İYİ BİR DOST.. - Seyfettin YILDIRIM - GAZETE KÖŞESİ -
MUSULA GİRMENİN EN ÖNEMLİ FAKTÖRLERİ... Türkiye Musul'u IŞİD'den kurtarmak için operasyonA başladı
İYİ BİR DOST..
Gazete Köşesi - 28 Aralık 2017 Perşembe - 20:14:47 - Bu makale 124 kere okundu.
5temmuzhaber@gmail.comDost, iyi günde ne­şe­mi­zi, kötü günde üzün­tü­mü­zü pay­la­şır. Ger­çek dost­lar, hem iyi hem kötü günde ya­nı­nız­da olur. İyi günde her­kes ya­nı­
Dost olmak, sa­de­ce bir­lik­te vakit ge­çir­mek; gün için­de sa­at­ler­ce ko­nuş­mak de­ğil­dir. Dost­luk iyi ve kötü günde bir­lik­te ol­mak­tır. Zor gü­nü­nüz­de yar­dı­mı­nı­za ko­şa­cak bir dos­tu­nuz varsa çok şans­lı­sı­nız de­mek­tir. Şimdi sa­rı­lın ona sım­sı­kı ve onu hiç­bir zaman bı­rak­ma­yın.çünkü dostu ol­ma­yan dün­ya­nın renk­le­ri­ni kay­bet­miş de­mek­tir.
Hayat tek renk bir tablo de­ğil­dir. Bazen siyah, bazen beyaz, bazen gri, bazen de ren­ga­renk olur. İşte ha­ya­tın bu her biri fark­lı olan za­man­la­rın­da her zaman bir dosta ih­ti­yaç du­ya­rız. Dost, iyi günde ne­şe­mi­zi, kötü günde üzün­tü­mü­zü pay­la­şır. Ger­çek dost­lar, hem iyi hem kötü günde ya­nı­nız­da olur. İyi günde her­kes ya­nı­nız­da olur­ken kötü günde yal­nız­ca dost­la­rı­nız sizin eli­ni­zi tutar.?Dost­luk bir mum ışı­ğı­dır, önü­mü­zü gö­re­me­di­ği­miz­de yo­lu­mu­zu ay­dın­la­tır.
Hayat bazen in­sa­na o kadar ağır ge­li­yor ki ne ya­pa­ca­ğı­nı bi­le­mez hale ge­ti­ri­yor ki­şi­yi. Emi­nim her­kes ya­şa­mış­tır bu du­ru­mu. Ken­di­miz­le çe­liş­ti­ği­miz za­man­lar geldi hiç yok yere boşu bo­şu­na ef­kar­lan­dı­ğı­mız gün­ler oldu. İşte o anda ya­nı­nız­da ol­ma­sı­nı is­te­di­ği­niz ki­şi­ler­dir dost­la­rı­mız.
Ha­ya­tın bize sun­du­ğu en büyük süp­riz­dir bence Dost.. Çünkü böyle tam dibe vur­du­ğun an­lar­da artık her­şey bitti de­di­ğin anda uza­tır sana elini. Alır ve çeker seni her şeyin her­ke­sin ara­sın­dan. Bu dost­luk­lar­da yeni ta­nı­dı­ğın çok daha kıy­met­li­dir sa­nı­rım. Bi­lin­dik va­ro­luş­la­rı önem­li­dir el­bet­te ama yıl­lar iler­le­dik­çe insan ol­gun­laş­tık­ça o zaman ger­çek­ten se­çi­ci dav­ra­nı­yor. Bü­yü­dük­çe daha çok dü­şün­me­ye, öğ­ren­dik­çe daha özen­li seç­me­ye baş­lar insan ya­kı­nın­da­ki­le­ri. Ne çocuk ace­mi­li­ği kal­mış­tır artık, ne genç­li­ğin körpe he­ye­ca­nı. Artık ka­zan­mış olur insan ger­çek dost­lu­ğun an­la­mı­nı, ma­na­sı­nı.. İşte bu yüz­den di­yo­rum ye­ni­ler daha özel­dir ha­ya­tı­mız­da.
Ki­mi­le­ri öy­le­si­ne umut­suz­lu­ğa ka­pı­lır ki dost­lu­ğa olan inan­cı­nı kay­be­der ger­çek­te dost­lu­ğun olup ol­ma­dı­ğı­nı sor­gu­lar du­ru­ma gelir. Umut­suz­lu­ğa ka­pıl­ma­mak ge­re­ki­yor çünkü hiç tah­min et­me­di­ği­niz bir anda kar­şı­nı­za çı­kı­yor ve sizin o zor gün­le­ri­niz­de yü­zü­nü­zü gül­dü­re­bi­li­yor ki zaten öyle de olu­yor.Ge­nel­le­mek is­te­mi­yo­rum ama ha­ya­tı­mı­zın ol­maz­sa ol­ma­zı.. Ya­şa­dı­ğı­mız yüz­yıl­da sahip ol­du­ğu­muz en büyük lüks­tür dost­luk. Çok zor bu­lu­nu­yor, ara­mak­la da bu­lun­mu­yor o gelip o zor anı­nız­da sizi bu­lu­yor bunu öğ­ren­dim. Ama ger­çek­ten o sa­mi­mi­ye­ti his­set­ti­ği­niz­de onu kay­bet­mek­ten kork­ma­lı­sı­nız. Yada dü­şün­düm de kork­ma­ma­lı­sı­nız yaa. Dost bu ya kay­bet­me kor­ku­su onda son bul­ma­lı. Ağ­zı­mı­za her ge­le­ni de söy­le­sek, mo­ra­li­ni de boz­sak de­me­di­ği­mi­zi bı­rak­ma­sak bile dost bu umu­run­da de­ğil­dir ki ? Zaten ger­çek dost­lar bir­bir­le­ri­ni hiç­bir zaman ger­çek­ten kı­ra­maz­lar. Ka­rak­ter­le­ri­ne bağlı ola­rak çok kötü söz­ler de söy­le­se­ler o söz­le­rin hiç­bi­ri­ni içten söy­le­me­miş­ler­dir. O kadar laf söy­ler bi sı­rı­tır sende sı­rı­tır­sın olay orda biter işte.. İyi bi­lir­ler dost­lar bun­la­rı… Kay­bet­me kor­ku­su olmaz ama de­ğer­le­ri­ni çok iyi bil­mek ge­re­kir.
Sa­de­ce iyi gü­nün­de ya­nın­da mut­lu­lu­ğu­nu pay­laş­tı­ğın in­san­lar gibi de­ğil­ler işte. Asıl için kan ağ­lar­ken ya­nın­da olup tüm der­di­ni, ta­sa­nı pay­la­şır, acını ger­çek­ten his­se­de­bi­lir. Öy­le­si­ne bir güven var­dır ki dost­lu­ğun­da te­me­li­dir. Bu güven ufa­cık da olsa kı­rıl­sa, dost­luk teh­li­ke­ye girer, hiç­bir şey es­ki­si olmaz dost­luk­ta..