kirazlı sakız: Susmaya Devam Ediyoruz
Eylül'le dün saat yedi civarı falan bir dışarı çıkalım dedik.Bir kaç gündür görüşememiştik, konuşacaklar birikmişti malum.Çıktık bir saatliğine ama ondan bahset, şunu anlat diye diye saat ona geliyordu.Ayrıldık Eylül'le. Apartmana geldim,şu şifre giriyorsun apartmanın kapısı açılıyor ya hıh işte onlardan taktılar geçenlerde.Şifreyi milyon kez de girsem olmuyor,sinirleniyorum! Altı üstü 4 haneli bir numara giricem ve kapı açılacak. Yok beceremiyorum ve dün akşamda beceremedim.Bir kadın geldi aniden.Bak bu böyle böyle,öğrensen iyi edersin dedi.Biliyordum ama açamadım demedim,sadece suratına baktım. O sırada bir adam kimooo diye apartmanı inletiyor.Ben bu ses nereden geliyor diye düşünürken, kadın dedi ki bak kapıcı sesleniyor,ben bastım desene.Bir an şaşırıyorum.Ben mi bastım. Ee ben basmadım falan demeden adam iyice sesini yükseltiyor.Neyse eğiliyorum merdivenden ben bastım diyorum.Adam da ses verseniz ya o zaman diyor.Suratına öylece bakakalıyorum. Kadınla asansöre biniyorum.Kadın iyi akşamlar diyor yine bir şey demiyorum.Halbuki asansörde biri varsa inerken mutlaka iyi günler,iyi akşamlar diyen bir insanım ben ya da yanlışlıkla bir şey yapınca kusura bakmayın diyen falan. Kadına bir şey dememem,ben basmadığım halde kapıya ben bastım dedim resmen,o an kadın gel atla şuradan dese onu da yapacaktım sanırım.
Dalmıştım o an! Kafamda bir sürü düşünce vardı.Onlarla boğuşurken hiç bir şeye tepki vermedim yaa. Çok garip! O kadını bir daha görmeliyim.Evet kesin görmeliyim.Kafamın içindekiler bu şekilde beynimi kemirmeye devam ederse sanırım ben böyle saçmalamaya devam edeceğim ..
Vee "şarkı" ...
Etiketler: İç ses, insanlar, ruh halim
bende mimlsin :D
Teşekkür ederim Eva'cım,en kısa zamanda yazacağım :)