Tayfun Türkmen: "Bir yanım hep Konya’da"
13:03 05 Mayıs 2020
Konyaspor’un unutlmaz oyuncuları arasında yer alan ve uzun yıllar yeşil beyazlı formayı giyen ve Tayfun Türkmen ile samimi bir sohbet gerçekleştirdik. Türkmen bir yanın hep Konya’da olduğunu söyledi
TAYFUN TÜRKMEN KİMDİR VE ŞUANDA NE YAPIYOR
12 nisan 1978 yılında Anamur’da doğdum. İlk ve orta eğitimimi Anamur’da , lise ve üniversite eğitimimi Ankara’da tamamladım. Son olarak Ankara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi antrenörlük bölümünden mezun oldum.16 yıllık evli , Dilay ve Egemen adında 2 çocuk babasıyım. 13 yıl profesyonel olarak futbol oynadım. Futbolculuk kariyerimi sonlandırdıktan sonra 10 yıldır çeşitli liglerde ve takımlarda antrenörlük ve teknik direktörlük yaptım..
Futbolu sadece sokak aralarında ve okul takımında oynuyordum. 1996 Yılında Meteoroloji Lisesinden mezun olduktan sonra Anamur Meteoroloji İstasyon Müdürlüğü’ne atandım. Bu arada da amatör ligde Anamurspor’da hobi olarak futbol oynamaya başladım. İlk sezon Konya’da oynanan 3. lige çıkma play-off maçlarında finalde elendik. 2. Sezon da ise şampiyon olarak 3. lige çıktık ve böylece 1998 yılında ilk profesyonel sözleşmemi imzaladım. Rahmetli hocamız İsmet Arıkan’ın çok büyük emeği vardır futbolcu olmamada..
2001-2003 Yılları arasında Kayserispor’da 1. Ligde futbol oynadım. O dönemde Konyaspor ile rakip olarak karşılaştık ve iyi performanslar sergilemiştim. 2003 yılında Konyaspor, Hüsnü Özkara’nın teknik direktörlüğünde şampiyon oldu ve Süper Lige yükseldi. Kayserispor dönemimde de Küsnü Özkara hocam ile çalışma fırsatım olmuştu. Beni Konyaspor’a istedi ve transferim gerçekleşti. Hüsnü hocama ve o dönemde kulüp başkanımız Mehmet Köseoğlu’na beni Konyaspor’la buluşturdukları ve devamında başarılı yıllar yaşamamıza vesile oldukları için çok teşekkür ediyorum.
Konyasporda hem oyuncu olarak hem antrenör olarak görev yaptığım 6 sezonda 2 en mutlu olduğum an var (2 şampiyonluk). 1.si 2009-2010 sezonunda yaşanan 1. lig şampiyonluğu ve takım kaptanı olarak şampiyonluk kupasını kaldırdığım an.. 2.si ise 2012-2013 sezonunda antrenör olarak yaşadığım yine 1. lig şampiyonluğu ve süper lige çıkışımız.
Yaşadığım en üzücü olay da 2 tane diyebilirim. 1. si 2004 yılında teknik direktörmüz Tevfik Lav’ı talihsiz bir trafik kazası sonucu kaybetmemiz. 2.si ise 2010 yılında takım arkadaşım Branimir Poljak’ın yaşadığı üzücü trafik kazası sonrasında felç kalarak futbol hayatının bitmesi. bu iki olay da hem beni hem bütün konyaspor camiasını derinden üzmüştür.
En çok güldüğüm bir olay değil ama hiç unutmadığım ve eşine az rastlanan bir olay yaşadım Konyaspor’da oynadığım dönemde. 2003-2004 sezonunda 33. haftada deplasmanda malatyaspor’u 3-1 yendiğimiz maçta ilk 11 oynadım ve 3 golü de ben attım. 34. hafta ise içerde İstanbulspor maçında maça yedek başladım. Bu durum beni o an çok üzmüştü. fakat olgunlaşmama ve olaylara profesyonel bir bakış açısı ile yaklaşmama neden oldu bende. sonuçta takımın patronu teknik direktördür ve aldığı kararlara futbolcu olarak saygı duymamız gerekir. Şimdi antrenör olunca bunun ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlıyorum.
KONYASPOR TAYFUN TÜRKMEN İÇİN NE İFADE EDİYOR. HAYATINDAKİ KONYASPOR’U NASIL TARİF EDER
Konyaspor benim hayatımda çok önemli bir yere sahip. 6 sezon başarı ile görev yapmak nasip oldu. kariyerimde en özel sezonları yaşadım diyebilirim. Konya şehri insanları benim için çok özel. kendimi adeta bir Konya’lı gibi hissediyorum diyebilirim. eşim Konyalı, kızım Konya’da doğdu. hala çok değerli dostlarım abilerim var Konya’da. Konya şehri ve Konyaspor camiası ile bağım hiç kopmadı kopmayacakta… Görev yapsamda yapmasamda Konyasporun başarılı olması için üzerime düşen bir vazife olursa seve seve yerine getiririm..Orası benim evim diyebilirim..
KONYASPOR’DA UZUN SÜRE FUTBOL OYNADIN GEREKTİĞİNDE STOPER GEREKTİĞİNDE SANTRAFOR.BU OLAY NASIL BAŞLADI VE SEN HANGİ MEVKİİDE KENDİNİ DAHA VERİMLİ GÖRDÜN
Konyaspor’a transfer olduğum 2003-2004 sezonunda 5. hafta iç sahada Galatasaray’la oynadığımız maçla başladı. Maça yedek başladım. tam devre arasına girerken stoper Ömer kırmızı kart gördü. soyunma odasında Hüsnü Özkara hocam oyuna gireceğimi ve Hakan Şükür’le adam adama oynayacağımı söyledi ( hava toplarındaki başarımdan dolayı). Hüsnü hocamın daha önce stoper olarak antrenmanda dahi oynamamışken üstelik Galatasaray’a karşı takım 10 kişi kalmışken böyle riskli bir karar alması ve maçı da 1-0 kazanmamız gerçekten müthiş bir olaydı. O maçtan sonra başladı benim için hem santrafor hem stoper mevkiinde oynamam. Çok da özel oldu benim kariyerim için.
Hangisinde daha verimli olduğum konusunda inanın bir karar veremiyorum. iki pozisyonda da iyi maçlar oynadığım dönemlerim oldu. Bence bunun kararını konyaspor taraftarı daha iyi verir.
SENDEN SONRA KONYASPOR’DA MEVKİİNDE (STOPER VE SANTRAFOR) BAŞARILI BULDUĞUN BİRER OYUNCU SÖYLEYEBİLİR MİSİN ?
Benim oynadığım dönemden sonra konyaspor’un ligi 3. bitirdiği ve en başarılı olduğu diyebileceğimiz 2015-2016 sezonunda Aykut kocaman döneminden 2 oyuncunun performansı önemliydi..
Stoper – Jagos Vukovic
Santrafor – Rijad Bajic
Yine bu başarılı dönemin yerli ve Konyaspor camiasının yetiştirdiği 2 oyuncu daha sayabilirim
Stoper – Selim Ay
Forvet,Kanat – Ömerali Şahiner
Açıkçası benzer bir durumu antrenör olarak çalıştığım dönemde Osmanlıspor’da bizzat yaşadım (uefa liginde gruptan lider çıktık son 32 de olympiakos’a elendik). son olarak da Akhisarspor aynı sorunla yüzleşti. Bu konu çok geniş bir şekilde analiz edilmesi gereken bir durum. Ben Konyaspor özelinde değil de bütün Anadolu takımlarının ortak bir sorunu olarak konuyu yorumlamak istiyorum. Önce kulüp yapısı bu duruma hazır olmalı. kurumsal yapısı ve istikrarı , ekonomik yapısı , altyapı sistemi gibi konularda sağlam bir kültürü olmalı.
teknik açıdan da oldukça zorlu bir süreç olduğunu belirtmek isterim. Alışılmışın dışında oldukça yoğun bir antrenman ve maç programı ( 45-55 maç) ( zorluk derecesi yüksek ) yoğun seyahat ve kamp programları, bütün bunlar oyuncuları hem fiziksel hemde mental olarak oldukça yıpratıyor. Eğer takımınızda bu yoğunluğa alışık oyuncu sayısı az ise bu durumda sakatlıklar ve performans düşüklüğü başlıyor ve bu durumun düzeltilmesi ise zaman alıyor. Dolayısı ile Avrupa kupalarına katılan takımlar ya aynı sezonda veya bir sonraki devam eden sezonda takım başarısında büyük sorunlar yaşıyor, hatta küme düşenler oluyor(Osmanlıspor,Akhisarspor gibi). Yani sonuç olarak takımların tabiki Avrupa kupalarına katılma hedefleri olmalı ama öncesinde bu durum için kulüplerin donanımlı ve hazırlıklı lazım. Aksi durumda elde edilen başarı bir anda sizin en büyük zorluğunuz olabiliyor.
Benzer bir durumu ise yıllardır bursaspor yaşıyor. (Şampiyonluk sonrası yaşadığı ekonomik ve sportif açıdan büyük krizler)
Tabiki meşhur etliekmek en sevdiğim ve en çok özlediğim Konya yemeği. Bamya çorbası, etli pilav, sacarası tatlısını eklemek isterim. Güzel menü oldu (gülüyor).
Ropörtajın başında da belirttiğim gibi Konya halkı benim için çok özel. Kendimi bir Konyalı gibi hissediyorum. Bir yanımız hep Konya’da.
Büyük Konyaspor taraftarı içinse ayrı bir parantez açmam gerekir. İyi ve kötü dönemlerimde hep yanımda oldular ve beni desteklediler. birlikte mutlu ve başarılı sezonlar yaşadık. Kendilerine çok teşekkür ediyorum. Onları her zaman özlüyorum. Son dönemde ise yeni stadyumun da bitmesi ile adeta Konyaspor taraftarı sınıf atladı ve iç sahada mükemmel bir atmosfer yarattı. Bu durumda tabi ki Konyaspor’un tarihi başarılar elde etmesinde en önemli faktör oldu Konyaspor taraftarı. Milli maçlarda oluşturulan atmosferle de bütün ülkenin takdirini kazandı. Konya artık tam bir futbol kentine dönüştü diyebilirim.
İnanıyorum ki bu durum dahada güçlenerek devam edecek ve özlenen, istenilen başarılar daha uzun yıllar yaşanacak.