ALİ RIZA NAVRUZ - 'VELÂ HAVLE VELÂ'
04 NİSAN 2020 Cumartesi 21:36
'VELÂ HAVLE VELÂ'
Ateşli yürekten dökülür mısra.
Çığlıkta bir sükût, sükûtta nara.
Ensemizden inse elem kazara;
Beynimize tokmak olur vurulur.
Bağrımızda sızı olur kavrulur.
Nasibim verilmiş yaradan yana.
Gönlümün şebnemi benziyor kana.
Tahammül mülkünü Yaratan bana,
Verince elbette çıkar sokaklar,
Kasvetli akşamdan doğar sabahlar.
Öyle bir âlem ki ümitler gaye.
Son ümitler bari düşmese pâye.
Allah’a inandım sarıldım sâye,
'Velâ havle velâ kuvvete illâ…'
Diyelim başımdan defolsun bela.
Sırrı muhabbeti bileyim dedim,
O sitemli bakış mahvetti beni.
Serv-i hırâmana iltifat ettim,
Âşık meclisinde tân etti beni.
İnce bir tefekkür sardı gönlümü.
Şairler şiire tema etti derdimi.
Neden nigâr her giz sormaz halimi,
Ferasetsiz gedâ eyledi beni.
Efkan ettim harabatlar dolaştım.
Çırpındıkça türlü derde bulaştım.
Bimâr olup yâr yurduna ulaştım,
Hanesinde mihman etmedi beni.
Yeter tehevvürler Navruz’um yeter.
Bu ithamlar ne tükenir ne biter.
Taşlı köye doğru bir kervan gider,
Allara bürünmüş selamlar beni.