18 Ocak 2018, Perşembe 14:59
‘İki kürek kemiğimizin arasına yel girmiş.’Eskilerin , yaşamış, görmüş geçirmiş, tecrübe edinmiş , kıymeti her geçen gün artan büyüklerimizin tabiridir bu söz. O yel girdiyse ağrısı geçmez, sızı durmaz, aldığımızın nefeste dahi sırtımıza bıçak saplanmış gibi hissettirir bizlere. Anlatımı oldukça kısadır aslın da iki kelime ile ‘yel girmiş’ tir. Oysa manası çok çok uzun ve ızdıraplıdır.Acıdır, ağrıdır, girdi mi kolay kolay çıkmayan bir sızıdır.Bu iki kelimenin aslı astarı ise sadece soğuktur.Bütün bu kısa, etkili ve uzun vadeli sürecin ana kaynağı soğuktur.Eskiden bu söz tam anlamıyla sırt ağrısı için vücudun memnunsuz halini arz etmekte kullanılırdı. Sağlık terimi gibiydi halk arasında.İlaçlarla, masajlarla, kremlerle felan atlatılıyordu.
Şimdi ise biz insanların sadece sırtına değil kişiliğine yel girmiş. Hiçbir ilaç, masaj bu derde deva olmuyor. O yel girdi mi bıçaklar sırtımıza değil, göğsümüze saplanıyor hatta kalbimizde semazen misali durmak bilmeksizin dönmeye devam ediyor.Yel artık sırtımız da değil vicdanımızda.Kalbimiz, gönlümüz soğuk artık, yel almış.Bizler yazı-kışı, iyiyi-kötüyü,küçüğü- büyüğü ayırt etmeksizin yel (soğukluk)sahipleriyiz.
Durumumuz çok vahim.Kalbimiz,vicdanımız kara.Tıp da çaresiz bu konuda, amansız bir hastalık gibi insanlığı sarmış soğukluk dört bir yandan.
Dokunmayan yılanlar yaşadıkça çoğalmış, çoğaldıkça dokunmadığı zara vermediği insan kalmamış.Zarara uğrayan dert sahibi olan insanlardan bulaşıcı hastalık taşır gibi kaçar olmuşuz. Derde deva bulmak yerine , kaçarken derdi topluma yayan bir hal almışız. Suyu akıp yol bulacağına inanmışız da suyun yol bulmak için sel oluşturacağını aklımıza dahi getirmemişiz.Kendi haline bıraktığımız suyun önünde sele kapılıp sağa sola çarparak kendimizin bir şeyler kaybedip,eksilerek yol alacağımı hesap edememişiz.
Bizler kara kışın soğuğunu hesap ederek yazdan hazırlanıp kat kat giyinip lahana gibi bürünürken, insanlığımızı çırılçıplak ulu orta bırakmışız. Kara kıştan her yıl ustalıkla sıyrılmışız ama vicdan yelinde hapsolmuşuz. İnsanlığımızı yele, sele, ele kaptırmış bomboş kalmışız.