EK GIDAYA GEÇİŞ SEZON:1 BÖLÜM:2 EMZİRME ÜZERİNE
Neyse biz içeri girdik,kısa bir sohbet,Kayra'nın üstünü çıkardık tartıya koyduk.Şimdi bu aydan itibaren kilo alımının yavaşlayacağını bildiğimden 300-400 gr almıştır diye düşünüyorum ama 500 gr da dese doktor şaşırmam,o vaziyetteyim.Ama o da ne!Tartı neredeyse geçen ayki rakamla aynı sadece 90 gr almış(o da yanaklara gitmiştir zaten).Boya baktık yarım cm uzamış,kafa çapı desen öyle.Doktor"Kayra bu ay büyümek istememiş"dedi,geçti.Tabi ben o sırada üst seviyedeki özgüveni yerlerden toplamaya çalışırken,doktoru da niye böyle oldu acaba diye didiklemeye başladım.Kadıncağız,"Kafaya takılacak birşey yok,olur bazen öyle,önemli olan altı ay anne sütüyle beslenmesi"diye beni rahatlatmaya çalıştı.2'si ağızdan,3'ü bacaktan 5 aşıyı da olup,boyumuzun ölçüsünü alıp çıktık ordan. Arabada kendimce nedenleri sıralayıp durdum.Gece emzirmelerini bire düşürmüştüm,gündüzleri uzun uyumuyordu ben de kafaya takmamaya başlamıştım uyanırsa tekrar uyutmuyordum,sürekli emerken uyumaya alışmasın diye 20-25 dakikadan uzun emzirmeyip,hafif emiyorken o dakikadan sonra memeden ayırıyordum.Sonra döndüm Kayra'ya"Evladım niye büyümedin bu ay?"diye sordum ama o sırada ağzıyla patiğini çıkarmayı başarmış iştahla çorabını kemirip onu çıkarmaya çalışıyordu.
5 kural yöntemi,
Sürekli gözüm mama sandalyesindeydi.Sanki onda oturmaya başlasa hersey daha kolay olucakti.15 gündür oturuyor.Gerçekten de daha kolaylaştı,önüne koyuyorum pet şişe içinde mercimek,mısır,kuru fasulye en az 15 dakika oynuyor.O arada ben de hem onunla konuşup hem de işimi yapabiliyorum.Bir oyuncakla oynuyorsa ben de önünden falan almışsam bildiğin söylenmeye başlıyor niye almışım diye. Ama en büyük değişim dönmesinde. Ben gün içinde Kayra'yı yatağına koyup etrafına oyuncakları serpip onları almaya çalışmasını sağlardım. Bir ay önce yan dönmeye başlamıştı zaten.2-3 haftadır da sırt üstünden yüz üstüne dönüyor ama tek kolunu göğsünü altından kurtaramayıp, çığlığı basıyordu. Son 2-3 gündür kalan tek kolu da kurtarıp yetmezmiş gibi dizilerini kendine çeke çeke öne gitmeye başladı. Bitti yani o koy bir yere sırt üstü debelensin dönemi. Evet,bitti. Ama işte bir de hüzünlü tarafı var bu geri dönüşümsüz yükselişin. Büyüyor Kayra da aynı abisi gibi.2.çocukta şöyle birşey oluyor sanırım,bundan sonraki tüm aşamaları bildiğimizden şu anın bir daha olmayacağını ve özliyeceğimizi biliyoruz. Mesela bana kalsa Kayra'nın uykusu biraz daha düzenli olsa böyle kalsın artık büyümesin. En mıncıklanacak aşamadayız artık. Katı gıda savaşına da gerek yok (ki bu sefer hiiiiç savaşmayı düşünmüyorum).Arda'da 6.ay olsun da yemek yedirebiliyim diye gün saymıştım (ciddi bir saflık dönemi).Sonra da çok zorlamasa da kolay bir süreç olmadığını anlamıştım. Şimdi sıfır acele,sıfır telaş. Hatta doktoruna konuştuk 7.aya doğru başlar gibi yapacağız o kadar. Hiç gerek yok patates,havuç haşlamaya şimdi. Yani büyüyor. Çok hızlı diyemeyeceğim bu sefer ama yine de günler geçiyor. Hergün yeni birşeyler katıyor kendine gözümün önünde. Şu an farketmiyorum, şu bir saat,şu 2-3 gün,şu gece bitsin diye bekliyorum çoğu zaman. Sonra telefonda kayıtlı 3 ay önceki videosuna bakıp"aayyyy,küçücükmüş"diye seviyorum,hastaneden çıktığı ilk halini özlüyorum (oysa o gün sadece aşırı endişeliydim).Tıpkı Arda'nın sekiz yıl önceki videosuna bakıp özlediğim gibi...
Not:Yukarıdaki resim Arda'nın sekiz yıl önceki ilk ayakkabıları.Posted via Blogaway