ÖZGÜN UYSAL'ın Yazı ve Çizgi Dünyası: Aralık 2009
İnsanların ana-babasını ve etnik kökenini tercih etme şansı olmadığı gibi, dünyaya gelip gelmemeyi tercih etme şansları da yoktur. Bir kadın ve erkek evlenir, neslin devamı ve aile bütünlüğünü tamamlamak için çocuk sahibi olmayı tercih ederler. Yani her yeni doğan çocuğun dünyaya gelip gelmeme tercihi ana-babaya aittir. Her doğan çocuk da toplamda 46 olmak üzere, anasından aldığı 23 XX ve babasından aldığı 23 XY kromozomlarıyla, kendisinden önce yaşamış bütün atalarının genetik özelliklerini taşır. Buluğa erdikten sonraki tercihleri, siyasi düşüncesi, eş ve iş tercihi gibi aklınıza gelebilecek bütün tercihler artık kendisine aittir.
Türkiye Cumhuriyeti’nde; Türk milleti ile birlikte Kürt, Çerkez, Laz, Gürcü, Musevi, Ermeni, Rum gibi farklı etnik kökenlere sahip insanlar yaşamakta ve bu insanların oluşturduğu topluma “Türk halkı” denmektedir. Bu devletin sınırları içinde yaşayan tüm insanlar, etnik kökenleri ne olursa olsun eşit haklara sahiptir. Kişi, yeterli eğitim ve diğer aranılan şartları taşıyorsa, Türkiye Cumhuriyeti içinde memur, asker, polis, hakim, savcı, milletvekili ... v.b. her şey olabilir. Kanunlar hiç kimseye “Senin etnik kökenin şu, bundan dolayı sen şu mesleği olamazsın” demez. Nitekim geçmişte olduğu gibi günümüzde de bunun canlı örnekleri vardır. Çevrenize bir bakın, iş arkadaşlarınıza, meclise v.b. yerlere, oralarda her türlü etnik gruptan insan görebilirsiniz.
Şimdiye kadar hiçbir zaman arkadaşlarımı, komşularımı, dostlarımı “Acaba etnik kökeni ne?” diye sorgulamadım; sorgulama ihtiyacı da hissetmedim. Sait Faik’in dediği gibi, hep çevreme “Bir insanı sevmekle başlar her şey!” diye baktım.
Aylardan beri bir türlü ne olduğu açıklanmayan “açılım”ın ne olduğunu başkaları gibi ben de merak ediyorum. Bu açılım; anayasada resmi dili “Türkçe” olarak tanımlanmış, doğuda, güneydoğuda yaşayan sadece Kürt kökenli Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına ana dillerinde yani “Kürtçe” okuma-yazma hakkı verilmesi midir? Bu, sanki eşit haklara sahip olan bir etnik gruba, diğer etnik gruplardan farklı olarak bir imtiyaz, bir ayrıcalık verilmesi hissi yaratmıyor mu sizlerde de?
İki yıl önce tanıştığım, Fransa’da Renault firmasında çalışan Fransız Leon, bu yıl da Türk eşinin ailesini ziyaret için Türkiye’ye gelmişti; konuyu onunla da konuşup bilgi alış verişinde bulundum. Fransa’da da farklı etnik kökenler mevcutmuş. “Fransa’nın ana dili Fransızca’dır” dedi. “Ancak; her farklı etnik grup, isterse İngilizce, İtalyanca yabancı dil eğitimi alıyormuş gibi, kendi etnik kökenine sahip dil eğitimini de, okuduğu okulda seçmeli ders olarak” alabiliyormuş. Bu hak, Fransa’da yaşayan ve Fransız vatandaşı olan tüm farklı etnik gruplara tanınmış.
Avrupa Birliği’ne girebilmek için harıl harıl çalıştığımız şu günlerde, Türkiye’de mevcut çok renkli etnik farklılıkların hepsine değil de, sadece Kürt kökenli vatandaşlara ana dilinde eğitim hakkı verilecek olmasını, hele hele gerek Osmanlı İmparatorluğu döneminde, gerekse Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulması safhasında verdiğimiz Kurtuluş Savaşı’nda, Anadolu’yu işgal eden düşman kuvvetlerine karşı omuz omuza savaşmış, bir devlet, bir millet olmayı kabul etmiş, birbirlerinden kız alıp vermelerle iyice kaynaşarak, akraba olmuş bu toplumda, sadece ve sadece bir tek etnik grubun, kendisini bu devletin hayat damarlarından kopartmaya çalışmasını ve kendilerini farklı görmelerini bir türlü anlayabilmiş değilim.
Anlayabilen varsa, lütfen bana da anlatsın.
zaman: Aralık 31, 2009 Hiç yorum yok:
Öksüz (!) Park
Değirmendere’de, Hacı Halit Erkut ve Harmantarla Caddelerinin kesiştiği noktada bir çocuk parkı mevcut. Ben bu parka “öksüz park” diyorum. Neden mi?
Atatürk Mahallesi’nde inşa edilen Alkan Sitesi tarafından yürürlükteki İmar ve Belediye Kanunu gereğince belediyeye bırakılan bu arsa üzerinde, 29 Mart 2009 yerel seçimleri öncesinde, Gölcük Belediyesi tarafından apar topar bir çocuk parkı inşa edildi. Zira, seçimden sonra Değirmendere Belediyesi kapanarak işlevini yitirecek, bölgemize de bundan böyle Gölcük Belediyesi bakacaktı.
Sağolsun, seçim öncesi Gölcük Belediye Başkanımız Sayın Mehmet Ellibeş bu arsa üzerine iki salıncak, bir kaydırak, bir mini kamelya ve üç adet bank koydurarak, Atatürk Mahallesi’ndeki çocuklarımızı az da olsa mutlu etti.
Parkın peyzaj çalışmaları devam ederken araya 29 Mart 2009 yerel seçimleri girdi. Gölcük Belediye Başkanı Sayın Ellibeş, mensubu olduğu partiden bir kez daha Gölcük Belediye Başkanı adayı olarak seçimden galip çıktı ancak Değirmendere’nin Atatürk Mahallesi sakinlerine verilen sözler de unutuldu gitti.
Söz konusu çocuk parkında, geleceğimizin teminatı olan çocuklarımızın elenmiş, ince kumla doldurulan oyun alanında, evinde köpek besleyen bazı duyarsız vatandaşlar köpeklerinin tuvalet ihtiyacını gidermekte, tepesinde azıcık güneş gören yaşlı başlı bayanlar da, bu kumlara ayaklarını gömerek romatizmalarını tedavi etmeye çalışmaktadırlar. Böyle sağlıksız bir ortamda oynayan çocuklarımız ise, potansiyel hastalık riski taşımaktadırlar.
Keza, söz konusu park, aynı zamanda Uğur Mumcu İlköğretim Okulu’nun güzergahı üzerinde kalmakta, parkta oynayan veya kısa bir mola veren çocuklar, okula gitmek veya okuldan evlerine dönmek için Harmantarla Caddesi’nden karşıya geçmek zorunda kalmaktadırlar. Cadde üzerine mecburi hız 30 km. trafik işaret levhası konmuş olmasına rağmen, duyarsız sürücüler tarafından bu caddede, hız limitlerinin çok üzerinde motorlu taşıt sürülmekte, bu cadde adeta yarış pisti gibi kullanılmaktadır. Bir çok çocuk bu nedenle ezilme ve yaralanma tehlikesi geçirmiştir. Bu nedenle cadde üzerine acilen hız kesici yapay kasis monte edilerek, araç sürücüleri hızlarını azaltmaya zorlanmalıdırlar.
Konuyla ilgili olarak Gölcük Belediye Başkanımız Sayın Mehmet Ellibeş’e elektronik posta ile yaptığım başvuruya, başkan tarafından olumlu yanıt verilmiş, “ilgililere gerekli talimatın verildiğini, kendisinin de konunun yakından takipçisi olacağını” belirtmesine rağmen, aradan geçen uzun süre zarfında herhangi bir gelişme olmayınca, konuyu bir kez de Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Çözüm Masası’na iletmiştim. Başvurumu inceleyen Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, UKOME Trafik Dairesi’nden iki görevli göndererek benimle birlikte parkın konumunu ve çocukların okul güzergahını inceleyip, başvurumu haklı ve yerinde görerek, konuyu komisyona götüreceklerini söylediler. Bilahare; Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nce, komisyon onayını müteakip hız kesici yapay kasislerin Fen İşleri Dairesi tarafından Harmantarla Caddesi üzerine monte edileceğini yazılı olarak tarafıma bildirildi. Evcil hayvanlar ve sokak hayvanları tarafından dışkı yapılması nedeniyle, çocuklar için potansiyel hastalık tehlikesi arz eden, oyun aletlerinin zeminindeki kumların, kondisyon aletlerinin zeminindeki gibi çim görünümlü yumuşak plastik kaplama malzeme ile değiştirilmesi işi ile, henüz isim verilmemiş olan çocuk parkına isim tabelası konulması işi ise Kocaeli Büyükşehir Belediye tarafından Gölcük Belediyesi’ne havale edildi.
Halihazırda Değirmendere Atatürk Mahallesi sakinleri, öksüz park diye adlandırdıkları çocuk parkının bir an önce peyzajının yapılarak, isim tabelasının montesini, hastalık yayan zemin kumunun bir an önce değiştirilmesini ve kazalara davetiye çıkaran cadde üzerine hız kesici yapay kasis monte edilmesini dört gözle bekliyorlar. Ve beklerken de diyorlar ki, “Seçilmişler, sadece kendisine oy atanların değil, atmayanların da başkanıdır; her kese ve her kesime eşit hizmet vermek durumundadırlar.”
zaman: Aralık 30, 2009 Hiç yorum yok:
Bundan kısa bir süre önce, yaygın basında bir haber yer aldı. Bir vatandaşımız, fenalaşan annesini özel aracıyla hastaneye götürürken, yolda trafik polisleri tarafından durdurulur ve hız limitlerini aştığı için kendisine trafik cezası yazılmak istenir. Vatandaş durumu izah edince trafik polisi önce ceza kesmez, araca yol verir. Ancak daha sonra arkasından aracın plakasına ceza keserek adrese tebligat gönderir.
Vatandaş da, cezanın kesildiği tarih ve saatte annesini götürdüğü hastaneden hasta giriş ve muayene kayıtlarını alarak, kendisine yazılan trafik cezasının iptali için bir dilekçe ile o bölgenin Sulh Ceza Mahkemesi’ne başvurur.
Hastane kayıtlarını inceleyen Sulh Ceza Mahkemesi, trafik cezasını iptal eder. Gerekçe çok açıktır: 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu, hasta ve yaralı taşıyan ambulanslar ile özel araçlara geçiş üstünlüğü vermiştir. Yani, vatandaşımızın hasta taşıyan özel aracının kanuna göre geçiş üstünlüğü varken, kendisine haksız yere trafik cezası yazılmıştır.
Gerçekte, her ülkenin trafik kanunu, ülke sınırları içinde hasta ve yaralı taşıyan ambulans ve özel araçlara bu geçiş üstünlüğünü tanımıştır. Öyleyse sorun, ya kanun uygulayıcıların kasıtlı hareket etmelerinden ya da eksik uygulamalarından kaynaklanmaktadır.
Bundan yıllar önce, ismi bende saklı İzmirli ünlü bir kalp cerrahı, Amerika Birleşik Devletleri’nin bir eyaletinde, özel bir hastanede görev yapmaktayken, Türkiye’den ziyaretine gelen annesini bir süre yanında ağırlar. Sayılı gün çabuk geçer. Uçağın hareket günü geldiğinde, biraz gecikirler. Doktorumuz annesi Türkiye’ye hareket edecek uçağını kaçırmasın diye hız limitlerini aşar. Bir süre sonra, eyalet polisinin kontrol noktasından geçerken aracı durdurulur ve radar cihazıyla hız limitini aştığı, bu nedenle kendisine ceza kesileceği tebliğ edilir.
Doktorumuz kontrol noktasında durmadan önce annesine arka koltuğa yatarak gözlerini kapatmasını ve hiç ses çıkarmamasını tembihlemiştir. Eyalet trafik polisine arka koltukta yatan hastanın annesi olduğunu, kendisinin de ... hastanesinde kalp cerrahı olduğunu, rahatsızlanan annesini hastaneye yetiştirmek için bilerek hız limitlerini aştığını söyler ve ... hastanesinin kendisi adına düzenlediği kimlik kartını yetkili polis memuruna gösterir.
Amerika Birleşik Devletleri Trafik Kanunu’nda da hasta ve yaralı taşıyan özel araçların geçiş üstünlüğü olduğu için, görevli derhal doktorun aracına yol verir. Rahat bir nefes alan ünlü cerrahımız annesini havaalanına yetiştirerek Türkiye’ye hareket edecek uçağa bindirir. Uçağın hareketinden sonra da görev yaptığı ... hastanesine gider.
Hastanenin kapısında kardiyoloji personeliyle birlikte baş hekim doktorumuzu beklemektedir. Eyalet polisinin kendilerini telsizle arayarak, doktorun hasta annesini hastaneye getirdiğini rapor ettiklerini, bu nedenle hastane olarak derhal gerekli acil önlemleri aldıklarını belirtir ve doktora hasta annesinin nerede olduğunu sorar. Doktorumuz baş hekime annesinin hasta olmadığını söyleyerek, uçağı kaçırmaması için böyle bir yola başvurduğunu anlatır. Bir vatandaş olarak böyle yanlış bir hareket yapmaması gerektiğini ikaz eden baş hekim, derhal o eyaletin adli mercilerini arayarak suç duyurusunda bulunur. Sonuçta, hız limitlerini aştığı için 1000 Amerikan Doları gibi bir ceza ödeyecek olan kalp cerrahı, yapılan mahkeme sonucunda, yalan söyleyerek görevlileri kandırdığı için bu rakamın on katını ceza olarak ödemek zorunda kaldığı gibi, görev yaptığı hastanede de itibarı sarsılır.
Türkiye’de yaşanan olayda, görevli memur eğer telsiz ile hastane polisine ulaşıp olayın doğru olup olmadığını teyit etseydi, ceza yazmasına gerek kalmayacak, vatandaşımız da hakkını aramak için mahkemenin yolunu tutmayacaktı. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki olayda ise, trafik memurunun insan hayatına ne kadar değer verdiğine şahit olduğumuz gibi, aynı zamanda diğer kamu görevlilerinin, böyle yanlış bir davranışta “oh oh iyi yapmışsın” demeyip, yanlış davranışı adli mercilere bildirdiğine ve oradaki adli mercilerin de vatandaşın ihbarına değer vererek, arkasında kasıt aramadan doğrudan ciddiye aldığını anlıyoruz.
Amerika Birleşik Devletleri’nden emekli olduktan sonra Türkiye’ye dönüp İzmir’e yerleşen kalp cerrahımız hâlâ yaşıyorsa ömrü bol ve sağlıklı olsun. Esen kalın.