Gönderen Utku Yıldırım zaman: 03:20 Hiç yorum yok:
Gönderen Utku Yıldırım zaman: 04:59 5 yorum:
Gönderen Utku Yıldırım zaman: 06:06 Hiç yorum yok:
Etiketler: Robert Fulford
Gönderen Utku Yıldırım zaman: 13:40 Hiç yorum yok:
Teknoloji insanoğlunun en önemli organı olmuş durumda; normalde onsuz yaşamımızı sürdüremeyeceğimiz yerlerde nefes almamızı sağlıyor. Sonsuz bir delilik, nerede duracağını kimse bilmiyor, hayatları aydınlattığı gibi karartabiliyor da. Buna rağmen karanlıkta birkaç kıvılcım hala mevcut; sezginin egemenliği varlığını sürdürüyor. Biraz daha geri plana çekilmiş olabilir ama teknolojinin, doğanın, insanın köklerinde sezgiyle edinilen bilgi varlığını sürdürüyor ve her şeyin temelinde bu bilgi var. Kadim bilgelik, günümüzde zorba kanonlara karşı çok zor durumda kalmış olsa da kendini yenileyecek. Otuz bin yılda binlerce dil, binlerce kültür nesnesi oluşturmayı başardık. Bundan sonrası için yapılacak çok şey var, tabii bu yaratıcı, bütünsel bakış açısını kaybetmezsek. Yerlilerin yaşadığı ormanları kesen şirketlerin, iskan politikasıyla insanları koyun gibi güden devletlerin varlığı işi oldukça zorlaştırıyor.
Davis, Light at the Edge of the World gibi birçok belgeseli hayata geçiren, ömrünü kaybolmaya yüz tutmuş kültürlerin kaydını tutmaya vermiş bir antropolog. Kolektif Kitap'ın nefis amme hizmetiyle okuyabiliyoruz kendisini, yayınevine de sonsuz teşekkür. Neyse, modern denen son üç yüz yıllık devirde yok edilen dünya miraslarının izinde araştırmalar yapan Davis için mutluluk verici olan tek şey, farklı düşünme şekillerinin ve dünyayla farklı şekillerde iletişim kurma yollarının varlığı. Aralarında binlerce kilometre mesafe olan iki topluluğun kültürleri oldukça farklı, yine de sezgisel olarak çıktıkları yerler birbirinden pek uzak değil. Dinginlik, doğayla bir olma, kısaca Buda'nın öğretisine yakın bir aydınlanma hali. Doğrunun tek bir yolu yok, erginliğe ulaşmaksa bir.
Bu örnek üzerinden anlattım, geri kalanında dünyanın nasıl keşfedildiği, Batı tarzı modernliğin dünyanın her yerini nasıl kontrol altına almaya çalıştığı, işin teori tabanı unutulmadan oldukça pratik bir şekilde incelenerek anlatılmış. Spencer'ın sosyoloji rahlesinden geçen insanların Polinezya'yı keşfetmesi, koca bir okyanusa ve yüzlerce adaya yayılmış kültürel zenginlik başlı başına bir dünya mirası. Aborijinlerin maruz kaldıkları baskılar, adalara modern dünyanın ayak basmasıyla ortaya çıkıyor. Aynı şekilde Güney Amerika'nın maruz kaldığı zulüm ve öncesi de bahis konusu. Amerika'nın keşfedilmesi safsatası olmazsa olmaz, koca bir kıtada yaşayan onca insan varken neyin keşfedilmesi bu? Batı kafası böyle bir şey. The Sopranos'ta Kolomb'u ve modern zihniyeti protesto eden Amerikan yerlilerini hatırlayalım.
Özetin özeti: Bütün toplumlar aynı gelişim evrelerinden geçmek zorunda değil. Bir insanın evinde teknolojik aletlerin, söz gelimi televizyonun olmayışı onu çağ dışı biri yapmaz. Kimin çağı, televizyon izleyenlerin mi? Çoğunluğun azınlığa tahakkümü bu şekilde ortaya çıkıyor zaten. Her neyse, Lévi-Strauss dayımız Batı düşüncesini yerin dibine sokarken tam olarak bunu söylüyordu; modernlik anlayışı teknolojik gelişmelerle, hukukla vs. eş tutuluyor. Oysa bunlar yeterince gelişmemiş toplumlarda, bu toplumların ölçütlerine göre Batı'dan çok daha ileri bir seviyede olabilir. Bu, sömürücü hegemonya için korkutucu bir düşüncedir ve örtbas edilir. Said, bu örtbasın aydınlığa kavuşması için entelektüelin görevlerini saptamıştı, Wade Davis'in kitabı, krizi evrenselleştirme açısından son derece mühim, zira topyekun bir kültürel yıkıma sürüklenen dünyayı alternatiflerin varlığından haberdar ediyor, tabii kesilen ağaçların gürültüsünden duyulursa...
Gönderen Utku Yıldırım zaman: 05:29 Hiç yorum yok:
Etiketler: Wade Davis
Gönderen Utku Yıldırım zaman: 04:14 Hiç yorum yok:
Gönderen Utku Yıldırım zaman: 02:52 Hiç yorum yok: