Nerede konuşan ruhlarımız? - İlhaber Gazetesi Web Sitesi
Bu makale 2017-12-28 17:42:58 eklenmiş ve 786 kez görüntülenmiştir.
Sokak lambası gibi olmalı hayatımız ne güneş ışığının altında parlamalı, ne de karanlıklar arasında kaybolmalı. Loş ışık gibi olmalı yani, yüzleri gerektiği kadar görüp ruhları okuyabilecek kadar aydınlanmalı.
Fısıltıların en güzeli sessiz sokaklarda, sarılmaların en naifi çiseleyen yağmurun altında, kelimelerin en güzeliyse sokak lambasının altında; dipdibe gözgöze, loş ışıkların yanında...
Gri gibi olmalı hayatımız ne beyaza bürünüp hayallerin, rüyaların arasında kaybolmalı, ne de siyahı boylayıp hırsın, paranın, eğlencenin içine batmalı. Fırçamız beyaza bulanınca hafif siyaha, siyah olunca da beyaza dokundurmayı bilmeli
Yüreğimiz siyah maskemiz beyaz. Hayatımızsa bitmek bilmeyen bir niyaz. Rüyalarda siyahı görür hayatımızdaysa beyazı arar olmuşuz. Yani biz fırçayla kendi resmimizi çizmek isterken paleti fırçanın eline verip kendi hayallerimizi satar olmuşuz...
Nerede loş ışıklar?
Nerede yağmurun tenimize değen ıslaklığı?