PUNTO: Aralık 2012
Gönderen Punto zaman: 08:56 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
İstanbul’da kıyamet asıl belediyeyi gafil avlayan kar yağışıyla koptu. İnsanlar yollarda çile çektiler, çocuklar servislerin içinde eve ulaşmayı beklediler. Aç kalanlar, soğukta üşüyenler. Olumsuzlukları çoğalt çoğaltabildiğin kadar. Sahi kar hakkında ne kadar bilgimiz var? Kar tanelerinin altıgen olduğunu biliyoruz biliyoruz da kristal yapılarının birbirine hiç benzemediğini biliyor muyuz?
Kar deyip geçmeyelim. Toprağa hayat verdiğini, barajlardaki suyun ana kaynağı olduğunu unutmayalım.
Gönderen Punto zaman: 19:53 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Punto zaman: 23:27 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Blogların ve sonradan sanal dünyamıza giren facebookun faydalı yanları çok. Bilginin paylaşımında önemli katkılara olduğu bir gerçek. Tabii bilgiler doğru kullanılırsa.
Sizinle facebook da yayımlanan bir bilgiyi paylaşmak istiyorum. Masrafı yok, denemesi bedava.
Karışımın tarifi şöyle;
“Kapalı bir kabın içerisine koyduğunuz 1 litre sirkeye portakal, limon veya herhangi bir turunçgiller kabuğunu ekleyin ve iki hafta boyunca bekletin.
En güzeli ise kesinlikle hiç bir şekilde zararlı kimyasallar içermemesidir”.
Mevsim portakal ve mandalina mevsimi. Limonu da eklediniz mi alın size bir temizlik losyonu.
Denemekten bir zarar gelmez.
Ben yaptım, iki haftayı bekliyorum.
Gönderen Punto zaman: 11:04 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Çok değerli aynı zamanda çok şakacı olan rahmetli büyüğümüz Ahmet Kaptan’ın Rumelifeneri’ne bizi ziyarete geldiğinde anlattığı bir anısını sizlerle paylaşmak istiyorum.
Ahmet Kaptan anlatıyor:
Eşimle birlikte bir ahbabımızı ziyarete gitmiştik. Ziyaret sonrası eve dönecektik. Benim bir motosikletim vardı. Ziyarete gittiğimiz ev epeyce yokuşu olan bir yerdeydi. Motosikleti hazırladım, kaskımı taktım, eşime “ arkaya bindiğinde kaskıma hafifçe vur” dedim. Motosikleti çalıştırdım, o sırada kaskıma vuruldu, “tamam” deyip gaza bastım. Yokuştan indik, köprüyü geçtik, bir hafiflik hissettim. Durdum baktım ki eşim yok.
Eyvah hanımı düşürdük acaba nerede düştü diye aramaya başladım. Köprüden geçerken dereye mi düştü diyerek derenin kenarlarını da aradım ama hiçbir yerde yoktu. Tek çarem geri dönüp ziyarete gittiğimiz eve dönmekti. Motora binip tekrar yokuşu çıktım ki eşim oradaydı, bana söylenip duruyordu. Beni almadan nereye gittin, adam insan bi arkasına bakmaz mı diyordu.
Ben de ne diyorsun kaskıma vurdun ya ben de yürüdüm. Aşağıya indiğimde seni görmeyince ödüm patladı, seni derede köprünün altlarında aradım dedim. Neyse sonunda barışı sağladık, evimize kazasız belasız döndük.
Ahmet Amca ben İzmir’de askerlik yaparken her hafta ziyaretime gelirdi. O sadece benim değil İzmir’de asker olan tüm akrabaları ve Rumelifenerlileri ziyaret ederdi. İhtiyaçlarını temin eder, mektuplarını postaya verirdi.
Gönderen Punto zaman: 15:00 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Punto zaman: 12:30 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Punto zaman: 10:18 1 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar