Gidenlere... - Unifestal Selin Yabanoğlu Unifestal Gidenlere
Giden Olmak Zorunda Kalanlara ve Kalanlara
FREE, PSYCHOLOGY, TRAVEL
Özlemek, hatırlamak, unutulmak, anılar…
Bu kelimeler, ayrılığı rutinleştirmiş bizler için can yakar. Rutinleştirmek derken yanlış anlamayın, hepsi zorunluluktan. Yoksa kim ister ki alıştığı kişilerden, yerlerden sürekli gitmeyi, sürekli giden olmayı, birilerini kalbinde tutarken arkasında bırakıp gitmeyi. Eminim kimse istemez. Acı veriyor bütün bunlar. Unutulmak, yavaş yavaş unutmak… Unutmanın verdiği acı gibi bir de unutamamanın verdiği acı… Kalbinizde kalanlar, cam kırıkları gibi batmaya devam ediyor ve siz artık bununla yaşamayı öğreniyorsunuz. Nasıl olacak dediğiniz, atmaya kıyamadığınız ama nereye koyacağınızı bilemediğiniz o cam kırıkları artık gözünüze batmıyor. Atamıyorsanız kabulleniyorsunuz. Ama bir şekilde, o hayat devam ediyor. Benim için unutulmak ve yeni bir hayat kurmak hep zor gelmiştir. Yani birilerinin seni arkasında bırakması ve senin birilerini arkanda bırakman. Bu hayatın bize bir sunumu. Bundan başka bir şey mümkün olmuyor zaten. Ama yine de, bir burukluk…
Bu yazı gidenlere aslında. Birilerini, bir şeyleri bırakmak zorunda kalanlara. Kalanlar da gidenler kadar acı çeker mi bilmiyorum ama bu yazı gidenlere olduğu gibi kalanlar için de…
Hep “Neden?” diye sorulur. Hatta giden bile kendine bunu sorar. Ama giden olmak istememek, bir şekilde kalan olma umudu…
Ben artık; gitmenin her şeyi bitirmeyeceğine, büyük bir külfet olsa da kişiyi daha güçlü yapacağına, hatta aslında bir başlangıç olduğuna, biraz sabır ve sevgi ile tüm engellerin kalkabileceğine inanarak devam ediyorum ve tüm bu umutlarımı hayata geçirebilmek istiyorum.
Gitmek zorunda kalmak beni güçlendirdi mi?
Çoğu zaman omzunda ağlamak istediğim kişi çok uzaktaydı ve ben bu sayede ağlamamayı öğrendim.
Yeni kişiler, farklı karakterler beni sağduyulu birine dönüştürdü, sinirlendiğimde daha sabırlı olmayı öğrendim. Duygularımı dolu dolu yaşamayı ve birine bağlandım mı tam bağlanmayı…
Uzun bir sürenin ardından o kavuşma anları o kadar değerli ki! O anlara tutunarak, çoğu zaman hayal ederek büyük zorlukları geçebildim belki de. Evet, paylaşılan anılar, geçirilen zaman çok az oluyor ama zamanın kıymetini o kadar iyi öğreniyorsunuz ki!
Yine de, yaşamamamız gerekenleri yaşıyoruz ve her şeyin güzel olacağına inanıyoruz. O cam kırıklarından da ya vazgeçiyoruz ya da seviyoruz.
Gidenlere birkaç satırdı bunlar, kalmak istediğimizde kalabilmemiz dileğiyle.
Son olarak size bir şarkı bırakıyorum: huzurla…
Güzel Gözlü Şairimiz: Ahmet Telli
Gitmek; hem giden hem de gidilen için kolay değil. Her iki tarafta da parçalar bırakır, tamamlanmamışlıklar kalır. Dediğin gibi, aklında kaldığı kadarı, anıları bile güzel ama 🙂
Güzel bir düşünce yazısı, eline sağlık! 🙂
Bu ben güzel bir anlatım! Tam bir ben… Beni bana okutan…… ??