Belgelendirmeler “atık ambalaj sistemine” nasıl bildirilecektir?
Çevre lisansı almak isteyen işletmelerin ambalaj atığı yönetim planına dâhil olmaları bir zorunluluk mudur?
Flakonlar tıbbi atık mıdır?
Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nde kullanma süresi dolmuş veya artık kullanılmayan, ambalajı bozulmuş, dökülmüş ve kontamine olmuş ilaçlar, asılar, serumlar ve diğer farmasötik ürünler ve bunların artıklarını ihtiva eden kullanılmış eldivenler, hortumlar, siseler ve kutuları farmasötik atık olarak tanımlanmaktadır. Farmasotik atık ise Yönetmeliğin Ek 2 Sağlık Kuruluşlarından kaynaklanan atıkların sınıflandırılması tablosuna göre tehlikeli atıklar sınıfına girmektedir. Bununla birlikte, Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-IV atık listesinde 150110* atık kodu, Tehlikeli maddelerin kalıntılarını içeren ya da tehlikeli maddelerle kontamine olmuş ambalajlar olarak tanımlanmaktadır. Bu kapsamda kontamine olmuş flakon cam ambalajlar, muhtemel tehlikeli atık olarak kabul edildiğinden Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerince toplanıp bertarafının sağlanması uygun görülmektedir.
Serum şişeleri tıbbi atık mıdır?
Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin 12’nci maddesine göre kâğıt, karton, plastik ve metal ambalaj atıkları, kontamine olmamaları şartıyla diğer atıklardan ayrı olarak mavi renkli plastik torbalarda toplanırlar. Serum ve ilaç şişeleri gibi cam ambalaj atıkları ise yine kontamine olmamaları şartıyla cam ambalaj kumbaralarında, kumbara olmaması halinde ise diğer ambalaj atıkları ile birlikte mavi renkli plastik torbalarda toplanırlar. Kullanılmış serum siseleri ayrı toplanmadan önce, uçlarındaki lastik, hortum, iğne gibi hasta ile temas eden kontamine olmuş materyallerden ayrılır. Kontamine materyaller diğer tıbbi atıklar ile birlikte toplanır. Toplanan ambalaj atıklarının, Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği hükümleri doğrultusunda geri kazanılmaları sağlanır.
Hastaneler tıbbi atıklar için atık yönetim planı hazırlayacak mı?
Bununla birlikte sağlık kuruluşlarından kaynaklanan tehlikeli ve tehlikesiz atıklara ilişkin Endüstriyel Atık Yönetim Planının hazırlanarak onaylanmak üzere ilgili valiliğe (Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü) gönderilmesi gerekmektedir. Ünite İçi Atık Yönetim Planı Formatı ile Endüstriyel Atık Yönetim Planı formatına Genel Müdürlüğümüz www.csb.gov.tr adresinde “Güncel Belgeler” sekmesi altında yer alan “Atık Yönetimi” başlığı altından ulaşılabilmektedir.
Tüm tıbbi atıklar üreticileri UATF kullanmak zorunda mı?
Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin Ek-1'inde yer alan (a) ve (b) bölümündeki ünitelerin (tıbbi atık üreticileri) ürettiği tıbbi atık miktarına bakılmaksızın, tıbbi atıkların geçici atık depolarından bertaraf tesislerine taşınması sırasında ulusal atık tasıma formu kullanılması zorunludur. (c) bölümünde belirtilen ünitelerden (tıbbi atık üreticileri) kaynaklanan tıbbi atıkların taşınması sırasında ulusal atık tasıma formu kullanılması şartı aranamaz; ancak tıbbi atıkların ünitelerden alınması esnasında tıbbi atık alındı belgesi/makbuzu kullanılması zorunludur.
Aile Sağlığı Merkezleri tıbbi atıklarının taşınması sırasında UATF kullanmak zorundalar mı?
Sağlık merkezleri Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin Ek-1’inde “Orta Miktarda Atık Üreten Sağlık Kuruluşları” olarak belirtilen (b) bölümü altında yer aldığından, söz konusu aile sağlığı merkezlerinde oluşan tıbbi atıkların taşınması esnasında ulusal atık tasıma formu kullanılması gerekmektedir.
UATF’yi nasıl temin edebilirim?
Tıbbi Atık Eğitimini nereden alabilirim?
Sağlık kuruluşlarından kaynaklanan tıbbi atıkların yönetimi ile ilgili esasları düzenleyen Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin 52’nci maddesi gereğince Bakanlığımızca “Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği Eğitim Programları Usul ve Esasları” belirlenmiştir. Söz konusu eğitimler, İl Müdürlüklerimizin ilgili personelleri için “Eğiticilerin Eğitimi Programı”, sağlık kuruluşlarının ve belediyelerin ilgili personelleri için de “Yerel Eğitim Programı” seklinde iki aşamalı olarak uygulanmaktadır. Yönetmeliğin uygulanmasından sorumlu sağlık kuruluşlarının, belediyelerin ve özel temizlik, tasıma ve bertaraf firmalarının personeli, Yönetmelik kapsamındaki yükümlülükleri hakkında yerel eğitim programına tabi tutulurlar. Yerel Eğitim Programları Çevre ve Şehircilik İl Müdürlükleri tarafından düzenlenmektedir. Yerel eğitim programlarında yer alan konularla ilgili eğitimler, eğiticilerin eğitimi programını başarıyla tamamlayan İl Müdürlüğü personeli tarafından verilir.
Atık yönetimi genel esaslarına ilişkin yönetmeliğinin Ek-IV de (A) işareti ile gösterilen atıklar konsantrasyonuna bakılmaksızın tehlikeli atık sınıfına girerken aynı listede (M) işareti ile gösterilmiş atıklar EK-III B deki esik konsantrasyonları üzerinde bir değere sahipse muhtemel tehlikeli atıktır. Bu ayırımın yapılabilmesi için atığı temsil eden numuneleri EK-III B analizi konusunda Bakanlığımızca yetkilendirilmiş lisanslı bir akredite çevre laboratuvarında atık üreticisi tarafından analizinin yaptırılması gerekmektedir.
MSDS (Malzeme güvenlik Bilgi Formu) raporuna göre H1 den H14 özellikleri gösteren atıklar tehlikeli olarak sınıflandırılır. Tehlikeli olduğu bilinen bazı atıklar: boya, vernik, yapıştırıcı, kozmetik atıkları, laboratuvar kimyasalları, kullanım süresi geçmiş ilaçlar, boya fosfat çamurları, bazı arıtma çamurları, flüoresan, kondansatör, x-ısını tüpleri, basınçlı kaplar, kartuş toner atıkları sayılabilir. Bununla birlikte, tehlikeli atıklar atık listesinde yıldız (*) ile işaretli atıklardır.
Bertaraf: Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek–2 sinde yer alan işlemlerden herhangi birisi yapabilir.(D1-D15 arası işlemler: derine enjeksiyon, yüzey doldurma, düzenli depolama, yakma) Enerji Geri Kazanımı: Atık yağların mevcut yakıta ilave edilerek lisanslı tesislerde enerji amaçlı kullanımını yapılabilir.
Atık yağ üretimini en az düzeye indirecek şekilde gerekli tedbirleri almakla, Atık yağ analizlerini 15inci maddeye uygun olarak yapmak veya yaptırmakla, atık yağları kategorilerine göre ayrı ayrı 18nci maddede belirtilen şekilde geçici depolamakla,
Tesisten kaynaklanan farklı kategorideki atık yağları birbirleriyle, PCB ve diğer tehlikeli atıklarla karıştırmamakla, tehlikeli atıkla kirlenmiş yağların bertaraf için Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine uymakla,
Atık yağların lisans almış taşıyıcılar vasıtasıyla lisanslı isleme ve bertaraf tesislerine gönderilmesini sağlamakla,
Atık yağların tesis dışına taşınması durumunda Ulusal Atık Tasıma Formunu doldurmakla, Yönetmeliğin 26’ncı maddesine göre kayıt tutmakla ve EK-2’de yer alan Atık yağ Beyan Formunu doldurarak takip eden bir sonraki yılın Şubat ayı sonuna kadar il çevre ve orman müdürlüğüne göndermekle,
Atık yağların taşınmasında üretici ile isleme veya bertaraf tesisi işletmecisi arasında “uyuşmazlık çıkması halinde”, bu uyuşmazlık giderilemezse on beş gün içinde uyuşmazlığı il çevre ve orman müdürlüğüne ve Bakanlığa bildirmekle, bu süre içinde uyuşmazlığa konu olan atık yağları kendi depolarında muhafaza altına almakla
Atık yağların kontrolü Yönetmeliği Ek–1 e göre atık yağ kategorileri ve müsaade edilen kirletici parametre sınır değerleri I. Kategori Atık Yağ: Bu kategoride yer alan atık yağlardaki PCB, toplam halojen ve ağır metal gibi kirleticiler sınır değerlerin altındadır. Bu kategorideki atık yağların öncelikle “rejenerasyon ve rafinasyon yolu” ile geri kazanımlarının sağlanması gerekmektedir. Bu kategorideki yağlar 21’nci maddede belirtilen koşullar nedeniyle “enerji geri kazanımı” amacıyla kullanılabilir.
II. Kategori Atık Yağ: Bu kategorideki atık yağlar Bakanlıktan lisans almış tesislerde enerji geri kazanımı amacıyla kullanıma uygun atık yaglardır. Ancak klorür, toplam halojen ve PCB parametreleri asılmayan endüstriyel atık yağların rejenerasyon ve rafinasyon yoluyla geri kazanımı mümkündür.
ÖTL (ömrünü tamamlamış lastik)’lerin geri kazanımı esastır. Lastik üreticileri lastik ömrünü uzatacak tedbirleri tasarım aşamasında alırlar. ÖTL’lerin ithalatı yasaktır. ÖTL’lerin hangi sebeple olursa olsun vadi veya çukurlarda dolgu malzemesi olarak kullanılması, katı atık depolama tesislerine kabulü ve depolanması, ısınmada kullanılması, gösteri ve benzeri fiilleri kapsayacak şekilde her ne amaçla olursa olsun yakılması yasaktır. Aksine hallerde bu Yönetmeliğin 25 inci maddesi hükümleri uygulanır. (Bu Yönetmeliğe aykırılık halinde 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 15 inci maddesi ile 20nci maddesinin birinci fıkrasının (g), (r) ve (s) bentleri ve aynı Kanunun 23 üncü maddesi doğrultusunda idari ve cezai yaptırımlar uygulanır.)
- Lastik tamirhaneleri, kapamacılar, perakende satış noktaları, oto sanayi ve benzeri yerlerde ömrünü tamamlamış lastikler açık alanda biriktirilemez. Biriktirme yerlerinde yangına ve sivrisinek, fare gibi zararlıların üremesine karsı önlem alınır. ÖTL’ler yetkili taşıyıcılara teslim edilinceye kadar en fazla altmış (60) gün bu yerlerde muhafaza edilebilir.
- ÖTL üreticisi, aracının lastiklerini değiştirdiğinde eski lastiklerini, lastik dağıtımını ve satısını yapan işletmelere veya yetkili taşıyıcılara teslim eder.
- ÖTL’ler yetkili taşıyıcılara bedelsiz olarak teslim edilir. Yetkisiz kuruluş ve kişilerin taşıma yapması yasaktır.
- Yarış pistleri, çocuk oyun alanları, karting pistleri ve benzeri alanlarda çarpma bariyeri olarak kullanılan ÖTL’lerin bertarafı, bu yerleri işletenler tarafından sağlanır.
- ÖTL’lerin yarattığı çevresel kirlenme ve bozulmadan doğan zararlardan dolayı, lastik üreticileri, ÖTL üreticileri, taşıyıcılar, geçici depolama alanı işletmecileri, geri kazanım ve bitarafılar kusur şartı aranmaksızın müteselsilden sorumludurlar.
- Ömrünü tamamlamış taşıt söküm tesislerini işletenler, ortaya çıkan ÖTL’lerin bu Yönetmelik kapsamında geri kazanımını veya bertarafını sağlarlar veya sağlatırlar.
- ÖTL’lerden kaynaklanan her türlü çevresel zararın giderilmesi için yapılan harcamalar, kirleten öder prensibine göre karşılanır. Ortaya çıkan ÖTL’lerin bertarafından sorumlu gerçek ve tüzel kişilerin çevresel zararı durdurmak, gidermek ve azaltmak için gerekli önlemleri almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca doğrudan alınması nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan gerekli harcamalar 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre ÖTL’lerin yönetiminden sorumlu olanlardan tahsil edilir. Ancak, kirletenlerin ödeme yükümlülüğünden kurtulabilmesi için, kirlenmenin önlenmesi ve sınırlanması konusunda her türlü tedbiri aldıklarını ispat etmeleri gerekir.
Atık pil ve akümülatörün kontrolü yönetmeliği Madde 15te belirtildiği gibi Atık akümülatörlerin toplandıkları yerden geçici depolama veya bertaraf tesislerine karayolu ile taşınması, Valilikten tasıma lisansı almış gerçek ve tüzel kişilerce, atık türüne göre uygun araçla yapılır.
Atık pil taşıyacak araç ve firmalar için lisans alma zorunluluğu bulunmamaktadır. Ancak, atık pillerin kapalı kasalı kamyonetlere yerleştirilmiş asgari 210 litrelik HDPE fıçılarda taşınması zorunludur. Atık pil ve atık akümülatör taşıyacak araçların renginin kırmızı olması, araçların üzerinde atık pil ve akümülatörlerin toplandığına dair 20 metre uzaktan görülebilecek şekilde bu Yönetmeliğin 1 no’lu ekinde yer alan amblem bulunması, ayrıca araç kasalarının her iki yüzüne de atık piller için “Atık Pil Tasıma Aracı”, atık akümülatörler için ise “Atık Akümülatör Tasıma Aracı” yazılması zorunludur.
b) Atık Pil Tasıma Araçlarında tasıma formu bulundurmak gerekir mi?
Atık pil ve akümülatörün kontrolü yönetmeliği Madde 16ya göre Atık pil ve akümülatörlerin taşınması sırasında araçlarda atık tasıma formu bulundurulması zorunludur. Araçlarda bulundurulacak atık tasıma formlarıyla ilgili olarak Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin ilgili hükümleri uygulanır.
Atık Akümülatörlerin taşınması işlemi Tasıma Lisansı almış araçlar vasıtasıyla yapılmalıdır. Atık akümülatör taşımak isteyen gerçek ve tüzel kişiler, Atıkların Karayolunda Taşınmasına İlişkin Tebliğ Kapsamında ilgili Valiliğe başvuruda bulunurlar. Lisans, başvuruda bulunan aracın veya araçların ait olduğu firmaya ve gerekli teknik donanıma haiz araca veya araçlara verilir. Bu hükümler kara taşımacılığı için uygulanır. Bu lisans devredilemez, üç yıl için geçerlidir. Bu süre sonunda yenilenmesi gerekir. Lisans alan, ancak taşımacılıkta öngörülen standartlara uymayan firmaların lisansları Valilikçe iptal edilir.
d) Pil ve Akümülatörlerin Etiketlenmesi ve işaretlenmesi nasıl olur?
— Kursun asit akümülatörlerin üzerinde “Pb” ya da “kursun” ve “GERİ KAZANILIR” ifadesi ya da “GERİ KAZANILACAK AKÜ” ibaresinin bulunması, ayrıca bu ürünlerin dış ambalajlarında da aynı ibarelerin bulundurulmalı
Elektrikli ve elektronik eşyaların üretiminden nihai bertarafına kadar çevre ve insan sağlığının korunması amacıyla elektrikli ve elektronik eşyalarda bazı zararlı maddelerin kullanımının sınırlandırılması, bu sınırlandırmalardan muaf tutulacak uygulamaların belirlenmesiyle beraber elektrikli ve elektronik eşya atıklarının toplanması, islenmesi, geri kazanımı ve bertarafı üretici sorumluluğu altında gerçekleştirilecektir. Elektrikli ve elektronik eşyalarda bazı zararlı maddelerin kullanımının sınırlandırılmasına dair yönetmeliğindeki MADDE 5e göre Elektrikli ve elektronik eşyalarda bazı zararlı maddelerin kullanımının sınırlandırılmasına ilişkin ilkeler şunlardır:
İthal veya imal yoluyla piyasaya sürülen elektrikli ve elektronik esyalarda kursun (Pb), cıva (Hg), artı altı değerlikli krom (Cr6+), polibromürlü bifeniller (PBB) ve polibromürlü difenil eterler (PBDE) ile kadmiyumun (Cd) bulunması yasaktır.
Piyasaya sürdükleri elektrikli ve elektronik eşyalarda 5 inci maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerine uymakla, Piyasaya sürdükleri ürünlerin bu Yönetmelikte belirtilen teknik kriterleri sağladığını gösteren bilgi ve belgeleri ürünün piyasaya sunulusundan itibaren beş yıl süreyle muhafaza etmekle,
İthal edilecek elektrikli ve elektronik esyalar için 8 inci maddeye uymakla,
Atıkların üretilmesinden biriktirilmesine, geçici olarak depolanmasından nakliyesine, nakliyesinden bertaraf tesisine ulaşmasına kadar bütün süreçlerden müteselsilen sorumludur. Tehlikeli atıkların kontrolü Yönetmeliği Madde 9 ‘da belirtildiği üzere Atık üreticisi;
- Atıkların insan sağlığı ve çevreye yönelik zararlı etkisini, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak en aza düşürecek şekilde atık yönetimini sağlamakla, üç yıllık atık yönetim planını bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren altı ay içinde hazırlayarak valilikten onay almakla,
- Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak, atıklarını tesislerinde geçici olarak depolaması
durumunda valilikten izin almakla,
- Ürettiği atıklarla ilgili kayıt tutmakla, atığını göndereceği çevre lisansı almış olan geri kazanım ya da bertaraf tesisinin istemiş olduğu uluslararası kabul görmüş standartlara uygun ambalajlama ve etiketleme yapmakla,
- Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-IV’te (M) işareti ile bulunup EK-III B’de belirtilen özellikleri içermediği öne sürülen atıklar için bu atıkların tehlikeli olmadığını Bakanlıkça yetkilendirilmiş kurum/kuruluşlara ait laboratuvarlar ve/veya uluslararası kabul görmüş kuruluşlarca yapılan analizlerle Bakanlığa belgelemekle,
- Atığın niteliğinin belirlenmesi için yapılan harcamaları karşılamakla,
- Atık beyan formunu her yıl takip eden yılın en geç Mart ayı sonuna kadar bir önceki yıla ait bilgileri içerecek şekilde Bakanlıkça hazırlanan web tabanlı programı kullanarak doldurmak, onaylamak ve çıktısını almak ve beş yıl boyunca bir nüshasını saklamakla,
- Atık depolanması veya bertarafının tesis dışında yapılması durumunda tasıma formunu doldurmak ve öngörülen prosedüre uymakla,
- Atık taşımacılığında mevcut uluslararası standartlara uymakla,
- Atığı bertaraf tesisinin kabul etmemesi durumunda taşıyıcıyı başka bir tesise göndermekle veya taşıyıcının atığı geri getirmesini ve bertarafını sağlamakla,
- Atıklarını bu Yönetmelikteki esaslara uygun olarak kendi imkânları ile veya çevre lisansı almış atık bertaraf tesisinde gerekli harcamaları karşılayarak veya belediyelerle ya da gerçek ve tüzel kişilerle kurulacak ortak atık bertaraf tesislerinde bertaraf etmek veya ettirmekle,
- Atıkların fabrika sınırları içinde tesis ve binalardan uzakta beton saha üzerine yerleştirilmiş sağlam, sızdırmaz, emniyetli ve uluslararası kabul görmüş standartlara uygun konteynırlar içerisinde geçici olarak muhafaza etmekle, konteynırların üzerinde tehlikeli atık ibaresine yer vermekle, depolanan maddenin miktarını ve depolama tarihini konteynırlar üzerinde belirtmekle, konteynırların hasar görmesi durumunda atıkları, aynı özellikleri taşıyan başka bir konteynıra aktarmakla, konteynırların devamlı kapalı kalmasını sağlamakla, atıklarını kimyasal reaksiyona girmeyecek şekilde geçici depolamakla,
- Ayda bin kilograma kadar atık üreten üretici biriktirilen atık miktarı altı bin kilogramı geçmemek kaydı ile valilikten izin almaksızın atıklarını arazisinde en fazla yüz seksen gün geçici depolayabilir. Bu durumda herhangi bir tehlike halinde arazide önlem alabilmek için en az bir kişiyi görevlendirmekle ve bu kişinin iletişim bilgilerini valiliğe bildirmekle,
- Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak geri kazanım ve bertaraf tesislerine gönderilmeden önce kendi atıklarını gerekli önlemleri alarak fiziksel, kimyasal veya biyolojik işlemlerle zararsız hale getirmek, bakiye atık oluşuyor ise uygun şekilde çevre lisansı almış bertaraf ve geri kazanım tesisine götürmekle veya gönderilmesini sağlamakla,
- Tesis içinde atıkların toplanması taşınması ve geçici depolanması gibi işlemlerden sorumlu olan çalışanların sağlığı ve emniyeti ile ilgili her türlü tedbiri almakla,
- Kaza sonucu veya kasti olarak atıkların dökülmesi ve bunun gibi olaylar sunucu meydana gelen kirliliğin önlenmesi amacıyla, atığın türüne bağlı olarak olayın vuku bulduğu andan itibaren en geç bir ay içinde olay yerinin eski haline getirilmesi ve tüm harcamaların karşılanmasıyla,
- Kaza sonucu veya kasti olarak atıkların dökülmesi ve bunun gibi olaylar vuku bulduğunda valiliği bilgilendirmek ve kaza tarihi, kaza yeri, atığın tipi ve miktarı, kaza sebebi, atık bertaraf işlemi ve kaza yerinin rehabilitasyonuna ilişkin bilgileri içeren raporu valiliğe sunmakla,
- Faaliyetlerine yönelik inşaat ve işletme ruhsatı alınması aşamasında, tehlikeli atıklarının bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda bertarafının sağlanacağını belgelemekle yükümlüdür.
Taşıma işlemi ve bedeli atık üreticisine ait olup, Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’ne göre tehlikeli atık sınıfına giren atıklar, Atıkların Karayolunda Taşınmasına İlişkin Tebliğ doğrultusunda “Atık tasıma araç lisansı” olan araçlarla sevk edilmelidir. Tasıma sırasında aracın tehlikeli atık tasıma lisans belgesi, sürücü eğitim sertifikası, gönderilen her atık tipi için ayrı olmak üzere firmanın bulunduğu ilin Çevre ve Orman Müdürlüğünden atık üreticisi firma tarafından alınacak Ulusal Atık Tasıma Formu ve sevk irsaliyesi doldurularak atığı taşıyan araç ile Bertaraf/ geri kazanım tesisine gönderilecektir.
Geri Kazanım ve Bertaraf Tesisleri ise İşletme planlarını her yıl Bakanlığa sunmakla ve gönderilen ve alınan tüm tasıma formları (UATF)üç yıl süre ile saklanmak ve denetimlerde yetkili idarelerce istendiğinde hazır bulundurmak zorundadırlar.
Ulusal Atık Tasıma Formun talep edilen bilgiler aşağıda belirtilen açıklamalara göre doldurulacaktır.
1) ATIK KODU: Ulusal Atık Tasıma Formunun ÜRETİCİ bölümünde yer alan (12) nolu veri tipi, Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin (EK 7) sinde yer alan listede verilen 6 haneli kodlara göre doldurulacaktır.
3) H NUMARASI: Formun ÜRETİCİ bölümünde yer alan (11) nolu veri tipi, Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin EK (5) inde yer alan tehlikelilik özelliklerine göre doldurulacaktır.(örnegin H3-A gibi)
6) AĞIRLIK: Formun ÜRET C bölümünde yer alan (16) nolu veri tipi, atığın ağırlığı kilogram ve/ veya ton olarak belirtilecektir.
7) AMBALAJ VE KONTEYNIR TÜRÜ: Formun ÜRET C bölümünde yer alan (17) nolu veri tipi, aşağıda belirtilen kod numaralarına göre kodlanacaktır.
9) TAŞIMA ŞEKLİ: Formun TASIYICI bölümünde yer alan (13) nolu veri tipi, aşağıda belirtilen kod numaralarına göre kodlanacaktır.
Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği (Ek 9-A) ve (Ek 9-B) de yer alan atık tasıma formlarından (A) formu mavi, (B) formu pembe, (C) formu beyaz, (D) formu yeşil, (E) formu sarı renktedir. Atık üreticisi ve taşıyıcı tarafından ülke içi taşımada (Ek 9-A) da yer alan (A) , (B) , (C) , (D) formları, uluslararası taşımada ise (Ek 9-B) de yer alan (A) , (B) , (C) , (D) , (E) formları doldurulur. (A) , (C) ve (E) formları iki nüsha halinde düzenlenir. Bu formlardan;
a) (D) formu tasıma başlamadan önce, atık üreticisinde kalır, üretici tarafından valiliğe gönderilir.
b) (A) , (B) , (C) , (E) formları tasıma esnasında bulundurulmak kaydı ile taşıyıcıya verilir.
c) (E) formu uluslararası taşımada, taşıyıcı tarafından gümrük çıkısında Bakanlığa bir nüshası gönderilmek üzere gümrük memuruna teslim edilir.
(2) Gönderilen ve alınan tüm tasıma formları, üç yıl süre ile saklanır ve denetimlerde yetkili idarelerce istendiğinde hazır bulundurulur.
Gönderilen ve alınan tüm tasıma formları üç yıl süre ile saklanmak ve denetimlerde yetkili idarelerce istendiğinde hazır bulundurulmak zorundadır.
Sanayicinin hazırladığı ve Çevre ve Şehircilik l Müdürlüklerine gönderilecek atık yönetim planları detaylı olmalıdır. Her tesisin atık yönetim planı farklı olabilir. Tesisin prosesine ve yönetim politikasına (atıkların geri kazanımı, bertarafı, ihraç edilip-edilmeyeceği, 3 yıl içinde kapasitenin artırılıp artırılmayacağı gibi) vs. göre değişebilir. Ancak, her yönetim planında mutlaka olması gerekenler;
-Tesis içinde oluşan atıkların AYGE Y EK 4 te verilen kodlar ve miktarları,
- Geri kazanım veya bertaraf tesislerine gönderilmesi için tasıma planları yer almalıdır. (Haftalık aylık veya belli bir miktara erişince gönderileceği gibi.)
- Taşıma için lisanslı araçlar belediyeye mi ait, yoksa lisanslı tasıma firmalarından mı karşılanıyor ya da ne planlanıyor, belirtilmelidir.
2872 sayılı Çevre Kanunu 13. Maddesi uyarınca tehlikeli atıkların ithalatı yasaktır. Diğer yandan, Ekonomi Bakanlığı bazı atıkların ithalatını yasaklayabilir veya kontrol altında tutabilir. İthalatı izne tabi atıklar ve yasak olan atıklara ilişkin iki adet Tebliğ bulunmaktadır;
2) Çevrenin Korunması Yönünden Kontrol Altında Tutulan Atıkların İthalat Denetimi Tebliği (Ürün Güvenliği ve Denetimi: 2015/3)
Pilleri marketlere dağıtan firmaların ve bu pilleri satan marketlerin pillerin atıklarını geri toplama zorunluluğu var mıdır? Varsa bu market ve firmaların şikâyetleri nereye nasıl yapılır?
Ülkemizin atık yönetim stratejisinin en önemli ilkelerinden birisi “atıkların geri kazanılması”dır. Başta Çevre Kanunu olmak üzere çevre mevzuatını oluşturan bütün hukuki düzenlemelerde atıkların tekrar kullanılması, materyal ve enerji olarak geri kazanılması öncelikli yönetim prensiplerinden birisi olarak ele alınmış; geri kazanım faaliyetleri teşvik edilmiş; geri kazanım tesislerinin teknik ve idari yeterliliklerinin arttırılması amacıyla kriterler oluşturulmuş ve bu kriterleri sağlayan tesisler lisanslandırılarak hem ekonomiye hem de çevreye katkıda bulunmaları sağlanmıştır.
Ulusal mevzuatımız gereğince atık üretiminin kaçınılmaz olduğu durumlarda atıkların; yeniden kullanımı, geri dönüşümü ve ikincil hammadde elde etme amaçlı diğer işlemler ile geri kazanılması, enerji kaynağı olarak kullanılması veya bertaraf edilmesi esastır ve doğal kaynak ve enerji kullanımının azaltılmasına yönelik olarak geri kazanılmış ürünlerin kullanımının özendirilmesi esastır. Faaliyetler sonucu meydana gelen atıkların yönetimine ilişkin 02/04/2015 tarih ve 29314 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Atık Yönetimi Yönetmeliği’nde yer alan hususlara uyulması gerekmektedir. Bu kapsamda, öncelikle mümkünse atık oluşturulmaması, atık oluşacak ise de en az atık oluşacak faaliyetlerin yapılması, atığın azaltılması, yeniden kullanılması, geri dönüştürülmesi ve geri kazanılması önceliklidir. Bertaraf etme yöntemi ise hiçbir şekilde geri kazanılamayan atıklar için uygun koşullar çerçevesinde kullanılmalıdır.
Atık üreticileri tarafından üretilen atıkların yönetimine ilişkin hususlar atık türü özelinde farklılık göstermekle birlikte, mevzuatımızda farklı atıklar için farklı depolama koşulları yer almaktadır. Bu çerçevede atıkların geçici depolamasına ilişkin olarak ilgili atığın yönetimine esas mevzuatın incelenmesi ve teknik şartların yerine getirilmesi gerekmektedir.
Ayrıca, 02.04.2015 tarih ve 29314 sayılı Resmi Gazete ‘de Yayımlanarak Yürürlüğe giren Atık Yönetimi Yönetmeliği’nin “Geçici Depolama” başlıklı 13. Maddesine doğrultusunda gerekli fiziki şartların sağlanması gerekmektedir. Bununla birlikte, Belediye atıklarının depolanmasında, 26/3/2010 tarihli ve 27533 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Atıkların Düzenli Depolanmasına Dair Yönetmelikte yer alan hususlara uyulması gerekmektedir.
Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği çerçevesinde ambalaj atığı üreticileri, ambalaj atıklarını, bağlı bulundukları belediyenin ambalaj atıkları yönetim planına uygun olarak, diğer atıklardan ayrı biriktirmek ve belediyenin toplama sistemine vermekle yükümlüdür.
02.04.2015 tarih ve 29314 sayılı Resmi Gazete ‘de Yayımlanarak Yürürlüğe giren Atık Yönetimi Yönetmeliği 5’inci Maddesi (ı) bendi “(Değişik:RG-23/3/2017-30016) Atıkların toplanması, taşınması, geri kazanılması ve/veya bertaraf edilmesi işlemleri, Bakanlık ve/veya il müdürlüğünden gerekli izin ve/veya çevre lisansı almış tesisler, üretici/yetkilendirilmiş kuruluşlar, atık taşımaya yetkili/lisanslı taşıyıcılar tarafından izinleri/lisansları kapsamında gerçekleştirilir. Atıkların bu firmalar/tesisler dışında üçüncü kişiler tarafından toplama, taşıma, geri kazanım ve/veya bertaraf faaliyetlerinin gerçekleştirilmesi, diğer maddelerle ve yakıtlara karıştırılarak yakılması yasaktır.” hükmü kapsamında lisanlı tesisler dışında geri kazanım veya bertarafı uygun görülmemektedir.
Danıştay 14. Dairesinin 2011/16069 esasına kayden açılan davada Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği’nin 5’inci maddesinin 1’inci fıkrasının (d) bendi ile 23’üncü maddesinin 3, 4, 5 ve 6’ncı fıkralarında yer alan “bedelsiz şartı aranmaksızın” ibaresinin iptal kararı verilmiş olup, temyiz sonucunda yeni bir karar verilinceye kadar, karar icaplarına uygun olarak organize sanayi bölgeleri yönetimleri, organize sanayi bölgeleri bünyesinde yer alan sanayi işletmeleri ve diğer sanayi işletmeleri, getirme merkezi oluşturan satış noktaları ve alışveriş merkezleri, belediyenin yönetim sistemi dışında kalan sivil hava ulaşımına açık hava alanları ile bu hava alanları bünyesinde yer alan tüm tesisler, belediye mücavir alan sınırları dışında kalan ambalaj atığı üreticilerinin ambalaj atıklarını belediyenin toplama sistemine veya lisanslı/geçici faaliyet belgeli toplama/ayırma tesisine bedelsiz olarak vermesinin sağlanması gerekmektedir.
Öte yandan, ambalaj atıklarının toplanması ayrılması, geri dönüşümü ve geri kazanımı amacıyla faaliyet gösteren veya göstermek isteyen gerçek ve/veya tüzel kişiler çevre lisansı almak zorundadırlar. Bununla birlikte, Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında 2872 sayılı Kanunda öngörülen müeyyideler uygulanır.
Gemi kaynaklı illegal deşarjların kontrol edilmesi maksadıyla: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı ile İstanbul, Kocaeli, Antalya ve Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlıklarına Bakanlığımızca 06/06/2011 tarihli ve 2011/9 sayılı Genelge ile yetki devri yapılmıştır.
Bu Genelge, gemilerden kaynaklanan deniz kirliliğinin tespiti için, Bakanlıkça yetki verilmiş kurum ve kuruluşları, bu kurum ve kuruluşların yetki alanlarını, yetki konularını, Türkiye’nin yargılama yetkisine tâbi olan deniz yetki alanlarında 2872 sayılı Çevre Kanunu hükümlerine uyulup uyulmadığının denetlenmesi, tespit edilen ihlallere uygulayacakları idari yaptırımları, ihlalin tespiti için sürekli olarak havadan, karadan ve denizden kontrol ve izlemenin yapılma usullerini, yetki devri çerçevesinde yapılan işlemler hakkında Bakanlığı bilgilendirme yöntemini kapsamaktadır.
Gemilerden kaynaklanan bir kirlilik görüldüğünde:
- Bulunulan yerin Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne,
- Alo 181 Çevre ve Şehircilik Hattı’na
GATS’a ulaşılamadığı durumlarda, atık bildirimi nasıl yapılacaktır?
Petrol ve kimyasal döküntüsü gerçekleşen kazalarda 5312 sayılı “Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanun” ve bu Kanunun Uygulama Yönetmeliği kapsamında çalışmalar Bu belge 5070 sayılı elektronik imza kanuna göre güvenli elektronik imza ile imzalanmıştır.
yürütülür, kirliliklere müdahale edilir. Muhtemel bir petrol kirliliği olayında ilgili kamu kurumları ve özel sektör koordineli olarak çalışmakta ve olayın gerektirdiği müdahale adımları atılmaktadır. Müdahalenin değişik alanlarında koordine içerisinde faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlar; başta Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı olmak üzere Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü, Sağlık Bakanlığı, kolluk kuvvetleri, Belediyeler, Üniversiteler, denizde ve kıyıda müdahale kapasitesi olan özel şirketler görev almaktadır.
Bir kaza olması durumunda arama kurtarma, yangın söndürme, gemi yedekleme, yara kapatma, denizde ve karada kirliliğe mekanik müdahale (emici ve toplayıcı bariyerler, petrol sıyırıcıları ve çeşitli el aletleri kullanılarak), atık yönetimi, numune alma, raporlama, izleme, zararların tazmini işlemleri, yaban hayatının ve hassas alanların rehabilitasyon ve restorasyon faaliyetleri gerçekleştirilmektedir. Müdahale stratejileri, olayın boyutuna bağlı olarak kıyı tesisi acil müdahale planı, ulusal ve bölgesel planlara göre belirlenmektedir.
5312 sayılı Kanun ve Uygulama Yönetmeliği kapsamında Türkiye kıyılarındaki denizlerin petrol ve diğer zararlı maddelerle kirlenmesine sebep olabilecek faaliyette bulunan kıyı tesislerinin acil müdahale planlarını yaptırmakla yükümlüdür. Bu çerçevede yüksek risk içeren kıyı tesislerinin acil müdahale planları tamamlanmıştır. Orta seviyede risk içerenlerin ise onaylama işlerine başlanmış olup süreç devam etmektedir.
Ayrıca 6 bölgesel ve 1 ulusal plan hazırlanarak kıyılarımızda yaşanması muhtemel bir kaza sonucunda izlenecek strateji adım adım belirlenmiştir.
Olası kazalara hazırlıklı olma adına düzenli olarak tatbikatlar düzenlenerek mevcut kapasitenin ortaya konulması ve farkındalığın yaratılması sağlanmaktadır.
Marmara Denizi’ndeki kirlilik durumu nedir konu ile ilgili yürütülmekte olan çalışmalar nedir?
Marmara Denizi kirlilik durumu ve yapılmakta olan çalışmalar aşağıda sıralanmaktadır:
- 47 noktada kirlilik izlemesi yapılmaktadır.
- Yüzme Suyu Kalitesi Yönetmeliği çerçevesinde yapılan izleme çalışmaları sonucunda 174 yüzme alanının 168’si yönetmeliğe uygun olarak değerlendirilmiştir. Uygun çıkmayan alanlara yönelik denetim ve soruşturma çalışmaları
Karadeniz’deki kirlilik durumu nedir ve konu ile ilgili yürütülen çalışmalar nelerdir?
Karadeniz kirlilik durumu ve yapılan çalışmalar aşağıda sıralanmaktadır:
- 69 noktada kirlilik izlemesi yapılmaktadır.
- Yüzme suyu alanlarında 258 noktada izleme yapılmış, 251tanesi yüzmeye uygun olarak değerlendirilmiştir. Uygun çıkmayan alanlara yönelik denetim ve soruşturma çalışmaları devam etmektedir.
Deniz kirliliğinin en önemli kaynağı denize doğrudan ya da dolaylı olarak ulaşan karasal kirliliklerdir. Bunun yanında deniz ulaşımından kaynaklanan kirliliğin önlenmesi için de çalışmalar yapılmaktadır. Bu kapsamda Marmara Bölgesinde hizmet veren atık su arıtma tesisleri ve gemi kaynaklı atıkların alımı ile ilgili hizmet veren tesislere ilişkin bilgiler aşağıdaki gibidir;
- Kentsel Atık su Arıtımı Yönetmeliği Hassas Ve Az Hassas Su Alanları Tebliği uyarınca Bandırma körfezi, Gemlik Körfezi ile İstanbul Boğazı doğu girişi arası, İstanbul Boğazı Batı girişi-Büyük çekmece arası ve Haliç körfezi ötrofikasyon açısından hassas alan olarak ilan edilmiştir. Bu alanlara yapılacak deşarjlarda belirlenen oranda azot ve fosfor giderimi yapılması gerekmektedir.
- Marmara Bölgesi’nde atık su arıtma tesisleri ile ilgili olarak; Bursa İli Mudanya İlçesi, Çanakkale merkez, Kocaeli İli Gebze İlçesi, Yalova Merkez ve İstanbul ilinin Arnavutköy, Avcılar, Bakırköy, Tuzla, Sancaktepe ilçelerinde ileri arıtma tesisleri faaliyettedir. İstanbul İli Bu belge 5070 sayılı elektronik imza kanuna göre güvenli elektronik imza ile imzalanmıştır.
Silivri ilçesi, Kocaeli merkez ve Tekirdağ İli Marmara Ereğlisi ilçesinde biyolojik arıtma tesisleri faaliyettedir. Balıkesir merkezde atık su arıtma tesisi projelendirme aşamasındadır.
-Yüzme Suyu Kalitesi Yönetmeliği çerçevesinde Marmara Bölgesinde 174 noktada analiz yapılmakta olup bunların 168’si yönetmeliğe uygun olarak değerlendirilmiştir. Uygun çıkmayan alanlara yönelik denetim ve soruşturma çalışmaları devam etmektedir.
- Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında Marmara Bölgesi’nde toplam 138 kıyı tesiste atık alım hizmeti verilmektedir
- Gemi ve kıyı tesislerinin neden olabileceği kazalara müdahale amacıyla 5312 sayılı Kanun kapsamında; 1 tanesi Marmara Bölgesinde olmak üzere; 6 Bölgesel Acil Müdahale Planı hazırlanmıştır.
Karadeniz’de kirliliğin azaltımı ve önlenmesi ile ilgili yürütülen çalışmalar nelerdir?
Deniz kirliliğinin en önemli kaynağı denize doğrudan ya da dolaylı olarak ulaşan karasal kirliliklerdir. Bunun yanında deniz ulaşımından kaynaklanan kirliliğin önlenmesi için de çalışmalar yapılmaktadır. Bu kapsamda Karadeniz Bölgesinde hizmet veren atık su arıtma tesisleri ve gemi kaynaklı atıkların alımı ile ilgili hizmet veren tesislere ilişkin bilgiler aşağıdaki gibidir;
- Kentsel Atık su Arıtımı Yönetmeliği Hassas Ve Az Hassas Su Alanları Tebliği uyarınca Ünye-Samsun-Bafra arası ötrofikasyon açısından hassas alan olarak belirlenmiştir. Bu alanlara yapılacak deşarjlarda belirlenen oranda azot ve fosfor giderimi yapılması gerekmektedir.
- Karadeniz Bölgesi’nde atık su arıtma tesisleri ile ilgili olarak; Samsun ve Ordu İlleri merkezde ileri atık su arıtma tesisleri, Zonguldak İli merkezde biyolojik atık su arıtma tesisi faaliyettedir. Sinop merkezde atık su arıtma tesisi inşaat halinde ve Bartın ilinde ise ihale aşamasında bulunmaktadır.
-Yüzme Suyu Kalitesi Yönetmeliği çerçevesinde Karadeniz Bölgesinde 258 noktada analiz yapılmakta olup bunların 251’si yönetmeliğe uygun olarak değerlendirilmiştir. Uygun çıkmayan alanlara yönelik denetim ve soruşturma çalışmaları devam etmektedir.
- Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında Karadeniz Bölgesi’nde toplam 32 kıyı tesiste atık alım hizmeti verilmektedir
- Gemi ve kıyı tesislerinin neden olabileceği kazalara müdahale amacıyla 5312 sayılı Kanun kapsamında; 2 tanesi Karadeniz’de olmak üzere; 6 Bölgesel Acil Müdahale Planı hazırlanmıştır.
Deniz kirliliğinin en önemli kaynağı denize doğrudan ya da dolaylı olarak ulaşan karasal kirliliklerdir. Bunun yanında deniz ulaşımından kaynaklanan kirliliğin önlenmesi için de çalışmalar yapılmaktadır. Bu kapsamda Akdeniz ve Ege Bölgesinde hizmet veren atık su arıtma tesisleri ve gemi kaynaklı atıkların alımı ile ilgili hizmet veren tesislere ilişkin bilgiler aşağıdaki gibidir;
Kentsel Atık su Arıtımı Yönetmeliği Hassas Ve Az Hassas Su Alanları Tebliği uyarınca İskenderun-Mersin Mezitli, Mersin Kızkalesi-Taşucu burnu, Fethiye koyu, Marmaris koyu, Güvercinlik-Didim, Karaburun- İzmir körfezi, Aliağa koyu, Ayvalık- Altınoluk bölgeleri ötrofikasyon açısından hassas alan olarak belirlenmiştir. Bu alanlara yapılacak deşarjlarda belirlenen oranda azot ve fosfor giderimi yapılması gerekmektedir.
Akdeniz ve Ege Bölgesi’nde atık su arıtma tesisleri İle İlgili olarak İzmir ili Aliağa ilçesinde, Bayındır, Bergama, Çeşme, Çiğili, Foça, Kemalpaşa, Menderes, Ödemiş, Seferihisar, Torbalı ve Urla belediyelerinde, Mersin merkez, Muğla İli Fethiye ve Bodrum ilçelerinde ileri atık su arıtma tesisleri faaliyettedir. Mersin ili Erdemli, Mezitli, Silifke ilçeleri, Antalya ili Alanya, Kemer, Kaş, Manavgat Muratpaşa ilçelerinde biyolojik arıtma tesisleri faaliyettedir. Aydın ili Kuşadası ilçesi ve Adana merkezde arıtma tesisleri inşaat aşamasındadır.
Yüzme Suyu Kalitesi Yönetmeliği çerçevesinde Ege Bölgesinde 342 noktada analiz yapılmakta olup, tamamı yönetmeliğe uygun olarak değerlendirilmiş, Akdeniz Bölgesinde ise 323 noktada analiz yapılmakta olup bunların 314’ü yönetmeliğe uygun olarak değerlendirilmiştir. Uygun çıkmayan alanlara yönelik denetim ve soruşturma çalışmaları devam etmektedir.
Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında Akdeniz ve Ege Denizi Bölgesi’nde toplam 87 kıyı tesiste atık alım hizmeti verilmektedir.
-Gemi ve kıyı tesislerinin neden olabileceği kazalara müdahale amacıyla 5312 sayılı Kanun kapsamında; 3 tanesi Ege ve Akdeniz Bölgesinde olmak üzere; 6 Bölgesel Acil Müdahale Planı hazırlanmıştır.
Denizler ülkeler arasında hem sınır oluşturmakta hem de ortak kullanım alanı olmaktadır. Bu sebeple kirliliğe karşı korunması ile ilgili çalışmalarının aynı denize kıyısı olan tek bir ülke tarafından yürütülmesi yeterli olmamakta ve turizm, ulaşım, gıda gibi çeşitli amaçlara ortak fayda sağladığımız denizlerin korunması ile ilgili ülkeler arası işbirliğine ihtiyaç duyulmaktadır.
Bu amaçla Deniz çevresinin kirlenmesini önlemek, kirliliği azaltmak ve kontrol etmek, doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımını sağlamak için ülkeler arasında bölgesel işbirliği sözleşmeleri imzalanmıştır. Bunlar; ülkemizin da aralarında bulunduğu Karadeniz’e kıyısı olan ülkelerin tarafı olduğu Karadeniz’in Kirliliğe Karşı Korunması (Bükreş) Sözleşmesi ve Akdeniz’e kıyısı olan ülkelerin taraf olduğu “Akdeniz’in Deniz Çevresinin ve Kıyı Alanlarının Korunması (Barselona) Sözleşmesi” dir.
Bu sözleşmeler kapsamında her ülke denizlerin korunması ve kirliliğin önlenmesi/ azaltılması ile ilgi yaptıkları çalışmaları her yıl raporlamaktadır. Ülke düzeyince yapılan çalışmaların yanında bölgesel olarak denizlerin korunması ile ilgili ortak projeler geliştirilmekte ve uygulanmaktadır.
Barselona Sözleşmesi Kara Kökenli Kirleticiler ve Aktivitelerden Kaynaklanan Kirliliğe Karşı Akdeniz’in Korunması Protokolü (LBS Protokolü) ve Stratejik Eylem Planı (SAP-MED) kapsamında 2005 yılında Ulusal Eylem Kara Kökenli Kirleticilere İlişkin Ulusal Eylem Planı hazırlanmış olup, bahse konu ulusal eylem planının 2015 yılında günümüz ihtiyaçları ve güncel mevzuat çerçevesinde güncellenmesi planlanmaktadır. Diğer taraftan LBS Protokolünün getirdiği yükümlülükler çerçevesinde, Stratejik Eylem Planı kapsamında hazırlanan Ulusal Eylem Planının uygulanmasını sağlamak amacı ile Bakanlığımız koordinasyonunda TÜBİTAK/MAM tarafından “Ulusal Sınır Bütçesi” projesi gerçekleştirilmektedir.
Bükreş Sözleşmesi çerçevesinde hazırlanmış olan Karadeniz Stratejik Eylem planı kapsamında her beş yılda bir ülkelerin eylem planına uyum için yaptıkları faaliyetler bir araya getirilmekte ve durum değerlendirmesi yapılmaktadır.
- Tarım ve Orman Traktörleri
- İki, üç veya dört tekerlekli motosikletler ve mopetler
- Elektrikli ve Hibrit Elektrikli Araçlar
- Hidrojen Yakıtlı Araçlar
- Hava alanlarında bulunan özel kullanıma haiz plakasız araçlar
Isınma amacıyla kullanılacak prina briketlerinin 13.01.2005 tarih ve 25699 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren “Isınmadan Kaynaklanan Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği” ile belirlenen özellikleri sağlaması gerekmektedir. Bu Yönetmeliğin en güncel haline bakanlığımız Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü Web sayfasının Mevzuat bölümünden veya Başbakanlık Mevzuat sayfasından ulaşılabilir.
Prina dışındaki diğer biokütlelerden elde edilen briketlerin analiz sonuçları Bakanlığımızca değerlendirilerek kullanılıp kullanılamayacağına karar verilir.
Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin amacı sanayi ve enerji üretim faaliyetleri sonucu atmosfere yayılan emisyonları kontrol altına almak; insanı ve çevresini hava alıcı ortamındaki kirlenmelerden doğacak tehlikelerden korumak; hava kirlenmeleri sebebiyle çevrede ortaya çıkan umuma ve komşuluk münasebetlerine önemli zararlar veren olumsuz etkileri gidermek ve bu etkilerin ortaya çıkmasını engellemek için gerekli usul ve esasları belirlemektir.
Bu kapsamda; restoran, fırın vb. gibi sanayi faaliyeti olmayan tesisler için Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği kapsamında değerlendirilmemektedir.
Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nde yer alan esas ve sınır değerlere ilişkin değerlendirmelerde tesislerin kapasitesi nasıl belirlenir?
• Yakma ürünlerinin doğrudan ısıtma, kurutma veya başka maddeler ve malzemelerin muamele edilmesi için kullanıldığı tesisler, tav fırınları ve ısıl işlem fırınları;
• Atık gazların yakılarak arıtılması için tasarlanan ancak bağımsız yakma tesisleri olarak işletilmeyen tesisler gibi yakma sonrası tesisler,
• Katalitik parçalayıcı katalizörlerinin rejenerasyonu için kullanılan tesisler,
• Kükürt üretim tesisleri,
• Kimya sanayiinde kullanılan reaktörler,
• Kok batarya fırını,
• Yüksek fırın sobaları (Cowpers),
• Bir araç, gemi veya uçağın tahriki için kullanılan herhangi bir teknik cihaz,
• Kıyıdan açıkta platformlarda kullanılan gaz türbinleri,
• Dizel, benzin veya gaz ile çalıştırılan içten yanmalı motor kullanılan tesisler,
• Biyokütle dışındaki atıkların yakılması için kullanılan tesisler
Büyük Yakma Tesisleri değildir.
Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği Ek-1 ve Ek-2 listesinde yer alan faaliyet ve tesislerin;
• Çevresel etki değerlendirilmesi mevzuatı kapsamında,
• Çevre denetim mevzuatı kapsamında,
• Şikâyetin değerlendirilmesi kapsamında, koku sorunlarının belirlenmesi
ve çözümü ile ilgili işlemleri ve yaptırımları kapsar.
Sanayi tesisleri hakkındaki şikâyetlerimizi nasıl iletebiliriz?
Şikâyet edilen tesis Valiliklerce nasıl değerlendirilmektedir?
2872 sayılı Çevre Kanunu ve bu Kanuna istinaden çıkarılan Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği çerçevesinde denetim yetkisi, Çevre ve Şehircilik Bakanlığına (Merkez ve taşra teşkilatı) aittir. Gerektiğinde bu yetki, Bakanlıkça; il özel idarelerine, çevre denetim birimlerini kuran belediye başkanlıklarına, Denizcilik Müsteşarlığına, Sahil Güvenlik Komutanlığına, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre belirlenen denetleme görevlilerine devredilebilir.
Büyükşehir belediye başkanlıkları da dahil belediye başkanlıklarına, motorlu kara taşıtlarından kaynaklanan gürültünün kontrolü için 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nda belirtilen denetleme görevlilerine (trafik polisi ve polisin görev alanına girmeyen yerler için jandarmaya), gemi ve deniz araçlarından kaynaklanan gürültünün kontrolü için ise Sahil Güvenlik Komutanlığına yetki devri yapılmıştır.
2872 sayılı Çevre Kanunu kapsamında yetkili olmayan kurum/kuruluşlara çevresel gürültü ile ilgili şikâyet intikal etmesi durumunda nasıl bir işlem yapılır?
Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği madde 26’da belirtilen ev faaliyetleri dışındaki gürültüler ile komsuların oluşturduğu gürültü 2872 sayılı Çevre Kanunu kapsamı dışındadır.
Bu faaliyetler nedeniyle oluşacak gürültünün ilgili belediye tarafından belirlenecek esas ve kriterler çerçevesinde Kabahatler Kanunu uyarınca idari para cezası verilmesi (Belediye zabıtası veya kolluk kuvveti tarafından) gerekmektedir.
Ev faaliyetleri ve komşuların oluşturduğu gürültü: Konut içerisinde kişilerin kendi davranış ve alışkanlıklarından kaynaklanan; kapı, pencere kapatma, yürüme, konuşma, temizlik yapma, mobilya çekme, televizyon seyretme, radyo dinleme, eğlence amacı dışında kullanılan her türlü müzik aleti, çamaşır makinesi, buzdolabı, elektrik süpürgesi gibi aletleri kullanma, evcil hayvan besleme gibi faaliyetler ile bina içinde yapılacak tadilatı ifade eder.
Dini Tesislerden kaynaklanan şikâyetlerin değerlendirilmesi nasıl yapılacak?
Eylem planları gürültü ile ilgili sorunlar ve etkileriyle bas etmek için tasarlanan planlar olarak ifade edilmektedir. Gürültü eylem planları, bir yerel yönetimin genel planlama süreçlerinin bir parçasıdır ve örneğin çevre düzeni planları, bölge planları, trafik planlamaları ve temiz hava eylem planları gibi başka şehir planlamalarını etkiler. Bu sayede, hukuk ve içerik açısından daha büyük planlama güvenliği sağlar ve sorunların en iyi şekilde çözülmesine ve önlenmesine katkıda bulunur. Gürültüden kaynaklanan, daha sonrasında yüksek masraflara yol açan birçok anlaşmazlık durumu en basından önlenebilir. Ayrıca halkın dinlenmesi açısından büyük bir değer taşıyan sessiz alanlar da öne çıkarılır, bu alanlar korunarak ve gerekli önlemler alınarak gürültü seviyesinin artmasına engel olunabilir.
Gürültü eylem planlarının temelini hazırlanan gürültü haritaları oluşturur. Bunlar, incelenen bölgedeki belli gürültü kaynaklarını, buradan ne kadar gürültü çıktığını ve bundan kaç insanın etkilendiğini belirler ve bu şekilde gürültü sorunlarını ve olumsuz gürültü etkilerini gözle görülür hale getirir.
Gürültü azaltma önlemlerine nereden başlanacağı görülebilir. Geleceğe yönelik planlama yapabilmek için buralarda eylem planları hazırlanarak,
• hangi önlemleri
uygulayacağı ve bunların masrafını kimin karşılayacağı belirlenmelidir.
Belediye sınırları ve mücavir alan içinde, belediyeler hazırlanmış gürültü haritalarını dikkate alarak eylem planları hazırlamakla yükümlü olup, aynı zamanda belediye sınırları ve mücavir alan içinde hazırlanan eylem planları için kamuoyunun görüsünü almak ve eylem planları ile gürültü haritaları hakkında kamuoyunu bilgilendirmekle de yükümlüdürler.
Belediye sınırları ve mücavir alan dışında ise il özel idareleri; eylem planlarını yapmakla yükümlü olup, aynı zamanda belediye sınırları ve mücavir alan dışındaki alanlar için hazırlanan eylem planlarını kamuoyuna danışmak ve görüsünü almak, belediye sınırları ve mücavir alan dışı için hazırlanan gürültü haritaları ve eylem planları hakkında kamuoyunu bilgilendirmekle de yükümlüdürler.
Bakanlığımızın gürültü konusunda eğitim verilmesi amacıyla protokol imzaladığı kuruluşlar aşağıdaki gibidir.
• ODTÜ Sürekli Eğitim Merkezi (ODTÜ SEM)
• TÜ Sürekli Eğitim Merkezi ( TÜ SEM)
• Bahçe şehir Üniversitesi Teknoloji Geliştirme Birimi
• Fizik Mühendisleri Odası
Yukarıdaki eğitim merkezlerince verilen eğitim programları su şekildedir.
• A-1 Tipi Temel Eğitim ve Saha Ölçümleri Sertifika Programı
• A-2 Tipi Mühendislik Akustiği Sertifika Programı
• B-1 Tipi Endüstriyel Gürültü Rapor/Haritalama Sertifika Programı
• B-2 Tipi Ulaşım Sektörü Gürültü Haritalama Sertifika Programı
• C-1 Tipi Bina Akustiği Sertifika Programı
• C-2 Tipi Eylem Planlarının Hazırlanması Sertifika Programı
Söz konusu eğitimler için kayıt tarihleri eğitim merkezlerinin internet sitelerinden takip edilebilir.
30/11/2013 tarihli ve 28837 sayılı “Egzoz Gazı Emisyonu Kontrolü ile Benzin ve Motorin Kalitesi Yönetmeliği”nin 14’üncü maddesinde “Çevre Kanununun Ek-4’üncü maddesi uyarınca, motorlu taşıt sahibi, taşıtının egzoz gazı emisyon ölçümlerini bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde belirtilen periyotlarda yaptırmak ve taşıtının egzoz gazı emisyonlarının bu Yönetmeliğin 8 nci maddesinde belirtilen sınır değerlere uygun olmasını sağlamakla yükümlüdür.” hükmü ile “Egzoz gazı emisyon ölçüm sonucu, sınır değerlere uygun çıkmayan taşıt sahibi, taşıtının gerekli bakımını ve egzoz gazı emisyon ölçümünü otuz gün içerisinde yaptırmakla ve bu Yönetmelikle belirlenen standartları sağlamakla yükümlüdür.” hükmü yer almaktadır.
Bu çerçevede, trafikte seyreden ve Yönetmelik kapsamında bulunan taşıtların egzoz gazı emisyon ölçümü yaptırması zorunludur ve bu husustaki cezai işlemden muaf tutulma gibi bir durum söz konusu değildir.
01/01/2018 tarihine kadar yapılan egzoz gazı emisyon ölçüm istasyonu başvurularında 30/11/2013 tarihli ve 28837 sayılı “Egzoz Gazı Emisyonu Kontrolü ile Benzin ve Motorin Kalitesi Yönetmeliği”nin 11’inci maddesinde belirtilen aşağıdaki belgelerle Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne başvuruda bulunulmalıdır.
· TS 12047 Hizmet Yeterlilik Belgesi veya TS EN ISO/IEC 17020 Akreditasyon Sertifikası ve kapsamı ile Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının verdiği İşletme Yetki Belgesi
· TS 13231 Hizmet Yeterlilik Belgesi
· İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatının kurumca veya noter onaylı bir sureti
· İmza sirkülerinin noter onaylı sureti
· Egzoz gazı emisyon ölçümünde çalıştırılacak personelin eğitim belgeleri sureti, görev tanımı ve ölçüm talimatı
· Egzoz gazı emisyon ölçüm cihazının teknik özellikleri ile muayenesine yönelik belgeler
01/01/2018 tarihinden sonra yapılacak egzoz gazı emisyon ölçüm istasyonu başvurularında 11/03/2017 tarihli ve 30004 sayılı “Egzoz Gazı Emisyonu Kontrolü Yönetmeliği”nin 11’inci maddesinde belirtilen aşağıdaki belgelerle Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne başvuruda bulunulmalıdır.
· TS 13231 Standardını sağladığına ilişkin belgenin verildiği kurumca veya noter onaylı bir sureti,
· Geçici veya daimi işyeri açma ve çalışma ruhsatının verildiği kurumca veya noter onaylı bir sureti,
· İmza sirkülerinin noter onaylı bir sureti,
· Egzoz gazı emisyon ölçümünde çalıştırılacak personelin eğitim belgelerinin aslı veya ilgili kurumca onaylı sureti,
· Egzoz gazı emisyon ölçüm cihazının tip onayı ile damgalama ve muayenesine yönelik ilgili kurumlardan onaylanmış belge sureti,
Montreal Protokolünün uygulamasında Türkiye’nin durumu nedir?
Ülkemiz Montreal Protokolü'nün uygulanmasında yürüttüğü çalışmalar çerçevesinde Ozon Tabakasını İncelten Maddelerin ithalatını ve kullanımını hızlı bir takvim çerçevesinde azaltarak başarılı ülkeler arasında yer almaktadır.
Türkiye Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’ne ne zaman taraf olmuştur?
Türkiye’nin iklim değişikliği kapsamındaki ulusal vizyonu nedir?
İklim değişikliği Ulusal Odak Noktası olan Bakanlığımız, iklim değişikliği ile ilgili tüm konular için ulusal koordinasyon görevini yürütmektedir. Bununla birlikte, Türkiye BMİDÇS’ye taraf olmadan önce kurumsal yapılanmaya gidilmiş ve 2001/2 sayılı Başbakanlık Genelgesi’yle İklim Değişikliği Koordinasyon Kurulu (İDKK) oluşturulmuştur. İDKK, 2013 yılında yeniden yapılandırılarak İklim Değişikliği ve Hava Yönetimi Koordinasyon Kurulu (İDHYKK) adını almıştır. İDHYKK üyeleri aşağıda yer almaktadır.
1. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (Koordinatör) Bu belge 5070 sayılı elektronik imza kanuna göre güvenli elektronik imza ile imzalanmıştır.
İDEP’te hangi sektörler yer almaktadır?
Türkiye’nin sera gazı emisyonlarındaki en büyük pay hangi sektöre aittir?
Türkiye’nin sera gazı envanteri hangi kurum tarafından derlenmektedir?
İklim değişikliği, sosyal ve ekonomik sektörler ile canlı yaşamı ile doğrudan ilişkili su kaynakları, doğal afet, biyolojik çeşitlilik, ekosistem hizmetleri ve halk sağlığı gibi alanları etkilemektedir. Bu çerçevede,
Yağış rejiminin değişmesi ile su sıkıntısı yaşanması ve/veya sellerin meydana gelmesi,
Deniz seviyesinin yükselmesi kıyı bölgelerinin özellikle deltaların zarar görmesi,
Sıcaklık artışı ile çölleşmenin artması,
Yaz aylarında yağış miktarının azalması, tarımda su tüketiminin giderek artması, yüzey sularının kaybedilmesi,
Su, toprak gibi doğal kaynaklara dayanan tarımsal yapı ve ürün deseninin etkilenmesi, artan sıcaklıklar nedeniyle bitkisel üretim dönemlerinin değişmesine bağlı olarak gıda güvenliğinin olumsuz etkilenmesi,
Hassas ekosistemlerin ve türlerin yok olması,
Orman yangınlarının sıklığı ve kar yağış ve erime dönemlerinin değişimi nedeniyle doğal afetlerin artması,
Doğaya dayalı tarım ve hayvancılık gibi sektörlerde çalışan kesimlerin geçim kaynaklarının tehdit altına girmesi ve buna bağlı olarak kırsaldan kente göçün artması,
Suyun sanayide yoğun olarak kullanılması sebebiyle, sanayi sektörü ve dolayısı ile ekonomik kalkınma sürecinin olumsuz etkilenmesi beklenmektedir.
Gürültüyü, “hoşa gitmeyen, istenmeyen, rahatsız edici ses” olarak tanımlayabiliriz. Ses, nesnel bir kavramdır. Yani ölçülebilir ve varlığı kişiye bağlı olarak değişmez. Gürültü ise öznel bir kavramdır. Tanımdan da anlaşılacağı üzere bir sesin gürültü olarak nitelenip nitelenmemesi kişilere bağlı olarak değişebilir. Kimilerinin severek ve eğlenerek dinlediği müzik diğerlerini rahatsız edebilir.
Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği’nde çevresel gürültü; ulaşım araçları, kara yolu trafiği, demir yolu trafiği, hava yolu trafiği, deniz yolu trafiği, açık alanda kullanılan teçhizat, şantiye alanları, sanayi tesisleri, atölye, imalathane, işyerleri ve benzeri ile rekreasyon ve eğlence yerlerinden çevreye yayılan gürültü dâhil olmak üzere, insan faaliyetleri neticesinde oluşan zararlı veya istenmeyen açık hava sesleri olarak tanımlanmaktadır.
Sınıflandırma ve Etiketleme bildirimi yaparken, karışım üretimi ve/veya ithalatı yapıldığında karışımın bilgileri “madde girişi” olarak mı girilecek, yoksa karışım bileşenlere ayrılıp madde bazında tek tek mi girilecek?
Sınıflandırma ve etiketleme bildirimi ücretsizdir. Alternatif ad talebi ücrete tabi olup bu ücret Bakanlığımızın döner sermaye birim fiyat listesinde yer almaktadır. Bu belge 5070 sayılı elektronik imza kanuna göre güvenli elektronik imza ile imzalanmıştır.
Yurtdışında yerleşik Türkiye’ye madde veya karışım gönderen bir firma sınıflandırma etiketleme bildirimi için nasıl bir yol izlemeli?
Öncelikli Kimyasallar Listesinde yer alan maddeler yasaklanacak mı?
Öncelikli Kimyasallar Listesinde yer alan maddeler, insan sağlığı ve çevre için risk oluşturabilecek maddeler olup, risklerinin değerlendirmesi sonucunda, riskleri kontrol altına alınamayacak olanlar için risk azaltım tedbirleri alınacaktır. Kısıtlama ve yasaklama da bu tedbirlerdendir.
İthal edilen zararlı kimyasalın güvenlik bilgi formu aynen Türkçeye çevrilerek bu şekilde Türkiye’de piyasaya arz edilir mi?
Hayır. Güvenlik bilgi formları, güvenlik bilgi formlarının hazırlanmasına ilişkin personel belgelendirmesi konusunda akredite olmuş kuruluş tarafından belgelendirilmiş kişilerce hazırlanır.
Evet, madde ve karışım ithalatçılarının da Güvenlik Bilgi Formu hazırlama yükümlülüğü bulunmaktadır.
Avrupa Kimyasallar Ajansında (AKA) kayıt ettirilen maddelerin, Türkiye’de REACH (Registration, Evaluation Authorizatıon And Restriction Of Chemicals - Kimyasalların Kaydı, Değerlendirmesi, İzni Ve Kısıtlanması) Tüzüğünü uyumlaştıran Y�
Evet. Henüz AB üyesi ülke olmadığımız için AKA’ya yapılan kayıtlar ülkemizde geçerli olmayacaktır.
REACH’in Ek-17sinde (Kısıtlamalar Listesinde) yer alan madde ve madde grupları Türkiye’de ne zaman kısıtlanacaktır?
26.12.2008 tarihli ve 27092 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Zararlı Maddeler ve Karışımların Kısıtlanması ve Yasaklanması Hakkında Yönetmelik kapsamında halihazırda ülkemizde 20 adet madde kısıtlı/yasaklıdır. REACH Tüzüğünü uyumlaştıran Kimyasalların Kaydı, Değerlendirmesi, İzni Ve Kısıtlanması Hakkında Yönetmelik ülkemizde yürürlüğe girdikten sonra REACH Ek-17 kapsamında kısıtlanmış maddeler ülkemiz mevzuatına da aktarılacaktır. Ancak bu maddelerden bazıları için makul bir geçiş süresi verilmesi planlanmaktadır.
08.06.2010 tarihli ve 27605 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik” te yer alan “Şüpheli Saha” ve “Kirlenmiş Saha” ifadeleri ar
Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı kirlenmiş sahalara Dair Yönetmelik Yeterlilik Belgesi Tebliği” ne göre Yeterlilik Belgesi almak isteyen kurum kuruluşlar nereye başvurmalıdırlar?
Evsel ve kentsel arıtma çamurlarının toprakta kullanımında gerekli tedbirlerin alınması esaslarını sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde belirlemeyi amaçlayan “Evsel ve Kentsel Arıtma Çamurlarının Toprakta Kullanılmasına Dair Yönetmelik” 03.08.2010 tarihli ve 27661 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
- Kullanılacak arıtma çamurunun evsel/kentsel nitelikte olması,
- Toprak ve arıtma çamurları ile ilgili yaptırılması gereken analizler ve limit değerler,
- Evsel ve kentsel arıtma çamurlarının toprakta kullanımına yönelik sınırlama ve yasaklar,
- Stabilize arıtma çamuru üreticilerinin ve kullanıcılarının yükümlülükleri,
Ayrıca, Yönetmelik gereği; evsel/kentsel Atık suların arıtılması sonucu elde edilen stabilize arıtma çamurlarının toprakta kullanılması izne tabidir.
“Stabilize Arıtma Çamuru Kullanım İzin Belgesi” kim tarafından verilmektedir ve başvuru için hangi belgeler gerekmektedir?
“Stabilize Arıtma Çamuru Kullanım İzin Belgesi” Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından verilmekte olup, “Stabilize Arıtma Çamuru Kullanım İzin Belgesi” başvurusu için aşağıda yer alan belgelere ihtiyaç duyulmaktadır.
1-Stabilize arıtma çamurunun kullanılacağı bölgenin il, ilçe ve köy olarak yeri, parsel numarası ve kaç dekar olduğu,
2-Yıllık üretilen arıtma çamuru miktarı,
3-Kullanılacak stabilize arıtma çamurunun analiz belgesi (EK II-B),
4-Uygulanacak toprağın analiz belgesi (EK II-A).
Yapılan başvuru dosyası Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nün başkanlığında İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü, İl Sağlık Müdürlüğü, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü taşra teşkilatından oluşan İnceleme ve Değerlendirme Komisyonu tarafından incelenir. Komisyonun kararının olumlu olması halinde 3 yıllığına “Stabilize Arıtma Çamuru Kullanım İzin Belgesi” Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından verilir.
İçme ve kullanma suyu temin edilen baraj göllerinin havzalarındaki su kalitesinin korunması ile alakalı düzenlemeler 31.12.2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nde yer almaktadır.
Yönetmelik gereği içme suyu temin edilen su kaynağının (göl, gölet, baraj vs.) etrafında mutlak koruma alanı, kısa mesafeli koruma alanı, orta mesafeli koruma alanı ve uzun mesafeli koruma alanı şeklinde koruma alanları oluşturulur. Bu koruma alanlarında hangi faaliyetlerin yapılamayacağı veya hangi şartlar ile yapılabileceği belirlenmiştir.
2872 sayılı Çevre Kanunu gereği, atık su altyapı ve evsel katı atık sistemlerini kullanan ve/veya kullanacaklar, yatırım, işletme, bakım, onarım, ıslah ve temizleme harcamalarının tamamına katılmak zorundadırlar. Özellikle Çevre Kanunu’nda belediyelerin su, atık su ve katı atıkla ilgili hizmetlerinin karşılığını almasının sağlanması, bu hizmetlerden tahsil ettikleri gelirleri yine sadece bu alanlarda kullanmalarının sağlanması, teşvik ve cezai yaptırımın güçlendirilmesi hususları yer almıştır.
Bu çerçevede, söz konusu hizmetlerin karşılığının belediyeler tarafından alınmasını düzenlemek amacıyla 2872 sayılı Çevre Kanununa dayanılarak hazırlanan "Atık su Altyapı Ve Evsel Katı Atık Bertaraf Tesisleri Tarifelerinin Belirlenmesinde Uyulacak Usul Ve Esaslara İlişkin Yönetmelik" 27.10.2010 tarih ve 27742 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Yönetmelik ile Atık su altyapı tesisleri ile evsel katı atık bertaraf tesislerinin kurulması, bakımı, onarımı, işletilmesi, kapatılması ve izlenmesi, bu tesislerle ilgili olarak verilen tüm hizmetleri karşılayabilecek tam maliyet esaslı tarifelerin bilimsel olarak belirlenebilmesi ve uygulanabilmesi sağlanmakta olup, yurt genelindeki ilgili tüm altyapı yönetimleri yönetmelik hükümlerini uygulamak ile yükümlüdür.
Kanalizasyon sistemlerinde “Birleşik” ve “Ayrık” sistem nedir? Avantajları ve dezavantajları nelerdir?
Atık sular ile yağmur sularını birlikte toplayan kanalizasyon sistemlerine Birleşik Sistem, yağmur suyunun bir kanalda, atık suyun başka bir kanalda toplandığı sistemlere Ayrık sistem denir.
Birleşik kanalizasyon sistemi Ayrık kanalizasyon sistemi
* Yatırım maliyeti düşüktür. *Yatırım maliyeti birleşik kanalizasyon sistemine göre %40-60 oranında fazladır.
*Yapılacak arıtma tesisinin boyutu ve dolayısıyla maliyeti büyüktür.
*Arıtma tesisinin boyutu ve maliyeti küçüktür.
*Yağmurlu zamanlarda arıtma tesisine gelen Atık su miktarı düzensizdir, arıtmada sorunlara sebep olabilir.
*Yağmurlu zamanlarda arıtma tesisine gelen Atık su miktarı sabittir, arıtmada sorunlara yol açmaz.
*Caddelerden gelen tuz, kum, toprak vs gibi arıtmada problem oluşturabilecek maddeler kanalizasyon sistemine girer.
*Caddelerden gelen kum, tuz, toprak vs maddeler Atık sudan farklı kanala girdiği için arıtma tesisine gitmez.
*Kanallarda akış hızı az olabileceğinden kanallarda septik şartlar oluşabilir oksijensiz ortam oluşabilir bu da kötü kokulara sebep olabilir.
*Kanallarda akış hızı sabit ve hızlı olduğundan septik şartlar ve oksijensiz ortam nadir oluşur.
*Kanallar sık sık yıkanarak temizlenmelidir. *Sık sık yıkanmasına gerek yoktur.
*Şiddetli yağışlarda bodrum katlarına su basabilir.
*Şiddetli yağışlarda bodrum katlarına su basma durumu olmaz.
*Kanal ağını büyütmek kolaydır. *Dar sokaklarda iki kanal döşemesi zor olabilir.
Su kalitesinin iyileştirilmesi maksadıyla SKKY deki mevcut deşarj standartlarında (KOİ parametresi) kısıtlama genelgesi (2011/10 sayılı genelge) arıtma tesislerinin yapımında yaşanan gecikmeden dolayı revize edilmiştir. 2014/11 sayılı genelge ile uygulama tarihi 6 Mayıs 2016 olarak belirlenmiştir. Tekstil sektörü için temiz üretim tebliği 2011 yılında çıkartılarak; su tasarrufu, enerji verimliliği, hammadde geri kazanım sağlanarak kirliliğin kaynağında azaltımı sağlanacaktır.
Tebliğ kapsamında eğitimler gerçekleştirilmiştir.
Havzada dağınık halde bulunan sanayiler için kurulan 8 tane ıslah OSB’den 7 tanesi OSB statüsü kazanmış olup, bu OSB’lerin atık sularının 5 ayrı noktada toplanarak ortak arıtma tesislerinde arıtılması planlanmıştır. Arıtma tesisi proje onayları Bakanlığımız tarafından yapılmıştır.
Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ illerindeki mevcut atık su arıtma tesisleri ve yapılan/yapılacak olan evsel, kentsel ve endüstriyel Atık su arıtma tesislerinde oluşan ve oluşması beklenen arıtma çamuru miktarı, oluşan/oluşacak arıtma çamurlarının işlenmesi, yeniden kullanımı/geri kazanımı ve bertarafı ile ilgili sorunlar belirlenerek çözüm önerilerinin oluşturulmasını içeren “Ergene Havzası Arıtma Çamuru Yönetim Planının Hazırlanması Projesi” 2015 yılında başlanmıştır.
Aynı sanayi kuruluşu içinde birden fazla sektörün bulunması ya da aynı sektörün alt sektörlerinin bulunması hâlinde sektör tablosu belirleme işlemi nasıl yapılır?
14 Aralık 2011 tarih ve 28142 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “Tekstil Sektöründe Entegre Kirlilik Önleme ve Kontrol Tebliği” kimleri kapsamaktadır?
Belediyemize/işletmemize ait ve geçerliliği devam eden “Çevre İzni” mevcuttur, bununla birlikte Atık su Arıtma Tesisimizde kullandığımız elektrik enerjisinin bir kısmının Bakanlığınızca geri ödenmesine ilişkin olarak “Geri Ödeme
Türkiye’de kayıtlı olan bütün atık su arıtma tesislerinin güncellenmiş olarak envanterlerine nereden ulaşabilirim?
1-Bakanlığa hitaben yazılan müracaat yazısı
2-Proje gerekçe raporu (Projenin gerekçeleri belirtilecek, su andaki durum ne, proje gerçekleşirse neler elde edilecek v.b.)
3-Birlikler, Belediyeler ve İl Özel İdareleri için Encümen Kararı (Yardım talebine ilişkin olacak, mali yetersizlik ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’ndan yardım talep edildiği vurgulanacak, talep edilen yardım miktarı belirtilecek)
4-Taahhütname (Kamu kurum ve kuruluşları)
5-Protokol (Kamu kurum ve kuruluşları)
6-Kanalizasyon ve Atıksu Arıtma Tesisi Projeleri için Kesif özeti ve metraj cetveli (Çevre ve Şehircilik Bakanlığı İl Müdürlükleri, İller Bankası veya il özel idaresi birimleri tarafından onaylı)
7-Çevresel Etki Değerlendirilmesi Yönetmeliği Kapsamında Olanlardan ÇED Belgesi
8-Bakanlıkça onaylı proje veya proje uygunluk yazısı (Atık Su Arıtma ve Atık Bertaraf Tesisleri- Projenin Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından onaylı olması gerekiyor)
9-İl Mahalli Çevre Kurulu Yer Seçim Kararı (Katı atık bertaraf ve geri kazanım tesisleri için) Bu proje ile ilgili başka yerlerden alınan yardım veya kredilere ilişkin bilgi ve belgeler
10-Tetkik Formu (Kanalizasyon ve Atıksu Arıtma Tesisleri için)
2-Proje gerekçe raporu (Projenin gerekçeleri belirtilecek, su andaki durum ne, proje gerçekleşirse neler elde edilecek vb.)
3-Birlikler, Belediyeler ve İl Özel idareleri için Encümen Kararı (Yardım talebine ilişkin olacak, mali yetersizlik ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’ndan yardım talep edildiği vurgulanacak, talep edilen yardım miktarı belirtilecek)
6-Çevre Kirliliğinin Giderilmesi Kapsamında Yaklaşık Maliyet Cetveli
7-Proje Uygunluk Yazısı, (Müşavirlik Hizmetleri için)
DMO’dan satın alınan araçlara da Bakanlığın amblemi ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından hibe edilmiştir yazısı yazdırılacak mı?