Merkez Efendi Manisa'ya yerleştikten kısa bir süre sonra halkın sorunları ile yakın ilgilenmeye başlar. Hasta olanlar için çeşitli otlardan ilaçlar yaparak onları iyileştirir. Bu çalışmalar üzerinde imarethanenin bir kısmı BİMERHANE'ye (Sağlık Bölümü ve Revir) dönüştürülür. Hastalar artık burada tedavi edilmeye başlar. Bir süre sonra burası yeterli gelmemeye başlar. Merkez Efendinin talebi üzerine saraydan ödenek gönderilerek 1526 yılında bugünkü yerinde BİMERHANE'nin DARÜŞŞİFA'nın bir kısmı inşa edilir. Buraya BİMERHANE, DARÜŞŞİFA, TIMARHANE, ŞİFAHANE isimleride kullanılmaktadır. Burası yapısı ve kullanımı itibari ile tam teşekküllü her tedavinin yapıldığı bir hastanedir. Günümüzde buralara değişik yakıştırmalarda bulunulmakta buraların yalnızca akıl hastaneleri olduğu aktarılmaktadır. Ancak tarihi kayıtlardan incelendiğinde bu tür yerlerin tam bir hastane olduğu ortaya çıkmaktadır.
Yukarıda bazılarını saydığımız bazı bitkilerin farmakolojik özellikleri göz önünde bulundurularak macunu iştah açıcı, gaz giderici, barsak paristalizmi arttırıcı, idrar yaptırıcı, uyarıcı ve afrodizyak etkileri taşır. Eski hekimlerin düşüncelerine göre insanların kışın kuru gıda aldıklarından kanları koyulaşır, pislenir, iç organları çalışma düzenini kaybeder. Bu nedenle insanların sıvı dengesini ayarlamak gerekir. İlkbaharda yeşil, taze bol gıda ortaya çıkınca o devrin insanları kan aldırmak, lavmanla bağırsakları boşaltmak, divretiklerle bol idrar yaptırmak sureti ile vücudun dengesini kendilerine göre ayarlarlardı. Bu işe gecenin ve gündüzün eşit olduğu nevruz gününde başlamak gerekirdi. Hipokrat'tan beri gelen ve hekimlerce kabul edilen dört unsur teorisinin bir neticesidir.
Manisa Mesir'i Tanıtma ve Truzim Derneği: bilgi@manisamesirmacunu.org
Manisa Mesir'i Tanıtma ve Truzim Derneği Yayını, Şubat 99, Sayı 11
Tıp Tarihi - Prof. Dr. A. Süheyl ÜNVER (1943)
Manisa Bimerhanesi - Dr. N. Nurel YÜRÜKOĞLU (1948)
Beş Buçuk Asırlık Türk Tabiyeti Tarihi - Dr. Osman ŞEVKİ (1925)
Anadolu Kuvvet Macunları Seçme Kitapları - Z. EYÜPOĞLU (1977)