MB 2017 Şubat, Dünya Çapında Tanrı Kilisesi İsviçre (WKG)
İngilizce'de, "Kadın, bence, [eski İngilizce: protestolar] 'ı çok fazla övdü" satırı, Shakespeare'in Hamlet'ten alıntı yapıyor. Bu cümle, ateizmin bir din olduğunu protesto eden ateistlerden duyduğumda akla geliyor. Bazı ateistler protestolarını aşağıdaki sylistik karşılaştırmalarla doğrularlar:
Ateizm bir din ise, o zaman "kel kafa" bir saç rengidir. Bu neredeyse derin gelse de, yalnızca bir yanlış ifade uygun olmayan bir kategoriyle karşılaştırılmıştır. Kel kafanın saç rengiyle alakası yok. Kuşkusuz, kel bir kafa üzerinde saç rengi tanınmaz, ancak ateizm birkaç yönden algılanabildiğinden, benzersiz olsa bile diğer dinler gibi bir renge sahip olabilir; Hristiyanlıkla aynı şey. Ayrıca, saç rengi olmayan kel bir insanla hiç karşılaşmadım. Birinin kafasında kıl yoksa, saç rengine sahip olarak gösterilemez.
Ateizm bir din ise, sağlık bir hastalıktır. Dediğim gibi, ilk bakışta bu geçerli bir inanççılık gibi gelebilir, ancak yine de yanlış bir ifadeyi mantıksal olarak yanlış olan uygunsuz bir kategoriyle karşılaştırmak hakkında belirsiz bir konuşmadan öte bir şey değildir. Araştırmaların, Tanrı'ya duydukları inancın yalnızca inananların iyileştirilmiş ruh sağlığı raporlarıyla değil aynı zamanda inançlı olmayanlarla karşılaştırıldığında iyileştirilmiş fiziksel sağlıkla da ilgili olduğunu gösterdiğini belirtmeliyim. Aslında, neredeyse 350 fiziksel sağlık çalışmalarında ve dini ve zihinsel bileşenleri inceleyen 850 zihinsel sağlık çalışmalarında, dini etkilerin ve maneviyatın daha iyi iyileşme ile ilişkili olduğu bulunmuştur.
Ateizm bir din ise, yoksunluk cinsel bir duruştur. Bir kez daha, iki ifadenin yan yana gelmesi hiçbir şeyi kanıtlamaz. Biri bununla devam edebilir ve yeni saçma ifadeler bir araya getirebilir. Mantıksal hataların sunumu bize gerçekte neyin doğru olduğunu göstermez.
Yüksek Mahkeme Yüksek Mahkemesi, birden fazla davada, ateizmin yasalarca bir din olarak ele alınması gerektiğine hükmetti (diğer dinlerle aynı korumalı bir inanç olarak). Ateistler tanrı olmadığına inanıyor. Bu anlamda, tanrılara dair bir inançtır ve Budizm'e din denildiği gibi onu bir din olarak nitelendirir.
Bunlardan biri Tanrı hakkındaki üç dini kavramı ayırt eder: tek tanrılı (Yahudilik, Hristiyanlık, İslam), çok tanrılı (Hinduizm, Mormonizm) ve teist dışı (Budizm, Ateizm). Biri, ateizm için dördüncü bir kategori getirip anti-theistic olarak adlandırabilir. Christian Post'ta yayınlanan bir makalede Mike Dobbins, ateizmin ne kadar dindar olduğunu göstermektedir. İşte bir Din Olarak Ateizm'den bir alıntı: Ölü Bir Dünyanın Ölü Anlayacağına Bir İnanç: Bir Din Olarak Ateizm: Dünyanın En Az Anlayan İnancına Bir Giriş]:
Ateistler için, 'A' harfi ateizmin kutsal bir simgesidir. Ateizmde üç önemli 'A' sembolü vardır. Bir 'A' sembolü bir daire ile çevrilidir ve Ateist Alliance International'ın 2007'i tarafından yaratılmıştır. Çember ateistlerin birliğini temsil etmeli ve diğer tüm ateist sembolleri birleştirmelidir. Onlar değil
sadece ateizmi işaret eden bu semboller. Sadece ateizmin içerdekileri veya bilenleri tarafından bilinen bir ateist-dini sembolizm var.
2013'te Noel'de birçok ateist, 'A' sembolünün kendileri için ne kadar kutsal olduğunu açıkça belirtti. Memleketim Chicago'da, bayram sezonunda Hanukkah menorahını (Yahudi Işık Festivali şamdanları) ve Noel beşikini halka açık yerlere yerleştirmeme izin verildi. Böylece ateistler onların da dini sembollerini kurabilmelerini istediler; bu şekilde yönetim dinlere farklı muamele edeceği izlenimini vermekten de kaçınabilir. Din Özgürlüğü Vakfı, herkes tarafından görülebilmesi için 2,5 metre yüksekliğinde dev bir 'A' sembolü olan kırmızı neon işaretli bir iskele seçti. Sayısız ateist, siteyi hac yeri haline getirerek 'A'larına saygı gösterdiler. Orada kendilerinin ve kırmızı 'A'nın fotoğraflarını çektiler. Birçoğu, eminim, fotoğrafları özel hediyelik eşya olarak tutacak. Ama büyük kırmızı A onlar için yeterli değildi. Ayrıca aşağıdaki yazıt ile bir işaret koyarak ateist inançlarını sunabileceklerini iddia ettiler: «Tanrı yok, şeytan yok, melek yok, cennet ya da cehennem yok. Sadece doğal dünyamız var. Din, kalpleri sertleştiren ve zihni köleleştiren bir masal ve batıl inançtan başka bir şey değildir. »
Debunking Ateists Blog , dini içeriklerini açıkça gösteren ateist kilit görüşlerin yardımcı bir listesini içerir.
Aşağıda listenin kısaltılmış bir versiyonu bulunmaktadır:
Ateistler kendi dünya görüşlerine sahipler. Materyalizm (sadece tek bir maddi dünyanın olduğu görüşü), ateistlerin dünyayı gördüğü mercek. Açık fikirli olmaktan uzak, sadece kanıtlanabilir gerçekler onlar için geçerlidir; bütün gerçekleri yalnızca çok sınırlı bir materyalist dünya görüşünden anlarlar.
Ateistlerin kendi ortodoksileri vardır. Ortodoksluk, dini bir toplumun benimsediği normatif inançların bir derlemesidir. Tıpkı bir Hıristiyan ortodoksisi olduğu gibi, ateist bir de var. Kısacası, var olan her şey, istemsiz, kontrolsüz ve anlamsız evrimin bir sonucu olarak açıklanabilir. Gerçeğe dair herhangi bir iddia, bilimsel incelemeye ve ampirik onaylamaya dayanmadığı sürece reddedilir.
Ateistler, mürtedleri (mürtedler) markalamak için kendi yollarına sahiptir. Apostasy, önceki inancın feragatini ifade eder. Antony Flew (1923-2010, İngiliz filozof) yıllarca dünyanın en ünlü ateistlerinden biriydi. Sonra düşünülemez olanı yaptı: fikrini değiştirdi. “Açık fikirli, hoşgörülü” yeni ateist hareketin tepkisinin ne olduğunu hayal edebilirsiniz. Flew iftira attı. Richard Dawkins, Flew'u "kalbi değiştirmek" ile suçladı - bu, alışılmadık bir alışılmadık terim. Kendi kabulleri ile Flew, "inançlarından" [ve bir çeşit deist haline geldi].
Ateistlerin kendi peygamberleri var: Nietzsche, Russell, Feuerbach, Lenin ve Marx.
Ateistlerin kendi Mesihleri ​​vardır: Charles Darwin, kendi görüşlerine göre, yaşamın kökeni ya da açıklaması olarak neden hiç bir zaman Tanrı'ya ihtiyaç duymadığına dair kapsamlı bir açıklama yaparak, bu tehlikenin önemini, teistin kalbine itti. Daniel Dennett, dini inancı yalnızca evrimsel bir gelişme olarak tanımlamak amacıyla bir kitap bile yazdı.
Ateistlerin kendi vaizleri ve misyonerleri var: Dawkins, Dennett, Harris ve Hitchens (bunlar neo-ateist hareketin en önde gelen dört temsilcisidir).
Ateistler inananlardır. Her ne kadar inanç üzerine yazdıklarını göz önünde bulundursalar da (Harris'in kitabının adı: İnancın Sonu), ateizm inanca dayalı bir girişimdir. Tanrı'nın varlığı kanıtlanamayacağı veya reddedilemeyeceği için, Tanrı'yı ​​reddetmek, kişinin kendi bilimsel gözlem ve rasyonel düşünme fakültelerine inanmayı gerektirir. Ateizmin gelişmesinde, "Evren neden düzenli, öngörülebilir ve ölçülebilir?" Sorusuna ilişkin bir açıklama yoktur. Ateizmin neden rasyonel düşünme diye bir şey olduğuna dair rasyonel bir açıklaması yoktur. Sorulmamasını umduğu sorular için bir açıklaması yok, örneğin “Neden kendine güveniyoruz? Bizi düşündüren nedir? Evrensel doğru ve yanlış duygusu nereden geliyor? Ölümden sonra hayat olmadığından nasıl emin olabiliriz? Maddi dünyanın dışında hiçbir şeyin olmadığından nasıl emin olabiliriz? Bilinen bilimsel-ampirik yöntemlerimizle pratik olarak kanıtlanabilecek şeylerin var olduğunu nasıl bilebiliriz? Ateistler açıklanamayan şeyleri imana bağlar - sağlam bir rasyonel veya ampirik temele sahip olmadan şüphelenir.
Ateistlerin protestolarının aksine, onların itiraf sistemlerinin gerçekliği, diğer dinlerin yanı sıra uygulamalar ve inançlar ile inanç temelli bir girişime dayanır. Ateistlerin bir din olmadığı ve diğer dinler hakkında çılgına dönmekte ısrar ettiği, hatta diğer dinlerinkilerle rekabette büyük işaretler oluşturdukları konusunda ısrar etmesi ironiktir.
Otantik Hristiyanlığın bir din değil, bir ilişki olduğuna sevindim.