Temmuz 2019 – Necati Dilek
Gecesi gündüzü yazmak olan bir kalem erbabı düşünün şimdi. Su, ekmek nasıl ihtiyaçsa yazmak da kelimelerle haşir neşir olmak da olmazsa olmaz bir ihtiyaçtır onun için. Hele ki ufukta uzun zamandır gündeminde olan ama bir türlü toparlayıp yazamadığı kitabı var ise yazmak altın değerindedir bir yazar için. Onun her şeyi olmuştur artık yazmak. Kafasında ondan başka bir düşünce yoktur.
Varsa yoksa yazılmayı bekleyen kitap ve yazılar vardır menüde. Diğer bir deyişle yazar, kitabın sancısını çekmektedir. Bunu yeni doğacak çocuklara benzetmişimdir hep.Nasıl yeni doğacak çocuk anneye zorluk yaşatıyorsa yeni çıkacak kitap da öyle zorluk yaşatır yazara.
Yazar hayalini kurduğu kitaba gebedir. Onun doğumunu, ortaya çıkmasını bekler günlerce,aylarca. İlmek ilmek işler sayfalarını. Bu da epey bir eziyet verir yazara. Yeri gelir yorulur, yeri gelir üzülür. Bazen çıkmaza girer vazgeçme noktasına gelir.Ama bunu başaramaz.Çünkü yazar bilir ki onca emek verdiği kitabı eline aldığında yeni doğmuş bir çocuğu eline almış gibi sevinecektir.Bu yüzden zor da olsa, güç de olsa dayanır bu sancıya gece gündüz. Bunu nereden biliyorsun dediğinizi duyar gibiyim şimdiden. Biliyorum, çünkü aynı sıkıntıları, sancıları ben de yaşıyorum.Kafamda kurgusunu tamamladığım ama yazıya henüz dökemediğim bir kitap var.Yazmak için gece gündüz çırpınıyorum. Bazen kelimeler kolayca dökülüyor dilimden ve ben mutluluktan uçuyorum o zamanlar. Bazen de tek kelime çıkmıyor dilimden.Ketumluğum tavan yapıyor deyim yerindeyse. İşte böyle zamanlarda alabildiğine gergin ve sinirli oluyorum. Hükmettiğimi düşündüğüm kelimelere diz çöktürememenin utancı peyda oluyor yüzümde. Ne yapsam başaramıyorum. Uğraştıkça daha da battığımı hissediyor, kelimeleri yalnızlığına terk ediyorum öyle anlarda. Bense melankolime gömülüp, saatlerce neden böyle olduğunu düşünüp duruyorum. İlham denilen o tılsım gelirse kelimeler dökülmeye başlıyor hemen. Yok şayet gelmezse her şeyi akışına bırakmak iyi gelir deyip düşünmüyorum epey bir süre.
Bu çıkmazı, kelimelerin yazara bir cilvesi olsa gerek diye görüyorum. Kolay elde edilir olmadığını belli edecekler illa. Varsın kolay olmasın demekten alamıyorum kendimi.Sonra ekliyorum:Kolay elde edilen her şey çabuk kaybedilir, değeri bilinmez zaten. Biraz emek, biraz sabır olacak ki uğraştığımıza değsin ve değeri bilinsin.Onun için her yönüyle güzel buluyorum yazmayı. Kelimelere efendilik yapmayı,yapamamayı,birkaç satır yazmak için saatlerce kıvranmayı…Hepsini ama hepsini çok seviyorum.
Ismarlama bir yazı ne kadar ilgi çekici olur, orası bilinmez. Ama konu evlilik olunca işin boyutunun değişeceği kanısındayım. Her şey mutlu evliliğin güzel yemekleriyle ağırlaşan midemi rahatlatmaya çalışırken başladı. Ben de bu isteği mideme rağmen geri çeviremedim. Aldım elime kalemi, yazdım dilime geleni. Şimdi soruyorlar bana: Evlilikten ne bekliyordun ne buldun?
Bu soruya cevap vermek için öncelikle evliliğin ne anlam ifade ettiğini bilmek lazım. Ondan sonrası çorap söküğü gibi gelir zaten. Evlilik benim için hayatın derdine, tasasına ortak olacak birini bulmaktır. Yani batsak da çıksak da yalnız olmamak. Buna sevinebilirsiniz, çünkü bir ortağınız var.
Tabi bu her zaman, her durum için sevinilecek bir şey olmayabilir. Neden mi?Yıllardır alışageldiğiniz bir düzeni bozmak diğer bir deyişle o düzenin merkezine birine oturtmak sanıldığı kadar kolay bir şey değildir. Bazen size anlamsız gelebilir bile. Önceden tek başınıza karar alırken şimdi sormak zorunda olduğunuz birisi var. Ve en az sizin kadar söz sahibi. Gerçekçi olmak gerekirse
alışması oldukça zordur. Çünkü birbirine yabancı iki kişinin aynı ortamda yaşamaya başlaması uyum sorunlarını da beraberinde getirecektir. Bu evliliğin olmazsa olmazıdır bana göre. Herkes kendi bildiğini okuyacak, kendi doğrularını kabul ettirmeye çalışacak. Ve haliyle ufak tefek sürtüşmeler de olacaktır. Yalnız tüm bunlar mutlu bir evliliğe engel değildir. Hele ki birbirini seven
iki insan için hiç değildir.
Peki nasıl mı engel değildir? Birbirini seven iki insan aynı zamanda birbirine saygılıdır. Yani illa benim dediğim olacak diye tutturmaz. İşi yokuşa süreceğine uzlaşma yolunu tercih eder. Bunun için daha anlayışlı davranır. Bu anlayış da diğer eşin kararlarında şimşekler çaktıracaktır şüphesiz. O anlayışlıysa ben de aynı anlayışı gösterebilirim der ve kendine çekidüzen verir. Böylece sorunlar
daha başlamadan çözüme kavuşmuş olur. Yeri gelmişken söylemeden geçemeyeceğim. Çok kıymet verdiğim bir abimin nikah sonrası bana verdiği tavsiyeyi sizlere aktarmak istiyorum.Lütfen bu hepimizin kulağına küpe olsun.”Evliliği ayakta tutan 3 s kuralıdır. Bunlar sevgi, saygı ve sadakattir. Sevgi ortamında saygı vardır. Birbirine saygı duyan iki insan sevgilerinin gereği birbirine sadık kalırlar. Bu da evliliğin sağlıklı ve uzun soluklu olmasını sağlar.” Nice huzurlu aile saadeti yaşamanız dileğiyle.
16 Temmuz 2019	 0
Kitap yazma serüvenüm boy boy hikaye kitaplarını okumamla başladı. Bu da oldukça eskiye, ilkokul yıllarına kadar gider. İlkokul üçüncü sınıfta olmalıyım, bir gün okula müfettiş geldi. Herkese büyüyünce ne olmak istediğini soruyor ve babacan tavırlarıyla yönlendirmelerde bulunuyordu. Arkadaşlarım genel olarak klişe cevaplar vermekle yetinmiş, daha çok öğretmen, doktor olmak istediklerini söylemişlerdi. Bense heyecanla sorunun bana yöneltilmesini bekliyordum. Kafam çok karışıktı, ne desem diye düşünürken birden müfettiş yanıma geldi. O meşhur soruyu bana da yöneltti.Nasıl oldu bilmiyorum, gür bir ses tonuyla ”yazar olmak istiyorum ”dedim.O anda sınıf suspus olmuş, herkes bana bakıyordu. Bense gözlerimi müfettişe dikmiş, vereceği cevabı bekliyordum. Müfettiş başımı okşayıp’Aferin sana, yalnız bunun için çok okuman gerekecek. Şimdiden bol bol oku olur mu?”dedi.Ben de başımı sallayıp tamam dedim.İşte o gün bugündür ben hep yazar olmayı,kitap yazmayı bekledim durdum.Galiba bir şeyi çok isteyince gerçekten oluyor.
”15 Temmuz,sıcak bir yaz akşamında yıllardır oluşumunu sürdüren ihanet şebekesinin devletin otoritesini yok sayıp kendi kanunlarını uygulamaya koyma girişimidir.Birilerinin güdümüne giren bu ihanet şebekesinin elindeki gücü ve nüfuzu kullanarak masum sivilleri katletme girişimidir,diğer bir deyişle.Yalnız, evdeki hesapları çarşıya uymadı hainlerin. Türk milletini yok sayan zihniyetin unuttuğu bir şey vardı: milletin iradesi. Millet, olayın vehametini anladıktan sonra ölümü göze alarak sokaklara dökülmüş ve hainlere her zaman olduğu gibi gereken cevabı vermişti. O zaman anladık ki, vatan sevgisi ”can” dan da ”canan”dan da önde gelirmiş. Bu vesileyle 15 Temmuz’da şehit düşen vatan evlatlarını rahmetle anıyorum. Rabbim bu millete bir daha 15 Temmuz’u yaşatmasın.”
”Diyar-ı Dicle’de kurt kaparsa koyunu yarın adl-i ilahi sorar Ömer’e hesabını”
Hepimiz biliriz Hz.Ömer’in adaletini,hatta pek çoklarımız imreniriz.Ve onun adalet anlayışını öve öve bitiremeyiz her zaman yaptığımız gibi.Peki
aynı başarıyı uygulamaya gelince neden gösteremeyiz,hiç düşündük mü? Adil düzen, adalet, hak, hukuk diye diye kafalarımızı ütüledik birbirimizin yıllardır.
Ütüledik de noldu?Söyleyeyim size, hiçbir şey olmadı.Dahası var da var: Bir arpa boyu yol kat edemedik.
Niye mi?Çünkü bizim adalet anlayışımız sadece lafta kaldı da ondan.Herkese eşit yaklaşmadık da ondan.Bu fakir aman boş ver, bu zengin aman ha beyimizin
kuyruğuna basmayalım,incitmeyelim sonra başımızı ağrıtmasın diye diye adaleti de unuttuk,haklıyı da.Ucu birilerine dokunsa da gerçekler ne yazık ki böyle.
Bu anlayış değişmediği sürece zayıf olan, güçsüz olan, yoksul olan hep ezilecek bu dünyada.Çünkü onlar şimdiye kadar hep kaybetmişler,bir de onlara adalet
dağıtırsak onlarca yıllık düzeni bozmuş oluruz. En iyisi biz mi, adalet hep güçlüden yana kullanalım, zengin her zaman haklıdır.Parası var,nüfuzu var. Var
da var. Peki fakirin, güçsüzün neyi var? Ha onun da bir canı var, vakti geldiğinde Allah’a teslim edecek.
İşte sevgili dostlar, ne yazık ki günümüzdeki adalet anlayışı bundan ibaret.Yetki makamında bulunan kaç hakim,savcı,amir vs.korkusuzca zengin fakir ayrımı yapmadan sadece haklıyı(güçsüzü)savunabiliyor?Oldukça tartışmaya açık bir konu.Ya da verdikleri karardan dolayı üst karar makamları bunları ne kadar
koruyabiliyor?Hiçbir kaygı duymadan, birilerinin baskısı altında kalmadan gereken neyse onu yapıyorlar mı? Ya da göstermelik bize cezayla geçiştiriyorlar
mı?İşte tüm bunlar bize adil bir düzenin eksikliğini fazlasıyla hissettiriyor.Zengin karşısında hakkını arayamıyorsa fakir, haklıyken haksız duruma düşüyorsa güçsüz bana kimse adaletten, adil düzenden bahsetmesin. Kusura bakmayın da esamisi bile okunmuyor. Her şey sadece lafta kalıyor. Bunun en yakın örneğini İstanbul’da gördük. Hamile bir kadının bulunduğu araca saldıran iki şahıs,arabaya hunharca zarar veriyor ve tehditler savuruyor. Ve bunu şehrin göbeğinde yapıyor üstelik. Yaptıklarının hiç hoş bir davranış olmadığını tüm Türkiye gördü. Üstelik emniyette kapıda karşılandı ve amir tarafından eli sıkıldı bu şahsın. Aldığı ceza mı? Merak etmeyin göstermelik bir cezayla geçiştirildi. Emin olun öylece kalır bu ceza.Şimdi soruyorum size, aynı hareketi hamile kadının eşi yapsaydı gene de aynı cezayı alır mıydı?Yoksa daha fazlasını mı alırdı?
Kafamda deli sorular dönüp duruyor. Aklıma Hz.Ömer’in sözü takılıyor birden. Ve diyorum kendime, bu millet yüzlerce yıl adaletle dünyayı yönetti.Biz o ecdadın torunları olarak nerede hata yaptık?Nerede unuttuk adaleti,hakkaniyeti?Efendiler,hanımlar,gençler…bize Hz. Ömer’in adaleti lazım. Adama göre muame-lenin olmadığı haklının ve zayıfın kazandığı bir adalet. İşte o zaman her şey daha güzel ve daha yaşanılır olacak, unutmayın.
9 Temmuz 2019	 0
Güzel şeylere erişmek kolay değildir bu hayatta.Bedel ister,alın teri ister.Ve tabi bunları yapmak da sabır ister.Pek çoğumuzun başına gelmiştir,bir işe hevesle başlayıp sonra o işi yarım bırakmak.Bu, bizim yeterli sabrı gösteremediğimizden kaynaklanmaktadır.Bizden beklenen sabrı,azmi ve çalışmayı göstersek çok güzel eserler ortaya çıkacağından emin olabilirsiniz.Ama engelleri aşıncaya kadar sabredip beklemek bize zor geldiğinden hayallerimizin gerçeğe döndüğünü göremiyoruz. Onlar hep hayal olarak kalmaya devam ediyor, bizlerse hayal kurmaya devam ediyoruz.Öyleyse artık gerçeklerle yüzleşme zamanı.Lütfen hayallerinizin peşinden gidin ve asla vazgeçmeyin.