Aysel Tuğluk'u okur musun!
Bizim ailenin sırada sonuncu olan seçmeni, geçen gün onunla burada konuştuk hatırlayacaksınız, torunlarımın en küçüğü Elif kızım. Milletvekili seçimlerinde ilk defa oy kullanacak.
Bizim ailenin sırada sonuncu olan seçmeni, geçen gün onunla burada konuştuk hatırlayacaksınız, torunlarımın en küçüğü Elif kızım. Milletvekili seçimlerinde ilk defa oy kullanacak. Birlikte heyecanlanıyor, bir araya geldikçe hemen yalnız bunu konuşuyoruz.
Dün sarsıcı (ve uyarıcı) bir darbe indirdim ona. Bizim Kürtlerin partisi DTP'yi (Demokratik Toplum Partisi) biliyor.
– İki başkanları var, kimler olduğunu biliyor musun?
– Ahmet Türk'ü biliyorum, dedi; öbürü kim?
– Partinin bir de eşbaşkanı var, bir hanım. Adı Aysel Tuğluk.
Duralar gibi oldu:
– Başı örtülü mü, dede?
– Değil. Hoş ve genç bir hanım. Hakkında mutlaka fikir edinmelisin! Ne diyor, ne yapıyor, onu takip etmelisin!
– Nasıl yani, nereden? O da Ahmet Türk gibi televizyon programlarına katılıyor mu?
– Yok, bu hafta Radikal-İki'de imzalı bir yazısı vardı...
– Görmedim. Babam gazeteleri rahat bırakmıyor ki! Ama bugün Hürriyet'te vardı böyle bir şey.
– Onu mutlaka oku. Aysel Hanım farklı şeyler söylüyor. Bir defa söylüyor, yarım yamalak laflar değil. Düşünmüş taşınmış. Türk, Kürt ve diğerleri bütününden «Türk toplumu» diye söz ediyor. Toplumların bilinç altında derin izler bırakan travmaları hatırlatıyor. Ermenilerin 1915 olaylarından, Türklerin onur kırıcı Sevr Antlaşması'ndan, Kürtlerin Halepçe katliamından nasıl etkilendiğine değiniyor.
– Nerede? Radikal'de mi, Hürriyet'te mi? İkisi de aynı yazı mı?
– Yazı Radikal-İki'deydi. Hürriyet'in haberi o yazıdan alıntılar. Birinden birini okuman yeter. Şunlar hatırında kalsın: l Kürt meselesi, Misakı Millî sınırlarına sımsıkı bağlı kalınarak ele alınmalıdır, diyor. l Şu cümle aynen onun: «Kürtlerin en büyük müttefiki Türkler olduğu gibi, Türklerin en önemli müttefiki de Kürtlerdir» diyor.
DTP'nin eşbaşkanı, yani Bizim Kürtlerin yetkili bir sözcüsü. Yeni ve farklı sözler bunlar.
– Elif, sana yazıdan bir alıntı daha aktarayım. Bak şurada yazılı, Aysel Tuğluk'un ifadesi: «Türklerin Kürtlerin nezdinde sömürgeci ve despot, Kürtlerinse Türklerin nezdinde bölücü ve barbar olarak görülmesi, bütün bu sıfatları kendinde barındıran Batı emperyalizminin işidir.»
– Bu, satır altlarını çizdiğin yazıyı da bana verecek misin?
– Sana getirdim. Dikkatle oku. Ve daha sık görüşelim, olur mu?
Engelli ile otobüs şoförü
– Oluyor. İSO'nun bulunduğu Odakule'de mesela. Gittiğimde saat 16.30'du. Tuvalete girmek için yardıma ihtiyacım var. Sıkıştığımı da söyledim oradaki görevliye. Hayır, yardım etmediler. Annemle Ayasofya Müzesi'ne gittik bir gün. Engellilerden para almadıklarını biliyorum. Ama annen için 10 YTL ödeyeceksiniz, diye tutturdular.
Bu şehirde yaşayanlar bizim insanlarımız değil mi? Aklım almıyor! Bunu yapan bir şoföre rastlasam, kendimi tutabileceğimi de sanmıyorum.
Çocukken pazara gittiğimizde uyarırlardı. «Elinde ağır yükü olan yaşlı teyzelerin yardımına koşun!» diye. Biz, eski nesillerin farklı teşekkür ifadelerini bu sayede öğrendik, diyebilirim. «Ömrünüze bereket!» demem hoşunuza gider ya, o günlerdendir.
Ömür'e bana yeriyle, tarihiyle son bir otobüs hadisesi söyler misin, dedim.
Şikâyet etmiyorum, hayır! Kendim arayacağım. Şansım varsa rastlarım, otobüs plakalarını gözetlemeye başladım bile. Bulursam o insafsızı, ne yapacağıma da o zaman karar vereceğim.