Küçük Üveys’in annesinden bir tek isteği vardı.Günlerdir bu isteğini zihninde bekletiyor,anneciğinin neşeli bir anında teklifini yapmayı tasarlıyordu.Beklediği anın geldiğini gördüğü bir sırada,isteğini şöyle dile getirdi:
-Sevgili anneciğim bende çok hakkın var.Maddi-mânevi yüküm altında inledin.Bunu bilen evladın olarak yanından bir an olsun ayrılmak istemem, hizmetini hiçbir şeye değişmem.Ancak,mesele Resûlullah’ın ziyareti olunca durum değişiyor ve senden Medine’ye gidip gelmem için izin vermeni istiyorum.Hemen herkesin ziyaret edip sohbetiyle müşerref olduğu âhir zaman peygamberini görmezsem gözlerime uyku girmeyecek.Ne olur,bana izin ver, Resûlullah’ı bir defacık olsun göreyim,birkaç dakikalık sohbetinde bulunayım.Hemen dönerim.
Annesi,Üveys’i çok seviyordu.Onu gözünden bir gün olsun ayırmaya razı olamıyordu.Ancak bu istek başka isteklere de benzemiyordu. Resûlullah vardı işin içinde.İzin vermeliydi.Ama hemen oğlunu geri döndürecek bir izin olmalıydı bu.Düşündü,düşündü ve şartlı iznini şöyle verdi:
-Oğlum,bir şartla Resûlullah’ı ziyarete gitmene izin vereceğim,bir şartla ki,Peygamberin evine varacak,ziyaretini yapacak,başka hiçbir yere uğramadan hemen geri döneceksin.Evinin dışında bir yere gitmene iznim yoktur.Bunu unutma!
Üveys’in sevincine had yoktu.Şartlı da olsa izin çıkmıştı.Demek Medine’ye gidecek, Resûlullah’ın evine varacak,bir iki dakikalık da olsa sohbetinde bulunacaktı.Artık bundan büyük bir saadet ve nâiliyet olamazdı.Hemen yol hazırlığını yaptı.Heybesinin iki gözüne Yemen hurmalarından doldurdu.Annesinin elini öpüp duasını alarak yola koyuldu.
Tozlu yollar,kumlu çöller O’nun için engel sayılmıyordu.Gönlüne Resûlullah’ı görme sevdası düşmüş,kalbine Peygamber aşkı dolmuştu.Yemen illerinden Medine çöllerine doğru ilerlerken yakıcı sıcakların alev alev inen tesiri O’nun alnından sadece ılık terler akıtmakta kalıyor,aşkını,şevkini zayıflatmıyordu.
Yolda kâh bir kervana rastlıyor,daha sonra istikametlerini değiştiren kervanları bırakıyor,kasideler söyleyip,ilahiler terennüm ederek Medine yolunda kendi istikametine şaşmadan devam ediyordu.İşte Medine görünmüştü.Peygamber şehrinde Resûlullah’ın hasretini giderecek,kim bilir âhir zaman Nebîsini nasıl görecekti.Sora sora aradığı yere yaklaştı.Kime sorsa:
-Resûlullah’ın evi Mescid-i Saâdetin bitişiğinde,diyordu
İşte hurma dallarından örülmüş çatısı ile kıldan dokunmuş kapı perdeli Hücre-i Saâdetler…
En başta birinin kapısına yaklaştı.Bütün gücünü toplayarak seslendi:
-Yemen’den ziyaret için geldim. Resûlullah’ı görmek istiyorum!..
Cevabı heyecanla bekledi.Kalbi tık tık vuruyor,nasıl bir karşılık alacağını heyecanla bekliyordu.Nitekim beklediği cevap geldi de:
-Resûlullah evinde yoktur.Medine’nin filan mahallesine gittiler.İster mescide geri dönmesini bekleyin,ister o mahalleye gidin,orada ziyaretinizi yapın.
-Ben ne o mahalleye gidebilirim,ne de mescidde Resûlullah’ın dönmesini bekleyebilirim.Annem izin vermedi bunlara.Sadece evine gideceksin,başka yere iznim yok dedi.
Ortalığı derin bir sessizlik kaplamıştı.Düşünüyordu.Annesinin dediğini yerine getirmeli,sözünden çıkmamalıydı.Anne sözüydü bu.Ama beri tarafta da Resûlullah vardı.Onun ziyareti söz konusu idi.Zihninde sualler uçuştu,cevaplar çatıştı.Öyle mi böyle mi,gibilerinden ihtimaller alabildiğine çoğaldı.Ama anne sözüne sadık kalmak,verdiği sözünde durmak ağır bastı.Kendi kendine söylenerek döndü:
-Gidemem,başka yere gidemem.Oturup Hazreti Peygamber’in dönmesini de bekleyemem.Annemin izni yok çünkü.Anlaşılan kısmet değilmiş.Zaten benim gibi bir bîçâre kim oluyor ki,her gün Cebrail ile görüşen bir zatın huzuruna girecek,sohbetinde bulunacak? Ben de amma cür’etkâr bir gençmişim ha?.. Üveys teessürlerini içine gömdü,işin içindeki hikmeti düşünerek geldiği yoldan geri dönmeye karar verdi.Sanki izinden basa basa geri geliyor,yol boyunca da hüzün gözyaşları döküp elem kasideleri söylüyordu.İşte Yemen hududu içine girmiş,Karan köyüne de gelmişti.Hiç olmazsa biricik annesinin sözünü tutmuş,onun emrinden dışarı çıkmamıştı.O yeterdi kendisine.Nitekim sevgili annesi durumu anlayınca itâatli Üveys’ine şöyle dua etti:
-Oğlum sen dünyada beni memnun ettin.Allah da, âhirette seni memnun etsin de ,dünyada göremediğin Resûlullah’ı âhirette görüp O’na komşu olasın.
Beri tarafta hane-i saâdetine geri dönen Resûlullah Hazretleri,Âişe validemize sordular:
-Kim geldi buraya, yâ Âişe?
-Yemen’den bir genç ziyaretinize gelmişti.Sizi evde bulamayınca annesinin izni olmadığı için yanınıza kadar varamadı,oturup da bekleyemedi.Geri dönüp memleketine gitti.
Efendimizin cevabı şöyle oldu: -Kapıdaki nurdan Üveys’in geldiğini anladım.O,annesine itâat edip etmeyeceği hususunda imtihan oldu.İmtihanı da kazandı.Dünyada beni görmesi nasip değilmiş.Ama âhirette komşum olacaktır. Test Kulübü Eğitim Merkezi