Usta gazeteci Ayşenur Arslan bugünkü köşesinde kısa süre önce kaybettiği babasını yazdı. Ayşenur Arslan'ın babası yıllarca MİT'te "Kürt Masası"nda çalışmıştı. Türkiye'de son dört gündür yaşanan olaylar sonrasında ölen gençlere dikkat çeken Arslan, HDP ve AKP'yi eleştirdi. Arslan yazısının sonunda ölen gençler için "Babam bu yazıyı okuyabilseydi gözleri nemli, “yazık o çocuklara” derdi." dedi.
İşte Ayşenur Arslan'ın Yurt gazetesindeki o yazısı:
"İki yıl kadar önceydi. Babam bir gün sohbet ederken “artık ölüme hazırım” dedi. İtiraz etmeye, gönül almaya ya da lafı geçiştirmeye çalışmadım. Çünkü, bunu uzun uzadıya düşündüğünü ve söylediğinde samimi olduğunu biliyordum.
Babam aklı her şeyin üstünde tutan bir insandı. Slogan niyetine değil, gerçekten Mustafa Kemal’in askeriydi. Harp Okulu öğrencisi olarak Anıtkabir nöbetini tutanlar arasındaydı. Üç yıl önce de doğum gününde “güzel bir Atatürk portresi” istemiş ve yatağının başucuna asmıştı. Böyle yaşamış bir insan olarak; ölüme de akılla hazırlanmıştı. Bizleri de hazırlamıştı.
Ya Gezi’den bu yana hayatını kaybeden gençler? Son birkaç günde haberleri gelenler? Aileleri, yakınları, BU MEMLEKET onların kaybına hazır mıydı? Babamla birlikte onlar da geliyor aklıma. Yaslarını birlikte tutuyorum.
Ölüm raporunu hazırlanırken, gözleri açık kalmıştı babamın. Onları son kez ben kapattım. Sonra da soğumaya başlayan yanaklarından öptüm. “Güle güle canım” dedim.
Ama itiraf ediyorum; Berkin, Ali İsmail ya da diğer gençlere ağladığım kadar ağlamadım.
Güzel bir hayattı geride kalan çünkü. Hak edilmiş, tertemiz yaşanmış bir 90 yıldı.
Oysa Berkin’in hiç sevgilisi olmadı. Olmayacak. Ali İsmail evlenip düğününde halay çekmeyecek. O çocukların hayatları çalındı.
Ağlamak, yaslarını tutmak için KENDİ YAKINLARIMIZ / ÇOCUKLARIMIZ olmaları gerekmiyor. Zira aslında ONLAR HEPİMİZİN ÇOCUKLARI. Son birkaç günde polisin gaz fişekleriyle, plastik mermileriyle öldürülen gençler de.
Suçlamalar, klişeler, bildik yaftalar havada uçuşuyor. Şucuymuşlar bucuymuşlar. Otobüs yakmış, dükkan yağmalamışlar.
Biliyor musunuz, hiçbir ateşin sıcaklığı ölü bedeni ısıtamaz. Isıtamıyor.
Hiçbir gerekçe de iktidarın suçunu örtemez. Örtemiyor.
Öcalan’ı muhatap kabul eden. Onunla müzakere masasına oturan. Aylardır, hatta yıllardır Güneydoğu’daki SÜREKLİ GERİLİMİ görmezden gelen.. Dahası, kendi güvenlik görevlilerinin öldürülmesine seyirci/sessiz kalan İKTİDAR DEĞİL SANKİ! Öcalan’ın, Kandil’in her tehdidine “yeni bir demokrasi paketi” ile yanıt veren de bu iktidar değil.
Ya HDP / PKK? Onca genç ölmüş.. HDP heyeti Başbakan Yardımcısı Yalçın Akdoğan ile görüşmüş. Gecenin bir vakti İmralı’dan mesajlar da gelmiş. HDP Eşbaşkanı Selahattin Demirtaş, “iktidarla, diyalogun ve çözüm sürecinin devamı konusunda mutabık olduklarını” açıklıyor.
Sanki o gençlere “HADİ SOKAĞA” diyenler kendileri değil. Sokağa çıkan öfkeli, bilenmiş gençlerin ne yapacaklarını öngöremiyorlar sanki. Ya da sokağa çıkan gençleri NASIL GERİ ÇAĞIRACAKLARINI biliyorlar, hesap etmişler sanki.
Onca genç ölmüş. Çözüm sürecinden ve devamından söz ediliyor. Hem de “öldürenlerle masaya oturarak”.
Peki hangi süreçten söz ediyoruz, bilen var mı? Erdoğan iktidarının herhangi bir projesi olmadığını Habur’da görmedik mi! Üç beş kişinin dağdan inmesine bile hazır değillerdi. Şaşkına döndüler. Birkaç yılda ancak manevra yapabildiler. Ve sonuçta Öcalan’ı muhatap almaktan başka çareleri olmadığı kanaatine vardılar.
Artık onunla pazarlık yapılıyor. İKTİDARIN MUHATABI ÖCALAN İmralı’dan “SOKAKLARA ÇIKIN” diye buyuruyor, sokaklar cehennem oluyor. 34 yıl sonra Diyarbakır’da o sokaklara çıkmak yasaklanıyor. Ve tek suçlu, bu arada ölen / yaralanan / tutuklanan gençler oluyor.
Öyle ya! HDP ile iktidar “çözüm sürecine devam etmekte kararlıymış”, baksanıza!
Sonuçta, HDP / PKK -kimbilir Öcalan adına ne taviz kopartıp- hedefine bir adım daha yaklaşıyor. İktidar da ellerindeki kanı yıkayıp TEHLİKELİ VE ÖLÜMCÜL YOLCULUĞUNA devam ediyor.
Babam bu yazıyı okuyabilseydi gözleri nemli, “yazık o çocuklara” derdi. Biliyorum. Çünkü –önümüzdeki günlerin birinde yazacağım- yıllarını Kürt meselesini anlamak ve “demokrasi içinde çözümüne” katkıda bulunmaya vermişti. Her iki cephenin şahinleri o çabaları harcadı. Harcamaya devam ediyor. Gençler yine “sıralarını beklemeden” ölüyor. Öldürülüyor.
Sahiden çok yazık."
(Ayşenur Arslan'ın babası)
12,418 Bu habere tepkiniz: