Galatasaray 2-0 Antalyaspor, Sezonun En İyisi
Bu sezonun en iyi Galatasaray'ı demek mümkün. Tribün atmosferinden, takımın gösterdiği mücadeleye kadar. Yeni transferlerle birlikte gelecek değişim başladı bir anlamda, atılan ilk adım da formasyon değişikliği oldu ve yeni formasyonun etkilerini de ilk maçtan hissettik.
Lig performansı, puan tablosu itibariyle işi genele vurduğumuzda Galatasaray adına birçok konuda olumsuz yorumlar yapmak mümkün ama son üç iç saha maçında alınan galibiyetlere bakın. Fenerbahçe, Beşiktaş ve Antalyaspor galibiyetleri. Puan durumunda Galatasaray'ın yakınında olan takımlar ve bu galibiyetleri önemli görüyorum. Rakibini kendinden uzak tutuyorsun ve şu an puan tablosunda 2. ile arandaki fark 5, yani en az iki maç demek bu.
Antalyaspor'un eksikleri onları etkilemiş olabilir, özellikle de alternatif anlamında sorun yaşadılar. Hücum organizasyonlarında Murat Duruer arandı mesela, ya da işler kötü girerken Ömer Şişmanoğlu'nun kenardan gelip etki edebilmesi. Türkiye Kupası'nı da işin içine katarsak, onlar da sık maç trafiğindeler ve buna alışmak zor, yeterli alternatifi yaratamıyorlar.
Galatasaray ise tek forvete geçiş yaptı. 4-4-1-1 gibiydi formasyon ve mücadele, pres, alanı daraltma, topun Galatasaray'da kalması önemli oldu. Antalyaspor'a pozisyon imkanı tanınmadı, hatta Galatasaray yarı sahasında yaşanan bir tehlike oluşumu dahi hatırlamıyorum. Sezonun en iyi defansif performansı da bu olabilir.
Hücumda organizasyon anlamında, pozisyon bulma anlamında sorunlar yaşandı ve bunun da tek nedeni uyum. Sneijder'in 11'deki ilk maçı ve Sneijder de maç içerisinde biraz sorumluluk almaya 40. dakikada başladı. Önü ve arkası ile henüz uyum sağlayamadı haliyle ama zamanla aşılacak bir durum bu. Sneijder'in saha içerisinde yaratacağı kaliteyi izlememiz çok yakın, bunun mesajını maç içerisinde alabiliyoruz.
Aradığım diğer bir isim de Melo oldu ve yeni formasyonun da tam ona göre olacağını düşünüyorum. Yekta Kurtuluş işin mücadele ayağında etkiliydi, basit de oynadı ama Melo'nun oyunun iki tarafındaki etkisi şart, onun ölüsü dahi şu formasyonda iş yapar. Bunu söylemek lazım.
Bu formasyon ayrıca forvet odaklı oynamanızı beraberinde getiriyor. Çift forvet oynarken, forvetlerin mücadele gücü ön plana çıkıyordu ama tek forvet oynarken durum değişiyor. Burak Yılmaz yine de mücadele anlamında da ayaktaydı, iki maç yedek oturmak yaradı sanki ona ve bulduğu iki pozisyonda da golünü attı.
Özellikle de ikinci golde gol vuruşu harikaydı diyebilirim. Pozisyon bulmakta zorlandığınız, hücumda organize olamadığınız bu tip maçlarda bu tip kaliteli hücum ayakları sivriliyor. Bu anlamda Burak Yılmaz'ın klasik maçlarından birini izledik.
Sabri Sarıoğlu maçın adamı benim için, ligin ikinci yarısından bu yana yükselen bir grafiği var ve zirvesini de bu maçta gördü. Hamit Altıntop'la da uyumlular ve sağ kanadı bu anlamda iyi kullanıyoruz. Sol tarafdan aynı etkiyi yarattığımız söylenemez, Amrabat'ı da bu anlamda eleştirebiliriz ama ikinci golü de yoktan yaratan adam Amrabat oldu.
4-4-2'i uzun zamandır oynuyorduk ve bu yeni formasyonu tam olarak oturtmak bu anlamda zaman alacak ama bu tip maçları kayıpsız geçmek önemli. Bu takıma Drogba da katılacak, o zaman oluşacak şenliği de tahmin dahi edemiyorum.
zachpaulsen 11 Şubat 2013 11:23
eğer bu formasyonla devam edecekse hoca; sağ kanattaki hücum etkinliğini artırmak adına belki burak'ı sağ kanada hamitin yerine koyup; drogbayı ilerde tek santrafor bırakabilir.
sabrinin formu defanstaki alternatif yaratma anlamında çok önemli bir gelişme bence de. özellikle drogba ve melonun da gelişi ile birlikte yabancı kontenjanı sorununa ilaç oldu.
Melo dönünce 7. yabancı oluyor. Burak'ı sol açığa atıp, hamit sağda kalabilir. meloyu o şekilde de yerleştirebiliriz.
Adsız 12 Şubat 2013 19:43
Burak'ın en kötü eksiği top tutamamak ve dribling.Topu alıp hızlanmasına birşey diyemem ama dribling çok daha farklı birşey.Topla hızlanıp ayağınızdan açmamanız lazım.Burak sağ kanatta oynarsa çok top kaybeder.
En iyi sistem bana kalırsa 4-3-1-2 olacaktır.
Ama ligde meloyu veya rierayı kesip yekta ve hakanı oynatabilir.