Bir yıldır asker de gerilla da ölmedi! Ama; bir yıl fazla yaşadılar diye kimse sevinmedi!
Bir yıldır kimse kutlama yapmadı, ölümler olmadı diye… Bir yıldır kimsenin kalbi mutluluktan dolup taşmadı kimse ölmedi diye… Oysa bir yıldır kimse ölmedi… Ve bir yıldır oğlu ölmeyecek diye, askerdeki delikanlının annesi başını yastığa koydu ve uykuya daldı. Ve bir yıldır kim bilir kaç gerilla yaz öğleden sonrasında etrafını kollamadan bir dağ çiçeğini kokladı ve uykuya daldı.
Evet, geçen yaz üç tarafı denizlerle çevrili memleketlerinde masmavi sulara kendilerini atıp tenlerini güneşe yatıramadılar belki, ama sevgilinin yanağından bir buse alacakları güzel günleri düşünüp uykuya daldılar… Zira, cephedekiler, cepheye sürülenler tüm zamanlarda gençti…
Evet, bu klişe sözlerle hiçbir yere varılamasa da bu klişe sözler onlar için gerçek… Bir yıldır saat başı bültenlerde ‘genç ölüler’ diyarında gezinmediğimiz bir gerçek.
Yine de varsın olsun. Onlar hayatta kaldı diye ölüme gönderilirken çekilen halaylar çekilmemiş olsun, davullar zurnalar çalınmamış olsun. Onlar hayatta diye kimse mutluluktan coşmamış olsun. Varsın kimse bilmesin onların kışlada-dağda attıkları ağız dolusu kahkahaları. Ne gam? Onlar bir yıl fazladan yaşadı.
Zira, bu bir yılda en çok onlar vardı hayatta olmanın tadına.
Çünkü, en çok onlar, ölmeye gidenler, biliyordu hayatın hiç kutsanmadığı bir ülkeye doğduklarını. Belki bu yüzden öldüklerini. Ancak, hastalık da ölüm de küçük bir ayrıntıydı zamanın ruhuna yakışan. Yetişilecek partiler, gidilecek başkentler, tadılacak aşklar vardı. Her şey büyük bir ‘hız’ ın parçasıydı. Vakit yoktu, sayılar çoktu. Kaç kişinin yaşadığı değil kaç kişinin öldüğüne programlanmıştık kaç vakittir. Bir yılldır kurdun kuşun unuttuğu dağlarda kaç genç insanın hayatta kaldığının sayısal veri tabanı bültenlerde verilmemişti. Verilmediğini ise çoktan unutup hayata dalmıştık. Oysa, her bültende üstüne basa basa anons edilmeliydi;
Bugün Cudi Dağı’nda 4 kişi hayatta kaldı…
Bugün Şemdinli kırsalında sıcak temas yaşayan asker ve gerilla çatışmasızlık kuralına uydu.
Ve 22 kişi hayatta kaldı.
Bugün Hakkari-Yüksekova’da 25 asker 17 gerilla hayatta kalmayı başardı…
Söylenemedi, verilemedi, ‘Zor’du ‘barış’ın dili… Çözülemedi…
Olsun, varsın kimse kutsamasın yaşadıklarını yine de. Ne gam! Onlar, ‘bir yıl’dır hayattalar. Ölmeye gönderilmişlerdi zira… Bir yıl fazladan yaşadılar! Ölme vakti mi? Varsın, olsun… Çizilsin üzerleri… Her biri birer sayı olup dökülüversin güzel kadının ağzından…
Çünkü, en çok ölenler, ölmeye yakın duranlar bilir, bu muhteşem kozmosu.
Bir yıl fazladan yaşadılar… En masum en genç gülüşleriyle…
Az kaldı… Sayı olup dökülüvermeye güzel kadının ağzından…
Onlar taptaze gülüşleriyle geçeceklerdi aramızdan.
Tekst bunu söylüyordu.
Oyun bunu icap ediyordu.
En masum gülüşleriyle geldiler.
Ve yakındı gitmeleri…
Üryandım, çıplaktım, ölmüştüm! 13.02.2016 12:50:57 Ceviz, don ve Bodrum Kat'taki ölüler... 11.02.2016 14:57:25 Paris! Sevgilim 17.11.2015 12:54:48 Kış Uykusu-Taşrada kuru dikenler batar Aydın'ın ayağına 03.07.2014 11:13:19 Ah! Madenci... Bilseydim minibüsçünün kömür karası'ndan hazzetmediğini, seyre dalar mıydım beyaz gülleri
16.05.2014 22:00:17 Vicdanlar Taksim'de! 30.04.2014 16:08:34 Annesinin kuzusu! 12.03.2014 12:43:03 'Kürt'üm' demek terbiyesizlikti! Biz de kendimizi 'terörist' sanıyorduk zaten! 03.12.2013 14:18:24 Kayserili genç: Mars'ta sıfırdan başlayacağım!' 02.12.2013 08:50:27 Benim ahlaksız' Annette'm! 25.11.2013 08:58:11 YORUM YAZ