Aklımda mazlum, çaresiz, sahipsiz, ümmetin ve dünyanın gözleri önünde eriyip giden, Allah için kurtaracak kimse yok mu feryadı karşılıksız kalan Yemen vardı. Yemen için gözyaşı dökecek, açlıktan ölme pahasına zillete direnen bu yiğit halkı selamlayacaktım. Velilerin serdarı Uveys el-Karani’nin, İslam’ın ilk şehitleri olan Yasir ve Sümeyye’nin, Ammar’ın ruhaniyetlerine seslenip ülkelerine, vatanlarına sahip çıkamadığımız için özür dileyecektim. Ve ümmeti Yemen vahşetinin arkasındaki asıl suçluya, büyük şeytan Amerika’ya ve onun şerefsiz uşağı Suudiye, Yemenli milyonlarca çocuk ve kadını açlığa mahkûm ederken, İslam’ın şehirlerini füzelerle yerle bir ederken ümmetin zenginliğini sınırsız bir şekilde emperyalizme peşkeş çeken bu hain hanedana karşı daha gür sesli olmaya çağıracaktım.
Evet, yanlış duymadınız, Türkiye’ye sığınan mazlum Suriye halkından şimdiye kadar her yüz kişiden sadece iki kişi suça bulaşmış durumda. Hâlbuki bu oran bizde yüzde onları geçiyor.
Toptan mahkûm etme olayı ne yazık ki İslami kültürden uzak olmamızın, cahiliye ürünü olan ve İslam’ın mahkûm ettiği kavmiyetçilikten, milliyetçilikten yakamızı kurtaramamamızın bir sonucu. Çoğumuzda bu hastalık var. Gizli bir mikrop gibi bünyemizi sarmış. Kavmiyetçilik yapan bizden değildir diyen bir peygamberin ümmeti olmakla övündüğümüz halde bu milliyetçilik, kavmiyetçilik hastalığıyla mustaribiz.
Mazlum Suriye halkı yüce Allah’ın bizlere bir emaneti, bir imtihanıdır. Ülkelerinde barış sağlanıp ülkelerine dönünceye kadar bu halka Ensar olmak her Müslüman’ın vazifesidir.