defne yaprağı: Serenad - Zülfü LİVANELİ
Ne okusam ne okusam diye tırmaladığım, okuma şevkimi yeniden bulmama yardımcı olabilecek birşeyler aradığım bir dönemde bir hipermarket rafında gözüme çarptı SERENAD. Birkaç ay oldu aslında, yeni çıkmıştı belki bilemiyorum çünkü adını bile duymamıştım. Yazarı, merak uyandıran ismi ve arka kapak yazısı kitabı anında sepete atmam için yeter de artardı bile. Daha az ellenmişini bulmak için de az uğraşmamıştım hani:)
Kitabın görünürdeki kahramanı eşinden boşanmış, bilgisayar bağımlısı ergen bir oğlu olan ve üniversitede çalışan 36 yaşındaki Maya. Üniversiteye bir konuşma yapmak için gelen profesörü karşılama ve gezdirme işini üzerine alınca 60 yıllık bir aşk hikayesinin içinde buluyor kendisini.
Profesörü anılarını kovaladığı Şile'ye, Karadenizin kıyısına yılın en soğuk gününde götürmesi başına bir sürü iş açar. Profesör anılarına fazla dalınca donma tehlikesiyle karşı karşıya kalır ve Maya vücut ısısını dengelemek için otelde profesörün yanına yatar. Tabi ki çıplaktır ve Şile'ye onları getiren üniversiteye ait aracın şöförü onları bu halde görür ve yanlış anlar. Kısa sürede olay gazetelere yansır ve Maya işinden olur.
Bir kabus gibi başlayan bu olay aslında hayatı için bir dönüm noktası olacaktır. Rutin bir işte çalışmaktansa profesörün kendisine bahsettiği kitabı çevirecek hatta profesörün büyük aşkına bestelediği Serenad'ın kayıp notalarına ulaşacaktır. Artık hayatta bir amacı vardır.
Kitap, Maya'nın Amerikaya yaptığı uçak yolculuğu boyunca notlarını temize geçmesi ve başına gelenleri kitaplaştırması şeklinde akıyor. Profesörle yaşadıklarının yanısıra, yahudi soykırımı, Maya'nın anneannesi ve babaannesinin kökenleri ve başlarına gelen acı olaylar, ailesi ve abisiyle yaşadıkları, özellikle abisiyle görüşlerinin farklılıkları hikayede önemli yer tutuyor. Dini, milliyeti, etnik kökeni ne olursa olsun acı çekenler, ölenler hep sıradan insanlar, siyasi çıkarlar ise buna hep çanak tutuyor. Pek de ilginç değil, değil mi? Yıllardır değişmeyen bir gerçek.
Profesörün aşkı, ve aşkın sonu çok dokunaklı. Tarihi ve siyasi açıdan da önemli bir roman, insana bilmediği şeyler söylüyor. Dili akıcı, okuması kolay, sürükleyici. Daha ne olsun diyeceğim ama sanki olması gereken birşeyler var gibiydi. Dili fazla mı basitti bilemiyorum, konudan hariç cümlelerin kendisi tad versin istiyorum. Onu bulamayınca da birşeyler eksik kalmış gibi hissediyorum. Ama herşeye rağman okunası bir kitap, tavsiye ediyorum.
Serenad ile annenin kitaplarına da dönüş yapmış olayım. Serenad'dan sonra okuduğum iki kitabı da en kısa zamanda yazmak istiyorum. Onları çok daha fazla sevdim çünkü.
Bu vesile ile (kitap postu diye bir ciddiyet mi geldi nedir:)) Zülfü LİVANELİ'nin zamanında okuyup çok beğendiğim bir romanını daha tavsiye edip gideyim. Leyla'nın Evi. Okumadıysanız bugünlerde çok keyif alacağınız bir roman, mutlaka okuyun.
Son not: İskender'i elime alıp alıp bıraktım. Oysa ki severim ben Elif Şafak romanlarını. Popüler oldu diye uzak duramayacak kadar hem de. Hem ne var popüler olduysa, bunu da anlamsız buluyorum artık. İyi romanları herkes okumalı, iyi filmleri herkes izlemeli. Herkes gördü diye mi popüler damgası. Varsın popüler diye alsın insanlar. Yeter ki okusunlar, ne kötülük var ki bunda. Ama İskender'e ısınamadım. Elim "şimdilik" gitmedi. Bunda o kapağın da çok etkisi var tabi. N'aptın sen Elif ŞAFAK!!! Okuyan, beğenen, tavsiye eden var mı? Paylaşırsanız sevineceğim.
zaman: 8/15/2011 Etiketler: Yaşasın Kitap
AYNUR 16 Ağustos 2011 02:03
elif safak konusunda seninle ayni fikirleri paylasiyorum ama iskenderi alamadim henuz..serenadi okumak isterim..
siyahve 16 Ağustos 2011 09:37
Kitabı geçen hafta bitirdim. Sürükleyiciydi. Ben beğendim. Kitabın kapağı konusunda size katılıyorum.
derya 16 Ağustos 2011 11:32
iskender i okuyup hüplettim resmen.. 3 günde bitirdim... bilirsiniz hem sonu gelsin diye çabuk ve heryerde okumak hemde bitmesin diye yavaşlamaya çalışmak arası bi durumdu... serenad da şuan benim elimde hala çok ilerlemiş sayılmam bakalım
Bahar ve kızısı Yağmur 16 Ağustos 2011 15:27
İskender'i daha okumadım kitabı eşim alacaktı.... hala bekliyorum :( Ama bence okunur, ben Elif Şafağın her yazdığını severim, yeterki yazsın :)
Buket 16 Ağustos 2011 18:01
z. livanelinin bu kitabı dışındakileri okudum.sade, yalın diliyle derine inebilen bir yazar, beğeniyorum..
Burcu.. 17 Ağustos 2011 09:57
Zülfü Livaneli'nin sadece bu kitabını okumamıştım. Hatta dün gördüm de markette. Alıp okuyayım madem beğendin :)
ikiz Bebek 17 Ağustos 2011 16:28
Füsfüsüm ben okudum Serenad'ı.çok ama çok güzel.nasıl bir akıcılık nasıl farklı bir içerik bence muhteşem.
İskender içinse, sonu hemen tahmin ettim ve kitabı sırf bitirmek için okudum.bittiğinde ise kafamdaki düşünce bu konu çok klasik değilmiydi oldu.Benzeri çok vardı sanki.