Toplam 329 Kitap
Ekin, 2019 Haziran, 15. baskı, 13,5 x 19,5 cm, 384 sayfa
İçindekiler Bilgi Kaynakları Osmanlı Anayasal Gelişmeleri Cumhuriyet Dönemi Anayasal Gelişmeleri Temel İlkeler Temel Hak ve Hürriyetler Siy...
Yetkin, 2019 Haziran, 1. baskı, 16 x 23,5 cm, 801 sayfa
"Demokratik rejimlerde siyasî partiler, devlet yönetimi ve ülke sorunlarının çözümü hakkındaki program ve görüşlerinin uygulanması için seçimler yo...
"Demokratik rejimlerde siyasî partiler, devlet yönetimi ve ülke sorunlarının çözümü hakkındaki program ve görüşlerinin uygulanması için seçimler yoluyla halktan aldıkları yetki ile iktidar veya muhalefet olarak çalışan tüzel kişiliğe sahip kuruluşlardır. Siyasî partiler, farklı program ve görüşleriyle devlet yönetimi ve ülke sorunlarının çözümü konularında halka alternatifler sunarlar. Seçimler, siyasî partilerin bu program ve görüşleri uygulayacak insanlar olarak gösterdikleri adaylar veya bağımsız adaylar arasından seçmenlerin yaptıkları tercihlerle gerçekleşir.
Siyasî partiler ve seçimler, demokratik rejimin özgürlük ortamında işleyişi bakımından kurucu/yapıcı unsurlar niteliğindedir. Birbirini tamamlayan bu iki unsurun olmadığı veya eksik olduğu bir siyasî rejim demokratik sayılamaz. Siyasî partilerin varlığı ve dönemsel aralara seçimlerin yapılması, demokratik rejimin olmazsa olmaz koşullarıdır. Nitekim siyasî partiler açısından bu koşul, yürürlükteki Anayasa’mızın 68. maddesinin II. fıkrasında açıkça belirtilmiştir: “Siyasî partiler, demokratik siyasî hayatın vazgeçilmez unsurlarıdır.” Bu hüküm, 1961 Anayasası’nın 56. maddesinin III. fıkrasında önceki dönemin tecrübelerini de göz önünde tutan bir ifade ile yer almıştı: “Siyasî partiler, ister iktidarda ister muhalefette olsunlar, demokratik siyasî hayatın vazgeçilmez unsurlarıdır.”
Seçimler, Anayasa’nın 6. maddesinin I ve. II. fıkralarındaki “Egemenlik, kayıtsız şartsız Milletindir. Türk Milleti, egemenliğini, Anayasanın koyduğu esaslara göre, yetkili organları eliyle kullanır.” hükümlerinin gereğidir.
23 Nisan 1920 günü Ankara’da millî egemenlik ilkesine dayalı olarak açılan Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin kabul ettiği 20.1.1921 tarih ve 85 sayılı Teşkilâtı Esasiye Kanunu’nun 1. maddesinde –günümüz Türkçesiyle– şu hükümler yer alıyordu:
“Egemenlik kayıtsız ve şartsız milletindir. Yönetim usulü, halkın kaderini bizzat ve fiilen yönetmesi ilkesine dayanır.”
29 Ekim 1923 günü 364 sayılı Kanun’la Teşkilâtı Esasiye Kanunu’nun 1. maddesinde değişiklik yapılarak Cumhuriyet ilân edilirken bu hükümlere bir cümle daha eklenmiştir:
“Türkiye Devletinin Hükümet şekli Cumhuriyettir.”
Eklenen cümle ile “halkın halk için halk tarafından yönetilmesi” ya da kısaca “halk yönetimi” demek olan Cumhuriyetin adı konuluyordu. Temsilî demokrasilerde yasama ve yürütme organları halk tarafından seçilir. Nitekim 1921 Teşkilâtı Esasiye Kanunu’nun 4. maddesinde “Büyük Millet Meclisi, iller halkınca seçilen üyelerden oluşur.”; Cumhuriyeti ilân eden 364 sayılı Kanun’la değişik 10. maddede “Türkiye Cumhurbaşkanı, Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulu tarafından ve kendi üyeleri arasından bir seçim dönemi için seçilir.”; 12. maddede “Başbakan, Cumhurbaşkanı tarafından ve Meclis üyeleri arasından seçilir. Diğer bakanlar Başbakan tarafından yine Meclis üyeleri arasından seçildikten sonra tümü Cumhurbaşkanı tarafından Meclisin onayına sunulur.” hükümlerine yer verilmiştir.
1921 Teşkilâtı Esasiye Kanunu’ndan sonra Türkiye’de 1924 Teşkilâtı Esasiye Kanunu/1945 Türkçeleştirmesiyle Anayasa, 1961 ve 1982’de Kurucu Meclis ve halkoylamalarıyla kabul edilen iki Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve bunların her birinde çeşitli değişiklikler yapıldı. 27 Mayıs 1960 İhtilâli ya da Devrimine kadar devam eden 1924 Teşkilâtı Esasiye Kanunu/Anayasa döneminin ilk 21 yılı, –1925 yılındaki Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, 1930 yılındaki Serbest Cumhuriyet Fırkası gibi kapatılma veya kapanma ile sonuçlanan kısa süreli denemeler dışında– Cumhuriyet Halk Fırkası/1935’den itibaren Cumhuriyet Halk Partisi’nin iktidarda olduğu tek parti dönemidir.
Geçmişe dönük bir perspektiften bakıldığında 19. yüzyılın ikinci yarısı ile 20. yüzyılın başlarında Osmanlı İmparatorluğu’nda kurulan İttihat ve Terakki Cemiyeti, Hürriyet ve İtilâf gibi siyasî partilerden sonra; Cumhuriyet Türkiye’sinde II. Dünya Savaşı ertesinde 1945’ten itibaren Millî Kalkınma Partisi ve Demokrat Parti’nin kurulmasıyla yeniden başlayan çok partili hayat, 27 Mayıs 1960 döneminde Demokrat Parti’nin Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 29.9.1960 tarihli kararıyla, 12 Eylül 1980 askerî müdahalesi döneminde Millî Güvenlik Konseyi’nin 12.9.1980 tarih ve 7 numaralı bildirisi ile faaliyetleri durdurulan, 27.10.1980 tarih ve 2325 sayılı Kanun gereğince kayyım atanan siyasî partilerin tümünün 16.10.1981 tarih ve 2533 sayılı Kanun’la feshi sonucunda kesintiye uğramış; 18.10.1982 tarihinde Kurucu Meclis tarafından, 7.11.1982 tarihinde halkoylamasıyla kabul edilen yeni Anayasa’nın 177. maddesinin (b) fıkrası doğrultusunda çıkarılan 22.4.1983 tarih ve 2820 sayılı Siyasî Partiler Kanunu’nun geçici 4 ve 5. maddeleri çerçevesinde kontrollü bir şekilde yeniden çok partili hayata geçilmiş; yine Anayasa’nın 177. maddesinin (b) fıkrası doğrultusunda çıkarılan 10.6.1983 tarih ve 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu’na göre 6 Kasım 1983 milletvekili genel seçimi yapılmış; 12 Eylül 1980 döneminde kapatılan siyasî partilerin yeniden açılması ise, arada onların yerini alan yeni partiler kurulduğu için 19.6.1992 tarih ve 3821 sayılı Kanun’la tanınan olanak çerçevesinde 9 Eylül 1992 günü toplanan Kurultay’da yeniden açılmasına karar verilen CHP’nin 19 Şubat 1995 günü SHP ile birleşmesi ve kapatılan diğer partilerin arada kurulan yeni partiler içinde devam ettirilmesiyle sonuçlanmıştır.
Bu dönemde ANAP, DYP, DSP, MHP, RP, FP, AK Parti (AKP), HDP gibi siyasî yelpazede sağda, solda veya merkezde yer alan, tek başına veya bir ittifak içinde seçimlere giren, tek başına hükümet kuran veya koalisyon hükümetlerine katılan başka partiler de kurulmuş; Anayasa Mahkemesi’nce kapatılan veya Hazine’den aldığı Devlet yardımından kısmen yoksun bırakılan partiler olmuştur.
Anayasa’nın 67. maddesinin I. fıkrasına göre; “Vatandaşlar, kanunda gösterilen şartlara uygun olarak seçme, seçilme ve bağımsız olarak veya bir siyasî parti içinde siyasî faaliyette bulunma ve halkoylamasına katılma hakkına sahiptir.” Aynı maddenin VI. fıkrasına göre; “Seçim kanunları, temsilde adalet ve yönetimde istikrar ilkelerini bağdaştıracak biçimde düzenlenir.”
31.5.2007 tarihinde TBMM tarafından, 21.10.2007 tarihinde halkoylamasıyla kabul edilen 5678 sayılı Kanun’la yapılan Anayasa değişikliğinden sonra Cumhurbaşkanı artık doğrudan halk tarafından seçiliyor (m. 101). 21.1.2017 tarihinde Meclis tarafından, 16.4.2017 tarihinde halkoylamasıyla kabul edilen 6771 sayılı Kanun’la yapılan Anayasa değişikliği ile üye sayısı 550’den 600’e yükseltilen Türkiye Büyük Millet Meclisi, Cumhurbaşkanlığı seçimi ile birlikte beş yılda bir aynı günde genel oyla seçiliyor (m. 75). Yerel yönetimlerin seçimleri de beş yılda bir yapılıyor (m. 127/III).
Siyasî partiler ve seçimlerle ilgili bütün bu ve benzeri konularda öteden beri devam eden veya belirli zamanlarda ortaya çıkan hukukî sorunlar, değerli okuyucularımıza sunulan bu kitapta ele alınmaktadır. Bu kitap, milletvekili seçimleri ve yerel seçimlerle ilgili hukukî sorunlar hakkında 1997 yılında TESAV Yayınları arasında “Seçim Hukukunun Temel Sorunları ve Çözüm Önerileri” başlığıyla çıkan kitabımızın siyasî partilerle ilgili hukukî sorunlar da eklenmek suretiyle güncellenen devamı sayılabilir. Ne yazık ki o kitabın konuları arasında da yer alan, milletvekili seçimlerinde uygulanan % 10 oranındaki genel baraj ile il genel ve belediye meclisleri seçimlerinde uygulanan onda birlik kesme barajın günümüzde de devam etmesi, arada geçen yirmi iki yıl içinde bir ilerleme olmadığını göstermektedir.
Ancak şimdi “Siyasî Partiler ve Seçim Hukukunun Temel Sorunları ve Çözüm Önerileri” başlığı altında kapsamı genişletilerek Yetkin Yayınları arasında değerli okuyucularımıza sunulan bu kitapta henüz bir çözüme kavuşmamış eski konular yanında o zamandan beri Anayasa ve seçim kanunlarında yapılan köklü değişiklikler nedeniyle ortaya çıkan sorunlar da incelenmekte ve çözüm önerileri –bazıları için kanun teklifi taslakları da verilmek suretiyle– sunulmaktadır. Bununla birlikte “Siyasî Partilerin Kapatılması: Nedenleri, Sonuçları ve Anayasa Değişikliği”, 2014 yılında Yetkin Yayınları arasında çıkan “Nasıl Bir Anayasa Değişikliği?” başlıklı kitabımızda; “Siyasette Dürüst ve Adil Rekabet ve Kurumsal Altyapısı” içinde Anayasa Mahkemesi, Yüksek Seçim Kurulu ve diğer seçim kurulları ile bunların görev ve yetkileri; “Siyasî Partilere Devlet Yardımı” ve “Cumhurbaşkanı Seçimi”, içinde bulunduğumuz 2019 yılında yine Yetkin Yayınları arasında çıkan “Temel Yasa Anayasa” başlıklı kitabımızda yer aldığı için o konulara tekrar dönülmeyecektir.
Elinizdeki kitap, ağırlıklı olarak ilk kez şimdi yayımlanan inceleme ve makalelerle daha önce gazete ve dergilerde yayımlanmış makale, konuşma, açıklama ve röportajlardan oluşmaktadır. Kitap, konularına göre gruplandırılmış yazıları bir araya getiren altı bölümden oluşmaktadır.
Kitabın başlı başına bir kitap hacmindeki Birinci Bölümü “Siyasî Partiler ve Seçim” başlığını taşımaktadır. Bu Bölümde yer yer Türkiye’nin son yüzyıllık tarihine de uzanan açıklamalarla TBMM üyeleri ve yerel yönetimler seçimlerinde uygulanan sistemler, siyasî partilerce gösterilecek adayların belirlenmesi, yurt dışında yaşayan vatandaşlarımızın seçme ve seçilme hakları, seçim ve siyasî partiler hukuku ile ilgili anayasal düzenlemeler hakkında geniş açıklamalardan sonra bir “Genel Değerlendirme” yapılmakta ve ek olarak “Siyasî Partiler ve Seçim Kanunlarında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi Taslağı”, Gerekçesi ile birlikte sunulmaktadır.
“Siyasî Partiler” başlıklı İkinci Bölümde “Siyasî Partiler Kanunu”, “Siyasî Parti Kurultaylarının Olağanüstü Toplantıları” ve uygulamadan bir örnek olarak “DSP 2015 Seçim Bildirgesi İçin Öneriler” başlıklı yazılar yer alıyor.
“Seçim Sistemi” başlıklı Üçüncü Bölümün “Genel Olarak Seçim Sistemi” başlıklı Birinci Ayrımında 25-26 Nisan 2006 günleri Anayasa Mahkemesi’nin 44. Kuruluş Yıldönümü Nedeniyle Düzenlenen “Türkî Cumhuriyetler, Komşular ve Anayasal Sorunlar ve Türkiye’de Seçim Sistemleri” konulu Sempozyumda tarafımızdan sunulan “Seçim, Seçim Sistemleri ve Anayasal Tercih” başlıklı bildiri; Türkiye Barolar Birliği’nin 25 Aralık 2013 günü düzenlediği “Temiz ve Adil Seçim” Sempozyumunda “Demokratik Rejim ve Seçim Sistemleri” konusunda tarafımızdan yapılan konuşmanın genişletilmiş metni; EGİAD Yarın (Ege Genç İşadamları Derneği Yayın Organı) Editoryal Yönetmeni Seda Gök’ün eski Devlet, Millî Savunma ve Adalet Bakanı Prof. Dr. Hikmet Sami Türk ile 30 Mart 2014 yerel genel seçimlerinden önce yaptığı röportajın “Daha İyi Bir Seçim Sistemi İçin …” başlıklı metni; Hürriyet Gazetesinden Oya Armutçu’nun 27 Eylül 2013 günü seçim sisteminde olası değişiklikler konusunda yazılı olarak sorduğu sorulara tarafımızdan verilen cevapların “Seçim Sisteminde Değişiklik” başlıklı metni ve TESAV tarafından 18-19 Şubat 2005 günleri düzenlenen “Siyasî Partiler ve Seçim Kanunlarında Değişiklik Önerileri Sempozyumu” sonunda yaptığımız Genel Değerlendirme yer almaktadır.
Üçüncü Bölümün “Seçim Barajları” başlıklı İkinci Ayrımında “Türk Seçim Sisteminde Barajlar ve Değişiklik Önerileri”, “Demokratik Açılımın Önkoşulu: Seçim Barajını İndirmek” başlıklı makalelere, “Seçim İttifakları” başlıklı Üçüncü Ayrımında “Seçim İttifakları Düzenlenirken …” başlıklı makale ile “Ay Yıldız, İttifak İşareti Olarak Kullanılamaz” başlıklı açıklamaya yer veriliyor.
Kitabın “Seçme ve Seçilme Hakkı” başlıklı Dördüncü Bölümü’nde “Seçimlerde Kadın-Erkek Eşitliği” başlıklı öneri; “Yurt Dışında Yaşayan Vatandaşlarımızın Seçme ve Seçilme Hakları”, “Aday Olmak İçin Görevlerinden Çekilmesi Gerekenler” başlıklı makaleler; “KHK ile Çıkarılma Seçilme Engeli Değildir” ve “KHK ile Kamu Görevinden Çıkarılanların Seçilmesi” başlıklı açıklamalar toplanmış bulunuyor.
“24, 25, 26 ve 27. Dönem Milletvekili Genel Seçimleri” başlığını taşıyan Beşinci Bölüm, “12 Haziran 2011 Milletvekili Genel Seçimi Sonuçları. Notlar”, “7 Haziran 2015 Milletvekili Genel Seçimi”, “7 Haziran 2015’ten 1 Kasım 2015’e Milletvekili Genel Seçimleri”, “Zorlama Mükerrer Seçim”, “24 Haziran 2018 Seçimleri”, “24 Haziran 2018 Seçimleri ve Sonuçları” başlıklı makale ve incelemelere ayrılmıştır.
“Yerel Seçimler” başlıklı Altıncı Bölümde 29 Mart 2009 yerel genel seçimleri öncesinde Prof. Dr. Hikmet Sami Türk ile AÜSBE Araştırma Görevlisi Tekin Avaner’in Memleket Siyaset Yönetim (MSY) Dergisi adına yaptığı “Hukuk ve Siyaset Temelinde Yerel Seçimler (Yerel Seçim Sistemi ve 29 Mart 2009 Seçimleri Üzerine Değerlendirmeler” başlıklı röportajın güncellenmiş metni ile 31 Mart 2019 yerel genel seçimleri ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçimi ile ilgili olarak tarafımızdan yapılan “İstanbul Seçimlerinde Sonu Gelmeyen Açıklamalar”, “Koşulları Zorlayarak Yapılan Olağanüstü İtiraz”, “Yüksek Seçim Kurulu’nun Açmazı”, “Cumhurbaşkanı Yüksek Seçim Kurulu’na Talimat Veremez”, “Yüksek Seçim Kurulu’nun Tarihî Sorumluluğu” başlıklı açıklamalar ile “İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Seçiminin İptaline İlişkin YSK Kararı” başlıklı makale ve “Yüksek Seçim Kurulu’nun İtirazcıya Göre Değişen Kararları” başlıklı açıklama yer alıyor.
Önceki kitaplarımız gibi bu kitabın hazırlanması ve yayımlanması da, birçok insanın destek ve yardımlarıyla gerçekleşiyor. Düzenledikleri sempozyumlarla görüş ve önerilerimizi açıklamamıza fırsat veren Türkiye Barolar Birliği ve TESAV Yönetimlerine, aynı olanağı bizimle yaptıkları röportajlar ve sordukları sorularla sağlayan EGİAD Yarın Editoryal Yönetmeni Seda Gök, Hürriyet Gazetesinden Oya Armutçu ve Memleket Siyaset Yönetim (MSY) Dergisi adına AÜSBE Araştırma Görevlisi Tekin Avaner’e; kitapta yer alan makale ve incelemelerle ilgili araştırmalar için büyük ölçüde yararlandığımız TBMM Kütüphanesinde aradığımız kaynaklara ulaşmamızda bize yardımcı olan uzman Faruk Nafiz Ertürk, kütüphaneci Ziya Kutluoğlu ve memur Gül Çiloğlu’na teşekkür borçluyuz.
Kitaptaki makale ve incelemelerin bilgisayarla yazılmasında karşılaştığımız teknik sorunların çözümünde ve bunların kitap düzeni içinde sıralanmasında yardımcı olan Bahadır Çamalan ile aradığımız belgelerin bulunmasında yardımcı olan Erdal Gülhas’a teşekkür borçluyuz.
Kitabın basım ve yayımı ile değerli okuyucularımıza ulaşmasını sağlayan Yetkin Basım Yayım ve Dağıtım A. Ş.’nin –başta Yönetim Kurulu Başkanı Yusuf Ziya Gülkök ve Yönetim Kurulu Üyesi Muharrem Başer ve dizgi operatörü Serap Özer Rol olmak üzere– tüm yönetici ve çalışanlarına teşekkürlerimizi ifade etmekten büyük bir mutluluk duyduğumuzu belirtmek isteriz." (Sunuştan)
Ekin, 2019 Haziran, 24. baskı, 16 x 23,5 cm, 512 sayfa
"Türk Anayasa Hukuku Dersleri başlıklı bu kitap, lisans öğrencilerine yönelik olarak hazırlanmış bir ders kitabıdır. Bu kitapta bazı yeni yöntemler...
"Türk Anayasa Hukuku Dersleri başlıklı bu kitap, lisans öğrencilerine yönelik olarak hazırlanmış bir ders kitabıdır. Bu kitapta bazı yeni yöntemler kullanılmıştır. Her bölümde o konuyla ilgili ayrıntı sayılabilecek bazı bilgiler, metin içinde verilmek yerine, metinden ayrı “kutular” içinde verilmiştir. Kitapta toplam 190’dan fazla kutu vardır. Keza metin içinde verilen bilgiler, bazı yerlerde ayrıca “tablolar” hâlinde özetlenmiştir. Aynı şekilde, metin içinde yapılan bazı sınıflandır-malar, “şema” olarak da gösterilmiştir. Kitabımızda üniversite ders kitaplarında pek rastlanmayan bir yenilik daha vardır: Birçok bölüme o bölümle ilgili “resimler” konulmuştur. Bu kitapta münhasıran “Türk anayasa hukuku” konuları işlenmektedir. “Anayasa hukukunun genel esasları” konuları için Anayasa Hukukunun Genel Esasları isimli kitabımıza bakılabilir.
Kitabın 24’üncü baskısı, 9 Ekim 2018 tarih ve 1200 sayılı TBMM İçtüzük Değişikliklerine göre güncellenmiştir." (Tanıtım Yazısı)
Yetkin, 2019 Haziran, 1. baskı, 16 x 23,5 cm, 245 sayfa
İçindekiler Bireysel Başvuru Hakkı Türk Hukukunda Bireysel Başvuru Hakkı Bireysel Başvuruda Esas İncelemesi AİHM İçtihatları Işığında Anayasa...
Türk Hukukunda Bireysel Başvuru Hakkı
Bireysel Başvuruda Esas İncelemesi
AİHM İçtihatları Işığında Anayasa Mahkemesine Bireysel Başvurunun Değerlendirilmesi
Adalet, 2019 Mayıs, 1. baskı, 16 x 23,5 cm, 802 sayfa
"Anayasa Hukukunun 99 Konusu” adlı kitap, Anayasa Hukuku Genel Esaslar-Anayasa Hukuku I ve Türk Anayasa Hukuku-Anayasa Hukuku II derslerinin anlaşı...
Adalet, 2019 Mayıs, 2. baskı, 16 x 23,5 cm, 733 sayfa
"İlk baskısı Ekim 2018 tarihinde yapılan “Anayasa Hukuku Çalışma ve Pratik Kitabı” adlı kitabın kısa sürede tükenmesi üzerine ikinci baskısı yapılm...
Modern Devlette Siyasal İktidarın Sınırlandırılmasında Anayasa Yargısının Rolü
Yetkin, 2019 Mayıs, 1. baskı, 16 x 23,5 cm, 484 sayfa
İçindekiler- Modern Devletin Oluşumu Ve Gelişimi - Siyasal İktidar: Doğası, Anlamı Ve Boyutları - Siyasal İktidarın Sınırlandırılması Sorunu: Huk...
- Modern Devletin Oluşumu Ve Gelişimi
- Siyasal İktidar: Doğası, Anlamı Ve Boyutları
- Siyasal İktidarın Sınırlandırılması Sorunu: Hukuksal İktidara Doğru
- Modern Devlette Siyasal İktidarın Denetiminde Anayasa Yargısının Rolü
Yetkin, 2019 Mayıs, 1. baskı, 16 x 23,5 cm, 166 sayfa
İçindekilerBölüm 1 Sınırlı (Anayasal) Devlet Düşüncesinin Doğuşu Ve Gelişmesi: Kuvvetler Ayrılığı Ve Denge Ve Denetim Sistemleri Bölüm 2 Katı ...
Bölüm 1 Sınırlı (Anayasal) Devlet Düşüncesinin Doğuşu Ve Gelişmesi: Kuvvetler Ayrılığı Ve Denge Ve Denetim Sistemleri
Bölüm 2 Katı Anayasalar Ve Anayasa Yargısı
Bölüm 3 Hukuk Devleti Ve Yargı Bağımsızlığı
Bölüm 4 İki Demokrasi Türü Ve Anayasalcılık
Bölüm 5 Bölünmüş Toplumlarda Anayasalcılık Ve Demokrasi
Bölüm 6 Türkiye’de Anayasalcılık Ve Demokrasi
İstanbul Ceza Hukuku ve Kriminoloji Arşivi Yayın No:22
On İki Levha Yayıncılık, 2019 Mayıs, 1. baskı, 16 x 23,5 cm, 202 sayfa
Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde genel olarak kişi özgürlüğü ve güvenliği ilkesinin tanımı ve batıdaki gelişimi ile AİHS'te nasıl düze...
Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde genel olarak kişi özgürlüğü ve güvenliği ilkesinin tanımı ve batıdaki gelişimi ile AİHS'te nasıl düzenlendiğinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde, Cumhuriyet öncesi ve sonrası dönem olmak üzere önce kişi hak ve özgürlük rejimleri sonra kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı değişimleri ile birlikte anlatılmıştır. Üçüncü bölümde ise, ceza muhakemesi hukukunda kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkının bir istisnası olan yakalama, gözaltı ve tutuklamaya ilişkin hükümler ele alınmıştır. Bu kapsamda yürürlükte olan ve olmayan ceza muhakemesi kanunları kıyaslanarak anlatılmıştır. Ayrıca kanunların yanı sıra ilgili yönetmeliklerdeki düzenlemelere de kısaca değinilmiştir.(ARKA KAPAKTAN)
KİŞİ ÖZGÜRLÜĞÜ VE GÜVENLİĞİ HAKKI
A.	Tanımı ve Kapsamı
B.	Uluslararası Gelişimi
II.	AİHS'TE KİŞİ ÖZGÜRLÜĞÜ VE GÜVENLİĞİ HAKKI
B.	Kişi Özgürlüğü Hakkının İstisnaları
C.	Özgürlüğü Sınırlanan Kişiye Tanınan Haklar
TÜRK ANAYASAL BELGELERİNDE VE TÜRK ANAYASALARINDA YAKALAMA, GÖZALTI VE TUTUKLAMA TEDBİRLERİ BAĞLAMINDA KİŞİ ÖZGÜRLÜĞÜ VE GÜVENLİĞİ HAKKININ GELİŞİMİ
I.	CUMHURİYET ÖNCESİ DÖNEM
A.	1808 Sened-i İttifak
B.	1839 Tanzimat Fermanı (Gülhane Hattı Hümayunu)
C.	1856 Islahat Fermanı
D.	Kanun-i Esasi
E.	1921 Anayasası
II.	CUMHURİYET SONRASI DÖNEM
A.	1924 Anayasası
B.	1961 Anayasası
III.	YÜRÜRLÜKTE OLAN ANAYASA
A.	1982 Anayasası
B.	Yeni Anayasa Taslak Metinleri
CEZA MUHAKEMESİ KANUNLARINDA KİŞİ ÖZGÜRLÜĞÜ VE GÜVENLİĞİ HAKKININ BİR İSTİSNASI OLARAK YAKALAMA, GÖZALTI VE TUTUKLAMA TEDBİRLERİ
IV.	MÜLGA CEZA MUHAKEMESİ KANUNLARINDA
A.	1879 Tarihli Usul-i Muhakemat-ı Cezaiyye Kanunu
B.	1412 Sayılı CMUK ve Değişiklikleri
V.	5271 SAYILI CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNDA
A.	Herkes Tarafından Yapılan Yakalamanın Şartları ve Uygulanması
B.	Gözaltı Uygulanma Şartları, Süresi ve Uygulaması
C.	Kolluk Görevlileri Tarafından Yapılan Yakalamanın Şartları ve Uygulanması
D.	Özel Yakalama ve Gözaltı Halleri
E.	Tutuklama Tedbirinin Uygulanma Şartları
F.	Tutuklama Tedbirinin Süresi
G.	Tutuklama Tedbirinin Uygulanması
H.	Yakalama, Gözaltı ve Tutuklama Sebebiyle Tazminat
VI.	ÖZEL KANUNLAR ÇERÇEVESİNDE YAKALAMAYA, GÖZALTINA VE TUTUKLAMAYA GETİRİLEN İSTİSNAİ HALLER
A.	Sıkıyönetim Kanunu
B.	Devlet Güvenlik Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun
C.	Olağanüstü Hal Kanunu
D.	Terörle Mücadele Kanunu
Adalet, 2019 Mayıs, 1. baskı, 16 x 23,5 cm, 254 sayfa
"Bireyin temel haklarından ve demokrasinin vazgeçilmezi kabul edilen ifade özgürlüğünün bir kullanım şekli olan basın özgürlüğü, bir yandan uluslar...
"Bireyin temel haklarından ve demokrasinin vazgeçilmezi kabul edilen ifade özgürlüğünün bir kullanım şekli olan basın özgürlüğü, bir yandan uluslararası antlaşmalarda ve anayasalarda güvenceye kavuşturulurken diğer yandan mutlak olmaması nedeniyle sınırlamaya tabi tutulmuştur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nde ve çağımızın anayasa metinlerinde, basın özgürlüğünün sınırlandırma sebeplerinden biri, genel ve soyut bir kavram olan millî güvenliktir. 1961 Anayasası’na kadar anayasal bir sınırlandırma sebebi olarak anayasalarda yer almasa da, 1864 tarihli Matbuat Nizamnamesi, 1909 tarihli Matbuat Kanunu, 1925 tarihli Takrir-ı Sükûn Kanunu, 1926 tarihli Türk Ceza Kanunu, 1931 tarihli Matbuat Kanunu ve 1950 tarihli Basın Kanunu millî güvenliğe, basın özgürlüğünü sınırlandırma sebeplerinden biri olarak yer vermişlerdir.
1961 Anayasası ile ilk kez hukuk alanında kullanılan millî güvenlik kavramı, 1971 değişiklikleri ile temel hak ve özgürlükler için sınırlandırma ölçütüne dönüşmüş, 1982 Anayasası’nın ilk hali de kavramı dokuz maddesinde bir sınırlandırma nedeni olarak benimsemiştir. Diğer ülkelerin anayasalarında olduğu gibi 1982 Anayasası’nda da basın özgürlüğünün sınırlandırma sebeplerinden birisi, millî güvenlik olarak kabul edilmiş ve kavram, 5187 sayılı Basın Kanunu’nda da yer almıştır. Millî güvenlik sebebi ile basın özgürlüğüne getirilecek sınırlandırmalar arasında denge sağlama, günümüz devletlerinin karşılaştıkları en önemli sorunlardandır. Devletler, bir taraftan kurdukları düzeni anayasalarının öngördüğü kurallarla korumaya çalışırken, diğer taraftan temel hak ve özgürlüklerin gereksiz yere ya da gereğinden fazla sınırlanmamasına özen göstermek durumundadırlar.
Bu eser, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı Anayasa Hukuku Bilim Dalında doktora tezi olarak savunulup, Prof. Dr. Ali AKYILDIZ, Doç. Dr. Ömer KESKİNSOY, Doç. Dr. Münci ÇAKMAK, Doç. Dr. Olgun DEĞİRMENCİ ve Doç. Dr. Bülent ALGAN tarafından oluşan jüri tarafından oybirliğiyle kabul edilmiştir. Eser ile; basın özgürlüğü ile ilgili temel kavramlar, basın özgürlüğü-ifade özgürlüğü ilişkisi, basın özgürlüğünün kapsamı ve uluslararası güvenceleri incelenmiş, millî güvenlik kavramının etimolojik açıdan tahlili yapılmış, doktrinin kavrama yaklaşımı ile anayasalar ve mevzuattaki durumu ortaya konmaya çalışılmıştır. Millî güvenlik kavramının taşıdığı soyut nitelik mahkeme kararlarıyla somutlaştırıldığından Anayasa Mahkemesi, Yargıtay ve Danıştay içtihatlarındaki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Konunun bugüne kadar nasıl evrildiğini hukuksal açıdan ortaya koymak günümüzü anlamak için önem taşıdığından 1982 Anayasası öncesi dönemde, Türkiye’de basın özgürlüğünün sınırlandırılmasında millî güvenlik ölçütü incelenmiştir. 1982 Anayasası ile koyulan ölçütler ve Türk yargı içtihatlarında öne çıkan kararlar tahlil edilmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin millî güvenlik sebebiyle yapılacak bir sınırlandırmada koyduğu ilkeler, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin öne çıkan kararlarıyla somutlaştırılmıştır." (Tanıtım Yazısı)