ÇOCUK OLMAK - İrfan Mektebi
109. Sayı İrfan
İrfan Mektebi Aralık 2015
Çocukluk… İnsanoğlunun hayatını şekillendiren bir evredir aslında. En meraklı olunan, her şeyi öğrenmek isteyen, biran önce büyüyüp adam olayım dediğimiz, hayatımızın güzel ve önemli bir dönemidir. Öyle bir şeydir ki çocuk olmak; amaçlara ulaşabilmek için elden geleni ardına koymamaktır. Gerçek gözyaşları dökebilmek, ağız dolusu kahkahalar atabilmek, uzun veya kısa, kalıcı veya geçici aslında her şeyden habersiz saf mutluluğun tadına varıldığı bir oyun dilimidir hayatta.
Çocukça davranışlarda bulunmak, arada bir yaşının, işinin, hayatının omzuna yüklediği sorumluluklardan kaçmak, sokaklarda zıplayarak yürümek, şımarıklık yapmak, komşunun camını kırmak, salıncakta sallanmak, belki o masum yüzü tekrar yakalayıp yine annenin elinden tutarak yürümek, çocukluğumuzda yaptığımız ve şimdi biz büyüklerin özlem duyduğu hasrettir.
Büyüklerin gözünde çocuk olmak böyle bir şeydir işte. Peki, çocukların gözünde büyümek nasıldır acaba!
Sınıfta öğretmen çocuklara hitaben; “Hepiniz ileride büyük adam olacaksınız” der. Sınıftaki çocuklardan biri ağlaya ağlaya: “Öğretmenim ben büyümek istemiyorum” diye cevap verir. Öğretmen çocuğa dönerek: “Neden peki?” diye sorar. Çocuk “Babalar büyüyünce salıncağa binemez, kaykay da kayamaz da ondan. Sen hiç gördün mü babaları salıncaklarda?” diye cevap verir.
Evet, hiç görmemişizdir. Haklıdır küçük çocuk, büyümek çocuk için böyle kötü bir şeydir. Ama çocukların gelecekleri için, büyümenin güzel bir şey olduğunun söylenmesi, çocuklara büyümenin sevdirilmesi de gereklidir. Ne var ki çocukluğunun kıymetini –farklı sebeplerden dolayı- bilememiş, belki çocukluğunu güzel yaşayamamış büyüklerin de, çocukların bu dönemi güzel yaşaması için ellerinden geleni yapması gerekir. Çocuk mutlaka çocukluğunu yaşamalıdır. İçinde çocukluğa ait bir ukde kalmamalıdır. Ki çocuk büyümekten korkmasın. Büyükler de çocukluklarını hatırlamaktan…
Sözlerime bir yazarın güzel bir sözüyle bitirmek istiyorum: “Eğer bir gün yolunuzu kaybederseniz, bir çocuğun gözlerinin içine bakın; çünkü bir çocuğun bir yetişkine öğretebileceği her zaman üç şey vardır: Nedensiz yere mutlu olmak, her zaman meşgul olabilecek bir şey bulmak ve elde etmek istediği şey için var gücüyle çabalamak.”