Forum > Yaşa Göre Çocuk Eğitimi > 0-6 Yaş Çocuk Eğitimi > Çocuğa Tesir Etme > Eş ile güven sorunu yaşama
Konusu 'Çocuğa Tesir Etme' forumundadır ve SevgiAna tarafından başlatılmıştır. Şu anda Eş ile güven sorunu yaşama konusunu okumaktasınız.Konu içeriği kısaca Öncelikle herkese Merhaba. Derdimi okuyup cevap yazma zahmetinde bulunan herkese şimdiden teşekkür ediyorum. Eşimle 2010 yılından beri tanışıyoruz ve o
Bu konu 1386 kez görüntülendi ve 12 yorum aldı ...
Perşembe, 26, Nisan, 2018, 23:45
Öncelikle herkese Merhaba. Derdimi okuyup cevap yazma zahmetinde bulunan herkese şimdiden teşekkür ediyorum.
Eşimle 2010 yılından beri tanışıyoruz ve o tarihten beri birlikteyiz şu an iki yıllık evliyiz ve bir tane de dünya tatlısı bir oğlumuz var. Konu biraz özel olabilir ama derdimi tamamen açmadan da derman bulamayacağım farkındayım. Birbirimizi çok severek evlendik herşey o kadar güzeldi ki anlatamam sizlere, bizi her gören birbirimiz için yaratıldığımızı söylüyor o derece iyi anlaşıyoruz daha doğrusu anlaşıyorduk... ben hamile kalınca eşimiz benden uzaklaştığını hissetmeye başladım çünkü gebelikle birlikte cinsellik açısından ona yaranamadım istediğini veremedim işte bu isteklerini yapamamam aramızda bir soğukluğa neden oldu hal böyle olunca eve geç gelmeler, işten çıkınca direk eve gelmeme, bazı zamanlarda telefonlarının kapalı olması ve şüpheli davranışları gözümden kaçmadı. Ben o süre zarfında beni aldattığını düşünüyorum şu an çocuğumuz 5 aylık ve hala aramızdaki soğukluk geçmedi ben ne yaparsam yapayım beni aldatmış olma ihtimalini ve şüphesini içimden atamıyorum ve beni aldattığını kanıtlayamıyorum da ama o hissiyat bir türlü peşimi bırakmıyor ve içim içimi yiyor ne yapmalıyım nasıl bir yol izlemeliyim lütfen bana yardımcı olun bebeğimi bu huzursuz ortamda büyütmek istemiyorum @BAHARıbeklerken @Gülbaharsulu
Perşembe, 26, Nisan, 2018, 23:46
Cuma, 27, Nisan, 2018, 10:05
Allah yardımcınız olsun. İnşallah problemleriniz hallolur.
Cuma, 27, Nisan, 2018, 12:35
Bence sizden sogumasinin sebebi dediyiniz gibi hamilelikde cinsel ihtiyaclarini odememekden diyil.cunki cocuk ikinizinde cocugu.benzer bir durum akrabamizin basina gelmisdi.hic ona senden subheleniyorum falan demeyin.hic esinizle bu konuyu konusmayin.eger gercekden siz haksizsaniz esinizin hakkina girmis olursunuz,ya hakliysanizsa da o zaman esiniz direk uzunuze soylerse cok daha uzulursunuz.Bu is bosanmaya kadar gider.ya da bu seyi bile bile mecbur yasarsiniz birlikde cocugunuz icin.en iyisi Allah icin hakkinda iyi seyler dusunun.Esinize cok iyi davranin.Belki sizin dikkatinize ihtiyaci vardir.Sevdiyinizi soyleyin.Yaninda oldugunuzu sevdiyinizi hiss etdirin.Belki oyle bir yanlis yolda olsa bele sizin bu tavrinizdan utanib dogru yola da gele bilir.Belke oyle bir sey hic yokdur.Amma hic konusmayin bu konuyu.Guvensizlik cok kotu bir sey.Yapmadigi seye gore suclamak cok kotu bir sey.O zaman daha cok uzulur esiniz.Allah yardimciniz olsun.
Cuma, 27, Nisan, 2018, 13:12
İnanın bende çok düşünüyorum çok da üzülüyorum nasıl bu hale geldik diye benim elimde olmayan sebeplerdendi ama o bana karşı sabır gösteremedi belki de aldatılmaktan çok bu beni rahatsız ediyordur onca yılımızın hiç mi hatrı yok ben bu şüpheyi bir türlü içimden atamıyorum bazen sineye çekiyorum ama en ufak hatasında öfkem katlanarak artıyor içimden atamıyorum bu düşünceyi....
Cuma, 27, Nisan, 2018, 14:45
Aranızdaki soğukluk la ilgili konuştunuz mu.
Gerek Hamilelik ve doğum sonrasında gerek ozel hayatla ilgili red oldugunda da eslerin uzaklaşması sık olan birşey. Illa aldattığı anlamına gelmez. Tabi eşinizi en iyi siz bilirsiniz.
Öncelikle bu duyguya neden olan hislerinizin peşinden gitmek fayda verebilir. Neden anlattığını düşündüğünüzü sorgulayabilirsiniz kendi icinizde. Sizde var olan duygular mı buna sebep (mesela şüpheci mısınız, aldatilma veya terk edilme korkusu var mıydı gibi derin duygular). Eşinizle ilgili gerçek düşüncelerinizi ve duygularınızı muhasebe edebilirsiniz. Onu nikah dışı bir ilişkiye girebilecek biri olarak görmenizin nedenleri vs.
Aslında en önemlisi geçmiş 6 yıllık birliktelik veya evliliğinizdeki ilk aylarınız ve o zamanlar ne kadar guzel oldugundan ziyade şimdi. Bir yuva kurdunuz. Yavrunuzla taçlandı bu yuva. Annesiniz. O da baba. Hayatınızda yep yeni bir sayfa açıldı. Öncesinde ne kadar iyi olursa olsun asıl içteki duygu dünyasının evlendikten sonra ortaya çıktığını söylüyor hocamız. Çünkü gerçek duygusal ihtiyaçlar beliriyor. Hem bayan hem erkek için çocuğun sorumluluğu içte gizlenmiş çocuğun da açığa çıkmasına vesile oluyor. Gerçek benliğiyle yüzleşiyor insan. Eşinizin uzaklaşmasına , tel kapatmasini bir de bu acidan degerlendirseniz belki farkli seyler görebilirsiniz. Sizin ilginizin sadece kendisinde olmayacağı ona ne hissettirdi acaba. Değersizlik hissini yoğun yaşadığım dönemlerde daha doğrusu eşimden doyumsayamadigim dönemlerde bende tel u kapattığım olmuştu. Beni merak etsin diye. Intikam almak için. Tabi bendeki o his eşimin ne yapsa doyuramayacagi kadar büyükmüş sonra fark ettim.
Yanı gerçekten eşiniz o davranışları akliniza gelen sebeple mi yapti yoksa bir sekilde ilgiyi kendine mı cekmeye calisiyor. Icindeki yarali küçük çocuk böyle mi tepki veriyor?
Gerçekten aldatmış olsa bile; (eğer nefsinin peşinde gerçek sevgiden habersiz biri değilse) yine değersizlik hissiyle düştüğü bu hatayı yüzüne vurmadan bunu da affedebilecek sevginiz var mı. Yine sizin şefkatli yaklaşımınızla böyle bir zaaftan kurtulacak belki de.
Sizinde desteğe duygusal doyuma ihtiyacınız had safhada muhakkak. Anneliği yeni tadan biri olarak içinizdeki küçük kız ortaya farklı bir şekilde çıkıyor. Bir taraftan da bunun garipliği vardır belki. Maalesef günümüzde kadının sıkıntısı bu. Sırtımizi dayayacağımiz yuvamızın direğini , erkeğimizi kendimiz inşa etmek zorundayız. Bu gücü kıucağınızdaki yavrunuza kendinizi bırakıp onun sizi terapi etmesine izin verdikçe alacaksınız. Mutlu bir yuva için, eşinize olan sevginiz ve bu kadar yılın hatri icin bu cabaya deger degil mi.
Bölük pörçük oldu tam ifade edemedim anlatmak istediklerimi. Konu ile ilgili aklıma gelenler bunlar. @Esma Işık, @Gülbahar Sulu hanımlar daha iyi yardımcı olur umarım.
A.Mutlu,Belkısım,Esraa.,Gülbahar Sulu,Hayat yolcusu,mehdi2016 Bunu beğendi
Konu baharibeklerken tarafından (Cuma, 27, Nisan, 2018 Saat 14:50 ) değiştirilmiştir.
Cuma, 27, Nisan, 2018, 18:39
Yorumunuz benim için o kadar değerli ki keşke gerçek hayatta da sizi tanıyor olsam en azından beni farklı açılardan düşünmeye zorlayan bir arkadaşım olurdu.
Bazı konularda çok haklısınız empati yapmam gerekir eşim neden eve geç geliyor huzurunu ben mi kaçıyorum bunları hiç düşünmeden "aldatılma" mevzusuna takılıp kalmışım ama zor bir süreçten geçiyoruz umarım Şevki'miz kazanır ama şu saatten sonra eşimi tekrar kazanmaya çalışacağım çok ama çok teşekkür ediyorum &#128591;&#127996;
baharibeklerken,Esraa. Bunu beğendi
Cuma, 27, Nisan, 2018, 21:00
Bence bu sorun hakkında oturup konuşmanız uygundur. Çünkü birlikte bir yaşam sürüyorsunuz. Bazı şeyleri yokmuş gibi farzederek sadece an'ı kurtarırsınız. Böyle soğukluklar yaşanabilir, imtihandır. Oturup konuşup çözemediğinizde aile danışmanından yardım isteyin derim. Rabbim yardımcınız olsun.
Cuma, 27, Nisan, 2018, 21:08
Konu hakkında konuşmayı daha öncede denedik ve tabii ki inkar ediyor zaten evet seni aldattım diyemez bence konuşma sırasında beni ikna edemiyor bir türlü tamemen güvenemiyorum bu gidişle evlilik terapisi alabiliriz ama bunlardan önce kendimi iyice dinlemeli ve ne hissettiğimi nelerde eksiğim olduğunu iyice ölçüp tartmalıyım diye düşünüyorum.
Cuma, 27, Nisan, 2018, 22:29
Arkadaşım baharıbeklerken öyle güzel noktalara dikkat çekmiş ki benim de fazlası yok söyleyebileceklerimin..
Güven, sadakat anlamında olmayan "güven" hissi ne kadar da önemli. Bu olmayınca ilerde işte hep bir paranoya içinde bocalar buluyoruz kendimizi. Bu bazen eşimize bazen de çocuklara yönelen zehirli bir his.. Bazen haklı olabiliyoruz; eş yada çocuklar hakikaten endişe verecek durumda olabiliyor ama çoğu zaman bizdeki kaygılar yani vesveseler bizi alıp savuruyor senaryolar kurdurtuyor.
Babalığın en başları çok ilginç bir psikolojiymiş; yaşamasam da merak ettiğimden yakınlarıma çok sormuşluğum var. Psikiyatr olduğu halde ilk çocuğuna bağlanmakta çok güçlük çektiğini, ilk babalık heyecanının olay mahalinden uzaklaşma hissi verdiğini söyleyen çok insan gördüm ki görünürde babacanlığından şüphe duymayacağım insanlardı.. Ama geçici bir süreçmiş bu. Arkadaşımın belirttiği şeyle yakından alakalı; çocuk içimizdeki çocuğa dokunuyor, yılların yaraları toplumun baskıladığı "erkeklik" algısı yüzünden kadınlara nazaran daha bir saklanmış yaralar bebekle su yüzüne çıkar gibi olup, duygularına gerçekten dokunan bir varlık oluncaerkek bunu "gücüne" tehdit olarak algılayıp kaçmak istiyor bu duygudan.. Bunun da üstüne ona yarenlik eden eşi, annelikle cebelleşip ruhu başka alemde oluncahakikaten toplumumuz babaları için zor bir sendrom aslında. Bizimkinin lohusa sendromu diye adı var onlarda o bile önemsenmemiş ) şaka bir yana içinizi karartmayın.. Oldu mu olmadı mıdiye kurcalamak size birşey kazandırmayacaktır; madem yavrum bu ortamda büyüsün istemiyorum diyorsunuz bakışaçınızı kötüye meylettirmeden eşinizle ilişkinize de yatırım yapmaya çalışın. Onun adsız sendromunu da sizin yeni annelik hallerinizi de birbirinize merhem olma niyetiyle rotalandırın, geçmiş limanlara geri dönüp bakıp anlamlandırmaya çalışmadan..
Evinizi eğitim ortamına çevirebilirsiniz pedagoji okulu videolarını dinlerken sanki çocuğunuz için gibi görünüyorsa da aslında kendi içinizdeki eşinizin içindeki çocuğu anlamlandırmak olduğunu farkedeceksiniz eminim. Anladıktan sonra merhamet ve yol yöntem beliriyor Allahın izniyle..
A.Mutlu,baharibeklerken,Esma Işık,Esraa.,Hayat yolcusu Bunu beğendi
« Çiçek koparıyor | Baskasinin esyasini isteme.. »
Son Mesaj: Perşembe, 21, Aralık, 2017, 16:24