İş Cinayetleri Almanağı 2012 |
« Eylem Can: Üçüncü sayfa haberi değil iş cinayeti
İş Cinayetleri Almanağı 2013 ÇIKTI! »
“İş cinayetlerinde hayatını kaybedenlerin ve 2009’da yaşamını yitiren Davutpaşa Davası avukatlarından Kâmil Kirman şahsında “işçi ailelerinin adalet mücadelesi”nin emektarları anısına…”
Ülkemizde yayımlanan raporların, haberlerin ve Sosyal Güvenlik Kurumu yayınlarının izini sürdüğümüzde günde 5 ila 8 işçinin, çalıştığı sırada yaşanan “kaza” nedeniyle iş cinayetinde hayatını kaybettiği gerçeğiyle karşılaşıyoruz. Bizlere bu gerçeği duyurmak için çabalayan sınırlı sayıda organizasyon ve canı yanmış Adalet Arayan İşçi Aileleri ile…
İş cinayetleri günlük yaşamımızın bir parçası değil. Hayatını kaybedenler haberlere konu olmuyor, gazetede birkaç satır veya ölüm biçimine bağlı olarak üç beş sütun yer buluyor. İşçiler kalıcı olarak sakat kalıyor, ağır yaralı olarak tedavi görürken veya yakalandıkları meslek hastalığı sonucunda sessizce ve yavaş yavaş hayatlarını kaybediyor.
Adalet Arayan İşçi Aileleri’nin, bütün sorumluların dahil edildiği adil yargılama talebiyle, Davutpaşa, Ostim-İvedik, Bayram Otel, BEDAŞ, Esenyurt, Arka Sıradakiler dizisi seti gibi iş cinayetlerinde yaşadıkları, ölümden sonra adalete ulaşmanın da yoğun bir çaba gerektirdiğini ortaya koyuyor. Üç ayda çıkan bilirkişi raporuna rağmen iki üç yıl sonra açılabilen davalarda ailelerin, destek verenlerin ve avukatlarının uğraşları adalete ulaşmanın güçlüğünü yeterince açıklıyor.
“İş kazaları”nın “kaza da kader de olmadığı” ve “iş cinayeti” olduğu yıllardır sınırlı bir çevrede anılıyor olsa da, bunun algı, düşünce dünyamıza ve kamuoyunun aklına yerleşmesini sağlayan aileler oldu. Her söz alışları “adalet”, “bir daha yaşanmaması” ve “geride kalanlar” için mücadelenin beyanı oldu; toplumsal vicdanımıza seslendi. İş Cinayetleri Almanağı, bütün bu acı ve emek yoğun adalet mücadelesini desteklerken ortaya çıktı. İşçinin ölüm haberinin veriliş biçimi, iş cinayetlerinin yoğunluğu ve önlenebilirliği, yargılama süreçlerinde ortaya çıkan gerçekler; kalıcı, temas edilebilir ve herkesin ulaşabileceği bir çabaya girmemize neden oldu. İlk çalışmamız olduğundan kimi eksiklerimiz var, farkındayız; ancak eksiklerimizi gidermek istemiyoruz, böyle bir almanağa bir daha ihtiyaç duyulmamasını umut ediyoruz.
Bizler Adalet Arayan İşçi Aileleri’nin acılarını yüreğimizde hissediyoruz. Her birimiz bu vahşi düzende, başımıza her an benzer bir “kaza”nın gelebileceğinin farkındayız. İş cinayetlerine mani olabilmenin yolunun ailelerle dayanışmaktan geçtiğini biliyoruz. Anlayarak, unutmayarak, birlikte mücadele ederek umudumuzu taşıyacağımız günlere…
2012 İş Cinayetleri Almanağı’na ulaşmak için tıklayınız. >>> 2012-Almanak