14. Buna bir*
15. Tekrar Tekrar
Türk Şâir, Oyun Yazarı, Diplomat
Beşiktaş, İstanbul, 2 Ocak 1852
İstanbul, Türkiye, 13 Nisan 1937
Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde ve Cumhuriyet Türkiye'sinin ilk yıllarında eserler vermiş, modern edebiyatın doğuşunda etkin bir isimdir. Köklü ve eski bir ulema ailesinin ferdi olarak dünyaya gelmiş, hayatının her döneminde yüksek mevkilerde bulunmuş, dünyanın birçok yerini görme fırsatı yakalamış, çağının büyük ve güçlü bir sanatçısı sayılmıştır. Tanzimatı, Birinci ve İkinci Meşrutiyetleri ve Cumhuriyeti gören; bu devirlerdeki Tanzimat, Edebiyat-ı Cedide, Milli Edebiyat ve Cumhuriyet devri edebiyatlarını yakından tanıyan sanatçı Türk Edebiyatı'nda Şair'i Azam sıfatı ile anılır (Bu sıfatı ilk kez Süleyman Nazif kullandı). Uzun seneler diplomat olarak hem doğu hem de batı ülkelerinde bulunması nedeniyle iki edebiyatı da tanımış; Türk şiirine batıdan yeni konular, serbest düşünce ve şekiller getirirken; batı yazarlarından etkilenerek yazdığı oyunlarla Türk tiyatrosuna felsefi düşünceyi sokmuştur. Türk edebiyatının en büyük eserlerinden birisi kabul edilen Makber'in şairidir. TBMM III., IV. ve V. dönemlerde İstanbul milletvekili olarak görev yapmıştır.
8.5/10 (14 Oy) · 45 okunma
6.4/10 (7 Oy) · 30 okunma
Bütün Şiirleri 1 / Sahra- Divaneliklerim- Bunlar O'dur
Abdülhak Hamit Tarhan, İhsan Safi (Derleyen)
Abdülhak Hamid Tarhan Tiyatroları 3 (Duhter-i Hindu, Finten)
@huzunsen·13 Oca 00:09
Ben gam yiyorum, beni yiyor gam,
Yarab, ne garîb mâidem var...
@huzunsen·13 Oca 00:14
İnsana, derim, fenâ muhakkak;
Ruhum heyecanla der ki: Te'bid!..
İnsana, derim, yokluk muhakkak;
Ruhum heyecanla der ki: ebedileştirme!..
@huzunsen·06 Oca 00:03
Makber'le Ölü sükût ile feryattır.
Diyebilirim ki Makber'le Ölü benim eserim değil, yâdigar-ı rûzgârdır. Yahut benim eserimdir, hiçliktir, fakat pâydârdır.
Düzenlendi: 06 Oca 00:28Gönderi bildirimlerini açGönderiyi akışta gizle
@huzunsen·06 Oca 00:27
Mevtin pençesinde pîr ü cüvan zebûndur. Kabristan türab haline gelmiş esrâr-ı İlâhiye ile meşhûndur.
Ölümün pençesinde yaşlı ve genç güçsüz, acizdir. Mezarlık toprak hâline gelmiş Cenab-ı Allah'a ait sırlarla dopdoludur.
Sul'tân bir alıntı ekledi.
@roz_aa·25 Kas 2019
Gönlüm dolu âh-û zâr kaldı.
@huzunsen·06 Oca 00:36
Nerde arayım o dilrübayı?...
Kimden sorayım o bî-nevâyı?...
Bildir bana nerde, nere Yarab?...
Kim attı beni bu derde Yarab?...
Derler ki: ''Unut o âşnâyı,
Gitti tutarakk rah-i bekayı...''
Sığsın mı hayale bu hakikat?...
Görsün mü gözüm bu mâcerâyı?...
Nerde arayayım o gönül alanı?...
Kimden sorayım o nasipsizi?...
Bildir bana nerde, nerede Yarabbi?...
Kim atı beni bu derde Yarabbi?...
Derler ki: ''Unut o tanıdığı,
Gitti tutarak ölümsüzlük yolunu...''
Sığsın mı hayale bu gerçek?...
Görsün mü gözüm bu macerayı?...
@Rocker·22 Tem 2019·Kitabı okudu
@huzunsen·06 Oca 00:20
Lâkin Makber, edebiyat nokta-i nazarına karşı çirkin bir çocuktur. Masum, fakat güzel değil; hakîr bir feylesoftur; hikmet, fakat şüpheli; kusurlu bir hüsündür; feryat, fakat musanna; mamur bir mezardır; hazin değil, fakat mezar; bir magrib, fakat parlak; bir güzel, fakat sevimsiz; bir şiir, fakat kafiyeli.
@huzunsen·06 Oca 00:15
Makber onun hâli, onun resmi, onun hayali, onun heykeli, onun mezarıdır; onun hiç bir beğenilecek yeri kalmayan hayatıdır. Yine tekrar edeyim: Makber O'dur. Bunun için severim.
Elvan ÖZTÜRK Finten'i inceledi.
@elvan·17 Tem 2019·Kitabı okudu
İlk önce kitabın konusu hakkında bilgi vermek isterim. Kanadalı güzel bir kadın olan Finten , Londra’da rahat içinde yaşamaktadır. Kocası Mister Cross Avustralyalı çok zengin bir ihtiyardır. Finten sosyeteye girmek ve asil unvanını kazanmak için kendisini seven Lord Dick ile evlenmek ister. Bu yüzden kocasını öldürmesi için kendisine aşık olan uşağını -Davalaciro- kandırarak Avustralya’ya gönderir. Ve olaylar başlar.
Tiyatro türünde olan eser düz yazı şeklindedir. Ayrıca diyaloglarda şiirsel bir söyleyiş hakim hatta bazı yerlerde şiir de vardır.
Örneğin: Öyle bir şiddet-i tasmîm ile çıkdım ki yola,
Örnekten de anlaşılacağı gibi eseri okurken zorlanmadım değil. Dili ağır ve aşırı süslüydü. -Gerçi Tanzimat ikinci dönem sanatçıları tiyatroyu sanat eseri olarak gördüklerinden olmalı bu biçem- Yoğun duygu ve coşkulu anlatıma ağırlık verilmiş. Karakterler romantizm anlayışının temelinde yer alan iyi - kötü çatışmasında yerlerini almış. Baş karakter -Finten- bu çatışmada kötü tarafın temsilcisinden biriydi.
Eser tiyatro olmasına rağmen mekânlar, tiyatro tekniğine ve sahne tekniğine uyumlu değildi. Burdan da sergilenmek için değil okunmak ve sanat için yazıldığı anlaşılmaktadır.
Araştırmalarım doğrultusunda Sheakespeare’i seven ve ondan çok etkilenen Abdülhak Hamit, Finten’de karakter ve olay örgüsü ile onu hatırlatmakta ve onun izinden yürümektedir.
İlk kez okuduğum Tarhan eseri olan Finten’i beğendim ve sevgiyle tavsiye ederim. 
@MajesteIeri·20 Haz 2019·Kitabı okudu