Yazar: Admin | Tarih: 16 Eylül 2011 | Kategori: Siyasi Tarih |
İstekler isyanın burjuva niteliğini açıkça ortaya koyuyordu. 14 Temmuz 1789’da halk ayaklanarak despotizmin simgesi haline gelen Bastille hapishanesini yakıp yıktı.
Bu gelişmelerden hemen sonra oluşturulan ve toplanan Kurucu Meclis, Amerika’daki çizgiyi izleyerek, önce bir “İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi” yayınladı. Bu bildiri, insanların özgür olduğu, yasalar önünde eşitlik, herkese memur olabilme hakkı, söz ve basın özgürlüğü, özel mülkiyetin dokunulmazlığı ve vergilerin toplumda dengeli bir biçimde dağıtılması gibi temel hak ve özgürlükleri içeriyordu. Kurucu Meclis sonra ulusal egemenlik ilkesine dayanan bir “Anayasa” hazırlayarak, kralın yetkilerini sınırlandırdı ve siyasal iktidarı, halkın seçeceği bir parlamentonun ile kral arasında paylaştırıldı. Bunlar kabul edilip uygulamaya konulursa, yalnız devrimin gerçekleştiği Fransa’da değil tüm Avrupa’da “eski düzen” yıkılabilirdi. Zamanın tarihçisi, “İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi, eski rejimin ölüm fermanıdır” derken, herhalde haklı ve ileri görüşlüydü. Bu bildiri 19. yüzyıl boyunca liberalizmin en önemli belgesi olarak kalacaktır. 1971 Eylülünde anayasanın yürürlüğe girmesiyle, Kurucu Meclis kendisini feshetti.
İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi (Fransızca: La Déclaration des droits de l’Homme et du citoyen) Fransız Devrimi’nin temelini oluşturan, 26 Ağustos 1789’da demokrasi ve özgürlük sebep gösterilerek yayımlanan temel metinlerden birisi olmuştur.
1789 Fransız Devrimi’nin ardından, insan haklarını korumak amacıyla Fransız İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi yayımlandı. 26 Ağustos 1789′da Fransa Ulusal Meclisi’nde kabul edilen 1789 Fransız İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi, 1791′de kabul edilen Fransız Anayasası’na ön söz olarak eklenmiştir.
Ek bilgi için kaynak, wikipedia’dan alınmıştır.