Missisgamze: Mart 2012
Gönderen missisgamze zaman: 12:30 Hiç yorum yok:
Gönderen missisgamze zaman: 15:16 2 yorum:
Bir tuhafım bugün, nedenini bilmiyorum. Neşeliyim yahu, ki bana pek olmaz.
Ya ilerde kursum başlıyor ve deli gibi “kariyer odaklı” bir sınava hazırlanacağım, hayatımın hem de yaz dönemine gelen 4 aylık bir kısmı mahvolacak;
bense umutluyum, gerçekten hiç bana göre değil.
Bugün garip, bir mutluluk, yapılacak bir ton iş; hem işteki iş, hem harici iş…
Bense sabah bi’ sürü, bi’ sürü yeni ve güzel şarkı dinledim, işlerimi toparladıktan sonra varoş iş yeri muhitimde dolandım, salındım, şöyle bir hava aldım, geldim.
Şimdi sahip olduklarıma bir bakıyorum, envanter sayımı yapıyorum, hepsi için ayrı ayrı şükredeceğim. Plan bu şekil.
Bugünü “Gamze’nin şükretme günü” ilan ediyorum. Sonrasında veryansına devam.
Ey güneş sen ne güzel bir şeysin öyle? Hep çık tamam mı, sakınma kendini hadi seni makasladım, ısırdım, yaladım, öptüm, k.i.b, byeee :*)
P.S.: Yahu kusura bakmasın ama kimse beni bir yunusun benden daha akıllı olduğuna ikna edemez. Douglas Adams halt etmiş. Zaten yunus munus beslemek her fakirin harcı değil. Denizden babam çıksa yerim, balıkları da yerim, o yunusu da yerim!
Gönderen missisgamze zaman: 17:09 Hiç yorum yok:
Bu kadar yıl geçti koskoca Beatles, bir dinleyici profili oluşturamadı. The Beatles’ın tarihindeki en büyük problem budur bence.
Yani düşünün herkes her an The Beatles dinliyor olabilir ve siz bunu anlamıyor olabilirsiniz. Allah’ım bu nasıl bir şey? Eminim John Lennon grubun dinleyici yapısındaki bu tutarsızlığı, bu belirsizliği, bu kimliksizliği görse Mark David Chapman’a bırakmaz kendi kendini intihar edip, bir de anlatım bozukluğu yapardı.
Bugün itibariyle, aslında hafta sonu da dahil, bir güneş açtı bir şenlenme etrafta insanlar cıvıl cıvıl… Geçen hafta içinde okuduğumuz, duyduğumuz tüm insanlık dışı felaket haberlerinin bozduğu moraller ister istemez güneşin inanılmaz gücüyle yok oldu. Bir pozitiflik ve ağzımızda bir “Here Comes The Sun” şarkısı... Bak görüyor musunuz her duruma uygun bir Beatles şarkısı mevcut. Hani böyle bir şey The Beatles; çok evrensel. Ama çok fazla, haddinden fazla!
John Lennon yaşarken Hz. İsa’dan bile ünlüyüz demişti de ne kadar eleştirilmişti. Keşke ben de böyle bir grubun üyesi olsam da böyle sansasyonel laflar söyleyebilsem, ünlü olmak mükemmel bir güç.
Beatles fanı bir arkadaşım bana fal bakarken sen de böyle milleti tepeden süzüyorsun, kendini çekiyorsun aynı The Fool On The Hill şarkısındaki gibi demişti. Bana aptal mı demek istedi, asosyal mi anlayamadım açıkçası, ama “sen de çok coolsun yahu” şeklinde yorumlamayı daha uygun buldum.
Ne düşünürsen öyledir demişler ya, öyle midir gerçekten?
Yine de ben ünlü olsam “arka taraftakiler alkışlasın, öndekiler mücevherlerini şıkırdatsın” lafını söyleyen insan olmak isterdim. Kahrolsun zenginler!
Düşünsenize John Lennon’sunuz, ya da John Lennon’dunuz? Hayat ne kadar mükemmel olurdu…
P.S.: Şimdi favori 10 The Beatles şarkımı yazıyorum. Karizmatik olacak diye en psychedelicleri seçecektim ama kime ne? Ne demişler herkesin Beatles’ı kendine…
8) You've Got to Hide Your Love Away
3) Oh! Darling
Gönderen missisgamze zaman: 13:19 Hiç yorum yok:
Etiketler: Beatles, Tepedeki Aptal
İçim öyle hüzünlü ki bugün, her şey öyle yanlış ki! Pozitif olmak bir erdemse eğer bana hiç uğramamış yalnız bırakmış beni. Tüm dünyayı… Fakirleri kendi haline bırakmış, çocukları tek başına, yaşlıları çaresiz, insanları vicdansız kılmış.
Ben bakmam 3. Sayfa haberlerine. Böyle bakmadıkça sanki var olmuyorlarmış gibi. Sanki açlıktan insanlar ölmüyormuş, insanlar sefaletten bıkıp intihar etmiyorlarmış gibi. Bakmıyorum hiç okumuyorum haberleri. Sanki dünya böyle daha pembe olacakmış gibi, sanki dünyanın bir rengi olabilirmiş gibi. Sanatçılar yakılmıyormuş, savaştan insanlar ölmüyorlarmış gibi…
Hayat insanlara “Tanrı yardımcıları olsun” demeyi öğretmiş, sanki kendileri hiç yardım edemeyecekmiş gibi, Tanrının belki de yardım için edebilmeleri için onları yeterli kıldıklarını düşünemezmiş gibi. Kendileri hiç yardım edemezmiş gibi. Sanki ilahi bir gücün zaman zaman dünyaya inip kötülükleri süpürdüğü görülmüş gibi…
John Lennon “Imagine”i yazarken sanki sadece hayal kur, otur, hiçbir şey yapma diye algılıyor ya bazıları. Hiçbir şey yapmayıp birilerinden yardımcı olmalarını beklemek tek çözümmüş gibi.
Ben okumam 3. Sayfa haberlerini. Ben okumadıkça var olmuyorlarmış gibi.
Çünkü okumak harekete geçmedikçe anlamsızdır. Okumak eğer vicdanımıza dokunmuyorsa nafiledir. “Ben de bir şeyler yapmalıyım!” diye motive etmiyorsa sizi ne gereği vardır ki okumanın; bilmenin ne gereği vardır?
Eğer siz de harekete geçmiyorsanız, Tanrı yardımcıları olsun diyorsanız, siz de kapayın gazetenizi. Girmeyin internet sayfalarına, sosyal paylaşımlara mesajlarını atmayın, bilmeyin, boşuna ağrıtmayın başınızı, vicdanınıza boşuna yüklenmeyin…
Ya da sadece harekete geçin. Haberlerde sonu hüsranla biten öykülere üzülmek yerine, hüsranı mutlu sona çevirmek için harekete geçin.
Kim bilir; birinin kötü kaderini değiştirmek belki de sizin elinizdedir.
Gönderen missisgamze zaman: 22:23 2 yorum:
Gönderen missisgamze zaman: 14:32 Hiç yorum yok: