Doğurmak mı, Yetiştirmek mi?
Yıl 2016, kadınların doğurganlık oranında çok büyük düşüşler gözlemlendiğini okuyoruz hemen hemen her gün. Geliştirilen yeni aşılar, hormon ilaçları vs hep iyileştirme yolunda büyük adımlar/büyük atılımlar...
Tüm bu çabalar Dünya'ya yeni birey/bireyler katmak için
İnsanların kimi aannelik, babalık duygusunu tadabilmek için, kimi soyunu devam ettirebilmek için kimiyse bunun hayatın bir parçası olduğunu düşündüğü için gerçekleştiriyor bu eylemi.
Aslında hiç durup düşünmeden, çok bencilce bir yaklaşımla alınmış kararlardır bunlar. Bir anket yapılsa, insanlara sorulsa mesela "seçme şansınız olsaydı doğmayı istermiydiniz?" diye. 100 kişiden 98inin 'HAYIR' diyeceğindan adım gibi eminim ben.
Diğer ve asıl önemli olan mesele ise doğurmaktan sonra başlıyor.
Her yolu denedik çok çırpındık nihayet oldu veya servet harcadık bu yolda, onlarca denemeden sonra nihayet bebeğim kucağımda... Belki de hiç istemediğimiz haldee hoooop bir sürpriz ve bebek geldi bile... Peki şimdi ne olacak? Bebeğinizi nasıl büyüteceğinizi önce cinsiyeti belirleyecek değil mi? Kız olursa eğer baskıyla, yapma etmeyle ayıptır günahtırlarla, erkek olursa erkek adam yapar, erkek dediğin böyle olurlarla büyütülecekler...
Kız gece tecavüze uğrarsa "o saatte dışarıda ne işi vardı" gündüz tecavüze uğrarsa "öyle giyinirse olacağı budur"larla suçlanır. Sözüm ona "erKEK"olansa "dişi köpek kuyruk sallamasa erkek yapmazdı" "erkektir yaradılışında var zayıflık, tahrik etmeseydi"lerle aklanacaktır...
Kendimizi paralayarak doğurduğumuz çocuklarımız , doğruyu yanlışı bilmeden, ahlaktan terbiyeden yoksun, psikolojik ve fizyolojik şiddette maruz kalarak büyürlerse eğer ya tecavüze uğrayacak ya tecavüzcü olacak. Çocuklarımızı sevgiyle ve güvenle terbiye edip topluma faydalı bireyler haline getirmeye özen gösterelim. Çocuklarımızı kız/erkek diye ayırmayalım. Hatalarını örtbas edip cesaretlendirmeyelim. Dünya'nın vicdanlı, merhametli sevgi dolu inanlara ihtiyacı var. Eğer buna katkı sağlayamayacaksak lütfen hayvanlar gibi çoğalıp, hayatı daha fazla yaşanılmaz kılmayalım!
Asıl sorun ''Çocuk yetiştirmek'' ''Çocuk eğitmek'' gibi saçmalıklarda. Bu eylemlerin hepsi ailedeki bu eylemi gerçekleştiren bireylerin ideolojileri , fikirleri , tabuları , inançları , batılları gibi çevresel faktörler ile çocuğun kısıtlanmasıyla gerçekleşiyor. Bir çocuk eğitilmemeli. Çocuğa bir şeyler dayatılmamalı. Çocuğa , erişkin duruma geldiği vakit algılarını sınırlamadan , kendince doğru olarak aldığı fikirlerde , bilgilerde sabit kalmadan , bu aldığı bilgileri , fikirleri geliştirip , açığı varsa bulup , üzerine kendinden bir şeyler katıp , gelecek nesle sunabileceği kabiliyete erişmesi için ; zihnini , yakın çevresel faktörlerle kısıtlamayıp kendisine ait özgün bir benliğe sahip olacağı şekilde , o çocuğun belirli fonksiyonlarla kısıtlanmış bir bilgisayar programı olmadığını kavrayarak ve ona da böyle hissettirmeyerek ebeveynlik yapılmalıdır. O çocuk dayatılmış cinsel tabulara , cinsiyet ayrımlarına maruz kalmazsa tecavüzcü olmaz. O çocuğun bilinçaltı şiddet ile bencillik ile dolmazsa o çocuk nefret saçan bir seri katil olmaz. O çocuğa sen sabit fikirleri dayatmazsan , onun kişilik haklarına saygısızlık yapmazsan, o çocukta bunları yapmaz. Korkuyla , tehditle , batıl bilgiler ile çocuğun analiz yeteneğini kısıtlarsan , o çocuğun ufku çizilen sınırlar kadardır. Ama çocuk zihninin sınırlarını genişleterek ilerlerse , işte o zaman o çocuğun anne babası , o çocuğu dünyaya kazandırarak hayatta ki yegane başarısını elde etmiş demektir. Çocuk eğitmeyelim , özgün bireyler kazandıralım.
Çocuksuz insan çiçeksiz tarla gibidir. En faydalı olabilen mirası kendisinden sonra çocuğu bırakmak ama kaza sonucu olarak değil bilinçli çocuğu istemek yapmak ve büyütmek. Maalesef herkes kaliteli çocuğu yetiştirmez çünkü bu da ayrı bir sanat dalı. Bir kreşin sahibi ile konuştuğumda "şimdiki anneler çabuk yoruluyor kolaylığa kaçıyor ve çocuk ile hiç oynamıyor" diye tespitte bulundu.
Annelikte bir tuhaf oldu artık, genelde çocukla anne arasında sıkı bir bağ olur ama artık kalmadı..
Nihayetinde o saatte çıkan kızıda erkeğide aile yetiştiriyor..
Doğurup doğurup kendi hallerine bırakıyorlar, yetiştirmek düzgün bir insan yapmakla günümüz aileleri pek uğraşmıyor..
Merhamet asgari ücret gibiydi kimse geçinemezdi..
Zam geldi; bakalım geçinen olacak mı..
Yapmak dakikalar , dogurmak saatler , bakmak bir omur alir.
Yetiştirmek bence. Yetişdirlen evlatlar bir nevi dünyaya bırakılan servetler. Bak Mesela Ajdar gibi bir servette bıraka bilrsin. Sen ajdar gibi bir insan ile anılmak istermisin. Ana fikride vereyim. Doğurup Dorup sokğa salmayınız AzckMdnytKrdş
dogurmayı kedi köpeklerde yapıyor önemli olan bakabilmek büyütmek okutmaktır ;)
insan yetiştirmek önemlidir. insandan insan doğar hayvandan hayvan doğar
yetiştirmek en önemlisi.. millet it sürüsü gibi doğurup doğurup sokağa salıyor ve sonucunda senin anlatmış olduğun şeyler çıkıyor ortaya malesef.. :(
doğurmak anne için, büyütmek ikisi içinde zordur.
yetiştirmek daha zor
yetiştiremiceksen dogurma arkadaş
Tamamen cinsiyet ayrimcisi bir benceydi igrencti kusura bakma !
O dediklerin bu ülkede zor kardeşim. Yozlaşmış toplumdan çok şey bekliyorsun kusura bakma da. Tecavüz olmadığı, sapıklık olmadığı ay yok neredeyse bu kafa zihniyet değişmez. İmkanım olsa 1sn ye beklemem kaçarım. Sokakta yolda artık insanların yüzüne bakmıyorum o derece.
Yetiştirmek daha zor.
Doğurmak en kolay iş zaten. Ona bakılırsa kedi köpekde doğuruyor. Önemli olan o çocuğu yetiştirebilmek. Yetiştiremeyeceğin çocuğu dünyaya grtirmeyeceksin. Ona bakacasın, büyütüteceksin ve yetiştireceğiz. O zaman kedi ve köpekten bir farkımız olur.
Yetiştirmek tabii ki... Gelişmiş ülkelerde böyle.
Cinsiyet ayrimciligi yok.. gercekler war.. gercekler de her zaman batar.. aynen de oyle bacım.. kaldi ki kadinlar degil erkekler cinsiyet ayrimi yapiyor.. bu yuzden bekaretlige onem weriyorlar.. halbuki bakire olmayan bir kiz da erkegin yaptigini yapiyor fakat damgayi erkekler wuruyor.. maalesef ki gercekler bebeler :)
herkes dogurabılır ama yetıstıremez.
Baba olamayacak şerefsizler üremese çok iyi olur. Ev geçindiremeyecek, çocuklarına bakamayacak dingiller bulaşmasın, ana kuzuları da.
Yetiştirmek daha zordur
Yetiştirmek daha zordur.
Ben doğurmuyorum. Çevrem çocuğun olsa çok iyi bakarsin diyor (sorumluluk sahibi ve tedbirli biriyimdir.). Ama gereğini hissetmiyorum. Ne bileyim içimde yok böyle bir his.
Ana Sayfa > Toplum & Sosyal İlişkiler > Doğurmak mı, Yetiştirmek mi?