F. Betül Salmanoğlu - Gene Geldi Bizimki - haberkore.com
“Gelme diyorum, gelme! Tüm güzelliğinle geliyor, bütün çirkinliklerin üstünü örtüyorsun. Bizi sarhoş edip aptallaştırıyorsun. Yok, yok, gelme!
Her sokağa adım atıyor, her yere burnunu sokuyorsun. Her köşeden sen çıkıyorsun. Gelip de örtme her derdin, her kederin üstünü... Savaşları, kavgaları, aç çocukları, çaresiz insanları unutturma bize.
Ey haşarı çocuk! Cenaze evine allı morlu pazen eteğini giyip gelen aklı kıt köyün delisi gibisin. Baş köşeye oturuveriyorsun. Herkesin ana meselesi, dillere lakırdı oluyorsun. Yadırgıyoruz seni. Kınıyoruz. Kaşlarımız çatık farkında değilsin. Umursamaz tavrınla neşeli bir türkü tutturmuşsun. Ağıtlarımıza kulak verdiğin yok.
Er ya da geç tutturduğun türkü dilimize dolanacak. Alın morun bize de bulaşacak. Bunu bize etme!
En iyisi gelme! Bize kışımızı, karlı yollarımızı, dumanlı başımızı, acı aşımızı unutturma.”
Tam böyle yalvarıyordum ki ‘bahara’; mahallemizdeki tapınağın gölgesine üşüşmüş bu kiraz çiçeği ağaçlarını fark ettim. Anladım ki, artık çok geç. Bahar tasını tarağını toplamış, kimseye haber etmeden çıkmış gelmiş gene. Her sokağa sinmiş. İhtiyar meraklı bir nine gibi elinde her renkten örgü ipleri, adımlarımızı takip ediyor. Sağa baksanız pembe, sola baksanız mavi... Üzgünseniz, kızgınsanız, kırgınsanız, halden dilden anlamıyorlar. “Biz baharın misafirleriyiz. Sizin acılar dolu dünyanızla bir ilişiğimiz yok ki.” der gibiler. Bu masum tavırlı ağaçlar tüm Güney Kore halkını festivaller hazırlamaya sevkediyor. Haftasonları kiraz ağacı(벚꽃나무) festivallerine gitmeyen yok gibi. Bu ağaçların büyüsüne kapılmamak ne mümkün! Uzaktan görünüşüyle pamuk şekerini andıran bu ağaçlar resim çekilmekten hoşlanmayan insanların bile aklını başından alıp, yanındakilere “Beni şurda çeksene!” dedirtiyor. Sokaklarda kendi kendine tebessüm eden insanların kısa süreli de olsa çoğalması hep bu ağaçların marifeti.
Yeoudio adasındaki festivale giden Türk arkadaşlar iğne atsan yere düşmeyecek bir kalabalıktan sitemle bahsediyorlardı. Biz sıkılgan milletiz, kalabalığa pek gelemeyiz ama festivalden festivale koşturan bir millet olan Güney Kore halkı için kalabalık pek bir engel teşkil etmiyor. Festivallerse baharın olmazsa olmazlarından...Hasılı Güney Kore baharın geldiğini bu kiraz çiçeği ağaçlarıyla anlıyor. Bu ağaçların saltanatı da çok sürmeyecek. İsyancı birlik olan rüzgarlara bir iki haftaya kalmaz kendini tamamen teslim edecek.
“Ey bahar! Gene geldin. Gene tutturdun bir türkü. Gene unutturdun bizi bize... Gene aldın aklımızı başımızdan. Gene çaldın bizi bizden.”
(İnternetten geçen senelere ait festival videolarına kolayca ulaşabilirsiniz.)
Bu yazı 2459 defa okunmuştur. YORUMLAR Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.