DEDEM, ATATÜRK VE ÖGRETMENİM
Yazarın Diğer Yazıları 17.04.2018 - BEN KOMİSER DURAN 14.04.2018 - TİLKİYLE YILAN 09.04.2018 - İNSAN KİMDİR? 02.04.2018 - MAL KENDİNİ BELLİ EDER 25.03.2018 - YAPIŞTIR ENSEYE GİTSİN 16.03.2018 - HEY WAS MACHST DU? 13.03.2018 - HEM KEL HEM FODUL 10.03.2018 - BEN SİZİN CEMAZİYÜL EVVELİNİZİ BİLİRİM 08.03.2018 - YETİŞ CARIMIZA YAA HIZIR 23.02.2018 - HOOP TEYZE NEREYE? 18.02.2018 - DİNGONUN AHIRI 12.02.2018 - SARI ÇİZMELİ MEHMET AĞA 08.02.2018 - GAZA GELMEK? 04.02.2018 - SEN KİMSİN LANNN?? 29.01.2018 - BİZ EŞEKLİK ETTİK 24.01.2018 - KARŞI OLMAK 16.01.2018 - BENİM İSMİMİ VERME 10.01.2018 - SOSYAL YARDIM VE BİLGİ PAYLAŞIMI 03.01.2018 - 130 MİLYON EURO HAVAYA UÇTU 24.12.2017 - SEN BİZİM KÖPEĞİN NESİ OLUYORSUN? 17.12.2017 - BEN MEZECİYİM UNUTMA! 10.12.2017 - HIRSIZA HIRSIZ DENİR 01.12.2017 - BOĞAYA ÇEKTİRMEK 24.11.2017 - HAST DU EİNE WAFFE??? (Silahın var mı?) 22.11.2017 - NAZIM HİKMET, İRİNA BELOKONEWA STEPAN HERMLİN VE BEN 16.11.2017 - ATMA RECEP DİN KARDEŞİYİZ 11.11.2017 - MÖHTEREM PEZEVENKLER 04.11.2017 - KOOMM POLİZAY KOOMM 31.10.2017 - KAHROLSUN FAŞİZİM DEMEDİK YAAA!!!! 29.10.2017 - SEN BİZİ CAHİL Mİ SANDIN LANNN!!!!! 22.10.2017 - BANANE? 20.10.2017 - YİRRİİİ YİR DEĞİL 15.10.2017 - İNDİRİN VALİZLERİ 07.10.2017 - SCHAFS KÄSE 03.10.2017 - NE PÖFLÜYÜP DURUYORSUN!! 01.10.2017 - ASTRONOMİ DEGİL GASTRONOMİ 29.09.2017 - ARBANIN TEKERİ PATLAK 27.09.2017 - NEŞET ERTAŞ, ÖZTÜRK SERENGİL VE ATALAY ÖZÇAKIR 18.09.2017 - SANA İĞNEYİ TAKTIMI BAS BAS BAĞIRTIRIM!... 16.09.2017 - OMURGANIZ OLUŞMADI MI ? 03.09.2017 - WAS DENKEN DU LAN!!!!! 21.08.2017 - GEÇME NAMERT KÖPRÜSÜNDEN, KOPARA SU SENİ 04.08.2017 - ALMANYA`DA BEN HAUSWARTIM 17.07.2017 - DÜŞÜNCENİZ KİRLİ BEYLER 12.07.2017 - DEDEM, ATATÜRK VE ÖGRETMENİM 09.07.2017 - İNSAN DİYEMEDİK 03.07.2017 - NASIL ADAM OLUNMAZ!! 25.06.2017 - SANA OTURUM ALACAGIZ BABA 18.06.2017 - BABA BİZ GELDİK! 13.06.2017 - IRKÇI SATICIYA DERS!
İlk okul üçüncü veya dördüncü sınıftayım. Babam ve Annem dört çocuğunu bırakıp Almanya’ya gitmişlerdi.
En ufağımız üç yaşında amaç çocuklarına bir gelecek hazırlaya bilmek babam öksüz büyümüş annem kıt kanaat geçinen bir ailenin çocuğu, bir nüfus eksik olsun diye evermişler.
Bizi Dedem ve Nenemizin yanına İstanbul’a bıraktılar. İlk zamanlar her gece ağlardım. Bir yandan da kardeşlerime sahiplenmeye çalışırdım, diğer zamanlarda neden biz diye sorardım. Ekmeğimiz olmasa fakat anne ve babamız burada olsa diye düşünürdüm.
İstanbul Yıldırım mahallesinde ilk Okula başladım. Bir gün zil çaldı sınıfa girdik, bir gürültü patırtı çocukları durdurmak ne mümkün. Öğretmenimiz sınıfa girdi, kim bu kadar gürültü yapan diye sorunca? Sınıf başkanı beni günah keçisi olarak gösterdi. Tüm gürültüyü ben yapmışım gibi öğretmenim sol eliyle yüzümün bir tarafına destek verdi, diğer eliyle en az yirmi otuz sefer tokatlamaya başladı. Tokatladıkça kendinden geçiyor. Bir ara kendine gelip beni bıraktığında yüzümün bir tarafına kan oturmuş gitmiyordu. O gün öyle geçti. Eve geldiğimde Dedem ne olduğunu sordu. Söylemek istemedim sıkıştırınca mecbur kaldım.
İkinci gün biz herkesten önce okula gittik. Dedem öğretmen masasına oturdu. Çocuklar ATATÜRKÜ tanıyor musunuz diye sorunca hep bir ağızdan tanıyoruz dedik. Size onunla ilgili bir anımı anlatayım dinlemek ister misiniz dedi. Hepimiz merak içinde. Evet dedik! O gürültücü sınıfta çıt yok. Dedem anlatmaya başladı.
Ben askerken Atatürk bir gün bizi denetlemeye geldi. Halımızı hatırımızı sordu. Niçin düşmanlarla mücadele etmemiz gerektiğini nasıl kalkınacağımızı anlatı. Dedem konuşurken hepimiz pür dikkat dinliyoruz. O arada öğretmenimiz sınıfa girdi hepimiz ayağa kalktık. Dedem de kalktı, zannedersem sınıftan çıt duymayınca kapıyı dinlemiş. Dedeme devam edin bey amca lütfen dedi. Dedem o gün bize birinci ve ikinci Dünya savaşını ve neler yaşadıklarını anlatı.
Öğretmenim ayakta kapı kenarında ders boyunca Dedemin konuşmasını bitirmesini bekliyor ve dersi öyle bir bağladık.
“Çocuklar ben ve benim arkadaşlarım sizler rahat edesiniz başkalar tarafından dövülmeyesiniz, aşağılanmayasınız, onurlu Vatanını seven milletini seven bireyler olasınız diye savaştık, bu çocuğun babası annesi de hala bu ülkeye katkı sunmak için yurtdışında, gurbette çocuklarından uzakta ekmek parası için mücadele ediyorlar” dedi ve sözünü noktaladı. Öğretmenim Dedemin elini öpmek istedi. Dedem elini vermedi sadece Neden Hoca diye sordu? Bu el kadar çocuktan ne istedin dedi! Öğretmenim mahcup başı önünde hiçbir şey konuşmuyor, sonrası her ay öğretmenim ve arkadaşları bize gelir sohbet ederlerdi.
Savaş anılarını o canlı tarihten dinlerlerdi. Bunu anlatmamın sebebi bu ülkede insana çocuklara kadına verilen değeri göstermek, savaşlar hala devam ediyor. İçeride işbirlikçiler dışta Emperyalistler bu ülkeyi pazarlamak isteyenler. Herkes aklını başına alır, Ne zaman çocuklarına kadınlarına, insanına değer verirse, O zaman bir adım ileri gider ülkemiz.
Türkiye öyle bir coğrafya üzerindeki sağı madden solu madden Güneş ve Rüzgâr enerjisinin toprağının çok verimli yalınız haininin bol olduğu bir Coğrafyada.
Şahin Çokbilir 10 ay önce
Diline sağlık usta.
Gülay alagöz 9 ay önce
Çok etkilendim rahmetli dede çok iyi bir insandı nasıl ders vereceğini çok iyi biliyormuş anlayana ama