Garova Bağları Günlüğü: 2010
Şekil Budaması : Fidanlarda şekil budamasıyla istenilen yükseklikte, düzgün, dalları orta sıklıkta, düz, kuvvetli ve birbiriyle dengeli gelişmiş, çok sayıda ürün verebilecek sürgünlere sahip tacı olan bir ağaç yetiştirmek amaçlanır. Kuvvetli büyüyen ağaçlar hafif, normal büyüyenler orta, zayıf büyüyenler kuvvetli budanırlar.
Normal olarak fidanlar zeminden en çok 1 metre yükseklikten budanırlar. Bu yükseklik 60 cm. ye kadar indirilebilir. İlk ana dalları oluşturmak amacıyla seçilen yükseklikten ve uygun 3-4 göz üzerinden budanan genç ağaçta yaz mevsiminde budamalar yapılır. Ana dalların gelişmesini teşvik etmek üzere toprak yüzeyinden ve gövdeden çıkmış olan asalak sürgünler çıkarılmalıdır. İlk kış budamasında 3-4 iskelet ana dal seçilir. Bu ana dallar ağaç gövdesi çevresine eşit olarak dağıtılmalıdır. Aralarında 10-15 cm. mesafe bırakılmalıdır. Seçilen 3-4 ana dal 30-50 cm. mesafeden budanır. İkinci kış mevsiminde yapılacak budama her bir ana dalın ucuna yakın olarak çıkan iyi gelişmiş yan dallardan 2 veya 3 tanesinin seçiminden ibarettir. Ağaç yukarıya veya dışa doğru büyüyerek, bir vazo şeklini alacak biçimde terbiye edilmiş olmalıdır.
Gençleştirme Budaması : İlgisiz ve bakımsız kalan incir ağaçlarında gövdelerde çürümeler meydana gelir, dallar gelişigüzel uzar ve sarkar, çürüyen gövdeler hastalık ve zararlı yuvası haline gelir. Böyle ağaçlarda ürün miktarı ve kalitesi düşer. Bu durumdaki ağaçlarda sert budamalar yapılır. Buna kabaklama budaması da denir. Ağacın dallarının nerdeyse tamamına yakını kesilir. Ama bunun da bir usul erkanı vardır :)
En Önemli Not : Budama ağaçlar yapraklarını döktükten sonra (Aralık-Ocak-Şubat) yapılır.
Diğer Önemli Not : ) Yukarıda bahsedilen budamanın detaylarına Erbeyli İncir Araştırma Enstitüsünün web sitesinden ulaşabilirsiniz. Eğer; Okuduklarınız size karmaşık gelirse, takmayın kafanıza. Genel olarak budama konusunda biraz bilginiz varsa, işte şekil şemal bu :)
Gönderen Mehmet Vuran zaman: 23:56 10 yorum:
Etiketler: incir, incir bahçesi, incir budama
Gönderen Mehmet Vuran zaman: 23:51 19 yorum:
Gönderen Mehmet Vuran zaman: 23:01 3 yorum:
Tenis hocası ve aynı zamanda basketbol antrenörü olan Volkan hocamla bu yazın başında Rıdvan abilerle geldiklerinde tanışmıştık. Rıdvan ve Haluk abinin arkadaşı olan Volkan hocam artık emekli ve taze bir Karaovalı. Tam Karaova'da sayılmaz ama olsun :)
Volkan hocam, yaz başında geldiği günden beri burayı ve burda içtiği şarabı anlatıyormuş :) ve epey bir zamandır da buraya gelmek istiyorlarmış. Bana bir de hediye (The World Atlas Of Wine) almışlar. (Bu güzel kitap için tekrar teşekkürler Volkan hocam.) Rıdvan abiyle geleceklermiş ama Rıdvan abi de bir kaç aylığına İstanbul'da. Bugün, hocam, eşi Zeynep hanım ve arkadaşları Bige hanım geldiler. Biz de kendi atlasımızda dolaştık, biraz şarap içtik ama bol bol sohbet ettik...
Bir önceki yazı "Son Keçi Sürüsü" idi, bu yazı da "Son Tarla Domatesleri" oldu. "Son"lardan gidiyoruz, hayırdır inşallah :)
Bugün toplandı bu domatesler. Pek albenisi yok, biraz lekeli, biraz ecüş bücüşler belki ama, çok önemliler, çok değerliler. Yok, yok, hani geçenlerde domates zam şampiyonu olmuştu ya, öylesi parasal bir değer değil bu bahsettiğim. Bu, tadla, doğal olmakla, son olmakla ilgili... Bağın hemen yanıbaşına yaz başında dikilen ve yazın sonuna doğru dalları kuruyan domateslerin, sonra gövdelerinden tekrar filiz verip dallanarak, kurumaya direniyor olmaları ve ısrarla domates vermeye devam etmeleriyle ilgili... Lezzetiyle ilgili birşey söylemiyorum, onu da bilenler biliyordur zaten...
Gönderen Mehmet Vuran zaman: 23:47 8 yorum: