frambuazlı ruh pastasıyım: Aralık 2010
yılın son iki günü itibariyle aradığınız kişiye ulaşılamıyor. sebep sakarlık.telefonumu dün sabah, ayıptır söylemesi klozete düşürdüm. çekinmeyin, gülebilirsiniz. ben dünden beri gülüyorum kendime.çünkü o sırada klozeti kullanmadığım gibi, en az 3-4 adımlık da uzaktaydım. elimdeki kulak temizleme çubuğunu çöpe atmak için hızlı bir sağa dönüş manevrası yaptığım gibielbisemin ön cebindeki telefon benim dönüşümle daha da hızlanarak uçtu. uçtu uçtu, klozet kapağına çarparak sekti ve cup diye suya düşüverdi.hemen elimi poşetleyerek daldırdım suya, telefonumu çıkardım. hemen ayak havlumuz üzerinde parçalara ayırdım. silerek kurutmaya bıraktım.ıyyk, igrençsin demeyiniz. dediğim gibi klozetle işim olmadığı gibi, çamaşır suyuyla yeni dezenfekte etmiştim. zaten korkum da kurumaması değil, çamaşır sulu suya maruz kalıp kalmadığı...böcüüm bir telefon doktoruna götürecek kısmetse bugün. içini açıp alkolle temizleyip, kapatıp deneyecekler. böcüüm, "kendine yılbaşı hediyesi telefon aldırmak için yaratıcı bir uygulama yaptın, tebrikler" dese de,umarım telefonum ölmez, yaşar. çünkü ben onu çoook seviyorum. çünkü içinde bir sürü cici mesajım, videom ve fotoğrafım var.böcüümün 2 sene önceki yılbaşı kutlamasında söylediği türkü,derinimin mevlut goruntuleri, banyo videosu,böcüümün damatlıklarıyla ilk fotoğrafı,annişimin doğum günü videosu ve daha neler neler.lütfen bozulmaaa, bana geri dön telefonuuum :)
kargo geldi, izmir'den.nagişim ve dora'dan...sabah sabah çok mutlu etti beni. nagiş teyzesi kızımın ilk yeni yıl hediyesini göndermiş. çok cici maymunlu bir body, ve tabii ki çizgili çok şık bir tayt. yaz sonu cici cici giydirip, poz verdirip yayınlarım kısmetse. dedim "dur daha kendi gelmedi, şımartma bizi şimdiden" dedim ama "hiç üstüne alınma bu asya ile bizim aramızda" dedi, teyzesi.çok şımardım:)))yukarıda dora'mın muhteşem fotoğrafları var. eee annesi gibi güzel sanatlara pek yatkın, gördüğünüz gibi. resim, müzik... maşallah hepsinde bir harika. maşallah, teyzesinin çitlembiğine 41 bin kere hem de...
dışarısı karanlık, içim daha bir karanlık. baktım masaüstüm de çer çöp içinde. silkineyim, kendime geleyim dedim.öncelik çalışma alanımı düzenledim. bir de masaüstü resmimi değistireyim, noel ruhuyla ;) birazdan meyve ve gazete molası vereceğim.kuzucum göbiş taklalarına da başlar, biraz da onu dinlerim. ohmmmm..kış kış keçiler,kış kış...ohmmm...
sabah rutin kontrolümüz ve gizli şeker testimiz için hastanedeydik, böcüümle. uzun bir bekleyişin arkasından bir plastik bardak dolusu, çok şekerli suyu içip 1 saat sonra kan vermek için sözleştik. laboratuar hemşiremizle. o arada gidip doktorumuza gidip muayene bile olduk. doktorumuz her zamanki gibi neşeli ve güleryüzle karşıladı bizi. ben bayılıyorum bu kadına. içimi ferahlatıyor gülüşüyle. ilk günden beri çok güven duyuyorum kendisine. Bursa'da hamileyseniz ve hangi doktora gitsem diye düşünüyorsanız, benim doktorumu şiddetle tavsiye ediyorum. Özel Bursa Doruk Hastanesi doktoru Op. Dr. Sevil Paker.reklamları geçersek, çok neşeliyim çünkülüm, kontrolümüz çok iyi geçti. prensesimiz 830gr ve 34 cm. herşey normal görünüyor dedi doktorumuz, sorularımızı cevapladı. paranoyaklığımı bildiğinden ben sormadan bir sürü konuda bilgi verdi. gülüş cümbüş bir randevumuzu daha geride bıraktık. çıkışta kan şekerim için kan verdim, öğleden sonra arayıp sonucunu öğreneceğim. 140'tan aşağı çıkarsa "hiç bir sorun yok" demekmiş. bir de en son 3 sene once tetanoz aşısı olduğum için tek doz tetanoz vurulmamı söyledi. aşı takvimime aile hekimliğim kontrolünde devam etmem daha sağlıklı olurmuş. acilde de vurulabilirsiniz dediler ama şansımıza ellerinde tetanoz aşısı kalmamış. malum bebişlerin de aşı dönemi. hastane aşıda ağlayan bebek kaynıyordu:)bebişimiz gayet sağlıklı ve bu dünyada bugünlük benden mutlusu yook:)
Sevgili Rana,benim icin facebookta paylaşmış.çok duygulandım, ofiste çaktırmadan ağladım bile :))ANNELERE.....Anne demek;* Yenilen her lokmadan sonra alkış kıyamet koparan,şenlik havasınabürünendir.* Çıkan her pirinç tanesi diş için tüm hısım akrabaya telefon açandır.* Tüm hafta hayalini kurduğu pazar kahvaltısına oturup asla yiyemedenkalkandır.* Sabaha kadar kırk sefer uyanarak,sabah kalkıp zombi gibi işe gitmektir.* İşten eve geç gelmenin vicdan azabıyla bebeklerinin yanına kıvrılıpsaatlerce koklayandır.* Tatil yapamamanın kitabını yazandır.* Eskiden hergün uğradığı kuaförünün yolunu unutandır.* Çaydanlığın kapağı ile pet şişeyi kapatmaya çalışandır.* Parça pinçik olmuş pazar gazetesini birleştirip okumaya çalışandır.* Gecenin bir yarısı gözü kapalı süt ısıtıp,gözü kapalı geri dönendir.* Saatlerce leblebi parmaklı ayakları öpmekten sonsuz keyif alandır.* Temcid pilavı tadındaki baby tv yi seyretmektir.* Bebek şef şarkısısöyleyerek,fırsat bu fırsat deyip birşeyler yedirmeye çalışmaktır.* Üzümün çekirdeklerini tek tek çıkarmak,mısırı tanelere ayırmaktır.* İşten yeni gelmiş ve içeri ilk adımı atmışken,"Anne atttaaaaa"sözleriyle çark edip,en yakın parkın yolunu tutmaktır.* Anne demek bebek havuzunda yüzmektir.* Başka bir anneyi nerede görürse görsün "Seni çok iyi anlıyorum tatlım"bakışı atandır.* Aşı takvimini ezbere bilendir.* Kazara kendi için alışverişe gidip nasıl olduysa bebek kıyafeti dolupoşetlerle geri dönendir.* Ne kadar sert olursa olsun hayır demeyi beceremeyendir.* İşe yetişmek için düğmelerini bahçede ilikleyendir.* Uyduruk ninni besteleyendir.* Çantasında sürekli Oyuncak kurbacık,ıslak mendil ve kreker taşıyandır.* Son teknoloji telefonu denize atıldığında ,diken diken olmuş her birsaçına rağmen,annecim telefonlar yüzemez diyebilendir.* Anne demek eskisinden bin kat daha güçlü olmak demektir.* Anne demek hayatının sonuna kadar ve sonunun da ötesinde birileri içinendişelenmektir.* Anne demek iki küçük melekle,gururla, küçük dağları ben yarattım edasında yürüyebilmektir.* Anne demek yüreĞini parçalara bölüp herbir parçayı özenle onlara sunmaktır.* Anne demek 9 ay karnında taşımak değil,ömrünün sonuna kadar yüreğinde taşımaktır.Alıntı
temamla bozdum kafayı. yok bi türlü istedigim gibi olmuyor. hazır şablonda bile bir istikrar yakalayamadım.güya tasarımcıyım, peh. gelgit aklim zevkime müdehale ediyor.sonunda karman çorman şeyler çıkıyor.bir süre sapsade takılmaya karar verdim.başlangıç zihnimize dönelim, ohmmmm...basit güzeldir, ohhmmmm...
profesyonel oyuncu kadrosu, "cem yılmaz"ın inanılmaz performansı, müzik, görüntü bir harika...tek problem sinema filmi olarak başlayan film, dizi film edasında sona eriyor. filmin 3.çeyreğinde sonunu tahmin ediyorsunuz. hikayenin orjinaline sadık kalalım istemiş de olabilirler de, bu kadar da belli edilmez ki..senaristimiz ve yönetmenimiz türk izleyicisinin zekasına güvenememiş; "daha komplike hale getirmeyelim, anlayamayabilirler" demiş herhalde. herkes "filmin sonun tahmin ettim, yaşasın" deyip sevinsin istemiş, diye tahmin ediyorum. tahmin edilebilirliğinin hayal kırıklığı dışında gerçekten hoş bir filmdi. müzikler ve cem yılmaz'ın döktürdüğü türküler çok güzeldi. cem yılmaz bildiğiniz gibi değil. gerçekten deli, laz bir polis. "idris" (cem yılmaz) hayatının dramasını yaşıyor. malesef sinema salonundaki izleyicilerin çoğu gülüyor. neden?çünkü işin içinde cem yılmaz var, ağlaması bile komiklik olarak algılanıyor ister istemez. idris özel hayatının başaşağı gitmesine dayanamıyor, kafayı sıyırmak üzere. izleyici gülüyor. hani derler ya, güleriz, ağlanacak halimize diye, aynen öyle...herşey bir kenara, oyunculuklar harika. Deli İdris, Avcı Ferman, Çömez Hasan, Asiye...yok, yok siz kimseyi dinlemeyin. gidin bir görün.ben tavsiye ediyorum.
geçen sene pino'nun hazırladığı dilek listesinden kendime de bir tane doldurmuştum. bu sene de hazırlamış, onu da dolduracağım ama şimdi değil. şimdi geçen seneki dileklerimi ve olanları mercek altına alalım.1. madde: yavru yumuk ev köpüşü. köpüş alamadık ama ev bebişi yaptık. kımsetse 2011'de kavuşacağız. dilek olmuş, sayabiliriz.2. madde: çizgili kociman çalışma odası.kociman bir eve taşındık. çizgisiz dağınık bir çalışmama odamız var. bu dileği de olmuş sayalım.3.madde: bahçeli bir ev.işte bu olmadı. bakalım kısmet. 10 sene içinde olmasını umuyorum.4.madde: kaykay yada paten. önce kayabilmek için düzgün, deliksiz ve tehlikesiz bir yol ya da pist dilemek gerekiyormuş. yeni evimizin olduğu yollar gayet düzgün. göbiş ve benim için kaymak gayet tehlikeli bir aktivite artık. bu dilek de olmadı, olamadı.5.madde: maaşa zam, işe devam. kriz bizi teğet geçti şimdilik. bu dilek de oldu:)6.madde: nikkentobi ürünlerinin satışa çıkması. işte bu bir dilek değil, ütopya. satıştan önce, imal edilmeleri gerekliliği konusunu atlamışım biraz. 15 sene içinde, inşallah.7.madde:6.ya bağlı madde, bu da olmadı.8.madde:ailemle aynı şehirde yaşamak dedim tersi oldu. nurtopu annem bodrum'a yerleşme kararı aldı. ablam gölcük-bursa arası mekik dokumaya başladı. babamın işleri sebebiyle annemler en az bir sene daha bursa'ya gelemiyorlar. bu da olmadı.9.madde: hihihi bu madde yüzünden çok azar işittim. "ulu orta yazmasana kızım, silsene şunu yaaa" diye tacizlere maruz kaldım. sonuç; bu dilek de olmadı. evrenin suçu yok, bizim hatunun niyeti yok :P10.madde: bakın bu oldu. bereketimiz doldu taştı. jr. yolda, daha ne isteriz? :))11.madde:berkitom askerden geldi, iş buldu, evine yerleşti bile. artık dileğimiz mürüvveti üzerine olacak:)12.madde:hah, tamı tamına 5,5 aydır sigara içmiyorum. hiç de canım istemiyor:))
evde, ofiste, otobüste, telefonda huzur istiyorum.huşuu içinde uyumak, uyanmak, yola çıkmak, çalışmak, kavuşma heyecanı ile evime gitmek istiyorum.çok gerginim, her an herkese patlayabilirim. çevremde pek çok kişiye biriktidiğim öfke tomurcukları var. arı kovanına çomak sokmak usulü tavırları var ki, yaa sabırrr diyorum.patlarsam biliyorum, yine suçlu ben olacağım.tahammülsüz, agresif, uyumsuz ilan edileceğim.dudaklarımı ısırıp, kulaklıklarımı takıp kendimi soyutlamaya çalışıyorum herşeyden. kendimi işime gömüp bir an önce akşam olmasını diliyorum.eve gidip, kimseyle konuşmak zorunda kalmadan uyumak istiyorum. ne gücenen, ne kırılan olurdu çevremde.mümkün olsa, ne güzel olurdu.illustrasyon:http://tarelkin.deviantart.com/
böcüüm bana der: "masallah çarşı, herşeye karşı" diye.ama yok ben o kadar değilim.nincanın yerine gelen yeni arkadaşımız. çok iyi allah bozmasın. insaniyetli falan ama herşeye bir itiraz durumu var ki, bazen dayanamıyorum. kulaklıklarımı takıp soyutlamaya çalışıyorum kendimi ortamdan. sıkıntı basıyor, duydukça. fotoğrafçı ne biçim çekmişmiş, bu bilgisayarda hiç arşiv yokmuş, o site dandikmiş, bu öyleymiş, şu böyleymiş. bu beğenmezlikleri. bende de otomatik savunma tepkisi oluşmaya başladı. yok o öyle değil, şu sebepten, bunun işleyişi bu gibi demekten, sürekli boklamalara karşı aklama stratejileri geliştirmekten yoruldum artık. bir de itiraz durumları var. peynir resmi lazım oldu geçen hafta bendeki arşivden ayıklayıp, vereyim dedim. o konsept arıyormuş. "iyi bir bak, içlerine beki işine yarar birşey çıkar. "diyorum. sonuçta kullanıp kullanmadığını bilmiyorum çünkü yardım etmekten vazgeçtim. ne halin varsa gör misali, "nasıl biliyorsan öyle yap" dedim. tamam iyisini sen bil, en iyisi sen ol. itirazım yok. işte rekabetten oldum olası nefret ederim. ben takım adamıyımdır. ekip çalışması severim. yardım isteyenin yanına koşarım. işim olmasa da gerekirse gecelerim, sabahlarım, gocunmam. iş bitmelidir ve benden yardım istenmiştir. böylesi bir salak olduğum için, çok çektim zamanında. ne yazık ki hala da akıllanmamışım.bırak, ne karışıyorsun. herkes kendi bokunda boğulsun. sanane tobi, sanane...yine birşeylerden bahsediyorduk. mr. hope, ben, mr.itiraz.mr. hope'un zihni sinir projelerinden birini konuşuyorduk. yok, o iş olmazmış, zırtmış, zortmuş. en sonunda dayanamadım; "bir şeye de itiraz etmediğin bir günü görecek miyim, acaba?"deyiverdim.hiç tepki vermedi. ya, anladı. ya da anlamazlığa geldi.göreceğiz...ya hormonlarım kudurdu gene, heyheylerim toplandı başıma.ya da, sabrımın istinad duvarları inceldi. neymiş? göreceğiz...
kar tutar da kardan ayı yaparız yine, inşallah. kardan snoopy de olur. 1978'de bir grup çocuk, uğraşmış yapmış:)daha sabah rüzgar, yağmur, fırtına mağduru olarak sırılsıklam ofise geldiğimde, kışa lanetler okuyordum.ama;kar yağmaya başladı ve pozitif duyguyar sardı etrafımı. karyağıyooooor, yaşasıııın:)kızım bile hissetti neşemi. içeride kıpır kıpır, maşallah. oppidi oppidi, kar yagsin oppidi:))))
sadeliğine, ifade tarzına. basit, güzeldir. sen yapınca daha bir güzel.stephane tartelin, sen bir tanesin:))
cumartesi is çıkışı, hatta bir yarım saat öncesi böcüüm beni aldı, korupark'a bıraktı. danışmadan seminerin 4. katta yapılacağını öğrendim. çıktım, bir baktım satranç federasyonunun salonunda yapılıyormuş. yani 4.bursago turnuvasını düzenlediğimiz salon. bir anlığına geçtiğimiz haziran ve turnuvaya dönsem de heyecanla seminere odaklandım. girişte kayıt masasında karşılandık. seminer, mustela'nın sponsorluğunda olduğu için, katılımcılara mustela ürünleri, numuneleri ve bilgilendirici broşürleri ile küçük bir paket hazırlamışlar. sağolsunlar, nezaketleri ve hediyeleri için...salona girince kendime orta kısımdan oturacak bir yer seçtim. salonun henüz yarısı dolmuştu ben gittiğimde. 15 dk. içinde, salon doldu hatta beklenenin dışında katılım olduğundan sandalye eklemesi de yapıldı.ve sahnede Ayşe Öner...çok sıcak ve samimi bir insan. hamilelik ve doğum üzerine konuştu. bizlere nefes egzersizi yaptırdı. diyaframdan nefes alıp-vermenin kasılmalardaki etkisinden bahsetti. gebelik egzersizlerinden birkaç hareket gösterdi ve yaptırttı. konuşmasını bitirdiğinde, "bir ara verip daha sonra bebeğinizi emzirmekten ve ilk banyosundan bahsedeceğiz" dedi. demesiyle hurrraaa, gözü dönmüş, hatta kıtlıktan çıktığını sandığım hamilelerin bir kısmı arka kısımda bulunan yiyecek standlarına hücum ettiler ki, henüz konuşma daha bitmemişti. Doruk Hastanesi Uzm. Doktoru Melike Yıldırım, doğum ve hamilelik hakkındaki sunumunu bardak, çanak sesleri arasında yapmak zorunda kaldı. hamile kalmanın görgüsüzlüğü arttıran hormonlar salgılattığını bilmiyordum, öğrendim. gerçek mola verildiğinde yiyecek standı bomboş olduğu gibi, sözkonusu hormon patlaması yaşayan hanımlar sponsorlardan huggies'in dağıtmakta olduğu yenidoğan bebek bezine doğru hücumdaydılar.ben ofiste yemek yiyememe olasılığımı düşünerek meyve öğünümü biraz erkene almıştım. o sebepten açlık hissiyatı içerisinde değildim. mola hakkımı hücumdan kaçınarak tuvalete giderek kullandım.mola sonrası rehavet yaşasam da biraz salonda gezinerek, kendime geldim. seminerin doğum sonrası ilk günlerde yapılması gerekenler etabını dinlemeye başladık. geçtiğimiz hafta d&r'dan ayşe hanım'ın kitabını almıştım. kitapta anlattıklarının özetiydi anlattıkları. uygulamalı gösterimleri ise harikaydı. bir ara bebikim doğsa da, uygulasak diye gaza bile geldim:))akşam böcüküme aldığım notları birbir anlattım. ilk emzirmeydi, banyoydu, göbiş bağıydı...ne kadarı aklında kaldı baba adayımızın, bilemiyorum ama, yılmak yok beraber öğreneceğiz :)www.ayseoner.com.tr adresindeki bu yararlı videoları izleyin ve izletin der, şiddetle tavsiye ederim: http://www.ayseoner.com.tr/node/89http://www.ayseoner.com.tr/node/96http://www.ayseoner.com.tr/node/88bu arada ayşe hanım, önümüzdeki 4 hafta boyunca salı günleri tv8de ebru şallının programına konuk olacakmış. orada da uygulamalı gösterimleri olacakmış, bilginize...
TİYATOR yani, Oyak Renault Tiyatro Topluluğu...dün akşam "uğur mumcu sahnesi"nde ilk gösterisinde "at doğuran savaş" adlı oyunu sergilediler. muhteşem performanslarıyla, harikaydılar ve dakikalarca ayakta alkışlandılar. afiş, davetiye ve program tasarımları bendenize, dekor ve kostüm tasarımı Aslıhan Pekün'e, koreogreafi Arzu Somers'e,ses ve müzik Olcayto Gönder'e,ışık tasarım Mustafa Yıldırım'a aitti. bu muhteşem oyunu ve oyuncularını yaratan kişiyi de unutmamak lazım. 24 amatörden 24 oyuncu ortaya çıkaran, yüce isim ise; Ahmet Somers idi. ve elbette oyuncular. onlar harikaydılar. olymposun tanrı ve tanrıçaları gerçekten yeryüzüne inmiş gibiydi. övünmek gibi olmasın, benim böcüümde o sahnedeydi ve tiyatro dünyasının en karizmatik ve en yakışıklı agamemnon'u da,benim beyimdi. bence :)))yorucu ama mutluluk ve heyecan dolu bir geceydi.9-15 aralık gosterimlerinin davetiyeleri simdiden tükenmiş. 22 aralık için davetiye yapmamı rica ettiler benden. oyunun AVP'de de oynanması için çalışmalar başlatıldı. şaka maka, bizimkiler kapalı gişe oynuyorlar. allah, nazardan saklasın. tü tütü maşallah:)))
sizi müstakbel kızımla tanıştırayım. tobi jr...epeydir postlarım bebek kokuyor, biliyorum. üçlü ve kardiyo testlerimizi sağ salim atlatmayı bekliyorduk. allaha şükür 5.5 ayımızı tamamladık. tobi heyecanını içinde tutamazdı, hayırdır 5.5ay sesi çıkmamış derseniz; çıktı, çıkmaz mı? ama bu adreste.aman ilk üç ay geçmeden kimseye söylemeyelim. aman 5. aya bir gelelim, derken; en nihayetinde dün kalp ritmlerimiz kontrol edildi. doktorumuz "şimdilik herşey normal ve yolunda görünüyor" dedi ve biz de bir "ohh" dedik. daha ne diyeyim. artık,en bi mutlusundan anne adayıyım ben. :))
mustela ile "bebeğim olacak" seminerleri bursa ayağı, 4 aralık cumartesi günü bursa korupark avm'de yapılacak. ilk başta mustela nedir ki diye tereddüt etsem de, sonradan hamileler için çatlak kremi markası olduğunu öğrendim. cahilliğimi mazur görünüz. ben sadece "lierac" ve "vichy"den haberdar idim. ee, ne demişler; bilmemek değil, öğrenmemek ayıp. :)katılmak için 0 216 386 38 13 'ü arıyorsunuz. isminizi ve telefon numaranızı verip, kendinizi kayıt ettiriyorsunuz. herhangi bir katılım ücreti alınmıyormuş. katılımcı uzmanlardan biri ünlülerin doğum hemşiresi olarak da bilinen Ayşe Öner. diğeri ise Doruk Bursa Özel Hastanesi Kadın doğum uzman doktorlarından Melike Omak Yıldırım. açıkcası ben çok merak ettim. kaydımı da yaptırdım. yalnız baba adaylarının da katılıp katılamadığına dair bir bilgi verilmemiş. onu da öğrenirsem, böcüümü de peşim sıra seminere götürebilirim :))