Rodos Bizden Bir Silüet
Posted on Eylül 23, 2012 by keyfimizvebiz	Türkiye kıyılarına çok yakın bir adadayız. Rodos, kıyı şeridinden Marmaris’in koylarına bakıyor. Gemimiz limana yaklaşırken gördüğümüz şehrin görüntüsü bir Yunan mimarisinden çok Osmanlı’yı anımsatıyor. Surlar ve minareler sanki İstanbul’dan bir manzara.
Liman çıkışında -sightseeing- şehir turu yapan üstü açık otobüsleri fark ediyoruz. Haritadan çalışarak geldiğimiz Rodos’ta ilk geziyi bu şekilde yapmanın keyifli (ve mantıklı) olacağını düşünüyor ve uygun fiyata aldığımız biletler ile otobüsümüzü bekliyoruz. Yarım saatte bir kalkıyor. Liman durağından biniyoruz otobüsümüzün üst katına. Hani o yabancı gözlerle ve heyecanla şehri izleyen garip turistler gibi… Onlardanız biz de.
Yeşili bol caddeler içerisinden yol alıyor, Rodos’un antik şehrine transit bir bakış atıyoruz. Küçük bir tapınak ve yine küçük bir tiyatro. Araştırmıştım, in-gez-bin yapıp çok vakit kaybetmeye gerek yok, transit geçiş bize yetiyor. Nasıl olsa tarihin daha fazlası Atina‘da bizi bekliyor.
Yeşili bol bir ada Rodos. Hemen karşısındaki Marmaris’in iklimini belli ki taşıyor. Şehrin en yüksek noktasından, panoramik bir görüntü alıyoruz. Aşağımızda plajlar, karşımızda Türkiye, sol tarafımızda Simi adası ve sağımızda Rodos’un ormanı.
Duraklarını ezberlediğimiz şehrin tarihi kent durağında iniyor ve yine tarihi kapısından kalabalık kale içerisine giriyoruz. İnsan seli dar ve taşlı sokaklar, rengarenk hediyelik eşya satıcısı dükkanlar… Sıcak bir öğle vakti, sıklıkla denk geldiğimiz Türk dükkan sahiplerinin arasından tarihi Rodos kentini geziyoruz.
Hediyelik eşya dükkanlarında nazar boncukları dikkatimizi çekiyor. Yunan kültürü?! Soruyorum satıcıya nedir diye. İnsanı kötü gözlerden sakındırıyor, bir inanış, diyor. Yunan mıdır? diye soruyorum. Burada da yaygındır ama orjinali Türk kültüründendir. Bravo! Dürüst davranıyor, Backlava yazarak baklava satan pastaneci gibi değil. Ona sorduğumda, kurduğu kelimelerin keyfine vararak, “evet, geleneksel bir Yunan tatlısıdır” diyor.
Uzun ve dar bir sokak; taş binalar bugün çoğunlukla yabancı devletlerin temsilcilikleri ile doldurulmuş ve aslında burası tarihi Şövalyeler Sokağı. Rodos, XIV-XV. yüzyıllarda St.John Şövalyeleri tarafından yönetildi. Sokağın en sonunda sağda Grand Master Palace (Büyük Üstadlar Sarayı), solda ise Süleyman Camii bulunuyor.
Saray, XIV. yüzyılda Rodos Şövalyeleri tarafından inşa edilmiş ve Ada’yı himayesinde tutan devletler tarafından kullanılmış. Odalardaki zeminler XIV. yüzyıldan kalma seramiklerle döşeli. Ahşap mobilyalar hangi dönemden bilemiyoruz. Başka bir şey yok. Osmanlılar tarafından da kullanılmış sarayda herhangi bir Türk izine rastlayamıyoruz. Bir duvarda gördüğüm kilim kafamda soru işareti bırakıyor. Herhangi bir not yok, bizden mi acaba?
Rodos’u fetheden Kanuni dönemide inşa edilen Süleyman Camii belirli zamanlarda açık oluyormuş ve bizim ziyaretimizde maalesef kapalıydı, giriş yapamıyoruz. Hemen yakınındaki Hafız Ahmed Ağa Kütüphanesi ise ziyarete açık, Osmanlı motifleri ile bizi ağırlıyor.
Elly, Rodos’ta denize girmek için ideal bir plaj. Çeşme plajlarından daha uygun bir fiyata, şezlong ve şemsiyemizi kiralıyor, taşlı plajı, temiz ve hemen derinleşen denizinde güneşin tadını çıkarıyoruz. Kırmızı Pazartesi, plaj keyfimin kitabı.
Elly’den limana doğru yürürken hemen solda iki uzun sütun üzerinde iki geyik heykeli var. Burası (Mandraki Marina), antik dünyanın yedi harikasından birisi olan Rodos Heykeli‘nin bulunduğu yer. İnanış bu yönde ve her iki sütun devasa heykelin ayaklarını bastığı yeri temsilen dikiliyor.
Heykelleri gerimizde bırakıyor, Rodos’un denize paralel dikilmiş surlarını takip ederek limana ulaşıyor ve bize tanıdık gelen bu şehre veda ediyoruz.
This entry was posted in Gezi Keyfimiz and tagged Rodos, Rodos Heykeli, St.John Şövalyeleri, Yunan Adaları by keyfimizvebiz. Bookmark the permalink.	Yorum Yazmak İster misin? Cevabı iptal et	Yorumunuzu buraya yazın...