Maden en basit tanımıyla yer kabuğunda bulunan, ekonomik yönden değer taşıyan, mineral ve fosillerdir. Bu madenler doğal bir şekilde, iç veya dış etkenler sebebiyle oluşur. Yer altından çıkarılan madenler tıp alanında, endüstride, sanayide, kimya sektöründe ve daha birçok alanda kullanılmaktadır. Ülkemizde en çok bor, linyit, krom, demir, bakır ve alüminyum gibi madenler çıkarılmaktadır. Türkiye’de yapılan çalışmalar, çok eski çağlardan bu yana maden yatakları yönünden zengin topraklara sahip olduğumuzu göstermektedir.
Madencilik ise, az önce saydığımız bor, linyit, bakır ve demir gibi madenlerin, yer altından çıkarılıp işlenerek, ilgili alanlarda kullanılmasıdır. Madenciliği aslında bir bilim dalı olarak nitelendirebiliriz. Ekonomik açıdan değeri yüksek olan madenler, yerin çok altından, büyük çalışmalar neticesinde çıkarılır. Çıkarıldıktan sonra işlenir, projelendirilir ve kullanılmak üzere ilgili işletmelere yollanır. Bu işlemlerin hepsine birden madencilik denilmektedir. Madencilik ilk olarak Slovakya’da bir maden kuyusunun açılması sırasında uygulanmıştır. 1627 yılında burada karabarut denilen patlayıcı bir maden bulunmuş ve bir maden işletmesi kurularak, madenciliğin temelleri atılmıştır.