Bir milleti toptan yok etmek ve tarih sahnesinden silmek için üşenmeyip ta Avusturalya’dan kalkıp Çanakkale’ye gelenler oldu yüz yıl önce. Amaçları İstanbul’a varıp Osmanlı devletini tarihin karanlık sularına gömüp Papalarından övgü dolu sözler işitmekti. Onlar kutsal(!) bir amaç için çıkmışlardı sefere. Fakat evdeki hesap Çanakkale’ye uymamış, cennete varmayı uman Anzakların pek çoğu geldikleri gibi gidememişler, leşlerini bu topraklarda bırakıp gerçekle yüzleşmişlerdi.
Acayip bir millet olduk doğrusu. Bir taraftan Anzakları ağırlarken, diğer taraftan Ermenilere kucak açıyoruz, hatta “bir daha asla!” temennileriyle onların dedelerimize yaptıkları katliamı unutup, üstüne üstlük, onların acılarını paylaşıp, üzülüyor soykırımı neredeyse kabulleniyoruz… Bir bakıyorsunuz bir yandan soykırım ayinlerine katılıyor, bir yandan da Müslümanlığımızı göstermek adına da Kur’an motifli pasta kesiyor, İstanbul’a Kâbe’nin maketini dikiveriyoruz. Öyle ya giden var gidemeyen var, neticede. Hizmet götürmek lazım gidemeyenlere de... Sonra millet ihramını giyip tavaf etmeye kalkınca kızıveriyoruz. Ellerini açıp dua edenlere zaten diyecek pek bir şey yok. Dua edilecek yerleri bulmak konusunda üstümüze yoktur bilirim!
Tuhaf millet olduk vesselam tuhaf!
Kadın aynada kendini şöyle bir süzdükten sonra kocasına dönerek:
* Kendimi çirkin hissediyorum. Yaşlı ve buruşuk. Kuracağın güzel bir cümleye gerçekten çok ihtiyacım var kocacığım. Der. Kocası:
* Gözlerin hâlâ çok iyi görüyor hayatım.
* Semt pazarından beş kilo patates alan insanları gördükçe çevremde ne kadar zengin var diye düşünmekten kendimi alamıyorum!..
* Bazen sıkı sıkıya sarılası gelir insanın, kiminin boynuna kiminin boğazına.
* Yeşili katlederek kendine rant elde edenler hep yeşilin cennet rengi olduğunu söylediler bize.
* 1996’da Refahyol koalisyonunda işçiye %130, emekliye %300 zam verildi. Demek ki koalisyonlar öcü değilmiş yeter ki doğru işler yapılmak istensin.
* Eskiden analarımız ninni söylerdi uyusun da büyüsün diye, şimdi siyasilerimiz hamasi nutuklar atıyorlar uyuyanlar uyanmasınlar diye.
* Yeni yayınlanan Havarya ve El İzleri isimli kitaplarını hediye eden Sn. Cafer Keklikçi’ye ve Kırmızı Konfeti isimli kitabını hediye eden Sn. Hatice Çay’a teşekkür ederim. Kitapların okuru bol baskısı çok olsun inşallah.