Maden Deresi Turumuz 29 Nisan 2017
29 Nisan 2017'nin havası güzel kendi güzel bir Cumartesi gününde buluşma noktamızdan hareket ederek gidiş-dönüş olmak üzere toplamda 150 km. lik Karasu ve Kocaali İlçeleri sınırlarında bulunan Antik Maden Deresine doğru 10 gönüllü dost ile yollara düştük.
İlk durağımız merkeze 27 km. mesafede Ferizli İlçe Merkezinde yer alan Güneşoğlu Dinlenme Tesislerinde mola verdik. Hareket saatimiz erken olduğundan ve bir önce ki günden de uykusuz kaldığımızdan tam anlamıyla kahvaltı yapamamıştık. Bu nedenle de burada mola vererek karnımızı doyuruyoruz.
Moladayken Kocaeli Doğa sporcularından Yakup KADIOĞLU arkadaşımız telefonla arayarak sizi Tuzla Mahallesi yolu üzerinde bekliyorum dedi. Bizde tamam yolda karşılarız diyerek hareket ediyoruz. Rüzgar sabah olduğundan yok denecek kadar azdı, bu nedenle de tempomuz grup ahenki içerisinde 27-28 hızlarla çok güzeldi.
Tuzla Mahallesine varınca Yakup kardeşimizle buluşuyoruz. Oda yanımıza araçla geliyor, aracının içerisinde de kendi bisikleti var. Bu gün 70 km. kadar Kocaali İlçesi tarafında idman yapacakmış. Bir sonraki gün yani 30 Nisan 2017 Pazar günü 300 km.lik Zonguldak'a kadar bisiklet sürecekmiş. Bize Kuyumcullu Köyüne kadar 30 km. boyunca eskortluk etti. Şimdiden kendisine yolun açık olsun diliyoruz.
Unutmadan eklemek isterim Sibel arkadaşımız bu gün ilk defa kilitli pedal kullanıyordu. Bu nedenle de ilk deneyimde düşmeden olmazdı değil mi. Ayaklarını pedaldan çıkartayım derken cumburlop yerde))) çok şükür ki durduğumuzda bu olay gerçekleştiğinden telaşlanacak da bir şey olmuyor. Bir yandan da herkes Sibel'e sataşıyor şakalaşıyordu.
Nihayetinde Karasu İlçesine varıyoruz. Düz gitmek yerine sahil yoluna giriyoruz. İlk bakkala girerek su ve genel ihtiyaç molası veriyoruz. Baktık ki herkes küçük su alıyor. Dedik ki tek tek almayın, alın bir damacana su herkes nasiplensin. Kocaman bir damacana suyla Yavuz abi herkese su takdim ediyor ve bu anıda fotoğraflayarak ölümsüzleştiriyoruz.
Sahil yolu tam yaz dönemine girmediğinden oldukça sakindi, yollar ise kimi yerde iyi kimi yerde ise parke taşlı idi. Bu yol denize sıfır noktada olduğundan deniz manzarası da büyüleyici idi. İlyas abimizin yazlık sitesinin orada yer alan çay bahçesinde kendisinden ısmarlamalı çaylarımızı yudumladık. Bir yandan da denizin yanına kadar giderek suyun sıcaklığını test ettik. Tam olarak deniz ısınmamış ama oldukça mavi ve tertemizdi.
Çay molasının ardından Kuyumcullu Köyüne varıyoruz. Burada yer alan marketten biraz takviye alışverişi yapıyoruz. Bunun nedeni ise yaz sezonu olmadığından Maden Deresinde yer alan tesislerin kapalı olma ihtimali ve biraz da pahalı olmasıydı. Alışverişimizin ardından Antik Maden Deresine varıyoruz. Tahmin ettiğimiz gibi burada yer alan iki tesisten bir tanesi kapalıydı. Bizlerde yolun sonda yer alan diğer tesise gidiyoruz. Çok şükür ki burası açık.
Hemen içeri girerek bisikletlerimizi buraya bırakarak her şeye rağmen kitliyoruz. 75 km. yol geldik ve açıktık ta, şelaleye gideceğiz ama yolu meşakkatli ve yorucu olduğundan gidip gelene kadar takatimiz, gücümüz kalmaz diyerekten önce yemek yiyoruz. Bu tesis için şunları söyleyebiliriz. Servis geç geliyor, balık fiyatı salata dahil 18 TL. Köfte ise 15 TL. Yalnız menüsü çok zayıf, yani çok az, bu nedenle doyma ihtimaliniz çok düşük. İyi ki de marketten alışveriş yapmışız. Sizinde buraya yolunuz düşerse hazırlıklı gitmenizde fayda var.
Yemeğin ardından maceraya başlıyoruz. Aramıza ilk defa gelenlerde vardı. Bu sene yağış çok olduğundan su seviyesi de oldukça fazlaydı. Ayakkabılarımızı çıkartarak dereden karşıya geçiyoruz. Karşıya geçtikten sonra önce toprak yoldan sonra ise maceralı, mağaralı, tünelli, bol aksiyonlu patika yoldan şelaleye kadar ilerliyoruz.
Bu yoldan ulaşım ortalama 45 dakika kadar sürüyor. Yükseklik korkusu ve rahatsızlığı olanların bu yolu kullanmasını kesinlikle tavsiye etmiyoruz. Kıyafet konusunda özellikle bayanların etek gibi kıyafetlerden sakınması gerekiyor. Bu parkur için rahat kıyafetler giymek gerekiyor. Parkurun ortalarında su akan ve geçişi oldukça tehlikeli olan bir yer var. Bu alana geldiğinizde sol tarafta yer alan kayanın alt kısmından eğilerek geçmenizde büyük fayda var. Diğer geçiş yeri uçurum ve kaygan olduğundan düşme ihtimaliniz de çok yüksek.
Biz tedbiri elden bırakmayarak kayanın alt kısmından geçerek yolumuza devam ediyoruz. Nihayetinde şelaleye varıyoruz. Bu gün cumartesi olmasına rağmen kalabalık bir topluluğa denk geliyoruz. Havaların ısınması insanları buralara akın etmeye sevk etmiş. Burada iki tane şelale var. İlki hemen duvar set'in olduğu yerde olduğundan hemen görebiliyorsunuz. Asıl görkemli ve ihtişamlı olan şelaleyi görebilmek için ise dereden karşıya duvar set'inin diğer tarafına geçmek zorundasınız.
Bu sene derenin üst kısmına büyük bir ağaç devrilmiş ve geçiş için köprü oluşturmuştu. Bizlerde bu ağaç köprüsünü kullanarak karşıya geçiyoruz. Şelalenin yanına vardığımızda ise bizi büyüleyici bir şelale karşılaşıyor. İnsan bu güzellik karşısında etkilenmemesi büyülenmemesi mümkün değil. Burada uzunca bir vakit geçirip anıda ölümsüzleştiriyoruz.
Çok geç olmasın diyerek de yavaş yavaş dönüş yoluna geçiyoruz.
Dönüşte geldiğimiz tünellerden, mağaralardan ve patikalardan tekrar dönecektik ama içimizde bir deli varmış. Adıda malumunuz deli Recep))) ortaya bir fikir atıyor ve diyor ki, dere boyunu takip ederek gidelim. İlk önce ekibin yarısı evet derken diğer yarısı ise temkinli davranıyordu. Derenin yanına geldiğimizde su seviye oldukça yüksekti ve dere de gitmemize pek müsaade etmiyordu. Bir yandan da takibi dereden gitmek demek bele kadar ıslanmak belki de tamamen ıslanmak demekti.
Sürüden ayrılanı kurt kapar misali tüm ekibi bu deli Recep kandırıyor ve peşine takıyor. İlk etapta dereden ilerleyebilmek için uygun geçiş noktaları bulmak için keşif yaptık. Yapılan keşifler neticesi hiç olumlu sonuç alamadık. Hatta acaba gerimi dönsek diye de düşündük. Öyle böyle derken derinde olsa bir yer bularak şiddetli akan dereden ilerlemeye çalıştık. Biraz ilerledikten sonra öyle bir noktaya geldik ki, neresinden geçerseniz geçin uygun bir alan bulamadık.
Dereyi ortaladık ve ilerlemeye çalıştık. Öyle kuytu ve derin yerlere geldik ki, belimize kadar suya gömüldük, hatta ıslandık. Bu durumu zaten görsellerde de görebilirsiniz. Heyecan ve atraksiyon hat safhadaydı. Kıyafetlerimiz zaten dere geçişine hiç uygun değildi. Denge kaybı yaşamamız halinde bütünüyle ıslanacağımız kesindi. Bu yola koyulduk artık geri dönüşü de yoktu. Herkes kendince hayatta kalma dengede durma mücadelesi içerisindeydi. Dereden geçenler mi dersiniz, kayalardan atlayanlar mı yoksa taşlara dallara tutunarak ilerleyenler mi, kısacası sorvivor gibi bir ortamın içerisindeydik.
Ara ara düzlüklerde nefeslendik, düzgün olan patika ve yollardan ise rahat bir şekilde geçtik. Bu alandan çok geçen insan olmadığından doğa da bütünüyle korunmuş, dev yapraklar ve çiçek bitki örtüsü ile de kaplanmıştı. Bu güzellikleri görebilmek için bu yollardan da geçmek gerekiyormuş. Yolu yarıladıktan sonra kaya içerisinden aşağıya doğru akan dağ suyundan kana kana içtik. Dere boyunda böyle 2-3 yerde doğal kaynak suları mevcuttu.
Öyle böyle, gırgır, şamata, aksiyon, heyecanla dolu bir şekilde kazasız belasız dere geçişini unutulmayacak anılarla tamamladık. Bisikletlerimizi bıraktığımız yerden alarak dönüş yoluna geçtik. Saat artık 16.20 civarıydı ve hava dönüş için de çok uygundu. Rüzgar ise tam istediğimiz gibi şiddetli olmasa da arkadan ittiriyordu. Bu bizim dönüş yolculuğumuzu hem hızlandırmış hem de sevindirmişti. Turun özetine bakıldığında ise sabah 07:30 da çıktığımız yolculuğumuz akşam 19:30 civarında ortalama 150 km. sonunda 12 saatlik sürüşün ardından tamamlanmıştı.
Amacımız hız değil tamamen keyif ve eğlence idi, bu nedenle çok yer gezip çok eğlendik. Unutulmaz bir güne unutulmaz anılar ekledik. Katılan ve emeği geçenlere sonsuz teşekkür eder bir daha ki turlarda görüşmek dileğiyle…