İmam Rabbani Hazretleri, yaşadığı çağı şöyle anlatıyor; Eğer siz onları görseydiniz (Sahabe-i İkram) deli derdiniz, onlar sizi görseydiniz onlar da size deli derdi.
Biz onlara niçin deli diyeceğimiz de apaçık ortada, onların da bize neden deli diyeceği apaçık ortadadır.
Hemde bilmem kaç yüzyıl önce.
Üstelik müslümanların geçmişten günümüze müslümanlık hassasiyeti yok olarak bu devire gelmiştir.
İslam dini müslümanlarının ve insanlığın kurtuluşa ermesi için öyle merhametlidir ki, anlamaya ve idrak etmeye güç yetmeyeceği kanaatindeyim.
Bakınız 11 ay boyunca nasıl yaşadığımızı şöyle bir kafamızda canlandırılım.
Harama ne kadar meylettik mesela, doğru olanı, hakikati ne kadar söyleme derdinde olduk, ne kadar sukûta büründü kalbimiz, incitmemek için ne kadar gayret ettik.
En mühim olanı da Allah rızası için ne kadar çabaladık.
Bu soruların cevabını verebilene "evliya" diyorlar bizim buralarda.
İşte tam da bu soruların içinde boğulurken nuruyla ramazan gelir.
Hem öyle bir gelir ki geldiği ilk saatlerde başlarsın verdiği nimetlere hamd etmeye. Bir bir anlarsın insanoğlunun ne kadar aciz ve nankör olduğunu.
Hem gelmezden önce Recep ve Şaban ayı gibi aylarda bizim Ramazana hazırlanmamızı sağlar. İşte öyle merhameti be azizim.
Şu zamanın en sevdiğim dertlerine biri de şu dert;
Ben size nerde olduğunu diyivereyim.
Sizler de onu ordan çıkartıverin bir zahmet.
O gözümüzün nuru inci tanemiz o eski ramazanlar bizim bir çok kez elimizi koymaya korktuğumuz kalbimizdedir hiç şüphesiz.
Belki biraz kalbimizin derinliğinde olabilir ama çıkartması zor değildir.
Nasıl mı? Yeryüzündeki herşeyin onun yüzü suyu hürmetine yaratılan (sav) bir kaç hadisini ve hadisesini kendimize dustur edinsek.
Ona göre hareket etsek.
İşte o vakit kalp harekete geçecek.
Sonra biraz kalp sahipleri ile haşrolsak mesela kalbimizi de biraz onlara bıraksak işte o vakit biraz daha kıpırdayacaktır.
Sonra bir bakmışız ki dünyayı değiştirmeye kendimizden başlamışız.
Dünyayı güzelleştiremeyiz belki ama kendi dünyamızı güzelleştirmek bizlerin elinde. Kesin bilgi.
Yeter ki umudumuzu başta gençlikten sonra insanlıktan daha sonra da kendimizden kesmeyelim.
Olacağız diye veya olmalıyız diye kendimize gayret bilelim.
İşte o zaman Ramazan'da eski ramazan olur. Kalp de Allah'ın evi olur.
Bak gördün mü eski Ramazan'ı getirelim derken kalbimize de Allah'ın evi eyledik yahu...
Anahtar Kelimeler : Veli Doğru,