Bu fotoda yusuf namaz kılmıyo yanlış anlaşılmasın,sadece televizyon izliyo!
Kurban bayramını bu sene anneannemiz ve dedemizle birlikte geçiriyoruz.Çocuklar hallerinden memnun.Dedeleri ile gezmedik yer bırakmıyorlar.Bu sefer yazıdan çok resim koyuyorum sayfama...
Ahh be Tosunum!!!!
Şafak saymaya devam ediyoruz! Günler azaldıkça çocukların özlemi dahada artıyor.Bugün aramızda şöyle bir diyalog geçtii; Yusuf ; Anne! biliyormusun benim bir hayali arkadaşım var. Anne;Kimmiş senin bu hayali arkadaşın?Adı soyadı varmı? Yusuf;Evet var .(arkadaşının ad soyadını söyledi,meğer babasının ad soyadı ile aynııymış) Anne;Bu arkadaşın nerde yaşıyor?evi yokmu? Yusuf;Burda bizimle kalıyor. Anne;E ne kadar daha kalacak?Ne zaman gidecek? Yusuf; Babam askerden gelince oda evine gidecek anne. Aslında yazacak çok söz var bu durum karşısında ama............ Gönderen
Gene çok uzun bir ara verdik.Nereden anlatmaya başlasak bilmiyorum doğrusu.Kavga ve gürültünün hakim olduğu evimizde artık birde "özlem " var.Babamız artık asker!Şafak sayıyoruz.Eskiler askere gitmemiş adama kız mı verilir? diyordu.Şimdi çocukların haline bakınca bu söze hak vermiyor değilim.Babalarının gideceği kesinleşince daha doğrusu nereye gideceği belli olunca bunu çocuklara anlatmaya çalıştık.E haliyle bunlar çocuk ,yarı anladılar yarı anlamadılar diyorduk ki...Yusuf babası gitmeden altını ıslatmaya başladı.Babası gidincede bu durum sıklaştı..Zehra dahada agrasifleştii.Sena ise sürekli "babamı istiyorum" diye ağlıyor.Haberleri babası gidince izletmedim ama babası gitmeden önce haberlerde şehit olan askerleri görmüşlerdi.Şimdi yusuf bana soruyor"babamda asker oldu ,babamda ölecek mi? ".Ne cevap vereceğimi çoğu zaman kestiremiyorum.Babalarının olmadığı ilk hahvaltıda Zehra "anne artık evimizde büyük erkek yok,artık yalnız kaldık "dedi.Geçenlerde canımı çok sıkınca zehraya kızdım"ben zaten babamı çok özlüyorum sende bana böyle davranıyorsun "diyerek ağlamaya başladı.Bunun gibi anlatacak daha birçok söz ve davranış var . Çocukların hali canımı çok yakıyor. Ramazan Bayramından iki gün önce Yemin Törenine gittik .Çocuklar çok sevindi.Sena bir dakika bile babasının kucağından inmedi. O gün üçünede asker kıyafeti giydirdim.Çok tatlıydılar.ee tabii olanlar oldu.Yusuf otelde kaldığımız ilk gece puf'a çarptı ve kafası yarıldı.Başına üç dikiş atıldı.Yemin törenini başındaki iz nedeniyle heralde hiç unutmayacak :))E tabii bende Hastahanede saçı kazınırken ortalığı yaran o çığlıklarını unutamayacağım.. Babalarını görmek iyi geldi. Askere yaa evlenmeden gitmeli yada evlendikten sonra askerlikten önce çocuk yapılmamalı kanaatime göree.Yoksa çok zor oluyor.....