Edebiyat Okulu: Ziya Osman Saba
Yazın hayatına lise yıllarında şiir yazarak başlayan Ziya Osman Saba, ilk şiirini de 1927'de Servet-i Fünun dergisinde yayımladı. Bu dergide tanıştığı arkadaşlarıyla "Yedi Meşale" topluluğuna katıldı. Bir süre Milliyet gazetesinin edebiyat sayfasında yazılar kaleme aldı. Lisede tanıştığı Cahit Sıtkı Tarancı'nın öğrencilik yıllarından itibaren kendisine yazdığı mektupları bir araya getirmesi ile "Ziya'ya Mektuplar" ismindeki ünlü kitabını oluşturdu. 1943'te Yedi Meşale'den sonra ilk kitabı olan "Sebil ve Güvercinler"i; 1947'de ise ikinci kitabı olan "Geçen Zaman"ı yayımladı. İlk öykü kitabı olan "Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi"ni de 1952'de yayımladı. Ziya Osman Saba'nın "Nefes Almak" ve "Değişen İstanbul" hikâyeleri ölümünden sonra basıldı. Ayrıca dönemin önemli dergilerinden olan "Varlık", "Yücel" ve "Ataç" dergisinde yazı ve şiirleri yayımlandı.
Kalp hastalığı nedeniyle evine çekilerek kendini "Varlık Yayınevi"nin yayın işlerine verdi ve geçimini buradan sağlamaya çalıştı. Ziya Osman Saba, 29 Ocak 1957'de İstanbul'da geçirdiği kalp krizi sonucu hayata veda etti. İstanbul Eyüp Sultan'da bulunan aile mezarlığına defnedildi.
Şiirlerinde, çocukluk özlemi, anılara düşkünlük, aile sevgisi, kadere teslimiyet, Allah'a kulluk, ahiret özlemi, küçük mutluluklarla yetinme, ölüm yakınlığı konularını işledi.
Sembolist sanatçıların etkisinde kalır. Saf şiir anlayışına uygun şiirler kaleme alır.
Şiirlerini gözlemci ve dışavurumcu bir şekilde yazar.
Şiirlerinin dili oldukça sade olup anlatımdaki duruluk ve özgünlük şiirlerinin en belirgin özellikleri olarak öne çıkar.
Şiirlerinde hüzün duygusu yoğun olarak işlenir.
Şair olarak ün yapmasına karşın küçük hikâye türünde de eserler oluşturdu. Hikâyeleri çoğunlukla anı türünü andırır.
Gönderen Edebiyat Okulu zaman: 10:28:00