Yolunda A. Ş. : Çinçin Bağları Hikayesi :: Tam Gaz Yeni Türkiye
4 yıl önce Çinçin Mahallesinde yapılan dönüşüm sonrasında bir grup gecekondu yıkılmış, üç arkadaştan ikisi Ramo ve İbo yeni yapılan konutlara taşınmışlardır.
Tam-Gaz İnşaat, mahallenin tamamını yıkmak istemektedir.
Şimdi ise Fehmi Kır´ın da evinin bulunduğu kısım aynı dönüşüme uğrayacaktır.
Fakat Fehmi´nin, arkadaşları gibi kolay teslim olmaya niyeti yoktur.
İlk görüşme olarak Tam-Gaz İnşaat’ın yolunu tutarlar.
Şirkette çalışan eskilerden bir arkadaşları, Fehmi’leri durumdan birinci derece sorumlu olan kişiye, şirket ortağı Tamer’e yönlendirir.
Fehmi, Ramo ve İbo, Tamer ve arkadaşı Serbülent’le yaptıkları görüşmede Çinçin’in geri dönülmez bir yola girdiğini anlarlar ve ilk dümenlerini kurarlar.
Görüşme sırasında önemli olduğuna inandıkları için, Tamer’in bilgisayarını “ödünç” alırlar.
Artık ellerinde bir koz vardır.
Varlığından bu filmle birlikte haberdar olduğum- bir 'internet dizisi'nden sinemaya uyarlandığı, her halinden belli olan bir yapım Yolunda A. Ş..
Bu nedenle, konu ve karakterler dizinin takipçilerini hemen saracaktır belki ama, bencileyin bu dünyadan habersizleri, belli bir tanışma sürecinden sonra -o da belki- içine alabilecektir..
Yoksa, hepimizin gayet yakından bildiği ve son günlerde sinemamızda da yerini almaya başlayan, devlet ile dinci sermayenin işbirliğiyle daha da azgınlaşan bir rantsal bölüşüm projesi olan Kentsel Dönüşüm'ün etrafında yoğunlaşıp gelişen bir film bu..
Gidip de görmüşlüğüm yok ama, belli ki tıpkı İstanbul'un -gayet iyi tanıdığım- Hacıhüsrev'ine denk düşen; yani, dışardan bakan bir yabancı için çok tehlikeli görünen, lâkin içinde yaşayan yerlisi için herhangi bir mahalleden pek de farkı olmayan, Ankara'nın 'sakat' semti Çinçin'in ruhunu iyi yansıttığını düşündüğüm film, özellikle pavyon sahnelerinde başarılı..
Belli ki komiklik olsun diye eklenmiş ama pek güldürmeyen, Cezmi Baskın'ın canlandırdığı, hayalleriyle yaşayan 'Mucit Macit' de denebilecek tipleme ile 'evrensel' bir mazisi olan, 'Hareket halindeki lüks arabanın önüne atlayarak, sahibinden para tırtıklamak' trüklerine sanki -yeni bir keşifmiş gibi- uzunca bir süre ayırmak gibi bazı hatalar filmi yaralıyor..
Buna rağmen, gençler başta olmak üzere tüm oyuncuların her halinde gözlenen 'amatörce' heyecanı hissederek, filme belli bir sempatiyle yaklaşmamak da imkânsız..
Amatörlükten kaynaklanan yanlışlarını, aynı amatörlüğün verdiği mebzul, hatta fütursuz cesareti ve baskın coşkusuyla az çok kapatan bu 'samimi' çalışmanın en değerli tarafı; yoksul halkın, tüm yokluklara karşın, zaman içinde hep birlikte inşa ettikleri mütevazı, derme çatma ama umut yüklü 'kumdan kale'lerini zerre düşünmeden yerle bir edebilen vicdansızları eleştirebilmesinde..
Öte yandan, bunu nasıl yaptıkları da tartışılır tabii..
Biraz 'problem' gibi görünen durum, bu eleştiriyi mizah ağırlıklı bir yaklaşımla yapmalarında değil elbette..
Yalnız, eski mahallelerini yokedicilerden korumak için ayaklanan ahalinin, arsalarına -bir akbaba misali- konan müteahhite ayrıca para vermekten kurtulunca, Tam-Gaz İnşaat’ın 'siktiriboktan' apartman dairelerine razı olmalarıdır, düşündürücü olan..
Tabii iyimser düşünerek ya da işin toplumcu edebiyatını göz ardı ederek, bu seçimin gayet de gerçekçi olduğunu kabul edebilir; "Önüne çıkan herkesi düzen şu düzen karşısında bu fakirlerin yapabileceği ne var ki boyun eğmekten gayrı?" diye de, kendi kendimize söylenebiliriz..
Oyuncular: Erdağ Yenel, İbrahim Aymergen, Emre Budak, Burcu Akpınar, Bahadır Çalı, Cezmi Baskın, Tuna Orhan, Defne Yalnız
Blog yazarı olarak Kuru Fanzin'de yazmak ister misiniz?
Yakında ilk sayımız matbaada basılacak ve ülkenin dört bir yanına ulaştırılacak. Eğer siz de yazılarınızla aramızda yer almak istiyorsanız, hemen tıklayın...
05 Mayıs, 2015 00:34