MEMLEKET HATIRASI 1
Bu yaz kuzenlerimle beraber Pazar'a bağlı Başköyümüzdeydik. 45 seneye yakın var olan dede evinde bu resmi çektirdik ve yaşadığımız hislerdi aşağıda yazılanlar. Günün resmi olur mu bilmiyorum ama sizinle yine de paylaşmak istedim.
Şirin : Anahtarı aldınız mı?
Taliha : Hangi anahtarı?
Şirin : Dedemin evinin.
Taliha : Dedemler öldükten sonra eve anahtar kullanmıyoruz ki
Haklıydı evin en değerli varlıkları yoktu artık. Kapısını çalınca açacak hiç kimse!
Bulutlu bir gökyüzü
Sıcak ve nemli bir öğlen üzeriydi.
Evi hüzünlü bir müzik sesi sarmış. Kulağımda o bildik çalınan şarkı ''Boş Çerçeve''
Kuzenlerim, uzun zaman oldu gelmeyeli dede evine, bu yüzden beklentileri çoktu, karşılaşacakları manzaralardan haberleri de yoktu ve çok üzüleceklerdi biliyorum
Fahriye'nin gözleri buğulu sanki, odadan Ayşeanamın sesini duyacak gibi yaklaşıyor odasına. Boş bir karyola, yatağı çürümek üzere. Kıyafetleri her zamanki gibi gerili bir ip üzerine asılmış. Duvarda asılı bir resim. Uğur'unun(maymunun) resmi. Parmaklarının ucuyla dokunuyor resme, üzerinde eli dolaşan Ayşeanamın eline dokunmak istiyor belli ki. Orada olsa neler söyleyecekti biliyorum. Tıpkı hepimizin söylemek istediği sözler gibi.
Evin her köşesine anıları sinmiş. Ayak izleri, konuşmaları her yerde. Elimizi uzatsak tutacağız sanki.
Şenay Şirin' e sesleniyor elinde kaymak kazanıyla. ''Ah Şirin az kaymak çekmedin kazanın içine''. Hepimiz Şirin' e kilitlendik. Donup kalmıştı
''Ayşeana kaymak hazır'' demesiyle artık engel olamamıştı kendisine. O an Şirin' in sesinde özlem, hüzün vardı. Tüm o anlar gözünde canlanmıştı birdenbire.
İnsanoğlunun en güzel özelliklerinden biridir VEFA duygusu. Biz her sene evin kapısını açıp şenletmek istiyoruz. Biraz da olsa VEFA borcumuzu ödemek için
Şenlik öncesi bir yazı yazmıştım. Gelin kapatılan kapıların ve virane evlerinin duvarlarına yaslanıp selam verip, tekrardan şenletelim köyümüzü. Biz sözümüzde durduk. İshak CANLI'nın evinin kapılarını açtık
Ve ortaya resimde gördüğünüz manzara çıktı
Ayşeanam ve dedem 5 yaşındaki Azra'nın, hafızasına nasıl kazınmıştı ki, oluşan sevgiyle anlayamadığı ölmenin çaresizliğine kendince bir çözüm bulmuştu;
AZRA: Anne, Ayşeana ve Dedem neden orada yatıyorlar ki? Alıp getirsek ya evlerine onları!
dursune (25.12.2012 08:24:33)
çok güzel bir resim.her evlat her torun sizin gibi olsa hiçbir ev hiçbir köy boş kalmaz.
pazaratina (24.10.2012 07:49:18)
cok guzel resim, evi köyunuzu senlendirdiniz.
Sitede Şu an 29 ziyaretçi bulunmaktadır.