Aynı Annesinin Kızı, Tıpkı Babasının Oğlu - Pedagog Mehmet Teber
Ana Sayfa > Röportajlar > Aynı Annesinin Kızı, Tıpkı Babasının Oğlu
acaba gazetesi, çoccuk ve karakter, mehmet teber röportaj, Röportajlar
Toplumumuzda, "Anasının kızı" ya da "Babasının oğlu" gibi yaygın söylemler mevcut. Peki, çocukların karakterleri gerçekten de ebeveynlerinin birer yansıması mı yoksa her bireyin ebeveynlerinden bağımsız kendine özgü bir karakteri var mıdır?
Çocuklar fiziksel olarak ebeveynlerine benzeyebilir, bu doğal bir durum. Bununla beraber çocuk ruhsallığı anne-babanın ruhsallığından izler de taşır. Çünkü çocuk kişiliği şekillenirken en çok anne-babası ile muhatap olur ve onlara benzeşir. Çocukların kişilik olarak biraz anne ve babasını andırması da normal kabul edilir. Ancak ne zaman ki anne-baba çocuklarının kendi olmasına izin vermezler, kendilerinin bir kopyası çocuk oluşturmaya çalışırlar o zaman çok sizin deyiminizle “anasının kızı” olabilir. Çocuğu kendimizin kopyası yapma çabası çocuğun kendi olma sürecine, dolayısı ile kişiliğine zarar verir. Bu nedenle anne-babaların dikkatli olması gerekiyor. Çocuğumuzun bizim gibi düşünmemesi, bazen bize karşı çıkması, bizim dediklerimizin tersini yapması kendi kişiliğini koruma çabasıdır ve buna saygı gösterilmelidir. Anne-baba her karşı çıktığında çocuğu baskılamışsa, ezmişse çocuk kendi olamaz. Kendi olmadığı için de anne-babasına derinden öfke duyar. Bazen çocuğun kendi olma sürecini engellemek baskı ile olur ama bazen de aşırı sevgi ile olur. Çocuk anne-babasının sevgisini yitirmemek için hep onların istediği gibi davranır. Çocuksu hareketleri bile yapamaz. Bunlar “akıllı, uslu” çocuklar olarak bilinirler, ama sağlıklı çocuk değillerdir. Çocuğa verilen koşullu sevgi çocuğu kendi gibi değil anne-baba gibi olmaya iter. Anne-babanın görevi çocuklara iyi davranışlarda örnek olmaktır, çocukları kendileri gibi düşünmeye zorlamak değil. Allahtan ki ergenlik dönemi vardır ve bu dönemde ergen anne-babasına karşı çıkıp onların inşa ettiği çocuğu yıkar ve kendi olmak ister.
Güven konusuna da ayrıca değinmek isteriz. Kız çocukların babalarına olan düşkünlükleri, kendilerini babalarının yanında güvende hissetmelerinden mi kaynaklıdır? Aynı şekilde erkek çocuklar da yine güven duygusuna bağlı olarak; annelerini koruyup kollamak için mi annelerine daha bağlıdırlar?
Aslında bir çocuğun hem annesine hem de babasına bağlanması gerekir. Çocuklar anne ve babalarından çeşitli ruhsal ihtiyaçlarını karşılarlar. Anne şefkatin, sevginin, dinginliğin karşılandığı bir limandır. Baba ise kararlılığın, gücün, güvenin, sağlıklı sınırların karşılandığı bir liman. Aslında çocukların karşıt cins ebeveyne daha çok bağlı olması, kendinde olmayanı arayışından kaynaklanabilir. Kızlar narindir, baba ile birlikte hem narin hem güçlü olur. Erkek ise hareketli ve hızlı ve hırçın olabilir ve anne ile şefkat yönünün geliştirir.
Çocukların karakter gelişimleri hakkında ebeveynler nasıl hareket etmelidir? Sizin bu konudaki önerilerinizi alabilir miyiz?
Çocuğun kendi olmasına izin verilmeli. Bu hata yapmasına, deneyerek öğrenmesine, bizden farklı düşünmesine, kendi fikirlerini ortaya koymasına, düşüncelerine saygılı olunmasına izin vermektir. Anne-baba olarak görevimiz çocuğumuza güzel örnek olmaktır. Biz güzel örnek olduğumuzda zaten onlar bizim kişiliğimizden paylar alacaktır. Zorlayarak bir şekle sokma çabası genelde ters tepmektedir. Bu nedenle saygı sınırlarını, hayati tehlike sınırlarını zorlamadığı sürece çocuğun kendisi olmasına imkan verilmelidir.
Röportaj: Ece Mehmetoğlu
Acaba Gazetesi – 30 Mart 2014
Aynı Annesinin Kızı, Tıpkı Babasının Oğlu Reviewed by Mehmet Teber on 4/08/2014 Rating: 5 Toplumumuzda, "Anasının kızı" ya da "Babasının oğlu" gibi yaygın söylemler mevcut. Peki, çocukların karakterleri ...