Boş işler... |
Erken seçim, kriz zamanlarının söylemidir... Çünkü, icra yetersizdir, parlamento çalışamıyordur, muhalefet alternatif üretemiyordur, ekonomik göstergeler olumsuzdur, ‘vaktinden önce seçim’ o zaman gündeme gelir.
Öyle olması da gerekmektedir...
Onun dışında ‘erken seçim’ sadece bir siyasetçi geyiğidir.
Ne yapsın adam, söyleyecek sözü, yapacak işi yoktur, çıkıp erken seçim ister. Bunu isterken tabii bir taraftan da ‘ya ciddiye alınırsam’ korkusu taşır.
Erken seçim olursa, maazallah, yeniden parlamentoya girememe tehlikesi söz konusudur ki, bu da nerden baksan sekiz-on maaşa tekabül eder. Seyahat harcırahı, bedava uçuş, sağlık hizmeti cabası...
Hükümet, ikiden fazla partinin koalisyonundan oluşuyorsa, erken seçim muhabbeti bazen karşılıklı restleşmeye yahut duruma göre ortaklar arasında cilveleşmeye bile dönüşebilir. Bkz. Bundan önceki muhtelif partilerin koalisyonu ve kendi aralarındaki cilveleşmeleri...
Bir de ‘erken seçim’ söylemini mazmunlaştıranlar var.
Bunlar, genellikle seçim kazanma ihtimali bulunmayan eski partilerdir. ‘Halkın partisi’ olduklarını iddia ederler ama devletin söylediklerini tekrarlamak dışında dişe dokunur bir şey de söylemezler.
Durup durup ‘erken seçim şart’ derler...
İster geç, ister erken, ister baskın, hemen bütün seçimleri kaybetmişlerdir, içten içe iktidar korkusu taşırlar. Mesela genel başkanlık makamını işgal eden zat, dost sohbetlerinde, ‘Keşke Özal enflasyonu indirseydi de koalisyona öyle gitseydik’ yahut ‘İyi ki seçim kazanıp iktidara gelmedik... Enayiler yansın!’ türünden laflar eder.
Buna, konu birinci dereceden kendilerini ilgilendirmediği halde erken seçim isteyenleri de katmak lazım. Bunlar sivil toplum kuruluşlarıdır, kanaat önderleridir, gazetecilerdir. Niçin istediklerini bilmezler, erken seçimi zorunlu kılacak şeraitin ne olduğuna inandırıcı bir açıklama getiremezler ama isterler.
Hulasa, ‘erken seçim’ laflarını ciddiye almamak lazım... Boş iş bunlar.
Bugün de, birçok parti, birçok kuruluş, birçok kanaat önderi, birçok bürokrat erken seçim istiyor. Cumhurbaşkanımız Ahmet Necdet Sezer de istiyor.
Ben de bunu bekliyordum işte.
Sezer’e göre seçim Nisan ayında olmalıymış, yeni Cumhurbaşkanı’nı yeni Meclis seçmeliymiş.
Mevcut seçim sistemi ‘temsilde adalet ilkesi’ne uygun değilmiş, ‘mevcut tabloya bakıldığında’ seçmen iradesinin büyük bölümünün TBMM’ye yansımadığı görülüyormuş, bu da temsilde adalet ilkesinin olmadığını gösteriyormuş. Kendisi ‘bir anayasacı olarak’ temsilde adalet istiyormuş.
Bunu, bir anayasacı olmadığım halde ben de istiyorum
Fakat, bir anayasacı olan Sezer mevcut tabloya bakma gereğini neden şimdi duyuyor?
Bir önceki yasama döneminde seçmen iradesi TBMM’ye yansıyor muydu?
O zaman da ‘temsilde adalet ilkesi’ gözetilmemişti... O zaman da irili ufaklı bir sürü parti dışarıda kalmıştı. Üstelik, temsilde adalet ilkesini gözetmeyen o Meclis kendisini Çankaya’ya taşımıştı.
İsteyen istesin, erken seçimi zorunlu kılacak bir durum yok.
Bu Meclis’in de Cumhurbaşkanı seçmesine bir engel bir durum yok...
Bu Meclis en zor şeraitte ‘kurtuluş savaşı’ vermiş, Cumhurbaşkanı mı seçemeyecek?
Bu yazı 52 defa okundu.