﻿ Sevgi: Yaratıcı Güç | KaKşi.NeT
Bittiğiniz her yere sevgi götürün: ilkönce kendi yuvanıza. Çocuklarınıza, karınıza, kocanıza, yan komşunuza sevgi verin… Hiç kimsenin yanınızdan mutsuz ve kötü ayrılmasına izin vermeyin. Tanrının zarafetinin yaşayan bir örneği olun; yüzünüzden, gözlerinizden, gülüşünüzden ve selâmınızdan zarafet eksik olmasın.
Bir üniversite profesörü sosyoloji dersinde öğrencilerini gecekondu mahallesine gönderip, orada yaşayan 200 genç üzerinde olgu araştırması yapmalarını istemişti. Öğrencilerinden her bir gencin geleceği konusunda değerlendirmede bulunmalarını istemişti. Öğrenciler her bir olgu için “Hiç şansı yok” yorumunda bulunmuşlardı. Yirmi beş yıl sonra başka bir sosyoloji profesörünün karşısına aynı çalışma çıkmıştı. Profesör öğrencilerinden bu gençlerin akıbetinin ne olduğunu öğrenmelerini istedi. Öğrenciler, yöreden taşınan veya vefat eden 20 gencin dışında ulaşabildikleri 180 gençten 176 tanesinin doktor, avukat ve işadamı olarak pek de sıradan olmayan başarılar elde ettiklerini buldular. Oldukça şaşıran profesör olayın üzerine gitmeye karar verdi. Şans bu ya, araştırma konusu olan gençlerin hepsi civarda yaşıyordu. Profesör gençlerin hepsine, “Başarınızı neye borçlusunuz?” sorusunu yöneltti. Gençlerin hepsinin de yanıtı “Öğretmenimize” oldu.
Öğretmen hâlâ yaşıyordu. Profesör öğretmenin yerini buldu. Yaşlı ama dinç kadına bu gençleri gecekondudan başarıya götüren yolda nasıl bir sihirli formüle sahip olduğunu sordu.
Öğretmenin gözleri parıl parıl oldu. Dudaklarında hafif bir gülümsemeyle, “Çok basit” diye yanıtladı, “Bu çocukları sevdim.”
« Bütün Hatırladığım
Bir Aşk Hikayesi »