Kader Konusunu Anlayabilmek - 11 - Kocatepe Gazetesi
1.A. Billahi Anlamda Yetki Kullanımı: “Billahi Anlamda Hürriyet”te olan bir kişi, Muhtariyeti Tercih Gücü Yetkisi’ni, yani Hakk ve batıl arasında tercih yapma hürriyetini, bu tercihini “Müstakilen Varım ve Muhtarım” iddiasında bulunmaksızın kullanır. Yani yetkili kılındığı hürriyetini kendi adı namına değil, Allah’ın verdiği o yetkiyi Allah adına kullanır. Kastımız, kıyaslama ilerledikçe, daha anlaşılır olarak ortaya çıkacaktır.
1.B. Yetkiye İddia İle Sahip Çıkış: “Dunihi Anlamda Hürriyet” anlayışının kaynağını ve esasını “Müstakilen Varım ve Muhtarım” iddiası oluşturur. Diğerinde dedik ki; onun böyle bir iddiası yoktur. Çünkü Billahi anlamda hürriyeti kullanan, hayatını böyle yöneten bunun bir yetki olduğunu bilir ve Allah adına kullanır; Allah’ın verdiği yetkiyi Allah adına kullanır. Dunihi anlamda hürriyette ise, kişi hayat tarzında o hürriyeti hayatının esası görür. Hayatını üstüne inşa ettiği temel olan “Müstakilen Varım ve Muhtarım” iddiasını hayatın çok önemli kaynağı olarak görür ve hürriyetini kendi adı namına kullanır. Dolayısıyla, Esfele Safiliyn hayat tarzının dayanaklarını bu tip hürriyet anlayışı teşkil eder. Böyle davranıyorsa o zaman bu demektir ki bu kişi doğrudan Muhtariyeti Tercih Gücü Yetkisi’ni suistimal etmektedir. Bu bir suistimaldir. Böylece kişi, Allah’a karşı asi ve haddi aşmış olur. Onun hayatını üzerine inşa ettiği “Müstakilen Varım ve Muhtarım” iddiası yalan, iftira ve batıl olup “YOK” hükmündedir.
2.A. Zahiren Muhtar Batınen Mecbur: Billahi anlamda hürriyet sahibi kişi, bu konuda bilir ki “Zahiren Muhtar, Batınen Mecbur”dur. Bu cümle nasıl bir anlayışı ortaya koyuyor, onu görelim. Kişi Zahiren Muhtardır; çünkü kullar arası ilişkilerde görülebilen bir muhtariyeti vardır. Kişi kullar arası ilişkilerde, gözüyle görebildiği bir muhtariyete sahiptir. Zahiren, bakıyor ki muhtar. Ama bu tespiti yapanlar işi burada bırakmıyor, “Zahiren Muhtar” dedikten sonra “Batınen de Mecburdur” diyorlar. Biraz sonra oraya gireceğiz ama bu Zahiren Muhtarlığı biraz pekiştirelim. Evet, kullar arası ilişkilerde görülen bir muhtariyeti vardır ve kişi Hakk ve batıl arasında tercih yaparken, görülebilir bir özgürlüğü vardır. Hakk ile batıl arasında tercih yaparken tereddüde düşmez, bilir. O konuda “şunu tercih ettim, bunu tercih ettim” hali, kişinin ortam şartlarına göre görülebilirdir, o zahirdir. Ancak Zahiren Muhtar oluş, yani bu görülebilir durum o kişiyi “Müstakilen Varım ve Muhtarım” iddiasına kaptırmasın, “ilahlık hissiyatı”na düşürmesin diye yanına “Batınen Mecburdur” prensibi koyulmuştur: Zahiren Muhtar, Batınen Mecbur… Yani “Zahiren Muhtar oluş”un kırmızı çizgileri var. Eğer “Zahiren Muhtar” tanımı nedeniyle “Müstakilen Varım ve Muhtarım” iddiasına düşecek gibi olursan, “Batınen Mecbur” uyarısı bir elektrikli tel gibi seni çarpıyor ve seni doğru idraka çekiyor.
2.B. Müstakillik İddiasıyla Zahir Batın Tanımı: Kişi hayatını duniHİ anlamda hürriyet ile yönetiyorsa ve Allah inancı da yoksa, iradesi için zahiren ve batınen kullanım tarzı diye bir bakış açısı da yoktur. Ancak kişinin Allah inancı var, ama duniHİ algı ve zann’larıyla davranıyorsa, böyle bir bakış açısını duysa etkilenebilir, fakat doğru şekilde izah edemez. Çünkü duniHİ algı sebebiyle “zahir” ve “batın” manalarını, “Müstakilen VAR ve Muhtar” olan Allah ve sonra da kendisine göre “Müstakilen Var ve Muhtar” olan kullara göre tanımlar.
Billahi anlamda hürriyet ve düniHi anlamda hürriyeti kıyaslamaya devam edeceğiz…