İstikrar, sulh ve sükûn herkesin hakkına rıza göstermesiyle gerçekleşir. Sözlükte* “hak”kın bir anlamı Tanrı, bir başka anlamı “pay”dır. Hak, üretimle ilgili paylaşımın düzenleniş ilkesidir. Hak’tan türeyen “hukuk” o ilkenin pratiğe aktarılma yöntemidir. “Rıza” ise, boyun eğmenin yanısıra hoşnutluk, kabul, istek anlamlarını taşıyor. Bu bakımdan “hak” kavramı eşitsizliği ve eşitsizliğe rıza göstermeyi de içerir. Hakkı belirleyen zora dayalı üstünlüktür. Ama o hiç bir zaman salt zora dayanarak kendini sürdüremez. Üzerinde yükseldiği ekonomik/toplumsal ilişkiler dinamiği ile uyumlu bir “rıza”ya dayanmak zorundadır. Rıza gökten zenbille inmez. Toplumun ya da toplumu oluşturanların tek tek her birinin mutabakatıyla da sağlanmaz. Ama salt ve basit bir zor ürünü de değildir. Süregiden egemenlik koşullarında toplum için de, toplumun tek tek her bir üyesi için de zordan kurtuluşu içerir.