Ali Lidar | hayata sokak
BÜTÜN EFBİAY AJANLARI PUŞT!
Efbiay ajanlarının peşime düştüğü
rüyalardan beni kurtaran kıvırcık saçlı kadındın
varlığına kıldığım iki rekat şükür namazı
babamla kıldığım ilk bayram namazından sonra
kıldığım en süper ikinci namazdı
tramvay raylarının içine ettiği şehirde
güzel şeyler de vardı Sazova Parkı ve sen
gerisi acayip günah gerisi anmaya değmez
tutmayan iddaa kuponu gibi
iki dakka önce umut
iki dakka sonra çöp
çöplerin arasında Suriyeli çocuklar
çocuklara yanıyorum en çok içimi eziyor tramvaylar
çocuklar sızdı araya bu şiir burda biter!
triple bitti ya şiir kesin bu gece rüyama
kesin bu gece rüyama siayey ajanları girer!
Ali Lidar – 09 Nisan 2016
Adamın dibi, Alper Gencer.
Ali Lidar – 30 Mayıs 2015
Kardeşim Değilsin Hrant!
Malatya’da doğmuşsun 1954 yılında. Babam da Adıyaman’da doğmuş senden iki yıl evvel. Benim de çocukluğumun ciddi bir kısmı Elbistan’da geçti. Yani hemşeriyiz seninle. Yetimhanede büyümüşsün, babam da anne baba nedir bilmeden büyümüş, ortak noktanız çok. Çok güzel bağlama çalarmışsın. Ben çok heves ettim ama bir türlü beceremedim. Babam fena değildir eline aldımı çalar bir şeyler. Ana dilin farklı olduğu için Türkçe’nde tatlı bir kırıklık var. Ve inanır mısın babamın da şivesi tıpkı sen. Askere gidene kadar hiç Türkçe konuşmamış o yüzden onun da Türkçesinde tatlı bir kırıklık var. Ben babamın ana dilini hiç bilmiyorum o yüzden idare ederim sanıyorum. Sen Pazarları kilisede, babamla ben de Cumaları camide aynı Allah’a dualar etmişiz. Sen artık edemiyorsun, babam da biraz hasta evde kılıyor namazlarını, ben fırsat buldukça gitmeye çalışıyorum…
Bu liste uzar gider. Çünkü babam da sen de ben de bu toprakların çocuğuyuz, Anadolu’luyuz. Sana Ermeni’sin diye zulmedenler uzun süre babamın ve benim de kimliğimi reddettiler, Kürtsün diye babamı aşağıladılar.. Al sana bir ortak nokta daha…
Ve en önemlisi ne biliyor musun abi, seni öldüren zihniyet aslında beni de babamı da yok etmek istiyor. Çünkü insan sevmiyor onlar. Ne yüreklerinde merhamet var ne içlerinde Allah korkusu… Sen şimdi çok sevdiğin memleket toprağının altında yatıyorsun. Babam ve ben de bir gün oraya geleceğiz… O zaman şunu söyleyeceğim sana. Kardeşim değilsin Hrant. Biz kardeş değiliz abi. Biz aynıyız aslında….
Ali Lidar – 19 Ocak 2015
VASIFSIZ VEDA için yorumlar kapalı
Sus ve anla! neye rağmen burdayız
Bırak eteklerinde yassı taşlar toplamayı
İmkansıza talipken tarihten bir yaprak olduk
Dur ve dinle! yağmur nasıl da
Yağmur nasıl da hiçbir şey anlatmıyor aslında
Yağmura dair bir sürü şey söylemiştim ya sana
Al ve iç! bu sana uzattığım son kadeh
Son bir kez tenezzül et bunca rezilliğe rağmen
Gülmelerimiz de vardı apartman girişlerinde
Meyhane masalarında öpüşme girişimlerimiz
Sahi mutluyduk değil mi geceyarısı sokaklarda
Yan yana yürüyüp içimizden şiirler mırıldanırken
Heyhat! onlar hayal artık biz hepsinden münezzeh
Al ve iç! bu sana uzattığım kadeh..
Tamamsa git! başlasın bitmeyen gece nöbetim
Ne ilk oturansın ne son huzursuzluğumun masasına
Bitmez denen onca şey hatırlanmazken bile
İyisi mi uzaklaş sen iyi dileklerinle
Giderken bana da limonlu bir çay söyle..
Ali Lidar – 20 Kasım 2014