Dünyanın İlk Günü ~ Yazı Dünyam
Her şey tüketildi dendi ya da denendi veya yazıldı. Kelimeler çoğaldı, konular eskidi. İnsanların eskitmediği yaşamadığı şey kalmadı. O zaman kendinizi benzerliklerin içinde fark etmek için ne yapardınız?
Benzerlikleri farklı kılmanın tek yoluna yönelirdim, kendim olarak... Şiirlerin labirentinde kaybolduysanız veya güzelliğin büyüsünde bir noktaya dönüştüyse ruhunuz, kabiliyetin denizinde bir damla gibi hissediyorsanız, bilginin sınırsızlığında heybeniz yeterince dolu değilse... Sonunda elinizde kalan bir siz varsa, yeterince zenginsiniz ama bu zenginliği kullanacak rotayı henüz bulamadınız.
Her şey yaşandı her şey yeterince bol deyip ruhunuzun zenginliğini başkaları için feda ediyor musunuz? Bu fedakarlığı bırakın bir kenara. O zaman sizin denediğiniz şeyler ilk olur, yazdıklarınız farklı, öğrendikleriniz sizi mutlu kılar. Bırakın içinizdeki çocuk önce emeklesin ve sonunda geç yürüsün hatta diz kapakları kabuktan bezeli yaralarla dolsun. Ama bırakın kendi kusurlarınız, kendince düzelmek için cesaret bulsun.
Başkaları için sınırladığınız her korku, yaşamınızı özel kılan detayları yok edecek ve sizi yavaş yavaş öldürecektir. Ölümü her gün yaşatacağınıza içinizde, korkularınızı bir kez öldürün. Yargılamayın kendinizi haksızca, aynadaki yüz küskünse size, belki de etrafa dağıttığınız değerlerden kendinizi yoksun bırakmanızdan...
Yaşayacak çok şey var hayatta, hüzünden, hatalardan kurtulmayı beklemek nafile. Bir dalgalar kaplayacak yüreğini, bir de ummadığın zamanlarda seni kendine getiren bir ışık doğacak. Uzaktan bakmak ve hoş görmek kolaydır başka yaşamları. İç dünyalarını keşfetsen insanların, en az senin kadar korkuları olduğunu göreceksin.
‘İnsan kendini çok derin tahlil etmemeli, yoksa hiçbir şey yapmaz, yaşam durur… Bir kaya parçasının üstünde hiç kımıldamadan oturan bilgelere döneriz… Bu da ne kadar bilgecedir bilemiyorum..’
Düşünmekten uzaklaşıp yaşamaya başladığında, özgürleşen zihninde açılan resme sende şaşıracaksın. İnsan kendi kendini tanımadan bile bir ömrü tüketirken, sadece bu şaşkınlığı bile kaldıramayacaksın bir an.
Çok az insan yolunu bulacak kadar cesurdur. Onlar kendilerinin olmayan bir yolu izlemeyi yeğlerler. Herkes yetenek sahibidir; ama bunu görmemeyi seçerler. Yeteneğini kabul edip onunla yüzleşmen dünyayla yüzleşmen demektir.
Belki sadece ön yargını kırmak senin için başarı. Başarının ve mutluluğun kalıbı yok ki. Mutlu olmaya çabalıyorsan başarılısın... Küçük mutlulukların zaferlerini, geçen yıllarına dönüp baktığında fark edeceksin.
ve sonunda seni değiştiren bir satıra, bir gülümsemeye,herhangibi bir nedenden dolayı,tekrar doğup yaşama tutunacaksın. Sen olabildiğin vakit dünyanın ilk gününe uyanacaksın.
Gönderen Canan Acar zaman: 14:18 Etiketler: dünya, gün, ilk, yazı dünyam
Gurme Şirine 5 Aralık 2012 14:06
en sonuncu sözü yazıyı çok beğendim :))
Canan Acar 5 Aralık 2012 15:16
Teşekkür ederim Gurme Şirine,