izmirizmir.net : Mustafa SATIŞ - İSVEÇ'ten bildiriyor... - BU ARADA CORONA'YI UNUTMAYALIM
BU ARADA CORONA'YI UNUTMAYALIM
10 Haziran 2020 00:57 / 1679 kez okundu!
Kızım Deniz gönderdi, Facebook'ta rastlamış. Ben de sizin için tercüme ettim. Çünkü İsveç’te böyle duygusal tepkilere rastlanmaz pek.. Hayat, İsveç'te de hüzünler, sevinçler, trajediler içinde geçip gidiyor...
(Kızım Deniz gönderdi, Facebook'ta rastlamış. Ben de sizin için tercüme ettim. Çünkü İsveç’te böyle duygusal tepkilere rastlanmaz pek.. Hayat, İsveç'te de hüzünler, sevinçler, trajediler içinde geçip gidiyor...)
Benim adım Thomas Hofman ve ben Covid 19'dan vefat eden 77 yaşındaki Rita Hemsén'in altı çocuğundan biriyim.
Annem, Gävle'de kısa süreli bir konut olan Bergmästargården'de yaşıyordu. Orada, enfeksiyon kaptığında üç hafta önceden yapı ziyaretçilerine kapalı olmasına rağmen Covid 19 için test pozitif çıktı. Zayıf ve yaşlı insanlarımızı koruyacağız diyorlar lakin o ve mülkteki birçok insan enfekte oldu. Bu düşünceleri yazmayı tercih etmemin nedeni, medyada yaşlı sakinlerimizin çoğunun buluşmaya gittiği benzer trajik kaderleri okuduğum ve duyduğumdandır. Annemle her zaman iyi bir ilişkim oldu ve odasında tecrit edildiğinde ve ziyaret alınmadığında günlük telefon görüşmelerimiz daha da önemli hale geldi. Son konuşmalarımızdan çok cesurdu. kendi odasında oturuyordu ve personelin yiyecek getirmesini bekliyordu. Biraz ateşi ve biraz da öksürük olduğunu söyledi. Dediği son şey : "Ben bu Corona'yı yeneceğim"di.
Çarşamba günü teşhis konuldu. Aradım ve hem perşembe hem de cuma sohbet ettik ve her zaman aynı cesaret içindeydi. Cumartesi günü telefona gelmediği için Gävle'de yaşayan kardeşlerimden birini aradım ve her şeyin olması gerektiği gibi olduğundan emin olmak için departmandaki personeli aramasını istedim. Kardeşimin aldığı bilgiye göre, annemizle Cumartesi boyunca temas edilemediği biçimindeydi ve muhtemelen aldığı morfin dozuna bağlıydı. Ağabeyim, annemizin herhangi bir acıdan şikayet etmediği halde neden morfini verildiğini soruyor. Daha sonra hemşire palyatif* bakıma başladığımızda morfin veririz diyor. Tüm bunlar hakkında dikkat çeken şey, hiçbir kardeşimizin palyatif bakımın başlatıldığına dair bir bilgisinin olmadığıdır. Hiçbirimiz son bir veda etme fırsat bulamadık.
Pek çok cevaplanmamış soru var, akrabaların bilgisi olmadan neden morfin vermeye başlıyorsunuz? Neden hastane bakımı teklif edilmedi? Bu karar bir doktor tarafından telefonla uzaktan alınmışmış. Palyatif bakıma karar vermeden önce doktor hastayı muayene etmemeli mi? Palyatif bakıma karar vermeden önce akrabalarınızla temas kurmuyor musunuz? Akrabalarla temas palyatif bakımın temel taşlarından biri değil mi?
Salı sabahı saat. Saat 4: 30'da, annemin hayata gözlerini yumduğu haberini aldım. Sadece birkaç gün önce, annemle uzun ve güzel bir görüşme yapmıştım ve şimdi gitti. İlk tren onu Gävle'ye götürüyor ve kardeşlerimle tam bir şok yaşıyoruz. ve ben, bir yandan ağlarken, bir yandan da ne olduğunu ve her şeyin nasıl bu kadar hızlı geliştiğini merak ediyorum. Bir dergide, son 20 saatinde 5 mg / ml kuvvetle dört kez 0.5 ml Midazolam enjeksiyonu alındığını okuduk. Hayatını alan dozaj mıydı?
Bireysel vakalar hakkında konuşamayacağımızın tamamen farkındayım ancak karanlık, bildiğimizden daha büyükse insan bunun ortaya çıkmasını istiyor. Sorum şu: Yaşlı evlerinde yaşayan ve doktorlar tarafından uzaktan palyatif bakım uygulanan yaşlı insanlardan kaçımız haberdarız? Yaşlılarımıza bu şekilde davranmak ne derece yerindedir? Dileğim, gelecekte bir salgında yaşlılarımızı nasıl koruduğumuza ilişkin prosedürleri gözden geçirip iyileştirmemizdir. Çünkü annemiz sadece istatistiklerde bir figür değildi.
(*): Palyatif bakım spesifik bir hastalığa hitap etmez. Zamanı sınırlı olarak kabul edilen hastanın kalan günlerini hastalığın pençesinde kıvranarak geçirmesi değil insan onuruna yakışır bir şekilde ve kalitede geçirmesini sağlamaktır. Bu zaman zarfında da hastanın değişen durumuna göre de tedbirler üretilir.
GEZİ SOYTARILARI (07 Haziran 2020)
SOSYAL DEMOKRAT HÜKUMET NE YAPIYOR? (04 Mayıs 2020)