PKK’NIN Yeni Hedefi: Özerk Kürdistan
12 Eylül’de yapılan referandumun sonuçlarına ilişkin harita, ülkemizde oluşan “kutuplaşmayı” hatta daha da ilersinde “ayrışmayı” yansıtması açısından son derece düşündürücüdür. Normal bir ortamda “evet” ve “hayır” ların oranı halkın demokratik tercihi şeklinde değerlendirilir; sosyal ve siyasal bir gerilimin göstergesi olarak algılanmaz. Nitekim önceki yıllarda anayasanın bazı maddesi üzerinde yapılan değişiklikler referanduma sunulmuş, sonuçlar herkes tarafından saygıyla karşılanıp kabullenilmişti.
Bütün bu yapılanlar, Hakkâri ve Şırnak başta olmak üzere, Diyarbakır, Van ve Mardin gibi şehirlerde ortaya çıkan sonucun bütünüyle izahı anlamına gelmez. Aynı günlerde Hakkâri kırsalında öldürülen 9 PKK’lı için düzenlenen cenaze töreni de örgütün gösterisine dönüştürüldü. Şırnak’ta 50 bin, Hakkâri’de 40 bin civarında olduğu bildirilen katılımcılar “intikam” sloganıyla 4 km yürüdüler. Bu tablo başlıbaşına, PKK’nın Hakkâri-Şırnak-Van üçgeni öncelikli olmak üzere, hâkimiyet kurma amacıyla bölge genelindeki çalışmalarının tipik bir görüntüsüdür. Kuşkusuz her açıdan önemlidir.
Özellikle Hakkâri Merkezli olmak üzere, Yüksekova, Şemdinli ve Cizre’den bu çabaları yansıtan haberler alınıyor. Bölge halkı içinde iradesini örgüte teslim etmeyenler acımazsızca infaz ediliyor. Son iki ay içerisinde iki imamın arka arkaya katledilmeleri PKK’nın bölgesel egemenlik sağlamaya yönelik stratejisinin yeni örnekleridir.
Irkçı-etnikçi Kürtçülük hareketinin bu referandumda beklediği sonucu tam olarak aldığı söylenemez. Rakamlar ortadadır. Bütün baskı ve tehditlere rağmen Urfa’da Muş’ta, Siirt’te, Bitlis’te, Bingöl’de katılım tahminlerin üzerinde oldu. Bölge genelinde zaten katılımın her seçimde ülke genelinin altında seyrettiği düşünüldüğünde, PKK’nın amacına dilediği oranda ulaşamadığı anlaşılır. Bu arada Tunceli’de farklı bir tablo ortaya çıktı. Bu durum Tunceli’nin sosyo –politik yapısını ve tarihsel çizgisini yansıtması açısından önemlidir. PKK’nın örgütsel etkisinden ziyade, mezhebi kimlikten kaynaklanan faktörlerin ön planda olduğu bölgede, katılım çok yüksek olmuş, ittifaka yakın hayır oyuyla bir mesaj verilmiştir. Böylelikle bir süre önce BDP Başkanı Demirtaş’ın “Tunceli Cumhuriyeti” tanımlamasıyla neyi anlatmak istediği bir kere daha görülmüş oldu.
PKK önümüzdeki dönemde bölge halkını, özellikle güçlü olduğu merkezlerde olabildiğince hareketli kılarak, her fırsatla sokaklara, meydanlara salarak, sivil itaatsizlik anlamında toplu tepkiler, gösteriler, boykotlar düzenleyerek, iç ve dış kamu oyunun dikkatini çekmeye, Batı dünyasına sürekli mesaj iletmeye çalışacak. Varlığını, gücünü bu yöntemle duyurmak isteyecek. Her zamanki gibi, bu süreçte de silahlı eylemleri tehdit ve yıldırma vasıtası olarak belli bir plan çerçevesinde gündemde tutacak. Devlete sürekli şantaj yaparak operasyonları durdurmasını talep edecek.
Bölücü etnikçi örgüt silah yoluyla amacına ulaşamayacağını biliyor. İçerde ve dışarıdaki sempatizanlarının desteğiyle Devlet ile muhatap konuma gelebilmek için her yolu deniyor. Referandumda sağladığı boykot tablosunu iddialarına dayanak yapmak istiyor.
Ülkemizde son üç-dört aylık dönemde dikkatler bütünüyle referanduma kilitlendi. Diğer konular bir kenara bırakıldı. Gündemin birinci konusu olması gereken etnikçi – bölücü fitne geri plana kaydı. Liderler birbirleriyle kıyasıya atışırken, PKK kendi stratejisini uygulamaya koydu. Eylemsizlik kararını iyi niyetinin göstergesi ve barışa atılan adım gibi sunmaya çalışarak psikolojik üstünlüğü ele geçirmek, Devlete karşı “alacaklı” konumuna geçmek için yoğun bir kampanya başlatan PKK, bu girişimini hız kesmeden sürdürüyor.
Bu hususta MHP’ne tarihî bir görev düşüyor. İktidar alternatifi bir siyasî hareket olarak, Hükümet’i en geniş şekilde eleştirmek doğal hakkıdır. Seçim sürecinin başlamak üzere olduğu önümüzdeki aylarda bunu elbette yapacaktır. Ancak bu genel siyasî ortamın yanında yahut içersinde Türkiye’nin karşı karşıya olduğu “özel bir problem” var. Bunu ne tek başına iktidar, ne de bir başka parti çözebilir. Türk toplumunu bu meselenin halledilmesi hususunda aynı duygu ve irade ekseninde buluşturacak “ortak akıl” oluşturmaya, çıkış yolu aramaya yönlendirmek gerekiyor. Yarım yüzyıllık temel felsefesiyle, kritik dönemlerde ifa ettiği misyonuyla, entelektüel konularıyla MHP bu işlevi yapabilir ve yapmalıdır.