Bir Osmanlı Aydınının Kaleminden Haçlı Seferleri - Tarih ve Bilim
Birçok tarihçi ve yazara göre “Osmanlı aydını” denilen sınıf, Tanzimat sonrasında ortaya çıkmıştır. Bu dönemden itibaren Batı ile olan ilişkiler ve etkileşimler, devletin bilinçli tercihi neticesinde, hızla Osmanlı Devleti’ne tesir etmeye başlamıştır. Bu etkileşim kendisini her alanda gösterdiği gibi tarihyazımında da göstermekteydi. Artık klasikleşen, Osmanlı Hanedanı etrafında şekillenen tarihyazımı kendisini modern tarihyazımına bırakmaktaydı. Her ne kadar bu yeni tarihyazımı eksiklikler ve hatalar barındırsa da oldukça anlamlıdır.
Birinci Sefer – İbtida yüz binlerce aç ve fakir mutaassıp ahali Piyer Lermit ile Zukuret Gutye nam bir kişizadenin kumandaları tahtında olarak şarka doğru hareket etmişler. Lakin bunların bakiyesi Anadolu’da kain İznik şehri civarında, Selçuki sultanlarından Sultan Kılıç Arslan tarafından mahvedilmiştir.
İkinci Sefer – Birinci ehl-i salib Kudüs-ü şerifi fethetmişler ise de arz-ı mukaddesin kaffesini zaptedememişler idi. Hatta zaptetmiş oldukları memleketleri muhafaza için bile ümit yok idi. Bunun için yeni teşkil eden Kudüs Krallığı muttasıl Avrupa’dan imdat istirham etmekte idi.
Üçüncü Sefer – Papalar Avrupa Hıristiyanlarını salib muharebesine davet ettikleri vakit, “Sizi cenab-ı Allah davet ediyor” gibi her halde kendileri için muzır-ı efkar beyan ettikleri cihetle, bir kere Kudüs’e malik olmuş olan Franklar onun tekrar Müslümanların eline geçeceğini inanmazlar idi.
Dördüncü Sefer – Bu kadar ehemmiyetler icra edilen üçüncü ehl-i salib seferi semeresiz kaldığından artık Kudüs’ü iade için ümit kalmamış idi. Lakin papalar Hıristiyanları Müslümanlar üzerine sevk etmek her halde hayırlıdır fikrinde halkı ehl-i salibe davet etmekten geri durmamıştır.
Sair Ehl-i Salib Seferleri – Bundan sonra dahi Avrupalılar birkaç defa daha şarka doğru faydasız seferler etmişlerdir. Beşinci sefere Macar Kralı Andre, altıncı sefere Almanya İmparatoru İkinci Frederik, yedinci ve sekizinci seferlere dahi Fransa Kralı Dokuzuncu yahut “Mukaddes” Lui kumanda eylemişlerdir.
Latincesi ‘Deus le volt!’.
Bu bilgi hatalıdır. I. Haçlı Seferi’ne Papalığın resmi elçisi(legat) olarak Le Puy piskoposu Adhemar önderlik etmekteydi. Bununla birlikte onun Antakya’da 1 Ağustos 1098’de ölmesi seferin liderleri arasındaki rekabeti ve mücadeleyi ortaya çıkarmıştır.
Orijinali Caesar. Bizans imparatoru. O sıralarda Bizans tahtında I. Alexios Komnenos bulunuyordu.
Bu sayı oldukça abartılıdır. Ayrıca I. Kılıç Arslan ile Haçlılar arasında Eskişehir yakınlarında yapılan savaşı Haçlılar kazanmışlardır. Gerçekte ise bütün I. Haçlı Seferi’ne katılanların sayısı askerler ve hacılar dahil yüz bini ancak bulmaktadır.
Godefroi “Kutsal Kabir’in Savunucusu” (Advocatus Sancti Sepulchri) unvanını tercih etmiştir.
Haçlılar birinci sefer sonunda Kudüs’ün dışında Urfa, Antakya ve Trablus merkezli üç kontluk daha kurmuşlardır.
II. Haçlı Seferi’nin asıl sebebi 1144 yılında İmadeddin Zengi’nin Urfa’yı alması ve Urfa Haçlı Kontluğu’na son vermesidir.
Şam bölgesi yaklaşık olarak bugünkü Suriye Devleti’nin sınırlarını oluşturmaktadır.
Selahaddin Eyyubi’nin soyu ve yükselişi hakkında modern bir çalışma için bkz. Ramazan Şeşen, Eyyûbîler (1169-1260), İSAM Yayınları, İstanbul, Nisan 2012.
Miladi 2 Ekim 1187.
İstanbul 1264 yılında tekrar Bizanslılarca ele geçirilmiştir.