Mayıs | 2010 | Sapkadan Cikan Tavsanlar
Posted on 2010/05/29 by cilginsapkaci
Lawff oh lawffff birinci oldu. LOL yani. Ozet boyle.
yaptim nolmus? içinde yayınlandı	| 1 Reply
Posted on 2010/05/19 by cilginsapkaci
Tey tey teeeeeeeyyyy. Lost deyince agzimdan bu dokuluyor, elimde degil. Bunca yildir cilgin bir merakla takip ettigim bu dizinin son iki bolumu yayinlanacak Pazar gecesi ve artik Lost bitmis olacak. Buyuk ihtimalle kafamizdaki sorularin coguna cevap bulamayacagiz ama kendi adima bunca yildir takip ettigimiz karakterler icin bir mutlu son yazdilarsa yeterince mutlu olurum. Boyle de koskoca Lost’u chick flick’e indirgemeye musaitim. Bir de tabii olayi erken cozdugum icin cevap beklentilerimi minimize etmis durumdayim su noktada. Lost macerami basindan anlatayim mi?
gecmis zaman olur ki, i approve of this ..., merakli kedi modu içinde yayınlandı	| 2 Replies
Posted on 2010/05/17 by cilginsapkaci
Kafamda zrilyon sey var kafami mesgul eden, yazmak istedigim. Ama hepsini bir kenara koyup iki hafta kadar once duzenledigim baby shower vesilesiyle baby shower muessesesinden bahsedecegim. Kustu bortu bocekti derken arada kaynadi o konu, daha fazla kaynamasin. Bu arada en son yazdigimdan beri annemler Turkiye’ye dondu, ikinarak bir konferansa hazirlandim ve aradan cikardim, anneleri beslemeye geldiginde kafalarini ona dogru uzatabilen bicileri gordum. Boyle ufak tefek gelismeler oldu.
Gelelim baby shower olayina. Basligi “baby shower redux” diye attim ama blog ve okuyanlari icin “redux”luk bir hal yok, bu benim icin gecerli. Ben iki hafta oncesine geri donusu yasarken okuyanlar ilk defa okuyacak bu olayi. Amerika’daki baby shower kulturu hakkinda meraki olanlar icin, kendileri de bu ise giriseceklere ibret olmasi icin yazmis olayim.
Once bir ozet: Burada arkadasim ve komsu(msu)m olan bir Turk cift var, ve bebek partilerini ben duzenlemek istedim. Teee Ekim ayinda, yine kendi evimde kendim icin ufak capli bir dugunu -cogunlukla- kendi basima organize etmisligim oldugundan, bu tur organizasyonlar hakkinda biraz deneyimim vardi, hatta dugunden kalma bir takim malzemeler tekrar kullanima hazirdi (ornek: buz legenleri, plastik tabak catal vs., bazi suslemeler). Ayrica da, bu sefer hem gelin hem organizator olmadigim icin her seyi daha iyi kontrol edebilecegimi dusunuyordum. Sonucta her sey guzeldi, anne adayi da misafirler de hayatlarindan memnundu, lakin bir control freak olan ben cok da memnun kalmadim (o da benim yamuklugum).
Eveeetttt. Oncelikle baby shower ile ilgili normlardan bahsedelim. Simdi, efenim, Amerikalilarin dugun/wedding olayini ne kadar abartabileceklerini gecen sene gormustum, ama cok yadirgamamistim (Cinderella sendromu yaygin ne de olsa). Gel gelelim, bu baby shower olayinin bu kadar abartilabilecegi, bir “baby shower” endustri alt-kolu gelismis olabilecegi hic aklima gelmezdi. Benim simdiye kadar katildigim ilk ve tek baby shower tee buralara geldigimin 2. yilinda, bolumden bir arkadasimin diger bir arkadasim icin duzenledigi showerdi. Bes-alti kisi bir araya geldik, oturduk, muhabbet ettik, potluck usulu herkesin hazirlayip getirdigi mamalari yedik, bir iki oyun oynadik, eve donerken de elimde bir mum bir de bebek patigi vardi. Ama o temel bazi gereklilikleri yerine getirmis olsa da bayagi istisnai bir showermis. Ben de diger detaylari hazirlarken ogrendim.
Simdiye kadar anladiginiz uzere, baby shower’i hamile kisinin bir arkadasi duzenliyor. Dugun olayindaki bas nedime (maid of honor) ve bu organizator kisi arasinda buyuk paralellik var, bunlar gelin/anne adaylarinin hayatini kolaylastiran insanlar oluyor cunku ozunde. Anne adayi ve organizator arasinda degisik duzenlemeler yapilabilinir ama genelde organizatorun evinde yapiliyor (ki anne adayi parti sonrasi derleme toplama temizleme ile ugrasmasin) ve olabilecek masraflari da o karsiliyor. Bizde olaylar akisina birakildigi sekilde gelisti, onceden kontrat gibi bir anlasma yapmadik. Yiyecek biz de hazirladik arkadasim da getirdi, icecekler ve susler konusunda da el attilar. Yani her seyi 100% benim basimin altindan cikmadi.
Gelelim zamanlamaya: Annem devamli “dogmamis cocuk icin parti yapilir mi, hediye alinir mi?” dedi durdu. Turkiye’de bebek dogduktan sonra bebek gormeye gidilir, hediye goturulur altin takilir falan, annemin akli orada kalmisti. Amerika’da olay bu, ne yaparsin? Hem yeni dogum yapmis anneyi ve yeni bebegi boyle kalabalik bir parti ortaminda bogmak mantikli degil. Bebek gormeye ufak gruplar halinde gidiliyor en fazla zira. Bebek dogmadan ne kadar once sorusu gundeme geliyor tabii. Hamile kaldigini ogrenir ogrenmez degil, birinci trimestr icinde hic degil. Genel bir kural yok tabii ama bence cocugun dogarsa yasayabilecegi son bir kac haftalik zaman diliminde yapiliyor. Son bir iki haftaya da birakilmiyor tabii, tez canli bebeler planlari bozmasin diyerek. Bizim belirledigimiz tarih tamamen pratik sebeplerle secilmisti. Benim annemin hala burada olup arkadasimin dogum icin gelecek annesinin de varmis oldugu tek haftasonunu sectik.
Tarihi belirlediniz mi? Sira davetlileri belirleme ve davetiye yollamada. Burada is anne adayina dusuyor cunku davetliler onun arkadaslari ve akrabalari olacak ve dahi davetiyeye not duseceginiz hediye listesini (gift registry) yine o olusturacak. Davetiyeleri en az iki uc hafta oncesinden yollamak lazim ki insanlar planlarini ona gore yapsinlar. Arkadasiniz makul bir insandir diye umuyorum, evinizi ve sartlarinizi bilmeden kaldirabileceginizden cok daha fazla sayida insani cagirmak isterse yandiniz. Aklima dugune kac kisi cagiracagiz, bizim akrabalar 200 kisi falan diye diye kavgaya dusen ve nisan atan nisanli ciftler ve aileleri geliyor. Arkadasiniz makul degilse ne yaparsiniz bilemiyorum, benimki makuldu zira, Allah sabir versin diyorum sadece. Bir de cocuk getirmek serbest mi, sadece kadinlar mi gelecek, kadinli-erkekli (coed) mi olacak karar vermek gerekiyor. Olayin gidisatini katilimcilar belirliyor zira. Davetiye bastiranlar var bunun icin, dugun davetiyesi gibi. Bu devirde ne davetiyesi ayol, kagida yazik agaclara yazik diyerek evite.com ile cok guzel hallettik isimizi. Hem rsvp yapanlari gorebiliyorsun, hatirlatma emaili atabiliyorsun, sonradan bilgi ekleyebiliyorsun. Devir degisti, Celik de degisti, e davetiyeler de degissin bir zahmet!
Gift registry secenek aslen, ille de gift registry yapilmasi gerekmiyor. Misafirlerin hediye getirmesi baby shower’in adab-i muaseretinden, gelecek o hediyeler yani. Hediye istemem falan diye israr edilirse de mutlaka gelecek. En mantiklisi, yap bir gift registry, koy ihtiyacin olan istedigin seyleri, insanlar da “ay ne alsam?” diye kafalari yemeden, hic lazim olmayan begenmedigin seyleri getirmek durumunda kalmadan alsinlar hediyelerini. Amazon.com’da yap mesela, hem urun yelpazesi genis hem de super kolay, super pratik. Bizim anne adayimizin ikinci bebegi olacak bu, o yuzden ilk bebekten bir suru esyalari var, ihtiyaclari cok azdi. Bir de cevreci gencler, gereksiz tuketime, gereksiz ambalaja alerjileri var. Biz de davetiyede dedik ki: kendi cocuklarinizda kullanisli buldugunuz ve artik ihtiyac duymadiginiz seyleri getirin, cocugunuz/verilecek cocuk esyaniz yoksa haber verin gift registry bilgisi yollayalim. Bayagi iyi oldu bu sistem, suphelerim vardi ama tabii benimki arkadaslarini taniyor, arkadaslarinin elinde olan ihtiyaci olan olmayan esyalari biliyor. Arkadas cevresinde cocuklu olmayan birisi boyle bir sey yapamazdi haliyle. Gelen seyler de gercekten guzel faydali seylerdi.
Eveet, gun belirlendi, davetiyeler yollandi. O zamana kadar yan gelip yatmak yok. Oncelikle yeme-icme meselelerini dusunmek lazim, ilk etapta sadece bu isi nasil halledeceginize karar verip belki bir menu taslagi olusturmaniz gerek (potluck yapacaksaniz oncedn davetiyeye not dusmeniz lazimdi tabii). Yemekleri hazirlamayi, icecek alisverisini son bir iki gun icinde yapacaksiniz, kararlari verdikten sonra yeme-icme meselesini bir kenara koyabilirsiniz. O arada bos bos oturmayacaksiniz tabii. Shower dedigin sirf bir yeme-icme olayi olmadigi icin klasik baby shower olaylari icin hazirlik yapacaksiniz: susler, “favor”lar, oyunlar ve hediyeler.
Sus olayi tercih meselesi. Gidip dukkandan para verip alinabilecek seyler var, biiiiiir suru. Dedim ya Amerikalilar abartma egiliminde olduklari icin piyasada dibine vurmalarini saglayacak imkanlari sunuyor. Ben suse para vermedim, ya da sadece dolayli olarak verdim diyebiliriz. Bu baby shower’i bir el isi becerilerimi kullanma firsati olarak gordum. El isi severlerin dostu olan Joann ve Michael’s magazalarini bir guzel dolastim. Bu magazalarda baby shower veya dugun hazirliklarini kendileri yapacaklar icin ozel bir bolum de var zaten. Ben renkli ve desenli kagitlar aldim (bu ulkede scrapbooking manyakligi oldugu icin cok degisik kagit urunleri var). Internetten bir yerden (“printable letters” diye aratmistim) sisko harf konturu bulup bastim renkli kagitlara, kestim, paket ipleriyle birbirine bagladim ve boylece bir “Welcome baby!” bannerimiz oldu. Bebegin cinsiyetini bilseydim “It’s a girl!” “It’s a boy!” falan da olabilirdi bu. Bir de winnie-the-pooh resimli bir kagittan evin onunde, kaldirimin dibine asilacak/konulacak bir “Baby shower <-” diye misafirlerin evi bulmasini kolaylastiracak bir sey hazirladim. Diger susler icin de arkadasimin kizinin dogum gunlerinde kullandiklari kedi merdivenleri ve benim dugun icin yaptigim kagittan sus toplarini kullandik. Balon da olacakti ama alma isini ustlenip firsat bulamamis arkadaslar, balonsuz da guzel oldu. Balon olsaydi birazdan bahsedecegim oyunun bir parcasi olabilirdi esprili olurdu ama yine de eksikligi hissedilmedi. Bir de dusununce, bizim evin tavanlari cok yuksek, balonlar gidip tavana yapisir, iki gun sonra kendiliklerinden sonup yere inene kadar kimseye faydalari olmazdi 🙂 Bir “centerpiece” olayi var, masa ortasi susu. Bizde masalara oturma duzeni olmadigi icin buna gerek kalmamisti ama dibine vuranlar susler, centerpieceler, tabaklar ve saireleri hep bir tema cevresinde uyumlu aliyorlar. Oeh!
Suslerden sonra sira “favor”larda. Bu aslen nikah sekeri. Nikah sekeri yerine baby shower sekeri oluyor yani, gelen misafirlere ani olarak verilen minik hediyeler. Seker olmak zorunda da degil. Ben mustakbel bebegin ablasi hemen her seye asiri alerjik oldugu icin suslu puslu seker yerine kokulu bir seyler kullanayim dedim. Kucuk torbalara kokulu bir seyler koysam, alanlar cekmeceye koyar, camasirlar guzel kokar, ise yarar. Torbaciklar kismi kolaydi, cunku Joann’s de “organza” agzi buzulebilen torbalar satiliyor renk renk. “Accent” denen, torbayi suslemek icin, parti konusuna (ve tema varsa temasina) uygun susler var bir suru, hosuma giden bir taneden aldim. Sonracigima kendi printerimdan istedigim gibi basabilecegim bos etiketler aldim. Daha sonra hikayesini anlatacagim nazar boncuklari yaptim bu accent ve etiketle torbaciklara ilistirmek icin. Lakin bu torbalarin icine kokulu ne koyacagim ki??? Turkiye’de/Istanbul’da olsan Taksim’de falan kuru lavanta satan teyzeler var adim basi, gider alirsin yarim kilo, doldurursun tepeleme. Lakin burada o lavantalari dukkanlarda bulmak imkansiz, ancak internetten ismarlayabiliyorsun. Ben de isin kolayina kactim, gittim dolaplar guzel koksun diye satilan koku paketlerinden aldim, icindeki tanecikleri da torbaciklara doldurdum. Ama daha koyarken hic hosuma gitmedi bu fikir cunku taneciklerin tozu vardi, dokuluyorlardi ve ne idugu belirsiz bir seydi, sanirsam o paketin icinden hic cikmamalari gerekiyordu. Hemen alternatif aramaya basladim. Ne varsa evde var: Bir ara Trader Joe’s kurutma makinasina atmalik (camasirlari guzel kokutmasi icin) lavanta paketleri satiyordu. Dukkanda bulamadim ama meger evde varmis 4 paketlik bir kutu. Onlari yirttim icindekileri paylastirip torbaciklarin bir kismini doldurdum. Trader Joe’s a bu urunu artik piyasadan kaldirmis olduklari icin kufrederek diger torbalara ne koyabilirim diye bakinmaa basladim. Internetten ismarlamaya kalktim lavanta ve iste o anda farkettim ki baby shower o hafta sonuydu, bir sonraki degil (iste takvimlerle aramin yapilmasina ihtiyacim oldugunu o anda farketmistim!).
Panige gerek yok, illa ki dolduracak bir sey bulunur. Hic olmadi gider seker alirim n’apalim? Ve, voila! Potbori! Banyolarda hem sus olsun hem guzel koku versin diye cam bir kase icine potbori koyuyorum, neredeyse hic kullanilmamis iki ayri cesit buldum dolapta. Birisi orman kokusuymus, digeri deniz. Ne olduklari onemli degil, guzel kokuyorlardi. Kokularin emdirildigi seyler de dogal seylerdi: kurutulmus agac mantari, kozalak, cam yapragi, findik, kadifemsi tohumlar vs. Bunlari bulduguma cok sevindim. Doktum bir genisce kaba, torbaciklara sigabilecek boyda olanlar ayirip ayirip guzelce yerlestirdim. Yerlestirirken goruntuye ve bu kurutulmus nanelerin renk uyumlarina dikkat edecek kadar da anally retentive davrandim hatta.
Torbaciklarin ici dolup agizlari buzulunce sira suslenmelerine geldi. Bu is kolay oldu, cunku malzemeler hazir ve ne yapilacagi belliydi. Her torbaya, rengine uygun (kontrast olsun da kendini beli etsin) bir accent secip onu, bir de nazar boncugunu minik catalli ignelerle tuttur, sonra da bastigin etiketi kurdelenin ucuna gecir. Tikir tikir yaptim. Butun bunlari yaparken ve de bunlar dagitilacaklari gunu beklerken calisma odam misler gibi koktu. Favorlar da hazirdi iste!
Sonradan sonraya baby shower ile ilgili web sayfalarina bakmaya basladim. Keske daha erken baksaymisim. Google’da aratinca bir suru sayfa cikiyor zaten, diyorum ya Amerikalilar dibine vurmayi seviyor diye, bundan nemalanmak isteyen bir suru web sayfasi da var haliyle. Aslen ben oynayacak oyun fikri edinmek icin bakiyordum ama bazi web sayfalarindan faydali bilgiler edindim, biraz gec de olsa. Bu sayfalarin sayesinde baby shower’a sadece birkac gun kala farkettigim bir sey, baby shower’da oynanan oyunlari kazananlara ufak tefek hediyeler verildigiydi. Benim zrilyon yil onceki ilk ve tek baby shower deneyimimden sonra eve goturdugum mumcugun da kazandigim oyunun odulu oldugunu hatirladim. Haydaa, ne odul alacagim ki? Bu sayfalarda okuyucu yorumlarinda losyonlar, banyo kopukleri ve saireler verildigi soylenmis. Ben dusundum, insanlar genelde kullandiklari bakim urunleri konusunda titizler, ben de onume gelen seyi elime yuzume surmem mesela. Dusundum, World Market’ta guzel dort degisik cesit cay iceren demlik cay posetleri seti buldum. Gayet guzel gorunuyorlardi, kaliteliydiler ve cay genelde insanlarin sevdigi bir sey. 4 oyun planladigim icin 4 tane aldim, onlari da nazar boncuklariyla falan susledim. O da aradan cikti. Fotografta favor sepetinin arkasinda goruluyorlar, sol ust koseden fotografa tesrif eden ipler de az sonra bahsi gececek oyun icin.
Gelelim oyun ve aktivitelere. Bunlarin amaci birbirini tanimayan insanlari kaynastirmak, rahatsiz edici sessizlikler olusmasini engellemek amaciyla bir muhabbet sebebi yaratmak, eglenmek gulmek. Tabii planlamadigim iki sey vardi: Turk kadininin oldugu yerde kaynasmak icin bahane gerekmiyor, “ice breaker” luzmu olmuyor. Bir de, ortalikta cocuk varsa annelerin dikkatini bir yerde tutmak imkansiz. Neyse, ben dukkandan iki sey almistim. Birincisi bir tabak ve cikmaz kalemi. Tabaga herkes gunun anisina bir not yaziyor, iyi dilekler falan. Bunun resim cercevesi versiyonlari da var. Hangisi olacagi size kalmis ama bunu tavsiye ederim, guzel ani oluyor hakikaten. Ikincisi de boyamalik bebek onlukleri. Paketten beyaz onluk cikiyor, uc renk kalemle herkes bir seyler ciziyor ediyor ve bunlar boyle kullanilabiliniyor. Bu iyi bir fikir gibi gelmisti ama tavsiye etmiyorum. En onemli sebebi kumasa kalemle bir seyler cizmenin zor olmasi, ikincisi duz bir zemine ihtiyac olmasi (sehpalar falan hep doluydu yemek tabaklari vs. ile). Belki misafirler daha “genc” olsaydi ilgilenirlerdi (benim ruhum genc oldugu icin severek ama zorlanarak yaptim bir tane) ama daha “olgun” olanlar ilgilenmedi. Bu aktivite de son anda cocuk aktivitesi oldu, amacindan sapti. Diger aktivite zaten yemek ve icmekti, insanlari cok oyaladi. Ayy bu neymis, vayy bu nasil yapiliyormus diye yemeklerden bahsedildi, Turkler Amerikalilara yemekleri anlatti. Yemek masasinin bir fotografini cekmemis olmamin sebebi oradan oraya kosturmakti, pismanim. Ama yaklasik sunlar vardi: burma tatli, elmali tart, zeytinyagli sarma, peynirli borek, kremali bir kek, Alinazik, sarmisakli (bulgurdan)kofte, yogurtlu havuc, kisir, patates salatasi, meyveler, misir cipsi-guacomole, sebze tabagi ve dip. Hatirlayamadigim bir iki sey daha belki. Bizim ufaklik alerjik oldugu icin cocuklar icin ayri masa yaptik icerigi sorunsuz yiyecekler ve iceceklerle, onlar buyuklerin masasina hic bulasmadilar. Cocugun basina bir sey gelmeden parti bitince oh dedim, harbi yani elmali pastadaki ceviz bir sekilde agzina gitse ve apar topar acil servis yollansak hic eglenceli olmazdi.
Gelelim oyunlara. Planlayip hazirlik yaptigim 4 oyun anne adayinin karninin buyuklugunu tahmin etmece, bebek tombalasi, harfleri karistirilmis bebek kelimeleri ve “asla bebek deme” oyunlariydi. Tersten anlatayim. Arkadasin ilk cocugunun showerindan kalma sus catal igneli kolyeler vardi. Gelen misafirlere bunlardan takiyorsun ve oyun basladiktan sonra 1/2 veya 1 saat icinde birisi birisini bebek derken duyarsa kolyesini aliyor. En cok kolyeyi boylece biriktiren oyunu kazaniyor. Bu oyun daha insanlar gelirken kolyeleri direk es gectikleri, takmadiklari ve her kafadan bir ses ciktigi, bir cember etrafinda ortak muhabbetler degil daginik ufak gruplarda muhabbet edildigi icin yatti. Benim onceden gittigim gibi bir ufak parti olsa eglenceli olurdu herhalde. Harfleri karistirilmis bebek kelimelerini internetten buldum, bir liste bile vardi, direk kopyaladim. Mesela RADCLE kelime, dogrusu CRADLE (besik). Bunlari onceden bir beyaz tahtaya yazmistim 20 kelime, millete kagit kalem dagittim, 4 dakika sure verdim hadi yapin diye. Ingilizce bilmeyen anneler oynayamadilar, Turk olup da burada yasayanlar biraz zorlandi ama Amerikalilar bile maksimum 10 tane bilebildi. Bu oyunu oynayabilmemizin sebebi ilk oyundan sonra gelmesiydi bu arada (sebebi asagida). Baby bingo hazirlik kisminda bayagi ugrasip ozendigim ama sonunda oynanmadigi icin hayal kirikligina ugradigim oyun oldu. Tombala kagidi gibi kagitlarda karelere sayi yerine bebek kelimeleri yaziyorsun, sonra o kelimeleri cekiyorsun, kim daha once tamamlarsa o kazaniyor. Ben ugrasip internetten bir yerden bingo karti hazirladim (millet bu oyunu sattigi icin oyle bedava kart bulmasi/basmasi kolay olmuyor ama kartlarin ayni olmamasi gerekiyor falan). Kartlari gec bir de cikan kelimelerin ustunu kapatmak icin kagitlar kestim o kadar. Neyse kader kismet…
Anne gobegi ise benim tee o zamanki showerdan kalan guzel bir aniydi, mutlaka yapariz demistim. Netekim bayagi ilgi cekti, buyuk hit oldu. Bunun icin onceden uzunca ipler hazirliyorsun (paket ipi). Balon olsaydi bunlari balonlarin ucuna baglayip oyun basladiginda herkesin bir balondan ipi almasini isteyecektim. Balon olmayinca dekorasyon malzemesi olarak kullandik oyun baslayincaya kadar ipleri. Diyorsun ki herkes bir ip alsin, annenin karninin buyuklugu (en genis yerinden, hani terzi olcu alir gibi gobegi olcer gibi) ne kadar tahminen ipi kes. Bizdeki sorun suydu ki, insanlar alt kattaki iki odaya yayilmislardi. Benim niyetim, kadinlar salonda otursun, cocuklar bos oturma odasinda yayilsin, erkekler de orada onlara goz kulak olsun. Ama iki odayi ayirma konusunda cok basarili olamadim cunku cocuklar bu tarafa akinlar duzenliyor, kadinlar da sanki kocalarini hic gormemisler gibi gidip onlarin yaninda takiliyordu. Bir tanesi de erkek elemanlardan birini potansiyel musteri gordugu icin is baglamaya calisiyordu (hayir be, oyle is degil!). Ben de ipleri alip herkesi teker teker dolastim ip dagittim, bir kere yapmak yerine aciklamayi onyuzbin kere yaptim. Insanlarin eline ipi tutusturdum, insanlar dugum atiyorlar kesiyorlar falan lakin hala da kendi aralarinda derin muhabbetlerindeler, cok decentralized bir ortam yani. Neyse, ben anne adayinin gobek olcusunu alip milletin ipleriyle karsilastirmaya baslayinca en azindan salondakiler benimle ilgilenmeye basladi. Sonra da “noooo!” “wauuuw!” gibi tepkiler vermeye basladilar. Bir tanesi 3 santim yaklasik sonuc becerdiginde herkes bir “wow!” cekince diger odadakiler de “neleroluyor?” diye sokun ettiler bu tarafa ve oyuna katildilar. Sonunda o 3 cm yaklasik sonuc kazandi. Hazir insanlari bir arada ve ilgili bulmusken hemen karisik kelimeler oyununu oynadik ama baktim ki cok oyun ortami yok, diger ikisini bosverdim. Dedigim gibi, oyunlar ortami senlendirmek icin. Bizim ortam kendinden sendi, oyuna gerek yokmus cok. Iki hediyeyi verdim, ikisi kaldi 🙂 Sonra da insanlar yavas yavas dagilmaya basladilar zaten.
Bu arada, bir aktivite de “belly casting.” Bunu sirf kadinli showerlarda yapanlar varmis ama ben oyle bir ortamda da yaptirmazdim. Yine de her hamilenin shower’da ya da kendi ozelinde baba adayiyla bas basa falan yapmasini tavsiye edebilecegim bir sey bu. Nasil bir sey? Soyle. Gobegin alcidan kalibini cikarmaya yarayan kitler var, onu yapiyorsun. Ben bunu ilk bir filmde gordum, heykel gibi koymuslardi salona, sonra kiriliyordu falan. O zaman ilginc ve hos bir fikir gibi gelmisti ama boyle ucuza, kendi kendine yapabilecegin bir sey oldugunu bilmiyordum. Arkadasin gift registrysinde gordum, ve ona be aldim bunu. Gecen gun de yapmislar, gayet guzeldi. Bir de bunlari boyama setleri var, cesit cesit boyamis insanlar, cok yaratici seyler cikmis. Hamilelere kesin oneririm, en azindan bir bakin yani!
Efenim buradan -burayi okumasa da- sevgili anneme tesekkurlerimi sunarim. Amerikalilar’in bir lafi var “s/he’s a trouper!” diye, “tam bir gorev insani!” yani. Annem de tam bir trouper’di. O olmasa yine bir suru yiyecek hazirlardim kendi basima, yapabilecek kapasitem var. Ama bayagi perisan olurdum o arada. Annemin varligi coook sey farkettirdi. Alinacak ders: potluck degilse, yemekleri siz hazirliyorsaniz yaninizda yardimci biri olsun. Anneniz mi olur, kadin mi tutarsiniz o gunluk, bir baska arkadasla beraber mi yaparsiniz (co-hosting yani) partiyi bilmem ama cok kasabilir hem yemek hem organizasyon. Annem parti bittikten sonra ortaligi toplamaya da super yardimci oldu. Mesela dugunden sonra ortaligi toplama isi cogunlukla benim ustume kalmisti, hele de herkes gittikten sonra evi silip supurme isi beni oldurmustu (Normalde eve ayakkabiyla girmiyoruz biz ama bunca insan gelir, icerisi bahcesi girip cikarken ayakkabilarinizi cikarin diyemiyorsun. Ayakkabi ve iceri-disari ayriminin kalkmasi sozkonusu olunca ortalik feci batiyor.) Annem sagolsun, daha o gece mutfak toplanmisti bile. Bulasiklar hallolmus, artan yiyecekler kalkmisti. Ertesi gun de o supurdu ben sildim ve parti sonrasi ev normaline dondu en hizli sekilde. (Kadin tutaydin diyenlere: Valla cimriligimden degil, burada kadin nasil tutulur bilmiyorum, hic yapmadim cahilim bu konuda!)
Anneme tesekkur ettikten sonra bir de kocambey’e “keske burada olsaydin” demek isterim. Zira, birinci ders bir “yardimci” bulmak ise, ikinci ders de ya cocuk cagirmayacaksin ya da kendini cocuklarla ilgilenmeye adayacak birini bulacaksin. Cocuk cagirmamak en garantisi olurdu aslinda, ortam daha sessiz ve daha temiz kalirdi. Ama cocuksuz gelin demek de olmuyor, arkadasim -kendisi de cocuklu oldugu icin- cocuksuz bir partiyi aklindan bile gecirmedi. Ben de dugunumuze cocuksuz gelin demedimdi, cocuklu cok arkadasim yok ama yine de (sayiyor…) 4 cocuk vardi dugunumuzde (ana karnindakileri sayarsak 6, hehe). Cocuk cagirmamak secenek de tercih de degildi. Bu durumda cocuklari oyalayacak ve zaptedecek birileri olmali ki anneler rahat rahat yesin icsin muhabbet etsin, cocugum ne halde diye devamli cocuklarin oraya gidip yoklama ve hatta baslarinda durma ihtiyaci hissetmesin. Biz bu isi baba adayina vermistik, ama basta son dakika ihtiyaclari (buz) icin markette oldugundan, sonra gelen erkek vatandaslar (ki arkadaslari oluyor) ile ilgilenmek durumunda kaldigindan cocuklar basibos kaldi. Toplarini inadina yukari balkona atmalar mi dersiniz, kizlar erkekler arasi minder kavgasi mi dersiniz, bahcedeki sus kayaya carpip yaralanmalar sonra da tasin altindan cikan yivis yivis sumukluboceklerle vicik vicik oynamalar mi dersiniz. Her turlu costu cocuklar. Arkadasim cok sayida cocukla basetmek konusunda pek deneyimli degil ve o gun dikkati/ilgisi dagildi biraz mecburen. Bu soyleyecegimden onu tenzih ederim fakat Turk erkekleri cocuktan anlamiyor mirim!
Ayni zamanda bolumden arkadasim olan bir misafirimiz geldigi gibi cocuklarin dikkatini bir sekilde uzerine topladi, onlara ne yapip ne yapamayacaklarini anlatti (kurallari koydu). O bir anaokulu ogretmeni modunda cocuklari hizaya getirince ben agzim acik “anne olunca ogreniliyor mu bu kendiliginden?” dedim, korkarim cevabi hayir. Hayran kaldim hatunun olaya hakimiyetine. Iste onun gibi birisinin orada aynen onun gibi cocuklarin hepsini katacak oyunlar oynamasi gerekiyordu. Bizim babalar belki kendi cocuklarina arada yapma etme diyorlardi ama hepsini oyalayacak biri olmayi beceren cikmadi. Iste benim kocamkisisi olsaydi o ortamda, ve ona su cocuklari zaptet, hallet denseydi, o da tam bir “trooper” olabilirdi. Cocuklarla arasi iyidir ve bir seyler icat edebilecek kadar yaraticidir.
Kirilacak degerli esyaniz varsa -hele de ortamda cocuk varsa- kaldirin ama konusma malzemesi olacak fotograf, memento gibi seyleri birakin. Benim kurutulmus gelin buketim, buzdolabina yapistirilmis fotograflar falan sadece benim icin degil, dugunumuze de gelmis olan arkadasim icin bile malzeme oldu.
Evde hayvaniniz varsa, insanlar gelmeye baslamadan once onlari bir yere kapatin, ihtiyaclarini da oraya koyun. Bizim kedikizi yatak odasina kapattim, suyunu, mamasini, kumunu koydum. Bir ara cocuklarin balkona “kacan” topunu asagi atmak icin yukari ciktigimda baktim, yavrucak gelen gurultuden, tantanadan tirsmis. Cocuklarin gazabindan korunmalari icin de sart zaten onlari kapatmak. Herkes gidince urkek urkek “asayis berkemal mi?” bakislari firlatarak ortama tesrif etmeleri de prayslis oluyor 🙂
Son ders de asil kendime, kontrol manyagi bana. Kizim senden organizator olmaz! Neden olmaz? Duzenledigin seye gelenler eglenir, her sey hoslarina gider, hos anilarla ayrilirlar ama sonrasinda sen dusundukce kafayi yersin. Cunku istedigin kadar onceden su soyle olacak bu boyle olacak diye plan yap, hazirlik yap, insanlar kendi bildigini okuyor! Herkesi de kolundan cekistirip soyle yap boyle yap diye despotluk yapamazsin ki? Simdi anliyorum ki -kinamayin beni, itiraf ediyorum ki- severek izledigim JLo filmi The Wedding Planner aslinda yalanmis. Oyle uc kisilik ekiple insanlari yola koymak olmuyormus. Koyunlar bir coban kopegi ile hizaya geliyor ama insan evladi, hele de yaslari 9dan kucukse cooooook baska yaratiklar. Bu partide oyunlari hazirladim, oynanmadi oduller elimde kaldi, hala ona gicik oluyorum (halbuki kimse oyun olsa da oynasak modunda degildi, ortam coskundu). Dugunumde gittim misafir sayisi kadar sampanya kadehi aldim, arkadastan takviyeyle yine o kadar sarap kadehimiz vardi. Ama bir noktada bir baktim millet plastik bardaklarla sampanya iciyor, iceri baktim sampanya kadehlerinin cogu hala dolapta duruyor. Ben giyinmeye ciktigimda kadehleri disari cikaracak kisiler cikarmamislar hepsini. Ha misafirine garsonluk yaptirirsan boyle olmasi normal de, kimse de neyi neden ictigini umursamiyordu aslen. Kimsenin sonradan “ay bir sampanya kadehi bile yoktu, plastik bardaktan ictik iyyy” dedigini sanmiyorum. Ama iste, ah icimdeki gerzek OCDli perfectionist!
Aman cok uzun oldu. Bir iki fotograf ekleyeyim ve kacayim. Bir ara da bu nazar boncuklarini yapma macerami anlatirim.
gecmis zaman olur ki, yaptim nolmus? içinde yayınlandı	| 4 Replies
Yanlis yerlere kanatlanan yavru kus
Posted on 2010/05/07 by cilginsapkaci
Aslinda buraya yazmaya pek niyetim yoktu, ama moralim bozuldu, icimi dokeyim dedim.
Gecen sefer yazdim ya, bizim balkonun altina yuva yapmis bir kus ailesi, icinde beyaz minik yumurtalarini gorebilmistim diye. Artik ben bunlari bir dikizler oldum, bir dikizler oldum. Yuva tam mutfak penceresinin orada, lavabonun basinda durunca gorus alaninda oluyor. Ben de gidip gelip bakiyorum, dandik bir fotograf makinam var (oyle afilli lensler bilmemneler yok yani), onunla olabildigince yakinlastirip aradaki pencereye falan aldirmadan fotograf yakalamaya calisiyorum anne ve baba kus ortalikta oldugu zaman. Gordugum, fotografladigim kadariyla teshis de ettik, arkadasla “house finch” cinsli kuslar (Turkcesi ispinozmus). Bakiniz soyle bir sey bu tur.
Normalde cok ortalikta durmuyorlardi, baktim bugun anne kus surekli yuvada. Balkona cikip aralardan tekrar bir bakmaya calistim. Beni farkeden anne pirr uctu hemen. Gozlerim o araliktan asagidaki yuvarlak beyaz yumurtalari ariyor ama goremedim, tuyler vardi. Allah Allah dedim, sicak kalsinlar diye ustlerini dokulen tuyleriyle mi ortmusler ne yapmislar. Aaa, bir de ne goreyim, bir maydonoz sapindan daha ince bir bacak ve miiinnnnnnacik bir ayak. Ben daha bu kuslarin yumurtadan cikmalarina bayagi vardir saniyordum, torunlarim dunyaya gelmis bile!!!! O sirada biz de manti acmaya (ve kapatmaya) hazirlik yapiyorduk, bu islemleri yaparken durup durup mutfak penceresinden dikizledim elemanlari. Anne ortada bir pislik (bahcede biz) yoksa hep yuvada takiliyordu.
Sonra bir ara, yav dedim, bunlar bizim kadrolu kuslarimiz oldular madem biraz yem ve su koyalim yuvaya yakin, yuvadan uzak kalmak zorunda kalmasin ana baba. Biraz ekmek kirigi, biraz ince bulgur koyduk (cekirdek seviyorlarmis asil, cekirdek edineyim). Ciktim disari bunlari koymak icin, anne yine pirr uctu gitti. Aaa, bir baktim yuvanin altinda, diregin dibinde bir yavru kus. Olmus 😦 Igrenc karincalar ususmeye baslamislar bile. Ne zaman oldu, ne zaman dustu hic bilmiyorum. Devamli bakiyordum disari ama yuvaya bakiyordum, egilip yere bakmiyordum ki. Annem kendiliginden olmusse, yumurtadan olu cikmissa onlar atmislardir asagi dedi. Yuvadan dustugu icin olmemistir herhalde. Baktigimda gorebildigim kadariyla yuvanin cukur kisminda toplanmisti yavrular, anne de yuvada oldugunda kenarinda duruyor, oyle kicima yer acayim da yayilayim girip gibi bir sey yapmiyor. Torunlarimdan bir tanesini kaybettim anlayacaginiz 😦 Anisini yasatmak icin bir fotografini cektim (kuslari yakalarsam diye arka cebimdeydi makina), sonra da bir agacin dibine gomduk minigi. Daha ucmayi ogrenmeden baska diyarlara kanatlandi bicicik. Bari kardeslerinin basina bir sey gelmese de vicir vicir ucmayi ogrenmelerini izlesek ilerleyen gunlerde. E dogal olarak takipteyim.
Bu gunle ilgili guzel gelisme ise buzluguma cozdurup cozdurup mideye indirmek uzere yerlestirilmis mantilar oldu. Annem giderayak buzlugumu dolduruyor da. Bu vesileyle kapatmasini zaten iyi becerdigim mantiyi acmasinin da cok zor bir sey olmadigini ogrenmis, hatta deneyip yapmis oldum. Bunca yil manti acabiliyorum diyenlere bosuna “wooaouuuw, ay ne beceriklisinn” diye gipta etmisim. Acmasinda bir sey yokmus, kapatmasi asil olay, ben zor kismini yillardir yapabiliyorum zaten. Merak ettigim sey, hamur acma becerimde birkac hafta once fimo ile yasadigim deneyimlerin katkisi olup olmadigi. Yani hamur hamurdur sonucta, ha renkli polimer kil ha un-su-yumurta. Canim istediginde (vaktim de elveriyorsa!) manti yapabilecegimin farkina varmis olmak, evet, yavru kuslarin olup yuvadan atildigi bet bir gun icin guzel bir gelisme. Suraya da kirmizi tuylu baba kusu, daha iyi bir pozunu yakalaamadigim gri anne kusu, ve rahmetli yavru kusu koyayim da arkadaslarla bir tanisin siz de.
Yavru kuslar olmesin, cekirdek de yiyebilsinler 😦
Posted on 2010/05/05 by cilginsapkaci
Bu gece hidirellezmis! Ben bu hidirellezle alakali dilek dileme olayinin ise yarayip yaramadigini bilecek kadar deneysel calisma yapmadim onceki yillarda (hatirladigim kadariyla sadece 1 kere dilek diledim, ondan bile pek emin degilim). “Ya cikarsa?” diyerek yilbasi piyangosu icin bilet alircasina bir dilek dileme isine girisecegiz (azzz sonraaaa). Az sonra diyordum ki annem hadi dedi, gittik gecen haftalarda ektigimiz mini mini gul fidelerimizin altina kagit gomduk, cizdik, ip bagladik ve saire. Ustunden atlama isini es gectim yalniz, fidelerin boyu ustlerinden atlamaya pek musait olsalar da gecen gun etraflarina dikilmis gazanialari telef etmemek adina adetin o kismini bilmezlikten geldik. Ortam karanlik olmasa bir iki fotograf ceker koyardim, usendim dogrusu.
Hidirellez hakkinda degisik rivayetler var, ama bazilarinin dedigi gibi bu olay baharin gelmesi ile falan alakaliysa benim baharim coktaaaaan geldi, beklemedi hidirellezi. Bizim bahce biraz hayvanat bahcesi, artik giderek daha cok “yok artik!” demeye basliyorum. Su salyangoz ve sumukluboceklerle olan mucadelemizden bahsetmistim. Bu yivislara yenilmedigimi gururla belirtirim. (Ama pazar gunku bebek partisinde misafir cocuklardan icine canavar kacmis biri bahcedeki sus kayalardan birini carpmak suretiyle yerinden oynatmis, altindan cikan sumuklubocekler cocuk kismini en az bir 30-40 dakika mesgul etti, hayvanat bahcesi deneyimi yasatti ama bu yaratiklara gonullerince dokunabildikleri icin (iyyyyyy! mide de yok ki canavarlarda) mest oldular. Vicik vicik oynamaya basladiklari anda ben iceri kactim. Orada burada kaya altlarinda hala bir miktar yivisgan var yani). Klasik bocekimsi hayvanat da bol sanirsam, mesela karincalar, mesela son birkac gundur disarida iyica artan sicaklardan bunalip kendilerini -nasil ve ne araliktan bilmem- iceri atan bocek elemanlarinin cumle alem familyalari, mesela salatalik yapraklarimi bir turlu rahat birakmayip beni yine bir kimyasal kullanmaya mecbur birakan gizemli bocekler.
Bir de tabii kertenkelelerim var. Kertenkelelerimiz manyak. Onlari gordugum siklikta yilan gorsem mesela, ilk firsatta evi satar bir apartman dairesinde yasamaya geri donmeye calisirdim. Belki hic rasyonel degil yilanlara bu tepkim ama etrafimda bir suru yilan oldugunu bilerek yasamam mumkun degil. Halbuki kertenkelelerle farklari asagi yukari 4 ayak. Biyolog arkadaslardan dayak yiyebilirim su son yazdigim sey yuzunden o yuzden bu karsilastirma bahsini uzatmayip, kertenkelelere yogunlasip, sevgili biyolog arkadaslarimi kertenkeleler uzerine yapacaklari fieldworkler icin bahceme davet edip gonullerini alma girisiminde bulunurum. Kendi capinda bir mikro kertenkele dunyasi var burada, orasi net. Duvarlarda falan dolaniyorlar, karsidan bakiyorsun ok… de… bir de fazla teshirci versiyonlari var. Bu arkadaslar calisma masamin hemen solundaki alcakca pencereye tirmanip oooyyyle donup kaliyorlar orada bayagi bir sure. Yani hayvanat bahcesindeki akvaryumlardaki hayvanlari izler gibi oluyorum oturdugum yerde. Hayvanin boynu, gogsu, gobegi, ayaklarinin alti falan super manzara oluyor. Hatta -cep telefonuyla cektigim ve aradaki sinek telini ekarte edemedigim icin super olmasa da- beni upppuzun kuyruguyla sasirtan capkin arkadasin bir fotografini koyayim. Darwinistler elemanin bu kuyrukla mali goturdugunu dusunurler mi acaba? Yani tavus kusu degil bu ama o kuyruktan bir insan olarak ben etkilendim, bir disi kertenkele de etkilenirdi herhalde. Evet, ortam arsiz ve teshirci kertenkele kayniyor. Cok ayip!
Bir de kediler var sonra. Benim kizginem ev kedisi, disari cikmiyor. Ancak ben bahcede oldugumda benim gozetimimimde cikiyor. Hemen ot yemeye veya kuruyup dokulmus erguvan ciceklerini lupletmeye calisiyor, o yuzden pek basibos birakmiyorum. Ama yan taraftaki evin tweety’nin sylvester’i gibi siyah-beyaz oldugu icin sylvester ismini taktigimiz kedisi ile sokagin karsisindaki evin sarman oldugu icin sarman dedigimiz sisko kedisi arada kendilerini bir sekilde bizim bahcede buluyorlar. Oyle “buralarin krali benim” dercesine pit pit pit dolanirken goruyorum onlari, ozellikle sylvesteri. Ama biraz daha Britanya kralicesi ve avustralya arasindaki iliski gibi iliskimiz. O kendini buralarin hakimi saniyor, arada gelip bir kolocan ediyor, biz de kendisini pek umursamayarak hayatimizi surdursek de gordugumuz zaman “Aaa, sylvester gelmiss!” seklinde bir heyecan dalgasi yasayip cama/kapiya yanasip pist pist diye ilgisini cekmek icin sevgi gosterilerinde bulunuyoruz. Bu biz’e kedikizim dahil degil, o bahcedeki yabanci kedileri farkederse garip sesler cikariyor ve “hissss”leyerek kaciriyor.
Bu kediler yuzunden cok istesem de bir bird-bath (kus banyosu) koyamiyorum bahceye, ya da bir kus yemligi asamiyorum. Hayvanlari alistiracagim, bizim bahceye ugrar olacaklar sonra da bu Sylvester allahsizi gelip bunlari bir bir avlayacak. Yani kedi kebapcisi acmis olurum bir nevi anlatabiliyor muyum? Biz kuslara bir bed and breakfast ortami saglayamamis olsak da bizleri yalniz birakmiyorlar sagolsunlar. Sabah saatlerinde gelip, tam kapinin onundeki palmiyenin etrafinda bir iki tur atip kaybolan bir sinekkusu bile goruyorum arada. Lakin kuslar konusundaki asil surprizi gecen gun yasadim. Meger bazi kuslarimiz teklifsizlermis, biz yem, banyo, tahta kutu/yuva saglamasak da bir gecekonducu mantigiyla yuvayi konduruvermisler.
Dun aksam gunes battiktan hemen sonra bahcedeydik, kediyi de cikardim, seviyorum oyle, tuyleri temizliyorum falan. Anlik bir gelisme oldu, kedi arkamda yukarida bir yere gozunu dikip pur dikkat kesildi ve o noktadan bir “sey” ucarak yol aldi ve kayboldu. Ben “n’oooluyoruz?” diye kedinin baktigi yere baktim, daha “aaa, karanlikta yanlis mi goruyorum” derken farkettim ki balkonun altinda diregin kosesinde bir kus yuvasi var. Bu erguvan’in dokulmus dallarini toplamis toplamis yuva yapmis kus. Kediyi farkedince de pirr diye kaciverdi herhalde. Kedi tabii elimin altindaydi, bir yere gidecegi yoktu, ama biraksam icindeki canavar salisesinde yuvanin dibindeki direge dogru atlayacakti. Kediyi iceri sokup yuvaya bakindim ama cok yuksekte oldugu icin nedir ne degildir pek anlayamadim. Ertesi gun “Ulan asagidan bakinca yuksekte ama balkonun altindaaaaa!” farkindaligini yasadim, balkona ciktim ve balkonu olusturan tahta kalaslarin arasindan yuvanin icini dikizlemeye calistim (kus rontgencisi oldum resmen, mahremiyetleri falan kalmadi!). Bilmiyorum bu kendiliginden mi olmus, yoksa kus mu yapmis, ama yuvanin ustune denk gelen yerdeki kalas araligi kuru erguvan cicekleri/yapraklari ile doluydu (yagmur yagsa asagi sizmiyordur herhalde bu yuzden). Bu cicekleri cektim araliktan, ve zor da olsa gorebildim yuvanin icini. Tam sayamadim ama 3ten fazla yumurta vardi, beyaz beyaz, minicik. Torunlarim oluyor resmen yav! Bir yandan neler olup bitiyor merak ediyorum ama diger yandan yandan da hayvani rahatsiz etmek, yuva yapmak icin bizim balkonun altini sectigine pisman etmek, beddualarina hedef olmak istemiyorum. Bakalim vicir vicir yavru sesleri gelmeye basladiginda duyarim herhalde. Bu arada ben de civara ekmek kirigi falan birakayim bari. Tabii bir taraftan da sylvester’a yem olacaklar diye korkuyorum. Benim ev ici kedicigim bile boyle “kediyim ben huleaaynn, yirim kuslari yirimmm” turu bir tepki vermisken sylvester zillisinin kusu sirf sahibinin onune koyup “baaak sana hediye getirdim” dercesine miyavlayabilmek icin avlamasi isten bile degil. Suc sylvesterin sahibinde, ne birakiyorsunuz kardesim hayvani sokaga? Coyoteler (cakal) kapiyor kedileri, ya da araba altinda kaliyorlar, risk aliyorsunuz, farkinda degil misiniz? Adi ustunde felis domesticus, ev kedisi, evde hapsedilmis hissetmezler biraz da oyun moyun oynayip ilgilenirseniz. Benimki gayet mutlu mesela (aldigim barinak da asla disari birakmamami soylemis, hatta buna dair bir sey imzalatmisti).
Neyse iste, kuslarim ve yumurtalarim var. Annem gecen gun bahceye oturmaya ciktiklarinda kusun tekinin ilerideki duvara konup uzuun uzun soylenircesine, sikayetkar bir sekilde otup durdugunu soyledi. Birkac hafta once kocambeyle ben yeni isinan havalarin tadini cikarmak icin bahceye ciktigimiz gunlerden birinde yan evin catisindan bize bayagi bik bik bik oten bir (bazen bir tane daha) kus dikkatimizi cekmis, aman bahcemizde de oturtmayacaklar bunlar bizi, kovuyor suna bak dedirtmisti. Acaba diyoruz bu kus(lar) yuvanin sahibi, yimirtalarin anasi babasi midir? Bilemiyorum valla, ama oyleyse o kuslara “bak cicim, benden de kedimden de size zarar gelmez, bi eksiginiz var mi diye sormaya geldim” falan diyebilmek isterdim. “bagak cigicigim..” diye baslasam ise yaramayacak biliyorum. Eskiden ingilizce vs. yabanci dilleri de dikkatli dinler, “formulunu” (aradaki g’li heceleri cikarmak gibi) cozersem anlayabilecegimi sanirdim. Goruyorsunuz, o gunlerden bu yana bayagi yol katetmisim IQ olarak, heheh.
Gecen sefer tease ettigim seyleri yazmadigim icin kandirilmis hissetmeyin, yazacagim hala baby shower ve alakali olaylari, rapor verecegim. Oldu, bitti, simdilik “phew!” diyorum elimin tersini soyelce bir alnima surup asagi dogru sallayarak. Alnimin akiyla ciktigimi da mujdeliyorum. Detaylari yakinda. Ha “biz zaten merak etmiyorduk ki, yazsan da okumicektik zaten” diyorduysaniz “hih, o da size bayiliyodu!” diye trip atar Hulya Kocyigit kosusu ile kacarim bu blog yazisindan!
i approve of this ..., yaptim nolmus? içinde yayınlandı	| Leave a reply