tam zamanlı anne: Mart 2012
Annelerimizin gözünde ne zaman büyürüz?
Habertürk Gazetesi- 17.03.2012
Habertürk gazetesinden kestiğim bu haber beni ziyadesiyle mutlu etti. Çünkü ben de tarhanayi sütle pişirenlerdenim. Kızımın en sık yediği yemek bu...
200ml lik kutu sütü en ufak tencereme dokup biraz ılıştırıyorum, üstüne de bir corba kaşığı tepeleme tarhanayı döküp ufak ufak karıştırıyorum... kıvamı muhallebi gibi oluyor...
Bu aralar kızımın ve evimize gelen arkadaşlarının ellerinden düşürmediği oyuncak : Playskool Konuşkan Süpürge
Kız çocuklarının annelerini taklit etme sevdalarından dolayı anneler ne zaman evi süpürmeye kalksa peşlerinden ayrılmazlar. Bu süpürge vakum sesi çıkararak, konuşarak onlara bu deneyimi yaşatıyor.
iletişimin anlamı sizin ne söylediğiniz değil, karşıdakinin ne anladığıdır
Yankı Yazgan demis ki
"bebeklerdeki sosyal duygusal gelişim sorunlarını önlemek için: televizyonu kapat. tıkabasa yedirmekten vazgeç. gözgöze dizdize zaman geçir."
Yardımcı, Bakıcı, Dadı sorunsalı -2-
Kozzy AVM alt değiştirme odasında bu ilanı gördüm.. Özel bir sağlık kuruluşu 99TL ye "Bakıcı Check Up paketi" uygulamasına başlamış. Yerinde bir uygulama. Fotografta pakete dahil olan testleri okuyunca çocuklarımızın bakıcılarının sağlıklı olmasının ne kadar gerekli ve önemli bir şey olduğunu anlıyor insan.
Yardımcı, Bakıcı, Dadı sorunsalı
Çocuk sahibi olduktan sonra bir çoğumuz iş hayatına dönebilmek adına, ya da hayatımıza kaldığımız yerden devam edebilmek adına yardımcı bir kadın arayışına geçiyoruz. Kimimiz yatılı ve yabancı kadınları kimimiz ise gündelik gelen Türk kadınlarını tercih ediyor. Ve sonrasında başlıyor bir tiyatro...
Haftada bir gelen gündelik temizlikçim dışında şahsen yaşayarak bildiğim hikayeler değil ama neler duyuyorum neler... Hikayeler tek tarflı olmuyor tabi ki... Emek yoğun bir iş yaptığından ve en değerli varlığımızı emanet ettiğimizden eğitim seviyesine kıyasla hayli yüksek maaş alan bu kadınlar çalıştıkları evlerde yedikleri içtikleri oturdukları kalktıkları her hareket karşısında hor görülürken en fenasıda kölelik düzeni gibi ev sahibi tarafından pasaportlarına el koyuluyor. Ev sahibi tarafından en değerli varlığı emanet edilirken bir yandan da "asla güvenme" ilkesi ile evin dört bir yanına kamera yerleştiriliyor. Bakıcı cephesinde ise eve erkek getiren mi, odasına kendini kitleyip sarhoş olan mı, izinden kirli çamaşırlar getirip kimse yokken bunları makinede yıkayan mı ne ararsanız var. Nasıl zor bir karar doğru kişiyi bulmak ve ona güvenmek inanmak..Belki de kafamda bu hikayeleri netleştiremediğimden "tam zamanlı anneyim".
Kendi çocuğu başkaları tarfından büyütülen ve çocuğunu yıllardır görmemiş anneler buralarda ekmek peşindeler. Bazı evlerde onlara "çocuğu 8:30 da yatır ve sonrasında odandan çıkma!" deniyor, bazı evlerde "bu pahalı bir peynir sen bunu yeme, zaten otellerde de çalışanlar ile otel müşterileri aynı şeyleri yemiyor" deniyor....Onların teknoloji bilgileri ve görgüleri olmadığından fotoğrafları hep anneler çekiyor ama çocuklarının ilk yıllarına ait fotolarda arka görüntüde hep onlar var.Sibel Arna'nın bu yazsını http://t24.com.tr/haber/sibel-arna-dadilar-da-yuzer-dans-edermis/80459 okuyup sonra da 2012 Oscar ödül töreninde en iyi yardımcı kadın oyuncu ödülü kazanan The Help filmini de izleyip sizler karar verin.. Sistem kölelik düzenine mi döndü yoksa sıradan işçi-işveren hikayeleri de mi böyle.