EMEKLİ MAYIŞIMI VERİN!
Yaşlı adam maaşını bankanın gişesinden almak için sıraya girmişti. Sıra numarası almayı bilmediği için boşuna beklemişti sırasında. Gişe memuru sıra numarası sorunca olmadığı anlaşılınca, sıradakilerden birisi yaşlı adama sıra alıp kâğıdı eline sıkıştırmış, ancak önünde on kadar insan birikmişti. Ayaklarının bağı çözülmek üzereydi neredeyse. Dizlerine bir ağrı gelip yerleşmişti. Prostatı da sıkıştırmıştı yine. 30 yıl çalışmıştı bir fabrikada. Kar kış demeden fabrika yollarında eskitmişti gençliğini. Emekli oldum diye sevinmişti, ilk emeklilik yıllarında. Şimdi ise kaporta bozuktu. Motor su kaynatıyordu. Rot balans ayarları bozuktu. Farlar çalışmıyordu. Egzoz tutmuyordu. Karbüratör kırıltı yapıyordu. Bir ayda beş defa doktora gitmişti. İki ay sonraya dizlerinden emar çektirmek için sıra vermişlerdi.
Şimdi bir PTT şubesinde maaş kuyruğundaydı. Neden olmasın? Verilen kartı bir ATM de yerine sokup parasını çekemiyordu. Birisine çektirse, üç kâğıta gelme ihtimali vardı. Haberlerde dolandırılan maaşını kaptıran emekliler hiç bitmiyordu. Bunları düşünürken sırayı unutup gidip oturdu. Dizlerine bıçak gibi bir ağrı girmişti.
Kuyrukta beklemenin anlamı olmadığını anlayan kimse yoktu. Herkesin elinde numarası vardı. Yine de herkes sırasındaydı. Sanki birisi gelip aradan kaynak yapacaktı, eski günlerde olduğu gibi.
Numarası yanınca, sıra alan genç seslendi.
“Dede sıran geldi, haydi!”
Yaşlı adam, birden ayağa fırladı. Suratını ekşiterek bir dizini tuttu. “Ahhh” diye inledi. Bankamatik kartını uzatıp, “mayışımı alacağım” diye söylendi. Gülümseyen memur “Elbette amca” deyip bilgisayar ekranından maaş takibini yaptı. Makbuzu yazdırıp imza için uzattı. İmzadan sonra, maaşın miktarını söyleyip parayı uzattı. Yaşlı amca, “burada kaç lira var?” diye sordu. Yaşlı adama, hürmet gösteren memur;
“Amca 820 lira bu ay ki maaşın” diye söylendi. Bir eliyle dizini tutan adam, birden bire canlandı. Gözleri faltaşı gibi açıldı.
“Nasıl olur benim maaşın 1118 lira. Bir yanlışlık olmalı!”
“Yanlış filan yok amca. Geçen ay 6 defa hastaneye gitmişsin. Hastane kesintisi yapmışlar.”
Yaşlı adam bağırarak;
“Nasıl olur? Kesinti yapamazlar. Cumhurbaşkanı hastanelerden para alınmıyor. Kimsenin maaşından tedavi gideri, ilaç yüzdesi kesintisi yok artık. Biz kesinti yapmasına izin vermiyoruz diye konuşuyor. Siz duymadınız mı?”
“Duyduk dayı! Duyduk ta biz inanmadık. Sende inanma. Bak ben emekli değilim. Ne zaman hastaneye, sağlık ocağına gitsem, ilaç almaya gittiğim eczane benden geçmiş aylardaki muayene ücreti yüzdesini ve ilaç yüzdesini çatır çatır alıyor. Hiç kurtuluş yok.”
Yaşlı adam duyduklarına inanmak istemiyordu. Kızdı iyice.
”Sizler yalan söylüyorsunuz. Cumhurbaşkanı yalan söylemez. Siz yalan söylüyordunuz. Verin benim paramı!” diye bağırmaya başladı.
Dizlerinde ağrı kalmamıştı. Güvenlik görevlisi, yaşlı adamın koltuğuna girip, dışarı çıkardı. Sonrada;
“Hadi dayı! Allah selamet versin” dedi ardından. İhtiyar adam, geri dönüp bağırdı.
“Hırsız herifler! Maaşımı çalıyorsunuz. Birde cumhura iftira atıyorsunuz. Sizi taaa cumhur reisine şikâyet edeceğim.”
Yaşlı adamı, kim duydu? Bilmiyorum.