45 yıl boyunca Tekvando ile uğraşan ve bunun 40 yılını Tekvando hocası olarak geçiren 7DAN ünvanlı ve ‘Hocaların Hocası’ unvanını sonuna kadar hak eden Selahattin Ateşmen ile yaptığımız keyifli sohbette Tekvando’nun gelişim düzeyi ve Türk Sporu’na olan değerini irdeledik. Gazetemize çok önemli açıklamalarda bulunan Ateşmen, devletin spora destek verdiğini ancak bu desteğin sadece tesis konusunda olduğunu, var olan tesislerin ise içinin boş olduğunu söyledi. Türk sporunun artık niteliksiz bir duruma geldiğinin altını çizen Ateşmen ‘Türk sporu siyasallaştı. Hele ki Atatürkçü iseniz kendinize yer bulmanız çok zor’ diyerek Türk Sporu adına duyduğu endişeyi dile getirdi.
1959 doğumluyum. Karslıyım. İstanbul’a 6 yaşında geldim. İlkokul ve Lise hayatımı İstanbul’da bitirdim. Tekvando’ya 1972 yılında başladım. Sene 2017 oldu hala büyük bir aşkla devam ediyorum. Miniklerim ile tekvando eğitimlerine devam ediyoruz.
Büyüklere çok fazla ağırlık vermiyorum. Çünkü büyüklerin kısa sürede sporu bırakma oranı daha yüksek. Ama çocuklar da devamlılık daha uzun soluklu oluyor. 45 yıldır bu mesleği yapıyorum.
Benim şimdi burada ‘Şu kadar öğrenci yetiştirdim’ demem doğru olmaz. Ama şunu belirtmem gerekirse bu salondan 6 tane Avrupa Şampiyonu, 150’nin üzerinde Milli Sporcu çıktı. Türkiye ve İstanbul Şampiyonluklarının sayısını bile bilmiyorum.
Ve şuanda bu salondan çıkıp kadrolu bölge antrenörü olanlar var. Yani, kısacası bu salondan çıkıp Türkiye ve Avrupa Şampiyonu olan çok sayıda öğrencimiz var. Hatta birçoğu şuan da çeşitli illerin il tekvando temsilcisi olarak görev yapmaktadırlar.
Geçmişe oranla tekvando sporuna olan bakış açısı değişti mi?
Ben 1987 yılında ‘Arkadaşlar bu işe sarılın, tekvando olimpik olacak’ dediğim de bana gülenler vardı. Tekvando 1988’de ilk kez olimpik spor olarak Seul olimpiyatlarına gitti. O dönemin ekibi şuan da Türk Tekvando’sunda söz sahibi olan çocuklar. Ve her biri birer Selahattin Ataşmen oldular. Onlar da Avrupa ve Dünya şampiyonları yetiştirdiler.
Kardeşim ile beraber uzun yıllar boyunca Tekvando sporu ile uğraştık. Beraber çalıştığımız dönemde Türkiye’de hiç yenilmeyen iki kardeş olduk. Zor zamanlardan geçtik. O’da çok sayıda Türkiye ve Avrupa Şampiyonu yetiştirdi. Şuan da Niğde’de İl Spor Müdürlüğü bünyesinde Tekvando eğitmeni olarak görev yapıyor.
Tekvando eski yıllarda da başarılı bir grafiğe sahipti. Şimdi de öyle, ama şimdi’nin farkı Tekvando’nun olimpik olması. Devlet desteği biraz daha fazla. Aslında Tekvando Türk insanın özünde var. Ben Terekeme’yim. Terekemelerin bir oyunu var.
Küllüğün başına geçerler sadece tekme atarak belli kuralları olan bir oyun oynarlar. ‘Dire dövme’ derler buna. Yani işin özü şu; Tekvando’nun çıkış noktası Kore olduğu söyleniyor ama bana göre bu işi ilk yapan Türk’lerdir.
16 yaşında Kars’a gitmiştim. O dönem yeni Türkiye şampiyonu olmuştum. Baktım küllüklerin başında köylüler duruyorlar. Bir çemberin içinde 5 kişi dışında 5 kişi var. Oyunun amacı ise dışardakiler içerdekileri yumruk kullanmadan sadece tekme ile dışarı atacak.
Ben de onlara ‘Tek başıma içerde olayım, siz 5 kişi dışarda olun’ dedim. Ben her geleni devirince köylüler dedeme gidip ‘Senin bu torunun bizim oyunu nereden biliyor?’ diye sordular. Dedem de o zaman Tekvando nedir bilmediği için ‘Torunum karetecidir’ diyor.
Aslında bu soruya başka bir bakış açısı ile cevap vermek gerekiyor. Onun için cevabıma bir eleştiri ile başlayacağım. Türkiye’de spor’a değer veriliyor. Kimse değer verilmiyor diyemez. Geçmiş yıllara oranla çok güzel, modern ve donanımlı tesislere kavuştuk. Ama gelin görün ki bu tesislerin içini dolduramadık. Sadece Tekvando sporu olarak değil, diğer spor dallarında da durum bu.
Avrupa’da bulunan tesislerle yarışacak tesislerimiz var ama maalesef dünya şampiyonları ya da Avrupa şampiyonları çıkarmak konusunda eksiklerimiz azımsanmayacak durumda. Yani kısaca devletimiz spora destek veriyor ama spor politikası çok zayıf ve hatalı. İşi ehline vermemek bunun en büyük göstergesidir.
Gençlerimiz tekvando ile ilgili. Bunu çok net bir şekilde görüyorum. Çok eskiden Tekvando’ya ‘Varoş Sporu’ diyorlardı. Ama şimdi özellikle yetiştirdiğim miniklere bakıyorum. Hepsi özel okullarda okuyan, hali vakti yerinde olan ailelerin çocukları.
Demek ki o algı da değişmiş diyorum. Şuan da Tekvando ileri düzeyde. Hatta yetiştirdiğimiz birçok kişi bu işin akademisini yaptı. Ben alaylıyım. Ama bu işin akademik boyutu ile ilgilenenler de maalesef idealistlik değil. Bu da beni üzüyor.
Bu sorunun benim açımdan çok keskin bir cevabı var. Bunu da her yerde söylüyorum. Türk sporu siyasallaştı. Bunu sadece Tekvando olarak algılamayın, her branşta bu durum mevcut. ‘Senin adamın, benim adamım’ durumu var. Beni bilenler bilir. Benim için bayrak çok önemli. Ülke bütünlüğü çok önemlidir. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün çizdiği yol benim için çok önemli. Ama benim hiçbir parti de kaydım yoktur.
Çünkü ben her şeyden önce bu ülkenin vatandaşıyım. Ben şampiyon yetiştirdiğim de beni her görüşten insan alkışlamalı. Ama maalesef şuan da piyasada çok kaliteli insanlar ‘bizden değil’ mantığı ile dışarda bırakılıyor. Bu ülkede maalesef sporun siyasallaşması sporcunun işini çok zorlaştırıyor. Zorlaştımakla kalmıyor, tesis olarak modernleşen, sporcu sayısı ve sporcuya imkan açısından baktığımızda mükemmel boyuta ulaşmasına rağmen dünya ve Avrupa şampıyonu çıkarmada eskiden geriye gitmişiz. Bunun da nedeni dediğim gibi işin ehline verilmemesidir. Hele ki Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlı olarak yaşıyorsanız Tekvando’da bir adım geridesiniz.
45 yıldır ödediğim bedelleri sıralasam inan şaşırırsınız. Sol dizimde ve sağ kalçamda protez var. Ama ben bu işe kendimi adadım. Seviyorum işimi. Bazen kızıyorum. ‘Artık yeter, bırakacağım’ diyorum ama bırakamıyorum. Ben, çocuklara bir şeyler vermeyi seviyorum. Yani, illa şampiyon olmaları gerekmiyor. Bayrağını, ülkesini seven ahlaklı gençlerin olmasına vesile olmak bile bana mutluluk veriyor.
Son Güncelleme: 27.11.2017 14:06
Kent Yaşam Gazetesi‘Dire Dövme Oyunu‘Dire Dövme’‘Hocaların Hocası’Tekvando SporuSelahattin AteşmenATEŞMEN Spor OkuluMustafa Kemal Atatürk