HAYATIMIZDA DEDÜKTİF YANILMALAR
-Bundan sonra, öyleyse bu nedenle.
İnsan önemli makamlarda bulunsa da, çok deneyimli olsa da böyle yanlış muhakemeler yapabiliyor. Ancak, bu yanılmaların olabildiğince az olması ülke menfaatleri açısından arzu edilir bir şey.
Sayın Hisarcıklıoğlu’nun muhakemesi neden yanlış? Şimdi bunu göstermeye çalışayım. Önce onun nasıl bir muhakeme yaptığını net olarak görmemiz gerekiyor:
-İndirimli otomobil satışları arttı.
-Öyleyse, yurttaşların cebinde para var.
Bir örnek veriyorum. Şu sözler bir politikacıya ait:
-Tek bir seyirci, ayağa kalktığı zaman, töreni en iyi şekilde seyreder;
-O halde, bütün kalabalık da aynı hareketi yaparsa, herkes töreni en iyi şekilde seyreder.
i) İşte ilk örnek:
-Her insan kendi çıkarı peşinde koşar ve çıkarını maksimumlaştırmaya çalışır;
ii) Diğer bir örnek, iktisattaki ünlü tasarruf paradoksudur.
-Tek bir birey tasarruf yapar; tasarrufunu bir kenara biriktirirse, bu onun refahını arttıracağı için lehinedir.
-Bir toplum bireylerden meydana gelir.
-10 Aralık 2009… PKK’nın üstlendiği Reşadiye saldırısı oluyor. TRT–1 ana haber bülteninde, haber şöyle bağlanıyor: “Bu arada Ergenekon sanığı Albay Dursun Çiçek'in de Reşadiyeli olması dikkat çekici ayrı bir husus.” Burada TRT seyircileri şöyle bir muhakemeye yöneltmeye çalışıyor: Madem Albay Reşadiyelidir, öyleyse saldırı ile bağlantılı olmalı.
Dün yine gözaltılar oldu, Balyoz Darbe planıyla ilgili olarak… Bugünse ne yazık ki işte Balıkesir Dursunbey'den gelen böyle bir maden kazası haberi var. Nasıl bağdaştırırsınız ya da bir bağlantı var mıdır, yoksa sadece ve sadece tevafuk (birbirine uyma, denk gelme, cd) diyebileceğimiz hadiseler midir bu olaylar, bunu da sizin anlayışınıza bırakıyorum. Belki de varsa da bir bağlantı tabii komplo teorisi üretmek hiç hoş değil. Çünkü birisinde 19 kişi diğerinde 17 kişi can verdi .
vi) Eğer şimdi vereceğim özdeyişi  doğru kabul edersek, “post hoc” yanılmaya en çok horozların düştüğünü de kabul etmek durumundayız. Ancak biz insanlar arasında da aynı duruma düşenlerin sayısının az olmadığı bir gerçektir:
 Vatan, 24.2.2010
Bu özdeyiş kaynakta “Theodore Fontans” adlı kişiye ait olarak gösteriliyor. Ancak diğer bazı kaynaklarda başka bir şahsın, G. Dumant’ın adı geçiyor. “Özdeyişler”i okurken, bu tip belirsizlik veya çelişkilerle karşılaşabiliyoruz.