Yaralarımız var, sakladığımız.
Kimseler açmasın diye taklalar attığımız.
Her insanın var bir hikâyesi.
Bende saklı, birçoğunuzunki.
Anlatırken ki kelimeleriniz bile ezberimde.
Zaten hiçbir şeyi unutmam ki ben.
Aklımda o soğuk kış günü
Giyilen o paltonun rengi bile.
Yüzlerinizi unutuyorum ben de bazen ama
Çok özlediğim zamanlar oluyor o da
Kimse bana yüzünü, sesini unutturmasın istiyorum...
Ölümün tek gerçek olduğu şu dünyada
Kimsenin gözü şu kadarcık dolmasın istiyorum
Değmiyor hiç kimse inanın şu kadarcık üzülmenize
Gönderen dicle kocabaş zaman: 08:53 2 yorum:
Geçmez dedigin zaman bile bir bakmışsın geçmiş çocuk. Bir bakmışsın kış, bir bakmışsın yaz... Hiç uyanmak istemediğim sabahlar olmadı mı? Hiç geçmeyen geceler? Hiç uyumadan da gidiliyormuş işe, hiçbir şey de olmuyormuş... Kim bilir kaç gece kalp çarpıntısından uyuyamadım. Kafana bir şey takmaya gör, uyku girer mi göze?
Tarihler bile ezberimde. Can çok yanınca...
Ufacık çocuğun bile; " Sen çok iyisin, seni hiç üzmesinler Dicle Abla " dediği bu dünyada, üzen çok beni de...
Bir gün geliyor geçiyormuş hepsi ama.
Ne de olsa kışın sonu bahar ya...
Bir şey sorup bitireyim izninizle; geçen yıl yağan kar nerede?
Gönderen dicle kocabaş zaman: 15:29 6 yorum:
Rüyasına gelen insanları da secmeli insan. Kan ter icinde uyandıranlar degil, sesini unuttuklarım gelsin artık.
Siz ses unutmak nedir bilir misiniz canım okuyan? Hatırlamaya calısmak, hatırlayamamak...
Kısmi vefasızlıklarım var bu ara, affola.
Dönerim ama en kısa zamanda.
Bayramın 1. günü / 17 Temmuz 2015
Gönderen dicle kocabaş zaman: 13:33 6 yorum:
Bak ben bu havaları çok sevmem.
Kırılırım, küsemem ben.
Ama sen ne de güzel kırarsın, bilmeden?
Korkma, sitem de etmem.
Çok severim ama öyle hemen söyleyemem.
Ezberlerim yüzünün en ince ayrıntısını da; " iyi bilirim " diyemem.
Gece gündüz konuşsam da; " iyi tanırım " demem.
Hiç birini iyi tanır mı insan?
Çekip de gider ya birden.
Sen bana bakma bu arada havanın da bir suçu yok.
Sen hiç çok özledin mi?
Ben hep çok özledim çocuk.
Gönderen dicle kocabaş zaman: 12:14 5 yorum:
" Beni merak etme ben iyiyim " derim ama beni merak et isterim. Beni cok az tanıyanlar bile bilirler bunu.
Benim öyle dememe sen beni merak etmeyeceksen zaten benden uzak dur.
İstersen hassaslık de, istersen kırılganlık...
Bunun adı; inceliktir bende.
İncelikler hep cok önemlidir benim kalbimde.
Çok severim, çok değer veririm ama karşılığını da almak isterim.
Çok şey değil bu istediğim.
Ufacık bir soğuyayım olmaz bende eskisi gibi hiçbir şey.
Ne yazık yaşanan günlere, verilen emeğe, değere
Ben zaten bazılarını hiç tanımamışım saydım.
Gönderen dicle kocabaş zaman: 11:15 2 yorum:
7 yıl sonra Erdek.
İlk defa babaannemsiz.
En çok anneannemin de geldiği yazı sevmiştim ben. Bir çocuk için anneanneli ve babaanneli yaz tatili gibisi olur muydu zaten?
Güneşin batışını izlemek için bizi Cuğra'ya götürmeleri, Ali Abiden oyuncak almadan siteye dönmememiz, Ecdat'tan aldığımız sayısını hatırlayamadığım kaç top dondurma...
Kim bilebilirdi Erdek'te birlikte çektirdiğimiz o fotoğrafın yıllar sonra odamın en güzel yerini alacağını?
İnsan çok özlüyormuş.
Bugün yine yağmurluydun ama seni yine çok seviyorum. 💙
Gönderen dicle kocabaş zaman: 11:26 Hiç yorum yok:
Kimse icin kendini soyutlama.
Birini görmek istemiyorsan onu sil.
Bizim hayatlarımızdan kendini silme.
Belki seni cok merak eden " biri " vardır.
Belki cok özleyen.
Belki cok düsünen.
Karsındakinden degersiz misin sen?
Bunu bir sor kendine.
Ondan sonra kararını ver.
Canın cok acımıs olabilir.
Insanın; sevdigi birini, bir baskasıyla görmesi canını yakar elbette ki...
Yemek yemezsin belki günlerce
Ama bir aynaya bak, begenir misin kendini bu sekilde?
Unutma ki kimse vazgecilmez degil.
Onun da yerine konulur, senin de, benim de...
10 dakika sonra bile ne olacagımızın belli olmadıgı şu dünyada
Kimse icin kendini üzme.
Gönderen dicle kocabaş zaman: 12:47 2 yorum:
Böyle zamanlarda zor oluyor toparlamak kelimeleri. Şaşırıp da kalıyor insan, öyle...
Ben dün hep üşüdüm, çok üşüdüm.
Ördügün atkı yoktu boynumda babaanne.
Simdi sana giden yollar; mandalina, portakal, nar agaclarıyla dolu.
Cok agladık babaanne cok, biz sana gelirken.
En son ne zaman sarıldım sana? En son ne zaman acele etmeden uzun uzun konustuk?
En son ne zamandı bunlar?
Canım acıyor babaanne, canım cok acıyor...
Gönderen dicle kocabaş zaman: 13:25 8 yorum:
İnsan; kaç yaşına gelirse gelsin ayırt edemeyebiliyormuş doğruyla, yanlışı.
Hâlâ saçma sapan üzülebiliyormuş. Olur olmadıklara.
Yanılabiliyormuş. " Hiç yanılmam ben artık " dese de.
Kırılabiliyormuş. Kırılmam sansa da.
Şaşırabiliyormuş. Her onu şaşırtan insan sonrası; " Ben artık hiçbir şeye şaşırmam " dese de.
Gözünden yaş akıtabiliyormuş...
" Büyüdüm ben artık hiç ağlamam anne " dese de.
Gönderen dicle kocabaş zaman: 12:49 18 yorum:
Bir şeyleri ayırt edebilen insanlar olsun hayatınızda. Kaliteli ile kalitesizi ayırt etsin. Görmeyen bir insana bir şeyi zorla sen gördüremezsin, bak o kalitesiz bu kaliteli diyemezsin. Bir bakıştan; ' o ' anlayacak.
Taktığınız toka bile bilene güzel, taktığınız kravat bile anlayana güzel.
Hayattan zevk alabilen insanlar olsun yanıbaşınızda. Akşam yenilen güzel bir yemek mesela her şeye değsin, günün tüm yorgunluğunu unuttursun.
Son çıkan bir kitap hakkında da fikri olsun mesela, gazetedeki köşe yazıları hakkında da. Siyaset de konuşabilsin yeri geldiğinde. Radyoda çalan şarkıyı da söylesin bağıra çağıra:) Sonbaharın moda renklerini de bilsin, ligin durumunu da.
Küfür etmeyi, orda burda dudağını büzerek fotoğraf çektirmeyi marifet sanmayan insanlar olsun yakınınızda. En büyük marifetin, küfür etmemek olduğunu anlayan insanlar olsun. Ama şimdi. Bir kaç yıl sonra değil.
Kendine yakışan insanı seçer herkes, hem eş hem arkadaş olarak, hayatın her alanında. Siz de kendinize yakışanı seçin.
Küçük bir not; " Canım Eylül. Serinledikçe güzelleşeceksin, ha gayret. "
Gönderen dicle kocabaş zaman: 04:47 26 yorum:
İsmi; " Medine ".
Ürgüp'de yolda yürürken karsımızdan geldi; " Abla sen ne güzelsin " dedi.
Kücücük cocuk utandırdı beni. Sohbet ettik ayak üstü.
En cok " Yer Gök Ask" dizisini seviyormus:)
Fırat'a; " Abi, ablayla benim bi fotografımızı ceker misin? " dedi.
Cektirdik. Bir daha hic görmeyecegi bir fotograf...
Sen hep gül cocuk, güzel kalpli cocuk.
Gönderen dicle kocabaş zaman: 02:32 13 yorum:
Mayısta Bile Yağmura Yakalansa Mesela...
Durduk yerde kalkıp kendine bir kahve yapacak kadar mutlu olmalı insan, köpüklü olmasa da olur... Tek başına bile içse, huzurlu olmalı... Kalbi atıyor ya, şükretmeli... Bilmeli; en büyük nimet bu ya.
Gece acıkırsa yemeli içinden geleni. " Şişmanlama korkusu " olsun, en büyük derdi.
Mayısta bile yağmura yakalansa mesela, toprağın kokusunu içine çekmeli... Şemsiyesi bile olmasa yanında, ıslanmak ya bazen en güzeli.
Dinlemeli sevdiği şarkıları -bangır bangır-, isterse gece yarısı.
Fırlatıp atmalı sevmediği kitabı.
Ezbere okumalı en sevdiği yazıları.
Silip atmalı üzen insanları.
( Mutluluğu küçük şeylere bağlı olan insanların kalbi büyük olur... Bu yazı benden tüm kalbi büyüklere gitsin... Ki ben birini çok iyi tanıyorum... :) İyi ki öyle bir arkadaşım var. Ne mutlu bana... Yüzü hep gülsün. )
Gönderen dicle kocabaş zaman: 13:17 Hiç yorum yok:
İnsanları kırmak cok kolay. Bir kelime yeter huzurları kacırmaya da, o huzur kacıranlar nasıl koyar başı yastığa?
Bilmezsin ki alnında ne yazılı?
Ne var kaderinde, neler göreceksin günden güne?
Sen ki; Allah görme derse görmez, duyma derse duymaz olursun. Saniyesinde.
Kime güvenirsin de incitmeye calısırsın?
Bugun sana hayat veren su, yarın seni boğabilir.
Gönderen dicle kocabaş zaman: 15:21 18 yorum:
O, yalnız şiir yazardi
Ve yagmurlu gecelerde
Imani gevremis parasızlıktan
Yılmaz Erdoğan; ' Kelebeğin Rüyası ' filminde bu dizeleri okuyunca, sinemada gülme sesleri gelmişti sağımdan solumdan. Benim ise gözümden akan gözyaşlarım vardı, elimde mendilim.
Birileri sağolsun, ' başkaları adına utanma ' konusunda hepimiz profesör olduk.
Alıp başımı gidesim boşuna gelmiyor.
Sinemadan tut, okuduğum bir haber bile nefessiz bırakmaya yetiyor.
Bazı insanlar hele cok yorucu.
' Zaten ben senden yeterince nefret ediyorum, daha fazla kendinden nefret ettirmene gerek yok ' demek istediklerimin sayısı her geçen gün artıyor... Onlar;
Sevdiğim şarkıları sevmesinler.
Kullandığım kelimeleri bile kullanmasınlar.
Yazdığım şu yazıyı şans eseri bile olsa okumasınlar.
Yok hani beni takip etmedikleri hâlde yanlışlıkla tweetimi  favori işaretleyip, hemen geri alanlar falanlar, blogla dalga gecip, blog açanlar, benden haber almak istemeyip de, dünyanın bir ucundan gün be gün blogumu takip edenler vs vs...
Siz gidin en güzeli benim üzerime bir bardak soğuk su için.
Gönderen dicle kocabaş zaman: 15:33 16 yorum:
2013 kötü geçti diyemem, Allah bana ne der?
Çok şükür ki; ölüm olmamış, hastalık olmamış, hastane olmamış.
Gerisi mühim değil.
Hele de beni benden çok düşünen, her şeyin hakkımda mutlaka hayırlısını veren biri var ki, ben nasıl mutsuz olayım?
Neden huzursuz olayım?
Ne diyor kitap; yazara soruyorlarmış; " Hocam hiç mi mutsuz olmuyorsunuz? '' Nasıl mutsuz olabilirim? Bana mutluluk insandan gelmiyor ki bir insan beni mutsuz edebilsin.
' Tefekkür ' ü öğrendim ben, aldım ' tevekkül ' ün yanına koydum.
' Teşekkür ' ü hep bildim.
Allah'ı vekil ettim, gerisine karışmadım.
Hemen unuttum hatta, lafını bile etmedim.
Hep bunda da vardır bir hayır, sen beni benden iyi bilirsin rabbim, dedim.
İşte bu yüzden benim huzurum ...
2014; huzur getirsin herkese, tüm sevdiklerime...
Gönderen dicle kocabaş zaman: 15:12 29 yorum:
Nice Mutlu Yıllara Canım Annem...
O'ndan ögrendim ben; en zor zamanlarda bile -saglıklı oldugum sürece- her şeyin ama her şeyin altından kalkabilecegimi, yarına hep ümitle bakabilmeyi, her yeni güne gülerek baslayabilmeyi...
O'ndan ögrendim ben; insan ayırt etmemeyi, sosyal statülerden cok, agızdan cıkanın önemli oldugunu...
O'ndan ögrendim ben; hangi renklerle, hangi renkleri giyebilecegimi. Siyahın yanında asla lacivert olmayacagını...
O'ndan ögrendim ben; cümleleri devrik kurarsam eger daha güzel olacagını.
O'ndan ögrendim ben; saygıyı. En basta da kendime saygı duymayı. Yalnız basıma da olsam esnerken agzımı kapatmayı...
O'ndan ögrendim ben; sevgiyi. Öyle güzel sever ki benim annem, diger sevgiler hep eksik kalır, yarım kalır...
Beni sevginsiz bırakma annem, cok yasa ve hep yanımda ol.
Gönderen dicle kocabaş zaman: 14:08 10 yorum:
Sebep belli... Yine bir pazar aksamı...
Ahh bu kadar hızlı gecmeseydin keske zaman...
Gönderen dicle kocabaş zaman: 13:18 Hiç yorum yok:
Gönderen dicle kocabaş zaman: 13:57 1 yorum:
İçimden Nasıl Geldiyse...
Kendini övmenin marifet olmadıgını,
Hatta isini, gücünü, paranı, gezmeni tozmanı, okulunu, kocanı :) her neyini öne cıkarmaya calısıyorsan o konuda o kadar kompleksin oldugunu,
Birinin gücsüz tarafını ortaya cıkarmakla güclü olunmayacagını,
Aglamanın ayıp olmadıgını,
Gün icerisinde ne yasarsan yasa, yasadıklarını paspasta bırakıp öyle eve girilecegini,
Alışkanlıklardan kolay vazgecilmedigini ancak zamanı gelince uzulsen de, vazgecmek de gerektigini,
Zor da olsa insanoğlunun baska sehirlere, baska hayatlara yelken acabildigini,
Mutsuz uyanmana sebep olan kisileri hayatından cıkarman gerektigini,
Sadece senin isin, senin müsait zamanın, senin mesguliyetin, senin uykun, senin duygun, senin sorunun, senin yemegin, senin zevkin, senin özelin olmadıgını; karsıdakinin de bir " hayatı " oldugunu,
Ailenin her şeyden kıymetli olduğunu,
Dünyadaki en huzurlu yerin annenin yanıbaşı olduğunu,
Ben hiiiiic unutmuyorum...
Unutmadıkca da, büyüyorum...
Gönderen dicle kocabaş zaman: 15:35 Hiç yorum yok:
2012 Ile Birlikte Uğurlamak İstediklerim...
* '' Candır, bugun günlerden bilmem ne, hacı, paha biçilemez, adamın dibi '' vb. kelimeler, cümleler, bu kalıplar tedavülden kalksın istiyorum.
* Cümlelerin sonuna '' Net '' ya da '' Nokta '' yazılmasın istiyorum.
* Sadece derbi maçlarını izleyip; maç sonrası aslan, kaplan kesilen kızları meşe odunuyla sabaha kadar dövüp, sabahın ilk ışıklarıyla da bu ülkeden göndermek istiyorum.
* Yusuf Güney ve Fındık kurdu Berna' yı da bu kızların yanına hiiiiiç düşünmeden ekliyorum.
* Her gittiği yeri bildirmek de ne oluyor, bilmiyorum. Neyin ispatıdır bu, anlamıyorum. Neyse ki benim dışarda hiç aramadığım bir huzurum var, evimde, dünyanın en güzel yerine değişmeyeceğim...
* Havaya girip de, '' Peki siz neleri uğurlamak isterdiniz 2012 ile? Hadi bakalım cevaplarınızı bekliyorum... '' falan demiyorum sanki milyonlara sesleniyormuş gibi:) Öyle bir grup da var çünkü, çok komik olan:)
Bu yazıyı okuyan herkese sağlık getirsin her şeyden önce, huzur getirsin, para getirsin, aşk getirsin...
Gönderen dicle kocabaş zaman: 14:42 2 yorum:
Gelsin Artık Benim Mevsimim, Kışım...
İki lafımın biri; '' Zaman nasıl geçiyor... '' Daha dün ne yediğini hatırlayamayan ben, geçen sene bu zamanlarda ne için üzüldüğümü, ne için sevindiğimi, ne için dua ettiğimi o kadar iyi hatırlıyorum ki... Ne garip.
Bugünlerde bir üşüyorum, bir terliyorum, ne giyeceğimi bilemiyorum... Çantama hem güneş gözlüğü koyuyorum, hem şemsiye. Kararsızlığım havanın suçu. O bile yoruyo beni bu ara...
Şikayetim; daha da hareketlenen günlere... Öyle günler yaşıyorum ki bazen; sabahtan akşama kadar saatler değil de, sanki haftalar geçmiş gibi geliyor. Koşuyorduk da zaten, daha da mı hızlandık, bilmiyorum...
Şükrediyorum ama her gece, uyumadan.
Sevdiklerim hep yanımda.
Ekim de bitti, bitiyor... Geliyor Kasım. Gelsin artık benim mevsimim, kışım...
Kar yağarken ben, daha güzel yazıyorum...
Gönderen dicle kocabaş zaman: 15:12 4 yorum:
Kocaman bir dolunay, püfür püfür esen bir rüzgar...
Avaz avaz söylüyor;
'' Gökte ay 14, ben dolunay. Son hatıramı sinene sar. Bu kadarına razıyım yar... ''
İcimi acıtıyor bu sarkı -her seferinde, gülümseyerek dinledigim halde. Tek korkum; bu şarkıyı bir 10 yıl sonra gözleri yaslı dinlemek... ( Allah korusun )
Dolunay bana hic yaramıyor. İcim bir daralıyor, bir acılıyor, kalbim cok carpıyor, yerlere göklere sıgamıyorum dolunay günlerinde. Dün sabah kalktım havalara ucuyorum mesela, bıraksanız yürüyerek kıta degistiririm. Bu sabah kalktım; kendimi Feriha'nın çöp toplarkenki hali gibi hissediyorum. Yataktan cıkmak istemiyorum, '' görünmez '' olmak istiyorum.
Çok biriktiriyorum icime... En güvendigim insanların, digerlerine '' benzeme '' ihtimali bile beni öldürüyor. Gözümle görüyorum, '' Aaa bak o da şunun gibiymiş, aynı şeyleri yapıyor '' diyorum; yakıstıramıyorum ama gözlerimle de görüyorum. Yavas yavas u - zak - la - sı - yo- rum...
Kalbime aldıklarım azalsa da ben büyüdükce, birazcık sendelesem de, daha da saglam basıyor biliyorum ayaklarım yere...
Gönderen dicle kocabaş zaman: 13:27 6 yorum:
20 yıllık bir seyahat bizimki...
Birlikte büyüdük. Günleri hesapladık, aylar çabucak geçsin diye sabırsızlandık, hep kavuşmayı bekledik... Kışları mektuplaştık. Postacı yolunu bekledik. Mektuptan çıkan kalpli kolye en büyük yeni yıl hediyesi oldu. Sahi ya, nasıl geldi kırılmadan o kadar yolu?
Terasta güneşlenirken birlikte içtigimiz limonatanın keyfi hiçbir şeyde yoktu. Denizden çıkar çakmaz yediğimiz mısırın da öyle.
Depremin olduğu o en zor yıl bile, biz mutluyduk yanyana sandalyelerde. '' Sahil kenarında deprem olsa bu dalgalar bizi yutar valla '' derken bile... Hep sabahlayabilirdik; çünkü konuşacak konular sonsuzdu... Çekirdek de en sevdiğimiz arkadaşımızdı.
Bir kere bile kırmadık birbirimizi, hiç incitmedik...
Hep farklı şehirlerdeydik -ki hala da öyle- yazlar dışında ama kalplerimiz hep yanyana....
Şimdi benim canım Ekoş'um evleniyor...
Hala inanamayan bende tüm duygular bir arada...
Hem çok mutluyum, hem biraz hüzünlü, hem de cok heyecanlı.
Dün; '' Güne mesajınla başlamak cok güzel oldu Dicom '' diyen canım Ekoş'umun; her günü çok güzel olsun, hep mutlu olsun, hep huzurlu olsun...
20 yıldır olduğu gibi, kalbim hep seninle canım Ekoş'um benim....
Gönderen dicle kocabaş zaman: 11:44 2 yorum:
16 yıl önce bu gün, o soğuk cuma günü, sen bizi bıraktığından beri küsüz biz 23 Şubat'a canım anneannem...
Her şey o kadar dün gibi ki...
Zaman çabuk geçiyor ama yaraları hiç kapatmıyor anneannem. Burda hala senden konuşurken gözleri dolan torunların var...
Keşke diyorum keşke birazcık daha büyük olsaymış yaşım o zaman. Daha çok sevgimi belli etseymişim sana, 10 yaşında bir çocuk olmasaymışım. Barbie bebeklerle oynamak yerine; daha çok sarılsaymışım sana, daha çok öpseymişim seni...
'' Karabiberim '' derdin bana hep. Seni kaybetmeden 3 gün önce bizde yemekte; '' Karabiberim benim, sensiz yemeklerin hiç tadı olur mu? '' dedin, karabiber döktün yemeğine.
Sensiz hiçbir şeyin tadı yok be anneannem.
Karabiberin seni çok özlüyor...
Gönderen dicle kocabaş zaman: 11:49 4 yorum:
Yazarımız şehir dışında olduğu için yazılarına bir süre ara vermiştir. Size sevgilerini yolladı... :)
Gönderen dicle kocabaş zaman: 07:20 2 yorum:
Yaralarımız var, sakladığımız. Kimseler açmasın di...