Devlet kesintilerinden dolayı oluşan ücret kayıpları en fazla nerede gerçekleşiyor? - EDİTÖR Fastercv.com | Job Adverts | CV - Resume
OECD tarafından 2013 verileri temel alınarak ve üye ülkelerden bir kesit alınarak bu ülkelerdeki hükümetlerin bekâr ve çocuksuz bireyler ile, ailelerine bakmakla yükümlü olan bireylere yönelik gelir vergisi ve sosyal güvenlik uygulamaları hakkında bir rapor hazırlanmıştır. Raporda, bireylerin maaşlarının üzerinden %35 - %50 oranında bir kayıp yaşayarak somut bir etki hissetmelerine sebep olan devlet kesintilerinin başlıca zengin Avrupa ülkelerinde uygulandığı ve böylesi bir durumun nihaî olarak, işgücü arzının azalıp, şirketlerin gerek duydukları işgücü seviyesine ulaşabilmek için nominal ücretleri arttırma seçeneğine katlanmak zorunda kalmalarına sebep olduğu açıkça anlaşılabilmektedir.
Aşağıdaki grafikte, işgücü maliyeti üzerinden %55,8 oranında işçilerden kamusal gelirler amacıyla söküp alan Belçika’nın ardından Almanya, Fransa ve İtalya’nın geldiği görülmektedir. OECD’ye üye en yeni ülkelerden biri olan Şili’nin çalışan vatandaşlarına en hafif vergi yükünü uygulayarak %7 oranında başı çektiğinin görülmesinin ardından, Türkiye’nin ise grafikteki yerinin %36,2 olan ülkeler ortalamasının biraz üzerinde olduğu anlaşılmaktadır.
OECD’nin ücretler ile ilgili raporunda, işgücü maliyetlerine uygulanan devlet kesintilerini belirtmek için kullanılan yüzdesel ifadeler ile vergi kamasına atfedilmektedir. Vergi kaması, çalışanın cebine giren kazanç ile gelir vergisi, damga vergisi, emekli sandığı kesintisi, sosyal güvenlik katkıları gibi devlet kesintilerini içeren işçi çalıştırma maliyetleri arasındaki farkı ifade eder ve bu terim ile devletin işgücünü vergilendirerek ne kadar gelir elde ettiği ölçülür. Bu değerlendirmede işverenin sosyal güvenlik maliyetleri hesaba katılmadığından dolayı, söz konusu yüzdelik değerlendirmeler göründüğünden daha yüksek olacaktır.
Bazı ülkelerde vergi kaması gelir ile beraber artış gösterir ve bu da çalışmanın marjinal faydasının düşmesine ve insanların, gelirlerinin hiçbir vergiye tabi olmadığı bir durumda çalışmak isteyeceklerinden daha az çalışmalarına sebep olmaktadır. Bu sebeple, vergi kaması işe alım sürecinde önemli bir faktör olarak göz önüne alınamaktadır ve ekonominin kalanı üzerinde de etkisi mevcut olmaktadır. Örneğin, grafikte de görüldüğü üzere, hayatın daha pahalı olduğu zengin ülkelerde insanlar, devletin sosyal yardımlar ve teşvikler konusunda daha cömert ve esnek davranmasını bekler ve bu da devletin mükelleflerden daha fazla vergi talep etmesine yol açar.
Devletler aynı zamanda, insanların bireysel olarak yaşadığı zaman ödemekle yükümlü oldukları vergilere indirim uygulayarak, ailelerinin geçiminden sorumlu olan insanlar için gelir vergisini bu küçük toplumsal yapıya uyarlamaya çalışırlar. Bireylere kıyasla, aileler için indirilmiş olan vergi kaması, araştırmaya konu ülkelerde 2013 yılında vergi indirimlerini gösteren aşağıdaki 2. Grafikte açıklanmıştır. İlgili OECD raporundan elde edilen istatistiklere göre, aileler için %22,7 indirim sağlayan Lüksemburg’u %15 ile Orta Avrupa ülkeleri takip etmektedir. Diğer Avrupa ve dünya ülkelerinde sunulan indirim oranı yaklaşık olarak %5 lere kadar düşüş gösterirken, Yunanistan’da ise devlet, indirimden ziyade ailelerin maruz kaldığı vergi kamasını arttırıyor görünmektedir;