﻿	Karanlık Korkusunun Evrimsel Nedeni – [n]Beyin
Yazar: Ozlem	 Güncelleme: 8 Eyl 2016 1.956 0
Hepimizin çeşitli korkuları var ve bunların çoğu çocukluğumuzda veya şu anki yaşımızdan daha önceki yıllarda yaşadığımız şeylerle alakalı olabiliyor. Ancak bazı korkularımız bizden önceki genetiksel mirasçılarımızın yaşadıklarıyla da ilişkilendirilebiliyor; yani ilk insandan bugüne insanın geçirdiği evrimsel süreçle. Karanlık korkusu da bunlardan biri.
Bazı araştırmacılar, karanlık korkusunun genellikle geceleri (çünkü avlanmak için en doğru zaman görüşün zayıf olduğu anlardır) avcılık yapan ilk insanların kendi güvenliklerine ilişkin korkularından kaynaklandığını öne sürüyor. Diğer bir değişle, hayatta kalma mücadelesi diyebiliriz. Bazı bilim insanları bu korkunun zamanla içgüdüsel bir hale gelerek genetik kodlarımıza yansıdığını ve (herkeste fobi boyutunda olmasa da) karanlıkta duyulan ürpertinin sebebinin bu olduğunu düşünüyor.
2012’de Kanada’daki Toronto Üniversitesi’nden yapılan bir araştırmaya göre, karanlıkta duyulan endişenin bizi tetikte tutan bir tür sezgi olduğu öne sürülüyor. (1) Bu da kasları hazır durumda tutarak bizi tehlike anında harekete geçirecek “mücadele et ya da kaç” tepkisine hazırlıyor.
İnsan toplulukları şehir hayatına geçiş yaptığında, hatta yapay ışığın icadından sonra bile bu korkuyu tam anlamıyla yenemedi. Günümüzde bu korkuya “ihtiyaç duymasak” ve karanlığa teknolojik aletlerle çeşitli çözümler üretebiliyorsak bile bu genetik mirasın sözü üzerimizde hâlâ geçerli.
Özetle, zamanında atalarımızın hayatta kalmasına yardımcı olan karanlık korkusu, bizi tehditlere karşı alarmda tutan içgüdüsel bir tepkidir. Bunun fobi olarak incelenmesi ise psikolojik başka yaklaşımlar gerektiriyor.
(1) Journal of Sleep and Sleep Disorders Research, Volume 35. 2012