Zaman zaman anneme birşey söylemek istediğimde, “ Anne sana birşey söyleyebilirmiyim?” derim. O da” tabii söyle” der. Bunun üzerine bende anlatmak istediğimi anlatırım. Tam bitirdiğimde, bana ne söylemiştin?” diye sorar.
12 Yaşında Bir Kız
YARI DİNLEME YERİNE
İletişime, kendini vererek değilde sadece dudaklarıyla katılan biriyle iletişim kurmaya çalışmak cesaret kırıcı olabilir.
Tüm dikkatinizi vererek dinleyin.Dertlerinizi sizi gerçekten dinleyen birine anlatmak daha kolaydır. Bazen ebeveynin bir şey söylemesine bile gerek yoktur.
Ebeveynin kendini ifade etmesi için çocuğa yardımcı olması gerekir.Duyguyu reddetmek yerine duyguyu isimlendirin. Ebeveyn duyguya bir anlam verdiğinde çocuğu daha kötüleyeceğinden korktuğu için, genellikle bu tür yaklaşımda bulunmaz. Çocuğu kötü duygusundan uzaklaştırmaya çalıştığımız zaman – tüm sevecenliğimize rağmen- o daha çok üzülür.
Oysa tam tersi doğrudur.Çocuk hissetmekte ve düşünmekte olduklarını, kısaca o anki yaşadıklarını sözcükler halinde duyduğu zaman rahatlar. Bir başkası onun iç dünyasını anlayabilmiş ve bunu dile getirebilmiştir.
Anne ile baba aralarında açık iletişim kurdurup sürdürmeli; amaçlar üzerinde görüş birliğine varmalıdırlar. Anne babalarla hangi davranışların istenir hangilerinin istenmez olduğu üzerinde anlaşılmalıdır.Yoksa çocukların kendilerinden ne beklediği konusunda kafaları karışır, bunun sonucunda da davranışları bozulur.
ANA İLE BABA AMAÇLAR ÜZERİNDE GÖRÜŞ BİRLİĞİNE VARMALIDIR
Çocuğunuzun hangi davranışlarının iyi hangi davranışlarının kötü olduğuna eşinizle beraber karar vermelisiniz. Çocuğunuz için saptayacağınız amaçları ve davranış standartlarını belirleyecek olan sizin temel değerlerinizdir. Onun iyi olan davranışını ödüllendirerek pekiştirin.İstenmeyen davranışı ise ödüllendirmekten kaçınarak zayıflatın ya da büsbütün yok edin.
ANA BABA İLE SORUNLARI ÇÖZERKEN
Dört yaşındaki Deniz, bir şey istediği zaman yalnızca kendine ilgi çekmek için çoğu kez yarım konuşurdu.Susayınca mutfaktaki musluğu göstererek “buubuu” derdi. Deniz’in böyle küçük bebekler gibi konuşması annesinin hoşuna gidiyordu. “buu buu” deyince, Deniz’e su vererek onun bu yaşta davranışını ödüllendirmiş oluyordu.Babası ise aynı düşüncede değildi. Deniz ne zaman yarım konuşacak olsa onu azarlıyor, “Sen bebekmisin ? Adam gibi konuşsana”diyordu.Böylece Deniz yarım konuşunca bir yandan ödüllendiriliyor. Bir yandan cezalandırılıyordu.Gün geçtikçe daha huysuzlaştı; kolayca ağlar oldu.Babasından uzak durmaya başladı.Bir çocuğun aynı davranış için hem ödüllendirilmesi, hem de cezalandırılması haksızlıktır.Davranış problemlerine yol açabilir.
ETKİLİ KOMUTLAR NASIL VERİLMELİ?
“Lütfen oyuncaklarını topla” derseniz, bu basit bir istektir. “Yere attığın ceketi hemen yerine as” cümleleri ise doğrudan doğruya komuttur.Etkilikomutlar nasıl verilmeli?