Ben demiştim demek çok anlamsız artık… | Karacabey Yörem Gazetesi
Heyecanlıydım. İlk öğrendiklerimi, inandıklarımı haykırırcasına aktarmak hevesim vardı içimde. Aslında hayatım boyunca en sevmediğim şey suskun kalmaktı. Susmak bana asla yakışmayan bir kavramdı.
Yıl 2008’di. Yoksulluğun ve imkansızlıkların da biraz sebep olduğu günlerdi. Bu hainlerin yurtlarına düşmüştü yolum. Üniversiteye gidecektim. Ailemin maddi durumu düşündürüyor, devlet yurdu için sıra bekliyordum. Birden bu kansızlar çıkmıştı karşımıza; ‘buyurun abi, buyurun abla yurtlarımıza götürelim, kardeşimi misafir edelim’ demişlerdi. Fiyatları öyle uygundu ki annemle bakışmamız halen ilk gün gibi aklımdaydı. Velhasıl bu hainlerin yurtlarında kalmıştım. 5 ay sürdü bu kalmalar. Hiçbir toplantılarına katılmadım. Gizli gizli kilitli odaların arkalarındaki toplantılarda neler konuşulduğunu hep merak ettim. Sonrasında bir hafta sonu Karacabey’e gidecekken, izinlerin kaldırıldığı diye bir bahane ile beni eve yollamıyorlardı. Bense dinlemeden çıkmıştım yurttan. Aklım almıyordu. Üniversite öğrencisi insanların hafta sonu dışarı çıkması nasıl yasak olurdu derken, olayın hafta başında yurt müdürü ile kavga edip ayrılmıştım o hainlerin arasından.
Bana o gün yurt müdürü, neler kaybettiğimi fark edemeyecek kadar aptal olduğumu söylemişti. ‘Seni müfettiş, kaymakam’ yapacaktık demişti. Derslerimde iyi olduğumu ve okulda derece yaptığımı bildiklerinden devleti çökertme planlarına bilmeden dahil edecekmiş hainler beni. Çok şükür ki Rabbim 5 ayda bu hainlerden ayırmıştı beni. Babamın sözleri halen aklımdaydı; ‘Hemen ayrıl oğlum o yurttan, sana ben karışmıyorum onlar kimmiş’ demesi inanılmaz güç vermişti. Aklıma o gün İstiklal Marşı’mız geldi. O yurttan ayrılırken ‘hangi çılgın bana zincir vuracakmış’ sözleri aklımda canlanırken, elimde bavulla ayrılmıştım o hainlerden.
Dert edinmiştim. Bu hainleri araştırmak namus borcuydu o zamanlar. Yıl 2008’di. Atlamayalım. Bu hainlerin her kuruma sinsice sindikleri ve her kesimden destek aldıkları zamanlardı. Devletin resmi kayıtlarında bu hainlerin okullarında yurtdışında CIA ajanlarını barındıklarını öğrenmiştim. Elimde kısmi de olsa bilgiler artık vardı. Bir de yaşanmışları katıp, heyecanla Gazeteci Hasan Duman ağabeyime yazdığım yazıyı yollamıştım. Sağ olsun Hasan Ağabey de bana güvenip, yazımı birebir basmıştı. Ama o zaman başımıza gelmeyen kalmamıştı. Bu hainlerin destekçileri YÖREM Gazetesi’nden reklamlarını bir bir çekiyor, gazeteyi ufak bir üniversite öğrencisinin yazılarının paylaşmaması için tehdit bile ediyorlardı. Heyecanlı bir üniversite öğrencisinin gazeteden yazılarının atılması kolaydı. O dönemde Yörem Gazetesi’ne hiç kızmamıştım. Alınmamıştım. Aileme kadar baskılar gelmişti ki, onlara uzatsalar neler olurdu tahmin edebiliyorum.
Ben demiştim demek şu an benim için en anlamsızı. Dini sömürenler böcek gibi oldular. Hainler mezarlığına gömüldüler. Rabbim bu vatana, bu topraklara bir daha 15 Temmuz akşamını yaşatmasın. Çok emeğimiz çalındı. KPSS’de ciddi puanları olan ben, aylarca Ankara yollarında gidip gelirken, adamlar Bursa’larda kurdukları ofisle halletmişler işlerini.
Hatta bir keresinde YÖREM Gazetesi Sahibi Sayın Şaban Önen’le sohbet ediyorduk. Yıl 2012 idi yanılmıyorsam. “Samet kardeşim, moralini bozmak istemiyorum ama bu yazdıklarından dolayı bu cemaatçiler seni fişlemiş, başka türlü senin bu çaban heba olmaz” diyordu. Haklıydı Şaban Abim. Ben bu ülkede, hakkı yenen tek kişi olmadığımı biliyordum ama bugün çevremin ve dostlarımın en azından haklılığımı görmeleri ve destekleyici sözleri bana yetiyor.
Bu ülkede umarım bu saatten sonra hak edene makamlar mevkiiler verilir. Bu hainleri destekleyenleri bu saatten sonra asla aramızda barındırmamalıyız. Bunlar tankla üstümüzden geçen, uçakla bizi bombalayan, silahla ateş eden hainlerdi. Empati kuralım ve şehitlerimizin ailelerinin duygularını asla unutmayalım. 15 Temmuz akşamında şehit olan kardeşlerimiz, en az Çanakkale savaşında mücadele eden şehitlerimiz kadar bu toprakları bu hainlerden kurtardı.
Rabbim iyi olanlarla beraberdir. Kötülüklerin, kötülerin olmayacağı bir dünya dileğiyle…
TOPLUMSAL YOZLAŞMASamet Eralp Toplumsal yozlaşma gün geçtikçe artıyor. Toplumumuzda dini duyguların, mill...