(Ö) Tuna Nehrim: İlham perisi gel kon parmağımaa!!
Niyeyse uzaklaştım iyice blogtan bir toplayamadım kendimi. Her şey olagan seyrinde gidiyor. Aslında her gün bir farklılık ama aynı zamanda monoton yazasım yok ne yapayım. O ilham perisinin gelip konmasını bekliyorum sanırım.Arada bir bakınca birçok blog arkadaşımında aynı durumda olduğunu gözlemledim. Sanırım blogların kapatılması herkesi olumsuz etkiledi o zamandan beri toparlayamadı:(
Tosunum büyüdü teyzeleri bazen boyundan büyük laflar edip bazen yeni doğmuş bebek edalarında.. Şu sıralar pazu şişirmeye, büyük ve güçlü olmaya takmış durumda.Bana aşık olmuş gibi her yerde ve sürekli insanların içinde kulağıma fısıldayarak ya da bağıra bağıra beni çok sevdiğini söylüyor. Bunu duymak bir anne için ne anlatılamaz bir duygu. Bende seni çok seviyorum annecim bitanemmm!!
Yalnız şu var ki kendi sevgisini iki elini önden birleştirip arkaya kadar götürerek ifade ederken benim sevgimi iki elinin arasına 10 cm bırakarak gösteriyor. Galiba ona yeterince görteremiyorum sevgimi:((
Tosunum gece gündüz çişini birden kendiliğinden halletmişken hala kakamız için bezimizi bağlıyoruz. Galiba bunun altında ayağını klozete sıkıştırması yatıyor. Bekliyorum oda birden çözülecek inşallah. Çok tatlı ama çok tatlı oldu tosunum, bir o kadarda yaramaz...
( postun kalanı sonraya kalsın birden çok geç olduğunu farkettim)
Gönderen Ömer Tuna zaman: 22:41
Etiketler: anneye dair, Tuna' ya dair
blog dünyasına yeni adım atmış biri olarak ara vermenin iyi bir şey olmadığını anladım.Zaman girdikçe yazılacaklar eskiyor,unutuluyor.Parmaklara çok iş düşüyor çok :)
10 Kasım 2011 01:02
evet kaka sorununuda bir anda oluyor .nekadar çok uğraşmıştım ben.
Elif bir türlü eskisi gibi yazamıyorum aslında bu canımı sıkmıyor değil ama içimden gelmiyor yapayım.
Karya'nın Elif2i 4 gözle bekliyorum bir an önce halolsun artık