remember me - youreads
remember me Hepsi
fanboyluk yaptığım, 5-6 kez bitirdiğim bu oyunun incelemesine geldi sıra.
incelemeyi okurken, arkaplanda dinlemek için, oyunun soundtrack'ına ait neo paris adlı müzik:
fransız dontnod'un ilk oyunu olan remember me; özenle yaratılmış, sanat değerinde bir neo-paris'le buluşturuyor bizi. oyunun düşündüren hikayesi, dinamik dövüş mekanikleri ve grafikleri bir araya gelince ortaya bir başyapıt çıkıyor. hikaye
anıların alınıp satılabildiği, atm benzeri cihazlardan insanların kendilerine anı yüklediği yakın bir gelecekte geçiyor oyun. hafıza avcıları insanların anılarınıçalabiliyor; fakat nilin bu konuda daha yetenekli. nilin, anılara erişebildiği gibi onları kontrol de edebiliyor. anıları değiştirmek oyunun en önemli özelliği ve satış noktası bu; bazı görevlerde, gidip birisinin anılarına erişip değiştiriyorsunuz. hem de öyle basit bir hack ekranı gibi değil; olay ekranda gerçekleşirken bir sandalyeyi çekiyorsunuz, bir silahın güvenliğini kapatıyorsunuz, arabadaki medya oynatıcının bir düğmesine basıyorsunuz; yani ufak detayları değiştirip, akışına bırakıyorsunuz diyebilirim.
kişinin zihni kendi kendine devam ediyor, size de bu değişiklikleri canlı canlı (geçmişte aslında [aslında geçmiş de değil hiç olmadı ki ??]) izlemek kalıyor.
oyunu yapan ekip, paris'i fotoğraflamaya uzun zaman harcamış ve bu kilit mekanların neo-paris hali cidden muazzam. paris'in tarihini ve kültürel ögelerine sadık kalarak; modern bir hava verilmiş. ve remember me'nin neo-paris'i, gördüğüm en iyi oyun şehri diyebilirim.
remember me, tuhaf bir combat sistemine sahip. oynayan herkes, başlarda kötü buluyor. fakat birkaç saat geçip, herkesin yaşadığı "o aydınlanma anı"nı yaşayınca, sistemin güzelliğini görüyorsunuz. basitçe anlatmak gerekirse, temel saldırılarınız yumruk ve tekme; bunları ister klavyeden, ister sol-sağ mouse tuşları ile kullanabiliyorsunuz. combo lab'de belli kombinasyonlara hasar, iyileştirme, yenilenme süresi azaltma ve chain seçeneklerini diziyorsunuz ve kendinize özel bir combat sistemi yaratmış oluyorsunuz.
oyunda nilin'in savaşması da tıpkı neo-paris'in kendisi gibi hızlı ve akıcı. hareketiniz asla ve asla durmuyor; taa ki tüm düşmanlarınız yerde yatana kadar. sistem, gelen saldırılardan kaçmak ve bir zayıflık gördüğünüzde hemen oraya saldırmak üzerine kurulu. animasyonlar hem vuruşunuzun şiddetini hissetiriyor, hem de neo-paris'in üzeinizdeki etkisini güçlendiriyor. fiyatlandırması ise bölgelere göre $30 (87,5 tl) - €28 (90 tl) – 81,5 tl – r$50 (37,5 tl) – 499rub (18,75 tl)
remember me; çıktığı yıla göre pek çok yeni teknoloji kullanıyor. en önemlisi; cubemap'ler aracılığıyla parallal yansıma kullanılması. ayrıca dinamik yağmur ve su efektleri de oyunun görselliğini artırıyor. bu eklemelerin, performansa zarar vermeden yapılması cidden hoş olmuş.
oyunu pek çok farklı sistemde denedim. optimizasyon konusunda emek verilmiş.
core2duo p8600 - ati hd 4570m (512 mb) - 4 gb ram = 1366x768 çözünürlükte orta-yüksek ayarlarda 45-50 fps civarında gezindi.
amd fx-6300 - nvidia 9800gt (1 gb) - 4 gb ram = 1080p çözünürlükte yüksek ayarlarda oynamıştım ama fps ölçmemiştim, tahminen 45-60 arasıdır.
amd fx-6300 - amd r7 265 (2 gb) - 8 gb ram = 1080p çözünürlükte yüksek ayarlarda 60fps sağladı.
amd fx-8350 - amd r9 380 (4 gb) - 8 gb ram = 1080p çözünürlükte yüksek ayarlar + .ini dosyasından artırdığım ayarlarla 60fps sağladı.
intel i5-6600k - amd r9 390 (8 gb) - 8 gb ram = 1440p çözünürlükte yüksek ayarlar + supersampling + .ini dosyasından artırdığım ayarlarla 60fps sağladı. soundtrack
olivier deriviere öyle güzel bir işe imza atmış ki, oyunun soundtrack'i ayrı bir inceleme hak ediyor. youreads'e yeni kaydolduğum için detaylı bir soundtrack incelemesi en erken birkaç güne gelir.
hem soundtrack, hem oyun için yapabileceğim tek bir tanım var: ethereal
oyun hakkında çok konuştum, bu sefer bu başyapıtın müzikleri hakkında konuşmak istiyorum.
olivier deriviere + filarmoni orkestrası tarafından yaratılan bu eserler bütünü, orkestral müziğin tüm epikliğini taşıyor; ve normalde hiç sevmediğim elektronik katkılar, bu sefer oyunun neo-paris atmosferini yansıttığı için müzikleri daha da üst bir seviyeye çıkarıyor.
şahsi favorim tabii ki nilin the memory hunter olsa da; our parents da oldukça güzel. aslında adını hatırlamadıklarım dahil mükemmel tüm içerik. mesela remember your childhood ve memory reconstruction'da canlı orkestra + synth kombinasyonu mükemmel bir harmoni sağlıyor.
still human yalnız bir kemanın muhteşemliğini sunarken, neo paris'te bu kemana üflemeli çalgılar katılıyor, agresif bir parça görüyoruz. bestenin adı da olan neo-paris'in hızını, acelesini "dinliyoruz"
chase through montmarte ve memorize'da enstrümanlara sentetik ögeler ve glitch'imsi kesintiler eklenmesi, ustalıkla yapılmış ve farklı ögeler hiç ayrı durmuyor birbirinden.
rise to light ve hope; zarif seslere eklenen, neredeyse subtle denilebilecek koronun da eklenmesiyle oluşan "graceful" parçalar.
albüm pek çok yerde satılmasına rağmen; bence en uygunu türkiye özel fiyatlandırması yapan itunes; $8.99 yerine 8.99 tl'ye sunduğu için %63 falan daha ucuz oluyor. the art of remember me
bu tasarım harikası mükemmel oyunun; ayrıca the art of remember me adlı bir kitabı var. oyunun yapılışını anlatan bu kitap, 170 sayfa dolusu neo-paris çizimleri, karakter/çevre tasarımları, tasarımlar yapılırken yapımcıların dikkat ettiği ögeler içeriyor. kitap, dark horse comics tarafından yayımlanmakta. grafikler
artıları * güzelliğine hayran kaldığınız, mükemmel tasarlanmış bir neo-paris
* sürükleyici; ve aynı zamanda sonunda felsefik ögeler içeren bir hikaye
* canlı bir şehir; mağazalar neo-paris temasına o kadar uyuyor ki; sanki oyun içinde alışveriş yapmak mümkünmüş gibi geliyor
* kişiselleştirilebilir, combo-tabanlı combat sistemi
* oyundaki neo-paris'i tüm güzelliğiyle aktarabilen grafikler
* olivier deriviere'nin sentetik seslerde hazırladığı, oyunun temasıyla örtüşen mükemmel soundtrack.
eksileri * bulamadım :)
12 Mar 2016 14:09 *