16: 05 Mart 30
Rusça tartışmalı rakamlarından biri hikayeler Prens Ivan I Danilovich Kalita'dır (yaklaşık 1283 - Mart 31 1340 veya 1341). Bazı araştırmacılar, adamı Moskova devletinin temelini atan bir yaratıcı olduğunu düşünüyor. Diğerleri ona, Tatar birlikleri ile birlikte Tver topraklarını tahrip eden Rus asıllı haini olarak adlandırdı.
İvan Daniloviç'in siyasi faaliyetlerinin başlangıcı
Ivan, Alexander Nevsky'in torunu olan Moskova Rurik hattının kurucusu olan Moskova Prensi Daniel Alexandrovich'in ikinci oğluydu. Kardeşleri Yuri, Alexander, Afanasy ve Boris idi. Babasının ölümünden sonra, kardeşler hemen siyasi mücadeleye katılmak zorunda kaldı. Yury Danilovich (1303'taki Moskova prensi - 1325), babasının cenazesine bile katılamadı. Pereyaslavl'daydı ve kasaba halkı içeri girmesine izin vermedi, çünkü Büyük Dük Andrei Alexandrovich Gorodetsky'nin anı ele geçirip şehri ele geçirmesinden korkuyorlardı. Bu şartlar altında Danilovichi alışılmadık bir karar verdi: toprağı kendi aralarında bölmediler ve birbirine bağlı kalmaya karar verdiler. Küçük kardeşler, görünüşe göre, bu kararla aynı fikirde değillerdi, fakat büyük kardeşlerin iradesine teslim oldular.
1303'te Danilovich ilk zaferini kazandı. Birlikte prenslerin Pereyaslavl'daki toplantısında belirdiler ve bu şehri arkalarında tuttular. Büyük Dük Andrei Alexandrovich Gorodetsky'nin Vladimir masasına gideceği sözünü verdiği Mikhail Tverskoy, şehri büyük saltanatın bir parçası olarak geride tutmaya çalıştı. 1304'in baharında, kardeşler Mozhaisk'i ele geçirdi ve mülklerine eklediler. Şimdi Daniloviç'in prensliği tüm Moskova Nehri'ni kaynağından ağzına kadar kapladı. 14 yüzyıla başlamak için büyük bir başarıydı.
1304 yazında Büyük Dük Andrei vefat etti ve Danilovich, Vladimir masası için Tver Prensi ile savaşa girdi. Büyük bir saltanatı “arayamazlardı”. Danilovich, torunları olan Alexander Nevsky ve torunlarının doğrudan yeğeni ve yeğeni olan Tver Prensi Michael'dı. Savaşmayı reddetmek veya en azından iddialarını belirtmemek, onların ve çocuklarının Vladimir masasına uygun olmadığını kabul etmek anlamına geliyordu. Sonuç olarak, tüm Danilovich ailesi Rus siyasetinin tarafına fırlatılmış olacaktı. Yuri, Khan Tokhta'dan bir etiket almak için Horde'a gitti. Ivan Pereyaslavl'ı savunmaya gitti. Boris, Kostroma'yı yakalamak için gönderildi.
Han'a giden Tverskoylu Mihail, yol boyunca, Danilovich'i (Yuri, Tver müfrezelerinden kaçtı) yakalayabilmeleri için yol boyunca gönderdi. Ayrıca, önceden Khan Tokhta'nın kararını beklemeden, boyarlarını Novgorod, Kostroma ve Nizhny Novgorod'a gönderdi. Şehirlerin, hükümetin genel vergilerini ve etkinliğe eşlik eden hediyeleri teslim etmek için Michael'ı Büyük Dük olarak tanıması gerekiyordu. Michael'ın Horde'da “sorunu çözmek” için çok paraya ihtiyacı vardı. Ayrıca orduya Pereyaslavl'ı toplama ve yakalama emri verdi.
Rusya'da, bir çatışma ve sıkıntı dalgası. Para politikasında uzman olan Novgorod, Tver Prensi'nin hile yaptığını ve çıkmak istemediğini fark etti. Michael'in Veliky Novgorod'daki etiketi olmadan Büyük Dük'ü tanımadılar. Nizhny Novgorod'da, Tverches için daha da üzücüydü. Burada Michael'dan hoşlanmadılar ve meclis toplantıları kızdı, zorla para toplamaya çalışan Tver Prensi'nin elçileri öldürüldü. Kostroma'da Tver Prensi'nin elçileri de kovuldu, iki kişi öldü. Ancak, Kostroma yolunda Prens Boris Daniloviç yakalandı ve Tver'e götürüldü.
Pereyaslavl yakınında gerçek bir savaş gerçekleşti. Tver'den bir ordunun geldiğini öğrenen Ivan Danilovich, yardım için onu Moskova'ya gönderdi ve Pereyaslavts'ı düşmana getirdi. Prens İvan, takviye gelene kadar Tricheans'ın saldırılarını engelleyebildi. Voyvoda Rodion Nesterovich, Moskova'nın ev sahibi ile düşmana beklenmedik bir darbe aldı. Tver valisi Akinf öldüğünde ordu kaçtı.
Altınordu'da, o zaman, Mikhail ve Yuri arasında gelecek yıla kadar süren bir “cüzdan savaşı” vardı. Prens hanın hediyelerini yağdırdı, eşleri de onurlulara rüşvet verdi. Tohta, Nogai ile olan savaştaki hazineyi mahvetti ve mücadeleye devam etmek için paraya ihtiyacı vardı, bu yüzden karara karar vermeden acelesi yoktu. Yalın Daniel ağır bir hazine biriktirdi, para Yuri'den alındı. Michael, Rus şehirlerinden para beklemeden Horde kullananlara borç bile attı. Tver Prensi, han'a Rus topraklarından haraç artırma sözü vermeye bile hazırdı. Burada, rakibinin sorumsuzluğundan etkilenen Yuri, “ülkesini” terk etmeyi kabul etti, böylece Rus toprakları yok olmayacaktı. Adaylığını geri çekti.
Michael büyük bir saltanat için bir etiket aldı. Vladimir Büyükşehir'in başına büyük bir prens taç taktıktan sonra, Mikhail Yaroslavich rakiplerini cezalandırmaya karar verdi. Koğuşu Prens Mikhail Gorodetsky'yi Tver birlikleriyle Nizhny Novgorod'a gönderdi. Bir isyan çıkaran tüm "Vechniki" idam edildi. Kostromichi de cezalandırıldı. Daniloviç ile Mikhail savaşacaktı. Başlangıçta, Büyükşehir onu savaştan uzak tuttu, ama 1305'ta öldü. 1306'te Michael ve Müttefik prensleri Moskova'ya gitti. Ancak, kampanya başarılı değildi. 1307'te Michael Moskova'ya ikinci bir yürüyüş düzenledi. Tverichi, Moskova ülkesinde “çok şeytan yaratır”. 25 August şehri fırtınaya başladı. Kavga şiddetliydi. Muskovitler, merhamet olmayacağını biliyorlardı, çok savaştılar. Saldırı yansıdı, Michael tekrar geri çekilmek zorunda kaldı. Michael ve Novgorod anlaşamadılar. Grand Duke'a para vermek için aceleleri yoktu. Ayrıca Moskova ile savaşmayı reddettiler. Büyük Vladimir ve Tver prensi vermeye başladığında, Novgorod halkı Moskova prenslerini masalarına çağırmaya söz verdi.
Michael, Horde'dan yardım almak zorunda kaldı. 1307'un sonbaharında, Tairov ordusu geldi. Doğru, bu kez Horde biraz şekil bozdu, tek bir şehir değil yaralandı. Ancak Moskova'da bir ipucu anladım. Yuri Daniilovich, Pereyaslavl'ı terk etmek zorunda kaldı. Novgorod ayrıca yeni büyük Dük'e teslim edildi. Ayrıca, Daniloviç'in kendi aralarında bir bölünme yaşandı. Boris ve erkek kardeşi Alexander, abisi ile çelişkilerin bir sonucu olarak Tver'e gitti.
Yuri ve Ivan'ın çok verimli bir ilişkileri vardı. Yuri, askeri meselelerle daha fazla ilgilendi, dış politikaya yöneldi ve Ivan, prensliğin iç yönetimini devraldı. Ivan Danilovich ekonomik sorunları çözdü, vergi toplamaktan sorumluydu, bilinçli olarak hakim rolünü oynadı. Chronicle, Muscovites'in “dul ve yetimlere” müdahele ettiği yüksek sorumluluğu nedeniyle prens'e aşık olduğunu belirtiyor. Prens sadaka dağılımını ihmal etmedi. Hatta takma adı bile verildi - Güzel. Aynı zamanda Kalita ("kalita" kelimesinden - küçük bir kuşak para çantası) olarak adlandırıldı, fakat daha az sıklıkta. Zaten daha sonraki bir zamanda, kroniklerin yazarları, prens'i diğer yöneticilerden ayırmak için daha nadir bir takma ad bıraktı - Kalita.
Ivan Metropolitan Peter ile nasıl arkadaş oldu?
Ivan yeni metropol ile arkadaş oldu. Peter, simge resim sanatı ile işaretlendi, o Petrovskaya denilen ilk Moskova mucizevi simgesinin yazarı. Büyük Dük Galitsky Yuri Lvoviç, Kiev Büyükşehir ve Tüm Rusya Maxim'in Kiev'den ayrılıp Vladimir-Klyazma'ya yerleştiğinden memnun değil, Rusya'da ikinci bir metropol oluşturmak istedi. Yeni bir metropolit olarak, asceticism ile ünlü Peter Hegumen Rathensky Manastırı'nı seçti. Konstantinopolis Patriği, Metropolitan Maxim’in ölümüyle ilgili olarak bilindiğinde yeni bir metropol yaratmaya karar vermişti ve Tver manastırlarından biri olan Gerontius’un eseri olan Tver Prensi’nin adayı. Ardından Patrik, Kiev'deki metropolü canlandırma fikrine geri döndü.
Ancak o zaman Rusya’daki belirleyici söz Altın Horde kralı içindi. 1308-1309 içinde Peter etiket için Sarai'ye gitti. Tokhta ona ihanet etti, ancak bir nedenden ötürü (görünüşe göre, Kiev ve Galich’in Batı’nın etkisinde olduğu giderek artan bir şekilde anlaşıldı) böylece büyükşehir oranının Vladimir’de kalacağı anlaşıldı. Patrik'in kararıyla rahatsız olan Tverli Mihail, yeni metropolü “terketmeye” karar verdi. Tver Piskopos Andrew’u Konstantinopolis’e bir kınama yazmaya ikna etti. Suçlamayı destekleyen başka hoşnutsuz kişiler de vardı. Patrik Athanasius, durumu çözmek için din adamını gönderdi.
1311’te, Pereyaslavl’da Peter’ın yargılanması için bir konsey toplandı. Rus din adamları, prensler, Büyük Dük Michael çocukları ve boyarlar toplandı. Tverichi Büyükşehir'i suçlamaya başladı, tutku neredeyse saldırıya uğradı. Bununla birlikte, Büyükşehir Peter'in sıradan insanlar arasında büyük saygı görmeyi başarabildiği ortaya çıktı. Savunması için Pereyaslavl'da, metropolün kendisi harikulade bir istekliydi, insanlara nazik bir söz öğretmeye çalıştı ve bir örnek, birçok keşiş, rahip ve sıradan insan geldi. Peter'ı suçlamadılar. İyi İvan başkanlığındaki Moskova heyeti, arkasında durdu. Sonuç olarak, mahkeme Petr'i beraat ettirdi, Andrew'un suçlamasına iftira denildi. Peter gerçekten barış sever bir adamdı, başsavcısı Andrei'nin huzur içinde gitmesine bile izin verdi.
1311’te, Moskova ile Tver arasındaki çatışmanın yeni bir nedeni vardı. 1311'te Nizhny Novgorodlu Prens Mikhail öldü. Hiç mirasçı bırakmadı. Michael, Alexander Nevsky'nin torunuydu, en yakın akrabaları Moskova prensleriydi. Yury hemen Nijniy Novgorod Prensliğini ele geçirdi. Büyük Dük Michael çok sinirlendi ve Nijniy Novgorod'a asker gönderdi. Burada büyükşehir kendini gösterdi. O, konuşma alışkanlığı nedeniyle, Tverches’in savaşmasını yasakladı. Peter zaten kendi gözleriyle Güney Rusya’daki fratricidal savaşın dehşetini gördü ve onları kuzeyde tekrarlamak istemedi. Büyük Dük'e bir uzlaşma çeşidi sundu - Tver'e kaçan Danilovich kardeşlerden Nizhny Novgorod'a Prens Boris'i dikmek için. Bu anlaşma herkese uygundur. Bir yandan, Alexander Nevsky'nin doğumu ailesine ait olarak kaldı ve diğer taraftan Boris, Michael'ın sadık arkadaşı olduğu için Moskova'nın yetkisine girmedi.
Peter yorulmadan çalıştı. Vladimir ve Tver Büyük Dükü, Nizhny Novgorod hakkındaki karardan mutsuzdu. Yeni şikayetler ve ihbarlar Konstantinopolis'e geçti. Peter, kendini şahsen haklı çıkarmak için Bizans'a gitmek zorunda kaldı. Ayrıca Kuzey ve Güney Rusya'da sürekli seyahat etti. Vladimir resmi konutta nadirdi, şehir eski ihtişamını kaybetti, ıssızdı. Seyahatlerinden dönen Peter daha rahat bir Pereyaslavl'da yaşamayı tercih etti. Ziyaret ve Tver, ama kalmadı. Michael ona soğuktu. Kişisel rakiplerle uyuşmayan Peter, prensip konularına geldiğinde nasıl katı olacağını biliyordu. Kötüye kullanmama emriyle Sars ve Rostov piskoposları rütbesinden mahrum edildi. Novgorod'dan Rusya'ya giren sapkınlıkla mücadele etmek için, yerel bir konsey toplanan Tver Piskoposu Andrew tarafından desteklendi. Anlaşmazlıklar sırasında İvan Daniloviç, yine Büyükşehir'i tam olarak destekledi. Sapkınlığı yayan Novgorod'un başpiskoposu Vavila lanetlendi. Tver Piskopos Büyükşehir tekrar affedildi.
Moskova'da Peter en pahalı misafir oldu. İyi İvan'la samimi bir şekilde tanıştım, onunla daha çok konuşmaya çalıştım, talimat ve önerileri dinledi. Büyükşehir giderek daha fazla Kalita'yı sevdi: enerjik, zeki ve dindar. Rus topraklarını yeniden canlandırmanın mümkün olacağı bir prens gibiydi.
Bu sırada, Horde'da olumsuz olaylar demekti. Ordunun "kozmopolit" tabakası - Müslümanlar ve Yahudiler - Tokhta'nın politikasından memnun değildi. Cengiz Han'ın geleneklerine uygun olarak hareket etti. Tokhta, merkezi hükümeti güçlendirme ve şehirleri destekleme politikası izlemiştir. Para birleştirme reformunu yürüttü ve idari sistemi geliştirdi. Devletini Horde'nin batısında kuran Nogai'yi mağlup etti - Tuna Nehri, Dniester, Dinyeper ve Bizans'ta geniş bir bölgeye boyun eğdirmeyi başardı. Böylece Altınordu'nun birliği yeniden sağlandı.
Tokhta, doğuda, Sibirya ve Ural bozkırlarında, Çin ve Orta Asya ile ticareti bozdu. Buna ek olarak, Tokhta, daha sonra ticari "Uluslararası" olan Cenevizlilerde katılımcıların yerine koymaya karar verdi. İtalyanlar uzun zamandır Hanlarla olan orijinal anlaşmaları unutmuşlar. Sömürgeleri, kendi yasalarına göre yaşayan, toprakları ele geçirdi, haraç ödemedi, köle ticaretinde yağ büyüdü. Tokhta, devletin genelinde genel bir düzen kurmaya onları duyularına getirmeye karar verdi. Ek olarak, Ceneviz ile savaş ekonomik açıdan karlı bir olaydı. Böylece, hazineyi yenilemek, askerleri cömertçe ödüllendirmek mümkündü. Altınordu kralı Cafu'ya bir ordu attı, şehir ele geçirildi ve pogromlen. Bununla birlikte, bu, Cenevizin ortak çıkarlarına bağlı olan Horde tüccar grubuna bir meydan okumaydı. Tokhta ölüm cezası imzaladı. Ancak, sadece bir yönetici değişikliği değildi, soru gelecek yüzyıllar boyunca hesaplanan daha stratejik bir nitelikteydi. Horde halkları İslamlaştırmaya karar verdi. Bu amaçla, halihazırda İslam'a meyilli olan uygun bir "uluslararası" Han - Özbek hazırlandı. Khan Tohta'nın yeğeniydi.
Ağustos ayında, 1312, Tohtu zehirlendi. Güçlü emir Kadak tarafından desteklenen oğlu İksar (İlbasar) yasal varisi oldu. Bununla birlikte, Ocak ayında, 1313, Özbek, arkadan aydınlatmalı Kutlug-Timur ile birlikte Urgenç’ten geldiğinde, iddia edilen bir şekilde, rahmetli Hanın akrabalarına teselli edici sözler söylediği iddiasıyla İxar ve Kadak'ı öldürdüler. Bu hareket, Müslüman ve Arap yazarların Özbeklere karşı yapılan laik konuşmaları ile çok zayıf bir şekilde birleştirilmiştir. Açıkçası, bu tarih kazananlar için yazıldığında başka bir örnektir. Bir akrabasını ve meşru bir hükümdarı öldüren, ancak Avrasya İmparatorluğu'nun geniş topraklarını İslam'ın egemenliğine sokan Özbek, Müslümanlar için bir kahraman haline geldi.
Binbaşı Horde tüccarları, Horde "Uluslararası" Özbek'in desteği ve danışmanları oldu. Özbek, İslam'ı Altınordu devletinin dini olarak ilan etti. Seçkinlerin bir kısmı öfkelenmişti, özellikle bozkır askeri asaleti. "Arapların inancını" kabul etmeyi reddettiler, geleneksel düzeni ve atalarının inancını savundular. Böylece muhalefet liderleri Tunguz, Taz ve yeni Han'a şunları söylediler: “Sizden itaat ve itaat bekliyorsunuz ve inancımıza ve itirafımıza ne değer veriyorsunuz ve yasaları ve Cengiz Han'ın sözleşmesini nasıl bırakıp Arapların inancına döneceğiz?” Bu nedenle, birkaç yıl boyunca Özbek, gelenekçi partiyle savaşmak zorunda kaldı. Altınordu'nun en yüksek asaletine sahip birkaç düzine temsilci idam edildi (çeşitli kaynaklarda, eski emirlerin korunmasını savunan 70'tan 120'a kadar sayılar vardır). Böylece, Horde "kozmopolit" te, ticaret partisi askeri, putperest seçkinleri kazandı ve kısmen tahrip etti. Özellikle başlangıçta sıradan insanlar bu devrime dokunmadı. Yani, Kulikov savaşı sırasında bile, Mamai savaşçılarının hem İslam'a hem de putperestliğe sahip olduklarına dair bir mesaj var.
İslam'ı Altınordu devletinin dini olarak kabul etmek, bu bozkır imparatorluğunun sonunun başlangıcına işaret ediyordu. İslam, Horde’un nüfusunun çoğuna yabancıydı. Birçoğu İslam'ı resmen kabul etti. Askeri aristokrasinin yok edilmesi ve ticaret çemberlerinin konumlarının güçlendirilmesi, Horde'un kuruluşunu baltaladı. Atalet nedeniyle, bir süredir gelişti, Tokhta'nın reformları da dahil olmak üzere önceki başarıları etkilendi, fakat virüs zaten imparatorluğun vücuduna isabet etti. Daha sonra onbinlerce "Tatar" ın Rus prenslerinin hizmetine girmesi ve Radonezh Sergius tarafından düzenlenen "Ortodoksluğu" kabul etmesi şaşırtıcı değildi, "Arap inancından" daha rahat geçti.
Özbek'in yönetimi Rusya'da büyük ve kanlı bir iç savaşına neden oldu. Rusya'da, İslam tanıtılmamış, ancak Horde'da “hepsi yenilenmiştir”, böylece eski Han'ın etiketleri önemini yitirdi. Büyükşehir, prensler her şeyden vazgeçip Horde'a koşmak, onaylamak ve görevlerini almak zorunda kaldılar.