Romatoid artrit gelişim mekanizması
Romatoid Artrit Sınıflaması
“Hareket halinde yaşam” muhtemelen herkesin duyduğu ifadedir. Aslında, normal yaşam aktivitesini gerçekleştirmek için, bir insan vücudunu sürekli olarak uzayda hareket ettirmek zorundadır. Evrim sürecinde, vücut bu işlevi en üst düzeyde sağlayan güzel unsurlar edinmiştir. Vücudun bu şaşırtıcı bölümleri eklemlerdir. Tüm insan kemikleri şaşırtıcı derecede dayanıklı ve bireysel olarak esnektir, bu da onların büyük yüklere dayanmalarını sağlar. Birbirine bağlandığında, şaşırtıcı hareketler yapmanıza olanak sağlayan şaşırtıcı derecede hareketli bir iskelet oluştururlar. Bütün bunlar, eklem kütlesinin koordine çalışması sayesinde elde edilir.
Ne yazık ki, vücut eklemlerinin etkilendiği ve hareket kabiliyetlerini yitirdiği ilerlemenin bir sonucu olarak hastalıklar vardır. Sonuç olarak, hastanın yaşam kalitesi önemli ölçüde azalır. Romatoid artrit, modern bir romatoloji için çok acil bir problemdir. Bağ dokusunu etkileyen sistemik bir hastalıktır. Bir hastadaki gelişiminin bir sonucu olarak, aşındırıcı-yıkıcı tipteki küçük eklemler etkilenir. Dünya çapında, yaklaşık 60 milyon hasta, tüm hastalığın% 1'ini oluşturan bu hastalıktan muzdariptir.
Tüm durumu daha da kötüleştiren şey, doktorların, hastalığın gelişmesinin kesin nedenini şu ana kadar belirleyemediğidir. Ayrı teoriler ve varsayımlar var, ancak hiçbiri gerçekten ağır bir onay bulamadı. Zamanla, hastalığın tüm semptomları düzenli bir şekilde ağırlaşır ve bu durum yavaş yavaş bir kişi tarafından kalıcı olarak sakatlık kaybına yol açar. Kadınlar yaklaşık üç kat daha sık hastalanır. Hastanın hastalığın tespitindeki ortalama yaşı 30-35 yıldır.
Halen, hastalığın en olası etiyolojik faktörlerinden bazıları vardır. Her versiyonun avantajları ve dezavantajları vardır. Genel olarak, romatoid artritin, birkaç faktörün aynı anda birleştirildiği zaman gelişen çok faktörlü bir hastalık olduğuna inanmaya gittikçe daha fazla doktorun eğilimi vardır.
- Genetik yatkınlık - Bu tanı alan hastalarda, bağışıklık sisteminin aktivitesini genetik düzeyde bozacak bir yatkınlık kurulmuştur. Zaten bazı enfeksiyonlara maruz kalması nedeniyle varlığı humoral ve hücresel bağışıklıkta değişikliklere yol açabilecek bazı antijenleri keşfetti. Ayrıca yakın akrabalarında da bulunan kişilerde romatoid artrit geliştirme olasılığını artırabilirsiniz.
- Özel özelliklerinin bir sonucu olarak, bir kişinin bağışıklığında değişikliklere neden olan ve kendi koruyucu faktörlerinin bağ dokusuna saldırdığı bulaşıcı ajanlar. Bu patojenlerin rolü ileri düzeydedir: Ebstein-Bar virüsü, retrovirüsler, kızamıkçık patojenleri, herpes, sitomegalovirüs , mikoplazma. Doktorlar bu hipotez için bazı kanıtlara sahiptir:
Ebstein-Bar virüsüne seksen antikor titresi hastaların% 80'inde tespit edilir.
Romatoid artrit hastalarının lenfositlerinde, Ebstein-Bar sağlıklı insanlardan çok daha sık görülür.
Yukarıda belirtilen, hastalığın gelişimi için ön koşulları yaratan faktörler. Tahsis etmek ayrıca belirli bir hastada belli bir zamanda tezahürünü tetikleyen faktörleri tetikler.
Güneş ışığına daha fazla maruz kalma (hiperinsolasyon).
Zehirlenme, mikroorganizma toksinleri dahil.
Endokrin bezlerinin fonksiyon bozukluğu.
Duygusal zorlanma ve stres.
İlginç bir şekilde, iki yıl veya daha uzun süre emzirmek, romatoid artrit geliştirme olasılığını yarı yarıya azaltır.
Hastanın vücudunda bir veya bir provoke edici faktör kombinasyonuna maruz kaldığında yanlış bir immün yanıt tetiklediği tespit edilmiştir. Kendi hücreleri, eklemlerin sinovyal zarına zarar veren maddeler üretir. İlk olarak, proliferatif aşamaya giren ve kıkırdak hasarına neden olan sinovit iltihabı gelişir.
Ayrıca, bağışıklık sistemi, bir dizi negatif özelliğe sahip olan patolojik sitokinler üretir:
hastalığın ilerlemesine katkıda bulunan artmış sayıda pro-enflamatuar faktörün üretimini tetikledi;
Eklemi kaplayan ve elastik kayma yüzeyleri sağlayan kıkırdakları yok edebilen bazı enzimleri aktive ediyorum;
bu lökositlerin otoimmün bir etki göstermesine neden olan yağ hücrelerinin zarlarına özel moleküller sağlarlar;
ayrıca bu durumda hastalığın seyrini de olumsuz yönde etkileyen ek bağışıklık sistemi tamamlayıcı hücrelere dahil olmak;
anjiyogenez, damarların kıkırdakta büyümesini sağlar ve agresif faktörlerin kıkırdak dokusuna derinlemesine nüfuz etmesini kolaylaştırır.
Bu hastalığın sınıflandırıldığı çeşitli kriterler vardır.
Klinik ve anatomik formlar
Romatoid artrit (oligoartrit, monoartrit, poliartrit), sadece eklemlerin hasar gördüğü ve diğer organların normal olarak işlevsiz olarak işlev gördüğü bir hastalık şeklidir.
Sistemik bulgular ile romatoid artrit - ayrıca otoimmün süreçler vücudun seröz zarlarını (kalp perikard, plevra), akciğerleri, kan damarlarını, böbrekleri, sinir sistemini, patolojik proteinin iç organlarında birikmesine neden olur - amiloid.
Romatoid artrit, deforme osteoartrit, romatizma ile birlikte.
Çocuk romatoid artriti.
Romatoid faktörün hastanın kanında tespit edilip edilmediğine bağlı olarak, hastalığın tüm vakaları seropozitif ve seronegatif olarak ayrılır. Bu, yaklaşmakta olan tedavinin teşhisi ve planlanması sırasında doktorlar için büyük önem taşımaktadır.
Yavaş yavaş ilerleyen - yıllar geçtikçe, hastalık yavaş yavaş diğer eklemlere geçer, mafsallı hastalar ciddi şekilde zarar görmez.
Hızla ilerleyen - hastalık genellikle giderek daha fazla eklem içeren, daha da şiddetlenir. Eklem yüzeyleri daha kötüsü için önemli değişikliklere uğrar. Tedavi çok fazla etki yapmaz.
Gözle görülür ilerleme olmadan - en uygun şekli. Hastanın bir ömür boyu yaşayabileceği, yeterince yüksek bir yaşam kalitesini koruyacağı.
Hastalığın röntgen evresi
Periartiküler osteoporoz, içindeki kalsiyum tuzlarının içeriğindeki bir azalmaya bağlı olarak kemik yoğunluğunda bir azalmadır.
Eklem boşluğunda hafif bir azalma ile desteklenen osteoporoz.
Eklem boşluğu ve osteoporozun daralması çoklu Uzular ile tamamlanır.
Kemik ankilozu yukarıdakilerin tümüne katılır - hareketliliğin tamamen yokluğuna kadar azalmasının ana ve en kalıcı nedenidir.
Uzury, kıkırdak eklem yüzeyindeki derin erozyonlardır.
Kas-iskelet sisteminin işlevsel yetersizliğinin derecesi
0 - hasta tüm hareketleri tam olarak yapabilir.
1 - Bir kişi, kendisine mesleki görevlerini yerine getirme fırsatı veren tüm hareketleri tam olarak gerçekleştiremez.
2 - hasta mesleki sakatlık kaybı nedeniyle çalışamaz.
3 - bir kişi tamamen kendine hizmet edemez.
İlk aşamalarda, hastalık canlı bir klinik tablo olmadan ilerler. Yıllar boyunca, hasta romatoid artrit olduğundan şüphelenmeyebilir. Hastalığın önde gelen klinik tezahürü eklem sendromudur.
Sabah sertliği, hastanın dikkatine odaklanmadığı hastalığın spesifik bir tezahürüdür. Uyku sırasında, eklemlerin sinovyal membranları, gece glukokortikoidlerin salgılanmasını azaltarak bir miktar iltihaplanır. Bazen hastalar basitçe yapamazlar, normal olarak battaniyeyi çıkarırlar. Yaklaşık bir saat sonra, tüm semptomlar kaybolur ve kişi aktif olarak hareket edebilir.
Eklemlerde periyodik ağrı, iştahsızlık, halsizlik, kilo kaybı - tüm bunlar prodromal dönemde not edilebilir.
Eklemlerde akut ağrı, ateş - bu bir hastanın bir hastalık yaşamaya başlar. En sık el ve ayak eklemlerini, el bileğini, diz ve dirseği etkiler. Diğer eklemler daha az yaygındır. Eklem yakınında şişlik görülür ve cildin yüzeyi vücudun geri kalanından daha yüksek bir sıcaklığa sahiptir. Ayrıca, eklem alanı iltihaplı süreçlerin ortaya çıkması nedeniyle hiperemiktir.
Eklem ağrıları ağrılı, içlerinde hareket kısıtlı. Hastalık ilerledikçe, proliferatif süreçler hüküm sürmeye başlar ve eklemlerde hareketlilik, deformite ve subluksasyonda önemli bir sınırlama olabilir.
Romatoid nodüller, eklemin ekstansiyon yüzeyinde yoğun subkutan büyümelerin palpe edilebildiği hastalığın spesifik bir tezahürüdür. Bu semptom, romatoid artrit için önemli tanı kriterlerinden biridir.
Ayrıca, hasta işlemin faaliyet derecesine bağlı olarak vücuttaki hemen hemen bütün organları etkileyebilir, ancak bu nispeten nadirdir.
Tam kan sayımı - anemi, eritrosit sedimantasyon hızındaki bir artış, lökosit sayısındaki bir artış tespit edilir.
Biyokimyasal kan testi - inflamatuar sürecin aktivite derecesini belirlemenizi sağlar.
Kan - romatoid faktörü immünolojik olarak belirlenebilir, bazen immün kompleksler tespit edilir.
Eklemlerin röntgen muayenesi - sınıflandırma, doktorların hastalığın radyolojik aşamasını belirlemede kılavuzluk ettiği tüm kriterleri açıklar.
Radyoizotop araştırması - Enjekte edilen element, etkilenen eklemlerde aktif olarak birikir ve normal sinovyal doku çok fazla atom çekmez.
Eklemin delinmesi ve sinovyal sıvının incelenmesi.
En ağır vakalarda - sinovyal zarın sitenin bir biyopsi.
Bu hastalığın sistemik tedavisi, aşağıdaki ana ilaç gruplarının kullanılmasını içerir:
steroid olmayan anti-enflamatuar maddeler;
hormonal maddeler (glukokortikoidler);
Nonsteroidal antienflamatuvar maddeler
Bu ilaçların uzun süre romatoid artrit tedavisinde iyi olduğu kanıtlanmıştır ve halen ilk basamak çarelerdir. Hastalığın akut tezahürlerini durdurmak için nispeten hızlı bir şekilde izin verirler ve bazen hastalığın semptomlarının bulunmadığı ve hastanın tam bir yaşam yaşayabileceği bir durum olan ısrarlı remisyon başlangıcına ulaşırlar.
Bir hasta hastalığın akut döneminde bir romatoloğa giderse, tek başına steroid olmayan antienflamatuar ilaçlar yeterli değildir - yüksek doz glukokortikoidlerle desteklenirler. Bu tedavi yöntemine nabız tedavisi denir.
Etki, normalde arakidonik asidin, enflamatuar yanıtın geliştirilmesinde önemli olan prostaglandinler ve diğer biyolojik olarak aktif maddeler oluşturmak üzere ayrıştırdığı bir enzim olan siklooksijenazın bloke edilmesi ile elde edilir.
Daha eski ilaçlar, aşırı dozun böbreklerin işlevini olumsuz yönde etkileyebileceğinden, karaciğer, ensefalopati gelişmesine bağlı olarak siklooksijenaz-1'i inaktive eder. Romatoid artrit tedavisinde kullanılan modern ilaçlar yüksek seçiciliğe sahiptir ve çok tehlikeli değildir, bu nedenle hastaların korkacak hiçbir şeyleri yoktur.
Doktorlar, steroid olmayan iltihap önleyici ilaçları birbirleriyle birleştirmek istemez, çünkü bu durumda hastadaki ters reaksiyon olasılığı önemli ölçüde artar, ancak terapötik etki neredeyse değişmeden kalır.
Romatoid artrit tedavisi için temel preparatlar
Romatoid artrit tedavisinde en popüler ve etkili ilaçlar şu anda: altın ilaçlar, metotreksat, leflunomid, penisilinlamin, sulfasalazin. Yedek ajanlar da vardır: siklofosfamid, azatiyoprin, siklosporin - temel ilaçlar istenen etkiyi vermediğinde kullanılırlar.
Daha yakın zamanlarda, doktorlar hastanın aldığı ilacın dozunu kademeli olarak arttırmayı seçtiler (piramit prensibi). Şu anda, tedavinin başlangıcında yüksek dozların kullanılmasıyla, hastalığın seyrini değiştirerek daha etkileyici sonuçlar elde etmenin mümkün olduğu kanıtlanmıştır. Yeni keşfedilen romatoid artrit, hastanın eklemlerindeki değişikliklerin neredeyse tamamen yokluğu ve uzun süreli remisyon başlangıcının yüksek olasılığı ile karakterizedir.
Hastalığın ilk aylarında temel ilaçlarla tedavinin istenen etkiyi sağlaması durumunda, doktorlar onları glukokortikoidlerle birleştirir. Hormonal ilaçlar, enflamatuar sürecin aktivitesini azaltır ve etkili bir temel tedavi seçmenize izin verir. Doktorların romatoid artrit için bu grubun ilaçlarıyla altı ay boyunca etkili bir tedavi bulmaları gerektiğine inanılmaktadır.
Tedavi sırasında, hasta, ilaç kullanımından kaynaklanan yan etkilerin varlığı ve hastalığın kendi aktivitesinin derecesini değerlendirmek için periyodik olarak tıbbi bir muayeneye tabi tutulmalıdır.
Bu ilaç grubu farklı şekillerde kullanılabilir.
Nabız terapisi formunda hasta, hastalığın temel terapisinin maddeleriyle birlikte yüksek dozda ilaç alır. Bu işlemin aktivitesini çok hızlı bir şekilde azaltmanıza ve enflamasyonu gidermenize olanak sağlar. Bu durumda, ilacı alma seyri, yüksek yan etki olasılığı nedeniyle uzun olamaz.
Diğer maddelerin etkisizliği ile enflamatuar reaksiyonu inhibe etmek için bir tedavi süreci şeklinde. Bu durumda, doz önemli ölçüde farklıdır ve doktorlar almayı dener, böylece hasta aynı zamanda gerekli etkiye sahip olacak olan hormonu alır.
Yerel terapi - etkilenen eklemleri yağlayan merhemlerin bileşiminde. Çoğu durumda endikasyon oligoartrit veya büyük eklemlerin monoartritidir. Ayrıca, sistemik hormon tedavisine kontrendikasyonlar varsa ve lokal semptomların genel olanlara göre belirgin bir şekilde baskılanması durumunda kullanılabilirler.
Hormonal müstahzarları içeren bir jelin eklem içi uygulaması. Bu, ilacın hasarlı eklem yüzeyine sürekli olarak maruz kalmasını sağlamak için nispeten uzun (bir aya kadar) süre sağlar.
Bazı sitokinlere karşı monoklonal antikorlar, romatoid artrit durumunda kendi dokularına zarar veren tümör nekroz faktörünü nötralize eder.
Romatoid artrit tedavisi için lenfosit farklılaşma düzenleyicilerinin kullanılmasını öneren çalışmalar da vardır. Bu, yanlış bağlanma ile eklemlere “gönderilen” T lenfositlerin sinovyal membranlara zarar vermesini önleyecektir.
Diğer terapötik önlemler
Remisyonda terapötik jimnastik.
Eklem patolojisinin cerrahi düzeltilmesi.
Omuz ekleminin artriti: belirtileri, tedavisi
Ayak artriti: belirtileri ve tedavisi
Psoriatik artrit: belirtileri ve tedavisi
Reaktif artrit: belirtileri, reaktif artrit tedavisi
| 9 Haziran 2013 | | 3,861 | Kategorize