Dualar ve ilahiler: Abdurrahim Reyhan el-Erzincani Hazretleri
Gönüller Sultani Abdurrahim Reyhan Hz. Önsöz Abdurrahim
Reyhan hazretleri, Allah yolunun büyük velilerinden. Maneviyat ikliminin harman oldugu Erzincan´da dünyaya tesrif buyurdular. Altin silsilenin günümüzdeki halkasi. Fikirleri, düsünceleri tasavvuf denizine
tasiyan ve bu büyük denizde yoguran, yorumlayan kisacasi insanlari Allah yoluna çagiran gönüller sultani. Insanoglunun
yaradilis gayesi Allah´a kulluk etmektir. Yasadigimiz bu dünya bizler icin bir imtihan dünyasidir. Her kulun vazifesi, sadece ve sadece Allah´in rizasini kazanmak olmalidir. Yeryüzünde Cenab-i Allah´in veli kullari coktur. Kainat var oldukca her zaman da Allah´in sevgili kullari
da var olacaktir. Önemli olan Allah dostlarini arayip bulmak ve o zatlarin irsat halkasindan gecmektir. Bugün
insanoglu stres ve bunalim cemberinin icerisine düsmüstür. Hergün ülkemizin bir kösesinde ummadigimiz haberlerle sarsiliyoruz. Aileler arasi problemler, cinnet geciren insanlar, bosluga düsmüs genclik. Kisacasi insanligin gönlü koskoca bir boslukta. Tip bütün gücüyle ilerlemesine, teknolojinin hizla devlesmesine ragmen gelecekten umutsuz dünya dönüyorken bizlerin durdugu bir toplum oluveriyoruz. Insanligin acil gönül doktorlarina ihtiyaci var. Recete belli, yeter ki tedavi olmaya gercekten niyet edelim. Her
asirda oldugu gibi bu asrimizda da Allah dostlari, Mürsid-i Kamillerin varligini kabul etmeyenler bulunmaktadir. Bu insanlarin kalyleri körelmis, gönülleri mühürlenmis bilge gecinirken cehalet hastaligina yakalanmislardir. Onlar icin söylenecek pek fazla sözümüz yok. Cenab-i Allah´in onlarin kalp gözlerini acmasini dilemekten baska. Kûfeli Ebu Hasim Sûfi demislerdir ki; “Dagi igne ucu ile kökten kazimak, gurur ve kibir denen cirkin huyu gönülden atmaktan daha kolaydir.” Gurur
ve benlik hastaligina yakalanmis olanlar maalesef Reyhan hazretleri anlayamadilar. Belki biz de anlayamadik. Ama en azindan anlamaya calistik. O´nun manevi havasini bir parca olsun yakalamaya calistik. Ne kolay o kutlu kervanda yürümek. Ne kolay rüzgarla yarismak. Reyhan hazretlerinin kervani yolunu devam ederken bu kervanda yerimizi her seye
rahmen almaliydik. Kacirdik kutlu yürüyüsü, yazik oldu bizlere. Reyhan
hazretleri 68 yillik ömrünü Allah yoluna adadi. Kendileri kücük bir beldenden bütün dünyaya acildi. Yüzbinlerce insani irsat halkasini katti. Il il, ilce ilce dolasti. Dar´ül Beka´ya tesrif buyurana kadar gözünün yasi hic kurumadi. Vücuduna müptela olmus hastaliklari hic umursamadi. Bir pergel misali döndü, döndü hic durmadi. O´nu anlayanlar kadar, anlamayanlar da oldu. Efendi
hazretleri, Naksibendi Tarikatinin Halidiye koluna mensuptur. Sarkin ve
Garbin Mevlana´si Dede Pasa hazretlerinin irsat halkasinda yetismis ve Dede Pasa hazretlerinin halifesi olarak irsat vazifesine baslamistir. Reyhan hazretlerinin Irsat halkasi genislemis, büyümüs ülkenin her kösesinde yüz binlerce insan kendilerine talebe olmuslardir. Tasavvuf
renkli rüyalar görmek degil hakikate erme metodudur. Abdurrahim Reyhan hazretleri, sikintili bir dönemde tasavvuf denizinde yüz binlerce insani
yüzdürmüstür. Kendileri bir sohbetinde buyuruyor ki “Bizim kapimiz tüm insanlara acik. Özellikle günahi oldugunu bilenler bize gelsin.” Hazret´in kapisina sarhos gelenler ayik gider, ickiye tövbe ederdi. Hircin gelenler muhlis giderdi. Mürsid-i Kamil´in hikmetinden sual olunur mu? Gönül
sultanlari yollarina devam ediyor. Alimler, arifler kol kol geliyor. Zaman ise hizla geciyor. Biz bu zamanin neresindeyiz, ben neresindeyim bilemiyorum? Dalindan kopmus yaprak misali rüzgar önüne almis bir o tarafa bir bu tarafa savuryor. Siz gittiniz ben burdayim Efendim. Yüregim kücük bir kus gibi kanat cirpiyor. Sizi anlatmakta zorluk cekiyor. Sizi anlatmakta zorluk cekiyorum. Benim
Efendim. Benim sultanim, gül bahcelerinde Reyhanim, gönüllerde ucsuz bucaksiz bir derya siz, kabul buyurursaniz bir damla da ben olayim. (Alıntı)
Abdurrahim Reyhan Hz (K.S) Buyurduğu Kelamlar
v Kulluğu bilmek, kusurlarımızı bilmektir.
v Kulluk,noksanlıktır, acziyettir . v Kişi noksanını bilmek gibi irfan olamaz.
v Allah için birbirinizi sevin,Allah için konuşun.
v Aşk insanı mahviyete düşürür-varlığından geçirir. v Varlığından kurtulan ölmeden evvel ölüme erer.
v İnsanların varlığını aşk götürür.
v Aşkın sonu mahviyettir,mahviyetin sonu acziyettir. v Allah’a perde olan insanın cismidir. İnsanlarda batın azalar vardır. v Felekler dünyadan büyüktür.
v Meşayihi bilmek lazım Meşayihi bilemezse eşyanın hakikatini anlayamaz.
v Bu dünya aleminde insanlar alçalır, yükselir. Ahirette alçalma - yükselme olmaz. v İnsanlardaki ruh zat nurundandır.
v Meleklerde sıfat nuru vardır.
v Kabız halinde güzel şeyler düşünün-konuşun bu halden kurtulasınız.
v Hz. Adem bir dane için 200 yıl ağladı.Çünkü o cennet hayatını gördü, yaşadı.
v Ayrılıktan büyük azap yoktur.”Firakı yar ile ahu enin ol”.
v Derviş olmak için aşka düşmek lazım.O da Meşayihtedir o verir, o alır, o satar.
v Mürid maksadının kapısını bulup isteyecektir. İnsanlar için (mürid) maksat kapısı meşayihtir.
v Nefsi mutmainneye ulaşmayan Fenafişeyh olamaz,Ruhu revani makamına ulaşamaz.
v Tarikattaki makam ve mertebelerin sonu yoktur.
v Arif ayık demektir. 24 saat Allah’ı “ meşayihi ” unutmayandır.
v Teveccühte Esma, Sıfat, Zat nurları tecelli eder.
v Müntehide Kalp alemi açıktır.Kesir zikir bunlardadır.
v Ruyetullah “ Cemalullah ” haktır.
v Muhabbet, ihlas, adap, teslim, tamam olmazsa hakikate geçilmez. Hakikate geçmiyende noksan sıfat olur. Hakikate geçende sertlikler olmaz.
v Ahseni takvim de hakikate geçende olur.
v Dervişlik Hak için herşeyden geçmektir.
v Dervişlik bir dost bir posttur. Dost Allah, Post cesettir.
v Niğmeti sahibinden “ Rabıtadan ” bilmek Lazım.
v Perde sayımızdır, ondanda geçmek lazım.
v Ben getirdim,ben götürdüm, ben yaptım deme sahibine teslim et.
v Kalp alemi açılınca müntehi olur.
v Dervişliğin sıfatı elenmiş toprak su katılmış,ona basan ayak incinmez toz kalkmaz. O kişi için seven döğen birdir.
v Matlup azamette, matlup say ile olmaz.
v Bizde irşat sohbetle olur , sohbette olur. Başka türlü olmaz. İrşattan mana müntehiye geçmektir.
v Emir adabın üzerindedir.
v Allah uzakta değil içindedir. v Cismi güzellerde ayıp olur, ruhu güzellerde ayıp olmaz.
v Günahların ki kadar kurtuluş yoktur. Günahını bilir Allahın azametine sığınırsa kurtulur. Fenadan el çek bırak masivayı Bir kol döndüremez iki dolabı. v Zenginliği istemiyek, fakirliktende korkak.
v Allah yanılmış aldanmışlardan etmesin.
v Allah sonumuzu hayır getirsin.
v Her müslümana İŞİNİ-AŞINI-EŞİNİ bilmesi farzdır.
v Vakar insanlara yük olmamaktır. Çağrılmadık yere gidilmez.
v Zamanımızda geçim yapmak için “ İDARE-MUDARA-DUBARA“ şarttır.
v Dert; bizim noksanımız , ayrılığımız , gafletimizdir.
v Mabudu bilmek, ona itaat etmektir.
v İnsanları ve hayvanları incitmiyek.
v İnsan kendisine yapılan hürmeti Rabıtadan bilirse yükselir.
v İnsanlardaki şeref: İnsanları sevmek, saymak, mert olmaktır. Hayvanlar sevemez, birbirlerini iterler kakarlar.
v Şerefli insan için; yüksek otur alçak konuş, alçakta otur yüksek konuş.
v Yemende içmende Allahı unutmazsan sevilir ve sayılırsın.
v Aşikar olmak: Allah aşikardır. Hüvel evvel: hüvelahir: hüvezzahir: hüvel batın. Allah evvel de biziz ahirde biziz zahirde biziz batında biziz buyuruyor.
v Akıl: Binbir esmanın nurundan yaradılmıştır.
v Emir ve nehiy “ emirler ve yasaklar cismedir; cesededir”.
v En büyük ihsan insanın marifete ulaşmasıdır.
v Şeriatta ilim ibadet çok geçerlidir. Tarikatta sen bunlardan geçeceksin.
v İnsan sayından geçemezse alçalamaz, Alçalamazsa yükselemez.
v Kimki Allah için alçalırsa biz onu yükseltiriz.
v Kul, Allah’ın tevfiki-inayeti insanın mertliği ile cennete girer.
v Canını Allah’a ver ki bulasın. Manevi taklit Allah’ı kazandırır.
v Yokluk aşıklarda olur.
v Mürid teslimiyete ulaşmıssa o bir devlettir, nakıştır.Nakkaş onu işlemiştir.
v Sen alet olursan ilimde senin değil ibadette, kabiliyette, maharette hepsi onundur.
v Bir mürşide inanmış, bağlanmış kişiye Rabıta sahibi denir.
v Beni sev, sevdiklerimi sev, kullarıma sevdir (benim sevdiklerimi sevdir), “ Bu emir meşayihedir başkası sevdiremez “.
v Meşayihi olmayan aşk ehli olamaz , o ebrardır Mukarrebun olamaz.
v Mukarrebun kendi sayında geçendir.
v Maddi fakirlik azaptır. Manevi fakirlik Allah’a ulaştırır.
v Allah aşkınızı muhabbetinizi artırsın.
v Hürmet edin ki nimete ulaşasınız. Hürmet tevazudan gelir. Hürmet sürurdur sefadır muhabbettir. Sana hürmet etmeyenleri nefsinden bil.
v Rabıta sahibinde gurur-kibir-haset-buğuz olmaz.
v Bir müminin kalbini kırmak yapılmış kabeyi 70 kez yıkmak kadar günahtır.
v Sen senliğinle zuhura geldinse kork. Seni sensizlik zuhura getirdiyse korkma.
v Manevi kar-zarar görülmez.
v İnsanlar uykudadır, ölünce ayıkırlar.
v Emel fakirliği emel zenginliğinden üstündür. “ fakri fahri ”.
v Emelden mana Allah’a itaat etmektir. Emeli Rabıtadan bilirsen fakirliğe düşersin.
v Bizim iyiliğimizden-bildiğimizden değil.
v Allah’ın insanlara en büyük ihsanı mürşidi olması.
v “ Kılı kırk yarmak ” Allah’tan çok korkmaktır, müntehilerde olur. Allah korkusu kılı kırk yarar.
v Kalpteki şah damarı canlandırmak lazım. Sultanı zikir; Diri kalp Allah’ı hiç unutmayandır. Kalp vücudun pompasıdır.
v Kalp Allah’ın konulacağı, gireceği yerdir.
v Kalp zikredince bütün damarlara tesir eder.
v Allah’ı hiç unutmamak için sevmek lazım.
v Meşayihe olan sevgi hakikattır.
v Nefsi mutmainne’ye geçmek için himmet lazımdır.
v Müptedi şuğullu namaz kıldığı için zevk almaz. Müntehi zevkini alır.
v Sübyan Kabe’dir, süfyan “Ebu süfyandır”.
v Tarikatı inkar küfürdür.
v Allah Dört şeyi dört şey içinde saklamıştır.
1-Günahlar içinde ; Gadabını.
2-İnsanlar içinde ; Velilerini.
3-Ameller içinde ; Rızasını.
4-Dua içinde ; Makbul olanı gizlemiştir. v Dört büyük düşmanımızı bilmemiz lazım.
1-Dünya Muhabbeti “Lüks yaşantı”.
3-Evlad , İyal , çevre , yaramaz arkadaş, şerli akraba.
4-Şeytan. v Ruh masumdur, her şeyi kabul eder. Ruh cesedi terk ederse Allah’a gider. “Mutu Kable Ente Mutu” (Ölmeden önce ölünüz); olan ruh Allaha gider.
v Ruh ulvi makama ulaşınca aynımıdır, gayrımıdır.
v Velayet, Allah’ın varlığının kulda tecellisidir.
v Cahil günah işleyendir.
v Ümmi inanmış demektir.
v Bir veli 40 gün bir yerde kalırsa orası makamdır ; Ziyaretgahtır.
v Fetvayı avam yaşar; takvayı tarikat ehli yaşar.
v Takva havf demektir.
v Havf’ı çok olan mütteki olur.
v 124 bin peygamberin temsilcisi yeryüzünde mevcuttur. Yerleri eksik değildir.
v Senin tedbirin Allah’ın takdiridir.
v “ Her kim ki tedbir kaydındadır, bir fiil cehennemdedir. Her kim ki takdir mutealasındadır, bir fiil cennettedir ”
v Tarikati inkar Nebileri-Velileri inkardır.
v Evliyaullahın yüzünde seb’ul mesani yazılıdır, “Fatiha suresi” onu okuyanın kalbi fetholunur.
v Kalpteki göz manadır; Allah onunla görülür.
v Ruh Allah’a kavuşunca Can içinde Can olur.
v Alem bir noktada pinhan imiş, onu bilen ehli kemal imiş. O nokta Allah aşkı ile bilinir, Bilen-bilinen o zaman birleşir. O nokta da Evliyaullahın iki kaşı arasındadır. O kapı oradan açılır.
v İlim bir noktadır; O’ da Allah tır. İlim bir noktadır, Allah’ı Hakkel yakın bilmektir.
v Peygamber efendimizin Batın aklını Varisi enbiyada bilemez.
v Kul Allah’ın sıfat nuruna erişirse Allah onda tecelli erer.
v AŞK’I MUHABBET HANESİ:Bir Evliyaullahın bütün müridlerindeki aşkın geldiği yer on-dan doğar.
v Gönüldeki muhabbeti büyütelimki Allah’tan gayrılar dışarıda kalsın.
v İnsanların nimeti-nimetimiz nedir? Ruhumuzun isteğidir, O Allah'tan geldi Allah’a gitmek ister, esas istek ve nimette budur.
v “ Vebil Kadiri Hayrı ve Şerri ” fermanı tecelli ederse sende güzel olursun.
v DILERSEN DİLBERİ DİLBER KILARSAN DİLBERİ DİLBER
SANA DA KEŞF OLUR DİLBER
MÜHİM ESRARI DERVİŞAN.
v Manevi derdimizi bilsek, bizde hiç dert kalmaz.
v Noksanımızı bildikse dert budur, İkmaline çalışırsak dermanda budur.
v Ayrılığımızı-gafletimizi dert edinmek lazım o zaman derde düşersin derde düşünce de dermanını ararsın.
v DERMAN ARARDIM DERDİME DERDİM BANA DERMAN İMİŞ
BÜRHAN ARARDIM ASLIMA
ASLIM BANA BÜRHAN İMİŞ.
v Cesedin kıymeti akıl iledir.
v Zemzem:Aç olanı doyurur, susuz olanın susuzluğunu giderir, hasta olanı iyi eder. İnanca bağlıdır.
v Bir Müslüman 40 gün illet, gıllet, zilleti olmazsa korksun.
v Çile olmassa terakki olmaz.
v Riyasız amel işleyen salih’ tir .
v Nakşi cemal tecelli edince cezbe biter.
v Vecd ile olanların “şeriata mugayyir hareketleri” hesabını cenabı hak bizzat kendisi soracak, onları af edecek.
v En büyük salih amel tarikate girip veli olmaktır.
v Kitapsız, sünnetsiz, şeriatsız yar’ı bulamayız.
v Gönül ne ile mesut olur; Allah zikriyle mesut olur.
v En büyük bela aşk’ tır.
v Muhabbet gelince Tüccar olur
Muhabbet gidince Talancı olur
Muhabbet gelince doğru olur
Muhabbet gidince yalancı olur
v Kur’anın zahir, batın , badne manaları vardır.
Zahir manasını alimler bilir
Batın manasını Meşayihler bilir
Badne manasını Peygamberler bilir.
v Alimlerde bir esrar var avam bilmez,
Meşayihlerde bir esrar var Alimler Bilmez, Peygamberlerde bir esrar var Meşayihler bilmez.
v Allah’ın rahmeti de insanlara gadabıda. v Allah’ın gadabını peygamber efendimiz giderecek.
v Her ders alana zikir tacı giydirilir.
v Tefrikaci değil Firka-yı Naciyiz. v Nazenin:Nezih olmak için incinme-incitme.
v Tevazu, kanaat, sabır, Takva ‘muttaki’ olun.
v Bizim ne bildiğimizden ne ilmimizden, Allah’ın ihsanı.
v Dünya istekleriniz Ahiret için olsun; Çünkü Allah bu dünyada burada kalacağınız kadar ahirette ise orada kalacağınız kadar çalışın buyurur. Bu dünya hayatı 50-60 nihayet 100 yıl, Ahiret hayati ise sonsuzdur.
v Allah’ı anan gönül hoş olur. Ne için aleme geldin, Ne için nefse kul oldun, Ne kesbettin sivasından (Salih baba’ dan).
v Dünyaya ne için geldiğimizi Allah bize bildirsin daha iyi bilelim.
v Rabbimizi bilmek tanımak için geldik, itaat eden tanır.
v Rabbısını bilen güzel olur.
v Marifet insanların son makamıdır.
v Kul Allahtan ayrıda değil gayrı da değildir.
v Esma nuru insanların kalbinden zuhur eder.
v Terki can etmeden Allah bulunmaz.
v Bildiklerini unut Allah’ı bil yeter-Seni bilenlere kendini unuttur Allah bilsin yeter.
v Aşk’a düçar olmadan insan varlığından geçemez.
v İnsanlar dünyaya anasırını değiştirmeye geldi.
v Şeriatla ceset-Tarikatla ruh kurtulur.
v Allah’ın sıfat nuruna erende Vahdet’i Vücut tecelli eder.
v Aşk’ a düçar olan canını verir.
v İyi –kötü ayırımı cüzü akıldadır. v Kabeye secde küfürdür. Secde Allah’a dır.
v Elif Allah’a işarettir. H harfi zatına işarettir.
v Ha ile girer Ha ile çıkar.
v Ehli huzur olmak için terki dünya, terki ahret, terki terk, terki can’dır.
v İnsan varlığından geçmezse eşyanın varlığından da geçemez, eşyanın varlığından geçmeden de perde kalkmaz.
v Noksanlık gafletten doğar. Nefsi Mutmainne de gaflet olmaz.
v Nefsi mutmainne velayetin birinci basamağıdır.
v Raziye, Marziyede ruhu sultan makamıdır.
v Azrail diri olanın canını alır. Ölünün neyini alsın.
v CANIMI CANANA VERDİM
ARADAN ÇIKTI HEP MASİVA
AÇIP LA PERDESİN ,
GÖRDÜM KAMUSU İLLA.
v Anasır-ı ziddiyet çilesiz değişmez.
v Aşıklar Hakkı perdesiz görür gören, görünen bir olur. Kendini arar o zaman kendini bulamaz. Tarikat seni senden alır seni sana sensiz verir.
v Kulum iste vereyim.(Talebena Vecedena).
Söz ile her kalbe doğmaz ledünni, Bütün azaların dil dil olmayınca,
Nefsi emmarenin bilinmez fendi, Gönül şehri bahr-i nil olmayınca,
v Her marazın derdine göre verirler şerbeti.
v Halde ikidir: Kabız hali, Basit hali.
v Gam gelmez dememişler, gam eğlenmez demişler.
İlim olmazsa cihanda,
İnsanlar azar kalır yabanda.
v Anasırı ziddiyet dört eczadan halk edilen ceset Toprak, Su, Hava, Ateştir.
Meşayiha gerektir tabi erler, Sulüke giriben tevbe ederler.
v Her halinizle biz, Azimüşan’a sığının.
v İnsanlar Allah’ı zikrede zikre de kalblerin de Esma Nuru, Sıfat Nuru, sonra Zatının Nuru tecelli eder.
v Sahir tarikatların nihayetini biz bidayete getirdik.(Şahı Nakşıbendi)
v Kamile her eşya olmuştur evrat.(Zikir)
v Rabıtayı Nakş’ı hayal bizim için mecazdır. Ama Nakş’ı cemale gelince mecazımız hakikat oluyor.
v Tarikattaki hizmetlerimizi göreceğiz’ ki himmet alabilelim. Baba himmet oğul hizmet.
v İnsanların hepsini eritseler, birleştirseler bir Velinin velayeti kadar olamaz.
v Biz Velilerimizi yeşil kubbemizin altında gizledik.
v O Velimizin gören gözü bizim gözümüz işiten kulağı bizim kulağımız, uzanan eli bizim elimiz, yürüyen ayağı bizim ayağımız, düşünen aklı bizim aklımızdır.
Yek nazar eylese Arif-i Billah, Aslı kemhareyi mücevher eyler. (Mevlana)
v Şeriat cisimle, Tarikatta ruh ile.
v Habibim seni seven beni sever. Seni sevmeyen beni sevemez.
v Elinde var iken fırsat,
Geçirme ede gör gayret,
Tuta gör bir yed-i kudret,
Olunsun menzilin bala.
v Hakikatte insanların Beytullah’ ı Allah’ı daima zikreden kalbidir.
v Arşa, Kürse hiçbir yere sığmam Veli kulumun kalbine sığarım.
v Senin gördükleri ayıbı Veliler setreder cümle.
v Bizim dergahımız günahkarların dergahı. Günahı olanlar gelsin bize, günahı olmayanları biz istemiyoruz.
v Sev beni seveyim seni, Unutma beni, unatmam seni.
v Letaif makamları(Kutsal makamlar): Kalb, Ruh, Sır, Hafi, Ahfa ve Kalb gözü olmak üzere altı makamdır. İnsanlar itaat ede ede nefsi oralardan el çekiyor,Ruh hakim oluyor. Nefis oluyor ruhun hizmetçisi.
v Her ne kadar cesedimizde bir ayrılık varsa da ruhumuz ayrı değil. Rabıtamız ve Ruhumuz birbirinden haberdardır. Cesedin haberi olmaz;Hazmederse gösterirler.
v Ameli güzel işle işlememiş gibi bil.
v Zahir ilmi var, Batın ilmi var. Batın ilmi ise insanların kalbinde yazılı.
v Allah’a itaatını yapan insanlarda keramet vardır. Meşayih için tasarruf önemli.
v Muradın teşrif miraçtan vücud-u alemin gezdin,
Zeminü asumanın Nuru sensin ya Resulallah.
v İnsan Kamil olunca Ruhu külli iradeye geçer.
v Fenafişşeyh mecazdan hakikate geçer. Noksan sıfattan kemal sıfata geçer.Ruh o zaman Kamillerin seyranı oluyor.
v Soyundu varlık postunu, Buldu hakkikat dostunu. v Masivanın illetinden pak edip bu gönlümü,
Kıl Tarik-i Nakş-i Bendi hadimi Allah için.
v İnsanın kalbinde aşk tecelli ederse, bu dünyayı da çıkarır, Ahireti de çıkarır.
v Gıyamassan başa cana ırak dur girme meydana,
Bu meydanda nice başlar kesilir bir soran olmaz.
v Canından geçmeyen cananı bulamaz.
v Meşayih sevgisi Allah sevgisidir. Allah sevgisi de Meşa