Ersoy Hastanesi | Üroloji
Ana Sayfa Hizmet Birimlerimiz Üroloji
Sistosel için risk faktörleri nelerdir?
Sistoselin nedeni mesane ve vajina arasındaki destek dokuların ve pelvik kas yapılarının zayıflamasıdır. Buna neden olabilecek risk faktörleri şunlardır:
Zorlu vajinal (normal) doğum,
İri bebek doğurmak,
Histerektomi (rahim alınması) ameliyatı geçirmiş olmak,
Cerrahi esnasında kanama riski
Diğer organ yaralanmaları (Mesane yaralanması, rektum yaralanması)
Retansiyon (Mesanenin idrarı tam boşaltamaması)
Disparoni (Cinsel ilişki esnasında ağrı duyma)
Fistül (kadın ve idrar yolları arasında istenmeyen yeni bağlantı gelişmesi ve idrarın vajinadan gelmesi)
Erozyon (Konulan sentetik materyalin vajenden dışarı çıkması)
Ameliyattan sonra idrar kaçırmanın devam etmesi veya yeni başlaması (İdrar kaçırma ameliyattan önce olsun veya olmasın)
Konulan sentetik materyalin büzüşmesi
Testis çevresinde ağrı oluşturmayan sıvı birikimine hidrosel adı verilir. Sıklıkla doğum sırasında karın içerisindeki sıvının testis çevresine birikimi ile oluşur.İki tip hidrosel vardır. Bunlardan:
Kominikan tipte testisi saran karın zarının, karın boşluğu ile olan ilişkisi devam etmektedir. Buradaki açıklıktan karın içerisinde bulunan sıvı testis çevresine akmaktadır. Bu daha ileride bahsedilecek olan indirek fıtık ile aynı mekanizmadır.
Non kominikan hidroselde ise karın zarı ile herhangi bir ilişki yoktur. Bu tip genellikle daha ileri yaşlarda oluşur.
Hidrosel nasıl oluşur ?
İnmemiş testisin tanısı nasıl konur ?
İnmemiş testis ileride sorun yaratır mı?
İnmemiş testisin tedavisi için ne zamana kadar beklemeliyim?
Sistoskopi ne için yapılır?
* İdrardan ka
* Sonda takılamaması,* Sperm içeriğinde kan olması,
* Açıklanamayan alt karın ağrıları,
durumlarında sistoskopi yapılmalıdır.
Sistoskopi için anestezi gerekir mi?
Sistoskopi işleminde ortaya çıkabilecek sorunlar nelerdir?
Sistoskopi günlük yaşantı için bir engel midir?
6.C. ERKEK KAYNAKLI KISIRLIÄIN CERRAHİ TEDAVİSİ
Bu cerrahi seçenekleri için uygun olmayan yada yapılan uygulamalara rağmen başarılı olunamayan vakalarda, testis veya epididim dokusundan sperm alınması teknikleri uygulanmaktadır. Bu teknikler ile elde edilen sperm hücreleri ya tüp bebek yöntemlerinde kullanılmakta, ya da gelecekte kullanılmak üzere saklanılmaktadır. Spermin testisten ayrıldıktan sonraki yolculuğunun ilk merkezi olan epididimden sperm alınma işlemi açık yada kapalı yöntemle olabilmektedir. Açık yöntemde, epididim dokusu içine girilerek, kanallardaki spermler emilmekte(MESA), kapalı yöntemde ise bu işlem dışarıdan gönderilen bir iğne aracılığıyla(PESA) gerçekleştirilmektedir. Açık yöntemin çocuk sahibi olunmadaki başarısı %60’lardayken, bu oran kapalı teknikte yarı yarıya azalmaktadır. Testis dokusu içinden sperm çıkartma işlemi de hem açık(TESE), hem de kapalı(TESA) yöntemle yapılabilmektedir. Epididim de uygulanan yöntemler gibi, açık yöntemle testis dokusuna ulaşılıp içinden sperm toplanmaktayken, kapalı yöntemde dışarıdan gönderilen bir iğne yardımıyla testis dokusundaki sperm hücreleri emilmektedir. Bu yöntemler arasında altın standart yöntem, açık teknikle testis dokusundan sperm çıkartılması (TESE) yöntemidir. Bu yöntemde, mikroskop altında testis dokusu içine girilerek, içerisinde sperm hücresi bulunma ihtimali yüksek olan kanalcıklar toplanmaktadır. Ejakulatında sperm olmayan hastaların yarısında bu uygulama ile sperm bulunabilmektedir. Ancak sperm bulunan hastaların yarısında döllenme sağlanmakta olup bu hamileliklerin %80’i canlı doğum ile sonuçlanmaktadır. Sonuç olarak belirtilen mikrocerrahi yöntemler, henüz istenilen başarı oranlarına ulaşamamış olsa da, erkek kısırlığı tedavisinde önemli bir gelişme olarak uygulanmaya devam etmektedir.