welcome back: pat
vaktinde satranca meftun oluşlumuz vaki. ama hayatı biraz öğrendikten sonra sevmez oldum kendilerini. satranç sanki hayatı kuran, yaşmak yerine planların oyunu. düşünsenize hem kendinizin hem de rakibinizin hamlelerini çok önceden hesap etmek, buna göre kendinizi ayarlamak durumundasınız. oysa tavla öyle midir? zarın ne gelirse onu oynarsın. her an her şey olabilir. tavla seven bir adamsanız hayatı rugby gibi gibi kıra kıra, devire devire yaşarsınız.
bu yüzden tavla mı satranç mı iyi bir karar sorusu olabilir?
ve elbette 'müntehir çiçek' ilhami çiçek' in 'satranç dersleri' ve stefan zweig' in 'satranç' ını konumuzun dışında tutuyorum.