Puslu görüyorum -yine- birkaç gündür diye de eklemeliyim ama 'yine' kaldığı sürece cümle devrik duruyor şöyle bir bakınca. Bakınca devrik olduğunu görüyor olmamsa puslu görüyor olmamla çelişiyor hem zaten devriklik denen şey de bakınca anlaşılmıyor.
Keman-gitar-bağlama arası bir ses çıkartıyorum sanki ne tuhaf! Çalan ben, ses çıkartan ben, susan ben...
Sadece bulunduğum yerde normal insanlar var sanıyordum oysa şu şehirde bir benmişim dengesiz herkes normalmiş. Doğrudur sıkça ahengimin bozulduğu, ahengi uzun süre yakalayamadığım da doğrudur ama kimseye zarar vermeden kendi kendime konuşur susarım. Bilirim normalin ben olduğunu.
Haber niteliği taşımasa da yazdıklarım her sabah içindeki çocuğu öldüren kadını ihbar ediyorum. Sıradan bir kadını....
galiba sadece müzik
Sitare 19 Eylül 2012 22:57
Ah be guzelim sen bir kendini mi dengesiz sanirsin alasi duruyor karsinda:-)
Bosveeeeer hepimiz ayniyiz da ses veren pek cikmiyor aramizdan.
ÖZGÜR 19 Eylül 2012 23:45
Yazmışsın ya '' ... devriklik denen şey de bakınca anlaşılmıyor.'' diye. Çıkış yolu bu işte. Bu sebeple, boşversene Ebru! Devrik devrik yaşayalım, çocuğun da peşinden koşmaktan vazgeçmeyelim. Sevgiyle...
felsefespri 20 Eylül 2012 00:26
Şu cümlelerin sahnedeki yürüyüşü ve şu müzik. Gece gece iyinin de çok ötesindeler...
anne kaleminden 20 Eylül 2012 08:11
bu dünyada dengede durmak için ip cambazı olmak lazım zaten...
nil 20 Eylül 2012 09:52
gül bahçesinin vaadedilmediği bir dünya bu, öyle ise kendi bahçemizi yaratıyoruz biz öyle değil mi can.. ve bahçelerimizin sınırlarının hangi tarafından bakıldığına göre değişir, normal kim?...
Nehir İda 20 Eylül 2012 10:48
Sitareciğim sayısal olarak bakınca normaller! öylesine kol geziyor ki kendimi bir yere koymama bile gerk kalmıyor ama onlardan olmadığımı biliyorum.
Geçmeyelim değil mi Özgür geçmeyelim. İşte bazen eli kolu kalkmıyor ya insanın ah o zamanlar ah..
Nehir İda 20 Eylül 2012 10:49
felsefespri:)) o halde ne mutlu bana. İyi ol
Nehir İda 20 Eylül 2012 10:50
Anne Kaleminden öyle be canım çocukları yetiştirirken de mi baştan almalı vazı şeyleri bilemedim:(
Nehir İda 20 Eylül 2012 10:51
Nil'im canım zaman zaman boyutsuz gibi yaşıyorum bakıyorum içim dışım bomboş sanki boğazıma kadar gömüldüğüm ama hissedemediğim garip bir yoğunluk
Jöle gibi desem değil ah.
İyiyim artık can iyiyim
Yazgüneşi 20 Eylül 2012 13:38
"bir tel kopar ahnek ebediyen bozulur"
kopuk telleri bağlıyoruz her şeye rağmen birbirine
ahengi yakalayamayacağımızı bilsek de..
ve dip not: ve sırf da bu yüzden sıradan değiliz belki de?
Nehir İda 20 Eylül 2012 14:21
Değiliz değil mi Can? Değiliz!
"bir tel kopar ahenk ebediyen bozulur" olay bu galiba:) cidden