60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses: En Soniğinden Meydan Okuma (15.Gün)
En Soniğinden Meydan Okuma (15.Gün)
15) On beş yaşındaki birine vereceğin nasihat ne olurdu? Kalbini tıka basa doldur o yaşlarda, çünkü Breakfast Club karakterinin dediği gibi, büyüdüğünde kalbin giderek soğuyor. Sevmeyi öğren. Kendini, başkasını, doğayı, hayvanları, aklına ne geliyora artık. Bir yaştan sonra sevmek zorlaşıyor. Bazı şeyler o yaşlarda öğreniliyor sadece. Sevmek gibi.
Başkası olma. Gençken insanlar kendilerini başkalarına (sınıf arkadaşlarına veya ailesine) yarandırmaya çalışır. Herhalde sizde de olmuştur bu mevzu. Siz yapmayın. Kendiniz olun. Diğerlerinin kabulüne ihtiyacınız yok ! Mor rengini mi seviyorsun...o zaman sev. Saçın böyle mi olacak...olsun. Sen eşsizsin. Yıldızlar gibiyiz biz insanlar. Hepimiz farklı ışık saçıyoruz. Gökyüzündeki yerimiz apayrı konumlandırılmış. Her yıldız kendi tozundan sorumlu olmalı.
Sakın elinden kitap düşmesin. Fırsat buldukça kitap oku. Anlayacaksın ki yalnız değilsin. Senin gibi düşünenler var. Belki yanında olmayabilirler fakat bir yerlerdeler.
Zor soruların cevaplarını ararken yıllara takılma. Çok soru var kafanda, iyi biliyorum, bizim de hala var. Öyle sorular var ki, yanıt alamıyorsun, o yüzden çok dert etme kendine. Yaşa. Gör.
Müzik dinle. İnsanların müzik notalarıyla ortak bir dil inşa edebildiklerine tanıklık et. Her çeşit insanın müziğin etrafında birleşebileceğine inan.
Profösör31 Ocak 2017 09:02Bu cevaplara katılmamak mümkün değil. Hepsi birer nefes alıp verme kadar önemli öğütler.YanıtlaSilYanıtlarZihnin Arka Sokakları31 Ocak 2017 12:19Teşekkür ederim.SilYanıtlaYan Gel Yat Üniversitesi31 Ocak 2017 09:44Ben 15 yaşındayken karşılaşmalıymışız. YanıtlaSilYanıtlarZihnin Arka Sokakları31 Ocak 2017 12:21Senin blogunda yazdıklarını okuduktan sonra gerek olduğunu pek sanmıyorum çünkü benzer öğütleri vermişiz :) Çocuklar dinlesin artık bizi :DSilYanıtlaFatos31 Ocak 2017 12:57Sivilceni sikma! Ayı gibi fast food yeme, yemezsen zaten sivilcen olmaz! Meditasyon yap :P Spor da yap, patates olma! Artistlik yapma bilmiş bilmiş. YanıtlaSilYanıtlarZihnin Arka Sokakları31 Ocak 2017 15:00Ahahaha çocuğu dövmediğimiz kaldı sanırım :DSilYanıtlafermina daza31 Ocak 2017 14:42Ay bu kendini başkasına yarandırmaya çalışmak en fenası, bende vardı. Bir yerlerden çok sağlam kabul ve destek görüyor olmak lazım, aileden mesela. Ki bazen o bile yetmiyor.Başka bir versiyonu da -belki daha hafif bir versiyonu- hayır diyememek. Şu yaşta hala ne diyeceğimi bilmediğimden ya da karşı taraf kırılmasın filan diye olmadık şeylere "Evet. Olur tabii." diyorum, olacak iş değil.YanıtlaSilYanıtlarZihnin Arka Sokakları31 Ocak 2017 15:05Ben de öyleydim çocukken. Gençler bize çekmesin lütfen :DHayır demeyi öğrenmek lazım. Hayatın her alanında. SilCessie31 Ocak 2017 19:39Ben değildim, hem kendimi kabullendirmek için hiçbir şey yapmayıp hem de kabul görmeyişime kırılıyordum :D Hala da öyle gerçi. Keşke ben on beş yaşındayken de tanışsaymışız <3SilZihnin Arka Sokakları1 Şubat 2017 00:04Herhalde Breakfast Club olurduk hep beraber :)SilYanıtlaYorum ekleDaha fazlasını yükle...