Görev Dönüşü / Ferdi Erbakıcı
Konusu 'Şiir' forumundadır ve cemre_SU tarafından 30 Eylül 2007 başlatılmıştır. 30 Eylül 2007
GÖREV DÖNÜŞÜ Özledim... Soğuk gecelerde görev dönüşü Sıcak kollarında bulduğum huzuru, Ve ne kadar kötü geçse de günün Sorduğumda gülümsemeni. Şimdi yine... Soğuk gecelerde görev dönüşlerim var. Kapıyı çalsam, sanki sen açacaksın Sanki bütün gece uyumamışsın, gelmedim diye Bir ara korkmuşsun, Bir ara ümitsiz Yağmur şehrindeymişiz gibi nemlenmiş gözlerin. Oysa evimin ışıkları sönük Gecelerden daha soğuk yalnızlığın yeşil ünüformamı ütüleyip koymamışsın Kaç gündür içiyorum böyle hesapsız Kaç gecedir pusularda seni görüyor gibiyim Özledim.. Yaslanıp omzuma hastalarını anlatmanı Ve aç kalmamızı, yemeği yaktığın için Bir de sırf sevdiğini söylemek için, telefon açışını Telefonlarım çalmıyor artık Resmini duvardan indirecek cesaretim yok Şimdi her gördüğüm hemşire, Daha derin yaralar açıyor içimde Sana evlenelim dediğim gün Mutluluktan ağladığını, Düğündeki heyecanını, Ve beyaz gelinliğini.. Hatırlamak bir ibadet gibi her an. Ağlıyamıyorsam, ölmeyi düşünmeliyim... Düşünmedimmi sanıyorsun Kaç kez duydum metalin soğukluğunu şakaklarımda Kaç kez tetiğe uzandı parmaklarım Resminin karşısındaydım her defasında Odamın her köşesine kokun sinmişti Orda yarım bıraktığın bir kitap, Orda rujun, yanında tüm dokundukların Beyaz kepin yatağın yanıbaşında Tetiğe dokunamadı parmaklarım Ağlayamadım.. Sana mayına basacağımdan bahsettim mi kızardın bana Hatta küser konuşmazdın. Sana sarılıp öperdim binlerce kez Çocuk gibiydi ellerin, İlk yağmur şehrinde tuttuğum. Sonra barışırdık Söz verirdim bir daha anlatmayacağıma Üç gün sonra, bir askerim mayına basardı Niye ben basmadım onun yerine diye Oturur ağlardım. Oysa senin için Ağlayamadım.. Doğu'nun dağlarında yine kar vardı o gün Bir takipte vurulmuştum. Üç gün kaç gece uyumadın yanıbaşımda Her an ağladın, Her an yalvardın benim için Allah'a Sen olmasaydın, Belki o kadar sıkı sarılmazdım yaşama. Seni sevmesem, Başkasını seveceğime sevgisizliği seçerdim. Evlendiğimize inanamamış, Saatlerce evlilik cüzdanımıza bakmıştık. Ve sonraki beş yıl Her anı seninle dolu. O sabah nasıl kırgın kalkmıştık yataktan Birşeyler yanlıştı sanki Beni uğurlarken. Sanki bir daha görmeyecekmişim gibi öpmüştüm seni Sanki dönmeyecektim o pusudan Sanki binlerce mayın patlayacaktı altımda Ama döndüm. O soğuk gecelerden biri değildi Tüm yıldızlar uyanıktı Oysa o yaralıyı almaya gittiğiniz ambulans, Dönmedi bir daha geri. Beyaz forman.. Beyaz gelinliğin.. Beyaz kefenin.. Seni çok özledim...!