Ana SayfaYazarCelal Sahir Erozan Kimdir? Hayatı, Edebi Kişiliği, Eserleri
Celal Sahir Erozan, 29 Eylül 1883 tarihinde İstanbul’da doğmuştur. Babası, Yemen Valiliği yapmış olan İsmail Hakkı Paşa, annesi ise şair Fehime Nüzhet Hanım’dır. Numune-i Terakki Mektebi’nde başladığı öğrenim hayatına; Davut Paşa Rüştiyesi ile Vefa İdadisinde devam etmiştir. Liseyi bitirdikten sonra hukukçu olmak istemiş ancak hukuk eğitimine iki sene devam edebilmiştir. 1903’te “Hariciye Nezâreti”‘nde göreve başlamış, 1907 yılından sonra Kabataş ve Mercan Liselerinde edebiyat öğretmenliği yapmıştır. Bir dönem ticaret ile uğraşan şair, cumhuriyetin ilanından sonra, 1928 seçimlerinde Zonguldak’tan milletvekili olmuştur. Harf devriminden sonra kurulan Türk Dil Kurumu’nun dört kurucusundan biridir. Birinci Dil Kurultayı’nda da görev almıştır. Meclisin üçüncü, dördüncü ve beşinci dönemlerinde de milletvekilliği yapan Celal Sahir Erozan, 16 Kasım 1935 tarihinde İstanbul’da hayatını kaybetmiştir.
Çocukluk yıllarında şiir yazmaya başlayan sanatçının, Servet-i Fünun’dan Cumhuriyet Dönemi’ne uzanan bir edebiyat yaşamı vardır.
Şiir, hikâye, makale ve çeviri alanında eser vermiştir.
Henüz 9 yaşındayken güzel şiir okuduğu için II. Abdülhamit’in dikkatini çekmiş ve sık sık sarayda padişahın konuğu olarak ona şiirler okumuştur. Bu nedenle “liyakat nişanı”na layık görülmüştür.
Divan şiiri geleneğiyle şiire başlayan sanatçı, daha sonra Fransız şairleri okuyarak Servet-i Fünun şiirine uygun şiirler yazmıştır.
Feminist düşüncelerinden dolayı “kadın şairi” olarak anılmış, şiirlerinde “aşk ve kadın” konusunu işlemiştir. Kısa bir süreliğine “Demet” adlı bir kadın dergisi çıkarmış ve burada kadın haklarını savunmuştur.
Aruz ölçüsüyle başladığı şiir hayatına, Milli Edebiyat anlayışının etkisiyle, hece ile devam etmiştir. Yeniliklere açık olan sanatçı Servet-i Fünun’dan sonra Fecr-i Âti ve Millî Edebiyat ruhunu yansıtan şiirler yazmış, Cumhuriyet Dönemi’nde ise serbest nazımla yazmıştır.
Diğer Servet-i Fünun sanatçılarına göre daha sade bir dil kullanmıştır. Milli Edebiyat döneminden sonra dilini iyiden iyiye sadeleştirmiştir.
Türk Dil Kurumu’nun dört kurucu üyesinden biridir.
Servet-i Fünun yıllarında karamsar bir ruh haliyle yazan sanatçı Millî Edebiyat Dönemi’nde toplumsal konuları ele almıştır.