Nilgün Özerdoğan - VATANSIZ OLMAK
11 Temmuz 2018, 10:22
Dil, din, toplumsal kültür gibi ortak değerlerin oluşturduğu insan topluluklarının bir vatan içinde yaşamaları öyle önemli ki, bunu vatanını kaybetmiş veya mevcut vatanlarının güvenlik içinde olmadığı için Dünya’nın çeşitli ülkelerine savrulan insanları gördükçe anlıyoruz.
Dünya’da vatanı olmayan millet toplulukları var ve bunlar başka ülkelerin egemenliği altında yaşıyorlar. Son yüzyılda Ermeniler, İsrailliler devlet kurarak şimdi bulundukları topraklar üzerinde yaşamaya başladılar. Kürtler, Abaza’lar, Çerkezler hala başka ülkelerin egemenliği altında yaşamaya devam ediyorlar. Bu milletler bağımsız ve özgür birer ülke olmak için büyük çaba harcıyorlar.
Bir de vatanları ve devletleri olsa bile, Suriye ve Irak gibi ülkelerin vatandaşlarının savaşlar nedeniyle oradan oraya savrulan insanları var. Kimileri ülkelerinden kaçarken yollarda telef oluyor, kimileri insan kaçakçılarının elinde denizlerde boğulup gidiyor. Aileler parçalanıyor, yaralanıyor, yaşamlarını kaybediyorlar. Güya Müslümanlar, ama kendi ülkelerinde de herkes birbirini boğazlıyor.
İşte kötü yönetimler ve yöneticilerin basiretsiz tutumları yüzünden ülkeleri perişan olan, egemenliklerini kaybeden bu ülke insanları çareyi vatanlarını terletmekte buluyorlar.
Bolu’da da çok Suriyeli ve Irak’lı sığınmacı var. Vatanlarını kaybeden ve vatanları yaşanmaz hale gelen bu insanlar Türkiye’nin tüm şehirlerine dağıtılıyorlar. Türkiye’de bir süre kalan sığınmacılar, daha sonra Avrupa ülkelerine göç ediyorlar.
Yeni işim emlak danışmanlığı dolayısıyla Ankara’dan birisi beni telefonla aradı. Türkmen bir ailenin Bolu’ya geleceğini ve onlara kiralık ev bulmam için yardımcı olmamı rica etti. Ben de yardımcı olacağımı söyledim. Ankara’dan üç saat sonra iki kız çocuğu olan karı koca 4 kişi, ellerinde valizleri ve bir sürü poşet içinde eşyalarla geldiler. Bulduğum evlerin bazıları Şehre uzak, bazıları pahalı geldi. Bazı ev sahipleri yabancıya ev vermediklerini söylediler. Onlara uygun ev bulamadım. Yorgun ve perişan halde saatlerce sokakta güneşin altında beklediler. Anneleri çok az Türkçe biliyordu, 9-15 yaşlarında tahmin ettiğim iki kız ve hasta babaları hiç Türkçe bilmiyorlardı. O yüzden anlaşamadık. Akşam yaklaştıkça onlara yer bulamadığım çok panik yaptım. Bu çaresiz insanların sorumluluğunu üzerime almış gibi hissettim kendimi ve bir şey yapamamanın ezikliği İle çok üzüldüm. Yiyecek ve içeçek bir şeyler verdim. Diğer emlakçı arkadaşlarımı ev bulmaları için aradım. Sağolsunlar, emlakçı arkadaşlar yardımcı oldular da hava kararırken bir yere yerleştiler.
Bu sürekli yaşanan olaylar zincirinden sadece biri ve küçük bir örnek. Bundan çok daha acı verici olaylar yaşanıyor. Görmediğimiz için çoğunu bilmiyoruz aslında.
Dil bilmeden, yer yurt olmadan yabancı diyarlara göç eden bu insanlar, herşeyi göze alıp yollara düştüklerine göre kendi ülkelerinde can güvenliği bile olmadığı İçin bu haldeler. Cehennemden kaçar gibi kendi ülkelerini terkediyorlar. Yoksa hiç kimse evini, barkını, yurdunu terkeder mi?
Bir an kendimi onların yerine koydum. Çok zor ve çok acı bir durum. Böyle güzel bir yurdumuz, vatanımız olduğu için şükrettim.
Gelişmiş ülkeler, kendi vatandaşları için Dünya’yı ayağa kaldırıyorlar.
Amerika veya Avrupa ülkeleri bir tek insanı için bile Dünya’nın öbür ucuna uçak gönderiyor.
Bir vatan içinde güvenli yaşamak o kadar önemli ve değerli ki. Bunun kıymetini bilmemiz gerekir. Değerini bilirken de, ona göre bilimsel, akılcı eğitimlerle toplumun seviyesini yükseltmek için var gücümüzle çalışmamız şarttır. Yoksa sokakta röportaj yapan gazeteciye “Burda kürtaj yapıyoruz. Seni 155’e şikayet ederim.” diyen vatandaşın oyları benim güzel ülkemin geleceğini belirliyorsa vay halimize. Üstelik profesör diye ekranlara çıkıp “Ben cahillerin ferasetine güveniyorum.” diyerek böbürlenen insanlar bu ülkeyi yönetiyorsa, gelecek endişelerim gittikçe artıyor benim. Torunlarımız ve geleceğimiz için güçlü ülke, güçlü vatan olmazsa olmazımızdır.