21 Aralık 2017 - Perşembe 09:18 Bu yazı 1214 kez okundu
Hayvanlar birbirlerini çıkardığı sesler, saçtıkları kokularla, duyu organları yoluyla birbirlerini tanır, isteklerini, ihtiyaçlarını anlatırlar. Bazı hayvanların gözü görmemesine, kulağının işitmemesine rağmen gelen tehlikeyi içgüdüleri ile kolaylıkla sezer, kendilerini savunmaya çalıştıkları gibi kimi zaman tehlikeli olurlar.
Tüm bunların yanında birde çevremizdeki insanları zaman geldiğinde çeşitli hayvanlara benzetiriz. Kızdığımızda onları kötü şekilde yorumlar, sevdiğimizde onu o hayvanın yiğitliği ile özdeşleştiririz. “Koyun gibi adam” dediğinde, uysal, uyum içinde sessiz sedasız biri kast edilir. Vefakâr ve cefakar bıkmadan usanmadan bizlere hizmet eden birisine “eşek” diyemezsiniz. Ya da kalkıp birisine köpek dediğinizde en büyük suçlardan birisini işlemiş olursunuz. Aslan gibi adam, tay gibi kadın dememiz elbette anlamlıdır.
Hayvanların dile yok ama konuşsalar elbet söyleyecek çok şeyleri olduğunu tahmin ediyorum. Kırsal alanda eşeğin insanlardan neler çektiğini bilinler bilir. İyi ki onlar konuşmuyor, onlarda konuşsaydı, insanların yeryüzünde yaptığı zulmü her halde toprak ve taştan başkaca kaldıracak kimse kalmazdı. Onlara da yapılmayacağına göre kala kala yine insanlar kalıyor, güçlü zayıfı eze dursun.