Kim o?: Hava Bile Üşüsün
Şarkı başladıktan sonra hemen okumayın ve şarkıyı dinleyin biraz. İlk olarak ne duygular hissettirdi anlayın. Sonra şarkının sesini kısın ve yazıyı okumaya başlayın. Aynı düşünceleri paylaştığım insanların bu şarkıyı çoktan bilip sevdiğine, bilmeyenlerin ise seveceğine inanıyorum.
Havaların iyice soğumasını istiyorum. Bol bol yağmur ve kar yağsın. Ne bileyim güneş çok çıkmasın işte. Kasvetli havalara bayılıyorum ben. O yoğun tabaka bana her yerde bir çatı altındaymışım gibi hissettiriyor. Her yer ev sanki. Her yer benim.
Üşüyelim çokça. Hava bile üşüsün. Kat kat yorganlar, kapkalın montlar, şapkalar, atkılar, eldivenler olsun hep. Fazla insan eti gözükmesin özellikle. Gereksiz insan eti kısımları yani.
İnsanlar kendine çekilsin soğukta. Yakalar enselerde, omuzlar yukarıda. Kendimize sarılalım bir nevi. Hızlı adımlar evlere doğru. Soba olsun mesela. Üstünde yeni demlenmiş çay. Biraz kızarmış ekmek. Anne sohbeti yanında.
Paçalar çorapların içinde, hırkanın kolları avuçlarda. Kulaklıktan gelen yavaş bir müzik ve omuzlarda eski bir battaniye. Kendi dünyamızın sınırları. Genellikle ''hoşgeldin'' olan ve ''güle güle'' nin bilinmediği bir dünya. Dert edinmeyi seviyoruz nasıl olsa.
Saçlarımız dağınık, yüzlerimiz kederli. Çok gülüyoruz ya da. Mutsuzuz kalabalıktan. Bir iki insan yetiyor bize. Gürültüye yer yok hiç. En değerlilerimiz farklı. Emek var. İçtenlik, sevgi. Uzaktan geçimsiz gözüküyoruz belki. Oysa verecek çok sevgimiz var. Ama anlamıyorlar, bir iki insan yetiyor işte. Neyimiz varsa onlara.
Tek yastıkla uyuyamıyoruz. Gerçi geceleri uyumuyoruz biz. Gece, günün en değerli zamanı. En kendimize özel. Karanlık var çok. Ama şehir ışıklarıyla. Güzel şehir ışıkları. Seyrediyoruz bıkmadan. Yüksek katlar bize göre. Yerden uzak, göğe yakın. Yağmur değiyor elimize. Başka kimse dokunsun istemiyoruz. Saf yağmur, temiz damlalar.
Saatler geçtikten sonra güneşle birlikte uyku düşüyor gözlerimize. Kalabalık uyanırken, yalnızlar susuyor. Son düşünceler geçiyor aklımızdan. Kulaklığı unutuyoruz bazen. Bir kitap açık kalmış elimizde. Baş ucumuzda onlarcası bekliyor. İçinde yüzlerce arkadaş. Tonlarca duygu.
Havaların iyice soğumasını istiyorum. Üşüsün insanlar. Benden kaçsın ayaklar. Ayaklar üşüsün. Dokunmayın bana. Cebinizde olsun elleriniz. Titresinler soğuktan. Kendinize çekilin. Eğik dursun başlarınız. Gözleriniz de değmesin bana.
Soğuk olsun işte. Hava bile üşüsün biraz.
Gönderen chinguyah zaman: 14:35
Osaman 26 Ekim 2012 13:30
Sahte yüzler çevrilsin yere, güneş çıktığında yere bakan bizler, yağmur yağdığında açıyoruz göğe kendimizi.
Ne güzel yazmışsın. Her cümlen ben biraz. Yazmaya devam.
chinguyah 26 Ekim 2012 13:35
Bir paragrafta anlatmaya çalıştığımı bir cümlede anlattın. :)Çok teşekkür ederim. :)
Harmony Halmeoni 27 Haziran 2013 10:14
Yazın okunduğunda nasıl bir ferahlık verdiğini anlatamam. Duyguları çok güzel yansıtıyorsun, bayıldım!