ZEMHERİNİN ÇAT AYAZI; ASIM YAZAR - YAKUP ORAKCI - Tokat Haber 60
24 Kasım 2019, 20:23 - Anasayfa | Yazarlar Haberi yazdır
Orta öğrenimimde yabancı dil dersi olarak nasibime Fransızca düşmüştü. Lise hayatım boyunca da öğrendiğim Fransızca kelime sayısı 9, 10'u geçmez.
Öğretmenler günü dolayısıyla alışkanlık olsa gerek hemen herkes tebrik yayınlıyor. Yabancı dil dersini sevmem. Her halde bunun sebebi öğrenmeyi öğrenememek ve bu öğrenmenin verdiği mutluluğu yakalayamamak diye düşünüyorum. Burada fatura kesmem gerektiğine inandım ve bana öğrenme zevkini tattıramayan “Rahmi” isimli öğretmenin öğrencisi olduğuma bağladım. Adının baş harfini büyük harfle yazasım gelmedi. Bu acı geçmiş içimde hala canlı ve diri duruyor. Bu nedenle de onun öğretmenler gününü kutlamak istemiyorum.
Elinden hürmetle ve şükranla her daim öpmek istediğim Kemal Şahin öğretmenimin ismini zikretmeden edemem. Bir iki kelam edebiliyorsam sayesindedir. Plevne Ortaokulundan eli öpülesi Selahattin Bağdatlı hocama şükranlarımı sunmadan geçmek olur mu?
Ahmet Özdemir Öğretmenim, ruhun şâd, mekanın cennet olsun. Bugün senin ruhuna ve geçmişlerime okuduğum sure ve duaların hayatıma değer katmasında senin emeğin ve yüreğin vardır. Seni unutmak olur mu...
Fen bilgisi öğretmenim Serpil Çelikel, bütün güzellikler sizin olsun. Çok emeğiniz geçti.
Çocuk yaramazlık yapmazsa çocuk olur mu? Yeşilırmak ilk okulunda Aysel Öğretmenim şükranla, minnetle, saygıyla elinden öpüyorum. Tüm arkadaşlarımda aynı kanaatte olduğunu sanıyorum. Aynı okulda Yusuf denilen öğreticiyi gördüğüm zaman sigarayı yüzüne üflemek, hatta ağzını gözünü.... fesuphanallah. Hatta bize tekme atmayı üzerimizde uygulayarak gösteriyordu. Şimdi bu öğrendiğim dersin uygulamasını iade edesim geliyor.
Ve GOP Lisesinin muhteşem Fizikçisi Galip Eroğlu... Biyoloji öğretmenim Fevzi Uyar, deha matematikçi Şükrü Adıgüzel, İbrahim Ural, Nurhan Çelik, gönül insanı Davut Tunçbilek, Lütfi Bakır ve Öğretmen, arkadaş, abi, eğitimci kısaca adam gibi adam ASIM YAZAR.
Eğer liseyi bitirebilmişsem hayırla yad ettiğim hocamın sayesindedir. Minnetle, şükranla, hürmetle selamlıyorum Asım Hocamı. Lise ikinci sınıftayım. Bir grup arkadaşımla beraber gençliğin vermiş olduğu hatalar zinciri… Sigara paketlerini çorabımıza saklamış okula gelmiştik. Hiç unutmuyorum o gün hışımla sınıfın kapısı açıldı 'Arama vaaar' sesi yankılandı.
Ceplerinizde ne varsa masanın üzerine bırakın ve tahtaya sıralanın... Aramalar sonucu paket paket sigaralar mahalle bakkalındaki raflara dizilir gibi istiflendi. İstikamet Disiplin Kurulu... Tam on arkadaş. Başlar öne eğilmiş, mahcup, mahzun, hüzün ve korku dolu titrek ayaklarla Disiplin Kurulu'nun yolunu tuttuk. Hakkımızda verilecek fermanı bekliyoruz. Okul hayatımız bitmiş, arkadaşlardan tecrit edilerek sınıfın dışına atılmıştık. Bu sigara ne meret bir şeymiş ki kendisi yandığı gibi, bizi de yakacak dumanımızı ağzımız yerine başımızdan çıkaracaktı.
Kantinde beklememiz söylendi. Bekliyoruz... Nöbetçi öğrenci bir müddet sonra müdür odasına çağrıldığımızı söyledi. Hep beraber hayıflanarak müdür odasının yolunu tuttuk. Disiplin Kurulu bütün haşmetini kuşanarak mahkeme heyetini oluşturmuş, aşağılayıcı bakışlarla bizi süzerek o andan itibaren hüküm verilmiş, ferman kesilmiş durumda. İşin acı tarafı yüksek ceza heyetinin içerisinde kafası şişip bir an evvel sonucu alıp sigara arası vermek isteyenlerde var.
Karar kesin... Bizi okuldan atacaklar. Sırasıyla nutuklar atılıyor, nasihatler yapılıyor, yüksek perdeden tehditler kırıla gidiyor. Bizler boynu bükük, süklüm, püklüm bir vaziyette konuşulanları dinliyormuş edasıyla bekliyoruz.
Müdür odasının kapısı süratle açıldı ve Asım Hoca içeriye daldı. Hep birden 'Ohh bee' dedik. Adamlar hem okuldan atacaklar, hem de aşağılıyorlardı. Arkadaşlarla rahatlamıştık. Asım Hocamla kuruldakiler tartışmaya başlamışlardı. Bu karar tekrarında verilmeliydi; Asım Hocam ısrarla bunu vurguluyordu. Bizi dışarı çıkardılar. Kapıda bekliyoruz... Bir müddet sonra geri çağırdılar; içeri girdik.
Rahmetli Ebubekir Saraçoğlu bir defalık affettiklerini, tekrarında atacaklarını söylediler. Sevindik.
Asım Hocam kendisini kantinde beklememizi söyledi. Asım hocam geldi gelince hep beraber ayağa kalktık, robot gibi ne yaparsak hep beraber. 'Keratalar beni terlettiniz' diye lafa başladı. Çay söyledi 'Rahatlayın bakayım' dedi. Ettiği kelamlarla o kadar güzel tatlı dayak yiyorduk ki. Islah edici, belki de öğrencilik hayatımızın ve bu vakitten sonraki aldığımız en büyük ve dehaca eğitimi veriliyordu. Hepimiz can kulağı ile dinliyor, hafızamıza kazıyorduk. Kazıdık da zaten; o arkadaşlarımızla beraber. Yıl sonu bütünlemeye bile kalmadan sınıf geçmiş beyefendi adamlar olmuştuk.
Eğer bu gün vatanını, milletini seven bireyler olmuşsak, yurdunu, yuvasını seven evlatlar olmuş isek, vatanımıza milletimize faydalı işler yapabiliyorsak, arkadaşlarımdan doktor, öğretmen, esnaf, gazeteci çıkmış bu aziz vatana katkı yapabiliyor ise ASIM HOCAM sayesinde oldu.
Sevgili Asım Hocam ve onun şahsında bütün Asım Hocaların “24 Kasım Öğretmenler Gününü Kutluyorum”. Bütün arkadaşlarım adına ellerinizden öpüyorum.