﻿ Çiçek Sözlüğü – Çiçekçilik Terimleri – Yeminli Sözlük
4 Nisan 2017 yeminli listeler 0
Bir bitkide yaprak ve çiçeklerin sapın iki yanında karşılıklı değil de, bir sağda bir solda bitmesidir.
Bileşikgiller familyasındaki bitkilerde, bir çiçek tablası üzerinde hepsi birden bir kömeci oluşturan çok sayıdaki dilsi ve tüpsü çiçekler topluluğudur.
Birden fazla yaprakçıktan oluşan yapraklar için kullanılan terimdir.
Bir yıllık işlemi Uygulamak
Bitki ya da çok yıllık çiçeklerden bazısı birinci yılının sonunda bozulur, çiçeklenmesi biter. Bu durumdaki bitkilerin gözden çıkarılıp yerinden sökülmesi işlemidir.
Genellikle bitkilere bol çiçek açtıran ya da bol bol ürün verdiren organik madde yönünden zengin verimli topraklar için kullanılan terimdir.
Bahçelerde yaya yollarını yeşil alandan ayıran ya da bahçe düzenlemelerinde yeşil alam sınırlayan genellikle dar ve uzun alanlardır.
Bir çiçeğin sapının dibinden çıkan basit biçimli küçük yapraklar topluluğudur. Bunlara çiçek yaprağı da denmektedir.
Çiçek fidelerine, toprakta yeni yerlerine dikildiğinde verilen ilk suyun adıdır.
Soğanlı bitkilerin soğanında, bitkinin embriyosu görevini yapan; sap, filiz ve kökleri çıkaran iç kesimidir.
Fazla boylanmayan (1-4 m.), genelde dipten dallanan odunsu bitkilerdir.
Aslında otsu bitki olduğu halde çalı formunu alan türler için kullanılan terimdir.
Bitkinin kök, gövde, sap, dal ve yaprak gibi bölümlerinden kesilen ve yeniden köklenme yeteneği taşıyan canlı parçalarıdır.
Çiçek sapının yayvan tepesidir. Yalın çiçeklerde çiçeğin parçaları ve kömeç durumundaki bileşik çiçeklerde çiçekler buraya bağlanır.
Tarımda en çok kullanılan doğal gübredir. Ahırlarda beslenen at, inek, manda, keçi ve koyunların katı atıklarından oluşur. Buna, kümes hayvanlarının ve kuşların atıkları da eklenebilir.
Bitkilerden alınan kök, gövde. sap, dal ve yaprak parçalarının (yani çeliğin e bitkiye uygun toprağa sokularak çoğaltılması işlemidir. Bu işlemde, çeliklerin alt kısmı ile yapraklanıl sapı toprağa daldırılır.
Bileşikgiller familyasındaki bitkicilerin çiçek kömecinin çevresinde yer alan ve dil biçiminde olan çiçeklerdir.
Etli ve Özlü (Sukkulent) Bitkiler
Bütün dal ve yapraklarında sulu öz biriktiren bitkilerdir.
Başka yerlere dikilmek üzere yastıklarda tohumlarından yetiştirilen çiçek ya da sebze gibi bitkilerin körpesine denir.
Ormanlarda, çeşitli bitki artıklarının çürümesiyle oluşmuş topraklardır. Besin maddesi yönünden zayıf ama suyu ve havayı geçiren nitelikte olurlar.
Halka (Sarmal) Dizilişli
Bir bitkide sap üzerinde art arda gelen iki yaprak arasında ayırım açısının sap çevresinin beşte ikisini eşit olduğu yaprak dizilişidir.
Değişik nitelikteki toprak ya da benzeri maddelerin karıştırılmasıyla hazırlanmış bitki yetiştirmeye elverişli topraklardır.
Hep yeşil Bitki
Bütün yıl boyunca üzerinde yeşil ya da özgün yaprak renginde canlı yaprak bulunduran bitkilere denir.
Gövde, sap, dal ve sürgünleri doğal olarak dirk duramayacak kadar zayıf olan bitkilerin bağlandığı sırık ve benzeri desteklere herek, böyle desteklenen bitkiyi bağlama işlemine de herekleme denir.
Bitkisel döküntülerin (ölü yaprak, dal ve kök gibi) içindeki organik maddelerin ayrışması ve dönüşmesi sonucu oluşan koloidal yapıdaki toprak bileşenidir.
Bitkilerde, sapın üzerinde ve iki yanında yaprakların karşılıklı olarak ikişer ikişer yer almasıdır.
Üzerinde yer yer kayalıkların, taşlı tümseklerin bulunduğu bahçelerdir. Bu gibi yerlerde, genellikle dağ kökenli bodur bitkiler yetiştirilir.
Herhangi bir toprak kazma aletiyle topraktan koparılan ve nemli oluşu nedeniyle yapışkanlığını koruyan az ya da çok iri toprak kütlesidir.
Evlerde vazolara konulmak üzere ya da buket, çelenk veya sepet yapmakta kullanılan, oldukça uzun süre açık ve canlı kalan çiçekler için çiçekçilikte kullanılan bir terimdir.
Bazı bitkilerin çoğaltılması ya da hasırlaşmış kök kısımlarının çıkarılıp yenilenmesi için o türe uygun zaman diliminde bitkinin kökünün kürek ucuyla kesilerek bölünmesi ve bitkinin parçalara ayrılması işr lemidir.
Bileşikgiller familyasındaki bitkilerde sapın genişleyip yassılaşmış ucu üzerinde bileşik çiçeklerin yan yana toplanarak açması demektir.
Toprağı ya da bitkileri korumak üzere toprak yüzeyinin kuru otla, samanla ya da plastikle (polietilen) kaplanması işlemidir
Çok sert kabuklu, kolaylıkla açılamayan meyve ya da tohuma denir.
Ekim-dikim amacıyla içine birden çok tohumu atmak ya da fideyi dikmek için toprakta açılan çukurlara denir.
Ot görünümünde, ot yapısında olan bitki anlamına gelir.
Yanardağ kökenli camsı kayaçtır. Toprağa, havalanma ve geçirgen olma özellikleri kazandırır.
Bitkinin, toprak altında genellikle yatay olarak gelişen ve besin depo eden sap ya da gövdesidir. Üzerinde, pulsu yaprak ve çoğu kez saçak şeklindeki kökleri taşır. Türkçe’de rizoma kök gövde ya da köksap da denmektedir.
Bazı bitkilerin kök boynundan çıkarak toprak üzerinde çepeçevre yayılan yapraklarının ortaya çıkardığı görüntüye verilen addır.
Sarkan Sepet Saksı
Dalları yana doğru uzayıp sarkan uygun türlerdeki bitkileri yetiştirmek üzere duvarlara, direk ve ağaç gibi yüksek yerlere özel koruyucu düzenlerle asılan saksılardır.
Özellikle sarmaşık türü bitkilerde olduğu gibi, bir bitkinin başka bir bitkiye ya da dikine uzayan herhangi bir nesneye tutunup tırmanarak gelişmesi durumudur.
Godetya gibi bazı süs bitkilerinin tohumlarının yastıklara serpme yoluyla ekilmesiyle çimlenen ve gelişen fidelerinden zayıf olanlarının sökülüp çıkarılarak fidelerin azaltılması işlemidir.
Fide yetiştirilmesi sırasında gübrelerin kızıştırılması; kalorifer ya da elektrik dirençleriyle ısıtılmasıyla ortaya çıkan yastık türüdür.
Bitkiler genellikle düz sıralar üzerine ekilir ya da dikilir. Sıra üzerindeki aralık, bitkilerin tohum veya fideleri ekilir ya da dikilirken böyle düz çizgiler üzerinde bulundurulması gereken mesafelerdir.
Soğuk (Kara) Yastık
Bazı bitkilerin fidelerinin yetiştirilmesinde kullanılan basit türden tavalardır. Üzerlerinde, cam vb. koruyucu örtü bulunmaz.
Bazı bitkilerin kendisinin, kimi tohum, soğan ya da yumrularının kış mevsiminde soğuk havada ya da soğuk ortamlarda belli süreleri geçirme gereksinimidir.
Bazı tırmanıcı bitkilerin hereğe ya da benzeri desteklere tutunmasını sağlayan basit ya da dallı ipliksi organlarıdır.
Bazı bitkilerden alınabilen ve yeni bitki elde etmekte kullanılabilen köklü ya da köksüz filizlerdir.
Süzek (Suyu İyi Akıntılı) Toprak
Suyu bünyesinde tutmayıp akıtan toprak tipi demektir. Bazı toprakların kendisi bu özelliği taşırken kim topraklara kaba dere kumu, perlit, funda toprağı, yaprak çürüntüsü vb. maddeler katılarak toprağa bu özellik kazandırılır.
Tohumundan yetiştirilen bitkilerin daha güçlü kök, gövde ve sürgün vermelerini ve serbestçe gelişip büyümelerini sağlamak üzere bulundukları yerden örselenmeden sökülüp başka bir toprakta daha geniş aralıklarla dikilmesi işlemidir.
Tarımda verimi artırmak için hazırlanan ve mineral maddeler içeren sıvı demektir. Şerbetin içinde ot, saman kırıntısı ve iyi yanmış gübre artıkları bulunur.
Bahçelerde, çiçek ekimi, dikimi ya da yetiştirilmesi için ayrılmış alanlardır.
Bataklık bitkilerinin uzun zamanlar boyunca su altında kalarak çürümesiyle oluşmuş topraklardır.
Turba (Yer kömürü)
Toprak altında su sever bitkilerin artıkları ile köklerinin tam çözülmemiş organik maddeler halinde oluşturdukları topraklardır. Bunlar bahçe toprağına katıldığında, toprağa su tutma niteliği kazandırır.
Bitki üretiminde, üzeri korumalı sıcak yastıklarda yetiştirilmiş fidelerin, içine bitkiye uygun toprak konularak satılmak ya da başka yerlere taşınmak için yerleştirildiği genellikle kara renkli, dar ve uzun naylon torbalardır.
Bileşikgiller familyasından bitkilerin çiçek kömecinin ortasında yer alan ve minik, tüpe benzer görüntüdeki çiçekleridir.
Ilıman bölgelerde rastlanan killi mineral tipidir. Toprağa, bitkiyi besleyici özellik ve su tutma niteliği kazandırır.
Bir bileşik yaprağı oluşturan çok sayıdaki yapraklardan her biridir.
Fide yetiştirilecek ince toprak ve gübreyle hazırlanmış yüksekçe yerlere denir.