ÖZLEMDEN: Ayran yaparken
Önceleri mutfak araç gereçlerini kullanmaya çok hevesli, bir nevi büyüklere oyuncak olan ıvırlara zıvırlara hayran yeni bir gelinken ben; ayran yapmak için blendırı ya da çırpıcıyı çıkarır, çırpma kabına koyar yoğurdu, öyle ayran yapmaya çalışırdım.Güzel de olurdu hani ama sonrasında bir sürü bulaşık.Çıkar koy tak, çok iş.Hele bir de elin azıcık kayarsa ayran soslu giysiler, duvarlar da cabası.
İnsan üşeniyor ya, ayran yapmaya bile, evet.
Neyse bu durum beyinde yanan fikirle birlikte değişti tabii.Sıradan bir kavanoz buluyoruz.Ben kahveyi bitirince bu kavanozu atayım mı, değerlendirebilir miyim diye düşünürken buldum zaten.Koyuyorum yoğurdu, suyu, tuzu; ağzını da bir güzel kapatıyorum, sonra da çalkalıyorum şişeyi.Ohhhhhhh, mis.Hem de pratik, hem de bulaşığı az, hem zaman almıyor.
shake der ecnebiler çalkalaya
Kipa espresso şişesi.Siz almayın ama, gerek yok, lezzetsiz bir kahveydi.
ayran nefis ama
Gönderen özlem aksoy zaman: 5/15/2012 06:02:00 ÖS
Gurme Şirine 15 Mayıs 2012 18:09
ayran bende çoook severim...
ben genelde hazır ayran alıyorum...
en çek beğenerek içtiğim ayran markası sütaş ayran...
çok mecbur kalırsam evde bende kavanoza koyup çalkalıyorum...
en güzeli böyle oluyor zaten...
ozax 15 Mayıs 2012 18:11
sütaş ayranı ben de çok severim, dışarda yerken başka bir şey içmek istemem.Ama doğallık takıntımız var ya artık, hazır ayran almamaya çalışıyoruz.Kavonozla yapmak çok rahat zaten.ben daha önce niye düşünememişim:)))
neslinin atölyesi 15 Mayıs 2012 22:32
:) kavanozla yapmak lezzetli oluyor, o kadar alet edevat mutfakta ama yine herşey anne yöntemi bende :)
ozax 15 Mayıs 2012 23:24
evet güzelim gerçekten öyle, bir sürü eşya var evde ama ne varsa eskilerde var:)))