İnandığım Masallar: Yaşam benim için kısa bir mum değil...
Bir mum yaktım şimdi. Bella luna'yı dinliyorum. Bir kaç kez okudum yazdıklarını sevgili Haşim.
sabaha huzur dolu bir başlangıç oldu. sağ ol!
10 Haziran 2009 08:33
"Acaba benim meşalem ne kadar parlak yanıyor diye!" düşündüğümde ve sorguladığımda kendimi;
Hiç de istenilen kadar parlak yanmadığı, yanıtını alıyorum kendimden. Bu durum, hiç çabam olmadığından değil elbette. Çabam var. Fakat, düşününce yeteri kadar çaba göstermediğimi anlıyorum.
Ancak, bu demek değil ki, yaptıklarımdan mutlu değilim. Senin deyişinle "kendimi ne kadar kullandırttığım" konusunda, hiç bir şey yapmıyorum. Yani, hayatı yaşayan biri olduğum cevabını alıyorum, senin sorunu kendime sorduğumda.
Hiç hata yapmıyor muyuz? Elbette, hatalarımız olacak. Bu hatalarımızla insan oluyoruz. Yeter ki, büyük hatalar yapmayalım. Onulmaz ve onarılmaz hatalardan kaçınalım.
Hasimcim, yaşamla ilgili, çok güzel sorgulamalar ve tesbitler yapmışsın. Çok teşekkürler, bu paylaşımın için.
11 Haziran 2009 18:46
Pozitif düşünme, hayatı hissetmenin yolu acıdan geçmiyor mu? Şöyle iliklerine kadar acı çekip, yeniden doğuşunuzu seyretmek ve hissetmek ne güzel bir keyiftir öyle değil mi?