Ay'da Devriye - Ay Polisi -
Merhaba sevgili çizgi roman sever arkadaşlar. En son okuduğum çizgi roman olan “Ay Polisi” inceleme yazısıyla karşınızdayız. İthaki yayınlarından çıkan minimal bilim kurgu eseri birçok kişinin çok seveceği, çoğu kişinin de ” Eee ne bu şimdi? ” diyeceği bir eser olmuş.
Ayda Yaşamak Böyle Bir Şey Mi ?
Ay Polisi, İskoç çizer Tom Gauld tarafından 2016 yılında piyasa sürülmüş bir çizgi roman. Ülkemizde yeni yayınlanmaya başladı. Son dönemde özellikle ” Preacher ” ve ” Sandman ” serileri ile kaliteli çizgi romanlara giriş yapan İthaki şimdi de bağımsız çizgi roman evrenine adım atmaya karar vermiş gibi görünüyor. Bizce çok da iyi yapmış. En sevdiğim yayınevlerinden biri olan İthaki’den böyle işler görmek sevindirici.
Tom Gauld, daha önce tanıdığım bir çizer değildi. Ancak ” Ay Polisi ” çizgi romanında çizim tarzını sevdim. Anlattığı konuya ve ortama çok uygun bir tarzı olduğunu düşünüyorum. Sayfa ve kutu kullanımının da hikayeye hizmet ettiğini düşünüyorum. Belirli kalıpların için de yaşayan sakin bir karakter için doğru tarzı çok iyi yakaladığını düşünüyorum.
Gelelim ” Ay Polisi ” çizgi romanının konusuna. İnsanoğlu Ay’da koloni kurmaya karar vermiş ve daha sonra bir yaşam alanı oluşturmuştur. Kahramanımız olan Ay Polisi ise bu kolonide güvenlikten sorumludur. Ancak artık bu koloni zaman geçtikçe ıssızlaşmaya başlamıştır. Ay Müzesinden kaçan bir robotu yerine götürmek, kaybolan bir köpeği aramaktan başka yapacak çok işi yoktur. Ama yine de sakin bir şekilde günlük rutinini gerçekleştirmeye devam eder. Aydan tayinin istediğinde ise dünyadan red cevabını alır. Ve dünya ona çalışmayan bir terapi robotu gönderir. Aynı zamanda sürekli kahve ve donut satan yer artık küçük bir kafeye dönüşmüştür. Kısa hikayemizin en sonunda ise yeni açılan kafenin çalışanı ve Ay Polisimiz ayda kalan son iki insan olarak kalır.
Evet, hikaye bu kadar. 15 dakika ayrılarak okunabilecek bir çizgi roman. Sessiz ve sakin bu eser beni düşünmeye itti. Öncelikle ilk planlada yer alan insanlığın ayda yaşama teması kafamdakine uygun şekilde ilerlemiş diyebilirim. Bilinmeye duyulan güçlü arzu, insanoğlunun yayılma ve feth etme arzusunun sahip olana ve fayda sağlayana kadar ilerlediğini düşünüyorum. Ay, oraya sahip olduktan sonra artık her şeyin anlamını kaybettiği, insanlığın artık oynamakta sıkılıp kenara attığı bir oyuncaktan farksız duruma gelmiştir. Eninde sonunda olacağı gibi…
İkinci planda anlatılan hikaye ise baş karakterimiz Ay Polisinin hikayesi. Az sayıdaki konuşmalarından birinde çocukluğundan beri hayalinin “Ay’da bir polis olmak.” olduğunu söylüyor. Ve artık bunu başardığı için uzayın devasa boşluğu içinde büyüyor. İkinci planda anlatılmak istenen şey aslında benim için hikayenin ana teması. Çünkü hayal etmek, hayalini yaşamaktan daha iyidir. Hayalin ve beklentilerin kafanda ne kadar büyürse o kadar yıkıcı olur. Yazarın bu derdini anlatmak için seçtiği uzay ve ayda yaşama teması olaya tam anlamıyla oturuyor. Hayallerin üstüne gidilen gri, karanlık bir boşluk…
” Ay Polisi ” kaliteli bir kısa film izlemek gibi. Güzel ve doyurucu bir deneyimdi. Yazının en başında yazdığım, bazı insanların bu çizgi romanı okuyunca ” Eee ne bu şimdi? ” diyeceklerini söylemiştim. Çünkü gerçekten kısa ve çok az diyalog içeren bir eser bu. Süper kahraman çizgi romanları okuyan kesime hitap edeceğini sanmıyorum. Ancak ben okumanızı öneriyorum. Okunduktan sonra üzerine düşünülmeyi hakeden bir eser.
Önceki İçerik“Kupa Kafası” Kafası
Sonraki İçerikGecenin Büyük Boşluğu – The Vast Of Night