dolandagel: The Tale
The Tale, Jennifer Fox imzalı 2018 yılının en etkileyici filmlerinden bir tanesi. Oyuncuların gösterdiği performans filme bir derinlik kazandırırken içerdiği konu açısından da çok etkileyici.
Özellikle günümüzde sıklıkla duyduğumuz çocuk istismarlarına ve bu istismarların kurbanların üzerindeki etkisini dozunda vermesiyle oldukça başarılı. Film bu istismarı abartmadan ortaya koyarken filmi izleme süresi içerisinde elinizde olmadan aynı acıyı içinizde hissederken cinsel istismarı uygulayan kişilerin ortak davramışları karşısında hayrete düşebiliyorsunuz.
Bu en büyük suçu işleyen kişiler ne yazık ki kendilerine dahi yalan söyleyerek kazanılmış bir hak gibi gördükleri bu davranış biçimini aslında bir utanç olmakla beraber bu utançla yaşayabilmeleri için herşeyden önce kendi masumiyetlerine inanmalariyla yaşamlarına devam edebilirler.
Kurbanlar ise başlarına gelen bu felaketle yaşayabilmek için farklı bir yalanın tam ortasındadırlar. Filmin kahramanı ise beyninden zamanla silmiş olduğu bu anısını annesinden gelen bir mektupla tekrar açığa çıkarırken kendisiyle hesaplaşması sonucunda tüm yaşantısını etkileyen bu olayın zararlarını yetişkin yaşındaki davranışlarında bulacaktır.
Ortaya çıkan tablo kurban için büyük bir acıdır. Buna sebep olan kişi ise hayatına saygın biri olarak devam ederken ister istemez kimleri ne kadar yakından tanıdığımızı bir kez daha elimizde olmadan sorgulamaya başlıyoruz.
Dünyanın en büyük sorunlarından biri olan çocuk tacizlerinin sonunun gelmesini filmi izlerken öylesine yoğun bir istekle istiyorsunuz ki ancak bu isteğinizin gerçekleşmeyecek olmasının bilinciyle film bittiği andan itibaren oturduğunuz yerden bir türlü kalkamadığınızı fark ediyorsunuz.
Etiketler: -Film, -Sanem Uçar Yazıları, The Tale