İfade özgürlüğü… Ali BAYRAMOĞLU Köşe Yazıları
20.1.2016 - Bu Yazı 1097 Kez Okundu.
Akademisyenler bildirisine yönelik tepkiler, bildiriye ilişkin içerik tartışmasını geride, eleştirisini ise gölgede bıraktı. Siyasi iradenin verdiği sert tepki, YÖK'e yönelik “gereğini yapın” talimatı, yargının harekete geçmesi, açılan soruşturmalar, kimi imzacıların evlerinin aranması, kimisinin göz altına alınması, bazılarının tutuklanma talebiyle mahkemeye sevkedilmesi ortaya kendi başına sorunlu ve demokrasi açısından sindirilmesi zor bir resim çıkarmış durumda.
Bu durum demokrasiye inanılmaz ölçüde zarar verirken, Kandil'e ve sahte iddialarına ülke içinde ve dışında avantaj sağlıyor.
Tüm bunlar, akademisyen bildirisinin Güneydoğu'da yaşananları “devletin bilinçli, önceden planlanmış, sivil halkı hedefleyen bir katliam politikası” olarak tanımlamasının yarattığı sıkıntıyı elbette ortadan kaldırmıyor.. Yurtiçi ve yurdışından etkili isimlerin imzacı oldukları bu bildiri bir siyaset yapma, bir kampanya yürütme biçimi ise devletin, siyasi iktidarın, siyasi partilerin ve diğer aktörlerin bu siyasete tepki vermeleri de son derece doğaldır. Aynı husus halkı direnişe çağıran, hendek siyasetini doğal halk tepkisi olarak tanımlayan millitvekilleri için de geçerlidir.
“İfade özgürlüğü olmadan demokrasi olmaz. Üniversite ve akademisyenin görevi akıl yürütme ve vicdan muhakemesi sonunda vardığı fikirleri toplumuyla paylaşmaktır. Fikrin eleştirilmesi demokrasinin, fikri ifade edenin cezalandırılması ise otoriterliğin niteliğidir. Akademisyenlerin ülke sorunlarıyla ilgili dile getirdikleri görüşlerinin siyasi irade tarafından cezalandırılmaya çalışılması, akademik özgürlüklere darbedir. Böyle darbeler herşeyden öncetoplumsal gelişmeyi durdurur. Ülke demokrasisine verilecek en büyük zarar, fikri söylemek değil, fikri ifade ettirmemektir.”