The Surge - İnceleme - The Surge İnceleme | IGN Türkiye
The Surge bunda önce de Lords of the Fallen ile benzer kategoride bir oyuna imza atan Deck 13 Interactive firmasının yeni oyunu. The Surge, son zamanlarda popüleritesi artan FromSoftware’in Souls/Bloodborne serisine benzer oyun kategorisine giriyor. Nioh ile bu tarzda oyunların Take Two dışındaki firmalar tarafından da yapıldığında başarılı olabileceğini gördük. The Surge, belki Nioh kadar olmasa da bu kategorinin ilerisi için başlı başına bir oyun türü olabileceği konusunda ümit veren örneklerden biri.
Oyunun en başı, karakterimiz tekerlekli sandalyedeyken.
Oyunun senaryosu çok da orijinal sayılmaz. Kaynakları tükenen ve doğal felaketlerle boğuşan bir dünyada insanlar çözümü kendilerini yarı insan – yarı makine haline getirerek çözmeye çalışıyorlar. Ancak işler yolunda gitmiyor ve makineler kontrolden çıkıyor. Siz de bacaklarını kaybettikten sonra tekrar yürüyebilme amaçlı yeni makineleştirilmiş bir insanken, kendinizi makinalarla insanlar arasında bir savaşta bulup, bir savaş makinesine dönüştürmeye çalışıyorsunuz.
Senaryo oyunun kesinlikle güçlü taraflarında değil ancak bu benim oyunu kapattıktan sonra da ısrarla oyunu tekrar oynama isteğimi pek de söndürmedi. Çünkü oyunun oynanış mekanikleri çok keyifli. Oyun Dark Souls formülünü taban alıyor. Dark Souls’daki Bonfire benzeri, medbay diye adlandırılan bir alanımız var. Buraya gelip kendimizi burdaki cihaza bağladığımızda, hem oyunun “injectable” dediği (Dark Souls’dan Estus Flask’lar) karakterin canını dolduran kaynaklar hem de bölümdeki tüm düşmanlar yenileniyor. Her bir düşmanı öldürdüğümüzde oyunun ana kaynağı olan Tech Scrap elde ediyoruz. Öldüğümüzde ise üzerimizdeki tüm Tech Scrap’leri düşürüyoruz ve medbay’de uyanıyoruz. Öldüğümüz yere belli bir sürede geri dönüp Tech Scrap’leri almazsak, hepsini kaybediyoruz. Tabi bunu yapması çok da kolay olmuyor, zira oyun tahmin edebileceğiniz gibi bayağı zor bir oyun.
Yalnız benim gibi Dark Souls’un zorluk seviyesini aşırı bulan ve bu nedenle bitirmeyi hiç başaramamış bir oyuncuysanız, kesinlikle The Surge sizi rahatlatacak. Oyun Dark Souls kadar zor değil. Souls serisinden alışık olduğumuz tuzaklar, en tahmin etmeyeceğiniz yerlere yerleştirilmiş düşmanlar vs söz konusu ama çok daha az ve düşmanlar o kadar da tehdit edici değil.
Oyunun Souls serisinden farklı yaptığı şeyler de var ve bence bunlar kesinlikle oyunun lehine işliyor. Oyunda bir Tech Scrap multiplier var, yani kazandığınız Tech Scrap’ler üstünüzdeki miktara bağlı olarak artıyor. Üstünüzde ne kadar Tech Scrap taşıyorsanız o kadar fazla kazanıyorsunuz bir düşmanı öldürünce. Ama tabi siz öldüğünüzde de hepsini kaybetme riskiniz var. Bu risk ve kazanç mantığı, oyuna ekstra bir gerginlik katıyor. Sürekli düşünüyorsunuz “Medbay’e gidip üstümdekileri bıraksam mı? Yoksa kalan 1 tane injectable’ım ile şu 3 düşmanı daha öldürebilir miyim?”.
Tech Scrap’ler ile level atlayabiliyorsunuz, exo-suit’in core power’ını artırmak olarak geçiyor oyunda bu durum. Core power’ımız belli seviyelere ulaştığında yeni implant slotları açılıyor. Implant’lar ise karakterimize pasif veya aktif yeni özellikler kazandıran bazı eklentiler. Birçok şey implant slotlarından yer kapladığından ve çok da iyi implant’ler bulmaya başladıkça, başlarda çok da direk anlayamadığınız level atlamanın etkisi daha belirgin hale geliyor.
Tech Scrap’ler ile yeni ekipmanlar yapabiliyor veya var olanları geliştirebiliyoruz. Tabi tech scrap’ler yanısıra ekipman yapmak veya geliştirmek için o ekipmana özel başka parçalara da ihtiyacınız var, bunlar da düşmalarınız tarafından düşürülüyor. İşte burada oyunun en kendine has mekaniği devreye giriyor. Düşmanlarınızın farklı bölgelerine saldırabiliyorsunuz. Nereye saldıracağınızı siz seçiyorsunuz. Eğer doğru bölgeye uzun süre saldırırsanız, yeterli enerjiye de sahipseniz “finishing move” yapmanıza izin veriyor oyun. Bu vuruşlar hem çok güzel görünüyor, hem de düşmanınızın o uzvunu koparmanızı sağlıyor. Kopardığınız uzuv size o bölgeye özel bir ekipman yaratmanız için uygun malzemeleri verebiliyor. Böylece düşmanların nerelerine saldıracağınıza karar verirken hem neresinin güçsüz olduğuna dikkat etmeniz, hem de sizin ne türlü malzemeye ihtiyaç duyduğunuzu bilmeniz gerekiyor. Bu mekanik, oyundaki çarpışmaları çok daha keyifli bir hale getiriyor.
Gelelim teknik detaylara. Ben oyunu PS4 Pro’da oynadım ve çok memnunum. Zira digitalfoundary’nin de analizlerinde belirttikleri üzere, oyun PS4 Pro’yu en iyi değerlendiren oyun denilebilir. Daha PS4 çıkmadan sözü verilen, görsellik veya performans iyileştirmesi tercihinin her iki yönünü de mükemmel bir şekilde gerçekleştirebilen bir oyun.
Oyun PS4 Pro’da iki farklı mod sunuyor, Kalite ve Performans. Kalite modunda oyun 1620p/30 fps, performans modunda ise 1080p/60 fps olarak çalışıyor. Her iki modda da performans hedeflenen değerlerden neredeyse hiç şaşmıyor. Bunu yaparken oyun gayet de başarılı bir görsellik sunuyor. Oyun çoğunlukla kapalı mekanlarda geçiyor ve mekanlar artistik olarak çok geniş bir farklılık göstermiyor. Ancak düşman dizaynları ve özellikle boss dizaynları çok başarılı.
Gelelim oyunun çok da başarılı olmayan yönlerine. Oyun bir atmosfer yaratma konusunda Souls oyunlarının çok gerisinde kaliıyor. Hiçbir noktada kendimi oyunun dünyasına kapılmış hissetmedim. Çoğunlukla oynanış için oynadım. Senaryonun çok da ilgi çekici olmaması (en azından sonlara kadar) da buna ek bir neden gibi oldu. Souls oyunlarının bu kadar beğenilmesinin nedeni, yarattıkları gizemli, sırlarla dolu dünyası aslında. O gizemli, büyülü dünyayı keşfetme hissiyatı ve bunu yaparken diğer birçok oyundakinin aksine bir kahraman, özellikli bir kişi değil, köşe başındaki köpek tarafından bile öldürülme korkusu içinde olacak kadar korunmasız bir karakter olarak bunu yapmanız.
Souls oyunları karmaşık hikayeleri, karşılaştığınız birbirinden tuhaf ve gizemli karakterleri, hayal gücü dolu tuhaf diyarları ile sizi içine alıyor. Kaybettikçe tekrar ve tekrar denemek için size onlarca neden sunuyor. Sürekli bir gerilim, merak ve korku sunuyor ve tüm bunlar anlık ufacık zaferlerinizin sevincini çok büyük yaşamanızı sağlıyor.
Souls oyunlarında arka planda kalan, bir saatin işleyen çarklarını oluşturan tüm bu oynanış mekanikleri, The Surge’de apaçık ortaya çıkıyor. Çünkü oyunun en güçlü ve hatta belki tek güçlü yanı bu. Bu da benim Souls oyunlarını aslında daha da takdir etmeme neden oldu. Bu tıkır tıkır işleyen oynanış mekaniğini oyuncuya fark ettirmeyecek kadar üstün özellikle bezeli oyunlar aslında FromSoftware’in oyunları.
The Surge, ruhu alınmış bir Souls clone’u gibi. Oyun kötü mü? Asla değil, hatta ısrarla kendini oynatıyor. Sürekli ilerlemek daha iyi olmak, yeni mekanlar açtırmak için oynayasınız geliyor. Ancak Souls oyunlarının size yaşattığı o yoğun atmosferden hiçbir ibare yok. Çok yalın, çok oyun gibi. Kendi karakterini çok yaratamamış gibi. Ki bu durum benzerlerinin çok iyi olmasından kaynaklı daha da aşikar hale geliyor.
KararThe Surge’ün Souls formülüne ekledikleri, oyuna farklı bir bağımlılık ve dinamik getirmiş. Çarpışmalar çok keyifli ve görsel açıdan zengin, makine parçası koparma sistemi ve zengin loot sistemi insana sürekli oyunu oynamak için itici bir güç veriyor. Konsollarda nadir olarak görülen bir durum olan 1080p çözünürlükte 60 fps performans ise, anlık reflekslerin önemli olduğu böyle bir aksiyon oyununda oynanışa önemli bir katkı sağlıyor ve önemli de bir teknik başarı olarak kendini gösteriyor. Ancak oyunun oynanışı ve grafikleri dışındaki tüm detayları vasat olmaktan uzaklaşamıyor. Bu da ortaya karakteri zayıf ama keyifli bir oyun çıkarıyor.
The Surge’ün Souls formülüne ekledikleri, oyuna farklı bir bağımlılık ve dinamik getirmiş. Ancak oyunun oynanışı ve grafikleri dışındaki tüm detayları vasat olmaktan uzaklaşamıyor. Bu da ortaya karakteri çok güçlü olmayan ama keyifli bir oyun çıkarıyor.RT
Emrah Kırtıl 24 Mayıs 2017
+PS4 Pro'da 60 fps desteği