ANASINA BAK KIZINI AL | Heykadın
Freud ‘un psikanaliz gelişim kuramı yıllar sonra (üniversitede çok okumuştuk) kafamı kurcalayan bir konu oldu. Bu kurama göre bireyin kişilik gelişimden 0-6 yaş dönemindeki anne baba tutumlarının önemine değindiği bilinç ve bilinçaltı kısmı bir anne olarak tekrar ilgimi çekti. Bu okumalar sırasında bir nevi kendi psikanalizimi yaptım. Yaptığım içsel yolculukta aklıma gelen birkaç anekdotu sizle paylaşmak istiyorum.
Kızlarıma meyve yedirirken fark ettim, ben meyveyi çok yemiyorum. Dolap meyve dolu olmasına rağmen yememiş olmam geçmişe bağlıydı. Eskiden annem meyve yemezdi. “Anne neden sen yemiyorsun” dediğimizde “siz yiyin” derdi. Israr edince “sevmiyorum” derdi ki yıllar sonra öğrenmiştim o zaman ki fakirlikten annem meyve yemezmiş.
Şimdi bilinçaltına yerleştirdiğim “anneler meyve yemez” gibi bir kodlama ile meyve yemiyormuşum.
Ela Nas ve Elif Naz çok uslu çocuklar değil. Tabi her anne gibi benimde çıldırdığım zamanlar var. Onlardan birinde dişlerimi sıkarak kızdım. Tam karşımda ayna vardı aynada annemi gördüm. Annemde bize kızdığında dişlerini sıkardı.
“Ben anneme benzemeyeceğim”
Çok eskiden bir kadın tanıyorum. Eşiyle hayatını “ben anneme benzemeyeceğim” diye kurmuştu. Çünkü çocukluğundan itibaren annesine babasının şiddet göstermesine ve daha sonra hiçbir şey olmamış gibi güne devam etmelerine şahit oluyordu.
Evlendiği günden itibaren eşinden dayak gibi hiçbir şiddet görmemsine rağmen her olayda aklına geçmişi gelip kendi dediği yaptırmış. Yıllar sonra bir araya geldik, geçmişimi yad ettik. Ve dedi ki “Keşke ben anneme benzememek için direnmeseydim meğer ne kadar çok benziyormuşum. Kin tutmasaymışım daha mutlu olurmuşum. Şimdi aklım başıma geldi ve şimdi çok mutluyuz.”
Unutmayın her kız eninde sonunda annesine benzer!
ANASINA BAK KIZINI AL anneme benzemeyeceğim annesine benzer eşinden dayak meyveyi çok yemiyorum naime bekmezci