﻿ ”Yarım Yıl Sonra” | …ŞALPAZARI SES… SİZİN SESİNİZ.www.salpazari61.com…
”Yarım Yıl Sonra”
”Yarım Yıl Sonra”;Nihayet 220 gün sonra deplasmanda galip gelebildik.
2016- 2017 sezonunda Antalyaspor maçından beri ( o sezon Antalya’yı Rıza Hoca çalıştırıyordu ) deplasmandagalibiyetimiz yoktu.
Bu sezon ise kendi sahasında neredeyse averaj takımı hüviyetine bürünen takımımız, deplasman maçlarını beraberliklerle geçiştirip, puan tablosunda şanına yakışmayan bir yerlerde gezinmeyi son yıllarda maalesef alışkanlık haline getirmeyi başardı.
Gerek geçen haftaki Osmanlıspor gerekse de bu haftaki Sivasspor maçında oynanan futbol hayal kırıklığı olsa da nihayet üst üste iki hafta galip gelebildik.
Rıza Hoca ile kazandığımız en önemli şey, az gol yemeyi başarabilmek oldu herhalde…
Kayseri ve Sivas maçında hiç gol yemeyen Onur, bugün belki de takımda en çok topla oynayan oyuncuydu. Çünkü ileri gidemeyen bir takım ancak geri oynayabildiği için Onur, bir stoper gibiydi.
Abdulkadir oyuna girene kadar, rakip sahada üç pas yapabildiğimiz tek bir hücum organizasyonu yoktu. Ayağına top gelen ya topu savuruyor ya rakibe pas veriyor ya da geriye dönüyordu.
Sivasspor’un hücum hariç sahanın her yerinde etkili oluşu, özellikle orta sahada Onazi, Okay ve Yusuf’un çok çok etkisiz oyunu, her topun rakipte kalmasına neden oldu. Ve dolayısıyla bizimkiler becerip iki pas yapamadı.
İkinci yarı oyuna giren Kucka ile biraz daha toparlanır vaziyet alsak da yine de değişen hiçbir şey yoktu. Çünkü Kucka her ne kadar sakatlıktan da çıksa sezon başından beri kendinden bekleneni vermekten aciz bir performanla devam ediyor.
N’Doye; takımın yine en iyisiydi. Bir döneme damga vuran Fatih Tekke’nin; topu alışı, yumuşatışı, ayağında tutuşu, takımı ileri taşıyışı, rakibi perdeleyişi gibi kendine has hareketlerini az da olsa andıran N’Doye, ikinci golün de asistini muhteşem yaptı.
Atanın galip geleceği bir maç görüntüsü ikinci yarı daha çok kendini belli etti.
Eğer Sivas forvette etkili olmayı başarabilseydi çok daha farklı olabilecek bir maçı yazıyor olacaktık.
Galip geldiğimiz için kral çıplak demekten kendimizi alıkoyacak değiliz.
Koskoca Trabzonspor’un, bu kadar pahalı ayakların bu kadar kötü olma lüksü olamaz.
Maça ön solda Burak’ı ve ortada N’Doye oynatarak başlayan ve Burak’ın muhteşem golü haricinde hiçbir netice alamayan Rıza Hoca 70. dakikaya kadar maçı bizler gibi ancak seyretti, çünkü sahadaki ayaklar, ayaküstü top oynamayı tercih ettiler.
Hugocan, bir tuhaf can… Perera ve Mask futbolcu maskesi takmış başka başka can…
Dengesiz dediğimiz Drica namına yakışır bir sarı kart görse de kritik yerlerde son hamleleri iyi yaptı. Orta saha zaten malum…
Böyle bir kadronun hali pür melali ortadaydı… Ta ki Türk Messi oyuna girene kadar…
Rıza Hoca, Abdulkadir’i oyuna aldıktan sonra maçın rengi değişti. Atılan ikinci golde topu ve takımı ileri taşıyan genç yıldız, 70 dakika sahada saç baş yolduran Castillo’ya burası benim yerim dercesine bir top oynadı.
Ve maçın seyrini değiştiren adamdı.
İki golle gelen bir galibiyet yine de önemli olan unsurdu. Özellikle Burak’ın ilk golü usta işi bir goldü. Oaçıdan, o vuruşu alt köşeye bırakmak krala has olsa gerek.
Yediğimiz golde yan hakemin bayrak kaldırışı, orta hakemin devam ettirişi hakemlerin genelde bize dair bir uygulamasıdır. Ondandır ki çok da yadırgamamak lazım…
Bence Sivaslı oyuncu ofsayttı ve topun bizden gelişinden ziyade oyuncunun ilk anda önde oluşu, kendine avantaj sağlayıp Muhammet Demir’e asist yapışı ofsayt oluşundan kaynaklıydı ama hakem yan hakemi yan geçip golü verdi.
Bunlar haricinde oynanan futbola dair pek de bir şey söylememiz abartı olur.
Vasat geçen hatta vasatın da altında oyun oynayan bir takımın aylar sonra deplasmanda galip gelmesi işin güzel tarafıydı.
Trabzonspor gibi bir devin altı ay sonra deplasmanda kazanması her ne kadar trajik olsa da hatta yadırgansa da artık buna da bağışıklık kazandık desek yeridir.
Sahamızda sıradan takımlardan yarım düzüne gol yemeyi, 3-0’dan 4-3 maç vermeyi yadırgamadığımız gibi…
Ezcümle… Nihayet… Yarım yıl sonra…
”Yarım Yıl Sonra”;Nihayet 220 gün sonra deplasmanda galip gelebildik. 2016- 2017 sezonunda Antalyaspor maçından beri ( o sezon Antalya’yı Rıza Hoca çalıştırıyordu ) deplasmandagalibiyetimiz yoktu. Bu sezon ise kendi sahasında neredeyse averaj takımı hüviyetine bürünen takımımız, deplasman maçlarını beraberliklerle geçiştirip, puan tablosunda şanına yakışmayan bir yerlerde gezinmeyi son yıllarda maalesef alışkanlık haline getirmeyi başardı. Gerek […]
Bu Haber 2.267 kez Okundu