Ölüm haberini alan bir mümin "innalillahi ve inna ileyhi raciun" (Biz O'na aitiz ve O'na dönüyoruz) der ve teslimiyet gösterir. Mülkün gerçek sahibi Hak Tealadır, mülkünde dilediği gibi tasarruf eder. Can veren O’dur. Verdiği canı dilediği zaman ve dilediği şekilde geri alır. Mümin buna sadece rıza ve teslimiyet gösterir. Üzülür, ağlar ve göz yaşı döker, ama Allah'ın rızasına aykırı düşen bir söz söylemez, bir şey yapmaz ve yakınmaz.
Öleceğini önceden hissedip hazırlık yapan Sufiler vardır. Ebu Yakub Nehrecarî anlatıyor: Mekke'de iken elinde bir akçe bulunan bir fakir geldi. "Yarın öleceğim şu parayı al, yarısıyla mezar, diğer yarısıyla kefen hazırla" dedi. Ertesi gün geldi, Ka'be’yi tavaf etti. Sonra gidip bir yere yattı ve can verdi.