Eğitim – Divanyolu Dergisi
Diyorum ki; her gün değil, her hafta veya ay da değil… Yılda, ama her yıl mutlaka, bir “renk” öğrenmeli çocuklar. Böylece on sene okula gitmiş delikanlıya, “eflâtun” dediğinizde; leylâk ile erguvan arası bir açık mordan bahsettiğinizi anlayabilir.
Bunu bilmek çok mu önemlidir?
Evet, hem de sanıldığından daha fazla.
Fakat bu rengi anlamak için, yine her yıl bir “ağaç” tanıtmalı çocuklara…
Tanıtmalı ki; ilkbaharlarda altına oturmuş Boğaz’ı seyrederken hayaller kurduğu… Hani şu hüzün karası odununda hayal kırmızısı çiçekler veren ağacın “erguvan” olduğunu bilsin.
Ve her yıl bir yeni kuş, yeni bir çiçek, bir farklı meyve için;
“Ben biliyorum, tanıyorum onu” demeli çocuklar.
Yılda on ay çarpı on yıllık öğrenciliğin ardından imtihana tabi tutmalı gençliği. Ve ancak bu sınavdan geçenlere “ergin’lik” diploması verilmeli. Sorular ise zor değil:
1- On yılda ismi öğrenilmiş on çiçek. 2- On renk. 3- On ağaç. 4- On kuş. 5- On balık. 6- On nehir. 7- On göl. 8- On dağ. 9- On deniz. 10- On…
Evlatlarınızın hayatın içinde kalmaları, ayaklarını yere sağlam basabilmeleri için değil miydi onlar adına yaptığınız bunca eğitim harcaması? Öyleyse yılda en az bir taneden on yılda on ağacın yanından geçerken, diğerlerinden ayırabilmeli yavrunuz.
Öyle değil mi? Zor mu bunu başarmak? Çocuğunuzun bunu yapabileceğine inanıyorsunuz elbette, değil mi?
Sözümü lütfen anlamak için dinleyin:
Bu ülkede yaşıyorsak, yılda bir dağımızın adını, on yılda on ovamızın, gölümüzün ve denizin adını bilmeli çocuklarımız… On yılda, sırasıyla on cumhur reisini sayabilmeli; on ressam, on yazar denilince aval aval bakmamalı!
Eğitim bu değil mi?
Peki, araştırın bakalım; kaçına verilmiş bizi biz kılan, bizi bir eden bu ve benzeri bilgiler?
Eğitim sistemi bunu mutlaka yapmak zorunda. Fakat beceremiyorsa, kendiniz yapacaksınız! Siz de yapamıyorsanız ne olacak?
Dîvanyolu dergisine abone olacaksınız.
Etiketler: dergi • Muammer Erkul
« EYLÜLE ŞİİR
Mecnun makâmı »