Paradox, Dünya Çapında Tanrı Kilisesi İsviçre (WKG)
İmanın gizemi (ya da dindarlık, tanrısallık) Pavlus tarafından her şeyin ardındaki gizemli sır olarak tarif edilir - İsa Mesih'in kişisi. 1’te. Timothy 3,16, Paul'ü şöyle yazdı: Ve herkesin itiraf etmesi gerektiği gibi, iman gizemi: Büyük, Ruhun haklı olduğu, dünyada kabul görmüş, görkemine vaaz edilen, şerefine vaaz edilen, meleklere göründü.
İsa Mesih, bedenindeki Tanrı'ya, Hristiyan inancının en büyük paradoksu (= belirgin çelişki) denilebilir. Ve bu paradoksun - Yaratıcının yaratılışın bir parçası haline gelmesi - Hıristiyan inancımızı çevreleyen uzun bir paradoks ve ironi listesinin kaynağı haline gelmesi şaşırtıcı değildir.
Kurtuluş kendisinin bir paradoksudur: günahkar insanlık günahsız Mesih'te doğru olur. Ve hala Hristiyan olarak günah işlememize rağmen, Tanrı bizi sadece İsa'nın hatırası olarak görüyor. Biz günahkarız, yine de günahsızız.
Elçi Peter, 2'te yazdı. Peter 1,3-4: Yaşama ve dindarlığa hizmet eden her şey, bize şeref ve gücüyle çağrılan O'nun bilgisiyle ilahi gücünü verdi. Onlar aracılığıyla bize en büyük ve en büyük sözler verildi, böylece dünyadaki yıkıcı arzudan kaçtığınız ilahi nitelikte paylaşabilirsiniz.
Tüm insanlığın yararına İsa'nın dünyadaki eşsiz çalışmasıyla bazı paradokslar:
İsa açlıkta hizmetine başladı, ama o hayatın ekmeği.
İsa dünyevi bakanlığını susayarak sona erdirdi, ama o hala yaşayan su.
İsa yorgundu ve yine de bizim barışımız.
İsa imparatora haraç ödedi ve yine de o haklı kral.
İsa ağladı, ama gözyaşlarımızı siler.
İsa 30 Silverlings'e satıldı ve yine de dünyanın kurtuluşu için bedel ödedi.
İsa bir kuzu gibi katledildi, ama yine de iyi çoban.
İsa öldü ve aynı zamanda ölüm gücünü de mahvetti.
Hristiyanlar için de, yaşam birçok yönden paradoksaldır:
Göz için görünmez şeyler görüyoruz.
Teslim olarak üstesinden geldik.
Biz hizmet ederek yönetiriz.
İsa'nın boyunduruğunu üstlenerek huzuru buluruz.
En mütevazi olduğumuzda en iyisiyiz.
İsa aşkına aptal olduğumuzda en akıllıyız.
En zayıf olduğumuzda en güçlü hale geliriz.
İsa aşkına hayatımızı kaybederek hayat buluruz.
Paul, 1'te yazdı. Korintliler 2,9-12: Ama geldi, yazıldığı gibi, Hiçbir göz görmedi, kulağı hiç duymadı ve Tanrı'nın onu sevenler için hazırladığı hiçbir erkeğin kalbi gelmedi. Fakat Tanrı bize ruhu aracılığıyla ifşa etti; Çünkü akıl, ilahın derinliği dahil her şeyi araştırıyor. Çünkü hangi insan, insanda ne olduğunu bilir, ama sadece onun içinde olan insanın ruhu? Yani kimse Tanrı'da ne olduğunu bilmiyor, sadece Tanrı'nın Ruhu'nu biliyor. Ama biz, dünyanın ruhunu almadık, ama Tanrı'nın bize verdiğini bildiğimiz Tanrı'nın Ruhu.
Aslında, inancın gizemi büyüktür. Kutsal Yazılar yoluyla Tanrı Kendisini tek bir Tanrı olarak ifşa etti - Baba, Oğul ve Kutsal Ruh. Ve bizi, bizi seven Baba'yla bağdaştırmak için bizden biri haline gelen Oğul sayesinde, sadece Baba ile değil, birbirleriyle de arkadaşlığımız oldu.