“Bi Kuple” Özgürlük! – Funda'nın Harikalar Diyarı
Mutluluktan ağlayabilirim, çünkü günler, haftalar hatta aylar sonunda alçım çıktı!
7 haftanın sonunda alçımın artık çıkması gerektiğinde karar verildi. Hala yere basmam yasak, ama arada parmak ucuma (5-10 kilo kadar) ağırlık vererek, yine koltuk değneklerimle yürüyebileceğimi söylediler. 5-10 kilo işinin absürtlüğü biraz beklesin şimdi ama o alçı çıktığı için o kadar mutluyum, o kadar mutluyum ki anlatamam! O ağırlığın gitmesi, oraya buraya takılmaması, her hareketimde kendini hissettirmeyecek olması beni çok mutlu ediyor.
Morarmış, incelmiş, kırık yerlerinden şişmiş ayağım ve bacağım karşısında biraz üzülmedim desem yalan olur. Ama 7 hafta alçıda kalan bir bacağın kasları elbette sönecek ve işlevini kaybedecekti. Şimdi yavaş yavaş o işlevi yeniden kazandırmak için elimden geleni yapacağım.
Benimle ilgilenen doktor bana evdeki “terazide” ayağımla uyguladığım gücü ölçerek 5-10 kilo kadar ağırlık vermemi söyledi. Bu nasıl yapılır gerçekten bilemiyorum. Ayağım ve bacağım o kadar güçsüz ki oturduğum zaman ayağımı dik tutamıyorum. Titriyor, düz duramıyor. Bir de o 5-10 kiloyu anlayabilir miyim? Hiç bir fikrim yok =)
Doktora fizik tedaviye başlayayım mi diye sorduğumda, yok dedi ve uygulamam için sadece bir hareket gösterdi. Bakalım ne kadar işe yarayacak. İlaç falan da vermediler. Vallahi modern tıbbın önceki bir döneminde başıma gelmiş gibi iyileşiyorum. İlk andan itibaren ağrı kesici bile vermediler. Ben tabii ki kullandım. Deli gibi ağrısı oluyor, nasıl dayanayım!
Neyse, bugünün güzel haberi budur. Hehe!
Tagged ayak bileği kırığı, istanbul, istanbulda yaşam, tarak kemiği kırığı, şişli belediyesi, şişli etfal hastanesi
Previous postArayı Açmayalım!
Next post2019 Bana Yaramadı..