Eski Dostlar Unutulmuş mu?
Bu sabah, dostluk üzerine yazı yazmak için uyandım. Eğer bir dostun varsa selamların, vedaların, paylaştıkların daha özeldir; bir kavgada yer almak bile başkadır onunla. Hem arkadaşındır, hem de en yakının. Yüzünü görmek, sesini duymak, kısacası varlığını hissetmek bile bir mutluluk, bir güven verir insana. Çıktığın yolda yalnız değilsindir artık. Kendi dertlerine duyarsızlaşmış, onunkilere odaklanmışsındır. Onu kaybedince, bütün evreni kaybettiğini sanırsın. Çünkü çok zor bulmuşsundur onu. Yalnızca anılar değil, çok şey bırakır üzerinde. Farkındalıklar, çaktırmayışlar, mücadele gereği mesela. Seni asıl üzen şey, onun yitişi değil, bir başına kalmışlık ve yaşadığın hayal kırıklığıdır.
Aralık 2005 tarihinde yazdığım bir yazıyı hatırladım. Aynen şöyle:
Bu sabah, TRT-1’de “Gün Başlarken” programını izliyorum, konu arkadaşlık. Aklıma 29.06.2005 tarihli Hürriyet gazetesinin Kelebek ekinden kestiğim bir yazı geldi.
“Canım Güzün Ablacım, yardımına ihtiyacım var. 21 yaşında bir genç kızım ve bugüne kadar hiç gerçek dostum olmadı. Çok yalnızım. Şu yaşıma kadar bunun eksikliğini hep hissettim,
Her gün köşeni okuyorum. Neden Güzin Ablam bu konuda bana yardımcı olmasın dedim.
Benimle gerçek dost, arkadaş olabilecek, her şeyimizi paylaşabileceğimiz, beraber gezip eğlenebileceğimiz bir dost arıyorum.”
Amanın da ben de bunun için çok uğraş verdim, üniversite ortalarında edinebildim nihayet. Etrafıma örülen duvarları yıkmak için tekmeledim durdum. Çoğu zaman da içten içe acı çektim. O duvarlar hiçbir zaman kalkmadı, çabaladığım zamanlarda inceldi sadece.
Arkadaşlarımın çoğu gelişen teknolojiye, hayat koşuşturmasında zamanın gerektirdiği vurdumduymazlığa yenik düştü.
Dilime bir şarkı takıldı: Unutulmuş birer birer, Eski dostlar, eski dostlar... Dostun eskisi nasıl oluyor, onu anlayamadım bir türlü. Eğer unuttuysan ya da ne bileyim, şimdi düşmanın olduysa (bir de eski dost düşman olmaz derler), zaten hiç dostun olamamıştır ki. Dostluk öyle bir özveri ister ki, dostunu unutamazsın, görüşemesen de hep aklında, kalbindedir. Bu gün dostumsun, yarın değilsin; hayır efendim.
Sibel Yılmaz, Abdülkadir Güler bu blog'u önerdi.
Noktasına, virgülüne yürekten katılıyorum. Sevgiler...
TeşeKkürler.. 14.05.2018 14:20