Rayların üzerinde uzun ve Keyifli Bir Yolculuk; DOĞU EKSPRESİ - Time Kocaeli
TIME KOCAELİ 16 02, 2019 2
“Güzel Olan Her Şey Uğraş İstiyor Hayatta”
Uzun bir uğraş sonrası tur şirketlerinin bu yataklı vagonları çok önceden rezerve ettiklerini öğrendim ve şanslıydık ki yer bulduk… Güzel olan her şey uğraş istiyor hayatta.
Doğu ekspresi ve güzel ülkemizi tren ile boydan boya seyahat etmenin ayrıcalığı ve bedeli bu olsa gerek. Tren Ankara'dan kalkıyor ve 24 saat süren uzun bir yolculuk…
Biz tabi Kocaeli'den hızlı tren ile önce Ankara'ya geldik.
Ben Bursa'da doğup büyüdüğüm için tren ile çok haşır neşir biri değilim. Üniversite yıllarında Boğaziçi ekspresi ile ve bir kerede okul arkadaşlarımla Eskişehir’den İzmir seyahatim olmuştu. Ayrıca asistanlık yıllarımdan Sirkeci'den Selanik'e giden dostluk treniyle güzel bir seyahat yapmıştım.
Sabırsızlanıyordum, çünkü öğrenciyken yaptığım o seyahatlerde tren yolculuğunun çok değişik bir mutluluk verdiğini hatırlamıştım bile.
Seyahat gününün gelmesini iple çekiyordum. Tüm ailemizde aynı heyecana varmıştı. Özellikle küçük kızım İris. O da seyahatleri çok sever ve keyifli bir yol arkadaşıdır. Heyecanını tarif etmem imkansızdı.
İyi ki de öyle bir seyahat planlamışız dedik daha başlarken. Ankara garına indiğimizde çok modern olan yeni tren garı bizleri karşıladı. Havalimanlarını aratmayacak güzellikte yeni bir bina;
Doğu ekspresi ise tarihi, sade fakat heybetli eski gar binasından kalkacaktı.
Mustafa Kemal Atatürk Kullandığı Mavi Tren
Saat 18:00'de kalkacağı için birkaç saatimizi tren garında Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları Misafirhanesi’nde geçirdik. Sağ olsunlar oldukça sıcak ve misafirperver bir bekleme sonrası tarihi binaya geçtik.
Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk de herkesin bildiği gibi tren yollarına özel önem veren bir lider olduğu için garda kendisinin kullandığı Mavi treni görmek istiyorduk ve iris Hanıma da öğretmek istiyorduk.
Peronların hemen arkasında maviliğiyle bizlere bakıyordu. Hatıra fotoğraflarımızı çekerken demir ağlarla ördük ana yurdu dört baştan dizeleri kulağımıza sanki soğuk ve karlı Ankara'dan fısıldanıyordu. Ha bu arada bu yolculuk için çok çok güzel bir ön hazırlık gerektiğini de okuyucularla paylaşmak isterim. 24 saati geçen uzun soluklu bir yolculuk olduğu için yiyecek, içecek çayınızı demlemek veya makarna haşlamak, tarhana çorbanızı ısıtmak için ocak; benim gibi kahve keyfini sevenler için kahve fincanı, su ısıtıcısı ve yiyeceğimiz şeyleri özellikle suyumuzu ihmal etmemek için önemli bir hazırlık gerekiyor.
Yataklı vagonlardaki buzdolapları yiyeceklerinizi saklamak için yeterli. Ev terliklerinizi ve Pijamalarınızı da ihmal etmeyin lütfen.
Ev konforunda tertemiz örtüleri olan ve açılabilen koltuklar yatak olup size uyku konforunu da sağlıyor. Bu arada eğer kayak ile ilginiz varsa kıyafetlerinizi de almayı ihmal etmeyin.
Kayak merkezi ile ilgili de ilerleyen satırlarda fikirlerimi aktarmaya çalışacağım. Bu arada birçok bloggerdan okuyup onların tecrübelerinden faydalanmak gerekiyor ve özellikle eşim Didem Hanım bu işlerde çok iyidir neredeyse eksiksiz bir hazırlıkla seyahate çıkmış olduk sayesinde.
Tren Yolculuğu Başlasın!
Gelelim tren yolculuğunu 18:00 sularında Ankara'nın ısıran soğuğu sırasında ileriden ışıklarını açmış ve içimizi ısıtan tren sesi kornasını da çalarak süzüle süzüle geliyordu.
Herkesin bir heyecanla vagonunu bulma telaşesi içerisinde ki mutluluğunu bizde yaşamaya başlamıştık. Trendeki kondüktörler ve görevliler herkese oldukça sıcak ve yardımsever davranmaya başlamışlardı bile…
Bu kadar uzun bir seyahatte onlarda aileden biri oluyorlar tabii ki.
Bu arada hanımlar özellikle estetik işlerde çok daha iyi olduklarından kompartıman dekorasyonu için yapılması gereken iş hanımefendilere düşüyor, yataklı vagonumuzu yılbaşı süsleri ile süslemişti bile
Kızım. Mutluluktan uçuyordu.
Ranza tipi üstteki yatakta keyif çatmaya başlamıştı.
Yavaş yavaş saat 19:00’a yaklaştıkça acıktığımızı hissetmeye başladık. Ben kuşetli kompartımanda istirahat ederken aile fertlerimiz harika mükellef bir sofra hazırlamıştı bile.
Hatta beni özellikle sürpriz için diğer kompartımana göndermişlerdi. Bir geldim inanamadım! Bu sade oda Işıl ışıl olmuştu. Hem de huzur veren sadeliğini kaybetmeden…
Soğuk kış gününde tarhana çorbamızı yudumlamaya başladık. Bir yandan da kültürümüzün vazgeçilmezi çayımız yavaş yavaş demlemiyordu.
Akşam yemeği sonrası tıkır tıkır tren raylardaki ritim ve birlikteliği ile muhteşem bir ahenk yaratan müziğimiz eşliğinde çayımızı keyifle yudumladık. Boza ve salep keyfimden de bahsetmeden geçemeyeceğim.
Saat 22:00 sularında programımızı haftalar önceden yapmış olmamız nedeniyle hastanemizin yılbaşı gecesi programına katılamamıştım ki tam o sırada Kocaeli'den bir telefon geldi. Programın yapıldığı yerden sunucu arkadaşımız telefon ile bağlandı. Çalışanlarımız ve değerli meslektaşlarımın yeni yılını kutlama şansım oldu. Bu sürpriz, yolculuk sırasında ayrı bir keyif oldu benim için.
“Gecenin Ay Ve Yıldızların Camdan Gelen Hafif Işığı”
Saat yavaş yavaş gece yarısına gelmişti artık. Günün yorgunluğu nedeniyle uykumuz da gelmeye başlamıştı. Tertemiz nevresim ve çarşafları hazırlamıştı TCDD görevlileri sağ olsunlar… Işıklar kapandı ve sadece gecenin ay ve yıldızların camdan gelen hafif ışığı ve gece lambasının loşluğuyla uykuya geçtik. Öyle yorulmuştuk ki anlaşılan deliksiz bir uyku çektik.
Sabah güneşin doğuşunu ve günün aydınlanışını görmenizi tavsiye ederim Bu nedenle erken kalkmak gerek bu güzelliği kaçırmamak için.
Gün ağarmaya başlayınca etrafın bembeyaz kar örtüsü ile gelin gibi örtüldüğünü ve ülkemizin bakir güzelliklerini, nehirlerini, dağlarını, ovalarını, kanyonlarını muhteşem görünümleriyle fotografik hafızamızda unutulmayacak tatlar bırakmaya başlamıştı.
Evdeki gibi kahvaltımızı hazırladık ve çayınızı demledik hep birlikte. Kahvaltı sonrası Türk kahvesi keyfimiz paha biçilmezdi.
Müzik ve beraberinde kitap okumak için çok güzel bir ambiyans vardı herkese tavsiye ederim. Bu Arada tren Samsa’da durdu. Sanırım elektrik sisteminde bir vagon ile ilgili arıza olmuştu. Biraz zamana ihtiyaç duyulacaktı anlaşılan. Başka zaman olsa söylenecek olan insanlar trenden dışarıya çıkarak dize kadar olan karın içerisine attılar kendilerini. Tabii ki bizlerde☺...
Tek üzüldüğüm ise kızım o sırada uyuyordu, uyandırmaya kıyamadık. Sıcak kahvemizi de ihmal etmedik, içimizi ısıttı. İlerleyen dakikalarda kondüktör gelerek Erzincan'a yaklaştığımızı ve yaklaşık 15 dakika duraklama olacağını ve gardaki büfeden ihtiyaçlarımızı karşılayabileceğimizi bildirdi. Bu arada bilgilendirme çok çok iyi TCDD çalışanlarından, bunu da es geçmeyelim.
Şimdi sırada Erzurum vardı meşhur cağ döneri ile Türkiye'ye mal olmuş lezzet durağı önemliydi. Yaklaşırken kondüktörümüz odaları tek tek dolaşarak döner siparişlerini alıyordu. Dönerci aranıyor ve Erzurum'daki 15 dakikalık beklemede sipariş verenlere dağıtılması bekleniyordu. Bu da ayrı bir keyifti. Cağ kebabı burnumuzda tütüyordu daha gelmeden. Et severlere tavsiyem olur.
Bundan sonra artık Sarıkamış’a ulaşma heyecanı bizleri sarmıştı. Son durak orası olacaktı. Tahminen bizi yoğun bir kar ve eksi 20 derecelerde bir soğuk karşılayacaktı. Aynen de öyle oldu.
Gecikmeli bir seyahat sonrası ki keyfimizden bir şey eksilmiş değildi bunu da belirtmekte fayda var. Bizleri kalacağımız otelin aracı karşıladı.
Gecenin o saatinde Doğu'nun misafirperverliği daha o dakika da kendisini gösteriyordu. Bizleri otelimize ulaştırdı. Dışarısı - 24 dereceydi ancak rahatsız etmiyordu soğuk, yorgunluk çökmüştü iyice.
Nasıl uyuduğumuzu bile hatırlamıyorum. Ertesi sabah kahvaltı sonrası kayak yapmak için hazırlıklarımızı tamamladık ve piste geçtik.
Çocukluğu Bursa'da geçmiş biri olarak sanıyorum İsviçre Alplerini eşdeğer gösterebileceğim muazzam güzellikte pamuk gibi kristal bir kar, pistte bizi karşıladı. Doyasıya kayak yapmak isteyenler için harika bir pist ve kar kalitesi bizleri ziyadesiyle mutlu etti. Kızım İris bu soğuk havaya rağmen kayak yapmayı bırakmıyordu.
Güvenli Ve Sağlıklı Bir Pist
Güzel ve yumuşak bir kar olduğu için oldukça güvenli ve sağlıklı bir pist olduğunu söyleyebilirim bir hekim olarak.
Bu arada kar yağışının yoğun olduğu günlerde bile diğer pistlerde pek çok kez rastladığımız sis ve tipi neredeyse burada hiç görünmüyor.
Daha önce de ifade ettiğim üzere otelde kayak pistindeki arkadaşlar, kayak odası çalışanları, misafirperverliğin ve nezaketin resmini çiziyordu adeta. Bir özeleştiri yapmak gerekti bu arada. Böyle bir güzide kış turizm cenneti nasıl oluyor da hak ettiği nasibini alamıyor inanamadım. Bir de birçok Avrupa kayak merkezine şapka çıkaracak güzellikte bir pistte, neden o yörenin çocukları uluslararası başarılara imza atacak milli sporcular olarak yerini alamıyor. Bunu neden söylüyorum? At arabası ile kızak vasıtasıyla bizleri gezdiren Yener iyi bir kayakçı ancak maalesef ekmeğini sağlamak için babasıyla birlikte yaklaşık bir buçuk saatlik uzaklıktaki köyüne her gün at arabasıyla gidip gün içerisinde turistleri at arabasıyla gezdirip geçimlerini sağlamaya çalışıyorlarmış.
Bu çocuklarımıza sahip çıkmamız ve kış turizmimizi gözde merkezlerimizin dışına çıkarıp milli sporcularıyla şanlı bayrağımızı göklerde dalgalandırmaya çalışmalıyız.
Bundan tam 104 yıl önce Allahu Ekber dağlarında - 20 derecenin üzerindeki soğukta yokluk ve yoksullukta olmalarına rağmen vatan toprağı ve bayrağımız için şehit olan atalarımızı anmadan geçemeyeceğim.
Bu hissiyatı soğuk, karlı, uçsuz bucaksız dağlara bakınca anlayabiliyorsunuz. Allah rahmet eylesin hepsine saygı ve minnetle anıyorum.
Bu arada Kars Kafkas Üniversitesi Güzel Sanatlar Akademisi akademisyenleri kardan Şehit askerlerimizi anmak için heykeller yapıyorlardı.
Herkesin çok iyi bildiği dünya markamız Kars kaşarımız, balımız ve yörenin kış aylarının vazgeçilmezi kaz Eti'ni anmadan geçemeyeceğim.
Anlatılacak o kadar çok şey var ki satırlara bunlar sığıyor ancak… Duygulara nakşeden çok şey var aslında!
Dönüş yolunda Kars Harakani havalimanından ayrılırken bu güzel duygularımızı ve tekrar geleceğimiz günü iple çekiyoruz. Sağlıcakla kalın…