Rüzgarlı Tepe | Şaban Gürtuna | Babamın Şiir Defteri | Türk ve Dünya Edebiyatı'nın en güzel şiirleri. 300'den fazla Türk şairlerinin 5000'e yakın Türkçe şiirleri
Kas 15th, 2011 |
Kategori: Şaban Gürtuna Issız….
Uzak dağ başlarında,
Susamışım sıcak sevgiye,
Bazen dalıp gidiyorum
Kıyı, deniz, kum düşlüyorum.
Sahilin parıltılı ışıkları,
Çılgınca eğlenen insanlar,
Kulakları patlatırcasına yükselen
Gürültü ile karışık müzik sesi…
Rüzgarın uğultusu ile
Gerçek yaşama dönüyorum.
Monotonluk, yalnızlık alabildiğine,
Balıkesir hasretiyle yaşıyorum,
Gaz lambasının ışığında,
Köy okulunun tek odalı lojmanında.
Umutsuzluk çökmüş üzerime,
Bir güzellik diyarı hayalimde.
Hayalden öte gitmiyor düşündüklerim,
Sigara dumanı ile birlikte
Uçup gidiyor hayallerim gökyüzüne.
Yanaklardan akan iki damla yaş.
Her şeyi anlatmıyor mu arkadaş?
Yalnızlık, çaresizlik, imkansızlık,
Ulumalar ve kurtlar…
Uğultular ve rüzgar,
Rüzgarın uğultusu kulaklarımda.
İşte RÜZGARLI TEPE!
İşte kahrolmuş köy! ve
Yanında unutulan okulu.
Unutulan okulda ben,
Tüm yokluk ve imkansızlıkları
Yenme çabası içinde yaşayan ben.
Bizi unutanlara haykırmak istiyorum.
Hatırla bizi, hatırlayın bizleri!
Hatırla körpe oğul ve kızları!
Yardım et Ali, Ayşe ve Fatoşlara!
Onları kavuştur hayalindeki okuluna!
Utanıyoruz karşımızdaki düşmanlardan,
Büyük ideallerle batıdan gelen ben,
Maalesef yıkıldım, hüsrana uğradım,
Birden uzaklaştım ideallerimden.
Çünkü; okulsuzum, yolsuzum, susuzum.
Çünkü; her şeyden mahrumum.
Çünkü; öğrencilerimin oturduğu
Atların tavlası *(okul) araçsız, gereçsiz.
Üstelik soğuk ve bakımsız.
Biz böyle yaşayamayız!
Her şeyden önce insanız!
Üstelik de yirminci asırdayız.
Arpaçay – Süngüdere Köyü /1972
* Köyde bulunan sınır karakoluna yeni tavla yapılınca, eski tavla okul oldu.