Ardında zamanın kaldı günahım,
Feryadım yükseldi, Rahman’a değdi,
Sevdayla tutuştu gönül dergâhım,
Bir ömür tükettim şükrana değdi.
Çileyle yoğruldum, şehvetle yundum,
Dünyamda nem varsa canana sundum,
Sonunda musalla taşına kondum,
Rabbimden verilen ihsana değdi.
Ardında zamanın, ses yok yarından,
Bir yaşam okunur perçem kırından,
Ham idim, piştim de çıktım fırından,
Ettiğim binlerce figana değdi.
Nem varsa tükettim, kefende cep yok,
Bilmedim ne oldu, hiçbir sebep yok,
Unutma sevdada din yok, mezhep yok,
Bir yudum busesi hicrana değdi.
Ardında zamanın bir uzun mızrak,
Coşarsın kalbine akarsa ırmak,
Küheylan ardında, kaçıyor kısrak,
Öyküsü eğiren kirmana değdi.
Kim geldim oturdum posta, dergâha,
Kim girdim şehvetle büyük günaha,
Şu yaşam dediğin koca bir saha,
Diktiğim fidanlar canana değdi.
Ardında zamanın akı, karası,
Bir kundak, bir kefen bezi arası,
Düşersin bir yola, gelir sırası,
Sonunda bu hesap mizana değdi.
Ey, aşk! Ey, sevda! Sen nelere kadirmişsin de bilememişiz! Fırından yenilecek ekmek sayısı yetersizmiş demek ki!...
Değerli usta, naif kalem Ahmet Bey;
Her ne kadar dörtlüklerinizden alıntı yapmakta zorlandıysam da, illâ ki bu dörtlükler yaşananların, söylenen/söylenmek istenilenlerin vurgulu ve derinlikli özeti! Bu ne muhteşem bir ifade!...
" Çileyle yoğruldum, şehvetle yundum," ; çekilen çileleri şehvetle yuyup paklamak...
"Rabbimden verilen ihsana değdi." ;Ve musalla taşına konulmayı Yaratan' dan gelen ihsan saymak...
" Ardında zamanın, ses yok yarından," ; ölümün yarınsız soğukluğu nasıl da hissediliyor, sessiz mermer taşlarından!
"Bir yaşam okunur perçem kırından," ; saçlardaki aklar, yaşanan hayatın ne menem bir yaşam olduğunun sancılı, ıssız ifadeleri...
"Ham idim, piştim de çıktım fırından," ; 'hayat okulunda hem iyi bir öğrenci hem bilge bir öğretmen olup çıkmak; derinlik sahibi, seviyle dolu, öğütülürken öğütmeyi de öğrenen bir benliğin işi' dedirten; ve
"Ettiğim binlerce figana değdi." ; onca ıstırabı, onca çığlığı kâr sayıp gerideki hayata bir selâm gönderirken; bütün bu yaşananları ve ardından musallayı nasip eden YARATAN' a minnetle dolu o erinç ruhun bahtiyarlığı yansımaz mı özümüze, yansımaz mı sözümüze ve karışmaz mı közümüze bu sesler, bu haykırışlar, ey şair!
Her defasında söylemlerin ağırlığıyla şiir darasında değerlenen kaleme saygı ve dostlukla, bin selâm özümden...
Canım kardeşim Refika Hamfendi.
Hep yazıyorsunuz ve hep söylüyorum.
Övgü dolu yorum ve kritiklerinizle beni ehya ederken, yüreğimi okuyorsunuz, beni okuyor ve yazıyorsunuz. Size minnetim sonsuz, şükranım sonsuz.
Siz benim alemlerin Rabb'ına en büyük emanetimsiniz.