Begonvilli Ev: Ocak 2015
Aslında bahçemizin ürünü mis kokulu limonlardan güzel bir limonlu cheesecake vardı aklımda.
Ne var ki, komşunun bahçesinden gelen portakallar iki gündür sepette duruyordu. O halde portakallı bir tarife öncelik vermem gerekiyor diye düşündüm. İlk aklıma gelen de kendi tariflerimden biri olan portakallı kek oldu. Yeni bir şeyler denemeyi kolumun tamamen iyileşmesinden sonraya erteledim. Annemden ufak tefek yardımlar alarak pişirdiğim kekim, mis gibi portakal kokusu, yumuşak ama süngersi dokusu ile çok güzel oldu. Zaten burada beğenilmeyen tarifleri paylaşmıyorum.
Küçük bir not: Alışık olduğum kameramı ödünç verdiğim için diğeri ile çekim yaptım. Hava da kapalı olunca sonuç pek iyi olmadı.
Denemek isterseniz işte Tarifim:
1 büyük çay fincanı(kupa) elenmiş, içine yarım paket kabartma tozu ve bir paket vanilya ilaveli) beyaz un
6 kaşık toz şeker.
Portakal kabuğu şekerlemesi(isteğe bağlı)
Önce sıvılar ve şeker çırpma teli ile kuvvetlice ama kısa süreli çırpılır.
Sırası ile, rendelenmiş portakal kabuğu, kuş üzümü, un eklenip bu kez kaşıkla karıştırılıp homojen hale getirilir. Kek kağıtlarına paylaştırılıp tam ortalarına birer çay kaşığı portakal kabuğu şekerlemesi konularak ,
180 derecede 35-40 dakika pişirilir.
Kek muhabbetinden sonra açan en erkenci sümbülümü görmenizi istedim. Sabah uyanınca enfes kokusu ile beni büyülüyor bir kaç gündür.
Sümbüllerimi ektiğim gün(7 Kasım'da) sizlerle paylaşmıştım: Şimdi lale, sümbül ve nergis ekmenin tam zamanı(tık)
Vee, açmaya başladılar. Hemen hepsi tomurcuk verdi. İçlerinden bu pembeli hanımefendi açtı:)
Şimdilik Begonvilli Ev'den bu kadar. Tüm dostlara sevgiler, selamlar..
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Salı, Ocak 27, 2015 25 yorum
Etiketler: Bahçem, Begonvilli Ev Halleri, Çiçeklerim, Mutfağımdan
Teyzemin başına geldi;
Teyzem kredi kartını çok gerekmedikçe kullanmaz. Bazı aylar hiç kullanmaz. Bazen de bir iki kalemlik bir alışveriş yapar. Limitinin çok çok altında bir ödemesi olur ve gününden önce de öder.
Geçtiğimiz günlerde kart ekstresinde küçük küçük taksitlendirilmiş, İstanbul'dan alınmış bir elektronik eşya ödemesi görmüş. Çok şaşırmış. Çünkü kendileri Antalya'da yaşıyorlar. İstanbul'a da yıllardır gitmediler. Evet taksitler küçük ama alınan ürünün bedeli oldukça yüksek. 500 liranın biraz üzerinde. Aslında burada miktar az da olsa, çok da olsa tehlike büyük. Dolandırıcılığın boyutu ve yapılış şekli çok önemli. Bir şekilde kart bilgilerinize ulaşıp size hissettirmeden küçük taksitler halinde paranızı çalıyorlar! O bilgilere nasıl ulaştıklarını bilemiyorum. Eğer çok dikkatli iseniz ekstrelerinizde fark ediyorsunuz. Bazen de her aldığımızı tek tek kontrol etmiyoruz. Çok sayıda kart kullananların işi daha da zor. İşte o zaman dolandırıcılar için ideal kurbanız.
Teyzemin oğlu bir şekilde banka ile bu sorunu çözüp ödenen miktarları geri aldı. Kartı iptal ettirip yenisini aldılar ama bu sorunu çözünceye dek ödedikleri telefon görüşmesi ücreti oldukça yüklüydü.
Sonuç olarak, kart bilgilerimizi korumak için çok dikkatli olacağız ve harcamalarımızı mutlaka kontrol edeceğiz.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Perşembe, Ocak 22, 2015 7 yorum
Etiketler: Alışveriş, Memleketimin Halleri, Tüketici Hakları
Bugün güneşi görünce sevgili ormanımda kısa bir yürüyüş yaptım. Amacım biraz temiz çam havası alabilmekti. Ormana uzanan patikanın yanında harika çiçekleri olan bu çalıyı gördüm.
Az ilerde bir daha, bir daha derken epeyce kalabalık olduklarını fark ettim. Daha önce çiçeklenmedikleri için gözümden kaçmışlar.
Eflatun çiçekleri enfes kokuyor. Yaprak formları ve renkleri de çok güzel!
Daha önce, sonbahar aylarında aynı bitkinin daha yüksek yani ağaçsı olan beyaz çiçekli türüne rastlamıştım ve sizlerle paylaşmıştım.
Onun yaprakları daha minik, çiçekleri de kötü kokuluydu. Bu ise çalı formunda eflatun çiçekli. Çiçekleri de enfes kokuyor.
Annem adının ''ezentere'' olduğunu söyledi. Yanılıyor olabilir. Ben araştırınca beyaz çiçeklisinin bilimsel adının Dafne Gnidioides, eflatun çiçeklisinin ise Daphne Sericea olduğunu öğrendim. Yerel adlarını bilen varsa paylaşsın lütfen.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Perşembe, Ocak 15, 2015 16 yorum
Geçen yıl bu günlerde çok işim vardı. Oturduğum sitede fazlası ile çoğalan evsiz kediler için seri imalat sığınma evleri yapıyordum.
Beş Yıldızlı Kedi Evlerimiz(tık)
Malzemelerim olan mukavva kutular, boşalan mama poşetleri, koli bantları ile olabildiğince sıcak yuvalar hazırlayıp, nisbeten korunaklı yerlere mama su eşliğinde bırakıyordum. O zamanlar bir yatılı yardımcım vardı. Onun da kanına girip kısa sürede bir hayvan sever olmasını sağlamıştım:) Yuvaları kontrol edip akşamları sıcak su torbaları bile bırakıyorduk. Bu yıl daha sert geçen kışa, kolumun kırılması ile hazırlıksız yakalandım. Zaten burada sokaktaki kedi ve köpeklerle fazla karşılaşamıyorum. Sadece gelmeleri muhtemel olan bir iki yere mama bırakıyorum. Bahçedeki kuş evlerine de ekmek ve tahıl koyuyorum sık sık. Hava koşulları sertleştikçe dışarıda yaşam savaşı veren minik patilileri ve diğerlerini düşünüp kaygılanıyorum. Sadece kolumda değil, yüreğimde de büyük bir sızı var..
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Salı, Ocak 13, 2015 7 yorum
Doğma büyüme Akdenizli olarak beni bile şaşırtan bir iklimi var benim memleketimin.
Şöyle ki; geçtiğimiz hafta tam anlamıyla kara kışı yaşadık. Kalıp kalıp buzlar, patır patır yağan dolu, nemli ve çok soğuk bir hava, gece çıkan acımasız fırtına, donan sebzeler, çiçekler, meyveler.. Bir kar manzaramız eksikti. Buralara kar yağsaydı zaten bu kadar üşünmezdi. Derken efendim dün güneşin ılık yüzünü gördük. Saatler boyu tatlı tatlı ısıtmaya devam etti. Balkondaki salıncakta, yanımda kedilerim, dizlerimde battaniyem ve kitabımla, kuş sesleri eşliğinde epeyce zaman geçirdim. Yetmedi; sol kolum askıda, aldım Badem'i, sevgili ormanıma doğru uzanıverdim. Arkamdan annemin kızgın söylenmelerine rağmen kısa bir yürüyüş yaptık. Kırmızı anemonlar ve çiğdemler ne ara vakit buldularsa minicik tomurcuklar vermişler. Tertemiz orman havası iyi geldi.
O huysuz, öfkeli kış, sevecen, tatlı, şefkatli bir kişiliğe bürünmüştü. Dönüşte bir kahve içimi kadar daha balkon keyfi yapıldı. Tam o sırada küçük radyomda çok sevdiğim nihavend eser çalmaya başladı. Müzeyyen Senar Hanımefendi'nin yorumu ile ''Şarkılar seni söyler..'' diye başlayan şarkı.. Şarkıda geçen ironi yüklü ''huysuz ve tatlı kadın'' bölümü bu kez, siyah beyaz filmlerdeki romantik ve iç acıtıcı aşkların çok sevilen ama ulaşılamayan hafif nevrotik, fazlası ile gururlu, içten içe çok seven ama zaman zaman sevenini hırpalayan kadını değil de, benim büyük bir aşkla sevdiğim memleketimin iklimini çağrıştırdı. Evet evet, bizim buraların iklimi aynen şarkıdaki kadın gibi, bir sert bir yumuşak. Ne zaman ne yapacağı bilinmiyor.
Sevgiler, selamlar tüm dostlara.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazartesi, Ocak 12, 2015 3 yorum
Etiketler: Antalya, Begonvilli Ev Halleri, Müzik, Nostalji
Güzel ülkemin, kışı en hafif geçiren bir köşesinden sesleniyorum sevgili dostlar.
Gelin görün ki, bir kaç hafta öncesine dek sonbaharımsı geçen kış, tüm sertliği ile yüzünü gösterdi.
Üç gündür köyün kuzeyindeki dağlar bembeyaz kara bürününce bize de aşırı ayazı vurdu. Dün sabah ve bu sabah köpek kızlarımın kulübelerinin önündeki su kaplarındaki sular buz tutmuş. Yol kenarındaki su birikintileri kalıp kalıp buza dönüşmüş. Bir ara yerler ve sundurmanın üzeri tamamen dolu ile kaplandı. Burada durum böyle ise kışı sert geçen yerler kim bilir nasıldır:(
Öte yandan bahçemizin ilk kış ürünlerini aldık. Bir kaç kök lahana brokoli, marul ve yeşil soğanımız var.
Yapraktan çoğalttığım sukulentleri anımsayanlar vardır. Bakın nasıl büyümeye başladılar.
Ve balkonumdaki diğer sukulentler böyle bir renk cümbüşü oluşturdular.
Sundurmanın üzerinde biriken dolular
Dolu ve don olayına rağmen lavantalar kahramanca direniyorlar.
Jane lavanta kokusunu çok seviyor:)
Don alan ve perişan olan diğer begonvillere inat, yerli cins denilen küçük çiçekli ve daha dayanıklı bu begonvilimiz de kahramanca direniyor. Bu kışta kıyamette, çiçekleri küçücük ve kavruk bir hale gelen komşusu Japon gülü ile birlikte açmaya devam ediyor.
Şimdilik bizden bu kadar. Zorluklardan uzak, sağlıklı ve güzel bir kış geçirmeniz dileği ile..
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Cuma, Ocak 09, 2015 5 yorum
Etiketler: Antalya, Bahçecilik, Bahçem, Begonvilli Ev Halleri, Yaşamdan. Hayvan Sevgisi ve Hayvan Hakları
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Çarşamba, Ocak 07, 2015 6 yorum
Çok okumak güzel, imrendiğim bir şey ama kaliteli ve verimli okumanın ölçütü müdür?
Keşke üşenmeyip herkes ne düşündüğünü yazsa da yararlı sonuçlar çıkarabilsek.
Şimdi konuyu daha netleştirebilmek için somut düşünelim, örneklerle değerlendirelim;
Okuma alışkanlığı fazlaca yaygın bir alışkanlık değil toplumumuzda. Yaşamı boyunca hepi topu üç beş kitap okuyan insanlar var. Hatta hiç kitapla tanışıklığı olmayanlar bile var. Bunlar konumuz dışındaki insanlar..
Bir de sayıları az da olsa yaşam tarzlarında kitaplara yer veren, okuyan, en azından okumaya çalışanlar var ama bunlar çeşit çeşit;
Okumadan duramayan, klasikleri, yutmuş, yeni çıkan kitapları takip eden, kitap kulüplerine, kütüphanelere falan üye olan kitap kurtları vardır. Bu insanlar kitap bulamadığı zaman açlığını çekecek kadar okuma bağımlısıdırlar. Her türden kitabı merakla ve keyifle okurlar. Notlar alırlar, upuzun okunacaklar listeleri vardır. Ben hayatım boyunca bir iki kişi tanıdım böyle olan.. Ne diyeyim; helal olsun onlara..
Yine okuma konusunda biraz tembelce olsa da , ayda ya da iki ayda bir kitap bitiren, seçerek okuyan, bazen daha yavaş giden bazen de hızlanan okurlar var. Ben galiba bu gruba dahilim. En önemli özellikleri okuyacağı kitabı olabildiğince titizlenerek seçmeleri. Bir yazarı beğendiyse onun tüm kitaplarını okumak istemeleri.. Reklamı çok yapılan kitaplara kuşkuyla bakıp best seller olanlardan uzak duranlar bu gruptan çıkar. Eğer arayı soğuturlarsa okuma alışkanlığını kaybedebileceğini düşünüp kaygılanıyorlarsa daha da titizlenerek kitap seçerler.. Okuma faaliyetleri ''Hiç yoktan iyidir'' denilecek düzeydedir.. Başladıkları kitap onları hayal kırıklığına uğratırsa çok üzülürler. Evet, evet ben bu gruptanım.
Hiç haz etmediğim bir okur grubu daha vardır; dizikoliklerden bir gömlek üstün kültür düzeyleri olsa da aynı mantıkla kitap okurlar. Kitap kapağına bakarak ya da yazarın medyatik olma durumuna göre kitap seçtikleri de olur. Daha çok saray entrikalı, bol gözyaşlı, dramatik kurgulu romanlardır kitap diye tanımladıkları.. Popüler kitapları bulurlar, ben de okudum demek için hemen alırlar, bir kaç sayfa okuyup bıraktıkları olur ama okudum diye hava atarlar. Kitabı bir kültür göstergesi olarak görüp aksesuvar gibi kullanırlar. Her fırsatta '' ben kitap okuyan biriyim'' diye insanların gözünün içine sokarlar. Bunlara da
'' yapmayın Allah aşkına, okuyacaksanız adam gibi okuyun'' diyesim geliyor.
Şimdi sorumu yineliyorum, çok okumak mı önemli, verimli ve kaliteli okumak mı? Hem çok hem de verimli ve kaliteli okumak ne harika olurdu ama iki iyilik bir arada olmuyor işte. Başarabilene ne mutlu!
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazartesi, Ocak 05, 2015 13 yorum
Etiketler: Ülkemden İnsan Manzaraları, Yaşamdan
Bizim bir Semra Teyzemiz var. Akrabadan.. Gonca Vuslateri'nin canlandırdığı Vasfiye Teyze'nin bir başka versiyonu. Semra Teyze, başkalarına ''ne çektin bee!'' diye sadistçe çemkirmez ama sıkıntısı olan insanı bir başka türlü sıkar. Özellikle hastalıklar konusunda.. Şöyle ki; Hastasınız, derdiniz başınızdan aşkın. Dostane bir biçimde sizinle ilgilenir(gibi yapar). Ardından kendinde de bu rahatsızlığın katmerlisi olduğunu öyle bir anlatır ki.. Nedense onda da vardır mutlaka sizin hastalığınızın aynısı ya da benzeri. Üstelik sizinki nedir ki.. Öyle bir detaylandırır ki, hasta olduğunuz için mahçup olur, utanırsınız. E hadi oldunuz, söylediğinize, söyleyeceğinize pişman olursunuz. Yani mutlaka Semra Teyze, sizden daha hasta, daha sabırlıdır. Kendi durumunu anlatınca dehşete kapılırsınız. Örneğin siz gözünüzle ilgili ciddi bir sorun yaşıyorken o çoktan bu durumu yaşamış, kör olma aşamasına gelmiştir. Gözünden ışıklar çıkmış, göz arkasında acayip yırtılmalar olmuştur. Gözlerinden umut kesilmiştir. Doktoru durumunun korkunç olduğunu söylemiştir. Onun doktorları zaten işi gücü bırakıp sadece onun rahatsızlığının ne kadar önemli olduğunu anlatır defalarca.. Ama bir de bakarsınız bir kaç gün sonra Semra Teyze almış eline tığı ve 70 numara dantel ipini, motiflerden masa örtüsü örmektedir. Ellerinizin uyuştuğunu, falan ağzınızdan kaçırırsanız, onun aynı zamanda, kollarının, yüzünün ve bilumum uzuvlarının uyuştuğunu anlatacaktır. Üstelik öyle sabırlı kadındır ki hiç şikayet bile etmez, gık demeden bunları çeker. Yine de basit bir nasır aldırma olayını ameliyat diye duyurur eşe dosta. Ama başkası açık kalp ameliyatı geçirecek olsa, önemsiz bir operasyondur ona göre. İşte bu yüzden istemeden de olsa bir şekilde hasta olduğumu duyduğunda eğer nasıl olduğumu sorarsa, durumumdan hiç söz etmek gelmez içimden. ''İyiyim Semra Teyze'cim. Önemli bir şeyim yok'' derim. O zaman da şöyle söyler: ''İyi, iyi sevindim, zaten tahmin etmiştim önemli bir şeyin olmadığını'' Oysa ameliyatın eşiğindesinizdir ve can burnunuzdadır.. Ah Semra Teyze ah!
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazar, Ocak 04, 2015 6 yorum
Etiketler: Gülmece, İnsan İlişkileri, İronik Yazılar