Ana Sayfa | Kitap | ‘Seks düşünmekten dans edemez olduk!’
Bütün bu tempoya rağmen ‘Falan Filan’ adındaki ilk romanını yazdı ve onu romancı kimliğiyle tanımaya başladık. Bir erkeğin gözünden ilişkilere bakan son romanı ‘Hayvan’ ile yazar kimliğini pekiştirdi.
Hareketli, sosyal bir hayatın içindeyken ve yoğunken ikinci kitabı yazmayı başardınız, yazma serüveninizi sizden dinleyebilir miyiz?
Başardım, çünkü kendimi eve kapadım. Kafamı dağıtmamak için beş gün üst üste evden çıkmadığım oldu. Sosyal mecralarla bağlantıyı keseyim diye bağımlı olduğum cep telefonumu bile değiştirip başka marka kullanmaya başladım. Dört ay kamp hayatı yaşayınca da ‘Hayvan’ın hatları sağlam bir şekilde oturmuş oldu.
Şu an yaptığınız işler arasında roman yazarlığı nerede duruyor?
İşlerim bir yönden de hobim olduğu için kendi aralarında güzelce anlaşıyorlar. O önde, bu arkada gibi sıralamalar yok. Dediğim gibi dört ay kapanınca DJ’lik bile yapmadım, dolayısıyla her şey geri plana atıldı. Ama ne zaman ki kitabı teslim ettim, kulüplerde çalmayı çok özlemişim, hemen yeni parçalar araştırmaya başlayıp süper setler hazırladım kendime.
İlk romanınız ‘Falan Filan’da şehir insanlarının özel hayatlarına dair çarpıcı ayrıntılar vardı, ‘Hayvan’da bizleri neler bekliyor?
Aslında yine şehir hayatı ana tema. Şehirli kadın ve erkeğin hikayesi. ‘Falan Filan’ kadının gözünden yazılmış bir romanken, ‘Hayvan’ erkeğin gözünden yazıldı. Kimseye bağlanamayan, hayatı seksle özdeşleştiren, yakışıklı, başarılı, zengin ve hayatta istediği her şeyi elde etmiş bir erkeğin, Cemal’in hikayesi. Okurken Cemal’i sevmeye ve onunla empati kurmaya başlayacağınıza inanıyorum. Hepimizin içindeki hayvanlığı sorgulamaya, onun haklı taraflarını bulmaya ve belki de kadınların hayatlarındaki hayvanları anlamaya çalışacaklarını umuyorum.
Özel hayatınızda daha çok nasıl çevrelerde vakit geçiriyorsunuz, ilham kaynaklarınız neler?
Her gruptan arkadaşım vardır, çok sesliliği seviyorum ben. Ama daha çok 25 civarı gençlikle takılmayı seviyorum. Sürekli yeni şeyler bulup ortaya çıkarıyorlar ve bu da besleyici oluyor. İlham kaynağım ilişkide bulunduğum çevrem sanırım. Yaşadıkça, bazı olaylarla karşılaştıkça bende de uyanış başlıyor.
Kitapta ‘Seks yalnız ruhları doyurur mu?’ diye soruyorsunuz, gece hayatının içinde olan birisi olduğunuz için sormak isteriz size, İstanbullular ilişkiler konusunda nereye gidiyor?
Gün geçtikçe daha da rahatlayıp, rahatladıkça daha geniş davranıyorlar. “Seks için her yol mübah” diye bir sloganları olabilir bence. Kulüplerde ortada dans eden çok az kişi görebilirsiniz, bunun nedeni içte kurulan “Bu gece kimi götürebilirim” düşüncesi. Seks düşünmekten dans edemez hale geldik daha ne olsun? Herkes yalnız ve bu yalnızlığı doyurabilecek güçte bir ilişki çok nadir çıkıyor karşımıza. Seks, biraz da bu yalnızlığın yarattığı boşluğu dolduruyor.