Bazen bu şekilde hissediyorum :
@sezen1zm·21 Oca 16:48
"Bir cisim, ağırlığının etkisi ile serbest bir şekilde bırakıldığında, G ivmesi ile hızlanmaya başlar. İlk hızı sıfır olarak bırakılan bir cismin, yere doğru hızlanarak yaptığı hareketlere serbest düşme denir. Ayrılıklar sonrası gün geçtikçe daha çok üzülmemizin sebebi bu. Bir zaman sonra unutulur. Çünkü cismimiz yere çarptı. Hızı artık sıfır. Ancak başarırsanız yeni bir ivme kazanırsınız. Fakat ne yazık ki bazen cisimler yere düştüğünde daha küçük molekülere ayrılır. Barışılınamaz olur. Fizik bebeğim. Kafam öyle karışık ki tatil yerlerindeki eczaneler gibi hissediyorum. İçimde deniz yatağı bile satılıyor. "
Fatma Nur Aşkımız Eski Bir Roman'ı inceledi.
@Fatma_Nur10·19 Oca 23:03
Merhaba Ahmet Ümit. :)
Yazarın okuduğum ilk romanı. 3 tane cinayet öyküsü var içinde. Birinci öykü bittiği zaman kitabın parca öykülerden oluştuğunu anladım o zamana kadar bilmiyordum ve tadım kaçtı açıkçası. İlk öykü çok can alıcı ve sarıcıydı, üstelik çokta enteresandı.
Kitap biterken öyküleri çok uzatmadan, suyunu çıkartmadan, tadında bırakabilmesi ve kurguyu yansıtan zekasına hayran kaldım. Kitapları incelerken asla olayları anlatmayı tercih etmiyorum. Güzelliklerini belki bu şekilde yansıtmak eksik oluyor ama ne dersem okumak isteyecek insanın merakından çalıyor gibi hissediyorum kendimi. Özellikle en son öykü "Sergey Nikolayeviç Jerkovski"ye Ne Oldu?" Gözümüzün önünde duran bazı şeyleri nasıl kaçırdığımızı anlatıyor. Bazen deli sandığımız insanlar doğruya götürür bizi. İlk öykü "Aşkımız Eski Bir Roman" ise muhteşem kurguya sahip. Katili tahmin ettiğim sadece neden onun cinayet işleyen olduğunu anlamadığım bir hikâyenin sonunda bunu da anlıyoruz zaten. Kurgusu en mükemmel olan da bu öykü ki kitaba adını vermiş. Mutlaka okumalısınız. Ahmet Ümit okumaya nedensiz bir ön yargım varken şu an çok pişmanım. Günlük dili, lanlı lunlu ifadelerden hoşlanmıyorum ama kurgusu bunları görmezden gelmeme sebep olacak kadar güzel.
Aklında olan varsa, şimdiden iyi okumalar. :)
7.4/10 (1.003 Oy)
Nuray böbek Şeker Portakalı'ı inceledi.
@Heybenzeze·18 Oca 21:33·Kitabı okudu
Günün birinde acıyı keşfeden Zeze’ye ithafen
Bu kitabı anlatırken bazı kelimelerin bazı anlamlara gelmediğini hissediyorum. Her şeyden önce bana ilkokul halimi hatırlatıyor. Zeze ile tanıştığımda 5. Sınıfta olduğumu hatırlıyorum. Annem bana sesli bir şekilde yatmadan önce okurdu. Şimdi 22 yaşındayım ve her okuduğumda içimde bambaşka hüzünler yer alıyor. Öncelikle büyüyüp bu hikayenin gerçek olduğunu öğrenmek kalbimi çok kırmıştı. Minik Zeze için oldukça üzülmüştüm. İnsan bazen ne kadar büyürse acısı da o denli büyüyormuş bu kitapta onu öğrendim. Tıpkı sevgili yazarın da dediği gibi ne hüzün ne de özlem insanı öldürmeye yetmiyor bir de bunu öğrendim. Bu kitabı okumadan kimse ölmemeli bence. Çünkü biliyorum ki kalbi olduğunu hisseden herkesin gönlünde yara açacaktır. Serinin diğer iki kitabını da tıpkı şeker portakalı gibi sayısız kere okudum. Herkesin bir başucu kitabı vardır benimki de şüphesiz Şeker portakalı️ Şeker Portakalı José Mauro de Vasconcelos Nuray böbek
9.0/10 (16.194 Oy)
@EvreninMerkezi·18 Oca 14:34·Kitabı okudu
8.8/10 (574 Oy)
@Jazsmeen·31 Ara 2019
Kaçımız bu şekilde hissediyoruz?
"Bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil... İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile... Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki, etrafımda küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Taşıp dökülecek kadar kendi kendimi doyurduğumu hissediyorum. Kafamda, hiçbir şeyle değişilmesi mümkün olmayan muazzam hayaller, bana her şeylerden daha kuvvetli görünen fikirler birbirini kovalıyor... Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birini arıyorum. Bütün bu beynimden geçen şeyleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini."
Sayfa 84 - Venedik yayınları