Bizim bir gayemiz varsa doğru olabilmektir, doğruyu anlatabilmektir. Biz çokmu doğruyuz, illa ki doğru olamadıklarımız vardır, her ne kadar doğruluktan bahsetsekte, her ne kadar doğruluktan ahkam kesmeye kalkışsakta belkide bizde gün olduğunda doğruluğu bir kenara atıp kötülüğe mahkum olacağız, kendimizi kötülüklere mahkum edeceğiz. Yani bizde her ne kadar doğruluktan dem vursakta belki bizde sadece arkasına sığınıyoruz, belki gerçek yüzümüzü onunla gizliyoruz. Doğru ol dediysek biz çok doğruyuz da demiyoruz, doğruyuz dediysekte hep doğru olacağımızın garantisinide veremiyoruz. İnsanız nihayetinde, düşeriz, kalkarız; gafil avlanır hataya düşeriz. Lakin bugün siz yanlış olursunuz ben sizi uyarırım, yarın biz yanlış oluruz siz bizi uyarırsınız. Müslümanlıkta, insanlıkta budur benim ufkumda. İyiliği söylemek, kötülükten menetmek; doğru bildiğini söylemek, doğru olmaya çalışmak. Birbirimizi kardeş sayıyorsak eğer, birbirimize sahip çıkacağız. Yanlış gördüğümüzü düzeltecek, doğru bildiğimizi söyleyeceğiz. Varmıdır ötesi!
Belki de en çok anlaşılamamaktan acı çektim. Sevdim, sevdiğimi söyleyemedim. Kızdım, kızgınlığımı belli edemedim. Htiklerimi anlatmaya çalıştım, hep yanlış anlaşıldım. Belki de beni gayet iyi anlıyorlar, ama belki onlar bana yardımcı olmak istemiyor, benim duygularımı onlar kendilerinde hmiyor, belki de işlerine gelmiyor. Bir türlü "tamam" diyemiyorum, hep eksik kalıyor, hep eksik anlaşılıyorum. Belki bahtım, belki hayatın gerçeği budur, ona da eyvallah!
Neymiş; ben Beyefendi' nin damadına nasıl öyle söylermişim, hem birde " çokta güzel oldu" dermişim. Anlamadığım nokta şu; Beyefendi' nin damadını işten çıkaranlara kimse birşey demiyor, gelip bana bulaşıyorlar. Anlamıyorlar, bilmiyorlar; ben yazarım ve bildiğimi, gördüğümü yazarım, yanlışım varsa çık sende yaz, bundan basit ne var! "Bizemi düştü" ! Tabiki bize düştü! Kimse çıkıp bunca olanlara tek bir laf etmiyorsa, bunca yapılan zulme kimsenin ağzını açmaya cesareti yoksa bizim var! Bu memlekette bizim, bu gelecekte bizim! Sözümün arkasındayım ki bu memlekette makam sahibi herkesin arkasında torpil vardır. Hakkıyla iş sahibi olabilirsin, ama bu ülkenin kaderi olmalı ki her mevki ve makamın üstünde siyaset vardır, siyasetin olduğu yerdede torpil vardır, adam kayırmaca vardır. Yani sadece mevzubahis damat değil, herkeste, herkesinde bir yerlerde bu işe bulaşmışlığı vardır. Zira ülkenin sistemi budur. Bizim eleştirdiğimiz nokta ise sadece budur. "Oh olsun" dediysek kötü olan kötülük bulsundur. Sadece işten çıkarılmasını ele alırsak damadın arkasında ilk ben dururum, sizin doğruyu soylemeye cesaretiniz yok çünkü! Lakin sadece işten çıkarılmasıyla adım atamıyoruz maalesef, öncesini, evvelini hesaba katıyoruz, o zaman diyoruzki vatandaş olarak durmamız gereken nokta sadece izlemek, bir yazarsan da doğru bildiğini yazmak. Zira bir hesaplaşma, bir menfaat kavgası. Ortada milleti ilgilendiren bir durum yok çünkü, adaletsizlik, haksızlık gibi. Kendi aralarındaki hesaplaşma. Dedikki bizde salak değiliz, hemen milletin arkasına sığınmayın! Milletin arkasına sığınacaksanız önce bir doğru olun! Aldatmaya çalışırsanız bu memlekette hakkı savunacak delide, velide çoktur. Nihayetinde işinizde çok zordur. Yani kızmanız, hatta saldırmanız gereken birileri varsa damadı işten çıkaranlardır. Bırakın biz işimizi yapalım, doğru bildiğimizi söyleyelim.
Dedim ya dostlarım, doğru olabilmekte, doğruyu anlatabilmekte çok zordur. Biz kötü niyetli değiliz, yada en azından kendimizi öyle sanıyoruz. İtin, köpeğin diline düşmekten korkuyorlar. Siz Allah'tan korkun, biz Allah'tan korkalım. Damadı işten çıkaranlara birşey demiyorlar, gelip bizi kendi yollarına çekmeye çalışıyorlar. En nihayetinde susuyorsak eğer insanlığımızdan, zamanı geldiğinde niyet ettiğiniz basit kötülükte karşılık verecek deli ruhumuzda vardır bizim. İşte öyle dostlarım, bizi anlamıyorlar. Ama önemli değil, bizi daha kimler anlamadı ki!
Etiketler: Doğru, olabilmek, zordur,, doğruyu, anlatabilmek, daha, zordur.,