Enis Fikri Tokcan, Türk ekonomisinin çok zayıf ve kendi içine kapanık yollarında dünyaya açılmanın önemini kavramış nadir iş adamlarımızdandı. Çeşitli firmalarda edindiği bilgi ve deneylerin birikimini iyi değerlendirmişti. Kendini sınırlandırmıyor, her fırsatta doğru ve başarılı işlerin peşini kovalıyordu. Dünyayı iyi tanımıştı. Avrupa'nın her ülkesinden Amerika'ya uzanan büyük şirketlerin yöneticileriyle yakın dostluklar kurmuştu. Türkiye'nin bu firmalar ile köklü ilişkilerinin kurulmasında Enis Tokcan'ın inkar edilmez payı ve alın teri vardır. Cumhuriyet'in ilk yollarında Güneydoğu Anadolu'nun kalkındırılması projelerinde şükranla anılacak çok önemli hizmetleri olmuştur. Kurtalan'a uzanan demiryollarının her santim rayında, her küçük istasyon binasında Enis Tokcan'ın sabır ve maharetinin yarattığı mükemmel yatırım terkibi vardır.
Türkiye'nin dünya ile bağlantılar kuracak şirketlerini Vehbi Koç ile ortak olarak örgütlemişti. Uzun yıllar bu ortaklık Türkiye'nin yatırım ve kalkınma hamlelerinde başarılı hizmetler vermişti. İkinci Dünya Savaşı sırasındaki bütün güçlüklere rağmen her fırsatı kullanarak bu ilişkilerin düzenli yürümesinde gayretli olmuş ve Türkiye'nin harp dışında kalmış ekonomik ve ticari yaşamına katkılarını azamileştirmiştir. Değişmeyen ilkesi ülke ekonomisinin yararına olan projeleri üretmekti. Zihninin boş durduğu görülmemişti. Yetmişli yıllar, yetmiş sente muhtaç olduğumuz yıllardı. Büyük dünya firmalarından yapılan ithalatın kapandığı zamanlarda Enis Fikri Bey'in itibarı uzun süre devam etmiş ve bu ithalat, önemli yatırımların makina ve teçhizatını sağlamıştı.
Türkiye için çok şey yaptı ama hatıralarını yazmadı. Yazsaydı, Cumhuriyetimizin kuruluşundan, dünyaya açılma azmini yaşadığımız bugünlere kadar ekonomik yaşamımızın tarihçesini çok yakından ve en gerçekçi ölçülerde izlemek fırsatı bulmuş olacaktık. Birlikte çalıştığı arkadaşları Türk ekonomi tarihinin bilinmesi ve değerlendirilmesi gereken hatıralarınla doludur. Bu hatıralar, ticaret ahlakının ve hizmet disiplininin nadir örneklerini yansıtır.
17.02.1997 tarihli gazete yazısı