Cennetten Damlayan Hayat - Mornota
732 Okunma yazar Zeynep 5 Haziran 2020, 22:17 inSinema
Cennetin Rengi, Majid Majidi’nin 1999 yapımı İran filmi. Özgün adı Rang-e khoda olan film, İngilizce olarak The Color of Paradise adıyla gösterime girdi (Farsça dilindeki tam karşılığı aslında Tanrının Rengi anlamına geliyor). Filmin senaryosu ve yönetmenliği Majid Majidi’ye ait ve başrollerinde Hossein Mahjoub, Mohsen Ramezani ve Salameh Feyzi rol alıyor.
Cennetin Rengi, Muhammed’in eğitim gördüğü yatılı okulda, öğretmeninin ses kasetlerini çocuklara vermesiyle başlıyor ve Dünyayı görmeden anlayabilmenin mümkün olup olamayacağı sorularıyla devam ediyor. Muhammed, küçük yaşta annesini kaybetmiş, babası, 2 kız kardeşi ve ninesiyle yaşamakta olan bir çocuk. Yaz tatili gelip çatınca aileler bir bir çocukları alıp evlerine gidince, okul bahçesinde Muhammed bir başına kalıyor. Oysaki günler öncesinde eve kavuşmayı arzuluyor hatıra diye sakladığı eşyalara tek tek dokunuyordu.
Gözlerin işlevini, dokunma ve duymaya vererek bir çocuğun hayatına nasıl renk kattığına tanık oluyoruz Cennetin Rengi’inde. Gören bir kedinin sinsice yaklaşması Muhammed’in hisseden yüreğini alt ediyor. Yavru kuşu yuvasına koyduğunda kendisinin de eve gideceği zamanı düşünürken Muhammed’in yüzünde bir tebessüm oluşuyor. Muhammed’in babası okula geldiğinde ve oğlunu uzaktan izlediğinde sanki doğmaması gerekirmiş gibi bakması nefret ettiriyor bizi kendinden. Oysaki Muhammed, babasının eline dokunarak “Hiç gelmeyeceksin sandım” demesiyle yüreklere hüzün düşürüyor. Tüm renklerin solduğu, tüm neşelerin bir çocuğun yüreğinde yerini burukluğa bıraktığına şahit oluyoruz.
Yemyeşil otların arasındaki yolda, babasının elini bırakıp koşarken Muhammed, yaşadığı köye çocuk sevinçlerini de getiriyor. Görerek değil, yüreğinde hissettiği çocuksu neşeyle hem de. Ninesiyle diktiği ağacın büyümesinin mutluluğunu yaşıyor, tarlalardaki başaklara dokunarak yaz gününün tüm varlığını hissetmeye çalışıyor. Hatta Muhammed’in dokunduğu her şey ile okumaya, öğrendiklerini tekrar etmeye gayret ettiğini görüyoruz.
Muhammed’in babası onu görme engelli marangozun yanına vermeyi düşünüyorken, aslında Muhammed kız kardeşleriyle okula gitmeyi istiyor ama onlar Muhammed’i götürmediklerinde feryadı basıyor. Okumaya ve öğrenmeye olan ilgisine hiçbir şeyin mâni olmadığı açıkça ortada. Bu gözleri bile olsa. Ninesinin ricasıyla o günkü derse misafir olarak katılıyor Muhammed. Kitapta okunan konuyu açıp defterinden okuması önce öğretmeni sonra sınıftakilerin merak konusu oluyor. Filme adının asıl anlamı olan Tanrının Rengi denmesinin manasını bu sahnede görebiliriz. Babasının onu uzaklaştırma çabası Muhammed’in eksikliğinden değil, babasının güzelliklere kör olmasından kaynaklanıyor. Görmek değil mesele, bakmasını bilmek.
Muhammed’in marangoza çırak verilmesini kaldıramayan ninesi geçirdiği soğuk algınlığın sonrasında vefat ediyor. Babasının yapmayı planladığı evlilik de gerçekleşmiyor. Sonunda babası Muhammed’i eve getirmeye gidiyor ancak ırmak üzerindeki köprüyü geçerken köprü yıkılıyor. Muhammed, ırmağın azgın sularında kaybolup giderken, gerisinde sadece ağaca takılı ayakkabısı kalıyor. Babası peşinden koşsa da nehrin bir ucunda Muhammed’i sahile vurmuş halde buluyor ve filmin son sahnesinde, Muhammed’in parmaklarına güneş vururken bitiyor film.
Bu film, yönetmene Majidi’ye Kanada’daki “Büyük Amerika Ödülü”nü kazandırmıştır. Hatta Cennetin Rengi, bir Asya filmi olmasına rağmen Amerika’da gişeleri doldurmuş, birçok dalda aday olarak gösterilmiş ve birçok ödüle layık görülmüştür. Bu filmi bu kadar ön plana çıkaran muhtemelen, Muhammed’i oynayan Mohsen Ramezani’nin gerçek hayatta da görme engelli olmasıdır. Bir nevi biyografik film olma özelliğini içeren Cennetin Rengi, bir çocuğun gözünden hayatın nasıl renklendiğini gözler önüne seriyor.
Majid Majidi’nin de anlatmak istediği gibi Tanrı dünyayı yaratırken mevsimine göre güzellik, bakmasını bilene göre hayat sunuyor. Babası hayatını zavallıca olarak adlandırsa da, Muhammed için hayat, rengârenk bir gökkuşağı sevinci taşımaktaydı. Bu yüzden güneş Muhammed’in dünyayı gören ellerine doğuyor!
The Color Of Paradise. Yön. Majid Majidi. Persia, 1999. unutulmazfilmler.com. Web. 4 Mart 2017.
Cennetin RengiColor of Paradiseİran FilmMajid Majidisinema
6 Haziran 2020 at 02:23
Güzel bir filmdir.Sinema alanında böyle bir filmi tanıtmak için yazmış olmanız değerlidir.
6 Haziran 2020 at 08:45