Cuma, 16 Mayıs 2014 22:32 | ÖMER NACİ YILMAZ tarafından yazıldı. |
Manisa’nın Soma ilçesindeki Maden Ocağı kazasında bu yazıyı yazdığımda 274 işçimizi kaybettiğimizi öğreniyoruz, artmasından da endişe içerisindeyiz. Millet olarak yüreklerimize ateşler düştü. Kaybettiğimiz kardeşlerimize Allah rahmet eylesin. Ailelerimizin ve milletimizin başı sağ olsun. Yaralı işçilerimize acil şifalar, yakınlarına sabırlar diliyorum.
Ülkemizin değişik yerlerindeki Maden ocaklarında zaman zaman kazalar meydana gelmekte ve onlarca madencimiz hayatını kaybetmektedir. Her kazanın ardından yapılan açıklamalar birbirinin aynısı gibidir. Yeni tedbirler alınacak, ocaklar daha sık kontrol edilecek vs vs. Yıllardan beri bu türden açıklamaları hep duyduk, dinledik. Nasıl tedbirler alınırsa alınsın, kazaları tamamen önlemek mümkün değildir. Tamamen önlemenin mümkün olmaması yeni tedbir arayışlarının önüne geçmemelidir. Her ne pahasına olursa olsun hedef kazaları en aza indirmenin yollarını aramak ve gereklerini yerine getirmek olmalıdır. Enerji Bakanlığı’nın ve Çalışma Bakanlığı’nın konuyla ilgili yeni bir eylem planı hazırlamaları gerekmektedir. Maden Ocaklarının teftişleri, ocak sahiplerince karşılanan ve ağırlanan müfettişler tarafından yapıldığı müddetçe, Ankara’ya hediyelerle dönüldükçe bu müfettişlerin vereceği raporların hiçbir gerçekçiliği ve geçerliliği yoktur. Usulen yapılan teftişlerin getirisi ve dönüşümü olmaz. Her işini adamını bularak yapan necip Türk milleti bu işlerini de bir şekilde halledebilmektedir. Olan yine garibana oluyor, ölen yine gariban oluyor.
Ülkemizde zaman zaman yaşanan Maden kazalarından bazılarını hatırlayalım:
7 Mart 1983- Zonguldak Ereğli Armutçuk'ta grizu patlaması (103 ölü)
10 Nisan 1983- Zonguldak Kozlu'da grizu patlaması (10 ölü)
31 Ocak 1987- Zonguldak Kozlu'da göçük (8 ölü)
31 Ocak 1990- Bartın Amasra'da grizu patlaması (5 ölü)
7 Şubat 1990- Amasya Yeni Çeltek'te grizu patlaması (68 ölü)
3 Mart 1992- Zonguldak Kozlu'da grizu patlaması (263 ölü)
26 Mart 1995- Yozgat Sorgun'da grizu patlaması (37 ölü)
22 Kasım 2003- Karaman Ermenek'te grizu patlaması (10 ölü)
8 Eylül 2004- Kastamonu Küre'de yangın (19 ölü)
2 Haziran 2006- Balıkesir Dursunbey'de grizu patlaması (17 ölü)
10 Aralık 2009- Bursa'nın Mustafakemalpaşa ilçesinde grizu patlaması (19 ölü)
17 Mayıs 2010- Zonguldak'ta grizu patlaması (30 ölü)
8 Ocak 2013- Zonguldak Kozlu'da grizu patlaması (8 ölü)
Yıllardan beri bu türden kazaların siyaset malzemesi yapıldığına şahit olduk. Hâlbuki bundan kesinlikle kaçınmak gerekmektedir. Acıdan kimseye ekmek çıkmaz, çıkmamalıdır. Cumhuriyet tarihinin en büyük maden ocağı kazalarından biriyle karşılaştık. Kayıplarımızın sayısının artmasından endişeliyiz.
Geleceğe yönelik bazı hedeflerimizi belirlerken, duygusallıktan uzak, bilimsel gerçekliğe uygun, ülke gerçeklerini de göz önünde bulundurmamız gerekmektedir. Bu ülke, bütün maden ocaklarını kapatsa, tüm çalışanlarını otomatik olarak yaşına ve çalışma süresine bakmadan emekli etmeye kalksa Allah’ın izniyle bunun altından kalkabilecek bir güce sahiptir. Peki, maden ocakları kapatılmalı mıdır? Elbette hayır. Maden ocağı işletmeciliğinde dünyanın geliştirdiği son teknolojileri ülkemize kazandırmalıyız. Maden ocaklarını işletme şartlarını çağın gereklerine uygun olarak yeniden belirlemeliyiz. Devlete ait veya özel sektörün elindeki işletmelerdeki denetimler dünya standartlarında olmalıdır.
Dünya’nın Nükleer Enerji’ye geçtiği bir zaman diliminde bizim ülkemizde Nükleer Santrallerin yapılıp yapılmaması büyük tartışmalara neden olmaktadır. Tartışmaların nedeni ise; ülkenin bu santrallere ihtiyacının olup olmadığından ziyade enerji meselesine ideolojik yaklaşımlardır. Enerji meselesi milli bir meseledir, davadır, ideolojik ve siyasi tartışmalardan uzak olarak ele alınmalıdır.
Maden Ocağında hayatını kaybeden tüm kardeşlerimizi rahmetle anıyorum, ailelerine sabırlar diliyorum. Yaralı olan kardeşlerimize acil şifalar diliyorum, ailelerine geçmiş olsun dileklerimi sunuyorum.
Son Güncelleme (Pazar, 18 Mayıs 2014 23:13)
0 #1 RE: BAŞIMIZ SAĞOLSUN — MEHMET ÇOBAN 2014-05-18 06:29
Yazının genel içeriği güzeldi. Ancak "Yıllardan beri bu türden kazaların siyaset malzemesi yapıldığına şahit olduk. Hâlbuki bundan kesinlikle kaçınmak gerekmektedir. Acıdan kimseye ekmek çıkmaz, çıkmamalıdır. Cumhuriyet tarihinin en büyük maden ocağı kazalarından biriyle karşılaştık. Kayıplarımızın sayısının artmasından endişeliyiz" İfadesi, sanki kaderciliği çağrıştıran. Ülkenin yönetiminden sorumlu iktidarların aklanmasına yönelik olsa gerekir. Zira bu ifade iktidarları iktidar olmaktan çıkarıp, bostan korkuluğu noktasına indirgemektedir ki, Allah korusun bu mantık, her türlü sorumsuzluklara kapı açan bir yaklaşım türünün inanca yönelmesidir.
Her şeyden önce iktidar denilen makam, özellikle halkın malını sermayeye peşkeş çekmemeye, insanların haklarını korumak için çağa ayak uydurtmaya, ülkeye tanesi bir milyon liraya satacak şekilde katlarla göklere yükselen binaları diktirirken fabrikalara, ocaklara da çağdaş yapılanmalar getirtmeye görevlidir. Görevinden dolayı sorumludur.
Soma'daki olayla ilgili en garip olay. Soma Kömür İşletmelerinin yetkilileri ortada yok. Devlet orada. Açıklamalar yapıyor. Şirketi aklıyor. Sorumluluğu üzerine alıyor.