Bursa Beyin ve Sinir Cerrahisi | Prof.Dr. Hasan Kocaeli | Beyin ve Omurilik Tümörleri
Beyin ve Omurilik Tümörleri Nelerdir?
Vücudun diğer bölümlerinde benign (kanserli olmayan) ve malign (kanserli) tümörleri ayırt etmek çok önemlidir. İyi huylu tümörler yakın dokuları istila etmez veya uzak bölgelere yaymazlar, bu yüzden vücudun diğer bölgelerinde hayatı tehdit edici nitelikte olmazlar. Malign tümörlerin (kanserlerin) bu kadar tehlikeli olmasının ana nedenlerinden biri vücuda yayılabilmesidir.
Beyin tümörleri nadiren vücudun diğer bölgelerine yayılmış olsa da, çoğu beyin ve omurilik dokusu yoluyla yayılabilir. Sözde iyi huylu tümörler bile büyüdükçe normal beyin dokularına basabilir ve yok edebilirler ve çoğu kez etkisiz hale getiren ve bazen ölümüne neden olabilecek hasara neden olabilirler. Bu nedenle doktorlar genellikle "beyin kanseri" yerine "beyin tümörleri" nden bahsederler. Beyin ve omurilik tümörleri ile ilgili başlıca kaygıları, ne kadar hızlı büyüdükleri, beyin veya omurilikten geri kalanlara ne kadar kolayca yayıldıkları ve eğer onlar Kaldırılabilir veya tedavi edilebilir ve geri gelmez. Ancak benign ve malign tümörler hayatı tehdit edebilir.
Çocuklarda beyin ve omurilik tümörleri yetişkinlerde görülen farklılık eğilimindedir. Genellikle farklı yerlerde oluşurlar, farklı hücre tiplerinden gelişirler ve farklı bir tedavi ve prognoza sahip olabilirler (görünüm).
Beyin ve omurilik tümörlerini anlamak için, beyin ve omurilik için tıbbi adı olan merkezi sinir sisteminin (CNS) normal yapısını ve fonksiyonunu bilmek yardımcı olur.
Beyin, düşünce, duygu, bellek, konuşma, görme, işitme, hareket ve çok daha fazlasının merkezi. Kafiyal sinirler olarak adlandırılan başın omuriliği ve özel sinirleri , beyin ile vücudun geri kalan kısmı arasında mesajlar taşırlar. Bu mesajlar kaslarımıza hareket etmeyi, duyularımız tarafından toplanan bilgileri iletmeyi ve iç organlarımızın işlevlerini koordine etmeye yardımcı olmasını söyler.
Beyin kafatası ile korunuyor. Aynı şekilde, omurilik, omurga kemikleri (omurlar) tarafından korunur.
Beyin ve omurilik, çevrili olup serebrospinal sıvı (CSF) adı verilen bir sıvı tarafından emilir . Beyin omurilik sıvısı, beyindeki ventriküler alanlarda bulunan koroid pleksus tarafından yapılır. Ventriküller ve beyin ve omurilik çevresindeki boşluklar BOS ile doldurulur.
Beynin ve omuriliğin parçaları
Beynin ana alanları serebral, serebellum ve beyin sapı içerir. Her alanın özel bir işlevi vardır.
Serebral: Beyincinin beyindeki büyük, dış kısımdır. 2 yarı küre (yarısı) oluşur ve akıl yürütme, düşünce, duygu ve dili kontrol eder. Aynı zamanda planlı (gönüllü) kas hareketlerinden (top atma, yürüme, çiğneme vb.) Ve görme, işitme, koku, dokunma ve ağrı gibi duyusal bilgiyi alma ve yorumlama sorumluluğundan da sorumludur.
Serebral hemisferdeki tümörün neden olduğu belirtiler tümörün bulunduğu yere bağlıdır. Sık karşılaşılan belirtiler şunlardır:
Depresyon gibi ruh hali değişimi
Kişilikte bir değişiklik
Vücudun bir bölümünde zayıflık veya felç
Görme, işitme veya diğer duygulardaki değişiklikler
Beyincik: Serebellum, beynin arka kısmındaki serebrumun altında yatar. Bu hareketi koordine eder.
Serebellum tümörleri yürüme sırasında eşgüdümle sorunlara neden olabilir; Eller, kollar, ayaklar ve bacaklardaki hassas hareketlerle ilgili sorun; Yutma veya senkronize göz hareketleri ile ilgili sorunlar; Ve konuşma ritmindeki değişiklikler.
Beyin sapı: Beyin sapı beyindeki spinal korda bağlanan alt kısmıdır. Sinirleri kontrol eden, beyin ile vücudun geri kalan kısmı arasındaki sansasyon veya hisleri kontrol eden çok uzun sinir lifleri demetleri bulunur. Beyin sapındaki özel merkezler nefes kontrolünü ve kalp atışını kontrol etmeye de yardımcı olur. Buna ek olarak, çoğu kafa siniri (aşağıda açıklanmıştır) beyin sapında başlar.
Beyin sapı 3 ana bölüme ayrılır: orta beyin, pons ve medulla oblongata.
Beyindeki bu kritik alandaki tümörler güçsüzlük, sert kaslar veya sansasyon, yüz veya göz hareketi, işitme veya yutkunma sorunlarına neden olabilir. Çift görüş, beyin sapı tümörlerinin yaygın bir erken semptomudur ve yürüme koordinasyonunda sorunlar da vardır. Beyin sapı yaşam için o kadar önemli olan küçük bir alan olduğundan, bu alanda tümörlerin ameliyatla çıkarılması mümkün olmayabilir.
Omurilik: Omurilik , kasları, hisleri veya duyguyu kontrol eden sinyalleri taşıyan çok uzun sinir lifleri demetleri ve mesane ve bağırsak kontrolüne sahiptir.
Omurilik tümörleri zayıflık, felç veya uyuşukluğa neden olabilir. Omurilik dar bir yapıdadır, bu nedenle orada gelişen tümörler vücudun her iki tarafında da semptomlara neden olur (örneğin, her iki bacağın güçsüzlüğü veya uyuşması). Bu, çoğu zaman vücudun yalnızca bir tarafını etkileyen beyin tümörlerinin belirtilerinden farklıdır.
Kollara giren sinirler omurili boyun seviyesinde bırakır (servikal omurga). Sırtta omurilikten ayrılan bacaklar, bağırsak ve mesane sinirleri (göğüs ve bel omurları). Boyundaki spinal kord tümörleri (servikal omurga) hem kollarda hem de bacaklarda semptomlara neden olabilir, bunun yanında barsak ve mesane fonksiyonlarını da etkileyebilir. Boynun altındaki omurilik tümörleri, bacaklar ve barsak fonksiyonlarını ve mesane fonksiyonunu etkiler.
Kraniyal sinirler: Kafa sinirleri direkt olarak beyin tabanından dışarı doğru uzanır (omuriliğin dışına çıkmasına karşıt olarak). Bu sinirler doğrudan beynin yüzü, gözleri, dili, ağzı ve diğer bazı bölgeler arasında sinyaller taşırlar.
Çocuklarda en sık görülen kraniyal sinir tümörlerine optik sinir tümörleri (beyin ile her göz arasında uzanan geniş sinir) olan optik gliomalar denir . Bu tümörler görme problemlerine neden olur. Diğer kraniyal sinirlerde başlayan tümörler çift görmeye neden olabilir; Yutma sorunu; Bir veya her iki kulaktaki işitme kaybı; Veya yüz felci, uyuşukluk veya ağrı.
Beyindeki ve omuriliğindeki hücrelerin türleri ve vücut dokuları
Beyin ve omurilik, farklı tümör tiplerine dönüşebilen birçok doku ve hücreye sahiptir.
Nöronlar (sinir hücreleri ): Bunlar beyindeki en önemli hücrelerdir. Düşünce, bellek, duygu, konuşma, kas hareketi, sansasyon ve beynin ve omurganın yaptığı her şeyi yapan kimyasal ve elektrik sinyallerini iletirler . Nöronlar bu sinyalleri sinir lifleri (aksonlar) vasıtasıyla gönderir. Beyindeki aksonlar kısa olma eğilimi gösterirken, omurilikteki aksonlar birkaç ayak kadar uzun olabilir.
Yaralanma veya hastalıktan hasarı onarmak için büyüyebilen ve bölünebilen birçok hücre tipinden farklı olarak, beynin ve omuriliğindeki nöronlar doğumdan yaklaşık bir yıl sonra bölünmeyi bırakır (birkaç istisna dışında). Nöronlar genellikle tümörler oluşturmaz, ancak yakınlarda başlayan tümörler tarafından hasar görebilirler.
Glial hücreler: Glial hücreler beynin destekleyici hücreleridir. Beyin ve omurilik tümörlerinin çoğunda glial hücreler oluşur. Bu tümörler bazen bir grup olarak adlandırılan olarak adlandırılır gliomlar.
3 tip glial hücre vardır - astrositler, oligodendrositler ve ependimal hücreler. Mikroglia adı verilen dördüncü bir hücre tipi bağışıklık sisteminin bir parçasıdır ve gerçekten bir glial hücre değildir.
Astrositler, nöronları desteklemeye ve beslemeye yardımcı olur. Beyin hasar gördüğünde, astrositler zararın onarılmasına yardımcı olan yara dokusunu oluştururlar. Bu hücrelere baslayan ana tümörlere astrositomlar veya glioblastomlar denir.
Oligodendrositlerbeyin ve omuriliğin sinir hücresi aksonlarını çevreleyen ve izole eden yağlı bir madde olan miyelin üretirler. Bu, nöronların aksonlardan elektrik sinyalleri göndermesine yardımcı olur. Bu hücrelerden başlayan tümörlere oligodendrogliomlar denir.
Ependimal hücreler beynin merkezi kısmındaki ventrikülleri (sıvı dolu alanlar) sıralar ve beyin omurilik sıvısının (BOS) aktığı yolun bir bölümünü oluştururlar. Bu hücrelere baslayan tümörlere ependimom denir .
Mikroglia, merkezi sinir sisteminin bağışıklık (enfeksiyon mücadelesi) hücreleridir.
Nöroektodermal hücreler: Bunlar muhtemelen beyin hücresi gelişiminde rol alan sinir sistemi hücrelerinin çok erken formlarıdır. Beynin her yerinde bulunurlar. Bu hücrelerin en sık görülen tümörleri serebellumda başlayan medulloblastomalar olarak adlandırılır.
Meninges: Bunlar beynin ve omuriliğin çizgi ve koruyucusu olan doku katmanlarıdır . Meninges, BOS'un seyahat ettiği alanların oluşturulmasına yardımcı olur. Bu dokularda başlayan en yaygın tümörlere meningioma denir.
Koroid pleksus: Koroid pleksus , beyinleri besleyen ve koruyan BOS'u yapan ventriküllerdeki beynin alanıdır. Buraya başlayan tümörler arasında koroid pleksus papillomları ve koroid pleksus karsinomları bulunur.
Hipofiz bezi ve hipotalamus: Beyin tabanındaki küçük bir bez hipofiz bezidir. Hipotalamus adı verilen beynin bir bölümüne bağlıdır . Her ikisi de vücuttaki birkaç bezin aktivitesini düzenleyen hormona sahiptir. Örneğin, tiroid bezi tarafından üretilen tiroid hormonu miktarını, göğüslerin süt üretimini ve salınımını ve testisler veya yumurtalıklar tarafından yapılan erkek veya dişi hormonların miktarını kontrol eder. Beden gelişimini harekete geçiren büyüme hormonu ve böbrekler tarafından su dengesini düzenler vazopressin.
Bu bölgedeki ameliyat ve / veya radyoterapi yanı sıra, hipofiz bezinde veya hipotalamusta veya yakınında tümörlerin büyümesi bu işlevleri etkileyebilir. Örneğin, hipofiz bezinden başlayan tümörler bazen çok fazla belirli bir hormon üretir ve bu da problemlere neden olabilir. Öte yandan, bir çocuğun tedaviden sonra bir veya daha fazla hormon seviyesi düşük olabilir ve bunu telafi etmek için hormon alması gerekebilir.
Pineal bez: Pineal bez beynin bir parçası değildir. Serebral hemisferler arasında oturan küçük bir endokrin bezdir. Işıktaki değişimlere cevaben, uykuyu düzenleyen bir hormon olan melatonini yapar. Pineal bezin en yaygın tümörleri pineoblastom olarak adlandırılır.
Kan-beyin bariyeri: Beyinde ve omuriliğindeki küçük damarların (kılcal damarların) iç astarı, kan ile merkezi sinir sisteminin dokuları arasında çok seçici bir bariyer oluşturur. Bu bariyer normal olarak beynin metabolik dengesinin korunmasına yardımcı olur ve zararlı toksinlerin beynin içine girmesine engel olur. Ne yazık ki, bazı durumlarda yararlılığını sınırlayan kanser hücrelerini öldürmek için kullanılan kemoterapi ilaçlarının çoğunu da yok ediyor.
Beyin ve Omurilik Tümörlerine Nelerin Neden Olduğunu Biliyor muyuz?
Beyin ve omurilik tümörlerinin çoğunun nedeni tam olarak anlaşılamamıştır. Ancak araştırmacılar normal beyin hücrelerinde meydana gelen ve tümörleri oluşturmalarına yol açabilecek bazı değişiklikleri bulmuşlardır.
Normal insan hücreleri esas olarak her hücrenin kromozomlarındaki bilgilere dayanarak büyür ve işlev görür. Kromozomlar her hücrede uzun DNA zincirleridir. Beyin ve omurilik tümörleri, diğer tümörler gibi genellikle hücrelerdeki DNA'daki değişikliklerden (mutasyonlar) kaynaklanır. DNA, genlerimizi oluşturan kimyasaldır - hücrelerin işleyiş şekillerimiz için talimatlar. Genellikle bizim anne babamıza benziyoruz çünkü DNA kaynaklarının kaynağı bunlar. Ancak DNA, bakışımızdan çok etkiliyor.
Bazı genler, hücrelerimiz büyüdüklerinde, yeni hücrelere bölündüğümüzde ve ölürler. Hücrelerin büyümesine, bölünmesine ve hayatta kalmasına yardımcı olan belirli genlere onkojen adı verilir. Hücre bölünmesini yavaşlatan veya hücrelerin doğru zamanda öldürülmesine neden olan diğerlerine, tümör baskılayıcı genler adı verilir. Kanserler, onkojenleri açan DNA değişiklikleri veya tümör süpresör genlerin kapatılması ile meydana gelebilir. Bu gen değişiklikleri bir ebeveynden (bazen çocukluk kanserlerinde olduğu gibi) devralınabilir, ancak daha sıklıkla bir kişinin yaşamı boyunca kendiliğinden gerçekleşir.
Son yıllarda, araştırmacılar, nadiren kalıtsal sendromlara (nörofibromatoz, tuberoskleroz, Li-Fraumeni sendromu ve von Hippel-Lindau sendromu gibi) neden olan gen değişikliklerini bulmuş ve bazı beyin ve omurilik tümörleri geliştirme riskini artırmıştır. Örneğin, Li-Fraumeni sendromu, TP53 tümör baskılayıcı genindeki değişikliklerden kaynaklanır. Normalde bu gen hasar gören DNA'lı hücrelerin büyümesini engeller. Bu gendeki değişiklikler beyin tümörleri (özellikle gliomlar) ve diğer kanserler için risk oluşturmaktadır.
Çoğu vakada kalıtsal sendrom bulunmayan insanların neden beyin veya omurilik tümörleri geliştiği bilinmiyor. Kansere karşı bir takım risk faktörleri genlere zarar verir. Örneğin, tütün dumanı, genlere zarar verebilecek kimyasal maddeler içerdiğinden akciğer kanseri ve birkaç diğer kanser için bir risk faktörüdür. Beyin, tütün dumanı ve diğer nefes alıp verebileceğimiz diğer kanser kaynaklı kimyasallardan nispeten korunmaktadır, bu nedenle bu faktörlerin bu kanserlerde önemli bir rol oynaması olası değildir.
Normal hücrelerde kanser olmadan önce çeşitli gen değişiklikleri meydana gelmelidir. Her biri farklı gen değişimi kümelerine sahip olabilecek birçok beyin tümörü türü vardır. Farklı beyin tümörü tiplerinde bir dizi gen veya kromozom değişikliği bulunmuştur, ancak henüz bulunamayan diğer pek çok şey vardır.
Araştırmacılar şimdi beyin tümörlerinin farklı türlerinde meydana gelen bazı gen değişikliklerini anlıyor, ancak bu değişikliklerin nedeninin netleşmediğini hala belli ediyor. Bazı gen değişiklikleri kalıtsal olabilir, ancak çocuklarda beyin ve omurilik tümörlerinin çoğu, bilinen kalıtsal sendromların sonucu değildir. Çoğu gen değişiklikleri, muhtemelen, bazen bir hücrede meydana gelen, dışsal bir nedene ihtiyaç duymadan rasgele olaylardır.
Dışında radyasyon orada hiçbir şey bu çocukların veya ebeveynlerinin bu kanserlerin önlenmesi için yapmış olabilir hatırlamak önemlidir, bu yüzden, çocukluk çağı beyin tümörlerinin bilinen yaşam tarzı ile ilgili veya çevresel nedenler vardır.
Beyin ve Omurilik Tümörleri Tedavisi
Beyin ve omurilik tümörleri olan çocuklar ve gençler ve aileleri, çocukların birincil bakım doktorlarıyla yakından çalışarak , çocuklar ve gençler için kanser merkezleri tarafından en iyi karşılanabilecek özel ihtiyaçları vardır . Bu merkezler, yetişkinlerdeki kanserler ile çocuklarda ve gençlerde yaşayan kanserlerin yanı sıra kanserli genç insanların benzersiz ihtiyaçlarını bilen uzman ekipleri tarafından tedavi edilmesinin avantajını sunmaktadır.
Çocukluk beyin ve omurilik tümörleri için, bu ekip çoğunlukla çocuklarda beyin ve sinir sistemi tümörleri tedavisinde cerrahi kullanan bir doktor olan pediatrik beyin cerrahı tarafından yönlendirilir. Ekipteki diğer doktorlar şunları içerebilir:
Pediatrik nörolog: çocuklarda beyin ve sinir sistemi hastalıklarını tedavi eden bir doktor
Radyasyon onkolojisti: kanseri tedavi etmek için radyasyon kullanan bir doktor
Çocuk onkolojisi uzmanı: çocuk kanserlerinin tedavisinde kemoterapi ve diğer ilaçları kullanan bir doktor
Endokrinolog: Boğazdaki hormon salgılayan hastalıkları tedavi eden doktor
Doktor asistanları, hemşire pratisyenleri, hemşireler, psikologlar, sosyal hizmet uzmanları, rehabilitasyon uzmanları ve diğer sağlık uzmanları da dahil olmak üzere çocuğunuzun bakımına birçok uzman katılabilir.
Bir çocuğa kanser tedavisi ile girmek, bir sürü uzmanla bir araya gelme ve daha önce hiç iletişim kurmadığınız tıbbi sistem parçalarını öğrenmek demektir. Bununla ilgili daha fazla bilgiyi Kanser ile Teşhis Edilen Çocuklar: Sağlık Hizmetlerini Anlamak belgesinde bulabilirsiniz.
Tedaviden önce doktorlar ve ekibin diğer üyeleri, bir ebeveyn olarak, yapılması gereken testleri anlamanız konusunda size yardımcı olacaktır. Ekibin sosyal hizmet uzmanı, size ve çocuğunuzun cerrahi gibi tedaviler sırasında ve sonrasında yaşanabilecek sorunlar hakkında danışmanlık yapacak ve gerekirse konut ve maddi yardım bulmanıza yardımcı olabilir.
Bir psikolog ve rehabilitasyon uzmanları gibi diğer ekip üyeleri, tedaviye başlamadan önce çocuğunuzu görebilirler. Örneğin, tümör yavaş büyüyorsa ve çocuğunuzun durumu stabilse, tümörün neden olabileceği herhangi bir hasarı değerlendirmek için tedavi öncesi bir psikolog tarafından görülebilir. Bu uzmanların çalışmaları çoğu tedaviden sonra gerçekleşir.
Beyin ve omurilik tümörleri olan çocuklar için başlıca tedaviler şunlardır:
Çoğu durumda çocuklar bu tedavilerin bir kombinasyonunu alacaktır. Tedavi, tümör türüne ve diğer faktörlere dayanmaktadır. Doktorlar, her çocuğun tedavisini, onlara mümkün olan en fazla yan etkileri sınırlarken onlara en iyi tedavi şansını vermek için ayrı ayrı planlarlar.
Çocuğunuz için en uygun kararın alınmasına yardımcı olmak için çocuğunuzun tedavi seçeneklerini ve olası yan etkilerini tedavi ekibi ile tartışmak önemlidir.
Zaman izin veriyorsa, çocuğunuzun tümör tipiyle deneyimli başka bir doktordan ikinci bir fikir almak genellikle iyi bir fikirdir. Size daha fazla bilgi verebilir ve seçtiğiniz tedavi planından daha emin olduğunuzdan emin olabilirsiniz.