Ortadoğu’da din olgusuyla hafızanın çoraklaşması – Newaya Jin
- Newaya Jin 06/06/2020
- Newaya Jin 06/06/2020 22 görüntüleme
Ortadoğu’da t eoloji tarafından beyinler derin donduruculara konulup dondurulmuştur. Buzları çözecek güçlü bir enerjiye ihtiyaç vardır. Batıda ortaçağ denilen karanlık çağdan çıkışta teoloji üzerinden gelişen tartışmalar özgür düşüncenin ve bilimin gelişiminin önünü açar. Rönesans, Ortadoğu’nun değer yargılarında ısrarına karşı Batı’da yeniden doğuşu geliştiren zihniyet devrimidir. İnsan düşüncesi Rönesans ile yeni bir yöne çevrilir. Ortaçağ düşünüşü yalnız öteki dünyayı merkez yapıp tanrıyı ve dini yaşama nedeni olarak kabul ederken, insan merkezli düşünce anlayışı Rönesans ile açığa çıkar. Kilisenin kendi içinde yaşadığı yozlaşmaları giderme ve çürümeye son verme amaçlı dinsel ıslahat hareketi olan reformasyon süreci ise 15. yüzyılda başlar. Aklın kendini keşfetmesine, aydınlanmaya neden olur. Ortadoğu’da ise 12. ve 13. yüzyılda gelişen özgürlük arayışları bastırılarak, islamiyetle aydınlanma kapıları kapatılır. Tüm bunlar Ortadoğu uygarlığının ideolojik, kültürel, sosyal, siyasal anlamda kırılmasını ve Doğu-Batı çatallaşmasının derinleşmesini getirir. Ortadoğu her şeye karşı direnir. Ne kendi içinde gelişen yenilik arayışlarını ne de dıştan gelen çözümleri kabul eder. Bu, analitik zekâya karşı da bir direniştir. Duygusal zekâdan tam olarak kopulamaz, analitik zekâ da kabul görmez. İki gerçeklik arasında kalınır. Batı’da yaşanan bu gelişmelerle aklın bütün düşünenlerde, uluslarda, bütün kültürlerde aynı olduğunun söylenmesi kadınlar açısından da kendini bilme çabasını geliştirir. Ortadoğu’da ise cinsler arasındaki yabancılaşma din ile uçuruma dönüşür. Din ve kültür adına uygulanıp meşrulaştırılan toplumsal gerçeklikte kadın ikincil bir konumda tutulur. Özgürleştirici ilişkileri ve eşitliği sağlayacak, kadınların konumlarını değiştirecek yeniden yapılanmalar engellenir. Kadınlar üzerindeki egemenliği ve köleleştirici etkileri aşmaya yönelik çabalar eril iktidar güçleri tarafından bastırılır. Din, ulusçu ideolojiler tarafından kadınların insan olduklarının reddi için gerekçe olarak kullanır. Ortadoğu’da cinsiyetçi ve baskıcı olan salt İslam değil, aynı zamanda ataerkil geleneklerdir. Ancak islamın hem sınıf egemenliğini hem de erkek egemenliğini beslediği inkâr edilemeyecek bir gerçekliktir. Ortadoğu’da İslamiyet ile kadının yaşadığı kırılma yasalara bağlanır. Kadına, statüsünün bir kader olduğu öğretilir. Kadınlar lanetli oldukları düşüncesini içselleştirirler.