20 Ocak; Azerbaycan Türkünün şan ve şeref günü / Dünya / Milliyet Blog
Azerbaycan Cumhurbaşkanı Sayın İlham Aliyev Bakü Şehitliğini (Şehitler Hiyabanı) ziyaret ederken
Rauf Aliyev Kengerli, Azerbaycan’da yayınlanan Halk Gazetesi'nin yazarı
Od düştüğü yeri yakar derler. Felaket dolu o gün Bakü’de 130’dan fazla ailenin ocağına od düşmüştü, kimisi hunharca katledilmiş, kimisi şehitlerimize ağıt yakmış, kimisi de bir ömür sakat kalmışdı. Şehit olanlarda, haps edilerek nereye götürüldükleri belli olmayanlar da, sakat bırakılanlar da AzerbaycanTürkleriydi.
Azerbaycan Türkü adete kükremiş sel gibi Sovyetler Birliği’nin istilacı yasaklarını çiğniyor, korkmadan, cesaretle tüm Dünyaya “özgürlük” diyerek haykırıyordu. Adeta milli şairimiz Mehmet Akif Ersoyun Vatan sevgisiyle, yürek yanğısıyla kaleme aldığı şiirindeki gibi;
20 Ocak tarihine hem de Azerbaycan Türkünün facia günü diyoruz. Çünkü o müthiş gecede yüzlerce suçsuz Azerbaycan Türkü katledildi.
Azerbaycan halkı o günleri Sovyetlerin son başkanı Mihail Qarbaçov’un Türk düşmanlığı politikasının sonuçlarını bir daha gördü. SSCB’nin gerçekten vahşi bir imparatorluk olduğunu bir daha anladı. Bakü’de yaşanan trajediden önce Kazakistan’da ve Gürcistan’da masum insanların katledilmesi de bu gerçeği kanıtlıyordu. Bu, Rus İmparatorluğu’nun esaretinde tuttuğu milletleri korkutma politikasının ta kendisiydi. Katliamlar bizim ve gelecek nesillerin hafızasında rusların en büyük zalimliği olarak kalacaktı.
Aslında olaylarsa böyle gelişmişti; 1989 yılında şu anda benim çalıştığım Halk Gazetesi’nde Karabağda’kı Tophane ağaçlıklarının Ermeniler tarafından yok edilmeye çalışıldığına ilişkin haberler yayınlandı. İlginçtir; SSCB’nin sansürden sorumlu birimleri resmi gazette niteliğindeki bu gazetedeki haberi sansüre tabi tutamamışlardı. İşte bu haberin etkisi ile öfkelenen Azerbaycan Türkleri Bakü’de protesto gösterileri yapmaya başladılar. Aynı günlerde gazeteciler de protestocularla beraberdi. Her gün gazetelerde bu konuda haberler yayınlanıyordu. Bazen sansürlenen gazeteler gizlice basılıyor Bakü’nün merkezindeki “Azatlık” (Özgürlük) Meydanı’na toplanan protestoculara dağıtılyordu.
Yukarı Karabağ’a Ermeni iddiaları tüm Azerbaycan Türklerinde büyük tepkiye neden olmuştu. Özellikle gençlerimiz gönüllü olarak Ermenilere karşı savaşmak için otobüslerle Karabağ'a gitmek istiyor, savaş çağrılarının sayı her geçen gün artıyordu.
Rus ve Ermeniler'den oluşan ordu birlikleri önlerine çıkan her kesi ya kurşuna diziyor, ya da tankların paletlerinin altına atarak hunharca katlediyorlardı. Sokaktan topladıkları insan cesedlerini bir birinin üzerine yığıyor ve bundan sonra tanklar cesetlerin üzerinde kayak yapar gibi hareketler yaptırıyorlardı. Ve sanki bundan neşeleniyorlardı.
O günlerde Azerbaycan yalnız kalmıştı. Kimse bizim derdimize çare olmuyor, kimse Azerbaycan Türkleri'ni desteklemiyordu. Elbette Türkiye’den, Türkhalkından başka…
Beklenmedik bir anda KGB'nin tehtitlerine aldırmayan büyük Türk oğlu Haydar Aliyev, imparatorluğun ta başkentinde, Moskva'da olayları protesto etti. SSCB'nin Bakü’de yaptığı kanlı baskına 21 Ocak tarihinde Azerbaycan’ın Moskova’dakı konsolosluğunda beyanatla karşı çıkarak, Azerbaycan halkına karşı işlenmiş cinayetin teşkilatçılarının ve faillerinin cezalandırılmasını talep etti. Daha sonra Haydar Aliyev uzun zamandır üyesi olduğuSovyetler Birliği Komünist Partisi’ni de terketti.
Bugün Bakü'nün en yüksek noktalarından birinde her bir Azerbaycanlı için mukaddes and yerine çevrilmiş bir mekan var. Bu, 20 Ocak kurbanlarının ve Ermenistan'la savaşta helak olanların defnedildiği Şehitler Hıyabanı'dır. Her yıl 20 Ocak'ta binlerce insan burayı ziyaret eder, Vatanın özgürlüğü ve istiklali uğrunda canlarından geçmiş Azerbaycan evlatlarının aziz hatırasını ihtiramla yad ederler.