Barla ile ümitvar olmak - YENİ ASYA
22 Mayıs 2018, Salı 02:07
Günümüz insanlarının huzursuzluğu, mutsuzluğu ve endişelerinden etkilendiğimiz olur.
Gururla yükselen görkemli gökdelenler, kibirli insanların hayata madde ve menfaat tarafından bakışları… Gençliğin sorumsuz, şuursuz tozpembe yaşantıları… İhmal ve istismarla örselenen, horlanan yaşlıların sessiz, yalnız ve kimsesiz dünyaları...
Görünen hayatta her şey renkli, reklamlı, bol ışıklı macera filmleri, moda alış verişleri, israf ekonomisi, kredili satışlar furyası, heyecanlı şans oyunları, politik yalanlar... Ahiret ve ölüm gerçeğini nazarlardan uzak tutan manzaralar, dünya cazibeleri, meşgaleleri ruhumuzu bunaltıyor.
Şehrin kasvetli havasından uzaklaşmak ve gönül ehlinin manevi mirasından nasiplenmek, daralan ruhumuzu ferahlatmak için hayalen Barla’ya gitmeliyiz. En karanlık dönemlerde, sıkıntılı zamanlarda talebelerine ümit telkin eden, şevk ve heyecan veren Bediüzzaman’ın Kur’an tefsirleriyle asrın hastalıklarına reçeteler sunup manevi dirilişi başlattı zamanı düşünmeliyiz
O zamanın manzarasını anlamak için Menderes’in ezanı aslına uygun okunması için gayreti ve beyanatları karşısında çılgına dönen inkârcıların tavrını görmek için Sebilürreşed Dergisi’nin Haziran 1950 sayısına bakmak yeterli. Bir profesör: “Arapça ezana dair bu beyanatı okuyunca içimde bir ürperme duyduğumuzu saklayamayacağız… Ortaçağın dini hurafelerinden temizlenmiş layık bir zihniyete karşı gelmektir bu…”(Ulus-Yavuz Abadan) “Bu, ateşle oynamaktır.” (Akşam Postası-Nusret Safa Coşkun) “Uykularımızı kaçıran bir ihtimaldir.” (Ulus–Feridun Osman Menteşeoğlu) “Ezanın Arapça okunacağını öğrendiğim bu sabahtan beri perişan bir halde olduğumu sizden niye gizleyeyim. Etime bıçak saplansa bir damla kanım akmaz!...”(a.g.e)
Bediüzzaman, gece gündüz küfrün belini kıran iman hakikatlerini telif ediyor, talebelerinin çoğalttığı 600 bin nüsha risaleler en ücra yerlerdeki muhtaçlara ulaştırılmış. Gönüllere daima: “Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslamiyet’in olacaktır” mesajını vermiş.
Onun kaldığı ev, Çınar ağacı, Cennet bahçesi iman hakikatlerinin küfrün karanlıklarına karşı İslam’ın galibiyetini hatırlatan bir abide gibi bunalmış ruhları ferahlatıyor.
Üstad, Van’a gittiğinde Rus istilasının ve Ermenilerin tahribatıyla harap olan şehrin evleri, halkının katledilmesi ve Horhor Medresesinin yıkılması, şehit olan talebelerine çok hüzünleni,r ağlar. Teselli ararken, Lem’alar da On Üçüncü Rica da: “Göklerde ve yerde ne varsa Allah’ı tesbih eder.” (Hadid Suresi 1) ayetinin hakikati tecelli eder.
O nazarla etrafa baktığında meyve ağaçlarının başında tebessüm eden meyveleri görür. “Bize dikkat et, yalnız harabezara bakıp durma.” diyorlardı. Van’da insan eliyle imar edilen suni bir mektubun tahribatına bakarak üzülmek yerine; asıl her şeyin Sahibi, Maliki ve Rabbi olan Allah’ın Van sahifesindeki mütemadiyen devam eden mektupları, yarattığı eserleri, sanatları güzelliklerini, nizam ve intizamın manasını mütalaa etmek gerektiğini… Asıl onlardan gaflet etmenin hata olduğu anlatılmaktadır.
Rabbimize (cc) hakiki kul olma imanımızla, Peygamberimiz (asm) hakiki ümmet olma şuuru ile nazarlarımızı ‘Harabezar’dan iman hakikatlerine, marifetullaha ve muhahabbetullaha çevirip “Ya baki, entel baki.” diye yalvarmalıyız. Hizmetteki gayretimizi, şevk ve heyecanımızı sürekli artırmalıyız.
Ruhumuzu, kalbimizi, aklımızı ferahlatmanın yolu da bu olsa gerek.