Biraz önce annelik deneyimimde sinirlenme konusunda zirve yaptım. (yazarken bile sinirleniyorum)
Her annenin başına gelmiştir bizim yaşadığımız olay. Gittiğimiz hemen hemen her yerde Nil bir şeyler alarak 'bunu da alacağım' diye tutturur, ev sahipleri de 'Aman alsın, çocuk o' diyerek istediği neyse onu da alıp eve döneriz.
Bir çok defa Nil'e anlattım 'Kızım, bir daha gittiğin yerlerden bir şey alma çok ayıp' diye tekrarladım. sanki ben öyle dememişim gibi bugün de aynı hareketi yaptı.
Arkadaşımın iki çocuğu var oturmaya gittik, güzel güzel oynadılar ve gitme zamanı geldiğinde Nil oyuncakların başına gidip gözüne kestirdiği oyuncağı almak için araştırmaya başladı. Ne yapacağını bildiğimden ikaz ettim ve oradan eli boş çıktı. Hep beraber bahçeye çıktık kesilen ağaç parçaları yani odunlar yerde duruyordu, eline bir odun aldı ve ben bunu alacağım diye tutturdu tabii ağlama krizi eşliğinde 'Lütfen, alma, etme' derken ev sahibi 'Aman alsın ne olacak' dedi ve o odun'u aldık
(odun diyorum, odun!)
Eve geldiğimizde yine güzellikle ikaz ettim ama yine alacağım diye tutturdu ve bende şimşekler çaktı.
Bildiğiniz bağırdım, hemde baya bağırdım. Ağladı, bir çok kez 'Artık gittiğin yerden bir şey almayacaksın, anladın mı?' diye haykırdım :(
Evet, pişman oldum ama bunca senedir sinir krizleri de dahil bir kez bile sesimi yükseltmedim, hep yumuşak şekilde anlatarak olayları atlattım ama bu farklı, başkasının evinden onun malını almak nedir?
Dediğim gibi en az 8-9 defa anlattım, bu çıkışı yapmak zorunda olduğumu hissettim ve yaptım.
Umarım aynı şey tekrarlanmaz ve ben bu şekilde davranmak zorunda kalmam.
Oytunla Hayat4 Aralık 2015 07:15Bazen hakikaten çaresiz kalıyor insan...Yapacak bişey kalmayınca da sesimizi yükseltiyoruz...Geçecek bu dönemler... İnan o hatırlamayacak bile...Sevgiler...YanıtlaSilYanıtlarSiyah Anne4 Aralık 2015 07:39Şımarıklık, krizler neyse de ileride alışkanlık haline getirebileceği bir durum bu. Tepkim onun içindi aslında. Biraz daha büyüyünce eminim beni anlayacak ve bazı şeyler daha kolay olacak :) Benden de Sevgiler...SilYanıtlaMinik Kelebeğin Annesi Ayşe GÜNEŞ5 Aralık 2015 05:15ayyy bizde de oluyor cinnet noktası resmen 1000 kere de anlatsam anlamıyor bir şekilde kandırıyorum napiiim kandırılmayı kendi seciyor :D annelerin çilesi ;)YanıtlaSilYanıtlarSiyah Anne5 Aralık 2015 11:34Bende 1000 kere anlattım güzellikle 1001.de patladım :| sonra ben özür diledim, kızım da diledi barıştık :)bir daha yapmayacağına söz verdi. Bakalım umarım sözünü tutar.SilYanıtlaBize Her Yer Okul20 Aralık 2015 07:07Çocuklara başka evlerdeki seyler aynısı sizde olsa da cazip gelir. Odun o kadar da kötü değilmiş en azından sokaktan almış. Benimkiler de arkadaşlarının oyuncaklarını istiyor misafirlikten ayrılırken. Bir ayar çekmek Lazım ;) YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...