MARİPOSA: Hayat Çok Garip
Geçen hafta cumartesi sabah 9 gibi telefonum çaldı. Arayan annem, "biz (bir devlet hastanesinde) acildeyiz, babanın dün gece kalbi sıkıştı, şimdi kontrolleri yapılıyor" dedi. Ben tabi durur muyum, bebeğimi filan bıraktım babasına atladım arabaya uçarak 15 dakikada babamın yanında oldum. Baktım biraz sararmış ama iyi yani çay içiyo sedyede oturmuş, ben iyiyim sigara içsem geçer filan diyo:) Neyse, paniğim biraz geçti. Doktorunu buldum, pazartesi sabah anjiyo yapıcaz o zamana kadar 2 gün burda kalması gerekiyor çıkarsa tehlikeli olabilir dedi, iyi güzel biz de hastamızı odaya çıkaralım o zaman dedim. Ne dese beğenirsiniz? Biz zaten hastanım yatışını aldık, yukarda yerimiz yok burda bekliycek. NEİYYYY diye bir gürlemişim:) Adamı bıraksam 2 gün acilin sedyesinde tutacaklar... Baba sana söz veriyorum bu sedyede 3 saatten fazla kalmayacaksın dedim. Hastanede muhatap olabileceğim birini ararken tesadüfen eski bir tanıdığımla karşılaştım, sarıldık öpüştük babamın durumunu anlattım, hemen sağı solu aradı akrabam geldi filan dedi yok Allah yok, koskocaaaaaa devlet hastanesinde bir odacık yok. O sırada canım kociş de hızır gibi geldi, bebeği birine bırakmış. Durumu anlattım parası neyse vericem babama söz verdim, özel-devlet farketmez bana yardım et dedim, şansımız yaver gitti çok yakın bir tanıdık bulundu ve babama özel bir hastanede yer ayarlandı.
Önce annemle mücadele etmek zorunda kaldım, burası devlet hastanesi üniversite hastanesi daha iyi vıdı vıdı, e be anne adamı 2 gün sedyede mi yatırcaksın? aslında cahil bir kadın da değil yüksekokul mezunu ama nutku tutuldu heralde, ben eve götürürüm iyi bakarım güzel bir çorba yaparım bişeyi kalmaz dedi. Ben şok tabi, anne delirdin mi diyorum. Sonunda direnmeyi bırakıp az biraz ağladıktan sonra babamı hastaneye götürdük. Orada da ekip bizi bekliyormuş, kocam ayarlamış. Bu sefer babamla uğraşmak zorunda kaldım, benim bişeyim yok diye tutturdu. Hemen yatar yatmaz 5 dakika içinde anjiyosunu yaptılar.
Sonuç: 3 damar tıkalı acilen ameliyat yapılmalı, başka yolu yok.
Pazartesi sabahı erkenden ameliyat oldu ve şimdi çok şükür iyi.
Şimdi ben bu yaşadıklarımdan birkaç ders çıkardım;
1. Günde 1 paket sigara içersen ne mutlaka kalbin tekliyor.
2. Yaşlandıkça insanlar çok huysuzlaşıyor, bazen onların iyiliği için kendi kararlarını almalarına müsade etmemek lazım.
3. Yaşı daha büyüklerin (annane gibi)arayıp da kızım çok tehlikeliyse babanı boşu boşuna kesmesinler gibi birtakım laflarını, annane babam daha 60 yaşında ben onun zararına bişey yapar mıyım, kimseye vıdı vıdı edip milletin aklını karıştırma diyerek savuşturmak gerekiyor.
4. Bazen para yetmiyor, mutlaka tanıdık gerekiyor. Allah parasız ve tanıdıksız bırakmasın...
5. Yaptığın onca şeye rağmen annen tarafından nasıl olduğunu anlayamadığın bir şekilde hayırsız evlat olmakla suçlanabiliyormuşsun( En çok bu koydu!!!)
Gönderen mariposa zaman: Salı, Eylül 01, 2009
canım babana cok geçmişler olsun.Yaşadığnız da rezalet :( neyseki baban iyi
Çok teşekkür ederim canım, Allah kimsenin başına vermesin...
4 Eylül 2009 00:09
ülkemizde sağlık sektörü berbat...resmen özel hastanelere teşvik ediyorlar.by pass ucuz bir ameliyat değil ve iyi bir hastanede olmak gerek.benim babamda ankarada çağ hastanesinde baypass olmuştu.üzülme ilk zamanlar biraz zor olur ama zamanla eskisinden bile sağlıklı olur...babam ameliyat olduğundada ben rapor alıp 10 gün ankarada durmuştum lakin hayırsız evlatlıkla bende suçlandım...demek herkesin başına geliyor...
10 Eylül 2009 09:57
Babam şimdi çok daha iyi, hızla iyileşiyor. Çok teşekkür ederim yorumun için. Ayrıca hoş geldin sefa geldin bloğuma :)
10 Eylül 2009 23:58
bazen bende kız kardeşimde hayırsız eevlat olmakla suçlanıyoruz bi yaşın üstündeki bi çok anne baba zaman zaman yapıyor böyle bende üzülüyordum artık alıştım ne yapsam annemi değiştiremem bu sebebten takma kafana Allah her hastaya acil şifalar versin
11 Eylül 2009 08:22
Teşekkür ederim canım, takmamaya çalışıyorum. Gerçi annem özür diledi sinirle konuştum dedi ama benim kalbim kırıldı bir defa... Gene de annemdir başımın tacıdır deyip lafları yutuyorum :)
14 Eylül 2009 02:20