mehmet zeber _ BEŞ ÖNEMLİ DERS*
'Hergün okulu temizleyen hademe kadının ilk adı nedir ?'
Bu her halde bir çeşit şaka olmalıydı. Kadını, yerleri silerken, hemen hergün görüyordum. Uzun boylu, siyah saçlı bir kadındı. 50'lerinde falan olmalıydı. Ama adını nerden bilecektim ki !
'Tabii, dahil' dedi, Hocamız... 'İş yaşamınız boyunca insanlarla karşılaşacaksınız. Hepsi birbirinde farklı insanlar. Ama hepsi sizin ilginiz ve dikkatinizi hak eden insanlar bunlar. Onlara sadece gülümsemeniz ve 'Merhaba' demeniz gerekse ! bile...'
> Bu dersi hayatım boyunca unutmadım. Hademenin adını da... Dorothy idi.
> İkinci Ders :
Bir gece vakit gece-yarısına doğru Alabama Otoyolunun kenarında duran bir zenci kadın gördüm. Bardaktan boşanırcasına yağan yağmura rağmen, bozulan arabasının dışında duruyor ve dikkati çekmeye çalışıyordu. Geçen her arabaya el sallıyordu. Yanında durdum. 60'lı yıllarda bir beyazın bir zenciye, hem de Alabama'da, yardıma kalkışması pek olağan şeylerden değildi.
'Geçen gece otoyolda bana yardımınıza teşekkür ederim. O korkunç yağmur sadece elbiselerimi değil, ruhumu da sırılsıklam etmişti. Kendime güvenimi yitirmek üzereydim, siz çıka geldiniz. Sizin sayenizde ölmekte olan kocamın yatağının baş ucuna zamanında ulaşmayı başardım. Biraz sonra son nefesini verdi. Tanrı bana yardım eden sizi ve başkalarına karşılık beklemeksizin yardım eden herkesi kutsasın...
> Üçüncü Ders :
'-Çikolatalı pasta kaç para ?'
'-Peki, dondurma ne kadar ?'
'-35 Cent.' dedi garson kız, sabırsızlıkla... Dükkânda yığınla müşteri vardı ve kız hepsine tek başına koşuşturuyordu. Bu çocukla daha ne kadar vakit geçirebilirdi ki...
Garson kız masayı temizlemek üzere geldiğinde, gözleri doldu, birden. Masayı sanki akan gözyaşları temizleyecekti.
> Dördüncü Ders :
> Yolumuzdaki Engeller...
Ülkenin en zengin tüccarları, en güçlü kervancıları, saray görevlileri birer birer geldiler, sabahtan öğlene kadar. Hepsi kayanın etrafından dolaşıp saraya girdiler. Pek çoğu kralı yüksek sesle eleştirdi.
Sonunda bir köylü çıkageldi. Saraya meyve ve sebze getiriyordu. Sırtındaki küfeyi yere indirdi, iki eli ile kayaya sarıldı ve ıkına sıkına itmeye başladı. Kan ter içinde kaldı ama, sonunda, kayayı da yolun kenarına çekti.
Tam küfesini yeniden sırtına almak üzereydi ki, kayanın eski yerinde bir kesenin durduğunu gördü. Açtı... Kese altın doluydu. Bir de kralın notu vardı içinde...
> 'Her engel, yaşam koşullarınızı daha iyileştirecek bir fırsattır.'
> Beşinci Ders :
Doktor durumu beş yaşındaki oğlana anlattı ve ablasına kan verip vermeyeceğini
Kan nakli yapılırken, ablasının gözlerinin içine bakıyor ve gülümsüyordu.
Gülümsemesi de yok oldu.
Titreyen bir sesle doktora sordu :
Ufaklık, doktoru yanlış anlamıştı, ablasına vücudundaki bütün kanı verip, öleceğini düşü nüyordu. --
BİLENLE TAŞ TAŞI, BİLMEYENLE BAL YEME.!.
ileten: Mehmet ZEBER (Karikatürcü)
<-geri dön.!. *MİZAH VE ŞİİR
Gönderen *mizah ve şiir* --> zaman: 03:34