Genç Yazarlar KulübüVazgeçme eşiği
gamze	 2 hafta önce	 Yorum bırakın
Ben beni sevmediğini duymamak için kulaklarımı, görmemek için gözlerimi kapattım.
Kendimi beni sevebilme ihtimalin olur, belki zaman geçerse seversin düşüncesine kaptırdım.
Gerçek olmadığını bile bile kendi uydurduğum bir yalana, kendimi alıştırmakla geçti zamanım.
Baktım, gerçekler de acı veriyor yalanlar da.
Düşündüm ki kendi uydurduğum bir şeyden dolayı acı çekmektense, varolan bir şeye üzülmek daha mantıklı.
Artık beni sevmediğin fikrine alıştırıyorum kendimi.
Biraz zaman alacak ama bekleyeceğim.
Çünkü bu sefer doğru durakta ve geleceğinden emin olduğum bir otobüsü bekliyorum.
İşte bunlar gerçekleşince tam olarak vazgeçmiş olacağım senden.
Yıldız Teknik Üniversitesi - Okul Öncesi Öğretmenliği
Latest posts by gamze (see all)
Vazgeçme eşiği - 13 Şubat 2018
Beklentiler - 10 Şubat 2018
Farzet - 8 Şubat 2018
KAVUŞMAK - 5 Şubat 2018
Genel, Haftanın Yapıtı, Şiir
..., Hayat, Şiir