Prof. Dr. Ata ATUN Kişisel Web Sitesi » Yunanistan – Türkiye – AB
21 Ekim 2004 Saat : 10:26
Çok değil sadece 15 yıllık geçmişe göz atarsak, Ege adalarının mülkiyeti, Ege'deki Türk ve Yunan karasuları, Yunanların PKK’ya verdikleri destek ve Kıbrıs konusu her zaman Yunanistan ve Türkiye arasında gerginliğe neden olmuş ve iki ülke arasındaki ilişkilere gölge düşürmüştür.
1974 Barış harekatını protesto etmek amacı ile NATO’dan istifa eden Yunanistan 1980’li yıllarda yılında pişman olmuş ve Türkiye’nin onayı ile tekrar NATO’ya geri dönmüştür.
Yunan Parlamentosu'nun 1995 yılında, karasularının altı milden 12 mile çıkarılmasını onaylamasıyla gerginlik bir anda tepe noktasına çıkmış ve NATO üyesi bu iki ülke savaşın eşiğine gelmiştir.
17 ağustos 1999 depremi Türkiye için felaket olurken, Yunanistan bu defa bu felaketi, iki ülke arasındaki ilişkiler açısından olumluya dönüştürmüş ve Yunanistan’ın insanı yardım malzemeleri ile ekipleri Türkiye’ye akmaya başlamıştır.
Yunanlı yöneticiler bununla da kalmayıp, Türk meslektaşlarına taziye ve üzüntü mesajları göndermiş ve bunu takip eden sürede de  iki ülke arasındaki
gerginlik azalış trendine girmiştir. Bu trendin doğal sonucu olarak iki ülke arasındaki sorunların çözümlenmesi için yapıcı görüşmeler başlamış ve bu süreç, Yunanlıların, Helsinki zirvesinde Türkiye'nin AB üyeliğini desteklemeleriyle daha da pekişmiş ve ülkelerin dostlukları gelişmesine devam etmiştir.
AKP hükümeti iktidara gelince, iyi niyet göstergesi olarak Ege denizinde her yıl yapılan tatbikattan vazgeçti ve ABD'ye yaptığı ilk ziyaretinden önce, Kıbrıs Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş, Dışişleri Bakanı Serdar Denktaş ve Başbakan Mehmet Ali Talat'ı Ankara'ya davet ederek, 30 yıllık Kıbrıs krizinin çözüm yollarını araştırmaya başladı. Erdoğan’ın tüm iyi niyetine rağmen Rumların referandumda “Hayır” demesi,  işleri karıştırdı.
Ekim ayında Türkiye’nin AB’den müzakere tarihi almak istemesi çabaları  ve Türklerin Avrupalıların bütün isteklerine boyun eğme eğiliminde olduğu imajı,  yıllar süren olumlu gelişmelerin seyrini değiştirdi ve ibreyi gene Yunanlılar açısından sürtüşme ve fırsat kollama tarafına döndürdü. Yunanlar, Akdeniz'ın bu huzursuz adasında soydaşlarına desteklemek ve Erdoğan hükümetine, Atina ve Lefkoşa ile olan gerginlikleri çözümlemesi için olası her yönde baskı unsuru yaratmak çabalarını artırdılar ve başardılar da.
Yakın geçmişi olanları hemen hatırlayın :
·        Kıbrıs Rum kesimi, İstanbul'da gerçekleştirilmek istenen İKÖ-AB görüşmelerine Türk kesiminin tanıtım niteliğine itiraz etti ve toplantı iptal edildi.
·        AB, Türkiye'ye, 10 sayılı protokolün uygulanması için baskı yapmaya başladı. (Bu protokole göre, AB'nin 25 üyesinden biri olan Kıbrıs Rum kesiminin, Ankara hükümeti tarafından adanın yasal hükümeti olarak tanınması gerekmektedir).
·        AB, belirlenen bir sürede Türk liderlerden Kıbrıs sorununu çözmelerini ve soruna son vermelerini istedi.
Önümüzdeki günlerde Türkiye’nin AB üyeliği önündeki bütün engelleri aşabilmesi için çok ağır şartlarla karşılaşacağından hiç kimsenin kuşkusu olmasın. Bazı Avrupalı liderlerin Türkiye'nin AB üyeliğini engellemek için Kıbrıs'ı bir koz olarak kullanacakları kesin. Hem de kesinkes kesin. Minareleri gözüken köy kılavuz istemiyor.
Biliyorsunuz, Kıbrıs (Rum) Cumhuriyetinin 17 Aralık’ta yapılacak Avrupa Konseyi toplantısında Türkiye’ye müzakere tarihi verilebilmesi için Türkiye’den, bence olmaz ise olmaz sınıfında, 15’e yakın talebi bulunmaktadır.
Yunanistan ise hem Kıbrıs’ta daha fazla taviz hem de Ege’de daha fazla taviz için kolları sıvamış durumda.
Hem Türkiye’ye hem de bize Allah kolaylık versin… İşimiz gerçekten zor, geleceğimiz ise çok korkulu….