CAPUT MAGNUS CONFUSUS: Enteresan Şeyler
Bir alışveriş merkezinin dışındaki hemen dışındaki kafenin önüne, açıkhavaya konmuş masalardan birine oturdum, bir tane sütlü kahve söyledim. O sırada gençten bir Arap yanıma yanaştı. Sigara kağıdım olup olmadığını sordu, ben de cebimden Malboro paketimi çıkarıp gösterdim. Hayır anlamında. Bizim Arap, yanıma gelerek, çok teşekkürler edip paketten bir sigara aldı, yaktı. Onun performansı o kadar da Oscar'lık değildi. Sonra bana Arap olup olmadığımı sordu. Sakallar var ya... Ben de Arap olmadığımı, Türk olduğumu söyledim. Ooo çok güzel, İstanbul, Ankara, Antalya! Hemen kanka olduk ya, bana içip içmediğimi sordu. Ben de sigaramı gösterip içtiğimi söyledim. "Onu diil canım" dedi... "Haşiş haşiş..." Ben de Fransa'da içmeye çok niyetim olmadığını söyledim. Emin misin dedi, avucunun içinde sakladığı bayram şekeri büyüklüğündeki macunu gösterdi. Teşekkür ettim, almayayım. "Peki sen bilirsin, görüşürüz" dedi ve uzaklaştı.
Eve dönmeden önce süpermarketten su filan alıyordum. Yetmiş ila seksen yaşları arasında bir adam ve yanında vücudunun geri kalan kısımları seksen yaşlarında olan ama yüzü ellilerinde bir kadın gördüm. Kadının kafatasının üstündeki bütün tabakaları almışlar, derisinin altındaki her türlü eti yağı kazımışlar, deriyi gerisin geri kafatasının üstüne germişler. Gözleri pörtlek, Munch'un Çığlık'ına benzer bir ifade var suratında. Bundan kırk sene sonra Maykıl Ceksın'ın nasıl görüneceğini hayal edin, öyleydi işte. Korkutucuydu. Saçları da vardı üstelik. Simsiyah bir peruk... Kıpkırmızı bir manto. Mata Hari ölmemişti, Paris'te yaşıyordu. Çıkışta bir de Pinochet'yi gördüm tam oldum zaten. Kenan Evren'i de görseydim düşüp bayılabilirdim.
Sonuç olarak enteresan bir gün oldu benim için.
Gönderen Gökhan zaman: 07:10