Engin ÖNEN - Tunceli’ye geçmek
Salgından en çok etkilenen sektör sanırım turizmdir. Sektörün yanı sıra gezmeyi sevenler de epey etkilendi bundan. Bilhassa bayramlar, gezi planlarının yapıldığı günler olurdu. Güncel gezi yazısı yazamıyoruz, bari iki yıl öncesinden bir yazı ile bu özlemi dile getirelim.
Elazığ’da Harput ve Keban’dan sonra, eski çarşıyı gezmek de keyifliydi. Zengin yöresel ürünler tezgâhlarda güzel fotoğraflar gibi duruyordu. İlk kez burada gördüğüm bitkilerden biri ışgındı. Meğer yörede çok yağınmış. Nitekim gezi sonuna kadar bize eşlik etti. Harput’taki kebap ve çarşıdaki kavurmanın tadını anlatmayayım en iyisi.
Tunceli’ye Elazığ’dan gitmek için en kestirme ve en güzel güzergâhın feribotla Keban üzerinden Pertek’e geçmek olduğunu öğreniyoruz. Keban’ın bu bölümü ayrı güzel. Karşıdan bir küçük kalenin Keban sularının içinde bir adacık olarak kalmış kayalıklarda yükselişi çok hoş bir görüntü oluşturmuş.
Keban’a dayandığımızda araç konvoyu oluşuyor. İlk olarak biz feribot sırası sanıyoruz. Aşağı inip ileri doğru yürümek istiyorum. Manzara çok güzel. Derken asker sesleniyor. Araçlarınızı terk etmeyin, hemen aracınıza dönün.” O zaman anlıyorum ki, araç konvoyu, feribot sırasından değil, güvenlik kontrolünden kaynaklanıyor. Adım adım güvenlik noktasına yaklaşıyoruz. Çünkü arama çok detaylı.
Önümüzde 2-3 araç kaldı. Bir er bizim yanımızdan telaşla binaya doğru koşuyor. Birden yüzünde bir mutluluk havası. Hem koşuyor hem sesleniyor. “Komutanım bu aracın plakasına dikkat. Toprağım/hemşerilerim vb.” bir şeyler söylüyor. Bizim kiralık aracımız Malatya plakalı. Er bir anda sıla özlemi gideriyor adeta. Fırsatı olsa yanımıza gelecek belki. Ama iyi ki gelemedi. İzmirli olduğumuzu anlayınca hayal kırıklığı yaşayacak besbelli.
Beton bloklar, askeri araçlar ve yoğun bir araç kontrolü.
Adeta sınır geçiyoruz. Hepimizi araçtan indiriyorlar. Koltukların altına kadar her yer aranıyor. Sıra valizlere gelince tek tek soruyor. Bu kimin? Eşimle benim diyorum. İçinde ne var? Ya ne olacak kıyafet falan. Ben öğretim üyesiyim (hoşuma gitmese de bazen buna başvururum) seyahate çıktık. “Hocam neden söylemiyorsun. Toplayın hemen. Hadi çabuk.”
Keban’ın kenarında feribotun yanaşacağı alandan Pertek’e bakıyoruz. Semaverde çay satan adam belli ki bunlara alışık. Kendi dünyasında. Hadi bize birer çay ver. Derken gençten biri kucağındaki otlarla feribota doğru yürüyor. “Kanser ilacı bunlar, kanser ilacı. Taze ışgın geldi.”
Feribot kısa yolculuğuna başlar başlamaz, martılar tepemizde. Belli ki İzmir’deki, gibi bizden simit/gevrek istiyorlar. Başlıyoruz gevrek parçalarını havaya atmaya. Neredeyse hiçbirini suya düşürmüyorlar. Bazıları tepemizde adeta sabit duruyor. Attığımız parçayı anında kapıyorlar.
Karşı kıyıya geçinde gerçekten de başka bir yere geçtiğimizi anlıyoruz. Elazığ’dan farklı bir yer. Dükkânlar, restoranlar insanlar farklı. Bir nehri geçerken bir şehirden başka bir şehre değil, adeta başka bir ülkeye başka bir kültüre geçiyoruz.
Resmi adı Tunceli ama yörede Dersim adının kullanıldığı bölgedeyiz artık. Heyecanımız biraz daha artıyor.
Yazarın diğer yazıları 5/20/2020-Elazığ’da bir gün 5/16/2020-Pandemi Çeşme’yi kurtarır mı? 5/14/2020-Çeşme Davası yeni başlıyor! 5/9/2020-Köylerde 34 plakalar 5/6/2020-Din, diyanet ve siyaset 5/2/2020-İdeolojik aygıt olarak Diyanet 4/28/2020-Eski fotoğraflar, geçmiş ve gelecek 4/25/2020-Alçak gönüllü uygarlık 4/22/2020-Can pazarında kötü siyaset! 4/15/2020-Virüs eşitlikçi olabilir, ama… 4/6/2020-Def-i Bela çorbası 4/3/2020-Olmaya devlet cihanda 3/30/2020-Karantina günlerinde ve akis odalarında 3/25/2020-Allah’ın bol, kulun az olduğu yerler 3/23/2020-Nuh’un Gemisi’ndeyiz hala! 3/20/2020-Yücel Özen gideli bir yıl olmuş 3/18/2020-İspanyol Virüs’ünden Korona’ya… 3/12/2020-Çeşme Projesi ve siyaset 3/9/2020-Çeşme Projesi’ne Danıştay ‘olmaz’ demiş! 3/6/2020-Ve herkes biliyor zarların hileli olduğunu 3/3/2020-Belediyelerin ihmal edilen işlevi 2/28/2020-Siyaset’te kalite erozyonu! 2/22/2020-Eş dost kapitalizmi ve kamusal mekanların yağması 2/20/2020-Eğri zamanda doğru yerde durmak! 2/18/2020-Bakanın Çeşme’ye bakışı 2/15/2020-İstanbul-Yarımada hattı ve acele kamulaştırma 2/12/2020-Kongrenin gayri resmi sonuçları 2/8/2020-Kongre'nin anlamı... 2/4/2020-Garip bir ‘kamulaştırma’ hikayesi! 1/31/2020-Urla ve Alaçatı sahilinde yeni bir 'işgal' projesi 1/28/2020-CHP’de kongre telaşı ya da taht oyunları! 1/25/2020-Kemeraltı neden farklı? 1/22/2020-Sancar Maruflu’nun çığlıkları 1/15/2020-Kongrelere bakınca… 1/11/2020-İçimde kalan şeyler var! 1/8/2020-Bunun düzü yok mu? 1/3/2020-Üniversiteler… Nereden nereye? 12/29/2019-Emin Abi'nin ardından 12/27/2019-Demokrasi ayıbı hizmetle kapatılamaz! 12/24/2019-Çoklu kurumsal çöküş ve üniversiteler 12/22/2019-Kayyum, demokrasi ayıbı… 12/13/2019-Aslında mutabakat oluştu! 12/11/2019-Gökdelen gündemi ve ötesi 12/7/2019-Ne kadar zengin bir ülkeyiz 12/5/2019-Gökdelen meselesi 11/28/2019-İntihar haberleri 11/25/2019-'Ben ne yapayım bakanlık izin veriyor!' 11/20/2019-Belediye başkanlık hastalığı 11/14/2019-Kapitalistler Moskova’ya… 11/11/2019-Moskova’da neden iki ayrı ‘7 kasım’ kutlaması 11/2/2019-Dalından yiyebilirsiniz! 10/28/2019-Delege pazarı açıldı 10/19/2019-İzmir-İstanbul hattı 10/11/2019-Poligon, İzmir için büyük fırsat 10/5/2019-‘Seksen dokuz’ sendromu 9/30/2019-Devrim günlerinde aşk 9/27/2019-İzmir’in çevre sorunları 9/23/2019-Ekoloji Forumu toplanıyor 9/17/2019-Rant ve Cemaatçilik kıskacındaki siyaset 9/12/2019-Eylül’de bir gün 9/11/2019-Yer adları ve yerin kimliği 9/5/2019-Köyler nereye? 8/30/2019-Moderniteye isyan olarak kadın cinayetleri 8/27/2019-Hakikat sonrası siyaset 8/19/2019-Yangın yeri ülke 8/16/2019-Rodos'u gezerken 8/10/2019-Çevreyi savunmak… 8/5/2019-Taşra siyaseti ve belirtileri… 8/1/2019-Belediyeler eş, dost, akraba yeri mi? 7/28/2019-Saygın bir İzmirli: Işılay Saygın 7/27/2019-Selami Gürgüç’ün ardından… 7/25/2019-Kültürpark’ı ne yapmalı?