BİR ÇİĞDEM, BİR MISIR, BİR ÇALI ...
Gittiğimiz her evde, sıcak bir kucaklama ile karşılandık. Aynı sofraya oturduk, aynı tabaktan yedik, aynı toprağa bastık, aynı tohuma dokunduk.
Ne inancı, ne eğitimi, ne kıyafeti, ne memleketi, ne siyasi görüşü, ne kişisel zevkleri bir ötekini ilgilendirmiyordu. Ortada bir amaç vardı, ortak olan araç ise artık tükenmekte olan ‘’YEREL TOHUMLAR'' dı.
Bu çalışmada bizim, Cumhuriyet Kadınları Derneği olarak asıl amacımızın; Ülkemizin tam bağımsızlığı ve üretim ekonomisinin önemi olduğunu, onlara birlikte yol alırken anlattık. Buna olan inançları sonucunda, bize yıllardır sakladıkları, ekip, üretip, çoğaltıp gelecek nesillere bırakmak için gözü gibi baktıkları tohumlarını teslim ettiler.
Bunu yaparken, öncelikle atalık tohumların tespitleri yapıldı. O güne kadar atalık tohumları sadece kendi yiyeceği kadar ekip, pazara getireceği ürünler için hazır tohum kullanan üreticilerle sadece atalık tohum ekmeleri konusunda anlaşma yapıldı. Gönüllü ziraat mühendisleri, Ziraat Odası ‘nın desteği ve üreticilere verilen eğitimler sonucunda, bu üreticilerimizin sadece tohum değil, gübre ve ilaç kullanımında yine doğal uygulamalar yapmaları konusunda da aynı nokta da buluştuk.
Çalışmamızın ilk yılında, belediyenin köylü pazarında üreticilerimize tahsis ettiği taşlarda onlar adına ilk ürünlerin satışlarını biz dernek üyeleri gerçekleştirdik. Bir ay boyunca her Cuma pazarında çalışmamızın her aşamasını ve amacımızı tüketicilere anlatarak satış yaptık.
Hedefte yeni köyler var. Ulaşım imkanlarımızın kısıtlı olmasından dolayı bu güne dek gidilemeyen köylerin ön çalışmaları yapılıyor. Bağlantılar kuruluyor. Bu çalışmamızı gören başka üreticiler de Yerel Tohum çalışmalarında yer almak için istekte bulunuyorlar.
İlk aşamada tohumların tespit edilip, üretici dosyalarında çeşit ve miktarları kayıt altına alınırken, ikinci aşamada sahil ve yayla kesiminde ki iklim değişikliğine göre, ekilen tohumların ilk fidelerini görerek, ikinci ziyaretler gerçekleştirildi. Üçüncü aşamada ise bu fidelerin artık ekildiği topraktan çiçeğe dönme, ürün verme zamanlarının ve pazara sunum aşamasına geldiğini görüyoruz.
Bu güne kadar çalışmamızla ilgili çeşitli sunumlar, basın açıklamaları, canlı radyo yayını, röportaj, çeşitli dergi ve gazetelerde yazılar, tv. programları ile paylaşımlar yapıldı. Projemizi aynı şekilde hayata geçirmek isteyen bir çok dernek ve kurumla bilgi alışverişi yapıldı. Burada her zaman şuna dikkat edilmesi gerektiğini belirttik, her tohum kendi toprağına özeldir, ancak o zaman o ürün yerel tohum ürünü sayılır. Bunun yanında mümkün olduğunca, doğal gübre ve doğal ilaç kullanımı da hayati önem taşımaktadır.
Üreten çiftçi varsa ekmek var, çiftçi varsa toprak var, çiftçi varsa tohum var. Köyler tamamen biterse, çiftçi şehirlerin kirli havasıyla zehirlenirse, köyler de biter, toprak da biter.
Özellikle çeşitli hasatlıkların artmasıyla, hamileler, bebekler, çocuklar için bu arayışın daha da yaygın olduğunu görüyoruz. Bu aşamada başta yerel yönetimler olmak üzere, Ziraat odaları, Tarım Müdürlükleri ve çeşitli dernekler; yerel tohumların yaşaması, üretilip çoğaltılması, gelecek nesillere sağlıklı tohumlar bırakılması ve ülkemizin bağımsızlığı için birlikte hareket etmelidir.
Festivallere gösterilen yoğun ilgi aslında, bu ürünlerin kullanımının sağlığımız üzerinde, gelecek nesiller üzerinde ki etkilerine de gösterilmelidir. GDO’nun, Nişasta Bazlı ürünlerin, Hibrit tohum ürünlerin insan sağlığı üzerinde ki olumsuz etkileri okullar başta olmak üzere toplumun her kesimine mutlaka anlatılmalıdır.
Hepimiz yaşadığımız yörenin toprağına özgü olan tohumları araştırmalıyız. Onlar hakkında bilgi edinmek, onların üretilip çoğaltılması için bir adım atmak, üretim yapanlara destek olmak hiç zor değil.
Saksıda, bahçede, balkonda, belki eski bir leğen içinde bir avuç toprağa bir tohum verin. Ve onun fideye, fidana ve meyveye dönüşünü, güneşe gülüşünü ve size hissettirdiklerini yaşayarak görün.
Bir yerinden başlayın, bir çiğdem, bir mısır, ya da bir çalı...
Yeter ki geleceğe siz de bir tohum bırakın....