Yollarda Hayat Var...: BİZ NASIL AŞIK OLDUK !!! ' : ''; var month = [1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12]; var month2 = ["Jan","Feb","Mar","Apr","May","Jun","Jul","Aug","Sep","Oct","Nov","Dec"]; var day = postdate.split("-").substring(0,2); var m = postdate.split("-"); var y = postdate.split("-"); for(var u2=0;u2
Şu an çalıştığım şirkette 2 dönem üst üste geçici personeldim. O günlerde heyecan ve yeni işe girmiş olmanın yabancılığı var üzerimde.
Kimseyi tanımıyorum, yemekhaneye inmek bile korkutucu geliyor bana. Herkes kendi arasında sohbet halinde . Neyse ki tüm personelin çok sıcakkanlı olması sayesinde çabucak atlatıyorum bu Ayşecik durumlarını.
Ofistekilerle yemeğe indiğimizde ilgimi çeken bir şey var. Ne hakkında konuşursam konuşayım, tesis müdürü isterse masanın diğer köşesinde otursun mutlaka söylediklerimi duyuyor ve sohbete katılıyor. Garipsiyorum fakat zamanla bakıyorum, herkesle aynı modda. Ne kadar kötü fikirlisin Özlem demekten alamıyorum kendimi.
Merdivende karşılaşıp 2 defa çarpışacak gibi olunca üçüncüde "tüh be 5 saniye ile kaçırdım" bile demişti de ben de "noluyoruz" triplerine girmiştim. Kim derdi ki bu adamla günün birinde evleneceğimi.
Evlendikten sonra farkediyorum ki ben mutfakta fısıltı ile konuşsam o yatak odasından her harfini duyacak kadar delik kulaklıymış o yüzden yemekhane de ne desem anlıyormuş.
Öyle böyle geçici işimin sonuna geldim, bizimki hoşlandıysa bile hiçbir şey söyleyemedi bana. Ben de bir daha geri gelmeyi düşünmüyorum .
Başlamadan bitti sanıyorsanız yanılıyorsunuz.
Yeni eleman alacakları gün fikir değiştirip tekrar işe başlıyorum.
O 2011 Yılbaşı için Prag a, ben ise Kıbrıs a gitmişiz. Getirdiği Prag çikolatasını bugün bile yiyebilmiş değilim... Arkadaşlarla Tabu partileri düzenliyoruz bizim şirin müdür de geliyor. Böyle uzaktan uzağa bir ilgisi olduğunu anlayabiliyorum ama hiçbir söz ve hareket yok.
Birgün konuşurken Kıbrıs ile ilgili bir mağazayı anlatıyor bana, pek umrumda olan birşey değil, ama o nasıl iştahlı anlatıyor sormayın.
En sonunda ağzındaki baklayı çıkarıyor, "Face adresimden bakabilirsiniz, adresinizi verin ben sizi ekleyim. Komik ve sevimli bir teklif.
Uzunca bir süre face den mesajlaşıyoruz konu hep aynı, Prag çikolatası .... (eminim biz bunları yazarken o çikolataları kemirmekle meşguldü)
Sonra birden ses kesiliyor, yazmıyor ... Meğerse Face de kurcalarken erkek kardeşimle, benim resmimizi görmüş ve sevgilim sanmış. Mehmet benden 7 yaş küçük olduğu için sonradan duyunca intihar etmeyi falan düşündü.
Birgün moralim nasıl bozuk, dışarıda fırtına var ve ben yürüyüşe gidiyorum ki kafam dağılsın. Çıkmadan Face de mesaj , "ben yürüyüşe gidiyorum" deyince "ben de yürümeyi çok severim " diye atlayıp geliyor. O gün bugündür bir daha yürümedi benimle, sırf tavlasın diyeymiş meğersem.
Tabii ben atkı bere sarınmışım o kuru montla, donuyor ama yiğitliğe birşey sürdürmeyeceği için habire " sen üşüdün, hadi dönelim istersen" diyor. Başta anlamadım, donmadan az evvel jeton düştü de döndük, yoksa şu anda bir kardan adamla da evli olabilirdim.
İlk defa Ayvalık Cunda Adasına gidiyoruz, giderken ne kadar stresliyim o kadar uzun yol boyunca ne konuşacağız diye, ama gidene kadar hiç susmuyor, gülüyor, güldürüyor. Çok keyifli bir gün geçirdik, bana kahve falı baktı, uzun boylu çok iyi biri ile birlikte olacağımı söyledi, nasıl bildiyse... :)
Birgün Çandarlıda sahil kenarında oturuyoruz, "benim hem sevgilim, annem, hem kızım, en yakın dostum, arkadaşım , herşeyim olur musun" dedi. İşte biz böyle başladık, ve hala durmak yok yola devam...
Çandarlı deyince ufak bir anımızı hatırladım, iskele de dolaşıyoruz, nasıl tenha ve karanlık, sadece denizin şırıltısı... 2 adım ilerliyoruz sarılıyor, "aklımdan ne geçiyor bil bakalım", Anlıyorum öpmek istiyor beni. Çaktırmıyorum "nereden bileyim, hadi yürüyelim :)
Biraz daha ilerliyoruz yine "bil bakalım aklımdan ne geçiyor" diyor. Bu erkekler bazen çocuk gibi, şimdi mesela öpmesini bile istesem "beni öpmek mi geçiyor" dicem, ya "ne alakası var, acaba yemek mi yesek diye düşünüyordum" derse ne yaparım, hem niye işini kolaylaştırayım ki :)))
Yürüyüşümüzün sonuna geldiğimizde, durup teşekkür ediyorum, "senin yerinde kim olsa bu karanlık yerde beni öpmek isterdi" diye (kafayı yemiştir kesin), benim dürüst sevgilim " e ben de istedim amaaa" diyor, güle güle geri dönüyoruz.
İlk defa annemlerle tanıştırmaya getireceğim, biz de bir hazırlık ki sormayın, tam gelecek o da ne evde şeker yok. Market için de geç, hemen apartmanda başlıyorum şeker aramaya, komşudan alıyorum soluk soluğa. Neyse çaylar koyuluyor, sevgilime şekeri uzatıyorum, "teşekkür ederim kullanmıyorum" diyor. Biz başlıyoruz gülmeye hem de ne gülmek, anlayamıyor. Gülmekten anlatamıyoruz da derdimizi :)
Annem evlenmek istediğini duyunca "evladım emin misin" diyor, "Özlem le birlikte olmak bir çuvala 5 yavru kediyle girmeye benzer " diye de ekliyor. Bu laflardan sonra hala benimle beraber olacak kadar cesaretli bir sevgilim var benim :) O gün bugündür adım kedi olarak kaldı, ne zaman bana terlik pijama vs alsa, üzerlerinde hep kedi motifi var.
Onunla geçirdiğim her anı anlatabilirim ama biliyorsunuz evde ki RTÜK hemen ceza kesiyor, ekranı karartma kararı almasın diye böyle kısa kesiyorum. Siz idare edin artık.
Şu an geri dönüp baktığımda çok üzgün bir zamanımda karşıma çıkmış, iyilik prensi olarak dünyaya gelmiş sevgilimle evlendiğim için ne kadar iyi bir tercih yaptığımı daha iyi anlıyorum.
Siz de karşınıza çıkan iyilik prenslerine mutlaka şans verin ve hep mutlu olun...
Nasıl evlenme teklifi etti, tıklayın
Düğün hazırlıkları için tıklayın
Balayı ; 1.Bölüm 2.Bölüm 3.Bölüm
Nasıl ilk defa anne dedim, tıklayın
Düğün Davetiyemiz için tıklayın
Evimizin dekorasyonu için tıklayın
Kız isteme merasimi için tıklayın
14 Şubat sürprizi için tıklayın
Gulcin Akbulut 1 Mart 2013 10:15
ozlemcim,sabah sabah uyandim kocacimla kahvaltiya gidicez ee bizim burda malum cumalar tatil :) ,senden rica ettigim yazin gelmis ...keyifle okudum..yakinda kina dugun nisan gibi konularla ben de blogumda olmaliyim cnm :) bana ilham verdin agzina saglik..
ÖZLEM SEZEN YILMAZ 1 Mart 2013 13:06
: ) Beğenmene sevindim :)