Şehitlerimizin ailelerine yazdıkları mektuplar
Şehitlerimizin ailelerine yazdıkları gözlerimizi yaşartan, yüreklerimizi burkan, imanlarımızı tazeleyen, dostu sevindiren, düşmanı korkutan seçme bazı mektupları sayfamızda sizlerle paylaşıyoruz.
6 Şubat 2016 günü Diyarbakır Sur'da şehit olan Göksal Cin'in ailesine yazdığı son mektup:
Askerlik ibadet demiştin ya bana babam. Allah yolunda diyerek çıktım evimden. Ağlamayın şehit düşersem vatan toprağına. Buralar soğuk annem çok soğuk. Toprak bizi çağırıyor annem. Nasibim bir kurşun olur da düşersem toprağıma. Toprak bağrını açmışsa bana ağlama.. Üç ay önce okuldan mezun olduğumda isteyerek ben yazdım doğu görevini. Niye diye isyan etmeyin. Benim vatanım ateşler içinde yanarken ben evimde çay içemem baba. Allah'ın izniyle bayrağımı düşürmem. Kurşundan başka bir şey varsa o da nasip olsun. Her gün bir yoldaşım toprağa düşüyor. Biz İbrahim'in askerleriyiz. Dua edin bizlere. Ferman devletin. Sur bizim.
Piyade Uzman Çavuş.
16 Haziran 1995 tarihinde şehit olan İlimdar Atasoy'un ailesine yazdığı son mektup
J.Bl.Kom. Ortaklar Karakolu Şemdinli/Hakkari
2 Haziran 1916’da Kolağası (Yüzbaşı) Mehmed Tevfîk, Çanakkale Harbi’nde bir İngiliz mermisi ile yaralanmış ve şehîd olmadan önce şu mektubu yazmıştı
14 Nisan 1915 tarihinde Seddülbahir’de şehit olan Yüzbaşı Kâzım Efendi’nin son mektubu
Zahit Üsteğmen'in 8 Ocak 1916'da eşine yazdığı mektup
Pınarbaşı (Aziziye) İlçesi Kılıç Mahmutbey Köyü’nden Ahmet Efendi kızı eşim Hanife Hanım’a;
Mustafa oğlu Zahit (4. Tabur- 62. Alay- 4. Bölük Komutanı Kerevizdere)