Son Nefes Havaya Karışmadan – canyucel.com
Son Nefes Havaya Karışmadan’ı okumaya başlamadan önce, ne “Uluslararası Çok Satan” olması ne de Amazon ve Goodreads tarafından “2016 En İyi Kitap” ödülünü almış olması ilgimi çekmişti. Bu gibi detaylar her ne kadar biz okuyucuları kimi zaman etkiliyor olsa da, bu kitabı benim için önemli kılan etken tamamen farklıydı. Kitabın yazarı Paul Kalanithi otuz altı yaşında başarılı bir beyin cerrahıydı. Nörobilime karşı duyduğum yoğun ilgiden dolayı, bir beyin cerrahının hayatının önemli bir evresini okumak benim için oldukça heyecan vericiydi. Kariyerinin zirvesindeyken, dördüncü evre akciğer kanseri teşhisi konulan Kalanithi, bu kitapta bir sonu olduğunu bilmesine rağmen insanoğlunun hayatını anlamlı kılabilme çabasına muazzam bir şekilde değiniyor. Kalanithi’nin bu yaklaşımını ve olaylara bakış açısını O’nun etkin dil kullanımından sürecin içerisine girerek yaşıyorsunuz adeta.
Paul Kalanithi, New York Times’da 24 Ocak 2014’de yayınlanan “Ne Kadar Vaktim Kaldı? (How Long Have I Got Left?)” makalesinin ardından yoğun bir ilgiye maruz kalmış ve bu ilgi patlamasının ardından Abraham Verghese ile bir araya gelerek, her zaman hayalini kurduğu kitap projesinin hayata geçebilmesi için gerekli görüşmeyi yapmış. Zaman içerisinde bu ikili yoğunluktan ötürü iletişim kurmakta zorluk çekmiş. Sürecin burası oldukça kritik. Çünkü bu kitap Paul Kalanithi’nin ilk ve son kitabı. Kalanithi’nin kitabın yayınlanmasını vasiyet etmesinden dolayı Kalanithi hayatını kaybettikten sonra Dorian Karchmar ve Andy Ward kitabı derleme şansı bulmuş.
Kalanithi, Yale Üniversitesi’nde Tıp okumasının ardından, Stanford Üniversitesi’nde Nörobilim doktorası yapmış olmasına rağmen, lisansını İngiliz Dili üzerine yapması ve İngiliz Edebiyatı bölümünden yüksek lisans derecisine sahip olması sebebiyle mükemmel bir yazma yeteneğine sahip. Kitabı okurken, teşhisi öğrendiği andan, süreçlerin üstesinden gelme becerisine kadar birçok anı adeta oradaymışçasına yaşadığımı söyleyebilirim.
Kitap iki bölümden oluşuyor. Birinci bölüm, “Sapasağlam Başlıyorum”. İkinci Bölüm ise, “Ölünceye Kadar Durma”. Bu iki bölüm de bütününe baktığınızda süreci muazzam bir şekilde özetliyor. Ciddi bir kariyer, ardından konulan teşhis ve hayatın bu doğrultuda şekillenmesi. Özellikle ikinci bölümde yer alan ve çok kısa bir cümle olmasına rağmen hayatıma dokunan önemli bir cümleye burada yer vermek istedim. Birçoğumuz hayatımızdaki olumsuz geçen süreçler karşısında aynı soruyu sormuşuzdur. “Neden ben?”. Kalanithi, içerisinde bulunduğu durum karşısında “Neden ben?” diye sormak yerine, “Neden sen olmayasın ki?” diyerek yaklaşabilme olgunluğunu gösterebilmiş mükemmel bir karakter. Kitabın hemen hemen her sayfasında bu özel kişiye ait bir olayı kişiselleştirebilme ve bu özel kişiyi tanıyabilme fırsatı buluyorsunuz.
Paul Kalanithi 2015 yılının Mart ayında hayatını kaybetmesine rağmen, arkasında muazzam bir kitap bırakmış. Kitabın ödüller almasına şaşırmamalı çünkü bu hayat hikayesinden herkes faydalanabilmeli. Kitabın içerisinde Kalanithi’nin vermeye çalıştığı birçok mesaj gizli. Umarım okurken sizler de kendinizden bir şeyler bulur ve kendinizle ilgili cevaplar bulursunuz.
CY KütüphaneNörobilimPaul Kalanithi
Tam olarak şu an bu yazıyı okumayı bırakın! Evet, tam olarak şu an! Hala okumaya devam ediyorsunuz. Oldukça ilginç değil …
Dan Harris’e ilk defa Netflix’de izlediğim “Minimalism: A Documentary About the Important Things” belgeselinde denk gelmiştim. Belgeselde yer alan konuşmalarında …