Bir ileri iki geri... / Siyaset / Milliyet Blog
Yaşım otuz beş. Şairin dediği gibi yolun yarısındayım. Çocukluğum Mecidiyeköy’de Gülbağ’ın gecekondu mahallesinde geçti. Halen aklıma geldikçe aslında özlemiyor da değilim o sıcacık mahalledeki komşu ilişkilerini. Kapımız hiç kapanmazdı, gelecek olan elbet yakın yerdeki komşumuz, huuu diye seslenecekti.
Dedemden kalma gecekonduda yaşadım ihtilal günlerini. Artık rutin hale gelmişti o günlerde. Gündüzün olabildiğince sıcak komşuluğunda, geceyi silah sesleri ile karşılayacak ışıkları söndürecek masanın altına girecektik. Ve bu hergün alıştığımız bir durum olacaktı. Daha sonraları üniformalı amcalar televizyonlarda boy gösterecek yönetime el koyacaktı. Hapisler, sürgünler, kısıtlamalar başlayacaktı. Ben aradan geçen beş sene içerisinde yağ, tüp ve bilimum kuyruklara alışmış olacaktım.
Aradan tam yirmi yedi sene geçti. Artık o gecekondu mahallesinden çok uzak bir yerde yaşıyorum. Kimsenin komşusundan bi haber olduğu bir apartmanda. Bir eşim ve iki oğlum var. Geriye dönüp baktığımda hep hüzünleniyorum. Yokluklar içinde büyümüştük çünkü. Ve geriye dönüp baktığımda bu geçen yirmi yedi sene içerisinde biz hiç akıllanmamıştık.
Evet yaş otuz beş. Yolun yarısındayım. Ben bu yaşıma kadar tek haneli enflasyon hiç görmedim. Hep gazetelerde enflasyon canavarı resimleri gördük bu zamana kadar. Ülkemde uzun süredir düşen döviz kurunuda bu yaşıma kadar hiç görmedim. Umut kestiğim nemalarımı çoktaan cebime koydum. Sağlık karnemle özel hastaneye hiç birşey ödemeden muayene olabiliyorum. İlacımı istediğim eczaneden alabiliyorum. Ve bu ay biten borcumla hayatımda ilk defa ev sahibi oluyorum. Bunlar şimdiye kadar hiç olmamıştı.
Bugün yirmi yedi sene önce gördüğüm üniformalı amcalar yine sahnede. O zaman çocuktum, şimdi yaş otuz beş. Halkı birbirine düşürmeyin üniformalı amcalar..
Yazınız için teşekkürler. Geçmişi unutanlara güzel bir hatırlatma oldu. Gücünü halktan alıp, halka güvenmeyenler, heveslendikleri eylemlerin en önce halka zarar verdiğini tahminimce gayet iyi bilirler. Demokrasi bir erdemdir; zamanla anlaşılması umuduyla...