YOLDAN GEÇEN MURAKIP: 2009
SABRIMIZI ZORLAMAYIN ( Taslak )
Açılım, terör derken sabrımızı geriyorlar. En az bizim kadar ülkesini seven Kürt kardeşlerimizle hiçbir sorunumuz yoktur, ama pkk destekçisi hainlere karşı sabrımız tükenmek üzeredir. Bizlerin onayı alınmadan hiçbir açılım yapılamaz. Bu hainlerin hakkından devlet gelmezse, hepimiz sokağa inmeye ve aslanlar gibi savaşmaya hazırız. Asker şehit eden, polis taşlayan, otobüs yakan, apo posteri açan hainlerin kanını akıtmaya hazırız, ama sabrediyoruz. Asla aptal değiliz, ama asil bir milletin torunları olduğumuz için son derece sabırlıyız. İç savaş çıksa, kendileri kaybeder. Milliyetçi Muhafazakar Türk Gençliği sabrediyor. Gerekirse hepimiz askeriz, hepimiz Bordo Bereliyiz. Samimi ve ülkesini seven Kürtler kardeşimizdir, ama pkk ve dtp destekçilerini kanlarında boğmayı da biliriz. SABRIMIZI ÇOK ZORLUYORLAR!
İNSANIN KONUMU HAKKINDA (Taslak)
Şu gölgelikte dinlenen garip bir yolcuyum ve zamanı geldiğinde çekip gideceğim. Azığım çok az ve yolum çok uzun. Sizler de garip yolcularsınız ve çekip gideceksiniz, ama bu kaçınılmaz gerçeği görebilen çok az. İnsanca yaşamak, düşünebilmek, hayal kurabilmek, üretken olmak çok güzel, ama insanlar bitmeyen bir hırsla dünyaya saldırıyorlar. Şu dünyada hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayacaksın, üretken olacaksın, hedeflerin olacak ve elinden geldiğince çabalayacaksın, ama dünya hayatının ve fani güzelliklerin kalbini karartmasına izin vermeyeceksin. Hiç bıkmadan çabala, hedeflerinin peşinde koş, sev ve sevil, ama vahşi bir hırsa kapılıp da aç bir köpek gibi çevrene saldırma...
ERGENEKON UĞRUNA SAÇMALAMAK (Taslak)
Ergenekon diye adlandırılan bir terörist oluşum vardır, ama gizli hainleri açığa çıkarmak için uğraşırken Türk Ordusunu yerden yere vurmak da hainliktir. İçimizdeki hainlerin yaptıklarını ve pkk eylemlerininin tamamını Ergenekon'un üzerine yıkmak ve teröre bulaşan hainleri temize çıkarmak da büyük hainliktir. Ergenekon mevcuttur ve ülkeyi kana bulamaya yardımcı olmuştur, ama eline silah alıp asker şehit eden pkk teröristini masumlaştırmayalım.Ülkede iç savaş tetiklenmeye çalışılmaktadır. Cehenneme giden yollar iyi niyet taşlarıyla örülüdür...YAKINDA...
Denetim benim için hayattır. Üniversitede öğrenciyken denetçi olmaya karar vermiştim. Hedeflerim büyük, ama sanırım ki çeşitli nedenlerle yavaş davranıyorum. İleri vadede hedefim belli: Bir holdingin İÇ DENETİM BAŞKANI ( CHIEF AUDIT EXECUTIVE ) olmak istiyorum. Neden olmasın? Bu hedefimi gerçekleştirebilmek için almam gereken çok yol var. "Certified Internal Auditor" gibi en az iki uluslararası sertifika almalıyım, bankacılık haricinde bağımsız denetim alanında da tecrübe kazanmalıyım. Hedefim belli, yolum uzun ve yapmam gereken çok şey var. Dışardan bakanlar için oldukça rahat ve havalı bir meslektir denetim, ama öyle yollar almak zorundasınız ki her aşamasında binbir zahmet vardır. Mevzuat, yasalar, yönetmelikler, prosedürler yetişilmez bir hızla değişir ve yenilenir, ama siz her şeyi bilmek zorundasınızdır. En ufak bir hata bile yapmaya hakkınız yoktur; çünkü yapabileceğiniz en ufak hatayı bile zevkle kullanan insanlar muhakkak olacaktır. Bütün zorluklarına rağmen denetimden kopmayı asla istemiyorum. İyi bir denetçi olması beklenen bir insanım; çünkü gereğinden fazla zekiyim, araştırmacıyım, şüpheciyim, sorgulayan bir kişiliğe sahibim. Denetim ve Türkiye hakkında da biraz bahsedeyim. Türkiye'de denetimin kıymeti asla bilinmez ve denetçi için "maliyet yaratan insan" yakıştırması mevcuttur. Türkiye'nin kalkınmasına paralel olarak denetmin önemi de muhakkak artacaktır. Denetimin öneminin arttığı yıllarda bizim de gerçek değerimiz elbette anlaşılacaktır. Denetçi/Müfettiş/Murakıp adam yalnız olmaya mahkumdur. Sadece kendi devreniz olanlarla arkadaş olabilirsiniz. Siz ne kadar iyi olursanız olun, insanlar sizden pek hoşlanmazlar. Şubeye girersiniz ve çalışanların bakışlarından çoğu şeyi anında anlarsınız. Bazıları gerçekten saygı gösterir, ama nefret dolu bakışlara sahip insanların mecburen yüzünüze gülümsediklerini de anlarsınız. Kimseyle fazla samimi olamazsınız; çünkü denetleyen ve denetlenen ilişkisinin bozulmaması gerekir. Canınız sıkılır, ama bir Allah'ın kuluna içinizi dökemezsiniz. Üstat denilen üst devrelerin durumu tamamen şansa bağlıdır. Kimi üstat gerçekten üstattır, ama bazılanın amacı sizi azarlamak ve küçük düşürmektir. Üstat saçma sapan nedenlerle sizi küçük düşürür, ama sesinizi çıkartamazsınız. Öyle bir meslektir ki ne İsa'ya ve ne de Musa'ya yaranamazsınız. Asla hata yapamazsınız ve her zaman kurulu robot gibi çalışmak zorundasınız. Dış şubelerde denetim daha da zordur. Akşam olur ve şube çalışanları evlerine dönerler, ama sizin gidecek eviniz yoktur. Yabancı bir şehrin caddelerinde, sokaklarında, otellerinde, lokantalarında zaman durur veya siz zamanın gerisinde kalırsınız. Otel odasında çıldırma noktasına geldiğiniz de olur, ama çalabileceğiniz bir kapı yoktur. Otellerde hayattan koparsınız ve televizyon izleyerek, kitap okuyarak, internette dolaşarak hayata bağlanmaya çalışırsınız, ama derin bir yalnızlık hissi sizi asla bırakmaz. Otel odalarında uyanmak da iğrenç bir duygudur. Uyandığınızda muhakkak başınız ağrır. İnsan evinde kahvaltı yapmaya hasret kalır, ama otellerin kahvaltı salonlarında can sıkıntısı içinde kahvaltı yaparsınız. Bitip tükenmek bilmeyen yolculukları unutmamalıyım. Her yere uçakla gitmeniz mümkün değildir. Otobüs yolculuklarından tiksinirsiniz ister istemez. Cuma akşamlarınız da yollarda geçer, pazar akşamlarınız da. Otobüs yolculuklarında zaman durur ve garip duygular sizi sarıp sarmalar. Bu kadar yeterli mi? Vesselam.
Kurban bayramının ilk gecesi. Müslümanların bayramı, ama dinimden mi kopmuşum veya zamanın gerisinde mi kalmışım ki bayram sevincine sahip değilim. Az önce kahvemi içtim, Türk Sanat Müziği dinliyorum ve gecenin geç saatlerine kadar uyumayı düşünmüyorum. Bayram namazına özellikle kalkmadım, çünkü yalnız başıma namaza gitmekten hoşlanmıyorum. Bayram sevinçleri tek başına yaşanmıyor işte. Çocukluğumun kalabalık bayramlarını özlüyorum işte. Cep telefonumu gün boyunca kapalı tuttum ve hiç kimseyle konuşmadım. Yarın akrabaları ve arkadaşları arayacağım. Bugün sadece televizyona baktım. Bilmiyorum, bugün bir başka gariptim. Kendimi sorguluyorum bu sıralar; çünkü gereğinden fazla iyi ve hassas bir insanım. Birazcık kötü olabilmeyi başarabilmeliyim. İnsanların kötü olabileceğini unutuyorum çoğu zaman. Güveniyorum, bağlanıyorum, umuyorum, heyecanlanıyorum, ama sırtımdan vurulabileceğimi asla düşünmüyorum. Şu gölgelikte dinlenen garip bir yolcuyum ve zamanı geldiğinde çekip gideceğim. Bu dünya bana ait değil ve asla ait olmayacak. Ama insanlar bitmeyen bir hırsla dünyaya saldırıyorlar. Hey insanlar, bu dünyadan çekip gideceksiniz, ama farkında değilsiniz.
YENİ KONULAR (Taslak)
Düşünce dağınıklığım geçtiği zaman aşağıdaki konular hakkında yazacağım:1) Diyarbakır izlenimlerim2) Deniz sevdası3) Kitaplarım
BAŞLAYACAĞIM BÜROKRATINIZA, ADALETİNİZE, DEVLETİNİZE!..
Doğu Roma ülkesinin adalet düzenine, bürokratlarına, devlet sistemine hakaretler edeceğim az sonra... Doğu Roma ülkesinin gizli örgütleri, polisleri, hafiyeleri peşime düşmesin; çünkü benim dayım da bürokrat!
Başlayacağım sizin adaletinize!
Küçücük çocuklara tecavüz edenleri,
Masum insanları hunharca öldürenleri,
Ana kuzusu, gencecik askerleri şehit edenleri,
Sizin adalet düzeniniz yakalayamıyorsa ve ıslah edemiyorsa,
Bak, orda küçücük bir yavru vardı.
Bak, orda aslanlar gibi bir delikanlı vardı, ama hainler tarafından ŞEHİT edildi ve kanı toprağı suladı...
Ey adalet sistemi, Ey Doğu Roma devleti, başlayacağım senin dangalak gururuna!
Orda endişeli bir ana vardı ki yavrusu için yüreği titrerdi.
Orda bir genç vardı ki sahiden çok gençti ve hayalleri vardı.
Orda bir manyak, şerefsiz vardı ve çocuğu vurarak öldürdü.
Orda şerefsizlerin egemen olduğu bürokrasi, devlet, adalet vardı.
Genç öldürüldü ve öldüren ibneye 15 yıl ceza verildi, daha sonra af kanunu çıktı ve şerefsiz katil de dışarıya çıktı.
Genç ölmüştü ya, şimdi sadece kemikleri var ve ruhu yanımızda bile değil.
Anneninse göz yaşları hiç kurumaz.
Başlayacağım sizin elit bürokrasinize, satılık adaletinize, şerefsiz siyasilerinize!
Orda ülkesine hayran nice yiğit vardı.
Orda yüreği pır pır eden, yüreği ağlayan nice civanlar vardı.
Ama suçlandılar, ayıplandılar, küstürüldüler.
Orda elit canavarlar vardı ki hiç doyamazlar.
O canavarlar ki her an kin ve nefret doludurlar.
Doğu Roma o canavarlara aittir.
Devlet, ülke, yönetim, zenginlik o canavarlarındır.
Ey Roma Devleti, başlayacağım senin varlığına...
1-0, gol yedim.
2-0, gol yedim.
3-0, gol mü yedimmm?
4-0, yine gol yedim...
Defansı toplamak gerek.
5-0, aaa yine gol yedim!
6-0, top kaleye doğru mu gitti?
7-0, durum kontrolüm altında!..
Sakince takımı toplamalıyım.
8-0, ne golü, ağzınızı burnunuzu kırarım!
9-0, o ne ulen?
10-0, başka bir baharda...
AZ MI KALDI?
Az mı kaldı göklere çıkmaya?
Az mı kaldı kuşlar gibi özgür olmaya?
Az mı kaldı hasretlerden kurtulmaya?
Az mı kaldı sonsuz sevinçlere?
Az mı kaldı sonsuz yaşamaya?
Az mı kaldı kavuşmalara?
Az mı kaldı sağanak rahmete?
Az mı kaldı bulutların dağılmasına?
Az mı kaldı siyahlardan kurtulmaya?
Az mı kaldı çocukça gülmeye?
Az mı kaldı uykulara?
Az mı kaldı gönüllü uykusuzluklara?
Az mı kaldı kahve fincanında demlenmeye?
Az mı kaldı gönülden söylemeye?
Az mı kaldı haykırmaya?
Az mı kaldı dolu dolu yaşamaya?
Az mı kaldı her an kanatlanmaya?
Az mı kaldı?..