11.01.2017 - ACIYI YAZMAK 29.12.2016 - " HAPPY NEW YEAR " Yanılgısı 24.12.2016 - ŞİDDETSİZ BİR DÜNYA İÇİN NE YAPMALIYIZ? 23.12.2016 - GERİ DÖNÜŞÜM Okunma 11 Ocak 2017, 15:21
Bugünlerde yazılması gereken bir yazım var ama o kadar çok yaşanan acı var ki nereden başlasam ne yazsam …BİLMİYORUM.. ve ben bu ruh haliyle yazamadım, yazmak istemedim evet…
Hergün sıradanlaşan adeta savaşa sürüklenmesi istenen birülke, yaşanan onca ölüm, ocaklara düşen ateş ve kaos varken.. Ne yazmalı, neyi yazmalı, nasıl yazmalı? Gözü yaşlı bağrı kanayan anaları mı, ocağı sönmüş eşleri mi, yetim kalmış yavruların feryadını mı? Hani deriz ya hep, empati yapmak… Empati yaptığımda bu yaşıma rağmen annesiz, babasız düşünemezken kendimi.. Evladımın tırnağına bile zarar gelse ölürüm diyen ben, nasıl koyarım ki onların yerine kendimi… Bir yavrunun BABA DİYE KİME BABASI GİBİ SARILACAĞINI, KİMİN ANNESİ GİBİ, BABASI GİBİ BİR ÇOCUĞU SEVECEĞİNİ HİÇ DÜŞÜNDÜK MÜ? Mümkün değil ateş düştüğü yeri yaktı geçtii ve gitti.. Biz sadece üzüldük ve üzülmekle kaldık… Oysa gidenin geride bıraktıkları ömrü boyunca silinemeyecek acı hatıralarla yaşamak zorunda..Bizim iki dakika ekranlarda izlerken tahammül edemediğimiz durumla onlar yaşamak zorunda.. Düşünsenize; çok sevdiğimiz birinin tabutunun başındayız ve birazdan üzerine toprak atılacak ve herkes evine gidecek, sen gitmekle kalmak arasında bocalar duracaksın kabrin başında. Sanki onu da oradan alıp gitmek ister gibi, bırakıp gidemeyeceksin… Gitsen de zaten seninle ömür boyuu gelecek acıların vardır artık içinde..Allah bu durumda olan herkese Sabırlar versin..Çok üzgünüm elimden bişey gelemediği için.. Bazen bütün bunlar olurken keşke bunları göreceğime ölsem diyorum….
Ne güzel demiş şair burada; tam da babası ölen, annesi ölen birinin neler hissettiğini.. Bu şiirin bazı mısralarını aldım ben;
BABALAR GÜZELİNE MERSİYE
Gittin; dünya bir kafes, devâ mahpus, söz ketum Gittin; çekildi suyu can nehrinin; kaldı kum Bu gün hüznün hayale kuyu kazdığı gündür Bu gün kederden sabrın bile bezdiği gündür Rüzgâr, yağmur ve güneş seni meczup sanardı Şimdi yansın kapılar, pencereler kırılsın Vadiyi sel götürsün, dağ ikiye yarılsın Öncü bir kıyametten geçtiğin ândı ölüm Sen rüyadan uyandın; senden uyandı ölüm Bu gün kardelenlere kanın sızdığı gündür Zamanın ezberini yine bozduğu gündür Bu mezar taşı kime ne söylüyor; bu yıldız Bu gök, yaralı bulut, çâresizlik; bu ıssız Ülkenin hangi dağı, ovası şimdi benim Seninle sessizliğin koynuna girdi tenim Âh kırılan ellerim, ah çürüyen kanlı göz Bir cefâ girdabında dalgalanıp yandı öz Sokak garip; münzevi bir rüyada şimdi ev Hicrana varan yolun her köşesinde serap Şehir şehir ürperiş, ülke ülke ıstırap Bu gün bir kelebeği dağın ezdiği gündür Bu gün kalemin “eyvah” diye yazdığı gündür Nurullah GENÇ
Bütün bunlar olurken diğer taraftan işlerimiz, yememiz, içmemiz kısacası hayatımızın günlük akışınının devam etmesi gerekiyor elbet.. Gerekiyor ki, yıkılmayıp ayakta durduğumuz görülsün, bizim değil, bu duruma düşürenlerin moralleri bozulsun..
Yüce Allah’tan dilerim; bir an önce bu kara günler gelip geçsin, güzel ülkemiz için kazılan kuyulara kendileri düşsünler…Ve temizlensin ülkemiz bu pisliklerden, Vatan hainlerinden..
BU VATAN İÇİN ÖLENLER YETMEZSE, HEPSİNİN YERİNE BEN DE ÖLÜRÜM DİYEN MİLYONLARCA ‘TÜRK’ VAR, BUNU TÜM DÜNYA BÖYLE BİLSİN..