Düşüş - Kitap Vikitap
dünya edebiyatı, roman, fransız edebiyatı, edebiyat > roman (çeviri), roman (çeviri), batı edebiyatı, fransızca roman,
Albert Camus (düzenle)
218 puan	· 31 değerlendirme	· puan dağılımı	· okuma durumları
Albert Camus çağdaş düşün ve yazın dünyasındaki saygın yerini yalnızca oyunlarıyla da, yalnızca Sisifos Söyleni ve Başkaldıran İnsanla da alırdı belki. Ama Camusyü Camus yapan öncelikle anlatı yapıtlarıdır, Yabancı (1942), Veba (1947) ve Düşüşse (1956) bu yapıtlar arasında üç büyük doruktur. Ancak, kimi yazınseverler bu üç başyapıt arasında daha çok Düşüşü yeğlerler. Bu kitap, herhangi bir düşünce ya da savı özellikle öne çıkarmaya çalışmadan, yalın bir anlatım ve özgün bir kurgu içinde, zengin bir düşünce ve duygu yüküyle, çağdaş dünyayı ve insanlarını derinlemesine sorgulayıp yargılar, çirkinliklerini ve düşkünlüklerini sergiler. Ama, aynı zamanda, bu dünyada yaşayan, dolayısıyla şu ya da bu biçimde, şu ya da bu ölçüde onun sorumluluğunu taşıyan bireyler olarak tek tek her birimize bir ayna tutar, eski avukat Jean-Baptiste Clamenceın öyküsü aracılığıyla, bize kendini tehlikeye atmadan yaşayanların, yani hepimizin ve her birimizin benzersiz öyküsünü anlatır. Düşüşün yayımlanmasından bir yıl sonra Camusnün Nobel Ödülünü kazanması bir rastlantı olmasa gerek. ALDIĞI ÖDÜLLER: 1957 Nobel Ödülü
Albert Camus çağdaş düşün ve yazın dünyasındaki saygın yerini yalnızca oyunlarıyla da, yalnızca Sisifos Söyleni ve Başkaldıran İnsanla da alırdı belki. Ama Camusyü Camus yapan öncelikle anlatı yapıtlarıdır, Yabancı (1942), Veba (1947) ve Düşüşse (1956) bu yapıtlar arasında üç büyük doruktur. Ancak, kimi yazınseverler bu üç başyapıt arasında daha çok Düşüşü yeğlerler. Bu kitap, herhangi bir düşünce ya da savı özellikle öne çıkarmaya çalışmadan, yalın bir anlatım ve özgün bir kurgu içinde, zengin ... tümünü göster
Karton Cilt	, 108 sayfa
8.7	puan (334 kişi)
870 okumuş, 447 okumak istiyor, 27 okuyor
2913 okumuş, 932 okumak istiyor, 29 okuyor
8.4	puan (217 kişi)
469 okumuş, 449 okumak istiyor, 15 okuyor
229 okumuş, 136 okumak istiyor, 4 okuyor
8.2	puan (81 kişi)
241 okumuş, 174 okumak istiyor, 11 okuyor
44 kitap, 265 oy
bir tükenişin romanı. her cümlesinde adeta ayağımıza çelme takarak sizi de düşüren, düşerken düşündüren. ancak düşmenize de asla izin vermeyen mükemmel bir kitaptır. ama ne kitaptır!
"Haklısınız, suskunluğu sağır edici onun."
"İnsanlar gösterdiğiniz nedenlere, içtenliğinize ve acılarınızın ağırlığına ancak siz öldüğünüzde inanırlar."
"artık çok geç. her zaman hep geç olacak." diye biten eserdir.
Daha ilk sayfasında Düşüş'ün roman formatında yazılmış bir düşünce, deneme veya felsefe kitabı olarak yazılmış gibi bir düşünceye kapıldım. İtiraf etmeliyim ki, pek çok paragrafı tekrar, tekrar ve tekrar okumama rağmen anlayamadım. Yabancı'yı okuduktan hemen sonra Düşüş'ü okuduğumda Camus'nün az sözle çok iş yapan bir yazar olduğunun ayırtına vardım.
Ayrıca, "içini dökmek" eyleminin cazipliğine karşın, "içini kusmak" eyleminin ne kadar tiksindirici olduğunun farkına varmamı sağladığı için Camus'ye minnet duydum.
Camus'nün demek istediğini olayla anlattığı kitaplarından biri. Ahlak , ahlakın içinde de davranışların insan içindeki haline ve dışardaki yansımasına değinmiştir.
-Günümüz insanı hakkında bit tümce söylemek yetecektir onlara: zina ediyordu ve gazete okuyordu.
- Sempatinin en güçlü olduğu zamanlarda bile tetikteyim.
- Ya mutlu ve yargılanırya da bagışlanır ve sefil olacaksınız.
- İnsanda en doğal olan fikir, ona doğasının derininden kaynar gibi safça gelen fikir, masumlugun fikridir.
- Dostum büyük kentlerde avare dolaşan yalnız kişi nedir bilir misiniz?
-Dürüstlüğümü haykırıyordum, ama sanırım, sevdiğim kimselerden bir teki yoktur ki, eninde sonunda ona ihanet etmemiş olayım. !!
100 sayfa, 1000 düşünce
bir kitabın basit bir dille hiç de basit olmayan bir düşünce barındırması bu kitapta özetlenmiş
Bi susmadı mübarek
Ayna. Özellikle burjuva ve kalıntıları için samimi ve alaylı bir yüzleşme fırsatı.
Üstad; içindeki hüznü klostrofobik bir anlatımdan kurtarak anlatmış...
Sayfaları çevirdikçe Albert Camus'a hayran kaldım.
Albert amca denemesini bize roman diye yutturmaya kalkmış. Kendisini buradan kınıyorum. Kitap yavaş okunması gereken eserlerden. Çok yerinde tespitler var. Ancak hikayelerden etkilenen biri olarak yalnız düşünce akışı ile geçen yapıtlar beni pek çekmiyor.
Neredeyse her cümlenin altını çizmeye kalkıştığım bir kitap, okunmalı.
okuduğum ilk ALbert Camus kitabı ilk başta çok tuaf gelsede sonradan aslında tamda günlük olan olayları anlattığını aslında hergün görüpte dile,kaleme dökmediklerimizi anlattığını anlıyorsun.. güzel bir deneyimdi :)
İlk okuduğum Albert Camus romanı, Düşüş.
Özgürlükle ilgili, dostlukla, hayatla, ölümle, tanrıyla ilgili söyledikleri oldukça ilgi çekiciydi. Altı çizilecek çok fazla mesaj vardı, tabi ben çizmedim, kitaplarıma öyle şeyler yapmam..
Bir kaç tane daha Camus kitabıyla yazarı çok daha net anlayıp, çıkarımlar yapabilirim diye düşünüyorum, ilk denemem biraz çarpıcı oldu.
"Ama biliyor musunuz niçin ölülere karşı hep daha dürüst ve daha cömertizdir? Nedeni basittir! Onlara karşı hiç bir yükümlülüğümüz yoktur. Özgür bırakır bizi onlar..."
Camus küçük fısıltılarla büyük depremler yaratmayı başarıyor... Düşüş sert oldu!
İlk defa bir Albert Camus eseri okudum. Kitabın bu kadar felsefi olduğunu bilsem okumaya başlar mıydım, bilmiyorum.
Kitap, bir avukatın ağzından yazılmış. Avukat, insanlarla ilgili gözlemlerini, kendi yaptığı hataları, iniş - çıkışlarını anlatıyor bir yabancıya. Daha önce, bu tarzda yazılan bir kitap okuduğumu hatırlamıyorum. Değişik bir tecrübeydi. Yazarın gerçekçiliğini ve analizlerini beğendim. Sevdiğim birkaç alıntı ;
"Doğru, ışık gibi kör eder. Yalansa, tersine, her nesneyi değerlendiren güzel bir alacakaranlıktır."
"Eğer intihar edebilsem de sonra suratlarını görebilseydim, o zaman, ürküttüğüm kurbağaya değerdi. Ama yeryüzü karanlıktır, aziz dostum, tahta kalın, kefen ışık geçirmez."
Camus'la geldik Camus'la gittik. Onunla bulutlara kadar yükseldik ardından da bir baktık ki çamurun içinde yuvarlanıyoruz. Boğazımızdan geçen yiyeceğin tadı bir an bizi mest ederken bir an bir bakıyoruz ki ağzımızdan çıkaramadan küfün o iğrenç tadını boğazımızdan midemize kadar dolaştırmışız bile.
Düşüş ; Kendini ve kendimizi övdüğü kadar muazzam şekilde yeriyor da. Aynı zamanda iyi yönlerimiz gibi gözüken tüm o göze ve akla mükemmel gelen şeyleri kötü bir yan ego olarak dile getiriyor. Egosuz insan olamayacağına göre bu kitapta düşüş herkesle beraber gerçekleşiyor.
İnsanları yardakçı olarak nitelendiriyor ve dost kavramının artık mazide kaldığının da artık içindeki buhranvari havayla aktarmayı seçiyor Camus.
Aslında özüne değinmek gerekirse kısacası insan ilişkilerinin ve Fransa'nın bir yalandan ibaret olduğunu dile getiriyor saygın felsefik yazarımız.
"Yeryüzü karanlıktır , tahta kalın , kefen ışık geçirmez."
"Kuşkulu olmaktan çıkmak için düpedüz var olmaktan çıkmak gerekir."
Kısa bir kitap gibi görünse de zor okunan, ağır bir kitap. Sakin kafayla, düşünülerek okunmalı yoksa boğuluyorsunuz. Toplumsal hayat, modern inanın içerisine düştüğü çelişkiler, gelgitler, hırs, ikiyüzlülük üzerine eleştiriler, bir avukat aracılığıyla yapılmış oldukça iyi anlatılmış, ama dili zorluyor insanı. Bazı yerlerde anlamadığımı anlayıp tekrar okumak durumunda kaldım. Aslında her sayfada bir ders var, bir şey öğretiyor size. Fakat ben hakkını verebildiğimi düşünmüyorum.
bu kitabı okumak için günlük dertlerden arınmış bir kafa, sakin bir ortamda ve tam dikkat gerekli ...
müthiş bir kitap.beni derinden sarstı.mutlaka okunması gerek ama sindirerek
kitabin anlattigi seyi sanirim basinda anladim o yuzden devam edemedim ama etmeyi dusunmuyorum diyemicem
Sevdiğim bir yazar daha fazla beklentilerim vardı yinede beğendiğimi söylebilirim..
Çok etkileyiciydi fazla söze gerek yok zaten yazarından belli, ama benim gönlümde yeri başka oldu bu kitabın.
Albert Camus'un kısa ama oldukça etkileyici ve düşündürücü güzel bir romanı.
Camus bu kitabında Paris'te başarılı bir avukatken Hollanda'ya gidip orada cezaevi savcılığı yapan birinin iç hesaplaşmaları altında insan psikolojisini irdeliyor.Kitabın teması ise kitabı okuduktan sonra okur, aslında kimsenin birbirinden farkı olmadığını daha iyi anlıyor.Yani kısaca PROBLEMİM VAR ÇÜNKÜ YAŞIYORUM okursanız seversiniz diye düşünüyorum.
"babaya yanıt verilmez," formülünü bilirsiniz, değil mi? bir anlamda bu formül tuhaftır. sevilen kişiye değil de kime yanıt verilir bu dünyada? bir başka anlamda da inandırıcıdır bu. birinin son sözü söylemesi gerekir. yoksa, her nedene karşı bir başka neden ileri sürülebilir: o zaman sonu gelmez bu işin. güç ise, tersine, her şeyi keser atar. epey zaman harcadık bunu anlamak için, ama sonunda anladık.
Camus ile ilgili aklımdan sürekli geçen şeyler; Nasıl yazıyor bu adam bu kitapları nasıl ? Böyle güzel ifade ediş şekli yok !
Bu kitabı okudum.Anlamadım.Anladığıma tek kanıt anlamadığımı itiraf edebilmem.Bu da beni sizi yargılayacak konuma getiriyor.
Tekrar tekrar okunacak bir kitap
Aslında A. CAMUSUN ''yabancı'' kitabını bulamadığımdan dolayı ''düşüş'' kitabını aldım ama aldığıma pişman oldum.
Okurken çok fazla dikkat isteyen bi kitap. Bir avukatın geçmişi ile yüzleşmesini anlatıyor. Bireysel olarak toplumun ahlakını sorguluyor.
Kitabı çok sıkıcı buldum. Albert Camus okumaya bu kitapla başlasaydım muhtemelen devamını getiremezdim.