Her Şey Sensin |Tamamlandı| - 1. Bölüm - Wattpad
12.6K 374 15
İtfaf edildi esayrumu
Hayatım tamamen planlıydı. Ne yapacağım, nasıl yaşayacağım.. Ta kii bir gün kafama dank edene kadar. O gün gittiğim yolun değil ulaştığım yerin daha önemli olduğuna karar verdim. Hayallerime ulaşmak için farklı yollar olduğunu keşfettim.
Ben Miray Noran. 19 yaşındayım. 1.67 boyum ve insanların zayıf diyebileceği bi incelikteyim. Yeşil gözlerim ve her sıradan insan gibi kahverengi saçlarım var. Yakında sarıya boyayacağım saçlarım. Tabi annem bunu duysa çok kırılır. Saçlarımı ondan almışım. İkimizin saçları arasında en ufak bir fark yok. Düz saçlarımızda bi dalgalanma varsa bile aynı yerlerde. Anneme göre bu onun bi parçası olmamı simgeliyor. Bence çok saçma ve bu simgeleyiş yakın zamanda değişecek. Vah vah vah çok üzüldüm.
Sevgilim Arsen Yılsar. Benden bir yaş büyük. 1.87 boyu, koyu kahve saçları ve koyu kahve gözleri.. Kaslarından bahsetmiyorum bile. Onları yapmak için harcadığı zamanı ilişkimiz için harcasa şuan çok daha mutlu bir çift olurduk. Neredeyse 1,5 yıldır birlikteyiz. Ama uzun senelerdir tanışıyoruz. Anasınıfı kadar eski. Zamanında birbirimizden pek haz etmezdik. Annelerimiz arkadaş olduğu için yüz yüze olmak zorunda kaldığımız zamanlar dışında birbirmizi görünce selam bile vermezdik. Nasıl mı bu haldeyiz? Bir gece adı şuan aklıma gelmeyen bir akadaşımın partisinde kafam iyiken birden kendimi onunla dudak dudağa bulmuştum. Sonra sabah kalktığımda aynı yataktayız. Yanlış anlaşılmasın sızıp kalmışız. Oraya nasıl gittiğimizle ilgili hiç bir şeyi hatırlamayadım. Pek önemi de yoktu. O günden sabah olanları unutma kararı aldık fakat daha sonra hayatında beni istediği falan filan. Açıkcası hiç etkilenmedim. Benim takmamam üzere yürüyen egosu çelme atılmış gibi yerle bir oldu tabi. Bir ay kadar sonra bir akşam çat kapı geldi. Elinde iki konser bileti. Eğer bir şans verirsem biri benim olabilirmişmiş bak sen özgüvene. Özgüvenli olmakta haklı çıktı tabiyki. Elinde ki Duman biletlerini görünce deliye döndüm. Çok aramıştım ama bir türlü annemin engellemeleri yüzünden bilet alamamıştım. Bu kadın dünyaya beni deli etmeye gelmişti sanırım diye düşünürken daha sonra annemin engellemesine Arsen&apos;in sebep olduğunu öğrenmiştim. Neyse. İşte o akşam ona tamam dedim ve sonra birlikte iyi zaman geçirmeye başladık. Önyargıları yıkınca iyi biri olduğunu farkettim. Ona verdiğim şanstan pişman olmadım ve bitirmek istemedim. O da aradığı huzuru bende bulduğu için -yani böyle söylemişti- benden ayrılmadı. 1 yıl sonunda bazı şeyler bozulmaya başlamış olsa bile hâlâ birlikteyiz..
Üniversite.. Bir bakıma hayallerime giden yol.
Sırf sevgilim için çok sevdiğim İzmir&apos;i bırakıp onunla aynı şehirde okumak için tercihlerime İstanbul&apos;u yazmıştım. Yazarken bile çıkmasın diye o kadar umut etmiştim. Aslında zaten özelde okuycağım ne çıkması diyebilirsiniz. Arsen&apos;in büyük itirazları sonucu kararı şansa bırakmaya karar verdim. İki kağıdın birine İzmir diğerine İstanbul yazıp ufacık hale gelene kadar katladı. Sonra arkasında karşıtırıp önüme koydu. Şimdi düştüğüm halleri düşünüyorum da. Keşke bitsin bu ilişki deyip İzmir&apos;de okusaydım. Şanslı taraf Arsen çıkınca bende oyun bozanlık yapmak istemedim. İstanbul.. Kültür başkenti ? Bana başka bişey çağrıştırmıyor açıkcası.
Aslında ondan ayrı okumak istemiyorum. Ama İzmir&apos;i o kadar çok seviyorum ki. Şimdiye kadar annemin yanından hiç ayrılmışlığım yok. Hele ki babamın ölümünden sonra annem benim için herşey olmuştu. Ama şimdi onu yanlız bırakıp İstanbul&apos;a gitmem gerekiyor. Aslında yanlız yaşadığı için üzülmüyorum. Dayım ve teyzemin onu yanlız bırakacağını sanmıyorum. Biraz bencilce ama ben sadece onu özleyeceğim için üzülüyorum. Ama o da beni özler ki zateen..
Hiç bir zaman çalışkan bi öğrenci olmadım. Zaten babamın ölümünden sonra iyice boşladığım için üniversite sınavından iyi bir not alamadım. Kimin umrunda ki babam saolsun biz biraz fazla zenginizdir de. Şimdi işin başında amcam ve dayım var. Babamla annem zamanında dedelerimin işleri büyütmesi için evlendirilmişler. Ama zamanla birbirlerini sevmişler. Bence bu şans. Çünkü böyle ilişkilerin çoğu saygı ve alışkanlığa dayanır. Onlarsa gerçekten birbirlerine aşık olmuşlar.
Daha bir yıl olmadı babam öleli. En zor zamanlarımda yanımda olmasını istediğim Arsen için İstanbul&apos;da okuyacağım şimdi. Aslında ona kızgınım. Benim içim yanarken o dersleri ile ilgileniyordu. Beyefendi hukuk okuyor. 2. sınıfa başlayacak. Kendisi okulun kazanovasıydı rahatlıkla diyebilirim. Ama Allah&apos;ın işine bak sen benim gibi biriyle harcanıyor şimdi. Yani insanların hakkımızdaki düşüncesi bu. Oysa biz birbirimizi tamamlayan iki parçayız. Ve bunu görebilen çok az insan var.
Babamın ölümünün üstünden bi süre geçtikten sonra okuluma devam etmek zorunda kaldım. Lise son sınıf. Tam anlamıyla berbat diyebilirim. En yakın arkadaşlarımla bile konuşmadım. İçime kapandım. Öğretmenlerim halime acıyıp sözlü notuyla geçirdiler. Ve ben annemin tüm itirazlarına karşı kendi istediğim bölümü okumak istedim. Bunu yapmak için de yüzsüzlüğün dibine vurdum. Kendimi acındırma çabalarımı sonuna kadar kullandım. Başka türlü hayata tutunamayacağım ve bunun gibi bir çok şey. Yine de hevesim geçince şirketin başına geçmem şartıyla kabul ettiler. Benim hevesim geçene kadaaar ohooo. Kuzenim Doruk Ege Üniversitesi&apos;ne gitmek varken o da İstanbul&apos;da okuyor. Hayır anlamıyorum ne var bu İstanbul&apos;da benim güzel İzmir&apos;im varken diye düşünürken meğer asıl sebebin rahat rahat gece hayatı yaşamak olduğunu öğrendiğim gün çok da şaşırmamıştım. Şimdi ev arkadaşı falan bulana kadar onunla aynı evi paylaşacağıma göre iyi anlaşmamız lazım. Eve kız atıyo mudur acaba ? Kimsenin sesini çekemem yahu. Hele ki sabah sabah evin içinde erkek gömleğiyle dolaşan kızlar görünce tiksiniyorum. Çok görmüşlüğüm yok tabiyki. Filmler falan.. Kutsal bakire olarak bu ayrıntıları kuzenimle eve varır varmaz konuşacağım.
Şuan ilk uçak yolcuğum bitmek üzere. İlk çünkü şimdiye kadar İzmir&apos;den çok uzağa gitme gereği hiç duymadım. Tatillerimizi Ege ya da Akdeniz&apos;de yapardık. Benim gezi merakım yüzünden araba ile gitmişizdir her zaman. Sevgili babacığım bana kıyamazdı.
Yine bir anons yapılıyor ve ben yine dinlemedim. Ama anladığım kadarıyla inişe geçmek üzereyiz. Az sonra alçalmamızla beraber tahminimin doğruluğunu onaylamış bulunmaktayız. Dakikalar sonra uçaktan inerken ağzımdan çıkan ilk sözler "Merhaba İstanbul, bekle beni Güzel Sanatlar" oldu...
Votelerseniz sevinirim (: