Antalya Meme Kanseri Destek Grubu – Rosie Mason
Sadece iki ay önce en son ziyaretimden sonra İngiltere’den döndüğüm zaman Kızdım. Öfkeliydim çünkü şaşırtıcı Hep meme kanseri hastası olarak aldığım tıbbi bakım, orada hissettim O resmin hayati bir yönü eksikti. Kadınların paylaştığı tecrübeler Ve birbirlerini desteklemek ve tabii ki eğlenmek için bir araya gelebilirler.
Böylece Antalya Meme Kanseri Destek Grubu kuruldu. Cumartesi günü bizim üçüncü toplantı yaptık. İlk olarak bir çay partisi Mayıs ayında, ikinci bizim eğlenceli bir peruk gün olmuştu ve bu hafta bir kahvaltı yapıldı. Küçük grubumuz, şimdi özel FB sayfasının 150’den fazla üyesine sahip, tabii ki aktif katılımcılar çok az ve cumartesi günü yaklaşık 15 kişi bir araya geldi. Çok hoştu.
Her yeni toplantıda aynı yüzlerden bazıları artı oturup birbirimizi insanlar olarak tanımak için bize bir şans verdiği her sefer birkaç yeni ilaveler var. Tedavi yelpazesinin her ucunda insanlar var. Grubun bir arkadaşı ikinci kemoterapi yaptırmıştı ve hikayelerini uygun bir sutyen bulmaya çalışıyordu ve ne koyacağımı ve hepimizi kıkır kılıyordu.
Birkaç hafta önce hastanedeyken ve ilk kemoterapisini almak üzereyken FB sayfasında ‘Gerçekten korktuğum’ yazdı ve on dakika içinde yanına bir üye geldi . … Bana göre bu grubun varlığının nedeni, o anda birileri uzanabilir ve destek verebilir gelcek amaçımız olmuş. Bu kadar kısa bir süre içinde ne kadar geldik, gülüşü paylaştık, aynı zamanda korkumuz.
Kadınların böylesine ortak bir bağları olduğu zaman çok kişisel ve yakın bir şey, hepimiz bir araya geldiğimizde ne olduğumuz inanılmaz, birbirimizin gözlerine bakıp o kadar çok şey anlamalıyız, elbette ki birbirimizin saçlarına, peruk ya da başörtülerine bakabiliriz ve ayrıca başka bir şeyi anlarız Tüm hikaye. Tedavinin ne kadar zaman önce, son kemoden beri kaç ay geçtiğini ya da bir peruk, eşarp ya da şapka olup olmadığını o kişinin hâlâ tedaviye tabi tuttuğunu tahmin edebiliriz. O halde benim gibi şu anda saçlarını yukarıdakilere meydan okumamış bir ilaç kullanan insanlar var.
Bu muhteşem kadınlara bir göz atın, biri aktif tedaviden birkaç yıl önce, ikisi yakın zamanda işine geri döndü ve ilerliyor ve bir kadın yolculuğunun başlangıcındayken birisi aynı zamanda evre 4 … Onlara baktığımda gördüğüm şu ki mutluluk, ve güçlü, korku yok çünkü bu yol ne olursa olsun artık herhangi birimizin yalnız başına gitmesi gereken şey değil. Paylaşabildiğimiz arkadaşlarımız var, birbirimizin hikayelerini ve deneyimleri kendi imkânlarımız gibi biliyoruz …
Ve şimdi evlenecek kızlardan biri, pembemsi ekim ve daha yeni projeler için bir Kına partisi planlıyoruz. Meme kanseri olan kadınlar, her yaşamboyu yaşantısından geliyor; sosyal, ekonomik veya akademik statüye dayanarak tasdik etmiyor ve Artık giderek artan bir şekilde yaşa saygı duymuyor. Grubumuzdaki en küçük kadın hala yirmili yaşlarındadır …
Birlikte güçlüyüz, melekleriz, uçabiliyoruz!
Elif Oner says:
Çok güzel yazmışsın Rosie’cim😘