Yol Ayrımı’ndan 30’ların Basını ve Kürt Sorunu – Onur Caymaz
Kürtleri konuşurken, tüm olanlar “sadece” 2012’deymiş gibi düşünen; başkasının evladını ölüme göndermek üzere bağrınıp duran “tecilli”, faşizm hastalığına tutunmuş herkese 30’lardan bir portre; Kemal Tahir yazmış. O zamanki basının durumu, üstadın bal damlayan kaleminden:
”Basında hâlâ İttihatçıların 1909’da çıkarıp 1918’e kadar her yıl sıkılaştırarak kullandıkları Basın Kanunu yürürlükte… Gazeteci olarak seni hiç rahatsız etmiyor mu bu durum Murat? Yazmak isteyip yazamadığın hiçbir şey yok mu? Neden gidemedin Ağrı Dağı’na? Başvekil bile peki dediği halde? Çünkü, Mareşal Fevzi Paşa önledi. Neye dayanarak? Baskı rejimine… Neyi kimden saklamaya çalışıyor tonton Mareşal?
“Üç buçuk Kürt” denilen isyancıların düzenli orduya aylardır dayanmaları ne demek? Aksaklıklar örtbas edilemez hale geldi, demek… Geri hizmetler karmakarışıkmış. Tütün istenen yere ekmek, ekmek beklenen yere tütün gidiyormuş… Ekmek çuvallarından ekmekler un gibi ufalanmış çıkarken cigara çuvallarının tütünleri rutubetten beton katılığındaymış… Artırma eksiltme şartnamelerinde altı ay dayanır görünen postallar bir haftada paramparça olup dökülüyormuş da, yerlerine ham çarık bile ulaştırılamıyormuş… Uydurma, şişirme semerlerden sırtı sağlam mekkâre kalmamış… Gidiş geliş karmakarışık olduğu için, mitralyözlere top mermisi, toplara piyade cephanesi koşturmaktaymışlar. Hiçbir şey gideceği yeri bulamıyormuş, raporlar gibi, kurmay subaylar bile… Daha da şaşılacak yönü, bu işler sivil politikacıların idaresinde bu hale gelmiş değil… Cumhurbaşkanı’yla Başvekil, meydan savaşları kazanmış en usta kumandanlarken… Bunlar kulaktan kulağa söyleniyor. Herkes de gözleriyle görüyor. Sonucu görüyor… Başarısızlığı…Seni gene de röportaj yapmaya göndermiyor Mareşal Hazretleri”
Tags: Kemal Tahir Yol Ayrımı
← Kalbin ve Tenin Bütün İstekleri
Orhan Kemal: Yüze İki Var! →