Koridorlar Labirent Neden Yol Sancılı, Çileli, Soğuk, Üşümekli...
Değerli okurlarım nasılsınız umarım iyisinizdir. Bir hastane hikayemle sizlerle birlikteyim.
Hastanede yaşamış olduklarımı bu yazımda kaleme
almaya çalışacağım. Mr çekilmesi için tıp fakültesi hastanesinin yolunu tutmak üzereydik. Hasta bakıcı bize sağ taraftan gideceğiz dedi. Abim sen ne taraftan gidiyorsun diye sordu. Hastane içerisinde yol var oradan gideceğiz dedi. Abim de öyle desene kardeşim
tamam hemen bir an önce gidelim dedi.
Biz sanmıştık ki, ambulansla gideceğiz, meğer binalar yan yana olduğu için binalar arasında bağlantı yapılmış acil durumlarda hastaları bu yoldan geçmeleri sağlanıyormuş. Labirent gibi bir yol yapmışlar... iki bina arasına kestirme yoldan gideceğiz diye seviniyoruz. Sedye üstünde hasta bakıcı eşliğinde düştük koridorlara... Abim, eniştem gidiyoruz. Koridorların yolları soğuk...kimi zaman karanlık kimi zaman serindi.
En ağırı ise, soğuktan titriyorum ama üstümde sadece beyaz renkte çarşafa benzer bir şey örtü var... bir bakıyorsun yokuş yukarı çıkıyoruz... Çıkarken sedye sarsılıyor, sancı oluyor... hele o küçük tümsekler yok mu, resmen havaya kalkıyorum ve sarsıntıdan düşecek gibi oluyorum... sarsmayın zaten üşüyorum diyorum... desem de yapacakları bir şey yoktu artık, asansörün oraya gelmiştik. Asansörde sedyeye yer yok... milletimiz binmiş, sağ olsunlar. Asansör bir aşağı bir yukarı gidip geliyor, sonunda abim bindi ve asansörü aldı geldi.
Kaçıncı kata çıktığımızı hatırlamıyorum. Beyin ve sinir cerrahı katına çıktık. Teyzemin oğlu hemen tanımış olduğu beyin cerrahı doktorun odasına gitmiş, konuşmuş. Hemen beraber geldiler. Ayaklarıma baktı... hemen elleriyle vücudumu dokundu ve aşağı yukarı ellerini gezdirdi. Hissetip hissetmediğimi sordu. Ben de hayır bir şey hissetmiyorum diyorum.
En son yukarı bak dedi cebinden çıkardığı anahtarlıkla ayağımın topuk kısmından parmaklarıma doğru yavaş yavaş yukarıya götürüyormuş ve yine sordu ne yaptığımı hissediyor musun diye, yok hissetmedim herhangi bir şey dedim ve hemen MR çekilmesi gerektiğini söyledi.
Abim ve biz ortopedi doktoru ameliyat edecek sanıyorduk. Abim başka bir yere götürmemize gerek var mı burada bakılabilir mi diye sordu doktora. O da MR çekilsin, şu an için bir şey söylemem söz konusu değil... nereye götüreceksiniz daha durumu belli değil, MR çıksın ona göre ne yapılacağını söylerim dedi. Siz hemen MR'a gidin dedi hemen MR için yazı yazdı.
Acil olması için de sekretere talimat verdi, bekletmeden hemen MR'a alsınlar söyle aşağıdakilere dedi. Biz de hemen MR'ın bulunduğu yere gittik, orası da doluymuş herkes önceden sırayla randevu alıp öyle geliyorlarmış. İçeride de bir hasta var o da yeni girmiş. Biraz bekleyeceksiniz, arkasından size alacağız dediler, tamam dedik. Ondan sonraki sırası olan adam da, biz kaç gün önceden randevu aldık diye arıza çıkardı.
Uzun tartışmalar sonucu ikna edildi ama içerideki hasta hala çıkmamıştı, sinirler iyice gerilmeye başlamıştım. Bu seferde MR çeken teknisyenlerle kısa bir süre tartışma yaşanırken hasta da içeriden çıktı. MR benim için hazırlanmaya başladı. Meğer içeride hasta varken kısa süreli arıza olmuş, neyse ki MR odasına girebilmiştik...