Dün bana tecavüz ettiler. Ruhuma...
Bu ilk kez olmuyor. Daha önce bir temmuz akşamı hissetmiştim aynı duyguyu. Açlık üzerinden siyasetin nasıl hızla yükseldiğini gördüğümde, istikrar ve para için gelecek satanların bayrakları dalgalandığında kanamıştım ilk. Limanlar, bankalar, iletişim kanalları, fabrikalar satıldığında da... Ve onlarca genç beden bir bir baba evlerine tabut içinde döndüğünde, "terörle yaşamaya alışacağız" diyen bir siyasiye rağmen hala ona ödül verildiğinde kirlenmiş hissettim kendimi.
Bu ilk kez olmuyor. Mustafa Kemal Atatürk için, laiklik için, devrim yasaları için ağzına geleni söylemiş ve söylediği kanıtlanmış birinin dayatma ile, ayak oyunları ile cumhurbaşkanı seçildiğini gördüğümde de aynı sancı kapladı ruhumu. Kadınların başörtüsünün siyasi malzeme yapıldığına tanık olduğumda, Ilımlı İslam Devleti etiketini üzerimize yapıştırdıklarında, sözde sivil anayasa için kollar sıvanıp asıl amaçlar göründüğünde, halka cumhurbaşkanı seçtirmekle demokrasinin şaha kalkacağını söylediklerinde ... Kirlendim, aşağılandım, gururum incindi.
Terör örgütü için ne yapılması gerektiğine karar vermek için ABD'ye gidildiğinde ve küçük bir sırt sıvazlaması ile geri dönüldüğünde de...
Ama sonuncusu çok ağır geldi. Ve evet biliyorum amaçları hiç kuşkusuz tam da bu duyguyu hissettirmekti. Başardılar. Dün bana tecavüz ettiler. Ruhuma... On beş gündür ne olduklarını düşünmekten hasta olduğum sekiz asker, üzerlerinde üniformaları, terörist Abdullah Öcalan'ın posteri önünde sıraya dizilmiş. Karşı tarafta hemen teröristlerin yanı başında üç milletvekili. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin vekilleri. PKK'nın karşısında adeta sözlüye kalkmış öğrenci pozisyonunda bekliyor. Ve bu milletvekilleri terör örgütünün o en çok istediği şeylerden birini yapıyor. Masada imza atıyor. Söze gerek yok artık.
Dün bana tecavüz ettiler. Ruhuma. Kanıyorum.
Dün bana tecavüz ettiler. Ruhuma.
8385 kez okundu