True Martial World - Bölüm 110: Seçmelerin Final Turu
Öğle vaktinde, Tao kabilesinin eteklerinden gökyüzüne doğru davul sesleri yankılandı.
Tao kabilesinin iki yüz savaşçısı bir hat hâlinde düzlükte at sürdü.
İki yüz at çok gibi gözükmeyebilir ama tozu dumana katmak için fazlasıyla yeterliydi.
Engin yabanda at yetiştirmek lükstü. Tao kabilesi dahi sadece birkaç yüz süvariye sahipti; bugün birçoğu meydana çıkıp gösteri yapıyordu.
Platform kurulalı uzun zaman olmuştu. Tao kabilesinin lideri, baş kıdemli ve diğerleri tarihi bir ana tanıklık etmeyi bekliyordu. Tao kabilesinin, engin yabandan kurtulup merkezi bölgelere taşınmasını görmeyi bekliyorlardı.
Sahne kurulduktan sonra, Zhang Tan meydanın ortasına at sürdü.
Bugün seçmelerin son günüydü.
Yarı finallerden sonra kalan Ölümlü Kan yarışmacıların sayısı sadece yirmiydi.
Yirmisi de aşırı gergindi. Geleceklerine karar verilecekti. Başarı, bir sazan gibi sıçrayarak cennet kapılarından geçmeleri anlamına geliyorken başarısızlık, çabalarının boşa gitmesi demekti. Yaşlılıktan ölene dek sefil hayatlarını engin yabanda sürdüreceklerdi.
Böyle bir kader çok trajikti, düşüncesi bile üzücüydü.
“Krallık Seçmeleri’nin üçüncü turu. Konu…” İnsanlar nefeslerini tutmuşken Zhang Tan sakin bir ses tonu ile konuşuyordu…
Zhang Tan ‘gerçek savaş’ dediği an insanlara heyecana kapıldı.
“Gerçek savaş mı? Hahaha! Sonunda gerçek savaş gücünü test ediyorlar!”
“Doğru! Gerçek bir savaşta kim zayıf kim güçlü hemen belli olur!”
“Harika! Ruh gibi süslü şeylerde iyi değilim. Yetiştirme tekniklerini sergilemekte de öyle. Ama gerçek savaş başka! Kimseden korkmadım şimdiye kadar! Gençliğimden beri kabilemdeki uzmanlarla savaşıyorum. Yıllarca dövüş sanatları çalıştıktan sonra bir sürü savaş deneyimi kazandım!”
Yarı finalleri geçen savaşçılar keyifle ellerini ovuşturmaya başladılar. Hepsi de bunun daha ilk turda yapılmış olması gerektiğini düşünüyordu! Zhang Tan’ın yaptığı testleri daha önce hiç duymamışken nasıl başarılı olabilirlerdi ki?
Daha başlangıçta gerçek savaş yeteneklerini test etmiş olsalardı her şey daha kolay olurdu!
Bu, anlaşılması kolay ve adildi! Tüm o işe yaramaz şeyleri test etmenin anlamı neydi sanki?
Katılımcılar heyecanlıydı, seyirciler de öyleydi.
Gerçek savaş, izlemeye değer bir sahneydi. Hile yapanların gerçek yüzlerini de açığa çıkarabilirdi. Gerçek bir savaşta hileye yer yoktu!
Yarışmacıların arasındaki Tao Yunxiao ve Lian Chengyu, Yi Yun’a doğru baktı. Lian Chengyu acımasız bir gülümseme sergilerken, Tao Yunxiao da alaylı bir gülümseme yaptı.
Gerçek bir dövüş için uzun süredir beklemekteydiler!
Başlangıçta pek umutları yoktu ama Zhang Tan onlara güzel bir sürpriz yapmıştı.
Sonunda kendilerini ispatlama zamanı gelmişti!
“Güzel, çok güzel! Sabırsızlanıyorum. Küçük piç, seni sakatlamak istiyorum, sana dünyanın kaç bucak olduğunu göstereceğim!” Lian Chengyu sesini Yi Yun’un kulağına gönderdi.
Yi Yun, Lian Chengyu’ya baktı ama konuşmadan sesleri nasıl ileteceğini bilmediğinden ona cevap vermekle uğraşmadı.
Lian Chengyu’nun gözleri nefret doluydu. Bir saniye bile beklemeye dayanamadığından yumruklarını sıktı. Zhang Tan’ın çabucak konuşmasını bitirmesini ve Yi Yun ile dövüşmesine izin vermesini diledi!
Zhang Tan hâlâ kuralları duyuruyordu. Bu savaşta silahlara izin vardı, çünkü onlar da savaşçının dövüş gücünün bir parçasıydı. Silahla antrenman yapan savaşçılar, büyük miktarlarda ruhsal enerji kullanmak zorundaydılar, bu yüzden de silahlar yasaklanırsa adaletsizlik olurdu.
Savaşın sonucu ise birisi yenildiğini kabul edince veya devam edemeyecek duruma gelince belli olacaktı!
Savaşlar Jin Long Wei tarafından kararlaştırılmıştı. Kura çekilmeyecekti. Jin Long Wei, kimlerin dövüşmesini arzu ederse onlar dövüşecekti.
Final sıralaması Jin Long Wei tarafından kararlaştırılacak ve kimseye açıklama yapmayacaklardı.
Hemen ardından, ilk tur başladı. Yarı finallerde parlayan iki kişi, Yi Yun ve Tao Yunxiao çağrılmadılar.
Ama Lian Chengyu arenaya çağrıldı.
Rakibi, yarı finalleri zar zor geçen biriydi. Sarı sınıf birinci dereceydi, bu yüzden de Krallık Seçmeleri’ni geçmesi pek olası değildi.
Lian Chengyu’nun gücü korkutucuydu. Lian Chengyu hiçbir belirsizliğe mahal vermeden, kolayca rakibini yenerek ikinci tura ulaştı.
Yi Yun ise savaşmadı, o ikinci turdan başlayacaktı.
Bu durum Yi Yun’un gücünü görmek isteyen pek çok insanı öfkelendirdi. Jin Long Wei gözetmenleri, bu adamın tarafını tutuyordu resmen.
“İlk turda korunmuş olabilir ama ikinciden kaçamayacak! Er ya da geç savaşmak zorunda kalacak.” Kolayca kazanan Lian Chengyu, Yi Yun’a küçümseyerek bakarken durumdan memnundu. “Diğerleri geçmişini bilmiyor olabilir ama ben her şeyi biliyorum! Sadece üç aydır dövüş sanatları çalışıyorsun! Gücün anca Zhao Tiezhu gibi eziklere zorbalık etmeye yeter. Gerçek bir uzmanla dövüştün mü ki hiç? Hiç savaş deneyimine sahip değilsin, değil mi?”
“Ben gençliğimden beri Eğitmen Yao ile dövüşüyorum. Qi Gatherer’ın zirvesindeyim. Uzun zamandır Qi Gatherer’ın zirvesindeyim. Sana benimle savaşabileceğini düşündüren ne?”
Lian Chengyu, Yi Yun’un bir dâhi olduğunu biliyordu ama Yi Yun tekniğini sergilediği sırada mor sisi tetiklediği zaman veya ruhunu gösterirken, sadece yetenekli olduğunu kanıtlamıştı. Yetenekli olsa ne fark eder, olmasa ne fark eder? Bugünkü gerçek bir savaştı. Bir dâhi, diğerlerine korku aşılamak için gelişmek zorundaydı!
Bu savaşta Yi Yun’u sakatlamak, kendine güvenini parçalamak, böylece onun potansiyel tehdidinden kurtulmak istiyordu!
Lian Chengyu’nun Yi Yun’a karşı beslediği nefret, Doğu Nehri’nin suları gibiydi, bitip tükenmez bir akış!
Yi Yun, Lian Chengyu’ya bir bakış atıp konuştu: “Benimle savaşmak istiyorsan önce rakiplerini yen. Ondan fazla kişi var burada. Gücün aralarındaki en iyisi değil, kim bilir, belki de bir sonraki tur yenilirsin!”
Lian Chengyu, Yi Yun’un sözlerini dinledikten sonra güldü. “Ölümle karşı karşıyayken bile hâlâ başkalarıyla alay ediyorsun, aptalın bayrak sallayanısın!”
Lian Chengyu bunları söylediği gibi Zhang Tan birden bağırdı. “Sıradaki tur, Yi Yun! Lian Chengyu! Arenaya gelin!”
Bu duyuru, yarışmacıların çoğunu şaşırttı. Yi Yun ve Lian Chengyu’nun birbirlerinin baş düşmanları olduğunun farkındaydılar. Onların gösterini izlemeyi bekliyorlardı ama bir savaşta karşılaşmama şansları olduğunu da biliyorlardı.
Ama Yi Yun’un daha ilk maçında Lian Chengyu ile karşılaşacağı akıllarından bile geçmemişti!
Bu bir tesadüf müydü? Yoksa kasten mi ayarlanmıştı?
“Muhtemelen Binbaşı Zhang ikisi arasındaki düşmanca ilişkiyi fark etmiş ve bunu kasten ayarlamış!” dedi tesadüf olmadığını düşünen biri.
“Bu Lian Chengyu’nun yararına değil mi? Onun arzuladığı şeydi bu.” İnsanlar Lian Chengyu’ya baktılar ve heyecanlanmış olduğunu gördüler. Bir aylık açlıktan sonra bir kuzu görmüş kurt gibiydi. Tüm vücudu alev almış gibiydi.
“Güzel! Güzel! Aynı arzuladığım gibi! Binbaşı Zhang bile bana yardım ediyor, hahaha!” Lian Chengyu çok mutluydu. heyecandan kızarmış gözlerle Yi Yun’a baktı. İnsanlar aşırı öfkelendiklerinde mantıklarını kaybetme eğiliminde olurlardı.
“Bugün, senin öldüğün gün!” Lian Chengyu sesini Yi Yun’a gönderirken acımasız bir gülümseme sergiledi.