Sanatın Doğduğu yer: Venedik Okulu - Mozartcultures
Venedik şehrinde rönesans sanatı ve sanatçıları, özellikle de ressamlar, Floransa ve Roma gibi Venedik’te Batı Avrupa sanatının sürekliliğinde önem ve etki yarattı ancak her dönemde göze çarpan Venedik karakteristiği sabit kaldı: ışık ve renk sevgisi.
Paolo Veneziano, ortaya çıkan Venedik okuluna, belirgin bir renk hissi ile Bizans ve Gotik unsurların karışımını sunan bir hava verdi. Bu arada Guariento ve Padua da Venedik’te de çalıştı. Guariento ve Gentile da Fabriano tarafından Doges Sarayı için yok edilen resimler, Uluslararası Gotik tarzı için Venedik’e getirildi. 1475 yıllarında Venedik’teki Flaman tarzını tanıttı.
Rönesans öncesi Venedik’te en önemli olan ressam, hanedanının kurucusu Gentile da Fabriano’nun öğrencisi Jacopo Bellini idi. İki eskiz defteri korunmuştur. Oğulları Gentile ve Giovanni ile damadı Andrea Mantegna tarafından ünlenen kompozisyonların çoğunun kendisinden türetildiğinden şüphelenmek için bir nedenimiz vardır. Gentile Bellini, Constantinople’de II. Mehmed’in mahkemesine bir süre (1479-81) ressam olarak atanma ayrımcılığına sahipti ve Roma’yı ziyaret ederek, şimdi kayıp olan bir albümün çalışmalarıyla doldurmasını sağladı. Giovanni Bellini kuşağının en önemli öğretmeniydi ve öğrencilerinin arasında Giorgione, Titian, Palma Vecchio ve Sebastiano del Piombo bulunurdu. Kısaca, Venedik’teki Yüksek Rönesans ressamlarına yol gösterdi. Giovanni Bellini, Cumhuriyet’in en önde gelen ressamı olmasının yanı sıra, en yaratıcı ve orijinallerden biriydi. Manzara ilgisine, çağdaş Flaman eserlerinin bir parçası olan ve Venedik’e gelen bir parçaya duyarlıydı ve birçok Madonna resminde temasını değiştirmek ve işlemek için doğal dünyanın küçük parçalarını kullandı. Bellini’nin son zamanlardaki tarzı saf Yüksek Rönesans’tır. Kuşaklarının birkaç ustasının başarabildiği bir geçiş yaptı. Her ne kadar Bellini’nin etrafındaki çember en başarılı ve ilerici olsa da, Vittore Carpaccio, Vivarini gibi ressam aileler, ve sonrasında ona bağlı olmayan ancak Venedik Okulu’nun ayrılmaz bir parçası olan Bassano gibi ressamlar da vardı.
Gizemli Giorgione’nin erken ölümü, Venedik okulunu en umut verici ustasından mahrum etti. Onun tarafından yapılan az sayıda resim vardır, hatta bazılarının Titian veya Sebastiano tarafından işlendiği düşünülüyor. Kalan eserleri, şaşkın, kahverengimsi bir ışıkla doludur ve hüzünlülüğün romantizmini arttırır.
Giovanni Bellini’nin ölümü üzerine Titian, Cumhuriyet’e ressam oldu ve önümüzdeki yarım yüzyılda Venedik resmindeki egemen güce dönüştü. Zengin renkleri ve ressam tekniği çok taklit edilirdi. Her ne kadar hem dini hem de klasik konularla ilgilense de, Titian, en çok psikolojik açıdan nüfuz eden portrelerinden dolayı beğenildi. 1533 yılında şövalyelik kazandı ve İmparator Charles V’ın mahkeme ressamı yapıldı.
Giorgione ve Titian’dan sonra Palma Vecchio, Sebastiano del Piombo, Cariani, Bonifazio de Pitati, Paris Bordone, kendilerini büyük lütuf renklendiricisi olarak gösterdi. Lorenzo Lotto, Venedik’teki derslerini çok geniş bir kitleye yaydı.
Venedik okulunun bu evresindeki son ustalar – Jacopo Tintoretto, Paolo Veronese ve El Greco – Titian’dan çok etkilenmişlerdir. Tintoretto en çok Titian’ın dramatik ışığı kullanması ve artan duygunun tasviriyle ilgilendi. Mannerist ressamlar arasında popüler olan çarpıcı kısa çizgilerden ve dramatik ön yargılardan faydalanırken, bu unsurlara Venediklilerin ışığı sevme biçimini tanımlama ve drama hissini arttırma aracı olarak getirdi. Veronese, Titian’dan öğrendiği zengin rengi ve dokumacılığı önleyici kompozisyonlar için en iyi bilinir ve figürlerle dolu geniş tablolarda kullanılır. El Greco’nun İspanyol stili, sadece Maneviyatın çeşitliliği olarak değil, Venedik okulunun renk geleneğinin bir uzantısı olarak görülebilir.
Venedik okulunun son dönemi, Canaletto, Giovanni Battista Tiepolo ve Francesco Guardi gibi uluslar arası üne sahip birçok ressam ortaya çıktığı 18. yüzyılda meydana geldi. Tiepolo, son önemli Venedik figür ressamı ve Rokoko’nun en büyük dekoratif sanatçılarından biriydi. Canaletto ve Guardi, Venedik manzaralarına dayanan bir manzara resmi geleneği geliştirdi.