CHP zihniyeti Gazi Hamide Nineme neler yaptı?
Türkiye’de dindar Muhafazakârlar on yıllarca mücadele ettiler.
Adil bir düzeni kurma peşinde hak mücadelesinde bulundular.
Başörtünün, sakal bırakmanın, cuma saatinde namaza gidebilmenin serbest olabildiği, gümüş yüzüğün işten atılma sebebi olmadığı bir sistemi arzuluyorlardı.
Mütedeyyin dediğimiz bu kitle yerli bir anlayışın hakim olduğu ‘uydu ve taklitçi’ ülke değil, ‘öncü ve lider’ ülke olma idealini topluma aktarıyordu.
Toplumun çoğunluğunu oluşturan bu kesim Kemalist marjinal kitle tarafından hep “dini siyasete alet etmekle” suçlandı, hor görüldü, dalga konusu oldu. Hâlbuki Muhafazakârlar kendi doğal hayat akışları içinde kurguladıkları yaşam tarzını siyasete adapte etmekten başka bir şey yapmamışlardı. Solcu-Kemalist zihniyet ise “Müslümanlık ev-iş yeri-cami üçgeninde yaşanır” diyordu. Onlara göre; sosyal hayat ve kamu dini yaşam tarzından arındırılmış alanlar olarak asla “yobaz”lara teslim edilmeyecek ‘kurtarılmış bölge’lerdi. Fakat halk sandıkta sözünü söyleye söyleye bu günlere geldi. Muhafazakârlar hak mücadelelerinde legal çerçevenin asla dışına çıkmayarak haklılıklarını muhafaza ettiler ve kazandılar.
Bugüne geldiğimizde dindar Muhafazakârlar sadece iktidarı ele almakla kalmamış CHP zihniyetini de dönüştürmüştür. Dönüşümden kasıt CHP’lilerin yaşam tarzlarının İslamileşmesi değildir. CHP’nin dini kodları kullanarak topluma şirin görünme çabasından bahsediyoruz. Bir nevi halkı aldatma çabası. Gerçekte öyle değil ama “mış” gibi yapıyor. Mesela; Cumhurbaşkanı adayı Muharrem İnce “Abdestsiz sokağa çıkmam” diyor, konuşmalarına başlamadan önce mutlaka Ayet-el Kürsi okuduğunu söylüyor, Anıtkabir ziyaretlerinde el açılıp dua ediliyor vs. Bu dönüşüm özde bir değişim olmadığından sakil duruyor.
Bu durumda gençlerin kendi arasında sıkça kullandığı bir cümleyi aktarmak yerinde olur: “Halk gerçeği varken neden çakmasına oy versin ki?”
CHP halkı inandırmada çok zorlama bir kampanyanın içine girdi. “Neden?” diyeceksiniz…
Bu toplumun CHP hafızası o kadar canlı ki… Kendi ailemden örnek vereyim.
Rahmetli babaannem Firdevs Hanım 1920 doğumlu Gaziantep’in yerlisi bir ailenin kızıdır. Babaannemin annesi olan Hamide Ninemiz Gaziantep savunmasında kolunu feda etmiş bir gazi hanımdır. Aile, Antep halkıyla birlikte Antep’i Fransızlar’dan temizledikten sonra hayatın doğal akışına dönüyorlar. Hamide ninem dindar bir Müslüman hanımefendidir. Hamide Ninem aynı zamanda mahallenin Hoca Hanımı’dır.
Ne var ki; Fransızlar’dan temizlenen Antep şehrinde CHP zihniyeti Kur’an-ı Kerim yazılmasına ve okutulmasına izin vermemektedir. Hamide ninemiz pes etmemiş ve mahallenin çocuklarına Kur’an eğitimi ve öğretimi vermeye devam etmiştir. Mahalledeki CHP’lilerin ihbarı üzerine ninemiz defalarca karakola götürülmüş, sorguya çekilmiş ve dövülmüştür. Bir kadın, bir gazi, bir yaşlı… Ve suçu Kur’an okutmak.
Büyük babaannemizin gördüğü muamele işgal altında görülecek, sömürge ülkesinde olacak bir iş değil. Değerlendirmeyi size bırakıyorum.
Anlatmaya devam edeyim, peki ninemiz bunca psikolojik ve fiziki şiddet sonrası susmuş mudur? Elbette değil. Firdevs Ninemin anlatımından hatırlıyorum; Firdevs Ninem o süreçlerde 7 veya 8 yaşlarında. Hamide Ninemiz şiddetin dozu dayanılmaz olunca çocukları topluca okutmak yerine bire bir eğitim vermeyi tercih ediyor. Firdevs Ninem oyun oynamaya gider gibi komşuya gidip arkadaşını alıyor ve Kur’an eğitimi için evine getiriyor. Bu şekilde her gün komşuları gezerek arkadaşlarını organize ediyor. Firdevs Ninem ayrıca baskınlarda Kur’an’ın ele geçirilmemesi için Mushaf’ı fıstık çuvalına sakladıklarını da anlatmıştı.
Yazarken derin bir hissiyat içine girdiğim bu yaşanmışlıklar canımız, kanımız, her şeyimiz öz vatanımızda oldu. Necip Fazıl’ın dediği gibi bir dönem BİZlere ‘öz vatanında parya’ muamelesi yapıldı.
Şimdi söyler misiniz? Bu hatıralarla dolu aile geçmişim içinde beni ve ailemi kim CHP’ye oy vermeye ikna edebilir?
CHP özündeki darbeseverlik ve halk düşmanlığını terk etmediği sürece iktidar yüzü göremeyecektir.