Gece: Mayıs 2008
Efenimmm yine döndük mekanımıza. Gerçi döneli oluyor bi 5-6 gün ama anca adapte olabiliyoruz. 6 gün tatile 6 gün adaptasyon süresi biraz uzun gerçi di mi...
Hani tatili çok beklersen, beklenti yükselir yükselir yükselir, ve sonra tatil zamanı bu mudur yani diye bir hayal kırıklığına uğrarsın (ya da yılbaşı, sevgililer günü, doğumgünü vs). Hatta hayal kırıklığı ile huysuzluk yapar kavgalar çıkarırsın. Herşey iyice berbat olur ya...
Olmadı öyle :) Süper bir tatil yaptım. Otel, hava, su, yemekler, aşk, herşey çok güzeldi. Gerçi 2 gece çok içmişim. Ertesi gün sıkıntısı olmasa sarhoş olmak da kötü değildi gerçi, ben çok eğlendim, serkanı bilemeyecem :) Haaa bi de 6 aydır askerde olan adamı Ruslarla dolu bir otele götürmemek lazımdı tabi, artık o kısmı es geçtik.
Sonra döndüm, sabah gittim, 9,080 YTL'lik bir senet imzalamak sureti arabamı servisten teslim aldım :(
yatcaz kalkcaz, yatcaz kalkcaz sevgilim gelecek...
Bugün şafak 1, yarın doğan güneş. Yani cuma günü yanımda..
Heyecandan erkenden kalkmaya başladım yine, geceleri de uyanıp uyanıp saate bakıyorum.
Herkes "bitti artık" diyor, e hani nerde o zaman şimdi?
Az önce romanyalı takım liderime bir şeyler anlatıyorum. Aykut diye birinden birşeyler bekliyoruz. Diyorum ki Aykut getirmediğinden ben de yapamıyorum.
Boş gözlerle bakıyor bana. İngilizcem de iyi değil ya, bi cümleyi düşünüyorum yanlış bir şey mi söylüyorum diye. Yok çok eminim cümlemden, yanlışsa da o kadar anlaşılmaz değil. Bir kere daha tekrar ediyorum.
- Aykut did not send me the material, so I could not send them to the printing house..
- Anlamadi ben , you could or you could not?
benim esasen yoktur öyle bir kaş merakım. 2 senedir yaz tatillerimi orda geçiriyorum ama yine de facebookta kaşa tapanlar falan şeklinde gruplara üye olmak aklıma dahi gelmemiştir. Bir arkaşdaşım kaşta kaldığımız oteli sordu. Otelden resim bulur muyum diye resimlere baktım. Kaşı, hadi bilemedim, tatili özlemişim.
Kaşa ilk sene kızlarla gitmiştim. Şimdi biri ereğlide, diğeri ise teee amerikalarda. Ne keyifli vakit geçirmiştik. Bora diye bir çocuğun barı vardı, ilk gece yanımıza gelmişti çocuk, "siz çok eğleniyorsunuz ben de katılabilir miyim" diye. Konuyu buraya bu şekilde yazınca çocuğun bir yazma amacı varmış gibi algılanıyor ama değildi valla öyle. Oturur oturmaz, eski sevgilisinden bahsetmeye başlamıştı. Bir de asla unutulmayacak yamaç paraşütcü maceramız var. Nesrin tepede, rüzgarın ters dönmesini bekliyor, Selin aşağıda paraşütçüleri öldürme planı yapıyor, ben ise bir gün önceden çatlamış parmağımın derdindeyim. Ve tatilin son günü.
Ereğli dedim ya yukarda, aklıma geldi. Dün Hıdırellezdi. Ereğlide bir hıdırellez geçirmişliğimiz var yine aynı ekiple. Sarhoş kafayla gül ağacına dileğimi gömeceğim dile her tarafım çizik içinde kalmıştı. Sarhoş sarhoş hangi dilek kabul olacaksa artık. -Allahtan olmamış, o ayrı-
Tatillerden bir dolu sahne geliyor gözümün önüne nedense... Üç tanesi:
- Kızlarla liman ağzındayız. Ben istifami verip gelmişim. Patron da o gün tatilden dönecek, istifamı görecek ve beni arayacak diye bekliyorum. Kızlar soruyor ne yapacaksın diye, ben çalışamıyorum o adamla diyorum. Ama iş yok güç yok, fazla da naz yapmayacam. Şimdi evleniyorum o adamla.
- Limanda nesrinin inmesini beklerken yamaçtan, iki gün sonra evlenecek Setenayı arıyoruz. Bir buruk sesi.
- Ereğlide "valla yarın erken kalkamayız, cumartesi, hiç boşuna sen de kalkma" diyen kızlar ani bir plan değişikliği ile -belki yazarsam kızarlar diye yazamadım, caizdir derlerse yazarım- sabah 5'de kalkma planları yapıyorlar.
- Bu çoook eski, nesrinin bekar evinde mangaldayiz. Dışarda kızlar yapıyorlar, ben kedi korkusu yüzünden içerdeyim. Beşiktaş-bişey maçı var, maç da kritik. Maçı izleyemiyorum. Selin kuzenini arıyor, çocuk bana telefondan macı anlatıyor bir 3-5 dakika. Nasıl gidiyor vs. Tam o sırada gol...
- Ereğlide fal baktırıyoruz, aklımda kalan ve gerçek olacağını umduğum tek şey 85 yaşıma kadar yaşamak :) Selin'e ereğliden kısmet çıkacak diyor falcı kadın. Bütün seyahat bakınıyoruz sağa sola. Kısmet değil, "gı" çıkıyor :))) - bu da ayrı bir hikaye-
- Ve son sahne, Nesrinin düğünü için. Erkeklere diyoruz ki, bizi araba ile kuaföre bırakın ve araba ile alın. Doluşuyoruz arabaya. İki apartman sonra duruyoruz, meğer gelmişiz :)
Kaştan girdim, ereğliden çıktım. Ben sanırım kaşı değil, kızları özlemişim.
Ankamall'de yürüyoruz pazar günü bir arkadaş ile. Kalabalık zaten. Aybaşı bi de... Maaşımı da almışım. Üstelik tatile gideceğim 10 gün sonra, ihtiyaç bir dolu. Onun dışında bir evlilik derdim var, evime mutfağıma bir dolu birşeyler almak istiyorum. Bu motivasyonla tam anlamı ile bir "alışveriş modu"ndayım.
- Gülşah şimdi hedefe konsantre olmamız lazım.
- Hedef ne Şebnem?
- Çok para harcamak!
Önümüzde de bir adamcağız yürüyor, dönüp baktı nasıl insanlar bunlar diye. La havleee dedi döndü önüne.
İhtiyacım olan ayakkabıyı bulamadım ama onun dışında 2 çift ayakkabı, bir kek kalıbı, bir maşa, 1 çanta ve 1 braun multiquick biseysi (el blenderi demek istemiyorum ona, o kadar para verdim)ile döndüm eve.
Bu ara yeniden alışverişe çıkmam lazım, bu sefer hedefi ortaya daha net koysam iyi olacak.