"Serden Geçen Yiğitler Ya Da Korkaklar"
22:5509 Şubat 2018
“İnsan bu, su misali kıvrım kıvrım akar ya”
Sözcüklerin ilmek ilmek dokunması neticesinde yürekleri sızlatan dizeler ortaya çıkmıştır. Zaman bazen iki ucu keskin bir bıçağa benzetilmiş, bazen her şeyin ilacı olarak görülmüş, bazen de dertlerin tasaların kor ateşini küllendiren ilaç olarak kabul edilmiştir.
Zaman; durdurulamayan, dizginlenemeyen en güçlü silahtır. Çocuklar büyür, delikanlı olur. Gençler olgunlaşır ve kanları uslanmaya başlar. Yaşlılar gözlerinin ferini, dizlerinin dermanını, kalplerinin heyecanını kaybeder de yavaş yavaş hazırlanır yolculuğa. O yolculuk ki “sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.”
Kimileri “Ölürsek cennet bizim, kalırsak devlet bizim “der de düğüne gider gibi gider can pazarına.
Kimileri, Nereye gidiyorsun sorusuna “Kızılelma’ya” deyiveriri hiç kimsenin beklemediği bir anda.
Kimileri, ağarmış saçına sakalına rağmen tutar askerlik şubesinin yolunu “Beni de askere alın.” talebinde bulunur.
Kimileri, şahadet şerbetini içeceği müjdelenmiş gibi şehitlik parasıyla okul yaptırılmasını ister Türkmen kardeşlerinin memleketine.
Kimileri askere gitmemek için ağababalarından torpil arar ve rapor peşinde koşar onursuzca. Kandırdığını zanneder ahaliyi ve bıyığının altından güler Anadolu’mun mert delikanlılarının karşısında.
Bre gafil, bre ahmak, bre korkak sen de gireceksin kara toprağın karanlıklarına. Orada aydınlık lazım bilmez misin sen?
Hayat işte, ölüme koşanların ve ölümden kaçanların mücadelesi ile doludur. Yatakta da olsa batakta da olsa ölüm ölümdür. Önemli olan ölümü öldürmektir, ölüm karşısında ödlekler gibi kaçsan ne yazar. Ölüm işini bitiriverir de atılır cesedin bir kuyuya, unutulur adın daha etin kemikten ayrılmadan.
Bir düşün, sen kimsin, dedenin dedesini tanıyor musun? 1517 yılında senin hangi deden dünyanın hangi kervanının yolcusu idi. Bakmaya kıyamadığın gözlerin ne kadar senin. Övündüğün boyunun posunun ne kadarında senin müdahalen var? Sen, o güzelim bedeninin yaşlanmasına engel ol olabiliyorsan? Kalbinin hangi emir gereği görevinin başında olduğunu biliyor musun?
Sorular uzatılabilir, fakat dostum ezbere yaşıyorsun, bedava nefes alıyorsun. Övündüğün aileni sen mi seçtin, sen mi nesebini soyunu, sülaleni belirledin? O halde bedava bulduğun güzelliklerin hakkını ver, bedava buldun gözlerinin rengini fakat gözlerin hakkı görsün.
Zahmetsizce sahip olduğun dilin doğruyu konuşsun ve hayat olsun etrafına. Dilin zehirlemesin ilişkileri, bitirsin tüm savaşları ve yitirmesin bedenin üzerinde duran başları.
Kalp deyip geçmeyin, belki de bilmem kaç milyonuncu atışıyla meşgul sen bu satırları okurken. Kaç milyon litre kanı toplayıp dağıtıyor toplardamarından atar damarına oradan da en incesinden kılcal damarlara. Kalbin aşkın evi olsun, sevginin sarayı olsun o et parçası. Güzellikler orada hayat bulsun ve Beytullah’a dönüşsün. Gönül Beytullah’tır yıkma Seyrani dememiş mi Everekli Seyrani. Fitnenin barınamadığı bir yer olsun, Şeytan rahat edemesin ve terk eylesin seni.
Başın senin için en önemli organları saklamakta ve en yücelerde durmakta sürekli. YA ayaklar başta başlar ayakta olsaydı nice olurdu halin. Gözün, kulağın, ağzın, burnun ve beynin nerede hiç düşünür müsün? Kaf dağı mı olur çevrendekilere yoksa, Bir sinek giriverir de burnundan kararır hayatın. Hükümranlığını bitirir bir saman çöpü, bir damla kan damlamasın yeter ki beynine.
Bir damladan ne olacak ki damlarsa damlasın diyebiliyor musun? O halde sen bir kez daha düşün. Ben kimim, nereden geldim, nereye gidiyorum. Nice Koçyiğitler serden geçti değerleri için. Ve ölümü yendiler daha yaşarken. Ölmeden önce öldüler ve abı hayatı tattılar daha bu dünyada iken. Ya sen bunların hangilerini yaptın ya da haydi sıra sende dense hazır mısın serden, yardan, anadan, evlattan geçmeye?
Hadi sahici davran, korkma söyle. Yoksa kalbin çarpmaya mı başladı bu soru karşısında.
Zehirli Kurultayİkinci Dönem, Yeni Bir Başlangıç
Vedat Uzuner Go Home Coni!
Abdurrahman Sorgun Ömer'ler Bitmez
Hacı Sarı "Serden Geçen Yiğitler Ya Da Korkaklar"
Fahrettin Yokuş TÜRKİYE KAMU-SEN DİYOR Kİ: *