Bayramdan kalanlar - Mustafa Namdar
Sevmenin, sevilmenin, paylaşımın, yardımlaşmanın, dostluğun, barışık olmanın yaşandığı, dargınlıkların, kırgınlıkların yok edildiği günler olarak belleklerde kalması istenen zaman dilimidir bayramlar. Bu günlerden arda kalan anılarda, yaşamın güzelliklerine ait kesitler olmalı gelecek kuşaklara anlatılacak...
Bayramlarda, geçmişte yaşanan olumsuzlukların yaşanmaması üzerinedir tüm anlatımlar, vaizler. Toplumların huzuru, güveni, hak ve hukukun önemine vurgu yapılır. Adaletin eşit ölçülerde dağıtılmasına, gösterilecek özene işaret edilir. İnsanlar iyi ahlaklı olmaya özendirilir. Yaradan adına yapılacak doğru olan ibadetlerin nasıl olmasına işaret edilir.
Bütün bunlar insanların yaşamlarında uymaları gereken kurallardır. Ne var ki gene de, bayramlarda biraz daha ağırlıklı olarak anlatılmaya çalışılır sapma gösteren insanlar hedef alınarak. Amaç; huzurlu, çalışan, helal kazançla ailesinin geçimini sağlayan, üreten, üretmekten zevk alan, seven, sayan, vatan bayrak sevdasıyla yanıp tutuşan, öğrenmeye, öğretmeye arzulu bireyler yetiştirmektir. Sonun: her bayramda aynı konulara değiniliyorsa, biz büyükler, olması gerekli davranışlarımıza gerektiği şekilde özen göstermiyoruz demektir.
Kimbilir kaç bayram geçmiş olması insanları birbirine sevgiyle yakınlaştırmaya çalışılan. Kimbilir kaç kez nasihatta bulundu konunun uzmanları. Olayları gördükçe sanki olumsuzluklar daha da artarak gelişiyor gibi. İşte trafik kazalarında kaybettiklerimiz. Hafızalardan silinmeyecek şekilde korkunç kazalara neden olan dikkatsizliklerin belgeseli gibi ekranlara yansıyan görüntüler. Sönen ocaklar, yitirilen canlar ve heder olan milli servet. Düşünüyorum geçen bayramdan daha mı az yoksa daha mı çoğaldı? Çoğaldıysa bir yerlerde inandırıcı, caydırıcı nasihatlerimizi yapamıyoruz demek.
Gene düşünüyorum. Dünyada teknoloji çok hızlı değişiyor olmasına karşın, insanları ilkel davranışlarından tüm yol göstermelere karşı hala daha kurtaramıyorsak, gene düşünmemiz gerek.
Bayram öncesi ve sabahı yurdun dört tarafında yaşanan kurban kesimlerine yönelik haberleri yakalamak üzere sıkı sıkı dolaşmaya gerek yok. İlginç haberler ilginç görüntülerle habercilerin kucağına düşüyor.
Hemen herkes izlemiştir evin mutfağına giren dananın pencereden çıkarılışını. Daha konuşabilse “Ne aptal şu insanlar. Beni girdiğim yerden çıkarmıyorlar da kendilerine güldürüyorlar” diye haykırmak ister gibiydi.
Kurban kesimleri görülmeye değerdi. Ne okşayıp sevmek, ne de fazla çırpınmasın diye ayakları bağlamak. Bir ustalık varsa bıçağa sahip olan kasaptı. İşini iyi biliyordu. Bir sürüşte iş tamam. Sonra kurbanlık ayağını direye direye özgürce can vermenin mutluluğunu yaşar gibiydi. Bu bayramda yaşananlar unutulur mu bilmem. Ben sanmıyorum.
Yıllarca medenileşeceğine canice utanç veren görüntüler tam gaz devam ediyor. Acınacak halimiz var.