Mükremin Abi:Babalar ve Oğullar
Bu isimde meşhur bir roman var okumuşsunuz bilirsiniz. Bazarov önce babasına ve sonra tüm toplumsal kurallara karşı gelerek özgüvenini kazanan, kimseye boyun eğmeyen bir karakter, arkadaşı ise tam tersi; efendi ,kurallara uyum sağlayan ve babasına itaatkar. Sonuçta Bazarov kaybediyor arkadaşı kazanıyor, fakat Bazarov her zaman mutlu ölürken bile. Turgenyev’in bu romanını okumanızı tavsiye ederim
Babalar ve oğullar arasındaki ilişki hiçbir şeye benzemez. Aslında iki liderin çatışmasıdır bu; gelin görün ki ikisi de kaybedecektir. Biri tecrübeli, tehlikeleri önceden gören, temkinli; diğeri ise canlı, heyecanlı, hevesli, gözü kara ve her zaman savaşmaya hazır. Baba otoritesini asla kaybetmek istemez bunun için gerekirse oğlunu bunaltarak kontrol altında tutmak ister, oğul ise içinde bulunduğu anı düşündüğü için geleceği pek hesap etmez. Oğlun amacı adam yerine konmak, otoriteyi ele, geçirmek sözünü dinletmektir. Ne kadar çatışsalar da aslında paranın iki yüzü gibi birbirlerinden ayrılamazlar. Var olabilmek için bu çatışmaya muhtaçtırlar.
Masallar hikâyeler efsaneler teoriler (Frued’ın ödip kompleksi gibi) bu çatışmadan bahseder. En eski Türk kahramanlarından olan Oğuz Khan mesela babası Kara Han’ı öldürerek tahtı ele geçirmiştir. Mitoloji bu çatışmalarla doludur hatta ana temalardan biridir.
Erkeklerin karakterini babasıyla ilişkisi belirler. Eğer oğul babaya isyanı seçmişse ömrü boyunca toplumsal kurallara ve kurumlara karşı gelecektir, yok eğer boyun eğmişse artık o edilgen bir kişidir. Kolay olmasa da her durumda mantıklı davranmak gerekli. Baba oğlunu tehlikeye karşı uyaracaktır, oğul ise son kertede kendi kararını verip ona göre davranmalıdır, yoksa karakteri gelişmez.