koirat eivat kayta housuja - ekşi sözlük
yönetmenlik koltuğunda jukka-pekka valkeapää'nın oturduğu 2019 yapımı film.
film dünya prömiyerini bu sene gerçekleştirilen 72. cannes film festivali'nin yönetmenlerin on beş günü bölümü'nde yapmıştı.
film, eşi gözlerinin önünde boğularak hayatını kaybeden juha'yı izliyor. aradan yıllar
geçmesine rağmen kendini hiç tam anlamıyla toparlayamayan juha'nın hayatı, tesadüfen "emrine girdiği" sahibe mona'yla tanışınca tamamen değişiyor. fiziksel acının kederi aştığı anları kimi zaman gayet mizahi bir yolla konu film, bir yandan fetiş/bdsm dünyasını keşfederken bir yandan da bu dünyanın sıradan insanlarının cinsellik dışındaki ruh hallerine göz atıyor. jukka-pekka valkeapää'yı festivalde de gösterilen muukalainen filmiyle tanıyoruz.
19.09.2019 16:59 ~ 30.09.2019 22:30 aslansimsek
köpekler pantolon giymez (dogs don't wear pants) adıyla film ekimi kapsamında izlenebilir.
fiziksel acının kederi aştığı anlar, diye bir cümle ile tanımlanmıştı katalogda. o yüzden merakla aldım bileti. bdsm ilişkilerin içindeki acı/ haz döngüsünden ziyade, acı/ saf acı döngüsüne vurgu yapacağını umduğum bir filmdi. ancak ilginç bir şekilde bu döngülerin ikisine de uğramadan, dominatrix ve malesub ın ruhsal dünyalarını da teğet geçerek sanki geçen ay teyzemizi ameliyat eden doktorun, hastanede olmadığı zamanlar neler yaptığını izliyormuşuz gibi akıp gitti film.
kötüydü diyemem. sadece katalog metnini yansıtan bir film değildi bence.
bir kere juha'nın karısının ölümünden duyduğu keder bence yeterince verilmedi. yani adamın kederli değil, acınası hali ile karısını düşünerek mastürbasyon yapmasıya başladık bir kere. sonra mona ile zoraki karşılaşmaları... mona'yı bulması ve emrine girmesi. paralı seans almak ile emrine girmek kavramları bence örtüşmüyor bu noktada, "hadi neyse" deyip geçeceğim ama seanslar sırasında juha'nın içindeki submissive de "gooodd booyy" dedirtecek bir itaatkarlıkla çıkmadı ortaya.
bak yazdıkça fark ediyorum; filmi izleyen kaç kişi (ki kadıköy sinemasının çarşamba günü13:30 seansı neredeyse tamamen doluydu) juha'nın otoerotik asfiksi esnasında orgazm olduğunu söyleyebilir??? ve eğer juha orgazm amacıyla bu fantezinin bir parçası olmuyorsa bu durumda bunun bir intihar teşebbüsü olduğunu söylemekten bizi alıkoyan nedir?
ve mona'da tam da bu sebepten postalamadı mı zaten juha'yı? bilemiyorum altan...
mona'nın evinde olanlardan sonra * juha tam kapıdayken, mona elinde juha'nın eski karısına ait o kırmızı elbise ile ona yetişip durdursaydı, bence enfes bir final olacaktı. köle'nin efendi'ye dönüşmesi ya da efendi'nin köle'den zevk alarak onunla sevişmeye gönüllü olması, tam bir ruhsal kırılım olabilirdi bence. dominant kadının ödül/ceza gözlemciliği yerine duygularına teslim olması. dahası duygularının olduğunu fark/kabul etmesi damaklarda tat bırakan güzel bir final olabilirdi.
ya da belki de gerçekten mona'nın bu işi sadece para için, "sıradan şeyleri sevmeyen" kadınlardan biri olduğu için yapması gerekiyordur. belki de gerçekten acı vermekten başka bir duygu yoktur, insanoğlunun kendi eliyle yaratıp gözlemleyebileceği, fark edebileceği...
bari sondaki partiyi biraz daha detaylandırsalardı, efendi köle'li grup oyunlarını falan gösterselerdi de, azıcık neşemizi bulsaydık, gider ayak. *
velhasılı benim için bdsm ile ilgili kişilerin ruh halini, iç dünyasını göstermekten ziyade, bu insanların kapalı kapılar ardında neler yaptığını gösteren bir filmdi bu.
bdsm'den anladığı fifty shades of grey kelepçeleri * ile erkek arkadaşına doğum gününde hediye ettiği pembiş tüylü kırbacımsılar olan kadınlar ve d/s ilişkilerinde sadece kadının * * köle olduğunu düşünen çakma master beyler için, bir bdsm 101 sayılabilir.
gerçi 101 diyorsak consenting adults kavramının tanımlanması beklememiz lazımdı. en azından bir consent form / sexual consent agreement imzalandığını görmemiz gerekirdi ya... neyse. fifty shades of grey'den buraya epey yol var sonuçta. * mevzuya ilgniz alakanız merakınız varsa, izleyin, es geçmeyin.
09.10.2019 21:39 mavi yaprak
finlandiya yapımı bdsm filmi.
barındırdığı hikayenin izleyiciyi tatmin etmeyeceğini düşünsem de konu ve işleniş bakımından fena da olmayan bir yapım denilebilir.
gaspar noe filmlerindeki ve fatih akın‘ın der goldene handschuh filmindeki rahatsız ediciliğe yakın bir hisse bürüdü beni. tamam bu bahsettiğim filmler kadar bunu ana tema haline getirmeyen bir film ancak izleyiciyi ‘acaba şu an ekrana bakmasam mı?’ dedirtmeyi son derece iyi başarıyor.
ne bdsm beklentisiyle, ne aile dramı beklentisiyle izlenebilecek bir film. zevk alması tamamen size bağlı.
10.10.2019 20:36 ciel phantomhive
filmin hikayesini sevdim fikir gerçekten iyiydi ama fikri perdeye yansıtma noktasında sıkıntıya dusuldugu de bir o kadar ortada.
gercekte ölümü arayan bir adamın sadist bir dominatrix ile karşılaşması akabine, ikilinin kurdukları ilişkinin psikolojik altyapısının neredeyse filmde hiç işlenmemesi filmin en büyük handikabıydi bana göre. biraz daha karakterlerin ici doldurulsaydi hikaye daha eli yuzu düzgün islenseydi bambaşka bir film ortaya çıkardı.
mona gibi bir karakter bu kadar yüzeysel islenmemeliydi. juha bu kadar karikatürize edilmemeliydi. hikâyenin ici dolmadı çünkü yönetmen bu dünyayı sadece görsel olarak incelemiş; kişileri odak yaparak onlari tanimaya calismamis. baskilanan duyguların veya ortaya cikan o yıkıcı siddetli arzunun kaynağında tam o merkez noktada, varolusun o derin sancisina eslik eden hislerin arzuların gelgitlerin ve belki o derin yoksunluğun bu insanların varoluşlarındaki izlerini de haliyle anlayamamış. bu yüzden karakterlere yoğunlaşmak yerine basite kaçarak şekle bdsm rituellerine odaklanmış. sekle odaklanınca da aslında dolu dolu bir hikaye dersine iyi çalışmamis bir yönetmenin elinde çok ama çok yazık olmuş. keşfedilecek ne duygular, ortaya çıkacak ne arzular yoksunluklar ya da derin acılar çok rahat bu hikayede hayat bulabilirdi.
yine yönetmen, kahramanlarimizin son karedeki yoruma açık karşılaşmalarını, filmin zayıf psikolojik alt yapısi sebebiyle olabildigince karikatürize ederek sonlandırmış. bu karşılaşma juha'nin mazosit doğasının keşfi olarak da okunabilir intihar denemelerinin devamı şeklinde de sado mazo orjinli bir aşkın doğumu olarak da... ucu açık bırakılmış; ama şunu belirtmek istiyorum: filmin ana sorunu karakterlerin psikolojik altyapı eksikliği ve filmin de genel olarak olabildiğince yüzeysel bir anlatimi dili tercih etmesi olduğundan, bu ucu acikligi da, yönetmenin seyirciyle ustu kapali bir nevi gizli eglence kivaminda tasvir edecegim kucuk oyunlarindan biri olmaktan ziyade, neyi nasil yansıtacağını bilememe kaynaklı bir kaçış olarak değerlendirmek bana göre daha uygun.
özetle hiakyeyi çok sevdim ve çok iyi olabilecek bir hikayenin bu derece harcanmış ve karikatürize edilmiş olasına çok üzüldüm.
13.10.2019 02:33 ~ 02:57 mimiko