Kendi evimizde kiracı, kendi ülkemizde yabancı olmak
Derviş-Fischer modelinin en belirgin özelliği Türkiye ekonomisini küresel güçlerin doğrudan hedefi haline getirmesi oldu. Ülkemiz sanayi devrimine geçişte gecikti ancak Cumhuriyetin ilk yıllarında atılan adımlar çok önemliydi. Bununla birlikte Türkiye, 70’lerde geç de olsa sanayi ülkesi olma sürecini tamamlamak için girişimler yaptığında ise darbeler ve engellerle karşılaştı. Ardından teknolojik gelişmelerin öne çıkması ile birlikte ona da nasıl ve hangi şekilde entegre olacağına karar veremedi. Bugün ilk akla gelen 2-3 örnek ise sistem tarafından oluşturulan ortamın değil bu bozuk sisteme rağmen başarılı oldukları için öne çıktılar.
Bunun yanında Türkiye özelleştirmelerde çok aceleci, plansız, hedefsiz, salt elde edilecek gelire odaklı ve gelecek projeksiyonu olmayan bir yol izledi. Hatta iki gün önce Sakarya’da içinde tank ve palet fabrikasının da olduğu Savunma Bakanlığı’na ait taşınmazların özelleştirilmesi ile ilgili düğmeye basıldı. Devlet ekonomiden tamamen çekilerek alanı yabancı sermayenin manipülasyonlarına açık hale getirdi. Geçen gün açıklanan istatistiklere göre yabancılara konut satışı bir önceki yıla göre yüzde 117 artmış. Bu tıkanan inşaat sektörü için bir nefes alma yöntemi olarak lanse edildi. Bu anlayış kısmen doğru da olabilir ancak şu anda kimse, krizin etkisiyle el........