“Bir İrlanda Masalı: The Pogues” | Fıstıkyeşili
The Pogues, İrlandalı ve İngiliz sanatçılardan kurulmuş ve geleneksel İrlanda müziğini punk rock, caz ritimleriyle harmanlamış bir grup. Kuruluşu 1982’ye dayanan grubun beyni ise Shane MacGowan. 80’lerin radikal ve bir o kadar da eğlenceli gruplarından The Pogues’in ilk üç albümü hala birçok eleştirmen tarafından en başarılı albümleri sayılıyor. Özellikle de 1988 çıkışlı If I Should Fall from Grace with God albümünün arşivinizde mutlaka bulunması gerektiğini belirteyim.
Grubun temelleri Macowan, Stacy ve Finner’in 70’lerin sonunda bir Ramones konserinde tanışmalarıyla başlar. O zamanlar MacGowan’ın zaten bir grubu vardır ama 1980’de bu grup devam edemez. 1982’de bu üçlüye akordeon çalan James Fearnley katılır ve Pogue Mahone adı altında grup ilk sahne performansını Ekim 1982’de The Pindar of Wakefield’da verir. Ardından gruba bas gitarda Cait O’Riordan ve davulda Andrew Ranken katılır ve ilk single’ları Dark Streets of London’ı yayınlarlar. Single’ın dikkat çekmesi üzerine de grup kendisini bir anda The Clash’in 1984 turuna dahil olmuş bulur. Ardından BBC’nin sansürlemeleriyle olsa gerek grup ismini kısaltıp Pogues’e çevirir ve ilk albümleri Red Roses for Me yayınlanır.
The Pogues’un popülaritesi her geçen gün artmaya başlar. Gruba gitarist Phil Chevron katılır ve Elvis Costello’nun desteğiyle ikinci albüm Rum Sodomy & the Lash 1985’de yayınlanır. Albümün ismi Winston Churchill’in “Don’t talk to me about naval tradition. It’s nothing but rum, sodomy, and the lash” sözünden esinlenerek oluşturulmuştur. Ayrıca albüm kapağıda Théodore Géricault’un The Raft of the Medusa resmindeki kişilerin yüzlerinin yerine grup üyelerinin resimleri yerleştirilerek oluşturulmuştur. Bu albümde MacGowan iyice şarkı sözü yazarlığını ilerletmiş ve şiirsel, hikaye tarzı şarkı sözleri yazmıştır.
Tüm bu tanıtım ve desteklere rağmen grup bu başarıyı yükseltememiştir. Önce yeni bir alüm yapılmaz ve dört şarkılık bir EP yayınlanır ardından da O’Riordan, Elvis Costello ile evlenip gruptan ayrılır. 1988’de ise grup If I Should Fall from Grace with God’ı yayınlar. Albümdeki Kirsty MacColl ile düet yaptıkları Fairytale of New York büyük başarı sağlar. 1989’da Peace and Love albümü yayınlanır. Her iki albümde UK Top 5’a girmeyi başarır. Ancak 1991’de Shane MacGowan ayrılır ve grup da yavaş yavaş dağılmaya başlar. Gerek MacGowan gerekse diğer grup üyeleri ayrı çalışmalarda bulunurlar.
2001’de grup üyeleri tekrar birleşir ve eski şarkıların yeni yorumlarının yanısıra konser turlarına çıkarlar. 2008’de de grup Just look them in the eye and say Pogue Mahone adlı yayınlanmamış eserlerin bulunduğu bir kayıt çıkarırlar. 2002 yılında Q Magazine tarafından ölmeden önce görmeniz gereken 50 grup arasından gösterilen The Pogues’i en azından dinlemenizi ve şarkılarıyla coşmanızı tavsiye ederim.
Son bir ek de Fairytale of New York için. Bu muhteşem The Pogues şarkısı ilk olarak 1987’de single olarak yayınlandığında İrlanda listelerine birinci İngiliz listelerine ise ikinci sıradan girdi. İngiliz müzik kanalı VH1 UK dinleyicileri tarafından 2004, 2005 ve 2006 yıllarından En Güzel Yılbaşı Şarkısı ödülünü alan şarkı VH1’deki başka bir oylamada da en iyi 27. şarkı seçildi. Ayrıca BBC Radio 2 dinleyicileri tarafından da tüm zamanların en iyi 100 şarkısı anketinde de 84. sırada yer aldı. Şarkı, 2007’deki yeni yayınlarında içinde geçen “faggot” kelimesi nedeniyle Gaylerin tepkisi gelir diye BBC tarafından sansürlenmiş ancak aralarında Kirsty MacColl’un annesininde bulunduğu dinleyicilerden gelen yoğun tepki nedeniyle sansür kaldırılmıştır.
The Pogues’un tüm şarkıları olmasa da en azından Kirsty McColl (2000 yılında hayata gözlerini yumdu artık cennette…) ve Shane MacGowan düeti olan Fairytale of New York’u mutlaka dinlemenizi tavsiye ederim. Şarkının yanında da bol bol İrlanda ve buz gibi bira sizlerle olsun:)
“Hayatın tadı tuzu: Baharatlar”