Kaybettikleri şey belki de içlerindeki 'adam'dır.
Sadece neyi istediği bilmeyen insanlarda hayal kırıklığı yaşatır beklentiler.
Ötesi yoktur bazıları için, hayaller kurarlar, hedefler koyarlar ama sonrasında ellerinde olan şey kocaman bir hiçliktir.
Çok severler, çok sevebilirler ama kendi kendilerini tüketirler. Kendilerine saklamaları gereken o kadar çok şeyi paylaşmıştırlar ki, ait olmanın ve sahip olmanın inanılmaz hazzını yeniden yaşayamayacak olmaları, onları kurmaca bir yaşamın içindeki vazgeçilmez kişi olmaya çalışmaya iter. Sevgilerini hak edebilecek kimse yoktur etraflarında, savurmuşlardır harcadıkları en bol şey olan zaman gibi onları da.
Etraflarını hep kalabalık görürsünüz, sürekli 'arkadaşları' vardır yanlarında fakat bulunuş amaçları yalnızca çıkara bağlı birlikteliklerdir. Hep gülerken görürsünüz onları, çünkü birbirlerine karşı göstermek istemedikleri yüzleri vardır hüzün gibi.
En önemlisi de yalnızdırlar, hayal kırıklıkları ile dolu yaşamlarına renk katacak olan yegane şey olan arkadaşlıkları, adını koyamadıkları 'beklentiler' için feda edip sonra da 'beklenti = hayal kırıklığı' denklemini kurarlar.