaşlarımız geldi ve asıl vurucu kötü haberi o zaman öğrendik : Reyhanlı! Biz tabii tüm gün dışarıda haberlerden uzak olunca ve eve gelince de birden temizlik telaşına düşünce ne internetle ne de televizyonla haşır neşir olabildik ve ülkeyi bunca sarsan bir katliamı ancak gece vakitlerinde duyabildik. Ne tat kaldı ne tuz, ne neşe ne de konuşacak hal. Arkadaşlarımızla birlikte gene pişti o etler, gene yenildi içildi evet ama konular tatsızlaştı, ortam tuzsuzlaştı. Eve geldiğimde ne yazacak ne de tek kelime konuşmak isteyecek hal vardı açıkçası bende. Yazamadım.
İnsanız ama, gene de sohbet ve kahkahalar sızıyor bir şekilde yüreğimizden bir süre sonra... Her şeye rağmen, güzel bir gün ve gece oldu aile ve arkadaşlar sayesinde.
ızgara sebze (kabak, havuç, kırmızı ve yeşil biber)
2 bardak vodkalı portakallı iced tea
1 tek rakı
acılı ezme (2 kaşık)
patlıcan salata (1 kaşık)
2 parça ciğer şiş
1 adet kasap köfte
1 adet incir tatlısı
Alkolü (son 4 aya kıyasla tabii) bol bir gün oldu, ayrıca dikkat ederseniz tatlı da var gece bir adet yediğim. Afiyet oldu, yalan yok.
Pazar günü ise evdeydim daha çok. Leslie ile bolca tepindik, biraz çalıştım, internette Reyhanlı'da olan biten gerçekte nedir onları araştırıp okudum, daha çok twitter'da geçirdim günümü. Keyifsiz bir gün olduğunu söylemeye gerek yok sanırım. Bu blogda ne ülkenin hali ne de bizleri bekleyen gelecekle ilgili yazacak değilim ama şunu söylemeliyim ki hiçbirimiz masum ve suçsuz değiliz. Bugün bu ülkenin içinde bulunduğu durum her birimizin bireysel ve toplu olarak bir sürü hatasının sonucu. Ve ben çok karamsarım.
Akşam maçı izlemeye gittim. Kendimi veremedim, o kadar pis ve iğrenç geldi ki 100 küsür insan katledilmişken bir top ve 25 adam (hakemleri de dahil ettim evet) için bunca tantana! Utanıyorsun resmen...
1 yeşil biber + 1 salatalık
4 adet bademli biscotti
2 yumurtalı omlet (az beyaz peynir ve kırmızı kapia biberli)
3 kaşık gavurdağı salatası (nar ekşili)
1/2 tavuk göğsü (domatesli)
Gün içerisinde yediğim çikolatanın haddi hesabı yok, bir iki güne kadar regl olmayı beklediğim için bu aralar gözüm dönmüş durumda. Leslie'nin (ve de stada & staddan yürüyüşün) telafi ettiğini umuyorum.
Umutsuz, mutsuz ve tatsızım anlayacağınız arkadaşlar, üstelik de regl arifesinde yağmurlu bir Pazartesi sabahındayım. Gideyim ben, bu gece ya da yarın daha neşeli haberlerle buraya yazabilmeyi umuyorum.
Yine de, gitmeden önce ufak bir gülümseme imkanı olsun diye şu fotoğrafı yapıştırmak istiyorum, Cumartesi günü Bağdat Caddesi'nde C. dikkatimi çekince gördüm, fotoğrafladık hemen. Komik ve hoş bir tesadüf olmuş :)
Kedinin köpeksiz güneş & çim keyfi... :)
Aslı cumartesi benim için de öyle geçti sınav görevim vardı eve geldim haberi gördüm sonra geç vakte kadar mevzu bu idi. Çocuklar babalarıyla konuştuklarımızı anlamaya çalışıyolar geriliyolar anlatmaya çalışıyorum onlara da ama sonunda oğlum bi önceki yorumda bahsettiğim mevzuarı açtı anne siz çocukken napardınız ne izlerdiniz bana onları göster falan
Ben yorumumu yazarken herşeyi unutmuş haldeydim onlarla eğlenince
Daha önce de böyle bişey oldu sanırım van depreminde ben böyle kaç gün beter haldeyken oğlum bi yolunu bulup ben farketmeden kafamı dağıtmıştı
Çocuklar mutsuz anne baba tedirgin bir hayat istemiyolar özellikle de oğlum yaşadığı ülkenin şartlarını farkettikçe geriliyo
Neyse Allah sonumuzu hayır etsin
Adsız 13 Mayıs 2013 10:35
günaydin asli, gunaydin nuray.
bu hafta sonu iyi gecmeyen tek ben degilmisim.
cumartesi günü koro konserimiz vardi esim grip oldu gidemedik.
beslenmede hop yukari hop asagi gitti. 62 de takildim kaldim ne 62imis.
havalar dersen cok soguk sanki subat ayindayiz.
nuray oglun kac yasinda sorabilirmiyim?
Adsız 13 Mayıs 2013 12:30
Cok üzücü okuduklarim.
Cumartesi ve pazar cok mesguldüm.doguda bir bomba patlamis diye duyunca niye ,hani
Ateskes vardi ne oldu yine derken .simdi Internet gazelerinden okudum.cok yazik.
Yakinlarini kaybedenlere Allah sabir versin.Baslari sag olsun.
Nerde ne olacagi bilinmez ama inanin gezi sirasinda tedirgindimde Allah vermesin bir yerde
Bir bomba patlasa pisi pisine gideriz diye.
Baraya gelir gelmez Eve gelirken cok sükür dedim,kendimi huzur ve güvende hissettim.
Allah hepimizi kazalardan,belalardan ve bu Tür olaylardan korusun.Amin!
Internet radyodan anneler günü etkinliklerinin bir cok Avm.de iptal edildigini duyunca iyiki
Bunu düsünebilmisler dedim.
Adsız 13 Mayıs 2013 13:03
Öykü kızım 5 yaşında oğlum da 11 e yaklaştı
Çok ilgilidir olaylarla haberlerle ülkesiyle seçim zamanı mesela bunaltmıştı sorularıyla
4 5 yaşlarında iken ben şehitlere ağlıyodum "evde korkma anne ben asker olmıycam " demişti
Belki başka çocuklar asker olucam onları öldürücem derdi ama oğlum hiç öyle bi çocuk değil
Belki biz aile olarak ona düşmanlığı öğretmedik hiç ondandır
İşte şimdi gel de anlat bu bombaları herkesin yapmış olma ihtimalini
cigdem 13 Mayıs 2013 13:30
Söyleyecek söz yazacak kelime bulamiyorum ..Ülkem adina zaten endiselerim cok büyüktü artik iyice korkmaya basladim..
Ülke hizla bir savasin icine sokulmak isteniyor hani insanin elinden birseyde gelmiyor ya dahada cok kahrolunuyor..
Insanlari düsünüyorum sevdiklerimizi düsünüyorum ve sadece siginabilecegim yegane güc Allaha sesleniyorum ne olur sen bizi bölmek parcalamak Güzel Ülkemizi elimizden almak isteyenlerden koru Yarabbim firsat verme...
Cok cok üzgünüm:(((