Y e r l i P o l l y a n n a: 2016
"Unutmak değil ama hatırlamamak mümkün." Diyordu değil mi bir şair..Her geçen gün daha az hatırlayacağız eskiden can parçamız olanı..Parça parça gidecek bizden yaBiz de parça parça hatırlamayı bırakacağız.Zamanla alışacağız yokluğuna.Artık bunun mümkün olduğuna inanıyorum- inanmak istiyorum.Zaman ilaçtır diyen insanlara başta çok kızmıştım.Sıradan konuştukları için bayağı gelmişlerdi.İşte bizimkisi de sıradan bir aşkmış demekki..Yaşanılanlar sıradanmış.Can dostum dedi ki:Zaman geçtikçe, toz toprak yaprak bir mezarın üstünü örter gibi herşeyin üstünü örtecek. Hatırlamak azalacak.Çok haklı.Çünkü bitti herşey.Karşıdaki kişi ölmüş gibi.Arada bi hatırlayıp acını gözyaşı dökeceksin sonra hayatına devam edeceksin.Çünkü bir şekilde hayat devam ediyor. Bugün farkettim ki aynada,Ayrılığın ilk ayında tek konum oydu.Ondan başka hiçbir şey düşünmüyordum.İkinci ayda günde birkaç defa aklıma geldi.Geceleri en çok.. başımı yastığa koyunca.Üçüncü ayda günde iki defa hemen hemen. Bir de anılar görünce.Dördüncü aya girdik.Bir mevsim geçti şimdi.Artık daha huzurlu daha iyiyim.En azından şunu diyebiliyorum:Ben elimden geleni yaptım. Vicdanım rahat..Şimdi hayata tutunmaya çalışıyorum.Ve gün geçtikçe daha iyi olacağım biliyorum.Güçlü olduğumu biliyorum.Onsuz da yaşayabileceğimi biliyorum.Nazımın dediği geldi şimdi aklıma: "sensiz yaşarım ama seninle bir başka yaşarım"Ama yapacak birşey yok.Bazen bitmesi gerekiyormuş aşkların.Mesafeler, bencillikler vs bitirebiliyormuş.Ama sevdi mi çok sevmek lazım.Abartarak sevmek lazım. Ölçüsüz. Plansız.Neyse konumuz sevmek değil, unutmak da değil hatırlamamak..Hatırlamamak dostum, hatırlamamak mümkün!
Ardına Bakınca Bazen..
Dönüyorsun bakıyorsun ardına bir günSorguluyorsun kendini uzun uzunAslında ufacık birşey görüyorsun veEvet diyorsun yaEvet iyi ki bitmiş.Ve bugünden daha iki hafta öncesine kadar hüngür hüngür ağlarkenBirşey farkediyorsun veİyiki bitmiş diyorsun.Ben öyle çok sevmiştim ki biriniÖyle güzel hayaller kurmuştum kiO bile ilk önce hayallerime aşık olmuştu.Ona öyle çok değer vermiştim kiHerkesi ezip geçecek kadar çok değer vermiştimKilometreleri aşıp yanına gitmiştim.Hatta çok sevdiğim bir yazar diyor ki:"Aşk bir insan için neler yaptığınız değil, nelerden vazgeçtiğizdir."Ben çok şeyden vazgeçmiştim onun için.Ama ondan o kadar az şey beklemiştim kiVe işin acısı daBunu ona belli etmiştim.Bir gün öyle çok imrendim ki dersaneye çiçek gönderip sevdiceğine sürpriz yapıp onları musmutlu edenlere.Bu olayı anlattım.Sonra hafta sonları dersanem olduğu için cumartesi pazar günleri yanımda çiçeğin sığabileceği boyutta poşet taşımaya başladım.Gönderirse eve götürmem sıkıntı olmasın babam birşey demesin, çiçeğime zarar gelmesin diye.Sonra aradan bir hafta geçti. İki, üç, beş...Dershanenin son haftasına kadar bekledim.Ve poşet de benim çantamda bekledi. Hevesim de bekledi.Ama o çiçek hiç gelmedi.Aklına gelip böyle birşey yapmamıştı, benim söylememe rağmen bile yapmamıştı.Şimdi anlıyorum ki o beni hiçbir zaman benim onu önemsediğin gibi önemsememiş.Hep lafta kalmış aşkı da sevgisi de..Ve dün ne oldu?Liseden beri görüşmediğimiz ve sohbet muhabbet amaçlı buluştuğumuz arkadaşımız hem bana hem de can dostuma öğretmenler günü hediyesi olarak birer buket çiçek almış.Burada kelimeler tükeniyor işte.Düşüncelilik, incelik, önemseme...Şimdi geriye dönüp bakıyorumGüzellikleri olan iki senemin yanındaKendime öyle çok acıyorum kiSevgime acıyorumEmeğime acıyorumBunlar öyle vara yoka harcanacak fiiller değilmiş.Üzgünüm... Daha iki hafta öncesine kadar gurur murur yapmayıp hala sevgisi için çabalayan ben için çok üzgünüm.. Gönderen
Sürekli kararsızım..Başa dönüp dönüp sorgulamaktan,Hep aynı hengamenin içinde sıkışmaktan,Bir türlü seçmem gereken yolu bulamamaktan,Yoruldum.Kendimden yoruldum ben.Artık durmam lazım!Geçmişi ardımda bırakıp ilerlemem lazım!Bazı konularda yenilmiş olabilirim.Zaman kaybettim evet.Yıprandım, yıpratıldım ona da tamam.İş de bulamıyorum madem,E bir yerden tutunmam gerek.Tutunmam gereken yeri biliyorum bilmesine ama bilmek işime gelmiyor o ayrı.Zor olan kısım o çünkü.Tekrar bir süreç olacak.Tekrar yeni bir dönem.Yeni stresler.Kaldıramam diye korkuyorum.Ama bir yandan yapacak başka seçeceğim kalmadı.Bir önceki süreçte yaptığım hatalardan ders çıkararak ilerlemem lazım.Güçlü olmak istiyorum.Kendime inanmak istiyorum.Kendimi sevmek istiyorum!
Bir insana gerçekleştiremeyeceğiniz sözler vermeyin.Aynı gökyüzüne bakarak hayal kurmayın.Kurduysanız yarı yolda bırakmayın.Umut vermeyin.Parça pinçik etmeyin bir insanı.Uykularını kaçıracak kadar sevdirmeyin kendinizi.Sevdiriyorsanız da durun arkasında aşkınızın.Aşk cesaret ister.Sorumluluk ister.Yürek ister YÜREK.ADAM olan sevsin.Yoksa kimsenin peşinden koşup sevdirmeyin kendinizi.Gözlerinin içine baka baka aşık etmeyin.Kirpiklerinizi değdirmeyin yanağına.Parmak uçlarınızla sevmeyin ellerini.Yazık etmeyin, heder etmeyin, mundar etmeyin be!Madem sahip çıkmayacaksınız ne diye yapıyorsunuz bunca olanı?Bir insanın zamanını çalmak,Hayatına girip çıkmak,Bütün herşeyini altüst etmek bu kadar kolay mı?Kolay mı bozuk para harcar gibi aşkı harcamak?Bitti deyice bitiyor mu hemen?Aşk herşeyden önemlidir.İşten, güçten, dünyadaki, evrendeki herşeyden daha güçlü bir şeydir.Sihirlidir..Heryerde bulunmaz.Herkeste bulunmaz.Herkes bulamaz.Herkes yaşamaz.Yazık be..Acınası herşey...
Sa rıl mak.
Kendi kendine sarılmak komik bence.Yada düpedüz yalnızlığın göstergesi.Ekimin sonundayız.Kış geldi artık.Yada sonbahar, hava soğuk işte kelimelerin ne önemi var.Ben önceden derdim ki: " Sonbahar, yüreğimin yeşerdiği mevsim.."Yokmuş öyle birşey.Dibine kadar yalnızım.Dün gece kendi kendime sarılıp ısınmaya çalışırken buldum kendimi.Acı acı güldüm sonra.Acıdım kendime ya.Yalnızlığıma acıdım.Antidepresanların artık beni uyuşturmasına, hissizleştirmesine acıdım.Gerçi uykumu da getirmez oldular eskisi gibi bayıltmıyorlar.Yaşım büyüdükçe, olgunlaştım.Olgunlaştıkça, değiştim.Değiştikçe, kendimi sevmemeye başladım.Çünkü eskisi gibi herşeyden mutlu olan ben yok oldu.Pollyannalığım bitti anlayacağınız.Buralara da gelmez oldum.Ama yazmak meditasyon gibi daha önce söylemiştim.Her ne kadar bu blog adımın eskisi gibi hakkını veremesem de yazmak istiyorum .Rahatlamam lazım bir yerde...