miskokulu lezzetler: Mayıs 2010
Geçtiğimiz pazar katıldığım etkinlikte Güler bloglarımıza aslında çok zaman kendimizi, sevincimizi, üzüntümüzü, bazen kızgınlıklarımızı yazdığımızı söylemişti.
Ben de bu satırlarda çok kez yoğunluğumu, yorgunluğumu, hayat ilacım prensesimle olan diyaloglarımı, ona olan sevgimi yazdım. Neşeli yemek tariflerimin arasında bazen bahar yorgunluğumu, bazende işlerimin yoğunluğunu anlattım. Ama hiç bir zaman üzüntülerimi anlatmadım. Beni tanıyanlar çok iyi bilirler benim mizacım problemlerimi başkalarına anlatıp onları üzmeye, kendi sıkıntılarıma ortak etmeye uygun değildir. Ben hep bunları kendi içinde yaşarım . Ama bugün yaşadığım bir olay, belkide yılların verdiği bu birikimin bende yarattığı sonucu ve bu satırlara yansıması oldu.
Sabah erken bir saatte merdivenlerde karşılaştığımız sekreterimiz ismini yazmayı unuttuğu dönem arkadaşlarımdan birinin vefat ettiğini söyledi. Kim olduğunu öğreninceye kadar geçen 10 dakikalık süre bana belkide 10 asır gibi geldi...
O andan sonra bana hiç uymayan bir sorumsuzlukla masamın üzerinde duran yüzlerce sınav kağıdını, acil yazılması gereken bir raporu bırakarak son sınıfta iken hazırlanan okul yıllığımı elime aldım. Onun için ve diğer arkadaşlarım için yazılanları okudum. Onun okul futbol takımındayken çekilmiş resimlerine baktım, yaklaşık iki yıl önce evlenme yıldönümlerinde anlatılan büyük projelerini hatırladım. Son sınıfta iken arkadaşları ile birlikte beni arabasıyla son sürat son durağa bırakışını, benimde içimden sağ salim varayım diye nasıl dua ettiğimi, onunla ilgili Gökova'da anlatılanları hatırladım.
Birlikte derse girdiğimiz anfiyi, şimdi diz boyu ot bürümüş futbol oynadıkları sahayı ve onların ders aldığı, derse girmeden önce oturup konuştuğumuz, şimdi başka bir bölümün eğitim aldığı binayı uzun yıllardır ilk kez, hayatı yeni tanımaya başladığımız ama bizden çok şeylerin gitmediği öğrencilik yıllarımızı düşünerek gezdim...
Bugün belkide hayat dediğimiz şeyin aslında bir nefes olduğunu , ne dün, ne yarın sadece bu an olduğunu bir kez daha anladım...
Pazar günü Sevgili Sevil'in davetlisi olarak Soft Bowl silikon kek kalıpları ile yapılan lezzetleri denemek ve Soft Bowl ürünleri hakkında bilgi edinebilmek için Üsküdar'da Hayal Hanım'ın ailesi ile birlikte işletmeciliğini yaptığı Mia Caramella Cafe 'de çay saati etkinliğindeydim. Mia Caramella Cafe sıcacık, Hayal Hanım ve annesi ile birlikte cıvıl cıvıl bir aile ortamı . Bizlere hazırladıkları lezzetler ise muhteşemdi.
"Yediğin, içtiğin senin olsun gezip gördüklerini anlat" diyebilirsiniz ama sabah gidip akşam İzmir'e geri dönünce bize ikram edilen, Soft Bowl ile yapılan nefis lezzetleri anlatmak daha doğru diye düşündüm.
Kelimenin tam anlamı ile yok yoktu. Nefis trüffler, antep fıstıklı mekikler, elmalı kek, sebzeli tam buğday unlu kek, fırında mücver, tuzlu mekikler, börülce ve maş salatası, zeytinyağlı yaprak sarma, ekmekçikler...
Herşey çok nefis ve lezizdi, hazırlayıp emek verenlerin ellerine sağlık. Blog dünyasından tanıdığım bir çok arkadaşı görmek, onlarla sohbet etmek en az bu lezzetler kadar da hoştu..
Ayrıca Soft Bowl kalıpları ile ilgili bilgilendirmeleri için de Sayın Selami Gökdere Bey'e ve Sayın Pelin Başsoy'a çok teşekkürler..
Günün sonunda etkinliğe katılım belgelerimiz ve Soft Bowl firmasının bizler için hazırladığı hediyelerimiz verildi. Başta Sevil ve Hayal Hanım olmak üzere tüm Soft Bowl yetkililerine çok teşekkür ediyorum...
Hazırlayan: Miskokulu Lezzetler 42 yorum:
Girit kabağını diğer kabak çeşitlerinden daha çok seviyorum, mini minicik, dalından kopmuş tazecik. Üstelik çok küçük oldukları içinde kabuklarını soymaya gerek yok. Daha önce yine Girit Mutfağından bir tarifte Peynirli Girit Kabağında kullanmıştım.
Bu kez ise turşuyu andıran hafif ekşimsi tadıyla, İzmir tulumuyla salata olarak hazırladım...
Yarım kg Girit Kabağı ( marketlerde minyatür kabak diye satılıyor)
Yarım çay bardağı sirke (elma sirkesi kullandım)
2 kibrit kutusu kadar tulum peyniri
üzerine kıyılmış dereotu
Girit kabaklarının uçlarını keserek kabuklarını soymadan iyice yıkayın. Yarım saat kadar sirkeli suda bekletin.
Kaynayan tuzlu su dolu tencereye atıp bölünmeden yumuşayıncaya kadar haşlayın.
Haşlanan kabakların suyunu süzüp derin bir kaseye alın.
Dövülmüş sarmısak ve sirke ilavesi ile 6-7 saat bekletin ( ben bir gece buzdolabında beklettim).
Servis tabağına alın,üzerine küçük doğranmış tulum peyniri ( dilerseniz peyniri rendeleyebilirsiniz), kıyılmış dereotu ilave edin.
Dilediğiniz miktarda ( iki yemek kaşığı kullandım) sızma zeytinyağını üzerine gezdirin.
Peynir tatlısını ceviz, antep fıstığı ile bazende tahin ile süsleyerek sunmuştum, ama bloglarda gördüğüm muhallebili olanını hiç denememiştim.. Evde kalan son paketi bu kez dondurma muhallebisindeki muhallebi tarifi ile denedim. Tepsiye dizerken, fazla gelenleri bir kaç kup a paylaştırınca tek porsiyonluk sunumlarla da hoş oldu...
1 paket peynir tatlısı
Paketin üzerindeki ölçülere göre su ve toz şeker
1 yemek kaşığı ucu ile tereyağı
istenirse yarım limon kabuğu rendesi
Dövülmüş antep fıstığı ve ceviz
Paket üzerindeki ölçülere göre su ve şekeri karıştırarak peynir tatlısının şurubunu hazırlayın. (Paketlerdeki ölçüler farklılık gösterebileceği için miktarları yazmadım)
Kaynayan şuruba peynir tatlılarını ilave edin. Tatlılar şurubunu çekinceye kadar hafifçe kırmadan karıştırın.
Şurubunu iyice çeken tatlıları bir tepsiye dizin. Dilerseniz kuplara da paylaştırabilirsiniz.
Üzerine ince kıyılmış ceviz serpin.
Diğer tarafta muhallebi için tereyağı hariç bütün malzemeleri un ve şeker eriyinceye kadar karıştırın.
Sonra muhallebi gibi göz göz oluncaya kadar pişirin.Tereyağını ilave edin. Ocaktan aldıktan sonra 5 dakika mikserle çırpın.
Peynir tatlılarının üzerine muhallebiyi dökün.
Soğuyunca üzerini antep fıstığı ve ceviz ile süsleyin.
Buzdolabında 2-3 saat dinlendirdikten sonra servis yapın.
Üst üste iki hafta sonu tatil yapmak bana çok iyi geldi. Özellikle de hafta sonu iş günleri gibi erken kalkıp prensesle kursa gidince tek tatil günüm pazar bana yetmez olmuştu. Bir saat bile olsa geç uyanmak, sabah koşuşturması olmadan rahatça kahvaltı yapmak, acele etmeden güne başlamak... " Ne kadar güzelmiş " dedim bu hafta sonu.
Evde iki gün kalıp plansız programsız, saate bakmadan dilediğimce vakit geçirmeyi ne kadar çok özlemişim meğer. Bu kurabiyelerde işte bu keyifli programsız hafta sonunun lezzetlerinden. Dolabın içinde yarısı bitmiş duran, ama bu aralar Mügeciğimin sabah kahvaltısındaki çikolatalı ekmek aşkından son kullanma tarihine kadar yenmesi mümkün gözükmeyen fındık ezmesinden yapıldı. Annesininde bu aralar pek merak saldığı esmer şekerler eklenince yumuşacık kurabiyeler çıktı ortaya.
Yarım kavanoz fındık ezmesi ( 320 gr lık kavanozun yarısı)
Yarım su bardağı sıvı yağ ( yemeklik zeytinyağ kullandım)
Yumurta, şeker, fındık ezmesi, yoğurt, vanilya ve yağı iyice karıştırın.
Üzerine kabartma tozu ve azar azar un ilave edin.
Kulak memesi yumuşaklığında bir hamur tutun.
Cevizden biraz büyük parçalar koparıp, yuvarlak şekil verin.
Üzerine bütün fındıklar koyun.
175 derece ısıtılmış fırında hafif pembeleşinceye kadar pişirin.