MİRAS | Yüce Devlet
Araziler kalır zengin adamın oğluna,
Tuğlalar, taş ve altın yığınları
Ve ona yumuşak beyaz eller miras kalır
Ve soğuktan korkan nazik bir ten
Ama bir elbise eskisini de giyemeyen…
Bir miras, öyle gelir ki bana,
Güçbelâ sahiplenmek kalır insana.
Endişeler kalır zengin adamın oğluna:
Banka iflas eder, fabrika yanabilir,
Çünkü bir nefeste patlar su kabarcıkları;
Ve narin beyaz eller zorlukla çalışabilen
Bir yaşamak ki birden dönebilen…
Sıkıntı ve arzular kalır zengin adamın oğluna,
Zil çalar midesi nefis yemeklere,
Doygun bir kalple solumalarını duyar
Kahverengi elleriyle çıplak emektarların
Ve rahat koltuğunda bezginlikler…
Miras diye aldığı nedir bir fakirin?
Yiğit kaslar ve kirişli bir kalp,
Kuvvetli bir beden ve mukavim bir ruh;
İki elin hükümdarı kendi gücünü icra eder
Yarayışlı iş ve hünerlerde…
Bir hükümdar cesaret edebilir ona.
Mütevazı şeylerle yetinen arzular,
Karar verir hakkında uğraşının yararlılığı,
Çalışma baharlarından bir mücadele,
Bir kalp ki işçi şarkılarında…
Fakirlikte öğrenilmiş bir tahammül,
Cesaret, dertlere karşı, dayanmak için;
Halden anlamak lazım muhakkak
Ki kapısını kutlulamalı mahrum kalmışlığına…
Zengin kişinin oğlu! Bir uğraş vardır,
Ki her seviyeden üstün durumda:
Yardımseverlik leke sürmez sana,
Lakin ağarmış, yumuşak beyaz eller,
Topraklarından en bereketli üründür sana…
Sahiplenmek değer zengin olmaya.
Ey fakir adamın oğlu! Utanma halinden:
Daha kötü usançlar vardır seninkinden,
Zengin ve büyüksün işinin başında;
Işıklı bir ruh sağlar çalışmak,
Ve ıtırlı bereketli olur dinlenmek…
Varlığı değer yoksulluğa.
İkisi de, adam boyu başakların varisi,
Yeryüzünde nihayet eşittirler:
Hepsi, aynı aziz Tanrının kulları…
İspatlayın asilliği ulu mirasınıza
Dopdolu geçmişinizin kanıtlarıyla…
Hayatı doldurur sahiplenmek ona.
The rich man’s son inherits lands
And piles of brick and stone, and gold,
And he inherits soft white hands
A heritage; it seems to me,
The rich man’s son inherist cares;
A breath may burst his buble shares,
The rich man’s son inherits wants,
And wearies in his easy–chair;
Wishes o’erjoyed with humle things,
A rank adjudged by toil-won merit,
A fellow–feeling that is sure
O rich man’s son! there is a toil,
That with all other level stands;
But only whiten, soft white hands,
O poor man’s son! scorn not thy state;
There is worse weariness than thine.
In merely being rich and great:
And makes rest fragrant and bening;
Worth being rich to hould in fee.
Both, heirst to some six feet of sod,
Both, children of the same dear God.
By record of a well–filled past;
Well worth a life hold in fee.
Şair, eleştirmen ve diplomat olan Lowell (1819 – 1891), zengin ve aristokrat bir ailenin çocuğuydu. Harvard Üniversitesi’nde hukuk tahsil etmiş, kısa bir süre mesleğini icra ettikten sonra edebi çalışmalarına ağırlık vermiş, mezun olduğu üniversitede edebiyat profesörlüğü yapmıştır. Atlantic Monthly ve North American Review adlı dergilerin yönetmenliğini üstlenmiş ve ABD’nin İspanya ve İngiltere elçiliklerinde bulunmuştur.
Birçok yazı ve şiirlerinde köleliğin kaldırılmasını savunmuş, Amerika’nın Meksika ile yaptığı savaşı şiddetle eleştirmiştir. En önemli eserlerini otuzundan önce verdi. Eserlerinden ferdin kendisine karşı olan sorumluluğu büyük önem kazanır. Nesirleri de oldukça başarılıdır. Çağında, ABD edebiyatının en önemli ve etkileyici şahsiyetlerinden birisiydi.
Eserlerinden Bazıları : (ŞİİR) A Year’s Life (Bir Yılın Hayatı), Poems I-II (Şiirler), Vision of Sir Launfal (Sir Launfal’ın Hayali), Fabl for Critics (Eleştirmenler için Fabl), Catedral (Katedral), Three Memorial Poems (Üç Andaç Şiir); (NESİR) Biglow Papers (Biglow, Çalışmaları), Among my Books (Kitaplarımın Arasında), My Study Windows (Çalışma Pencerelerim).
*Bu yazı, Diriliş Dergisi’nde (6 Nisan 1990, sayı 90, s.11) ve Haydar M.urad Hepsev’in Şiir Bilgisi (Mayıs 1992, s.39–43) kitabında yayınlanmıştır.
Etiketler: DİRİLİŞ Dergisi, JAMES RUSSELL LOWELL, Şiir Bilgisi
« ÜÇ ŞİİR ETRAFINDA ŞAİR VE GELENEK ÜZERİNE
TESETTÜR ONURUMUZDUR »