İZMİT AŞKI BÖYLE BİR ŞEY
00:0006 Temmuz 2017
İzmitliler geçtiğimiz hafta İZMİT adına hayati önem taşıyan tarihe ve bize o tarihte başlayan özgürleşme savaşını canlarını hiçe sayarak armağan eden İzmitli Atalarımızın anısı adına çok önemli bir bayrama 96. kez şükranlarını sunma imkanı buldular..
Ne yalan söyleyeyim, bu özel günü bebeklik yıllarından itibaren en coşkulu haliyle izleyen ve bu coşkuda kendini bulan bir İzmitli olarak, son yıllarda yapılan kutlamaların ruhsuz olduğunu her zaman söyler ve yazarım.. Bizlerin 27 Haziran günü başlayarak 28 Haziran gecesinde biten o Kurtuluş bayramını biraz daha içlevsel yaşamamız, belki bu duyguların şaha kalkmasının ana nedeni olmuştur.. Zaten bu anlamda kimseye de sitem falan ettiğimiz yok artık.. Sadece İzmitlilere emanetlerine sahip çıkmamalarından dolayı sonsuza dek kırgın ve güveni yitik bir kişi olarak veda edeceğimi bir kez daha haykırarak söylemek isterim.. Hakkını vermek ve kutlamak gerek.. Burada yine bu ilin kültürel yapısını ciddiye alarak korumak, gündeme getirmek, ortaya çıkartmak, mücadeleci yapısını bu mevzuda hiç azaltmadan yürütüp sonuçta zoru yenme yolunda oldukça ilerleyerek umutları yeşertmek başarısını sergileyen, İzmit Belediye Başkanı Dr. Nevzat Doğan’a teşekkür ederiz.. Ben o günü, yani 28 Haziran İzmit’in Kurtuluşu olduğunu gelen e maillerle hatırladım.. Geri çevirmem mümkün olmayan bir randevum olduğu için gündüz yapılan anma ve kutlamalarda bulunamadım.. Akşam eve gelip biraz dinlendikten sonra eşime “ İzmit Belediye Başkanının heyecanla yürüttüğü proje olan Kültür Tepesi 2. Etap açılışı oldu bu gün, lütfen gidip görelim” dedim.. Ve evime de çok yakın olan Saray Bahçe dediğimiz anılarla dolu o yere gittik.. Evet, gayet güzel olmuş yapılanlar.. O mezbelelik ne kadar güzel bir alan olarak çıkmış ortaya.. Sanatsal bir çok faaliyete kucak açarken, yaşı müsait olanların anılarına da tercüman olmayı başarmış.. Havuzun rengarenk fıskiyeleri tarihin renkli geçmişini anlatıyor adeta.. Elinize, emeğinize ve mücadelenize sağlık Başkan.. Sizi ve ekibinizi kutlarız.. Bu başlangıç olur inşallah.. İzmitli sizden tarihinin tümünü istiyor.. Ve İzmitliye bu dev projenin devamını da hediye edeceğinize eminim
Neyse mutlu mutlu eve döndük.. Ertesi gün telefonum çaldı.. Baktım benim yukarı mahalleden aile dostum, çocukluk arkadaşım sevgili Kazım Sakarya.. Yani namı değer “Çiçekçi Kazım”.. Benim saygıdeğer büyüğüm, canım Reşat amcamın oğlu ve güzel kardeşim Kamuran Özben’in Ağabeyi.. Severim Kazım Sakarya’yı.. Her konuda anlayabiliriz birbirimizi.. Ancak konu İzmit ise bağlılığımızın ve kardeşliğimizin mührü bir başka basılır biline.. Şu anda asıl işleri olan seracılıkta çok başarılı ve Türkiye çapında çalışmalar yapıyor..Ayrıca, ailecek sanatsal yönleri olduğunu da herkes bilir.. Bana telefon açarak “ Sevcan kardeşim ya önce Ramazan Bayramını sonra da 28 Haziran’ı kutlarım.. Ama ben çok hüzünlüyüm” dedi.. Şaşırdım.. “ Aaaa ne oldu Kazım.. Bir şey mi var arkadaşım, hayırdır” dedim.. Sesi neredeyse ağlamalıydı.. Belki de ağlıyordu.. “ Ya Sevcan kardeşim ben İzmit’i özledi.. Nereye baksam İzmit’miş gibi görüyorum.. Annemi, babamı, kardeşlerimi, sizleri yani çocukluğumu görüyorum..Çocukluğumdaki bayramları özledim.. Çok hassasım bu ara” dedi..Ben de duygulandım tabi ki.. Biraz konuştuk.. Eşim espriler yaptı ona.. Kafası dağılır gibi oldu biraz.. Sonra bana “Sevcan ben bu ruh haliyle bir şiir yazdım kardeşim.. Sana yollayacağım” dedi.. Çok sevineceğimi söyledim..
Hay Kazım hay.. Gerçekten özlemiş İzmit’ini..Benim anlatmaya çalıştığım ve bu günkülerin bize çok basit geldiği dini, milli bayramları ve 28 Haziranları özlemiş.. Anacığını özlemiş.. Can komşuları, saf, temiz dostlukları özlemiş anlaşılan..
İşte İzmit sevgisi, İzmit aşkı bu dostlar.. İnsanı ağlatır.. İnsanı haykırtır.. Değişik bir tat vardır hüznünde.. Peki ister misiniz Kazım Sakarya’nın yazarak bana yolladığı şiiri sizlere yazmamı.. Duygularını ve İzmit aşkını okurlarıma yazdım diye bana, yani aynı duyguları taşıyan eski dostuna kızmaz herhalde..
Bir hafta önceden hazırlamıştın anne,
Bayram tatlısı, leylak kolonyası, çikolata, şeker..
Arifeden bayram alışverişi tamam..
Sabah, senin sesinle beraber ezan,
Uğurlardın babamla beni Orhan camiine anne..
Giderken “ ağzınıza bir lokma koymayın haa, eve gelene kadar oruçlusunuz”..
Daha la kulaklarımda çınlıyor sesin anne..
Bu bayram camiden çıktım, ikiniz de yoktunuz..
Ben nereye, kime gideceğim anne..
Nerede o bereket, nerede o mahallede ki ahenk..
Her yeri kaplamış hüzün, mahalle bomboş, sokaklarda bayram çocukları yok anne..
Senin bütün arkadaşlarının kapıları kapalı.. Nerede onlar anne.?
Ben şimdi nereye, kime gideceğim söyler misin anne.?
Nerede eski toplu sözleşmeler?HAVAYA MÜDAHALE EDEMİYORSANIZ ÖNLEM ALIN