ŞAİRLER ŞEHRİ - Şiir Forumu - Tartışma ve Paylaşımların Merkezi - Türkçe Forum - Turkish Forum / Board / Blog
“ Uzakta, çok uzakta, hala herkesin gidemediği, henüz ulaşılamayan o dağın ardında bir kent varmış. Orada ancak gönül gözü keskin, sevda dili oynak, canevi zengin, düş gücü kıvrak, hoşgörüsü engin, öfkesi kısrak ruhözü sezgin, kalemi bıçak, kanı kaynak, sesi berrak, dili kaymak, yüreği seyyah insanlar yaşarmış. Umutla umutsuzluğun büyük testilerde mayalanarak oluşturulduğu, dünya yaşında ballanmış şarap içer, lezzetin bin yıl dirimli gizlerini tadar; yazın deniz kıyısında , baharda dağ zirvelerinde, kışın hane içlerinde ateş yakar, daima ateşin başında yaşarlarmış. Gözlerinden kıvılcımlanan asıl ateşin koru, yüreklerinde hiç küllenmezmiş. Ateş bakışlı bu insanlar, kendilerinden olmayanı hemen tanır, sevda yüklü kadınları, özü mert erkekleri ama en çok kendilerini severlermiş. Doğuştan kor yürekli bu insanlara “şair “ denirmiş. Orada yalnızca bu özelliklere uygun insanların, gerçek şairlerin kabul edildiği o kentte şiir yaratılır, şiir düşlenirmiş. Şairler Beldesi’nde şiir okuyan, şiir soluyan ozanlar; yürekleri kabuk tutmuş, göz ferleri çekilmiş, kanının kırmızısı solmuş insanların yaşadığı kentlere şiirler yollarmış; çiçek çiçek, ışık ışık, çığlık çığlık ….”
Buket UZUNER (Şairler Şehri)
RENKLERİM ÇOK DEĞİŞTİ
Kırmızıyla başladım yaşama
Herşeyi kırmızıya boyadım.
Annemin çantasından rujunu çaldım
Aynada ki görüntüme bakıp
Üzerime kırmızı elbiseler
Ayağıma kırmızı papuçlar aldım.
Saçlarıma kırmızı tokalar taktım
Oynarken yere düştüm
Dizlerimden kırmızı aktı
Çocukluğun verdiği masumiyetle
Kırmızıdan hiç korkmadım.
Pembe girdi hayatıma
Ve pembeyle devam ettim yoluma.
Giderek azalmaya başladı
Hayata karışarak yaşamayı seviyordu
Dünyanın ve de insanlığın
Gençlik rengi pembeydi.
Pembe düşler kuruyordum geleceğe dair.
Pembe panjurlu bir evde oturacaktık sevdiğimle
Olgunluk çağıma girdiğimde
Hayatı ve insanları tanıdığımda
Herşeyin bir teslimiyet içerisine
Tüm güzelliklerin üzerinde
Nöbet tutan eli vardı.
Renkler giderek kirleniyordu.
Herşeyin kirlendiği bu dünyada
Ve rengimi korumak tek amacım.
Renklerim gerçekten çok değişti..
SOL YANIM ACIYOR
başını göğsüme yasladığın
asırlık bir çınar kadar yorgunum
en uzun geceler kadar kasvetli
yıkılmış kentler kadar yalnızdılar
şehrimde masal büyütüyor çocuklar
halı yıkıyor avlularda
küf kokulu zindanlarda
çocuk doğruyor analar
tütün kokuyor gecelerim
içimden bir şeyler kopuyor
gece serseri bir mayın gibi
gömülüyor can evime
ay sulara düşüyor
Anne &Çocuk ve Yalnızlık
gel, beni bul..
KUŞ SÜRÜLERİNDEN BİR DUVAR
Eskişehirli bir tüccar tanırdım, bıyıkları
Gereksiz konuşan bir adamın sakarlığında
Enfiye çekerdi, bahçesindeki gülleri anlatırdı
Çocuksu yüzler bırakırdı bir takım ambarlarda
Sonbahar böyle geçerdi, o tüccarın sıkıntısı gibi
Deniz kıyılarında, hayvan leşleri arasında
Kış sanki iyi geçecek, bakıp duracaksın
Yılbaşında eski bir sevgilinin gönderdiği bir karta
Niye mektup yazmıyorum eskisi gibi
Kahverengi bir şeyler oluyordu mektuplarda
Yaşlı bir korsanın öğle uykusu doluyordu
İçime ve uykusuzluğuma
Kaypak bir haritam var şimdi, önüme seriyorum
Birbirine karışıyor Avrupa ve Asya
Okyanuslardan hiçbir şey anlamıyorum
Küçük denizlerde yaşadım da ondan mı acaba
Değilse neden bir türlü ısınamıyorum
Yoksa büyük acıların kaptanları mı dolaşır okyanuslarda
Ey büyük kaptan, Bodrumlu sarmaşıkçı
Ey gün günden yüreğimi kanatan ada
Bir yer istiyorum üstünde, doğduğum bir yer olsun
Ve uzun yollarda hiç konuşmayan şöförlerin yanında
Ey orman yollarındaki su sarnıçları
Duyuyorum içinizdeki eski ses yüklü plaklarda
Ölümün bitmiş yasını, sevincin yok olmuş fırtınasını
Sözlerini çok değişik aşkların da
Eskişehirli bir tüccar vardı. Var mıydı
Duygular, zamanlar da bir çeşit insan mıydı yoksa
Kuş sürülerinden örülmüş bir duvar
GÖM YÜREĞİNİ SEVDALARA
akşamların sekisine oturdum
geçmez sancılar bırakarak
kök salmış nice bakış
gözlerim karanlıkta demir soğuğu
ne gideceğim bir yer
ne beklediğim bir yolcu...
ucu tomurcuklu dizeler asmak yıldızlara
bir iğne gibi saplanıp yitmek gecenin denizinde
düş kovalamalar yorgunu
yakılmış bir bilicinin külleri gibi akşam
düşleri gibi fani
az sonra ay doğar
ve görür kendi cesedini içimdeki kuyu...
eski bir yanılsamadır belki aşk da
gökyüzünde gidecek yeri olmayan kuşun son düşü
bütün okyanuslarda bulunamayan ada
ve ilk yanılgıdan sonra
yıkılınca direği yürek evinin
bulutlar kadar nafile ömrümüzü
savurduğumuz deli rüzgar
belki de ölüme olan
ölümü aşan korku...
yıkık kerpiç bir ev gibi
depremler artığı bir yüreğin sessizliğinde otur şimdi
yaşananlardan kalan koyu bir toz yığını
kim girer ki yıkılmış kapısından
otur anılarının yırtık şiltesine
geçmeyen bir yara gibi beynine kurmuşken çadırını
mezarlığa dönmüş içinde hayaletlerle otur
yaslanarak yalnızlığın taş gerçeğine
hayatın tüm alanlarında yenildin işte
kulaç attığın sular
kendine götürdü seni
ne zaman türkü söylesen
uçurum uçurum yaşadın gençliğini
sürekli ölü çocuklar doğuran
atının ölüsünü gömen
göm yüreği sevdalara
ve bu zulüm toprağında sevgiler olsun diye
omzunda yalnızlık heybesi
kaybedecek hiçbir şeyi kalmayan herkes gibi
yeniden yürü uçurumlara
Özlü mü özlü, sözlü mü sözlü;
Bir o’dur ölümlü doğuşunun bilgisiyle yaşayan...
Cesurca kızabilmek için.
Sana bir şiir armağan edeceğim.
çarpması benim istediğim. okyanusa dökülen nehirin suyunun okyanusa karışması.
bin aşktan kaçarken benin rastladığının sen
olması. sığamadığım şehirlerin hepsinin bana ev olması. tutuşturulan hüzünlerin
lacivert bir gecede bir şarap şişesinde yakılması. başka türlü bir şey benim
istediğim. bu çağda olmaz olası. geceye sığmaz yaşanması. gündüzde hep eksik
bir gelmelisinki bana ben lal kalmalıyım. kulaklarım duymamalı bir daha başka
yalnızlığım yanında erimeli. yüzümda bir sarhoş gülümseme gezinmeli. mevsimler
kadın bir erkek arasında geçen. ve içinde sadece mana bulunan.
Hepsi çok güzeller sevgili Radya.
Neden se, GASSAN SATAR' ın şiiri,
Anne &Çocuk ve Yalnızlık çok etkiledi beni.
Teşekkür ederim sevgili Janset...
sular ve zamanlar kararırken ne yapalım
Allah aşkına kalbim,
Ve gizle şikâyet ettiğin şeyi
Ve ganimet bil onu.
Sırları ifşa eden
Gelirse sana sorarak sıkıntını
Ey kalp eğer derlerse:
De ki: “Belki esir almıştır,
Ve sonra mutlu görün.
Seni üzen nedir ki
Denizler coşsa da
Yahut yıkılsa da felekler
Sen esenlikte ol!
Sükûnet Kadının İmtihanıdır
Bir kıble seçtim kendime
Hani inancın orucunu tutar ya insan,
Akşamın bi vakti her şeye inanarak açar orucunu
Doğarak ödemeye başladım ölüme olan borcumu
Göz kapaklarımı ellerinle zorla ayırdığında
Masal çukurlarıma düşerek afalladığında
Akıp giden yüzler zincirinde bir kopuş noktasısın
Biliyorum yıldızdan biriktirme güneşlerin giremediği karanlıklar ikimizin titrek gölgesi
Biliyorum ayaklarımızı kaldırımlara diken adımlarımız, yolumuzun mahir terzisi
Sükûnet kadının imtihanıdır
Hani nicedir susmamdan yakınırsın ya
Yüzümü sana dökemediğimden,
Dilimdeki paslı çivileri sökemediğimden
Eğildiğim secdemde, ağzımdan taşarak dökülen cümlelerim
En suskun çığlıklarımı atıyorum
Sen uykuların en derinindeyken
Suyun çukurunu bulması gibi
Şüpheli bir isyan yuvalanır kulaklarımda
Kanlı bir eylemle bastırdığımda
En gürültülü susmalarımı başlatırım
Ne denli isyan etsen de
Sükûnet kadının imtihanıdır.
Pencereden görebildiğin ka...dar
Güneş'in kıymetini bil.
YANLIŞ VE YABANCI
ah yollar, görme...diler ki beni gidebileyim.
bir şarkıya binip gideyim...
Murar Devrim Dirlikyapan
...hiç bir zaman olması gerektiği gibi değil dedi insanlar...
...müziğin sesi sözcüklerin yazılışı...
...hiç bir zaman olması gerektiği gibi değil...dedi...
...bütün bize öğretilenler...
...peşinden koştuğumuz aşklar...
...öldüğümüz bütün ölümler...
...yaşadığımız bütün hayatlar...
...hiç bir zaman olması gerektiği gibi değiller...
...yakın bile değilller...
...birbiri arkasından yaşadığımız bu hayatlar...
...tarih olarak yığılmış...
...ışığın ve yolun tıkanması...
...olması gerektiği gibi değil...
...bilmiyor muyum? diye cevap verdim...
...hiç bir şey değişmiyordu...
...herşey yerli yerindeydi...
...birşey patladı...birşey kırıldı...
...bir şey kaldı...
NECİP FAZIL KISAYÜREK
...yanlış rüzgârlar esiyor dallarımda
Gecenin bir zamanı evine gelince,
Kilitte duyuyorsan anahtarın sesini ,
Elektrik düğmesini çevirince,
Çıt diye bir ses duyuyorsan,
Yüreğinin sesinden uyuyamıyorsan,
Odanda kâğıtlarını kitaplarını,
Duyuyorsan zamanın kemirdiğini,
Bir ses geçmişlerden,
Çağırıyorsa eski günlere,
Değerini bilmeden yalnızlığının,
Kim demiş "can eskimez" diye