Ceviz Kabuğu // Ütopya
Ceviz Kabuğu Erhan Gerislioglu / Ocak 2012
Kırılması zor olan kabukların nasıl kırıldığını ilk izlediğimde 12 yaşındaydım.Ceviz kabuğu kırmak konusunda hep
başarılı olmuştum hayatım boyunca.Fındık ve kenarı açık olmayan antep fıstığında da gözle görülür bi’ başarım vardı.
İnsan kabuğu karşısında aciz kalmıştım.Tüm gücümle vurmama rağmen tek bi’ delik bile açamamıştım insan kabuğunda.Kabuğu kıramadıkça sinirleniyordum,sinirlendikçe yoruluyordum , yoruldukça uyuyordum.Obsesif karakterim yüzünden çatlak kabuklu insanlar dikkatimi çekmiyordu.Israrla kıramadığım kabuğa yönelmeye devam ediyordum.
Normal bir kabuk kırıcının bir kabukla uğraşabileceği en uzun süredendaha uzun süre uğraşmıştım bu kabukla.Yinede hüsranım bitmiyordu ,her geçen gün biraz daha güçsüz hale geliyordum.Bu insan kabuğu üstünde bi’ ömür tüketmiştim neredeyse.Saçlarımdaki beyazlar belirgin hale gelmişti ve yıllardır başka hiçbir kabuğu kırmaya çalışmamıştım.Asıl uzmanlık alanım olan kabuklu yemişler ortalıkta fink atıp yokluğumun keyfini çıkartıyorlardı.
Portakal soymak için bıçağa ihtiyacım vardı…
Bu yazı 2015 kez okundu.
Ocak 12, 2012, 4:27 pm
“Kırılması zor olan kabukların nasıl kırıldığını ilk izlediğimde 12 yaşındaydım.Ceviz kabuğu kırmak konusunda hep
Hindistan cevizinde bile biraz zorlanmama rağmen kabuğu kırmayı başarmıştım.Zamanla kabukların adeta yaman bi’ düşmanı,eğilip aman diledikleri bir kabuk kırıcı olmuştum.Ta ki insan kabuğuyla karşılana kadar.” Erhan çok güzel bir ifade, yazının kalbi burası 🙂
Ceviz kabuğu en iyi nasıl kırılır söyleyeyim mi 🙂
İki cevizi avucunun içine alıp var gücünle sıkmalısın 🙂 ve bunu insanlarda denememek lazım ama insan kabuğu en iyi bıçakla kırılır haberin olsun 🙂 çok keskin sözler lazım 🙂
Erhan Gerislioglu dedi ki:
Ocak 26, 2012, 8:47 pm
Acilen bıçak bulmam lazım o halde benim (:
SALİH HOCA’ NIN KÖŞESİ/ 50