HaberlerYazarlar Yazıları Elif Çongur Yazılarıİyilerin takımı
GeriElif Çongur İyilerin takımı
08.01.2015 - 09:23, Son Güncelleme: 08.01.2015 - 09:23
Marifet diye söylemiyorum, öyle olduğu için söylüyorum.
Eğer tanıştığım, sohbet ettiğim, çay içtiğim birinin, hangi takımı tuttuğunu bilmiyorsam ben, soramamışsam, didikleyememişsem iki olasılık vardır:
Ya dünyanın en şahane insanlarından biridir, ya da çok erken ölmüştür.
Metin Göktepe için ikisi de geçerlidir.
Hangi takımı tutuyordu öğrenemediysem o gün, soramadıysam, didikleyemediysem bu ikisinden sebeptir.
O kadar şahane bir insandı ki, tanıştığımızda “Bu kadar iyi insan olur mu?” diye düşünmekten futbol filan diye bik bik edemedimdi. Üstünden başından güzellik akan biriydi.
İyilerin takımını tutuyordu zahir, belliydi. O niye takım tutsun, bütün takımlar onu tutsa yeriydi. Anlamam için iki bardak çay yetti.
Spor salonunun duvarından düştü dediler. Eyüp Kapalı Spor Salonu’nun. O duvar bizim gençliğimizin üstüne düştü.
Bizim kuşak ilk onu yitirdi.
İlk acımız. İlk yasımız. İlk gözyaşımızdır.
Bugün, Metin Göktepe’nin, bir gazetecinin, bir spor salonunda öldürülmesinin, bedeninin o spor salonun kantinine bırakılmasının on dokuzuncu yıl dönümü.
Hiç azalmadı acısı.
Öyle kapalı spor salonlarında filan değil, Metin Göktepe’nin adını taşıyan koca koca stadyumlarda maç izleyeceğiz bir gün biliyorum.