Ben sevgiyi kocamdan öğrendim.
Genç kızken sevgi sadece filmlerde olur zannederdim.Bizim evde sevginin adı sanı olmazdı. Birbirimiz sever miydik sevmez miydik hiç düşünmedim. Anne ve babamın kavgalarına defalarca şahit olduk ama birbirlerini sevdiklerini gösterecek en ufak bir işareti dahi görmedim. Sevgi deyince aklıma sadece babamın bahçede besleyip büyüttüğü köpeği geliyor. babam köpeğini okşar sever onunla oyunlar oynar konuşur, ona güzel sözler söylerdi.Köpeğine söylediği güzel sözlerden hiçbirini bize söylemedi. Annem ise ayrı bir alemdi. Ya temizlik yapar yada gezmeye giderdi.Bizi sever miydi bilmiyorum ama bize hiç göstermedi de söylemedi de. Evi kirlettiğimizde veya kardeşlerimle kavga ettiğimizde sadece kızardı.belki haklıydı. Çünkü dört kardeştik ve sürekli birbirimizle didişirdik.
Ailemin seçtiği kişiyle evlendim. Evlilikten hiçbir beklentim yoktu. Evliliği annemlerinki gibi bir şey zannediyordum.Evlenince ev temizlersin yemek yaparsın çocuk doğurursun, arada bir kocanla kavga edersin.Bir gün mutlu bir gün mutsuz yaşayıp gidersin. Evlilik böyle bir şey diye düşünürdüm.
Daha önce hiç kimse bana böyle güzel olduğumu söylememişti.Çokta güzel olduğumu düşünmüyordum ama onun bana güzel olduğumu söylemesi içimi kıpır kıpır etmişti. O gün duyduğum güzel söz daha sonra duyacağım güzel sözlerin sadece bir başlangıcıydı.Eşim bana her fırsatta iltifat eder beni sevdiğini söyler. Bana sevginin sadece filmlerde değil gerçek hayatta da olduğunu gösterdi. eşimle çok güzel anılarımız var. Ama beni en çok etkileyen ve mutlu eden anımı sizlerle paylaşmak isterim.
İlk çocuğumun doğumundan 2 ay sonraydı. Kontrol için doktoruma gittiğimde hamileliğimde karnımda oluşan çatlakların ne zaman geçeceğini ve doğumdan sonra kalan göbeğimin nasıl eriyeceğini sordum. Doktorum " estetik ameliyat olmadıkça o çatlaklar geçmez.Jimnastikle göbeğiniz biraz erir ama hamilelikten önceki haline gelmez. ancak kendini estetik cerrahın ve bir güzellik uzmanının eline bırakırsanız eski halinize dönersiniz." dedi nerede bizde o kadar para.
Başımdan aşağıya kaynar sular döküldü. akşam eşimle konuşana kadar üzüntümden kendi kendimi yedim bitirdim. Akşam eşim canımın neden sıkkın olduğunu farkedince neler olduğunu sordu.Ona doktorun söylediklerini anlattım.
Bazı kadınlar doğumdan sonra eşlerinin kendilerini beğenmediğini söylüyorlar. Beni yine eskisi gibi sevecek ve beğenecek misin diye sordum. O bana "ben seni karnın dümdüz diye sevmedim ki şimdi göbeğin var diye sevmekten vazgeçeyim. Hem karnındaki çizikler ve göbeğin beni kesinlikle rahatsız etmediği gibi hoşumada gidiyor. artık bir annesin ikimizin parçasını taşıdın ve o izler bana bunu hatırlatıyor. Karnındaki işaretler seni daha kadınsı yapıyor." dedi. Eşimin sözleri bütün üzüntümü giderdi.
Doğum yapmamın üzerinden 10 yıl geçti. Bu arada bir bebeğimiz daha oldu. Eşimle birbirimize olan sevgimiz kesinlikle azalmadı. geçenlerde genç kızkenki resimlerime baktım. kendimi çok çirkin buldum. Bir de yakınlarda çekilmiş bir fotoğrafıma baktım. Şimdiki halimi güzel buldum. Şunu anladım ki sevgi çirkin bir kadını güzel yapabilir.Sevgisizlik ise güzel bir kadını çirkin yapabilir.Sevgi sihirli bir değnek gibi değdiği herşeyi güzelleştiriyor. Bana sevgiyi öğrettiği için eşime herkesin huzurunda teşekkür ediyorum.
-Sema Maraşlı- Eşim Aşkım olsun- kitabı..