MİNE'L AŞK İLE'L HİCRÂN: Âh mine'l aşk...
Gönderen İSMAİL EMRE zaman: 19:28
Kara gözlerine kurban, gönlü güzel, kendi güzel kardeşim. Öyle imrendim ki yazıyı okurken. Sen "gel" diyeceksin de o sevgili gelmeyecek; sen "bekleyeceksin" de o sevgili ses vermeyecek. Gelmezse ve ses vermezse zaten senin sevgine layık değildir. Hayatın anlamını "hamuşan" diyerek suskunlukta bulmuştun uzun zamandır. Umarım sesin daim olur. Yazına ve aşkına aşk olsun. Hamuşa sükût yakışmaz adı suskun olsa da...
2 Eylül 2008 22:59
Hocam mükemmel bir yazı olmuş. Bize durmadan bahsettiğiniz o Yahya Kemal ve Ahmet Hamdi gibi harika bir ses var yazınızda. Bize anlatırken atladığınız bir şey var söylemeden geçemiycem. Ses ve ahenk konusunu anlatırken sadece şiirden bahsetmiştiniz. Meğer normal yazılardada o ses yakalanabiliyomuş. Merakla gerisini bekliyorum.
2 Eylül 2008 23:19
okuyunca dedimki bu yazıya oyan yorumum burdada yerini alsın..
Bütün milimetrekarelerinde ayni sevgili olmayan bir gönül aşkı bilir mi acep?!. Bir kuru yakınlaşmayı, ilgiyi, arzuyu aşk sanarak yaşanılan ömür adına va veyla ve va esefa!.. Bir Cemal’e kul, bir Ahmed’e köle, bir Leyla’ya deli ve bir ışığa pervane olmayanın aşkı mi vardır, ya akli mi vardır ki!.. Alem bir ask için yaratılmış ve “Aşk imiş her ne var alemde!… “Muhabbetten Muhammed oldu hasıl Muhammedisiz muhabbetten ne hasıl.” Ah Mine'l Aşk tan Ah Bine'l aşka...
Âh mine'l aşk... Âh ile'l hicran... Daha birkaç dakika evvel facebookta size mesaj yazarken sizden çok şey öğrendiğimi söylemiştim. İsmail Emre Ağabey, aşkı da sizden öğrenmek varmış kaderde.
Rabbim güzel gönlünüze güzel sevdalar düşürsün.
7 Temmuz 2009 23:43
bir yerde yanlışlık olmuş "kıtlama şeker" olmalıydı.
6 Ocak 2010 21:26