Farzet ki yazdıklarımı anlayabildin. Ya anlayamadıkların?
Ben blogumun bendeki etkisini unutmuşum..
bir rahatlama aracıydın sen benim için..
yazdıklarımı milyonlar okuyormuşçasına hevesle yazardım..
bir iki yorum gelirse havalara uçardım "beğenmişler" diye..
içimi dökerdim, sayardım, kızardım, sinirimi boşaltırdım..
şimdi hadi birşeyler yazayım dediğimde birşeyler engel oluyor yazmama..
insanın hayatında sürekli iyi şeyler olmuyor, sürekli mutlu mesut yazılar yazmak istemiyorum,
ama o alınır, bu kırılır diye yaşadıklarımı yazamıyorum artık bunu farkettim..
kendimi gizli sınırlar çizmişim meğersem..
eski usul deftere mi yazmaya başlasam diyorum,
ya da yeni bir blog mu açmalı, adımı sanımı vermediğim gizli bir blog?
bir dizi sevdim : Hatırla Gönül..
uzun zamandır böylesine severek merakla takip ettiğim bir dizi olmamıştı..
Sezen Aksu "Yaralı" şarkısını Gökçe Bahadır için yazmış olabilir mi?
Yoksa dizinin etkisinde …
-Buzdolabındaki dondurma kutusundan, sarma çıktığı günden beri dış görünüşe önem vermiyorum :)
Biz kadınlar bazen çok acayip olabiliyoruz..
geçen gün evde domates yoktu, eşimin canı da melemen çekti..
o kadar kışlık melemen yaptın aç birini yap diyor..
bense civcivlerini koruyan tavuklar gibi sinirleniyorum, ya deli misin onlar kışın yenecek!
ben onları zor günler için yaptım..
akşam işten yorgun çıktığımda yapıp yiyeceğim ben onları..
daha ekim ayından kışlıklar yenmeye başlanır mı hiç :)
halbuki ondan değerli mi , aç birini pişir nolcak ki :)
yukarıdaki günün lafına çok güldüm, benim dolabımda aynen bu halde şuan :)
herşey kara kış günleri için..
bunun dışında ufak ufak evi düzenlemeye başladım..
yazlıklar yukarı, kışlıklar aşağı..
sandaletler kutuya, butiler ayakkabı dolabına..
pikeler baza altına , yorgan ve battaniyeler yatağın üstüne..
tv battaniyesi pufun üstüne...
mutfakta ise yazlık kışlık durumu yok ancak kap kacak sevdası yüzünden koca mutfağa sığamaz oldum…
giyecek hiçbir şeyim yok :)
geldi yine "giyecek hiç bir şeyim yok" mevsimi ..
eşimin dolabını açıyorum tak tak, bir tişört bir pantolon ütüleyip yarın bunları giyersin diyorum..
gel gelelim sıra bana gelince aynı bu resimdeki gibi dakikalarca bakıyorum bakıyorum bakıyorum..
bu çok ince, bu çok kalın, bunun boyu kısa, bunun boynu açık, bunun rengi olmaz...
aslına bakarsan dolap dolu, ama gerçekten giyecek hiç bir şeyim yok :)
yağmurdu, rüzgardı derken hızlı bir giriş yaptık soğuk mevsimlere..
en acilinden dolabı baştan düzenlemem gerekiyor..
nereye elimi atsam yazlık etek ve tişörtlere çarpıyor..
kışlık hazırlık yaptım o kadar sadece boğazımı düşünmüşüm :)
buzlukta, dolapta yer kalmadı ama giyecekleri unutmuşum..
20 karede bozcaada tatili :)
hayaller bozcaada gerçekler trabzon :) karadenizli insanın yaz tatillerini başka yerde geçirmesi zordur, bilenler bilir malum fındık ayı yaza denk geldiği için çoluk çocuk herkes bahçede olur.. o yüzden alışık değilimdir tatilde nereye gideceksin sorusuna.. tabi artık çalışma hayatına atıldık ve yıllık izin denilen,her dakikası değerli o tatille bu sene tanıştık :) bloglarda sıkça tavsiye edilen Bozcaada'yı biz de gidip görelim dedik..
7 saatlik yolculuk sonrası adaya ulaştık..
ada eski rum evleriyle ve onların şip şirin pencereleriyle süslü.. tabi rum evlerinin çoğunu butik pansiyona çevirmişler..
diğer tatil bölgelerine göre biraz pahalı bir yer olduğunu söyleyebilirim.. biz Kalais Otelde kaldık.. Kalais rumca "sert esen rüzgar" anlamına geliyormuş ve merkezden biraz yukarıda bulunuyor..
merkezdeki sokaklarda dolaşırken ay burayı da çekmeliyim, burası da çok güzel, bu evin penceresine bayıldım diye diye geziyorsunuz :)
üzüm bağlarıyla dolu olan adada adım başı şarap …
bizim evde birinci yıldönümü kutlamaları tüm hızıyla sürüyor :) eşyalarımızda bizimle birlikte birinci yıllarını kutlamak istediler , biz de onları kırmadık hepsiyle tek tek ilgilendik :) halılar halıcıya, perdeler makineye, koltuklar, dolaplar havuza yüzmeye gönderildi :) bir kaç gün süren bu kutlamalara "geleneksel yaz temizliği" adını verdik.. her yer mis koktu, pırıl pırıl parladı.. evin hanımı biraz yorulsa da seneye görüşmek üzere deyip kutlamaları sonlandırdı :)
1. evlilik yıldönümü, bunu yazarken bile şoklar geçiriyorum zamanın bu kadar çabuk geçtiğine inanamıyorum.. 2 ağustosta bir yılımızı doldurduk.. bana evli misin diye soranlara -evet yeni evliyim diyordum , bir yıl dolmuş artık neyine yeni diyorsam.. ilk yılın heyecanından mı, mutluluktan mı, birbirine alışma çilesinden mi neden bu kadar çabuk geçti anlamadım.. bir senede tecrübe ettim ki ne kadar uzun sevgililik yaşarsan yaşa, aynı eve girmedikçe ben onu çok iyi tanıyorum deme ^^ bazı huyları seni sinir ederken bazı çok güzel huylarına şaşa kalıp bayılabiliyorsun.. sevgiliyken aman kavga anında ağzımı tutayım dediklerini evlendikten sonra daha rahat söyleyebiliyorsun :) bunun sebebi ne olursa olsun zaten karı-kocayız beni terk edemez duygusu olabilir :D her kavga sonrası barışma çabaları ise tadından yenmez güzel bir olay.. evlilikteki kadın erkek iş dağılımının adaletsizliğine takıyorsun bazen kafayı.. yemek, çamaşır, ütü, temizlik, alışveriş kadının asli görevi iken erkeklerin sade…
- Baba, sen gece karanlıktan korkuyor musun?
- Peki, o zaman annemin yanında sence kim uyumalı?
okuduğum en güzel baba oğul diyaloğu :)
Yeni evlilere bıkmadan usanmadan sorulan sorular :)
yaşlı, genç, modern, alaturka kültürleri ne olursa olsun herkesin etrafındaki yeni evlilere sorduğu, çiftlerin de sabırla cevap verdiği kalıplaşmış sorular var..
biz bıktık cevaplamaktan onlar sormaktan bıkmadı :)
*Nasıl yavrum alışabildin mi buralara, memleketini özlüyor musun?
-Eh biraz özlüyorum, zaten üniversiteyi istanbulda okudum biliyorum buraların huyunu suyunu..
-hee iyi iyi..
*Kaç ay oldu siz evleneli, eee çocuk ne zaman yapacaksınız?
-3 ay oldu teyze dur bi nefes alalım!
-olmaz yavrum beklemeyin, nerden bileceksin ya çocuğun olmazsa!
-dur bismillah dan diye böyle söylenir mi teyze, Allah bilir orasını..
-olmaz sen yap at kenara garanti olsun..
*Hem ev hem iş zor olmuyor mu, yemekleri kim yapıyor?
-yetişiyorum çok şükür, zaten iki kişiyiz orduyu doyurmuyorum..
*E şimdi çocuk olunca çalışmaya devam edecek misin?
-Bilmiyorum şuanda çocuk düşünmüyoruz teyze..
*Kim bakacak çocuğuna?
-Yok teyze , çocuğum yok şuanda..
*Evlilik yaramış kilo mu aldın sen?
-Yok almadım yea onu da ne…
Dikkat! bu post aşırı memleket havası kokmaktadır :) kardeşimin ani doğumu üzerine biraz rötarlı da olsa Trabzon'a gittik geçen hafta.. tatlı mı talı, bal lokması bir kızımız oldu adını "Sena İpek" koydular.. ipek böceğimiz herkese ilklerini yaşattı.. ailemizin ilk torunu oldu, bizimkiler genç yaşta anneanne-dede oldu, ben teyze oldum :) Allahım isteyen herkese evlat sevgisini tattırsın inşallah.. sırf ipeğin doğum fotoğraflarını çekmek için aceleyle aldığımız fotoğraf makinemizi de bolca kullandık.. işte bizim köyümüzden bir kaç fotoğraf karesi..
Farzet ki yazdıklarımı anlayabildin. Ya anlayamadı...
Yeni evlilere bıkmadan usanmadan sorulan sorular :...