İlk Hikayemiz: Eskiya
Artik ana babasi ona eskiya diyor. Dudakta iki patlak, cenede kaynagi belirsiz bir yara, sumukler burun ve cevresinde kurumus. O her yerde her seyin icinde. Bir kapi acilmaya gorsun, Ilgar kosarak emekleyip senden once giriyor oraya (banyo favorisi). Yemekte yere doktuklerini hemen yemek sonrasinda yerden yiyor, cop kutusunu devirip icindekileri karistirip yiyor, butun cekmece ve dolaplar acilip dagitiliyor (tabii ki oylece birakiliyor). Istemedigi bir sey oldugunda kulak zarimi hissettiren bir ciglikla karsi koyuyor.
Sabahin 5inde annesini ayaga dikti. Sonra annesinin iyice uyandigindan emin oldugu an uyuyakaldi, hala uyuyor.
Son zamanlarda her istedigi ya da istemedigi seyi ifade etmek icin bagirmayi secer oldu. Anne babasinin kulaklarina iskence gibi. Bir de buna isirmayi ekledi. Siddetli bir cocuk oldu :( Asiri tepki vermiyoruz, ciddi bir ifadeyle "isirmak yok" vb. diyoruz ama ise yaramiyor. Bagirmayi konusma yerine kullaniyor diyebiliriz. Bizim haricimizde market vb. yerlerdeki insanlara da bagiriyor :) Isirmaya tepkisiz kalmayi denedik, daha da artti. Her yerim mor lekelerle dolu :) Dislerden ust ve alt 4lu cikti. Yani kasinan disleri icin cidden buyuk isiriklar gerekli. Yandik o zaman :)
Pek dertliymisim. H.'ye patladim, adam neye ugradigini sasirdi. Ben salya sumuk... Iyi geldi ama. Tavsiye ederim :) Aglamak iyi geldi dogrusu. Bir de bebegin yaninda didismeyelim diye diye birikmis her sey. Bebek uyurken iyi oldu :) Ben de depresyon mu bu diye korktum ama gercek depresyonda insan fark etmiyor ne durumda oldugunu. Normal ve guzel :)