Onun Uğuru Deposunda: İncik Tom’un Sırrı – Bu Kitabı Çok Sevdim
Gönderi tarihi 15 Haziran 2020 18 Haziran 2020 Işıl tarafından
Adı uğursuzluğu ile anılan dükkanın önüne bir araba yanaşmış, mahalleli önceki kiracıların akıbetini anımsayarak, şaşkınca fısıldaşmaya başlamıştı.
İlerleyen günlerde dükkan açılmış ve fısıldaşmaların konusu, bu kez, Tom’un etlerinin tadı olmuştu. Mahalleli bir mucizeden söz ediyor gibiydi. Bunları işittikçe mahallenin eski kasabı Asarkeser Al’e geliyordu fısıldama sırası ve kazananın kendisi olacağına dair umudu azaldıkça iyice öfkelenmeye başlıyordu. Al’in zihinlere düşürdüğü kuşkunun da etkisiyle, bu etlerin efsanevi tadı sorgulanır oldu sonra, söylentiler aldı yürüdü. İncik Tom bir büyücü olabilir miydi? Ya da eşi bir cadı? Kaçak mıydı bu insanlar yoksa iyi birer yalancı mı? Nasıl olmuştu da bu dükkanın önceki kiracılarını canından bezdiren uğursuzluktan nasiplerini almamışlardı? Derken fısıltılar homurtulara, homurtular kafa kafaya verip planlar kurmalara dönüştü. Başta Asarkeser Al ile bir grup mahalle sakini gece vakti Tom’un kasabına giriverdi. Bakalım, böyle güzel böyle leziz, yiyene sağlık aşılayan etlerin sırrı neydi? Tom’un eşi bütün gün dükkanın arkasında neler yapıyordu? Geceleri gelen o garip sesler de neyin nesiydi? Tom’un her soruya bir yanıtı vardı ama mahalleli işittiklerine ikna olacak mıydı?
Yaklaşık iki yıl önce vejeteryan beslenmeye ve hayvanlar üzerinde deney yapan firmaların ürünlerini tüketmemek için daha fazla çabalamaya başladım. Sağlığıma dair pek çok uyarı aldım ve yanıtı ömrümde ilk kez normal değerlere yaklaşan tahlil sonuçlarımla verdim. Bu yola hiçbir canlının benim tercihlerim yüzümden zarar görmemesi için çıkmıştım ve sonuçlar böyle olmasaydı da yürümeye devam edecektim çünkü daha önce başlamamış olmanın pişmanlığına karışan huzurun tadı başka bir şeyle takas edilir gibi değildi. Sonra bir gün İncik Tom ilişti gözüme. Nasıl bir sevinçle karıştırdım sayfalarını.
Fakat kitapçı arkadaşım, ilgileniyorsam bana bu kitaptan söz etmesi gerektiğini, ebeveynlerin kitabı çocuklara okutmaya mesafeli olduklarını söyledi. Uzun yıllardır ebeveynlerin kitap tercih kriterlerine aşinayım. Kitaplara -her nedense- çocukların tercihlerinin biricik öznesi muamelesi yapılıyor ve dünyanın geri kalanıyla ilişki boşa düşürülüyor genellikle. Yani bu alışkın olduğum ama asla onaylamayacağım bir tepki. Kitaplar çocuklar için pek çok fikre yoldaşlık edebilir. Tam da bu nedenle, tek bir doğru, tek bir yaşam, tek bir deneyim olmadığını da işitmeliler. Kendi doğrularını bulmanın tek yolu da tanımaktan, okumaktan, sormaktan, konuşmaktan, ikna olmamaktan geçiyor bana kalırsa. İşte, İncik Tom’un Sırrı, bir başka deneyimin kapısını aralayan, heybeye yeni sorular dolduran o kitaplardan. Ah, o sürpriz son! Nasıl güzelsin, bir bilsen. Yaygın kabullerin biricik doğrular olmadığını fısıldayan kitapların sayısı artsın, çocuklar başka hayatları da tanısın.
Fulvia Degl’Innocenti’nin yazdığı İncik Tom’un Sırrı, Roberto Lauciello tarafından resimlenmiş. Ceylan Özçapkın’ın çevirdiği kitabın yayıncısı Nesin Yayınevi.
Etiketlendi: çocuk edebiyatı, çocuk kitapları, ceylan özçapkın, Fulvia Degl’Innocenti, hayvan hakları, hayvanlara saygı, incik tom'un sıırı, nesin çocuk kitaplığı, nesin yayınevi, Okul Öncesi, resimli kitap, Roberto Lauciello, vejeteryan
Önceki Yazı Asla Kürk Giymeyenlerden Biri Adını Arıyor: Ayı Olmayan Ayı