﻿Hiç beklemediğim bir anda, ayağımın az ötesinde çiğdemlerle karşılaşmak ise apayrı bir sürpriz oldu benim için. Küçümen için de. Aaaa bak çiçek, aaa bak çiçek dedi durdu. Sonra da koklamayı ihmal etmedi. Her çiçeğe yaptığı gibi. Birlikte eğilerek çektik bu fotoğrafı da. Engebeli alanda düşmesin diye, eli elimde!
Dünyadaki eşdeğerlerine göre böyle bir web sitesi, etkinlik rehberi 1 ve etkinlik rehberi 2 sahip olmalarını, gezen insanımızın daha çok değer vermesini, gezerken daha temiz tutmasını, özen göstermesini dilerdim. Atatürk Arboretum'unun daha çok insan tarafından tanınması, tehlike anlamına gelebileceği için de biraz çekinirdim açıkçası ama tavsiye ederim, özellikle bu günlerde gidilip görülmeye değer İstanbul köşelerinden. Bizim gibi keşif yapmaya meraklıysanız hele, tam bir cennet, mutlaka gidin ve ağaçları benim yerime de sevin! Canlı canlı sizinle gezen, yaşayan bir müzenin içinde olmak ne demekmiş öğrenin.
Elişi öğretmenimiz bu kadar mükemmeliyetçi değildi ama şimdi düşünüyorum da, o yıllarda yaptığım zıbını, önlüğü, kilodu bebeğime asla giydiremedim. Hem kullanışlı olmadığından, hem de o kadar emek bir böööyk sesinin ardından heba olacağından. Elbette bebeğimden kıymetli değil ama onu da rahat ettiremeyeksem niye kullanayım ki? Sözün özü, o yıllar, o ders, yapılanlar güzeldi. Bazılarını hâlâ gereksiz bulsam da...
----- Evren'in izni ile bu yorumu yazının içine alıyorum:
Geçtiğimiz hafta ne olduğunu bilemediğimiz şekilde, midelerimiz alabora olmuş halde, yattık hepimiz. Bütün aile... Önce evin en büyüğü başladı. Haftasonuna doğru eşim ve ben, en sonunda da evin en küçümeni. Bizler 1 günde alabora durumunu atlattık, ama küçümeninki 5-6 gün sürdü. Ne yediyse iade etti. Gündüz olmasa, tümünü biriktirip ne var, ne yoksa aynen gecenin geç vakitlerinde... Bir de ''Anne bana neler oluyor böyle?'' diye soruşu perişan etti yüreklerimizi. Ardından da epey bir telaşlandık. Sonra Facebook'ta bir dosttan duyduk ki, salgınmış. Okullarda da varmış! Çok şükür geldi, geçti.
Gelelim tarife... 1 kök zencefilin tombik bir köşesinden, 2cm uzunluğunda bir parça kopartılıp kabuğu soyulur ve rendenin ince tarafı ile rendelenir. (Bu uzunluk isteğe göre değişir. Zencefilin yakıcı acılığına dayanabilirim derseniz, daha büyük bir parça da olabilir.)
Güncelleme: Konuştuğum, yazıştığım kişilerden zencefilin kaynatılmaması gerektiğine dair uyarılar geldi. Suyu kaynatıp, zencefilin içine atılması gerek derler... Sebebini şu an için bilmiyorum. Ama araştıracağım. Yanlış bilgi vermemek adına da buraya not almak istedim. Posted by