"kişinin yaşamının anlamı, sürekli, öteki-ilişkide olduğu-kişilere bağlıdır. ama bu bağlılığın çok çeşitli biçimleri vardır: kişi, yaşamına anlam veren ilişkilerine, etken ya da edilgen olarak girebilir-anlamı ya kendisi kuruyordur, ya da öteki(ler)... çok ender bir durum, ilişkideki iki kişinin, ikisinin birden, aynı zamanda hem etken hem de edilgen olmalarıdır: o durumda, iki kişinin, yaşamlarını anlamlandırma-anlamını kurma, yaratma, varetme-gücü, hem birleşir hem de ikiye katlanır: toplam güçleri-ikisinin de ayrı ayrı güçlerinin toplanı-her ikisi için de geçerli hâle gelir.
oysa, kişilerden birinin etken öbürünün edilgen-ve bunun hep, bir öyle bir öteki türlü değiştiği-ilişkilerde, tam tersi olur: kişilerden her birinin gücü, ötekinin kendi yaşamını anlamlandırma gücüne ketvurucu bir nitelik kazanır-karşılıklı olarak, birbirlerinin yaşamlarının anlamlarını zedelerler."
der Oruç Aruoba Olmayalı'nın 71. sayfasında. dediği gibi çok enderdir iki kişinin hayatlarını, kendilerini anlamlandırması birini diğerinden ayırmaksızın. ve maalesef ne çoktur ki kaygıların "anlamdan" başka şeyler olması. ilişki içinde "anlam".... ve yine maalesef ne çok ilişki vardır bu tek etken ve edilgenliğe hayran. bir de bir kalıp halinde sürerler önünüze: birinin alttan alması şart. birinin fedâkarlık yapması şart, birinin koşması şart... bu etken ve edilgenlik kendilerinde kalsa yine bir nebze iyi. çoğalırlar, ürünlerine aşılırlar tekli edilgenlik ve etkenlikleri. geometrik diziler halinde ilerler ve uzaklaşır bizden "anlam".
bunu yazan coffeé saat: 09:54