ESTİ NESİM-İ NEWBAHAR: Ocak 2011
Ayın alevinde kaynıyor yıldızlar,
Gündüzleri torbaya koyup
En sırlı düşleri geceler saklar.
Sırrına hayran olduğum karanlık!
Aydınlığını karaya boyayıp
Kırpıp kırpıp yıldız yaptığım yalnızlık.
Gönderen Newbahar zaman: Perşembe, Ocak 27, 2011 5 yorum Bu yayına verilen bağlantılar
''Sende farkında mısın? havalar soğudukça daha çok anar oldun o günleri?''
''Evet, yüreğimin en çok üşüdüğü günlerdi o günler. Şimdi üşüdükçe anımsamam çok normal. Aslına bakarsan mümkün olsa o üşümüş hallarimi unutabilsem. Ama ne yazık ki her kış o kara anılar ısıtılıp ısıtılıp gözümün önüne gelecek.''
''İkimizde köylünün şehirli geliniydik değil mi? Bilmem ki hangimiz daha şanslıydık! Kara kışın hem yüreğimize hem bedenimize sürgün yediğmiz günleriydi. Sen köyün bir ucundaydın. Ben daha ortasında. Sen daha kalabalık bir ailenin içindeydin bense yapayalnız.
İkimizde gelindik ya! gelinlik vazifemiz neyi gerektiriyorsa yaptık, öyle değil mi?''
''Bizimde inekler vardı ama ben ahıra girmedim. En azından sen gibi tezeklerle haşır neşirde olmadım''
''Evet, ben hem ahıra girdim hem de kendi ellerimle yaptığım tezekleri kış boyu yaktım. Onları kovaya doldurmak için kömürlüğe gittiğimde ne çok üşürdüm bir bilsen! Kovanın en altına az kömür doldururdum, üzerine tezek. Eski bir aliminyum demlikte dolu olan gaz yağını şöyle bir gezdirirdim tezeklerin üzerinde, sonra kipritle bi güzel tutuşurdu ki sorma gitsin. Ne zaman gazyağı kokusu duysam yine hatırlıyorum.''
''Akşamları çekili kadınlar gelirdi size. Hepsinin başında oyalı çekileri vardı yazmalarını sıkan. Ben anlamazdım onların dillerinden ya sen?''
''Bende anlamazdım. Çok zaman ellerinde beş şişle ördükleri patiklere dalar giderdim. Motiflerin gece boyu nasıl ortaya çıktığına şahitlik ederdi gözlerim. Onlar hem gülüşüp hemde patik örerlerdi. Hepsi dedikoducu kocakarılardı bana göre.
Biz gelin sıfatıyla kapının eşiğine otururduk. Ordan hizmet için sık sık kalkmak lazım gelirdi ya! Hem baş köşeye, minder üstüne kıç oturtmak büyük ayıp sayılırdı.''
''Gelin dediklerine kızar mıydın sen?''
''Kızmazdım sanırım. Hem biz seçmemişmiydik gelinliği? Şehir hayatını bırakıp, yari uzaklara gönderip koca bir seneyi gelin olarak geçirmeyi biz seçmemiş miydik?
En çok ne koyardı bilir misin? Kar yağınca çamaşır durulamak için gittiğim çeşmede ellerim donardı. Öyle bir sızlardıki ellerim. Sonra onları ipe asmak, soğuktan donmalarını seyretmek!
Ayaklarımda çok üşürdü. Karalastik su geçirmezdi ama iyi dondururdu.''
''Amaaannn, geldi geçti işte. Şimdi boş ver bunları''
''Evet, geldi geçti tam 15 sene oldu. Çok şey değişti bizim gelinlik hallerimizden sonra. Su geldi çeşmelere, makinalar takıldı, kaynanalar modern çağa alıştı. Hem artık eskisi gibi ayazada çalmıyor yürekler, hem eskisi gibi köyü beklemiyor gelinler.''
Gönderen Newbahar zaman: Çarşamba, Ocak 26, 2011 1 yorum Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Newbahar zaman: Cuma, Ocak 21, 2011 11 yorum Bu yayına verilen bağlantılar
Sadece soruyorum işte!
Tam bir ay oldu sayın Haykırış Baba yazmayalı, haykırmayalı...
Nasıldır, hasta mıdır?.. yoksa!
Meraktan, sevdiğimden, haykırışını özlediğimden...
Gönderen Newbahar zaman: Pazartesi, Ocak 17, 2011 6 yorum Bu yayına verilen bağlantılar
Bir hayalet el gibi
Sardı helikopterin göğsünü
Toprak ananın göğsüne saldı
ŞehitAli'nin bağrına bastı.
Sis kapladı yeryüzünü
Gökyüzünde kayboldu beden!
Pervane dolandı sisin boynuna
Gökler inledi teğmenlerim uçarken.
Ankara Polatlı'da eğitim uçuşu sırasında düşen helikopterde şehit olan teğmenlerimiz; Ruhunuz şad olsun.
Gönderen Newbahar zaman: Salı, Ocak 11, 2011 10 yorum Bu yayına verilen bağlantılar
Sustuğum kadar var oluyorum, konuştuğum kadar yok!
Kayboluyor susmalarda tüm bildiklerim, ben kayboluyorum...
Varlığım derinlerde susmalara gebe kalıyor.
Konuşacak olsam bir doğum sancısında kelimeler...
O yüzden susmak lazım... diyorum.
Var olmak için susmak!
Sancılar acıtıyor canımı, canımızı.
Girdabın içinde gayb oluyor kelimeler..
Girdap dönüyor, ben dönüyorum, kelimeler dönüyor...
Tüm kelimeleri toplayıp, üçe beşe bölüyorum.
Sen al, o alsın, şuna ver...
Var olmak için susuyorum.
Çünkü ben konuşursam kaybolurum.
Gönderen Newbahar zaman: Cumartesi, Ocak 08, 2011 7 yorum Bu yayına verilen bağlantılar
Havalar soğudu artık.
Ellerim çatlayıp çatlayıp kanıyor.
Ne kadar kremlesem de nafile.
Yaz gibi değil hiç bir şey, olmuyor.
Üç, dört, beş mi? saymıyorum artık...
Saydım temmuzdan beri gidişini
Her aya binlerce özlem yazıyor bu uzaklık.
Gün hızlı bitiyor,
Haftalar çabuk geçiyor lakin,
Gelişinin tarihi gelmiyor.
Yüreğim çatlayıp çatlayıp kanıyor,
Ne kadar avunsam, nafile
Hiçbir şey yerini tutmuyor.
Ne vakit oldu?
Gün mü, ay mı, sene mi?...
Dışarı adım attığından beri,
Her adımına kilometrelerce vuslat yazıyor vakit.
Gönderen Newbahar zaman: Perşembe, Ocak 06, 2011 10 yorum Bu yayına verilen bağlantılar
Yine aynı yerde, aynı zamanda onu duraktaki yolcularla fingirdeşirken gördüm. Beni görmesin diye karşı kaldırıma geçtim ama nafile...
Beni görür görmez koşarak yanıma geldi ve yine bacaklarıma sarıldı. Sevdim, sevdim, sevdim...
''Benimle gelme, kal. Yürüyüşümü yavaşlatıyorsun''
Beraber yürüdük yine. Bu kez dünden daha kısa kestim yürüyüşümü.
Eve birlikte geldik. Ben apartmanın kapısını kapatır kapatmaz ağlıyor gibi sesler çıkarmaya başladı içim acıdı. ''Hemen geliyorum, burda bekle'' dedim ama nafile...
Dolapta dünden kalan tavuk parçaları vardı, kaptığım gibi aşağıya geri indim. Beni görünce nasıl mutlu oldu anlatamam.
Tavuğun kokusunu alınca yine ayaklarıma dolanmaya başladı, üzerime atlamaya çalıştı ve kirli patileri eşofmanımı çamurladı.
Sonra başka sokağa götürdüm onu, tek tek yedirdim tavuk parçalarını. En son kalan parçayı bi kenara bıraktım ve köpekcik onu yerken hızla kaçtım ordan.
Yarın yolumu değiştireceğim. Başka bir güzergahtan yürüyüşümü tamamlayacağım. Biliyorum bekleyecek beni. Ama fazla bağlanmadan bu ilişkiyi bitirmeliyim:))
Birgün bahçemde kedilerimin, köpeklerimin olacağı bir ev hayal ediyorum.
Gönderen Newbahar zaman: Perşembe, Ocak 06, 2011 8 yorum Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Newbahar zaman: Salı, Ocak 04, 2011 7 yorum Bu yayına verilen bağlantılar