Yöntem farklılığı: 28 Şubat darbesi askerlerin tek başına yapıp yönetime el koyduğu bir darbe türü değil…Darbeyi sivil uzantılarla yapıp yönetimi sivillerden almadı... Ancak kontrolü de elden bırakmadı. Darbe; Asker, TOBB başta olmak üzere bazı STK’lar, yüksek yargı, medya ve üniversiteler işbirliğiyle yapıldı. Kontrol elden bırakılmadan ara rejim iktidarı kurduruldu.
Hedefleri: 28 Şubat postmodern darbesinin hedefleri daha vahimdi. Bir zihniyet değişimi hedeflendi. Daha önceleri toplumsal olayları önlemek adına yapılan darbe bu kez halkın değerlerini hedef aldı.
Milli Eğitim’e bağlı okullar kapatıldı.
Yüzlerce Kur’an kursu ortadan kaldırıldı.
Kur’an öğrenmeyi engellemek için yaş sınırı konuldu.
Kılık-kıyafete müdahale edildi.
Binlerce kız çocuğu kah üniversitelere, kah liselere, kah ortaokullara alınmadı.
İnsanlar inançlarından ötürü fişlendi.
Akademisyenler üniversiteden atıldı.
Yüzlerce öğretmen, doktor, sağlıkçı görevinden edildi.
Paraya renk icat edildi. Dindar tüccarlar fişlendi.
Yayın kuruluşları fişlenip, yayınlar mahkemeye gönderildi.
Velhasıl, toplumsal hayat alabora edildi. Toplumda derin yaralar açıldı.
GELELİM TRABZON ÖLÇEĞİNE VE BİZE
28 Şubat postmodern darbesi sürecinde yerel Gökkuşağı Radyo-TV’nin hem yayın yönetmeni hem yönetim kurulu başkanlığını yapıyorduk. Yayın çizgimiz üç ana temaya oturuyordu. Sonuna kadar demokratik direniş…Sonuna kadar din ve vicdan özgürlüğü…Sonuna kadar insan hakları savunuculuğu…Hemen her gün RTÜK’ten ya uyarı alıyorduk ya yeni bir kaset isteniyordu. Yayın çizgimiz açık ifadelerle eleştiriliyordu. (Aslında bu eleştiriler tehditti) Ortaklarımızdan biri bir gün Tugay’a davet edilip uyarı mesajı gönderildi. Fiili darbe bekliyorduk. 12-13 Haziran tarihlerinde darbenin olacağına inandık. Ev halkımızla bile bu bağlamda helalleştik.
28 Şubat post modern darbesi dindarları açık bir biçimde düşman ilan etmişti. Hayatın hiçbir aşamasında dindar insan istenmiyordu. Öyle düşmanlıktı ki PKK teröründen bile tehlikeli ilan edilmiş ve MGK’da 1. sıraya çıkarılmıştı. Hemen her gün ya bir okuldan, ya bir kurumdan zulüm haberi geliyordu. Kız çocukları okullarda, babalar ve anneler çocukları için odalarda ağlıyordu.
Gökkuşağı Radyo Televizyonu olarak önceki gün arşivlerimize girdik. Her akşam yaptığımız yorumlara daldık. Ne günlermiş Ya Rabbi…İnsan inanamıyor. Yaşadıklarına, korkularına, yapılanlara…Onlarca uyarıdan sonra sıra kısa süreli kapatma cezaları geldi. Ardından ‘İrticacı’ ilan edilip bölücülükten Erzurum DGM’ye sevkedildik. Başörtüsünü savunmak bölücülük olarak nitelendirilmişti. Tavırlar yalnız Ankara’da değil, yerelde ve hemen her alanda da kendini gösteriyordu.
28 Şubat’ın Trabzon’daki boyutunun ayrıntılarına girmeyeceğiz. O dönemde hazırlanan ve yıllar sonra ortaya çıkan raporlara da değinmeyeceğiz. Bir anekdotumuzu anlatıp bitireceğiz.
Bizi DGM’ye sevk eden iddianamenin ekinde tek sayfalık bir rapordan bahsedeceğiz. Rapor Trabzon Emniyet Müdürlüğü antetli kağıda yazılmış. Altında bir şube müdürünün imzası…Rapordan mahkemeye intikal edince haberdar olduk. İddianame ve eki ile birlikte dönemin valisi Merhum İsmet Gürbüz Civelek’e gittik. “Böyle bir rapora Emniyet Müdürü ve Vali’nin imzası olmadan bir şube müdürü nasıl imza atabilir? Bu kadar afaki iddiayı antetli bir kağıda bir şube müdürü nasıl yazar?” diye hak aramaya yeltendik
Vali Civelek hiç şaşkın değildi. Bizi makamında küçük bir odaya aldı. ‘Bakın Ali Bey. Belki de aynı şube müdürü benimde hakkımda bir rapor yazmış olabilir’ dedi. Meğer BÇG böyle örgütlenmişti. Buna rağmen o şube müdürünü valiliğe şikayet ettik. Bize aylar sonra olumsuz cevap geldi. (Dosya halen Valilikte olmalı...) İl İdare Kurulu kendisini yetkisiz saydı. Daha fazlasına gerek yok.
‘Bin yıl sürecek’ denen 28 Şubat 13 yıl sürdü. Bize göre 12 Eylül 2010 tarihi darbelerin bitiş tarihidir. Yazımızı İbrahim Hakkı Hazretleri’nin sözleriyle bitirelim.
Hak şerleri hayreyledi…
Arif anı seyreyledi.
Görmedin mi Mevla neyledi?...
Neylediyse güzel eyledi...
Bu Yazi 1021 kez okundu