Bertolt Brecht - hayatı, kitapları, filmleri ve en güzel sözleri
1 İnceleme - 11 Paylaşım - 39 Kitap - 3 Film - 6 Şiir - 63 Söz
Bertolt Brecht Resimleri
Bertolt Brecht İncelemeleri
03.04.15 - İzmir
Bertolt Brecht, kısaca Bert Brecht. Asıl adı Eugen Berthold Friedrich Brecht 20. yüzyılın en etkili Alman şairi, oyun yazarı ve tiyatro yönetmeni olarak nitelendirilir. Eserleri uluslararası alanda da saygı ile kabul görmüş ve ödüllendirilmiştir.
04.06.19 - Uíge
Az sonra tükenecek ömrüm.
Boşuna harcadım günlerimi.
Şimdi dileğimdir sizden:
Söyleyin ne varsa söylenmedik,
Yapın ne varsa yapılmadık.
Çabuk unutun beni, çabuk.
Kötü örnek olurum sonra size.
Yıldan çıkarırım sonra sizi.
yumruktan ve zincirden
kim mi kurataracak seni aç insan
“Gerçekten de, karanlık dönemlerde yaşıyorum!
İyimser sözlerin aptallık; kırışıksız bir alnın
Duyarsızlık belirtisi olduğu. Gülen,
Henüz almamış demektir.
Ne biçim dönemler bunlar ki
Onca rezillik karşısında bir suskunluğu içerdiğinden
Ağaçlardan konuşmak nerdeyse suç.
Orada tasasızca caddeyi geçen adam
Sıkıntı içindeki dostları için
Ulaşılmaz biridir artık.
Doğrudur: Geçimimi gene de sağlıyorum
Ama inanın: Bir rastlantı bu yalnızca.
Yaptığım hiçbir şey, doyasıya yeme hakkını vermez bana
Tesadüfen paçayı sıyırmışım.(Şansım yaver gitmezse,
Bana ye iç sen, diyorlar. Şükret bulabildiğine!
Ama nasıl yer içerim ben, eğer
Yediğimi açların elinden almışsam ve
Bir bardak suyumdan bir susuz yoksunsa?
Ne edeyim ki yiyip içiyorum.
Bilge olmayı da isterim.
Neyin bilgece olduğunu: Eski kitaplar da yazıyor,
Kendini dünyanın kavgasının dışında tutmak ve kısa ömrünü
Bir de şiddetsiz yapabilmek
“Kötülüğe iyilikle karşılık vermek
İsteklerini gerçekleştirmemek, onları unutmak
Gerçekten de, karanlık dönemlerde yaşıyorum.
Kentlere huzursuzluk döneminde indim,
Açlık kol gezerken.
İnsanlar arasına çalkantı sırasında karıştım
Böyle geçti yeryüzünde
Bana verilen ömrüm
Yemeğimi savaşlar arasında yedim.
Uyumak için katillerin arasına uzandım.
Aşkı görmezden geldim.
Ve doğaya sabırsız gözlerle baktım.
Yollar gelip bataklığa dayanıyordu zamanında
Dilim, beni kasaplara ele verdi:
Pek az şey yapabildim. Ama egemenler
Bensiz daha güvenliydiler umudundaydım.
Güçler çok azdı. Hedef
Benim için ulaşılmaz olsa da
Bizleri yutan tufanın
İçinden yükselecek olan sizler
Düşünün bizim zaaflarımızdan söz ederken
Pabuçlarımızdan çok ülkeleri değiştire değiştire
Sınır savaşlarından geçtikse de, umutsuzduk
Yalnızca haksızlık varken ve başkaları yokken
Ama şunu biliyoruz
Alçaklığa duyulan kin de
Gerer yüz hatlarını,
Haksızlığa duyulan öfke de
Kısıklaştırır sesleri. Ne yazık ki
Dostluğun toprağını hazırlamak isteyen bizler
Devrimci yazarın gerçeği söylemesi, örtbas etmemesi, gerçeğe aykırı hiçbir şey yazmaması gerektiği açıkça görülmektedir. Devrimci yazar ne güçlülere boyun eğmeli ne de güçsüzleri aldatmalıdır. Güçlülere boyun eğmemek çok zordur. Güçsüzleri aldatmak ise çok kolaydır. Güçlülerin hoşuna gitmemek, her şeyden vazgeçmek demektir. Emeğin karşılığını almaktan vazgeçmek, bazen çalışmaktan vazgeçmektir. Güçlülerden yana olmayı reddetmek ise çoğu zaman gösterişe şöhrete boş vermek demektir. Baskı ve şiddetin son derece arttığı devirler genellikle parlak parlak sözlerin geçerli olduğu devirlerdir. Fedakârlık anlayışının göklere çıkarıldığı bu devirlerde, işçilerin beslenmesi ve barınması gibi önemsiz ve bayağı konulardan söz etmek yürek ister. Köylülere övgüler yağdırılırken, ona yere göğe sığdırılamayan emeğini daha verimli kılacak tarım makinelerinden ve yemlerin ucuzlatılmasından söz etmek yürek ister. Bütün hoparlörler, bilgisiz insan, bilgili insandan yeğdir diye bağırırken, kimin yararınadır bu demek yürek ister. Sadece üstün ırklara hayat hakkı tanıdığı bu dönemde, bunca felaketin, açlık, bilgisizlik ve sömürüden meydana geldiğini söylemek yürek ister. Ezilmiş, yenik düşmüş bir insanın kendisini eleştirmesi de yürek ister. Zulüm görenler hatalarını kabul etmeyi göze alamazlar. Zulüm, korkunç bir haksızlık gibi görünür onlara. Zalimlerin kötü niyetli oldukları için zulmettiklerine, güçsüzlerin ise erdemlerinden ötürü zulüm gördüklerine inanırlar. Oysa, tepelenmiş, yenik düşmüş bir erdemdir bu. Çünkü, erdemin güçsüzlüğü kolay kabul edilecek bir şey değildir. Yağmurun ıslak olduğunu kabul etmeye benzemez bu. İyilerin erdemli oldukları için değil, güçsüz ve korkak oldukları için yenildiklerini söylemek de yürek ister. Gerçeği yalanla mücadelesi içinde göstermek ve onu genel, erişilmez, belirsiz bir şey haline getirmemek gerekir. Aslında yalanın kendisidir genel ve belirsiz olan. Bir kimsenin gerçeği dile getirdiği belirtilince önce diğerlerinin, yani birçoklarının ya da bir tek kişinin başka bir şey söylediği, mesela yalana başvurduğu, yuvarlak sözleri tekrarladığı belirtilmiş olur. Gerçeği dile getiren ise pratik, somut ve inkâr edilemez bir şeyi belirtilmesi gereken bir şeyi söylemiştir.
Dünyanın çığırından çıktığını yuvarlak sözler ile dile getirmek pek cesur olmayı gerektirmez. Bazıları, sanki toplar kendi üzerlerine çevrilmişçesine yiğitlik taslar, belirsiz genel haklardan söz ederler ulu orta. Uğrunda hiçbir şey yapmadıkları ve uzun zamandan beri çöplendikleri bir ganimetten pay almalarını sağlayacak bir özgürlüğü savunurlar. Onlara göre gerçek, kulağa hoş gelen bir şeydir sadece. Gerçek, rakamlardan ve olgulardan ibaretse, gerçeği gün ışığına çıkarmak için çaba harcamak ve incelemeler yapmak gerekiyorsa ilgilenmezler, boş verirler. Gerçeği gevelemekle yetinirler sadece. Aslında neyin gerçek olduğunu bile bilmezler.
Bugünlerde yalanı ve cehaleti alt etmek ve gerçeği yazmak isteyen kişi en ezından beş güçlüğü aşmak zorundadır. Gerçek her yerde tam zıttı olduğu halde gerçeği yazabilme cesaretine, her yerde gizlendiği halde onu farkedebilecek zekaya, gerçeği silaha dönüştürebilecek sanata, bu silahı etkili kılacakları seçme yeterliliğine ve gerçeği yayma becerisine sahip olmalıdır. Bunlar Faşizm altında yaşayan yazarlar için çetrefilli sorunlardır, fakat Faşizmden kaçan ya da sürgüne gönderilen yazarlar için de bu sorunlar mevcuttur; hatta insan haklarının geçerli olduğu ülkelerdeki yazarlar için bile .
Bertolt Brecht Paylaşımları
24.03.19 - Balıkesir
"İnsan, ancak onu düşünen hiç kimse kalmadığı zaman gerçekten ölür."
"Sonra senin yanında uyanınca
Bembeyaz çarşaflar içinde:
Ah, beni bu çarşafların içine gömsünler diye düşündüm.”
*20. Yüzyılın en büyük şairlerinden Bertolt Brecht "Seçme Şiirler" de böyle diyordu.
Neyi ifade ediyor ki bu güzel dizeler, şair "Ahh" sözünü dayanılmaz özlemini, canhiraş sevgisini ifade etmek için kullanıyor. Biz de kelimelerin bazı anlamlara gelmediğini çoktan öğrendik. Böyle gıptayla bakıp okumaktan başka hiç bir anlamı yok maalesef.
Sonuç : İnsanın kaderi insandır.
31.10.18 - Antalya
Ve bir sürü soru. Bertolt Brecht
15.08.18 - Ankara
Mizahı olmayan bir ülkede yaşamak korkunçtur ama her an her şeyin mizahı gerektirdiği bir ülkede yaşamak, çok daha korkunçtur.
Bir başak kadını ODTÜ'de mizahi bir pankart açıldı sonuçlarını gördük değilmi?
02.08.18 - Tunceli / Dersim
Faşizme karşı birleşemeyenler, faşizmin zindanlarında buluşurlar.
25.06.18 - Barranquilla
Bertolt Brecht _Tahterevalli
09.05.18 - İstanbul
Bu da geceye bıraktığım güzel bir Bertolt Brecht şiiri olsun;
Bütün Oyunları Cilt: 11 Kafkas Tebeşir Dairesi / Sofokles'in Antigone'si
Bertolt Brecht Filmleri
Bertolt Brecht - İyilik Neye Yarar
Bertolt Brecht - ÜSTAD ÖĞREN
Bertolt Brecht - Bir Gün Gelecek Yararsız Olacağım Ben de
Bertolt Brecht - Kitaplar Yakılıyor