Tuesday's Gone with the winds... / Salı bitti, rüzgarlarla...
Salı da bitti diyor rüzgarlarla...
Uzun zamandır dinlemediğim bir şarkıydı bu, ilk olarak Metallica'dan sonra da güneyli ırkçı amcalar Lynyrd Skynyrd'dan dinlemiştim. Doğal olarak benim gibi bir "redneck"i etkilemişti. Belki içimdeki "ırgat" uyanmıştı.
İlk olarak akustik gitarı elime aldığımda denemiştim çalmayı, sonra vazgeçip herkes gibi kendimi Nirvana şarkılarına vermiştim. Gün geldi geçti tekrar denedim çalmayı ve çalıyordum. Bu sefer gerçekten hissettiğim gibi çalıyordum. Ne günlerdi o günler. Şimdi tekrar dinlediğimde bu şarkıyı lise yıllarım, coğrafya, tarih ve ingilizce derslerimin çok iyi olması fakat fizik, kimya ve biyolojide aynı başarıyı gösteremeyişim gelir gözlerimin önüne. Her veli toplantısında babamın elinde notlarla dönmesi gelir. Ben de o şarkıyı açardım arkada evet bir salı daha geçti derdim.
Bu gece böyle hislendim işte bir garip, Jeff kardeşimizle başlayıp, Tuesday's Gone ile devam ettim. (Jeff Buckley ayrı bir postun konusu olsun, borcum olsun)
Mızıkaya hayran olduğumu keşfetmiştim ayrıca bu şarkıyı dinlerken, sonra mızıka alıp onun do çıkması sonucu hiçbir şarkıyı öğrenemem ve artık sol mızıkaya verecek paramın olmaması da cabası. Çok şey hatırlatır bu şarkı bana.
Neyse merak edenler için link de verirdim ama youtube maalesef saçma bir uyarıyla çalışmıyor sadece size listen.grooveshark.com'u önereyim ordan Metallica-Tuesday's Gone yazın, çıkar.
Bu arada bana 11 yaşımdaki doğum günümde ailemin hediyesi olan "ki genel geçer tek doğum günü hediyem" olan orgumu özledim.
der daral obana at 22:00