nevbahardan yaşanmışlıklar: yine bir hafta,yeni bir hafta...
merhaba! yine bir pzt. gününe "bismillah" diyerek başladım. herkese hayırlı ve bereketli bir hafta geçirmeyi diliyorum. günler mi bereketsiz ;yoksa günlerin, anlamsızca yaşayarak ömrünü biz mi kısaltıyoruz bilmiyorum; ama işi sürekli tarihlerle olan benim bir aya başlamadan diğer ayın gelmesine şaşırıp, alışmakta güçlük çektiğim oluyor.
perş. sabahı kötü bir haber aldım. halam hastahaneye kaldırılmış, ve daha sonra da yoğun bakıma alınmıştı. pazar günü ise karaciğerinde beklenmedik bir problem oldu ve başka hastahaneye sevk edildi. bilinci hala kapalı:( halam için yazımı okuyanlardan dua bekliyorum.
halacığıma allah hayırlı olanı versin. acı çektirmesin ve ailesine de sabır versin.
eniştem ile halamın sevgisi dillere destandır. uzun süredir hasta olan halama ,eniştem çocuğu gibi sevgiyle,sabırla, itina ile bakıyor. neden çocuğu gibi benzetmesini kullandım ki; insan sadece çocuğuna mı böyle bakmalı? sevgi kişiden kişiye farklılık mı gösterir? sevgi sınıfllara mı ayrılır?
elbette sevgi , sevilen için elinden gelen fedakarlığı gösterip, karşılıksız güzelliklerde bulunabilmektir. fakat günümüzde bu kavram öylesine değişti ki - ya da bizler tarafından değiştirildi ki ; olması gerekeni olağandışı görür olduk. mesela sülalemiz enişteme hayranlıkla bakar, eniştem gibi bir eşe sahip olmak için dua ederiz biz. .halamın kızı öylesine güzel bir baba ve eş örneği gördü ki babasında, eş seçerken onun özelliklerinde birini istediğinden, eş seçmekte zorlanıyor mesela.
neden iyi olan,güzel olan istisna görülmeye başlandı?nesli tükenir diye müzeye kaldıracağız güzellikleri neredeyse.baksanıza eniştemin bir güzel davranışı beraberinde bir sürü zor soru getirdi:)
Allah doğru ve güzel davranma bilincini kazanmamızı nasip etsin hepimize.
Allah, daha iyi nasıl olabilirim sorusunu kendimize sorup, cevabını öğrenme gayreti içinde olmayı nasip etsin bizlere.
tek de kalsak güzel olanı tercih etme cesaretini kazanmamızı nasip etsin...
fedakarlık,vefakarlık,hoşgörü hasletlerine ulaşabilmemiz ümidi ile...
Gönderen nevbahar01 zaman: 12:20
12:24 ÖS, Aralık 21, 2009