Ahmet Maranki - Mucize Iksirler: KOZMİK BİLİMİN GAYESİ
Dünyamızın da içinde bulunduğu nihayetsiz kâinatın büyük bir patlama ile oluştuğu ve günümüze kadar da genişleyerek mevcudiyetini devam ettirdiği gerçeği Yaratıcı'nın "semaları ve yeri yoktan var ettiğinin" bir delilidir.
"Kozmik bilim", bu enerjinin dönüştürme mekanizmasını "nasıl, neden, niçin"ini akılları gözlerine inenlere izah yolunu seçmiştir.
"Modern bilim", insan organizmasının moleküler yapısının yanında evrendeki enerjiyle ilişkili olduğunu ve bu mekanizmanın belli bir plan, nizam ve intizam içinde hareket ettiğini ispat etmiştir.
"Einstein'in izafiyet teorisi”nde madde ile enerjinin ayrılmaz bir kütle olduğu, dolayısıyla her şeyin sürekli hareket halindeki enerji parçacıklarından oluştuğu ve birbirini etkiledikleri ileri sürülür.
Bu etkilenme ile insanlar "düşünür" veya "düşünemez"; günümüzdeki gibi yaratılış gayesine uygun olan veya olmayan hareketler sergiler.
Enerjiyi "insan" boyutunda değerlendirdiğimizde insan bedeninin karmaşık enerji boyutları olduğu görülür.
"Modern bilim" enerjinin yok olmadığını, sadece hareket halinde başka enerji boyutlarına dönüştüğünü kabul eder.
Bu noktadan hareketle evrende bulunan yegane şeyin, "enerji" olduğunu söyleyebiliriz.
"Einstein'ın izafiyet teorisinin" önemli sonuçlarından biri de, enerjiyle maddenin, birbirinin yerini tutabileceği kabulüdür.
"Düşünce"; kendini çok hızlı değiştirerek çok yüksek oranda titreşen saf bir "enerji" biçimidir.
"Sevgi" bitmez tükenmez bir enerji kaynağıdır.
Kozmik bilimde "hastalıklar" her zaman enerji merkezi seviyesindeki bir enerjinin tıkanması olarak izah edilir.
Enerji ve yaşama isteği arasındaki ilişki, çok belirgindir. Heyecanlanan bir insanın "enerjisi artar" ve o kişi canlanır.
"Kişiliği" enerji açısından anlamaya çalışırsak, kişiliği ve enerjiyi birbirinden ayrı tutmamak lazımdır. Kişinin ne kadar enerjisi olduğunu; bunun ne kadarını kullandığını, kişiliğinin üzerinde ne kadar etkili olduğunu belirtir.
"Yaşam enerjisine"; kalbin atışından, sindirim sisteminin hareketlerine, yürümeye, konuşmaya, ibadetlerden çalışmaya kadar her faaliyet için mutlaka ihtiyaç vardır.
Hiç düşündünüz mü kozmozdaki ölçü ve kusursuzluğu? İnsanın ve onu besleyen bitkilerin şuursuz çamurdan meydana geldiklerini, meyvelerin kabuklarının, hayvanların tüy ve derilerinin koruyucu bir ambalaj olarak yaratıldığını... Havanın uçmak, denizin yüzmek, karanınsa ayakta durmak için ihdas edildiğini... Bütün bunların ve herşeyin bir anda bir “afet”le kaybedilebileceğini, herşeyin ölümle son bulabileceğini ve yaratıcının bütün bunları yapabilecek tek güç olduğunu düşündünüz mü?..
İnsanlar doğru düşünmek için yanlış düşünceleri beyinlerinden atarak saf zihinlerle "büyük işler" başarabilirler.
"Düşünce"nizin geleceğinize ait bütün yaşanacakların “mutlak hakimi” olduğuna inanırken, mutlak hakim olan Yaratıcı’nın gücünü hatırlayın.
Düşünceyi, Yaratıcı’nın size bahşettiği istikamette yönlendirmenizle "iyiliklerin", aksi halde ise "kötülüklerin" kaderiniz olacağını biliniz.
Uzun araştırma ve deneyler sonucunda "beynin ürettiği düşüncenin elektrik akımlarına benzeyen etkiler gösterdiği ve bu etkilerin canlı maddelerin eczalarında zaman zaman değişkenlik göstererek müsbetten menfiye veya menfiden müsbete geçtikleri tespit edilmiştir."
Bunu biz âniden gelen heyecanlarla, yani beyinde oluşan düşünceyle mekanizmanın şoka girmesi sonucunda -ki bu bazen korkudan bazen de sevinçten olabilmektedir- bedende beklenmedik değişiklikler olmasından görebilmekteyiz. Kimileri bunu "kalp krizinden ölüm" diye yorumlamaktadır. Bazen arabaya binerken veya kapıda, bazen ise bir kişi veya maddeye değdiğimizde bir elektrik çarpması olur. İşte bu sizin her an bedeninizde olan bir “enerji”dir. Bunun mutlaka bir yolla topraklanıp bedenden atılması gereklidir. Düşüncenin gücü burada ortaya çıkmaktadır. “Düşünce gücü”nü O’ndan alıp O’nu dikkate vermeli. Yani her zaman belki bilmeyerek kullandığımız, tesadüfen, ben ne şanslıyım, ben ne akıllıyım, yağmur yağıyor, güneş tutuldu vs. gibi düşünceler insandaki iman duygusunun zayıflığına ve şuur sahiplerinin düşüncesizliğine, düşüncenin güçsüzlüğüne işarettir. Herşeyin O’nun “ol” demesi ile olduğunu düşünmeyi unutmamalıdır. “Düşüncenin gücü”, yorumlayanına göre değişebilmektedir.
Yaratıcı'ya inanarak; aklımızı çeşitli metotlarla yönlendirdiğimizde organlarımızın da görevlerini kolaylaştırabiliriz.
İman kuvveti’yle ne kırılan bir bacak ne de ölmüş bir hücre diriltilemeyebilir, ancak şartlandırılarak yani "telkin" yoluyla tedaviye yardımcı olunabilir.
Çünkü insan ruhu "yaratılış gereği" olmasını istediği bir şeye yürekten inanmaya hazırdır.
İnsanın düşünceyle oluşturduğu "korku ve neşe" bir arada bulunamaz.
Hayatımızdaki geri dönüşü olmayan hataları unutarak beynimizdeki "menfi enerjiler"den kurtulmalıyız.
Geplaatst door Nekdir op 04:54