Mutluluk neydi…? – seher tkc
4 augustus 2015 13 september 2015
Geçen gün televizyonda kanalları karıştırırken Dost tv de Gündem Hac adındaki bir röportaj da Ömer Tuğrul İnançer hocanın konuşmasına rastladım. Son kısmına denk gelmişim ki bugün tamamını internetten arayıp izleme fırsatım oldu. Aşağı yukarı 18 dakikalık video da genel olarak hac ve terbiye meselesi ele alındı.
Bunu söylemiş olmakla birlikte tv de izlerken denk geldiğim son cümleleri beni düşünürdü.
“Allah’ın emirleri bizim için mükellefiyet olmanın ötesinde saadet vesilesidir…”
Sadece “cenneti kazanırsın” veya “cehennemde yanarsin” demeyi çocuğu terbiye etmeye çalışırken dokunmaması gereken şeye “cız” veya ödüllendirirken “çiko” (çikolata) demeye benzetiyor.
Evet cennet nimetleri ve cehennem azabı varlığı inkar edilemez bir gerçek Ayetle sabittir. Bunu bilmekle beraber insanın Allah’ın emirlerine uyması aynı zamanda aslında mutluluk getirir. Ahirette yakalayacağı mutluluğu belki şimdiden tadabilir.
Ama işte mutluluğu, gerçek ebedi mutluluğu Allah’ın emirlerine uyarak yakalayabiliriz. Aynen öyle de “Allah’ın yasaklarına uymamak mutsuzluk getirir”.
Düşündüm de biz mutluluğu yanlış yerlerde mi arıyoruz. İyi bakınca mutluluk sandığımız şeyler sadece maddeden veya nefsimizi okşayan şeylerden mi ibaret. Ruhumuzun asıl ihtiyaç duyduğu şeylerin peşinde mi yoksa sırf nefsimizin hoşnut olduğu şeylerin peşinde mi koşuyoruz.
Evet bazen imtihan öyle zor olabiliyor ki iman ve irade kendini böyle anlarda belli eder. Efendimiz (s.a.v.) başta olmak üzere tüm kutlu insanların hayatı hep çileyle geçmedi mi? Yine bu çileleri ile mutluydular. Çünkü Allah’ın yoluna uymanın verdiği bir mutluluktu bu.
Bunu bir düşünmek lazım. Bize de ne oluyor ki en ufak bir olumsuzluk karşısında yığılıveriyoruz. Özür dilerim ben kendi adıma konuşayım.
Uzun lafın kısası mutluluğu çok uzaklarda ve çok zaman sonra ulaşılması zor bir ütopya gibi beklerken aslında kendi ellerimizle ertelemiyormuyuz…?
Antalya februari 2012