Çocuğunuz kardeş kavramını yeni öğrenecek, anne ve babayı paylaşacak, belki de odasını, oyuncaklarını bile ona vermemenin telaşına düşecektir... Bir de çevrenin ve anne babanın ihmalini ve özensiz tutumunu hissederse kardeşi kendisine rakip olarak görecektir.
Peki, bir çocuğu yeni kardeşe hazırlamak için neler yapmalı, nasıl davranmalı?
Yenidoğanın Bakımında Ona Da Sorumluluk Verin
Yenidoğan bebeğiniz eve geldikten sonra, onun nazik fiziksel yapısından dolayı, çocuğunuzu ondan uzak tutma ya da sakınma çabanız, çocuğunuzun kardeşinin varlığına hiddet duymasına ve dışlanmışlık duygusunu daha yoğun olarak yaşamasına neden olacaktır.
Kardeşinin bakımında onun da katkısının bulunmasına olanak tanımak ve ona dokunmasına izin vermek daha iyi sonuçlar doğuracaktır.
Özellikle yenidoğan bebeği görmek için eve gelen konuklarınızın, çocuğunuza yöneltebileceği "Kardeşin olduğuna seviniyor musun?" ya da "Seviyorsun değil mi kardeşini?" gibi sorularda, gerekirse soru sorulmasını önlemek ya da verilecek cevaplarda çocuğunuzun yanında olmak, çocuğunuzun yeni doğan kardeşiyle ilgili yeni doğan kardeşiyle ilgili karmaşık duyguların yaratabileceği yükü hafifletecektir.
Onu sürece dahil edin
"Hamilelik döneminde bebeğin isminin ve mobilyalarının seçilmesi, eşyalarının yerleştirilmesi, alış verişlerinin yapılması gibi süreçlere çocuğun da dahil edilmesi önemlidir. Daha büyük bir aile olunduğu ve birliktelik mesajını çocuğa verir. Çocuk etkilenmesin diye bebekle ilgili durumlardan çocuğun dışlanması, ayrımcılık hissine sebep olacaktır. Bir anda evde bebeğin odasını ve eşyalarını gören çocuk, şaşıracak; bebeğin de evde bir yeri olduğunu ani bir şaşkınlıkla fark edecektir. Sürece dahil olan çocuk ise bebeğin evdeki konumunu ani bir şekilde fark etmeyecek, bir sonraki aşamaya sürekli hazırlandığı için hiçbir şey ona kötü sürpriz olmayacaktır.
Kardeş kıskaçlığı doğal bir duygudur.
"Çocuklarda kardeş kıskaçlığı, annenin ikinci çocuğa hamile olması ile birlikte başlar. Ortalama 3 ile 8 yaş arasında daha yoğun yaşanır. Çünkü bu dönemde çocuklar mantık kavramıyla değil, daha çok duygu yönlendirmeleriyle yaşamı analiz ederler. Çocukların kardeş kıskançlığını yoğun şekilde yaşaması çocukta davranış bozukluklarına, iştah kaybına ve psikolojik birçok rahatsızlığa yol açabilir. Bu durum zamanla bir psikiyatri yardımı gerektirebilir.
Altını ıslatır parmak emmeye başlayabilir.
Bazı çocuklar kardeşlerini kıskandığını açıkça belli eder. Bebeği sevmediğini ve evden gitmesini istediğini söyler. Bazı çocuklarsa kardeşe aşırı ilgi gösterip anne ve babasının kaybettiği ilgisini geri kazanmaya çalışır.
En sık görülen kıskançlık sorunları; daha önce kazanılmış davranışlarda gerileme, alt ıslatma, parmak emme gibi durumlardır. Ebeveynlerin bilmeleri gereken en önemli şey; kardeş kıskançlığının doğal bir duygu olduğudur.
Çocuğu bu duygudan ötürü suçlamak, yargılamak, cezalandırmak yanlıştır. Çocuğun kardeşini mutluluk içinde kabul etmesini beklemek doğru değildir."