TOPRAK ONU İŞLEYEN, EMEK VERENLERİN OLMALI! | Karasaban.net
Ana Sayfa Haberler Etkinlik, eylem ve protestolar TOPRAK ONU İŞLEYEN, EMEK VERENLERİN OLMALI!
Yazar: Abdullah AysuTarih: Nisan 26, 2013 Kategori: Etkinlik, eylem ve protestolar, Söyleşiler, YazarlarYorum Yok
María del Carmen García Bueno ile niye söyleşi yaptık? 12 yaşından beri gündelikçi tarım işçisi olarak çalışan Maricarmen, uzun yıllardır Tarım İşçileri Sendikası olan (Sindicato Obrero del Campo- SOC) ile örgütlenme faaliyetlerinde bulunuyor. Geçtiğimiz hafta gerçekleştirilen Genel Kurul’da Marinaleda ve Somonte işgallerini düzenleyen SOC örgütü adına Vía Campesina Avrupa (ECVC) Uluslararası İlişkiler Komitesi’ne seçildi. Toprak adaletini alttan reformlarla (toprak işgalleri) gerçekleştirmeye çalışan SOC örgütünün kadın temsilcilerinden Maricarmen’in duygu ve düşüncelerini sizinle paylaşmak istedik.
Öncelikle ECVC’nın Uluslararası Komitesi’ne seçildin, bunun için seni tebrik ederiz.
Maricarmen: SOC olarak ECVC’de bir temsilcimizin olmasını önemli görüyoruz. Köylülükle ilgili bazı konular örneğin tarım işçileri ve emekçileri konusu eksikti. Bu yüzden adaylığımızı koymaya karar verdik. Küçük bir sendikayız, ekonomik olarak çok sıkıntılarımız var. Ciddi bir baskı altındayız. Dayanışma esasına dayanan bir direniş fonumuz var, onun sayesinde cezaları ödüyoruz. Bu nedenle ECVC’ye aktif olarak katılmak önemli, sesimizi duyurmamız gerekiyor. Uzun zamandır aktif olarak katılmadığımız için böyle bir karar aldık. Komitede bir sorumluluk almak bu katılımı da kolaylaştırır diye düşünüyoruz. Bunun dışında, Somonte mücadelesi Vía Campesina içinde çok ses getirmedi. Turquilla’da verdiğimiz mücadeleden de çok bahsedilmedi. Burayı da daha önce işgal ettik ve yeniden edeceğiz. Bütün bunlar ECVC’nin içinde çok fazla bilinmiyor.
Tarımsal üretim yapıyor musun, hangi ürünleri üretiyorsun? Ya da tarım işçisiysen hangi alanda çalışıyorsun?
Maricarmen: Gündelik tarım işçisiyim. 12 yaşından beri kırda çalışıyorum. Sevilla kırsalındaki bir köyde yaşıyorum. Köyümüzün nüfusu 5.000, çoğunluk tarım işçiliğinden geçiniyor. Endülüs’ün bu bölgesinde daha çok büyük toprak sahipleri mevcut, küçük üreticiler azınlıkta. Huelva ve Almería bölgesinde (Endülüs’ün Doğu ve Batı ucu) daha çok küçük üretici var ama geri kalan toprakların tamamı büyük mülkiyet. Dolayısıyla Endülüs’te her zaman toprağa erişim hakkı önemli bir mücadele alanı oldu. Biz de mülkiyete inanmıyoruz. Bizim için toprak, su ya da hava gibidir…Çeşitli kooperatif deneyimlerimiz oldu. Bunların içerisinde Marinaleda en önemli mücadelelerimizden biri. On seneyi aşkın bir süre İspanya’nın en büyük toprak sahiplerinden Infantado Dükü’nün toprağını işgal ettik. Sözkonusu olan 1200 hektarlık alanı Marinaledalı kadın ve erkek çiftçiler ekip, biçtiler. İhtiyacımız olduğunda çeşitli kampanyalar düzenleyip köyün dışından gelenlerden de destek aldık. Böylece hiç istihdam yaratmayan bir toprak olmaktan çıkıp bütün yıl boyunca insanlara iş sağlayan bir yer olmayı başardı. Çok göç veren bir bölgeyken insanlar şimdi bu toprak sayesinde geçimini sağlayabiliyor. Ayrıca çok büyük ölçüde istihdam sağlayan bir işleme fabrikası da yapıldı. Benim SOC’ta şu anki görevim tarım işçilerini yasal hakları hakkında bilgilendirmek. Toprak sahipleri tarafından sömürülen, hakları ihlal edilen işçileri hakları hakkında bilgilendiriyoruz. Bunun büyük bir kısmını yabancı ülkelerden gelen tarım işçileri oluşturuyor. Endülüs’e gelip çalışıyorlar ancak ne tür haklara sahip olduklarını bilmiyorlar, burada uygulanan yasal prosedür hakkında hiçbir fikirleri yok.
Marinaleda İspanya’nın geri kalanından farklı “komünist” bir köy olarak tanınıyor. Marinaleda’yı farklı yapan nedir?
Maricarmen: Marinaleda’nın en temel farkı kendi onuru ve hakları için mücadele eden bir köy olması. Toprağın asıl ona emek veren insanlara ait olduğunu gösterdi. Bu ütopyayı gerçek kıldı. Marinaleda Belediyesi aynı zamanda halk meclisi tarafından idare ediliyor. Kararları bu meclis veriyor, bütçeyi belirliyor. Bunun dışında ev ve konut sahibi olmak bir hak olarak kabul ediliyor. Marinaleda’da bir ev sahibi olmak için belediyeye ayda sadece 15 euro vermek yeterli çünkü araziyi belediye tahsis ediyor. Bu nedenle İspanya’da emlak alanında çok yaygın bir biçimde yapılan spekülasyon buralara gelip yerleşemedi. Marinaleda ayrıca mutluluğun, eğlencenin, neşenin hak olarak görüldüğü bir yer. Bütün bunlara da halk meclisinin kendisi karar veriyor. Dayanışma ağlarının öne çıktığı bir köy aynı zamanda. Her yaz Filistin ve Batı Sahra’dan çocuklar gelip bir ay köyde kalıyorlar mesela. Ayrıca Marinaledalılar belediyenin spor tesisi ve havuzdan çok uygun fiyata yararlanabiliyorlar. Çok uzun yıllardır bu bölgede Sosyalist Parti (PSOE) halkın iradesini satın almışken Marinaleda sakinlerini satın alamamıştır. Marinaleda’nın diğer köylerden, bölgelerden en temel farkı bu. Eskiden çok büyük bir toprak sahibine ait olan topraklarda bugün 600 ila 800 kişinin çalıştığı sekiz tane kooperatif mevcut…
Somonte işgali bir alttan reform örneği. Gittik yerinde gördük ve röportaj yaptık. Başarınızın devam etmesini diliyoruz. Orada kolektif bir yönetim ve üretim düşüncesiyle toprakların işlenmesinde işçi çalıştırılacağından bahsedildi. Bu düşünce yine bir işçi-işveren ilişkisi doğuracak mı sizce, bu çelişkiyi nasıl aşmayı düşünüyorsunuz?
Her zaman şöyle bir risk vardır; insanlar yerleştiği zaman ilişkiler de değişebilir. Bu bizim de aramızda hep konuştuğumuz bir mevzu. Bir toprağı işlediğinizde, tarımsal üretim yaptığınızda doğayı korumanız, bitkisel üretimle hayvancılığı döngüsel biçimde yapmanız, ihtiyaçlarınızı yerelden karşılamanız gerekir. Tüketiciye doğrudan satış yapabilmek için bu ağları kurmak gerekiyor. İhtiyaç olduğu dönemlerde Somonte’de çalışacak olan işçiler tıpkı orada yaşayanlar gibi adil koşullarda çalışacaklar. Daha önce Marinaleda’da toplu sözleşmeyle ilgili bir toplantı yapılmıştı. Burada emeğin değersizleştirilmesinden bahsedilmişti ve hep birlikte kimsenin dayatmadığı adil bir ücret nasıl belirlenir diye tartışılmıştı. Tabii şunu göz önünde bulundurmak lazım, kooperatiflerin kâr etmesi lazım ki ortaklarına dağıtabilsin. Bu anlamda “rekabetçi” olmaları gerek. Somonte’ye gelince, bu işin ihtiyaç olduğu zaman dayanışmacı bir şekilde yapılması anlamlı olur. Yoksa sürdürülmesi mümkün olmaz. Kendileri kooperatif gelirlerini nasıl paylaştıracaklarına karar vermeli…Sonuçta bizim için toprakta çalışanların kooperatifin bir parçası olması çok önemli, verdikleri emeğin karşılığını almalılar. Kapitalist sistemin içine girilmemeli.
Yeni görevinde başarılar. Türkiye’de çiftçilere vermek istediğin bir mesaj var mı?
İnsanlara genelde toprak onu işleyenlere, emekçilere aittir dediğimizde şaşırıyorlar. Endülüs’te büyük toprak sahiplerinin 30.000, 20.000, 5.000 hektarlık arazileri var. Nasıl bir kişi bu kadar büyük topraklara sahip olabilir? Toprak onu işleyen, ona emek verenlerin olmalı…
Konyla ilgili daha önce yapılan söyleşiler için tıklayınız:
NİSAN… SOMONTE… VE…
Etiketler: aslı öcalÇiftçi-SenLa Via Campesinasomonte