ESAT ARSLAN / 20 Şubat 2020
Türkçede okuduğum kadarıyla küresel ısınma literatürünün bu konuyu tartışırken neleri merkeze aldığını aktararak tartışmaya başlamak istiyorum. Bu literatürü takip ettiğimde soruna üç tip yaklaşma biçimi tespit ettim. Bunlardan birincisi; çağdaş kapitalist sistemle uyum hâlindeki düşünürlerin yaklaşımı. Bu tip yazarlar arasında dünyaca ünlü sosyolog Anthony Giddens’ın İklim Değişikliği Siyaseti ve konuyla ilgili araştırmalarından dolayı Nobel Ödülü kazanan William Nordhaus’un İklim Kumarı adlı kitapları var.
Bu iki yazar, kapitalist sistem değişmeden, yani rekabete ve sınırsız kâr arayışına dayalı tekelci şirket yapılanması radikal bir biçimde dönüştürülmeden ve ekonomi yerküre ölçekli bir planlama altına alınmadan bu işin çözülemeyeceğini dile getiriyor. Zira her iki yazar için, çağdaş kapitalizmin hâkim aktörlerinin tikel çıkarları, küresel ısınmayı önlemek için gerekli önlemleri almaya karşı ciddi direnç arz ediyor. Ve Kyoto Protokolü’nü sabote ettiklerinde yaptıkları gibi, bu güçlü şirketler önlem önerilerine sürekli engel çıkartıyorlar. Fakat gerek Neale, gerekse de Tanubo, aynı Giddens ve Nordhaus gibi, “Tüketim olanaklarından asla vazgeçmeyelim. Maddi refah arayışımızdan asla ödün vermeyelim.” düşüncesi zemininde strateji geliştiriyorlar.
V. İktisat Bilimi ve Siyasal Mücadele
VI. Ek: Bugünün Türkiye’si İçin
İslam Dünyası Miti
Hızlı Kaçarsan da COVID-19 Yakalar