Ahmet Haşim - Yeni müfredata uygun türkçe ve edebiyat konuları
Batılı anlamda Türk şiirinin en büyük isimlerinden biri­dir. İlk şiirlerinde Abdülhak Hamit, Muallim Naci, Tevfik Fikret ve Cenap Şahabettin'in etkisi; olgunluk dönemi şiirlerinde ise Abdülhak Hâmit'le beraber, Şeyh Galib'in duygu ve hayal gücü hissedilir.
Bilinen ilk manzumesi "Leyâl-i Aşkım", "Mecmua-i Edebiyye"de yayımlanmıştır. Şiirlerinin çıktığı diğer dergiler, Resimli Kitap, Servet-i Fünun, Rebab, Dergâh, Yeni Mecmua, Yeni Türk, Aşiyan ve Musavver Muhit'tir.
Dergâh'da çıkan "Bir Günün Sonunda Arzu" isimli şi­irinin fazla kapalı bulunarak eleştirilmesi üzerine, "Şiir­de Mâna ve Vuzuh" başlıklı makalesini yazmıştır. Şiirle ilgili görüşlerini "Piyâle"nin ön sözünde "Şiir Hakkında Bazı Mülâhazalar" adıyla şöyle açıklamıştır:
"Şiirin asıl özelliği 'duyulmak'tır. Şiirin dili musiki ile söz arasında ve sözden ziyade musikiye yakındır. Yani bu dil, bir açıklama vasıtası olmaktan ziyade bir telkin vasıtasıdır ve şiirde musiki anlamdan önce gelir. Bu bakımdan kelimeler, şiire, anlam değerlerinden çok musiki de­ğerleriyle girerler. Şiirin anlam bakımından açık olması zaruri değildir. Şiirin doğduğu yer şuuraltıdır. Konu ise sadece terennüm için bir vesiledir."
Şiirde musikiyi ön plana alan, anlam açıklığını ikinci plana atan, mısralarda geniş ve akıcı bir telkin yetene­ği arayan ve şiirin kaynağını bilinçaltında bulan bu an­layış ile sembolizmin şiir anlayışı arasında yakınlıklar vardır. Onun şiirleri daha çok, empresyonizm (izlenim­cilik) akımına uygundur. Bunun en önemli göstergesi, şiirlerinde dış dünyaya ait gözlemlerinin kendi iç dün­yasında yarattığı izlenimleri yansıtmasıdır. "Göl Saatleri" adlı şiir kitabının küçük ve manzum "Mukaddime"si de empresyonizmin özlü bir ifadesinden başka bir şey değildir.
Sanatçının yaşamı, sanatını derinden etkiler. Bu ne­denle şiirlerinde aşk ve doğa konularında yoğunlaşır. Bazen derin bir anne sevgisini, güneşten kaçıp çöle hayat veren geceye sığınmayı, hastalık ve ölüm gibi motifleri, şuuraltında gizlenmiş çocukluk hatıralarını anlatır. Şiirlerinde derin bir melankoli, anlaşılmazlık, uzak ve bilinmez diyarlara özlem ve çok defa psikolo­jik yorumlara dayanan renk musikisi hissedilir. Karam­sarlık, onun şiirlerinin en belirgin özelliğidir.
Sanatçının çeşitli hayalleri, duyguları, güzelliklere olan bağlılığı ve sihirli bir müzik gibi insanı etkileyen üslubu vardır. Piyâle kitabına aldığı "Şi'r-i Kamer" serisindeki şiirleri hayal zenginliği, iç ahenkteki kuvvet ve büyük telkin kabiliyeti dikkat çekicidir.
O, şiirde musikiyi öne çıkardığı için şekle pek önem vermemiştir. Tercih ettiği nazım şekilleri dörtlükler ve serbest müstezattır. Onun şiirlerinde ölçü ve kafiye ku­surlarına rastlanır. Sanatçı, şiirlerinde sadece aruz öl­çüsünü kullanmıştır. Fecr-i Âti dönemindeki şiirlerini Arapça ve Farsça sözcüklerle dolu ağır, süslü bir dille yazmıştır.
Sanatçının nesir alanında fıkra, deneme, gezi notları ve hatıra türünde yazıları vardır. Nesir dili şiirlerinden daha sadedir. Nesirlerinde açık, berrak, nükteli, bazen de alaycı ve iğneleyici bir üslup kullanmıştır. "Fikir ada­mı" olmaktan çok, fikir ve duygularla oynamayı yeğle­miştir.
Makale-fıkra: Gurebâhane-i Lâklâkan, Bize Göre
ahmet haşimin sanat anlayışı
ahmet haşimin şiir anlayışı