Başbakan Tayyip Erdoğan’ın “Çılgın İstanbul” projesi günlerdir tartışılıyor. Bunun İstanbul’a kazancı, bizi nasıl bir tablonun beklediği konuşuluyor. Proje için gerekli olan 20 milyar doların nereden çıkacağı ise çoktan belli, bizden! Tıpkı İstanbul, Kültür Başkenti olduğunda yaptıkları gibi. Peki Türkiye’nin farklı yerlerinde yaşayanlar, İstanbul 15 May2011
stanbul, Türkiye gündemini en çok meşgul eden kent. Türkiye’deki bütçenin de önemli bir kısmı ona ayrılıyor. Mesela Avrupa Kültür Başkenti seçiliyor, İstanbul’a ayağını basmamış milyonlarca insan cebinden para döküyor bu “şan”a erişsin diye, benzine zam yapılıyor. Üçüncü köprüye mi “ihtiyaç” var, emekçilerden alınan vergilere bir kalem daha açın gitsin... Ne de olsa alınan ekmekten mücevhere kadar her şeyin üzerinden vergi ödendiği halde kimse sesini çıkarmıyor. Yalan mı; elektrik faturalarımızdan hâlâ TRT için kesinti yapıldığının kaçımız farkındayız, mesela? Ya sokak lambalarının harcadığı elektriğin cebimizden çıktığının? Şimdi de Başbakan Tayyip Erdoğan “çılgın İstanbul” projesiyle karşımızda. Ne diyelim, hadi öyleyse eller cebe!
Devlet çarkının bu işleyişini sağlayanlara gelince; bizleriz! Benzin tüketirken, sigara, içki içerken, telefonla konuşurken, sinemaya giderken, aldığımız her malla ödediğimiz KDV’ler. Çünkü toplam vergilerin üçte ikisi dolaylı yani tüketiciden alınıyor. Kuşkusuz zenginler de tüketiyor, “Ancak zenginler öyle çok varlıklı, öyle çok gelirleri var ki, hepsini tüketemiyorlar ve tüketemedikleri kısmı da vergiden muaf kalıyor. Çalışanlar, dar gelirlilerse tüm gelirlerini tükettikleri için tüm gelirleri vergileniyor” diyor Sönmez. Bu kadar da değil, toplam verginin geriye kalan üçte birinin çoğunluğu da yine ücretli çalışanlardan alınıyor. Daha elimize para geçmeden kesintiye uğruyor maaşımız; bir kısmı hazineye, diğeri sosyal güvenceye. Üçte birin geriye kalanını ise, bankalar, şirketler, serbest meslek kesimleri ödüyor; toplam verginin içinde, gelirin yüzde 90’ına sahip olan bu kesimlerin payı yüzde on!