© UNICEF Turkey/Lorch
Ankara, Türkiye - Çoğu gün Nurcan Ağbaba’nın işi, Ankara’nın en yoksul ve bakımsız mahallerinden birinin sokaklarında evlerin kapılarını çalıp ailede yardıma muhtaç biri olup olmadığını sormak. İşlerin “yolunda” gittiği bir gün arkeoloji okumuş ve kadın hakları alanında yüksek lisans derecesi olan 30 yaşındaki bu ince yapılı kadın, hepsi Suriyeli mülteci olan, çoğu Türkiye’de yeni bir yaşam kurma uğraşındaki 10 farklı aileyle görüşecek.
BirTürk çalışan ve bir Arapça tercüman olmak üzere iki kişiden oluşan ekipler, takip amacıyla aileleri birkaç kez üst üste
ziyaret edebiliyorlar. Kısa bir süre önce bir öğle sonrası Nurcan ve tercümanı ‘Küçük Halep’te dolaşarak üç ay önce Türkiye’ye gelen ve geçici bir süre Suriyeli bir ailenin yanında kalan üç çocuk annesi bekâr Gade’yi aradılar. Sonunda Nurcan O’nu üç odalı bir bodrum katında buldu. Ortamda, üzerinde oturulan yeşil renkte eskimiş halının dışında bir köşede yığılı duran giysiler, bir yatak ve duvardaki çiviye asılı duran iki siyah çarşaf dışında Gade’nin varlığını gösteren hiçbirşey yok. Nurcan Gade’ye selam verip rutubetli ve soğuk oda da görüşmesine başlıyor.
Komşular kocasının enkaz altında kaldığını söylemişler. Elini kaldırarak sağ bileğindeki şarapnel yarasını gösteriyor. Gade’nin 6 yaşında Ömer, 5 yaşında Yusuf ve 2 yaşında Yasmin isimli üç çocuğu var ve hiçbiri okula gitmiyor. Evde yiyecek yok, ancak Gade’nin söylediğine göre civardaki bir lokanta çocuklarına günde iki kez yemek veriyor. 57 liralık kirayı ödeyecek parası da yok. Geceleri uyuyamadığını ve iştahtan kesildiğini anlatıyor. Ancak, anlaşıldığı kadarıyla çocuklarıyla yaşayabileceği kendine ait bir yerin olması onun için herşeyden önemli.
Gade: “Diğer ailelerle bir arada yaşarken boğuluyor gibi hissediyordum. Çocukları sakinleştirmekle, oturtmakla uğraş dur. Onlara bağırıp çağırmak zorunda kalıyordum. Şimdi ise kendimi özgürlüğümü bulmuş gibi hissediyorum.”
Nurcan’la birlikte evin içini dolaştığımızda mutfağın kirliliğini, paslanmaz çelikten ama yıpranmış lavaboyu, ocak ve gaz olmadığını, banyonun parçalanmış beton zemininin su sızdırdığını ve badanası eskimiş kirli duvarlardaki sıvaların döküldüğünü görüyoruz. Nurcan, giriş kapısında kilit ve sürgüye ihtiyaç olduğunu da defterine kaydediyor.
Nurcan Gade’nin duyabileceği şekilde şunları söylüyor: “Bu bina hizmet ekibindeki bir buçuk yıl içinde gördüklerimin en kötüsü. Güvenlikleri hakkında kaygılarım var. Gade’nin ve çocukların travma içinde, yardıma muhtaç oldukları açık; yoksa toplumun içinde kaybolup gidecekler.”
UNICEF, Sığınmacılar ve Göçmenlerle Dayanışma Derneği (SGDD)'nin işbirliği ve Avrupa Birliği Bölgesel Yardım Fonu (EUTF)'nun finansmanıyla saha ekiplerinin çalışmalarını destekliyor.
 DGMM Statistics, as of August 2018.