Önyargı(sız ) ve Tutkulu
Yalan(sız), kuşku(suz), önyargı(sız), tutku dolu…
Sorarım size; bir insanın, gözlerine, sesine tapmak ve onu görmeye dayanamayacak kadar sevmek ne demek biliyor musunuz? Veya aşkın romansı, yalnızlığın romansı, tutkunun romansı ve romanın sen halinin gizemle harmanlanması.
Çok kalabalık bir dönemin yalnız olduğum çok kısa bir zamanıydı aslında. Gözlerinin içi ışıl ışıldı, bakarken inanıyordum ki yalan bakışlar değildi bunlar. Yanına yaklaşıp elimdeki çiçekleri kendisine uzatırken “umarım bakışların böyle yalansız kalır ömrünün sonuna kadar” diyerek sıkıca sarılmıştım. Sıcacık bir yüreğin, sıcacık bir gülümsemen… Evet, beni gerçek senle buluşturan sıcacık bir gülümseme.
Olmayacağını bildiğim halde bıkmadan devam ettim. Yoktun bende, hiç de olmadın!.. Ama yoksun diye unutmadım. Yokluğuna inat, içimdeki sevgi ile inadına yaşattım sensizlikteki seni. Bir prenses, çok özel güzelliklere sahip, çok özel bir kadın.
Her uzun kayboluşunda biliyorum ki diplerde bir yerlerde. Ve her sabah kendi kendimle tutuştuğum çetin bir kavgadan galip çıkmam gerekiyordu. Sulara fırlatılmış bir çakıl taşı gibiydim, dalgaların dövdüğü, oradan buraya attığı, kıyıda bir yere bırakılmak üzere yuvarlanıp duran bir çakıl taşı. Umudumu bir yitirip bir kazanıyordum. Bir kıpırtı bir nefes misali.
İnsanın içine giren kuşkular, dizi halinde yerleştirilmiş dinamitler gibi patlar ve bir sevgiyi birbiri ardınca meydana gelen patlamalarla sarsmaya başlamaya görsün. Birde o önyargıların hayalcim; sözlerimi, duygularımı olduğu gibi algılamanı engelledi.
En düpedüz cümlelerimde bile, dile getirilmemiş sitemlerin uzaktan uzağa gölgesi görülmeye başlandı. Yapmacıklı bir şeyler sezer gibi oluyordum. Ama geçici bir şeydi. Beş dakika sonra bu tatlı gülüşü, o uzun kirpiklerinin arasındaki bu masum gözleri, yeniden içimde buluyor ve seviyordum... çoook.
Düş evrenimin başrol oyuncusu, hayalcim...
uzaklardan bir şiirle
sevdiğim kadının sessizliğinde
şarap kırmızısı bir geceden
kayıp bir mektubun olsa
aynı dün gece gibi,
itinayla seviştiğimiz boş akşamlara,
boşluğa savrulan düşlere
hayali bir dokunuş