Hasan H.TOKUŞ Medet Huuu!
18 Temmuz 2018 - Çarşamba 23:17 Bu yazı 2364 kez okundu
Yorgun dünyalara düşüyorum son demimde.
Ya sararan resimlerin ardına saklanıyor hayat, ya da dipsiz bir kuyuya yuvarlanır gibi dalıyorum güne.
Münzevi bir hayattır seçtiğim. Nadirattan kaldırsam da yalnızlığın peçesini, beni en iyi tenhalar anlar.
Bu kadim şehir den konup geçen martılar, bir benim çatımda mı geceliyor ne ? Yoksa bu seher vaktinde canhıraş ağlamalarıyla kim uyandırıyor beni ölü uykumdan?
İstesem de hiç küsmediği ulu dağlarım, sizden başka kim bana gel dedi. Dağlara küsmeyen mercan yürekli adamlar neredesiniz?
Tekbir getirin yine Palandöken eteklerinden, Ejder tepesinden, Allahuekber dağlarından.
Derviş olmayı becerememiş birinin vakitsiz solan sabahımda bir el uzatın; ya bir el edin geleyim….
Yelkovan ve akrep koşturmasıdır hayatımın yekûnu.
Ben yoruldum, yorulmaz onlar.
Bir sana hasret gideceğim, mümeyyiz vasıflarında bulduğum, sevdamı, aşkımı ve gönül saraylarımın anahtarlarını sundum avuçlarına…
Her şeyin göründüğü gibi olmadığını, avuçladığım denizin mavi, Karasu’yun yeşil olmadığını çok geç anladım.
Devran döner, diner içimdeki fırtınalar sandım… Devranım döndü, sularım yandı, derviş olayım derken, gelmiş, gitmiş, bitmiş oldum….
Etiketler: Medet, Huuu!,