Otizm var mi yok mu dusunmekten yoruldum hep mutsuzum
Bu ilk sorum insallah cevap alirim oglum 22 aylik anne disinda kelimesi yok gel ac kapat hayir gibi komutlari anliyor ama topu getir desem sadece bakiyor. Genel olarak uykulari cok duzenli cignemesi problemli kalabaligi seven ama zaman zaman ilm girdigi
ortamlarda da huzursuz olabilen bir cocuk. Takintilari var dolap kapagi acip kapatma elektrik dugmesi acip kapatma gibi.. İsteklerini isaret etmiyor ama sut istiyorsa mesela her zaman durdugu yere bakiyor. Goz temasi var seslenince cogu zaman bakiyor ben gulumseyince
bana guluyor. Banyoyu cok seviyor elektronik seylere İsikli oyuncaklara ilgisi cok. Ustuste legolari koyup kule yapabiliyor merdiven cikabiliyor ismimi soylersem annee diyor ama vucudundaki organlari sordugumda gostermiyor el sallama bay bay yok ama ali nerdesin
dedigimde hemen gidip saklaniyor saklambac cok seviyor. Butun bunlari takip cocuk psikiyatristine goturdum otizm degil ama gelisim geriligi var yuvaya verin dedi en gec nisan basi verecegim ama bugun ilk defa benim elimi tutup ipadde basmami istedigi yere
goturdu kendi yapmadi iyice panik oldum kapi acip kapatiyordu artik yapmiyor ama bugun de elektrik dugmesini cok acip kapatti bende yikildim yine esim asla otistik olduguna inanmiyor yuvaya gidinçe duzelecek her cicugun yaptigi seyleri yapiyor aslinda biz
de belki yanlis davraniyoruz eksik kaliyoruz diyor. Cok moralim bozuk otistik olsa bile tabi yine benim cocugum ama uzuluyorum iste. Konusmamasini takmiyorum ama her soyledigimi de anlamiyor sizce psikiyatrist otizm yok dedigi halde norologa gideyim mi direkt
yuvaya mi vereyim Konusmama
İnsallah söyledigin gibidir seniyyet..çok kesin söylemişsin bir anda o kadar çok istedim ki dogru olmasını
Alakarda yazdıkların yasadıkların ınan birebir aynı bende cok sinirliyim inan tahammülüm kalmıyor bazen gelişimi daha iyi olan çocukları gördükçe o kadar özeniyorum ki hepsine maşallah insallah hersey düzelir bende anne olmanın
Bencede çocuklarınızda gelişim geriliği var zaten dr.da bunu söylemiş. Bir tanıdığımın çocuğunda da gelişim geriliği vardı 2. çocuğuydu ve sizin gibi annesi çok endişeleniyordu,çünkü ilk çocuğunun gelişimi herşeyi gayet normalmiş. 2. çocuğu götürmediği
dr kalmadı şuanda 4 yaşında ve iki senedir kreşe de gidiyor. Şuanda arkadaşlarından hiçbir farkı yok, herşey zamanla yoluna giriyor.
ARKADAŞLAR KENDİNİZİ yiyip bitirmeyin.Ben bu konuda bişey söyleyemiycem ama iyi bir uzman bulun götürün,içiniz rahatlasın.Kendi kendinize kuruntu yapıyorsunuz gibi geldi bana; ben olsam ben de yapardım.Annelik içgüdüsü en küçük olumsuzluğu kabul etmeiyor
evladı sözkonusu olunca..Benim oğlum 24.ayını tamamlamadan hiç konuşmadı.Göz teması kurması çok önemli diye biliyorum ben de.Komşumun oğlu da 2 yaş civarı adını söylediklerinde bakmıyor ve komutları anlamıyor diye çok üzülüyordu.Konya'da üniversite hastanesinde
konuşma terapisine başlamışlar,geçen gün karşılaştık çok değişmiş ve düzelmişti örneğin.Çocuklarınız küçük daha.
tv leri oturma odasından kaldırabilirisniz birkaç ay,sadece o uyuyunca açarsınız mesela,Öyle her tv izleyen çocuk otistik olsa memleket otizmden geçilmezdi.
Buyrun size bir otizmli annesi,danışın konuşun,kendinize eziyet çektirmeyin daha fazla.
YİNE OTİZMLİ ÇOCUĞU OLAN BİR ANNENİN OTİZMİ İLK FARKETMESİ ŞÖYLE OLMUŞ:
Tipik çalışan yalnız anne-bebek bakıcısına emanet bebek ilişkimiz var bizim maalesef. Farklı mecburiyetlerden dolayı ben yeniden çalışmaya döndüğümde Nazım Özgün 5 aylık bebekti, eve kurye ile süt gönderen ve 500 kez arayan anne de ben…”Neye
pişmansın?” desen, 0-3 yaş döneminde yaşadıklarını çok kaçırdığıma derim sana… Ben ilk dişi de ilk adımı da göremedim, sabah yarım saat, akşam uykudan önce 1 saat gördüğü anneye show yapmak da gelmezdi içinden o zaman, günler sonra ancak gördüm mesela
yürüdüğünü…Hiç annesinin arkasından kapıda ağlayan çocuk olmadı benim oğlum, o zaman bunu iyi bir şey sanmıştım, ama değilmiş aslında. Sonradan öğrendiklerime göre, şimdi biliyorum ki 8 aylıktan itibaren hep bir geride kalma durumu varmış ama ben o kadar az
görüyordum ve ablalardan öyle düzgün sakin bebek hikayeleri dinliyordum ki, itiraf ediyorum, fark edemedim…
Bir de hani her annede vardır, kötüyü hep uzak tutarsınız beyninizden, kalbinizden… Hamileyken ve ilk bebeklik yıllarında çok kitap ve web site devirdim, epey “okumuş
anne”yim denebilir ama ne hikmetse çocuk gelişim ve hastalık kitaplarında hiç gelişim bozukluğu, otizm, down vb. sendrom hastalıkları bölümlerini okumamışım. Böyle el değmemiş duruyor kitapların o bölümleri…Çok sonra, otizm kapımızı çalıp da yaşamın ortasına
oturduğu zaman açıp okuyup, saf bilgisizliğime çok gülmüştüm…
Dolayısıyla aslında 1,5 yaşından itibaren yaşadığımız uzaklaşmayı ben önce beni az görmesine, sonra benden hoşlanmamasına bağladım, 18 aylıkken üç- beş kelimesi vardı, sonra sanki giderek “sustu”,
o dönemden çok sıkı takıntılar anımsıyorum, elde taşınan battaniye, biriktirilen ve oradan oraya taşınan pet şişeler,hiç oynanmayan oyuncaklar,her şeyi yoğurtla karışık püre yemekte ısrar etmesi gibi..O günlerde en zorlandığım zaman hafta sonlarıydı. Size
sürekli olarak ıııhh deyip tekmeler savuran bir küçük canavarla ne yapabilirsiniz ki?
-Yemek yiyelim mi Nazım Özgün ?
-Dışarı çıkalım, parka gidelim, atta?
-Hadi gel araba oynayalım, yol yapalım
Sanırım 2 yaştan itibaren özellikle bizimle her türlü iletişimi kopardığı, birlikte hiçbir şey yapamadığımız, sadece sürekli araba tekerleği çevirdiği veya sayfalarını eşlediği market dergileri ile saatler geçirmesine izin verdiğimiz sürece ağlayıp bağırmayan,
tepinmeyen bir çocukla baş başa kalınca, biraz aklım başıma geldi, bir şeylerin ters gittiğini biliyordum da, araştırmaya başlamaya cesaretim yoktu, tam boşanma dönemimdi, hayat zaten çok karışıktı… Otizm, yapısı ve oluşumu itibariyle zaten karmaşık bir durum,dolayısıyla
bizim karışık hayatımızın da üzerine kocaman bir gölge düşürdü.
Nazım Özgün’ün tamamen susup bizimle tüm iletişimi kopardığı 2,5 yaş döneminde çok şükür ki ev ablamız Müge Alkan Tatar, herkesin bildiği ismiyle Özgün’ün Müge’si, beni bu süreçte kendime getiren kişi oldu. Nazım Özgün’ün oyun parkından çıkmak istemediğini,
hiçbir oyuncakla düzgün oynamadığını, komut almadığını ve her gün olan üç-beş kelimesini de kaybettiğimizi fark eden, bana ısrar eden hep Müge’dir. Sonrası..sanki üzerimize doğru yaklaşan kamyonun farlarına bakakalıp donduğum zaman…Doktorlar, uzmanlar, terapistler,
boşa geçirilen aylar. Gerçeği keşfettikten sonraki reddetme dönemim..Resmi teşhisi aldığımızda Nazım Özgün artık 3 yaşındaydı ve bizim dünyamızda yaşamayan bir ruh bebekti…
BU ANNELERİ DE OKUYUN LÜTFEN.UMARIM FAYDASI OLUR,HEPSİ AYLİNANNE'NİN SAYFASINDAN.
Garen’de işte tam bu dönemde bir değişiklik başladı;kelimeler gitti,göz kontağı gitti,hiperkativite
arttı ve yavaş yavaş kelimelerini kaybetti sehpaların arkasına saklanan , adını söylediğimizde bakmayan bir çocuğa dönüştü.Babamız Garen 2 yaşındayken bir kongreye gitmişti.Kongreden dönüşte''
Garen 1 haftadan sonra eve gelen babaya bakmamıştı.Bu bizim için alarm ziliydi ''
Merhaba, konuyla ilgili çok bilgim yok maalesef ama kızım kreşe giderken küçücük, çok güzel mavi gözleri olan bir beyle tanışmıştım, kızımı almaya gittiğimde beklediğim yere geldi, bana baktı, gülümsedi, gelip kucağıma oturdu, bana sarıldı, minicik elleriyle
yüzümü yüzüne döndürdü, çok güzeldi, sevimliydi, sevgi doluydu inanın kalbinden kalbime geçen sevgiyi bugün gibi hatırlıyorum, öğretmenimiz onun otizmli olduğunu söylediğinde inanamamıştım benim tek bildiğim onların iletişim kuramadığıydı çünkü, ama öyle değilmiş,
doğru eğitim ve doğru ilgi her şeyi değiştirebilirmiş, umarım sizin için de her şey yolunda gider...
Çocuklar hissi olarak güçlü varlıklar, onlara kızıyorsanız size karşı tavırlı davranabilirler. Mesela bakıcıya bırakılan çocukların nadir de olsa bir kısmında bakıcı sendromu oluşuyor. Geç konuşma, verilen komutları yerine getirmeme gibi. Çocuk tüm bunları
anneye bir tepki olarak yapıyor. Örn; http://blog.milliyet.com.tr/-bakici-kadin-sendromu-/Blog/?BlogNo=140357
Yer yerde olsa çocuğunuza bağırmanız etkilenmeyeceği anlamına gelmez zira sizin çocuğunuz bu konuda hassas olabilir.
Çok tv izlettiğinizi söylemişsiniz buda konuşma geriliği için çok önemli bir etken. Örn; http://bebekvecocuk.milliyet.com.tr/cok-televizyon-izleyen-bebekler-tehlikede-/bebegiminmutfagi/haberdetay/17.01.2012/1258198/default.htm
Çocuklarınızın isimlerine bakması ve anlattığınız diğer özellikler otizmden ziyade yukarıda bahsi geçen durumlardan kaynaklanan bir tavırmış gibi geldi.
hanımlar yazılanlar çok uzun okuyamadım bebişlerim izin vermiyor
ama tv çok izlettiyseniz bu böyle durumlar yaratabiliyor tvden uzak durun diyecem tv çok izletilirse otistik yapaibiliyormuş
fransada 3 yaşına kadar izletmiyorlarmş siz hiç açmayın
aşllh yardımcınız olsn inş.öyle birşey yoktur
Merhaba,oncelikle Allah yardinciniz olsun.Bebeginiz henuz 22 atlikken birseylerin ters gittigini fark etmis olmaniz cok guzel.Benim ablamin ogluna yaklasik 4 yasindayken otizm teshis konmustu,gelisimi 1 yas duzeyindeydi o donemde.Ozel egitim,terapiler ve
ev uygulamalariyla atlatti,su anda yasitlariyla ilkokul 1 e gidiyor.Karsilikli sohbetler ediyoruz,neredeyse hic susmuyor,derslerinde ozellikle ingilizce de cok basarili,okulda arkadaslari da var.Sansliyiz cunku dogustan otizmli degil,gelisimi ablam ise dondukten
sonra basladi,anneden kopunca kendini dunyaya kapatti.Eger istanbul da yasiyorsaniz nisantasi nda davranis bilimleri enstitusu var,oradan hemen bir randevu alin ve gelisim testi yaptirin.Bahsettiginiz belirtiler direkt otizmi cagristirmiyor ancak ilgilenilmezse
otizme yol acabilir gibi gorunuyor.Takintilar ve size guvenle baglanmasi konusunda ise levent te prof dr sabiha paktuna keskin in muayenehanesi var.O bu konularda en iyisi diyebilirim.Kendinizi uzmek,bu konuya kafanizi takarak uykusuz geceler gecirmek sizi
yerinizde saydirir vakit kaybettirir.Bir an once birilerine danisip yardim almaniz gerekiyor.Dogustan birtakim hastaliklari olan cocuklarda bile insani sasirtan gelismeler oldugunu gordum yegenimin tedavi surecinde.Ayrica esiniz bu tedavileri gereksiz bulup
sureci reddedecektir,sakin kulak asmayin.Erkekler bizim kadar gozlemleyemiyor ve gecistiriyorlar,biz boyle yaklasik 1 yil kaybettik.O 1 yil bize 3 yila maloldu.Aglamayi birakip hemen harekete gecin,ciddi bir sorun olmasa bile bunu uzman birinden duymak sizi
rahatlatacaktir.Surecle ilgili bizi bilgilendirirseniz seviniriz.