ßiraz KüL ßİraz Duman ...
oLur ya UnuTurSam
Ben UsLu Çocuk Olmayacağım Anne
FiListin'de Çocuk oLmaK
GeCe GeLen KonuK
Oğuz Kağan'ın Duası
İlk Türk Arabası "Devrim"
3 SuaL 1 Cevap
Fatih Sultan Mehmet Han ve Kazıklı Voyvoda
T.M.T. NeDiR ?
Bu Bir Yok oLuş ÖyKüSü
Bir BiLene SormuŞLaR
Gecenin Sabaha Yakın OLan Kısmı
KoLay Ve AğıR
Mor SaLkımLı SoKak
DamaRıma Kan oL SevGiLi
Hayatınızı Kolaylaştıracak 14 Garip İpucu
Hep SenDe KaLmıŞ
Senin GözLerin AğLamıŞ
Hüzün Karası GözLerin
Bülbül GüLe KüsTü
Görmesini BiLen GözLer
Bülbül küstü güle. "Saatlerce ötüyorum başucunda, senden hiçbir ses gelmiyor; ben yapacağımı bilirim!" dedi. İntikam alırcasına lâlenin başında ötmeye başladı. Gül duysun ve kıskansın diye sesini iyice yükseltti bülbül.
Karanfil, papatya, menekşe, kardelen... Çiçek adına ne varsa hepsi lâlenin başına toplandı. Kıskandılar lâleyi, kimse anlayamadı, neden? Birden kıpkırmızı oldu lâle. Bülbül iyice coştu. Saatlerce öttü. Sesi kesildi. Artık ötecek hali kalmamıştı.
Döndü. Lâkin gül yoktu ortalarda. Telâşlandı. Gözyaşları içindeki orkideye sordu: "Gülüm nereye gitti?" "Az önce öldü!" dedi orkide. Bin pişmandı bülbül. "Ama ben kıskandırmak istemiştim sadece!" dedi.
Gözyaşlarını usulca sildi orkide ve belki de en bilge duruşuyla dedi ki: "Hata yaptın bülbül kardeş! Gül kırmızısını senin ötüşünden alıyordu. Sen gidince ne kırmızı kaldı, ne de gül. Şimdi nerede kırmızı bir lâle görürsen bil ki bir gül daha ölmüştür!"
Bugün 1 ziyaretçi (10 klik) kişi burdaydı!