Ahıska Sürgününün Canlı Tanıklarından Seyfet Dede Anlatıyor - Ardahan Haber ( Haberin Doğru ve Tarafsız Kaynağı) Haberde lider tek gazete...
Ahıska Sürgününün Canlı Tanıklarından Seyfet Dede Anlatıyor
Yazar Fakir - Kasım 04 2014 - 21:05:35
Ahıska sürgününün canlı tanıklarından Seyfet Dede ramazanda misafirimken çok acı anılar paylaştı.
..Bunlardan biride şöyle: sürgün yaklaşık bir ay sürmüştür, insanlar bölük bölük gurup gurup köylere çöllere terk edilmiş yerlere bırakılmıştır, herkes sürüldüğü yerde hemen başını sokacak bir yer aramaya başlarlar. Çünkü sürgün kasım 14 de başlamış yol bitince aralık ayı olmuştur ve gittikleri yerler (özbekitan-kazakistan-kırgızistan vs.)Çok soğuktur ve sürgünü yaşayanlar kadın yaşlı ve çocuklardır yani hep bakıma muhtaç insanlar. erkekler Rusya adına Almanya'yla savaştadır o anda..
Sürgünde seyfet dede ailesiyle bir köye ,evli ablası başka köye düşmüştür.. Ablasının yakındaki köye sürüldüğünden bile haberi yoktur ve taa 1957 de Stalin ölünce Ahıskalılara başka yerlere gitmelerine izin verilinceye kadar ablasından haberi yoktur ..öldü mü kaldı mı vs...diye.. İzin çıkınca yani taa 13 yıl sonra ablasının yakın köyde olduğunu öğrenir ve ziyaretine gider.. araştırır ama bulamaz fakat şöyle bir dramla karşılaşır, ablasının 2 çocuğu vardır yani seyfet dedemizin yeğenleri. Biri kız biri erkek..kadının kaynatası kaynanası olmadığı için kocası da savaşta olduğu için tek başına bırakıldığı terk edilmiş özbekistanın bir köyünde barınak bulmaya çalışmış kış ayırdır ve uçuk kapısı ve penceresi olmayan bir eve sığınmıştır,
Sürgün ani olduğu için (iki saat içinde) evdinde herkes gibi fazla birşey alamamıştır,akşam olunca evin koutu köşesine geçermiş urbaları kuçağına aldığı çocukların üstüne atıp elleriyle ikisinde kuçağında tutarak sabahlarmı..maksat çocuklar uyurken üşümesin diye..bir gün komşular bakarki seyfet dedenin ablası evden çıkmadı çocuklar ağlıyor komşular gelir bakarlarki kadın öylece ölmüş ve donmuş çocuklar kucaklayan kollardan kurtulamadığı için çıkamamış ve ağlamaya başlamışlar..kadını defn etmilşer çocuklarıda s.s.c.b. Almış yetim haneye vermiş ..(yani dememişlerki bunu dayısı karşı köyde ona bırakalım alıp götürmüşler.)Ve savaş biter babaları zar zor gelir bulur (savştan dönen ahıskalıları ahıskaya bırakmadıkları gibi birde ailesinin nereye sürüldüğünü söylememişler sadece asyaya gönderdik gidin bulun demişler ondan nice insanlar 3-4-5- hatta 7 sene sonra ailesini bulabilmişler hatta bulamadan öyle meçhul ölenler bile olmuş..)
Ancak acı bir son duyunca hemen çocuklarını almaya gider bakarki çocuğunun kız olanını bir rusa evlatlık vermişler..erkek çocuğunu almış gelmiş..artık eşinin sürgün edildiği yerde onu bağlayan bişey olmadığı için ve kızını almak için yakından ilgilenmek için rusyaya gider ve çok sonra satut adındaki kızınıda geri alır..yıllar geçer satut büyür evlenecek çağına gelince etrafında ahıska türkü olamdığı i,çin ancak çok isteyenlerin olmasına rağmen evlendiremez ve çözümü dayısı olan seyfet dedenin yanına göndermekte bulur ve dayısı yıllar sonra kocaman kız olan satur yeğenini alır bakar ve eevlendirir düğününü yapar..ve satutda halen diğer ahıskalılar gibi sürgünde.....
İşte kitap olacak hayatlardan sadece bir kesitti..bu sene yine ahıskalıların anavatanlarından sürgün edilişlerinin 70.yılı anma programını Kasım 17 de yapacağız...saygılarımla....
DÖNÜŞ -( Belgesel Film- Ahıska Türkleri )
1994 de Alman-Rus savaşı sırasında, 40 bin Ahıskalı askere alınır ve ön cephede savaşa sokulur. Bu arada Ahıska da tiren yolu yapılır. Ahıskalı insanlarda memleketlerine hizmet geliyor diye ücretsiz çalıştırılır, tren yolu bitince, bir gün ansızın Rus askerleri gelir 2 saat içinde sürüleceksiniz der ve derhal hazırlanmalarını isterler.
İki saate sadece elbise alabilirler ve içlerinde Seyfet dede ve henüz evli olmayan eşi Efide nene de vardır. Yıl 14 kasım 1944. İnsanların ocakta yemekleri, ahırda hayvanları kalır.ve Ahıskaya gidenler tren garını bilir o meydan ana baba günüdür.İnsanlar hayvan ve yük vagonlarına bindirilir balık istifi gibi.Seyfet dede de Rusça bildiği için o tercüman olur, ve hemen her vagonu takip eder.
Tren 4 saatte bir durur, soğuktan, utancında idrarını yapamayıp mesanesi patlayan bayanlar vs
yolculuk esnasında trenden atılırlar. 23 gün boyunca Asya ülkelerine dağıtım yapa yapa yolculuk son bulur.Savaştan başarı elde eden galip dönen Ahıskalı askerler gördükleri manzara karşısında şok olurlar. Çünkü ailelerinin yaşadığı yerlere ermeni ve gürcüler yerleştirilmiştir.Hepsinin eline ailelerini nereye sürdüklerini bildiren kağıt verilip gidin bulun denir.. Böyle söylenir ancak, savaşta 17 bin Ahıskalı şehit olmuştur.
1956 yılına kadar kaldıkları yerden diğer köylere de gidemezler yasaktır.1956 yılında Stalin ölünce bu insanların haksız yere sürüldüğü kabul edilir ancak Gürcistan hariç her yere göç imkânı verilir. Oradan 9 ülkeye sürülen Ahıskalılar, bu yasıyla Gürcistan'a yakın diye çoğu Azerbaycan'a gelir.son yıllarda da Gürcistan'a yerleşirler ancak oturma alırlar doğumları Ahıska olmasına rağmen vatandaşlık alamazlar onun için, Türkiye başta olmak üzere şuan Kanada da ABD'de de Ukrayna'da vs yaşıyorlar vs.
Bu sürgün esnasında ne gibi dramatik acılar çekilmiş onları sonra peyder pey daha sonraki yazılarımızda inşallah siz değerli okurlarla ile paylaşacağız.	Olgun Sarıkamış