(Yukarıda okuduğunuz yazıya tarafımızdan verilen cevaptır. H.K.)
İnternet sitelerinden birinde, ismini yazmamış bir yazar, benim "Kadının Laikleşmesi" başlıklı bir yazımı ele alarak tenkit etmiş, bazan hakarete varan sözler söylemiş, meselâ "Yeni Şafak yazarı (Hayrettin Karaman) köşesinde "kadının laikleşmesi ile ilgili bir yazı" yazmış ve çağdaşlaşan kadının dinden çıkacağını îmâ ederek İslâmî hayatın kadının sosyal haklarını ve özgürlüklerini kısıtlamadığını bildirmiş ancak işkembe-i kübradan atmış çünkü en ufak bir kaynak göstermemiş..." demiştir. Kendisi tenkit ve iddialarına dayanak olarak bazı âyet ve hadîs meâlleri ile Asım Uysal'ın, Kadın İlmihali Ansiklopedisi'ni zikretmiştir. Ben kendisine toplu bir cevap verdikten sonra adı geçen yazıyı Gerçek Hayat'ta bir daha yayımlamayı uygun gördüm.
1. Benim yazım, bir akademisyenin yazısına reddiye veya cevap olarak Yeni Şafak'taki köşemde çıkmıştı. Köşe yazılarında, ilmî makâlelerde olduğu gibi kaynak vermek âdet değildir. Orada yazdıklarım benim ve başkalarının kitaplarında, makâlelerinde defalarca tekrarlanmış, kaynakları gösterilmiş bilgiler ve hükümlerdir. Yazara, Ensâr yayınları arasında çıkan "İslâm'da Kadın ve Aile" isimli kitabıma bir bakıvermesini tavsıye ediyorum.
2. Kadının hâkim olup olmaması, izinsiz dışarıya çıkması, örtülecek yerleri, sesi, şâhitliği, çalışması, aklı, eşitliği, diğer hakları ve özellikleri konularında ilgili âyet ve hadîslerin farklı yorumları, fıkıhçıların ve tefsircilerin farklı ictihadları vardır. Yazarın dediklerini diyen fıkıhçılar bulunuğu gibi benim yazdıklarımı benimseyenler de vardır; ayrıca ben de bir fıkıhçıyım, âyet ve hadîsleri yorumlarım, başka fıkıhçıların söylediklerini kabûl veya reddebilirim. Benim yazdıklarımın kaynakları, yukarıda adını yazdığım kitapta (İslâm'da Kadın ve Aile isimli kitabımda) gösterilmiştir, yazar, işine gelen, maksadına uygun düşen ilmihale değil de -veya onun yanında- benim yazdıklarıma da bakabilirdi.
3. Bir ictihad, yorum, mezhep hükmü/görüşü tek başına dîni temsil etmez, din ondan ibaret değildir. İctihad bir başka ictihadı bağlamaz ve hükümsüz kılmaz. İctihad edemeyen müslümanlar ehliyetli âlimlerin fetvâlarına uyarlar; bunlara "Niçin A'ya değil de B'ye uydun?" denemez, kimse bu yüzden kınanamaz. Toplumu/kamuyu ilgilendiren konularda ictihadlar/yorumlar içinden birini seçmek idareye bırakılmıştır. İdareyi de seçen ve değiştiren halktır.
4. Çağdaşlaşan kadının dinden çıkacağını îmâ etmedim, aksine "müslüman kadının dinden çıkmadan, dînin bağlayıcı kurallarına ters düşmeden çağdaşlaşmasının mümkün ve gerekli olduğunu" söyledim, söylüyorum. Bunun yolu da başka kültürleri taklit etmek değil, kendi dîni, kültürü ve değerleri çerçevesinde gelişmektir.
Şimdi yazarın tenkit ettiği yazımı bir daha okuyalım: