Rüştü'den büyük itiraf
18 Kasım 2013 19:25
Eski milli kaleci Rüştü Reçber'den itiraf: Barcelona'ya gitmeden önce Manchester United'a transfer olacaktım. ManU'nun kaleci antrenörü, sık sık beni izlemeye gelirdi.
Bir Fenerbahçe'nin Samandıra Tesisleri'nde onu ağırladım. Ve sonunda ön mukavele imzaladık. Ama ben Barcelona fanatiği olduğum için vazgeçtim
Türk futbolunun efsane kalecisi, şimdinin Milli Takımlar Genel Koordönatörü Rüştü Reçber, 92.3 Lig Radyo'da yayınlanan Total Futbol programında Ali Ece'ye konuk oldu. Kalecilik sırlarından milli takıma, Barcelona'dan Alex Ferguson'un ondan neden nefret ettiğine kadar her şeyi anlatan Rüştü Reçber, Türk futbolunda artık sadece parası olanlara değil futbol bilgisi ve başarısı olanlara da şans verilme zamanının geldiğini söyledi.
İşin aslı o esnada oynadığım amatör takımın kalecisi askere gitmeseydi, değil Türkiye Milli Takım tarihinin en fazla forma giyen kalecisi, belki de hiçbir zaman kaleci olamayacaktım. Küçükken ileride oynamayı, gol atmayı çok seviyordum. Ortaokuldan itibaren sadece futbol değil atletizm sporu da yaptım.
Çocuk yaşlardan itibaren hep çok hızlı, çabuk olduğum için hocalarım beni futbol kadar atletizme de yönelttiler. Hatta maraton koşusuna bile katıldım. Ama asıl 100 metrelerde çok iyiydim, daha o yaşta 100 metreyi 11 saniyede koşuyordum. Sonra boyum uzun diye kaleciliğe yönlendirdiler. İlk kalecilik dönemlerimde A takımda kaleyi korurken PAF takımda da bir yandan forvet olarak oynamaya devam ediyordum. Dursun hoca vardı, "Senin boyun uzun, kalede de iyi oynadın. Artık tamamen kaleci ol" dedi.
Kaleci olmamı askerlik şubesine borçluyum
Profesyonel olduktan sonra mesela bir Chilavert ya da Ceni gibi "gol atan" bir kaleci de olmadım. Amatör takımda oynarken kaleye geçtikten sonra da penaltıları kullanmaya devam etmiştim. İşin aslı profesyonel kaleci olduktan sonra içimden hiç "İleri çıkıyım ben de gol atayım" demedim. Beraber çalıştığım teknik direktörlere bazen son dakikalarda bizim takım yenikse "Hocam duran top oldu, ileriye çıkıp ben de gol arayayım mı?" diye sorduğum oldu ama hiçbiri beni hücuma yollamadı, "Kalende kal!" dediler.
Benim kalecilik idolüm Peter Schmeichel'dır, o bir keresinde son dakikada duran topta ileri çıkıp gol atmıştı. O zaman aklıma gelmişti: "Rüştü sen eski forvetsin ama sen bu tip pozisyonlarda hiç ileri gönderilmiyorsun!" İşin aslı her kaleci gol atma sevincini yaşamak ister. Ama bir süre sonra kaleyi korumak, gol yememek adına o kadar konsantre oldum ki aklımdan bir daha gol atmak geçmedi.
Alman kalecilerinin aldığı alt yapı ve eğitimi almak isterdim
Eski bir Barcelona kalecisi olarak modern kalecilerin ayaklarını kullanma özelliğinin ne kadar belirleyici olduğunu zaten en iyi siz anlatırsınız. Ancak yine "eller"e dönersek sanırım kaleci altyapı eğitimi artık daha da önemli hale geldi. Mesela siz 16 yaşında ilk kez kaleye geçtiniz ama Barcelona'nın transfer etmek istediği Mönchengladbach kalecisi Ter Stegen, 16 yaşındayken 23 kez Almanya milli takımı forması giymişti. Benzer altyapı eğitimi almış olmak ister miydiniz?
Eengin İpekoğlu ile çalışmak...
"Her şey çok hızlı gelişti" dediniz. Bu hızlı ama etkileyici gelişimde en çok kimler işinizi kolaylaştırdı?
Schmeıchel ve Zenga'ya hayrandım
Bir yandan da dünyanın en iyi kalecilerini izlerdim. Mesela 90'ların başında Peter Schmeichel ve Walter Zenga'ya hayrandım. Asla maçlarını kaçırmazdım. Özellikle Schmeichel'ı idol belledim, örnek aldım. Sonra bir baktım önce Şampiyonlar Ligi'nde Manchester United maçında sonra da Euro 96'da Schmeichel karşımda! Halen formalarını saklıyorum, son görüştüğümde Schmeichel'a bunu söyledim, o da bana "Ben de seninkileri saklıyorum Rüştü" dedi. Sonrasında Türkiye'ye geldiğinde Zenga ile de tanışma mutluluğuna, kalecilik üzerine konuşma fırsatı buldum. Zenga'dan aldığım kaleci eldivenlerini de halen saklarım. Engin İpekoğlu-Datcu ikilisinden çok şey öğrendim, dünya çapındaki kalecilerden ise iki idolüm Schmeichel birinci, Zenga ikincidir benim için. Hayallerinin peşinden koşmak çok güzel bir şey gerçekten de!
Kaleciden teknik direktör olmaz sözu saçma
Zenga deyince şunu da sormak isterim. Türk futbolunda "Kaleciden iyi teknik direktör olmaz" diye çok saçma bir klişe, ezber var. Hâlbuki Şenol Güneş hoca, Dünya Kupası'ndaki en büyük başarımızın mimarı. Mourinho'dan 1 yıl önce 2002'de Dünyanın En İyi Teknik Direktörü seçildi. Fransa'nın tek Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunu kazandığı sene Marsilya'nın teknik direktörü eski Belçikalı Goethals'tı. Zoff, Leao falan derken liste uzar gider… Türkiye'deki "Kaleciden iyi teknik direktör olmaz" klişesi hakkında ne düşünüyorsunuz?
Ancak ben 8 sene önce "Teknik direktör olmayacağım, yönetici olacağım" diye karar vermiş, buna göre hazırlanmıştım. Kalecilerin daha oynarken teknik direktör olup olmayacaklarına karar vermeleri ve ona göre kendilerini yetiştirmeleri lazım. Yani üzerine çalıştıktan sonra kaleciler de bütün bu saydığımız örneklerde gördüğümüz gibi çok iyi teknik adamlar olabilirler.
29 yaşından sonra bile Şenol Güneş'ten önemli şeyler öğrendim!
İşin aslı o dönemde ben sakattım, pubis sakatlığım vardı. Dünya Kupası'ndan önce 52 gün kamp yaptık ama ben sakatlığımdan dolayı en fazla
15 gün idmana çıkabildim. Buna rağmen Şenol Güneş hoca sayesinde mental açıdan sakatlığın kötü etkilerinden kurtuldum. Sonrasında da Barcelona'ya transfer oldum zaten! Daha ne olsun! Allah ikisinden de razı olsun!
Puyol, tarihin en iyi 5 savunmacısından biri
Barcelona'dan önce Manchester United ile mukavele imzalamıştım
Sanırım aşırı fanatik Real Madridliler hariç neredeyse herkes Puyol'u seviyor. Yalnız Alex Ferguson sizi hiç sevmiyor hatta sizden nefret ettiğini söyleyip sonra da kahkahayı patlatmıştı: "Rüştü o kadar iyi bir kaleci ki ondan nefret ediyorum. Hem Fenerbahçe hem de Beşiktaş'a Old Trafford'da yenildik. Hâlbuki kalede Rüştü yerine sıradan bir kaleci olsa ikisine de fark atardık"
Ancak halen bazen "Barcelona yerine Manchester United'a gitseydim her şey çok farklı, çok daha iyi olabilirdi sanki" diye de düşünmeden duramıyorum. Old Trafford çok etkileyici bir yer. Ambiyans, ortam olarak Old Trafford çok farklıydı. 1996'da Fenerbahçe ile gittiğimde eski halinden de çok etkilenmiştim. Sonra Beşiktaş ile gittiğimde stat yenilenmiş, kapasitesi daha da atmıştı. Çok etkileyiciydi. Ben konuk takım kalecisi olarak bu kadar etkilendiysem acaba Manchester United kalecisi olarak nasıl etkilenirdim, düşündükçe bir garip hissediyorum.
Hep sevgiyle karşılaştım
Valencia'nın eski stadından ve Bernabeu'dan. Ama mesela Türkiye'de her yerde beni sıcak karşıladılar. Hiçbir yerde kendimi tam olarak deplasmanda hissetmedim. Rakip takımın kalecisi olsam da taraftarlardan, seyircilerden hep saygı-sevgi gördüm. Hiçbir yere giderken "Eyvah yine mi buraya mı gideceğiz" demedim. Trabzon deplasmanı dâhil hiçbir yerde tepkiyle karşılaşmadım. Neden Trabzon'u örnek verdim çünkü o 1996'da şampiyonluğun kaderini belirleyen maç sonradan çok tartışıldı. O maç Trabzonspor'un çizgisini, gidişatını tamamen değiştiren bir maçtı. O maça rağmen ondan sonraki yıllarda Trabzon'a gittiğim zaman orada büyük bir saygı ve takdirle karşılaştım. Türkiye'nin her yerinde maça gittim, hiçbir yerinde organize bir tepki görmedim. Gittiğimiz tüm deplasmanlardaki bana olan bu bakış açısı işimi çok kolaylaştırdı.
Çekindiğin tek forvet...
Peki, karşınızda görünce "Eyvah yine mi o forvet" dediğiniz çekindiğiniz bir hücum oyuncusu oldu mu?
Aurelio, Euro 2008'deki en önemli oyuncularımızdan biriydi. Bizde şu anda Batalla'ya en yakın profilde oyuncu olarak Alper Potuk var. Bu teknik bir mesele. Alper çok iyi, çok potansiyelli bir oyuncu. Ancak Batalla yaşı ve tecrübesi hesaba katıldığında mesela Alper'e göre oyunun her iki yönünde de daha katkılı olabilen bir oyuncu. Alper de çok iyi, kimse yanlış anlamasın. Ancak oyuncu havuzunu geliştirmekten Türk futboluna zarar gelmez.
Bana sorarsanız ben Batalla gibi uzun yıllardır Türkiye'de oynayan, Türk futboluna hizmet veren oyuncular konusunda kararın onlara kalması gerektiğini düşünüyorum. Tabii ki son tahlilde de Batalla'yı oynatıp oynatmamak Türkiye Milli Takımı'nın patronuna yani Fatih Terim'e kalmış bir karardır. Bu konuda doğru rota çizilip uygulandığı zaman olabilir. Bu konuda benim hiçbir zaman negatif bir tutumum olmadı.
Adnan Januzaj tartışmaları, İspanya'da Brezilyalı Diego Costa, Almanya için oynayan Türkler ve Polonyalılar, Norveç'te 3 Fas asıllı oyuncu, İsviçre'de başta Shaqiri ve Xhaka olmak üzere bir sürü Kosovalı ya da Makedonyalı Arnavut… Fransa'da Zidane'dan sonra aşırı sağcılar faşistler bile Arap asıllı oyuncuların Fransa'ya faydalı oldukça oynamasına karşı değiller... Yani neredeyse tüm Avrupa bunu yapıyor, biz neden yapmayalım ki?
Costa gibi tercih yapmak zorunda kalabilirdim
Futbol kültürümüzü değiştirmemiz lazım
Sadece paralı insanlarla bu iş olmuyor
Bülent Korkmaz gayet iyi yapar
Şimdilerde Bülent Korkmaz'ın Galatasaray Sportif Direktörlüğü için adı geçiyor. "Yapamaz!" diyenler var. Neden yapamasın? Gayet iyi yapar! O göreve gelmedi mi Bülent, o zaman Türkiye futbolunun yeni Bülent Korkmaz'larını taraması lazım. Bir genç çocuğun ileride ne kadar iyi stoper olup olamayacağını Türkiye tarihinin en iyi stoperlerinden olan Bülent Korkmaz'da daha iyi ölçebilecek kaç kişi var ki?