Felsefe Sözleri ve kitap alıntıları
İçerisinde Felsefe geçen, Felsefe temalı, Felsefe tarafından söylenmiş veya Felsefe hakkında sözler ve kitap alıntıları listelenmektedir.
17.07.19 - Sakarya
"Ben varım. Buna hala yaşam denilebilir mi? Hayır, yalnızca biyolojik bir yaşam. Göründüğü kadarıyla varoluşçuluk felsefesini artık yalnızca bir tek felsefe izleyebilir: var olmamacılık. Yani var olmamanın içinde varoluşun felsefesi." (s. 31)
Din, gerçekler hakkında bilgi verir. Fakat dinin verdiği bilgi, bilimin verdiği bilgi ile uyumlu değildir. Bu yüzden de Batı'da din ve bilim arasında çatışma oldu. Bilim ilerlerken din geri çekilir ve dinin otoritesi, bilimin ilerlemesinin önünden çekilir. Gelenekçiler, bu olguya üzüldüler ve dejenere olduklarını düşünerek artık dindar olmayan insanlara acıdılar. Eğer, dinin yanı sıra daha yüce değerlere ulaşmak için bir şeye sahip değilseler, gerçekten de acınmaları gerekir. İnsanlar dinden uzaklaştıklarında ve onun yerine geçecek hiçbir şeye de sahip olmadıklarında yüce değerleri kaybederler. Kendilerini dünyevi meselelerle sınırlamak zorunda kalırlar ve manevi değerlerle hiçbir ilişkileri olmaz. Ancak çok şükür ki, dinin yanı sıra felsefe vardır ve o, insanlara yüce değerlere ulaşmanın bir yolunu sunar. Felsefede yüce değerlere ulaşmak için insanlar, dualar ve ayinlerin sağladıkları dolambaçlı yolları seçme ihtiyacı duymadıklarından bu yol dinin sunduğundan daha doğrudan bir yoldur. İnsanın felsefe sayesinde ulaştığı yüce değerler, din sayesinde elde edilenlerden daha saftır. Çünkü onlar, hayal ve hurafe ile karışmış değildir. Geleceğin dünyasında insan, dinin yerine felsefeye sahip olacaktır. Bu, Çin geleneğine uygundur.
İnsanın dindar olması zorunlu değildir; ancak onun filozof olması zorunludur. İnsan filozof olduğunda, dinin lütuflarının en iyilerine de sahip olur.
17.05.19 - Ankara
Birçok filozof ve birçok kedi üzerinde çalıştım. Kedilerin bilgeliği sonsuzdur. (s.56)
Her türden ve her şartta olan insan vardır. Bu türlerden herhangi biri için, herhangi bir insan türünün muktedir olduğu en yüksek başarı şekli vardır. Mesela, siyasetle meşgul olan insanlar vardır. İnsanların bu sınıfında, başarının en yüksek şekli, büyük siyaset adamlarının başarılarıdır. Aynı şekilde sanat alanında da, yetenekli sanatçıların başarılarının en yüksek şekli, büyük sanatçıların ortaya koyduklarıdır. Farklı insan sınıfları olmakla birlikte, onların hepsi de insandır. İnsan olarak muktedir olan bir insanın, başarısının en yüksek şekli nedir? Çin felsefesine göre bu, bilge olmaktan başka bir şey değildir ve bilgenin en yüksek başarısı, ferdin evrenle özdeşleşmesidir. Eğer insanlar bu özdeşlemeyi gerçekleştirmek istiyorlarsa, problem onların zorunlu olarak toplumu reddetmeleri ya da hayatı inkar etmeleri midir?
Bazı felsefecilere göre, bu zorunludur. Buda, bizatihi hayatın, acının kökü ve kaynağı olduğunu söyledi. Aynı şekilde Platon da, bedenin ruhun hapishanesi olduğunu söyledi. Yine Taocuların bazıları hayatın, bir pislik, bir tümör olduğunu ve ölümün bu tümörün koparılması olarak kabul edileceğini söylediler. Bütün bu düşünceler, bozulmuş maddi dünyanın tuzağı diye isimlendirilecek olan şeyden ayrılmayı gerektiren bir görüşü ifade etmektedir; bu yüzden de, eğer bir bilgenin başarısının en yüksek derecesi gerçekleştirilecekse, bilge toplumu hatta bizatihi hayatı terk etmek zorundadır. Yalnızca bu şekilde, nihai kurtuluşa ulaşılabilir. Felsefenin bu türü, genel olarak öte-dünyacı olarak bilinen felsefedir.
Metafizikle bu dünyanın bilgisinden hareket ederek Tann kavramına ve emin çıkarımlarla Tanrının varoluşunun kanıtına ulaşmak ise olanaksızdır; çünkü bizim, bu dünyanın olabilecek en yetkin bütün olduğunu bilmemiz, dolayısıyla bu amaç için (onu karşılaştırabilmek için) olabilecek bütün dünyalan tanımamız, kısacası herşeyi bilir olmamız gerekirdi ki, dünya (Tanrı kavramını nasıl düşünürsek düşünelim) ancak bir Tanrı aracılığıyla olabildi, diyebilelim. Ama bu varlığın varolduğunu sırf kavramlardan hareket ederek tam olarak bilmek, kesinlikle olanaksızdır; çünkü her varoluş önermesi, yani hakkında bir kavram kurduğum bir varlığın varolduğunu bildiren bir önerme, sintetik bir önermedir, yani öyle bir önermedir ki, ben onun aracılığıyla o kavramın dışına çıkıyorum ve kavram hakkında, kavramda düşünülmüş olandan daha fazla bir şey söylüyorum. Şunu: anlama yetisi içindeki bu kavrama, ayrıca anlama yetisinin dışında onun karşılığı olan bir nesnenin bulunduğunu söylüyorum, ki bunu herhangi bir çıkarımla ortaya koymak, açıkça olanaksızdır.
11.02.19 - Bern
''Ne kendi mevcudiyetimiz, ne de ona 'ait' olan dünya basit ve soyut bir done olarak anlaşılmamalıdır. Her şey hayatın "bütünlüğü' içinde köklenir. Bu 'aidiyet" şekil, mana ve ifade verir; bu aidiyet insanın düşünen (Descartes), isteyen ve insiyakları içinde yaşayan (Freud) bir mahluk olmadan evvel içsel bir mizaç mahlûku olduğunu gösterir. İnsan ancak ‘mizaç insanı' olarak hayatın içindedir. Mizaç insanında suje ve obje ikiliği yoktur. Mizaç insanı olmak sıfatı ile eşya olmadan kurtulur, yaratıcı şahsiyet oluruz.''
02.01.19 - Bern
''...doğrunun bilgisine ulaşmamızı engelleyen tüm güçlüklerin ve yanlışların üstesinden gelmeye çalışmak gerçekten savaş vermektir, biraz genel ve önemli bir konuyla ilgili bazı yanlış görüşler edinmek bir savaş kaybetmektir; sonra, önceki duruma yeniden dönmek
için güvenilir ilkelere sahip olunduğunda, büyük ilerlemeler yapmak adına, gerekenden daha çok ustalık gerekir.''
18.03.19 - İstanbul
Militarist iktidarlar, dış politikadan iç politikaya ve ekonomiye kadar tüm politika araçlarını propaganda aracı haline getirebilir. Bunun sonucunda da iktidarını sürdürmek dışında stratejik hiçbir hedefi kalmaz. Sorunlar ağırlaştıkça da hem dış hem de iç politikada sıkışan militarist iktidarın tek önceliği, kendi destekçilerini sürekli bir biçimde konsolide etmek olur. Böylece siyasi gerilimi sürekli yüksek tutarak, elindeki devlet imkanlarıyla muhaliflerini sindirerek iktidarını uzun bir süre korumaya çalışır. Çünkü militarist otoriteryanizmin sınırları yoktur ve elde ettikleriyle de yetinmesi diye bir şey söz konusu değildir.
Sorunlar ağırlaştıkça da hem dış hem de iç politikada sıkışan militarist iktidarın tek önceliği, kendi destekçilerini sürekli bir biçimde konsolide etmek olur.
18.03.19 beğen cevap
''Hiçlik sorusu (zımnen Diyalektik problemi) mantık tarafından değilleniyor. Fakat hiçlik değillemeden daha kaynaksaldır. Hiçlik 'değil'in ve 'hayır deme'nin ana kaynağıdır.''
22.03.19 - Denizli
Tarihte bu metodun en bilinen örneği Sokrates'in mahkeme kararı neticesinde baldıran zehri içirilerek idam edilmesidir.
Filozoflar, bir yasanın içeriği ve temeli yapmak üzere istemenin bir nesnesini arıyorlardı; (bu yasa buna göre doğrudan doğruya değil, haz ya da acı duygusuna bağlanan bu nesne aracılığıyla istemeyi belirleyen neden olacaktı; oysa bu filozofların yapması gereken şey, a priori olarak ve doğrudan doğruya istemeyi ve buna uygun olarak da her şeyden önce nesneyi belirleyen bir yasa aramaktı). Şimdi iyinin en yüksek kavramım verecek olan bu haz nesnesini ister mutlulukta, ister yetkinlikte, ister ahlâk yasasında, ister Tanrımn istemesinde bulsunlar, temel ilkeleri hep yaderklik olmuştur;
25.03.19 - Kastamonu
25.03.19 beğen 1 cevap
1882'de Friedrich Nietzsche (1844-1900) Tanrının öldüğünü duyurdu. Bir anlamda doğruydu söylediği. Mit, kült, kuttörensel ve ahlaki yaşayış olmaksızın kutsal kavramı ölür. Yalnızca eleştirel aklın erişebileceği bir sonuca ulaşarak "Tanrıyı" tümüyle kavramsal bir gerçeğe dönüştüren çağdaş insan onu kendi için öldürmüştü.
Geçmişimize saygı göstermek geleceği de kapsayan tek harekettir.
02.04.19 - Denizli
Onu sadece tek bir cümleyle özetleyecek olursak, diyebiliriz ki: Batı felsefesinin merkezine yüzyıllardan beri bilgi teorisini getiren Descartes, ve nerdeyse bir başına Descartes olmuştur.
Büyük Filozoflar Platon'dan Wittgenstei...
24.04.19 - Bern
''Bizler gerçekten de filozof isek eğer, gökyüzünün lütuflarını görmüş insanlar olarak onu şahit olarak tanıyacağız.''
''Maddi nesnelerden ve bazı önyargılardan kurtulmak 'varolmaya' doğru yapacağım o yürüyüşün gerekli ve vazgeçilmez bir adımıydı.''
"Niçin varlık olsun da daha ziyade hiçlik olmasın?" İşte Heidegger'e
göre felsefenin esas sorusu! Fakat Heidegger'in varlık hakkındaki bu
sorusuna özgünlük (hususiyet) veren, bu sorunun dayandığı temel
oluyor. Bütün soruların, 'varlık hakkındaki' sorunun da dayandığı
ontoloji, insan varlığının, varlığı bakımından çözülmesi (tahlili) ile
Ve bir şey, kayıtsız şartsız (her bakımdan ve başka bir koşul gerektirmeden) iyi ya da kötü olacaksa, ya da öyle sayılacaksa, bu, bir eylem tarzından, istemenin maksiminden başka bir şey olamaz; dolayısıyla iyi ya da kötü diye adlandırılabilecek olan, bir nesne değil, eylemde bulunan kişinin kendisidir: ona iyi ya da kötü insan denir.
21.05.19 - Denizli
"Bir düşünün, parçacıklar düşünebilseydi fizik ne kadar zorlaşırdı."