Gözde Hatıralar yarışmasına katılan "Şule İkizer" isimli yarışmacımızın hatıra metnini aşağıda siz değerli okurlarımızla paylaşıyoruz.
Okulu bitirip işe başlayalı yaklaşık bir yıl olmuştu. güzel ülkemin kırsan bir kentide işe başlamışım işimi ve mesleğimi çok seviyorum isanlara mesleğin inceliklerinden bahsediyorum, sürekli insanları sağlıkları açısından kaliteli güzel camlara ve çerçevelere yönlendiriyordum. Tabi bu durum kırsal kesimde pek öyle istediğim gibi olmuyor. Çünkü senin neyi nekadar bildiğin, ne iş yaptığın, ne söylemek istediğin o konu hakında kaç yıl eğitim aldığın önemli değil önemli olan müşterinin neyi anladığı ve ne istediği. Doğru da olsa yanlışta olsa en iyi şey onun istediği.
Yine bir cumartesi günü daha önce siparişi verilen bir gözlüğün teslimanıtı almak için müşteri geldi. İçeriye giren bayanın elindeki bilgi fişine göre siparişleri olan gözülüğü bayana uzattım. Sipari verilen gözlüğü kullanacak kişi bayanın oğlu. Sipariş alıdığı gün kadının oğlu ve kocası bizzat kendileri beğenmiş ve siparişi ona göre vermişler. Bayan gözlügü direk kendisi alıp taktı ve ben bu gözlüğü beğenmedim dedi. Bende bayana hanımefendi gözlük sizin değil oğlunuzun gözlüğü ve oğlunuz bunu beğenmiş babasıyla teyit etmiş ve ona göre siparişini vermiş dedim. Bayanda bana dönerek oğlum benim zevkime güvenir ben bunu istemiyorum daha büyüğünü ver şeklinde ardı ardına lafları saydırmaya başladı. Daha önce siparişi verilen gözlük kare çerçeve olmasına rağmen bayan oval bir çerçeve beğenmiş ve bunu istiyorum diye tutturdu. Bende bayana izah etmeye çalışıyorum bakın cam yapısı olmaz kesilen cam yeni beğendiğimiz çerçeveye uygun değil ama nafile gelde anlat artık bayana. Bayan hayır ben hiç bir şeye para ödemem ben gelene kadar yapmasaydınız ben mi size bunu yapın dedim şeklinde tekrar saydırmaya başladı. Daha sonra kendi için de bir güneş gözülüğü beğendi. Bende beğendiği gözlüğün fiyatını söyledim. Bayan tekrar başladı bağırmaya ben bu dükkanda herşeye paramı ödeyecem neyse tamam ablacım siz şöyle oturun gözlüğünüzü yapayım dedim. Ve gözlüğü teslim edip başka bir müşteri gelmeden erkenden dükkanımı kapttım eve gittim. O gün anladım ki mesleği nekadar seversen sev insanla uğraşmak gerçekten çok zor iş.
Önceki Haber Gözde Hatıralar "İsmail Uyar"
Sonraki Haber SGK 2016 Kasım Ayı Optik Katılım Payı Ödemeleri!
şule ikizler - 6 ay önce şule ikizler destekliyorum
Kasım kula - 6 ay önce Muhteşem
Fatma dincturk - 6 ay önce Aynen öyle insanlarla uğraşmak çok zor.Rabbim yardımcınız olsun
Ayşe - 6 ay önce Kesinlikle katılıyorum neyi nasıl hangi şekilde insanlara faydalı olanı doğru olanı anlatsan da insan bildiğini okuyor malesef böyle bencil anlama güçlüğü çeken insanlarla dolu hayat Yanıtla
fatma yılğın - 6 ay önce Allah yardımcınız olsun basarillar diilerim
Mustafa çalışkan - 6 ay önce Aynen katılıyorum insanlara ugrasmak çok zor esnaf olmak dahada zor
Selda Görgülü - 6 ay önce Hayat mi zor insanlar mi demiş ben insanlar diyorum herseyden önce nezaket ve Kibarlık diyorum hayatta cozulmeyecek hiç bir sorun yok fakat insanlara bunu anlatmak zor
Asef high - 6 ay önce Benimde buna benzer olaylar oluyor. Okurken ben olsaydım ne tepki verirdim bilemiyorum. Allah yardımcımız olsun
Popüler Etiketler	Kornea Nakli