Tek taş öyle olmaz, böyle olur!
Mezunu olduğum Tarsus Amerikan Koleji‘nin bizim dönemden birkaç sene sonra gelen bir döneminden mezun bir genç arkadaşımız… Haberim yoktu, iki sene önce motosiklet kazası geçirmiş, sağ bacağını diz altından kaybetmiş. Ameliyatlar, fizik tedavilerle geçen aylar sonunda protez bacağıyla yeniden yürümeyi öğrenmiş. Sadece yürümekle kalmamış, tutkunu olduğu dağcılık sporunu da yapmaya devam etmiş.
Geçtiğimiz günlerde ise Aladağlar’ın 3 bin 723 metrelik Emler Zirvesi’ne tırmanmayı başarmış. Tırmanma macerasını anlattığı, Star TV’de çıkan haber buradaki bir videoda izlenebilir. Konuyla ilgili Hürriyet’in haberi ise burada.
Zirveye tırmandığında uzun zamandır beraber olduğu kız arkadaşına telefon açarak hem başardığını söylemiş, hem de ona evlenme teklif etmiş. Kız arkadaşı kabul edince de dağın tepesinden topladığı bir “tek taşı” ona vermek üzere yanına almış.
Çok romantik değil mi? Hamileyim, hormonlar tepemde ama böyle olmasaydı da kesin çok etkilenirdim bu hikâyeden.
Nasıl takdir ediyorum böyle azimli insanları. Ne mutlu Mustafa Kemal’e ve onunla yeni yaşamına başlayacak olan kız arkadaşına. Kim bilir ne güzel, ne başarılı günler onları bekliyor. Umarım çok çok çok mutlu olurlar.
Tek taş	2009-12-02
Önceki: Damla ve Ilgaz’ın Hikâyesi
Sonraki: RTÜK uygulamasına geçiyorum.
Hamile degilim ama benim bile gozlerim doldu, cok etkileyici bir hikaye! Allah yollarini acik etsin!
Cok gecmis olsun bu arada, umarim daha iyisindir!
02 Aralık 2009, 20:57
Böyle insanlar mutlu olmayı hak ediyorlar. Üstelik mutlu olmak için yaşamın orasını burasını kurcalamayı da iyi biliyorlar. Ne güzel… Ne mutlu onlara!
ilknur bodur malcı
02 Aralık 2009, 20:59
evet gerçekten çok etkileyici.onu ve onu yalnız bırakmayanları tebrik ediyorum
02 Şubat 2011, 19:00
eh pek de fark yok zaten pırlantayla çakıl taşı arasında.. ikisi de Allah'ın taşı işte 🙂