Beyaz Çiklet: Cesare Pavese: Tepedeki Ev
"Not: Şu anda bu kadar ferahlasam da sanma ki mutsuz anlar olmadı, olmuyor. Ama sana hangileri olduğunu söylesem anlamazsın. Bir kez daha inandım ki her şey bir savaşta olduğu gibi: Anlatması olanaksız."
Pavese'yi ilk olarak Tezer Özlü sayesinde tanıdım. Pek çok kişinin de Tezer Özlü sayesinde tanıdığına inanıyorum. İki güzel kalem. İki duygu, iki dram.
Tepedeki Ev, bir adamın yaşamını anlatıyor. Bir öğretmen, İtalya kırsallarında bir tepede. Savaş yılları, savaşın İtalyan yarımadasında bıraktığı izler, radyo yayınları, bir tepenin ardında buluşup sohbet eden insanlar, faşistler, muktedirler ve tüm bu savaş döngüsü içinde yaşam mücadelesine devam eden insanoğlu.
Romanın bir yerinde Cate ile Corradino arasında şu diyalog geçiyor, Corradino şöyle söylüyor:
"Birlikte aylar, yıllar tüketilir, sonra olanlar olur. Bir randevu kaçırılır, bir ev değiştirilir ve her gün görüştüğün birinin artık kim olduğunu bile bilemezsin."
Öyle değil mi sahiden, Pavese'den alıntıladığım şu yukarıdaki cümle günümüz insan ilişkilerini, samimiyeti ve vefayı olduğu gibi özetlemiyor mu?
İster savaş yıllarında olun ister günümüz dünyasının büyük kentlerine sıkışmış olun. Özümüzü ve doğamızı giderek kaybediyoruz. Birileri diğerleri ile aramıza bir şeyler sıkıştırıyor, katı bir mizaç, zalim bir yüz olup çıkıyoruz. Oysa Pavese'nin anlattığı savaş yıllarında bile insanlar kırların kıymetini biliyor, yeşil tepelerin, yaşamın öneminin, bir araya gelip şarkılar söylemenin, savaşa inat dans etmenin... Evet umutlu bir yazar değil Pavese. Oldukça karamsar lakin bir o kadar gerçek. Corradino'nun duygularının kıpırdadığı anlar var kitapta. İşte okurken onları yakalayın ve keşfedin derim. Derinden.
Gönderen Beyaz Çiklet zaman: 23:18
Etiketler: alıntılar, Can, cesare, çağdaş, dünya, edebiyatı, ev, italyan, pavese, roman, sözleri, tepedeki, uğraşı, yaşama, yayınları
Bu yazıyı okurken nedense kulağımda "solino"nun müziği çalmaya başladı ancak kafamda "my brother is an only child"daki sahneler canlandı..tarihi romanlara hep önyargıyla yaklaşırım,kesin sıkıcı olucak vs diye düşünürüm ama bu kitapla önyargımı yıkmak istedim.büyük iki tane sınava hazırlanıyorum bu ay ama mayısta alıp okuyacağım kesinlikle!;)
13 Nisan 2017 06:17
Ben de Solino'nun müziğini açtım şimdi bahsi geçti madem :) Tarihi roman sayılmaz esasen Tepedeki Ev. İkinci dünya savaşının izlenimleri üzerine daha çok. Pavese her daim ruhları etkilemeyi biliyor :) Sınavlarında da bol başarılar diliyorum bu arada :)
13 Nisan 2017 10:29