Yaşama Sebeplerim: "Senin sayende" demiyorsanız,"senin yüzünden de "demeyin!!!
Gönderen muko zaman: 09:48
Hatice ve şekerkızı Nisanur 6 Mart 2009 10:32
çok güzel,anlamlı ve yararlı bir paylaşım teşekkür ederim.
herşey gönlünce olsun sevgiler.
hanife 6 Mart 2009 11:01
hakikatende çok duygusal bir o kadar da ibretlik hikaye çok teşekkür ederim paylaşımın için
3prenses 6 Mart 2009 12:02
çok güzelmiş.sağol arkadaşım.çok etkilendim.çocuklarla konuşmamıza çok dikkat etmeliyiz.bir çocuk varmış onunda ninesi ölmüş.çocuk üzülmesin diye uyuyo demişler.o çocuk haftalarca psikologa gidene kadar uyumamış.
çise ve annesi... 6 Mart 2009 12:10
çok hoş güzeldi teşekkür ederiz...
Narish 6 Mart 2009 14:12
cok güzeldi canim, cok saol paylastigin icin, cocuklarimiza karsi ne cok hata yapiyoruz aslinda, böyle anektodlarla kendimize geliyoruz..
zehra 6 Mart 2009 15:38
canım bu cok guzeldı
cok duygulandım okurken
cok saol bu guzel paylasım ıcın
meleklerim ve ben 6 Mart 2009 16:10
Gözlerim dolarak okudum.Çok güzeldi,teşekkürler.
yasenin 6 Mart 2009 16:52
ÇOK DERS VERİCİ BİR ÖYKÜ ELİNE SAĞLIK
Papatya Prenses 6 Mart 2009 19:17
Her okuduğumda gözlerim dolar:(
annecik 6 Mart 2009 21:13
ablacığım çok güzel bir paylaşım çok etkilendim emeğine yüreğine sağlık evet senin sayende demiyorsak senin yüzünden hiç dememeliyiz
seni kocaman öptüm sevgiler
dilek 6 Mart 2009 22:12
yaptığımız herşey ama herşey çocuklarımız için rol/model...bizi izlemediğini yada anlamadığını düşündüğümüz zaman bile hep bizi kontrol ediyolar aslında...tamamen sağlıklı bir çocuk büyütmek ne kadar zor...kolay olansa onları dünyaya getirmek dimi?
уαѕємin... 6 Mart 2009 22:53
daha öncede okuştum tekrar okumak güzeldi çok güzel ve anlamlı
çok ta doğru senin sayende demiyorsak senin yüzünden hiç dememeliyiz
уαѕємiη 8 Mart 2009 01:53
Dünya kadınlar günün kutlu ve mevlit kandilin mübarek olsun canım
Metehanın annesi Şirin 8 Mart 2009 18:39
rümeysaninrüyasi 9 Mart 2009 09:56
TAZE NANE 9 Mart 2009 18:47
Çok güzel ve ibretlik.
YAVRU KUŞUN ANNESİ ANNEKUŞ(*YASEMİN*) 9 Mart 2009 21:01
Hakikaten çokgüzel bir yazı, yürek burkan türden.
Annesizlik babasızlık çok zor bir de buna vicda azabı eklenmiş.
Ama hala fedakarlık yapıp susmayı göze alan bir çocuk.
Yürekleri gerçekten kocaman yavrularımızın.
Zehra Gürgen 10 Mart 2009 14:20
Çocukların ne kadar duyarlı ve düşünceli olduğunu unutuyoruz zaman zaman.küçücük bir sözümüz onun dünyasında neler yaratabiliyor? gözlerim yaşla okudum. Allah önce hiçbir çocuğu anasız babasız, hiçbir anne ve babayıda evlatsız bırakmasın.
Zamansız ayrılıklar yıllar boyu izini kaybettirmiyor insanın yüreğinde.