insan olmak...: İroni
This entry was posted on 28.09.2009 at Pazartesi, Eylül 28, 2009 and is filed under anne, doğallık, emekli, kadın, kuaför, ölüm, pişmanlık . You can follow any responses to this entry through the comments feed .
Uff bu berberdeki kızlardan o kadar çok var ki piyasada. Bana çok itici ama karşı cinse pek çekici geliyor nedense bu tipler. Erkek cinsinin hafif salak olduğu anlamına mı geliyor acaba bu:) Aman duymasınlar:)
İkinci post hakikaten pek buruk. Okumamış sayıyorum kendimi, bir tuhaf oldum.
Öptüm seni Asumancım...
Yaa evet Leylak'cım.
Kız doğal görünebilmek için yarım gün
her türlu enstrümandan yararlandı. Tabii ben sadece son iki saatine tanıklık edebildim o da yetti.
Diğerinin hikayesini de kurstaki can arkadaşlardan birinden dinledim. Kadın bizim sergiye gelmişti. İlk bir sene hiç evinden çıkmamış.Güzel, sessiz, biraz farklı bir kadındı.Bu örnekler de çok maalesef. Okusan da okumasan da. Yaşam çok acımasız olabiliyor bazen.
12 yaşındaki kızlar bile çocukluktan,küçük kadınlığa geçebilmek için sılığu kuafrlerde alıyorlar.Maalesef anneleri de çanak tutuyorlar bu soytarılıklara :(
Diğer hikaye hakikatten burukmuş.Ah ile vah arasında bir yerlerde kalmamak için sağlıklarında yalnız bırakmamalıyız hiç :((
Umarım delikanlılar bu yazıyı okurlar da kimlerle dansettiklerini anlarlar.
Diğer yazıya gelince..
Bu hanımın hikayesini dinlediğimde beni çok üzmüş, ürkütmüştü. Belki de yazmasam daha iyi olurdu.Kim bilir..
bu kızcağıza evde tarakla nasıl saç taranır öğreten olmamış, O da taratmaya gelmiş demek ki garibim :)
Ne demeye çalışıyor erkek arkadaşına şimdi?
Bak benim doğal halim bu, birde kuaföre gidip süslensem tam bir afet olurum mu?
Dün akşam tv de yaş 15 diye bir progama rastladım.
güya yaş 15.
programın adı böyle olmasa ben izleyebildiğim iki çocuğuda eh benim yaşıma yakın dır yaşı ama makyajları dahada yaşlı göstermiş derdim.
32 olmama 3 ay kaldı bu arada!!!!
Ben gittikçe anlayışımı mı yitiriyorum ne!!!
yaptığını anlamlanmdıramadığım insan sayısı gün geçtikce artıyor!!!!!
Çalışma hayatına başladıktan sonra ben de düzenli olarak kuaföre gittim.
Buna karşı da değilim. Bu posta ironi adı vermemin sebebi, birinci parçada
doğal olmak için boya dan föne doğallıktan uzaklaştıran her türlü yola baş vurulması, ikincisinde de mükemmel bir hayat kurmak isterken (ki buna kimsesiz bir kız çocuğuna bakmak da dahil) uzakta ve yalnız bir annenin unutulması.
Doğruyu ve yanlışı en güzel ayırdedebilecek bir yaştasın tabii ki. Söylediğin çok doğru. Saçmalayan insanların sayısı giderek artmakta.
29 Eylül 2009 17:24
Niye uğraştırır ki berberi?Yataktan kalksın gitsin işte:)
İkinci hikaye çok acı:(keşke, keşkelerimiz az olsa hayatta. Sevdiklerimizin değerini yaşıyorken anlasak,İş işten geçince bu kadar acı çekmemek için...
Hoşgeldin Çınar' cım
Önce hayırlı olsun oğlunun okulu. Umarım çok mutlu ve başarılı olur.
Bu arada Allah kavuştursun göz açıp kapayana kadar bitsin ayrılığınız inşallah.Arkadaşlardan biliyorum. Sanki dün gibi gözleri dola dola yurtlarına yerleştirdikleri günler. Çoğu mezun olup geldi bile. Emin ol yalnız ben değil anneleri de şaşırdı bu işe.
30 Eylül 2009 00:37
Asuman ablacım kuaföre gitmeye karşı olduğumdan değil,
kızcağız diyormuşya yataktan kalkıp gelmişim gibi olsun diye,
demkki diyorum kendi saçını taramayı bilmiyor :)
Canım ben senin neyi kasdettiğini anladım. İçin rahat olsun. Hassasiyetin için teşekkür ederim.
Kuaförlerde geçen zamana acırım.Özellikle bu tarz şımarık diyaloglara tahammülüm pek yok.
Sıra beklemek olmasa sık gitmek istediğim bir yer ama şimdilerde yolunu bile unuttum..
İkinci örnekteki kadının dramı iç yakıyor.
Her ne kadar günün birinde bunun başına geleceğini biliyor olsa da gerçekleştiği zaman böyle işte.Arada aklımıza hayatın bu türlü gerçeklerini getirip önlem almalıyız ki bu kadar çarpmasın..
Çok mu zordu emekli bir bayanın yalnız yaşayan annesini ziyaret etmesi ya da onu yanına alması..Şimdi düşünsün dursun bakalım :(
Yazan ellerine sağlık Asucum..
1 Ekim 2009 12:59
Kuaföre ben de artık önemli toplantılar öncesinde ya da saçımın boyunu düzelttirmem gerektiği zaman gidiyorum. Çalışırken her hafta hatta bazan haftada iki kere giderdim. Çalıştığı yere bakımsız gidemiyor insan.Ben de kendi saçına fön çekemeyenlerdenim.
Diğer hikaye gerçekten buruk ama belki okuyanları biraz düşünmeye davet eder diyorum. Tabii bu amaçla yazmamıştım ama.(haddim değil çünkü)
Sevgiler Zeugma'cığım ve teşekkürler...