@neslimo_·06 Tem 14:15·Kitabı okudu·Beğendi·10/10
Oysa Büyük Efendi Ebrehe hissettiği sıkıntıyı biraz deşseydi , iktidarın acizlik , güçsüzlüğün ise dirim çağrışımlarıyla yüklü olduğunu farkedecek ve Bünyamin'in kendisine karşı taşıdığı üstünlüğü biraz olsun anlayabilecekti.
Sayfa 148 - İletişim
Bülent Karakuş, Puslu Kıtalar Atlası'ı inceledi.
@Gdteam·07 Nis 02:29·Kitabı okudu·2 günde·10/10
Başladım ve bitirdim.Uzun İhsan Efendi, Rendekar, Bünyamin... bu karakterleri asla unutmayacağma eminim ve teşkilat-ı istihbarat-ı hümayun'un başını çeken Ebrehe'nin okuyucuğu doyurucu noktaya getiren maceraları.Yazacak pek bir şey bulamıyorum binlerce hoş kelimeler iç içe geçiyor belki son dönemin en başarılı fantastik romanını okudum.Konunun Osmanlı Türk İmparatorluğunda ve benimde aşık olduğum Kostantiniye de geçmesi, devrik bağdaştırmalar ve büyülü gerçeklik.Bir çırpıda okudum ve okunmasını şiddetle tavsiye ediyorum.Harbler, kitaplar, kavgalar, akıl sınır almaz ölçülü gerçeklikler...
Bülent Karakuş, bir alıntı ekledi.
@Gdteam·06 Nis 01:11·Kitabı okudu·İnceledi·10/10
-"Sen cerrah değilsin" dedi, "Bunu nereden öğrendin ve niçin öğrendin?"
Bünyamin artık bir kahraman gibi davranması gerektiğini anlamıştı.Ebrehe'nin hayatını kurtaran numarayı babası Uzun İhsan Efendi'den öğrendiği halde,
-"Bunu nereden öğrendiğimin hiçbir önemi yok" dedi, "Amacım seni kurtarmak da değildi.Sadece bu yöntemin etkili olup olmayacağını görmek istedim.Niçin öğrendiğime gelince:Ben bu dünyaya bilmek için geldim.Benim için kutsal bir erh varsa o da bilgidir, gerek bu dünyanın, gerekse öte dünyanın bilgisi.Bu yüzden öğrendiklerimi akıl terazisinde tartıp doğru olup olmadıklarına bakarım".
Rahatı kaçan ağaç, Puslu Kıtalar Atlası'ı inceledi.
Düzenlendi: 05 May 07:29Gönderiyi direkt paylaşGönderiyi bağlantısını kopyalaGönderiyi kaydetGönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@rahatikacanagac·11 Mar 09:43·10/10
Kitabı neredeyse bir ayı aşkın sürede bitirdim. Yani bir ay boyunca maceradan maceraya koştum. Bir ay boyunca vay be diyerek okudum, bir ay boyunca her satıra ne kadar zekice yazılmış dedim. Puslu Kıtalar Atlası incelemelerin incelemesini hak ediyor. Fakat bunu yapabileceğimi sanmıyorum. İnanır mısınız her karakterle ayrı bir bağ kurdum. Etrafa yıldırım düşürten Dertli ile bile. Bünyamin, Uzun Hasan Efendi, Ebrehe, Alibaz,Hınzıryedi, Müşteri... Sizleri nasıl unutabilirim?
Kitabı okurken bir de İhsan Oktay Anar'ı düşünüyorsunuz. Bu kelimeleri nasıl yan yana getirmiş, bu cümleler nasıl kurulmuş, Anar böyle kitap yazmayı nereden öğrenmiş diye gerçekten düşünmeden edemiyorsunuz. Lisedeyken Suskunlar'ı okumuştum. Bu kitabı aratmıyordu o da. İhsan Oktay Anar'a bir kez daha hayranlık duydum. Çok beğendim ikinci kere, üçüncü kere ve daha fazla okunmayı hak ediyor kitap. Kütüphanenizde bulunmayı hak eden bir kitap. Daha önce neden okumadım diye pişman eden bir kitap. Keyifli Okumalar.
Gizem AKDENİZ, Puslu Kıtalar Atlası'ı inceledi.
@Giizemakdeniz·12 Şub 11:18·Kitabı okudu·18 günde·Beğendi·8/10
Okumuş olduğum ilk İhsan Oktay Anar kitabı. Puslu Kıtalar Atlası, 17. yüzyılda İstanbul’da, özellikle Galata’da, toplumun alt tabakasını oluşturan bir çevrede, ‘kara para’ ile sonsuzluğa kavuşmayı arzulayan Büyük Efendi Ebrehe ile dünyayı tanımak için evini terk ettikten sonra türlü maceralar yasayan ve bu parayı tesadüfen ele geçiren Bünyamin adlı bir genç arasındaki mücadeleyi anlatır.
Damla Köseoğlu, Puslu Kıtalar Atlası'ı inceledi.
@dmlkk·20 Oca 15:23·Kitabı okudu·3 günde·6/10
Puslu Kıtalar Atlası okuduğum ilk İhsan Oktay Anar kitabı. Kitaba başlarken çok büyük bir beklenti ile başlamıştım, kitabın bana çok ilginç geleceğini düşünüyordum ve beni alıp masalsı bir dünyaya götürmesini bekliyordum ancak bu beklentilerimin gerçekleştiğini söyleyemeyeceğim. Kötü bir kitap mı okudum, tabii ki hayır, ama Puslu Kıtalar Atlası çok beğendiğim kitaplar arasına da dahil olamadı maalesef. Tabii kitabın yazarı olan İhsan Oktay Anar'ın bu kitabı dikkat çekici bir tarih, felsefe birikimiyle yazdığı aşikar ancak bunlar da benim bir kitabı beğenmem için tek başına yeterli unsurlar değil.
Puslu Kıtalar Atlası'nda temel olarak Uzun İhsan Efendi ve oğlu Bünyamin'i görüyoruz. Dünyayı dolaşmak isteyen ve bunu zihninde gerçekleştiren Uzun İhsan Efendi gördüklerini satırlara döküyor ve okuduğumuz kitaba da ismini veren bu kitabı, oğlu Bünyamin'e veriyor. Bünyamin bu olayın ardından çıktığı macerada bir şey fark ediyor: Yaşadığı her şeyin öncesinde bu kitabın cümleleri arasına yazıldığını.
Puslu Kıtalar Atlası güzel başladı, özellikle ilk 50, 60 sayfayı beğendim ancak bundan sonrasında sıkılmaya başladım. Elbet bir yer beni çok etkileyecek, etkileyecek, etkileyecek diye beklerken kitabın sonuna geldim. Kitapta ele alınan konu da güzeldi yani arka kapağı okuduğumda konu ilgimi çekmişti. Fakat bu konunun yazar tarafından ele alınışını ve olayların kurgulanışı sevemedim. Kitaba dair beğendiğim bir diğer nokta sayfalara serpiştirilmiş felsefik düşünceler ve konuşmalardı. Bu diyaloglardan özellikle birini çok beğendim, ki o da kitaptaki bir diğer karakter olan Ebrehe'nin Bünyamin'e anlattığı ve temelde "para" üzerine olan bir hikayeyi konu alıyordu.
Puslu Kıtalar Atlası'nda bana göre çok fazla karakter ve mekan var. Bölümlerin başlangıcında bir anda kendinizi başka bir şehirde, hiç tanımadığınız birine dair bir şeyler okurken buluyorsunuz, bu durum hoşuma gitmedi. Yazar bir sürü farklı çevreyi, karakteri alıp bir olaya bağlama çabası içine girmiş gibi hissettim. Yani iki üç olayın, sonrasında kitabın ana temasına bağlanması kabul edilebilir ama bundan daha fazla olay bir araya getirilip ucunun da asıl olaya çıkması istenince bu, kitabı bu açıdan itici hale getirebiliyor benim fikrimce. Kitapta saçma bulduğum birkaç yer de oldu. Sadece örnek olması açısından söylüyorum: Küçük bir çocuğun yanına birkaç çocuk daha alarak bir çete kurması ve şehrin birçok yerinde ses getiren olaylar çıkarmaları bana biraz zorlama geldi.
Genel olarak baktığımda olumlu-olumsuz yönler açısından asıl düşündüğüm şey şu oldu: Kitabı okuyup bitirdim ve Türk romancılığında gerçekdışılığı pek sevemediğimi ve bunun bana hitap etmediğini fark ettim. Bir kitap okuyup bunu söylemek doğru olmayabilir ama zaten edebiyatımız da daha çok gerçekçilik üzerine kurulu. Sonuç itibariyle -çok büyük bir kitlenin aksine- Puslu Kıtalar Atlası'nı beğendiğimi söyleyemem. Anar'ın başka kitaplarını okur muyum bilmiyorum ancak okusam bile yakın zamanda olmayacağı kesin.