Hayalbemol: Kullanmıyorsan Kaybedersin
Eda 10 Kasım 2009 15:31
Aslı 10 Kasım 2009 15:38
Hayata hep bir çocuk gibi merakla bakmak, öğrenmek üzere, bildiğini var saymadan izlemek...
Hayalbemol 10 Kasım 2009 21:32
Eda… Güzel yorum için teşekkürler.
Aslı… Çocuklar tertemiz ve açlık çeken düşünceler taşırlar. Sosyal ortamlar onları içlerine doğru çektikçe, yalan doğru sözler ve görüşlerle kirlenirler. Ağlayan çocuğa bir balon armağan ederek güldürebilirsin, ama hüzünlü bir yetişkini gülümsetmek zordur. Keşke çocuklar gibi olmayı başarabilsek.
Denise 10 Kasım 2009 22:26
Okumakve ogrenmek benim icin her zaman aclik denizinde atilan bir kulac daha olmustur Asla doyumu olmayan Cok da faydasini gordum ve daha da gorecegime inaniyorum// Yazi cok guzel olmus yuregine saglik
Zeugma 10 Kasım 2009 23:43
Sağlıklı yaşam, zinde bir vücut adına nasıl ki spor gerekiyorsa ve üstüne üstlük endorfin salgılayarak mutlu olunuyorsa beyne de spor (jimnastik) yaptırılmalı tabii.. Ki sağlıklı kalsın, hatta daha daha zeki olabilelim..
Bir de benim aklıma liderler gelir 80 yaş üzeri..Rahmetli Ecevit,Demirel, Erbakan vb. Hafızaları ne kadar güçlü. Keza Tema Vakfı Başkanı Hayrettin Karaca 88 yaşında ve bilmediği, hatırlamadığı şey yok.Hayretler içinde kalıyor insan. Onların yaşında köyde yaşayan bir ihtiyarı düşünürüm .Bildiği üç beş hatırasını bile unutmuştur çoktan..
Ne güzel anlatmışsın, her yönüyle sağlıklı, mükemmel bir insan olmanın yollarını..
Okuma anında bile insanın ufku açılıp aklına neler neler geliyor..
Hayalbemol 11 Kasım 2009 09:33
Denise… Öğrenmenin sonu yok, yani ne şimdiye kadar yazılanları, ne yazılacakları, hatta ne de dünyada bir gün içinde kelimelere dökülmüş kaynakları bilmek, görmek mümkün değil. Öğrenme açlığı, her zaman cebi doldurmaz, fakat kalbi ve zihni doldurur. Hayatın kaynağına götürür, anlamanıza yardımcı olur. Haklısın. Öğrenmeye açlık çektiğin an, doyum zordur. Tıpkı insanın diğer varlıklara olan doyumsuzluğu gibi.
İnsan bir süre sonra, öğrenmede seçici olmaya başlıyor. Neler alınması gerekli, neler görülmese de olur, hissedebiliyor. İşte bir süre sonra sizi mükemmele götüren de o oluyor.
Zeugma… Köyde yaşayanlarla şehirde yaşayanlar, birbirini tamamlar parçalardan oluşuyor;
Köy insanı, gerçekleri üretmeye çalışırken hayalleri görmezden gelir. Sürekli hareket halindeki bedeni, sağlıklı ve dinçtir. Ayrıca sevgi dolu ve yalanda olabildiğince uzaktır.
Öte yandan şehir insanı, hayal kurarken çoğu zaman gerçeklerden uzaklaşır. Üretimden çok tüketimi destekler. Gerçekleri görmezden gelir. Sevgi kavramı monotonlaşmış, çıkar ilişkisine dönüşmüştür. Ne yediği değil, o anki kafasındaki açlık önemlidir, midye gidenleri düşünmez. Fakat bunu yaptıktan sonra, zayıflamak veya güçlü görünmek için spor yapar (gerekli olduğu için değil). Yalan her zaman vardır, ister beyaz ister siyah...
Eğer düşünen insanla üreten insan gerçekten anlaşabilseydi, bildiklerini paylaşma fırsatı olsaydı, ortaya mükemmel bir sonuç ve güç çıkardı.
Her anlamda kendini kullanacaksın, bu şekilde yaşamda var olursun. Can sıkıntısı nedir bilmezsin. Sana da teşekkürler Zeugmacım. Kelimelerin sonu yok, bizimkisi de bildikçe paylaşmak, paylaştıkça enerjiyi yaymak. Görüşmek üzere…