GÜLCAN ALTAN İLE RÖPORTAJ | İstanbul Kafkas Kültür Derneği
Çocuklar bir dili konuşmuyorsa o dil yaşamıyor
Türk müziğinin yanı sıra, Latin dillerinde söylediği şarkılara ve fadolarla beğeni toplayan Gülcan Altan, aldığı Türk müziği eğitimiyle dikkat çekiyor. Türkçe şarkılardan oluşan “Gülümser” albümü ve 10 dilde 10 şarkı adlı ortak bir çalışmada yer alan sanatçı son olarak Adığece ve Abhazca şarkılarını seslendirdiği “Gunef “adlı albümünü hazırladı. Gülcan Altan ile Kalbin Işığı anlamına gelen “Gunef’” üzerine konuştuk
Gunef, Adığece bir kelime ve kalpten gelen ışık demek. 8 senedir uğraştığım albümün repertuarı konusunda Türkiye’de üretilmiş şarkılar mı anavatandakiler mi kendi bestelerim mi diye düşündük. Anavatandan başlayalım dedik ve sadece bir bestemi albüme aldık. Şarkıları geleneksel halinden biraz daha dünya müziği formatına soktuk. Garmon dediğimiz akordeon ve koltuk davulu dediğimiz doliyle çalınan bir müziği biraz daha genişlettik. Bunu da niye yaptık? Çünkü Adığe ve Abhazca Unesco’nun unutulmaya yakın diller atlasında üst sırada yani risk altında yer alıyor. Çünkü çocuklar artık konuşmuyor bu dili öğrenemiyorlar. Sadece anavatanda okullarda veriliyor dil eğitimi. Öyle olunca dil yaşamını sürdüremiyor çünkü küçük çocuklar bir dili konuşmuyorsa o dil yaşayamıyor. Albümü yapmamın en önemli sebeplerinden birisi bu şarkıları çocukların söylemesi.
Adığece ve Abhazca şarkılar
Adığece ve Abhazca şarkılardan bahsediyorsunuz. Çerkeslerin dili Çerkesçe değil mi?
Çerkesçe diye tek bir dil yok, lehçeleri var. Kafkasya’da bulunan Adığe boyundanım, yani Adığeyim. Biz kendimize Çerkes demeyiz. Başka milletler bize Çerkes der. Çerkes kelimesinin altında Adığe ve Abhazlar gibi boylar var. Bunların hepsine ortak bir kelime altında toplamak da gerekliydi. Çerkes kelimesini o yüzden artık herkes kullanıyor. Kendi boylarımızın diliyle konuşuyoruz. Albümde hem Adığece hem Abhazca şarkılar var.
Evet, biraz ona da denk geldi galiba. Mesela güncel olarak bu konuyla ilgili bir şey söyleyebilirim. Kürt müziğiyle ilgili olan kısmı. Hep Kürt müziği vardı esasında ama şimdi politik ve siyasi durumları itibariyle biraz daha ön plana çıktı bu müzikle ilgili şeyler. Biraz da esasında siyasetçiler bu müzik işini kullanmaya başladılar. Kendilerini tam olarak ifade edemedikleri için müzik onların işini kolaylaştırıyor. Siyasi duruşlu etnik müzik sanatçıları ortaya çıkmaya başladı. Gerçi benim öyle bir amaç ve niyettim yok. İşimiz müzik çünkü. Müziği hep ön planda tutmak istiyorum çünkü benim dilim o. Ve doğrusunu isterseniz kullandırmak da istemem. Çerkesler de mesela ana dilde eğitim istiyorlar ama niyetleri Kürtler kadar sert değil. Ben bu ülkeden toprak istemiyorum. Sadece içinde yaşadığım ve bütünleştiğim bu ülkeyle o ilişkiyi daha da geliştirip daha uzun yıllar ömrü böyle tamamlamak istiyorum.
Neziha Çakıroğlu / STAR Gazete