tasarım dükkanı: Mart 2010
Eveeet, sonunda bahar geldi.
Sabahları kuş sesleriyle, odaya dolan günışığıyla uyanmak, serin akşamüstlerinde çocuklarla park gezintileri yapmak,en güzeli de üzerine hafif bir ceket alıp atmak kendini sokaklara...
İtiraf ediyorum ben baharcıyım! Yaz akşamlarını, deniz tatillerini, kumsal sefalarını da çok sevsem de bahar başka.
İnsanın içi heran kıpır kıpır ..
Baharın gelişinden fazlasıyla memnun olan ben bu hafta can arkadaşlarıma sade, çiçek kokulu, sarı yeşil bir bahar masası hazırladım.
Herbiri ayrı bir çiçek güzelliğindeki canlarım da masama renk kattılar.
Çiçek kokulu baharların hayatlarımıza da tazelik katması dileğiyle.
Etiketler: arkadaşlar, bahar, masa dekorasyon
Arkadaş edinmek benim için her zaman zordu ama bir kere arkadaş oldum mu da kolay kolay bırakmam arkadaşımı.Hatırladığım en eski arkadaşım Hayrişim geçen ay ikinci defa anne oldu.Küçük prensesimize yakışıklı bir kardeş geldi. Başka bir şehirde yaşadığı için ilk doğumunda olduğu gibi ikincisinde de yanında olamadım arkadaşımın. Bedenen olmasa da manen onun yanında olduğumu hissettirebilmek amacıyla bebeğini karşılayacağı odasını süslemesi için bir kapı çelengi hazırladım ve doğumdan önce gönderdim.İstediği yerden en güzel çelengi alabilirdi tabi ama ben kendi elimden çıkmış, kendi zevkimle yapılmış birşeyler hediye ederek arkadaşımın benim için ne kadar özel olduğunu göstermek istedim.
Hediyemi alır almaz beni aradı, çok beğendiğini ama özellikle onu düşünüp, onun için emek verdiğim için çok mutlu olduğunu söyledi.
Hayrişim seni çoook seviyorum!
Eşinle, çocuklarınla birlikte dilediğin herşeyin gerçek olduğu huzurlu, sağlıklı, mutlu, upuzun bir ömür diliyorum sana...
Çelenk yapımına gelince; hazır satılan ahşap bir daire alıp etrafını elyafla sardım. Elyafın üzerini dıştan görünmesini engellemek için tekrar geniş mavi kurdeleyle sardım.Dairenin dış kısmına sıcak silikonla hazır aldığım mavi tüyü yapıştırdım.Tüyün üzerine aldığım küçük, mavi aksesuarları, gümüş kalpleri,parlak taşları ve mavi hello kittyleri serpiştirdim.Çelengin altından sarkması için uzun bir mavi tül hazırladım.Tülün üzerine parlak taşlar yapıştırdım.Son olarak bir tebrik kartı hazırlayıp çelenge eklemeyi de ihmal etmedim.
Hazırlaması gayet zevkliydi, ortaya çıkan sonuçta beni memnun etti.
zaman: 11:50 1 yorum
Etiketler: bebek, doğum, doğum odası, kapı çelengi, kapı süsü
Oğluma hamileyken çalışıyordum ve pek de ilgim yoktu dikişle nakışla.
Oğluşumun odasını hazırlarken yaptığım tek şey dergi karıştırıp mobilya, aksesuar perde seçmek ve almaktı. Odada özgün olan ve bizim elimizden çıkan sadece iki şey vardı: Balon Avize ve Kaneviçe Boy Tablosu.
Balon avizenin farklı bir modelini ben çok ünlü bir modacının kataloğunda görmüştüm ve afaki bir fiyatı olduğu için içimde kalmıştı.
Anneme anlatınca, hayatım boyunca beğenipte almaya gücüm yetemeyen herşeyde olduğu gibi, 'üzülme kızım ben yaparım' dedi ve odanın perdesinden ve fonundan balon avizeyi dikti. O zamanlar balona küçük bir palyaço yerleştirmiştik şimdiler de ise oğluşum 8 yaşında kocaman bir delikanlı olduğu için, toy story'deki BUZZ balonda uçma keyfini yaşıyor.
Kızıma hamile kalınca onun odasına da böyle bir avize yapmak istedim. Ben biraz daha kolaya kaçıp balon kısmını kağıt avize kullanarak yaptım sadece sepet kısmını diktim. Balondan sarkan aksesuarları da kız odasına uygun daha cicili bicili şeyler seçtim. Oğlumun avizesinde sarkan kurdelelerin ucuna maviş nazar boncukları bağlamıştık.
Kızımın avizesini ilerde ayrıntılı anlatacağım inşallah.
Kaneviçe boy tablosuna gelince onu da annem bir arkadaşında görüp işlemeye heves etmişti. İlk gördüğümde ne yalan söyleyeyim gereksiz gelmişti bana. Annem gözündeki bir rahatsızlıktan dolayı işlemekte zorlanıp yarıda bırakınca, emeği zayi olmasın diyerek ben devam ettim ve böylelikle de fark ettim ki benim ellerim bu işlere yatkın. Ayrıca işlerkende çok hoşuma gitti, ortaya çıkan şey beni çok çok mutlu etti.
Oğluma ziyarete gelen herkese büyük bir gururla gösterdim eserimi hala da çok seviyorum boy tablomu.
Kağıt üzerinde verilecek bir örnek yok ne yazık ki elimde. Ancak isteyen olursa tekrar işleyebilirim, hem de zevkle.
Bebişlerimiz için herşeye değer.
zaman: 13:57 1 yorum
Etiketler: avize, bebek, dekorasyon, kaneviçe
Siyah temalı masamı tamamlamak için siyah bir runner tasarladım.
Benim masam oniki kişilik ve bu boyutlardaki masa için üç metre uzunluk ideal.
Deriyi seçerken düz olmasındansa küçük baskılı bir modeli tercih ettim.45cm lik bir parçayı düzgün bir şekilde kesip etrafına hazır satılan taşlı bantlardan yapıştırdım. Bu bantlar aslında daha geniş kalınlıktalar ama makasla rahatça istediğiniz kadar inceltebiliyorsunuz. Yapıştırırken de sıcak silikon kullandım ama yanlış bir seçim yapmışım. Silikon deriye zarar verdi ve yaptığım en ufak hatayı bile telafi şansım olmadı. Ayrıca taşların arasından silikonlar yer yer sızıp görüntüyü bozdu. Sıcak silikon yerine kuvvetli bir yapıştırıcı tercih etmek daha akıllıca olacak.
Boncuk suplalara gelince, yaparken çok zorlandım ama bir kere başlamış bulundum ama bitince de çok şık oldular. Bu suplalar için fazlasıyla sabır, dikkat ve zaman gerekiyor.Siyah sert kartonlardan istediğiniz supla boyutunda yuvarlaklar kesip, merkezden başlayarak giderek büyüyen daireler halinde boncukları yapıştırıyorsunuz. Tabiki bu işlem için ipe dizilmiş boncuklar kullanmak şart. Daireler büyüdükçe de arada
bir ipin iki ucundan çekerek boncukları germelisiniz. Çok fazla gererseniz daireler bozulabilir gevşek bırakırsanız da boncukların oluşturduğu yuvarlağın şekli bozuluyor. İşlem bitince kurumaya bırakıp daha sonra da üzerinde kalan ipleri temizlemek gerekiyor.
Sabrınıza ve el becerinize güveniyorsanız, kolay gelsin.
Etiketler: boncuk, deri, masa dekorasyon, runner, supla
Ben oldum olası zor arkadaş edinen biri oldum, insanlara hep temkinli yaklaştım. Üniversite yıllarımdan sonra ise gerek evlilik gerek iş hayatım nedeniyle pek çok insanla tanıştım. Belirli bir yaştan sonra arkadaş edinmek gibi bir umudum yoktu artık ama kendime bir oda dolusu arkadaş buldum hem de tamamen tesadüfen. Yaklaşık on yıldır birbirimizi tanıyoruz ve bunca yıldır sıkılmadan, tatiller ve istisnalar dışında, her hafta bir günümüzü birlikte olmaya ayırıyoruz.
Tabi zamanla aramızdan başka bir şehre taşınıp ayrılanlar oldu ama biz eksilmedik. Her birimiz birer ikişer anne olduk, otuzlu yaşlarımıza ulaştık ama yaşlanmadık. Arkadaşlığımız on yıllandı ama bizler sıradanlaşmadık.
İşte bu arkadaş grubumla buluşmalarımızdan birinin benim evimde gerçekleşme sırası geldiğinde aklıma bir fikir geldi.Yıllardır çocuklarımızın doğum günlerini birlikte kutluyoruz ama kendimize hiç sıra gelmedi.Hepimize ayrı tarihlerde ayrı kutlamalar yapmaktansa toplu bir doğum günü partisi organize etmeye karar verdim.
Hepsine siyah gece elbiseleriyle gelmelerini tembihledim. Her birini kapıda pembe kurdelelerle süslenmiş kadehlerde pembe buzlu kokteyllerle karşıladım. Evi siyah ve pembe renklerle süsüledim. Sırf o gün için hazırladığım aksesuarlarla şık bir pembe siyah masa hazırladım. Hepimizin doğum günü için yaptığım siyah pembe kostümlü barbie pastamız da olmazsa olmazlardandı.
Bu toplu doğum günü için hazırlanan masa da özellikle deri ve taşlı siyah runnera ve gümüş boncuklarla yapılmış suplalara dikkat etmenizi rica ediyorum.Bizzat benim tasarımım ve üretimim.
Günün sonunda ben çok mutluydum. Umarım can arkadaşlarımı da mutlu edebilmişimdir.
BİRLİKTE NİCE MUTLU YILLARA..!
HEPİNİZİ ÇOOOOK SEVİYORUM...!
zaman: 00:39 1 yorum
Etiketler: doğumgünü pastası, masa aksesuarları, masa dekorasyon
Son bir haftadır herşey durdu sanki...
Bilgisayarın başına geçmek aklıma bile gelmedi. Son bir kaç aydır ani tansiyon yükselmeleri yaşayan babama bir teşhis koymadılar ve en son çare anjiyo yapmaya karar verdiler.
Doktorlara sorarsanız son derece basit ve sıradan bir işlem. Ancak benim delikanlı babam için hasta olduğunu kabullenmek, günlük bir ilaç kullanmak bile o kadar zor ki.
Henüz onbir yaşındayken babasını kaybetmiş, kırkiki yaşındaymış babası öldüğünde.. Ömrü boyu üç kızkardeşi ve annesinin sorumluluğu sırtında yaşamış ve ölesiye korkmuş hastalıktan.
Şükürler olsun ki bu yaşına kadar ciddi bir rahatsızlığı olmadı herhangi bir cerrahi müdahale geçirmedi. Dolayısıyla anjiyo olması gerektiğini kabul etmesi bile çok zor oldu babam için ve nihayet salı günü operasyon gerçekleştirildi.
O yeşil önlüğü giyince koptu sanki bizden başını kaldırmadan yüzümüze bakmadan gitti anjiyo salonuna.
O an onu öyle iyi anladım ki kalbim koptu sanki yerinden.
İlkinde pek aklım ermedi ama ikinci kez doğuma giderken, üzerimde o yeşil önlük arkamda oğlum, sevgili eşim, annem, babam, kardeşim .... Öyle zor olduki gitmek, sanki herkesi ardımda bırakıvermişim gibi, bir daha uyanamayacakmışım gibi...
Zordur biliyorum, hem de çoook!
En basit işlem için bir haftadır hayat bizim için durdu, Yüce Rabbim beterinden saklasın. Neyse ki korkulacak bir sonuç çıkmadı, herşey yolunda. Benim delikanlı babam da hastanede olmaya dayanamayıp, biraz da rahatlayarak gece dörtte hastaneden kaçtı ve ertesi gün de işinin başına döndü.
İnsan hayatındaki her değer sıfırlarla ifade edilirmiş, sağlık ise o sıfırların başına gelip herşeyi anlamlandıran '1' miş. Sağlığın yoksa sahip olduğun herşeyin değeri sıfır.
Hepinize sağlıklı, huzurlu uzun ömürler dileğiyle.
Hep bir damla su olmak istedim ben,
renksiz , berrak, akışkan
toprağın ta koynuna sızan bir damla su
oysa hep yayılıp kaldım toprak yüzeyine
ilk güneşle buharlaştım
Hep kırarcasına, parçalarcasına
tutkuyla sarılmak istedim
kıyısından köşesinden yada tam ortasından
oysa pek çok şeye elimi bile dokunamadan
sade tutkumla kaldım
Ben hep başımı alıp kaçmak istedim
sevdiğim sevmediğim herşeyi arkama katarak
kendim olmak istedim
ama o çocuksu muhtaçlığımla
okula kızını bırakan annenin öpücüğünde
yada müşfik bir babanın sıcacık gözlerinde
bütün dünyanın en büyük bağımlılığıyla
b u r d a kaldım
Ben hep kendim gibi,
ilk kez ve sonsuza dek
mutluluğu sarmak istedim
kendi başıma bomboş çabalarımla kaldım
zaman: 00:46 0 yorum
Taptaze, pırıl pırıl, kıpır kıpır, içten bir merhaba.
Önce bir anne, sonra bir kadın olarak kendi adıma biriktirdiklerimi herkesle paylaşmak ihtiyacımdan doğdu bu blog fikri.
Benim kendi adıma biriktirdiklerim, sizleri ne kadar ilgilendirir, bu paylaşım bizleri ne kadar mutlu eder göreceğiz.
Biraz ondan biraz bundan, aklıma ne geldiyse, Allah ne verdiyse o kadarını paylaşacağım elimden geldiğince...
Uzun zamandır yapmakta olduğum tek işim yaşamak !
Yaşamak dediğim nefes almaktan ibaret değil, şairin dediği gibi
'yaşadın mı büyük yaşayacaksın
dağa, taşa, toprağa karışırcasına '
büyük ve dünyama karışırcasına yaşamak benim uğraştığım.
Yaşamıma aldığım herşeye bir güzellik eklemek, yaşamına girdiğim herkese benden birşeyler katmak mutlu ediyor beni.
Can arkadaşım, Özgül'üm, beni 'görsel beğenisi fazla gelişmiş' olarak tanımlar. Bu bir beğeni cümlesi değildir, hafiften iğnelemesidir beni.
Evet kabul ediyorum dış görüntü benim için önemli, içtiğim içecekten çok nasıl bir bardaktan içtiğim, yaptığım yemeğin lezzetinden çok nasıl sunduğum benim için çok çok önemli.
Sizlerle paylaşacaklarım da bu 'fazla gelişmiş görsel beğeni'min eserleri.
Sizlerin de hayatına ufak bir güzellik katabilmem için, katılın bana, haydi....