Prensesin Masalı: Esaretin Bedeli
İki gün önce bir film izledim. Esaretin Bedeli... Çok etkilendim. Ne olursa olsun insan umudunu hiç yitirmemeli. Bu filmde de bunu örnek olarak çok iyi görüyorsun. Bu tarz filmleri izleyince insan kendini daha iyi hissediyor. Gerçekten insan korktukça tutsak ümit ettikçe özgür olur. Düşünsenize insanın umudu olmasa nasıl yaşayabilir ? İntihar eden insanlar umudu olmayan insanlarmış zaten. Hepimizin zaman zaman kötü anları ve umutsuz olduğu anlar oluyor. Ama biraz klasik olsa da hayat herşeye rağmen güzel. Hani derler ya her gecenin bir sabahı vardır. Mutsuzluklar olmazsa mutluluğun da tadı çıkmaz ki...
Bizim Türklerin bir sözü vardır: Umut fakirin ekmeğidir. Umutsuz olmayın ne olursa olsun hayata sımsıkı bağlanın. Ne de olsa biz Nasreddin Hoca'nın torunlarıyız. Pes etmeyiz. Hep bir umut vardır içimizde! YA TUTARSA ? YA OLURSA ?...
Labels: Hayata Dair, Sinema
'oFeLya 2 Şubat 2012 17:48
Esaretin Bedeli'ni çok önceden izlemiştim.O kadar etkiledi ki beni...Bir kaç ay repliklerini söyleye söyleye dolaştım etrafta.
Sonra bir kaç defa daha izledim.Hani şu baş belası umut var ya :)) İşte ben umudumu kaybettiğimde,yada lanet ettiğimde ona açar izlerim filmi...
Çok güzel tanımlamışsınız ayrıca :))
Prensesin Masalı 3 Şubat 2012 04:50
Teşekkür ederim... : ) Hoşgeldin Prensesin Masalı'na... Gerçekten de umudunu kaybedince izlenmesi gereken filmlerden bir tanesi.