DİKİLİ AĞAÇ! - N. Gürkan Yetkin
Her geçen gün çocuklarımız bizlere göre daha şanslı doğuyor.Hani bir söz vardır ya "hayatta bir dikili ağacı yok!" şeklinde.Garibanın garibanlığının derecesini ifade etmek için kullanılırdı.Dikkat edin kullanılırdı diyorum.Çünkü artık Bolu'da doğan her çocuk için Bolu Belediyesi ,Bolu Valiliği ve Bolu Orman Bölge Müdürlüğü ortak çalışması ile meyve fidesi dikiliyor ve sertifikaları doğan çocuklarımızın ailelerine teslim ediliyor. Onların daha doğar doğmaz hayatta bir dikili ağaçları oluyor.
Refah seviyesindeki yükselmeyi kıyaslama yaparak elbette kolaylıkla fark edebiliriz.Büyüklerimiz çocukluk yıllarında yaşadıkları yoklukları bizlere anlattılar bizler de çocuklarımıza kendi yaşadıklarımızı anlatıyoruz.Bize anlattıklarında o yokluğu nasıl anlayamadıysak bizlerin çocukları da bizlerin yaşadıklarını anlamıyorlar.
Benim çocukluğumda hiç bisikletim olmadı mesela.Hatta yaşadığımız mahallede sayılı çocuk böyle bir lükse sahipti.
Lisans eğitimimi tamamlayıp üniversiteden inşaat mühendisi sıfatı ayrıldığımda ve mesleğe başladığım günlerde bir bilgisayara dahi sahip değildim.Tam üç sene sonra kendime ait bir bilgisayara sahip olabildim.
Bu sadece bahsi geçen ürünlerin o dönemlerde fiyatlarının yüksekliğinden kaynaklı değildi elbette.Alım gücü dediğimiz kişi başına düşen gelirle de alakalı bir durumdu.
Televizyonlarımızda son dönemlerde yayınlanan "Seksenler" ve "Doksanlar" dizilerini izlerken gülüp eğleniyoruz.Özellikle seksenli yıllarda bir evde renkli televizyon olması dahi sınıf farklılığının ifadesi idi.Şimdi en alasından bir çok evde en az iki tane var.Uydu yayınlarından yararlanmayan neredeyse yok gibi.Doksanlı yıllarda özellikle gsm telefonların ilk çıktığı yıllarda fiyatlarını hatırlayın.Bu telefonlara sahip olabilmek için ciddi bir külfete girmeniz gerekmiyor muydu?
Bu gün ilk öğretim çağındaki çocukların büyük çoğunluğunda var bu aletler.Ebeveynlerindekileri söylemiyorum bile!
Sıfır arabalara uygulanan ÖTV bir aylığına kaldırılsa araba bayilerinde emin olun ilk önce lüks arabalar tükenir bir iki günde!
Lüks tüketime o kadar alıştık ki, deprem sonrasında uzun süre kaldığımız 20-30 metre karelik prefabriklerde krallar gibi yaşarken, bu gün 125 metre karelik evlere "küçük" diye küçümsüyoruz!
Tek ve en büyük sorunumuz halen üretemeden tüketiyor olmamız.Köylerimizde yaşayanlarımız dahi evlerindeki fırınlarında o güzelim nefis ekmekleri yapmayı bıraktılar.Yapanlarda pazarda satmak için yapıyorlar.
Halen piyasa küçük ve orta büyüklükteki işletmelerle dönüyor.Onlarda aynen kişiler gibi kredilerine göre sınıflandırılıyorlar!
Kalkınma Ajansları ,Kosgep vb kuruluşlar yatırımcı çıksın da bizlerde destek olalım diye uğraşıyorlar.
Büyük krizlerin soğuk kışlarını unuttuk, bahar havasındayız!
Hayata sıfırdan değil, dikili bir ağaçla başlayan yarınlarımız için daha da umutluyuz!
Her şey büyük bir hızla değişiyor!
En muhafazakar CHP bile değişiyor!
Kılık kıyafetle uğraşmayı bırakıp siyaset ve fikir üretmeye çalışıyor!
Herkes ertesi günü değil 2023'ü planlıyor! Yeni Türkiye anlayışı yavaş yavaş içimize siniyor!
Dayatmasız daha özgür daha demokratik Yeni Türkiye!
Dikili ağaçlı ve umutlu!