hay 6 bin kunduz
Kozan Belediyeden yani bir amatör takımdan 6 yedik.
Attığımızın önemi yok, 10 da atsaydık manasızdı.
6 yedik bre.
Ben izah edemiyorum, kim nasıl izah edecek onu da bilmiyorum.
Üstelik hemen hemen tam kadro çıkmışız maça. Bahane de yok. Bahane olsa ne yazar? Formanın alacağı maçlar vardır.
Otorite boşluğu mu?
Havlu atma mı?
Sebep her ne olursa olsun utanç verici bir durum bu. Sefaletimizin son perdesi…
Geçen günlerde de sormuştuk, neden diye, neden, neden?
linç diye tanımlayıp Başkanı kendimce kolladığım o yazıdan dolayı mı oldu?
Olabilir, nasıl olsa kaplanpenche’den Hakan T. Manisa maçından sonra savunma, destek vs yazısı kaleme aldı, o zaman bu sezon keyfimize bakalım, dağ yıkılır bize bir şey olmaz mı dediler, öyle mi düşündüler? Öyleyse önce bana ayıp ettiler. Kulüp, camia, taraftar, başkan, kendi kariyerleri, forma arma hepsini geçtim, keşke benim için oynasalardı.
Hakikaten ama, laf sokmalardan, laf sokmaktan filan yoruldum. Adanaspor için bir şeyler yapmaya çalışıyoruz şurada kendi çapımızda. Üstelik kendi yazdıklarını önemseyip de ciddiye alan bir kavimden de değilim. Yok öyle bir egom. Kendi bokum güzel kokum tavrım olmaz ki… Bu yüzden kimse de yazdıklarıma gereğinden fazla önem yüklemesin dostlar. Üstelik beğenmeyenin okumamak, yok saymak gibi bir tercihi de var. Kullanın bu hakkı. Hata yapmamı filan beklemeyin.
Günah mı çıkarıyorum?
Yaz ayları boyunca yazdıklarım itibariyle buna gerek yok!
Haziran 2013’ten beri sıraladıklarım, eleştirilerim, kaygılarım, korkularım, tahminlerim, itirazlarım, hatta ithamlarım hepsi arşivde duruyor. Aynı şeyleri tekrar etmek istemiyorum. Hatta bir ara seçki olarak da verdik bağlantılarla okumayanlar veya unutanlar için. Dileyen bir daha baksın.
Malum yazıdaki itirazımı da fikrime göre temellendirmiştim zaten, aynı yerdeyim. (Turbeyler’den arkadaşları tenzih ediyorum. Arkadaşlarla konuştuk maksat konusunda anlaştık diye düşünüyorum: )) Harbi, net, düşündüğünü direkt söyleyen, lafı dolandırmayan, laf anlatan güzel insanlar…)
Dama diyene kadar yazacağız bu takımı. Hele bu aralar şahsen Fuzuli misali daha acılı bir tutkuyla bağlanıyorum Adanaspor’a.
Kimseler en çok kendinin üzüldüğünü zannetmesin. Yayılmış bir acıdır bu ve herkes kendi payına düşeni yaşar.
Evet, yazmaya devam, Fakat kimsenin keyfine göre yazmayacağız. Dileyen, cevabı olan, itiraz eden karşılığını yazar bize, biz de yayımlarız burada. Bu kadar basit.
Akıl vermek gibi bir derdimiz hiç olmadı, görüşlerimizi yazdık. Kimse de akıl vermesin lütfen. Elinde etiketlerle dolaşmasın rica ederiz.
Yoksa gerekeni yapar hadlerini bildiririz… Yok yahu, son satır şakaydı; ))
Dileyen istediğini yazar, düşünür, işi hakarete vardırır; dert değil, üzüldüğümüzle kalırız, sonra unutur gideriz.
Acı çekiyor Adanaspor taraftarı. Derin bir aşk acısı. Çeken bilir.
Bayram Akgül’ün, tüm bunlar olurken, konuya ilişkin sessizliğinin anlamsızlığı hususunda da haklılar.