ÇERÇİ - ESKİ İNEGÖL
Anasayfa » ÇERÇİ » çerçilik » ÇERÇİ
Çerçi; el arabası ya da lastik tekerlekli araba ile tuhafiye benzeri ihtiyaç ürünlerini köy, pazar vb. yerlerde satan kimse. Daha önceki dönemlerde ulaşım araçlarının gidemediği yerlere, sırtına ya da bir hayvana eşyaları yükleyerek köyleri, pazarları dolaşır, satış yaparlardı.
İğneden, çaydanlığa, leğene, ibriğe, toprak kaplara kadar bulundururlar, köyün açıklık bir alanına çekilerek malları yayarlar, bazen de köyün sokaklarını dolaşarak satış yaparlardı. Çorap, mendil, eldiven gibi giyim eşyalar, kurdele dantel gibi süs eşyaları da sattıkları ürünler arasında yer alırdı.
Nakit paranın genelde kullanılmadığı alışverişlerdi. Müşteriler evlerinde kullanmadıkları bakır kapları veya başka eşyaları çerçideki alüminyum ve naylon kaplarla ve diğer ürünlerle değiştirirlerdi. Kendi tarla ve bahçelerinin mahsulü gıda ürünleri ile de değiş-tokuş da edilirdi.
Kasabaya gidemeyen insanların ayağına giden bu hizmet sektörü çok yaygındı. Bu meslek genellikle erkekler yapar, ürün çeşidi dolayısıyla müşterileri de genelde kadın ve çocuklardır. Ulaşımın gelişmesi nedeni ile bu meslek ilçemizde giderek azalmıştır.
El arabası ile dolaşan çerçilerin yerini minibüs, kamyonet gibi araçlarla satışa çıkan esnaf almıştır. İnegöl Çerçiliğinin en eski ve bilinen ismi, daha sonra Ankara’ya yerleşerek ülkemizin en bilinen kolonya markası “Eyüp Sabri Tuncer Kolonyaları”nı ortaya çıkaran Eyüp Sabri Tuncer’dir. Bosna göçmeni bir aileye mensup olan Tuncer İnegöl’de yaşadığı dönemde çevre pazarlara ve yerleşim birimlerine tuhafiye eşyaları götürüp satardı.
İlçemizde geçmişte çerçilik yaptığını tespit edebildiğimi bazı isimler; Sabri Çelik, İsmet Karahasanoğlu, Mahmut Coşkun, Hüseyin Cahit Gürel, İdris Avşar, Emin sevinç, Alaattin Adıgüzel (Sarıpınar), Ahmet Kılıç, Tahsin Yaşar, Ramadan Çavuşlar(Cerrah), Hüseyin Devran, Hüseyin Menteşe, Hilmi Açıkgöz, İbrahim Şen, Ender Irga’dır...
Etiketler: ÇERÇİ, çerçilik