Mektup: Herkes için!
Yıllanmış mektup arkadaşlığı yapanlar bilir ki, emek verilen ve üretkenliğin deneyimine ulaşmış her ilişki gibi mektup arkadaşlığı da insanın damarlarındaki kanı yeniler, umudunu büyütür. Mektup yazmak birilerinin hatırlatması gereken, görev bilin ci ile yapılan bir şey olmaktan çıkar keyif alınan bir alışkanlığa dönüşür. Hapishane sisteminin itaat ettiremediği özgür bedenlerle kucaklaşmaya dönüşür.
Barbarlık dünyasında,Ortadoğu'da ve Filistin coğrafyasında barış, kardeşlik ve özgürlük insanlığın en zorlu sınavlarıdır. Fakat "Büyük İnsanlık"ın ortak hafızası cevap anahtarımızdır: ezilenlerin damarları birbirine bağlıdır, ezenlerin çıkarlarının birbirine bağlı olması gibi. Egemenlerin düşmanlık politikaları kardeşlik toprağını çürütmek, ezilenlerin direniş, dayanışma ve barış politikaları ise insanlık ağacını yeşertmek içindir.
Hiç kuşku yok ki, 21.yy'ın en önemli sorunlarından biri "mültecilik"tir. Geçmiş hayatı ve hayalleri ile vedalaşmak zorunda bırakılan insanları kaderlerine ve sığındıkları ülkelerin burjuva iktidarlarının insafa terk etmek hepimizin "suç ortağı" olması anlamına gelecektir. Hiçbir şeyin (propagandanın) mültecilerin insanlık ailesinin bir parçası olduğu gerçeğini çarpıtmasına, değiştirmesine rıza göstermemek önemli bir zihinsel direnç noktası olabilir. Keza mülteciliğin nedeninin her türlü eziyeti, horlanmayı ve ölümü göze alarak yollara düşen insanlar değil, diktatörler, iktidar sahipleri, büyük tekellerin patronlarının çıkar çatışmaları olduğu gerçeğini akılda tutmak...
Levent Gültekin'in 'İdeolojik mahalleden Türkiye'ye' Onurlu Çıkış kitabı üzerine
Aynı sömürü çarkında ayakta kalmaya çalıştığımız sınıf kardeşlerimizle önyargılarla düşmanlaştırılmaya karşı çıkmadan; Alevi-Sunni, Kürt-Türk, İslamcı-Laik gibi yapay çelişkilerin tutsağı ve "ezen" olmayı reddedip "esas çelişki" üzerinden hareket edip ezilen her kim varsa onlarla saf tutmaya yönelmeden bir kurtuluş olabilir mi?
Ne Muaviye ne Yezit!
Erdoğan'dan ve AKP'den kurtulmak istediğimiz doğru! Memleketin üstüne bir karabasan gibi çöken bu karanlığı dağıtmak istediğimiz de gerçek! Fakat 25 yıldır 'Şu Sivas'ın elinde sazım çalınmaz/ Güllerim yandı yüreğim dayanmaz' diyen canların dinmeyen acısı da; 'Sivas ellerinde sazım tutuşur/Söz tutuşur canım türkü tutuşur' diyen adalet arayışımız da doğru! Hızır Paşa'nın kudretine karşı, 'Koyun beni hak aşkına yanayım/Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan' diyen Pir Sultan Abdal'ın vasiyeti de gerçek!