Can Ataklı / Üniversite dinin değil, bilimin odak noktasıdır - istanbulgercegi.com
Can Ataklı: Meğer o telaşın ve güvenliğin sebebi bu camiymiş.
Bütün bakanlar dışarıdan getirilince, partililerle hükümetin arası koptu. Partililer, bakanlara ulaşamaz hale geldi.
Geçen cuma sabah İstanbul Teknik Üniversitesi Maslak kampusundaydım sabah saatlerinde bir işim gereği.
Alışılmışın dışında bir hareketlilik ve güvenlik vardı.
Önce bir anlam veremedim, kapıdaki görevli, “Bugüne mahsus hocam” dedi. (Üniversite girişlerinde belki de yaşım gereği genellikle okulda hoca sanıyorlar, hitap şekli bu yüzden.) Üniversite alanına girdikten sonra gözüme ilk çarpan devasa bir cami oldu. Çoktandır içeri girmediğim için ilk kez görüyordum, şaşırdım “Bir üniversite içinde bu kadar büyük camiye, aslında bir camiye, neden ihtiyaç var ki” diye de içimden geçirdim.
Meğer o telaşın ve güvenliğin sebebi bu camiymiş. AKP Genel Başkanı, cami açılışına gelecekmiş.
Sonra medyadan camii açılışını okudum.
Bir fotoğraf çok ibretlikti.
Atatürk düşmanının cenazesine koşan Meclis Başkanı, 30 Ağustos’u kutlamayı aklına bile getirmeyen Diyanet İşleri Başkanı ve AKP Genel Başkanı, yan yana durmuşlar kurdele kesiyorlar.
Fazla detaya gerek yok. Şunu sormak isterim; Bir üniversiteye cami çok mu gerekli? Pek çok fakültesi bu kampus dışında toplam 23 bin öğrencisi olan bir üniversiteye 4 bin kişilik cami açmak akla uygun mu?
Tabii camisi olan tek üniversite İTÜ değil, artık hepsinde cami var.
Üniversiteler bilimin araştırmanın merkezi, dinin değil.
Fransızcadan gelen adı üstünde üniversite (universe-evren) evrensel bir anlam taşır.
Böyle bir yerde her dinden, her ırktan, her cinsten, her yaşam biçiminden insanlar bilim ve araştırma için bir araya gelir. Böyle bir yere sadece tek bir dinin görkemli bir ibadethanesini yapmak üniversiteye dayatmadır. Bu kamuoyu içinse bir din istismarıdır.
Keşke bu iktidarı üniversitelere görkemli camiler yaparken değil de bilime, sanata, kültüre katkı sağlarken de görebilsek.
Ama önce içlerinde bu nitelikte kişilerin olması gerek değil mi?
Bu arada üniversitenin en görünür yerine inşa edilen caminin adı da ilgimi çekti. Abdülhakim Sancak adını hiç bilmiyordum ve aklıma ilk olarak tarihteki bir Müslüman bilim adamı olabileceği geldi.
Öyle ya Türkiye’nin en önemli teknik üniversitesinin bahçesine yapılan camiye bir bilim adamının adı yakışır gibi geldi bana.
Meğer tank fabrikasını Katarlılar adına alan Ethem Sancak isimli kişinin babasıymış.
Caminin parasını bu zengin kişi verdiği için babasının adını koymuşlar.
Bir kere de söyleyin, yer yerinden nasıl oynuyor bir görelim
En klasik sözlerden biridir; “Konuşturmayın şimdi beni, konuşursam yer yerinden oynar.”
Bu cümlede o kadar çok şey gizlidir ki. Bir kere kibir vardır, küçük dağları ben yarattım havası.
Sonra tehdit ve şantaj vardır.
Üçüncüsü korku vardır, bir şeyden korunmak için üste çıkma çabasıdır.
Yıllardır o kadar çok duydum ki bu “Bir konuşursam yer yerinden oynar” lafını. Ama hiç yer yerinden oynamadı, çünkü bunu söyleyenlerin hiçbiri konuşmadı.
Bu kervana şimdi Egemen Bağış’ın karısı Beyhan Bağış katılmış. Nedendir bilemem Instagram sayfasına bir yazı koymuş.
Şöyle diyor hanımefendi; “Söyleyecek çok söz var ama bir kerede söylersem yer yerinden oynar… Peyderpey gelecek merak etmeyin, çok doldum, çok yoruldum artık, insanlardan, insancıklardan… Kullanandan, kullandırtandan çok yoruldum… En çok da kendime kızdım… Naif olmanın bile sınırı olmalı… Ama neyse, iyi ki varsın bir tanem, daha evvel de yazdım ya hayatın önsözündeyiz…”
Bu ailede ve çevresinde neler oluyor, bilmiyorum tabii.
Kim bilir belki de bu sözler “anlayana” gönderilmiş bir mesajdır.
Ama ben diyorum ki “Hanımefendi, Allah aşkına konuşun, yer yerinden nasıl oynuyor biz de öğrenelim artık.”
AKP’li belediyeler bu işçilere neden sahip çıkmıyor?
İstanbul Belediye Başkanlığı binası önünde günlerdir bir gösteri sürüyor.
Belediyeden haksız yere işten atıldıklarını söyleyen bir grup işçi oturma eylemi yapıyor.
Bu tür her eylemi “Burası gösteri yeri değil” diyerek dağıtan İstanbul Valisi ise durumu uzaktan izlemekle yetiniyor. Aslına bakarsanız bu eylem işçilerin eyleminden çok, iktidarın düzenlediği bir organizasyon olarak görülüyor.
Bu tür sokak eylemleri ile nasıl bir sonuç alınır bilemiyorum ama yeni CHP’li belediyeye hem de AKP’ye önerilerim var.
Öncelikle bir anda “işçi haklarını, emeğin sömürülmesini” falan düşünmeye başlayan AKP’li belediyeler işten çıkarılan bu işçileri kendi belediyelerine alabilirler.
Bu işçilerin başka belediyelerde işe girmeleri, mevcut haklarının ellerinden alınması anlamına gelmez.
İşçiler hem çalışmaya devam ederek ücretlerini alırlar hem de büyükşehir belediyesine yönelik hukuk mücadelelerini sürdürebilirler.
CHP’li büyükşehir belediyesine de önerilerim şunlar;
Birincisi; burada kaç işçi olduğu açıklanmalı. Çünkü kalabalık, iktidar ve polis aracılığı ile her gün artırılıyor. Sonuçta millet, gözüne takılana bakar ve o kadar insanın haksız hukuksuz biçimde kapı önüne konduğunu zanneder.
İkincisi; haklı olduğunuzu düşünüp eylemi görmezden gelmeye kalkmayın. Çünkü bu tür eylemler bir anda çığ gibi büyür ve altından kalkamazsınız. Bu nedenle çıkarılan her işçi hakkında bilgi verilmeli, işten çıkarılma gerekçeleri açıklanmalı.
Bu konuda açıklamaların yapılmış olması bir şeyi değiştirmiyor. Herkes ikna olana kadar bıkmadan buna devam edilmeli.
Muhalefetin “asker bahanesi” bitti, artık gerçeğe dönmeliler
Sanki bu bölgede, “kim terörist, kim değil” anlaşılabiliyor
‘Laf ola beri gele’ cevapla baştan savıyorlar