Hayat - mustafa der ki...
Hayat Kategorisine Ait Yazılar
31 Mayıs 2011 / Mustafa Dokumacı
Kağıda önce bir x yazıyordum, daha hoca problemi okumaya başlamadan. Bahçesi yağmurda bataklığa dönüşmüş okulumda, kareli defterde nokta oynamaktan bile daha zevkli olan tek şey buydu: Matematik dersinde bütün sınıfa karşı Nuri ve ben. Nuri sıra arkadaşım, pek kimseye karışmaz, sakindir, ama kızdırırsan çok tehlikeli olabilir ve daha önemlisi çok hızlı denklem çözer, ki beni ilgilendiren kısmı da bu.
Önce kağıda bir x yazıyorum, hoca problemi okudukça yanına, üstüne, ötesine berisine değişik rakamlar ve işlemler ekliyorum. Soru bittiğinde denklem de kurulmuş oluyor, hemen kağıdı Nuri’ye uzatıyorum. Nuri ışık hızında filan çözüyor denklemi ve sayı ortaya çıktığı anda ikimiz birden parmaklarımızı tavana saplıyoruz. Hatta ben çözümün son saniyelerinde kaldırıyorum bazen parmağımı, rekabet var çünkü, bütün sınıfa karşı Nuri ve ben. Voltranı oluşturuyoruz birlikte, bir kol ve bir elden oluşuyor, tavana saplanmış bir parmaktan. Hoca bizden bıktığı için başkalarına söyletiyor sonucu, yanlış söylüyorlar, biz parmaklarımızı sallayarak çıldırıyoruz. Gökyüzü gri bulutlarla kapalı, tepemizde floresanlar yanıyor, kırk kişilik sınıfın kapı tarafında, en arka sıradayız ve mutluyuz. Hele misafir varsa o gün evde, ders bitince J9 servisimle milyon tane kirli arabanın arasından geçerek keklere ve kurabiyelere doğru gideceğim için ben daha mutluyum.
Etiketler: hayat, arkadaşlık, okul, matematik, denklem, algoritma
16 Mayıs 2011 / Mustafa Dokumacı
Üzerinde isimler, rütbeler yazan bir sürü kapı vardı. En gösterişlisindeyse, kırmızı levha üzerine tamamı büyük sarı metal harflerle, yalnızca KOMUTAN yazıyordu. Biz er ve ercikler için orada komutmayan yoktu aslında, ama konuşurken bile yalnızca “komutan” diye bahsedilen bu orta yaşlı adam, sanırım en komutanlarıydı, “the komutan” yani.
İçinden gelmeyerek söylediğin marşları, içinden gelmeyerek söylediğin için suçlanabileceğin bir yerde, kimliğim ve kişiliğim hiçe sayılırken ve buna rağmen çakmak çakmak gözlerle ufka bakmam (ne demekse) beklenirken benden, buydu için için düşündüğüm. Burada ismi konulan ve somutlaştırılan, ama ismi konulmadığı yerlerde de en az bu kadar etkili olan “the komutan” lar dünyasında yaşıyordum aslında. Sönmüş gibi görünen ama için için yanan, hep de yanmış olan bir közdüm buzdolabında.
Etiketler: askerlik, hayat, çocukluk, cuma, marş, namaz
30 adet yazı bulundu. Toplam 6 sayfa.