Ortaçağın önemli ticaret konularından biri olan tuz saf halde renksiz olsa da yataklarda çok defa gri, sarı, kırmızı hatta mavi renktedir. Deniz suyunun dışında tuz toprak altında oldukça zengin yataklar halinde bulunur. Bunlar Jeolojik devirlerde denizlerin buharlaşması sonucu oluşmuşlardır. Dünyanın çeşitli bölgelerinde tuz galerileri mevcuttur.
Tuz genellikle toprak altı yataklardan (kaya ve kaynak tuzu) elde edilir.Kaya tuzu katı ya da çözelti halinde üretilir. Birincisinde tuz yatakları nadiren taş ocağı şeklinde daha çok maden ocağı olarak işletilir. Maden filizi patlatıcı maddelerle parçalanarak hammadde şeklinde veya kırma, öğütme ve eleme aşamalarından sonra işlenecekleri yere sevk edilir.
Dünyadaki en eski madenlerinden bir olan Wicliczka tuz madeni 13. Yüzyıldan beri işletilmektedir. 1978 yılında Dünya Kültür Mirası listesine alınmıştır. Yer altında 135 m. derinlikte 3. Seviyeye ulaşma imkanı vardır. Avrupa'nın madene bağlı en büyük müzesidir. İçerisinde yer altı pasajları ve Kraklow tuz müzesi odaları bulunmaktadır. Bu odaların her birinde değişik tuz heykeller bulunmakta ve tuz çıkarma işlemleri canlandırılmaktadır.. Tuzdan yapılmış avizeler, heykeller ve kilise tamamen orada çalışan işçiler tarafından yapılmıştır. Müze olduktan sonra tuz üretimini yeterli olmadığı için durduran ocak turizmin hizmetine açılmıştır.
Ülkemizde kaya tuzu çeşitli kaynaklardan elde edilmektedir. Bunların içinde en bilineni Çankırı Tuz-Mağarasıdır. Jeolojik yapısının sonucu olarak Çankırı özellikle kaya tuzu ve jips yatakları bakımından zengindir. Bunların bazıları eskiden beri işletilmekte tuz ve alçı üretilmektedir. Tortul çökeltilerde katmanlar kurak bölgelerde ise çiçeklenmeler biçiminde bulunur. Genellikle beyazdır, kimi zaman katışkıların etkisiyle renklenir. Eskiden kaya tuzu ilaç bileşimlerinde çok kullanılırdı. Halen üretimine devam etmekte olan Çankırı Tuz mağarası kısmen müze şeklinde ziyaretçilere de açılmıştır. İçinde çeşitli heykeller ve sağlığa faydalı olduğu söylenen tuz lambaları satışa sunulmuştur.