﻿ KÖTÜNÜN EN KÖTÜSÜ - MANAVGAT'IN SESİ GAZETESİ
Yaşayan her canlının karşılaşmak zorunda olduğu zorluklar, savaşmak zorunda olduğu düşmanlar ve çözmesi gereken sorunları vardır.Bunları başlıca,hastalık,yokluk,yaşlılık vb. şeklinde sıralayabiliriz.Bütün bunlar, kadın- erkek,genç-yaşlı, zengin-fakir, kral veya maraba herkes için geçerlidir.Oysa kime sorsanız size diğerini gösterir ve kendi hayatından şikayet eder.Atalar ‘’uzaktan davulun sesi iyi gelir’’ sözünü bunun için söylemiş olsa gerek.Herkes kendini biliyor,karşı tarafın ne çektiğinden habersiz.Sanıyor ki, dünyanın bütün derdini kendisi çekiyor ve bütün sefasını da başkaları sürüyor.Aslında öyle değil.İnsanları biraz yakından tanıyınca kimsenin imtiyazlı olmadığını ve aslında imrenilecek bir tarafının bulunmadığını anlıyorsun.
Bu hayatta asıl kötü olan şey belirsizliklerdir. Yani başına gelecek bir şey hakkında bilgi sahibi olmamak.Yakın bir gelecekte gireceğin girdabı fark edememek.Bu durumu sahilden çekilen suların birazdan oluşacak felaketin habercisi olduğundan habersiz kumsalda güneşlenen insanlara benzetebilirsiniz.Tsunami geldiğinde artık çok geçtir, kaçmak için bir şansınız olmaz.Gafil yakalanmışsınızdır ve sinsice gelen felakete karşı koyamazsınız.
Aynı şekilde hastaneye gidersiniz doktor bir teşhiste bulunamaz ve sizi daha donanımlı bir hastaneye yönlendirir. İşte o an gözünüze perde iner ve ölüm korkusu zihninize akar. Belirsizlik sizi bin bir düşünceye sevk eder.Aklınıza ilk gelenler genellikle en kötü olanlardır.O an kendinizi kristal bir vazo kadar kırılgan ve yuvasından düşmüş bir kuş yavrusu kadar savunmasız ve zayıf hissedersiniz.Belirsizliğin etkisini en belirgin şekilde hissedersiniz.Tuza bulanmış yemek gibi olursunuz, tadınız kaçar.O an bir aptalın çıkıp‘’bir şey olmaz’’ demesi Mozart’ın senfonisinden bile iyi gelir.Karanlığın çökmesiyle içinizi kasvet kaplar ve yalnızlığın korkutucu tarafını fark edersiniz.Hayatı boşa geçirmenin üzüntüsüyle kalan hayatı yaşayamamanın korkusunu aynı anda yaşarsınız.Her türlü pişmanlıktır.Sonra beklenen gün gelir çatar ve aslında ciddi bir hastalığınız olmadığını öğrenirsiniz.Hayat size yeniden güler ve siz yeniden yaşamanın keyfine varırınız.Pamuk kadar yumuşak olursunuz o eski halinizden eser kalmaz.Huysuz değilsinizdir artık,şikayeti bırakmış ve alttan almayı öğrenmişsinizdir.Çocukla çocuk olur, hanımla mutfakta hamur açarsınız.Belki de bütün problemli insanlar böyle acı tecrübeler yaşamalı.
Dönelim asıl konumuza,dertler kötü,belirsizlik daha da kötü dedik, şimdi sıra geldi kötünün kötüsüne.Kötünün en kötüsü nedir biliyor musunuz?Ölüm sanıyorsanız yanılıyorsunuz.Yaşadığı acılardan ve kimsesizlikten bıkmış elinde tesbih, dilinde dua ile Azrail’i bekleyen çok insan var;tabutu ahşap bir kundak olarak görüyorlar.Ölümden bile daha korkunç olan şey bir insanın başına gelen felaketin farkında olmamasıdır;bir çeşit sarhoşluk hali..Kuzusunu parçalayanın kendi köpeği olduğunu bilmeyen çoban misali;sen kurdu suçlamaya devam et ve kuzuların eksilmeye devam etsin,bakalım kuzular bitince sıra kime gelecek.İşte en kötü şey budur, ‘’burnunuzun dibindeki kötülüğü görememek’’ Allah’ım Müslümanlara şuur versin,basiret gözünü açsın ve bu aziz millete hakikati görecek irfan ve idrak versin.
GÜNÜN SÖZÜ: Düşmanın en büyük hilesi dostluğudur.(Sadi Şirazi)