Misfits heyecanı… – Oyunun başı sonu…
İzlediğim her dizi için herhalde “harika” diyorumdur, zira ne zaman bir dizi hakkında iki kelam bir şeyler karalamak istesem, cümleler dönüp dolaşıp aynı kıvamda buluyor kendini.Ama Mistfit daha ikinci sezonunda – ki ilk sezon sadece 6 bölümden ibaretken- diğer ağabeylerinin yanında rüştünü ispat etmiş de, hatta onlara kafa tutuyor gibi..Bir Nathan varken gönüllerde; o salak ve şuursuz davranışları, yorumlarıyla bizi eğlendirirken, dizinin garip çocuğu önüne gelen bütün tehditleri öldürecek kadar duyarlı olanı birden bire karşımıza en havalı kahraman olarak çıkıyor.
Eğleniyorum bu diziyi izlerken, 40 dakika hiç geçmesin istiyorum.Öyle ergen zamanlarımız gibi heyecandan yüreğim güm güm etmiyor ama keyifli bir şekilde seyrediyorum.İşin garip tarafı, dizinin mevcut bir hikaye öyküsü yok; yani 5 genç lanet gibi üstlerine yapışan güçleriyle etrafta koşturup duruyorlar ama bunu belli bir hikaye zeminine oturtarak yapmıyorlar.Yine de her bölüm sonrası yayınlanan fragmanları izledikten sonra yeni bölüm heyecanı ile diğer haftayı beklemek en doğru tercihmiş gibi geliyor.Misal bu akşam, bu nasıl bir bölümdü böyle şimdi..
Bilgisayar oyunu temalı bir güce sahip, psikopat eleman bizimkilerin peşine takılıyor ve hatta içlerinden birinin beynini uçuruyor anında.Diğerlerini ellerlinden zincirleyerek duvara asıyor; ama o anda bile gülecek bir şeyler çıkıyor ortaya.Bir de bunların üstüne gelecekten gelen Simon kendini sevdiceği için feda ederken o anın duygusallığına kapılmamak elde olmuyor..Kim derdi i bu diziden, bu “sorunlu” gençlerden böyle bir arkadaşlık ve hatta böyle zamanları aşan bir sevgi çıkacak..Herkes için sürpriz oldu Simon’ın varlığı, tamam onun böyle bir işe kalkışacak kapasitesi olduğunu biliyorduk ama bu kadarını ondan beklemek, bilemiyorum..
Bir de bugünlerde o kadar güzel dizi kareleri görülüyor ki sağda solda, bir tarafım izleyeni çoğalıyor diye seviniyor ama diğer tarafım var ya hala çocukça bu dizinin keşfedilmesinden, “benim” olmaktan çıkmasından rahatsızlık duyuyor..Tamam herkes harika olduğunu bilsin ama bunu herkes izlemesin diyerek bencil bir düşünce yapısına sürüklüyor beni gidişat..Öyle bir şey işte, absürd bir kara komedi kendileri; böylesine esir ediyor insanoğlunu peşinden..
Previous Küçük Arı’dan selamlar..
Next Karanlık atmosfer..