Karne Günü'nde Hem Sevinç Hem Hüzün | Cocuklacocuk
Perşembe akşamı okuldan bir duyuru geldi. “Karneler Cuma Günü saat 10:00 da verilecek, daha sonra öğrenciler servislerle evlerine gönderilecekler” yazıyordu duyuruda. Ben daha önceki tecrübelerime dayanarak biliyorum ki verdikleri saat hiç bir zaman tutmaz; saat 10′ da karne verilecek derlerse muhtemelen o saatte bütün okul dağılmış, servisler gitmiş olur. O yüzden cuma sabahı erkenden gönderdikten sonra çocuklarımı ben de saat 9 u geçe çıktım evden, beş dakika içinde de okulun önündeydim ama ne yazık ki park edecek yer bulunmadığı gibi park yeri arayan arabalar da yolu tıkamışlardı. Karmaşadan kurtulup uzaklarda bir yerlerde park yeri bulup acele acele okula girdim. Önce küçük oğlumun sınıfına uğradım, öğretmenimizin verdiği ödülleri kaçırmıştım ama karneyi aldığını görebildim, görür görmez de binadan çıkıp karşı binaya koştum ki Oğuz Kaan’a yetişebileyim. Sınıfa girdim ki ne göreyim; oğlum sınıfta tek başına kalmış, camın önünde beni bekliyor bir taraftan da ağlıyor, başında sınıf öğretmeni, bizimkini ikna etmeye çalışıyor. O’nu öyle görünce yüreğim nasıl yandı anlatamam. Halbuki daha iki gün evvel artık büyük sınıf olduklarını, karne günleri’nde okula gelmeyebileceğimi söyleyerek bu fikre alıştırma girişimlerinde bulunmuştum. Öğretmenimizin de yardımıyla bizimkini ikna ettik bir karne seremonisine ve fotoğraf çektik en azından. Daha sonra babaanneye ve dedemizin bürosuna giderek el öptük ve çok çabuk unuttuk olanları. Ama gel de benim yüreğime sor unutur mu o kadar çabuk?
Peki bir daha ki karne gününde ne yapayım ben? Ortadan ikiye bölsem kendimi , bir yarım Kadir Mert’de, bir yanım da Oğuz Kaan da kalsa…
3 Replies to “Karne Günü’nde Hem Sevinç Hem Hüzün”
29 Ocak 2011 at 00:18
Aynı sorun bizde de hep oldu..
Büyük oğlum orta1 küçüğüm ilkokul3 ve aynı okuldalar bende önce küçüğün sınıfına gidiyordum öğretmeniyle konuşup onun erken karne almasını sağlıyor sonrada büyük oğluma koşa koşa gidiyorduk 5 .sınıfa kadar .Ama bu sene baştan konuştuk artık büyüdüklerini ve anlayışla karşılamaları gerektiğini.
Anladılar seste çıkarmadılar ama gitsemde niye geldin demezler biliyorum.
29 Ocak 2011 at 01:41
Ah o anı bir anda gözümün önüne getirdim bende sizin gibi olurdum..
Bence büyükte olsa karne günü hepsi okula gitmeli o anı yaşamalı bence..
Çabuk toparlamasına sevindim..
29 Ocak 2011 at 10:43
Offff tahmin ederim Fulya’cım. Geçen yıl bir benzerini biz yaşadık. Öğretmeni normal saatte gelecek ama erken çıkacak dedi bizde kurallara uyan veliyiz ve acemiyiz ya meğer herkes çocuğunun başında beklemiş ve karneyi alıp çıkmış sınıftan 🙁 Sinir olmuştummmm..
Okullarda böyle saçma uygulamalar var maalesef :((