Senin çocuğun ne renk?
Annelik, bir çocuğu hayata getirmenin rolünün adıdır dünyamızda.
Anne çocuğun geleceğidir, onunla en çok zaman geçiren onun hislerini en çok bilen ve duyandır. Çocuk ilk onunla iletişime geçmiştir ve hayatının sonuna kadar da her şeyde ilk onun haberi olacaktır.
Annelik bence burada başlar, onunla olan iletişimi, geleceğe hazırlarken yapacağı stratejik davranışlar çocuğun ne denli güçlü, zayıf, idealist, korkak, dağınık, sevecen, pısırık, cesurluk gibi ana karakter yapılarının oluşmasında büyük rol oynar.
Çocuklarımız bizim klonlarımız değiller, bunu unutmamak gerekiyor. Onlar bizim üreme isteğimiz sonucu dünyaya getirdiğimiz canlılar ve bu canlılar bizden bağımsızlar. Sadece kendi ayakları üzerinde durana kadar bize aitler ve sonrasında tüm doğada olduğu ve yaşandığı gibi kendi hayat mücadelelerini kendi başlarına verecekler. Biz bu ayakta kalma savaşında onlara güçlü olmalarını ne kadar öğretebilirsek içimiz o kadar rahat edecek. Bu da kendi içimizdeki ‘görevimi yaptım’ hissiyatından başka bir şey değildir.
Onlar bizim tez ödevlerimiz, çocuklarımız. Hayatta karşılaştığımız, yaşadığımız iyi kötü anları kendi tecrübelerimizle yetiştirmeye çalıştığımız varlıklar.
Ama bu ödevi yaparken kendi korkularımızla, tereddütlerimizle, yanlış bildiklerimizle yetiştirmemeliyiz onları. Kendi düşüncelerini nasıl kullanmaları gerektiğini iyi kavratmalıyız.
Bizim düştüğümüz hatalara düşmemeleri için çırpınmaktansa, belki de o hataya düşmelerine engel olmamalı ama en az hasarla nasıl kurtulması gerektiğini öğretmeliyiz.
Güzel çocuklar yetiştirmeliyiz, “çocuklar geleceğimiz” demekle kalmamalı. Bunun altını iyi doldurmak lazım. Vahşi bir gelecek istemiyorsak vahşetimizden uzak tutup dünyayı gerçekte nasıl bir yer olduğunu iyi anlatmalıyız. Doğanın ona düşman değil asıl annesi olduğunu, onu bizden sonra asıl kucaklayacak ve yaşatacak olanın dünyası olduğunu iyi öğretmeliyiz. Bu dünyaya ne kadar sahip çıkar ve ne kadar severse sonsuz bir karşılıkla başbaşa olacağını anlatmalı, yaşatmalıyız.
Onlara güvenin, ve yaptıklarının arkasında durun. Sahip çıkın ama asla koruma iç güdüsüyle onun hayallerini engellemeyin.
Kendinizden bilin ki, hayat herkese iyi yada kötü bir şeyler sunuyor. Hepimiz en doğruyu hazır bir şekilde bulmadık ve bu da çok mümkün görünmüyor. Eğer öyle olmuş olsaydı, bilinç tek ve sıradan olmuş olsaydı hepimiz aynılaşırdık. Ama değiliz ve dünya oldukça renkli bir mekan.
Sizin de bu gökkuşağında bir renginiz olsun..