SAKSI DEĞİŞİREN ÇİÇEKLER BURUŞUR
Anasayfa Mehmet Doboğlu	Site Yönetimi 13 Ekim 2015
Yaklaşık 16,5 milyon öğrenci ilk ders zilinin çalmasıyla sınıflardaki yerini aldı. Şüphesiz yeni dönemin en heyecanlıları da okula ilk adımlarını atan birinci sınıf ve anaokulu öğrencileri. Üçüncü haftaya girerken, hala bazı birinci sınıf öğrencilerinde okula karşı bir isteksizlik, kurallara uyma konusunda direnme, hatta bazıları bir harf bile yazmamak için direniyor.
Öğretmen arkadaşlarımız, bu konuda bir yazı kaleme almamı isterken, bende şöyle bir araştırma yapayım istedim.
Yaptığım araştırmalarda, bu isteksizliğin temel nedeninin ailelerin çocukları okullara hazırlayamaması biraz da fıtri olduğu kanaati oluştu.
İnsan(çocukluğunda) genelde kuralsız büyüyor, hoş görülü ebeveynler onların kuralsız yaşamasına ses çıkartmadıkları için çocuk okulda ki kurallara da uymak istemiyor.
Yani sorumluluk almak istemiyor.
Peki okula başlayacak yeni öğrenciler okula nasıl alışabilir, okulda yaşadıkları zorlukları ne şekilde aşabilir ve yeni hayatında başarı merdivenini tırmanırken ne gibi faaliyetlerde bulunabilir?
İşte tüm bu soru işaretlerinin çözümünü Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Uzmanı Mehmet Aslan’ın e postama gönderdiği açıklamalarda daha net görüyoruz.
Aslan, öğrencilerin yeni bir hayata ilk adımlarını attığını belirtirken bu zorlukların aşılması için ailelere çok ciddi görevler düştüğünü belirterek.
“Okula yeni başlayan okul öncesi ve birinci sınıf öğrencileri bir hafta oryantasyon eğitimi görmelerine rağmen okula alışma süreçleri kolay olmuyor. Çünkü tamamıyla yeni ve farklı bir ortamdalar, yeni insanlar, alışılmadık yüzler ve normalde oldukları çevreden çok daha geniş bir çevrede oluyorlar. Bu da doğal olarak onları olumsuz yönde etkiliyor.”
Öğrencilerin okul başlamadan önce okul ortamına bir şekilde alıştırılması gerektiğini açıklayan Aslan, bu şekilde öğrencilerin bu zorlukları daha minimize bir biçimde yaşayacaklarını ve atlatmakta zorluk çekmeyeceklerini söylüyor.
AİLELERDE EĞİTİMİ ALINMALI
Eğitimin üç ayağı olduğunu hepimiz biliriz. Öğretmen(okul), aile ve çevre…
Öğretmen arkadaşlarımız ve öğretmenlerimiz eğitim konusunda ufak tefek eksikleri olsa da zaman içinde, kendilerini geliştirebiliyor. Aileler ise bu konuda çoğu zaman yeterli değiller.
Diyorum ki, çocukları ilköğretim birinci sınıfa başlayacak anneler, bir hafta çocuğunun öğretmeni ile bir araya gelip, nasıl el ele vermeleri gerektiğini öğrenmelidirler. Örneğin, şu anda okuma ve yazmada tüme varım metodu uyguluyoruz. Yani sesten cümleye ve metne gidiliyor. Kimi anne ve babalar, öğretmenden önce harfi öğretiyor, harfinde sesini değil, ismini veriyor.
Biz ‘Ş’ harfinin sesini verirken, onlar aynı harfi ‘Şe’ diye öğretiyor, böyle olunca telafisi olmayan zorlamalar içine giriyoruz.
OKULA ALIŞMA DÖNEMİNDE DE AİLEYE GÖREV DÜŞÜYOR
Çocukların okula alışabilmesi için ailelere çok ciddi görevler düşüyor dedik. Çocukların okula ilk başladığı haftalarda özellikle anne-babaları onların yanında olmalı, gerekirse ilk bir iki hafta okula kendileri götürüp getirmeli. Çocukların yaşadıkları zorluklarda aileleri hep yanlarında olmalı, onlara hep destek olduklarını hissettirmeli. Hatta okula götürürken bir süre okulda çocukla birlikte vakit geçirmeli, çocuğun eğer varsa okul fobisini yenmesine yardımcı olmalılar.
Ama kimi zaman bu ilgi aşırıya gidebiliyor. Aileler belli bir süre çocuklarının yanında olmalı ancak bu konuda çok abartılı davranmamalılar. Çünkü aşırı ilgi olması halinde bu çocukta bağımlılık oluşturacaktır ve bu ilgi çocuk tarafından sürekli beklenecektir. Bu durum da çocuğun okula alışmasını zorlaştırmakla birlikte onu okul psikolojisinden uzaklaşacaklardır. Bu tip çocuklar sürekli, pencereden dışarı bakacak.
Sonuç olarak şunu söyleyebilirim, okula başlayan bir çocuk, saksı değiştiren çiçek gibidir, sevgiyle sulanmaz ise, buruşurlar. Ancak aşırı su da(ilgi) onlara zarar verir. Dikkat etmek gerek. Hadi kalın sağlıcakla.