Hediye… // Ütopya
Hediye… Dus / Ekim 2011
Rüzgarın hediyesi oldu ayak ucuma düşen sonbahar habercisi ilk yaprak.
Dostum, yere düşen yaprağı alıp “Bu senin yaprağın, bir şeyler yazarsın diye sana geldi ” diyerek avuçlarıma bıraktı gülümseyerek. Rüzgarın hediyesi güz kokulu yaprağıma bakıp gülümsedim ben de mahcup bir edayla.
Sahi ya, yazardım değil mi? Sevdiğim dizeleri sonbahar elçilerinin üzerine yazardım.Bana hediye edilene dizelerimi emanet edip sevdiklerimin yüzünde şaşkın ve saf bir gülümsemeye dönüşlerini izlerdim keyifle.
Uzun zaman olmuştu, en son kime hediye ettiğimi unutacak kadar uzun zaman. Şimdi davetsiz hatta vaktinden önce gelen misafirim bana anımsattıkları ile yüreğimin bam telini titretti.Körelen kalemim bu karşılaşmanın heyecanı ile dile geldi.
Şimdi itinayla saklanacak yaprağım, can dostumun avuçlarına bırakılacağı güne dek.Varlığı yüreğime su serpen iyi ki doğmuş dediğim insanın yüzünde oluşacak gülümsemeyi izlemek keyifli olacak.
Teşekkür ederim rüzgar hediyen için…
Bu yazı 1372 kez okundu.
Ekim 14, 2011, 2:03 pm
“Sahi ya, yazardım değil mi? Sevdiğim dizeleri sonbahar elçilerinin üzerine yazardım.Bana hediye edilene dizelerimi emanet edip sevdiklerimin yüzünde şaşkın ve saf bir gülümsemeye dönüşlerini izlerdim keyifle.”
Kesinlikle bir tane de ben istiyorum 🙂
Dus dedi ki:
Ekim 17, 2011, 11:08 pm
🙂 zevkle ve keyifle Lavinyam.Gerçi sonbaharı atlayıp doğrudan kışa geçtik ya hayırlısı:))
Kasım 11, 2011, 2:45 pm
Buralar sarı yaprak dolu hemen gönderiyorum bir deste 🙂
2. Uluslararası Engelsiz Film Fe...
ÖMER FİKRET ŞEN/ 52
Üye Sayısı: 8334
İçerik Sayısı: 906