Tuğçe ÜNAL - Son Eklenen Yazıları -Sonçeyrek
Bir fotoğraf ne kadar anlatabilir ki bir hayatı?
Hayatımızda reklamlar sayesinde neler değişti?
Zaman, eşyaları yıpratır, bulunduğunuz mekanları eskitir.
Yaşayamazsın. Dilediğin, hissettiğin gibi davranamazsın bu ülkede.
Biryerlerde koşmak Koşmak; bir yerlere...
Çiviler Gününüz Kutlu Olsun
"Sevgili" Toplum, Doya doya para harcaman için yapılmış bir özel gün daha; sevgililer günü... Aşkın, sevginin, sevgilinin, kapitalist sistemin kılıfına uydurulmak suretiyle kurban edilmesi üzerinde durmıycam. Benim derdim çivilerden delik deşik olmuş duvarlar, duvarlarımız...
Bazı insanlar yük gibidir sırtınızda. Ömür boyu taşımak zorunda kalırsınız istemeseniz de...
Gelişen teknoloji, beraberinde satın alma ve kullanım kolaylığını da getirdiği için, her geçen gün daha da sıradan hale gelen "fotoğraf çekme alışkanlığı" ne yazık ki artık yerini görüntü kirliliğine bırakmış durumda.
Özgürlük, tadına doyulmaz bir his. Ana rahminde başlar, ölene dek sürer. El ve ayakları, gözleri, hatta mimikleri bile istediği gibi kullanabilmek, bir insanın en temel özgürlüğüdür.
Artık bazı şeyler için "Hoşgeldin" derken durup bir düşünmemiz gerektiğini öğrendik.
İnsanlar bütün bencillerden nefret eder; kendileri hariç.
Vitrinde görüp beğendiğimiz bir giysi için mağazaya girdik, giysiyi alıp deneme kabininden memnun ayrıldık ve kasada bedelini ödeyerek beğendiğimiz o giysiye sahip olduk. Tamamdır artık, beğendik, aldık. Onun da üzerine düşen görevini yapmasıyla beraber mutluluğumuz tamamlanacaktır : bizi güzel göstermesi. Neden görev? Çünkü biz onun için bir "bedel" ödedik.
Sonuç - Sebep
Sizce hayatımızı yönlendiren şey, sebepler mi yoksa sonuçlar mı ?
Şimdi Damacana Düşünsün
Sürekli suç işlenen bir ülkede, mağdurun zararının giderilmesi yerine, suçluyu ve onun ailesini korumayı hedef alan yöneticiler varsa, bence o halkın tüm kurtuluş yolları kapanmıştır. O yöneticiler ki; işledikleri her suç, her pislik için kendilerine zaten bir çıkış "yol"u bulurlar, heryere yaptıkları "yol"lar gibi...
Tarzımı Aldım Gidiyorum
Dolapdere, Tarlabaşı, Hacıhüsrev... Bu üçlemenin hayatıma kattıklarını hala kendi içimde tam olarak çözemediğim gibi, bir sayfalık yazıya da sığdıramamış olmalıyım ki, kaldığım yerden devam etme ihtiyacı hissettim.
Bu Tarz Kimin ?
Bir tutkuyu yaşamak için, başka şeylerden vazgeçersiniz. Maddi manevi harcama yaparsınız, ki onun için harcarken, yorulurken tarifsiz bir keyif alırsınız.
Millet olarak kediyiz bence. İyi olan çoğu şeye karşı, karalama ve bahane bulma gibi meziyetlerimizi ihtisas seviyesine taşıyoruz. Gözlerimle görmesem, birilerinin anlatmasıyla düşünsem belki ikna olmazdım. Fakat gördüm, şahit oldum defalarca. En yakınındakilerin başarısını, yeteneğini, gerçekten büyük bir özveriyle ve dürüstçe çalışarak kazandığı şeyleri, takdir etmek bir yana dursun, küçümseme ya da beğenmeme gibi, özgüven zedeleyici tavırlarla alt etmeye çalışan zavallı insanlara şahit oldum. Hani, gerçekten anladığı için beğenmese, söyledikleri ciddiye alınıp düzeltme/iyileştirme yoluna gidilebilir; ki burda bile "beğenmedim" demek işi gerçekten bilen biri için zayıf bir tutumdur, içi doldurulması lazımdır. "Şu kısmı şöyle değil de böyle olsa daha sağlam olurdu" gibi yapıcı eleştirilerle, "bilirkişi"liğinin hakkını vermesi gerekir.
Evini - Yerini Bilmek
Günlerden Salı. İkindi vaktiydi, yağmur dinmişti. Sokaktaki arnavut kaldırımlı taşların çöken kısımlarında biriken su damlalarına yansıyan; mahalle bakkalından ekmek almış ve evine dönen Toprak'ın silüetiydi. Dar sokaklı mahallenin ahşap evlerindeki cumbalar, birbirine çamaşır ipiyle bağlanmış kader arkadaşları gibiydi.
Üsküdar - 19:10
Gün biter büyükler için,
Bir cuma günü akşam üstüydü. Okuldan eve dönüyordu Toprak.
Nesli Tükenmesin Diye
Çocukluğumuzdan beri canımızın istediği çok fazla oyuncak, abur-cubur olmuştur. Hani hemen o an isteriz, olmazsa bekleriz, yine olmazsa içimizde büyür bazı istekler.
1 , 1 , 2 , 3 , 5 , 8 , 13 , 21 , 34 , 55 ... (buraya yan yatmış 8 gelmeliydi bulamadım, neyse) Fibonacci sayı dizisi.
İnsanlar, isteyip de sahip olamadığı özellikleri kimde görürse ona kaptırırmış kendini. Doğru, çünkü "boşluk" kabul edilemez bir olgu ve boşluğu hissettiğimiz anda, hemen yerini doldurabilecek birşeyler ararız.
Güzellikler Neden Görecelidir?
O sabah, tıpkı ondan önceki tüm sabahlar gibi, evinden çıkıp biraz yürüdükten sonra, soldaki ilk sokağa girip engebeli yokuşu çıkmaya başlamıştı elindeki malzemeleriyle. Yükü ağır değildi ama zahmetliydi taşıması, hele ki o arnavut kaldırımlı yokuşu tırmanırken.
Neden fotoğraf çekeriz? "An"ı hatırlamak için neden belgeye ihtiyaç duyarız?
Orgazmı tekniklerini geliştirmek için internet sitesi kuruldu, OMGyes!
Tarihi ve turistik özellikleriyle Ahlat