Meryem Seyda Parlak: Entelektüellerin Hurafeleri (Yorum) - İbrahim Paşalı
Entelektüellerin Hurafeleri; yolda olanların, yolunu şaşıranların, yerinde sayanların, ileri-geri konuşanların ve susanların - yolculuk boyunca - elden düşüremeyeceği bir kitap.
Arkadaşlar çok kısa zamanda okuyabileceğiniz, sizi alıp fikirler dünyasına götüren güzel bir kitap. Geçen ay sosyolog Jean Baudrillard'ın kitabını okumuştum. Her ülkenin sosyoloğu doğal olarak kendi toplumuna ışık tutuyor. Ama felsefe de olduğu gibi her sosyolojik çalışmanın da evrensellik barındırması gerektiğine inanıyorum. Nurettin Topçu'nun Var Olmak kitabında bu evrenselliği yakalamıştım. Toplumu bütün bir insanlık olarak ele almıştı. Jean Baudrillard öyle. Ama nedense aynı geniş açısını bu kitapta yakalayamadım. Kitabın içerisinde daha önce hiç fark etmediğiniz noktalar elbette ki var. Olaylara, kavramlara bakışımın ne kadar hatalı olduğunu okurken çok iyi görüyorsunuz. Benim takıldığım nokta yazarın her ne kadar yanlış olduğunu belirtse de kendini bir düşünceye empoze etmesiydi. Örneğin Türkiye'deki pek çok düşünür Batıya olan hayranlığımızdan bahseder ve bu hayranlığımız yüzünden kaybettiğimiz değerlerden ayrıca. Evet, kendi özümü bilmeli ve değer vermeliyiz. Ama bir faaliyetin içinde hem batılı hayranlığı hem de hoşgörü de yer alabilir. Peki, bunu nasıl ayırt edeceğiz? Pierre Loti'nin adının bir dönem yaşadığı tepeye verilmesini eleştirmiş yazar. Kendimizden önemli şahsiyetlerimizin adının koyulmasının Eyüp Sultan'a daha çok yakışacağını belirtmiş. Anladığım kadarıyla Pierre Loti'nin kitaplarından okumamış yazar. Çünkü Osmanlı'nın parçalanmaya çalışıldığı dönemde bizim ne kadar temiz olduğumuzdan bahsediyor yazılarında. Buradaki hoşgörüyü nereye koyacağız? Anladık İbrahim Paşalı batılı hayranı değil. Lakin bu demek değildir ki, batının her şeyi zararlı ya da faydasız. Malum bizim inancımız her şeyi kucaklamak üzerine kurulu. Böyle de düşünmeliyiz. Diğer örnek de, yazar 2005'lerde tanıştığı Jerry Ricks adındaki İstanbul hayranı bir piyanistten bahsetmiş. Onun Türkiye hakkında verdiği makaleden etkilenmiş ve bir şekilde kendisiyle tanışmış. Kitapta piyanistin yorumları da var. Soruyorum şimdi bu kişinin Pierre Loti'den farkı nedir? Demek ki kendisi Pierre Loti'nin döneminde yaşasaydı onunla tanışmak isteyebilirdi. Benim kitapta takıldığım noktalar burasıydı. Yazım dili olarak yazar şiirsel bir dil kullanmış. Gerçekten etkileyiciydi. Yaptığım yorumdan çıkarak okumamazlık etmeyin arkadaşlar. Her kitap okumaya değerdir. Ben sadece kitabı okurken konulara bu açıdan da bakabileceğinizi göstermek niyetindeyim. Okumak isteyenlere kesinlikle tavsiye ederim.
Gönderen Meryem Seyda Parlak zaman: 6/07/2017