Konu: Bediüzzaman ve Kediler
23.11.09 14:54 #1
EN MEŞAKKATLİ sürgün zamanlarında bile, etrafındaki, canlılarla alâkadar olan ve yakınında kedi eksik olmayan Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri’nin Abdurrahim ismini takdığı bir de kedisi vardı.
Bakın, kedilerin “nankörlük” tabir edilen görünüşteki minnetsizlikleri, Üstad’ın bakış açısıyla nasıl bir hakikat dersine dönüyor ve kedi milletini haksız bir ithamdan kurtardığı gibi, bizlere de yine çok kıymetli ve hikmetli bir ders veriyor:
Üstad’ın kedileri taltifi bununla da kalmaz. Çok az bir dünyalık ile, uzun zaman idare eden ve rahatla yaşayan Üstad, bu bereketin sırrını merak edenlere, şöyle bir izahda bulunur:
23.11.09 15:11 #2
Mert Ademoğlu Nickli Üyeden Alıntı
"Seyda'nın bir de kedisi vardı. Kendileri Nurşin Camiine gidince, kedi benim namaz seccademi kirletmişti. Ben de kendisine iki tokat vurdum.
Bu dayaktan sonra kedi kayboldu. Akşamleyin eve gelmedi.
23.11.09 15:13 #3
....bir hatıra daha alalım inşaallah..
23.11.09 15:16 #4
Hattâ değil yalnız ihtiyar akraba, belki insanlara arkadaş verilen ve rızıkları insanların rızıkları içinde gönderilen kedi gibi bazı mahlûkların rızıkları dahi bereket suretinde geliyor.
Bunu teyid eden ve kendim gördüğüm bir misal: Benim yakın dostlarım bilirler ki, iki üç sene evvel hergün yarım ekmek-o köyün ekmeği küçüktü-muayyen bir tayınım vardı ki, çok defa bana kâfi gelmiyordu. Sonra dört kedi bana misafir geldiler. O aynı tayınım hem bana, hem onlara kâfi geldi. Çok kere de fazla kalırdı.
İşte şu hal o derece tekerrür edip bana kanaat verdi ki, ben kedilerin bereketinden istifade ediyordum. Kat'î bir surette ilân ediyorum, onlar bana bâr değil. Hem onlar benden değil, ben onlardan minnet alırdım...21. mektup...
23.11.09 15:17 #5
Öteki hayvanlar ise, vesaiti bilmiyorlar ve esbaba o kadar kıymet vermiyorlar.
Meselâ, kedi seni sever, tazarru eder-senden ihsanı alıncaya kadar. İhsanı aldıktan sonra öyle bir tavır alır ki, sanki aranızda muârefe yokmuş ve kendilerinde sana karşı şükran hissi de yoktur.
Ancak Mün'im-i Hakikîye şükran hisleri vardır. Çünkü, fıtratları Sânii bilir ve lisan-ı halleriyle ibadetini yaparlar-şuur olsun, olmasın. Evet, kedinin mırmırları "Yâ Rahîm, yâ Rahîm, yâ Rahîm"dir.
23.11.09 15:19 #6
Hem cezbeye bir emare olarak, kedisinin "Ya Rahim" dediğini işitmesini beyan etmişler.
Buna cevaben lâtif bir vak'ayı beyan ediyorum:
Bir vakit, "Kedilere niçin mübarek denilmiş? Halbuki insana karşı sadâkâtı yok, bir canavar görünüyorlar" dediğimin gecesinde, KEDİ yavrusundan birisi yastığıma gelip, ağzını kulağıma yapıştırıp:
"Ya Rahim, ya Rahim" deyip taifesine karşı tahkirimi yüzüme vurdu.
Mânen: "Biz her iyiliği Rahim'den biliyoruz. İt gibi esbaba perestiş etmiyoruz. Onun için bize mübarek, onlara pis denilmiş" diye, hatırıma geldi.
Sabahleyin bana hizmet eden Hâfız Tevfik, Süleyman, Abdullah Çavuş, merhum Hâfız Ahmed ve merhum Mustafa Çavuş gibi daha başkaları yanıma geldiler. Vak'ayı söyledim. Abdurrahîm namını alan bir yaşındaki o kediyi okşadım.
Onlar aynen benim gibi "Ya Rahîm, ya Rahîm" dediğini Abdurrahim'den işittiler. Sonra başka kedilere baktık. Onların da "mırmırları" dikkat ile dinlenilse "ya Rahîm"dir; fakat Abdurrahim gibi sarih değildirler.
23.11.09 15:28 #7
Allah razı olsun ÖmerCAN kardeşim. Mesajlarınızdan istifade ettik, sayenizde bilgimiz arttı. İlminiz bereketlensin inşaAllah...
23.11.09 15:59 #8
Estağfirullah kardeş, yaptığım sadece yapılan alıntı-iktibas-copy+paste dir..
İnşaALLAH kardeşlerimizle hayırda yarışarak ilmimiz ilerler ve bereketlenir..
Son Mesaj: 17.08.07, 14:08