Trump’ın Başkanlığı ve Amerika’nın Kürd politikası üzerine
Donald Trump'ın, Amerikalıların da anlamadığı bir şekilde, bize ihanet ederek ve kanla kazanıp koruduğumuz toprakları elimizden çıkararak Rojava'da Türklere yol vermesinden sonra yazı yazamadım. Yazamayışımın sebebi Amerika'nın Türklere karşı bizi koruyacağına dair çok yüksek bir güven geliştirmiş olmamdan kaynaklıydı.
Donald Trump bir geceyarısı, hiçbir danışmanının işbaşında olmadığı bir saatte, Erdoğan'la görüştükten birkaç saat sonra, kendi ekibini de şaşırtacak şekilde Türklerin Amerikan askerlerinin de bulunduğu bölgeye saldırısının an meselesi olmasını gerekçe göstererek Amerikan askerlerinin o bölgeden çekileceğini ilan etmişti. Bu Amerikan ordusu için bir emirdi.
Arkasından, ne olduğunu anlamayan Amerikan askerleri ve tüm Amerikan ordusu, resmen başkomutanları olan Amerikan Başkanı'nın emri uyarınca pıl-pırtılarını bile toplamadan, adeta geriye bile bakmadan, hızlıca üslerini boşaltmışlardı. Bu öylesine apansız bir gelişmeydi ki, kimi konvoyları nereye gideceklerini bile bilmeden geri çekiliyorlardı ve nereye gideceklerini dair emri yolda alıyorlardı. Bir adamın, Roma İmparatorluğu'nun Neron'una benzer bir adamın, Donald Trump'ın yarattığı kaosun zarar göreni olduk.
O keşmekeşte öğrendiğimiz birkaç şey var.
1. Amerika'da Demokrat Parti ve Cumhuriyetçi Parti Trump'ın kararına çok sert bir karşı tavır sergilediler. Bunun parti politikası olmasından ziyade, Amerika dediğimiz şeyi oluşturan devlet + şirketler + siyasetçi ekibinin planlarında Amerika'nın Kürdistan'dan çekilmesinin olmaması olarak okumak bana daha doğru geliyor.
2.Amerikalılar, hem Kürdistan'da bizim çıkarlarımıza hem de global ölçekte Amerikan çıkarlarına çokça zarar vermiş olmasına rağmen, Trump'ın Rojava'dan çekilme kararını dizginlemekle kalmadılar, YPG'ye Rojava'da askeri yardıma da devam ettiler. Bu, yukarıda andığım olası Amerikan planlarında ne olmadığına veya ne olabileceğine dair önemli bir gözlemdir.
3.O keşmekeş süreçte, Amerika'da, Amerika dediğimiz ülkede, siyasetçi ve gazetecilerin Amerikan halkına hitap ederken Kürdleri dost ve müttefik diye andılar. Trump'ın "Kürdlere ihanet" diye anmamız gereken kararını benzeri bir şekilde, "Kürdler gibi bir ittifaka ihanet Amerika'nın dünyadaki çıkarlarına ihanettir" gibi bir başlıkla anmaları oldu.
Benim özellikle dikkatimi çeken Senatör Lindsey Graham oldu. Lindsey Graham'ın bir öncesi ise vefatı dünya ölçeğinde ses getirmiş olan Amerikan devlet adamı ve politikacısı John McCain'dir. Son nefesine kadar bize ve bağımsızlık mücadelemize sempatiyle bakan, Amerika'nın bize sadık olup bizle olan ilişkisini güçlü tutmasından yana olan John McCain'in vefatına kadar Lindsey Graham McCain'in deyim yerindeyse sadık bir yoldaşı idi.
McCain geçmişi olan bir politikacı ve devlet adamıydı. Amerika'nın Vietnam Savaşı'nda savaşmış, savaşta yakalanmış ve Ho Amca'nın askerlerine savaş esiri düşmüştü. Esareti süresince kötü muamele görmüş, esir de olsa, bir asker olarak ülkesini, bayrağını layıkıyla temsil etmişti. Ülkesine döndükten sonra şeref madalyası kazanmış, politikaya girmiş ve tüm siyaset hayatı boyunca prensipleri doğrultusunda kararlar almıştı. Partisinde ağırlığı olan bir siyasetçiydi ve son nefesine kadar da o ağırlığından hiçbir şey yitirmedi. Ve son nefesine kadar Trump'a üç kuruş dahi itibar etmemiş, deyim yerindeyse, Trump'ı adam yerine koymamıştı.
Lindsey Graham McCain değil. McCain bir idealistti. İdealleri için politika yaparken olurla olmazı ayırabilen, kendi toplumunun doğrusuna ancak prensipli olunarak ulaşılabileceğini savunan bir kişilikteydi. Lindsey Graham ve John McCain'i karşılaştıracak olsak Graham'ın idealizme karşıt gerçekçi olduğunu derdik sanırsam.
Graham da ilkeli biri ama esneyebilen bir gerçekçiliğe sahip. Graham'da güçlü olan kavram çıkar. Ülke çıkarı, parti çıkarı, politikacı olarak kendisine oy verenlerin veya partisini destekleyenlerin çıkarı, vs. En son da kendi çıkarı var elbette ve Amerşkan bireyci kültüründe bu normaldir. Bizim bunu ille de anlamamıza gerek yok. Her toplum bir diğerinden belli derecelerde farklıdır. Mesele olumlamak veya olumsuzlamak değil, anlamaktır. Kuzey Amerika bireyciliğin belirleyici olduğu bir toplum coğrafyasına sahiptir. McCain de bireyciydi, Graham da bireycidir. İki politikacı arasındaki fark ise çarpıcı ve belirleyicidir McCain prensiplerinden taviz vermezken Graham çıkarlarından taviz vermemeyi esas alıyor.
Bunu bu kadar uzun uzadıya yazmamın sebebi Trump'ı Graham'ın dizginlemiş olması. Bu dizginleme bir politikacının prensiplerinden hareketle tavır alması değil, politikacı olarak, devlet de dahil, temsil ettiklerini çıkarlarını korumak sebebinden olduğunu düşünüyorum.
McCain'in kansere yenik düşüp vefat etmesi sonrası, Cumhuriyetçi partide ondan sonra onun taşıdığı bayrağı taşıyan, son nefesine kadar McCain'e sadakatini koruyan Graham olmuştu. McCain ölüm döşeğindeyken de öldükten sonra da Donald Trump ona saldırmaktan ve iftira etmekten vazgeçmedi. Graham, McCain'in izlediği çizgiden uzaklaşıp, hatta tam tersi hat izleyip, Trump'la zıtlaşmak yerine ona iyice sokulmayı tercih etti ve şu anda yüzeyde Trump'ın bir numaralı müttefiki. McCain'in prensipli tavrı öyle bir yakınlaşmaya müsaade etmezdi. Graham'ın gerçekçiliği ise şeytanla dahi yatağa girmeyi gerekçelendirebilir.
Bugünlerde Amerikan Senatosu'nda Donald Trump'ın azli için duruşma gerçekleşecek. Amerikan Kongresi'nin halk temsil grubu olan Temsilciler Meclisi azil sürecinin ilk ayağı olan "suçlama/itham" faslının kararını geçtiğimiz haftalarda oylayarak almıştı. O oylamaya, Temsilciler Meclisi'ndeki Cumhuriyetçi Parti'den tek bir temsilci dahi destek vermemişti.
Amerikan Kongresi'nde Amerikan Başkanı'nı azil sürecinin ikinci ayağı itham/suçlamanın Senato'daki duruşmasıdır.
Amerikan sisteminde Senato "Amerika Birleşik Devletleri" dediğimizde, o 'birleşik' kelimesinin tarif ettiği birleşik olan, Türkçe'de eyalet diye geçen elli devletin herbirinin iki senatörle temsil edildiği kurumdur. Amerikan Senatosu'nda eyaletler, yani birliği oluşturan devletler temsil edilir. Türkiye olsa her ilin iki senatörle temsil edildiği bir kurum olurdu mesela.
Temsilciler Meclisi her iki yılda bir seçim yeniler ve temsilci sayısı seçim bölgelerinin nüfus çokluğuna göre belirlenir. Temsilciler Meclisi halkı temsil eder. Sıklıkla yenilenen seçimler temsilcilerin halkla bağlarını korumalarını mecbur eder. Bir nevi seçilşmiş delegeler olan Temsilciler Meclisi üyeleri, seçimlerin kısa bir süre sonra yenileneceğinin bilinciyle kendi başlarına buyruk karar almaktan imtina eder, yeniden seçilmek maksadıyla oy verenlerinin tercihlerini (mecburen) gözetirler.
Senato ise altı yılda bir yenilenir. Senatörler halkı değil, neticede halk oylamasıyla seçiliyor olsalar bile seçildikleri devlet/eyaleti temsil ederler. Yeniden seçim süresinin altı yıl olması senatörlerin halkı değil birer seçilmiş olarak bir politikayı takip etmelerini zorlamak içindir. Senato, devletin sürekliliğini vurgulamak için; politikalar 'gündelik' olmasın, senatörlerin yeniden seçim korku/heyecanıyla populist kararlar almasın diye, buna mani olmak maksadıyla, altı yılda bir seçim yeniler.
Amerika'nın Kongre sistemi aşağı yukarı anlattığım mantıkla dizayn edilmiştir ve öyle de işlemektedir.
Kurucu Babalar denilen, Amerika Birleşik Devletleri'nin anayasasını formüle eden o filozof devlet adamları, halka ve geleceğe malolsun diye tüm bunları o zamanın New York'ta basılan gazetelerinde uzun uzadıya işlemişler. Federalist Belgeler diye o yazılar kitap halinde satılır ve Amerikan Anayasası her tartışma konusu olduğunda tartışmanın altı o yazılarla doldurulur. Federalist Belgeler Amerikan Anayasası'nın alt ve asal metinleridir. Size ilginç gelecek belki ama Kurucu Babaların idealizmle karışık gerçekçilikleri müthiştir. Marksistlerin kendilerini küçük göstermelerini geçin bir kenara, o yazıların Kürdçe'ye veya Kürd düşün dünyasına çevirisinin bize asıl aradığımız ufku vereceklerinden hiç şüphem yok mesela.
Demokrat Parti'nin kontrolündeki Temsilciler Meclisi oy çokluğuyla Trump'ı itham etti. Buna bir nevi İddianame diyelim. Trump halkı temsil eden Temsilciler Meclisi tarafından suçlanmış oldu. Şimdi o İddianame Senato'da. Senato'da 100 senatör var. Bunların 56'sı Cumhuriyetçi, 46'sı Demokrat. İddianamenin kabul edilip Amerikan Başkanı'nın azli için üçte iki çoğunluk şartı var. Trump'ın bu koşullarda görevinden azledilmeyeceği hemen hemen garantidir.
Olan bitenden ne öğrenmemiz gerekiyor peki?
Trump halka yaptığı konuşmalarından birinde kürsüden Lindsey Grahama'a dönüp "Graham sen olmasan Demokratların beni görevimden azletmesi garanti olurdu" demişti.
Ben Cumhuriyetçi Parti'nin ileri gelenlerinin Trump'a en ufak bir sempati beslemediklerine eminim. Olan biten Neron'un Roma'nın başına geçmesi misali ABD'nin başına populist bir delinin seçilmiş olmasıdır. Cumhuriyetçi Parti McCain misali prensipli davranabilir ve Trump'ın zararlarını göğüslemeyi tercih edebilirdi McCain son nefesine kadar tutumunu korudu ve Trump popülizmine itibar etmedi, karşısında durdu. McCain'in ölümünden sonra partisinde hem bir popülizm ve hem de sanırsam o popülizme yol veren bir gerçekçilik ağır bastı.
Gerçekçilik prensiplerden taviz vermek değil daha esnek yol – yönteme kapıyı açık tutmaktır.
Graham ağırlık Evanjelist hristiyanlardan destek gören bir politikacı. Trump da kendi etrafını evanjelistlerle doldurmuş durumda. Mevcut durumda Trump ve Cumhuriyetçi Parti arasında zımni bir anlaşma var. Bu anlaşmada parti Trump'ın sahip olduğu populist desteğin farkında ve buna uygun davranıyor. Trump'ın seçildiği partiye karşı elindeki silah sahip olduğu bu kitle desteği. Karşılığında ise partisinde hiç sevilmediğinin bence farkında ve bir zımni anlaşmayla işi götürüyorlar. Concession ingilizcesi, karşılıklı tavizler. Trump'ın tavizi senatörlerin ve senatörlerin arkasındaki lobilerin aleyhlerine hiçbir iş yapmamak. Parti'nin tavizi Trump'ın aleyhinde faaliyet içerisinde olmamak.
Kim bu lobiler peki? En nihayetinde büyük Amerikan holdingleri. Bu holdinglerin sahibi olan, isimlerini çoğumuzun hiç bilmediği zengin, bağları kuvvetli, dolayısıyla da güçlü Amerikan aileleri. Anlaşma bu aileler ve Trump arasında.
Trump dünyasında Amerikan ekonomisi tarihinin en güçlü dönemini yaşıyor. Sosyal devlet ilkesi yerine kapitalist ekonominin işleyişine önem veren Trump yönetimi andığımız şirket ve aileler için olabilecek en iyi Amerikan başkanlarından biri. Demokratların Cumhuriyetçilerin desteği olmadan Trump'ı indirmesi mümkün değil. Cumhuriyetçileri Trump'ın azlini oylaması için andığımız ailelerin Trump'ın ipini çekme kararı almaları gerekir. Ekonomi bu kadar iyi giderken o aileler öyle bir karar alırlar mı? Sanmam. Trump'ın faydası zararını dengelediği sürece koltuğundan korkmasına gerek olmamalı.
Bütün bu bilginin bize faydası ne peki?
Andığımız sistem Trump'ın Amerikan askerlerini Rojava'dan çekmesi ve Kürdleri büsbütün Türklerin önüne atmasını engelledi. Bunun Trump'ın Rojava'daki karar alma sınırları olduğunu söylemek bana doğru geliyor. Türklerin de bunu böyle anladığını sanıyorum. Türklere verilmiş sınırlar belki daha gerideydi ama Türkler Trump'ı doğru oynayıp Amerikan sistemine rağmen Rojava'da ilerleyebildiler. Türklerin hanesine başarıdır.
Karşılığında ama Türkler kendilerini Ruslarla karşı karşıya buldular. Amerika BAAS ve Rusları bize iliştirmezse eğer, Türklerin Ruslara arka arkaya tavizlerini izleriz. Türklerin geri çekilmeyi bilmedikleri söylemekte bahis yok. Tarihleri böyledir. Ruslara karşı tavizler verdikçe geri çekilecekleri yer Ankara'dır. İstanbul'un holding patronlarının Rusların Ankara'da güçlenmelerini izleyeceklerini sanmak ahmaklık olur. Erdoğan ve Putin anlaşmalarını izlerken İstanbul patronlarını izleyelim. Bu bir.
Daha önce de değinmiştim, tekrarlayayım. Amerikan kamuoyunda bizim o süreçte anıldığımız gibi anıldıklarına şahit olduklarım bir tek Yahudi milletidir. Amerikan kamuoyunda bir gücümüz yoksa bile bir ağırlığımızın olduğunu bilmek önemli olmalı. Sebebi nedir bilmiyorum ama sahip olduğumuz bu ağırlığı bilelim, işleyelim ve Amerika'yı da faydalandıracak bir güce dönüştürelim. İstanbul kapitalist baronlarına karşı, Erdoğan Ankara'da zayıfladıkça, elimizdeki güç Amerikan evanjelistleri ve var ise eğer bize sahip çıkanı, Amerikan kapitalist baronlarından alacağımız destektir.
Geçmişte olan bitene bu gözle bakalım, azil oylamasını da bu bilgilerle izleyelim.
Böylece bu yazıyla birçok okurun talep ettiği analizimi yenilemiş oluyorum.
Bundan hareketle kısa kısa değineyim.
1.Libya meselesinde Almanya Türklerin ittifakı gibi duruyor. Amerika'nın Haftar stratejisi de değişmiş gibi. Türklerin büyük oyunculara bir güvenleri olmasa Libya'ya açılabilmelerine lojistik imkan olmazdı. Orayı iyi gözleyelim. Ellerini neden güçlü görüyorlar anlayalım.
2.Biz Rojava ve Güney'i iki ayrı coğrafya gibi düşünüyoruz. Aynı Kürdistan'ın coğrafyası olarak bakmak gerekir. Amerika ne düşünüyor, bir planı var mı, vs bilmeden diyorum: tek bölge olarak bakacak olursak bir askeri güç yoğunluğu yarattığımızı görürüz. Kürdistan tarihinin, Kürd tarihinin hiçbir döneminde hiç bu kadar büyük ordu ve mühimmat sahibi olmamıştık. HPG, YPG, PDK ve YNK peşmergelerini birarada düşünün.
+2 #3 Ahmet 20-01-2020 22:44
Dünyanin en barbar irki türk irkidir.
Dünyanin en sapik irklarindan biride Anglosakson irkidir.Taylan, Filipin ve kambocyada 8-9 yaslarinda kücücük kizlarla fuhus yapanlar bunlardir.1966 yilinda Fransa Natodan cikarken aynen sunlari söylemisti ,Nato Anglosakson eline gecmistir ve ben bunlara asla güvenmem.
0 #2 bênav 20-01-2020 16:24
trump baskan olmadan önce türkiyede atatürk yatinda 15-16 yasinda kizlarla fuhus skandalinin fotograflari ve belgeleri türk polisinin elinde ve erdogan in elinde büyük bir koz.bu yüzden erdogan trump a istedigini yaptiriyor.ferd a cetin ö.p
da ayrintilariyla yazmisti bu olayi
0 #1 Jersus 20-01-2020 16:03
Yazilarinizi severek takip ediyorum,hocam. fikir muhasebesi ve gelisim acisindan bu alisveris cok yararli.Ancak yaziniz ozelinde benim sahsi dusuncem;dunya genelindeki calkantinin asil sebebinin iki cephe arasinda sekillendigidir ."Ulus devletleri savunanlar"ile" kureselligi savunan devletler".nite kim trump ile bu ulus devletci cephe guc kazanmistir,kez a ingiltere de johnson ile ayni.aslinda kurtlerin bu savasta nereye nasil konuslanmasi gerektigi.hangi cephe Kurdistan i bize daha hizli kazandiracak?bu nun muhasebesi yapilmali ve ona gore politika belirlenmeli.cu nku kaybedilecek bir 100 yil daha yok kurtler icin.bu konuda derinlemesine bir analizin cok aydinlatici ve faydali olacaktir.