68 bis projesinin kruvazörü: SSCB'nin savaş sonrası filosundaki Sverdlov misyonları. 3 bölümü
Bu makale Sovyet topçu kruvazörleri döngüsünü tamamlıyor filo. Önceki makalelerde inceledik tarih 26 ve 26-bis, 68K ve 68-bis gemi tasarımları, Sovyet kruvazörlerinin yabancı akranlarıyla karşılaştırıldığında teknik özellikleri ve yetenekleri. Sadece savaş sonrası SSCB Donanması'ndaki topçu kruvazörlerinin yeri ve rolüyle ilgilenmek kalır: bu gemilerden önce hangi görevlerin yapıldığını bulmak ve bunları ne kadar etkili bir şekilde çözebileceklerini anlamak.
Daha önce de belirttiğimiz gibi, savaş sonrası ilk yıllarda, SSCB torpido topçu yüzey gemilerinin yapımını başlattı: 1945 ve 1955’in 19’in - ve bu, savaş öncesi projelerin kruvazörleri ve yok edicileri arasında kalanları saymıyor. Bununla birlikte, NATO ülkelerinin filolarının üstünlüğü ezici olmaya devam etti ve bu nedenle silahlı kuvvetlerin liderliği yüzey savaş gemilerinden fazla bir şey beklemiyordu. 68'lerde ve 68'lerin en başında, temel görevi sahili potansiyel düşman topraklarından korumaktı.
Tüm 4 filolarındaki topçu kruvazörleri, kruvazör bölümlerinde (DIKR) bir araya getirildi. Böylece, potansiyel düşmanın yüzey kuvvetlerine karşı koymak için gemi grev grupları (TUG) kuruldu.
Baltık'ta, 1956K ve 12-bis projelerinin tüm hafif kruvazörlerini içeren 68 g'de 68-DIKR oluşturuldu. Görevleri arasında sadece kıyıların savunulması değil, aynı zamanda düşmanın Baltık meşhur bölgesine de önlenmesi de vardı. Geminin nispi zayıflığına rağmen, Sovyet filosu Baltık Denizi'ne hükmetmek zorunda kaldı ve en ilginci, böyle bir görev gerçek dışı görünmüyordu. ATS ülkelerinin haritasını hatırlayın.
Kıyı şeridinin önemli bir kısmı ATS, İsveç ve Finlandiya'ya aitti ve NATO'ya katılmamanın yanı sıra güçlü deniz kuvvetleri de yoktu ve Baltık Denizi'ne dayandırılacak üsleri yoktu. Buna göre, SSCB kendi kıyılarını ve müttefiklerini korumak için boğaz bölgesini engellemek zorunda kaldı ve bu uçak gemileri ve zırhlıları olmasa bile yapılabilirdi. Çok sayıda mayın tarlası, kara bombardıman uçağı ve avcı uçağı авиация, kruvazörler ve muhripler torpido botları ve mevziye ilerlemiş denizaltıların desteğiyle Baltık'a “Sovyet gölü” statüsü kazandırabilirler. Yukarıdaki güçler “Baltık Kalesi” nin erişilemezliğini garanti etmediği için, arzuya sahip olan 50'li veya 60'lı NATO filoları, boğazların savunmasını kırabilecek bir şok yumruğu monte edebilir. Ancak bunun için Alman Demokratik Cumhuriyeti ve Polonya topraklarına taktik inişler ve / veya uçak gemisi saldırıları için pek uygun olmayan çok pahalı bir fiyat ödemek zorunda kalacaklardı.
Karadeniz'de benzer, ancak yine de biraz farklı bir durum gelişti - orada iki DIKR örgütlendi - ellinci ve kırk dördüncü, ama yine de deniz egemenliğine güvenmediler. Kıyı şeridinin büyük bir bölümü yalnızca bir NATO üyesi olan Türkiye'ye ait değil, aynı zamanda, bir savaş tehdidi durumunda, ABD ve Akdeniz ülkelerinin herhangi bir gemisinin Karadeniz'e girebileceği Boğaz ve Çanakkale Boğazı'na da sahipti. Sovyet deniz saldırı grupları, Kırım hava limanlarından ve ATS ülkelerinden faaliyet gösteren Rus füzesi taşıyan uçakların savaş menzili içinde Karadeniz'e geçen düşman kuvvetleriyle mücadele etmeyi denedi.
Aynı zamanda, düşmanın gemilerine karşı savaşmanın ve kendi kıyılarını düşman topraklarından korumanın yanı sıra, filoların sahile karşı hareketleri hem Karadeniz'de hem de Baltık Denizi'nde özel bir öneme sahipti. Baltık’ta, Karadeniz - Boğaz ve Çanakkale Boğazı’nın içine dökülecek olan NATO filolarının her bir denizden geçebileceği bir dökülme bölgesi vardı: bu “darboğazları” “tıkamak” çok daha kolaydı. Sovyet birliklerinin kontrolü. Buna göre, bir bütün olarak filoya (ve özellikle topçu kruvazörlerine) bu operasyonları gerçekleştiren kara kuvvetlerine yardım etme sorumluluğu verilmiştir ve bu destek taktik saldırı kuvvetleri şeklinde de yapılmalıdır. Karadeniz Boğazlarını ele geçirme görevi neredeyse SSCB'nin çöküşüne kadar ilgili kalmıştır.
Pasifik Filosunda, topçu kruvazörümüzün görevleri, Boğazların bulunmaması nedeniyle Baltık ve Karadeniz'deki meslektaşlarından farklıydı. Orada, Karadeniz filosunda olduğu gibi, iki DIKR de yaratıldı, No. XXUMX ve No. XXUMX ve biri doğrudan Vladivostok'ta, diğeri ise Strelok Körfezi'nde. Başlıca görevi, Primorye'nin nesnelerini ve üslerini, yüzey gemilerinin filolarının saldırılarından korumak ve tabii ki saldırı kuvvetlerinin inişini engellemekti. Benzer şekilde, Kuzey Filosundaki kruvazörlerin de kullanılması gerekiyordu - aynı zamanda, saldırı kuvvetlerinin inişini ve iç konvoylarının korunmasını sağlayan, düşman yüzey gemileriyle torpido topçu ile mücadele görevi de verildi.
Böylece, Sovyet topçu kruvazörlerinin hizmetlerinin ilk aşamasında ana görevleri şunlardır:
1) Düşman yüzey gemileriyle topçu savaşı
2) Düşmanın inişine karşı koyma
3) Kendi topraklarının inişi için topçu desteği sağlamak ve
Bu dönemde (1955-1962), Sverdlov tipi kruvazörlerin karşılaştığı işler için oldukça yeterliydi. Kıyı bölgelerinde, çok sayıda karaya dayalı deniz havacılığının “şemsiyesi altında” faaliyet göstermek zorunda kaldılar, bu havacılığın görevi, geminin havadan gelen saldırı gruplarını kapsayacak kadar değil, düşman ağır gemilerini nötralize etmek içindi - savaş gemileri ve uçak gemileri. 68-bis çok zordu. Temelde, Sovyet filosunun, 30'in ilk yarısında ordunun zihninin sahip olduğu birleşik ve / veya yoğunlaştırılmış grev teorisine bir süre “devrildiği” söylenebilir. Aslında, her şey yolundaydı - hafif gruplar dahil olmak üzere torpido gemilerinden gelen havacılık, denizaltılar ve yüzey gemilerinin ortak saldırılarıyla düşman grupları imha edilecekti. Ancak savaş öncesi zamanlara kıyasla, tek bir temel değişiklik gerçekleşti - havacılık şimdi deniz kuvvetleri gücünün temeli oldu ve bu nedenle, özünde, kruvazörlerimizin ve yok edicilerin bağlantılarının asıl değil, destekleyici bir rol oynadığını söylemek daha doğru olacaktır. . Kıyı bölgelerindeki deniz çarpması gücünün temeli, birincisi Kome-16 Kometa'nın 1 yılında hizmete sunulan (ve bir yıl önce seri olarak üretildiği) gemi karşıtı füzelere sahip Tu-1953 füze taşıyan bombardıman uçaklarıydı. 1000 km / s'in üzerindeki hızlarda, 90 km'ye kadar olan bir hızda uçan, yarı aktif bir homing başlığına ve genellikle 600 kilograma kadar olan bir savaş ağırlığına sahip olan bir roket, uçak gemileri ve ağır kruvazörlerden bahsetmek yerine, savaş gemisi için bile son derece tehlikelidir. Tabii ki, “Kırmızı Kafkaslar” eski ve hafif zırhlı hafif bir kruvazörden (tahta - 75 mm, güverte - 25 mm) başka bir şey değildi, ancak tam teşekküllü bir savaş başlığına sahip tek bir KS-1 tarafından vurulmak geminin standart olarak yer değiştirmesine neden oldu 7'in üzerinde 500 t iki parçaya ayrıldı ve üç dakikadan daha kısa bir sürede en altına gitti.
KS-16 roketi ile Tu-1
Bir yandan, bu tür silah sistemlerinin varlığının, 68-bis projesinin kruvazörü olan torpido-topçu gemilerinin değerini ve 30-bis projesinin yıkıcılarını geçersiz kıldığı görülüyor. Fakat gerçekte öyle değil - süper taşıyıcının güvertesi bile kauçuk olmasa bile, yalnızca kanadın bir kısmını kalkış için hazırlayabilirsiniz ve komutanın hangisini seçmesi gerektiğine karar verin. Sadece havadaki bir düşman taşıyıcı tabanlı bir bileşiği tehdit ederse, o zaman için savaşçı filolarını tercih etmek mümkündür. Ancak, bir hava saldırısına ek olarak, aynı zamanda yüzey gemilerine saldırmak da mümkün ise, savaş uçakları saldırı uçaklarının da hazır olması için yer açmak zorunda kalacaklardır, ancak bu elbette hava savunma yeteneklerini zayıflatacaktır. Aynı zamanda, güvertelerdeki saldırı uçaklarının varlığı korumayı garanti etmedi, her zaman bir gece savaşı tehlikesi vardı, bu yüzden Sovyet DIKR'nin saldırı tehdidi, kendi kruvazörlerinin ve yıkıcılarının güçlü bir eskortunun kullanılmasını gerektiriyordu. Ve aynı şekilde, düşman gemileriyle yapılan bir topçu savaşı sırasında hava saldırılarını dışarıda bırakmaktan çok daha zor. Başka bir deyişle, Sovyet kruvazörleri ve yok edicileri, elbette, ağır gemiler de dahil olmak üzere NATO gemilerinin dengeli filosunu bağımsız bir şekilde tahrip edemedi, ancak böyle bir rotadaki rolleri oldukça önemli olabilir.
Ayrıca, ilk ortaya çıkan kruvazörlerin ve URO'nun yok edicilerinin bile, 68-bis projelerinin gemilerini bir deniz savaşında işe yaramaz hale getirmedikleri söylenmelidir. Tabii ki, Amerikan hava savunma sistemi "Terrier" ve "Talos" sadece uçaksavar değil, aynı zamanda çok güçlü bir savaş gemisi oldu silâhgörüş alanı içinde kullanılabilecek olan. Ancak, “Terrier” in radarının nüansları nedeniyle alçaktan uçan hedefleri çok kötü gördüğü ve bunun uzun mesafelerdeki yüzey gemilerinde iyi çalışmadığı not edilmelidir. Bir başka şey ise, roketin önce havaya yükselmesi ve daha sonra, üzerine büyük bir hasar vermesi nedeniyle, gemiye düşecek şekilde özel olarak değiştirilmiş olan Talos hava savunma sistemidir. Bu silah, savaş gemisi dahil herhangi bir yüzey gemisine karşı son derece tehlikeliydi, ancak kendi küçük zorlukları da vardı. Hava savunma sistemi ağırdı ve birçok farklı ekipman gerektiriyordu; bu nedenle ağır kruvazörlerin bile yerleştirildikten sonra stabilite sorunları vardı. Bu nedenle, ABD Donanması'nın bileşimi bu hava savunma sistemine sahip tüm 7 gemilerini içeriyordu (hepsi - 1958'tan 1964'a kadar olan sürede)
Ancak asıl sorun, o yılların füzelerinin hala oldukça karmaşık, işlenmemiş ve seçici silahlar olarak kalmasıydı. Aynı Talos, manuel olarak yapılması gereken çok sayıda lansman öncesi operasyon gerçekleştirdi ve kompleksin hazırlığı oldukça yavaştı. Falkland ihtilafına adanmış makaleler dizisinde, çeşitli teknik nedenlerden dolayı ne kadar sıklıkla başarısız olduğumuzu ve düşman uçaksavar füze sistemlerine "Sea Dart" ve "Sea Wolfe" a saldırmadığımızı gördük, ama bu zaten tamamen farklı bir füze kuşağı ve tamamen farklı bir teknolojik seviyesi. Aynı zamanda, 68-bis projesinin Sovyet kruvazörleri, eski, ancak güvenilir bir 152-mm B-38 topuyla donanmış, genellikle hedefi üçüncü bir voleybolla kapladı ve hatta yakın 55 kg kabukları kırdı kıymıklarla fırlatıp fırlatabildik ve radar ...
Örtü. Yangın kruvazör "Zhdanov" dir.
Genel olarak, bir çift Talos füzesinin saldırısı, Sovyet kruvazörü için ölümcül olabilir (füzenin atomik bir savaş başlığı ile donatıldığı durumları belirtmeden değil), ancak yine de teslim edilmesi gerekiyordu. Bu nedenle, 1958-1965'teki bir dizi yabancı filo gemisinde güdümlü füzelerin varlığı, onlara Sovyet topçu kruvazörlerine (hatta 1958-65'te) karşı ezici bir üstünlük vermedi. hala nispeten az sayıda gemi vardı.
Ve elbette, Sovyet kruvazörlerinin çok uzun menzilli 152 mm tabancaları, kendi bölgelerini veya kıyı bölgesinde faaliyet gösteren kara kuvvetlerini desteklemek için mükemmeldi.
Bununla birlikte, zaten 60'lerin başında, topçu kruvazörlerinin yakında düşman yüzey oluşumlarını yenme görevlerini çözmede etkin bir şekilde katılamayacakları ortaya çıktı. İlk nükleer denizaltılar devreye girdi, “Grozny” tipindeki ilk Sovyet roketi kruvazörleri inşa edildi, 8 km'ye kadar bir mesafeden uçan bir 250 gemi karşıtı füze fırlatma kabiliyetine sahipti ve elbette deniz savaşlarındaki grev yeteneklerinden daha üstündeydiler. . Bu nedenle, 1961-62'te DIKR'ler dağıldı ve 68-bis kruvazörlerinin filodaki rolü önemli ölçüde değişti.
Savaş zamanında, yerli kruvazörlerin temel görevleri amfibi operasyonlara katılmak ve düşman saldırı güçlerine karşı koymak oldu ve rolleri bir miktar değişti. Şimdi ise operasyonel-taktik ve stratejik saldırı güçleri için ateş destek gemilerinin çıkarılma bayrak bayraklarının rolü atandı. Ek olarak, 68-bis projesinin gemilerine düşman topraklarını imha etme görevi verildi, ancak burada artık eskort gemileriyle bir deniz savaşı değil, uçak ve diğer gemiler tarafından yenilen konvoyları ve kara kuvvetlerinin imhasını bitirmekle ilgili. Başka bir deyişle, eğer düşman savaş gemilerinin kefaletine asker koyarsa, o zaman URO'nun havacılık ve / veya denizaltılar ve yüzey gemileri tarafından imha edilmesi gerekirdi ve kruvazörün iniş alanına gelmesi ve bir düzine altı inçlik mürettebattan her şeyi silip süpürmesi gerekecekti; gemiler, deniz taşıtlarının birimleri ve kıyı şeridinin yakınında karaya boşaltılan mallar ... Tüm bunları roketlerle imha etmek mümkün değil, havacılık ile mümkün değil, ama topçu bunu mükemmel şekilde çözdü. Ord. Baltık kruvazörlerinin bu şekilde kullanılması gerekiyordu ve Pasifik, Sovyet Limanı'na, Hokkaido'ya yakın bir yere bile taşındı. Ancak Kuzey Filosunda inişe fazla ihtiyaç olmadı. Bir süredir, Sovyet denizaltılarına Atlantik'e bir atılım sağlamak için kruvazör kullanmaya ya da dağıtım alanlarını örtmeye çalıştılar, ancak Sverdlov tipi gemilerin kabiliyetleri bu tür problemleri etkili bir şekilde çözemedi, bu nedenle oradaki kruvazörlerin sayısı ikiye indirildi. Filo genellikle yalnızca biri ve ikincisiydi - ya tamir ya da koruma amaçlı. Karadeniz kruvazörleri Boğaz'a stratejik bir iniş sağlayacaklardı.
Bu nedenle, 1962-1965, 68-bis kruvazörlerini artık savaş zamanlarında deniz savaşlarında darbe kuvveti olarak kullanmaları gerekmedikçe ve önemli ancak ikincil hedefler de olsa kullanımlarını sınırlamalarıyla kullanmayı planlıyor. Ancak barış zamanında gemilerin görev alanları önemli ölçüde genişledi.
Gerçek şu ki, SSCB nükleer bir füze filosu yaratmaya karar verdi, ancak o zaman öncelik denizaltılara ve küçük yüzey gemilerine verildi - aynı zamanda, siyasi gereklilik, bayrağın okyanuslarda gösterilmesini, Sovyet gemilerinin korunmasını ve askeri varlığın sağlanmasını istedi. Mevcut tüm filo gemileri arasında, 68-bis projesinin kruvazörleri bu görev için en uygun olanıydı. Sonuç olarak, Sverdlov tipi kruvazör belki de SSCB'nin en tanınabilir gemileri oldu. Her yere gittiler - Atlantik, Hint ve Pasifik Okyanuslarında ve Kuzey Kutbu, Norveç ve Akdeniz denizleri hakkında konuşma bile yok. Ve nasıl gittin! Örneğin, Hint Okyanusu'nda 5 Ocak ayından 5 Temmuz ayına kadar 1971 g savaş hizmetini yürütürken, “Alexander Suvorov”, 24 800 milini geçerek Berbera, Mogadişu, Aden ve Bombay limanlarını ziyaret ederek XNUMX XNUMX milini geçti.
Havacılığın gelişmesindeki kayda değer ilerleme, NATO uçak gemilerinin artık Karadeniz'e girmeye ihtiyaç duymadıkları gerçeğini ortaya çıkardı - şimdi SSCB topraklarını Akdeniz'in doğu bölgelerinden saldırabilirler. Önceleri, Sovyet Donanması onun için çok uzak bölgelerde hareket etmeyi planlamıyordu, ama şimdi durum değişti. Düşman grupları imha edilmeli ve hatta savaşın başlamasından sonraki basit arama ve tespit işlemleri bile tamamen önemsiz bir görevi temsil ediyordu!
Yavaş yavaş, Sovyet filosu savaş hizmetleri kavramına geldi (BS). Özü, Sovyet gemilerinin ayrılmalarının barış zamanında konuşlandırılması ve ABD Donanması ve NATO’nun gelişmiş güçlerinin yoğunlaştığı alanlarda hizmet vermesiydi. Böylece, Sovyet Donanması filoları potansiyel bir düşman gemilerinin yerini ve hareketini kontrol edebildi. Aynı zamanda, Sovyet gemileri, bir savaş durumunda, gelişmiş NATO gruplarını tahrip edebileceklerini veya gemilerin amaçlanan amaçlarına göre kullanılmalarını önleyecek ciddi hasara neden olabilecek şekilde izlendi. Bu önemli bir uyarıdır: 152 100 altında süper baltalı düzinelerce 000-mm silahla bile ateş yakmak ve ağırlık tamamen önemsiz bir iştir, ancak uçak gemisi uçağını kullanması imkansız olacak kadar zarar vermek.
Savaş hizmetinin özelliği, SSCB Donanması'nın gemilerinin ayrılmasının gerçekten silahsızlanma grevine ve en tehlikeli düşman gemileri - uçak gemilerini "kaldırma" yeteneklerine sahip olmasıydı. Ancak aynı zamanda, bu amaçlar için dağıtılan Sovyet dekolmanlarının gücü, kabul edilebilir bir mücadele istikrarı sağlamak için yeterli değildi. Başka bir deyişle, görevi başarabilirlerdi, ancak pratikte hayatta kalma şansı yoktu - ya da bunu gerçekleştirme sürecinde ya da hemen sonra ölmeleri bekleniyordu.
Örneğin, Akdeniz'de, en iyi zamanda 5'e kadar olan savaş ve yardımcı gemileri içeren ünlü 80 inci operasyonel filosu (OPEC) kuruldu. Şanslıyken, bu güçler gerçekten de Akdeniz'deki ABD 6 filosunu etkisiz hale getirebildiler, ancak yalnızca en ağır kayıpların pahasına. Hayatta kalan gemiler düşman ülkelerin halkasında olacaklardı - Akdeniz havzasındaki NATO ülkelerinin deniz kuvvetleri onları pek çok kez aşardı ve 5 OPEC'in kalıntıları elbette Karadeniz'e giremez ya da Cebelitarık'tan geçemezdi. Sonuç olarak, savaş misyonunun tamamlanıp tamamlanmadığına bakılmaksızın, tam kapsamlı bir çatışma durumunda, gemiler savaşta ölüm için bekledi.
Bununla birlikte, o zaman muhtemelen gelişmiş grupları vurmadan önce nötralize etmenin tek yolu buydu - ve hayatta kalma umudu olmasa bile, herhangi bir zamanda emri yerine getirmeye hazır olanları saygıyla hatırlamalıyız.
Düşmanın gelişmiş kuvvetlerinin takibi sadece Akdeniz'de yapılmamalı, bu nedenle, 5 OPEC'e ek olarak, Kuzey (7-I OPESK) ve Pasifik (10-I OPEC) filolarının operasyonel filoları oluşturulmuştur. Ayrıca, 8-I OPESK, Hint Okyanusu'ndaki muharebe hizmeti için kuruldu. Tüm OPECC'ler, 68-bis kruvazörünün başına geçti (veya bunların bir parçasıydı) ve bunun birkaç nedeni vardı. Tabii ki, 60'lerin ikinci yarısında, bir deniz savaşında klasik topçu kruvazörlerin kullanımı arakronistik görünüyordu, ancak ateş güçlerinin yetersiz olduğu ve roket silahıyla karşılaştırıldığında, topçunun atış menzili oldukça küçük olduğu için değil. Ancak, BS için, silahların kullanım aralığı, görsel görünürlük sınırları dahilinde de gerçekleştirilebildiğinden, daha az önem arz ediyordu. Ek olarak, büyük ve zırhlı gemilerin yok edilmesi o kadar kolay değildi - sonuç olarak, düşman ilk saldırıda bulunsa bile, kruvazörlerin zarar görmesine rağmen, kendilerine verilen görevi yerine getirme şansı olacaktı.
Sverdlov tipi kruvazör, düzenli olarak savaş hizmetleri tarafından gerçekleştirildi ve genellikle “yeminli arkadaşlarımız” uçak gemilerine eşlik etti. İlk defa, bu deneyim, 7'in Mayıs ayında 1964 g'de, Dzerzhinsky, büyük roket gemisi Gnevny ile birlikte, FD liderliğindeki 6 filo uçak gemisi gruplarını izleyen Akdeniz'de askerlik hizmetine girdiğinde elde edildi. Roosevelt ve Forrestal. Belki de ilk krep biraz topaklıydı, çünkü Roosevelt gemilerimizin yürüyüşün dördüncü gününde keşfedilmesi ve eşlik edilmesi halinde, Forrestal sadece bir ay sonra bulunabildi - geri dönüş yolunda - İstanbul'un baskınındaydı. Ancak filomuz yalnızca savaş hizmetlerini inceledi ve çok çabuk çalıştı. Aynı hafif kruvazörü Dzerzhinsky'yi al: Nisan ayından Kasım ayına kadar süren 1967 g savaş servisinde başka bir zaman, o ve iki BOD operasyonel olarak izlendi. “Amerika” ve “Saratoga” uçak gemilerini içeren ABD'nin 6-th filosu. Amerikan “yüzen hava limanlarının” yetenekleri Sovyet filosu için çok ilgi çekiciydi, bu nedenle kruvazöre kalkış ve uçak gemisi uçağının iniş sayısı titizlikle kaydedildi.
Akdeniz'de "Dzerzhinsky", 1970 g
1969-70 döneminde, gemi savaş hizmetlerinde yer aldı, 1970'te, yine de Akdeniz’e gitti, ancak BS’de olmasa da, Sovyetler Birliği’nin Mareşal’ı, SSCB Savunma Bakanı A.A. Grechko. Ve Dzerzhinsky 1972’te, ABD’nin İsrail’e müdahalesini önlemek için AUG 6 filolarından birini tekrar takip etti - ve bunlar artık tatbikat değildi, Sovyet gemileri Amerikan görev gücünün imhası için tamamen hazırdı. 1973'te, kruvazör yine Akdeniz’deydi, şimdi çatışma alanındaydı ve çatışma bölgeye giden deniz alaylı Karadeniz amfibi saldırı gemilerinin kapağını yaptı. 1974-75’te, zamanlanmış bir onarım geçirdi, ancak önündeki gemiyi bekliyordu.
Diğer Sverdlov tipi kruvazörler geride kalmadı ve işte birkaç örnek: yukarıda da belirtildiği gibi, Dzerzhinsky Mayıs 1964 g'de ilk askerlik hizmetini gerçekleştirdi, ancak aynı yıl Mikhail Kutuzov da 6 filosunu izledi. 1972'te, Dzerzhinsky egzersiz yaparken, Ekim Devrimi ve Amiral Ushakov Akdeniz'de BS'deydi ve daha sonra Zhdanov aynı amaç için aynı yere geldi.
1972 g’deki BS’de “Ekim Devrimi”
Hint Okyanusunda, yaklaşık aynı zamanda (1971’in sonu - 1972 g’nin başlangıcı), Dmitry Pozharsky savaş hizmetindeydi - ve ayrıca savaşçılara yakın koşullarda. Bu bir Hint-Pakistan çatışmasıydı ve 10-I OPECC, Amerikalıların “kuvvet projeksiyonu” olarak adlandırdığı şeyle ilgiliydi - eğer müdahale etmeye çalışırlarsa Amerikalıları ve İngilizleri engellemeliydi. 1973’te Amiral Senyavin aynı yerde görev yaptı ve aynı zamanda Akdeniz’deki Amiral Ushakov da bir Ivodzyma helikopter taşıyıcısının önderlik ettiği Amerikalıların operasyonel bir bağlantısını sürdürdü.
Ancak, 68-bis projesinin Sovyet kruvazörlerinin tüm dövüş hizmetlerini anlatmak için ne makale ne de döngü yeterli değil - işte tam bir kitap yazma zamanı. Nihayetinde, 1982'te bile, Akdeniz'de, 30 yıllarını zaten “deviren” (1952 g'de hizmete girdi) ve kontrol gemisi olarak hizmet veren “hala eski” ve yaklaşık 60 saatlerinde 24-28 düğümleri hızında “çalkalanmış” olan “Zhdanov” nükleer uçak gemisi "Nimitz" eşliğinde.
Bununla birlikte, yalnızca altı inçlik bir tabanca bataryası ve uzun süre yüksek hızda kalma yeteneği, kruvazörlerimizin savaş hizmetlerinde kullanılmasını sağlamıştır. Gerçek şu ki, büyüklükleri ve iyi altyapı bileşenleri nedeniyle, Sverdlov tipi kruvazörü sadece BS'yi etkili bir şekilde taşıyamaz, aynı zamanda diğer küçük gemilerin de bunu yapmasına yardımcı oldu. Kruvazörlerden gemilere, OPESK yakıt ve yiyecekleri (taze pişmiş ekmek dahil) devretti, üzerlerine denizaltı ekipleri kısa bir dinlenebildi ve ek olarak, kruvazörlerin tıbbi teçhizatı zamanları için mükemmeldi ve gemiler operasyonel filoların denizcilerine tıbbi hizmet verdiler. Ek olarak, projenin 68-bis kruvazörlerinin geniş ebat ve geniş iletişim ekipmanı komuta makası olarak kullanılmalarına izin verdi.
Tabii ki, hizmet süreleri boyunca 68-bis projesinin gemileri düzenli olarak yükseltildi, ancak çoğunlukla nispeten kozmetik bir yapıya sahipti - radyo ve radar ekipmanının bileşimi güncellendi, ancak hepsi büyüktü. Daha ciddi çalışmaların 3 ana alanları tespit edilebilir.
50'in ikinci yarısında topçu kruvazörlerinin daha fazla inşası, anlamını açıkça kaybettiğinden ve 68-bis projesinin stoklarda bitmemiş birkaç gemisi olduğu için, füze taşıyıcıları olarak tamamlanma fikri ortaya çıktı. Bu tür roket silahlarına sahip gemilerdeki konuşlandırma yeteneklerini test etmek için, halihazırda devreye alınmış olan iki 68-bis proje gemisi gelişmiş füze sistemleri ile donatıldı. Böylece, Amiral Nakhimov, 67 projesine göre yeniden donatıldı ve üzerine Strela gemi gemi füzesi sistemi kuruldu. Ne yazık ki, kompleksi nispeten başarısız oldu, bunun üzerine devam eden çalışmaları durduruldu. Hafif kruvazör Dzerzhinsky, 70 projesi tarafından modernize edildi - Dvina C-2 kara tabanlı sistemine dayanan M-75 hava savunma sistemini aldı. Bu deney aynı zamanda başarısız kabul edildi - SAM füzesi sadece 10 füzesiydi ve ayrıca sıvıydı ve fırlatmadan önce şarj edilmeleri gerekiyordu. Sonuç olarak, M-2 deneysel bir kopya olarak tek bir kopya olarak kabul edildi, ancak 70-lerin başında, karmaşa top güldü ve kruvazör amaçlanan için kullanılmadı. 68-bis kruvazörlerinin "roketleştirilmesi" konusundaki çalışmanın başarılı olamadığı, ancak bunun işe yaramaz oldukları anlamına gelmediği söylenebilir - sonuçları, gerçekten etkili deniz tabanlı uçaksavar ve füze sistemleri yaratmaya izin veren paha biçilmez bir deneyimdi.
İkinci yön, 68У1 ve 68У2 projeleri kapsamında kontrol gemilerinin Sverdlov tipi kruvazörlerine dayanarak yaratımdı.
Burada vurgu, gemileri en güçlü iletişim araçlarıyla donatmak üzereydi - alma ve aktarma cihazlarının sayısı hayal gücüne çarptı. Her gemi, 17 vericileri ve tüm bantların 17 alıcılarını, 57 VHF radyo istasyonlarını, 9 radyo röle VHF ve DTSV istasyonlarını, uzun menzilli ve uzay haberleşme ekipmanlarını içeren 3 haberleşme mesajlarını aldı. 65 antenleri, aynı anda çalışabilmeleri için kruvazöre kuruldu. Kontrol gemisi, 8 000 km mesafesinde, tekrarlayıcılar olmadan (ve elbette, okyanusların herhangi bir yerinde alım sağlayan uzay iletişimlerini hesaba katmadan) sağlam bir iletişim sağlamıştır. Gemiler topçu parçalarını kaybetti, ancak Osa-M SAM ve hızlı ateş eden 30 mm AK-230 tesislerini (ve Amiral Senyavin bile bir helikopter) aldı. Toplamda, iki gemi kontrol kruvazörüne dönüştürüldü: Zhdanov ve Amiral Senyavin, ancak silahlarının bileşiminde bir miktar farklılık gösterdiler.
Özellikle bu kruvazörlerde mürettebat boyutunun küçüldüğünü ve yaşam koşullarının iyileştirildiğini not etmek isterim. Böylece, örneğin, konut binaları klima sistemleri ile donatıldı.
Ve son olarak, üçüncü alan, amiral gemisi bir amfibi kuvveti oluşturmak için tasarlanan 68A projesinin modernizasyonu. Bu proje kapsamında, 4 kruvazörleri yeniden donatıldı: “Ekim Devrimi”, “Amiral Ushakov”, “Mikhail Kutuzov” ve “Alexander Suvorov”. Gemiler, bir grup gemiyi yönetmelerini ve hareket halindeyken kargo aktarabilecek aygıtları almak ve iletmek ve ayrıca sekiz AK-230 dahil olmak üzere diğer bazı donanımları yönetmelerine izin veren yeni telsiz iletişimi aldı. Bu proje üzerinde yapılan çalışma "Murmansk" kruvazöründe gerçekleştirildi, ancak yukarıdaki kruvazörlerin aksine AK-230'i almadı.
Bir yandan, bu gelişmeler ilkeli görünmüyor ve uçaksavar kruvazörlerinin yeteneklerini büyük ölçüde artırmıyor gibi görünüyor. Ancak, Falkland’ların tarihini hatırlatan 1982 g’yi hatırlattığımızda, İngilizlerin 68A projesine göre dönüştürülmüş bir kruvazör olmasının ne kadar faydalı olacağını göreceğiz. Normal 100-mm ve 37-mm kurulumları bile, Arjantin pilotlarının geçmesini zorlaştırdığı ve yoğun ateşli kurulumların İngiliz gemilerinin AK-230 ve AK-630’e benzer bir şekilde nasıl yoksun olduklarını belirten bir ateş yoğunluğu yaratabilir! Ve bu, bir düzine uzun menzilli 152-mm kruvazör silahının, Goose Green ve Stanley'deki kara savaşlarında aşırı derecede ağır bir argüman olabileceği gerçeğinden bahsetmiyor.
Tabii ki, 80'lerin ortasında, hizmetlerinin günbatımında, Sverdlov tipi kruvazörlerin çoğu, savaş önemini neredeyse tamamen kaybetti, birçoğu çizgiyi terk etti. Ancak yine de, en sonda, ateşle inişi destekleme yeteneğini korudular, bu nedenle deniz amfibi bölümlerinde kalan bu tür gemilerin dahil edilmesi hem makul hem de makul görünüyor.
Genel olarak, Sovyet Sverdlov tipi kruvazörlerin servisi hakkında aşağıdakiler söylenebilir. 1952-55 döneminde görevlendirilmişlerdi, bir süredir iç yüzey filosunun en güçlü ve en sofistike yüzey gemileri oldular ve aynı sınıftaki yabancı gemilerde hiçbir şeyden aşağı olmadılar. Uygulamalarının kavramı (sahili yakınında, savaşçı, bombardıman ve füze taşıyan uçakların “şemsiyesi” altında oldukça makul olduğu ortaya çıktı. Bazıları, Rus DIKR'lerinin AUG'yi bir hipotetik okyanus savaşında ezememesinin zorluğuna işaret edebilir, ancak 50'in hiç kimsesi sürmeyecekti Okyanusun kruvazörleri ve kıyılarında dikkate alınması gereken zorlu bir güçtü. Elbette, 68-bis kruvazörlerinin “yüksek noktası” kısa sürdü, çünkü klasik topçu filoları geçmişte kaldı. nükleer füze filolarını değiştiriyorlardı, ancak Sverdlov tipi gemiler nükleer denizaltı füze gemileri ve yüzey füze gemileri arasında bile şaşırtıcı bir şekilde yer almayı başardılar 68-bis kruvazörü düşmana tek bir vuruş yapamadılar, ancak Rusya tarihindeki rolleri zor “Aydınlanmış” Batı dünyası, 19 yüzyılda “savaş gemisi diplomasisini” uyguladıysa ve 20 yüzyılda, Amerikalılar “uçak gemisi diplomasisini” tanıttıysa, 60 ve Sovyetler Birliği geçen yüzyılın 70'inde cevap verebilirdi. deniz gücü NATO "kruvazörlerin diplomasisi" ve bu kruvazörlerin adı "Sverdlov" idi. 68-bis kruvazörü, yoğun hizmet gerçekleştirdi, uzun aylarca denize gitti ve yalnızca malzemeleri yenilemek, bazılarını dinlenmek ve planlı onarımları yapmak için üslere geri döndü - ve sonra tekrar denize gitti. Filosunun söylediğine şaşmamalı:
"Kruvazörler hafif olsalar da, ağır hizmet ettiler"
80'lerin sonunda Sverdlovs çizgiyi terk etti ve korkutucu bir şekilde sembolikti. Savaştan sonra yaratılan kruvazör, ulusal filonun yeniden doğuşuna işaret ediyordu: ilk doğanlardı, ardından çok daha güçlü ve sofistike roket gemileri geldi. Şimdi onların hizmetleri bitti ve onlardan sonra nükleer-füze, SSCB'nin okyanus donanması unutulmaya başladı. Birçok modern gemi hurdaya çıkarıldı, metal haline getirildi veya yurt dışına satıldı: 68-bis projesinin bir kruvazörünün bu güne mucizevi bir şekilde hayatta kalması şaşırtıcıydı. Elbette, bu, 2002 g'den ve hala Novorossiysk'te bulunan, bir müze gemisi olarak işlev gören “Mikhail Kutuzov” hakkında:
Rusya Donanması'nın liderliğinin gelecek nesiller için onu bu kapasitede tutabileceğine inanmak isterim. Bir kruvazörün Rus İmparatorluğu'nun en kurnaz ve sabırlı askeri liderlerinden birinin adını taşıyan hiçbir şey için değil! Mihail Kutuzov Moskova'nın yıkılışını gördü ama aynı zamanda Napolyon’un Rusya’dan yaptığı uçuşu gördü. "Mikhail Kutuzov" SSCB'nin ölümünden kurtuldu: ama belki de Anavatanına sadık bir şekilde hizmet eden bu güzel gemi, yeniden canlanan Rus filosunun, egemen gücünün tüm ihtişamıyla okyanusa bir kez daha nasıl girdiğine tanıklık etmek için mahveder mi?
Döngünün önceki makaleleri:
Proje 68-bis kruvazörü: savaş sonrası filosunun bel kemiği. 1’in bir parçası
Kruvazör 68-bis: İngiliz kaplanına karşı "Sverdlov" projesi. 2 bölümü
1. AV Platonov "Sovyet filosunun kruvazörü"
2. AV Platonov "Sovyet yüzey gemilerinin ansiklopedisi"
3. V.Arapov, N.Kazakov, V.Patosin "Kruvazörün topçu savaş birimi" Zhdanov "
4. S. Patyanin M. Tokarev “En hızlı ateş kruvazörü. Pearl Harbor'dan Falkland'a ”
6. A. Maureen “Hafif Chapaev tipi kruvazör”
7. VP Zablotsky "Soğuk Savaş Kruvazörü"
8. VP Zablotsky "Chapaev" gibi hafif kruvazör
9. Samoilov KI Denizcilik Sözlüğü. - M.L .: SSCB Devlet Denizcilik Yayınevi NKVMF, 1941
10. AB Shirokorad "Sverdlov tipi kruvazör"
11. AB Shirokorad "Sovyet Donanma Topçusu"
12. II Buneev, E.M. Vasiliev, A.N. Yegorov, YuP. Klautov, Yu.I. Yakuşev "Rus Donanması Deniz Topçusu"
Alexey RA 14 Ekim 2016 16: 56 Yeni
Ancak, 1982 Falkland çatışmasının tarihini hatırlatarak, İngilizlerin 68A Projesi için tasarlanmış dönüştürülmüş bir kruvazör ne kadar yararlı olacağını göreceğiz. Tam zamanlı 100 mm ve 37 mm kurulumlar bile Arjantin pilotlarının kolayca geçemediği bir ateş yoğunluğu yaratabilir ve İngiliz gemileri AK-230 ve AK-630'a benzer hızlı yangın tesislerinden yoksundu! Ve bir düzine uzun menzilli 152 mm kruvazör silahının Kaz Yeşili ve Port Stanley'deki kara savaşlarında son derece ağır bir argüman haline gelebileceğinden bahsetmiyoruz bile.
Ve eğer İngilizlerin kısa bir namlusu olsaydı ... ah, yani “Wangard”.
Diyelim ki args altı ay sonra başlamamıştı - o zaman kireçler ve uçak gemileri olmazdı: Hermes hizmet dışı bırakılacak ve Yenilmez antipodlar satılırdı.
Bu arada, limes neredeyse "canlı" KRL - "Belfast" vardı.
AVT 14 Ekim 2016 17: 07 Yeni
Peki, "çürükler" ve 68. kurtulan dizisinin sonunda Andrei'yi tebrik ediyoruz! Ve şimdi, daha önce de söylediğim gibi, evet-a-oy-yo-ooh, Lyuttsov / Petropavlovsk ve ele geçirilen Zeidlitz'i nasıl inşa ettiğinizi - bir uçak gemisi olarak binayı bitirmek veya Petropavlovsk'un yedek parçalar üzerinde kurtarmasına izin vermek için bir deneme yapıyorsunuz.
ava09 14 Ekim 2016 18: 31 Yeni
Bu kruvazörler, çocuklar için bile gurur ve güçlü bir eğitim faktörü idi. Bayrağın yükselişinde ses çıkardılar!
ekzo 14 Ekim 2016 18: 32 Yeni
Bunu coşkuyla okudum :) Kömür Limanı'na “Ekim Devrimi” oyulduğunda, gözyaşları dolmaya başlamış, daha sonra onların daha güçlü ve güzel olanlarla değiştirildiğine inanılıyordu, hayatın gösterdiği gibi yanılmışlardı.
masiya 14 Ekim 2016 19: 00 Yeni
70'lerin sonlarında Sivastopol'da bir çocukken İnkerman'daki tersaneye doğru yol aldım, incirden önce farklı gemiler ve denizaltılar vardı, bu yüzden üzerlerindeki kamerayla ürperdim, denizaltına girdikten sonra pilot evine girdim ve karanlığa girdim, yapmadım İnciri görmüyorum, el feneri yoktu (sadece düşünmedim) bir şey üzerinde tökezledim ve yavaşlama ile aşağıdan bir sıçrama sesi duydum, neredeyse cehenneme düştüm, ama artık Inkerman'a tırmanmadım ...
Mavi Tilki 14 Ekim 2016 18: 54 Yeni
Makaleler dizisi için yazara teşekkür ederim, bir boot-hunter olduğuma rağmen, büyük bir zevkle okudum, ama kayınpeder onun küliydi, Akdeniz'de BS'de dizellerde, ondan bir bardak çay üzerinde, denizcilere şükran sözleri duydum Kruvazörlerden, taze hükümler, posta, yakıt vb. alabildikleri için teşekkür ederim. Denizcilere kişisel teşekkürlerimi! SSCB Donanmasına şan ve Rus Donanmasına şan!
doktorkurgan 14 Ekim 2016 21: 33 Yeni
M-2 SAM ile ilgili olarak, katı yakıt füzeleri de geliştirildi, böylece her şey farklı bir şekilde ortaya çıkabilir ...
Ve boğazlara müdahale sınırını yapmak için, örneğin, Karadeniz Filosu için iyi olurdu. Evet, KBF'nin hava savunma sistemlerinin taşıyıcı gemilerini sondalara itmesi güzel olurdu ....
Rurikovich 14 Ekim 2016 22: 30 Yeni
Dönem değişiminde ortaya çıkan bu gemiler, kapasitelerine göre mümkün olduğunca maksimum olarak SSCB'nin canlandırıcı filosuna hizmet etti . Ve bunlar eğitimli ve tecrübe kazanan memurlar ve Soğuk Savaş'ta düşmanla yüzleşmede iyi destek (bazı yönlerden arkaik olsa da), füze silahları hala doğuyor ve deneyim ve güç kazanıyorlar. Bu gemilerden aldıkları zaman ve talepleri için daha çok sağduyulu bir alay konusu verdiler. İyi olan şey, pr68,68 bis potansiyelini maksimumda kullanacak kadar akıllı olduğum. Şahsen, kötü bir şey söyleyemem ...
Mükemmel malzeme için yazar artı
DimerVladimer 28 Ekim 2016 13: 24 Yeni
Dönem değişiminde ortaya çıkan bu gemiler, kapasitelerine göre mümkün olduğunca maksimum SSCB'nin canlandırma filosuna hizmet etti. Ve bunlar eğitimli ve tecrübe kazanan memurlar ve Soğuk Savaş'ta düşmanla yüzleşmede iyi destek (bazı yönlerden arkaik olsa da), füze silahları hala doğuyor ve deneyim ve güç kazanıyorlar.
Haklı bir şeyde.
Ancak çok sayıda eski topçu kruvazörü inşa etmek bir hataydı. Çok pahalı bir hata, çok pahalı bir okul masası!
Filoda 1-2 tane inşa etmek yeterliydi
Aviator_ 14 Ekim 2016 22: 53 Yeni
İyi malzeme, sağlam. Yazara saygı!
Yoldaş 15 Ekim 2016 01: 53 Yeni
Rusya Federasyonu Deniz Kuvvetleri liderliğinin gelecekteki nesiller için bu kapasitede tutabileceğine gerçekten inanmak istiyorum.
Eliniz, kruvazörün hurdaya kurumaya gönderilmesine ilişkin kararnameyi imzalasın
Serg65 15 Ekim 2016 08: 12 Yeni
Durumun gerçekten biraz farklı olduğu kanısındayım.
Yalta Konferansında ve özellikle de Potsdam'da Iosif Vissarionovich, kazanan olarak, SSCB'nin boğaz bölgesinde deniz üssü sağlamasında ısrarla ısrar etti; Ne kadar garip değil. fakat ilk başta Churchill karşı çıkmadı. Truman ve Türkiye’nin 1944 yılında Hitler karşıtı koalisyona girmesi planın uygulanmasını engelledi. Stalin'in böyle bir temeli ele alma isteği, CCF'nin güçlenmesiyle haklı çıktı. 1953 tarafından Karadeniz Filosu, 2 savaş gemisi, 7 hafif kruvazör (2-68 bis, 2-68, 2-26-26 bis ve bir adet kupa (Kerch)) ve 30 EM 30 bis'i içeriyordu. Kabul ediyorum, o sırada Karadeniz için gemi gruplandırması gereksizden fazlası! Burada, "yöntemlerin ilginç, Lord" dediğini hatırlayamıyorsun!
68 bis projesinin bir kruvazörü bugüne kadar mucizevi bir şekilde hayatta kaldı. Elbette, 2002'ten Novorossiysk'te bugüne kadar ayakta kalan ve müze gemisi olarak görev yapan “Mikhail Kutuzov” hakkında konuşuyoruz.
"Mikhail Kutuzov" ilginç bir hikayeye sahip. 12 bis Ave'de 68 oldu. Kaderin isteğiyle, iki kez resmen Arap-İsrail savaşı sırasında 1967 ve 1973'ta iki silahlı çatışmaya katıldı. Her iki seferinde de SSCB’nin Mısır’daki baş askeri danışmanının komutanlığı olarak İskenderiye limanındaydı. Kısmen, İsrail Hava Kuvvetleri saldırılarını İskenderiye limanına durdurmayı mümkün kılan limanda kruvazörün varlığı vardı. “Kutuzov” siyasi alanda da ünlüydü, yıllar boyunca misafirleri, Endonezya'nın başkenti Endonezya Sukarno'nun başkanı, Mısırlı Şah Nasır, Etiyopya Haile Selassie I kralı Abdel İran, karısıydı. “Kutuzov” u ziyaret ettikten sonra Sukarno, Kruşçev'den de aynı kruvazörü istedi. 1957 yılında, kruvazör Leningrad'a gönderildi. Karadeniz Filosundan Ekim Devrimi'nin 40 yıldönümü onuruna düzenlenen kutlamada, 9 top fırtınası sırasında kruvazörü test etmek için geçiş sırasını alırken. Shetland Adaları yakınında böyle bir fırtına bulundu. O zaman "Misha" fena şekilde çarptı, topuk açısı tüm servis tarihine 67 maksimum seviyesine ulaştı, ardından gemi daha da omurgaya döndü. 20 ton ağırlığındaki döküm bölüm olan sağ elmacık kemiği, bir çapa ile birlikte bükülmüş ve desteye döşenmiştir. Bu durumda, kruvazör Hedefe, Leningrad şehrine, ancak tamirden sonra zaten Kasım ayının sonunda Neva'daki geçit töreninde durdu.
Serg65 15 Ekim 2016 08: 23 Yeni
Yedinci fotoğrafta, Orta Dünya'daki Dzerzhinsky halkı demobilizasyona elveda diyor (“Slav veda” nın altında olduğu gibi).
Ama aynı demobilizasyon
ленивый 15 Ekim 2016 11: 00 Yeni
Makaleyi okuduktan sonra, modern dünyada bu tür topçu destek gemilerine hala ihtiyaç olup olmadığını merak ettim. sonuçta, kimse inişi desteklemek için filodan görevi kaldırmamıştır. Yüzlerce tomahawks başlatabilecek ve yüzlerce saldırı uçağı kullanabilen zengin bir ülkeyseniz iyi olur. Bu şekilde hiçbir bütçe yeterli değildir ve gemideki mermiler füzelerden çok daha fazlasını alabilir. Ve sonra böyle bir gemiyi ayırtma ihtiyacı hakkında soru ortaya çıkıyor. BDK'nın hayatta kalan düşman tankına karşı topçu düelloları BDK lehine görünmüyor. Bu yüzden belki de filo başına en az bir tane, elbette, modern yetenekler göz önünde bulundurularak tasarlanan bu gemiler gereklidir.
Serg65 15 Ekim 2016 11: 20 Yeni
Ve sonra soru, böyle bir gemiye rezervasyon yaptırma ihtiyacından kaynaklanıyor. BDK topçu hayatta kalan tanka karşı düello
İniş bölgesine giren bir tankın, 1'ten kurtulma şansı olan bir 100 şansı var. Bölge çok temizlendi (havacılık, topçu destek gemileri. Ve BDK'nın dereceleriyle birlikte kendisi). Televizyonda genellikle denizcilerin sadece zafer dolu yürüyüşlerini gösterirler.
ekzo 15 Ekim 2016 16: 31 Yeni
Bu gemiler şimdi bile faydalı olacaklar, bu inişin desteklenmesi rolünü üstlenecek, ancak inşaatlarını yenilemenin bir anlamı yok, 80'lerin sonunda 152 mm'ye yakın kalibre kuleleri üretme konusunu düşünmüşler, Kramatorsky Zavod'taki arkadaşım, . Söyledi.
ekzo 15 Ekim 2016 16: 27 Yeni
Güzel çerçeve, kalitesiz :)
en önemli 15 Ekim 2016 23: 06 Yeni
Bir şey bana Donanma'daki namlu topçu döneminin henüz bitmediğini söylüyor. Şöyle ki: 1. Bir gemide çok fazla füze olamaz (200 hatta) ve binlerce mermi olabilir. 2. Bir merminin ve bir roketin bir atışının maliyeti de bin kat farktır. 3. Modern mermiler de dahil olmak üzere kendi gelişim yollarına gitti hem menzil hem de güç. 4. Dünya nüfusunun yarısı, tüm altyapısıyla deniz kıyısından 100 km'lik bir bölgede yaşıyor. 5. Grevler her zaman 1000 verst için değil, aynı zamanda 100-200 km içinde ve daha birçok faktör için gerçekleştirilmelidir ... Bir süre sonra (zengin yaşamaya başladığımızda) güçlü olan gemilerle şaşırırsam topçu (200-300 mm), "dolu", "kasırga" gibi sistemlerle ... filonun birleşik kuvvetlerinin bir parçası olarak, modern gerçekler kullanılarak inşa edilmiş.
DimerVladimer 28 Ekim 2016 12: 40 Yeni
Bir şey bana Donanma'daki namlu topçu döneminin henüz bitmediğini söylüyor.
Bu kötü ruh size söylüyor mu?
Topçu gemileri dönemi İkinci Dünya Savaşı'na girdi ve Pasifik Okyanusu'ndaki ABD Donanması'nın eylemleri bunu tamamen doğruladı. Bir şey bilmiyorsanız veya anlamadıysanız, bunun bir şey olmadığı anlamına gelmez ...
en önemli 31 Ekim 2016 23: 52 Yeni
Bir şey bilmiyorsanız veya anlamadıysanız, bunun bir şey olmadığı anlamına gelmez ...
Kesinlikle !!! Yazılan şeyin özünü anlamıyorsanız, sessiz kalsanız iyi olur ... Filolar arasındaki topçu düelloları zaten geçmişte kaldı. Ancak sahil boyunca grevler, iniş desteği vb. gövdeleri doğru. En yeni muhrip Zamvolt'un 155 mm'lik iki top yuvası var ... Ve dünyadakinden daha yeni olan nedir?
DimerVladimer 1 Kasım 2016 09: 46 Yeni
En yeni muhrip Zamvolt'un 155 mm'lik iki top yuvası var ... Ve dünyadakinden daha yeni olan nedir?
Teslim edilmesi gerekiyordu, çünkü lineer hızlandırıcılar hazır değil - serideki ilk gemi ana mermi tabancalarının hazırlığına göre yeniden donatılabilir.
DimerVladimer 28 Ekim 2016 11: 12 Yeni
1950'lerde ve 60'ların başında, ana görevleri sahili potansiyel rakiplerin inişlerinden korumaktı.
Sanat kruvazör bölümlerinin bir uçak gemisi grev grubuna herhangi bir şeye karşı çıkabileceği çok şüphelidir - daha ziyade, dövülecekler (Yamato'da olanlar gibi) ve hatta etkili bir atış menziline yaklaşmayacaklardır. Aksine, işlevleri - SSCB'nin LC'sinin KUG'si şeklinde bir tehdit varsa, potansiyel bir tehdidin projeksiyonu, yani havadaki operasyonların yürütülmesi - iniş operasyonunu üstün kuvvetler veya AUG'leri kapsamak için zaten gereklidir.
1956'da Baltık'ta, 12K ve 68 bis projelerinin tüm hafif kruvazörlerini içeren 68. DICR oluşturuldu. Görevleri sadece kıyı savunmasını değil, aynı zamanda düşmanın Baltık Boğazı bölgesine girmesini de içeriyordu. Deniz personelinin göreceli zayıflığına rağmen, Sovyet filosunun Baltık'a egemen olması gerekiyordu ve en ilginç şekilde böyle bir görev hiç gerçekçi görünmüyordu. ATS ülkelerinin haritasını hatırlayın
Çok şüpheli bir görev, filon Baltık'ta aslında kilitli - DICR'in boğazlara yaklaşma girişimi, onu kesinlikle kayıplara maruz kalacağı hava baskınlarıyla tehdit etti - hiçbir baraj kruvazörü olası hava saldırılarına karşı koruyamadı, çünkü sürekli bir saat başı hava kilidi sağlamak sorunluydu. durdurma kuvvetlerinin kısa menzilli ve devriye zamanı nedeniyle, ancak DIRK üzerindeki grev kuvvetlerine çok esnek ve doğru zamanda düşmana inisiyatif veren kusurlu taktikler masaj yapmak mümkün oldu.
DimerVladimer 28 Ekim 2016 11: 44 Yeni
Yukarıda belirtilen kuvvetler, “Baltık Kalesi” nin emprenye edilmesini garanti etmediği için, arzuya sahip olan 50'li veya 60'lı NATO filoları, boğazların savunmasını kırabilecek bir şok yumruk oluşturabilir. Ancak bunun için Alman Demokratik Cumhuriyeti ve Polonya topraklarına taktik inişler ve / veya uçak gemisi saldırıları için pek uygun olmayan çok pahalı bir fiyat ödemek zorunda kalacaklardı.
Sevgili Andrei, muhtemelen "İkinci Dünya Savaşı'nda ABD Donanması" gibi materyalleri tanımak için zaman ayırdınız.
Bu durumda, AUG hava saldırıları altında KMG'nin nasıl olacağını hayal etmelisiniz ve yer tabanlı havacılık saldırılarında durum daha da kötü olacaktır, çünkü saldırı uçaklarının türünde herhangi bir kısıtlama olmayacaktır - bu daha geniş bir saldırı uçağı ve grev kitlesi, AUG ile karşılaştırıldığında çok daha önemli.
Başka bir şey, Baltık savunmasından pasif olarak sarkan bir grup kruvazörü yok etmek için havacılık kayıpları riskinin NATO'nun böyle bir çatışmadaki en yüksek önceliklerine ait olmamasıdır :) Tank çığlarını durdurmak için daha önemli bir görevi olacaktı.
Bence Baltık'taki KUG NATO denizaltı kuvvetleri tarafından çok daha verimli bir şekilde yok edilecek. KUG'ların kendileri NATO'nun operasyonel bölgelerine girme riskini almadı.
DimerVladimer 28 Ekim 2016 11: 55 Yeni
Çok sayıda kara tabanlı deniz havacılığının "şemsiyesi altında" kıyı bölgelerinde faaliyet göstermek zorunda kaldılar ve bu havacılığın görevi, kendi deniz grev gruplarını havadan kapsayacak kadar değil, düşman ağır gemilerini - proje gemilerinin savaş gemilerini ve uçak gemilerini etkisiz hale getirmek 68 bis çok zordu. Aslında, Sovyet filosunun bir süre için 30'ların ilk yarısında askeri komutanların zihinlerine sahip olan kombine ve / veya konsantre grev teorisine "kaydığı" söylenebilir. Gerçekten de böyleydi - torpido botlarından hafif kruvazörlere uçaklar, denizaltılar ve yüzey gemileri tarafından yapılan ortak saldırılarla düşman gruplarının yok edilmesi gerekiyordu. Ancak savaş öncesi zamanlara kıyasla, temel bir değişiklik vardı - havacılık şimdi deniz saldırı gücünün temeliydi ve bu nedenle, özünde, kruvazör ve muhriplerimizin oluşumlarının ana değil, yardımcı bir rol oynadığını söylemek daha doğru olurdu. . Kıyı bölgelerinde deniz saldırı gücünün temeli Tu-16 bombardıman uçaklarıydı
Ne yazık ki, amiraller, önceki savaşın kurallarına göre "oynadı", çarpıcı kuvvetten, yüzey filosunun ikincil hale geldiğini, sabit hava örtüsüne ihtiyaç duyduğunu ve bağımsız aktif operasyonların yetersiz olduğunu fark etmedi.
Havacılık sadece zırhlıları bir sınıf olarak değil, aynı zamanda URO'nun ve kruvazörün ortaya çıkmasından önce “gömdü”.
DimerVladimer 28 Ekim 2016 12: 23 Yeni
Ancak, bir hava saldırısına ek olarak, yüzey gemilerine bir saldırı da mümkünse, savaşçıların saldırı uçaklarına hazır olmak için yer açmaları gerekecek, ancak bu elbette hava savunma yeteneklerini zayıflatacaktır. Aynı zamanda, güvertelerde saldırı uçağının varlığı korumayı garanti etmedi, her zaman bir gece savaşı tehlikesi vardı, bu nedenle Sovyet DICR'lerinin saldırı tehdidi kendi kruvazörlerinin ve muhriplerinin güçlü bir eskortunun kullanılmasını gerektiriyordu. Yine de, düşman gemileriyle yapılan bir topçu muharebesi sırasında hava saldırılarını püskürtmek, onun dışında olduğundan çok daha zordur. Başka bir deyişle, Sovyet kruvazörleri ve muhripleri, elbette, ağır gemiler de dahil olmak üzere NATO gemilerinin dengeli filosunu bağımsız olarak yenemezlerdi, ancak böyle bir yenilgideki rolleri çok önemli olabilir.
Baltık'ta böyle bir çatışmayı hayal etmek zor - AUG'nin girişi için çok küçük bir eylem tiyatrosu.
Başka bir şey Karadeniz, Kuzey Denizi veya Pasifik operasyon tiyatrosu.
SSCB'nin KGB'si AUG için en ufak bir tehdit oluşturamadı - hiçbir koşulda AUG'ye hava koşullarında yaklaşamazlar (belki de Kuzey Kutbu'nda yılın belirli zamanları hariç), ancak en uygun zamanı seçmek için aktif olarak istila ediyorsunuz Yılın).
Tekrar ediyorum - KÜÇÜK ŞANS DEĞİL! (Yine sadece II.Dünya Savaşı'ndaki ABD Donanması'nın kaynağını tanımanızı tavsiye edebilirim - Rabaul sizin için bir örnektir).
Leyte Körfezi'ndeki savaş, uçak gemilerinin topçu gemileri tarafından vurulduğu İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki ikinci durumdur - bunun hatası sadece örgütseldir - filo amirallerinin kötü etkileşimi. "... (16:40) Amerikan istihbaratı keşfedilmek için mücadele eden Ozawa bileşiğini (kuzey - yem bileşiği) keşfetti - ve Halsey bu bileşiği Japon filosunun ana kuvvetleri için aldı. 3. Filo (65 gemi) Ozawa formasyonuna müdahale etmek için kuzeye gidiyor.
Samar Adası'ndaki savaş (25 Ekim).
24 Ekim saat 16:14'te Kurita doğuya döndü ve San Bernardino Boğazı'na yöneldi. O anda, Oldendorff zırhlıları Nishimura Formasyonu'na müdahale etmek için Surigao Boğazı'na gitti ve Amiral Halsey'nin Operasyonel Formasyonu, Ozawa uçak gemilerinin arkasına kuzeye taşındı. San Bernardino Boğazı keşfedildi. Geceleri, Kurita filosu boğazlarını geçti ve Samar adasına gitti. 5:40'da Japon filosu altı sütunda güneye döndü ve Amerikan Görev Gücü 77.4'e (Arka Amiral T. L. Sprag) girdi. Japonlara en yakın eskort uçak gemileri Fenshawe Koyu, Kalinin Koyu, Gambir Koyu, Sen Lo, Beyaz Ovalar ve Kitken Koyu idi. Amerikan radarları Kurita filosunu 05:46'da gördü.
Arka Amiral Sprague, tüm uçakların havaya gönderilmesini ve doğu yolunda uzanmasını ve düşmandan uzaklaşmak için tam hızda (16 knot) çalışmasını emretti. Sabah 5: 56'da, Yamato zırhlısı, White Plains uçak gemisinde 15 mil mesafeden ateş açtı. Daha sonra yangını uçak gemisi "Sen Lo" ya devretti. O anda (07:24), Sprague yardım talebinde bulundu, ancak Oldendorf Surigao Boğazı'nda çok uzaktaydı ve Halsey, Ozawa bileşiğiyle savaşla ilişkili olarak 500 mil uzakta idi. Amiral Sprague, Kurita bileşimine bir torpido saldırısı başlatmak için 7 muhrip gönderdi. Muhripler “Kumano” ağır kruvazörünü savaştan çıkarmayı başardı ve düşmanın ilerlemesini geciktirdi, ancak personelde büyük kayıplar yaşadı ve 3 muhrip de kayboldu. Sherman bu saldırıyı “tüm savaş boyunca en cesur ve kanlı savaşlardan biri” ve Kincaid “savaştaki en cesur ve kahramanca eylemlerden biri” olarak adlandırıyor.
Şu anda, Japon kruvazörleri Amerikan grubunu kuzeyden atladı ve uçak gemilerine ateş açtı. Tüm uçak gemileri isabet aldı, Gambier Bay uçak gemisi hızını kaybetti, sonra devrildi ve battı. Düşman ateşi altında kalan uçak gemileri, düşük seviyeli bir uçuşta Japon filosuna bombalar, torpidolar, roketler ve hatta makineli tüfekle ateş eden uçakları ateşledi. Kruvazörlerden biri battı, ikisi ciddi şekilde hasar gördü.
Sonunda ve kuşkusuz savaşın sonuçları, hava örtüsü olmayan topçu gemilerinin en güçlü kombinasyonunun bile artık hiç şansının olmadığını gösterdi. Yeterli uçakları ve kararlı pilotları olması koşuluyla, sadece muhripler ve eskort muhripleri tarafından kapsanan jeep uçak gemilerine karşı bile.
İnanıyorum ki sevgili Andrei, şüphesiz bu operasyonu ve bundan çıkan sonuçları biliyorsunuz.
Bu nedenle, kombine saldırılar hakkında nasıl ciddi bir şekilde konuşulacağını anlamıyorum - amirallerimizin bu kadar farkında olmadığını düşünmüyorum ...
DimerVladimer 28 Ekim 2016 13: 03 Yeni
Ancak, 60'lı yılların başlarında topçu kruvazörlerinin yakında düşman yüzey oluşumlarını yenme problemlerini çözmede etkili bir şekilde katılamayacakları anlaşıldı.
Eğer amiraller, generaller gibi, son savaş için hazırlanmadılarsa - 1944'te topçu kruvazörlerin yüzyılının sona erdiği anlaşıldı - atalet tarafından inşa edildi.
En ufak bir tehdit oluşturmamışlardı - bir dizi topçu ateşine erişim, neredeyse tesadüfen rastlamak için çok fazla koşul gerektiriyordu ve savaş, planlamada dikkate alınması zor olan planlama ve şans gerektiriyor.
Benim düşüncem serinin sınırlı olması gerektiğiydi, çünkü bu tür gemilerin savaş özellikleri artık modern deniz savaşının koşullarını karşılamıyor ve diplomatik olarak konuşmuyorlardı - gelecekteki olası bir çatışmada işe yaramazlardı, AUG'ye karşı çaresizdiler ve fonlar bir sualtı filosu oluşturmak için kullanılmalı - hem AUG'ye hem de iniş güçlerine veya tüccar gemilerine karşı tek ucuz yol (burada Doenitz'e katılıyorum).
- Kuznetsov'un uçak gemileri talep etmesi boşuna değil - Amerikan deneyiminden sonuçlar çıkardı ve filonun ana silahının uzun bir kol olduğunu gayet iyi anladı.
mvbmvbmvb 24 Ocak 2018 17: 51 Yeni
Uzun kol - ve sadece filo değil - “mevcut ve gelecek vaat eden” füze savunmasını yenebilecek modern bir füze silahıdır.
DimerVladimer 28 Ekim 2016 13: 43 Yeni
Birisi, yerli DICR'lerin varsayımsal bir okyanus savaşında AUG'yi yenemediğini gösterebilir, ancak 50'lerde kimse kruvazörü okyanusa sürmeyecekti ve kıyılarında dikkate alınması gereken müthiş bir gücü temsil ediyorlardı.
"General Belgano" yoldaşınızı kalbinizden geçmiyor mu? Bu, iki muhrip altındaki bir topçu kruvazörünün "iniş karşıtı operasyonunun" çok önemli bir bölümü ...
Arjantinli General Belgano'nun fiyasosunu hatırlayın.
Topçu kruvazörleri iniş operasyonlarına karşı koyamazlardı - çünkü bu tip seçenekler AUG kisvesi altında gerçekleştirildi.
Sonuç olarak - AUG'nin bastırdığı ilk şey, iniş alanının ve yüzey filosunun hava savunmasıdır - müstahkem bir deniz üssüne karşı eylemlerin bir örneği olan Rabaul'un düşüşünü inceleyin.
Yani 86K ve 68-BIS kruvazörlerinden oluşan büyük bir seri BÜYÜK bir hata ve para kaybıdır.
BS - “tapınaktaki tabanca” AUG'nin bir parçası olarak - bu gemiler intihar saldırılarına mahkum edildi ve SADECE önleyici grev durumunda (SSCB'nin sadece savunmacı bir doktrine sahip olduğu resmi retoriğe uymayan) etkili olacaktı.
Genel olarak, ince topçu hafif kruvazörleri - yaratıldıkları savaşa geç kalmışlardı ve yeni de işe yaramaz bir yüktü - pahalı bir bayrak gösterisi.
tundra 2 Şubat 2017 18: 21 Yeni
Kendim (toprak) için çok ilginç şeyler öğrendim.
Novorossa limanını her ziyaret ettiğimde, Kutuzov, acımasız, tekne, hoş, etkileyici, bak !!! BÜYÜK OLMADIĞIMIZ.
Vedzmin 15 Mart 2018 01: 00 Yeni
Kruvazör hakkındaki 50-70'lerde uygulamanın özelliklerini anlamayı mümkün kılan bu özel makale için yazara teşekkür etmek istiyorum.
Birden fazla ilgi ile Andrei'den çeşitli konularda dizi okudum, her seferinde çok bilgilendirici!
Protos 5 Ağustos 2018 21: 43 Yeni
Sivastopol'da, 19 Mayıs'ta Pioneer Günü'nde, gösterilerin ardından Grafskaya Pristan'dan Inkerman'a tekneyle gitmek için bir gelenek vardı (bu, yakındaki Karadeniz Filosu gemilerine bakmanın en uzun yolu ve tek yasal yoluydu)
Ve Inkerman'da metal bir kesim vardı, ama şimdi olduğu gibi boş değil, gemilerin ve denizaltıların hizmet dışı bırakılan "projeleriyle" dolu!
Onları beyaz pantolonlara ve gömleklere tırmandık ... Bir şekilde 641'inci projede şamandıra kapağından düştüm ... anladım