Anasayfa Makaleler Çevre Hakkı Yeni Çevre Kanunu: Bir adım ileri iki adım geri
Cuma, 12 Mayıs 2006 00:00
Bu makale Güncel Hukuk Dergisinin Haziran sayısında yayınlanmıştır.
1.madde ile "sürdürülebilir kalkınma" ve "sürdürülebilir çevre" kavramlarının getirilmesi ve bu kavramların içeriklerinin 2.madde de açıklanması ile BM çevre ve kalkınma kriterlerine uyum sağlanmıştır.
anılan kurumlarla işbirliği yapması öngörülmüştür. Uygulamada, idareler tarafından sürekli engellenen ve Danıştay kararlarında da bir türlü istikrar bulamayan "çevre hakkı" böylece daha güçlü bir yasal dayanağa kavuşmuştur.
3/j maddesinde, genel olarak çevre koruma düzenlemeleri koordinasyonunda Çevre ve Orman Bakanlığı yetkili kılınırken, "2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu kanunu kapsamındaki konuların TAEK tarafından yürütüleceği" hükmü ile nükleer enerji reaktör
Eski yasada, "Merkez Çevre Kurulu" ile yer alan ve 1991 de kaldırılan düzenlemenin benzeri olan "Yüksek Çevre Kurulu" getirilmiştir. Geçmiş uygulamalara bakıldığında, hiçbir işe
MADDE 9- Çevrenin korunması amacıyla;
Bu vesileyle, AKP Hükümeti döneminde; 2B - ormanların yağmalanmasına ilişkin Anayasa değişikliği girişimi ile sonradan gündeme gelen Kıyı Kanunu tasarısı, nükleer santral politikası, Madencilik Kanunu Değişikliği ve genel icraatları ile ülkemizin doğal ve kültürel zenginliklerinin çok yakın ve açık bir doğa katliamı tehlikesi ile karşı karşıya kaldığını, önemle belirtmek isterim. Hükümet, doğal zenginliklere yalnızca rant gözlüğüyle bakmaktadır.
1971-Ramsar-Özellikle Su Kuşları Yaşama Ortamı Olarak Uluslar arası Öneme Sahip Sulak Alanlar Hakkında Sözleşmenin Türkiye tarafından 1993 yılında onaylanması ile Bakanlık tarafından sulak alanlar tebliğleri yayınlanmaya başlamıştır. 1950-Bataklıkların Kurutulması ve Bunlardan Elde Edilecek Topraklar Hakkındaki Kanunun yürürlükten kaldırılmasına ilişkin olarak taslakta yer alan bir hüküm yine sihirli bir el tarafından maalesef kaldırılmıştır. 2.madde ile "sulak alan" tanımının yasalaşması önemlidir.
Bu arada, 26.5.2004 gün ve 5177 no lu Madencilik Kanununda Değişiklik Yapan Kanuna eklenen bir fıkra ile "petrol, jeotermal kaynak ve maden arama faaliyetleri ÇED kapsamı dışına çıkarılmış ve Başbakanlık tarafından hazırlanan bir Yönetmelik kapsamına alınmıştır. Hiçbir Avrupa Konseyi ülkesinde bulunmayan bu doğa düşmanı maddelerin iptali için Ana Muhalefet Partisinin yürütmenin durdurulması istemi ile Anayasa Mahkemesinde açmış
3213 Sayılı Maden Yasasının 17/5. Maddesine göre; “…Arama döneminde teknolojik araştırma, geliştirme, pilot çalışmalar ve pazar araştırmaları yapmak üzere arama faaliyet raporu ile birlikte müracaat eden ruhsat sahibine, Genel Müdürlükçe görünür rezervin %10'una kadar maden üretim ve satış izni verilebilir…”
30.madde, " "Bilgi edinme ve başvuru hakkı" başlığı altında, yeniden düzenlenmiştir.
İkinci fıkra ile de denizlerde kirlenmeye yol açtığı için "hassas alan" niteliğindeki kapalı koylarda, körfezlerde ve arkeolojik sit alanlarında” kurulması yasaklanmasına karşın, şu anda faaliyette bulunan çiftliklerin bir yıl süre ile kirlenmeye yol açan faaliyetlerine olanak sağlanmaktadır. Doğal ve kültürel Mirasın korunmasına ilişkin Anayasa’nın 56. ve 63. maddelerine, konuyu düzenleyen uluslar arası çevre koruma sözleşmelerine aykırıdır.
Sonuç olarak, AKP Hükümetinin Çevre Kanununda değişiklik yapan yeni kanunu, kanununun hazırlanma sürecindeki anti-demokratik yaklaşım ve yöntemler sonucunda doğamızı zehirleyenlere yeni muafiyetler ve imkanlar vermek suretiyle "bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler" lobisinin arayıpta bulamadığı bir ortam yaratmıştır. Yasa bu durumuyla, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına (Anayasa 56), yaşam hakkına (Anayasa 17) ve kanun
guncel_hukuk_cevre_kanunu_makale_www.rightsagenda.org [guncel_hukuk_cevre_kanunu_makale_www.rightsagenda.org] 81 Kb