Ülkemizde, geçtiğimiz yıllarda, kolacıların Noel Baba diye popüler hale getirdikleri insanın bizim yaşadığımız topraklarda var olduğunu bilmeyen/bilmek istemeyen kimi geri zekalıların, karşısındaki amcanın yaşına başına bakmaksızın dövmeye özendirmelerinin afişlerini sağa sola astığını görmüştük. Hatta sembolik olarak şişme Noel Baba’yı bıçaklayan embesil İslamcı faşistleri de… Tabii ki faşistler, Orta Asya Türklerinde bilinen Ayaz-Ata figüründen ya bihaberler veya onu da ‘aslında Noel Baba’yı da biz bulduk’ saçmalığında kullanacakları için şu anda geçiş aşamasındalar.
Neyse konuyu uzatmadan bundan yaklaşık on beş yıl önce başlayan ilk hikayemize geçelim, 25 Aralık’ta Yunanistan’a doğru trenle yola çıkmıştık…
TC-Yunanistan Sınır Kapıları ve Köy
Saat henüz 15:00 suları ve açız. Çantaları oradaki kafenioya bırakıp köyde dalıyoruz. Her yer kapalı, sokaklar bomboş. Yunan alfabesini okumaya çalışarak, acaba yiyecek satan bir yerler bulur muyuz ümidi ile sokaklarda dolanıyoruz. Hava soğuk, üstüne üstlük ayaz da var. O sırada gözümüze ‘Taverna’ yazan bir tabela ve içinde sobanın yanında ısınmakta olan bir kadın çarpıyor. Işıklar kapalı olmasına rağmen açlığın verdiği cesaretle içeri girip selam veriyoruz; yine de çekinerek kadına dükkanın açık olup olmadığını soruyoruz. Kadın bizi buyur ediyor. Sobadan nefis bir ısı yayılmış içeriye. İçimiz ısınınca dolaptan biraları kapıp yanına da köfte, salata, beyaz peynir, hazırda meze filan ne varsa söyleyip piizlenmeye başlıyoruz.
Bir, iki, üç şişe derken alkol seviyemiz yükseliyor. Bir yandan tavernanın sahibesi de güzel müzikler çalıyor. Bu rahatlıkla coşup bizimkileri korkutmaya başlıyorum: ‘lan bizim eşyaları patlatıp trenle kaçmasınlar, hahaha…’ ‘Üstelik tren geçerken görüyoruz ki tam o anda trenin içinde bizim eşyaları giyiniyorlar hehe…’ Ben gülüyorum ama diğerleri bana katılmıyor nedense. O sırada büyük bir gürültü ile bir tren geçiyor yanımızdan. Camdan bakakalıyoruz…
Haydi Metin neyse de o zamanki İspanyol olan eşinin de mi haberi yok? O ana kadar yorum yapmayan Sandra bu gün Krismıs gibi bir şeyler geveliyor. Hay …! Kardeşim bunun bir standardı yok mu, 25 mi 24 mü bir karar verin artık! Ayrıca sen buranın vatandaşı değil misin, bizi niye zamanında uyarmıyorsun da sokaklarda telef ediyorsun?
Neyse ki soğukkanlılığını kaybetmeyenler çoğunlukta. Kadın ve çocukları bırakıp sağa sola dağılıyoruz ve nihayetinde açık bir Çinli bakkal bulup giriyoruz. Şişelerce ucuz şarap, peynir, jamon (okunuşu hamon, domuz pastırması), bayatlamış ekmek, tatlı niyetine bir kaç çikolata ve gözümüze çarpan bir kaç ıvır zıvırı da alıp yakınlardaki banklara çöküyoruz.
Sofra mükellef oldu diyemem ama köpek gibi titreyerek de olsa arkadaşlarımızla kazaen geçirdiğimiz nur topu gibi bir Noel yemeği anımız çıkıyor ortaya. Ne diyeyim, bizi bu duruma düşüren Hristiyan camiası değil Metin ile Sandra utansın!
Dün, Dünya’da Bir Yerlerde
Yemeği düzenleyenler benim yaşlarda olduğundan tipik bir Sovyetik sofra kurmuşlar, yemekte: kürk ceket giymiş balık (cелёдка под шубой), Rus salatası (cалат оливье), patatesli tavuk, fırında karnabaharlı patates ve vinagret (винегрет); içecek olarak da elbette ki votka ile pet şişede ucuz Rus birası. ‘Ee…’ diyorum, ‘Ирония судьбы’yi bugün mü izliyorsunuz?’ ‘Yok, biz onu yılbaşı gecesi izleriz’ diye yanıtlıyorlar. Gerçekten de bu Sovyet yapımı romantik-komedi bence yılbaşı gecesi evde izlenecek en güzel filmdir.
Alışveriş yaparken dükkana Ermeni tipli biri giriyor ve sağa sola bakmaya başlıyor. Sonra eski Sovyetler’de Kafkasya taraflarının ilginç alkollü içkisi olan Tarhun’u görüp eline alıyor. Şişeyi elinde evirip çevirip sonra da dükkan sahibi Gürcü kadına soruyor: ‘Bu kaliteli bir Tarhun mu?’ diye. Bir çok sınır komşusunda olduğu gibi Gürcü ve Ermeniler arasında da gizli bir hırlaşma olduğundan Gürcü kadın yanıtı yapıştırıveriyor: ‘Öyle olmalı, çünkü Ermenistan yapımı değil.’
Hepimiz kahkahayı basıyoruz. Sonra merakla hikayenin devamını soruyoruz, kadının tepkisini…
 İng. Christmas
 Yunanistan’da alkol de servis eden kıraathane türü yerler
http://www.imdb.com/title/tt0073179/ Kaderin Cilvesi adlı enfes yılbaşı filmi.
 Taze tarhun otundan yapılır