Vaskular bir bitki döllenmiş yumurta hücresinin bölünmesi ile başlayarak bütün yaşam süresince yeni hücreler oluşturur, yeni organlar meydana getirir ve bu olaylar bitki ölünceye kadar tekrarlanır. Gelişmenin erken embriyonik evrelerinde bütün genç organizmada hücre bölünmesi görülür, fakat embriyo büyüyüp bağımsız bir bitki halini alınca yeni hücrelerin oluşumu bitkinin belirli kısımlarına bırakılır, diğer bölgeler başka etkinliklerle ilgilenirler....
Lifler uzun, sivri uçlu, bazan ligninleşmiş sekonder çeperlidir. Kalınlaşmış çeper­ler arasındaki geçitler küçük ve azdır, hücreler ölü olduğundan etkin değildir. Lumenler küçük ve lifin merkezinde uzanan kanallar halindedir. Bitkideki Yeri Lifler bitki yapısının çeşitli organlarında yaygın olarak bulunur, genellikle gövde ve yapraklarda çevresel, kökte ise merkezde yer alırlar, idyoblastlar halinde tek olarak Cycas yapraklarında bulunur, daha çok şerit,...
Bitki Liflerinin Sınıflandırılması
Bitki yapısındaki durumlarına göre lifler iki büyük gruba ayrılır: “Ksilem ya da odun lifleri” ve ksilem dışındaki çeşitli doku sistemlerinin lifleri olan “ekstraksilar lifler”. 1.Ksilem Lifleri. Ksilem lifleri indirgenmiş trakeidler olarak kabul olunurlar diğer ksilem elementleri gibi aynı meristematik dokulardan gelişir. Bu lifler ortak bir kökene sahip olmalarına karşın morfolojik olarak ayrımlı şekiller gösterirler. Çeper ka­lınlaşması, geçit tipi ve...
Epidermis gördüğü ayrımlı işlevlerden dolayı oldukça değişik hücre tipleri içerir. Genellikle epidermis hücreleri tek sıralı tabakalar oluşturur ve az derinliğe sahiptir. Epidermis yapısı. Enine (1,2) ve yüzeysel (3,4) kesitlerde capsella (Çoban çantası) perikarpının dış (1,3) ve iç. (2,4) epidermisleri. Sambucus (Mürver) gövdesin­de (5) ve Helleborus (Çöpleme) yaprağında (6) kutikulalı epidermis. Hücre şekli. Daha çok dikdörtgen seklinde olan epidermal...
BİTKİLERDE SARILICI MAGNOLIOPSIDA GÖVDELERİ
Duvar sarmaşığı (Hedera) lohusaotu (Aristolochia) kabak (Cucurbita) gibi bitkilerin gövde enine kesitlerinde sarılıcı olmayanlara göre bazı farklılıklar görülebilir. Örneğin, Aristolochia‘nın bir yıllık ve yaşlı gövde enine kesiti incelendiğinde; dıştan içe doğru kutikulayı, tek sıralı epidermis, klororplastlı korteks kollenkiması ve kloroplastlı korteks parankimasından oluşan korteks, tek sıra hücreden oluşan nişasta kını, çok tabakalı perivaskular...
Kök ve gövdeyi mikroskopta nasıl ayırırız
1.Gövdede epidermis altında köke oranla çok daha ince bir korteks bölgesi yer alır. 2.Gövdede Korteks genelde parenkimatiktir ayrıca sklerankima ve kollenkima gibi destek doku da içerir. 3.Kökte destek doku merkezi bölgelerde, ya da öze yakın kısımlarda bulunurken, gövdede çevreye yakın ve devamlı bir tabaka halindedir. 4.Gövdenin anatomik yapısında kökten farklı bir diğer özellik de endodermis içermemesidir. 5.Gövdede korteksin altındaki vaskular silindir köke...