GUGUK KUŞU: ZOR DEĞİL
Gönderen guguk kuşu zaman: 16.3.09
sadece yargılamak için insanların yanına yaklaşır olduk, hatalarını yanlışlarını yüzlerine vurmak anlamında. okuduğum bir kitapta tüm insanlar arasında gizli bir bağ vardır diyordu. birinin mutluluğu bu bağ aracılığıyla bir diğerine mutlaka ulaşır. düşünsene tek bir içten söz, bir gülümseme bile kimi zaman öyle iyi gelir ki karşı tarafa tekrar hayata tutunmasını sağlar hem de sırtını döndüğü yerden...biraz karşık yazdım kusura bakma öyle karışığımki dünden beri...ama biliyorum ki anladın sen beni...
16 Mart 2009 06:39
Guguk kusum, kuslarin en güzeli, haklisin, biraz ilgi, bir güzel söz, bir dokunus yetiyor bazen bir hayati degistirmeye. Tanrim bu hayati kurtarmak icin seni elci olarak göndermis anlasilan. Kutluyorum seni ve öpüyorum o kocaman, sevgi dolu yüreginden.
Gencimizin adina ben de sana cooook tesekkür ediyorum.
16 Mart 2009 06:57
@mayacım, tabii bay/bayan bilenler etrafındakileri yargılayarak, kendi kusurlarını örterler, kendi kusurlarının üstünde daha bi yüceleriler. Bilmezlerki kusurları, sevgisizlikleri habir artmakta. Derler ki: bak onların yanlışları var, benim yok, ne akıllıyım. Ne büyük aldatmaca. Niye karışıksın sen bakiim, ama boşver aslında denizler bulanmadan durulmazmış canımmmmm.
@Belginim, nerdee bende öyle elçilik falan. Tanrının ona ulaşması lazımdı. e herhalde çıkıp çocuğa görünseydi pek iyi olmazdı. Ben kendi hayatımı kurtarsam bana yeter. canım benim, kendine iyi bak.
16 Mart 2009 07:07
biz de genç bir arkadaşımızın peşine düştük ya neyseki ulaştık kendisine...
@mayacım, ahh ahh ne diim ben ona, hiç tanımadığım dekanı arattı bana. Neyse önemli olan sonuç.
16 Mart 2009 07:18
ne diyeyim döktürmüşsün yine be:))))
Kizlar dün olanlari ben bu sabah ögrendim, sevindim arkadasin iyi olmasina.
Kusum sen de bu sevgi dolu yürek varken, sen dünyayi bile kurtarirsin:)
16 Mart 2009 07:57
Canım; sen oralarda olduğun sürece yüreklere dokunacak ellerin çoğalsın. Sevginin şefkatin yaratıcı gücüyle dokunasın dilerim omuzlara.Allah "kulumla kuluma işlerim "diyor.Ben de senden işleyen hakkın varlığına ve sana aşk olsun diyorum, seni kocaman öpüyorum canım iyi ki varsın.
16 Mart 2009 08:08
Belkı o cocuk o ılletten boyle farkedılmekle . aldıgı sevgıyle.. Dısardan hem de onemsedıgı bırının ona egılmesı ıle bı kez daha dusunup uzaklasacak.. ben kendıme ne yaptım vazgecmelıyım dıye...
Iyı kı varsın Guguk kusum..
aslında tüm insanların yanlışları var .... ve bazen basitte olsa bu yanlışları doğru yapamıyoruz... değiştiremiyoruz... kendimizi yeniliyemiyoruz... ama ufacık bir yardım .. hani olurdu yaa.. sınava gireriz arkadaşıızın minicik bir formülden söz etmesi ile kağıdı arkalı önlü doldurur veririk... işte onun gibi... bir küçük ışık hayatlarımızı değiştiriyor gereçekten...
böyle bir şeyi başarmanıza sevindim... toplum adına teşekkürler...
Fulüm, bugün olanlar üst üste gelice sizlerle paylaşayım dedim. iyiki varsınız. Siz olmasanız kimlerle paylaşırım bunları, dostları benim.
Belgincan, dünyayı kurtarırmıyım bilmem ama karınca misali benimkisi. Sizlerin bu tatlı sözleri de benim içime daha bir sevgiyle dolduruyor.
Sufim benim, aminnnnnnn. Dua eden yüreğini öperim. Sizlerden o kadar çok öğreneceğim şey varki.
Öykücüm, evet bencede...çevresinin çok farklı olduğuna inanıyorum. bi keresindede bi bayan hastam koltukta ağlamıştı: hiç kimse beni böyle dinlemedi ve benimle ilgilenmedi diye. İnsanlar küçücük bir ilgi ve sevgiye muhtaç. Ve ne kötüki sevgiyle çözülmeyecek hiçbişey yok. Kendine iyi bak güzel gözlüm. Sende kendine iyi bak. Rendenin yaraladığı parmaklarından öpüyorum.
Sevgili ıvır zıvır: evet dediğin gibi. Bazen küçük bi destekleme gerekiyor sadece, belki gerisi kendiliğinden gelecek. Haklısın ben ı yüzden sözlü sınavları severim, öğrenciye küçük bir ip ucu verirsin, açılır gider.Başarı değil benmki. Aslında yapılması gereken ama yapan az olduğu için göze batıyor. Elimde olan bişey değil bu. İnsanları dinlemek ve ilgilenmek. Asıl ben sana teşekkür ederim. Beni desteklediğin ve benimle sohbet ettiğin için. Her zaman beklerim
16 Mart 2009 12:50
işte benımde buydu yapmaya calıstıgım.
Ona, ve dıger ınsanlara.. ama anlıyorum ki, yaklasmaya calısmak hep ınsanın canını acıtıyor. sadece dınlemek, yargılamadan, sormadan.. yakın olmaya calısırken ınsan, bırkez daha duvara carpıp toparlanmaya calısıyorsun. herkesın bır yolu ve tercıhlerı.
nıye bunları yazdım bılmıyorum ama ıcımden geldı ıste:(
tesekkurler, harika bır yazı.. kendımden cok sey buldum. yaptıgım ama dusunmedıgım.
17 Mart 2009 03:43