Basın ve PR ilişkisine suni teneffüs şart | The Brand Age
Geçen ay bu köşede, “Basın Toplantılarının Anlam ve Önemine Dair” başlıklı yazımda, biz basın mensuplarının gözünden, basın toplantıları özelinde halkla ilişkişler uzmanları ile olan ilişkimizde yaşadığımız sorunları yazmıştım. Bu ay ise, halkla ilişkiler uzmanları gözünden olaya bakmaya çalıştım.
Geçtiğimiz günlerde Esin Övet bu konudaki sıkıntılarını dile getirmişti. Ardından gazeteci Hıncal Uluç da bu konuda köşesinde, basın-PR ilişkisine dair etik olmayan davranışları kaleme almış. Bu önceden beri süregelen ama dillendirilmeyen bir mevzu.
İletişim Danışmanlığı Şirketleri Derneği Başkanı Ergun Gümrah, geçen ayki yazım üzerine dergimizi ziyaret etti. Gümrah ile halkla ilişkiler uzmanlarının basınla olan ilişkisini, sektörün temel sorunlarını ve bu sorunlara dair geliştirdikleri etik ilkeleri üzerine konuştuk. Her iletişim uzmanının önceden belirlenmiş uluslararası standart etik ilkeleri benimsemesi gerekiyor. Anlaşılan halkla ilişkiler mesleğini merkeze alan uluslararası ahlak yasalarının (Atina Yasası, Roma Bildirisi, Helsinki Bildirisi) yanı sıra IDA’nın Etik Prensip- lerinin de (www.ida.org.tr) tekrar gündeme gelmesi gerekiyor.
Bazı basın mensuplarının bazı PR ajansları ile etik olmayan iş bağlantıları ve bu bağlantılar üzerinden kazanılan haksız kazançlar gündemi meşgul etmeye başladı. Bazı basın mensuplarının PRcı eşlerinin haberlerini daha sık yapması ve o markaları ön plana çıkarması bu sorunlardan sadece birkaçı.
Biz biraz da halkla ilişkiler uzmanları açısından sorunlara bakalım. Halkla ilişkiler uzmanı hiç şüphesiz yaptığı işte, basın mensubunun dikkatini çekmeyi, toplantılara katılımını sağlamayı, haber yaptırabilmeyi, röportaj yakalayabilmeyi ve markayı mutlu etmeyi istiyor. Peki, halkla ilişkiler uzmanlarının bu süreçte yaşadığı sıkıntılar neler?
-Basın toplantısının yapılacağı yere göre basın mensubunun tepki değiştirmesi. Yurt dışı veya şehir dışı basın toplantılarına hevesle giden basın mensuplarının, aynı markanın aynı içerikte İstanbul’da olan basın toplantılarına bahanesiz katılmaması.
-Basın mensubunun yayınlayacağım deyip, basın toplantısı haberini veya röportajını hazırlayıp yayınlamaması. Haberin yayınlanması hakkında bilgi sahibi olmak isteyen halkla ilişkiler uzmanını bin kez aratması haberin peşine düşürmesi.
-Basın toplantılarına ‘’kesin katılacağım’’ ve ‘’röportaj da yapacağım’’ diyen basın mensuplarının son dakikada katılmayacaklarını bildirmeleri ve röportajı iptal etmeleri. Bu durum karşısında halkla ilişkiler uzmanları sorumlu oldukları markaya karşı da mahcup duruma düşüyor.
-Özellikle röportaj için pahalı mekanların ve lüks menülerin seçilmesi de iyi niyetli bir tavır olmasa gerek. Bir de buna, basın mensubunun kendini araçla aldırıp bıraktırmak istemesi, halkla ilişkiler uzmanlarını zor durumda bırakıyor.
-Markanın yaptığı her şey haber değeri taşımaz.
-Basın mensupları, markanın düzenlediği her basın toplantısına katılmak zorunda değil.
-Markanın her içeriği basın toplantısı organize etmeye değer değil. Yani her şeyde basın toplantısına gerek yok. Bazen etkin bir basın bülteni yeterli.
-Marka, reklam verdiği basın organının ken- disi ile röportaj ve haber yapması gerektiği algısından vazgeçmeli.
Sonuç olarak basın toplantıları hem basın tarafından hem de halkla ilişkiler uzmanları tarafından yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmeli. Basın ve PR ilişkisinde etik değerlere öncelik vermenin vakti geldi. Aksi halde bu ilişkiyi suni teneffüs bile kurtaramayacak.
Önceki yazıÇift başlılığın karşısındaki Cumhurbaşkanlığı sistemi ne vadediyor?
Sonraki yazıPublicis One’dan dinliyoruz: NO SILO, NO SOLO, NO BOZO!
Müzik Deneyimini Renklendiren Saykodelik Gözlük