DÜN GECEYİ KAÇIRMIŞ OLABİLİRİM, AMA, BU GECE...
Bile bile lades, aslına bakarsanız.
Biliyordum dün gece olacağını, yine de uyku perisi gözkapaklarıma oturunca dayanamadım.
Bu geceyi bekleyeceğim şimdiki halde.
Kaç sene önceki bir yaz, yine Ağustos'ta gecenin geç vaktine dek göl kenarında oturup beklediğimi hatırlıyorum.
Bir başkasında deniz üzerinde beklemiştim. Üstelik o sene ay ve marsın bilmem kaç senede bir gerçekleşen "en yakın konumda görünme" hali de vardı.
Neyse işte, bu seneki göktaşı yağmurunun dün geceki seansını kaçırdım sonuçta. Kısmet bu geceye artık.
Bakın burada haber vermişler, anlatmışlar.
Bu bir 19. yüzyıl gravürü. Göktaşları bildiğimiz yağmur gibi yağmış, bakılırsa.
Hadi şehirlerin ışık kirliliği yoktu, hava berraktı diyelim de, yine de biraz abartmamış mı sanatçı?
aa bu gece de var mıymış, akşam kaçırdım diye üzülmüştüm ben
13 Ağustos, 2010 12:35
anlaşılan herkes kaçırmış. ev balkonun hemen yanında dikilen bir sokak lambası var... hayatını bir taşla karartsam? iyi ki hatırlattınız kuzum :)
13 Ağustos, 2010 17:21
Dün akşamı kaçırmayan biri olarak kesinlikle kıskandırmak için yazmıyorum, ancak eğer bu gece, yıldızları izlemek için şehir ışıklarından uzak bir yerlere gitmeyi planlıyorsanız, yanınıza mutlaka uyku tulumu veya minder, battaniye türevi birşeylerle ufak bir piknik sepeti almayı unutmayın.
Gerçekten çok mutluluk verici birşeymiş gökyüzünü böyle ışıklı bir gecede izlemek. Çok tavsiye ederim. Sevgiler...
13 Ağustos, 2010 18:24
Sizin orada açık, berrak bir görüş olduysa, ne iyi. Görebilmiş olduğunu umuyorum.
14 Ağustos, 2010 22:07
Ahh, keşke tek bir sokak lambasının hayatını karartmak yetseydi.
Sanırım, İstanbul'un bütün ışıklarını karatmalıydık, o da yetmez bulutsuz bir hava olmalıydı.
Ama, olmadı ne yazık ki!
14 Ağustos, 2010 22:09
Ne kadar şanslıymışsınız ki, Ankara'da imişsiniz ve daha da şanslıymışsınız ki, böylesine iyi hazırlanmış bir akşama katılmış ve yağmur seyrine doymuşsunuz.
14 Ağustos, 2010 22:11