Köyde eski eşyaların sergilendiği müze
Edirne’nin merkez köylerinden Bulgaristan sınırındaki 80 haneli Budakdoğanca köyünde bir müze bulunuyor. Müze konusunda bilgi veren aynı köy doğumlu ve Tayakadın Şehit Cem Havale İlkokulu Müdürü Necmettin Kıyıcı bugüne kadar Kırklareli Pınarhisar ilçesinin Poyralı köyünde ve Bulgaristan’da babaannesinin köyü olan Adaçalı köyünde ve öğretmenlik yaptığım bir köyde böyle bir müze olduğunu belirterek, müzede bulunan eşyalar hakkında bilgi verdi, “Bizler de oradan esinlenip muhtarımızla birlikte köyümüzde kullanılmış eşyaları mutfak aletlerini, tarihi eserleri köyde yaşanmış etkinlikleri tanıtan resimlerden oluşan bir müze yapmayı düşündük. Müzemiz için köylülerimizden malzeme topladık.
Köylülerimizden müzenin yapılması konusunda destek aldık. Bu müzeyi gezerek çocuklarımız, torunlarımız, dedelerinin ninelerinin yaşantısını, hangi araçları kullanarak yaşamlarını sürdürdüklerini hatırlasınlar istedik.
KÖYÜMÜZE İLGİNİN ARTMASINI İSTİYORUZ
Amacımız bu müzeyi korumak kollamak ziyaret edenlerin sayısını arttırmak olacaktır” diyen Kıyıcı, daha sonra müzedeki eşyaları tanıttı. Kıyıcı, şu koyun kırkma makası, köyümüzde daha önceleri çok kişi koyunculuk yapıyordu.
Pancar çıkarma aleti dikel’i hangi gencimiz hatırlar. Müzemizde yine ağaç saban var. Orak ve orak biçmek için ele takılan ellik, el fenerleri, ibrik su kabı olarak kullanılan susak, buğdaydan bulgur yapmak için kolla çevrilen taş dibek, yine harmanda kullanılan yaba, ekin saplarını parçalayan düven, eskiden insanların kırda giydikleri deriden yapılan çarıklar, yine müzemizde dedelerimizin giydiği potur ve kuşağı, köyümüzden Sabahattin Vatan’ın annesinin kullandığı gelinlik, eski lamba ve radyolar, eski köy sofraları, bakır tencere ve sahanlar. Köstekli saatler ve müzemizin köşesinde yer bulan sazımız bulunuyor. Köyümüzde saz çalan arkadaşlarımız da var.Yine müzemizde eski marangozluk araçları, müzemizin duvarında köyümüzde muhtarlık yapanların resimlerini duvara astık. Köyümüz 1910-14 yılları arasında kuruluyor. Aslında köyümüz 1385 yılından bu yana tarihte var. Daha önceleri köyümüzde Türkler ile Bulgarlar birlikte yaşarmış. Savaşlar sınırların belirlenmesinden sonra bizi köyün aşağı mahalle dediğimiz kısım 1010-1914 tarihleri arasında bu köye yerleşiyor 1914 yılında tescil edilmiş.
Bunun yanında bir de 1938 yılında Silistre’den göç edip gelen köylülerimiz var. O zamandan bu yana muhtarlık yapanların resimlerini bulup müzemizde yer verdik.
KÖYÜMÜZDEN 48 ŞEHİT VAR
Köyümüzde emeği geçen büyüklerimizin de resimlerini de müzemize astık. Köyümüzden, Balkan ve Kurtuluş savaşına 96 kişinin gittiği söyleniyor. Bunlardan sadece üç kişisi geri geliyor. Biz köy kütüklerinde köyümüzden savaşa gidip geri dönmeyen 48 şehidimizi belirledik.
Bir de müzemizde Arapça yazılarla Selim Altay’ın terhis belgesi var. Bu aileden üç kardeş askere gidiyor ikisi şehit düşüyor. Şehitlerden birisi Anneannemin babası Anneannem 2 yaşında yetim kalıyor. Kendisine şehit maaşı bağlanıyor. Evlenince maaşı kesiliyor. Dedem öldükten sonra yeniden şehit maaşı veriliyor.
İLK EĞİTMEN KÖŞESİ
Köyde yapılan törenlerin resimlerini de müzemize koyduk. 1966 yılında Atatürk heykelinin açılışı yapıldı. Müzemizde gençlerin spor köşesi de var. Müzemizde bir de ilk eğitmenimiz Muallim Ahmet Boztuna köşesi var. Eğitmenimiz 1938 yılında Silistre’den köyümüze gelmiş. Orada öğretmenlik yaptığı için köyde milli eğitime müracaat ederek 1941 yılında köyde okul açılmasını sağlıyor. Boztuna hocamız 1965 yılına kadar köyde eğitmenlik yapıyor, kendisi İsmail Hakkı Tonguç’un komşu köylüsüdür.
HALKIN KÖYE BAĞLILIĞI DEVAM EDİYOR
Köyümüzde ikamet edenler az olsa da sosyal ve sportif etkinliklerimiz devam ediyor. Köylülerimiz başka yörelerde ikamet etse de köylerine bağlılıkları sürüyor. Burada evleri ve tarlaları var. Her zaman gelip gidiyorlar.
ÇEŞİTLİ ETKİNLİKLERİMİZ VAR
Sportif etkinliklerimizden son olarak Serez’den bir futbol takımı ile hem Serez’de hem de Edirne’de dostluk futbol maçı yaptık.
2008 yılından bu yana köy dayanışma yemekleri düzenliyoruz. bu yıl 12 aralıkta dokuzuncusunu yapacağız. Yine aynı yıldan bu yana Hıdrellez etkinliklerini daha organizeli bir şekilde kutluyoruz. Köyümüzün gölet mevkiinde Anneler Gününde iki mutlu günü bir arada kutluyoruz.
Okulların 15 tatilinde bütün köylülerimizi burada topluyoruz. Batak Turnuvası diye bir etkinlik düzenliyoruz. Buna sadece erkekler katılıyor. Bu etkinliklerde amacımız köylülerimizin kendi doğdukları köyleri ile bağları kopmasın, dayanışması devam etsin. Birlik beraberlik sürsün diye bu tür etkinlikleri yapıyoruz” dedi.
Müze ziyaretinde konuşan Köy Muhtarı Ayhan Kıyıcı, ise ağabeyinin öğretmenlik yaptığı Eski kadın köyünde eski eşyaların toplandığını gördüğünü bunları kendi köyünde de gerçekleştirmek istediklerini belirterek, “ ağabeyimle birlikte köyümüzdeki eski eşyaları toplayıp küçük bir müze haline getirelim, ilerde çocuklarımız kullandığımız araçları tarım aletlerini görsünler diye bir müze oluşturmaya karar verdik. Küçük bir köyde böyle bir müze açmakla köyümüzün tanıtımına katkı yapacağımızı düşündük. Müzeyi bu konuma getirdik, çok da iyi oldu.Biz hudut köyüyüz. Böyle güzelliklerimizi herkese duyurmak istiyoruz. Edirne ili sınırları içinde böyle bir yer yok. Böylece köyümüzde kalıcı bir hizmet oluşturduk, bunu başardığımız için mutluyuz “ diye konuştu.