Şekersiz Hayat Mümkün Mü? – Yazar Karga
14 Ocak 2018 16 Ocak 2018 Yazar Karga
İnsanlar neden tatlı ve yağlı yiyeceklere saldırırlar?
Hayvanlardan Tanrılara Sapiens kitabını okudum. İnsanlık tarihiyle ilgili bir araştırma ve bilgim olmadığı için dizi izler gibi okunuyor. Sorumun cevabı ise kitapta şu şekilde yazılmış;
“30 bin yıl önce yaşayan sıradan bir avcı toplayıcının tek bir tatlı yiyeceğe erişimi vardı; olgunlaşmış meyve. Bir Taş Devri kadınının incirlerle dolu bir ağaç gördüğünde yapacağı en akıllıca şey, bunlardan olabildiğince fazla yemekti, ta ki o yöredeki bir babun grubu ağacı ele geçirinceye kadar. Yüksek kalorili yiyeceklerle tıkınmak bu yüzden genlerimize kazınmıştır. Bugün çok katlı apartmanlarımızda ağzına kadar dolu buzdolaplarıyla yaşayabiliriz; ama DNA’mız hala savanda yaşadığımızı zannediyor.”
Doğruluğu tartışılır; ama ilgi çekici bir teori.
Aralık’ta yeni bir deftere başladım. İlk sayfalarda hayatımdaki bağımlılıkları da not almıştım. Sigara içmiyorum, alkol ile de pek aram yok; ama bağımlılık denen şey bunlarla sınırlı değil. Pek çoğumuzda sosyal medya, telefon bağımlılığı var. Bir kısmımız dizi bağımlısı. Bir kısmımız oyun bağımlısı. Benim bağımlılıklarımdan biri de tatlı. Maalesef meyve gibi nispeten sağlıklı tatlılar ile de pek aram yok. Tatlı diye nitelendirdiğim şey rafine şekerli işlenmiş market, pastane ürünleri. Ve geriye dönüp baktığımda şekersiz bir gün geçirdiğimi hatırlayamıyorum.
İşyerinde bir arkadaşımla öğlen yemeği yerken “That Sugar” isimli bir belgeselden bahsetti. İzlemiş ve şekeri bırakmış.(genel olarak zaten sağlıklı beslenmeye özen gösteren biriydi)
Merak ettim ve Pazar günüme bu belgesel ile başladım.(Youtube’da Türkçe altyazılı versiyonu var)
Filmde evli ve sevgilisi hamile bir genç adam var. Günlük olarak egzersiz yapan, uzun süredir sağlıklı beslenen, rafine şeker tüketmeyen biri…
Beslenme uzmanı, doktor, psikolog gibi bir grup insan ile bir araya gelerek 60 günlük şekerli beslenme programına geçiş yapıyor. Ve şekerin vücudunda yaratacağı fizyolojik, psikolojik etkileri gözlemliyor.
Öncesinde bir takım tahliller yapılıyor. Karaciğeri sağlıklı, kan değerleri iyi, kilosu iyi…
Şekerli beslenme programında günlük olarak 40 kesme şeker miktarında şeker tüketmesi gerekli. Bir bardak ice tea’de yaklaşık 9 kesme şeker bulunuyor. İşlenmiş salça, yoğurt, ekmek, meyve vs. her şeyde şeker olduğunu düşünürsek beslenmesine özen göstermeyen birinin günlük 40 kesme şeker tüketmesi zaten çok kolay.(ben bunu hergün yapıyorum)
İşin daha ilginç tarafı deneğimiz benden farklı olarak bu 60 gün şunlara dikkat ediyor;
Hergün egzersiz programına devam ediyor.
Çikolata, gazlı içecekler, şekerlemeler gibi ürünleri tüketmiyor. Yani şekeri nispeten sağlıklı(meyve suları, meyveli yoğurlar vs.) gibi ürünlerden alıyor.
Günlük olarak tükettiği kalori şekersiz beslendiği dönemden daha fazla değil. Hatta çoğu zaman daha az kalori tüketiyor.
Belgeselin tespitine göre marketlerden şekerli ürünleri çıkarttığımızda, raflar %80 oranında boşalıyor.
Ne kadar çok şekerli yersen kokain gibi, sigara gibi o kadar çok şeker istiyorsun. Bu da tıpkı bende olduğu gibi bağımlılık yaratıyor.
Elmayı meyve olarak tüketirken, 1 elma lif ve posası sayesinde yeterli tatlı ihtiyacımızı karşılıyor. Ve kimse 4-5 elmayı ardarda yemiyor. Ama belgeselde deneğimiz aynı elmaları meyve suyu sıkacağına attığında 4-5 elma ile bir bardak elma suyu çıkıyor. Böylelikle elmanın yararlı lif ve posası olmadan sadece şekerini bir çırpıda vücudumuza katabiliyoruz. Bu da normalde yemeyeceğimiz elmadan sağlanan gereksiz şeker. Dolayısıyla tükettiğimiz meyve suları, soğuk çayların her ne kadar asitsiz olsalar da zararları ortada.
Bir süre sonra deneğin ruh hali dengesizleşiyor. Kendisini daha bitkin hissediyor. Şekerli şeyler tükettikten sonra da manik mutluluk halleri olabiliyor. Egzersiz yapmaya üşeniyor.
İlk 12 günün sonunda daha fazla kalori tüketmemesine rağmen 3 buçuk kilo alıyor.
Bir süre sonra karaciğeri yağlanıyor. Enzimlerinde sorunlar oluşuyor. 60 günün sonunda 12 kilo alıyor. Karaciğeri sebebiyle cildinde kızarıklıklar oluşuyor. Uzun vadede şekerin diyabet, kanser, alzheimer ve kalp hastalığı gibi tehlikelere yol açtığı da araştırmalar arasında…
Belgeselde şekerin tüm Dünya’da ne kadar korkunç bir endüstri olduğundan da bahsediliyor. (milyar dolarlar kazanılıyor) Dolayısıyla şeker tüketiminin önüne geçebilmek için bilinçlendirme sağlanmıyor. Kimsenin sağlığı paradan daha değerli değil maalesef.
Uzmanlar hayatımız boyunca şekerli ürünler tükettiğimiz için ne kaybettiğimizin farkında olmadığımızı belirtiyor. Manik depresif bir hayat yaşıyoruz, mutsuz olduğumuzda ya da enerjimiz düştüğünde çikolata gibi uyaranlara ihtiyaç duyuyoruz. Gelecek nesilleri daha da teklikeli bir beslenme standardı bekliyor.
Belgeselde 60 gün tamamlandığında denek eski yaşam biçimine dönüyor. İlk iki hafta zorlanıyor ve beyin şekerli şeyler yemesi için tetikliyor. Fakat daha sonra her şey düzene giriyor.
Bu bilinçlenmeyle şekeri sıfırlayabilir miyim bilmiyorum; ama 21 gün rafine şekersiz bir hayatı denemeye çalışacağım. Başarılı olur da bir farklılık gözlemlersem yazarım.
Hitch(Aşk Doktoru) diye bir romantik komedi filmi izledim. Will Smith oynuyor, çerezlik kafa dağıtmalık keyifli bir film. 1 yıllık, 21 günlük hedeflerden ziyade her güne “sadece bugün şeker yemeyeceğim” gibi günlük hedefle başla ve bu dediğini hergün tekrarla.(filmde önerilen bir stil)
rafine şekerin zararları
Previous Matematik Ve Hayat
Next Benjamin Franklin’in Günlük Çizelgesi
Karar Alma Rehberi
Başarı İçin 10000 Saat Kuralı
Kargalar Hakkında Bilinmeyenler
Altı Çizili Cümleler: Artık Biliyorum
Hayattaki En Büyük Sorun
Benjamin Franklin'in Günlük Çizelgesi
Mutlaka Okunması Gereken İnce Kitaplar-2
Nice ve Marsilya Gezi Rehberi