Kağıt Ev - Carlos Maria Dominguez | BİLKAR
ŞEHRİN KÜLTÜR VE SANAT MERKEZİ
Sahne Sanatları Atölyesi
Yabancı Diller Atölyesi
Aşk 1 Şey Değildir
Hasan Hüseyin Korkmazgil – Anma ve Söyleşi
21. Yüzyılda Feminist Hareketler
Narsisizmin Yanılsamalarında Kendini Aramak
Prof Pİ Show
Yüzümde Nâzım İzi
HAYAT VE SANAT
Kağıt Ev/ Carlos Maria Dominguez;
Kitap okuma aşkı uğrunda araba altında kalıp ölen kadın Bruma. Ölümünden sonra ona gelen ama üzerinde çimento kalıntıları olan bir Novella ( Uzun Hikaye). Hikaye tamamen Bruma’nın ölümünden sonra onun yerine geçen,onun ofisini dolduran ve derslerine giren meslektaşı , bu kitabın nereden ve niçin geldiğini araştırması,araştırırken de; kitapların insanların karakterini nasıl şekillendirdiğini,yaşam yolculuklarını kitaplarla beraber sürdürenlerin ,okuma ve okuma alışkanlıkları ile beslenen yalnızlıkla gerçekleşen hikayeydi anlatılan…..
kitaplardan oluşturduğu bir düyada yaşamayı sevenler,
kitaplardan öğrendikleri ile yaşamını kurgulayanlar,
kitaplardan uzak yaşayanlar,
kitapsızlar ve kitapsız yapamayanlar,
Siz hangi tanımlamaya girersiniz bilemem,
Kağıttan ya da kitaplardan ev yapılmaz elbet ama,kitaplardan yaşamı kurgulamakta olmaz bence. Okuyarak ve şahitlikte gerçekleştirilen yaşam biraz güdük kalır,yaşamın tam olması için, kitaplar dışında, yaşamımıza eşlik eden her varlığın okunması ve okuduklarımızı yorumlayarak,yaşama aktarmamız da gerekir.Sadece okuduklarımız değil, eylemlerimiz,uygulamalarımız,yaşama uyarladıklarımız ve öğrendiklerimiz korunağımız dır ancak.
Okurken,okuduklarımıza yoğunlaşır, düşüncenin sınırsızlığında atabildiğimiz kadar kulaç atarız. Düşüncelerimizi uygulamaya kalktığımızda,onları eyleme dökmek,gözle görünür kılmak ve yaşamın içindeki yorumlanışını görmek o kadar kolay değildir.Sınırsızlığa sınır çizeriz yaşama geçirirken düşüncelerimizi.İzlerken her şey kolaydır.Basit bir makarna pişirmek yada ağaç resmi yapmak mesela.İzleyerek değil ancak uygulayarak öğrenebilir ve içselleştirebiliriz tüm bilgileri.Düşüncenin sınırsızlığında yüzmek ne kadar geliştirirse zihnimizi,yaşamın içinde yorumlanışını görmek de yeteneklerimiz geliştirir.
Okuduk ve düşündüklerimizi somutlaştırmanın yolu da yaşama uyarlanabilme olasılığı ve şartları ile mümkün.
Sanıyorum konuya uygun bir alıntı.Yazmadan geçemeyeceğim.
“Kitaplar bir halta yaramaz. İnsanın birine ihtiyacı vardır, birine yakın olmak ister.” İnler gibi devam etti. “Kimsesi yoksa delirir insan. Kim olduğu hiç önemli değildir, yeter ki yanında biri olsun. İnanın bana, insan fazla yalnız kaldımı, hastalanır.”
Okuduk ve düşündüklerini paylaşarak yaşamı ve kitapları iyi okumalar dileğiyle…