Kitap Esintisi: Kitap Yorumu: Kayıp Dük | Julia Quinn (Two Dukes of Wyndham, #1)
Julia Quinn favori yazarlarımdandır. Fuarda çıkacağını öğrendiğimden beri heyecanlıydım, fuarda da koşturdum zaten Epsilon'a. Bu kadar sevdiğim bir yazarın, Bridgerton serisinden sonra bir hayli yavan bir kitabını bulmaları beni üzdü açıkçası.
Öykü kötü müydü, hayır. Çok fazla etkilenemedim açıkçası. Jack, aslında bir hayduttur ve arabasını soyduğu düşesin onu birine benzetmesiyle tüm dünyası değişir. Aslında bu olayın sonunda düklük unvanına sahip olacağını bilse arabaya hiç saldırmazdı eminim. Düşesin onun kim olduğunu anlaması ile işler bir hayli karışır ve Jack kendini İrlanda yolunda annesi ile babasının meşru evlilik yaptıklarının kanıtlanmaya çalışılmasında bulur. Aslında kanıtı yok etmek ister ama asıl dük buna izin vermeyecektir.
Kitabın aşk kısmı da güzel aslında. Grace, düşesin yardımcısı ve daha ilk günden ondan çaldığı öpücük yüzünden adamdan etkilenmiş bir halde. Jack'in de malikanede gözü hep onun üstünde. İkisi de karşı konulamayacak bir biçimde aşık oluyorlar ama Jack'in gelecekteki dükalığı ve Grace'in konumu nedeniyle etraftakiler - ki özellikle düşes - rahatsız oluyor ama yine de bu dediğim dedik adam istediğini elde ediyor. Kitabın epilog kısmında da kitabın sonlarına doğru öğrendiğimiz üzere disleksik bir dük ve mektuplarını ona okuyan, yardım eden üç çocuklu bir düşesi görüyoruz.
Julia Quinn gerçekten severim ama bu kitapta sanki her şey oldu bittiye geldi. Çok fazla bir şey de olmadı açıkçası. Belki düşesin huysuzluğu bile bu kitabı az sevmemin nedeni olabilir. Serinin ikinci kitabı düklüğünü kaybeden Thomas ve nişanlısı olan Amelia hakkında, o daha ilgi çekici kesinlikle. Nazar boncuğu diyelim en iyisi, evet öyle.