Sol öldü mü?
1974 yılıydı. Henüz ondört yaşındaydım. Kıbrıs Barış Harekâtı başlamıştı ve bütün millet ayağa kalkmıştı. Küçük şehrimizde büyük bir kalabalık askerlik şubesine doğru yürümüştü. İlk defa o gün gördüm ‘parkalı’ abileri! Sevdim de... Çünkü yeşil adada soydaşlarımızı katleden Rumların zulmüne başkaldırmış, halkla birlikte direniş gösteriyorlardı. Boğazlarını patlatırcasına söyledikleri “Olur mu böyle olur mu, kardeş kardeşi vurur mu?” marşı,şehrin dört bir yanını inletiyordu. Ve o gün memleketimizde, Kıbrıs Harbine gönüllü yazılmak isteyenlerden oluşan uzun bir kuyruk oluşuyordu.
Daha sonraki yıllarda da onları izledim. İşkenceye karşı çıkışlarını, özgürlük haykırışlarını, eşitlik, adalet ve bağımsızlık taleplerini yürekten benimsedim. En çok da onların, emperyalizme karşı soylu direnişlerini sevdim. Fakat hayli zamandır onları göremiyorum, âdeta sırra kadem bastılar, ortalıkta yoklar. Nereye gittiler, hangi köşeye gizlendiler bilmiyorum. O gün Kıbrıs’taki soydaşlarımıza sahip çıktıkları gibi isterdim ki Bosna’daki katliama da seslerini çıkarsınlar, Kırım’daki, Doğu Türkistan’daki, Mısır’daki, Suriye’deki, Kerkük’teki zulme de isyan etsinler. Batının emperyalizmini ve ABD’nin desotluğunu yine lanetlesinler. “Halkların kardeşliğini”hatırlatsınlar, zulme boyun eğmesinler, bu toprağın sesi olduklarını herkese göstersinler. Fakat ne yazık ki onlara artık hiç bir yerde rastlayamıyorum.
Aslında uzun yıllardan beri ortalıktan çekilmişlerdi. “İkna odaları” kurulurken sesleri çıkmadı hiçbirinin. “Başörtüsü zulmü”ne esaslı bir tavır koymadılar. 28 Şubat’ta dışa bağımlı egemenlerin zulmüne itirazları olmadı. Darbe heveslilerine kaşlarını çatmadılar bile. En çok olmaları gereken zamanlarda ortalıkta yoktular. Acaba diyorum “Sol dünyada da, bizde de öldü mü acaba?” Bilemiyorum ama dünyanın farklı ülkelerinde cılız da olsa sesleri yükseliyor kimi vakit. Fakat komünizmin bitmesiyle sol ölmemeliydi? Temel iddialarından vazgeçmemeliydi. Yoksulları savunmaya devam edip işgalcilere karşı soylu duruş sergilemeyi sürdürmeliydi.
Sol düşünceye sahip olduğunu iddia eden kimileri, 67 yıldır halkımızın güvenmediği ve iktidara getirmediği bir partide kümelendiler. Fakat bunlar fikir üretmiyor, emek harcamıyor, çalışmıyor, alternatif sunmuyor ve en kötüsü halka güvenmiyorlar. Seçimlerde mağlup oldukça hırçınlaşıyorlar ama sesleri hep yüksek çıkıyor. Milli değerlere karşılar, inanca saygıları yok, yapabildikleri en iyi iş,hakaret! Hükümet mensuplarına, yöneticilere, milletimize, halkımızın seçtiği Cumhurbaşkanına hakaret ediyorlar yalnızca. Bazen kin ve kahır dolu konuşmalarında ölçüyü kaçırıp küfrediyorlar. İlkel ve iğrenç oluyorlar. Artık bu kişiler ekrana çıkarken aileler çocuklarını arka odalara kaçırıyorlar. Cumhuriyet’in partisiolduklarını öne sürüyorlar ama temel insanideğerlere hakaret ediyorlar. Seçmene, vatandaşa, halkın iradesine saygıları yok.
Türkiye’de sol öldü mü? Uzun zamandır bu soruya cevap bulmaya çalışıyorum. Sol adına çıkıp konuşan seviyesiz adamları dinledikçe bu hükmüm müspete dönüşüyor. Evet, Türkiye’de sol diye bir düşünce kalmadı artık. Bugünün İdris Küçükömerleri, Kemal Tahirleri, Sabri Ülgenerleri, Attilâ İlhanları, Mehmet Ali Aybarları nerde? Tam bu ideolojinin mezarlığı boyladığını düşünmeye başladım ki birini hatırladım. Evet solcu bir aydın. İdealimdeki karakter. Başta ABD olmak üzere Batılı güçlerin emperyalist düşüncelerine düşman ve bu düşüncesini her zaman cesaretle seslendiriyor. Hep mazlumlarla birlikte oldu. Halepçe’deki Kürtlerin, Balkanlar’da Boşnakların, Suriye’de Arapların ve Kerkük’teki Türkmenlerin yanında durdu. Gerçek 68’li. Ortadoğu’da oynanan oyunların farkında. Filistinlilerin yaşadıklarına üzüyor,Arakanlıların hâli yüreğini parçalıyor. İdarecileribazen eleştirse de hiç bir zaman terbiyesini bozup kimseye hakaret etmiyor, asla küfür etmiyor. Ayırım yapmadan bütün darbelere karşı duruyor. Çünkü o, namuslu gerçek bir aydın!
Keşke diyorum, haksız bir şekilde fırsatçılık yaparak bazı partileri ve dernekleri işgal ederek ‘solculuk’ oynayan lüzumsuz kişiler çekip gitse de meydan böyle haysiyetli gerçek solculara kalsa. Ve onlar bu ülkeye birikimleriyle değer katsa. Ayakları yere basan bu aydınlar düşünceleriyle topluma yararlı olsa. Ama bu olacak. Bunu seziyor ve bu aydınlık geleceği görüyorum. Zira bu ülkenin hayrına hiç bir şey yapmadığı halde Atatürkçülüğü kullanarak bir koluna PKK’yı öbür koluna FETÖ’yü takanların maskesi düştü.
Sol öldü mü? Bu ideolojinin bittiğine dair emareler görünse de ben ölmediğine inananlardanım. Göreceksiniz, küllerinden yeniden doğacak ve günümüzdeki sahtekâr temsilcilerinden sıyrılıp gerçek kimliğiyle ortaya çıkacaktır. Bunun için yeni oluşumları beklemeliyiz. Zira bütün sermayesini ‘hakaret’ ve ‘küfr’e yükleyen, kutuplaştırıcı ve zehirli bir dil kullanan ahlaksız zihniyet iflas etmiş, tükenmiştir. Öyleyse yine mazlumların yanında duran ve yaşadığı toprağın farkında olan bir sol anlayış Türkiye’de var olabilir. Zira yapıcı, iyi niyetli eleştirilere her zaman ihtiyaç vardır. Böyle bir oluşum, CHP’nin dışında kurulacak yeni bir partiyle mümkün. Bakalım, bekleyelim. Bu doğum gerçekleşmezse yazık olur. Türkiye’de hakiki sol, asla ölmemelidir.
Hüseyin ZAVALSİZ 2017-11-04 00:10:21
bende diyorum ki CHP Kılıçdaroğlu ve ekibi tarafından istila altindadir. Bu din adamı şöyle demiş: Hakkı bulmak istiyorsan düşmanın okunun yönünü takip et doğru yolu bulursun. Şimdi CHP okun neresinde?
Hüseyin ZAVALSIZ 2017-11-04 03:09:17
Sandığa saygısı olmayanın kimseye saygısı olmaz halkı küçümsememek gerekir.oysa CHP sahil kıyısı parti durumunda Türkiye ye hitap etmiyor kendini geliştirip guncellemedigi sürece bir arpa boyu yol alamaz. CHP bölgesel parti durumunda suan. Çoğu ilde yok gibi. Satın cumhurbaşkanımızın dediği gibi AK Parti açısından cok zayıf rakip. Ülkemiz acısısın dan tam bir felaket.