MEVLİD-İ NEBİ HAFTASI - Malatya Sonsöz Gazetesi
Hicri takvimin üçüncü ayı olan Rabiulevvel’in 11. gününü 12. güne bağlayan gece bilindiği gibi “Mevlid Kandili” olarak asırlardan beri kutlana gelmektedir. Bu mübarek kandili her idrak ettiğimiz zaman diliminde imanımızın parçası olan “âlemlere rahmet olarak gönderilen” peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa’yı ne kadar çok özlediğimizi görüyor ve anlıyoruz. O ki, bize yüce kitabımızı getiren, O ki, bize Rabbimizi tanıtan, O ki, dünya-ahiret önderimiz, liderimiz, modelimiz, rehberimiz, kurtuluş vesilemiz olandır… Binlerce salât-u selam olsun O’na.
Derdimiz batılı anlamda doğum günü kutlamak değildir. Peygamber Efendimizi (s.a.v.) daha iyi anlamak, O’nun sünnetine sarılarak yeniden ihya etmek, O’na layık bir ümmet olarak Allah’ın hakiki anlamda kulu olabilmek derdindeyiz ve öyle de olmalıyız.
Anlaşılan o ki, FETÖ’nün istismarından nasibini alan hususlardan bir tanesi de kutlu doğum haftası etkinlikleri olunca, halkımızda ister istemez bir soğukluk meydana geldi, belki de asıl hedef buydu, kim bilir? Bakıyorum da resmi bir iki kutlamanın dışında bu yıl arzu edilen ilgi fazla yok gibidir. Elbette bunun sebeplerinden bir tanesi de; ‘dinimizde doğum günü kutlamak yoktur’ söylemini dillendirip de yedi sülalesiyle eğlenceler, pastalar üstü mumlar üfleyerek tören düzenledikleri halde, Efendimizin anılıp gündeme taşınmasını istemeyenler de olabilir.
Halkı Müslüman olan ülkemizin bütün okullarında özellikle İmam-Hatip Ortaokul ve Liselerinde ciddi anlamda “Mevlid-i Nebi Haftası” çeşitli etkinliklerle gereğince kutlanmalıydı. Yeni neslin Peygamber (a.s.)Efendimizi yeterince tanıdığından emin değilim. Şayet hayatın her safhasında peygamberimizi örnek ve model almış olsalardı, O’na benzemek için O’na öykünürler ve izinden giderlerdi. Peki bugünkü gençlik, sahi kimleri kendisine örnek almakta; tipiyle, kılık kıyafetiyle hareketleriyle, duruşuyla kimlere niçin ve nasıl özenmektedir diye baktığımızda karşımıza çıkan tablonun hiç de iç açıcı olmadığı görülecektir.
Kriterlerimiz ve tercihlerimiz değişti. Dünyevileşme çok ağır basmaya başladı. Okunan ezanları ve içerisindeki şahadetleri duymaz olduk, kıyamete kadar Yüce Allah’ın ismiyle birlikte anılacak olan Hz. Muhammed (s.a.v.)’i sıradanlaştırmaya hiç kimsenin hakkı yoktur. Zira ezanda O, kamette O, Tahiyyat’ta O, salli Barik’te O var hep… O bir Peygamber yani seçkin bir kul; nasıl olur da hakkıyla kıymeti anlaşılıp hayatın her safhasında yaşanılmaz?
Allah’ın kullarını sevmesi O’na tabi olmaya bağlıyken; O’na itaat Allah’a itaat, O’na isyan Allah’a isyan demek iken ümmetin bu vurdumduymaz hali sizce de çok garip değil midir? Hani konu bir günlük konuşulup geçilebilecek bir mesele değil ki; bilakis ebediyete kadar uzanan oldukça ciddi ve imanî bir hadise.
Biz ölmeyecekmişiz gibi yaşayanların ahvali gerçekten ürkütücü boyutlara ulaşmış bulunmaktadır. Birileri bizi maddeyle, oyun, eğlence ve dünyalıklarla aşırı derecede meşgul ederken maneviyatı ve sonsuz hayat ahireti unuttuk, belki de çoğumuzun uyanışı ölümle olacak amma onun da hiçbir faydası olmayacaktır.
Hâsılıkelâm bu yılki “Mevlid-i Nebi Haftası”nın ümmetin uyanışına, insanlığın huzur, saadet ve selametine vesile olmasını Yüce Allah’tan temenni ve niyaz ederken Peygamber Efendimize, âline, ashabına, etbaına ve yolundan gidenlere binlerce salât-u selam olsun diyor ve Allah’a emanet ediyorum cümlenizi.