2011'in Üçüncü İftar Daveti ve Küçük Çocuklarla Davetlere Katılmak - Portakal Agacı
2011'in İkinci İftar Daveti & Abant Çorbası
Fotoğraftaki imambayildi tabağı aslında benim menümden değil, bugün kendisine iftara gittiğimiz ve bizi harika bir sofra + ev sahipliği ile ağırlayan kuzenime ait. Doğrusu bir önceki yazıda gayet kendimden emin "2 çeşit yiyorum" dedikten sonra böyle bir sofrayla karşılaşınca kendimle epey mücadele ettim. Neyseki mücadeleden galip çıkabildim. Hem benim bu haftayı büyük bir hengame içerisinde atlatmış olmamdan, hem de minik minik patlıcanların harika sunumundan ötürü de bu yazının fotoğrafının onlar olmasına karar verdim.
Hengamenin sebebi Mus'ab'ın geçen salı ağırlayacağımız misafirlerimizin gelişine 24 saat kala azı dişlerini çıkarmaya karar vermesiydi. Allah'tan o gün yaprakları sarıp tencereyle kaldırmıştım ama ertesi gün minimum derecede hazırlanabildim. Tek tesellim misafirimiz olan ablam ve erkek kardeşimin durumu anlayışla karşılamasıydı.
mercimek çorbası / zeytinyağlı yaprak sarma / mevsim salata/ ev yapımı iskender (sosunun müthiş acı olması dışında iyiydi) / ablamın yapıp getirdiği güllaç
Bir de bugün sizlere danışmak istediği konu küçük çocuklarla yarı-resmi (sizden veya bir yakınınızdan başka kimsenin küçük çocuğu olmadığı) davetlere nasıl katıldığınız. Her ne kadar davet sahipleri çok anlayışlı davransalar da ben çocuklar olay çıkaracaklar (ki her seferinde çıkarıyorlar) diye çok stres oluyorum. Hiç olay çıkarmasalar bile benim yemek yememe veya diğer misafirlerin sakin bir biçimde yemek yiyip sohbet etmelerine müsade etmiyorlar. Siz böyle yerlere davet edildiğinizde nasıl davranıyorsunuz? Önümüzdeki haftalarda bizi bekleyen böyle 2-3 iftar olduğu için şimdiden endişeliyim, sizin önerilerinizle bir nebze çözüm bulmayı ümit ediyorum!
Posted at 03:06 in menüler | Permalink | Comments (120)
Yemegin goruntusu harika, ellerinize saglik.
Ben davetlere cok samimi degilsem goturmemeyi tercih ederdim, anneanne ya da babaanneye birakirdim, Tr'den yeni geldim oyle bir davete katildim iki oglumla zorlandim esimde yoktu,anne oruc bir an once karnini doyurmak istiyor masada arkadaslari ile muhabbet etmek istiyor, cocuklarin biri geliyor biri gidiyor yanina :), esin varsa donusumlu ilgilenebilirsiniz, ufak bebeklerin yemegin onemini anladiklarini zannetmiyorum :) ayrica hareketli donemlerindeyseler mutlaka gezmek isteyeceklerdir, masalar arasinda gezmekte zor bir durum olurdu :)
Posted by: Seyma | 12/08/2011 at 01:49
hatice hanım benimde 5 yaşında bi oğlum var bu konuda bende muzdaribim.2 yıl önce gittiğimiz davetlerde aman kimseyi rahatsız etmesin bir yere zarar vermesin diye devamlı peşinde dolaşırdım.ama olmucak bişeyden bi huzursuzluk çıkarırdı.ve hiç unutmam bi iftar sofrasında göz yaşlarıma hakim olamamıştım.aslında ev sahibi rahatsız olmuyor ama biz tedirgin oluyoruz.bende giderken yapboz veya dergi alıyorum.büyüdükçe sıkıntı azaldı gibi.ama çocukların ne zaman ne yapacağı belli olmuyor tabi...
Posted by: canan | 12/08/2011 at 00:56
bence bu kadar kendini sıkma eger gidicegin yerde cocuk varsa ev sahibi anlayışlıdır mutlaka ama küçük çocuk yoksa biraz sıkıcı oluyor açıkcası ben böyle durumlarda evde bakıcak birine bırakıyorum veya özür dileyip davete katılmıyorum tabiiki gidicegim kişinin yakınlık derecesi cok önemli cocuklu katılınca hengameden hiç bir şey anlamadan vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorsun ama yapacak bir şey yok bunlar gecici zamanlar bir kaç sene sonra rahat ediceksin inşallah.. ALLAH hepimizin evlatlarına uzun ömürler versin
bu akşam ben 4 yetişkin ve 4 küçük çocuk agirlıcam iftarda yani evde tam 12 kişi olucaz ümit ederim sorunsuz güzel bir gece olur ....
Posted by: eminehızıroğlu | 12/08/2011 at 00:42