VASİYETİN YERİNE GELDİ BABA..
YIL : 1926…
YER : Bulgaristan ,Gabrova İli, Sevlieva (SELVİ ) ilçesinin BARA KÖYÜ
Rahmetli dedem İbrahim ve Ninem Fatma ile 1921 doğumlu rahmetli babam Nazım Selvi ve diğer 4 kardeşi 1926 yılında Bulgaristan’ın Gabrova ili,Sevlieva kazasının Bara köyünden Çanakkale ili,Biga Kazası’nın Çınardere köyüne göç ettiler.
SEBEP : Türklere yapılan zulüm ,baskı ve Vatan hasreti.
Yıl : 1900,1902,1905,1907,1910,1917 ve 1926 tarihlerde Bulgaristan’ın BARA köyünden Çınardere köyüne göç eden ;
İBİŞ, SELVİ, TOPAL, ERGEN, USTA, USLU, DÖNMEZ, HİRVE, SEZGİN, AYDIN,
DERELİ, AVCILAR, KAYALI, UÇAR, ERİŞ, KAYA, ATALAY, BALIKÇI, GEZEN,
GACAL, NART, KENAR İSMAİL Aileleri ve DİĞERLERİ….. Analarını,babalarını,kardeşlerini,hısımlarını,komşularını ,akrabalarını ve topraklarını yaban ellerinde bırakarak Anavatana iltica ettiler.
Geldikleri yeni ve gerçek vatanlarında kendilerini huzurlu ve mutlu yaşamaya adadılar.Çocuklarına yeni hayatlar,yeni iş ve yaşam koşulları peşinde koştular.Yokluk ve çaresizlik içinde çırpınarak hayata tutunmaya çalıştılar.
Gök mavi,dal yeşil,tarla sarı olsun.
Kuşların,çiçeklerin diyarı olsun…
Ve öylede oldu … yıllar ve asırlar sonra..
Aradan çok zaman geçti..Belki 50 yıl belki 100 yıl, belki de bir asırdan fazla.
Memleket isterim ,ne başta dert,
Ne gönülde hasret olsun.
Kardeş kavgasına bir nihayet bulsun.
Diyerek yaşamlarına devam ettiler…
İstek ve arzu böyleydi ..AMA !
Bazı olumsuzluklar ve çaresizlikler,yaşamlarında istenmeyen zorlukları ve ıstırapları da beraberinde getirdi,
İmkansızlıkların ve olanakların bittiği yerde özlem ve hasretlerde coşarak kalplerin içinde bir yara olarak kaldı.Yadellerinde çaresiz ve ümitsiz bıraktıkları ailelerine ,babalarına ve hısımlarına kavuşamadan yıllar geçti.Hep gitme ümidi ve hayali ile beklediler.Bir fırsat kolladılar.Ama olmadı ve imkan bulamadılar.
Aradan aylar,yıllar ve koca bir asır geldi ve geçti. Ne gelen oldu ,ne de giden.Ancak doğdukları , oynadıkları,koştukları toprakları ,güttükleri hayvanları,sevdikleri arkadaşlarını,dostlarını ,yavuklularını,sevdalılarını bir daha hiç göremediler.
Orada anaları,babaları,dedeleri ,nineleri ve kardeşleri kaldı.Onları bir daha ziyaret etme şansları da hiç olmadı.Olması da mümkün değildi.Hepsi hayal,hepsi boştu artık…
Geride ,sılada bıraktıkları,evlerini,bağlarını,bahçelerini,rüzgarını,güneşini ve hayallerini hiç ama hiç göremediler.
Ne zaman bir rüzgar esse oralardan,fesleğenin kokusu geliyordu köyü Bara’dan.Birisi açsa konuyu ,söz etse sevdiği topraklardan ,hemen dikkat kesilirdi kulakları ,duymak isterdi özlemi Bara’dan.
Nasıldı oraları,kimler vardı,ninesi,dedesi,sevdikleri ne yapıyordu şimdi.Buluşabilecekmiydi Acaba ! Yoksa yine hayal mi ! yoksa serap mıydı duydukları…
Yoksa şakamıydı konuşulan lakırdılar…
Üzülmek elde değildi ! çünkü canı,ciğeri,sevdiği oralarda ve çok uzaklarda kalmıştı.
Sözün kısası ve özü..Görmek,buluşmak,konuşmak,kucaklaşmak hayal bile edemedi..
Ayrılıklar acı ve hüzün getirmişti..
Bu hasret ve özlem ile bekleyişin sonu hüsran ve sonuçsuz bitti.
Bulgaristan’ın,Sevlieva kazasının BARA köyünden Çınardere köyüne 1902 yılından 1926 yılına kadar gelen tüm dostlarımız,ninelerimiz,dedeleriz,annelerimiz ,akraba ve hısımlarımızın tamamı 2014 yılına kadar bu hayattan çekildiler ve bu alemden yok olduğular.Ebedi aleme iltica ettiler.
Bulgaristan da doğmuş olanlardan ve Çınardere köyünde en son vefat eden 1921 doğumlu rahmetli babam Nazım Selvi oldu.O da maalesef doğduğu topraklara,çocukluk anılarını bıraktığı yerleri ve bir daha asla göremediği ninesine,dedesine ve akrabalarına kavuşamadan 14 mart 2014 tarihinde bu acımasız fani dünyadan, sonsuz aleme geldiği gibi göç edip Rabb’ine kavuştu.
Rahmetli babamın çok istediği,unutamadığı,gitmek için büyük bir istek,arzu,heves,özlem duyduğu bir şey vardı .O da doğduğu toprakları,oynadığı çayırları,güreş yaptığı çimenleri,koşturduğu bayırları,üzüm bağlarını,ceviz ağaçlarını ,dalından kopardığı bostan tarlalarını,çocukluk arkadaşları olan Bulgar kopillerini ve sevdiklerini,akraba ve hısımlarını görmek iste son bir defa .Ama olmadı ve bir daha göremedi oraları.Sevdiği köyünü,toprağını,çiçeğini,böceğini ve çekemedi son defa nefesini.
Bu hüzünlü bekleyiş,kalpten gelen arzuları,kanayan yaraları,depreşen arzuları yerine getirmek ve rahmetli babamın vasiyetinin gereğini düşünerek 02.08.2017 tarihinde doğduğu topraklara SILAH-İ RAHİM yapmak ,rahmetli babamın ve köyümüze göç eden tüm büyüklerim ve kardeşlerim adına eşim Asuman Selvi ile Bulgaristan’ın Sevlieva (SELVİ), BARA,Sühündolu,Rahva,Gradischte ,Pavliken,Kruşevo ve Veliko Tırnova şehir ve köylerini ziyaret ettim ve orada bilinen ve bilinmeyen akraba ve hısımlarımızı bularak hasret ve özlemlerimizi paylaştık.Benimde içimde olan baba ,dede ,nine ocağını dolaşmak ,oralarda bulunmak,havası koklamak,suyunu içmek,rahmetli olanların mezarlığını görmek ve büyük bir görevi ,rahmetli babamın VASİYETİNİ yerine getirmekten son derece mutlu olarak 12.08.2017 tarihinde vatanıma döndüm.
BARA KÖYÜ ,DÜNÜ BUGÜNÜ
BARA KÖYÜ : Bulgaristan’ın Gabrovo ili bölgesi içindedir.Sevlievo Belediyesine bağlı olarak 23 Aralık 1952 yılına kadar işlevini sürdürmüştür.Bu tarihten itibaren varlığı yok olmuş ve Bulgar tarihinde yerini almıştır.
BARA : Bulgaristan’da tarihi bir köydür.Nüfusu 1952 yılına kadar devam etmiştir.Ancak bu tarihte tüm arazisi ile beraber YAZOVİR Alexander Stamboliyski Barajı altında, suların derinliklerinde yerini almıştır.Şu anda köy ile ilgili hiçbir şey görünürde yoktur.
BARA KÖYÜNÜN adı ilk olarak 1479'dan itibaren Osmanlı belgesinde görülür . Köyün adı, küçük akan su, su, akarsu anlamına gelen bir isimdir.Büyük olasılıkla küçük bir derenin, bir suyun aktığı doğal özelliklerden kaynaklanmaktadır.
BARA KÖYÜ :Verimli Baren alanında, Rositsa Nehri'nin sol yakasında, Sevlievo'nun 20 km kuzeydoğusunda yeralır . Sevlievo sınırları içindedir.
TARİHÇESİ : Bara köyü, Osmanlı yönetimi sırasında nyhiya / said / Hotalich / Selvi / ve Sevlievo bölgesinin bir parçasıydı. Köy, 1855 yılından itibaren Baro olarak bir Türk belgesinde belirtilmiştir. Baro ismi daha sonra ki yıllarda halk dilinde Bara olarak kalmıştır.Köy adının kökeni, küçük akan su, su, akarsu anlamına gelen kelime çubuğundan gelir; Durağan su, su birikintisi, bataklık. 1952'de köy nüfusu komşu yerleşim birimlerine taşınmış ve kapanmıştır.
Bara köyünden göç etmiş kişilerin ;
SEVLİEVO ( SELVİ ) ,Gradiscta,Kruşova,Pavliken,Plevne,Levski ve diğer köy ve kasabalara kah iskan edilmişler kah taşınmışlardır.Ve bu nüfusun büyük çoğunluğu da Türkiye’nin değişik il ve ilçelerine göç etmişlerdir.
BARA KÖYÜNÜN YILLARA GÖRE NÜFUSU :
1880 yılında Nüfüsü : 732 Kişidir.
1910 Yılında Nüfusu : 780 Kişidir.
1934 Yılında Nüfusu : 969 Kişidir.
1949 Yılında Nüfusu : 960 Kişidir.
1952 Yılında Nüfusu : 0 Kişidir.
BÜGÜN BARA KÖYÜNÜN DURUMU :
Bara köyü şimdiki adıyla Yazovir Alexander Stamboliyski Barajı tamamen sular ile kaplıdır.Bara köyü sınırları içinde yaklaşık 1946 yıllarında başlanan baraj çalışmaları 1950 yıllarına kadar devam etmiştir.Baraj çalışmaları başladıktan sonra bazı nüfus yavaş yavaş devletin gösterdiği diğer köylere mecburi iskan sağlandı.Bu köylerin içinde en önemlileri olanlar Gradischta,Pavliken,Belaçerçva,Kruşovo,Levski köyleridir.Tabi bu arada imkanları olanlarda Sevlievo (SELVİ ) ,Silistre ,Sofya ,vs. gibi yerleşim bölgelerine gitmişlerdir.
Bara Köyüne Gradischta istikametinden ,Pavliken ve Sühündolu köylerinin içinden geçerek büyük bir tepenin üzerine gelindiğinde Bara Köyünün baraj suları görünmüş oluyor.Bu tepeden aşağıya doğru indiğimizde yine bayırda ,sol tarafta büyük orman ağaçlarının altında köyün kireç ocağı tespit edildi.Ancak ağaçlıklar ve bitkilerin bu kireç ocağını tamamen kapatmış görünürde bir şey görülmüyordu.1950 yılından önce buradan kireç çıkarılıyor ve köylere satılıyordu.Yanımda bulunan akrabamın babası da buradan kireç sattığını ve nasıl çıkarıldığını kısaca anlattı.
500-600 m. aşağıya indiğimizde yolun bittiği ve barajın tel örgüler ile kaplığı olduğunu görerek sola doğru yöneldik.Yol baraj olduktan sonra yapıldığı için arazileri ikiye bölmüş durumdadır.Sağ taraf barajın sınırlarında ,sol tarafta tamamen ormanlık olarak bulunmaktadır.
Bu alan da iki yer aradık.Zaten başka da arayacağımız ve göreceğimiz hiçbir şey yok.Çünkü Bara köyü ve toprakları tamamen suların altında kaldığı görülüyor.
Sol tarafta bir anıt şeklinde bir taş ,sağ tarafta da ecdadımızın mezarlığı.Her ikisini de çok aradık .Defalarca dolaştık bulmakta çok zorlandık.Çünkü Oraya 1950 den sonra giden yoktu.Sevlievo da oturan akrabam Ali Aliev’in ve Keşan’dan gelen ve Bara da doğmuş olan akrabam Ahmet Kayalı’nın da yardımı ile Mezarlığı ve taşı bulduk.
ANIT TAŞ : Bu taş yolun sol tarafında ağaçlıkların ve otların arasında görülmeyecek şekilde kaybolmuştur. Bu taşın bulunduğu bölge eski yıllarda BARA köyünün gençleri,kızlar,erkekleri ve yaşlıların oturdukları,eğlendikleri köy meydanıdır.Mesire yeridir.Buluşma yeridir.Bu araziden baraj olduktan sonra yol geçmiş ve araziyi bölmüştür.
Yolun üst tarafında ve ormanlık alandaki Anıt Taşın üzerinde Bulgarca yazıyı tercüme ettiğimizde :
**** Bu Barajın altında Bara Köyünün kalıntılar bulunmaktadır.
1950 yılında baraj olarak yapıldıktan sonra ,burada bulunan tüm insanlar ve canlılar başka köy ve kasabalara gönderilmiştir.
Burada bizim insanlarımızı kökleri bulunmaktadır. ****
KÖY MEZARLIĞI İSE : Yolun altnıda Baraja 20-25 m. kala bulunuyor. Belki bazı mezarlar suyun altında kalmış olabilir, ancak tam bilen yok.Hatıralarda kalan mezarlığın içinde Baraja yakın yerde kurumuş bir ceviz ağacı olduğudur.Yanımızdaki akrabalarım bunun böyle olduğunu hatırlıyorlar.O nedenle mezarlığı da bulduk.Ancak sadece toprak vardı.Ne mezar,ne taş,ne ibare ve nede bir kalıntı.Söylenen yerde ,ceviz ağacının aldın da durduk.Ecdadımızı hayal ettik.Onları hatırlamaya çalıştık.Duamızı ederek ayrıldık.
Bara köyü Osmanlı tarihinde 1479 da yerleşim yeri olarak belirtildikten 471 yıl sonra yani 1950 tarihinde yerini bir baraja bırakarak tarihten çekilip yok olmuştur.Böylece atalarımızın bu köyde 571 yaşadıkları tespiti yapılmıştır.Dolayısı ile Bara köyü söylendiği gibi Osmanlı tarihi olarak kokmaktadır.Ancak hiçbir kalıntı,iz,emare ip ucu bulunamamıştır.
Bugüne kadar eş dost,akraba ve diğer kanallardan yaptığım tüm araştırmalarıma rağmen BARA köyünün resmini bulamadım.Ancak Türkiye’ye geldikten sonra Gabrovo ve Sevlieva (SELVİ) Belediye başkanlıklarına birer mektup yazarak Bara köyünün eski tarihi resimlerini bulmaya çalışmaktayım.İnşallah hedefime ulaşarak köyümüz hakkındaki araştırmalarımı bir sonuca bağlayacağım.Eğer istediğim resimler gelirse sizlerle de paylaşacağım.
Böylece Babamın,dedemin,ninemin ve tüm eş dost,akrabalarımın ve Bara köyünde doğmuş dostlarımın isteklerini ve Vasiyetlerini böylece yerine getirmiş oldum.
Ayrıca 68 yaşıma bastığım bugüne kadar Bulgaristan da bulunan dedemin yaklaşık 1895-1899 ve 1901 tarihli rahmetli olan 3 kız kardeşinin izlerini sürdüm.Bunlardan birincisinin torununu Gradchta köyünde ve torununun oğlunu da Sevlieva kasabasında buldum.Bu kasaba da oturan yeğenim Ali Aliev ‘in 10 gün misafiri oldum.Unutulmaz bir konukseverlik gösterdi.İlk defa buluşmamıza rağmen eşi ile beraber sanki 68 yıl berabermişiz gibi ilgi ve alaka gösterdi.Kendisine çok teşekkür ederim.
Diğer taraftan Gradischta köyünde dedemin 3 kardeşinin torunlarını ve torun çocuklarını buldum .Onlarla da unutulmaz hasret ve özlem dolu bir gün yaşadım.
Bizleri evlerinde misafir etmek için çok ricada bulundular.Ancak zamanımızın kısa olması bu isteklerini yerine getirememe üzüntüsü yaşadık.
Öte yandan Kruşevo köyüne gittik .Burada da yine dedemin 1870 yıllarında doğmuş olan halasını torun çocuklarını bulduk.Onlarla da tanıştık.Hasret giderdik.Geçmişten ve gelecekten uzun sohbetler yaptık.Diğer akrabalarını tanıştırdı ve onları da tanıma fırsatı bulduk.
SONUÇ OLARAK : Şunu söylemek istiyorum.Uzun yıllar babam,dedem ,nine, amcalarım ve halalarım Bulgaristan’ın Bara köyüne doğdukları topraklara gidemediler.Ancak onların arzu ve isteklerini ve en önemlisi vasiyetini yerine getirdiğim için hem onların hesabına ve hem de kendi hesabıma son derece mutlu oldum.Umarım doğduğun topraklara yaptığım bu ziyaret ile onları ve tüm Bara’dan göç eden sevdiklerimi kabirlerinde mutlu ettim.
Bu arada BARA köyünden babamın,dedemin amcalarımın ve halalarımın mezarlarına BARA köyünden toprak getirdim.Diğer taraftan onların kabirlerine doğdukları vatan toprağını örterek huzurlu ve mutlu olmalarını sağlamanın sevincini yaşadım.
Ayrıca köyümüze, Bulgaristan’ın BARA-SÜHÜNDOLU-KREMİN-RAZGRAD ve KIRCAALİ ‘den göç etmiş olan dostlarımı ve kardeşlerimi de bir nebze sevindirmiş
Bütün Çınardereli dostlarıma,Bulgaristan’dan sevdiklerinden,akrabalarından,arkadaşlarından eş ve dostlarından,hısımlarından selamlar getirdim.