1950-1951 Eğitim- Öğretim Yılı. Emirdağ İnkılâp İlkokulu’nda okula başladım.Annem, nizamı intizamı seven biriydi.Bu disiplin içinde, her şeye özen göstererek ilkokulu bitirdim. El yazım çok güzel olup okulun sanat köşesinde görücüye çıkardı. Yıl sonunda iş defterimi benden teslim alırlar, karnemi bundan sonra verirlerdi.Defterimi açılacak sergiye korlardı.Ne yazık ki, ben kır hayatı yaşadığımız için sergi zamanı hiç bulunamaz göremezdim, yaylada yazıda olurdum.
İlkokulda siyah saten veya gri renkli önlük giyer, beyaz yakalık takardık. Ortaokulda takım elbise giyer, kravat takar, başımıza önünde sarı renkli yıldızı olan şapka giyerdik. Ancak çoğumuz bunu giymek istemezdik.
İlkokul öğretmenlerim. Baş öğretmenimiz sanırım Burdur tarafından Mehmet Esen’di. Birinci ikinci sınıfta Afyon merkezden Kazım Bayık okuttu.Çok kibar bir insandı.Bize iyi davranırdı. Daima kruvaze takım elbise ile gelirdi.Üçüncü sınıfta Halide Erenoğlu
okuttu.Çok sert, hiç gülmezdi.Ancak üzerimizden emeğini esirgemezdi.Her şeyin dört dörtlük olmasını isterdi.Kuğular isimli okul şarkımızı sık sık birlikte söyletirdi. Okul hayatım boyunca ve sonrası bana en çok dokunan şarkı idi.73 yaşına geldim. Halen bu şarkımızı ara sıra söyler, okulumu arkadaşlarımı yâd ederim. Dördüncü ve beşinci sınıfta yine Afyon merkezden Nurettin Demiral, mesleğini seven meraklı biriydi, bizlere sert davranmazdı.İbrahim Yüksel hocamız Mehmet beyden sonra atanan Başöğretmenimizdi, arada bir yurttaşlık dersine gelir, birlikte konuyu işlerdik.Şöyle ki; Devlet vatandaş ilişkilerini sindire sindire anlatır, bize medeni cesareti aşılayanların başında gelirdi. Bugünkü sıkıntılı durumu, yapılan olumsuz işleri, öngörüsü ile tespit ederek misaller verip anlatırdı. Hayatta daima dürüst olmamızı , saygı ve sevgi kurallarına son derece önem vermemizi anlatırdı.Buradan bu dünyadan göçenlere Allah’tan rahmet diliyorum, mekanları cennet olsun.