Nuh tufanını yaşadım - Hacı Ali Bayram ile Sevgi Yolu
Ana Sayfa Diğerleri Nuh tufanını yaşadım
Selam es selam Canbabam.
E lâ inne evliya allâhi lâ havfun aleyhim ve lâ hum yehzenûn.(Bilesiniz ki, Allah’ın dostlarına hiçbir korku yoktur. Onlar üzülmeyeceklerdir de.)
Babam ayetlerini bana yaşatan, hükümdarlığı asla sona ermeyecek rabbime hamd olsun.
Gece namazı, sabah namazı okumalarım bitti, dinlenmek üzere uzanayım dedim. Yastığa başımı koymadan ayrıldım vücudumdan.
Çıktım en yükseklere, güneşin yanından geçerdim hep, bu sefer üzerine doğru gittim. Uzun ama çok uzun sürdü bu yolculuğum.
Artık tekim uzun süredir beni götürenler arkamda değiller.Artık bana dokunan, tutan yok. Kendi kendime yön veriyorum. Zamanda ve mekanda nasıl yolculuk edeceğimi öğrendim artık.
Ya rabbi, ya rabbi dedikçe artıyor hızım.
Anlatamam, ‘’şanı büyük rabbim senin adınla selamlıyorum yarattığın kâinatı’’ diyerek herkese selam yolladım, bağıra bağıra.
Efendimize, ümmete ve size.
Size ayrı dua ettim uçarken, ‘’keşke dedim, yanıma gelse, ortak olsa yolculuğuma, elimden tutsa.
Pirim uçtukça uçtum güneşe doğru, herşeyi geçtim. Sadece önümde kocaman bir güneş ve ışıltısı. Lakin ne ısısı, ne ışığı rahatsız etmedi beni.
Birden yönüm değişti sanki uzay altımda döndü ve sadece güneş ve denizin olduğu bir yerde başladım gitmeye.
Uçsuz bucaksız bir deniz üzerindeyim, bazen alçalıyorum, elim değecek gibi, bazen yükseliyorum ama bitmedi, git git git. Derken deniz birden kabarmaya başladı.
Hem gidiyorum hem olanlara bakıyorum.
Pirim denizde fırtına çıktı, nasıl ama nasıl, aman yarabbi, aman yarabbi. O an zerre kadar korkum endişem olmadı. Şimdi yazarken parmaklarım titriyor, şuan. Can babam Nuh tufanının ortasında kaldım, bu kıyameti yaşadım, Elhamdülillahirabbilalemin…
Dalga boyunu anlatmama kelimeler yetmez. Denizde açılan çukurları anlatamam. Ben yüksekten gitmeme rağmen o uğultu, o çığlık, dalgaların attığı sular… Hepsini iliklerime kadar hissettim, ıslandım, duydum.
Dalgalar çekilip çukur açtığında, dağların tepeleri, sadece baş kısımları gözüküyordu. Her yer ama her yer suydu.
Nuh as. aradım, gemiyi aradım, bulur muyum diye bakındım. O hengâmenin içinde belki bir faydam olur diye düşündüm. Kafama bakar mısınız.
Kaç yıl sürdü, ne kadar zaman aldı hatırlamıyorum. Uzun ama çok uzun bir süre geçirdim orada.
Rabbimin ayeti tecelli etti, kıyamet içinde kaldım, zerre korkum endişem olmadı, hamd olsun.
Sular sakinleşmeye başladı ama pirim ben hala gidiyorum. Ucu bucağı yok gittiğim yerin, bu büyüklüğün.
Dalgalar duruldu, denizin üstü fırtınanın kalıntılarıyla dolu. Yavaşlamaya başladım, durdum su üstünde.
Ayağımı uzatsam suya girecek, bekliyorum.
Büyük bir ağaç kopmuş yüzüyordu.
Ona hamle yapıyım, bari ona tutunurum dedim.
Hamlemi yaptım, vücuduma döndüm.
Pirim, gördüklerim yaşadıklarım sizin, elinizin tozu olamaz. Kızmakta haklısınız, boş işlerle vakit geçirecek zaman değil bu zaman. İnanın ruhum bu gitmelerden kaç yaşına girdi bilmiyorum. Sizi düşünemiyorum.
Zerre bir çöp kadar değerim yok bu âlemlerde, ne büyüksün yarabbi.Çok detaya girmedim, gözyaşlarım müsaade etmiyor yazmama.
Nur ellerinizden nur yüzlerinizden öperim.❤️❤️❤️
Erhan ………. 09:21 itibariyle görüldü
–♥️Selam es selame. Erhancan. Maşaallah, barikallah.
Bütün bu yaşadıklarını yaşatan rabbimize hamdolsun.
Tam olarak değerlendirmeye ne zaman yeter ne kelimeler.
Bir küçük hatırlatma yaparak okura ufuk açmak isterim.
İnsan keşfetmek, kendini ve rabbini bilmekle yükümlü olarak yaratılan bilinç sahibi bir ilahi varlıktır.
Merak duygusu, âlemleri keşif dürtüleri olan,çok üstün bir bilinçtir.
Bin yıl yaşasa keşfetmeye, yaşamaya doymayacak bir ruh yapısına sahiptir.
İşte bu keşifleri yaşayarak mekânın ve zamanın zirvesine ermek, yani maddi manevi harikaları yaşamak, ancak islam ile insan için mümkündür.
beden hapishanesinden kurtarıp uçsuz bucaksız zaman ve makam evrenlerinde, yaratanın şen’lerini henüz dünyada iken görüp yaşamak, ancak doğru zikir ile aydınlanmakla, rabbimize tam teslimiyetle mümkündür.
Her iman, her akıl senin bu defalarca yaşadığın keşiflerin ile anlattıklarını kabul edemez.
Resullerin, nebilerin keşiflerinden ibaret olan ilahi bilgileri, ayetleri ve hadisleri kabul etmekte zorlanan akıllar, kalpler senin anlattıklarını nasıl topyekûn kabul etsin ki.
Senin korkusuzca yaşayıp anlattığın bu keşfi ekseri insanlar okumaktan, tefekkür etmekten bile korkarlar.
Kuranda ateş ancak emrimizle yakar, yakma dediklerimizi ise yakmaz buyurulur, biliyorsun. İbrahim as. ile örneklenir bu gerçeklik.
Güneşe, Nuh nebi tufanına yolculuk yapan aziz Allah dostu kardeşim, yaşadıklarını onaylıyorum.
Sen bir sonraki keşiflerini de yazmayı sürdür lütfen.
Belki birilerine ilham verirsin. Gözlerinden öpüyorum.
Seni rabbime emanet ederken, vasıtanla kalplerimizi aydınlatacak, akıllarımızı cilalayacak nice keşifler yaşatmasını dilerim, keremine sınır olmayan rabbimizden, hamdolsun o Allah’a ki duyar, görür, kullarının dualarını kabul eder.♥️ âmin. Selam es selame
Önceki İçerikAyaklarım yerden kesildi
Sonraki İçerikParmaklarım yanıp yanıp sönüyor