Alya'dan sonra hayat: Nisan 2013
Tam 32 senedir anneciğimin 21 nisan klasiği bu çilekli pasta. Tabi her sene bir öncekinden daha iyi olduğu düşünülürse artık iyice olgunlaşmış, kekine fındık bile katılmış, dünyanın en hafif(hiç yağ yok içinde inanabiliyormusunuz!) en sağlıklı en güzel pastası olmuş, tarifini sizin--tamam itiraf ediyorum biraz da kendim için-- aldım annemden, hadi çilek sezonu yeni açılmışken mutfaklar pasta görsün :)
Anneciğim ellerine sağlık, parmaklarımızı yedik yine :)
(Kek kısmının yapılışı için ayrıca burada anlattığım elmalı cevizli tarçınlı kek tarifine de bakabilirsiniz, fındık ve portakal kabuğu dışında çok benzer.)
- 3 bardak un (Püf nokta:2 bardak un koyup diğer bardak un yerine 1 bardak incecik çekilmiş fındık katın)
- 1/2 incecik rendelenmiş portakal kabuğu
ekleniyor.(Püf nokta:bu aşamadan sonra hep tahta kaşık ile elle karıştırılıyor("yedirme" diyor annem bu noktada)
ekleniyor, ve sanki hamur bu sıvıyı içine kabul etmeyecek gibi görünüyor ilk döktüğünüzde ama nasıl oluyorsa acaip güzel karışıyor. Yine elle yedirmece.
Kek soğuyunca 2'ye bölün.
- 2 poşet Pirinç unu(Dr. Oetker)
- 4 bardak süt(biz keçi sütü ile yapıyoruz, piştikten sonra kokusu hiç gelmiyor)
- 1 kaşık mısır nişantası
- 10 kaşık esmer şeker
Tüm malzemeler kısık ateşte sürekli karıştırılarak pişiriliyor, kıvamı koyulaşınca sertleşmeden önceden 2'ye ayrılmış kekin arasına ve üzerine hızlıca dökülüyor.
Son olarak gördüğünüz pastada yarım kilo kadar da çilek var, içinde üzerinde her yerinde..
Etiketler: tarif, yeme-içme
cuma gecesi. alya'yı anneneyle dedeye bırakarak nadir başbaşa gecelerimizden birini yaşadık evrenle. nasıl özlemişim. nasıl iyi geldi. bence bu da ihmal edilmemesi gerekenlerden, ara ara. neyse, bahsedeceğim şey bu değil.
alya uyumuştu biz döndüğümüzde, onu alarak eve geldik, yatağına yatırdık, ses yok, bundan güzel geçemez herhalde onsuz geçirdiğimiz bir gece diye düşünerek banyoya girdim. saçlarımı kurutmak üzereyim, alya uyandı. evren gelip ilgilenir o arada ben saçımı kuruturum diye düşünürken birden kapının yanından gelmeye başladı ses. bu kadar çabuk olamaz diye kapıyı bir açtım: alya! dikilmiş, anne diye ağlıyor, evren yok. ama nasıl olur. evren'e sordum, haberi yok. ben dehşet içinde. olabilir mi? yatağından çıkmak için çok girişimi oluyordu ama hem daha hiç çıkamamıştı, hem de uyku sersemi nasıl olabilir. bu gizemi çözmek için ertesi gün denemeler yaptık yatağında.
"inanamıyorum alya" dedim, gerçekten de atladı yatağın içine. sonra alya da tekrar etti:
"ben de inanamıyorum anne" :) diyerek defalarca girdi çıktı yatağına, keyifle. yandık.
eyvah şimdi ne yapacağız bilemiyorum. hala çok dönüyor uykusunda çok hareketli, bebek yatağından büyük yatağına geçmek için de erken, ama uyku sersemi böyle yataktan da atlamaya kalkarsa da tehlikeli. 3 yaş civarı deniyor çocuk yatağına geçirmek için ideal zaman olarak.
ne yapmalı, var mı bir bilen?
Etiketler: bebek yatağı, gelişim özellikleri
2 yaşını doldurdu bebeğim bugün,
karakteriyle duruşuyla seçimleriyle birlikte kocaman bir çocuk ve en yakın arkadaşım oldu şimdiden, sabahları birlikte uyandığım, geceleri birlikte uyuduğum, giydiklerimi beğenmeyen zaman zaman :)
ne zaman bir elbiseyi üzerimde ilk defa görse "bu kimin?" diye soran;
her gün çevresindekileri daha iyi ve daha mutlu insanlar yapan kızım..
iyi ki doğdun bebeğim, seni çok seviyorum..
Alya'nın mutluluk tablosu: kurabiyelerle yanlız!
Bağdat caddesinde yediğim en lezzetli reçel, en sıcacık poaça-simit ve en renkli mekanlardan biri Suadiye'deki Zamane Kahvesi. Hep önünden geçer dururdum da sonunda sevgili Ece'nin doğum gününü kutlamasıyla birlikte içini ziyaret etme şansı bulduk.
Kesinlikle tavsiye edilir. :)
Bir de Bağdat Caddesinde müzisyenler eşliğinde lale "devri" başlamış, sevenlere duyurulur, gidemeyenlere resmedilir :)
Etiketler: istanbul, yeme-içme