KUZİNE: Beynelmilel bir şey !
canım arkadaşım,yazılarını okurken çocukluğum aklıma geldi. sinamaya bende anneannemle giderdim. hanımlar matinasına annemle ve komşularımızla giderdik. ben fasulyedendim ya birde yaşıma göre iyi dururdum. neyse o güzel günleri hatırlattığın için teşekkür ederimsevgilerimle
3:34 ÖS, Ocak 15, 2007
Kuzineciğim, ne güzelmiş sinema anıların böyle...Çok zevk aldım okurken. Benim çocukluğumdan hatırladığım bir şey var, o da abimin beni götürdüğü bir uzaylı film ve sonrasında yıllarca rüyalarıma giren bizi kaçırmaya çalışan uzaylılar:))
6:13 ÖÖ, Ocak 16, 2007
Cok guzel anlatmissin, merak ettirdin Beynelmilel'i de. Bakalim film ne zaman dunyanin bu tarafina ulasir ki bizler de izleyebilelim. Burada (ABD) Turk filmleri Turk arkadaslarla toplasilarak izlenir. Kim hangi filmi bulmussa emaillerle haber verilir, filmin (VCD ya da sansliysak DVD) gosterilecegi mekan ve zaman konusunda anlasilir, mumkun oldugunca kalabalik bir sekilde izlenilir. Bence en basarili gosterim Babam ve Oglum'da olmustu. Amerikali arkadaslar bile alt yazilara ragmen aglamisti; filmi bilmem kacinci defa izlemesine ragmen aglayacak kadar etkilenen Turklerden bahsetmeye bilmem gerek var mi? Kim bilir belki bir gun ben de bu film gosterilerini anlatacagim senin cocuklugunu anlattigin gibi. Aradaki fark, bizlerin filmi izlerken filmin yani sira memleketten goruntuler yakalayip ozlem gidermeye calismamizin huznu olacak sanirim.
6:53 ÖÖ, Ocak 16, 2007
Kuzine,günaydın...Sen salon sinemasını anlatırken benim de aklıma yazlık,bahçe sineması geldi.Çekirdek çitlediğimiz,gazoz içtiğimiz...Ne güzeldi...Sevgiyle,nanelimon
9:19 ÖÖ, Ocak 16, 2007
Sevgili Kuzine,Benimde çok sinema anım vardır rahmetli ananemle,şimdi birden çocukluğuma döndüm.))Özellikle Samsun'da gündüzleri kışlığa geceleride evimizin arkasında bulunan yazlığa giderdik.Özellikle kabak çekirdeğimiz olmadan asla..Teşekkürler paylaşımların için..Ben bu filmi izledim,bakalım arkadaşlar beğenecekler mi??Mutlu bir hafta sonu diliyorum..Sevgilerimle..
11:12 ÖÖ, Ocak 16, 2007
Keyifle okudum. Ben de anneciğimin kardeşimi ve beni, tiyatroya götürdüğü o soğuk Ankara gününü unutamıyorum. Soğuk vız gelmişti, tiyatro oyununa gidiyorduk ya çok heyecanlı ve mutluyduk. O zamanlar Ankara'ya teyzemizi sömestr tatilinde ziyarete gelirdik. Küçük bir ilçede yaşayan ben ve kardeşim için çok özel birşeydi bu.Beynelmilel'e en yakın fırsatta gideceğim.Behiyeciğimin yorumuna çok güldüm :).
1:20 ÖS, Ocak 16, 2007
ben merak ettim de acaba heybeliada daki askeri sinemaydi...ayni hatiralari ben de hatirladimda...sevgiler
6:53 ÖS, Ocak 16, 2007
Canım ne güzel anlatmışsın:)) Aynı şeyleri ben babamın her hafta getirdiği çocuk tiyatrosu biletleri sayesinde yaşadım. Şimdi ki çocuklar bizler gibi deli dolu yaşayamıyor çocukluklarını malesef, hepsi yuvalarda izole hayatlar sürüyor:( Filmleri bizde "yok ki" nin izlediği gibi izliyoruz, vcd yada şanslıysak dvd..
7:50 ÖS, Ocak 16, 2007
Sevgili Flood; güzel günler hatırlamana sevindim.Behiye'ciğim;korkularını mı tazeledim :)Sevgili Yok ki;Belki oyuncu kadrosu Babam ve Oğlum 'daki kadar güçlü değil ama bence daha vurucu bir film. O filme defalarca izleyip ağlayan arkadaşlarınız eminim bunda çok başka şeyler hatırlayacaklardır.Yine hep birlikte izlemenizi öneririm. Sevgiler.
10:42 ÖÖ, Ocak 17, 2007
Münevver'ciğim;Çekirdek çitlemek yasaktı ama, mutlaka sinema harçlığı olarak sgazoz, leblebi, arap kızı jikleti parası verilirdi.Sevgili Gül;Belki de bu dönemleri yaşamayanlar için anlaşılması zor gelebilir.Sevgiler.
10:49 ÖÖ, Ocak 17, 2007
Defne'ciğim;İnsanlar ne küçük şeylerden mutlu olabiliyorlardı. Küçücükken bir soğuk Ankara günü en mutlu olduğun günlerden biri olarak hafızanda kalmış.Filmi izlemenizi öneririm. Bir dönemin ne kadar hızla değiştiğini ayrıntılarda anlatıyor.Sevgilerİsimsiz ziyaretçi; Askeri sinema değildi.Canım Cadı'cığım;Şimdi çocuklar, çocuk olduklarının bile farkında değiller :)) büyüyünce birbirlerine ne anlatacaklar çok merak ediyorum :))
11:05 ÖÖ, Ocak 17, 2007
Kuzine'ciğim,Ben de Filiz Akın'ı severdim en çok hala da severim. Ama benim çocukluğumda sinema anım yok. Hayal meyal hatırladığım bir açık hava sineması var Ayvalık tatilimiz sırasında gittiğimiz o kadar. Ben kızlarımı götürmeye çalışıyorum ama. Güzel pernsesim film seyretmeyi çok sever ve fantastik filmlerden hoşlandığı için de rüyaları bile o filmler gibidir. Bu arada benim kızlar da bizim yatağın üstünde zıplamayı çok seviyorlar. Ben de aynen annen gibi sinirleniyorum tabii :)
3:38 ÖS, Ocak 18, 2007
Sevgili Bıcırık;Biz çocukken oyunlarımız, kitaplarımız ve radyomuzdan başka tek eğlencemiz sinemamızdı.Bu gün herşey o kadar hızlı tüketiliyor ki o dönemin mutluluklarını şimdikilere anlatmak güç olsa gerek.
10:27 ÖÖ, Ocak 19, 2007
Merhaba Kuzine,çok güzel yazmışsın, tam bir çocukluk yaşamışsın aferin sana. Ben ilk sinemaya 13-14 yaşında iken gidebilmiştim sanırım. Eşkiya idi benim ilk sinema filmim. Mabel i de 3 yıl önce tattım. Eşim biz çıkarken kutu ile alıp gelmişti bana. Gazoz yada leblebi sefam da olmadı benim:) Kendimi Küçük Ceylan gibi hissettim biraz:)) Yazını okuyunca ben de seninle yaşadım onları sanki, teşekkür ederim.Filmden çıkarken benim gözyaşlarım damla damla değil, sel gibi akıyordu, hamilelik daha da duygusallaştırıyor sanırım. Bir başka acı olay da var tabi. 80 döneminde kayıp vermiş bir aileyiz biz. Hiç göremediğim bir abim var Gülendam'ın Haydarı yaşında. Onun gibi kör kurşuna kurban gitmiş. Film o yüzden daha bir dokundu bana sanırım.sevgiler...
10:12 ÖÖ, Şubat 10, 2007
Merhaba Pınar;Sen beni yeniden ağlattın pınar, yeniden tazelendi her şey, bu hormonlardan çok yaşanmışlıklarla ilgili. Film bittiğinde yerimden kalkamadım, uzun süre gözyaşlarına boğuldum, anlatırken bile bir şeyler düğüm düğüm boğazımda, ayni şeyleri hissediyorum. Hepimize bir şekilde dokunan bir dönem, hepimizin içini acıtan bir dönem beni babam ve oğlumdan çok daha fazla etkiledi.Sevgiler.
10:54 ÖÖ, Şubat 10, 2007