Sakarya Ulu Çınar’ını Uğurladı - Seyfi Yücel - Sakarya Yenigün Gazetesi
Sakarya Ulu Çınar’ını Uğurladı10 Nisan 2018 , Salı
1983, yirmi yaşında genç bir öğretmen olarak Sakarya’ya atandığımda tanıdım O’nu… Başında fötr şapkası, elinde çantası, koltuğunun altında bir tomar gazete… Akşam saatlerinde bir köşeye çekilir gazeteleri önüne yığar, tek tek okurdu. Kıyafeti temiz, her zaman kravat takardı.
Gazeteleri sürekli okuduğu için uzaktan uzaktan imrenirdim. Bıyıkları yeni terleyen genç öğretmen olarak, yaklaşmaya, konuşmaya çekinirdim. Aradan zaman geçtikçe daha yakından tanıdım. Adı, Abdullah Çelik; Köy Enstitüsü mezunu, emekli öğretmen, okul müdürü, gazeteci… Bu özelliklerini öğrenince daha çok ilgimi çekti, daha çok tanımak istedim.
Köy Enstitüleri ile ilgili yaptığım inceleme çalışması için kendisiyle tanıştım, bilgiler aldım. Kendisi Arifiye Köye Enstitüsü, 1947 mezunu idi. Çok detaylı bilgiler aldım. İlk sohbetimizde dikkatimiz çekti ki, hafızası çok kuvvetliydi; okula arkadaşlarının adını, soyadını, numarasını ezbere biliyordu. Öğretmenlerinin, okuttuğu öğrencileri numaralarıyla birlikte ezberindeydi.
Şehrin hafızasıydı; tüm belediye başkanlarını, valilerinin adını, göreve başlama, ayrılma tarihlerini ezbere biliyordu. Sadece ilin değil Türkiye’de görev yapan cumhurbaşkanlarını, başbakanları adlarıyla, görev tarihleriyle ezbere sayabilirdi.
Yakasından Atatürk rozetini hiç çıkartmazdı. Köye Enstitüsü geleneğinden gelen Cumhuriyet ve Atatürk hayranlığını her fırsatta dile getirirdi.
Okumaya, eğitime çok önem verirdi. Emekli olmasına rağmen okullardan, öğrencilerden, öğretmenlerden bağlantısını hiç kesmedi. Son döneme kadar mücadele etti, elliye yakın okula çeşme yaptırdı.
Yardımseverdi, onlarca, yüzlerce kişinin hastalığının tedavisine, ihtiyaçlarının karşılanmasına, işe yerleştirmesini sağladığını biliyorum. Aradığı kişiler geri çevirmez, ricasını yerine getirirdi. Daha sayamayacağım birçok özellikleri vardı.
Altmışaltı yıllık gazeteci olduğunu biliyorum. Ben de çeşitli gazetelerde, dergilerde yazı yazıyordum. Öğrendi 2008 yılında beni Yenigün Gazetesi ile tanıştırdı. Haftada bir gün yazı yazmama aracılık etti. Köşe yazarı arkadaşlığımız oldu. Daha yakın, daha çok beraber olma imkânımız oldu. Son on yılda beraber birçok iş yaptık.
Yaşı oldukça ilerlemişti. Rahatsızlığı artmıştı. Geçtiğimiz hafta SEAH’da Salim Yarar hocamla birlikte ziyarete gitti. Bizi karşıladı, sohbet ettik; inatçı kişiliği ile direniyordu, yaşama tutunmaya çalışıyordu… Geçtiğimiz Perşembe günü Ekrem Ürdüç’ün mesajıyla kaybettiğimizi üzülerek öğrendim…
Cuma günü Orhan Camii’nden defin işlemi yapıldı. Oldukça kalabalıktı. Sevenleri yalnız bırakmadı, başta Yenügün ekibi olmak üzere Sakarya’nın basın camiası Abdullah Hocası’nı birlik, beraberlik içinde uğurlayarak mesleki dayanışmanın güzel örneğini sergilediler.
Abdullah Hocam ile cümleler yazmakla bitmez… Allah rahmet eylesin… Mekanı cennet olsun…
O’na yapabileceğimiz son hizmet, ÇEK İşhanı’nda, Erenler’de bulunan evinde yazdığı yazıların sıralı arşivleri, Sakarya ile ilgili bir çok eser bulunuyor. Bu arşiv Sakarya’nın hafızası, Sakarya Üniversitesi, Sakarya Valili tarafından itina ile ayrıştırılarak bir yerlerde arşivlenmelidir. Sakarya’da son altmış yılda yaşananları anlatıyor. Bu bilgiler düzenlenerek Abdullah Çelik külliyeti halinde yayımlanabilir. Böylece heba olmayıp, gelecek nesiller için başvuru kaynağı olabilir…
Tayfun Serbes’in fotoğraf sergisi
Ülkemizde yeni dönem başladı
Geçmişten Günümüze Komşuluk
Haşim Gürdamar’dan üçüncü okul
Askıda Ekmek Geleneğimiz
Sevde Melike yardım bekliyor