Kovuldun! / İş Yaşamı - Kariyer / Milliyet Blog
Bir gün işyerinize gittiğinizde masanızda “Şirketle ilişiğiniz kesilmiştir” yazısı bulsaydınız ne yapar, ne hissederdiniz? Bu soruyu sürekli işyerinde işinden şikayet edenlerin canını acıtmak için sordum. Acıtmalıyım, çünkü onlara yaşam sağlayan bu ekmek kapıları hakkında kıymet bilmeden fütursuzca, nankörce yapılan konuşmaların, şikayetlerin karşılığını vermek, hadlerini bildirmek niyetim.
İşinize başladığınız ilk günlerinizi düşünün. Ya da başlamadan bir önceki dönemi.. İşe alınış süreciniz. Ne hissediyordunuz? Sizinde karnınıza ağrılar girmiyor muydu? Heyecandan nefesiniz kesilmiyor muydu? Çalan her telefona, gelen her maile bir umutla bakmıyor muydunuz? Kimseye şu anda yaptığı iş altın tepside sunulmadı öyle değil mi? Kaç geceler dualar ettiniz Allah ‘a? Olmama ihtimaline karşılık savunmanız bile hazır değil miydi? “Her şey de bir hayır vardır “, “Olmadıysa da vardır bir hayır” demeyecek miydiniz? “Torpil var bu işte torpil! Aslında ben hak ediyordum o işi” diye hayıflanmayacak mıydınız? Tüm soranlara ve tanıdıklara. En önemlisi de kendinize. Eee bugün ne değişti? Neden mutlu değilsiniz? Neden sıkılıyorsunuz istediklerinizi yapmanıza maddi olanak sağlayan bu şanstan? Kaybetmek mi gerekiyor bazı şeyleri anlamak için güzel olanı. Fark edebilmek için hep risk mi olmalı, garanti olmamalı mı işiniz? Hiç kimse yaptığı işten memnun değil burada anahtar nokta işi yaptığı için memnun olmalı insan işi olduğu için... Hayatta ne mükemmel ki işiniz mükemmel olsun. Doğru yol yaptığınız işi en iyi şekilde yapıp aldığınız paranın karşılığını vermenin huzuruyla hayata kocaman bir gülümsemeyle devam etmek….
25 yıllık dokumacılık hayatımda en az 25 işyeri değiştirmişimdir.Önceleri iş bulmamız kolaydı. Sonra zorlaşmaya başladı.Gel zaman git zaman çark ters döndü; bizim gitmekte nazlandığımız işyerleri bize tavır yapmaya,zorluk çıkarmaya başladı.Çalıştığım iki işyerinden tensikat nedeniyle ayrıldım;diğerlerinden kendi rızamla çıktım..mesela bir işyerinden yarım ekmekten fazla vermediği için ayrıldım.ben doymuyorum dedim abii herkese aynı dedi..bende vınnn.cumartesi günü eşyalarımı toparladım,gittim..bir başka iş yerinde keten ipleri çok kopuyordu,şimdi değiştiremeyiz dediler,vınnn.neden çalışayım?..ben çıkmışım para kazanmaya..elalemin bozuk işleriyle uğraşmak bana mı kaldı?..1,2 bilemediniz 3 hafta çalışırdım;içeride ki ortama bakardım.bu üç haftada para kazanılıp kazanılamayacağı belli olur.şartlar olumluysa devam ederdim,değilse vınnn..çok ünlü bir havlu fabrikasına torpille girmiştim,baktım şartlar kötü personel müdürüne ben gidiyorum dedim.niçin gittiğimi sordu burada çalışılmaz dedim.
Ümit Bey iş hayatınızda yaşadıklarınız genel kişilik özellikleri dikkate alındığında gayet normal bir davranış..Ama düşünüyorum da işe her alınış ve her ayrılış esnasında ne büyük oranda stres yaşamışsınızdır.Tüm bunları göze alabilmek büyük cesaret ister.Cesaretinizden dolayı sizi kutluyorum. 02.04.2007 23:05
Neden had bildirmek gibi bir misyona soyundunuz bilmiyorum.. Fakat bu düşüncelerle çalıştığınız kurumda hızlı bir şekilde yükseleceğinizin garantisini verebilirim. Şimdi ne mi değişti… İşe ilk başladığında hakkı yenmiyor insanın, işe girince bütün dertler bitecek sanıyor… Şirkete yıllarını veriyor, ciddi başarılar elde ediyor..Terfi beklerken…Başkalarının, tanıdıkları ensesi kalın olanların terfi ettiğini görüyor… İnsanların üstleriyle kurdukları ilişkileri görüp midesi bulanıyor.. “Bugünden itibaren sizlerle eğitim yaşamım ve iş yaşamımda yaşadığım enterasan hikayeleri paylaşacağım. Çok keyif alacağınızdan eminim....” yazmışsınız Ben hiç keyif almadım…Haberiniz olsun!!! Masam da öyle bir yazı bulsam.. Allah razı olsun derim… Siz diyebilirmisiniz?
Merhaba Ali Bey inanın mailinizi aldığımda hem çok şaşırdım hem de çok mutlu oldum. Niyetim insanlarda biraz olsun farkındalık yaratabilmekti.Ve sizin gecenin 1 inde bana mesaj atmak zorunda bırakacak bir farkındalık yarattığımı görmek bunda ne kadar başarılı olduğumu kanıtladı.Lütfen sanmayın ki ben işyerinde başarıdan başarıya koşan her sene terfi alan bir çalışanım benim de hayal kırıklıklarım oldu ama önemli olan tüm bu yaşananlara karşı ayakta olup tekrar tekrar başarıyı denemekten yılmamam.Benim istediğim bu gücü kendimizde bulmamız ve şu torpil ve kayırmaya karşı güç oluşturmamız biz yenilgiyi baştan kabul eder gardımızı düşürürsek etraf bir sürü işeyaramaz insanla dolup taşmaz mı?Mücadeleyi elden bırakmayalım.Düşüncelerinize teşekkür ediyor işinizde çok başarılı biri olduğunuza yürekten inanıyorum 02.04.2007 23:01
Ben İstanbul Ticaret Odası Ticaret Sicil Müdür Yardımcısı Meral Kuzu. İstanbul’da yaşıyorum. Çok ..