Neler Oluyor Hayatta: 2009
Bitti... Heyecanla başladığımız 2009 yılıda çabucak bitti gitti. Kimine göre yavaş ve uyuz geçsede benim için 2009 bir çırpıda bitiverdi. Oldukça hareketli ve heyecanlı günler yaşadım bu yıl. Evlilik kararı aldım, nişanlandım, kınalandım, evlendim, hamile kaldım. Evli bir kadın sıfatından sonra birde şu an potansiyel anneyim :) Mutlu, yeniliklerle dolu ve heyecanlı bir yılı tamamlıyor olmanın keyfini yaşıyorum. Sağlıklıyım, sevdiklerimleyim ve şükrediyorum...
Herkesin Yeni Yılını Kutluyor ve 2010 yılının bereketli, huzurlu ve güzel heyecanlarla dolu geçmesini diliyorum... Sevgiler.
Gönderen Müge Özcan zaman: 11:04 7 yorum:
Gönderen Müge Özcan zaman: 14:47 3 yorum:
Dr.Oetker'in şekerli süsleme glazürü diye bir ürünü var. Heryerde görüyorum internette, bloglarda ama bir türlü ürünün kendisini bulamadım. Ürünü aranızda kullanan var mı? Varsa nereden aldınız? Ben Migros, Real ve Carrefour'da bulamadım :( Yılbaşı üzeri çok ihtiyacım var bunlarada. Aldığınız yeri söylerseniz sevinirim. Öptüm hepinizi...
Gönderen Müge Özcan zaman: 13:14 12 yorum:
Gönderen Müge Özcan zaman: 10:34 4 yorum:
Yerken ağızda dağılan poğaçalara bayılırım. Karafırının küçük poğaçaları harikadır mesela. Bende ne zamandır böyle poğaça yapmak için birçok tarifi deneyip duruyor ve bir türlü istediğim performansı yakalayamıyordum ki kayınvalidem yeni bir tarif daha verdi bana. Pazar günü tüm yorgunluğuma rağmen aklımda kalıp kafamı meşgul edeceğine yorgun morgun yapayım dedim. Eee zaten yoğurma işini küçük hanıma yaptırınca gerisi kolay oluyor. :)
Sonuç işte istediğim gibi ağızda dağılan mis gibi peynirli poğaçalar ohhhh keyfim yerinde. Yanınada koydum mecburi bir nesquikli süt afiyet bal şeker oldu. Sevgili bu durumdan pek hoşnut değil. Ona da pastanelerdeki gibi yumuşacık olacak bir poğaça tarifi arıyorum. Duyduk duymadık demeyin varsa yumuşacık poğaça tarifiniz bir tık edin...
Yapmak isteyen olursa tarifimiz aşağıda, herkese öpücükler....
1 yumurta, yarım paket margarin (eritilecek), 1 su bardağı zeytinyağı, 1 su bardağı yoğurt, 1 yemek kaşığı şeker, 1 tatlı kaşığı tuz, 1 tatlı kaşığı kabartma tozu, aldığı kadar un. Aldığı kadar unlu tariflerle hiç ısınamam o yüzden kıvamı tutana kadar saydım 16 tepeleme yemek kaşığı un koydum. Birde benim su bardaklarım çüş beden olduğu için ben 1 su bardağı tariflerinde paşabahçenin cam, kulplu klasik çay-nescafe fincanlarını kullanıyorum. İçi için peynir kullandım, üzerine de yumurta sarısı. İçine biraz da mahlep koyuyorum ben bu tarz şeylerin, pişerken yaydığı koku çok hoşuma gidiyor.
Tüm malzemeleri benim küçük hanımda karıştırdım. Kıvamı tutunca aldım ceviz büyüklüğünde parçaları avucumun içinde hafifçe açıp içine peyniri koydum ve tekrar yuvarladım dizdim tepsiye. Üzerine de yumurta sarılarını sürüp, 150 derece önceden ısıttığım fırında kek ayarında 30 dakika pişirdim... Sevgiler.
Gönderen Müge Özcan zaman: 13:59 6 yorum:
Böğürtlen ve Çikolata... Mmmmm
Hafta sonu televizyonda yemek programlarından birisine denk geldik adı neydi hatırlamıyorum genç bir kadın sunuyor. Bu hafta bir butik pastacıdan pasta tarifi verdiler ve pastayı birlikte yaptılar...
Pasta yapıldı bitti ki bizde sevgiliyle döndük birbirimize baktık, kim önce kalkıp pastayı yapmaya koyulacak derken ben mızıktım önce. Yok benim o pasta malzemelerimden yapınca onların ki gibi olmuyor kreması bile dümdüz durmuyor diye söylenmeye. Fırsat bu fırsat birkaç pasta malzemesi daha aldırabilirim belki diye :)
Neyse sevgili düşmedi bu tuzağa kalktıp gittim mutfağa koyuldum pastayı yapmaya.
200 gr şeker ile 5 yumurtayı karıştırdım ilk önce iyice kabarıp köpük haline gelene kadar. Sonra bıraktım mikseri bir kenara aldım karıştırma kabını yamacıma attım içine 3 çorba kaşığı kakao, 200 gr un ve 50 gr eritilmiş tereyağını. Bu sefer spatula ile hafif hafif karıştırdım ki sönmesin kabaran yumurta şeker. Karışımı yağlanmış unlanmış kelepçeli kalıbıma döktüm, 150 derece ısıtığım fırında 35 dakika pişmeye bıraktım. (Aslında kekler 180 derecede yapılır ama benim fırın elektrikli olduğu için 150 derecede yapıyorum.)
Kekin kıvamı hayallerimde ki pandispanya kıvamında ve tadında olmuştu, ayy bayıldım kremayı sürene kadar tırtıkladım kekin sağını solunu zaten :)
Sonra keki ikiye ayırıp arasına kakaolu pasta kremasını sürdük. Dr.Oetkerin kakaolu hazır kremasını kullandık. (üşengeç bünye krema yapmaya üşendi çünkü evde bitter çikolata kalmamıştı.) Ama isterseniz 1 paket hazır kremayı iyice kaynatıp içine bitter çikolata atıp eriterekte kremayı yapabilirsiniz. Kremanın üzerinede bolca böğürtleni yaydık ve ayırdığımız keki üzerine kapatıp üst katı da krema ile kapladık. Sonra yine Dr.Oetkerin beyaz çikolata sosu vardı onu en üste yayıp alttaki kakaolu kremayla biraz buladım ve üzerine de damla çikolata ile ceviz serpiştirdi sevgili.... Her ne kadar görüp heveslendiğimiz pasta gibi görünmediyse de bizim pastacık, yine de afiyetle yedik :P
Deneyecek olanlara da şimdiden afiyet olsun...
Gönderen Müge Özcan zaman: 11:07 3 yorum:
Gönderen Müge Özcan zaman: 12:09 10 yorum:
Kıpırtıya Devam... :)
Ufacık, tefecik, minicik de olsa da yılbaşı ağacı süslenip ışıkları yakıldı mı içimde ışıl ışıl oluyor....
Minikte olsa ilk yılbaşı ağacımızı ofiste kurduk bakalım, darısı hafta sonu sevgiliyi kandırırsam evdeki süslemelere.
Süsler süslemez onu da ekleyeceğim :) Herkese Mutlu Hafta Sonları....
Gönderen Müge Özcan zaman: 17:19 4 yorum:
Etiketler: Heyecan, Özel Günler, Yeni Yıl
Son 4 aydır hiç olmadığı kadar heyecanlıyım....
Ama çoook güzel...
Kalbim hızla atıyor, acaip bir sevinç içindeyim...
Güzel şeylere gebe olsun bugün...
Gönderen Müge Özcan zaman: 14:17 3 yorum:
Etiketler: Hamilelik, Heyecan, Oradan Buradan Benden
Gönderen Müge Özcan zaman: 11:14 6 yorum:
Gönderen Müge Özcan zaman: 11:51 2 yorum:
Gönderen Müge Özcan zaman: 14:48 4 yorum:
Pişşşştt... Bayram Gelmiş...
Sevmediğim Hallerimi!! ve Geri Gelen!! uçuğumu geride bırakmayı umut ederek bayrama doğru ilerliyorum... Herkesi Öpüyor ve Huzurlu Bir Bayram Diliyorum...
Gönderen Müge Özcan zaman: 10:11 4 yorum:
Etiketler: Bayram, Heyecan, Özel Günler
Çok stresliyim… Her şey ve herkes sanki üzerime üzerime geliyor.
• İş yerinde yıl sonu değişimlerinin stresi….
• Yine iş yerinin tasarruf paketi adı altında oluşturdukları saçma sapan yeni servis güzergahlarının stresi….
• Bankalarla devam eden iş birliklerin sancılı hazırlık dönemi ve üst üste gelen aksiliklerin stresi…
İmzaya git, 10 dakikalık yol 1 saat sürsün… Sonra tamam her şey oldu densin sen çık, ertesi gün arasınlar eksik imzalar var gelin buraya desinler…. Evde yan gelip yatıyorum ya ben hemen kalkar gelirim siz isteyin yeter ki. Kuryeye verin ben imzalayıp geri yollayayım, yok olmaz kendiniz gelmelisiniz ifadelerinin oluşturduğu stres….
• Malum bankanın iş yerime yakın şubesini bulma stresi…
• Bayram geliyor, bayram sevincinin yanında peki hastalık stresi…
• Etrafımdaki sevdiğim insanlar hasta, onların bu sıkıntılı döneminin bende oluşturduğu stres…
• Dudağıma gelip konan ve gitmemekte ısrar edip, direnen uçuğun stresi…
• Her şeyi bildiğini düşünüp, her şeye karışmayı kendine adet edinmiş varlıkların etrafımda dolanıyor olmasının stresi…
• Evde yapılan temizliğin, acaba oldu mu? Bu sefer nereyi eksik bırakacak? Ütüyü de yapacak mı? Bıt bıt bıt onun stresi…
• Monoton hayatın üzerime karabasan gibi çöken etkisinin stresi.
Sıkıldım hem de çok sıkıldım… Geçsin artık bu ruh halim, normalimi istiyorum…. Normali oysa tabii…
Gönderen Müge Özcan zaman: 10:25 2 yorum:
Uzun zamandır beni boşlayan, arayan sormayan, hiç yakınıma bile uğramayan sevgili uçuğum geri geldi. :(
Hemde hiç beklemediğim hatta hatta hiç istemeyeceğim bir dönemde geldi. Zonk zonk atan, hissettikçe sinirimi daha da bozan ve herşeyden önce artık ilaç sürüp hemen uçuramadığım pis uçuğum. Birde çok severmişim kendisini gibi gittikçe de yerini sağlamlaştırıp, mekanını da genişletiyor pis... :(
Ne yapılır bu uçuk için bilen var mı? İlaçlar dışında ama :( malum kullanamıyorum ilaçları. Doğal tedavi yolu var mı? Varsa hayrına söyleyin de duacınız olayım bayram üstü bayram üstü :) :) :)
Gönderen Müge Özcan zaman: 09:51 Hiç yorum yok:
24 Kasım Öğretmenler Günü!...
İlk önce sevgili Babişkomun, ardından da hepimizin gelişimi, eğitimi, iyi birer birey olabilmesi için çalışıp didinen, birikimlerini bıkmadan usanmadan genç dimağlara aktaran tüm öğretmenlerin ellerini saygıyla öpüp, öğretmenler gününü kutluyorum….
Gönderen Müge Özcan zaman: 12:17 Hiç yorum yok:
Gönderen Müge Özcan zaman: 14:04 7 yorum:
Gönderen Müge Özcan zaman: 12:55 3 yorum:
Bu kadar Ödün Verilmesinin Sebebi Ne?
İnsanları anlamakta güçlük çekiyorum bazı anlarda.
Bir erkek veya kadın fark etmez, karşı cinsle ikili bir ilişkiye başladığı zaman; sevgili olduğunda, nişanlandığında yada evlendiğinde değişmek zorunda mıdır?
Birlikte olduğu insana gözü kapalı her şeyi vermeli mi? (fesatlığa lüzum yok şimdi.) Ödün vermekten falan filan bahsediyorum şurada yahu...
Artık sevgilim/nişanlım/kocam/karım var, bu demektir artık onun dışında bir özel hayatım yok. Her şeyimi bilecek, geçmişimi bile incik cincik hesap vereceğim, he ona da hesap soracağım orası da ayrı.
Çünkü zaten o kadar eminim ki hayatımın sonuna kadar artık o var, olurda yarın yanımda olmazsa bile (yine de Allah korusun) benim ondan sonra çevremde arkadaşıma, eşime dostuma da ihtiyacım olmayacak ki!!!
Bu malum ulu insan; Mail, msn, facebook, twitter bla bla bla bütün erişim alanlarımın şifresini bilecek, istediği an girip istediği değişikliği yapabilecek. Hiç sormadan ve hatta sonrasında da hiç bir açıklama yapmadan 100 yıllık arkadaşlarımı bile listemden silecek.
Bu olacak şey mi ya? Bizler neden arkadaşlıklar kuruyoruz o zaman, dostluk diyemiyorum çünkü dersem hatalı olan bişiler olur burada.
Şimdi de anlamaya çalışıyorum, düşünüyorum. Hoş aslında biliyorum boşuna kafa patlatıyorum ama. Böyle yapan bir partner olduğunda ve benzeri olaylar yaşandığında; suç kimde aranmalı? Sorgusuzca her şeyini karşısındakine açan arkadaşa, eşe, dosta mı? Yoksa kendini bilmez ne idüğü belirsiz partnere mi?
Gönderen Müge Özcan zaman: 17:23 5 yorum:
Etiketler: Dostluk, İlişkiler
içimdeki zıp zıp :)
Bebeğim, elma çekirdeğim hatta elma şekerim :)
Nasıl keyifli bir muayene günüydü... Aslında öncesi çok stresliydi tarama testimiz vardı çünkü. Çok şükür ki her şey yolunda.
Diğer muayenelerde olduğu gibi bunda da öylece göreceğiz seni zannediyordum. Hareket ettiğini görünce inanamadım... Aaaaa aaaaaa hareket mi ediyor o öyle zıplıyor mu diyiverdim birden doktora...
-Evet, hareketli ne kelime yerinde durmuyor, boyunu ölçemiyorum dedi.
Takla atıp, amuda kalkan, göbüşünü zıplatan bir çekirdek :)
Sen nasıl bir mucizesin......
Hele bir de hissetmeye başladım mı tamam artık tadından yenmeyeceksin belli.
Bu arada; Zıpzıp bebişini gözden akan hafif yaşlarla takip eden kurtlu anne dayanamaz ve sorar;
-Cinsiyetini ne zaman öğrenebileceğiz?
Doktor 1 ay sonra kesin olarak söylerim derken,
çekirdek hava yaparcasına amuda kalktı açtı bacaklarını hey Allahıııııım :)
Doktor da bak pipisi görünmüyor, büyük ihtimalle kız dedi. Bekliyoruz, göreceğiz....
Sağlıkla sıhhatle gel çekirdeğim….
Gönderen Müge Özcan zaman: 12:42 4 yorum:
Etiketler: Aile, Hamilelik, Heyecan, Sağlık
bu ne menem bi ağrı :(
Bir baş ağrısı 3 günde geçmez mi?
Geçmezse neden geçmez?
Çin yağıyla yıkanıyorum artık ama yok bana mısın demiyor. Sırayla; bir sağ bir sol şakaklarım patlayacak gibi ağrıyor. Hele yürümek hareket etmek tam işkence. Beynim içerde küçülmüş kafatasımın sağına soluna çarpıp duruyor....
Var mı bunun kurtuluş yolu?
Gönderen Müge Özcan zaman: 14:16 2 yorum:
sen bize geliyorsun....
Bugün öğrendim seni…
Dr telefonda gebelik başlamış dediğinde suratım ne hal almıştı acaba :) o andan sonra suratıma aptal bir gülümseme yerleşti ve gitmedi. Çok tuhaf bir his ve galiba tarifi de yok.
Dr daha çok erken takip edelim dedi. Kötü hiç bişi düşünmek istemiyorum, senin bize geleceğini düşünmekten başka bir şey düşüneyim istemiyorum.
Sağlıkla sıhhatle gel bize bebeğim :) :) bebeğim, benim bebeğim, bizim bebeğimiz.
Saat 13:47 baban henüz senden haberdar değil. Telefonda yada msn de söylemek istemedim. Seni yüz yüzeyken duysun sana uzansın dokunsun istedim.
Şimdi söylemeyip eve gitmeyi sabretmeye çalışıyorum.
Sen bize geliyorsun bebeğim hayırlısıyla… bizi iste olur mu? Biz seni çok istiyoruz…
P.S. Yukarıda ki yazı 07.09.2009 tarihinde miniğimiz için yazdığım ilk kelimeler.
Gönderen Müge Özcan zaman: 13:57 4 yorum: