Gönderen Basak Celik zaman: Cuma, Aralık 30, 2011 2 yorum:
Etiketler: 40. ay, yılbaşı
Gönderen Basak Celik zaman: Çarşamba, Aralık 28, 2011 8 yorum:
Yavaş yavaş hediyeler gelmeye başladı... Bazı paketleri dayanamayıp açıyoruz; bazılarını açıp -sahiplerine göstermeden- yeniden paketleyip ağacın altına koyuyoruz. Bazıları tamamen sürpriz -hem bize, hem minik adama.
Esin Teyze'miz evimiz için çok şık bir lavanta kutusu göndermiş... bayıldık! En sevdiğimiz resimlerimizin durduğu yerde salonumuzu süslüyor şimdi.
Gönderen Basak Celik zaman: Pazartesi, Aralık 26, 2011 5 yorum:
Etiketler: 39. ay, kendi kendime, yılbaşı
Gönderen Basak Celik zaman: Pazartesi, Aralık 26, 2011 1 yorum:
Etiketler: 39. ay, kar, kış
Gönderen Basak Celik zaman: Cuma, Aralık 23, 2011 3 yorum:
"Fiziksel" olarak uzakta; ama, aslında hep yanımızda hissettiğimiz dostlarımız var bizim... Çınar'dan hep "oğlumuz" diye bahsedecek kadar yakın; onyılların birikimiyle, aradaki bin küsür kilometreyi sıfırlayacak kadar samimi dostlarımız.
Ve her sene hem doğumgününde hem de yılbaşında, Çınar'a hep orijinal hediyeler gönderecek kadar da özel ve düşünceli... Bu sene de geleneği bozmamışlar, dün kargo paketini açtığımızda bu nefis şeyle karşılaştık!
Bizim minik adama benziyor, değil mi? Çınar da kendisine benzetti zaten, iyice bir inceledi... Şimdi, odasını süsleyecek bu nadide hediye!
Baktıkça, mesafalerin aslında "uzağız" demeye yetmediğini, gönüllerin bir olduğunu hatırlayacağız...
Gönderen Basak Celik zaman: Cuma, Aralık 23, 2011 6 yorum:
Etiketler: 39. ay, hediye, yılbaşı
Gönderen Basak Celik zaman: Çarşamba, Aralık 21, 2011 3 yorum:
Ankara pek toplu taşıma dostu bir şehir değil. Hatta bazen, kendimi Amerikan kentlerinde yaşıyor gibi hissediyorum. Arabasız şehrin iki uzak noktasına gitmek yeterince zor değilmiş gibi, arabalı gitmek de -örgün bir toplu taşıma ağı olmadığından- trafik nedeniyle işkenceye dönüşebiliyor. Eskişehir yolu boyunca kazılmış olan metro tünellerimiz var; ama, trenlerimiz olmadığından metroyu kullanamıyoruz. Günün her saati, Eskişehir Yolu, Konya Yolu ya da Atatürk Bulvarı üzerinde yoğun trafik var. Evden ya da işten kaçta çıkarsanız çıkın trafiğe takılmadan A noktasından B noktasına gitmeniz olanaksız. Yeterince dolmuş, otobüs ve yer altı taşıma aracı olmadığından ve şehrin ulaşım ağı son derece plansız olduğundan insanlar arabalarıyla ulaşımı tercih ediyorlar. Her arabada genelde tek kişi seyahat edince de, 4 milyon nüfusu olan bir şehirde, bütün şehri otobana çevirmiş olan alt geçitler ve köprülü kavşaklar bile bu plansızlık ve yetersizliğin içinde trafiği hafifletmede etkili olamıyor!
Oh, trafikle ilgili içimi bir nebze de olsa döküp rahatladıktan sonra asıl konuya gelebilirim. Biz de genel olarak hayatı arabada geçen bir aileyiz. Minik adam ve babası sabahları birlikte okula ve işe gidiyorlar arabayla, ben genel olarak servisi kullanıyorum. Hafta sonu ise, hem zamandan kazandırdığı hem de pratik olduğu için gideceğimiz yere arabayla gitmeyi tercih ediyoruz. Geçen ay, "yavaş bir cumartesi" geçirelim, dedik ve arabamızı evde bırakıp, şehrin bütün toplu taşıma araçlarını Çınar'a tanıtmaya karar verdik!
Gönderen Basak Celik zaman: Salı, Aralık 20, 2011 5 yorum:
Etiketler: 38. ay, toplu taşıma
Gönderen Basak Celik zaman: Pazartesi, Aralık 19, 2011 5 yorum:
Etiketler: 39. ay, etkinlik, yılbaşı
Geçen ay, Türkiye'nin ilk ve tek çocuk müzesi olan Free Kidzz'e götürdük Çınar'ı. Aslında, kışın tek eğlencesi alış veriş merkezleri olabilen Ankara için gerçekten kurtarıcı bir yer (olabilir/di). İşin doğrusu, iyi niyetli bir yaklaşım; daha önceden düşünülmemiş bir şeyi yapmışlar ve gerçekten "bu hafta çocuğumla değişik bir şey yapayım" diyecek anne-babalar için güzel bir etkinlik alanı... Üstelik, çocuğunuzu eğitmenlere teslim edip kendiniz Free Kidzz'in kafesinde oturabiliyorsunuz. Tercih ederseniz, tabii...
Yukarıdaki resimde, serbest aktivite alanı ve playback odası dışında, Çınar'ın yaşına uygun olarak girebildiği tüm alanları görebilirsiniz. Serbest aktivite alanının fotoğraflarını çekmemiştim; ama, minderlerden ve çeşitli jimnastik aletlerinden oluşan, çocukların atlayıp zıplayıp tırmanabilecekleri bir yer. Playback odası bizim için özeldi, onu az sonra paylaşacağım :)
Odalar ve içindeki aktiviteler güzel düşünülmüş, tasarlanmış. Ama, 1 saatlik süre belirlendiği için bazı bölümler o kadar hızlı geçiliyor ki! Mesela, fotoğrafta sol üstte yer alan Böcek İnceleme Alanı'nda çocukların ellerine büyüteçleri almalarıyla bırakmaları neredeyse bir oldu. Aynı şekilde, Dört Mevsim Odası'nı da jet hızıyla geçtik.
Bir eleştiri de, ortamda kullanılan materyallerle ilgili... Bana fazlaca yapay geldi. Mesela, inşaat alanına gerçek kum, inşaat oyuncakları gibi malzemeler konsa, ya da Dört Mevsim Odası'nda yerlerde gerçek yapraklar bulunsa, odalar mevsimin ortalama sıcaklığına göre ısıtılsa ve biz de duvardaki resimlerle idare etmeye çalışmasak çok daha iyi olabilirdi. Bu anlamda en başarılı yerler Balık Tutma Havuzu (havuzlarda gerçekten su vardı en azından; hoş, çocukların ellerini sokmasına izin verilmiyordu ıslanmasınlar diye, ama olsun) ve Dinozorların olduğu odaydı. Dinozor kazı alanı konsepti çok güzeldi bence. Orada da, "dokunulması yasak olan" dinozor maketleri çocukların heveslerini kursağında bırakmış ve eğitmen bu maketlerde gördüğümüz dinozorlarla ilgili hiç bilgi vermemiş olsa da, anne olarak Çınar'a hangisinin ne yediğini, anlatıp büyüklükleri hakkında konuşabildim...
Çınar, bir çocuk olduğu ve annesi kadar yüksek beklentileri olmadığı için, son derece güzel zaman geçirdi. Hele Playback Odası'nda! Odaya girer girmez davulun başına oturdu, çalmaya başladı. İkiden fazla çocuk aynı anda bu odaya girdiğinde enstrüman paylaşımını nasıl yapıyorlar, bilmiyorum; ama, biz iki kişi olduğumuz için şanslıydık. Çınar doya doya davul çaldı. Ve sonra da kareoke çocuk şarkılarına -kendince- eşlik etti. "Kendince" kısmını bir videoyla açıklamaya çalışacağım:
Başta söylediğim gibi, belki "olması gereken" mevcut uygulamadır; ama, pek çok arkadaşımdan benzer eleştirileri duydum. Sanırım, bu kadar iddialı açılan bir yerin kendini biraz eleştiriler yönünde geliştirmesi gerekecek. Ama, herşeye rağmen, çocuklar için değişik ve eğlenceli bir alan. Giden her çocuğun -iyi günündeyse- keyif alacağını ve Çınar gibi bir kez daha gitmek isteyeceğini düşünüyorum. Mevcut koşullarla değil; ama, süre/ücret ayarlaması yaparlarsa, sık sık da gidilebilir.
Ankara'daysanız ve çocuğunuzla yapacak değişik bir şey arıyorsanız, öneririm! Ama, beklentinizi benim gibi yüksek tutmayın :)
Gönderen Basak Celik zaman: Pazartesi, Aralık 19, 2011 8 yorum:
Etiketler: 38. ay, ankara, etkinlik, free kidzz
ÜCRETLENDİRME: Sunum sonunda bir "sihirli şapka" döndürüyorum. Herkes istediği ve gönlünden gelen ücreti şapkaya verebiliyor.
Sunum 4-5 saat sürmekte ama merak etmeyin.. o 4-5 saat su gibi akıp gidiyor...
Gönderen Basak Celik zaman: Pazartesi, Aralık 19, 2011 2 yorum:
Etiketler: çocuk eğitimi, duyurular, özgürkalp
Neyse, somonla ilgili şoku atlattıktan sonra ancak kurabiye eve sevinebildim! Zira, geçen hafta Binbir Çiçek'te Gingerbread House Workshop yapılmış ve biz zavallı "4-yaş-altı-çocuk-anneleri" etkinliğe katılamamıştık. Hoş, tabii ki isabet oldu; Banu'nun ve Itır'ın yazılarını okuyup resimlerinden baktıktan sonra hasedimden çatlamış olsam da, Çınar'la o etkinliğin gideceği yeri az çok düşünebiliyorum. Amaa, artık bizim de "burada yapılmışı var" türünden de olsa bir zencefilli kurabiye evimiz var; ve, umuyoruz ki yılın son günü sabah kalkıp, mis gibi şekerlerle süsleyip akşama da afiyetle yiyeceğiz.
Teşekkürler dedecik, evimizin herşeyi :)
Annem: Çınar, anneanne ne? (soyadından bahsediyor)
Çınar: Anaane Tarhan!
A: Emo ne?
Ç: Emo Tarhan!
A: Dede ne?
Ç: Dede tarhana çoobası!!! Eehehehehe
Gönderen Basak Celik zaman: Pazartesi, Aralık 12, 2011 7 yorum:
Etiketler: 39. ay, Çınar'ın dedesi
Gönderen Basak Celik zaman: Pazar, Aralık 11, 2011 3 yorum:
Şimdi heyecanla önce kar yağsın, ardından bu ağacın altı hediyelerle dolsun, sonra da lapa lapa kar eşliğinde yeni yıla mutlulukla girelim diye bekliyoruz...
Gönderen Basak Celik zaman: Cumartesi, Aralık 10, 2011 4 yorum:
Etiketler: birlikte, çam ağacı, süsleme, yılbaşı
2 yıldır bu blogda sizinle minik adamı ve minik adamlı yaşamımı, sevinçlerimi, endişelerimi, sıkıntılarımı, heyecanlarımı paylaşıyorum. Yorumlarınızla siz de benim bu duygularımı paylaştığınızı gösteriyorsuınuz çoğu zaman. Ve ben bu yüzden sizleri de -hatta okuduğunu bildiğim ama seslerini duymadıklarımı da- seviyorum.
Hal böyle olunca, ben de bloglar arasındaki modaya uyayım, dedim ve yeni yıl için sizin minikleri sevindirecek bir çekiliş düşündüm. Bu yazının altına yorum bırakan 3 kişi sırasıyla bu kitaplardan birini kazanacak:
- Bil Bakalım Seni Ne Kadar Seviyorum, S. McBratney ve A. Jeram, TUDEM Yayınları
- Yeraltında, A. Millbourne, TÜBİTAK Erken Çocuk Kitaplığı
- Mavi Fil Tombik, S. Rentta, İş Bankası Yayınları
Çekilişi Random.Org ile yapacağım. Çekilişe katılmak için blog izleyicisi olmanıza -yani, yanda yer alan "Kim Bizi Seviyor?" kısmında görünmenize- gerek yok. Ama, bir şekilde takip edebiliyor olsanız iyi olur; çünkü, sonucu yine bir yazıyla duyuracağım.
Çekiliş 23 Aralık Cuma günü akşam yapılacak ve aynı gün blogda duyurulacak. Sonrasında da hemen hediyelerinizi göndereceğim :)
Gönderen Basak Celik zaman: Cumartesi, Aralık 10, 2011 26 yorum:
Gönderen Basak Celik zaman: Cumartesi, Aralık 03, 2011 3 yorum:
Etiketler: 39. ay, binbir çiçek, montessori