Atatürk Ün Kuran Bilgisi Ve İslam Düşüncesi
Kemalizm; Atatürk’e rağmen, ama onun adına ve ondan sonra uydurulup ayarlanmış ve zorla uygulanmış, dayanaksız ve dayatmacı bir ideolojidir. Asıl mimarları, Siyonist bir Yahudi tarihçisi ve o dönem CHP milletvekili olan Avram Galanti gibilerdir....
28 Ağustos 2015 Cuma 8:37
Kemalizm; Atatürk’e rağmen, ama onun adına ve ondan sonra uydurulup ayarlanmış ve zorla uygulanmış, dayanaksız ve dayatmacı bir ideolojidir. Asıl mimarları, Siyonist bir Yahudi tarihçisi ve o dönem CHP milletvekili olan Avram Galanti gibilerdir.
Kemalizm, İsmet İnönü eliyle bir yandan resmileştirilirken, öte yandan Atatürk’ün resimleri paralardan silinmekte, duvarlardan indirilmektedir. Zaten başından beri bağımsızlıktan ziyade Amerikan mandacılığına yatkın olan İsmet İnönü’nün asıl görevi; gerçek Mustafa Kemal’i unutturup sahte Kemalizmi yerleştirmektir.
Atatürk ise; siyaset satrancında, stratejik hamleler gerçekleştiren; Milli, külli (bütünsel ve kapsayıcı) ve uzun vadeli hedefler için, geçici ve cüzi tavizlerden çekinmeyen ve hassas dengeleri gözeten ve yöneten bir dehanın sahibidir.
Tevrat’ı tahrip edip Talmutlaştıran ve Yaratıcıyı Yahudi hizmetkârı bir insan suretinde tanıtan ve Yahovalaştıran, Hıristiyanlığı yozlaştırıp Hz. İsa’yı ilahlaştıran, Yahudi dönmesi İbni Sebe eliyle saf İslam inancını bozmak için Hz. Ali’yi tanrılaştıran ve Şia’nın temellerini atan; bu sapık Yahudi kafası, Atatürk’ü de aynı şeytani hesaplarla tabulaştırıp putlaştırmayı hedeflemiştir.
Günümüzde yine kendilerinin koordine edip kullandığı “Radikal Şeriatçılık” gibi bağnaz ve barbar örgüt görüntüleriyle; İslam’dan ürkütme ve Müslümanları kötüleme şeytanlığının bir benzeri olarak: “Radikal Atatürkçülük” diyebileceğimiz Kemalizm ideolojiyle de, Mustafa Kemal’den nefret ettirme yoluna gidilmiştir.
Kemalizm ideolojisini, İzmir suikastını hazırlayan ve Atatürk’ün şüpheli ve şaibeli ölümüne yol açan malum ve mel’un kesimlerin sistemleştirip sahiplendiğini dikkate alırsak; sabataist ve masonik şebekenin şu amaçları güttükleri sezilmektedir:
1- Dünya ekonomisinde ve siyasetinde etkin bulunan Yahudileri “Anadolu Siyon Devletine Kavuşacağız” hevesiyle umutlandırıp avutarak, bağımsızlık mücadelesini kazanan ve Türkiye Cumhuriyetini daha rahat ve kısa zamanda kurmayı başaran, ama sonunda tamamen milli hesaplar güttüğü anlaşılan Mustafa Kemal’den intikam almak.
2- Böylece yapacakları bütün tahribatların suçunu Atatürk’ün üstüne yıkmak.
3- Kendi gizli niyetlerini ve kirli mahiyetlerini örtmek için, haklı olarak gönülden sevilen ve derin bir saygı gösterilen Atatürk’ün hatırasına sığınmak..
4- Kemalizm adı altında Anadolu Siyonizm’ini, yani sabataizmi meşrulaştırmak ve iktidar makamına taşımak.
5- “Sevr’i zamana yayma ve şartlar oluştukça uygulama” siyasetiyle, kerhen (istemeyerek) evet dedikleri Lozan’ı laçkalaştırmak, Kemalizm ideolojisiyle resmen ve ismen olmasa da Müslüman Türk milletini fikren ve fiilen Hıristiyanlaştırmak.
Evet, bu sinsi ve Siyonist hedeflerin çoğuna maalesef erişilmiştir.
Ve maalesef, Kemalizm’in dokunmazlık maskesini;
Birileri sindirmeci komünist felsefelerine…
Kimileri, sömürgeci kapitalist düşüncelerine…
Ötekileri egemenliğimizin AB’ye devredilmesi gafletlerine…
Berikileri, her türlü ahlaki rezalet ve sefaletlerine kılıf olarak geçirmiş ve sürekli istismar etmiştir.
Ve ne garip bir tecellidir ki: birbirlerine şiddetle ve nefretle karşı oldukları sanılan, din istismarcısı münafıklarla, Kemalizm simsarı sahtekârlar:
•a) Dış güçlere ve Sevr şövalyelerine hizmet etmek.
•b) İşbirlikçi hain hükümetleri desteklemek konusunda sürekli ittifak halindedir.
Bugün Atatürk’ün kapattığı Mason Locasının sadık ve saygın bir üyesi (!) olduğu için, özellikle ve tercihen İzmir 9. Eylül Üniversitesine Rektör atanan Hıristiyan Prof. Dr. Emin Alıcı’nın çıkıp, pervasızca ve papaz tavrıyla:
“Fatih Sultan Mehmet çok iyi yetişmiştir, felsefe, tarih, yabancı diller bilir. Ne yazık ki ülkenin akıl ve bilimle değil de din yoluyla yönetilmesi tercihini yaparak, hem Osmanlı’nın kaderini, hem de dünyanın tarihini değiştirmiştir” diyebilme küstahlık ve cesareti de, işte bu Kemalizm ideolojisinin bir semeresidir.
Bu talihsiz ve terbiyesiz sözlerini haberleştirmek isteyen Vatan Gazetesi Yazı İşlerine “Ben Hıristiyan’ım ve bu sözler Papa’nın Müslümanlara sarf ettiği sözler kadar tehlikelidir ve sonuçları da benim için çok kötü olabilir. Bunlar özel konumda dile getirilmiş gerçeklerdir. Kamuoyuna göre değildir.” Ricasında bulunacak kadar da korkak ve suçunun farkında bir Kemalist’tir.
Çünkü bu Mason, Süryani ve sözde Kemalist rektör biliyor ki; İslam olmasaydı ve Aziz milletimiz Müslümanlıkla tanışmasaydı:
Selçuklu ve Osmanlı devletleri ve medeniyetleri doğmayacaktı.
Anadolu Hıristiyan kalacak, Türkiye kurulmayacaktı.
Haçlı seferleri başarıya ulaşacak, Ortadoğu ve Asya kapıları Barbar Batılılara açılacaktı.
Şanlı Kurtuluş Savaşı yaşanmayacak, Sevr uygulanmış olacaktı.
Bir Mustafa Kemal de çıkmayacak 9. Eylül de dindaşları olan Yunan yavşakları bozguna uğrayıp kaçmayacak ve maalesef Rektörü yapıldığı Üniversite, Haçlı emperyalistleri için böyle acılı ve alçaltıcı bir tarihi hatıranın adını taşımayacaktı!?…
İşte bunun için diyoruz ki;
Bu soysuz ve sorumsuz çevreler Kemalist, bizler ise Atatürkçüyüz!.
Bunlar ABD ve AB uşağı, bizler özgürlükçüyüz.
Bunların çoğu ya Yahudi, ya Hıristiyan, ya Mason, bizler ise Müslüman ve Milli kültürcüyüz!.
Asıl irticacı bunlardır. Asıl iftiracı bunlardır. Asıl fesatçı ve fırsatçı olan bunlardır.
Ama elbette ve her halde, böylesi hıyanet ve hakaretlere bulaşmayan, bu ülkeyi vatanı, bu devleti sigortası sayan farklı din ve düşünceden bütün vatandaşlarımızın, her türlü haklarına ve huzurlarına da sahip çıkarız ve saygı duyarız.
Mertçe ve medeni bir cesaretle, Kurana inanmadıklarını ve İslam düşmanlıklarını ortaya koyamayan, ama fırsat buldukça ve çoğu kez de dokunulmazlık zırhını verdiği bir şımarıklıkla:
“Dogmatik saplantılar, gerici safsatalar” gibi dolaylı sözlere Dine sataşan…
“Çağdışı eğitim, Yobazlık öğretimi” gibi hakaretlerle İmam-Hatip ve Kur’an Kurslarına çatmayı marifet sayan…
Ve bütün bu şeytanlık ve şarlatanlıklarını “Atatürkçülük” kisvesi altında saklamaya çalışan zavallılar, aşağıdaki tarihi gerçekleri okuyup Atatürk’ten utanmaları gerekir.
Çünkü Atatürk, Anadolu (Konya) kökenli dindar bir Müslüman Türk ailesinden gelen sağlam bir Osmanlı medeniyet kültürü içinde yetişen, akıllı ve inançlı, İslam’a bağlı ve Kur’ana son derece saygılı bir liderdir.
Atatürk’ün Selanik’te doğduğu ev, içindeki eşyalarla birlikte günümüzde aslına uygun şekilde korunmaktadır. Evin birinci katında yatak odası olarak kullanılan bölümde, yatağın başucundaki duvarda, gümüş kılaptanlı, kırmızı atlas yüz kesesi içerisinde bir Kur’an-ı Kerîm asılıdır. Yine aynı duvarda Fetih sûresinin ilk âyetinin (İnnâ fetahnâ leke fethan mübî-nâ) yazılı olduğu bir levha asılı bulunmaktadır.
Atatürk’ün babası Ali Rıza Bey, din dersleri okutan bir ilkokul öğretmeninin oğluydu. Ali Rıza Bey’in ailesi özellikle çevrede dindarlığıyla tanınıyordu. Ali Rıza Bey’in babası, Hafız Ahmet Efendi olarak tanınıyordu. Hafız unvanı, onun Kur’an’ı ezbere bildiğini göstermektedir. Ali Rıza Bey, özellikle hayatının sonlarında derviş meşrep bir yaşam sürmüştü. Atatürk’ün sahip olduğu dinî inanç, önemli ölçüde çok dindar bir kişi olduğu bilinen Ali Rıza Efendi ile Kızıl Hafız denilen Ahmet Efendi’nin manevi mirasıdır.
Atatürk’ün ilköğrenim gördüğü Şemsi Efendi Mektebi, ardından devam ettiği Selanik Mülkiye İdadisi o dönemin koşullarında ciddi dinî bilgiler veren eğitim kurumlarıydı. Yine onun eğitim aldığı Selanik askerî rüştiyesi ve Manastır Askerî İdadisi, programlarında azımsanmayacak oranda din kültürü dersi bulunan okullardı. Örneğin, Selanik Askeri Rüştiyesi ve Manastır Askerî İdadisi’nde okutulan dersler arasında, (İslâm dininin inanç esaslarını konu alan) akâid-i diniye, tarih-i İslâm, ilm-i ahlâk adlı dersler vardır. Akâid-i diniye, dersi her iki okulda neredeyse her yıl okutulan bir derstir. Atatürk, Kur’an’ı tercüme ve tefsir edebilecek derecede Arapça bilgisine sahiptir.
Atatürk’ün, en umutsuz görünen koşullarda, yurt savunması için kendisiyle birlikte gözünü kırpmadan ölümü göze almaya hazır Türk halkını yanı başında bulabilmesinde din unsurunun önemli bir rolü vardır. O, başlattığı millî istiklal mücadelesinde millî ve dinî amaçlardan güç aldığını açıklamıştır.
Atatürk, 1920’de Ali Rıza Paşa’ya gönderdiği telgrafta, İngilizler tarafından men olunursa istiklâli milli uğrunda mücahedei milliye ve diniye ilan etmek yolunda ilerleyeceğiz, açıklamasını yapmıştır.
Atatürk, kurtuluş savaşında verilen mücadeleyi, dine yapılan yararlı bir hizmet olarak nitelemiştir. Bu tür dinî hizmetler uğruna insanların fedakârlık yapmaktan kaçınmayacağını belirtmiştir. Atatürk’ün bu konudaki yaklaşımını Tevfik Abud Bey’e gönderdiği mektupta görürüz:
“Geldiğinizi ve yararlı hizmetler üstlendiğinizi öğrenerek sevindik. Ulu Tanrı hepimizi dinimize yararlı hizmetler yapmakta başarılı kılsın. Rahatsızlığınıza üzüldük. Dinsel hizmetler yolunda saygıdeğer kişilerin bu tür güçlükleri önemsemeyecekleri ve rahat olacakları doğaldır.
Atatürk, Türk Kurtuluş savaşının kutsal bir boyutunun olduğunu; bu mücadelenin aynı zamanda, Müslümanların kurtuluşunu amaçladığını belirtmiştir. Atatürk, 1921 yılında Azerbaycan temsilcisi İbrahim Abilof’u Çankaya’da kabulünde şu açıklamayı yapmıştır:
“Bu kutsî mücadelede, milletimiz, İslâm’ın kurtuluşuna dünya mazlumlarının refahlarının artırılmasına hizmet etmekle müftehirdir.
Atatürk, Kurtuluş Savaşı’nı Müslümanların Batılılardan kurtuluş mücadelesi olarak değerlendirmiştir. Bu mücadelede Türk milletinin Müslüman kimliğini hep ön planda tutmuştur. Küfrevîzade Şeyh Abdulbaki Efendi’den Bitlis halkını milli mücadele hakkında aydınlatmasını isteyen Atatürk, ona yazdığı mektupta şu ifadelere yer vermiştir:
“…Yakında Müslümanların, Avrupalı müstevlilerden kurtuluşu hususundaki başarı haberlerini inşallah size bildiririm.
Atatürk, Kurtuluş Savaşı’nın amacını, İslâm’ın kurtuluşu olarak nitelemiştir. Bu amaç için savaşan Türk ordusunun başarısı için dua edilmesini istemiştir. Şeyh Ahmed Şerif Senûsî’ye, “İslâm’ın kurtuluşu amaçlarına yönelik olan bugünkü savaşçıların başarılı olmaları için dualarınızı beklerim.” demiştir.
Atatürk, Kurtuluş Savaşı sırasında camilerde Kur’an ve Sahih-i Buhâri okunmasını istemiştir.
“Atatürk, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin hem milli hem de İslâmî açıdan büyük bir öneme sahip olduğunu belirtmiştir. Atatürk’ün, 21 Nisan, 1920’de Heyet-i Temsiliye adına yayınladığı tamim’de şu açıklamalara yer verilmiştir: Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılış günü, Hacıbayramı Veli Camii Şerifinde Cuma namazı kılınarak, Kur’an ve namazın nurlarından feyz alınacaktır.”
Atatürk’ün bu kişilik «özelliğini tespit edenlerden birisi Gott-hard Jachke’dir. Ona göre Atatürk, çoğu zaman Allah’ın hidâyeti için dua etmiş, bir zaferden sonra da Allah’a şükretmeyi hiç unutmamıştır. Tanrıdan yardım dilemek onun en belirgin özelliklerinden birini oluşturmuştur. Mücadelesinde her zaman destek ve yardımı Allah’tan isteyen Atatürk, her fırsatta Kur’an okutup dua etmeye özen göstermiştir. Yeni Türk devletinin temellerini atarken dayandığı tek kuvvet, Allah’a olan tevekkülü olmuştur.
Atatürk, Zübeyde Hanım ve Fikriye Hanım’a cepheden gönderdiği telgrafta, Allah’ın yardımıyla kazanılan zaferlerden bahsetmiş ve vatanın kurtuluşu için dua etmelerini istemiştir:
“Buraya geldikten sonra düşmanı kovmak gerektiğinden taarruz ederek Allah’ın lütfuyla attık. Afyonkarahisar’ı aldık. Bu nedenle daha birkaç gün buralarda kalmak lazım gelecektir. Siz müsterih olunuz! İnşallah duanız berekâtıyla bütün memleketimizi düşmandan kurtarmak nasip olacaktır.
Atatürk, milli mücadeleye önderlik etmek üzere Ankara’ya geldiğinde ciddi bir biçimde maddi sıkıntı çekmekteydi. Bu durumdan haberdar olan Ankara müftüsü Atatürk’ü ziyaret etmiş ve ona bin lira gibi azımsanmayacak miktarda maddî destek sağlamıştır. Sağlanan bu maddi imkanın ardından Atatürk, Mazhar Müfit Kansu’ya, “Gördün mü, akşam ne kadar sıkılmıştık. Bu hatıra gelir miydi? Allah bize yardım ediyor” demiştir.
Atatürk’ün, Büyük Taarruz sabahı, ordu hücuma hazırlanırken; “Yâ Rabbi! Sen Türk ordusunu muzaffer et… Türklüğün, Müslümanlığın düşman ayakları altında, esaret zincirinde kalmasına müsaade etme! Rabb’im, Yunanlıların kazandığını gösterme bana, onlar kazanacaksa, şu gök kubbe benim başıma yıkılsın daha iyi” diye dua etmiş, “Anacığım dua et!” demiş, bu sırada gözlerinden birkaç damla yaş süzüldüğü görülmüştür. Yine aynı gün, Türk topçuları düşman siperlerini dövmeye başladığında, Allah’ım, Türk Milletini ve ordusunu koru, diye dua etmiştir.
“…Benim için dünyada en büyük mevki ve mükâfat milletin bir ferdi olarak yaşamaktır. Eğer Cenabı Hak beni bunda muvaffak etmiş ise, şükür ve hamdlar ederim. Bugün olduğu gibi, ömrümün nihayetine kadar milletin hadimi olmakla iftihar edeceğim.”
Şeyh Senûsî; Atatürk’ü, halâskâr-ı İslam yani İslâm’ın kurtarıcısı olarak nitelendirmiştir. Atatürk’ün çalışma odasında bulundurduğu Kur’an nüshalarından ikisini Şeyh Senûsî hediye etmiştir. Şeyh Senûsî bu Kur’an’lardan birisin üzerine Atatürk’e hitaben şunları yazmıştır: Kur’an-ı Kerim aramızda sadakat ve muhâdenet teşkil edecektir. Bunu halâskâr-ı İslâm olan sana hediye ediyorum. Kitabullah önünde yemin ederim ki, hayatta bulundukça sana yardım edeceğim.
Atatürk, 1922 yılında yapmış olduğu bir konuşmada, “Ben zannediyorum ki, bu hidematımdan dolayı milletimin muhabbetine ve teveccühüne mazhar oldum. Belki bütün âlemi İslâm’ın muhabbet ve teveccühüne mazharım.”19 demiştir. Nitekim Atatürk, sadece Türkler tarafından değil, bütün İslâm dünyası tarafından “Gazi”ligine ek olarak “kurtarıcı” diye anılmıştır. Şimdi düşünce ve görüşlerini aktaracağımız devlet adamı ve düşünürlerin açıklamaları Atatürk’ü yukarıdaki sözlerinde haklı çıkarmıştır.
Pakistan’ın kurucusu Muhammed Ali Cinnah, Atatürk’ü “Yakın doğunun Müslüman devletlerine örnek olabilecek hizmetler yapan, çağdaş İslâm dünyasındaki en büyük Müslüman” olarak tanıtmıştır.
Atatürk’ün Okuduğu Dinî İçerikli Kitaplar
İslâm dinini iyi bilen Atatürk’ün, yaklaşık 6500 ciltlik kütüphanesi tetkik edildiğinde, 122 adet İslâm dinine ait kitap okuduğu görülmüştür. Bu araştırmada diğer dinlere ait okuduğu kitapların sayısının da 21 olduğu tespit edilmiştir. Özellikle “Dinler tarihi” Atatürk’ün en çok okuduğu konular arasında yer alır.
Atatürk’ün kişiliğinin dinsel yönünün oluşmasında okumuş olduğu eserlerin büyük etkisi vardır. Atatürk’ün, Corci Zeydan’ın Medeniyet-i İslâmiye Tarihi gibi, Batılı yazarların eserlerini okuduğunu biliyoruz. Atatürk, Leon Caetani’nin İslâm Tarihi, R. Dozy’in İslâm Tarihi Üzerine Denemeler, Filibeli Ahmet Hilmi’nin İslâm Tarihi, M. Şemsettin Günaltay’ın İslâm Tarihi, Enrico İnsabato’nun İslâm ve Müttefiklerin Politikası gibi dinî içerikli eserler okumuştur. Ahmet Naim tarafından Türkçe’ye çevrilen Buhârî’nin Sahîh adlı eserinin muhtasarı da Atatürk’ün okuduğu kitaplar arasındadır.
Atatürk’ün, İslâm Tarihi ve Halifelik meselesi gibi konularda etkilendiği eserlerin başında Leon Caetani’nin ünlü İslâm Tarihi adlı kitabı gelir. Atatürk, kaleme almış olduğu ‘Tarih II. Ortazamanlar” adlı eserinde Hz. Muhammed’in hayatı ve savaşlarını yazarken Caetani’nin Hüseyin Cahit tarafından Türkçe’ye çevrilen İslâm Tarihi adlı kitabını kullanmıştır. İtalyan yazardan önemli ölçüde yararlanmıştır.
Bu kitaplardan bir kısmını okuyan da Afet inan’dır. Atatürk, özellikle bu çalışmalar sırasında Hz. Muhammed’in gazvelerini incelerken onların haritalarını çizmiştir.
Öğrencilik yıllarında Atatürk okul tatillerinde Selanik’e döndüğü zaman Mevlevi tekkesini ziyarete gider, orada Mevlevi ayini dinler, sema seyredermiş. Gördükleri ve duydukları ilgisini çektiği için, Mevlâna’nın Mesnevî ve Divan-ı Kebir isimli eserlerinin tercümelerini okumuştur.
Atatürk, kendi özel kütüphanesinde bulunan birçok kitabı okumuş ve önemli bulduğu yerlerin altını çizmiştir. Ayrıca bu kitapların kenarlarına birtakım notlar düşmüştür.
Atatürk, İslâm tarihini çok iyi bilen bir önderdi. O, bir aralık kendisini İslâm Tarihine vermiştir. İslâm tarihini ve Hz. Muhammed’in hayatını derinden incelemiştir. Atatürk, tarih çalışmaları yapmak üzere Yalova’ya giderken İslâm Tarihine ve dinler tarihine ait Türkçe, Fransızca kitapları da beraberinde götürmüştür. Saatlerce süren okumalar ve tartışmalar yapmıştır. Aylarca süren bu etkinlikte Afet İnan, kendisine asistanlık etmiştir.
Atatürk’ün Kur’an Hayranlığı!
Atatürk’e 1923 yılında küçük boyda bir Kur’an-ı Kerim hediye edilmesi üzerine:
Bence kıymetini takdire imkan olmayan bu hediye Kur’an-ı Kerim’i; en derin hürmetkar din duygularımla muhafaza edeceğim, demiştir.
Atatürk, Ankara’da Müftü Rıfat Börekçi ve ulemânın katıldığı bir karşılama toplantısında, Kur’an’a olan saygısını, onu öpüp başına koyarak göstermiştir. Atatürk, o sırada Seymen alayının idarecisi Güvençli İbrahim’in göğsünde hamayli şeklinde duran Kur’an’ı saygıyla öpmüştür.
Atatürk, Kur’an’a duyduğu saygıyı, Kur’an okuyana karşı göstererek de gerçekleştirmiştir.
Hafız Yaşar Okur şöyle demiştir: Ramazanların Atam için çok büyük bir önemi vardı. Ramazan ayında ve Kandil geceleri beni huzurlarına çağırır, Kur’an-ı Kerim’den bazı sureler okuturlardı. Ben okurken gözleri bir noktaya takılır, derin bir huşu ile dinlerlerdi. Ruhen çok mütelezziz olduğu her halinden anlaşılırdı.
1922 yılına ait not defterinde Atatürk, sık sık, “hafıza Kur’an okuttum”, “hafız Kur’an okudu” ifadelerine yer vermektedir:
Saat sekize doğru İsmet Paşa geldi, evvela yemek, yemekten sonra 10 Mart için suret-i hareket kararlaştırıldı. (9 Mart 1922)
Ondan sonra hafıza Kur’an okuttuk. (10 Mart 1922)
Atatürk’ün Manevi Haz ve Duyarlılığı:
Atatürk, Kuran okumasını isteyince, “Nereyi” diye soran Hafız Yaşar’a çıkışarak şöyle der: Buraya bak! İşte zekâ ile aptallığın mukayesesi! Sana Kur’an oku, dedim. Hangi sûreyi istersiniz diye sordun. Bu şarkı değil ki, beğendiğimizi okuyalım, Allah’ın kelâmı… Ne diye soruyorsun. Nereden istersen oradan oku. Sonra, hicaz makamına geç dedim. Makamı bulmak için Kur’an’ın azametini ve zevkini berbat ettin. Şaşkın herif!
Kur’anın Anlaşılması için, Türkçe’ye Çevirme Çalışmaları:
Türkler dinlerinin ne olduğunu bilmiyorlar. Bunun için Kur’an Türkçe olmalıdır.
Türk, Kur’an’ın arkasından koşuyor; fakat onun ne dediğini anlamıyor, içinde neler var, bilmiyor ve bilmeden tapınıyor. Benim maksadım, arkasından koştuğu kitapta neler olduğunu Türk anlasın.Atatürk, burada Kur’an’ın Türkçe’ye çevrilmesinin gerekçelerini açıklamaktadır.
Atatürk, Kur’an’ın tercüme edilmesi yönündeki eğilimini, bir dayatma olarak Türk milletinin önüne koymamıştır. Yapılacak bu çalışmanın dinin ruhuna uygun düşüp düşmediğinden emin olmak istemiştir. Bu alanda yetkili olan uzman kimselerle uzun süren görüş alışverişlerinde bulunmuştur.
Atatürk, bu konuyla ilgili sorduğu soruya Hafız Ahmet Karaboncuk’un verdiği cevapla yakından ilgilenmiştir.
Hafız Ahmet şöyle demişti: Muhterem Gazimiz! Arzu buyurduğunuz cevabı Kur’an bizzat kendi diliyle veriyor. Sonra hafız, “İnnâ enzelnâhu Kur’ânen arabiyyen leallekum ta’kılûn” âyetini okudu. Bunun üzerine Atatürk, ondan âyetin anlamanı açıklamasını istedi. Hafız Ahmet âyeti şu şekilde açıkladı:
Bu âyet diyor ki, Biz Kur’an’ı Arap kavmine indirdiğimiz için, Arapça gönderdik. Yoksa başka dillerde indirebilirdik. Sebebi de Kur’an’ı, yalnız okumak değil, manasını da anlamamız içindir. Muhterem Gazimiz! Kur’an’ın asıl maksat ve isteği münderecatını anlamakmış, biz Türkler Arapça bilmediğimiz için Kur’an Türkçe’ye tercüme edilmelidir ki, manasını anlayabilelim. Sualinize Kur’an’dan okuduğum âyetten daha veciz bir cevap olur mu?
Atatürk bu açıklamalardan o kadar memnun olmuş ki. “hakîkaten bu cevap beni tatmin etti” demiştir.
Bilgi boyutunun hemen hemen hiç bulunmadığı Kur’an kıraatına, gerçek anlamda kıraat demek mümkün değildir. Atatürk’ün gösterdiği yolda, günümüz Müslüman Türk din bilginleri bu soruna çözüm üretmeyi denemelidirler. Aksi takdirde dün olduğu gibi, bugün de Müslüman Türkler, Yüce Allah’ın “hattâ ta’lemû mâ tekûlûn” (“Ne okuduğunuzu anlayıncaya kadar”) emrine uymadan namaz kılmaya devam edeceklerdir. Şuursuzca kılınan namazla başlayan şekilcilik ve tefekkür yoksunluğu, bütün dinî yaşantıyı şekilci, özden yoksun ve ruhsuz kılacaktır.
Bu ayeti kerime:
“Ne okuduğumuzu anlayıncaya kadar, Namaza yaklaşmayın” anlamındadır.
Soner Yalçın’ın Kitaplarından da anlaşılacağı üzere:
Sebataist bir aileden geldiği, dindarlık kisvesi altında sinsi ve siyasi hesaplar gözettiği, Atatürke karşı gizli bir husumet beslediği, Mustafa Kemalin Musul ve Kerkük’ü alma talimatını geri çevirdiği, Doğudaki isyanları dolaylı biçimde teşvik ettiği, sabataist ittihatçıların tertiplediği İzmir suikastına karıştığı için tevkif edildiği ve İnönü’nün özel girişimiyle salıverdiği bilinen Kazım Karabekir, Kur’anın Tercümesi işine şiddetle karşı çıkmış ve çevresini “Dini yozlaştırıyor” bahanesiyle Atatürk’e karşı kışkırtmıştır.
Atatürk ise sabataistlerin (Türk ve Müslüman görünen gizli Yahudilerin) kendi aralarında “Kur’an Muhammedin kendi yavaleri (uydurma düzmeceleri) dediklerini ise bilip durmaktadır.
Yine bu konunun tartışıldığı bir toplantıda Atatürk hiddetlenerek; Karabekir’e şunları söylemiştir: Evet, Karabekir, Araboğlunun yavelerini Türkoğullarına öğretmek için Kur’an’ı Türkçe’ye tercüme ettireceğim ve böyle de okutturacağım. Ta ki budalalık edip aldanmakta devam etmesinler. Atatürk’ün bu sözlerinde, dinin doğru anlaşılmasını ve yanlış öğrenilmemesini sağlamaya çalışmaktan başka bir anlam yoktur. Karabekir bu sert cevap karşısında şaşkınlığını anılarında şu şekilde aktarmıştır: “Şüphe yok ki, yakın günlere kadar Kur’an’ı ve Peygamberi öven, hatta hutbe okuyan bir insandan bu sözleri duymak herkesi incitiyordu.
Halbuki Atatürk Kazım Karabekir’e bir hatırlatma yapmakta ve onun dindarlık görüntüsüyle, Kur’anın Türkçeye çevrilmesine niye karşı çıktığını, gizli ve sinsi hesabını yüzüne vurmaktadır.
Yani “siz sabataistler bu Kur’an Hz. Muhammedin uydurmaları demiyormusunuz? Öyle ise bunların tercümesinden niye gocunuyorsunuz?! Çünkü siz bu asil Milletin Kur’an gerçeğini öğrenmesini ve bilinçle dine yönelmesini istemiyorsunuz!…” uyarısını yapmıştır.
Atatürk, yeni yetişen nesle, Kur’an’ın mealinin en kolay ve anlaşılır yöntemlerle öğretilmesini istemiştir. Kur’an âyetlerinin, halkın anlayacağı şekilde Türkçe olarak açıklanmasını önermiştir. Atatürk, Kur’an tefsirinin, bazı kimselerin özel uzmanlık alanı olarak kalmamasını, halkın dinî ihtiyaçlarına cevap verebilecek bir işleve kavuşturulmasını tavsiye etmiştir.
Atatürk, Kur’an’ı okuyan kimsenin, ondan mutlaka bir şeyler anlayabilmesi ve Allah’la doğrudan irtibata geçmesi gerektiğini ifade etmek istemiştir. Nitekim bir keresinde İnşirah sûresini okuyarak anladıklarını açıklamaya çalışmıştır.
Milli egemenlik kavramının ve bağımsızlık aşkının Kur’andan kaynaklandığını şu sözlerle vurgulamıştır.
“Teşkilatı Esasiye Kanunu’nun birinci maddesi gereğince egemenlik kayıtsız ve şartsız milletindir. Milletimiz için hiçbir noktasının her ne şekil ve anlamda olursa olsun değiştirilmesine izin verilmesi imkânı yoktur. Bu kanun milletçe Kur’an hükümleri mertebesinde önemlidir. Çünkü Kur’an hükümleri dahi bunu onaylar.”
Atatürk Fatiha suresinin Türkçe’sini o ezberlemişti. Sûreyi bir kere daha gözden geçirdi. Güzel yüzüne verdiği ciddiyet alametlerimle, gözünü karşıda bir noktaya dikerek okumaya başladı. Ara sıra kitaba da bakıyordu. Okudu, o kadar güzel ve canlı okudu ki güzel ve canlı okuyan bile buna hayran oldu. İyyâke’lerdeki hem niyaz nüktelerini hem hasr manalarını hakikaten canlandırdı.
İhdinâ’daki yalvarışları insan psikolojisine en uygun durumda okumayı başardı. Hasılı Türkçe bir ibare; nükteleri, bediî rolleri ancak bu kadar meydana çıkarılmak suretiyle okunabilirdi.
Hakikaten okudu. Askeri kumanda eder, emirler verir gibi bir ahenk ve tavırla okudu, kendisi de farkınavardı.
Atatürk’ün kur’an üzerinde yoğunlaşması ve ayetleri akıl, ilim ve vicdanla yorumlaması, hayranlık uyandırıcıdır.
Atatürk, Kur’an tercümesinden bir yer göstererek, Hafız Sadettin Kaynak’tan okumasını ister:
Gösterdiği yer, Nisa sûresinde nikahlanması haram olanlarla ilgili âyetinin tercümesi idi. Bu âyette “ve en tecmaû beyne’l-uhteyni illâ kad selef innallâhe kâne ğafûra’r-rahîmâ” ifadesi şöyle tercüme edilmişti: “iki kızkardeşi nikâh etmeyiniz. Bir emri vâki olmuş ise(zararı yok) Allah gafur ve rahimdir.”
Burada Atatürk yüksek sesle:
Konya’ya git, orada da karının hemşiresini bilmeden al, sonra da bir emr-i vâki oldu, Allah gafur ve rahimdir, de ha! Bu bir hezeyandır” dedi.
Ben ayağa kalkarak; Atatürk’üm, burası yanlış tercüme edilmiştir. Âyetin asıl tercümesi şöyledir, dedim:
İki kızkardeşi bir zamanda nikâhınızda bulundurmayınız. Ancak birini bıraktıktan yahut öldükten sonra ötekini alınız. “Bir emr-i vâki olmuş ise” değil, “illa mâ kad selef” Kur’an’ın nüzulünden yani İslâmiyetten önce vaki olan evlenmeler müstesnadır. Bunlardan dolayı Cenâb-ı hak sizleri muhatap tutmaz.
Atatürk, bu izahatımı sonuna kadar ilgiyle dinledi ve hiçbir şey söylemedi. Ertesi gece yine huzurlarına çağırıldım. Beni yanına oturttu ve dün geceki bahsi bir daha anlat dedi; ben de anlattım.
Senin dediğin doğruymuş. Ben bugün tetkik ettim. Elimizde bulunan tercümenin yanlışlığı ortaya çıktı. Bu tercümeyi bırakalım. Mehmet Akif’in tercümesini alalım.
Sabiha Gökçen, Atatürk’ün okuduğu şiirler arasında şu mısraların bulunduğunu aktarır:
“Fıtratta tekâmül ezelîdir; bu kemâle Tevrat ile, İncil ile, Kur’an’la inandım.” Yani “İnsan, adım adım olgunlaşmaya müsait olarak Allah tarafından yaratılmıştır. Ben bu gerçeğe Tevrat’ın, İncil’in ve Kur’anın ayetleriyle inandım.”
Kuran âyetlerinde ve Peygamberimizin sözlerinde kurulacak herhangi bir devlet düzeninin ve hükümetin ismi ve şekli değil, sadece temel esasları ifade edilmiştir. Onlar şunlardır: İstişare, adalet ve devlet başkanına itaat.
Cemil Said, yapmış olduğu Kur’an-ı Kerim Tercümesi’ni Atatürk’e hediye etmiştir. Bu Tercümeyi Atatürk’ün, altını çizerek okuduğu görülmüştür.Örneğin, Bakara sûresi 10-12. âyetler, Hûd sûresi 80. âyet altı çizilerek ve işaretlenerek okunmuştur.
Atatürk, 1925 yılında Ankara Gazi Kız Numune Mektebine, Cemil Said’in Türkçe Kur’an çevirisini armağan etmiştir. Hediye ettiği bu Kur’an çevirisinin üzerine “Gazi Kız Numune Mektebi’ne, dikkatle okunmak ve… İçin hediye ediyorum.” ifadelerini not düşmüştür.
Atatürk, çeşitli vesilelerle, okunan Kur’an âyetlerinin açıklamalarını yapmıştır. Bu tür etkinliklerden birisi, Beykoz imamı Hafız Efendi’yle yapmış olduğu görüşme sırasında gerçekleşmiştir.
Beykoz imamlarından Hafız Efendi bir gün Atatürk tarafından saraya çağırılmıştır. Hafız Efendi’yi karşısına oturtan Atatürk ona saatlerce Kur’an okutmuş, okunan âyetleri de kendisi tefsir etmiştir.
Atatürk, 1922 yılında Konya’ya gelişinde Kavaklı Medresesi’ni ziyaret etmiş ve öğretmenlerle görüşmesi sırasında onlara “Devlet nedir?” diye sormuştur. Verilen cevaplar arasında “Muhakkak ki, Allah iyilik ve adaletle emretmemizi ister…” şeklinde bir açıklama da yer almıştır. Atatürk bu açıklama hakkında şöyle bir değerlendirmede bulunmuştur:
Beşeriyetin idrak derecesi, nurlanması, mükemmelleştirilmesi her insanın doğrudan doğruya Allah’ın imanıyla temas kabiliyetine erişmesiyle mümkün olur. Bu olayda Atatürk’le diyalokta bulunan kişinin Sadi Irmak olduğunu öğrendik. Sadi Irmak bu olayı şöyle anlatmaktadır:
“01 Mart 1922 tarihinde Büyük Atatürk Konya’ya teşrif etmişlerdi. Çelebi Efendi ve dervişler tarafından istasyonda karşılandıktan sonra Kavaklı Medrese olarak adı kalan kültür yuvasına geldiler. Maarif Camiası içinde Konya İdadisi Öğretmeni olarak ben de bulunuyordum.
Kendilerini bahçede Merasim birliği şeklinde karşıladık. Her birimizi dikkatle süzdükten sonra “Efendiler, devlet nedir?” sorusunu ani olarak bize yöneltti. Arkadaşlar bayraktır, anayasadır, gibi cevaplar verirlerken bendeniz cevap arz edeceğimi işaret ettim. İzin verdiler.
Devletçiliğin geniş anlamını emsalsizce Büyük Kitabımız Kur’an-ı Kerim’de yer alan her Cuma hutbelerinin sonunda hepimizin her zaman duyduğu “innallâhe ye’muru bil’adli ve’l-ihsâni…” âyetini okudum. Bendenizi takdir edip sırtımı okşayarak taltif ettiler…
Atatürk Evrendeki Kanunlarla Kur’an’daki Âyetlerin Kaynağının Aynı Olduğunun Farkındadır.
Atatürk Kur’an’da yer alan ve İslâm dininin esasını teşkil eden bilgi ve öğretilerle, evrende hakim olan kanunların aynı kaynağa dayandığını ileri sürmektedir. Hem dini gönderenin hem de evrendeki kanunları düzenleyenin Yüce Allah olduğunu belirtmektedir. O, dinî verilerle, evrendeki kanunlar arasında bir çelişkinin ve uyuşmazlığın bulunmadığını düşünmektedir.
Temel kurallar hepimizce bilindiği üzere Yüce Kur’an’daki buyruklardır. İnsanlara olgunluk ruhu vermiş olan dinimiz, son dîndir. Çünkü dînimiz akla, mantığa, hakikate tamamen uyar ve uygun düşer. Eğer akla, mantığa ve hakikate uygun düşmemiş olsaydı bununla diğer ilâhî kanunlar arasında tezat olması gerekirdi. Çünkü bütün kavânin-i kevniyyeyi yani varlık kanunlarını yapan Cenâb-ı Hak’tır. Atatürk’ün bu yaklaşımı, Kur’an’ın açıkladığı önemli konulardan birisidir.
Kur’an’da yer alan bilgilere âyet denildiği gibi, Allah’ın evrende yarattığı varlık ve onlarla ilgili düzenlediği kanunlara da âyet denilmektedir. Kur’an’a göre, evrendeki bütün varlık ve oluşlar Allah’ın âyetleridir: “Biz onlara, ufuklarda ve kendi canlarında âyetlerimizi göstereceğiz ki o Kur’an’ın gerçek olduğu onlara iyice belli olsun.
Yüce Allah Kendi varlığının delillerini/âyetlerini insan ruhunun derinliklerine, kapsamlı bir şekilde evrene yerleştirmiştir. Evrene yayılan ve insan benliğine yerleştirilen kevnî âyetler Kur’an âyetlerinin doğruluğunu göstermiştir.
Kur’an’da, evrendeki varlıklar ve geçerli olan tabiat kanunları ile ilgili pek çok âyet vardır. Günümüzde modern bilimin gelişmesiyle, evrendeki varlık ve oluşlardan bahseden Kur’an âyetleri daha doğru anlaşılmaya başlamıştır. Bazı araştırmacılar, evrendeki varlık ve oluşlardan bahseden Kur’an âyetlerinin modern ilmin sağlam verileriyle çelişmediğini gösteren eserler kaleme almışlardır.
M. Kemal gösteriş ve şekilciliğe karşıdır:
Atatürk, Gösteriş ve istismar için bıraktığı uzun sakalını asla kesmeyeceğini söyleyen birisini, önemli bir görev vadiyle Ankara’ya çağırır. Ertesi gün Şıh Atatürk’ü görmek üzere Ankara ya gelir. Sakal tamamen kesilmiş, saçlar kısaltılmış, kılık kıyafet baştan sona değiştirilmiş, bambaşka bir görünümle Atatürk’ün huzuruna çıkar. Atatürk’ün mesai arkadaşları, büyük bir merak içerisinde Şıh’daki değişikliğin sebebini Atatürk’e sorarlar:
Aman Paşam, o şıh sakalına el sürdürmezdi, siz ne ettiniz de kökünden kesmesini sağladınız?
Atatürk, tebessüm ederek yanındakilere şu karşılığı verir: Dün aksam Amasya valiliğine bir yazı gönderdim ve Şıh’ı Afyon’a vali atadığımı bildirdim.
Atatürk, yeni bir yazı yazdırıp Şıh’a verilmesini söyler. Yazıda şu ifadeler yer almaktadır:
İnancın ölçüsünün sakalda olmadığını anladığına sevindim. Valilik meselesine gelince, bugün koltuk uğruna kırk yıllık sakalından vazgeçebilen, yarın başka şeyler için milletinden bile vazgeçebilir. Seni böyle bir ikileme mahkum bırakmayalım. Kal sağlıcakla.
Hz. Muhammed’i anlayarak ve hayranlık duyarak inanmıştır.
Şemsettin Günaltay anlatıyor.
Ben sözlerimi bitirince Gazi, Milli Şef İsmet İnönü’ye dönerek şöyle dedi:
“Muhammed’i bana, cezbeye tutulmuş, sönük bir derviş gibi tanıttırmak gayretine kapılan bu gibi cahil adamlar, O’nun yüksek şahsiyetini ve başarılarını asla kavrayamamışlardır. Anlatmaktan da çok uzak görünüyorlar. Cezbeye tutulmuş bir derviş, Uhud Muharebesi’nde ancak en büyük bir komutanın yapabileceği bir planı nasıl düşünür ve tatbik edebilir?.
Önündeki kâğıda Uhud Muharebesi’nin planını çizdi. Milli Şefe uzattı. Her iki tarafın kuvvet ve durumlarını, alınan tedbirleri, Peygamber’in savaştan önce ve sonraki kararlarını beni hayrette bırakan bir doğrulukla izah etti. Sonra İnönü’ye hitaben“O zaman orada siz komutan olsaydınız; bundan başka mı hareket ederdiniz?” diyerek alınan tedbirlerin isabetini ona da tasdik ettirdi.
Ben, on üç asır önce Medine çevresinde cereyan etmiş olan bir harbi bütün teferruatıyla canlandıran bu büyük komutanın belirttikleri sahneyi sanki seyreder gibi dalmıştım. Gazi, birden bire gözlerini bana dikerek şunları söyledi:
“Tarih, hakikatleri tahrif eden bir sanat değil, belirten bir ilim olmalıdır. Bu, küçük harpte bile askerî dehası kadar siyasi görüşleriyle de yükselen bir insanı, cezbeli bir derviş gibi tasvire yeltenen cahil serseriler, bizim tarih mesaimize katılamazlar. Muhammed, bu harp sonunda çevresindekilerin direnmelerini yenerek ve kendisinin yaralı olmasına bakmayarak, galip düşmanı takibe kalkışmamış olsaydı, bugün yeryüzünde Müslümanlık diye bir varlık görülemezdi!”
Kur’an’ın, insanlığa model şahsiyet olarak sunduğu Hz. Muhammed, Atatürk tarafından bir örnek olarak gösterilmiştir. Atatürk, toplumun kalkınabilmesi ve sorunlarını aşabilmesi noktasında Hz. Muhammed’in yol göstericiliğine ihtiyaç duyulduğunu belirtmiştir.
Kaynaklarda bu konuda, Atatürk’ün son mesajı başlıklı bir bilgi aktarılır:Bütün dünyanın Müslümanları, Allah’ın son peygamberi Hz. Muhammed’in gösterdiği yolu takip etmeli ve verdiği talimatları tam olarak tatbik etmeli, tüm Müslümanlar Hz. Muhammed’i örnek almalı ve kendisi gibi hareket etmeli: İslâmiyetin hükümlerini olduğu gibi yerine getirmeli; zira ancak bu şekilde insanlar kurtulabilir ve kalkınabilirler. Hz. Muhammed’i överek onu örnek alan Atatürk, Allah’a yönelmede onu rehber göstermiştir.
Atatürk, Hz. Muhammed’e beslenilen sevginin, ancak onun koyduğu fikirleri, esasları korumakla, tecelli ettirmekle mümkün olduğunu açıklamıştır.“Büyük bir inkılâp yaratan Hazreti Muhammed’e karşı beslenilen sevgi, ancak onun ortaya koyduğu fikirleri, esasları korumakla, tecelli ettirmekle mümkündür.” Atatürk ün bu sözü, Âl-i İmrân, 3/31 âyetinin açılımı gibidir. Yüce Allah bu âyette şöyle buyurmuştur: “De ki: “Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah bağışlayan, esirgeyendir.” Allah’ı sevmek, dolayısıyla O’nun peygamberini sevmek, peygamberin ortaya koyduğu düşünceleri ve esasları korumakla, gerçekleştirmekle mümkün olur. Sevgi sevilenin düşüncelerine sadık kalarak ispat edilebilir.
4000 Mehmetçikle Romaya Girerim
Gerçek Atatürk Milliyetçiliği Ve Atatürkçülük ( Kendi Sözleriyle)
Atatürkün Soy KütüğüAtatürk: "Konya, çeşitli Türk Devletleri yaşamış; öz Türk vatanıdır. Konya, asırlardan ber...
Atatürk’ün Türk Kimliği Ve Türk Milliyetçiliğine BakışıMillet, her şeyden önce ortak bağları olan insan topluluğudur. Millet kelimesi, modern çağ...
Atatürk’ün Hayatı Mustafa Kemal Atatürk 1881 yılında Selânik'te Kocakasım Mahallesi, Islâhhâne Caddesi'n...
Atatürk’ümüzü Hiç Böyle Anlatmadılar BizeHepimizin bildiği gibi Mustafa Kemal ATATÜRK dünya döneminin liderleri içerisinden 21 n...
ABD atatürkümüz ölünce ne yaptıATATüRK'ümüz ve ABD'NiN DOST ELi?? Tarih Şubat 1923'te (ülkemizin düşmandan temizlenm...
Atatürk’ün Katıldığı Savaşlar Atatürk'ün Katıldığı Savaşlar (I. Bölüm) Osmanlı İmparatorluğu Döneminde Katıldığı ...