001. Bölüm: Uğursuz Şey Geri Döndü
İnsanlar çoktan geniş şehir sokaklarını doldurmuşlardı.
İki mağaza arasındaki kavga gürültüleri ve sokaklarda durmak bilmeyen kahkahalar devam ediyordu.
Son günlerde, Kutsal Dağ kendi özel öğrencilerini seçiyor, bu büyük kapışma şehri normalden daha yaşanabilir kılıyor ve bir sürü genç en iyi atışlarını sergilemek için birbirleriyle yarışıyordu.
Bu gençler en iyi kıyafetlerini giymiş, iyi ve yakışıklı gözüküyor, genç kadınların güzelliklerine bakakalıyorlardı. Hiç ilgilenmiyormuş gibi gözükseler de, içten içe güzelliklerine yanıp tutuşuyorlardı.
Aniden, sokaktaki insanlar gruplara ayrıldılar, görkemli siyah atlardan oluşan bir grup ortaya çıktı ve tozu dumana katıp ortalığı inlettiler, ve bazı insanlar onların sıra dışı varlığından dolayı arka üstü düştüler.
Uzun ve kaslı siyah at, patlayacak bir güçle dolup taşmış gibi gözüküyordu. Vahşi, siyah pullar vücutlarını kaplamıştı ve metalik bir görüntü veriyordu bu da onları daha da güçlü gösteriyordu.
"Vay canına, bu Su ailesinin Genç Ustası Song Wu'nun önündeki siyah at tam bir gaddar!"
"Genç Usta Su çok yakışıklı!"
"Orada aynı zamanda Beyaz haspa kurt var, Genç Usta Mo Bu Fan!"
"Yeşil şeytani kaplan da kendini gösterdi; Genç usta He San sahaya vardı!"
Gaddar atlara ilaveten, aynı zamanda tepeden tırnağa beyaz olan kurtlar ve kocaman yeşil kaplanlar da vardı.
Kalabalık birbirine girmişti, şiddetli ve sağlam olan dağlar sallanıyordu. Bu heybetli grubun başı, 15-16 yaş arasında bir genç çocuktu.
Bu çocuk genç olmasına rağmen aceleci bir haldeydi ve aynı zamanda garip bir şekilde kızgınlığını dışa vuruyordu.
Orada onu takip eden birçok genç erkek vardı, asil bir atmosfere sahip muhteşem kıyafetlerinden dolayı bu genç erkekleri gören herhangi biri onların normal bir aileden olmadığını söyleyebilirdi.
"Genç Usta Song Wu Qiu, Genç Usta Mo Bu Yan, Genç Usta He San, eğer içinizden biri benden hoşlanıyorsa, mest olurum!" Şaşkınlık içindeki bir bayan böyle dedi bu bayanın gözleri rüya gibiydi.
"Bence sadece vazgeçmelisiniz. Genç efendi şarkısı söyleyerek ve diğerleri gibi bir geçmişe sahip olarak, sizden hoşlanmalarını nasıl bekleyebilirsiniz? Ben bile Genç ustaların Vakıf Binası aşamasını çoktan tamamladığını ve başlamak için hemen Kutsal dağa gidebilecekleri söylentilerini duydum!"
Genç adam böyle söyledi, gözleri kıskançlıkla doluydu. Eğer aynı zamanda Askeri sanatçı olabilirse efsanelerdeki gibi Kutsal Dağ'a gidebilirdi. Eğer bu olursa, şehirdeki bütün kadınlar onun peşinden koşar ve onu tavlamaya çalışırlardı.
Genç adam üstüne göre kaba ve pürüzlü duran bir şey giyiyordu.
Genç adam görünüşüyle ilgileniyor gibi gözükmüyordu. Ağzında sapının yarısı kurumuş bir saman bıçağı tutuyordu.
Güçlü insanlara ve onlardan uzaklaşan dağlara bakıp, sokağın her iki tarafına dizilmiş olan hanımların nefret dolu bakışlarına karşılık verirken, gencin ağzındaki kurumuş ot hafifçe yukarı eğildi. Gözlerinde bir küçümseme ile gülümsedi ve fısıldadı: “O yakışıklı biri mi? O zaman, bu şehirde kalsaydım, bu veletler nasıl bir kargaşaya neden olurdu?”
"Söylesene, sence Genç Ustalar nereye gidiyor? Şehrin büyük vurgunu bugünün erken saatlerinde mi olacak?"
Bazı insanlar şaşırdı. Normalde onları nadiren gören halk birden hepsini görmüştü.
"Ayrıca Kutsal Dağ öğrencisi olma yarışı üç gün sonra başlıyor!"
"Bu güzergah insanı şehirden dışarı çıkartır. Genç usta şehirden ayrılmayı mı planlıyor?"
İnsanlar kendi aralarında tartışıyorlardı. Nüfuzlu insanlar halkın dikkatini çekmeye çalışıyordu.
"Üç yıl! Üç yıl çoktan geçti. Biliyorum, Genç ustanın nereye gittiğini biliyorum!"
Birisi damdan düşer gibi bağırdı. Yüzünde heyecan vardı. Sanki bir şeyler hatırlamış gibiydi, gözlerinde bir şeyler parladı.
"Üç yıl!? Şimdi ben de hatırladım. Bugün uğursuzluk getiren herifin geri döneceği gün olmalı!"
"Aman tanrım!? Uğursuzluk getiren kişi geri mi döndü? Bütün şehir bir daha barış yüzü görmeyecek!"
"O sadece uğursuzluğu beraberinde getirmiyor, aynı zamanda tam bir pezevenk!"
"Hai, şu pezevenk şeytan aslında gerçekten yakışıklı. Gerçekten yazık!"
"Hım, şu uğursuzluk getiren herif ilk önce kanlı canlı gelmeli! O, şeytanlarla dolu bir ormanda üç yıl kaldı, çoktan öldüğünden endişeleniyorum!"
" Bütün genç ustaların ortaya çıkmasına şaşmamalı. Onlar şehir kapısına o pezevenkin girmesini engellemek için gidiyorlar!"
"Şehrin her üç ustası kan yemini etti üç yıl önce. Eğer o uğursuzluk getiren herif hala hayatta ise onun şehre bir adım dahi atmasına hayatta izin vermeyeceklerdir!"
"Uğursuzluk'un ormandan canlı çıkıp çıkmamasının bir önemi yok gibi gözüküyor, en sonunda o yine de ölmüş olacak!"
Kalabalık çılgına döndü. Yaşa bakılmaksızın herkes, şehirdeki herkes karmaşayı görmek için kapıya gitmişti.
Bu coşkulu kalabalığa bakınca, Su Yi birden çaresiz hissetti.
O kıza basit bir öpücük kondurmuş ve sarılmıştı. Neden birden caddeye millet doluşup ona bağırmıştı ki.
Eğer kız herkesin içinde tokat atmasaydı, o bu kadar çok kötü hissetmeyecekti. Onlar bile neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilmiyorken diğerleri nasıl karışırdı.
Dahası, o her şey için sorumluluk alabileceğini söylemişti. Bu insanlar ondan daha neyi bekliyorlardı?
"Asıl şu küçük kız, uğursuzluk getiren kişi olabilir. İnsanlar güzellerin tehlikeli olduğunu söylüyorlar. Daha fazla haklı olamazlardı."
Su Yui kendi kendine söylendi. Bu küçük olay da, Mo Bu Fan, He San, Song Wu Qiu, bu küçük afacanlar aslında yemin etmişlerdi. Atalar boşuna güzelliklerin felaket getirdiğini söylememişler ve Su Yi, şimdi o onlara kesinlikle hak veriyordu.
"Bir grup küçük çocukla oynamak için çok tembelim."
Su Yui ayağa kalktı. Kıyafetinin kolları sallandı. O yoldan karşıya geçerken ağzına yarım kurumuş ot ve ateş çiçeği attı. Aynı zamanda da ıslık öttürüyordu.
Birkaç kadının gözleri Su Yui'ye takıldı. Onun perişan kıyafetlerini gördüklerinde, ondan hemen uzaklaşmak istediler ama onun yüzünü gördüklerinde istemsiz olarak birkaç bakış attılar.
Su Yui 25-26 yaşları arasındaydı ve üç yıl öncesinden baya uzundu.
İnsanlık dışı eğitimine ek olarak o üç yıldır ortalıkta yoktu, onun eski yüzünden eser kalmamıştı ama o halinden gerçekten memnun gibiydi. Gözlerinin altında bıçak izi gibi çizgiler vardı. Cildi yanmış ve ince bir yapısı olmasına rağmen dimdik duruyordu. Şu perişan kıyafetleri bile onun ilginç çekiciliğini saklayamıyordu.
Böyle bir varlık insanı tedirgin ediyordu. Biraz gururlu ve biraz şeytandı. Sanırım bu da normal bir şey.
"Hmm, şu çocuk çok kötü gözükmüyor ama serseri gibi"
"Neden o çocuk uğursuzluk getiren kişiymiş gibi hissediyorum?"
Birkaç kız utanmış bakışlarla Su Yui hakkında tartışıyorlardı.
"Ha? Çocuk nereye gitti?
Ve kadınlar emin olmak için etrafta dolaştıklarında, gölgesini bile göremediler. Onlar endişelendiler ve gözlerinin onlara oyun oynayıp oynamadığını merak ettiler.
Şehirdeki en önemli beş aileden biri.
He, Su, Mo, Song, Liu bu beş aile şehrin askeri sanatlarında uzmanlaşmış aileleri olarak bilinirler.
Savaş sanatlarıyla dolu bu dünyada, bu beş aile üç yıl boyunca bu şehrin koruyuculuğunu yapmıştı.
Şehir bu pozisyonda şehir ustasıyla birlikte 5 aile yer alıyordu. Her nesil askeri sanatlara çalışıyor ve aynı zamanda yeni savaş teknikleri geliştiriyorlardı.
Bugün bile, bütün şehir Su Ailesinin Yaşlı Ustası Su Yun Tian'a son derece saygı duyuyorlar kalplerinden onların ismi geçtiğinde...
20 yıl önce, Şeytanlar Ormanından gelen şeytanlar işgale gelmeden önce bütün aileler zihinleriyle mücadele ediyorlardı.
Savaş devam ederken iki tarafta kaybediyormuş gibi gözükmüyordu, Su Ailesinin Yaşlı Ustası Su Yun Tian çoktan 60'lı yaşlarına gelmişti. Su Ailesinin elitleri düşmanı alt edip ve etrafı kan gölüne çevirdikten sonra onu katlettiler.
Herhangi birisi bu savaştan bahsederken, bu olayların anıları herkesin zihninde tamamen berrak bir şekilde beliriyordu. Herkesin gözünde bu olaydan sonra aile daha ünlü ve saygı duyulur bir hale gelmişti.
Ama o zamandan beri 15 yıl geçti, Su Yi doğdu ve her şey değişmeye başladı.
Ve üç yıl önce Su Yi şehirdeki insanların artık göz edemeyeceği bir şey yaptı. Şehir Ustası Liu Yun'u bile çileden çıkardı.
En sonunda Su Ailesinin Yaşlı Ustası kendi torununun rezilliklerini örmek için ortaya çıktı ve bundan kısa bir süre sonra büyük kargaşa dindi.
Su ailesinin bünyesinde birçok insan vardır ve yaşadıkları yerdeki binalar bir saray gibidir ve her yöne uzanan gösterişli ve güzel yapılardır.
Ama bugünlerde, Su Ailesinin görkemli kapısı bir sürü gizlenmiş gölgelerle kaplıydı.
Bu figürler Su Ailesinin kapısını dikkatlice izliyor ve bir şeyler yakalamaya çalışıyor gibiydiler. Bir şey kaçıracaklarından korkarak göz bile kırpmıyorlardı.
Su Ailesinin kapısından heybetli askerler dışarı çıkmıştı. Hareketleri keskin, kıpkırmızı yüzleriyle ve kaplan ve aslanlarınki gibi vahşi ağızlarıyla orada duruyorlardı.
Su Ailesinin her dağa doğru yol alan korumalarının gözleri gurur ve kibirle doluydu.
Su Ailesinin pozisyonunu düşününce, Su Ailesinin koruması bile olmak normal bir insan olmaktan daha gurur veresi bir şeydi.
"Acele edin yoksa olay büyüyecek!"
Birim'in başı yaklaşık 40'larında olan bir adamdı. O uzun ve kaslı bir yapıya sahip ve vâsi bir hava etrafa saçıyordu. Ona bir bakış atan herkes onun pamuk ipliğine bağlı bir yaşamı olduğunu ve çok fazla bir zamanının kalmadığını söyleyebilirdi.
Aynı zamanda, uzun adamın da arkası basite alınacak gibi değildi. Adı Su Bai handı. O Su Ailesinin kan bağından olmasa bile Su Ailesinde azımsanacak bir statüsü yoktu. Bütün şehirde, onun ismi hızlı bir şekilde yayılıyordu.
20 yıl önce bu adam Su Bai Han, Su Ailesinin şehri kan gölüne döndüren Birim'in bir parçasıydı.
"Bay han, neden aile bu kişinin bize eşlik etmesini istemiyor? Ya biz vardığımız zaman ve bir bela ortaya çıkarsa?
Üzgünüm ki elimizdekilerle belki de Mo Bu Fan'ı, Song Wu Giu ve bütün Genç ustaları sakinleştiremeyeceğiz" Su Bai Han'ın yanındaki koruma konuştu. Yüzünde şüpheli bir ifade vardı.