Füruğ Ferruhzad (1935-1967) | İranlı Şair, Yazar, Oyuncu, Yönetmen, Ressam
18.02.14, 17:16 #11
İsmini duymuştum ama hiç bir şiirini okumamıştım. Yaşadığı döneme ve ülkesinde ki despotluğa rağmen oldukça cüretkar şiirler yazmış. Onu diğerlerinden ayıran da bu olmalı. Genç yaşta ölmüş olması üzücü.
22.10.14, 13:05 #12
Füruğ Ferruhzad 1957 yılında, yani 22-23 yaşlarındayken bir süre yurtdışında, Münih'te kalıyor. Perviz Şapur'dan boşanmış ve erk/ek egemen yasalar gereği bu evlilikten olan oğlu Kamiyar, babaya verilmiştir. (Ömrü boyunca göremeyecektir bir daha oğlunu.)
Seni istiyorum ve biliyorum
ben bu kafeste bir tutsağım
1957'de çıkan "İsyan" kitabında yine oğluna seslenmektedir:
Senin suçsuz bakışların bir gün
tüm şarkıların yüreğinde açar
"Füruğ, 1958'de İbrahim Golestan (İbrahim Gülistan) ile tanışır. İbrahim, İran'ın en önemli öykücülerinden, Twain, Hemingway'in çevirmeni, aydın bir kişi ve Golestan Film şirketinin sahibidir.
Golestan Film'de çalışmaya başlar Füruğ, sinemada oyunculuk, senaristlik, kameramanlık, yönetmen yardımcılığı, dublaj, montaj ve yaratıcı film editörlüğü yaptı. 1962 yılında yaptığı İranlı cüzzam hastalarını ve onların sorunları anlatan "Khaneh siah ast" (The House Is Black, Kara Ev) belgeseli, 1963 yılında Oberhausen Kısa Film Festivali'nde büyük ödülü alır. Bu filmin çekimleri için gittiği Tebriz Cüzamlılar Evi'nde tanıdığı Hüseyin'i evlat edinir.
1964'de "Yeniden Doğuş" kitabı yayınlanır, bu kitap İbrahim Golestan'a adanmıştır ve Füruğ'un şiirinin en olgun halidir. İran yazın tarihinde Füruğ'dan önce hiçbir kadın ne âşıkane bir şiir söylemiş ne de bir erkeğe hitaben şiir yazmıştır. O, yasak meyveden yiyen kadındır. Şiiri onun yazgısıdır. İbrahim'le tanıştıktan sonra Füruğ "değişir", "olgunlaşır", cinsel isyanı düşünsel isyana dönüşür. Şiirin içeriği ile birlikte biçimi de değişir."
Tüm varlığım benim, karanlık bir ayettir
ağaca suya ve ateşe aşıladım"
Yeniden Doğuş (İbrahim Golestan'a),
İbrahim Golestan'a yazdığı mektuplardan:
Varmak nedir bilmiyorum, ama kuşkusuz tüm varlığımın ona doğru aktığı bir maksat vardır.
Keşke ölseydim ve yeniden dirilebilseydim ve dünyanın başkalaştığını, dünyanın bu denli acımasız olmadığını, insanların bu her zamanki aşağılık ve kahpeliklerini unuttuklarını (
) ve kimsenin evlerinin etrafına duvar örmediklerini görseydim. Yaşamın gülünç alışkanlıklarına bağımlı olmak ve sınırlara ve duvarlara boyun eğmek doğaya aykırıdır."
Benim kötülüklerim nelerdir, iyiliklerimi anlatmadaki utangaçlık ve güçsüzlükten başka ve göz gördüğünce duvar, duvar, duvar olan bu dünyadaki iyiliklerimin tutsaklığının ağlamalarından başka. Ve güneşin karneye bağlandığı, fırsat kıtlığının ve korkunun ve boğuntunun ve hakaretin olduğu bu dünyada."
Hayret, ne kadar şaşılası bir dünyadır, benim kimseyle bir işim yok; işte benim bu zararsızlığım ve kendi kendimle olmalarım başkalarının merakına yol açıyor. İnsanlarla nasıl karşılaşmam gerektiğini bilmiyorum. Ben utangaç biriyim. Başkaları ile konuşmayı başlatmada çok zorluk çekiyorum, özellikle bana ilginç olmayan başkaları ile, neyse geçelim."
National Gallery'de, Leonardo'dan bir tablo var, daha önceleri görmemiştim. Yani önceki Londra yolculuğumda. Müthiş bir şey! Her şey açık bir mavilikte çözülmüş. Eğilip namaz kılasım geldi. Din işte bu demek ve ben sadece aşk ve tapınsal övgü sırasında dinsel duygulara kapılırım."
Derimin altında başımı döndürecek bir baskı olduğunu duyumsuyorum. Her şeyi delmek istiyorum ve olabildiğince içine dalmak istiyorum. Yerin derinliklerine varmak istiyorum. Benim aşkım oradadır. Tanelerin sürgün verdiği yerde, Köklerin birbirine vardığı ve yaradılışın kendini çürümüşlükte sürdüren noktada. Benim tenim sanki onun geçici bir biçimidir. Temeline varmak istiyorum. Kalbimi bir meyve gibi tüm ağaçların dallarına asmak istiyorum."
22.10.14, 13:18 #13
Benim en büyük derdim sizin beni tanımamış olmanızdır; hiçbir zaman da tanımak istemediniz ve belki de hâlâ siz benim hakkımda düşündüğünüzde, beni uçarı, aşk romanları ve Tahran Müsavvar dergisinin öykülerinden dolayı kafasında aptalca düşünceler oluşan bir kadın olarak biliyorsunuz. Keşke öyle olsaydım ve mutlu olabilseydim. İşte o zaman dünya küçücük bir odacık olurdu ve ben, dans partilerine gitmekle, güzel ve şık elbiseler giymekle, komşu kadınlarla çene çalmakla, kaynana ile dalaşmakla ve kısacası pis ve anlamsız binlerce işle yetinirdim ve daha büyük ve daha güzel bir dünyayı tanımazdım; bir ipekböceği gibi kendi kozalamın sınırlı ve karanlık dünyasında kıvranarak büyürdüm ve hayatımı sona getirirdim. Fakat ben böyle yaşayamazdım. Ben kendimi bildiğim andan beri, benim başkaldırım ve isyanım bu aptalca görünüş ile başlamıştır. Ben büyük olmak istiyordum ve istiyorum. Ben, bir gün doğup ve bir gün bu dünyadan çekip giden ve arkalarında bu geliş ve gidişlerinden herhangi bir iz bırakmayan yüz binlerce insan gibi yaşayamam.
Furuğ Ferruhzad  Münih'ten babası Muhammed Ferruhzad'a yazdığı bir mektuptan.
30.10.16, 19:30 #14
31.10.16, 23:29 #15
Kadinin 10 parmaginda 10 marifet varmis. Tesekkürler Basakca, ellerine saglik.
1935-1967, devam, ferruhzad, füruğ, iranlı, oyuncu, ressam, yazar, yönetmen, Şair, şair
63.Cannes Film Festivali Başladı DarkAngeL Sinema Haberleri 0 18.05.10 11:17