Sabah kahvaltısıyla odadan çıkıp güneşi batışını izleyinceye kadar odaya hiç uğramadık.
Denizle yılda bir kez buluşunca böyle görgüsüz oluyor insan demekki :)
Hastalıklardan arta kalan zamanda Onur bol bol kumla oynamanın tadını çıkardı. Sürekli bana pozlar verdi. Zaten suyla oynamayı banyo yapmayı sevdiği için haliyle denize ve havuza girmede de sorun yaşamadık çok şükür.
Görkem fotoğraf karelerinde pek bulunmadı. Kendine Türk ailelerinin çocuklarından arkadaş edindi. Sürekli onlarla oynadı. Havuza atlayıp atlayıp çıktılar. Korsancılık oynadılar.
O eğlenince bizim de keyfimiz yerindeydi.
Onur'la havuz başında ilgilenmek eşim ve benim için daha yorucuydu. Aman kayacak aman havuza düşecek derken koşuşturmaktan eşim baya yoruldu. Bizim için en tehlikesiz ve sağlıklı olanı deniz oldu. Otel denize sıfır olunca havuzla deniz arası da yakın olunca gidip gelmek oldukça rahat oldu.
Yorgun düşen Onur şezlongda uyuyunca fırsatı kaçırmayan ben hemen kitabıma sarılıyordum. Dalga sesleri eşliğinde kitap okumak ayrı bir keyif yanında bir de çay varsa değmesinler keyfime.
Oyundan ve denizden kendini alamayan Görkem gündüzleri nerdeyse hiç yanıma uğramadı. Kumdan şekiller yaptı. Gelmemize son iki gün kala yüzmeyi öğrendi. Pratik yapma fırsatı olamayacağı için yüksek ihtimal seneye yine unutacak.
Büyümüş büyümüş bu yıl biraz daha büyümüş.
Efenim burada da uykucu şirini kalkar kalkmaz baş ucunda onu bekleyen kekleri uyku mahmurluğuyla götürürken görüyoruz :)
Havuzdaki vaktinin çoğunu havuzun masaj bölümündeki yerinde geçirdi.
Suyun içinde yüyüyerek kenarlarda araba sürmenin keyfine vardı.
Azıcık suyu ordan oraya boşalttı. Sık sık da atlama çalışmaları yaptı havuzun içine.
Hastalığıyla güzelliğiyle bir yaz tatilini daha sonlandırdık. Denizle vedalaştık.
Önümüzdeki yıl tekrar buluşmak üzere sözleştik.
Gönderen Cocuklu Hayat zaman: 14:41:00 2 yorum:
Bu yayına verilen bağlantılar Etiketler: 2015 tatili, deniz, kumsal
Gönderen Cocuklu Hayat zaman: 17:02:00 10 yorum:
Bu yayına verilen bağlantılar Etiketler: 2015 tatili, çocukla kitap okuma, deniz, talihsizlikler
Kitap uzun süredir elimdeydi. İşlerin yoğunluğu, çocuklara ayıracak vaktin artması, benim yorgunluklarım derken kitap elimde süründü gitti. Peki sürünmeyi hak eden bir kitapmıydı. Asla tamamen benden ötürü bir durumdu bu yanlış anlaşılmasın. Aylar önce yazarın en çok satan kitaplarının içinden seçmiştim heyecanla. Dramatik kitapları kitaptaki o duygu selini yaşamayı seviyorum. Picoult, öyle basma kalıp şeylerden bahsetmiyor. Picoult'un karakterleri işleyişi sanki film gibi gözümde canlanıyor. Cinsiyetlerin kendilerine özgü niteliklerini büyük bir ustalıkla yazıya dökmüş yine bu kitabında.
Kitabın baş kahramanı Anna. Anna'dan başka 6 kişinin duygu düşünceleriyle, onların gözünden anlatılıyor olaylar. Ablası Kate çok hasta olan Anna'nın dokuları uyduğu için ablasına ilik veriyor. Anna küçük yaşlarından itibaren hasta olmadığı halde hastanelerde geçiriyor çocukluğunu. Ablası tam iyileşti derken hastalığı yeniden nüksediyor. Her defasında ailecek yıpranmanın getirdiklerini, evlatlarının hastalığıyla nasıl mücadele ettiklerinin, Anna'nın yaşam hakkına saygı duyarak nasıl mücadeleye devam edebileceklerinin büyük bir ustalık ve duygu yoğunluğuyla anlatıldığı kitabı oldukça beğendim.
Karakterlerin ağzından parça parça anlatıldığı için, diğer karaktere her geçişimde acaba bu cepheden olaylar nasıl devam edecek diye beğenerek okuduğum "Kız Kardeşim İçin" i okumak isteyenlere seve seve tavsiye ederim.
"Kardeşlik ilişkisi tamamen adillik üzerine kuruludur. Kardeşinin senin sahip olduğun kadarına sahip olmasını istersin; aynı miktarda oyuncak, tabağınızda aynı sayıda köfte, aynı derecede sevilmek. Fakat anne olmak tamamen farklı birşeydir. Çocuğunun senin sahip olduğundan hep daha fazlasına sahip olmasını istersin. Onun altında bir ateş yakmak ve hızla yükselmesini izlemek istersin"
Okumaya bol bol zamanımızın olduğu sağlıklı günler diliyorum...
Gönderen Cocuklu Hayat zaman: 00:06:00 12 yorum:
Etiketler: Jodi Picoult, kız kardeşim için, kitap yorumları, Okuduklarım 2015
Gönderen Cocuklu Hayat zaman: 17:14:00 6 yorum:
Bu yayına verilen bağlantılar Etiketler: 2015 tatili, yıllık izin
6 aylıkken başlıyoruz aman çocuklarımız hepsini yesin damak tadı çeşitlilik göstersin. Ekşi, tatlı, tuzlu, acı hepsinden verelim az az, aman yemek seçmesin diye çabalıyoruz. Tamam iyi hoş yaptık yamasına da oldu mu başarabildik mi? Nerdee... Görkem'de ilk çocuğun verdiği acemilik sebebi ile bütün annelik babalık duygularımızı abartılı yaşadık. Yorulmak neydi bilmiyorduk. Akşama kadar çalış. Gel yemek yapıcam diye çabala. Bir yandan da çocukla her gün başka etkinlik yapıcam diye kendini yırt. Şimdi düşünüyorum yahu aklımla zorum mu vardı benim diye. Ne zannediyordum ki o zamanlar? Çocuğa verdiğim bütün doğru davranışları alacak. Kalıba koymuş gibi bir çocuk çıkacak ortaya sanıyordum galiba.
Küçüklükten beri çok özendim çocuklarımın yediklerine içtiklerine. En vitaminlisinden çorbaları olsun diye 3 kez çektirilmiş yağsız kıymalı çorbalar mı yapmadım. Bulduğum her mevsim sebzesinin çorbasını mı yapmadım. Neler yaptığımdan başlarsam bir yazı daha çıkar bu konudan. Küçükken iyi hoştu herşeyi bir şekilde yedirebiliyordum. Yemek yeme sorunu bizde büyüdükçe baş gösterdi. Mesela eskiden ıspanak yemeğini çok seven ayıla bayıla yiyen Görkem artık sürekli mızmızlanıyor. Ee ben de çalışınca bakıcı teyzeden de yüz buluyor. Kadını dandininde oynatma çabalarında şu an.
Sabahları pankek, krep, sucuk, karışık tost, domates rendesi, patates kızartması, ballı kaymaklı ekmek var Görkem'in menüsünde. Yumurtayla hiç arası yok zaten. Haliyle omlet tarzı şeylerden hoşlanmıyor. Peyniri ben ısrar edersem tüketiyor. Peynir çeşiti çok Allah'tan alternatifler sunuyorum. Sadece örgü peyniri severek yiyebiliyor. Zeytin de aynı şekilde ısrarla. Ama şükürler olsun şimdilik Onur'da bir sorun yok. Gerçi onun yaşındayken abisin de de sorun yoktu. Olmamasını diliyorum. O şimdilik yumurtayı, peyniri, zeytini yiyor. Onur'un kahvaltıda en çok sevdiği pekmezli tahin. Ekmeğini batırıp batırıp yemeyi seviyor. Süt zaten olmazımız. Sütün sade olarak içilmesinden yanayım her zaman. Şeker atıp tatlandırarak alışmasınlar istiyorum.
Öğlen menüsü oldukça sıkıntılı. Ben olmayınca yanında yemeklere sürekli itiraz ediyor. Bende öğlenleri biraz kadının kolaylıkla yapabileceği ve çocukların seveceği menüler tercih ediyorum. Sebze ve tavuk yemeklerinde Görkem çok seçici olduğu için onları akşamları tükettiriyorum. Hep beraber oturup yiyince biraz baba otositesi ile birlikte akşam yemeklerimizi nihayetlendiriyoruz :)
Gerek sabah gerekse diğer öğünlerin çeşitlilik göstermesine ve sevdikleri vitaminli yiyeceklerden olmasına dikkat ediyorum. Ama yine de Görkem o kadar iştahsız ki onun bu iştahsızlığı yemek saatlerinde sürekli gerginliğe sebep oluyor. Pedogog yemek seçme davranışın genetik olduğunu söylemişti. Aslında bunu duyduğumdan beri içim biraz daha rahat. İyi tahammül etmiş kadıncağız bana. Onu yemem bunu yemem herşeye bir kulp takardım. Gıcıklık olsun diye yapmıyordum yanlış anlaşılmasın içim almıyordu. Bazen sabah menüsünde 3-4 çeşit sıcak kahvaltılık bişeyler olurdu. Bayan kapris ben lütfedip yerdim birini. Lise dönemime kadar süren bu durum sonrasında düzeldi şükürler olsun.
Ahhh ahhh oğlum sende de durum böyle. Ne yapalım genler bozuk yemek yeme konusunda sende çocuklarından çekeceksin desene... Ama dur dur belki de annelerine benzerlerse o da yemek seçmiyorsa bi kurtarır yanın olabilir ;)
Şimdiden torunlarını düşünen babaanneden sevgiler :)))
Gönderen Cocuklu Hayat zaman: 11:54:00 12 yorum:
Bu yayına verilen bağlantılar Etiketler: görkem, onur, yeme sorunu, yemek seçme
Gönderen Cocuklu Hayat zaman: 19:12:00 2 yorum:
Bu yayına verilen bağlantılar Etiketler: dikkat oyunu, hafıza kartları, kutu oyunları, rege, uno