Hürriyet>Yazarlar>Pakize SUDA>Tacizden doğan taciz
<B>YENİ </B>Şafak Gazetesi yazarlarından <B>Hayrettin Karaman </B>köşe yazasında <B>‘‘Vücudun cinsi cazibesi olan yerlerini kamuya açık yerlerde göstermek tacizdir’’</B> demiş.
Bir adamın çocuk parkında pantolonunun fermuarını indirip pipisini çocuklara, hatta büyüklere de göstermesi tacizdir.
Karaman'ın tarifinden hareketle, bir kadının göğsünü fora edip Laila'ya gitmesi de tacizdir.
İkinci durumda alan razı, satan razıdır.
Bakmayın siz Karaman gibi istisnalar olduğuna; hiçbir erkek ‘‘Bu kadın bana memesini gösterdi’’ diye şikáyette bulunmaz. Bindiği dalı kesmiş olur yoksa.
E, erkek kısmı durumdan hoşnutken, ortada bir rahatsızlık yokken, tacizden söz edilebilir mi?
Dolayısıyla kadınlar tabağa koyup gezdirseler bile tacize girmez ki son zamanlarda yaptıkları budur; hiç şikáyet eden erkek duymadım.
Anlayacağınız taciz eden şey kadından erkeğe olmaz, erkekten kadına olur. Doğa icabı.
Misal, Laila'ya giden kadından devam edecek olursak, erkeğin azade göğüslere elle, sözle ya da gözle sarkıntılık etmesi tacizdir.
‘‘Ama bize de yazık’’ diyecek şimdi erkekler. Karaman da demiş nitekim: ‘‘Bunu yapanlar karşı tarafın hem bakmasını, ilgi duymasını istiyor, hem de bakmalarından, talepten ve ilginin bazı şekillerinden rahatsız oluyor, bunu taciz sayıyorlar.’’
Sevgili erkek arkadaşlar!
Bu dünyada imtihandasınız.
Bakıp görmezden geleceksiniz. Yok öyle taciz maciz.
Siz ‘‘Gösteriyor, o halde istiyor’’ diye düşünüyorsunuz değil mi?
Hayır, istemiyor. Kadınlar sizin gibi düz mantıklı yaratıklar değiller.
‘‘Bir kadın neden transparan bluz, kıçının arasına kaçan pantolon, kasığına kadar yırtmaçlı etek giyer?’’ diye sorsam şimdi, ‘‘Erkekleri tahrik etmek için’’ dersiniz.
Katiyen değil oysa.
Ah! Benim edebiyatım müsait değil; benim yerimde müsait olan biri olsa şimdi, özgürlükle başlayan eğitimsizlikle biten bir cevap döşenirdi ki ‘‘Demagoji yapma’’ falan diyemediğiniz gibi bugüne kadar içinizde kadınlara karşı uyanmış olan bütün duygulardan utanır yerin dibine geçerdiniz.
Ben ancak şu kadarını söyleyebilirim:
Biz istediğimiz gibi giyiniriz. İstersek üç yerimize üç bant takar öyle gezeriz.
Bundan ‘‘Tut kolumdan al götür beni,
'Hüp' diye içine çek beni’’ anlamını çıkarmayacaksınız.
Biz soyunacağız, siz kendinizi terbiye edeceksiniz. Başka yolu yok.
Karaman'ın tacize uğrayanların aslında bunu hak ettiğini savunan düşüncelerine katılamam elbet. Tacizin ucu tecavüze kadar gider zira ve o bir hastalıktır. Üstelik 70 yaşında bir kadına da, 5 yaşında bir çocuğa da yönelik olabildiğinden açık saçıklığın bu sonuca etkisini tartışmayı abes bulurum.
Ama minicik bir yerden de olsa Karaman'ın fikriyle örtüşebilecek bir şey söyleyebilirim.
Çoğumuz tahrik etmeyi severiz.
Göğsümüzün, bacağımızın, dudağımızın bize birtakım menfaatler olarak geri döndüğünü keşfettiğimizden beri yaparız bunu. Her yerde bunu yaşam biçimi haline getirmiş kadınlar vardır.
Hiçbir menfaatimiz olmasa da sırf arzu edildiğimizi görmek için yaparız.
Bayılırız tahrik etmeye. Ötesini istemeyiz, o başka.
Ama çok samimiyetsizizdir bu konuda. Kendimize bile yalan söyleriz.
Bush ‘‘Saddam'ın işini yarım bırakmam’’ demiş.
Babası da öyle demişti.
İnekler iyi insanı ‘‘şıp’’ diye tanıyormuş.
Biz de tanıyoruz ama ‘‘şııııııııp’’ diye. Aceleniz varsa yanınızda insan sarrafı bir inek gezdireceksiniz.
Kadınlar babaları gibi kokan erkeği seçiyorlarmış.
Hani ‘‘insanlar konuşa konuşa’’ idi.