Temmuz 2012 | Konuşan Kalem
Her Cuma akşamı olduğu gibi dün akşam da Star Tv'de Benzemez Kimse Sana adlı program vardı ve ben de her Cuma akşamı olduğu gibi izledim. Başlardaki performansları kaçırmama rağmen tam yerinde açtığımı düşünüyorum. Benzemez Kimse Sana; Seyfi Dursunoğlu, Hande Ataizi ve Erol Evgin'in jüriliğiyle ve Murat Başoğlu'nun sunuculuğu ile her Cuma saat: 21.00'da Star Tv ekranlarında.
Dün akşam yarışmada bir ilk yaşandı diyebilirim. Geçen haftalar boyunca ve şimdiye kadar hiç birinciliği yakalayamayan Kendi, dün akşam Ajda Pekkan performansıyla, tiplemesiyle birinciliği yakaladı. Jüri'nin verdiği oylarla 4. sırada kalan Kendi, arkadaşlarının verdiği puanlama sonucu birinci oldu ve 10 bin TL'lik ödül ''Çocuklar Gülsün Diye'' derneğine gitti.
Tüm haftalar boyunca elinden geleni yapan ve çoğu yaptığı tiplemeyi de benzeten Kendi'nin de düne kadar hakkının yendiğini düşünenlerdendim. Dün akşam da jüriler tarafından hakkı yenildi fakat bunu da fark eden arkadaşları da söze ''Haftalarca hakkının yendiğini düşündüğüm için...'' ile başlayıp puanlarını Kendi'ye verdiler.
Dün gecenin performansları ise şöyle gerçekleşti:
Uğur Arslan/ Bon Jovi
Ümit Erdim/ Ümit Besen
Bay J / Ferhat Göçer
Ömür Gedik / Tarkan
Asena / Nükhet Duru
Cem Kılıç / Aşık Veysel
Pelin Öztekin / Var Mısın
Kendi / Ajda Pekkan
Her sene Eurovision'u izleyen ve takip eden biriyimdir. Şarkıları önceden dinler, aralarından kendime göre seçimler yapar ve favorilerimi de belirlerim. Bu sene de aynı şekilde favorilerimi belirlemiştim. Benim listem, sonuçlara göre çok uzak. Fakat ben yine de bu seneki en başarılı şarkıların kendi seçtiklerim olduğunu düşünüyordum. Benim ilk 3 listem:
1. Tooji - Stay (Norveç):
Norveç her sene güzel şarkılar çıkarıyor. 2009 yılında Alexander Rybak'ın Fairytale şarkısıyla birinciliği yakalayan Norveç, sonraki yıllarda bir derece alamadı. Bu sene Tooji, Stay şarkısıyla Eurovision'a katıldı fakat sonunculukla tamamladı yarışmayı. Kesinlikle sonunculuğu hak eden bir şarkı olduğunu düşünmüyorum. En azından birinci olmasa bile ilk üçü zorlayacak derecede güzel ve kaliteli bir şarkıydı.
2. Eva Boto - Verjamem (Slovenya):
Slovenya bu yıl çok güzel bir şarkıyla karşımıza çıktı fakat hiçbir derece alamadı. Finale bile geçiş yapamayan Eva, 16 yaşında olmasına rağmen çok güzel bir performans sergiledi. Neden elendiğini hiç anlamadım fakat finalde olmayı hak ettiğini düşünmüştüm.
3. Sabina Babayeva - When The Music Dies (Azerbaycan):
Hepimizin bildiği gibi geçen sene, 2011 Euvision birincisi Azerbaycan olmuş ve sahneye de Türk bayrağı ile çıkarak hepimizi gururlandırmıştı. Bu sene Sabina ile Eurivision'a katılan Azerbaycan dördüncülükle listede yerini aldı.
EUROVİSİON ŞARKILARI BU SENE BAĞIMLILIK YAPTI
Bu sene Eurovision şarkıları benim de olmak üzere bir çok kişinin hoşuna gitti. Çoğu şarkı defalarca dinlendi ve hala dinlenmekte. Geçen senelere göre bu senenin şarkıları daha çok tutuldu ve bir diğer deyimle bağımlılık yaptı. Benim üzerimde ilk dinlediğimdeki etkileri hala aynı ve her gün şarkıları tekrar tekrar dinliyorum. Bakalım seneye hangi ülkeler, nasıl şarkılarla karşımıza çıkacak. Heyecanla bekliyorum.
EUROVİSİON 2012 İLK 5 LİSTESİ:
1. Loreen - Euphoria (İsveç)
2. Buranovskiye Babushki - Party For Everbody (Rusya)
3. Zeljko Joksimovic - Synomym (Sırbistan)
4. Sabina Babayeva - When The Music Dies (Azerbaycan)
5. Rona Nislui - Suus (Arnavutluk)
Şarkı sözleri: Bir yara gibi açık senin bendeki yerin
Sarmadım bile bile sızlıyor geceleyin
Yine de sende kaldım helal olsun
Böyleyim her gece, her gece, her gece, her gece.
Yavaşça açtım gözlerimi. Karanlığa doğru kıstım önce, zamanla alıştı ama. Kaç gündür uyuyordum acaba, kaç gündür bir şey yiyip içmiyorum ve bir insan yüzü bile görmüyorum.
Bulunduğum odanın geniş olduğu anlaşılıyordu. İçerisi çok karanlıktı. Camlar siyah bantlarla örülüydü. Sadece camda bulunan ufak bir çatlaktan ışık sızıyordu içeriye, bir miktar. Ve duvarın sonsuzluğuna doğru ilerliyordu. Ne ses var ne de görebildiğim herhangi bir şey. Belki camdaki şu ufacık çatlaktan dışarısını görebilirim diye ayağa kalkmaya çalıştım. Bunu yapmaya çalışırken, yere hızlı bir şekilde devrildim. Ellerim ve ayaklarım zincirlenmişti, bunu o anda fark ettim. Bunları neden hissetmemiştim ki?
Hiç direnmeden, şaşkınlık hissine kapılmadan pes etmişlik çöktü üzerime. Çaresizce doğruldum sadece, olduğum yerde. Ağzımı açıp bağırmak, haykırmak istedim. Sesimin nasıl çıkacağından korktum. Kendi sesimi bile unutmuştum. Kendi sesim bile bana çok uzaktaydı şimdi. Vazgeçtim, sustum.
Yiyecek bir şeyler aramaya başladı gözlerim. Sağ tarafımda rengi açık kahverengiye dönmüş su, bir tasın içerisindeydi öylece, hareketsizce. Hemen yanında da üzerine doluşmuş karıncalar. Her yerde var mıydı acaba bunlardan.
Böyleydi işte düşündüklerim, hissettiklerim. Yemeğin üzerine dolaşan karıncalar; hayallerimi, isteklerimi yok etmeye çalışanlar. Camdan içeriye sızan ufacık o ışık, ufacık umutlarıma bir işaretti. Bileklerime vurulan zincirler, önümde olduğunu göremediğim ve onlara şiddetle çarptığım halde hissedemediğim engeller. Odanın üzerine sindirdiği sessizlik ve yalnızlık ise... sadece sessizlik ve yalnız işte.