elifin nağmeleri: Ocak 2010
Brrrrrrrr, çok soğuk..
Havalar soğudu, yağmurdu, çamurdu, kar geliyor derken işte kar yağdı.Buralarda tabi ki diğer yerler gibi soğuk ve karlı.Ne zamandır böylesine soğuk olmamıştı.Ve de karlı.Evimiz malesef bir türlü ısınamadığı, ve Elif hasta olmasın diye birkaç gündür ananesine götürüyorum onu.Hele ki gece hava sıcaklığı eksilere düştüğü için bazen ananede kalıyor.Hasta olmasından iyidir nasılsa.Yazın sıcak diye oturamıyoruz, kışın da çok soğuk diye.Bir orta yolunu bulamadık.Ama kızımın keyfine diyecek yok.Ananesi, dedesi, iki dayısı etrafında pervane olunca, Elif'e kalan tek şey tabiki şımarmak oluyor.Keyfi çok iyi maşallah.Kar yavaş yavaş kalkıyor artık, en azından dünden beri yağmıyor ama bu seferde eriyen karlar soğuk yüzünden buza dönüşüyor.Yerler resmen cam gibi.Çok fena kayıyor.Ödüm koptu düşücem kucağımda kızımla diye.Allah'tan annem yakın.Ama düşme korkusu yetti valla.Umarım herkes bu kışı gönlünce sevdikleriyle sıcacık geçirir.
Bu yıl en güzel hediyeyi bana kızım verdi.Hatta bu yaşıma kadarki en güzel hediye diyebilirim.Kızımın hediyesi bana verdiği ilk öpücüktür.Ben onu her zaman öperim, ama bu sefer ben onu öperken miniğim de eğildi, dudağını uzattı ve beni dudağımdan öptü.Allah'ım ne mutluluk, ne şaşkınlık ! Bunu 2-3 defa da tekrar edince mest oldum resmen.Bundan daha güzel hediye olur mu sizce ? :))