Haberler > Gündem Haberleri > Özgecan Aslan cinayeti zanlısı Suphi Altındöken'ın emniyetteki ifadesinin tamamı
Özgecan Aslan cinayeti zanlısı Suphi Altındöken'ın emniyetteki ifadesinin tamamı
İşte Özgecan Aslan cinayeti zanlısı Suphi Altındöken'ın emniyetteki ifadesinin tam metni.
Giriş Tarihi: 16.2.2015 15:13 Güncelleme Tarihi: 16.2.2015 15:52
Mersin'in Tarsus ilçesinde Özgecan Arslan'ı vahşice öldüren Ahmet Suphi Altındöken'in, dün Tarsus İlçe Jandarma Komutanlığı'nda alınan ifadesi ortaya çıktı.
Radikal'den İsmail Saymaz'ın haberine göre Altındöken, kendisine bağırdığı için tekmelediği Arslan'ın bayıldığını ileri sürdü. Baygınlık geçirmesi üzerine arkadaşı ve babasından yardım istediğini söyleyen Altındöken, nefes alıp verdiği halde Arslan'ın boğazına bıçak sokarak şah damarını kestiğini ve daha sonra DNA izi kalmasın diye bileklerini kestiğini anlattı.
Ahmet Suphi Altındöken'in dün İlçe Jandarma Komutanlığı'nda alınan ifadesine Radikal ulaştı. Altındöken'in okuyanı dehşete düşüren ifadesinden bölümler şöyle:
Saat 20.05 sıralarında Tarsus şehir merkezinin önünde Cereciler Durağı'nda bir erkek ve bir bayan bekliyordu. Erkek el kaldırdı. Ben de durdum. Bayan yanındaki erkeğe 'İyi akşamlar' diyerek araca bindi. Benim şoför koltuğumun arkasındaki koltuğa oturdu. Başka da binen olmadı, ikimizden başka kimse yoktu. Benim (Özgecan'ı) araca almamdaki amaç, Kleopatra Kapısı'ndaki nöbetçi araca teslim etmekti. Otobüs güzergâhı yolunu kullanarak, nöbetçi arabaya gidiyorduk. Yolda bayan bana "Mersin'e direkt siz mi gidiyorsunuz, aktarma mı yapacaksınız" diye sordu. Aktarma yapacağımı söyledim. Mersin'e gidecek aracın ne zaman kalkacağını sordu. 20.30'da kalkacağını söyledim. "Benim acelem var" dedi. Ben de "Ya 20.30'u bekleyeceksiniz ya da sizi E-5'e çıkaracağım, Adana'dan Mersin'e giden direkt arabalara bineceksiniz. Daha da aceleniz varsa 100 TL verin, ben sizi 20-25 dakika içerisinde Mersin'e götürürüm" dedim. Kabul etti ve bana 100 TL verdi. Hızlı gidebilmek için Çukurova İplik Fabrikası önünden otoban bağlantı yoluna girdim.
Bayan yol güzergâhını değiştirdiğimi görünce bana "Ne oldu, bir terslik mi var" diye sordu. Ben de "Hem daha erken ve hızlı gideriz, hem de aşağı yoldan gitmemiz yasak" dedim.
Otoban bağlantı yolunda ilerlerken, "Senin niyetin ne de bu yola girdin" dedi. Ben de "Ben size otobana gireceğimi söyledim, az ileride gişeler var" dedim. Bağırarak konuşmaya başladı. Arkadan başıma doğru eliyle vurdu. İlk vurduğunda ona karşılık vermedim. Tartışmalarımız Kaleburcu Köprüsü'ne kadar sürdü. Bağırmaya devam edince "Tamam sus" diyerek, kavşaktan geldiğim yola geri döndüm. Hala "Neden buradan gidiyoruz" dedi. Ben de "Gıcıklandın sen, D-400 yoluna iniyoruz" dedim.
D-400'e indiğimde bayanı yolda indirecektim. Ancak baygın halde olduğundan panik yaptım ve arkadaşım Fatih Gökçe'yi aradım. "Fatih başım belada, neredesin" dedim. Fatih'le konuşurken bayan ayağa kalktı. Aynadan gördüm ve refleksle elimin tersiyle itekledim. Tekrar koridora düştü. Bu sırada telefon açıktı ve konuşmaya devam ettik.
Fatih'e "Gel" dedim. 5-6 dakika sonra ismini bilmediğim bir arkadaşıyla geldi. Ben aracın dışında bekliyordum. Fatih yanıma geldiğinde "Kavga ettik, koridora düştü" dedim. O zamana kadar öldürmeye niyetim yoktu. Ölü olup olmadığını da bilmiyordum. Kapıyı hafif açarak, yerde yatan şahsı Fatih'e gösterdim. Ayaklarını kısmen görünce "Kapat kapat" dedi. Benim araca bindi, "Sakin bir yere gidelim, konuşalım" dedi.
"Üniversite'nin oraya gidelim" dedi. Fatih "Ne yapalım" diye sordu, ben de ona sordum. "Ya bir yere atacağız ya da iz kalmasın diye yakalım" dedi. Fatih arkadaşını aradı, o da benzin getirdi. Saat 20.45 sıralarıydı. Ben arabadan inmedim. Fatih gitti ve benzini getirdi. Benim aracın ön tarafına koydu. Fatih benim araca binmedi. Arkadaşının Doğan marka aracına bindi, onlar önde, ben arkada, peş peşe Tarsus'a hareket ettik.
Fatih'in evinin önüne geldik. Fatih'e "Ben eve gidiyorum. Yengen merak etmesin. Sen de eve gelirsin" dedim. Yolda seyir halindeyken babamı aradım, "Sokağın başına çıksana" dedim. İki dakika sonra geldi. Babama "Kavga ettim, arabada yatıyor, öldü mü, kaldı mı, bilmiyorum" dedim. Babam şaşırdı kaldı. "Hastaneye götürelim, baktıralım" dedi. Ben de "Fatih gelsin, ona göre konuşuruz" dedim. Arabaya binerek, babamın evinin olduğu sokağa geldik.
Birkaç dakika sonra Fatih arabasıyla geldi. Üçümüz bir aradayken, "Ne diyorsunuz, ne yapalım" dedim. Babam "Fazla geç olmadan hastaneye götürelim" dedi. Fatih de "Ölmüşse veya hastaneye giderken ölürse başımıza bela olur, git bak yaşıyorsa ortadan kaldıralım" dedi.
Ben aracın içine girdim, yaşayıp yaşamadığına baktım. Hızlı bir şekilde nefes aldığını gördüm. Dışarı çıkarak, "Fatih, yaşıyor, nefes alıyor ama boğazında kesik ve kan var" dedim. Fatih bana "Boğazı filan kesikse işini bitir. Şimdi ölsün, ortadan kaldıralım" dedi.
Otobüste bulunan bıçağı sol kapı gözünden alarak araca girdim. Kapı açık bir şekilde bıçağı boğazına, boynunun şah damarına doğru soktum. O panikle bir iki defa daha boğaz tarafına sokup çıkardım. Araçtan indim. Sokakta kimse yoktu. Boğazını kestiğimi Fatih'e söyledim.
Bıçağı ön tamponun içindeki boşluğa koydum. Bu sırada hâlâ araçta bulunan bayandan hırıltılı bir şekilde nefes alıp verme sesi ve öksürük sesi geliyordu. Bu sesi Fatih de duyuyordu. Fatih bu sesi duyunca, "Oğlum madem yaptın. Yüzünü cırmalamış. Kızın tırnaklarına kimliğini bırakmış gibisin" dedi. "Ne yapayım" dedim. O da bana "Ellerini kes" dedi. Bu sırada Fatih aracın ön tamponuna koyduğum bıçağı aldı, bana verdi. Ben de o panikle tekrar araca girdim. Bu arada bayandan hala hırıltılı bir ses geliyordu ve yaşıyordu. Kapı da açıktı. Bayanın iki elini de bileklerinden kestim.
Tam araçtan inerken babam yanımıza geldi. "Arabadan ses geliyor, hırıltı geliyor" dedi. Ben de kendisine "Poşet getir" dedim. Babam evden poşet getirdi. Araca tekrar girerek kesmiş olduğum elleri poşete koydum. Araçtan inerek babamın evinin alt katındaki kullanılmayan tuvaletin klozetin içine sakladım. Babam da bu poşeti koyduğumu gördü ancak içinde ne olduğunu görmedi. Babam da muhtemelen (Özgecan'ın) eşyalarını alarak evine götürmüş, avlunun içine koymuş.
Üçümüz arabanın önünde ne yapacağımı konuştuk. Fatih, "Çuvala koyalım, birkaç gün bir yerde saklayalım, sonra icabına bakarız" dedi. Ben de "O kadar uğraşmayalım" dedi. Fatih de "Götürüp bir yerde gömeceğiz ya da çuvalda bekleteceğiz" dedi. Arabalara binerken Fatih, 40 TL para istedi. "Benzin alayım, o benzin yetmez, en iyisi bu" dedi. Ben de 40 TL verdim.
Fatih jandarmanın gelip gelmediğini kontrol ediyordu. İçeri girdim, az ileriden U dönüşü yaptım. Bayanı ayaklarından sürükleyerek indirdim. Aşağıda uçurum vardı. Uçurumun kenarına bıraktım. Kendisi 5-10 metre kayarak gitti. Tekrar yanına gittim ve bir iki kez daha itekleyerek yoldan yaklaşık 15 metre aşağıya indi. Yukarı çıktım. Babama, "Benzin bidonunu ver" dedim. Babam da 5 litrelik küçük şişeyi ve çakmağı uzattı. Aşağıya inerken panikle şişeyi ve çakmağı düşürdüm. Tekrar yukarı çıkarak büyük benzin bidonunu da babamdan istedim. Arabada duran kendi çakmağımı ve bir miktar gazete parçası alarak tekrar bayanın yanına indim. Babam arabadan inmiş bana bakıyordu. Göz göze geldik ve yakma konusunda konuşmadan tereddüt ettik. Acele acele benzini üzerine döktüm. Gazete parçasını yakarak üstüne attım. Gazete yanıyordu ancak tam tutuşmamıştı. Ben yukarı çıkarken alevin parlamasını hissettim, sesini duydum.
Daha sonra Taşobası Mahallesi'ni 2-3 kilometre geçtikten sonra yolun kenarında Fatih durdu. Ben de yanında durdum. Arkamızdan jandarma trafik geldi. Fatih kaçacak gibi oldu, gaza bastı, sonra durdu. Bu sırada saat 23.00-00.00 sıralarıydı.
Jandarma bize "Neden böyle durdunuz" diye sordu. Fatih "Adres tarif ediyorum, Mersin'e gideceklermiş" dedi. Jandarma komutanı sonra bana döndü "Ne oldu" dedi. Ben de "Mersin'e gitmek için otobanı soruyorum" dedim. O da bana tarif etti. Daha sonra ayrıldık.
Çamtepe gişelerine geldiğimizde otobana girmeyince jandarma trafik bizi fark etti ve Özbek Mahallesi'nde tekrar durdurdu. Bu arada Fatih yanımızdan geçti gitti. Arabanın içine baktı ve kan lekelerini gördü. Bunun ne olduğunu sorunca ben de "Gündüz kavga ettik, oradan gelmiştir" dedim. Asayiş ekibini çağırdı ve babamı jandarma arabasına aldılar. Benim yanıma da bir jandarma görevlisi bindi ve karakola geldik. Karakola geldikten sonra bıçağı arabada bulunan bir beze sürttüm ve kan lekesini silmek istedim. İfademizi aldılar ve ertesi sabah bir şey bulamayınca serbest bıraktılar.
Karakoldan çıktıktan sonra eve gittim. Babam da evdeydi. Akşamleyin arabadan aldığı kitapları halamın evinde sobada yaktı. Daha sonra aşağıya indi ve bahçede çukurun üzerinde bir şey yaktığını gördüm. Bir saat oyalandıktan sonra evden çıktım… Akşam babamın evinin karşısındaki sahibini tanımadığım boş eve geldim ve geceyi burada geçirdim. Öğlene kadar oradan çıkmadım. Öğle saatlerinde evden ayrıldım. Yeşilyurt Mahallesi'nde bulunan dayım Yusuf Tan'ın evine saat 19.00 sıralarında gittim. Teslim olacağımı söyledim. Dayımın evinden çıktım. Eşimi arayıp teslim olacağımı söyleyecektim. Yolda jandarmalar beni yakaladı. Bu işin bu seviyeye geleceğini bilmiyordum. Bir planlama yoktur. En başından beri öldürmek gibi bir niyetim yoktu. Yaptığıma pişmanım ve halen şok içindeyim.''
İŞTE İKİNCİ CANİNİN İFADESİ!
Özgecan'ı katledenler birbirine düştü. İkinci cani arkadaşından farklı ifade verdi, ifadesi avukatın uyarısıyla yarıda kesildi.