Enis Diker - Karalamalar: Sürgündeki Raskolnikov - Kültürü yeşertmek
Gönderen Enis Diker zaman: 00:13
Sanırım neye "bizim" dediğimiz kendimizi nasıl tanımladığımızla ilgili. Kendimizi "insan" olarak tanımlıyorsak Yunus da, Mevlana da, Dostoyevski de bizim. Ama kendimizi Türk, İngiliz, Fransız diye tanımlıyorsak bizim olan şeyler azalıyor, gördüğümüz nokta da daralıyor. Alanın ne kadar genişlerse o kadar çoğalıyorsun kısaca... Çok güzel bir yazıydı...
İnsana bir şey söylemeyen, insan tarafından anlamdırılmayan bir şey yok gibi. Sanat eseri de böyle, uyaran, durduran, düşündüren. Kendi ufkumuzdan bakıyoruz ve ne kadar genişse ufkumuz o kadar çok ufuk ile kucaklaşıyor.