26-04-2007, 09:05 #1
Günlük tadında o an içimizden ne geliyorsa ne hissediyorsak ya da neleri paylaşamk istiyorsak yazalım!!Belki benzer şeyler yaşıyoruzdur belki aynı problemleri yaşıyoruz bunları işitmek eğer içimize su serpicekse neden olmasın?
Başlayalım bugün şimdi DURMAYALIM!!!
SEVGİYLE GÜNE MERHABA
26-04-2007, 19:46 #2
Ben mi istedim icra hukukunda çalışmayı tabiki hayır!Sanırım büyük konuşmamın cezası olarak bana bu reva görüldü.1 yıldır hemen hemen hergün borçlu görüşmeleri yapıyorum ve artık sanırım onları tanımaya başladım.Hangisinin nasıl davranacağını borcunu ödememek için ne tür zorluklar çıkarcağını bana hakaret etmeye kalkıp kalkmayacağını sanırım yanılmadan tahmin edecek kıvama geldim.Kapıda girerken gözümün ucuyla bakmak yeterli oluyor inanın bana.Ama icra avukatlrının ortak sıkıntısı ve de değişmez sıkıntısı bu sanırım.Hele dünkü hal beni derinden sarstı doğrusu.Telefonun diğer ucundaki borçlum ablacım evimde ne varsa sattım.Buzdolabımla elektrikli ocağımı sattık bu kadar etti o kadar da pazarlık yaptım ama bu kadara aldılar ne olur yardımcı olun eğer param olursa ne kadar olursa olsun sizin avukatlık ücretinizi de öderim ne olur diyordu.Ne diyebilirdimki ülkedeki tüm hortumculara inat halen iki kuruş parayı denkleştirmek için borçlu kalmamak adına elindeki avucundakini toplayıp getirebilecek kadar namuslu ve dürüst insanlar varmış.
28-04-2007, 22:10 #3
Bugün nedeni bilinmez çok keyifsizim.İyi olan tek şeyse birinin umutlarını diriltmek.Kendini ufacık HAYATIN İÇİNDE kaybolmuş hisseden birinin ben burdayım önemliyim ve hala birşeyler başarabilirim dediğini duyar gibi olmak,umut parıltısını ta göz bebeklerinin içinde görmek bu demek olsa gerek.Hislerimizi dış dünyaya kapatmışız aslında farkındalıklar arasında hiç de farkına varılmayan ne önemli şey var.Birileri...O birileri var ya o birileri yeni katılan, hayatımıza dahil ettiğimiz bizim için belki önemsiz ama onlar için tekrar, yine yeniden nefes almak gibi...
Lütfen bakın çevrenize belki yanı başınızda sizden yardım isteyen ki bu yardım sıcak bir gülümseme kadar küçücükken boşverip es geçmeyin önemseyin kimbilir belki de sizin hiçbirşey onun içinse birçok şeydir...
28-04-2007, 22:14 #4
Bu sayfayı ziyare eden herkese yüreğimin en derininden teşekkürlerimle...
28-04-2007, 23:13 #5
Bu sayfayı ziyaret ettiğimde, bir bildik söz , bir kaç da düşünce çağrışım yaptı ister istemez.
İlki: Kimsenin umutlarıyla alay etmeyin, sahip olduğu tek varlığı umutları olabilir, gibi bir söz idi.
Çağrışımlar ise, duyarlı olmanın, duyarsızlığın prim yaptığı, somut olarak fayda sağlayamadığımız konulara ilgisiz kalarak yaşam alanımızı ve yaşam hakkımızı koruyabildiğimiz izlenimi edindiren bugünkü dünya üzerinde, başlı başına destek isteyen, güncel bir açmaz olduğu düşüncesi.
Bir umudu diriltmeye çalışarak bir insanın yaşamına verdiğiniz ve güncel pek çok algıya anlamsız gelebilecek desteğinizin, istisna değil, kişilere özgü ayrıksı bir davranış biçimi değil, ortak bilincin tezahürü bir davranış biçimi olduğunu düşündüğümüz günlere kavuşması dileğimle.
29-04-2007, 23:04 #6
Evet takvimden bir haftaya daha el sallarken yeni birine merhaba diyoruz işte.Farkına varmasakta zaman geçiyor öyle ya da böyle.Dur diyemiyoruz engeleyemiyoruz durdurup tekrar beşlatamıyoruz.Hayatta en önemli şeyin zaman olduğunu kşfetmek için ayaşamımızın son demlerini bekliyoruz oysa gerim sayımın başladığını hiç hatırlamıyoruz.Neden diye çok sordum kendime.Günlük koşuşturmalar arasında bir dakika durup evrenin dödüğünü anlamakta zorlanıyoruz.Nefesimizi içimize daha derin solumuyoruz.Kalbimizi bir anlık durdurmuyoruz.Neden niçin kaçıyoruz.Belki de korkuyoruz korkunç ve en derinle karşılaşıp yüzleşmekten.Aynaya bakmayı denesek işe yarar mı?Çizgilerin hergün belirginleşip arttığını gözlemsesek her çizginin hayattan bir kazanım olduğunu beynimizde şimşekler çakarcasına bir uçurtmayı havada yakalamışcasına heyecan ve imkansızı başarmanın yarattığı hazla farketsek.Her geçen gün ömürden ve ömrün akıp gittiğini arkasından el sallamayı bile unuttuğumuzu üzülerek hergün farkediyorum.
30-04-2007, 01:56 #7
Bir yolculuk değil mi yaşam..
Bence bir yolculuktur yaşam ve bu yolculukta seyri keyifli anlar olduğu gibi keyifsiz anlar da var elbette. Son hızla gidiş olduğu gibi ağır aksak gidişlerin varlığı gibi..
Ahmet Altan'ın bir denemesi vardı. Yaşamın mutlu ve mutsuz anlarını (___ . __. ______._______ ) şeklindeki gibi tanımlıyordu. Bu şekildeki uzun çizgiler mutsuz olduğumuz anları, noktalar ise mutlu olduğumuz anları tanımlıyordu. Mutsuz olduğumuz o uzun anlarda, mutlu olacağımız o minik anın beklentisi ile yaşıyorduk.
Altan'ın yorumu da bir yolculuk gibi değil mi? Başlangıcı ve devamı olan. Benim burada şekle döktüğüm, O'nun kelimeler ile betimlediği bu anlar da bir yolculuğu anımsatmıyor mu? En azından bir yolu? Yada bir doğru-düzlemi? Başı olanın sonu da olacak elbette ama başından sonuna bir var oluş anı da olmayacak mı?
Var oluşumun şuan yazabiliyor olmamla kanıtlanabileceği şuan; ağır aksak devam ettiğim yolculuğumda o minik anı bekliyorum işte. O anın umudu ile bu uzun ana dayanma gücü buluyorum.
Herşey, aksi ile var olmaktadır öyle değil mi? Gece olmasa gündüz, kötü olmasa iyi, çirkin olmasa güzel, mutsuzluk olmasa mutluluk olur muydu? Şuan mutsuzum sanırım. İçinde bulunduğumu, özlemini duyduğumun var oluş sebebi olduğu kanaatiyle seviyorum. Gecelerimi seviyorum; gündüzlerimi var ettiği için. Kötüleri seviyorum, iyileri var ettiği için. Mutsuzluğumu seviyorum, mutluluğumu var ettiği için.. Varlığımı seviyorum, yokluğumu fark ettireceği için...
-bir çala kalem daha... (Biraz da Sevil arkadaşımı yalnız koymamak için...:-)
30-04-2007, 20:45 #8
Ne zaman kapılarını açacaksın ardına kadar yüreğim?Ne zaman beraber yol alacağız hayatta?Ben kalbimi uzaklara saldım ulaşılması zor diyarlara.Uzakta hemde çok uzakta.Duyuyorum atışlarını ama varamıyorum yanı başına.Engellerim var sonu gelmeyen başı belli olmayan.Üzgünüm ama ne fayda .Olan oldu ve ben kalpsiz burda olduğum yerde öylece kala kaldım.Hissetmiyor,duymuyor ve hatta belki de yaşamıyorum.Son bir haykırış gerekli bana soluğu öylebir alıpta sesimi en uzaklara duyurabileceğim en uzaklara.Duyuracağım sesimi birilerine denize atılmış mektubu içinde sarılı şişe gibi bulacak sesimi,işitecek.Biri mutlaka duyacak,bulacak ,hissedecek beni .Aniden yanımda belirecek.Gülümseyeceğim.Tüm kanım donacak.Avuçlarım terlerken ayaklarım olmayacak.Koyarken elimi yüreğine aslında ne ben olacağım ne de o.....
17-08-2011, 14:24 #9
Merhaba.Sevil Hanım sanırım siz,bir hukuk ofisinde çalışıyorsunuz vede İcra dalı size kaldı.Ortak arkadaşlarmı,yoksa ücretlimi çalışıyorsunuz.
neytel İsimli Üyeye Özel Mesaj Gönderin
neytel İsimli Üyeye Email Gönderin
neytel İsimli Üyenin Tüm Mesajları Arayın
18-08-2011, 16:17 #10
Oturup bilgisayarın başına güzel bir şey ile karşılacakmıyım diye düşünür iken bu zayı ile karşılaştım- bundan daha iyi şey olmaz diyerek; hemen klavyeye sarıldım, ekranı yazı ile donatmaya başladım ve derken ben zaten kendimi anlatmak istiyormuşumun farkına vardım.
Bunuda bu başlık sayesinde yakaldım,
1- Bilgisayarın başına güzel bir şeyler için oturuyormuşum.
2- Yazı yazınca kendimi ve yapmak istediğimi aktarınca kafa ağrım geçiyormuş.
Site ve sayfa fikrini zahmetini çeken arkadaşlara teşekür ederim bu vesile ile...
Güzel bir şeyler bakılacak bir yer hazırladıkları için..
03-08-2012, 14:30 #11
Az önce birkaç avukat geldi.Biri hariç kalanlarını tanımıyorum.Bir toplantıya katılmıştım hasbelkader.O da yanında çalıştığım avukat çok ısrar ettiği içindi.Konuşmalar, buram buram ideoloji kokan konuşmalar. Halbuki ben her türlü siyasi düşünceden ari bir insanım. Usulca dinledim,destekleyeceğimi söyledim. Ama içimden de kıs kıs gülüyordum. Beyler, ben seçim zamanında büyük ihtimalle Diyarbakır Barosu'na geçeceğim! Neyse canım sıkılıyordu, iki muhabbetin belini kırdık iyi oldu ))
Günün en ilginç detayı buydu
31-10-2014, 16:35 #12
Bir günüm değil, tüm günlerim yapayalnız geçiyor. Kalabalık bir yalnızlık...
Her Şey Birbirinin İçinden Geçiyor (şiir) n.okyay Site Lokali 2 13-01-2004 08:43
THS Sunucusu bu sayfayı 0,04307103 saniyede 15 sorgu ile oluşturdu.