Kırpılmış Fotoğraf / Mekan Fragmanları | Mimari Tasarım ve Eleştiri
By cagdaskayaa / 22/03/2016 / Uncategorized / Yorum bırakın
Görsel 1: Le Corbusier – “Quartiers Modernes Frugès”.
Bir fotoğraf; bin imge, bir milyon söylem.
Almaşık bir biçimde dizilmiş kütleler ve tonozların sahip olduğu bellek mekanı, bize anlatmak istediklerini ve nereye kadar gittiklerini (üç tane mi yoksa kırmızı-beyaz-sarı üçlüler şeklinde ritmli bir tekrar mı) bilmek isterdim. Yaşayanların komşuluk ilişkileri nasıldır, evlerin önündeki holler veya sahanlıklar yekpare midir, güney güneşiyle (öyle tahmin ediyorum) içerisi ne kadar sıcak olmaktadır? Bunları sadece bu açıdan, bu sınırlılıkta çekilmiş bir fotoğrafa bakınca öğrenmek istedim. Fotoğrafı çekenin görme biçimine mahkum olan merakım, onun görme biçimiyle sınırlanmış oldu.
Renkli villalar, tonoz ile bağlanmış giriş sahanlıkları (-hiçbir yerde araştırmadan- öyle olduğunu sanıyorum) ve fonu güçlendiren ağaçlar panoramik bir görsel şölen mi sunmayı hedefliyor? Yoksa sadece yapı hakkında didaktik bir veriler topluluğu mu?
Düşünce ve algımı anlamlandırmak adına; fotoğrafın verdiği mekansallıkla temel bir oyun oynamak istiyorum şimdi de.
Şimdi; etrafı sadece ağaçlarla çevrilmiş bir villa ve yanında araba, bisiklet ya da herhangi başka bir şeye örtü olan bir tonoz (veya yaz meltemlerinin tadını çıkarmak için oluşturulmuş bir verandanın üzerini örten bir tonoz) gibi geliyor. Utanmasam pembe panjurlu şirin bir yaz kaçışı diyeceğim… Ne şirin bir kırmızı o… Bunları düşünürken “Bant pencere mi olmaya çalışmış onlar? Ve teras çatı galiba.” demiyor değilim.
Evet, yeşiller ve bitkilerle çevrelenmiş uzunca bir yolla ulaşılan, biraz mahrem bir konuşlanma. Arkası da dahil olmak üzere çevresi çınar ağaçlarıyla sarmalanmış; evden çıktıktan sonra kent merkezine ulaşmak 20 dakikalık bir orman yürüyüşüne bedel. Arka bahçesinden topladığınız dökülmüş / kırılmış ağaç dallarını yakarak ısınabilir ve bacadan çıkan dumanla bir “home sweet home” tablosunun modernizme göz kırpan sürümünü tamamlayabilirsiniz.
Şimdi de, iki yanında tonozla simetrik bir arayışa girilmiş bir yapı tasarımıyla karşılaşıyorum. Neden bilmiyorum ama sol yandaki çalıları hemen geçince ana caddeye ulaşılacakmış gibi bir düşünceye kapılıyorum. Yine tamamen objektif olmak üzere, fotoğrafın sağ yanına bakınca oranın yapının sınırı olduğunu ve yeşilliklerle birlikte çitlendiğini düşünüyorum. İlk panoramik fotoğrafta sarı villanın gölgesi olarak görünen karartı, burada kırpılmayla birlikte sınır etkisi yaratıyor belki de.
Bu küçük teknik oyun sonrası merakıma yeniliyor ve araştırma isteğimi durduramıyorum. Yapıların tamamına, çevresine bakıyorum. Bir fotoğraf ve onun parçaları için söylediğim her şey tepetaklak oluyor: 70 konut biriminden oluşan, farklı renklerde ve tipolojilerde, kent içinde ve ana bir caddeyle çevrelenmiş bir kompleks.
Görsel 4: Komplekse başka bir açıdan bakış.
Görsel 5: Caddeden perspektif.
Yapmam gereken ilk fotoğrafa bakıp bir şeyler söylemek iken ben oyun oynuyordum. Ama bu oyun bana çıkarımlar yapma imkanı sağladı. Bakmak ve görmenin ötesinde bir algı çıkarımı diyebilirim belki…
Yapı hakkında bilgiler “WikiArquitectura” sayfasından alınmıştır: “https://en.wikiarquitectura.com/index.php/Quartiers_Modernes_Frug%C3%A8s&#8221; (Son erişim: 21 Mart 2016).
Görsel 1: Quartiers Modernes Frugès, Cemal Emden. Çapraz Yansımalar: Mimarlık, Fotoğraf ve Metin Sergisi, 2016 (Görsel 2 ve 3, aynı fotoğraftan kırpılmış görüntülerdir).
Görsel 4 ve 5: Google görsellerden alınmıştır (Son erişim: 22 Mart 2016).