OSMANLI'DA VAKIFLAR VE AHİLİK SUNU
Başlatan Kutup Yıldızı, 01 Mayıs, 2015, 20:10
01 Mayıs, 2015, 20:10
Bir malın veya bir gelirin, kişinin kendi isteği ile şahsi mülkiyetinden çıkararak belli şart ve gaye ile bir hayır hizmetine verilmesine Vakıf denmektir.
Tarih boyunca varlıklı Türkler, toplumsal dayanışma ve yardımlaşmaya katkı sağlamak amacıyla vakıflar kurmuşlardır.
Bugünde yurdumuzda kurum ve şahıslar tarafından vakıflar kurulmuştur. Cumhuriyetin ilanından sonra çıkarılan kanunlarla Türkiye'deki bütün vakıflar , Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün yönetimine verilmiştir. Her yıl mayıs ayının ikinci haftası ile vakıf haftası başlamaktadır.
Vakıfların geliriyle hastalar tedavi ettirilir, öğrenciler okutulur, fakir olanlara aş ve kalacak yer sağlanırdı.İmarethanelerin yani aş evlerinin geliri de vakıflar tarafından karşılanırdı. Osmanlı'da çok çeşitli hayır kurumları ve vakıflar bulunmaktaydı.
Cumhuriyet öncesi devletin; dış güvenlik, iç işleri, adalet hizmetleri dışındaki tüm hizmetleri vakıflar yapardı.
Vakıflarda özellikle altyapıdan - şehirciliğe, çevreden - sağlığa, eğitimden - kültüre, ekonomiden - ticarete
tüm hizmetler, vakıflar aracılığı ile yürütülmüştür.
Eskiden beri mülk sahibi olanlar isterse mallarını vakıf haline getirebilirler. Yurdunu, vatandaşlarını seven varlıklı bir kimse cami, mescid, şifahane, imaret, okul gibi herkesin yaptırabileceği bir hayır kurumu yaptırır, bunun sürekli olarak hizmet görebilmesi ve bakımı için tarla, bağ, bahçe, zeytinlik, dükkan, han gibi mallarını vakıf haline getirildi.Bu malların geliriyle o kurumun giderleri karşılanırdı. Böylece toplumun ihtiyaçları yurttaşlar tarafından sağlanırdı. Vakıf, Tanrı mülkü sayılmıştır. Alınıp satılmazdı.
Vakıf kuruluşları tamamen Türk-İslam kültürünün mahsulüdür.
OSMANLI-VAKIF-AHiLiK.ppt (1.98 MB - Yükleme: 803 defa)