çilek ve karamel: Siz hangisi?
Adsız 14 Nisan 2010 09:50
Sevgili meslektaşım, olay bana psikolojik olmaktan öte tarihsel bir süreklilik gibi geldi. Kaldı ki psikolojik bir kökeni varsa bu durumun bu kadar olumsuz yargılayacak kadar karamsar olmayalım. Gelelim bahsettiğim tarihsel boyuta, göçebe hayattan sonra yerleşik düzene geçen atalarımız hep birlikte yaşamaya, birlikte hayatı omuzlamaya başlamışlar, Seferoğlulları, Tellioğullarıyla elele vererek mücadele edebilmiş. Avlularda hep birlikte kahvaltı yapılmış, bundan kastım dede,nine,çoluk,çocuk,gelin,görümce,dayı,enişte,amca, hala vs.vs. Bu tarz şeylerin geleneksel yaşam biçimini etkilediği kadar dil'i de yani filolojik yapıyı da etkilediğini düşünüyorum, "yaptık işte daha ne istiyorsun" derken aslında "yaptım daha benden ne istiyorsun" demeye çalışmaktadır kişi -ki karşısındaki bunu anlar zaten. Onun dışında elbette bu hep beraber bayram ziyaretlerine gitmenin, "biz" olmanın,"kollektif" yaşamın bağlanma sorununu çözmemizde problem yarattığı aşikardır. Ama böyleYİZ işte hep beraberİZ, birlikte konuşur, birlikte dertleşir, birlikte ağlaRIZ :)) (zaten uzun sürmeyecek merak etme, bireyselcilik tüm dünyayı hızla sarmakta)
Adsız 14 Nisan 2010 09:51
Bu arada bu benim. ELİF
hande cesur 14 Nisan 2010 10:05
Senin bahsettiğin benim burada değinmeye çalıştığım "siz" kavramı değil. çok haklısın tabikide anlattılarında ama benim rahatsızlığım başka. Burda yazmaya çalıştığım kültürel ve tarihsel yaşamımızın dil üzerindeki etkisi olsa, büyük yazarlarımız, hatiplerimiz hocalarımızdan da bunu bu şekilde öğrenirdikm konuşmayı. Benim tespitim özellikle sosyo-ekonomik düzeyi düşük ya da az okuyan çevrelerde bu dilin gelişmiş olduğu yönünde. Örneklerimde de bunu anlatmaya çalıştım ama belki yeterince açık olamamış olabilirim:) Sence odana giren bir öğrenciye dün niye görüşmeye gelmedin dediğin zaman alacagın yanıtın, ağzını yana ata ata "geldik de hocam sizi bulamadık" demesinin kollektif yaşamla, biz olmakla, birlikte oturup ağlaşmakla bir ilgisi var mı. Canlandır o öğrenciyi gözünün önünde:)
Yoksa ne demek istediklerini tabi ki ben de anlıyorum:) Hele hele bu durumun dünyanın bireyselleşmesiyle hiç bir alakası olduğunu düşünmüyorum:) İnsanlar birey olarak güçlü olacak kendinden emin olacak dilini iyi kullanacak ki toplum olarak kalkınılacak, tıpki sağlam tuğlalardan örülen duvar gibi:)
Seyyah 28 Ağustos 2017 01:38
Bence durum tamamen psikolojik, ego dürtüsü ve zayıf sosyo-ekonomik durumdan kaynaklanıyor. Biz kelimesi bir topluluk ve ya çoğukluk değilde bir destek bir güven kaynağı gibi kullanılmakta, yalnız ve sosyal imkanları orta seviyenin altında olan insanlarda çok daha sık görülebildiğini düşünüyorum.
Bunun bir ters örneğine de, İngiliz kraliyet ailesinde rastlıyoruz. İngiliz kraliyet ailesi kendilerinden tekil bir birey olarak bahsederken, Kısaca "Royal We" Türkçe meali "Biz" kelimesini kullanırlar,bunun nedeni tamamen sosyo-ekonomik durumları ve asaletli olduklarını düşünmelerinden ileri gelmektedir. Bu durum sosyo-ekonomik seviyesi düşük toplumlar da ceyran ettiği gibi, kraliyet ailesinde ters psikoloji ile ceyran etmektedir.
İyi ki Varsın Çilek 🍓