yan etki | kayıp ruh
You Are Here: Home » denemeler » yan etki
Posted by: zeynep Posted date: Şubat 13, 2012 In: denemeler | comment : 0
Tam da her şeyden ümidi kesmişken çıktın karşıma , bir şeyleri kanıtlamak istercesine.. Susup izledim.. İnanamadım bir süre.. Alıştığımın aksine, kendime öğrettiğimin çok dışındaydı bir çok şey algılayamadım, saçmaladım defalarca.. Sense benim tam tersime, nasıl ürkek bir oyuncu olduğumu kavrayıp, kurallar konusunda bocalayışlarımı izlerken, oyundan saf dışı bırakılmamı engelleyip, elime tutuşturuverdin klavuzu.. İnanamadım..
Özünde bir yerde bir kötülük çıkmalı artık, canım yanmalıydı. Alıştığımı yaşamayı bekledim, olmadı.. Derinlerde gizlenmiş bir çocuk gördüm, ağladım.. Hiç kirlenmemiş, tertemiz.. ‘İnsan bu kadar temiz olabilmeli’ dedim..
Hayattan bekleyemeyeceğim, istemeyi bile çok gördüğüm şeyler, paketlenmiş olarak kapıma geldiğinde, sahip olduklarımı görüp, inanamadım.. Bu hediyeye ilk kez sahip olmanın yarattığı korkuyla saçmaladım, kırdım, döktüm.. Kafamı kaldırıp korkuyla baktığımda, sapasağlam bir adam gördüm..
Bana inat, içimde bir şeyleri öğrenmeye direnen inatçı kıza inat, öyle çok sevdin, öyle sevdirdin ki, yan etkisi ağır ilaçlar gibi ne kullanmaktan vazgeçebildim, ne dinginliğe erebildim..
Bu koca şeyi yaşarken bir tek şey bildim.. Seni çok sevdim ama en çok da o koca yüreğini adam..
foto: amor aeternus by Manuel Barca