HAK-PAR:Kürt halkının haklarını tanıyacak demokratik anayasa için öneriler
Kurdinfo:13:35 - 22/12/2011
KÜRT HALKININ HAKLARINI TANIYACAK<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
DEMOKRATİK ANAYASA İÇİN ÖNERİLER
KÜRT HALKININ HAKLARINI TANIYACAK
Benzer ve köklü bir değişim isteği de Türkiye toplumunun içinde yükseliyor. Yüz yıla yakın bir süredir baskı altında tutulan toplum kesimleri, dipçikle susturulan, inkar edilip yok sayılan etnik ve dini farklılıklar, düne kadar horlanıp aşağılanan gruplar, işkence ve baskıyla sindirilmeye çalışılan muhalifler giderek daha çok seslerini yükselterek kendi kaderlerinin şekillenmesinde daha aktif bir rol üstleniyorlar. Gelinen aşamada devleti oluşturan bütün temel kurum ve kodların kutsiyeti tartışılmakta, dokunulmaz ve tartışılmaz tabular yoğun bir eleştiriye tabi tutulmaktadır. Bütün bu toplumsal şikâyetlerin, farklı eleştiriler ve haksızlıklara karşı yükselen tepkilerin buluştuğu ortak noktada yeni bir anayasa talebi ortaya çıkmaktadır. 12 Eylül 2010 tarihinde yapılan referandum sonuçları söz konusu yeni anayasa talebini daha bir görünür hale getirdi. 12 Haziran 2011 tarihli genel seçim sürecini ve sonuçlarını önemli oranda belirleyen de esas olarak yeni anayasa talebi oldu. Özetle, geçen yüzyılın çağdışı, tekçi, ırkçı, otoriter ve militarist zihniyeti ile inşa edilmiş değer ve kurumları aşınıyor, toplumumuzun çeşitlenerek her gün daha çok açığa çıkan hak ve özgürlük temelli taleplerini karşılamaktan uzaklaşıyor. Mevcut sistem daha fazla sürdürülemez durumdadır. Gelinen aşamada, Türkiye’nin kendini demokratik, çoğulcu, evrensel değerler temelinde yeniden yapılandırması bakımından, eski rejim, bir ayak bağına dönüşmüş bulunuyor.
Özgürlükler konusunda ise temel alınması gereken düşünce ve örgütlenme özgürlüğüdür. Temel hak ve özgürlüklerin kısıtlanmaması esas alınmalıdır. Türkiye’nin de taraf olduğu temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası sözleşmeler bu alanda yol gösterici niteliktedirler. Yeni anayasa, özgürlükler alanında demokrasinin ve hukukun evrensel norm ve ilkelerini esas alan bir ruhla oluşturulmalı. Yeni anayasa yapımında söz konusu belge ve sözleşmeler referans alınmalı ve aynı zamanda başvurulacak kaynaklar olarak anayasada kayda geçirilmelidir.
Türkiye Cumhuriyeti tarihi baskı, işkence, kıyım, sürgün ve en önemlisi ret, inkar ve asimilasyon gibi insanlığa karşı suçlarla inşa edildi. Cumhuriyetin daha ilk yıllarında İstiklal Mahkemeleri’nin muhaliflere karşı estirdiği terör, 1925 yılında Şeyh Sait İsyanı bahane edilerek kurulan dar ağaçları ve bu dönemde gerçekleştirilen Kürt katliamı, Mecburi İskan Kanunu ile Kürtlerin zorunlu göçe tabi tutulması, 1930 yılında Ağrıda yaşanan kırım ve zulüm uygulamaları, 1932 Zilan katliamı, 1938 yılında Dersim’de başvurulan insanlık dışı uygulamalar, kurulan darağaçları, genç, çocuk, yaşlı, kadın ayırımı yapılmadan gerçekleştirilen vahşet ve katliam, 1943 yılında 33 Kürt köylüsünün kurşuna dizilmesi, 6-7 Eylül 1955 yılında gayri Müslimlere karşı girişilen etnik temizlik harekatı, 1959 yılındaki Kürt tutuklamaları, 1960 darbesinin hukuksuz yargılamaları ve idamlar, 1960 darbesi sonrası tekrarlanan sürgünler, 12 Mart darbesinde gencecik insanların asılması, gerçekleştirilen işkence ve tutuklamalar, 1977’deki 1 Mayıs katliamı, 1978 Kahramanmaraş ve Çorum vahşetleri, 12 Eylül 1980 darbesinde tekrar kurulan idam sehpaları, işkenceler, tutuklamalar, hunharca uygulamalarıyla Diyarbakır Cezaevi, 1990’lu yıllardaki faili meçhul cinayetler, yaşanan köy boşaltmalar, 28 Şubat ile 27 Nisan postmodern darbeleri ile gerçekleşmeyen darbe girişimleri ve Kürt diline karşı doksan yıldır sürdürülen baskı ve inkarla örülmüş yüz kızartıcı bir zulüm çarkı ile toplamda bir utanç zinciridir söz konusu olan.
Kürt halkının, kendi ülkesinde, yan yana bulunduğu halklarla birlikte, özgür, onurlu, güvenlik içinde ve eşitlik temelinde yaşamak hakkı vardır. Bu hak onun halk olmaktan kaynaklanan meşru hakkıdır.
Bununla birlikte, yargıyı ikili yapıdan kurtarmak ve tamamen sivilleştirmek zorunludur. Bu kapsamda Askeri Yargıtay ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi’nin kaldırılması gereklidir. Bu alanda askeri disiplin suçlarına bakacak bir askeri yargıyı tesis etmek yeterlidir. Özel yetkili mahkemelere son vermek demokratikleşmenin önemli bir adımı olacaktır.