Siz de kendi öykünüzü bize iletin, bizim öykülerimiz'de yayınlayalım.
İnsan hayatında ilk adet gördüğünden itibaren karnı ağrımaya başlayınca sanki herkes aynı şeyi aynı şekilde yaşıyormuş gibi geliyor. Hele bir de aile baskısı ekleniyor üstüne ayıptır söyleme öyle her yerde karnım ağrıyor, baban duymasın en önemlisi tabii ki ağrayacak üşütüyorsun ayaklarını sıkı giyin. Sonra daha şiddetli ağrılar başlıyor ve bir gün ağrıdan bayılmak üzereyken bir cerrahi doktoruna götürüldüm ailem tarafından. Cerrahi hekim benlik değil bir kadın hastalıkları hekimine götürün belki bir doğum kontrol hapı başlayarak rahatlatabilirler dediği anda annemin verdiği cevap ama kızım evli değil ki oldu. Sonrasında bir yıl daha acıyla geçirmek zorunda kaldım ve sonunda 19 yaşında ilk kez ameliyat olmak zorunda kaldım. Karnımı keserek kist ameliyatı yaptılar. Sonrasında serüven başladı doktorlar doğum kontrol hapı verdi, ailem olmaz deyip kullandırmadı yaklaşık bir yıl sonra aynı şikayetler aynı yerde başladı. Benim de sağlık sektöründe çalışmaya başlamamla bir kadın hastalıkları dokturuna gidebildim ama öğrendiğim şey bunun ENDOMETRİOZİS halk arasında çikolata kisti olarak da bilinen bir hastalık olduğu, 20 yaşında ikinci ameliyatımı oldum ve doktor ailemin yanında bu kızı evlendirin bir an önce çocuk yapsın ancak o zaman geçer dedi. 22 yaşıma kadar evlenmedim ama bu arada denenebilecek her yolu denemeye çalıştım yapay menopoz bile denedim. Sonunda evlenecek bir aday çıktı karşıma ve ilk görüşmemizde kendimi ona ifade etmek zorunda kaldım ve sonuç hüsran çocuk yoksa bende yokum diyerek biten ilişki. Sonrasında bir ameliyat daha ve 23 yaşında evlendim tabii eşime her şeyi anlatmama rağmen ailesi çocuk istemeye başlayınca aynı serüven yeniden başladı bu sefer eşimin ailesi doktora götürdü doktor bunun çocuğu olmaz deyince başımdan aşağıya kaynar sular döküldü. Hele işte o bakışlar var ya sanki hasta değil de başka bir dünyadan gelmişim gibi hissettim kendimi. Aşılama denemeye karar verdik yapılan tüm ameliyatlar nedeniyle tüplerimin kapalı olmasına rağmen üç kez aşılama denendi tabii ki olmadı, bu sırada tekrar nüks eden kistim hayatımı tamamen olumsuz etkilemeye başlamıştı. İlişki sırasında ağrım nedeniyle eşimle sorunlarım olmaya başladı. Etrafta herkesin çocuğu olmaya başlayınca benim psikolojim bozuldu. Tekrar bir ameliyat belki tüpleri açarız deyip yapılan sonrasında altı ay kadar ağrısız bir süreç sonra gene sil baştan ve en sonunda eşime istersen boşanalım demeye kadar giden bir öykü neyseki dediğim gibi sağlık sektörünün içinde olmam belki beni biraz güçlü kıldı ve tüp bebek denemeye karar verdik. İlkinde olmadı pes etmedim ve ikinci denememde bir kız çocuğum oldu hamlelik süresinde düşük tehlikem oldu son bir ayı hastanede yatarak geçirdim ama sağlıklı bir bebek sahibi olduk. Artık bitti dedim hani bebek olunca bitecekti ya işte o tam öyle olmadı ilk bir yıl adet görmedim ve evet çok rahat bir dönemdi ağrım yoktu sonrasında başlayan ağrılarım tekrarlayan kistim ameliyat olmayacağıma inandım, üzerine perfore oldum, acil ameliyata alındım tüplerimden biri alındı. Hayatımda hiç korunmadım her ay belki hamile kalır mıyım diye hayal ettim ama olmadı sonuçta 5 ameliyat 1 sezeryan belki de işte ilk maceram başladığında ailem kadın hastalıklarına götürseydi tedavimi düzgün başlasaydım bu kadar ameliyat olmazdım. ENDOMETRİOZİS kanser gibi bir hastalık olmasa bile tedavi edilmesi gereken bir hastalık ve kadın hastalıkları hekimleri hiçbir bakire genç kızın bekaretini tehlikeye düşürecek bir harekette bulunmaz. Hekimden korkulmaz olduğunu çok geç anladım belki ama halen kistlerim ve ben yaşıyorum o yüzden kızım ilk adet gördüğü gün jinekoloji hekimini seçip düzenli olarak kontrole götürmeyi düşünüyorum.
Endometriyozis ile üniversite yıllarımda tanıştım. Senelerce myralon ve yasmin kullanımı ardından ağrıda azalmalar ve kistte küçülmeler başlamıştı. Çok stresli olan işimden ayrılıp 5 ay kadar prozac kullanıp soğan suyu kürü uyguladım. Sonra kontrole gittiğimde kistin görünmediğini söylediler. Ben de ilaçları bırakıp 1 sene boyunca rahat yaşadım. Bu sene başında ise bu sefer sağ tarafta bir çikolata kisti olduğunu öğrendim. Ağrılar dayanılmaz hal aldı. Yine 6.5cm büyüklüğündeydi. Bazen yolda yürürken kramp şeklinde ağrılar giriyordu ve iki büklüm kalıyordum. Bazen toplantının ortasında kramp giriyordu. Ama en zoru adet dönemlerinde, visanne kullanmama rağmen şiddetli, kusmalı ve acillik eden ağrılar oldu. Visanne ile kist biraz küçülse de ağrılar geçmedi. Doktorum tekrarlayacağını düşündüğü için ameliyat önermiyordu ama ağrılar sebebiyle düşünmeye başladım. Bu arada yine bu hastalık sebebiyle işten çıkarıldım. Ofiste ağrıdan başka bir şeye konsantre olamıyordum. Şimdi visanne' ı 7 aydır kullandığım ve yan etkilerinden bunaldığım için ara verip yasmin' e dönmeye karar verdik. Mesleğimin de (mimarlık) stresle çok yakın olması, işten çıkarıldığım bu süreçte belki beni rahatlatır ve ağrılarımı azaltır diye umuyorum. Evlilik ve hamilelik düşünmüyorum. Sadece ağrılarımdan kurtulmak ve normal yaşamak istiyorum. Bu hastalığın hala belirgin bir sebebi bulunamamasını da çok yadırgıyorum. Bazen bu yaştan sonra tıp okumak ve sadece bu alanda çalışmak için doktor olmak istiyorum.
Öncelikle hepinize yüce Rabbimden sağlık diliyorum. Bu hastalıkla 18 yasında tanıştım ve şu an 22 yaşındayım. Öncelikle her hastalık kendince zor, ama bizimkisi ise sonucu belli olmayan ameliyat ile de tam sonuç alamadığımız, yine tekrarlama riski olan bir hastalık… Bu konuda çok makale okuyan biri olarak, artık bu hastalıkla yaşamayı öğrendim, diğer arkadaşlarımdan farklı olmayı, yaşamımın her zamanında kendime dikkat etmeyi öğrendim. Bunları yazarken bile gözlerim doluyor, çünkü gerçekten çeken bilir bu hastalığı… 1,5 Sene önce kisti patlayan biri olarak artık bu hastalığı benimseyen biriyim ve kendime çok dikkat ediyorum: Yemek düzenimde kesinlikle tavuğa yer vermiyorum, yumurtanın ise genellikle organik olmasına özen gösteriyorum, ağır bir şey kaldırmıyorum… Arkadaşlarım ile bir şey yapacaksam genelde kendi regl dönemime bakıp, hayatıma dikkat ediyorum; çünkü adet zamanlarımda dışarı çıkmam mümkün olmuyor... Tek korkum bu hastalık yüzünden ileride çocuk sahibi olamamak… 1 sene Yasmin kullanıp doktor kontrolünde 2 aydır Visanne’a başladım. Allah'tan sadece sağ ve sol overimdeki kistlerin 3 cm düşmesini bile sevinçle karşılayacak kadar istiyorum...
Endometriosiz ve ikizlerim
Tüm bu hastalıkla mücadele edenlere acil şifalar dileyerek başlamak istiyorum hikayeme, çikolata kisti risklerinden bir olan erken adet görme durumuna bağladığım bu hastalıkla tanışmam 21 yaşımda oldu. İlk adetimi 10 yaşımda görmüştüm ve 11 yıl boyunca neredeyse tüm adetlerim sancılı geçiyordu ve tabii ki normal kabul ediyordum, etmek istiyordum. Ayrıca iğne, kan gibi tıbbi tüm durumlara karşı ciddi bir fobim olduğundan asla bir uzmana gitmeyi de düşünmüyordum. Ta ki 21 yaşımda dayanılmaz olan ağrılar yaşayana kadar. Sancılı adete artık kusma, ateş, aşırı halsizlik eklenmişti. Adet dışında hiç geçmeyen bir karın ağrısı da bir uzmana gitmemin şart olduğunu adeta haykırıyordu. Ve çektirdiğim ilk ultrasonda iki overde de 5 ve 6 cm olmak üzere iki kistim olduğunu öğrendim. Doktorumun ilk söylediği şey acil ameliyat olmam gerektiğiydi. Bekar olmama rağmen açık ameliyatla kistlerim temizlendi. Ancak ameliyatta açılınca bağırsaklar da dahil olmak üzere ciddi yapışıklıklar ve yaygınlık olduğu görülmüş ve mümkün olduğu kadar temizlenmeye çalışılmış ve hatta sol yumurtalığımın yarısı da çürüdüğü için alınmıştı. Simdi doktorumun söylediği tek şey vardı evlen ve çocuk sahibi ol. Bu söylediği hem ha denilince olacak bir şey olmadığı gibi evlensem dahi çocuk sahibi olmak kesinlikle düşündüğüm bir şey değildi. Ameliyattan ancak iki sene sonra evlendim ve bu arada araştırma görevlisi olduğum ve masterıma devam ettiğim için çocuk sahibi olmayı kesinlikle düşünmedim. Gittiğim tüm doktorların yeniden kistimin tekrarladığını ve hamile kalmam gerektiğini söylemesine rağmen erteledim. Ve simdi, masterımı bitirdim 2 yıllık evliyim, doktorama başladım ve artık anne olmak istiyorum. Elimde 2,5 cm ve 1,5 cm olmak üzere yine kistlerim, içimde umutlarım... Yarın yeni bir doktorla her türlü tedaviyi kabul ederek gireceğim bir yeni yola başlıyorum. Güzel haberler aldığım gün burada sizlerle paylaşırım, tüm çikolatalı pudinglere umut olması için, eğer olursa...
Tıp Fakültesi 3. sınıfta endometriozis dersi anlatıldığında bu hastalığın benim başıma gelebileceğini hiç düşünmemiştim. Mens ağrılarım ilk regl olduğumdan beri hep çok şiddetli geçiyordu. Tıp Fakültesi 4. sınıfta hiç geçmeyen, şiddetli olmayan sol yan kasık ağrılarım olmaya başladı. Bunun için rutin kadın doğum, dahiliye ve genel cerrahi muayenelerim oldu ancak hiçbir şey bulunamıyordu. Bu ağrılar 1 yıl sonra hafifledi ve ara ara olmaya başladı. Ben de daha çok psişik semptomlar olarak değerlendirdim ve daha fazla üstüne gitmedim. Beş yıl sonra evlendim. Evlendikten 1 yıl sonra gebe kalamadığım için İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesindeki Kadın Hastalıkları ve Doğum Hocama gittim. Endometriozis düşündüğünü laparoskopi yapmak istediğini söyledi. Laparoskopi ameliyatı sonucunda 2 taraflı yaklaşık 10 cm çaplı iki adet çikolata kisti çıkartılmıştı. Evre 4 endometriozis olarak değerlendirildi ve ben resmen yıkılmıştım. Hemen IVF (tüp bebek) tedavisi planlandı. Şükürler olsun ki bir bebeğim oldu. Kızım 6 aylıkken 2. kez spontan (hiç tedavisiz) hamile kaldığımda hocalarımın şu sözünü anımsamıştım: “Endometrioziste gebe kalmayı başarırsan tedavi olursun ve bu hastalıktan kurtulursun.” Çok mutluydum ancak 10. haftada düşük yaptım. Şu an kızım 8, ben ise 37 yaşındayım. 2. kez hamileliğim için tekrar IVF denemelerine başladım. Bu zorlu yolda benden desteklerini esirgemeyen doktorlarıma teşekkürlerimi sunarım. Allah hepsine uzun sağlıklı ömürler versin.
26 yaşında çocuk doktoruyum, yaklaşık 2 yıldır evliyim ve henüz çocuk sahibi değilim. Sizinle endometriozisle ilgili deneyimlerimi paylaşmak istedim. Benim şikayetlerim 13 yıl öncesinde başladı fakat endometriozis hastalığım olduğunu 4 yıl önce öğrendim. Lise ve üniversite yıllarımda günlük aktivitemi engelleyen, ağrı kesicilere yanıt vermeyen, şiddetli karın ağrıları, yoğun kanama ve eşlik eden bağırsak problemleri yaşıyordum. Ağrılarım 4-5 gün kadar sürüyor, yoğun kanamam oluyordu. Adet bittikten sonra da batında gerginlik ve rahatsızlık hissi duyuyordum. Düzenli adet gördüğüm için kadın doğum doktoruna daha önce gitme gereği duymamıştım. Tıp fakültesi 4. Sınıf öğrencisiyken, sık idrara çıkma şikayetiyle yaptırdığım üriner ultrasonografi esnasında iki taraflı overlerimde 5-6 cm boyutlarında kitle olduğu söylenince endişe içinde kadın doğuma gittim ve böylelikle bilateral endomerioma olduğunu öğrendim, tümör olmadığı için şükretmekle birlikte geleceğim için endişelenmiştim, infertilite sebebi olabileceğini biliyordum. Endometriozis konusunda uzmanlaşmış hocamın bana hastalık hakkında verdiği bilgi ve güven veren yaklaşımıyla kısmen de olsa rahatlamıştım. Bu hastalıkla yaşamayı öğrenmeli ve uzun vadede bir tedavi planı oluşturmalıydık. Önümüzde iki seçenek vardı ya ameliyat olacak ya da ilaçla adet kanamalarını önleyip hastalığı baskılayacaktık. Endometriozis, yumurta kalitesini bozabilir, batın içi yapışıklığa ya da infertiliteye sebep olabilirdi, ameliyat da kesin çözüm değildi, tekrarlama riski söz konusuydu. Ginera ile tedaviye başladık, ağrılarım hafifledi, fakat ara kanamalarım olunca Visanne diye bir ilaca geçtik. Bu ilacı 11 ay kadar kullandım ve bu dönemde hiç adet görmedim, ağrısız konforlu bir süreçti benim için, takiplerde kistlerimin biri 1 cm, diğeri 3 cm’e kadar küçülmüştü. Evlenmeden 1 ay önce ilaç tedavisini kestik, bu dönemde sancılı adet dönemlerim yeniden başlamış, artık analjezikleri de mide ağrılarım nedeniyle kullanamaz olmuştum. Gebeliğin de tedavi edici olduğunu düşünerek iki defa aşılama bir defa tüp bebek denedik. Başarısız sonuçlanan denemelerimiz ve bu 1,5 yıllık süreçte 6-7 cm boyutlara kadar yeniden büyüyen kistlerim nedeniyle ameliyat kararı aldık. Halen tedavi sürecindeyiz.
İnternette endometriozis ile ilgili ne kadar yerli yabancı makale varsa hepsini incelerken, sitenize denk geldim ve sadece yaşadıklarımı paylaşmak istedim, bir de soru ileteceğim. 25 yaşında, yurtdışında yüksek lisans yaparken, endometriozis hastası olduğumu öğrendim, maalesef ki o ağrı ve acıyı her saniye, her anımda özellikle üzüldüğüm, sıkıldığım anlarda hissettim. Şu an 27 yaşındayım ve tam 2 sene boyunca, kendisini misafir ettim vücudumda. Ne kadar zor ve acımasız bir süreçti anlatmam imkansız kelimelerle… Eminim ne hastalıklar ve zorluklar vardır bu hayatta ama herkesin canı kendisine kıymetlidir, yaşanılan ağrı ağrıdır. Artık ağrı eşiğim öyle bir noktaya gelmişti ki, kafamı duvarlara vurup, acımı unutmaya çalıştığım günler oluyordu. Derken tedavi süreci başladı. Hafta başı iğne olup, aynı gün Londra’ya dönüp, haftasonları tekrardan geliyordum. Yavaş yavaş kilo kaybettim, iştahım kapandı, ağrı benim günüme o kadar hükmetmeye başlamıştı ki, her an her saniye onu düşünür olmuştum. Yolda yürürken, sabah uyandığımda, akşam yatarken gurbetteki düşmanım olmuştu. 2 sene sonunda, biraz küçülür gibi oldu ve sonradan, ilaç kullanmama rağmen birden büyümeye başladı. İlacı kestim ve bir hafta içinde acil ameliyat oldum. 4 gün boyunca ilacı kesmiştim, ameliyatta önce 3.5 cm sanarken, 5.5 cm çıkardılar çikolata kistini. Yani bir hafta bile olmadan 2 cm büyümüştü. Laparoskopik ameliyat oldum ve bu hafta kontrole gittiğimde doktorum yine meyilli olduğumu ve hemen doğum kontrol hapına devam etmemi söyledi. Bunları size yazdım çünkü bıkkınlığımı, bezginliğimi ve hayal kırıklığımı anlatmam imkansız. Ömür boyu ben bununla yaşayacak mıyım? Kimse bana cesaretle cevap veremiyor ve kesin tedavisi olan bir yer, bir ülke varsa lütfen tavsiye edin, her şeyi bırakıp gitmeye razıyım. Hayatıma, işime, gücüme, hiçbir şeye odaklanamıyorum, beni bu hastalık obsesif bir hale getirdi. Umarım samimiyetimden dolayı gülünç kaçmamışımdır, sadece bu hastalığın hayatımın en orta yerinde olmasından duyduğum sıkıntıyı dile getirmek istedim. Sebebinin ne olduğu bilinmese de, en büyük sebebin sadece stres olduğuna inandığım bu hastalığın, düşmanıma dahi uğramamasını temenni ederim. Bu yolda mücadele eden herkese acil şifalar ve doktorlara başarılar diliyorum.
Siz de hikayenizi gönderin. Bizim Öykülerimiz'de Paylaşalım.