Ben ne yapıyorum? – İçimdekiler NET
Tarih: Haziran 24, 2019 | Yazar: Şeymanur Gündoğdu
Bazen,bazı bazı, ara sıra kendinize ”ben ne yapıyorum” dediğiniz anlarda düşüncelerinize tecelli edecek bir metin oluşturmaya geldim bugün. Kendime sorduğum tüm ben ne yapıyorum sorularımı toplayıp bir bir cevap bulmak için geldim. Cevabını bilmediğimiz sorular silsilesinin en başını çeken, ardında yalnızca pişmanlık ve kaygı bırakan en kral soru. Sonrasında her defa neden üzüldüğümü hiç anlamamış olmama rağmen haftada bir gün hiç sektirmeden ben ne yapıyorum, ben ne diyorum diye kendimi eleştirmekten alıkoyamayan biri olarak sizlere kendi beceremediğim bu davranış ve cümlelerden nasıl vazgeçebileceğimizi anlatacağım komiğinize gelecek olsa dahi bende durumlar biraz farklı. Pişmanlıklarını yalnızca başkalarına öğreterek yok edebilme yetisine sahibim. Umarım aranızda benim gibi düşünen ve uygulamaya geçenler vardır bir kaç kişiye dahi saçma gelmemek inançlarımı sağlam tutmam için yeterli gelebiliyor daima. Bu uzun ve dolambaçlı kendimi anlatmaya çalışma arzumu bir kenara koyup sadede gelmek isterim. Sanırım çiviyi sahiden çivi söküyor. Bu ara ben ne yaptım ile başlayan düşünceler artmaya başladı ve kendimi en temel sorunu çözmeye, yazmaya attım. Herkesin bir çözüm yolu vardır. Benim de yazmak..
Şuan için en büyük olarak nitelendirdiğim sorunun temel sebebini ve neden bu şekilde düşünmeme yol açtığını bulabilmek için olayı maddelendirmek isterim. Aranızda Eşit ağırlık okuyanlar varsa maddelendirme muhabbetinde beni çok iyi anlar. Vize haftaları bir tek eşit ağırlık temelli öğrencilerin notları madde madde hazırlama alışkanlığı vardır. O renkli önemli yer işaretleme kalemleri de bana daima eşit ağırlık öğrencilerini hatırlatır. Bir eşit ağırlık öğrencisi olarak olayı madde madde çözümlemek üzere başlamak isterim.
Madde 1 – Ağzımızdan çıkan cümlelerin pişmanlığını neden yaşarız?
Çünkü ortam, zaman, mekan ve kişiler. Yani özetle dış etkenler. O ne der, bu cümle bu ortama uygun değil, onların yanında böyle konuşmak hoş karşılanmaz vb. ”kalıplaşmış” düşünceler.
Madde 2 – Geçmişe, hatta ve hatta 5 dakika öncesine dönebilme yetisine sahip miyiz?
Madde 3 – Kendimizi içinde bulunduğumuz o ”ben ne yapıyorum” düşüncesine kapıldığımız anda bulduğumuzda neye ve kime karşı küçük düştüğümüzü düşünürüz?
Kendimizden üstün olduğunu düşündüğümüz (yaş, konum ve merci olarak) kişilere, hiç kimsenin fikrini beyan etme güvenine sahip olamadığı durumlarda konuştuğumuzda, daha önce hiç bulunmadığımız ortamlarda fark yaratmaya başladığımızda, samimiyet kuramadığımız kişilere karşı samimi olduğumuza inandığımız durumlarda sürdürdüğümüz muhabbet eşliğinde.
Madde 4 – Yeterince ”ben ne yapıyorum” diye düşünüp üzüldükten sonra buna pişman olmaya devam mı edersiniz; yoksa hayat düşe kalka ilerlenen bir yol diye mi düşünürsünüz ?
Üzülür isem bir daha geri gelmeyecek olan içinde bulunduğum o anı kaybederim, üzülmez hayata devam edip en sevdiğim müziği dinlersem mutlu olurum.
Madde 5 – ”Ben ne yapıyorum” dediğimde düzelen şey nedir?
Bir daha içinden geldiği gibi yaşayamamak, kendini sürekli frenleme ve kasma durumu.,
Maddeleriyle yüzeysel incelemeye çalıştıysak şimdi soruyorum: ”Ben ne yapıyorum” dediğimiz anlarda biz ne yapmalıyız…?
Cevap 1- Kendimi sevdiğime inanıyorsam: Yer, zaman, kişi ve olayları zihnimde özne yapmak yerine kendimi özne yapar ”mutlu olurum”.
Cevap 2- Bu hayat benim, bir dahası, tekrarı, yinesi asla yok.
Cevap 3- Hiç kimse benden üstün veyahut benden alçak değildir. Yeryüzünde kimseye ne iki akıl ne de sekiz bacak verilmemiştir.
Cevap 4-Her şeyi en mükemmel şekilde yapabilseydik öğrenebilir miydik? Öğrenecek bir şeyimiz kalmadığında mutlu olur muyduk?
Cevap 5- Benim dediğim bu hayatı başkalarına göre yaşarsam bu hayat benim olmaktan çıkıp, başkalarının bana kurduğu dünyada ufkumu göremeden, hayallerimi planla’yamadan yaşadığım bir alışkanlıktan öteye gidemez.
Senin olan bir şey; başka hiç kimseyi ilgilendirmez. Senin olan senindir. Onu yalnız sen yaşarsın.
Önceki Yazı Kalbini Dosta Açan, Mucizelere de Açar
Sonraki Yazı Öyle
Haziran 25, 2019 Yanıt