Çocuklardaki inat Kırılabilir mi?
Bu sabah Ebruli'yle ben kahvaltı yaparken, onun kızıyla benim kızım küçücük bir oyuncak için kavga ettiler. Ne yaptıysak ikisini de vazgeçiremedik. Başka bir oyuncak kabul etmiyorlar, illa o olacak:)Artık Ebruli'yle birbirimize bakıp bakıp gülüyorduk. Kızlarımızın inadı tutmuştu bir kere.. Bu inatlaşma bana şunu hatırlattı:
Yaklaşık bir ay önce, çok sevdiğim bir arkadaşıma ziyarete gitmiştim.Tam üç tane erkek çocuğu var. ikisi top oynarken kavga etmeye başladılar. Biri birisinin kafasına topu atmış, o da diğerinin kafasına bir tane yapıştırmış:) çocuk işte..
Anneleri de buna ceza olarak topu aldı ve dolabın üstüne sakladı. çocuklarına da "Akşama kadar top mop yok" dedi. Büyük oğlunun da inadı tuttu.. Yarım saate yakın annesine bağırdı,çağırdı topu vermesi için. Annesi de onu duymamazlıktan gelerek kendine hakim olmaya çalışıyordu. Arada ben müdahale etmeye çalıştım ama çocuk öyle bir sinirlenmişti ki, pek kimse umurunda değildi. Durmadan "top, top.." diye bağırıyordu. Annesi de en son "Git aşığıda ağla, sesini duymayayım" dedi. çocukta üzerine bir t-shirt giydi ve hemen gitti. Biraz sonra tekrar yukarı çıktığında pek de vazgeçmiş değildi. Büyük bir inatla kavga ettiği kardeşi topu unutmuşken kendisi hala top diye ağlıyordu. Kendi çabalarıyla biraz da annesinden çekinerek dolabın üstündeki topu almaya çalıştı ama nafile... Yine de vazgeçemedi bir türlü...
ağaç yaş iken eğilir ama çocuklardaki inat yaş iken kırılabilir mi acaba? Yoksa ölene kadar öylemi devam eder?
Gönderen Siyah Zambak zaman: 13:38
PENCERE YAZILARI dedi ki...
Kiriliyo kiriliyo ben de cok inatciydim da kÃ¼cÃ¼kken:))yada baska alanlara kanalize oluyo diyebiliriz.
Selametle ve saglikla kal.
4 Mayıs 2006 19:21
Pencere yazÄ±larÄ± doÄŸru sÃ¶ylemiÅŸ.Ä°nad her zaman var olacaktÄ±r ama onu doÄŸru alanlara kanalize etmek Ã¶nemli.
Ã‡ocuk da ne inatmÄ±ÅŸ,meraklandÄ±m kimmiÅŸ diye.
4 Mayıs 2006 20:52
S.A.Ziyah Zambak HayÄ±rlÄ± Cumalar.
Bu yazÄ±yÄ± okuyunca ÅŸÃ¶yle geÃ§miÅŸe daldÄ±m gittim...15-16 yÄ±l Ã¶ncesine... Ã‡ocukluktaki inat deyince aklÄ±ma ÅŸu anda zambaklaÅŸan Ã§ocuklar geldi ya...Her neyse... Arife tarif gerekmez...Allaha emanet olunuz...Ebruliyede selamlar...
5 Mayıs 2006 09:39
pencere yazÄ±larÄ±, sen de benim gibi yenisin galiba. BloÄŸun hayÄ±rlÄ± olsun. Yorumun iÃ§in saÄŸol.
Cenk Ãœnal,merakÄ±nÄ±zÄ± giderirdim ama tanÄ±mazsÄ±nÄ±z. Sizin de dediÄŸiniz gibi Ã§ok inatÃ§Ä± bir Ã§ocuk kime Ã§ekmiÅŸ biz de bilmiyoruz:)
A.S Mehmet Abi,Sizin de cumanÄ±z mÃ¼barek olsun, bizleri de dua da unutmayÄ±n.Bence de neyse, geÃ§miÅŸe mazi derlermiÅŸ, maziyi fazla kurcalamazsanÄ±z beni mutlu edersiniz, gÃ¼nÃ¼mÃ¼zÃ¼n Ã§ocuklarÄ±na baksak daha iyi olur:)
5 Mayıs 2006 12:48
Armut nereye dÃ¼ÅŸer...
25 Mayıs 2006 09:46