Bitki Besin Elementleri Nelerdir? Görevleri Nedir? | Efesol Solucan Gübresi
19 Şubat 2017 Yorum yapılmamış By volkan Blog Bitki Besin Elementleri, NPK, Solucan Gübresinin Etkileri
Karbon (C) : Karbon bitki dokusunda en fazla bulunan elementtir. Kuru ağırlığı %45’ini teşkil eder. Bitki karbonu, fotosentez ve solunum yolu ile karbondioksitten karşılar. Özümleme ile bünyesine mal eder. Karbon; karbonhidratların, selülozun, ligninin, proteinlerin, nükleik asitlerin ve pek çok diğer organik bileşiklerin temel elementidir. Karbon bileşiklerinin çoğu enerji kaynağı olarak işlev görürler.
Hidrojen (H) : Bitkiler hidrojenini sudan karşılarlar. Bitki ağırlığının yaklaşık %6’sını teşkil ederler. Karbonun bulunduğu bileşiklerde bulunur ve bitki metabolizmasında benzer işleve sahiptir. Toprak solüsyonundan mineral elementlerin emilimi sırasında hidrojen kök yüzeyinde diğer iyonlarla yer değiştirir ve bu sayede bitki gerekli mineralleri bünyesine alır.
Oksijen (O) : Oksijen bitkilerin kuru ağırlıklarının %43’ünü teşkil eder. Karbon ve hidrojen gibi karbonhidratlarda, proteinlerde, nükleik asitlerde, selülozda ve pek çok diğer bitki oluşumlarında bulunur. Oksijen yeşil bitkilerin normal aerobik metabolizması için gereklidir. Bu metabolizmada elde edilen enerji çeşitli fizyolojik olaylar için kullanılır. Oksijen bitkinin toprak üstü kısmında az miktarda bulunur. Fakat drenaj kötü ve yetişme ortamında hava değişimi sınırlı ise kök gelişmesini sınırlayıcı duruma getirir.
Azot (N) : Azot, bitkilerde yaprak ve gövde oluşumunu teşvik eder. Bitki bünyesindeki önemli fizyolojik fonksiyonları, ürün miktarını ve ürün kalitesini etkiler. Bitkilerde proteinin ana maddesi olup güneş enerjisini bitki için yarayışlı enerji haline dönüştüren klorofil maddesinin temel yapı taşıdır. Bitki yeşil aksamının gelişme döneminde fazla miktarda azot kullanır.
Fosfor (P) : Fosfor, bitkilerde özellikle çiçeklenme, kök gelişimi, tohum ve meyve oluşumunda önemli rol oynamaktadır. Bitki metabolizmasında enerji transferinde büyük rol almakta, şeker ve nişasta gibi maddelerin oluşumunda etkili olmaktadır. Bitkilerde yeni hücrelerin oluşması, dokuların büyümesi ve bitki bünyesindeki bazı organik bileşiklerin oluşumunda rol oynamaktadır.
Potasyum (K) : Potasyum, ürünün kalitesini arttırır, meyvenin tat, aroma ve renk yönünden gelişmesine katkıda bulunur. Potasyumun en önemli fonksiyonlarından biriside bitkinin su dengesini düzenlemesidir. Bu nedenle potasyum eksikliği bitkilerin susuzluğa karşı dirençlerinin azalmasına neden olmaktadır. Kök gelişimini teşvik eder, hastalık ve susuzluğa dayanıklılığı arttırır. Bitkide protein, şeker ve yağ oluşumuna katkıda bulunur.
Kalsiyum (Ca) : Kalsiyum bitkide hücre duvarlarını güçlendirir ve dolayısıyla çevresel strese karşı bitkinin direncini artırır. Kök gelişimi için gereklidir, hücre bölünmesi ve hücrelerin büyümesine yardımcı olur. Eksikliği durumunda kök sistemi çok zayıflar, gelişme çok zayıflar veya tamamen durur, meyveler yumuşar, dayanıklılıkları azalır.
Magnezyum (Mg) : Klorofilin yapısında yer alır ve bu nedenle bitkide fotosentez için çok önemlidir. Bu nedenle, eksikliği sonucunda bitkilerde gelişme zayıflar, tohum ve meyve oluşumu zayıflar, meyve dökülmesi fazlalaşır. Ayrıca, bitkide şeker, yağ ve nişasta oluşumuna katkıda bulunur.
Kükürt (S) : Kükürt, bitki bünyesindeki çeşitli fonksiyonlarından dolayı ürün miktarını ve ürünün kalitesini etkiler. Bitkilerde protein, enzimler ve vitaminlerin işlevlerine yardımcı olur. PH’sı yüksek topraklarda PH’yı düşürmede etkili olur.
Bu besin maddelerine iz mineraller de denir. Bitkiler bu maddelere az miktarlarda ihtiyaç duyarlar. Bundan dolayı iz mineraller adını alır. İz miktar bakımından az olan anlamına gelmektedir.
Demir (Fe) : Demir bitkilerde klorofil oluşumu için mutlak gereklidir. Fotosenteze, protein ve karbonhidrat oluşumuna, solunuma ve çoğu enzimin faaliyetine yardımcı olur. Kireç oranı yüksek topraklarda bitki tarafından alımı zorlaşır. Eksikliğinde gelişme geriler, kalite ve verim azalır.
Bor (B) : Bor çiçek ve meyve tutumu ile oluşumuna katkıda bulunur, polenlerin varlığını sürdürmelerini sağlar. Hücre zarlarının dayanıklılığını artırarak bitkilere direnç kazandırır. Noksanlığı durumunda çiçeklenme, tohum ve meyve tutumu azalırken büyüme noktalarında ölümler görülmektedir.
Çinko (Zn) : Çinko bitkilerde klorofil oluşumu ve gelişmeyi teşvik eden hormonların faaliyetleri için gereklidir. Suyun bitkiye alınması ve kullanılmasında görev alır. Fazla miktarlarda yapılan fosforlu gübreleme, potasyumu yüksek topraklar ve kireçli topraklar çinko noksanlığına neden olmaktadır. Eksikliği durumunda bitki gelişiminde gerileme, yaprak boyunda azalma ve şeklinde bozulma, meyve boyu ve gelişiminde azalmalar görülür.
Bakır (Cu) : Bakır, bitkilerde klorofil üretimi için gereklidir ve fotosenteze yardımcı olur. Bitkide su hareketinin dengelenmesine yardımcı olmaktadır ve tohum üretimi için gereklidir. Eksikliği durumunda gelişme ve verim azalmaktadır.
Mangan (Mn) : Demir ile birlikte klorofil oluşumuna yardım eder. Bu nedenle fotosentez için gereklidir. Bitkilerde çeşitli enzimlerin işleyişinde etkilidir ve aynı zamanda protein ve karbonhidrat oluşumunda rol oynar. Bitki gelişmesine yardımcı olmak için bakır, demir ve çinko ile kombinasyonlar oluşturur.
Molibden (Mo) : Azotun bitkiler tarafından alımı ve kullanımında etkilidir. Demir ve fosforun kullanılmasında rol oynamaktadır. Noksanlığında toprak kaynaklı hastalıklar bitkide daha kolay ilerler, çiçekler solar, bitki boysuzlaşır. Bitkide C vitamini oluşumu engellenir, klorofil miktarında azalma ve dolayısıyla gelişme çok zayıflar.