Uşak | Seyrü Edebiyat
Edebiyata Yansıyan Uşak
İKBAL KAYNAR - KİRTİM KİRT, KİRTİM DE KİRT
Bir zamanlar İzmir’de bulunan İngilizler Uşak halılarını satın al maya başlamışlar. Daha sonra Hollandalılar, İtalya Prenslikleri, Avusturyalılar, Almanlar sarayları ve kiliseleri için İzmir’e gelip Uşak halıları almaya başlamışlar. Zamanla iyi halıcılar başka yerlere git mişler halı dokumak için. Ucuz malzeme kullanımı, dokuyucuya az ücret verilmesi gibi sebeplerle 1950’lerden önce hemen hemen her evde bulunan halı tezgâhları gittikçe azalmış. Yeni kuşağın da bu za naata ilgi duymaması, başka ilgi alanları olmasından dolayı bugün bu sektör yeniden yaşatılmaya çalışılsa da eski düzeyi yakalamak zor gibi görünüyor. Bir söyleme göre Uşak halısında bir santimetre ka reye 97 ilmek atılırmış. .Elektriğin olmadığı günlerde halı dokuyan genç kızlar ve kadınlar alınlarına kandilleri bağlayıp öyle yetiştirirlermiş halıları simsarlara. Halının dokunmasından sorumlu olan kişiye simsar, halının dokunduğu yere de halı dibi denilirmiş. İpler kök boya ile boyandığı için halıların renkleri içerde ve dışarıda ay nıymış. İngiltere Kraliyet Sarayında ve başka önemli yerlerde de var mış hayranlık uyandıran Uşak halıları. Ömer Bedrettin Uşaklı’ya bile ilham vermiş Uşak halıları
Bir de kilim var biliyorsunuz hani yere serilen, duvara asılan, be şiklere hatta tabuta örtülen. Her ne kadar her köyde, kasabada ki lim, zili, çul dokunsa da Eşme kiliminin yeri bir başkadır. Namı Uşak sınırlarını çoktan aşmış gitmiş. (…)”
ÖMER BEDRETTİN UŞAKLI - AYŞE’NİN AŞKI
Simsar geliyor!" diye kapıdan geldi haber,
Kınalı, narin eller son ilmekleri ildi.
Dolaşık adımlarla havluya girdi simsar,
Birer birer gözünden geçti bütün nakışlar...
"Kızlar, dedi. Bu halı cumaya kesilecek!
Malûm ya, Hasan için bir düğün halısı bu,
Düğün halılarının en çok pahalısı bu!.."
Simsar gitti, ipleri aldılar ele kızlar,
Günde beş on kuruşa bakan amele kızlar!...
Kirkit, bıçak sesleri işte yine başladı;
O titrek göğüslerde nefesler yavaşladı..
Fısıltılar döküldü karanfil dudaklardan;
Dediler ki: Ayşecik artık ayrıldı yardan!..”
Bütün ona çevrildi gülümseyen bakışlar;
Ayşe’nin gözlerinde yılan oldu nakışlar..