10 Kasım 1938: Büyük Millî Matemimiz | Eski Hayatlar
Ankara, 10 İkinciteşrin (Başmuharrimizden telefonla)
Büyük Türk milleti her manası ile büyük evladı Atatürk’ün ölümü sebebiyle büyük matem içindedir. Gözlerimizden kanlı yaşlı akarak ifade ettiğimiz bu hakikatin sonsuz teessürleri arasında gene Atatürk’ün mütemadiyen karşımızda yükselen, çepeçevre ve her tarafımızı kaplıyan beşuş ve asil siması ile avunabiliyoruz. Memleket ve millet onun manevi varlığı ile o kadar kaynaşmıştır ki her tarafta onun eserini görerek: «Hayır! Atatürk ölmemiştir. Bütün canlılığı ile gözlerimizin önünde yaşıyor.» diyeceğimiz geliyor. Halbuki aziz ulu şefimiz fani hayata gözlerini kapamıştır. Bu bir hakikattir, hazin ve acı bir hakikat. Demek hayal ile hakikat arasında bocalıyoruz. Bununla beraber bu hayal kuru bir teselli veya aldatıcı bir malihulya değildir. Atatürk fani olan şahsiyeti ile değilse ebedi olan eserlerine nakşolunmuş maneviyeti ile aramızda yaşıyor ve yaşayacaktır. Türklüğün devamı müddetince, yani sonsuz zamanların bütün imtidadında.
Yeni cumhurreisi intihabı ruznamenin yegâne maddesini teşkil etmektedir. Büyük Millet Meclisi bugün toplanıyor.
O, fıtratın başkumandan olmak için yarattığı dâhi bir şefti. Bütün askerlik hayatında hiç yenilmez ve daima muzaffer bir başbuğ olmuştur. (1938, Cumhuriyet)
İnsan olarak fikirden önce ve tabii teessürü her düşünceye takaddüm eden bir hassasiyetle, etten, kemikten ve sinirden müteşekkiliz. Atatürk sevgisiyle o kadar mutluyuz ki onun heyhat, son krizde artık beklenen ölüm haberi ile nutkumuz tutulacak ve aklımıza durgunluk gelecek veçhile sarsıldık.
Büyük şefin hayatı baştan başa muvaffakiyetler, zaferler ve mucizelerle doludur.
Bugün 9.25’te Ankara garına giren İstanbul treniyle Ankara’ya çıktıktan sonra ilk tereddüt dakikalarında kimse yüksek sesle diğerine hitap edemiyor, hatta herkes yekdiğeri ile konuşmaktan mütehaşi birer hayalet gibi geziyordu. Alınmasından korkulan zalim ve acı haber nihayet, bilmiyoruz nereden ve nasıl bir kâbus sıkletiyle ortalığa düştü değil de adeta çöktü. Bir aralık uğradığımız mecliste ayaklarının ucuna basarak yürüyen arkadaşların gözleri bulutlu, ağızları kenetli, boğazları tıkalı ve nerede ise hafakandan boğulacakmış manzaralarına tahammül etmek imkânı yoktu. İnsanın üstüne dağlar devrilse bilmiyoruz bu kadar sıkabilir ve ezebilir miydi? İşte et, kemik ve his tarafımız. Bu derin ve yüksek ıstırabı ancak bol gözyaşları yıkayıp hafifletebilir.
Büyük önderin rahatsızlığı salı akşamı saat 18.30’da vahim bir almış ve bütün gayretlere rağmen mukadder akıbetin önüne geçilememiştir.
Biz Türkler, onun yarattığı harikaları minnetle yad etmekten geri kalmayacağız.
Hayatın ta kendisi olan, yarattığı vatanı medeniyetin binbir nimeti ile bezeyen Kemal’in kalbi bizde yaşıyor. Atatürk, Türk milletinin hayatı içinde ebediyete kadar saklı kalacaktır.
Kaynak: 1938, Cumhuriyet Gazetesi
10 Kasım 1938 tarihli gazete
Atatürk'ün öldüğü gün çıkan gazeteler
Büyük Milli Matemimiz
Mustafa Kemal Atatürk'ün öldüğü gün
Ulu Önder Atatürk haberleri
Yunus Nadi'nin Atatürk hakkında yazdığı son yazı
Önceki İçerikAyşecik Röportajı: 1961, Artist Dergisi
Sonraki İçerikBurak Kut: İyi Bir Kahramanım
AKBABA: 14 Temmuz 1938