* Fırınınızı 180 derecede önceden ısıtın. 25 cm capındaki kek kalıbınızın altına parşömen kağıdı serin, tereyağıyla parşömen kağıdını ve kalıbın kenarlarını yağlayıp birkaç kaşık un ekleyin ve bütün kalıba yayın. * Fazlalıkları döküp kalıbınızı bir kenara ayırın.
* 180 derecede 35-40 dakika pişirin. Keki fırından çıkardıktan sonra 15-20 dakika soğumasını bekleyin. Ardından bir bıçağı kekin çevresinde gezdirerek kelepçeli kalıptan kolay çıkması için hazırlayın. Kalıptan çıkardığınız keki tam ortasından ikiye kesin Vanilyalı Krema için
Sabahları kahvaltı sofrasında bulunan demirbaş gıdaların yanında bazen de farklı lezzetlerin olması ;güne güzel başlamak açısından gerçekten iyi oluyor. En azından sabah mahmuru olan ev ahalisinin sofradaki farklı lezzeti görüp de "Ooo neler yapılmış, mis mis" vs demeleri bile o ana ayrı bir neşe katıyor =) Daha önce de Kahvaltılık Ekmek Dilimleri başlığı ile yine sabah sofraları için farklı bir lezzet paylaşmıştım. Bu defaki lezzet ablamla ortak çalışmamızın ürünü oldu. =) Temel fikir ve araştırması da ondandı fakat uygulama aşamasında miktar fazla olunca yetiştirebilmek için ben de yardım eli uzattım. Gerçekten çok kolay hazırlanan bir tarif.
İki şekilde de yapabilirsiniz. Dilerseniz milföyleri düz bir tepside yukarıdaki fotoğrafta göründüğü gibi ya da muffin pişirmek için kullanılan oyuklu tepside aşağıdaki fotoğrafta göründüğü gibi kullanabilirsiniz. Her iki durumda da altlarına pişirme kağıdı(yağlı kağıt) sermeyi unutmayın. Ben ilk pişirme yöntemini daha çok tercih ederim çünkü çabuk pişiyor =) İkinci şekilde ise taban kısımlarının pişmesi biraz zaman alabiliyor. Tarif için gerekli malzemeleri miktar olarak net bir şekilde veremiyorum. Ancak şöyle anlatabilirim. Yapacağınız milföy sayısına bağlı olarak; her bir milföy hamuru için; 2 dilim sucuk, 2 dilim biber, 1 dilim domates, 1 tatlı kaşığı haşlanmış mısır, ve zevkinize göre yeter miktarda kaşar. 1.pişirme yönteminde milföyleri yağlı kağıt üzerine koyup kenarlarını fotoğraftaki gibi bıçakla çiziyoruz. Orta kısıma önce sucukları ardından biber domates ve mısırları koyup fırında hafif kızarana dek pişiriyoruz. Çok kızarırsa hamur çok fazla kuruyor. Fırından çıkarmadan önce üzerilerine kaşar peynirlerini koyup peynirler eriyene dek 2-3 dakika daha fırında bekletiyoruz ardından çıkarıp sıcak olarak servis ediyoruz.
Dilerseniz sucuk yerine başka malzemeler de kullanabilirsiniz. Devamını oku...
Ara ara fırsat bulup bir şeyler yazsam da bloga, bu yazılar arasındaki zaman farkı oldukça fazlalaşmıştı. İçim içimi yiyordu ancak hayat koşturmacası yapılması gerekenler vs fırsat vermiyordu. Buna rağmen beni yalnız bırakmayan yorumlarını ve kıymetli zamanlarını esirgemeyen herkese çok çok teşekkür ederim. Kendi yazılarımdaki yorumlara dahi cevap verebilmek için ancak dün biraz zaman bulmuştum. Ve yorumlarınıza geri dönüşleri yavaş yavaş, geç de olsa yapmaya çalışıyorum. Bu nedenle sizden çok özür diliyorum =( Bu tacı yaparken de uzun zamandır bir hediye vermediğimi düşündüm. Bu nedenle izleyici sayım 500 olduğunda güzel bir hediye vermeyi planlıyorum.Ve çekilişte kesinlikle hiç bir şart, koşul vs sunmayacağım.Tamamen karşılıksız bir hediye olacak yani. Hediyenin ne olacağı konusu kaba hatları ile kafamda belirli ancak o zamana dek tabi ki değişik fikirler de düşünebilirim.
Bu üç rengin uyumuna gerçekten bayılırım. O nedenle bu renklerden oluşan kurdeleli, dantelli bir taç yapmak istedim. Aslında çoğu bayan için hoş bir aksesuar dahi günü güzelleştirmek için, kendisini daha iyi hissedebilmek için yeterlidir. Yani her zaman giydikleri bir kıyafet kombini yeni ya da çok sevdiği bir kolye, küpe, bileklik, toka veya taç ile daha özel ve hoş olabilir. Sanırım bu duygunun altında; halen içimizdeki o minik kız çocuklarının yaşıyor olması gizli. Hani küçük bir kız görürüz; bileğinde plastik pembe bilezikleri, kolunda oyuncak süslü çantası ve kimi zaman bizi bile imrendirebilen tokaları ile bir gülümseme yaratırlar yüzümüzde. Bence aslında çoğu bayan ruhunda halen öyle bir çocuk gizliyor. Fırsat olsa ve kimsenin önemsemeyeceğini,bakmayacağını bilse; çocuk parkındaki salıncaklarda sallanmayı, kocaman pamuk şekerlerden yemeyi, koşmayı, zıplamayı, sesi çirkin veya güzel fark etmez bağıra bağıra şarkılar söylemeyi kim istemez ? =)
Dün yayınladığım şuradaki yazımda yer alan tüm sırları açıklıyorum bugün =) Öncelikle en çok merak uyandıran konuyla başlayayım. Yeni bir şeyler üzerinde çalıştığımı ve bunun için yeni malzemeler aldığımı yazmıştım, işte o malzemeler bu nişan yastığını hazırlamak içindi. Yakın bir zamanda çok yakın dostum canım arkadaşımın mutlu bir günü, yani nişan töreni gerçekleşecek. Evde yapılacak nişan için, canım arkadaşım benden yüzükleri sunmak için hoş bir ŞEY yapmamı rica etmişti. Tabi bu ŞEY olarak nitelendirilenin ne olduğunu belirtmemişti. Yani tepsi de olabilirdi yastık da. Tepsi yıllardır kullanılan klasik bir sunum tarzıydı,ben de o nedenle yastık yapmaya karar verdim. Bilirsiniz ben genelde keçe, pasta gibi konularla ilgileniyordum. Ancak el işi vb konularda bana güvenini her daim dile getiren arkadaşım ( kendisine çok teşekkür ederim ) sayesinde yeni bir konuya da girmiş oldum. Bu yaptığım ilk nişan yastığı oldu devamı gelir mi bilmiyorum. Çünkü hiç düşünmediğim bir alandı. Sizinle birlikte o da buradan ilk kez görecek, sürpriz olacak bir nevi.Söylememiştim kendisine yapmaya başladığımı veya bitirdiğimi. Umarım güvenini boşa çıkarmamışımdır ve beğenir =)
Tam 1 haftadır buralarda yoktum,belki bir hafta az bir zaman gibi gelebilir kulağa ama blog ile ilgili olanlar bilirler, her gün yeni bir paylaşım içermeyen sayfalar, sanki yıllardır dokunulmamışcasına tozlanmış gibi hissettir insana klavyenin tuşlarını. Nasıl da özleniyormuş meğerse; yazmak, paylaşmak ve tüm bunların bir yerlerde birilerine ulaştığını bilmek =) Peki bunca zaman içerisinde neredeydim, neler oldu, neler yaptım. Geçtiğimiz salı günü annemin telefonu ile acilen Tarsus'a gitmem gerekti, halasının Kuzusu Ela'cığım feci şekilde grip olmuş. Daha minicik olan gözleri, burnu nasıl da kızarmıştı, nasıl öksürüyordu, uyumaya çalışıyor ancak uyuyamıyordu. Ninilerle uyutmaya çalışsak da o hastalığın verdiği sıkıntı ile gözünden yaşlar akarak inliyordu, zaten bir süre sonra gözleri de şişmişti =( Geçirdiği gribin ne denli ağır olduğunu, onunla ilgilendiğimin ertesi gününde ben de yaşamaya başlayınca anlamıştım. Ki çarşamba günü ortaya çıkan grip belirtileri ile başlayan hastalık bugün halen tamamen gitmiş değil benden.
Kuzenimin hikaye yazma şeklinde bir ödevi varmış ve benden yardım rica etmiş. Etmiş, diyorum çünkü henüz kendisi ile görüşme fırsatım olamadı. Bu nedenle konusunu da bilmiyorum ama ben kafamda bir şeyler düşündüm.Aslında hayal ettim desem sanırım daha doğru, çok hayal kurarım, acaba kova burcu olmanın bir etkisi var mıdır bunda =) Sanırım bugünkü yazımda fotoğrafların bu halde olmalarında hikaye hayal etmemin de etkisi oldu =) Belli mi olur bakarsınız ileride çocuk hikayeleri yazmaya başlarım =) Zaten ben de çocuk gibiyim galiba, son günlerde uçurtma uçurmak için nefis bir rüzgar vardı. Ve pencereden dışarıya baktığımda renk renk uçurtmalar görüyordum gökyüzünde. Ben de çok istiyorum şöyle kocaman rengarenk bir uçurtmanın ipini tutmayı onu uzaklara göndermeyi. Çocukken ablam ve ağabeyim damda ( Adana'da çatılı ev yoktur dam vardır) uçurtma uçururlarken öyle heyecanla izlerdim ki, "Ben de, ben de istiyorum, ben de uçuracağım" dediğimde 1 veya 2 saniye tutabilmişimdir o ipi. Aradaki yaş farkının çok olması ve evin en küçüğü olmanın bazı kötü yanları olabiliyor işte böyle =) Şu güzelliğe şu hazineye bakar mısınız. Hazine diyorum çünkü daha önce şurada bahsettiğim gibi buğday çimi çok yararlı bir besin. Gerçi bu fotoğraftakiler artık iyice büyümeye başlamışlar ama biz bir bardak suyunu dahi bulmakta zorlanırken böyle bir manzara karşısında etkilenmemek mümkün değil, hazine bulmuş gibi hissediyor insan. Aman ha böyle görüp de kimsenin bahçesini de talan etmeyin, biz sadece bol oksijeni ciğerlerimize çekip ayrıldık oradan =) Şu yemyeşil güzellik içinde, bir elimizde kocaman bir bulut gibi pamukşekeri, bir diğerinde de hayalini kurduğumuz renkli uçurtma olsa da; kimi zaman koşarak, kimi zaman rüzgarı dinleyerek çocuklar gibi neşeli olabilsek. Ve o neşe, mutluluk, gülümseme her daim yüzümüzde , kalbimizde kalabilse. Büyüdükçe, yaşlandıkça üzmese bizi hayat. Devamını oku...