EZANTR | İMAN | İBADET | NAMAZ | AHLAK - Cemali
Allahu Tealâ’nın müminler tarafından görüleceği konusunda şüphesi olanlar şu soruları soruyorlar:
Gözümüz bunca mesafeden güneşe bile bakamıyor.
Güneşi ve bütün alemleri yaratan Yüce Allah’ın zatına bu göz nasıl bakacak, buna nasıl dayanacak?
Ayrıca bir şeyi görmek için onun bir yönde bulunması gerekir. Allah hangi yönde gözükecek?
Oysa Rabbül Alemin için o şu yönde bulunur demek mümkün değil.
Bu tür sorular her zaman sorulabilir. Bunlar bir müminin aklına da takılabilir.
Bu durumlarda hemen şüpheye düşüp inkâra gitmek yerine,
problemi çözmenin peşine düşüp, meseleyi incelemek gerekir.
İmanın esası, gayba iman etmektir. Gayb, yok olan değil, var olduğu halde görülemeyendir.
Çok şey var ki, onları görmediğimiz halde kabul ediyoruz. Var olduklarını çeşitli kanıt,
işaret ve belirtilerden anlıyoruz. İşte Yüce Yaratıcımız, melekler, akıl, ruh görmeden kabul ettiğimiz varlıklardır.
İdrak ve algılama bakımından, içinde yaşadığımız dünyanın şartları ile ahiret aleminin ve
cennetin şartları aynı değildir. Yüce Yaratıcımız zatını ahirette gösterecektir;
ve elbette kullarına da o duruma uygun özellikler verecektir.
Bir şeyi görmek onun her şeyini görmeyi gerektirmez. Mesela biz, bir insana bakarken
onun sahip olduğu her şeyi, her özelliğini görmüş olmayız. Gök yüzünü görürüz,
fakat tamamını görmüş ve anlamış olmayız. Rasulullah A.S. Efendimiz de,
Allahu Tealâ’nın, zatını, Adn Cenneti’nde Kibriye örtüsüyle perdeleyerek
göstereceğini haber veriyor (Buharî, Müslim, Tirmizî).
O’nun zatının tamamen anlaşılması, hiç noksansız görülmesi manasında değildir.
Allahu Tealâ’yı görmek, O’nu bilmek, tanımak ve sevmek gibidir. Hiç kimse
Cenab-ı Hakk’ı tam olarak bilmiş, tanımış ve sevmiş değildir. Ancak,
her kul irfan derecesine göre O’nu sever. O’nu tam olarak görmek de mümkün değildir.
Fakat farklı derecelerde de olsa görmek mümkündür. Bu da gören gözleri aydınlatmaya,
seven gönülleri vuslat neşesiyle mest etmeye yetecektir.
Rasulullah A.S. Efendimiz’in belirttiği gibi, Allahu Tealâ yüce zatını nurla perdelemiştir.
Eğer o perdeyi açacak olsaydı bütün alem yanardı. (Müslim, İbnu Mace) Bu durum,
dünya şartlarında böyledir. Gözlerimiz dünyada O’nu görmeye güç yetiremez.
Allahu Tealâ’nın cemalini görme saadeti cennette gerçekleşecektir.
Allahu Tealâ cennette müminlere ayrı bir güç ve özel bir kabiliyet verecek,
cemalini öyle gösterecektir. Ancak her kulun Yüce Mevlâ’ya yakınlığı ve Cemalullah’ı
seyirdeki zevki bir olmayacaktır. Herkes, dünyadaki iman, irfan ve edebine göre farklı tatlar alacaktır.
Allahu Tealâ’yı görmek için bir mekâna ve yöne de ihtiyaç yoktur.
O şu anda bizi ve bütün varlıkları görmektedir. Bu görmesi bir yön,
mekân ve zaman ile sınırlı değildir. O herşeyi yöne, zamana ve
mekâna bağlı olmadan görür. Görmesi göz gibi bir vasıta ile değildir.
Kendisini de ahirette bütün yönlerden uzak, zaman ve mekândan arınmış bir şekilde,
bildiğimiz şartlara bağlı olmadan gösterecektir. Bu haktır, gerçektir. Buna inanmak ve
hazırlanmak gerekir. Allahu Tealâ’nın ahirette görülmesi Kur’an, Sünnet ve alimlerimizin
görüş birliği ile sabittir. İnkâr eden, cahil veya gafildir. Cezası da bu nimetten mahrum olmaktır.
Kim Allahu Tealâ’ya kavuşmayı sever ve isterse, Allah da ona kavuşmayı sever.
Kim Allahu Tealâ’ya kavuşmayı sevmezse, Allah da ona kavuşmayı sevmez. (Buharî, Müslim, Tirmizî)
Şimdi, bizlere Allah’ın cemalini görme nimetini müjdeleyen ayet ve hadisleri görelim.
Böylece hem konuya daha çok vakıf olacak, hem de şevkimiz artmış olacaktır.
“Allah için güzel amel işleyenlere en güzel karşılık (Cennet) ve bir de fazlası
(Allah’ın cemalini seyretme) vardır.” (Yunus/26)
“Cennet ehli cennete, cehennemlikler de cehenneme girdikten sonra,
Allah tarafından görevlendirilmiş bir melek şöyle seslenir:
- Ey Cennet ehli! Allahu Tealâ’nın size verdiği bir sözü var, şimdi onu yerine getirmek istiyor.
Bunu duyan Cennet ehli:
- Allah bizim yüzümüzü parlattı, terazimizi sevaptan yana ağır getirdi, bizi cennetine koydu,
cehennemden kurtardı ya! derler.
O anda Alleh cemalinden perdeyi kaldırır. O’nu seyrederler. Vallahi Allah onlara,
cemaline bakmaktan daha güzel ve gözü aydınlık edecek bir nimet vermemiştir.”
(Müslim, Tirmizî, Nesaî)
Ashabtan bazıları, “Ya Rasulallah! Ahirette Rabbimiz’i görecek miyiz?”
diye sordular. Rasulullah A.S. Efendimiz de,
“İşte Rabbiniz’i de bu rahatlık ve netlikte göreceksiniz” buyurdu.
(Buharî, Müslim, Ebu Davud, Nesaî, İbnu Mace)
Cerir b. Abdullah R.A. anlatıyor: “Gece vakti Rasulullah A.S. Efendimiz ile birlikte oturuyorduk.
Efendimiz bir ara ondördündeki dolunaya baktı, peşinden şöyle buyurdu:
‘Hiç şüphesiz şu dolunayı rahat ve açıkça gördüğünüz gibi Rabbiniz’i de göreceksiniz.
Siz, gücünüz yettiğince güneş doğmadan ve batmadan önceki namazları muhafaza etmeye çalışın.’
Allah Rasulü A.S. peşinden şu ayeti okudu: Güneşin doğmasından ve batmasından önce
Rabbin’i hamd ile tesbih et ki, O’nun hoşnutluğuna ulaşasın.” (Taha/130) (Buharî, Müslim, Ebu Davud, Tirmizî)
Cennette Allahu Tealâ’nın cemalini seyretme cuma günleri olacaktır. O gün cennet ehlinin
bayramıdır. (Ebu Ya’la, Heysemî)
Bütün bunlar doğru ve sağlam bir imanın ve Allah rızası için yapılan salih amellerin neticesidir.
Rabbini seyretmekle şereflenecek gönlünü ve gözünü temiz tutanlara ne mutlu!
Rasulullah A.S. Efendimiz Allahu Tealâ’yı miraçta görmüştür. Sahih olan ve kalplerin huzur bulduğu görüş budur.
Bu saadet, dünyada Efendimiz’den başkasına nasip olmamıştır.
Dünyada arifler, Allahu Tealâ’nın zatını değil, azamet ve kudretinin tecellilerini görürler. Buna müşahede denir.
Yüce Rabbimiz’le dünyada konuşmak mümkündür.
Allahu Tealâ’yı rüyada görmek mümkündür. Bu caizdir ve gerçekleşmiştir. Efendimiz A.S.
Rabbimiz’i çok defa rüyasında görmüştür. Mezhep imamlarından ve salihlerden çoğu
Allahu Tealâ’yı rüyada gördüklerini anlatırlar.
“Allahım! Senden ölümden sonraki hayatın rahatlığını, cemalini seyretmenin
lezzetini ve sana kavuşmanın şevkini isteriz.”