KUANTUM SIÇRAMASI - Türker ERTÜRK - Aliağa Ekspres
Yine bilip bilmeden Lozan’a çaktılar. Daha önce de yazdık ve anlattık. Lozan’a düşmanlık; cehaletin, istismarcılığın, bilinçli veya bilinçsiz şekilde emperyalizmle işbirlikçiliğin, çağdaş düşünce sistemine geçememenin, geçmişe takılıp kalmanın, ilkeler ve değerler manzumesine sahip olamamanın çok açık tezahürüdür.
Cehaletin göstergesi. Çünkü; Lozan’la toprak kaybetmedik, toprak kazandık. Osmanlı Toprakları; 16. Yüzyılda, yani doruk noktasında yaklaşık 20 milyon kilometre kareydi. Bu toprakların; 5 milyon kilometre karesi Asya’da, 3 milyon kilometre karesi Avrupa’da ve 12 milyon kilometre karesi ise Afrika’daydı.
Osmanlı, daha sonra topraklarını hızla kaybetmeye başladı. Balkan Savaşı’ndan (1912) önce, 3 milyon kilometre kareye düşmüştü. I. Dünya Savaşı’na (1914-1918) 1.5 milyon kilometre kare ile başladı. Savaştan sonra, 10 Ağustos 1920’de imzalanan Sevr Anlaşması ile Osmanlı Toprakları, yaklaşık 250 bin kilometre kare oldu.
Kurtuluş Savaşı sonrasında, 24 Temmuz 1923’de İsviçre’nin Lozan Şehrinde imzalanan Lozan Antlaşması ile topraklarımız; yaklaşık olarak üç kat arttırılarak, 775 bin kilometre kareye çıkarıldı. Demek ki; Lozan’la toprak kaybettiğimiz, tam anlamıyla kuyruklu bir yalan.
Şeref ve Haysiyet
Toprak kaybettik yalanı ile Lozan’a çakmak, aynı zamanda istismarcılığın dik âlâsı. Sen adalarına sahip çıkma, Kıbrıs’ı sat ve utanmadan toprak lafı et. Amaç; üzüm yemek değil, bağcı olarak gördükleri Atatürk’e, Cumhuriyet’e ve Aydınlanma Devrimlerine saldırmaktır.
Ayrıca, Lozan sadece toprak demek değil ki! Lozan’la; kapitülasyonları kaldırdık, yarı sömürge haline gelen durumumuzu sonlandırdık, siyasi, hukuki ve ekonomik bağımsızlığımızı kazandık, kaybolan şerefimizi, onurumuzu ve haysiyetimizi kurtardık. Ama senin için kaybettiğimiz şeref, onur ve haysiyeti geri kazanmanın bir önemi yoksa, ben ne yapabilirim ki!
M.Ö. 3000 dolaylarında başlayan tarım devrimiyle insanlık; avcı ve yiyecek toplayıcı kimliğini bırakarak, kitleler halinde yerleşik yaşama geçmeye başlamıştır. İşte bu andan itibaren, daha fazla toprağa sahip olmak giderek büyük önem kazanmış ve bu Ortaçağ’ın en önemli yükselen değeri olmuştur.
Bugün, jeopolitik öneme sahip coğrafi bölgelerin elde tutulması hala önemli de olsa, uçsuz bucaksız topraklara sahip olmak artık önemini yitirmiştir. 18. Yüzyıldan sonra çağdaş dünya, akılcı ve bilimsel düşünce sistemine geçmiştir. Bugün önemli olan; büyük toprak parçalarına sahip olmaktan ziyade, çağdaş düşünme işlemini yapabilen, eleştirel akla sahip, bilim egemen kafalı, nitelikli insan gücüne sahip olmaktır.
Dangalak Gözü İle Bakarlar
Eğer 41 bin kilometre kare yüz ölçümüne sahip, küçücük bir ülke olan Hollanda peynirden süte, sebzeden çiçeğe, makineden elektroniğe, sanata ve insani gelişmişliğe kadar her alanda tüm İslam coğrafyasından daha fazla üretiyorsa; bunun sanırım bir anlamı var.
Fransız Devrimi (1789) sonrası; ulus devletler, ulusal kimlikler ve ulusal sınırlar kavramı ortaya çıktı. Zaman değişti! Artık, uçsuz bucaksız topraklara sahip imparatorluklar dönemi bitti. Bugün; İngiltere’de birileri çıksa, geçmişin yöneticilerine ve kurumlarına “Siz, üzerinde güneş batmayan imparatorluğu olan Büyük Britanya’yı bitirdiniz ve küçülttünüz” dese, ona “dangalak” gözü ile bakarlar.
Gelişimi ve Değişimi Iskaladı
Esasında Osmanlı, geriye gittiği için çökmedi. Osmanlı 17.Yüzyılda, 16.Yüzyılda olduğundan daha güçlüydü. Osmanlı’nın çökmesinin, enkaz haline gelmesinin, yarı sömürge durumuna düşmesinin esas nedeni; yanı başında bulunan Avrupa’daki gelişimi, değişimi anlayamaması ve bunun dışında kalmasıydı.
Avrupa; 15.Yüzyıldan itibaren belirginleşen, büyük bir gelişim ve değişim yaşadı ve 18.Yüzyıldan sonra, başka bir evreye geçti. Bu gelişimin içinde; Rönesans, reform, hümanizm, aydınlanma, Fransız Devrimi ve Endüstri Devrimi vardı. Osmanlı, bu gelişim yanı başında olmasına rağmen, hepsini ıskaladı.
Avrupa, artık dinsel düşünce döneminden akılcı ve bilimsel düşünce dönemine geçmişti. Osmanlı her cephede dayak yiyince, Avrupa’nın kendisini fersah fersah geçtiğini anladı. Avrupa’nın ürettiklerini alarak; ona yetişebileceğini ve onunla mücadele edebileceğini sandı. Teşhis yanlıştı. Alınması gereken ürettikleri değil, bu üretimi sağlayan kafa yapısıydı. Dinsel düşünce döneminin kafasını kullanarak, bilimsel ve akılcı düşünce döneminin kafası ile mücadele edebilmek imkansızdı!
Kurtuluş Savaşı sonrası Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde yapılanlar ve devrimler; esasında Milletimiz için “Kuantum Sıçraması”ydı. Iskalananlar ancak bu şekilde yakalanabilir, akılcı ve bilimsel düşünce dönemine geçilebilirdi.
Bu Kafa Yapısı İle Olmaz
14 yıldır iktidarda bulunan kafa yapısı ise; bu sıçramayı durdurmak ve geriye çevirmek için vardır, bilesiniz. Bu kafa yapısı ile ülkemizin, milyonda bir bile olsa esenliğe çıkabilmesi, üretici ve çağdaş olabilmesi mümkün değildir.
Dinsel ile akılcı ve bilimsel düşünce sistemlerinin ne olup, ne olmadığını daha iyi anlayabilmeniz için; Prof. Dr. Niyazi Kahveci’nin “Çağımızda Türkiye, Düşün ve Bilim Alanları” kitabını okumanızı tavsiye ediyorum.