Çanakkale'yi bir de böyle okuyun - AÇIK GAZETE
Ana Sayfa YAZARLAR Çanakkale’yi bir de böyle okuyun
Çanakkale’yi bir de böyle okuyun
Yarın 18 Mart. Bütün ülkede yasak savma babında onlarca etkinlik, protokol krizleri, şehitliklerin içler acısı görüntüleri ekranlarda boy gösterecek. Başbakan Çanakkale üzerinden muhaliflerine gözdağı verecek. Ama en önemlisi, Muğla’dan mermer çıkartan Yunanlı’nın, Çin’e sattığı o mermerlerden yapılan “Seyit Onbaşı” heykellerini pazarlayan Hong Kong’lu tüccarın kasasını dolduracak olan ülkemin bihaber liseli gençliğinin hali olacak. Çünkü onlarca AKP’li belediye ve onarın yarattığı bu ucuz pazara “oy” kaptırmak istemeyen diğerlerinin girişimleriyle yaratılan “18 Mart turizmi” , ülkenin bütün değerlerini hesapsızca pazarlayan bir zihniyetin yarattığı utanç görüntülerine sahne oluyor. Afyon dağlarında çıkarılan taşlar, küresel şirketlerin eliyle Ardahanlı öğrenciye geriye satılıyor. Üstelik içi boşaltılan kepaze bir milliyetçilik sosuyla! Ülkeyi bir belediye gibi yönetenlerin getirdiği yer burası!
Bu değerlendirme uzar gider…
Her 18 Mart’ta aynı manzaralarla burkuluyor içimiz. Ama en önemlisi bu büyük destanı bir türlü soğukkanlılıkla çocuklarımıza aktaramıyor oluşumuz. Bunun istisnaları da az da olsa yok değil.
Sevgili dostum, ağabeyim Nihat Genç, yıllar önce Leman’da 57 Alay’ın hikâyesini yazmıştı. Çanakkale destanını bir edebi metin içinde bu denli çarpıcı aktarabilen örnek çok azdır. Sonrasında “Edebiyat Derslerine Giriş” kitabında da yer verdiği bu metnin bir bölümünü de Yolculuk Dergisi için yazmıştı Nihat Genç. Sözü uzatmadan şu günlerde çok yerinde olacağına inandığım bu metni okumamış olanlar için paylaşmak istedim.
İşte Nihat Genç’in “Yere düşmeyen sancak 57.Alay” başlıklı o yazısı…
“Çanakkale Savaşları üstüne onlarca komutanın ayrıntılı hatıraları elli yıldır önümüzde dururken, Çanakkale üzerine bir film ve bir tiyatro yapılmayışı, utancımızdır. Tarihimizin en eşsiz sayfasını oluşturan 57. Alay’ın isminin tek bir sokak ve caddeye verilmeyişi de ayrı bir utanç.
Mustafa Kemal anlatıyor, birinci siperdekiler hiç kurtulamamacasına düşüp ölüyor, arkalarında bekleyen ikinciler hemen siperlerine geçiyor, bir dakika sonra onlar da düşüyor, arkada bekleyenler, üç dakika sonra kendilerinin de öndekiler gibi öleceğini biliyor ve koşar adım yerlerini alıyorlar, onlar da ölüyor!..”
Nihat Genç. Edebiyat Dersleri’ne Giriş –Leman Yayınları 2003