Okyanus: Şımarasım var bugün...
Nankörlük değil. Sen de kendine böyle hisleri dayatma Öykü. :(
Yorgunum biraz sadece. Genelde düşünmemeye çalışıyorum ama arada geliyor bana böyle, biliyorsun.Bu arada ben de çok çay içmeye başladım. Boğazımın ağrısından dolayı daha çok ama bağımlılık sınırına geldim. :D
Olgunluk diye buna deniyor. Acılar bizi büyüten, hataın tuzu biberi, bazen , hatta genellikle, herşey yolunda gitmiyor, malesef..
8 Kasım 2010 20:12
Evet, maalesef. Bununla yaşamayı öğreneceğiz mecburen.
8 Kasım 2010 21:49
sanki benim hikayemi yazmışşısın okuyunca okadar saşırdım demk ki sadece ben değilmişim bunları yaşayan olduğumdan başka biri gibi gösterilmeye çalışılan bende öle baırmıştım ve herkes bana çok abarttın sakin ol demişti ama şimdi sende benim gibi bağırmıssın ya rahatladım yazının linkini kopyaladım not defterine yapıştırdım benim kelimeye dökemediklerimi dökmüssün sağol.)
15 Kasım 2010 16:05
Aaa benim gibi hisseden birinin daha olmasına gerçekten çok sevindim. Yalnız değiliz demek ki. :D Yaşamayan anlayamıyor ne yazık ki. Biraz olsun duygularını dile getirebildiysem ne mutlu! Çok teşekkür ederim içten yorumun için. :D
16 Kasım 2010 03:38