Yazar Rumuzu: tamer1234
Eser Sıra Numarası: 170126eser02
Ego ve özgüveni birbirine karıştıran birçok insan vardır belki de. Bazıları özgüvenini ego sanır, bazıları egosunu özgüven…
Çoğu kişinin zaten hangisine sahip olduğu hakkında fikri bile yoktur. Aslında biraz ayırt etmek kolay bu iki kavramı. Yani bana göre ego doğuştan bize gelir. Özgüven ise sonradan yaptığımız bazı çalışmalar ile kazanılır. Zaten bir sürü örnek vardır bu ikisini ayıran. Bu örnekler bir spor salonundan çıkabilir ya da bir okuldan veya aklınıza gelecek herhangi bir yerden. İnsanların yaşadığı sınıfa göre de değişir aslında. Sonuçta zengininki ego iken fakirinki özgüvendir. Zengin ve yakışıklı erkek bir kadından ilgi gördüğü zaman onu reddederse bu onu egoist yapar. Ama fakir ve çirkin bir erkek bir kadına ilgi gösterirse kadın ona “Şundaki özgüvene bak!' gibi cümleler sarf eder ve onu reddeder.
İnsanların birbiriyle ilişkileri, samimiyetleri gibi etmenler bu iki kelimeyi kullandıkları alanı da değiştirir. Her insan biraz egoisttir aslında. Doğuştan gelen çoğu özelliğimiz bizim egomuzu geliştirebilirken, özgüven sahibi olabilmek için birtakım çalışmalar yapmak gerekir. Sanırım biraz örnek vermenin vakti geldi. Yakışıklı bir erkeği ya da güzel bir kadını ele alalım. Yakışıklılık veya güzellik göreceli ama doğuştan gelen bir özelliktir. Büyük bir ego kaynağıdır, insanların seni yakışıklı veya güzel bulması. Bu doğuştandır tabi ama insanın özgüvenini de arttırabilir. Çünkü yakışıklı olduğunu bilen insan popüler olabilir. Başka bir örneğe geçelim. Bir boksörü ele aldığımızda aklımızda onun özgüvenli olduğu etkisini yaratacak şeyin oluşabilmesi için çok çalışıp kendini geliştirdiğini bilmemiz gerekir. O güvenle çıktığı karşılaşmaları kazanması çok olasıdır. Ama kazandığı karşılaşma sayısı arttıkça o güven yavaşça özgüvene dönüşebilir. Her karşılaşmada artık “Nasılsa kazanırım, ben güçlüyüm.” gibi düşüncelere sahip olmaya başladıkça egosuna yenik düşecektir.
Ego da görecelidir. Her insan bir diğerinden daha fazla egoya sahip olabilir. Bu insanların kişiliğini de oluşturur, yalnızlık seviyesini ya da popülerliğini belirler. Ama özgüven genelde belirli bir çalışma gerektirdiği için her insan kolay sahip olamaz bu kavrama. Ulaşması zor ama gereklidir özgüven. Belki çoğu insan egoyu başarısızlık olarak görür ama bana göre çok fazla olmayan ego başarının göstergesidir. Dozunda olan bu egoya özgüven de diyebiliriz. Tabi doğuştan gelen özelliklerinle sahip olmadıysan ona.
Egosu olmayan insanların başarısız olduğunu söyledim ama fazlası insanı başarısızlığa da götürebilir. Ama dozunda tutulan egoyu kazanmak iyi yaptığın bir işle belirli olur. Amacı kötü olmadıkça iyi yapılan her iş bir başarıdır. Yani burada iyi yapılan bir hırsızlık ya da iyi yapılan bir cinayet planından bahsetmiyorum. Ünlü futbolcularda mesela ego kavramı rahatlıkla görülebilir. Bu ego başarıdan doğan egodur. Futbolcular da özgüven kavramı da vardır tabi. Her maça kendine güvenerek çıkanlar ve büyük başarılar da elde edebilirler.
Demek istediğim ego ve özgüven her insanda bir arada bulunabilir. Her an bunu bize anlatacak olaylarla karşılaşırız ve bu kavramların dozunda tutulması insanları başarılı ve mutlu yapabilir. Aynı şekilde fazlası insanı başarısızlığa ve yalnızlığa itebilir. Hayatın her anında karşılaştığımız bu kavramlar bize çok şey öğretir. Her zaman edinilmese de çoğu zaman elde edilen bu iki kavramı ayırt etmek yerine bir arada ve gerektiği kadar barındırmak başarıyı getirir. Gereklidir ama aynı şeyi fazlasını isteyen kişiler için söyleyemem...