Umay Umay, Kontrol Kulesi'nde... | Egoist okur
“Çok güzel seviştim. Her şeyle seviştim. Hayatla, müzikle, her şeyle. O seks yaptıklarını sananların ulaşmak istedikleri yerde o kadar çok vakit harcadım ki. Bazı insanların tenine bak Deniz. Doyup doymadıklarını tenine bakarak anlarsın. Bu ekmek ve suyla açıklanacak bir şey değil. Meslekle açıklanacak bir şey de değil. Şöyle tenine bakarsın ve aşık olunduğunu görürsün. Ben bunu bir tek Sezen Aksu’nun teninde gördüm. Artık onun da bence sevişmek için bir tene ihtiyacı yok. Çünkü teninde yer yok. Ve benim tenime fotoğraf makinesinden başka hiçbir şey değmiyor.”
Röportajı okurken gerim gerim gerildim içim daraldı, sizi düşünemiyorum bile Deniz Hanım. Umay çok özelsin, çok güzelsin ama uzaktan.
bazı insanlar kamburdur hayatın tüm diğer normal görünen organlarının yanında çirkin, sivri ve rahatsız edici dururlar, onlar hep uzak olsundu dilenir, ama ya hakiket o sivri dillerin doğal söylevinde ise… Gerçi kimse hakikatle ilgilenmiyor ya. Umay tam da müziğinde duyduğum kişiymiş. Tamamen kendi. Hiçbir takısı olmaksızın… Ter akıtıldığına değen bir röportaj olmuş…