Havlu Atmak; 0-0
Bir süredir rakiplerin puan kayıpları ve takımın her daim varolan mücadele gücüyle umutlarımızı sürdürdüğümüz şampiyonluk yarışında, bugün itibariyle çok büyük ölçüde havlu attığımızı söylersek yanılmış olmayız herhalde. Son 4 haftada 6 puan kaybederek elimize geçen fırsatları hoyratça harcadık ve gelinen nokta artık bize bu yarışta mucizelerin gerekecek olması.
Gidip gelen, iki tarafın da gol pozisyonları bulduğu, oynayan 3 kalecinin de iyi performans gösterdiği, bizim zaman zaman gole daha çok yaklaştığımız ama biraz da şanssızlıklar sonucu (misal Toraman'ın kaval kemiğine çarpıp direğin dibinden dışarı giden top) golü bulamadığımız bir maç diyerek çok kısa bir özetini yazayım maçın. 90+3'te Egemen'in elle oynamasını es geçmemek lazım yine de. Orta hakemin, bu kadar insanın kenardan gördüğü pozisyonu yardımcısıyla birlikte çözememiş olması düşündürücü. Bünyamin'de şeref ne Gezer zaten. Bunu daha önceden de fazlasıyla tecrübe etmiştik (misal Türkiye Kupası finali ve Fenerbahçe lehine çalınan penaltı).
Saatlerdir üzerimde tuhaf bir durgunluk var. Kızgınlık değil, sadece durgunluk. BEŞİKTAŞ'ın beni soktuğu her ruh hali gibi, bu ruh halinin de hastasıyım, o ayrı. Tek isteğim kısmetse tribünlerde olacağım Sivasspor maçına kadar yarış içerisinde olmamızdı. O da gerçekleşecek gibi gözükmüyor bu saatten. Olsun, senin canın sağolsun BEŞİKTAŞ'ım...
Maç ile ilgili sayfalar: BEŞİKTAŞ vs Trabzonspor - 2009/10 Süper Lig'de BEŞİKTAŞ - İstatistikler 2009/10
Yazan Ömer zaman: 03:24