İSLÂM TARİHİNDEN YAPRAKLAR (32) : SIFFÎN SAVAŞI
Muaviye, geri dönen Ubeydullah’ı Malik’ten korktuğu için kınadı ise de Ubeydullah da kendisinin rakibinden kaçtığını söyleyerek cevapladı. Onlar böyle tartışırken Hz. Alî’nin Muaviye’yi düelloya davet ettiği işitildi. Muaviye artık ağzını açıp tek kelime söyleyemedi.
Hz. Alî diyordu ki:
‒ Ey Hind’in oğlu, Müslümanların kanlarından elini çek. Bir an için karşıma çık, savaşalım, eğer sen galip gelirsen yönetim senin eline geçer. Cenabı Hak bana yardım edip zafer verirse halk bu sıkıntılardan kurtulur.
Ama Muaviye bir şey söyleyemedi. O zaman Ubeydullah bn Ömer bn Ḫattab, Muaviye’ye dedi ki:
‒ Ey Muaviye, sözün eyleme uyması gerekir. Bak Alî bn Ebu Talib ne söylüyor? Eğer Ali ile dövüşmeğe gücün yeterse onun çağrısına uy da hünerini görelim.
Fakat Muaviye Ubyeddul’ın bu sitemlerine karşılık veremedi ve susmayı tercih etti (Ravdatu’l-Ahbab, s. 501-504).
2- İkinci gün:
Perşembe idi. Hz. Alî, sabahın ışıması üzerine sabah namazını kıldırıp hücuma hazırlandı. İki ordu birbiri üzerine atıldı, dünkünden daha şiddetli bir çatışmaya girdiler. Irak ordusu ilerlemeğe, Şamlılara üstünlük sağlamaya başladı. Abdullah bn Budeyl Muaviye ordusunun, Habib bn Mesleme komutasındaki sol kanadı üzerine yüklenip onu bozmayı başardı. Mua­viye'nin komuta ettiği zırhlı tugaya doğru ilerliyordu. Abdullah bn Budeyl burada benzersiz bir kahramanlık gösterdi. Bu kısmî ilerlemeğe, Irak ordusunun genel ilerlemesi eşlik etti. O kadar ki Muaviye, kendi kendine kaçmayı bile düşündü. Ancak utandığından sabretti. Zırhlı birliği savaşa teşvik etti. Bu birlik ilerlemekte olan kahraman Abdullah bn Budeyl'i katlettiler. Onun yerine Eşter sağ cenah komutanlığına geçti. Şamlılar dayanışma içine girdiler ve ölümüne savaşmaya and içip yeniden daha bir kararlılıkla saldırıya geçtiler. Liderlerinden birçok kayıp verdiler. Zü'l-Kilâ', Hav­şeb, Ubey­dullah bn Ömer bn Ḫattab bu sırada öldürülenlerdendi. Bu kez iş tersine dönmeğe başladı ve Şamlılar üstünlük sağlamaya başladılar. Geri çekilmeğe başlayan Irak ordusu çok kayıp verdi ve çok kişi yaralandı. Hz. Alî askerlerinin geri çekildiğini görünce bağırarak onları hamasete getirmeğe çalışıyor ve kendisi bizzat şiddetle çarpışıyordu. Re­bîa kabilesinin bulunduğu merkez kuvvetine yöneldi. Yaman savaşçılar olan Rebi­alıların hamiyyeti kabardı ve Emirleri Ḫalid bn el-Mu'temir'e ölümüne savaşmak üzere bey'at ettiler (el-İsabe: 1/454; Ensabu'l-Eşraf: 2/56.).