12. Fil Kız
17. Henriette Gyland
18. Jurnal Cilt: 1
19. Canım Aliye, Ruhum Filiz
@nigra·8 sa.·Kitabı okudu
9.1/10 (4.783 Oy)
rumeysa. bir alıntı ekledi.
@rumeysaokur·9 sa.·Kitabı okudu
Miamili kadınların bayıldığı,El Puma adındaki ünlü şarkıcı beliriyor ekranda.El Puma bel kırıyor.”Viva,viva,viva al liberación!”diyor şarkıda.Kadın izleyiciler çıldırıyor.Çiçek atmaya başlıyorlar.El Puma daha fazla çalkalıyor.”Viva,viva,viva al liberación!”Miamili kadınları,şu baba bakmaya tenezzül bile etmeyen,baktıklarında ise çantalarını daha sıkı tutma ihtiyacı duyan,korkudan pergelleri açan kadınları heyecandan titreten adamlardan biri El Puma.İşte huzurlarınızda El Puma!Joyce’un kim olduğunu bile bilmez.Bu umurunda da değildir.Coleridge’i asla okumayacak,buna hiçbir zaman ihtiyaç duymayacak.Karl Marx’ın 18 Brumaire’sini asla çalışmayacak.Hiçbir zaman çılgınca,her şeyi göze alarak bir ideolojiye bağlanmayacak;hiçbir zaman onun ihanetine uğradığını hissetmeyecek.Arzuyla,sıkı sıkıya bağlandığı bir düşünce asla kalbini paramparça edemeyecek.Lunaçarski,Bulganin,Troçki,Kamenev ya da Zinoviyev’in kim olduğunu asla bilmeyecek.Bir devrimin üyesi olma sevincini ve onun tarafından yok edilmenin ızdırabını hiçbir zaman yaşamayacak.Sistemin ne mene şey olduğunu,nasıl işlediğini asla bilmeyecek.Bunu asla bilmeyecek.
Felaketzedeler Evi, Guillermo Rosales
Zeynep Çöpçatan'ı inceledi.
@okuyankurbaga·10 sa.·Kitabı okudu
| Çöpçatan ~ Bella Black |
Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan, öğretmenlik mezunu ama işsiz karakterimiz Natalie. Kariyerine çöpçatan olarak devam etmek isteyen Natalie ile başlıyor yolculuğumuz. İşsiz kızımız bir dergide denk geldiğı yazıda çöpçatanlığın bir meslek olduğunu öğreniyor ve acaba bu işi yapabilir miyim diye düşünüp adım atıyor. Bu kısımlarda bile beni bomba bir kitabın beklediğini anlamıştım itiraf etmek gerekirse.
İlk müşterisi kim mi peki? Bir barda son derece pahalı ayakkabısına kustuğu Cameron. Bu yakışıklı genç adam neden buna ihtiyaç duyuyor derseniz, artık ailesinin baskısından mantık evliliğiyle kurtulmak istiyor ve çok saçma olduğunu bildiği halde bu işe adım atıyor. Onun artık bir çöpçatanı var İlk müşterisine uygun birilerini bulup görüştürmeye başlıyor ve işler hiç beklenmeyen yerlere gidiyor
Nate'in ona birini ayarlamaya çalışırken yaşadığı garip duygular, işin eğlencesi ve onun o samimi hallerine bayıldım. Geçmişte yaşadığı güven kırıklıkları yüzünden temkinli hatta bayağı temkinli davransa da bayıldığım bir karakter oldu Obur ve sakar oluşu ise onu tam benimsemem için yeterliydi
Natalie çok güzel bir kadın olmamasına ve olağanüstü bir değişim yaşamamasına rağmen aralarındaki iletişiminin önce patron çalışan sonra arkadaş ve en son minnoş halleri çok güzeldi. Ah Cam sen aşırı minnoş bir adamdın
Natalie 'nin tripleri kendini yetersiz görmesi ve daha birçok şeyde pes etmeden arkasında durman çok güzeldi. Bir de o asla lafın altında kalmayan halleri falan Ayy anlattıkça anlatasım geliyor düşünün nasıl sevdim. Daha fazla uzatmadan kesinlikle tavsiye ettiğimi söylüyorum
Samet Koçyiğit Nasipse Adayız'ı inceledi.
Düzenlendi: 12 sa.Gönderiyi direkt paylaşGönderi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@dytsamet·12 sa.·Kitabı okudu
Siyaset, üç hece yedi harflik bir kelime. Kim bilir neler çağrıştırıyor insanların zihninde. Herkes eminim farklı anlamlar yükleyecektir fakat bugünlerde bende çağrıştırdıkları biraz karanlık. Keşke siyahset olsaymış. Çünkü bu dünyanın içerisine adım attığınızda artık etrafınızı karanlık ve kirli bir dünya kaplamış olacaktır. Kitabı okurken kendinizi bir aday adaylığı sürecinin içerisinde bulacaksınız. Şöyle bir düşüneceksiniz, neler oluyor etrafta? Ben söyleyeyim, pazarlıklar dönüyor, göstermelik yardımlar, bilinçli anket sonuçları, medya ayağı...
''Oturuyorlar bir masanın etrafında ve 'Bugün hangi etkinliği yapsak acaba?' sorusunun cevabını arıyorlar. Bugün 'Otizm Günü' o halde hemen bize bir hasta bulun ziyaret edelim. Bir de fotoğraf çekilip sosyal medyada paylaştık mı tamamdır bu iş. Yarın da hanımla pazara gideriz bir de orada halkın arasında fotoğraf çektirip paylaştık mı kesin olur. Eee sonuçta insanlar bizi kendisi gibi görmeli. Bir sonraki gün de kadın derneğini ziyaret ederiz. Kadın deyip geçme feminizm şuan dünyanın en büyük politik akımı. Biraz da kendimizi bunlardan gösterirsek tamamdır. Sonra biraz cem evine gidelim. Namaz kılmam ama ayın onunda da şu camiye gidelim. Şurada şu cemaat varmış kapısını bir çalalım. Baya bir oyu var kerizlerin. Bir günde kendimize ayıralım felekten bir gece, rakı...
Eğitim mi? Lisede şu çocukları bizim ocağa alalım. Falanca parti de boş durur mu o da kendi teşkilatına. Öyle ya çekirdekten yetiştirelim vatana hizmeti öğrensinler, kitap da neymiş okumasınlar bizim dediklerimizi okurlar. Öğretmenleri de bizim sendikaya alalım. Bakmayın eğitim sendikası olduğuna siyasetin merkezi burası...''
Umarım yeterince güzel anlatabilmişimdir, kitaba ve yazara dönelim. Kitabın dili oldukça anlaşılır. Okurken olsa olsa bir Nevşehirli yazmıştır bunu demeden geçemedim doğrusu.
Yazarın oldukça donanımlı olduğunu şuradan kolayca anlayabiliriz: Kitabın içindeki karakter başka kitaplardaki karakterlere atıflarda bulunuyor yer yer. Yazarın sinemayla ilgilendiğini de anlıyoruz. Baş karakterimiz bir doktor olduğu için yazarın tıpla ilgilendiği açıkça kendini belli ediyor. Ki zaten kendisi aynı zamanda hekimdir. Hayatın anlamını az da olsa sorgulatan bir roman. Fazla söze hacet yok. Nasipse adaysınız...
8.1/10 (48 Oy)
cemile eren bir alıntı ekledi.
@CessieBalik·14 sa.·Kitabı okudu
Acı çeken bir yandan seyreder kendisini, kendisini acısına yakıştırmaya çabalar. Kimse sevmez acısına su katılmasını, hele zorlukları ortadan kaldırmayacak yardımlar, bu yardımlar düşmandan geliyorsa üstelik, nefret uyandırırlar. Kim, düşmanının, sadece kendisini rahatlatmasına yarayan yardımlarını sever ki?
Kadın Öykülerinde Ankara, Efnan Dervişoğlu
Sayfa 190 - Sel Yayıncılık , Sevgi Soysal
Ceciliâ Ölmeden Önce Ölünüz'ü inceledi.
Osho ve "Ölmeden Önce Ölünüz" kitabındaki tekrarlanan öğretileri... Meditasyon meditasyon meditasyon.. Bir hayat yalnızca meditasyonla kurtarılabilecekmiş gibi bir algı yaratmaya ve Budizmi dikte etmeye çalışıyor "yumuşak" öğretileriyle. Fakat kimseye hiçbir şeyi dikte etmediğini de belirtiyor. (?) Onun söylediği şeylerin çok benzeri diğer dinlerde de geçerli, İslam, Yahudilik, Hristiyanlık, Taoizm vb.. İlk okumaya başladığımda duyu ötesi ve metafiziksel terimler gördükçe heyecanlanıyor ve çok derin buluyordum. Fakat kitabı okurken, bir iki ölüm haberiyle karşılaştım ve o an Osho'nun ölümü güzel anlattığı, ölümü övdüğü hiçbir dizenin anlamı kalmadı, annesini babasını kaybetmiş çocukların feryatlarını düşündükçe.. Bir yetime anlatabilir misiniz, annesi ve babasının ölmesinin aslında güzel bir şey olduğu avuntusunu? Ona anlatabilir misiniz -daha gözyaşları kurumamışken- ölümün hiçbir şeyi değiştirmediğini, üşüyen ellerinin kızarıklığına tanık olurken? Ya da acılar çeken birine meditasyon yaparsan hissetmezsin diyebilir misiniz, doktor ona neşteri uyutmadan vururken acıdan gözlerini, yumruklarını sıkarken? Ona bunun güzel olduğundan bahsedecek cesareti bulabilir misiniz? Her yerin ölüm ve hastalık kaynadığı, açlığın insanları tükettiği bir ortamda onlara anlatabilir misiniz burjuvazi felsefenizi? Osho'nun felsefesi çok dikkatimi çekiyordu onun kitabını okumadan önce, çok da hoşuma gidiyordu öğretileri. Fakat okudukça, Osho'nun bazı şeylere açıklama getiremediğini gördüm. Reenkarnasyonu savunan cümlelerinin hiçbirinde bunun sonunda nereye varacağımızdan bahsetmemişti. Sürekli yaşamın sonsuz olduğunu savunan cümlelerinin nakaratını okudum. Fakat dikkatimi çeken bir nokta vardı ki tarihte bazı şeylerin yalnızca o dönemdeki insanların hata yapmalarını engellemek için söylenmiş birtakım yalan olduğudur.. Bunların çoğu ise din adı altında yapılmış olduğudur. Bana bunu düşündüren alıntı şudur:
"Dünyevi zevklerin tadını ne kadar çıkarırsanız kardır. Yaşamın suyunu hemen, şimdi son damlasına kadar sıkın. Mahşer gününde neler olacağı kimin umurunda? Hem mahşer gününün gerçekten gelip gelmeyeceğini kim bilebilir ki?
Öylesine bir acele ki!.. Adeta hız hastalığı, hep daha hızlı, daha hızlı olmak... Kimse nereye gittiğiyle ilgilenmiyor, yalnızca daha hızlı gitmek, daha hızlı gidebilecek araçlar icat etmekle meşguller.
Ve tüm bunların çıkış nedeni bu yöntemdir. İsa'nın zamanında işe yarıyordu. O sürekli çevresindekilere, "Dikkatli olun! Mahşer günü çok yakın. Dünyanın sona erişine kendi yaşam sürenizde tanık olacaksınız ve başka bir yaşam daha yok. Ve bu şansı kaçırırsanız sonsuza kadar cehennemde yanacaksınız." diyordu. Onun yaptığı aslında psikolojik bir atmosfer yaratmaktı. O sağken bu işe yaradı ve bu etki ölümünden sonra kısa bir süre daha devam etti. Devam etme nedeni ise onun en yakınındaki öğrencilerinin İsa'nın havasına, onun aurasına ait bir şeyler taşıyor olmalarıydı. Fakat bu yöntem zamanla tam tersi bir etki yaratmaya başladı. Dünya tarihinin tanık olduğu en dünyevi medeniyeti yarattı. Oysa ki arzulanan hedef tek yaşam fikrinin insanların son derece yoğun bir dikkat ve farkındalık içinde olup, tüm diğer arzu ve arayışlarından sıyrılarak Tanrı'nın peşine düşmeleriydi. Tüm yaşamları tek hedef doğrultusunda olacak, Tanrı'ya doğru bir arayış, bir araştırmaya dönüşecekti. Fakat sonuç insanların tek yaşama sahip oldukları inancıyla, bir daha dünyaya gelmeyeceklerine inanıp, mutlak bir biçimde dünyevi zevklere dönmesi ve bu sahip oldukları tek yaşamın keyfini olabildiğince çıkarmaya çalışmaları oldu. Yaşamın keyfini hemen çıkar, yarına erteleme!"
Şimdi onu yerden yere vuruyormuşum gibi gözüküyor fakat düşüncelerim de bu yönde. Çok da fazla acı çekmemiş birinin cümlelerini okuyormuşum gibi geldi. Zira aristokratik bir düşünce bütünselliği kurmaya çalışmış. Herkese hitap ettiğini düşünmüyorum cümlelerinin. Fiziksel acıyı hafife alan biri, tamam haklı, hakikati ruhaniyetimizde bulmak için ve kamil bir insan olmak için insanlar olarak özümüze inmemiz gerekli. Buraya kadar sorun yok. Sorun bundan sonrasında başlıyor işte. Herkesin meditasyon yapması mümkün müdür? Kimisi ayin yapmayı, kimisi ibadet yapmayı kimisi de acı çekmeyi yeğler, ruhani gelişim için. Her ölümün aslında huzur içinde olduğundan ve bir aydınlanış oluşundan bahsetmiş. Trafik kazası geçiren biri için geçerli midir bu öğreti? Ya da kafasına balta gelen biri için? Ayağının üzerinden traktör geçen, annesinin eline son kez dokunamayan bir kadın için aynı şey geçerli midir? Hayatın gerçeklerinden sapıp farklı bir hayal dünyası içinde yaşamak her zaman için iyi bir şey değildir, insan hayaliyle bir yere kadar yaşar, sonra görünmeyen gerçeklik duvarlarına çarpınca anlar asıl hakikatleri, tarih boyu değişmeyen dünya sömürgesini, emperyalizmi, fakirliği, parasızlığı, acıyı ve daha birçok şeyi. Kitabı incelerken fazla duygusal yaklaşıyor olabilirim fakat insan bunları kesinlikle gözardı edemez. Edebilir mi? Etmemeli.
Tüm bunların yanında diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum çünkü fazlasıyla bilgiyle dolu biri ama sanırım biraz aktarmada sıkıntı yaşamış gibi. Kitap arasında verdiği hikaye örnekleriyle anlattıklarını daha kalıcı hale getirmiş. Hikayelerinin yarısı bu anlam yükseltgenmesini sağlamış ama diğer yarısı için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Bunların yanında tam alıntılık birçok yer var. Ders almamız gereken birçok cümle, birçok paragraf var. Geneli bakımından hoş bir felsefesi var. Fakat dediğim gibi, biraz burjuvaziye kayan bir felsefesi olduğu için her insana hitap etmiyor, aşırı Polyannacı kişilerin daha çok seveceği tarzda. Düşüncelerim genel anlamda bu şekilde. Tavsiye eder miyim, ilgisi olanlara evet, fakat fazla beklentiye girmemek gerekli.
Osho, Elif Ara (Çevirmen)
8.0/10 (28 Oy)
@Ottomaans·19 Oca 23:48
'Kim Bu Kadın?!' ile ilgili yazarlar
1. Sema Maraşlı
2. Aytekin Gezici
3. Orhan Koloğlu