Bölüm 245: Dünya Onur Listesi'ne Tırmanmak
Yi Yun bu sesi duyduğunda başını çevirdi. Cang Yan’ın onur koltuğundan elini salladığını gördü. Yaşlı adam, bembeyaz dişlerini sergileyerek mutlu bir şekilde gülümsüyordu.
Bu yaşlı adam!
Yi Yun kendi kendine sızlandı. Ama bu yaşlı adam ne kadar canını sıksa da ona fazlasıyla minnettardı. Cang Yan’ın onu eğitme niyeti olmasa da yine de yaptıkları sayesinde şanslı bir durumda olmuştu ve bu da Yi Yun için çok önemliydi.
Cang Yan’ın, Yi Yun’a dövüş sanatları yolunda yeni bir yol göstermiş olduğu da söylenebilirdi!
Dövüş sanatları yolu, geniş, derin, karmaşık ve anlaşılması zordu. Dövüş sanatçılarının seçebilecekleri pek çok yol vardı. Yeteneğiniz varsa her şeyi bile seçebilirdiniz!
Ama yeteneğiniz yoksa tek bir yola odaklanmak ve o yolda canla başla ilerlemek en iyi seçim olurdu.
Yi Yun’un dövüş sanatlarıyla teması oldukça yakın dönemde başlamıştı. Hâlâ bilmediği çok şey vardı. Sabre Gerçeği’nin Yirmi Üç Kelimesi, Görünüş Totemi ve yasalar gibi şeyler, Yi Yun’un daha önce hiç temas kurmadığı şeylerdi.
O, dövüş sanatları okyanusuna atılmış kuru bir sünger gibiydi. Şimdi, tüm açgözlülüğüyle tüm bunları özümsüyordu.
Yi Yun, Cang Yan ve Jian Ge’ye doğru yürüdü.
O sırada, izleyicilerin çoğu kıdemlilere saygı göstermek için ayağa kalkmak üzereydi ama Yi Yun’un onlara doğru yürüdüğünü gördüklerinde şok oldular.
“Kıdemli, Yi Yun’u çağırdı!”
Herkes Cang Yan’ın el hareketini görmüştü. Tai Ah Kutsal Şehri’nin kıdemlilerinden birinin yeni gelenlerden birine dostça seslenmesi herkesi kıskandırmıştı.
“Yi Yun Kıdemli Jian Ge’yi ve üstadı selamlıyor!”
Yi Yun, Cang Yan’ın adını hâlâ bilmiyordu.
“Daha demin kullandığın, Sabre Gerçeği’nin Yirmi Üç Kelimesi’nden bir sabre tekniğiydi, değil mi?” Kıdemli Jian Ge, Yi Yun’a bakarak sordu.
Yi Yun başını salladı. Bunu söylerken kalbinde bir ürperti hissetti. Bir kez daha bedeni baştan sona taranıyordu! Kıdemli Jian Ge’nin gözlerinin, bedeninin her parçasını, etini ve kanını kemiklerine kadar gördüğünü hissetti. Oluşturmuş olduğu Cennetin Göz Küresi bile Kıdemli Jian Ge tarafından dikkatlice incelendi!
Elbette...özel bir şey bulamamıştı. Yi Yun’un kalbindeki Mor Kristal, göğsünde nabız gibi atmaya devam ediyordu. Kasıtlı olarak kendini gizlemiyor, Jian Ge’nin yaptığını görmezden geliyordu. Ölümlülerle ilgilenmeyen bir tanrı gibi davranıyordu.
“İhtiyar Jian, neyi arıyorsun? Bu küçükte ilgini çekecek bir hazine olduğunu mu düşünüyorsun?”
Cang Yan, Jian Ge’nin yaptığını fark etti ve Yuan Qi ile sesini ona iletti.
Jian Ge hafifçe kaşlarını çattı ve Yuan Qi ile sesini ileterek cevap verdi: “Böyle şakalar yapma. Bir gence ait olan bir şeyi nasıl alabilirim? Sadece merak ediyorum. Ama şaşırtıcı bir hazineye sahip değilmiş gibi görünüyor. Bünyesi ortalama. Belki de meridyenlerini genişletip dövüş sanatlarındaki başlangıç adımlarını tamamlamasını sağlayan bir hazine yedi. İdrak kabiliyeti ise, doğuştan olmalı…”
Yi Yun’un bünyesi ortalamaydı. Bir bilge bunu tek bakışta anlayabilirdi. Ayrıca yetişim seviyesi de yaşına göre uygundu. Mor Kan’ın son aşamalarına bile ulaşmamıştı daha. Diğer yönleri de sahip olduğu yetişime göre absürt değildi.
“Sabre mezarına girmeden önce en iyi sabre kitaplarını mı okudun?”
Jian Ge tekrar sordu. Yi Yun bazı sabre gerçekleri gizemli teknikleri kitaplarını okuyacak kadar şanslı olmuşsa Jian Ge bu durumu daha iyi anlayabilirdi. Elbette, bu pek de mümkün değildi.
Yi Yun başını yana doğru salladı.
Kıdemli Jian Ge başını salladı. “Anladım. İleride sabre mezarına tekrar girmek istediğinde bana ya da Cang Yan’a gidebilirsin. Bir şey ödemen gerekmeyecek. Ancak kaynak almak veya kullanmak istersen herkesin ödediğini ödeyeceksin. Bu, Tai Ah Kutsal Şehri’nin kuralıdır.”
Kurallar olmadan hiçbir şey başarılamazdı. Bu yüzden, Tai Ah Kutsal Şehri de yetişimcilere mecbur kıldığı, yerinde kuralların uygulanmaya devam edildiğini takip etmeliydi.
Sabre mezarı kimse tarafından kullanılmıyordu, yani orayı boş bırakmanın anlamı yoktu. Yi Yun’un orayı istediği gibi kullanmasına izin vermek sorun teşkil etmezdi.
Ama diğer kaynaklar için durum aynı değildi. Onların çoğu için diğer yetişimciler hayatlarını tehlikeye atarak yarışıyordu. Kıdemliler Yi Yun’u kayırıp da ona kaynakları verirlerse, kitlelerin tepkilerinin önünü alamazlardı.
Yi Yun bunları duyduğunda çok sevindi. Sabre mezarına tekrar girmek istiyordu. Ama günlük bir onur puanı çok fazlaydı. Zengin olsaydı bile buna gücü yetmezdi.
“Evlat, çok şanslısın.” Cang Yan güldü. “İyi çalış. Sabre Gerçeği’nin Yirmi Üç Kelimesi’ni oraya bırakanın kim olduğunu hâlâ bilmiyoruz. Mezara giren bilgeler bile o kelimeleri tam olarak anlamayı başaramadılar…”
“Ne? Bilgeler bile mi anlayamadı?”
Yi Yun, Cang Yan’ın sözlerini duyduğunda şok oldu. Yi Yun’a göre bilgeler her şeye gücü yeten kimselerdi ama Cang Yan, bilgelerin bile Sabre Gerçeği’nin Yirmi Üç Kelimesi’ne karşı çaresiz kaldığını söylüyordu.
“İnsanlar arasında farklı ilkeleri anlayabilen çok az kişi vardır. Sabre ve kılıç mezarları, onlarca milyon yıldır Tai Ah Kutsal Şehri’nin altında uyumaktaydı. Bilgeler bu mezarlara diledikleri gibi girebilseler de her bilge, kılıç ya da sabre yasalarında uzman değildir. Sabre ya da kılıç yolunda başarılı olanlar bile sabre ve kılıç mezarlarına kazınmış yasalara uyum sağlayamayabilir.” Cang Yan bunları Jian Ge’ye bakarak dedi. “İhtiyar Jian da bir kılıç kullanır. Ve bu konuda ondan yetkini yoktur.”
Kıdemli Jian Ge kılıcıyla meşhurdu. Kılıcı daima sırtında asılı dururdu. Asla boyutlar arası yüzükte saklamazdı. Bunun nedeni de kılıcıyla bir olmak istemesiydi.
Tai Ah Kutsal Şehri yetişimcileri, Kıdemli Jian Ge’nin kılıç kullanımını hiç görmemişti. Ama sadece ‘kılıcıyla ünlü bilge’ unvanı bile Jian Ge’nin kılıç yolundaki başarılarını açıklamaya yeterdi.
Cang Yan’ın onun kılıç mezarındaki deneyimlerinden bahsetmesi üzerine Jian Ge duygulandı ve dedi ki: “Gençken gerçekten de kılıç mezarına girmiştim. Birkaç ay boyunca anlayış kazanmaya çalıştıktan sonra sonunda sonuç aldım. Ama birkaç kılıç hareketi öğrendikten sonra daha fazla ilerleme kaydedemedim. Kılıç gerçeklerinden bazıları boyumu aştı. Onları anlayamadım...veya kavrayamadım. Daha sonra sürekli tekrar denemeye başladım. Bin yıl boyunca denemeye devam ettim. Bu süre zarfında beni doğru yola ulaştıracağını düşündüğüm birçok farklı yöntemi denedim ama ilerleme kaydedemedim…”
“Bin yıl mı?”
Yi Yun paniğe kapıldı. Bu dünyada bin yıl önemsiz gibi görünebilirdi. Önceki hayatında yirmi yıl kadar yaşayabilmiş biri olarak bin yıl kavramını anlayabiliyordu.
Jian Ge devam etti: “İlk başta kazandığım kılıç gerçekleri anlayışımın ben daha farkına varmadan beni yanlışa ittiğini düşünüyorum. Her ne kadar yoldan sapmış olsam da mezardan edindiklerim yine de kullanışlıydı.”
“Kılıç mezarındaki kılıcın yolu, uzun bir yoldur. Seviyesi çok yüksektir; öyle ki, onu ben bile anlayamıyorum. Devasa bir labirent gibi! O labirentin içinde bulunduğum için hangi yolun doğru olduğunu göremiyorum. Sadece rastgele bir yön seçebilirim. Belki de çıkışa ulaştığımda benim yürüdüğüm yolun doğru olacağını göreceğim, ama...çıkış, benim için hâlâ çok uzak…”
“Uzun bir yol mu?”
Yi Yun biraz şaşırdı. Bu uzun yol, bir bilgeyi bile umutsuzluğa sürükleyebilmekte ve yanlış yola çıkarabilmekteydi. Üstelik Jian Ge, bunun doğru mu yanlış mı olduğunu dahi bilmiyordu…
“Evet öyle. Tai Ah Kutsal Krallığı’nda, insanlar her zaman yetiştirme tekniklerini saldırı hareketlerinin üzerinde görmüşlerdir. Anlaşılabilir bir durum gerçi. Sonuçta bir yetiştirme tekniği seni farklı bir âleme taşıyabilirken saldırı hareketleri bunu yapamaz. Ama aslında saldırı hareketleri ve yollar iki farklı şeydir. Sabre gerçekleri sabrenin yoluyken, sabre hareketleri sadece sabre hareketleridir. Farkları temeldedir. Sabre yolunun özünü anlayabilirsen bu sabre yasalarını anlamaktan farklı olmaz. Zirve bir bilge olmana olanak sağlar, belki daha yüksek bir âleme ulaştırır, ama yine de bu kolay değil…”
Kıdemli Jian Ge iç çekti. Tüm bunları rahat bir şekilde söylemişti. Yi Yun’u takdir etse de onun bir gün böyle bir noktaya erişeceğini aklının ucundan bile geçirmemişti.
Zirve bilge âlemi, sadece Tai Ah Kutsal Krallığı’nın Kurucu İmparatoru ve Tai Ah Kutsal Şehri’nin İlk Şehir Lordu tarafından ulaşılan bir âlemdi. Bilge âlemini aşmaktan ise, bahsetmeye bile gerek yoktu. Tai Ah Kutsal Krallığı kurulduğundan bu yana, bu hiç gerçekleşmemişti.
Dövüş sanatlarının çetin yolları hakkında Kıdemli Jian Ge rahatça konuşuyor olabilirdi ama bu söyledikleri onun hissettiği bazı pişmanlıklardan dolayı da olabilirdi, sebebi her ne olursa olsun Yi Yun’a büyük bir yardımı dokunduğu da muhakkaktı.
Sabre hareketleri...Sabre gerçekleri…
Sabre mezarındaki sözler, Jian Ge’nin uzun bir yol olarak tanımladığı bir şeydi, gelecekte ne kadar ilerleme kaydedeceği belli değildi.
Yi Yun, Mor Kristal’e sahipti. Mor Kristal’in Yi Yun’a kazandırdığı görüş, onun enerjinin kaynağını görebilmesini sağlıyordu. Hem bu yetenek hem de sabre mezarına özgürce girebilme izninin olması...her şey onun lehineydi. Yine de bir şey elde edemezse, bunun sebebi, Yi Yun’un bunu kavramaktaki yetersizliğinden başka bir şey olmayacaktı.
Deneyelim bakalım. Bu yolda ne kadar yürüyebileceğimi görelim.
Ardından Jian Ge ile Cang Yan, ona söyledikleri üzerine uzun uzun düşünen Yi Yun’u geride bırakarak oradan ayrıldı. En baştan beri orada bulunan izleyiciler ise, Yi Yun’a kıskançlıkla bakıyorlardı.
İki kıdemli görünmez bir Yuan Qi alanı oluşturup seslerini yalıtmış olduğundan Yi Yun ile kıdemliler arasındaki konuşmanın içeriğini bilmiyorlardı. Ama kıdemlilerin memnun ifadelerine bakılırsa Yi Yun’u takdir ettikleri açıktı.
Onlar için, bir kıdemlinin rehberliği altına girmek...hayatlarından on yıl feda etmeye değerdi.
İnsanlar Yi Yun’u hayranlıkla izlerken, Yi Yun’un onur koltuklarından hakeme doğru yürüdüğünü gördüler.
“Oh? Ne vardı?”
Hakem, Yi Yun’un kendisine doğru yürüdüğünü görür görmez sordu. Hakem de Yi Yun’un iki kıdemliyle konuştuğunu görmüştü.
Kıdemliler tarafından dikkate alınan bir çaylak için, bir numaralı çaylak olmak yetersizdi. Hakem, kıdemlilerin takdiri sebebiyle Yi Yun’dan çok şey bekliyordu.
“Oh...Şey...Yarın meydan okumak istediğim rakibi duyurmak istiyorum.”
Yi Yun, Chu Xiaoran’a karşı kazandıktan sonra çaylaklar arasında bir numara unvanını da almıştı. Çaylak sıralama yarışmasındaki heyecanı erkenden sonuçlandırmıştı. Ama yine de yarın Dünya Onur Listesi’ne tırmanmak için savaşabilirdi.
“Oh? Yarının rakibi demek! Yarın da söyleyebilirsin. Aceleye gerek yok.” Hakem Yi Yun’a samimi bir şekilde baktı. Yi Yun’un ilerlemek istemesi iyi bir şeydi.
“Şimdi söylemem en iyisi olur bence, bazı hazırlıkları yapmak zaman alıyor.” Yi Yun sırıtmaya başladı.
Hakem, açıklayamadığı bir sebeple Yi Yun’un sırıtışını gördüğünde bir an için tereddüt etti. Bu gülümsemenin ardına saklı her şeyin kötü niyetli olduğunu hissetti.
“Hazırlık mı?” Hakem meraklıydı. Bu sadece bir karşılaşmaydı, şehir dışına yapılan bir eğitim gezisi değildi. Peki bu neyin hazırlığıydı?