UNUTULAN ZAFERİMİZ TESELYA – Divanyolu Dergisi
“Hasta Adam” koltuk değneklerini atmış, bütün Avrupa’ya kılıcını çekmişti. Atina, Osmanlı ordusunun ayakları altındaydı artık… Bütün Yunanistan, Hamidiye Marşı’yla, “Padişahım çok yaşa!” nidalarıyla yankılanıyor; her yandan “Askerlerin kişver-küşâ, Sultan Hamid binler yaşa!” nakaratı işitiliyordu.
Düşman, Nefes Aldırılmadan İmha Edilmeli
Osmanlı İmparatorluğu, 16 Nisan 1897 günü, Yunanistan’a harp ilan etmişti. Harekât planı, önceden hazırlanmış olup, Yunan ordusunun Teselya bölgesinde imhâ edilmesine dayanıyordu. Aynı gün, Yıldız Sarayı’nda Sultan Abdülhamid ile Gazi Muhtar Paşa’nın idare ettiği bir “Teftiş-i Askeri Komisyonu” tesis edildi ve harp kararı, Yunan Hududu Başkumandanı Edhem Paşa’ya bildirildi. Padişah tarafından Edhem Paşa’ya, yıldırım harekâtıyla, düşmanın nefes aldırılmadan imhâ edilmesi emredilmişti. Zirâ Yunanistan, Osmanlı topraklarında yaşayan Rumları kışkırtabilir, Avrupa her an harbe müdahale edebilirdi. Bu emir istikametinde, Ordu-yı Hümayun 18 Nisan’da taarruza geçti.
Osmanlı kuvvetleri, Milona Geçidi ile Papalivadya-Pırnar tepelerine aynı anda saldırdılar. Dört bir yanı kayalıklarla kaplı olan ve Yunan Başkumandanı Konstantin’in büyük bir kuvvetini yerleştirdiği Milona, ele geçirilmesi zor bir mıntıkaydı. Hatta Alman kurmayları, burayı, Rus ordusunun 2 günde, Fransız birliklerinin ise ancak 3 günde zapt edebileceğini söylemişlerdi. Fakat, mevzubahis olan ne Rus ne de Fransız ordusuydu. Askerimizin korkusuzca hücumu ile Milona Meydan Muharebesi, sadece 16 saatlik bir mücadelenin ardından, Osmanlı zaferi ile neticelendi.
Milona’da mağlup olan düşman askerleri, Papalivadya ve Pırnar’a çekildiğinden, savaş burada her dakika daha zor bir hâl alıyordu. Hatta bir ara geri çekilmek mecburiyetinde kalındı. Fakat Edhem Paşa, buraların ne pahasına olursa olsun ele geçirilmesi emrini vermişti. Hayatı boyunca, başta 93 ve Kırım Harpleri olmak üzere, 28 muharebede bulunmuş olan 70’lik tümen kumandanı Abdülezel Paşa bu emri alır almaz, askerlerine tarihe geçecek müessir bir konuşma ile yeniden hücum emrini verdi:
Etiketler: dergi • Ercümend Korkmaz
« “Ben Müslümânım ama lâikim!”
Aysel Hemşire »