Posted on February 23, 2018 by Ipek Atcan
Mükemmel bir masal başlangıcı di mi? “Bana bir masal anlatsana…”dan sonra duyacağınız ilk dört kelime. Hiçbir zaman gerçek anlamını düşünmeden dinlenen, ve masalın başlayacağını haber veren bir gong sesi.
Ama “bir varmış bir yokmuş” işte, birçok şey öyleymiş.
Bir gün biri varmış, her sabah heyecanla uyanırmış. Herkesi çok sever, büyük hayaller kurarmış. Hepsinin gerçekleşeceğine inanır, bunun için uğraşırmış. Gerçekleştirmeye de başlamış. Bir gün bir uyanmış; bir varmış, bir yokmuş.
Bir gün biri varmış, her sabah uyandığında odasına giren güneş ışığından ve hissettiği sıcaklıktan dolayı çok mutluymuş. Her güne yeni bir heyecanla başlayıp, keyifle kapatırmış. Bir gün bir uyanmış; bir varmış, bir yokmuş.
Bir gün biri varmış, oradan oraya savulurmuş. Hayata dair ne bir amacı ne de bir bağlılığı varmış. Kendi dahil kimseyi önemsemez, düşünmeden yaşarmış. Bir gün bir uyanmış; bir varmış, bir yokmuş.
Bir gün biri varmış, gözü kimseyi görmezmiş. İnsanları üzer, kendi dahil herkesin canını sıkarmış. Bir gün bir uyanmış; bir varmış, bir yokmuş.
Bir gün biri varmış, hayat onun için toz pembeymiş. Kendi dahil herkesi çok sever, hayatının ve sahip olduklarının değerini çok iyi bilirmiş. Her güne yeni bir umutla başlar, günü tebessümle bitirirmiş. Sürekli sarılır, güzel sözler söylemekten çekinmezmiş. Hayallerin hayal olarak kalmayacağına, gerçeklerin hep güzel olacağına eminmiş. Çok sevmiş, çok sevilmiş ve çok eğlenmiş. Sonra bir bakmış, aslında hayat hiçbir zaman göründüğü gibi değilmiş. İnsanlar kötü, gerçekler can sıkıcı, yalanlar çirkin ve hayat da oldukça kısaymış. Bir gün bir uyanmış; artık yokmuş.
Posted in blog, Genel