TaRaflar arasındaki davanın yaPılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası ğösterilen hukmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
2-Davacının Türk Medeni Kanununun 174. maddesine dayanan bir tazminat talebi bulunmamaktadır. Davacı, dava dilekçesinde, “..davalı adına kayıtlı taşınmazlar alınırken tüm altınlarını vererek katkıda bulunduğunu, davalının, adına kayıtlı olan malları, kendisinin gösterdiği fedakarlık, emek ve ailesinin kendisine ve müşterek çocuklarına olan desteği sayesinde edindiğini, boşanma ile birlikte akte listesini verdiği edinilmiş malların yarısının davacı adına tazminat olarak hükmen tescilini” istemiştir. Bu istek, boşanmanın eki niteliğinde değildir ve boşanma davası içinde istense bile, ayrıca nisbi harca tabidir. Bu taleple ilgili dava dilekçesinde harca esas bir değer gösterilmemiştir. Yargılama sırasında da bu husus davacıya sorulmamıştır. Mahkemece davacının açıklanan talebiyle ilgili Harclar Kanunun 16/3-4. maddesi ile 30. maddesi doğrultusunda islem yapılması ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerektiginin gozetilmemesi; davacının Turk Medenı Kanununun 174. maddesine dayanan bir tazminat talebi bulunmadığı halde, talep dışına çıkılarak, “… davacının boşanmakla ekonomik ve sosyal seviyesinde zarara uğrayacağı için maddi tazminata hak kazandığından bahisle “… maddi tazminat olarak ayın’a da karar verilebileceğinden” söz edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
3-İleriki yıllara yönelik nafaka artış oranının infazda şüphe ve tereddüde yer vermeyecek şekilde gerekceli kararda gösterilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden ve ileriki yıllarda hangi enflasyon verilerine gore artırılacagının ( Tefe, Tüfe… ) belirtilmemesi isabetsizdir.
4- 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kurulus ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesı; 4721 sayılı Turk Medeni Kanununun ikinci kitabından ( MK. md. 118-494 ) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında işin görev yönünün de düşünülmesi zorunludur.
SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma dışında kalan temyize konu bölümlerin 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 375.000.000 Tl. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 21.01.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Boşanma Ayrı Yaşama