Kanalizasyon Balığı: Küçük Arı-Chris Cleave
Okumaya köyde başladığım,burada bitirdiğim muhteşem kitap... Nijeryalı bir göçmenle bir ingiliz ailesinin kesişen hayatlarını anlatıyor.Kuş oku oku diye ısrar etmekte haklıymış... Gerçekten çok beğendim,ki son zamanlarda kitap beğenmiyorum pek...O kadar çok ki beğendiğim cümleler,hepsini yazacak olursam kitabı okumuş gibi olacaksınız... Oysa ben pek fazla bilgi vermeyeyim de bulup okuyun istiyorum...
"Çoğu zaman Afrikalı bir kız olacağıma madeni bir İngiliz sterlini olmayı isterim. "diye başlıyor kitap... Gerçekten insanı etkiliyor sonrasında anlatılanlar."Yara izleri çirkin değildir!" diyerek hislerimi ortaya döküyor.Bazen insanların korkamayacak kadar aptallaşabileceğini hatırlatıyor.
Sevginin sınırları aşabileceğinin farkında...
Trajedinin hiç bir yükseklikten trajik görünmeyi bırakmayacağı durumlar da olduğunu yüzümüze çarpıyor...
Ve şöyle bitiyor;
Eğer yüzün hayatın ağır tokatlarıyla şiştiyse, gülümse ve şişman bir adammışsın gibi davran.
(NOT: Hiç bir halta benzemediğinin farkındayım
ama ben beni etkileyen şeyleri anlatmayı hiç
beceremedim zaten...Okuyun siz o yüzden.
Belki aynı şeyleri düşünürüz...
Belki siz anlatmayı başarırsınız ben de
bu sayede beyin ikizimi bulmuş olurum...)
Takıntılı ergen 29 Temmuz 2011 10:26
bende bu yaz okudum bu kitabı. Bayıldım. Yara izleriyle ilgili kısmı, ve o nijerya atasözünü bende çok sevmiştim :)
Cp 29 Temmuz 2011 20:07
Ben hayatım boyunca yara izlerine sempati duymuşumdur,kitap kahramanı da olsa birilerinin bu konuda olumlu düşünüyor olması çok hoşuma gitmişti ^^
Takıntılı ergen 29 Temmuz 2011 20:09
yara izleri bana da bi aralar çok sempatik geliyordu. Hatta aşırı sempatik geliyordu. O yüzden bazı yanlışlar yaptım :S
Gezenti 29 Temmuz 2011 21:27
Suratın hayatın tokatlarıyla şişmiş dahi olsa sen öyle olmadığını başkalarına kanıtlamak için var gücünle uğraş. sanırım böyle bir şey ve gerçekten güzel :)
Cp 29 Temmuz 2011 21:43
Takıntılı; Herkes hata yapıyor...Hala öyle gelebilir,ardında öyküsü olan her yara izi güzeldir ^^
Gezenti; Evet öyle olsa gerek... Ben "kuyruğu dik tutmak" derim,Nijeryalılar benden çok daha kibarlarmış :)
deep 30 Temmuz 2011 12:29
okumadım ama evet iyi kitap olduğunu biliyorum. okuyim bi ara.
hadi be ne güzel ifade ediyorsun. seni okumak güzel ki.
senin müziklerini dinleyerek yazıyorum bloga.
Cp 30 Temmuz 2011 19:05
Çok mutlu oluyorum :)