Türkiye'nin dört bir yanında süren yıkım projelerine karşı direnen halkın isyanına ortak olmak için 23 Ağustos'ta Manisa'nın Yırca köyünden yola çıkan sanatçılardan oluşan Üç Beş Ağaç Kervanı'nın yolculuğu sürüyor. Sanatı direnenlere siper eden kervan yolcuları 19 durakta yaşamı savunan şarkıları halka birlikte söylerken, yolculuğun sonunda bir de çağrıda bulundular: "Sanatçı dostlara çağrımız olsun, illa bize katılmanız da gerekmiyor ama biraz yakınlaşalım. Bulunduğunuz yerlerdeki mücadelelerin size ihtiyacı var. Yıkalım bu köhne düzeni!"
Bu yıl ikinci kez yollara çıkan kervanın durakları arasında sırasıyla Manisa Yırca, Muğla Akyaka, Antalya Kaş ve Kumluca, Burdur, Mersin Karaduvar ve Taşucu, Adana, Diyarbakır, Artvin Cerattepe ve Arhavi, Rize Çamlıhemşin, Ordu Fatsa ve Amasya Merzifon yer aldı. Toplam 19 durakta doğa yağmasına karşı halka birlikte 'hayır' diyen Üç Beş Ağaç Kervanı yolcuları, yol boyunca taşıdıkları misyonu, "Bir taraftan da modern bir ulaklık görevini üstlenip, Sinop'taki nükleer santral meselesini Muğla'ya, Burdur'daki topyekûn taş ocağı saldırısını Arhavi'ye taşıdık" ifadeleriyle özetliyorlar.
"Bu yıl sarayın 400 vekil savaşı sebebiyle, planladığımız yerlerin bazılarında etkinlik yapamadık
"Açıklamasında bulunan kervan yolcuları, planlanan etkinliklerin önümüzdeki aylarda yapılacağını belirterek, "Bu etkinlikleri, Merzifonlu yaşlı kadının sözleriyle 'daha hoşgörülü bir zamanda' yapacağımızı söyleyelim. Yani bir nevi kervan bütün bir yıla yayılacak!" açıklamasında bulundular.
“Önce kent merkezinde davullu, trampetli, saksafonlu bir tur ve ‘duyduk duymadık demeyin!’ daveti, ardından arkamızdaki -genelde- çocuk kalabalığıyla etkinliklere başlıyoruz. Yüz boyama, balon katlama, ısınma oyunları, pandomim ve çocuk şarkıları konseri. Çocuklara temel sorumuz şu: ‘Bu dereler, ırmaklar, ağaçlar kimin?’ Bu soru üzerinden gelen cevaplar çok çeşitli: Atatürk'ün, belediyenin, Allah’ın, Lazların, herkesin. Fakat etkinlik sonunda şurada anlaşıyoruz: hepimizin, yani insanların, ayıların, karıncaların, ayçiçeklerinin. Ülkenin ana ve baskın gündem maddesi sarayın savaşı olunca kervan da barışın kervanı oldu. Ece Ayhan'ın 'Meçhul Öğrenci Anıtı' şiirinden Praksis bestesi, Derme Tiyatro ve Mimbaz Tiyatro'nun mim oyunuyla birleşti ve sözümüz ‘derelerde dozerleri gezdirenlerle çocuklarımızı öldürenler aynı’ oldu.
Peki n'olacak bu kervan derseniz, aklımızda deli fikirler! Bu kapitalist çağda dert edilecek tek şey doğa talanı değil elbette. Her gün, her saat kadın cinayetleri, taciz, tecavüz, savaş, katliam, sömürü, güvencesiz çalıştırma, sendikasızlaştırma, çocuk cezaevleri. Belki her birine dikkat çekmek için ayrı sanat kumpanyaları kurulmalı. Yani aslında bu hareket tarzı yaygınlaşsın istiyoruz ve bu tarzda devrimci sanatçılığa nefes aldırabilecek potansiyeller görüyoruz. Sanatı taşıyoruz. Burdur'un Yeşilovası'nda çocukların pand(t)omim sanatıyla buluşması, etkinliğin sonundaki ‘isyana gerek var, devrime gerek var’ şarkısının coşkuyla söylenmesi kadar önemli. Çocukların bazıları Şubadap'ı öğrenmişler internetten, komşudan duymuş, belki de CD geçmiş ellerine. Bu yıl da 'Dino'nun Şarkıları' CD'leri hediye oldu çocuklara.
Kervan muhalefete sanatı dayatıyor. Kimisi eğlence diye anlıyor ama biz yaptığımızı 'Eylemce' olarak adlandırıyoruz. Sanatla yaptığımız budur ve ikinci turun ardından rahatlıkla söylenebilir ki, sponsorsuzluktaki politik ısrarla birleşecek sanat kumpanyaları tüm toplumsal mücadelelere önemli katkıları olabilir. Diğer türlü muhalif sanatçılar imza kampanyaları ve basın açıklamaları dışında ortak toplumsal bir tutum alamıyor. Sanatçı dostlara çağrımız olsun, illa bize katılmanız da gerekmiyor ama biraz yakınlaşalım. Bulunduğunuz yerlerdeki mücadelelerin size ihtiyacı var. Yıkalım bu köhne düzeni!”
Üç Beş Ağaç Kervanı etkinliklerinden bazılarına ait videolar bu bağlantıdan görülebilir:
Yusuf Yavuz üç beş ağaç kervanı