﻿ Farklı bir bakış açısından Nuh Tufanı… – İyi Kitap
Ceyhan Usanmaz 1 Şubat 2014 Ceyhan Usanmaz, Çocuk Kitaplığı, Sayı 060 - Şubat 2014 Yorum yok Farklı bir bakış açısından Nuh Tufanı…
Geraldine McCaughrean’ın 2004 yılı Whitbread En İyi Çocuk Kitabı ödülünü alan Dünyanın Sonu Değil adlı kitabında, Nuh’un gemisinde yaşanan olayları 12 yaşındaki bir kızın, Nuh’un kızı Timna’nın gözünden okuyoruz.
Sinemanın bazı konuları yeniden gündeme getirme, hatırlatma ya da hiç yoktan öne çıkarmada ne kadar etkili olduğunu biliyoruz. Buradan yola çıkarak daha şimdiden şunu iddia edebiliriz: Önümüzdeki ayın sonuna doğru, Darren Aronofsky’nin senaryosunu yazıp yönettiği Nuh isimli filmi gösterime girdiğinde, Nuh Tufanı’ndan son zamanlarda hiç olmadığı kadar çok söz edeceğiz. Ne de olsa filmin başrollerinde Russell Crowe, Emma Watson, Jennifer Connelly ve Anthony Hopkins gibi çok ünlü isimler yer alıyor. İşte tam da bu filmin öncesinde, biz de burada, ödüllü bir yazarın Nuh’un gemisiyle ilgili kitabını hatırlatabiliriz; üstelik Türkçede yakın bir zaman önce yayımlandı Geraldine McCaughrean’ın Dünyanın Sonu Değil isimli romanı.
Her ne kadar Türkçede kısıtlı sayıda kitabını okuma şansına sahip olsak da Geraldine McCaughrean yüz ellinin üzerinde kitaba imza atmış üretken bir yazar. İngiltere’nin önde gelen çocuk kitabı yazarlarından biri olarak gösterilen McCaughrean, özellikle klasik hikâyeleri yeniden ele alıp anlatmasıyla öne çıkıyor; Peter Pan, Moby Dick ve Gılgamış, kitaplarında konu ettiği klasik hikâyelerden bazıları… Hiç kuşkusuz, Nuh’un gemisini anlatan romanı Dünyanın Sonu Değil’i de bu kategori altında değerlendirebiliriz. 2004 yılı Whitbread En İyi Çocuk Kitabı ödülünü alan Dünyanın Sonu Değil’de Nuh’un gemisi hikâyesine farklı bir çerçeveden bakıyoruz.
HAYVANLAR SÖZ ALIYOR
Kutsal Kitaplardaki anlatıma göre Tanrı, insanoğlunun kötülüklerine karşılık bir ceza vermek için yeryüzündeki tüm canlıları yok edeceğini söyler Nuh’a. “Dünyanın yüzeyinden insanı ve dahi hayvanı ve sürünen her şeyi sileceğim. Çünkü onları yarattığıma pişmanım.” Ancak Nuh inanmış biridir ve bu durum Tanrı’nın ona bir şans vermesine sebep olur. Tanrı, insan ve diğer canlı ırklarının devam etmesi için büyük tufandan önce Nuh’a bir gemi yapmasını ve yaşayan bütün hayvanlardan birer (ve bazılarından yedişer) çift almasını emreder. Geraldine McCaughrean’ın romanında da böylesi bir başlangıç var ama sonrasındaki olayları daha çok Nuh’un on dört yaşındaki kızı Timna’nın gözünden okuyoruz. Zaman zaman hikâyedeki diğer isimlerin bakış açılarından da izliyoruz tufandan sonra gemide (kitaptaki deyişle “güverte-evde”) neler yaşandığını; hatta yeri geldiğinde antilop, aslan, tavşan ve kuzgun da söz alıyor. Gemideki hamile antilop mesela… Güneşin, çimenin olmamasından yakınıyor, aslanlardan korkuyor haklı olarak, onların kokusunu duymaktan hazzetmiyor. Üstelik yanına eş olarak farklı sürüden bir erkek antilop alınmış. Onun soyundan değil; göğsü dar, dizleri çökmüş, boş bakışlı, zavallı bir soydan gelen bir erkek antilop. Defalarca soruyor kendi kendine: “Diğerleri nerede? Diğerleri nerede? Nerede?”
İşte romanın en önemli yönü de bu bence; olayları Nuh’un kızı Timna’nın ve gemideki diğer canlıların gözünden okumamız. Genel olarak hep Nuh’un bakış açısıyla aktarıldı “Nuh’un Gemisi” ya da hep oğulları ön plana çıkarıldı. Peki ya ailesinin diğer üyeleri, kızı mesela, ne düşünüyordu? Ya da gemideki hayvanların durumu neydi? Sanırım Geraldine McCaughrean’a Whitbread Ödülü’nü kazandıran da bu soruların peşinden gitmesi olmuş. Özellikle de Timna’nın ilk sayfalardaki şu sözlerini okuyunca, kitabın neden dikkate değer olduğu daha net anlaşılacaktır: “Bazı günler bana baktıkça, ‘Bir çocuk bile fazla’ der gibiler. Ne de olsa kız evlat, oğlan evlat gibi bereket getirmiyor. ‘Sam, Ham ve Yafte: Nuh’un oğulları.’ Bundan yüzyıllar sonra hikâyemiz anlatıldığında yalnız onların esamesi okunacak. Beni hesaba katmayacaklarını biliyorum.”
Dünyanın Sonu Değil Geraldine McCaughrean Çeviren: Kadir Yiğit Us Caretta Kitapları, 223 sayfa