İnsan Hakkında - İnsan - İnsanın Tarifi
[FONT="Franklin Gothic Medium"]Varlığımızın sebebini bir kesinceye bağladıktan sonrada kurtulamamıştır insanoğlu düşünmekten. Çok kere bocalamıştır kim olduğunu bilememekten dolayı. Ya ilahi kaynaklı bir mesaja inanmış ya da kendisine uygun olmayan modeller çizmiştir. Ne yazık ki bu çizilen değerler, fikri kabul etmeyen insanlara da acımasızca giydirilmek istenmiştir. Evet ne acayiptir ki, kendini hayvana benzeterek aşağılayanların yanında; kendine yer beğendiremeyecek kadar yükseklerde tanrı olduğunu iddia edebilecek davranışlar gösteren insan, her nedense lafız olarak kabul etmek istemez davranışını gösterdiği karakterin kelimelerle ifadesini.
Bugün sadece et parçası olduğunu ileri sürmek ne kadar yanlışsa yalnızca ruhani olduğunu ifade etmekte yanlış bir tutumdur insanoğlu için. Evet hayvansal özelliklerimiz vardır. Yemek, içmek, cinsel olarak uyarılmak vs isteriz. Bu istekler hayvanda da mevcut olmasına rağmen; hayvan, yediği yemeleri beğendiğine göre kritik yapıp seçerek yemez, ısıtıp karıştırıp tuzlayıp farklı lezzetlere ulaşma yoluna gitmez. Belirli bir mevsimde bilirli bir yerde üreme ihtiyacını giderir. Evet sadece bunları ihtiyaç olduğu için yapar kesinlikle hazsal bir içeriği yoktur bu davranışların. Ya insan öyle midir? Yiyeceğini seçecek, değişik tatlar almaya müsait hale getirecek bir iradeye sahiptir. İşte önemli olan burasıdır. Bir iradeye sahip olmak ve onunla hareket etmek ademoğlunu insan yapmamış mıdır, hayvandan bu yüzden ayırmamış mıdır?
Peki; ya, ruhanilik konusunda neler düşünüyorsunuz. Maddesel anlam veremeyip derecesini ölçemediğimiz bir çok metafizik durumun mevcut olduğu hemen hemen hepimizce farkında olunan bir bilgidir. Gene de bu bilginin ulaşmadığı insanların varlığından dolayı insanların rüya ile yaşam arasındaki farkı düşünmelerini istiyorum. Bizler günlük hayatımızda farkına vardığımız nesneleri önce duyusal organlarımızla görürüz ve alınan bilgi elektrik sinyalleri halinde beynimize ulaştırılır. Biz görmesek ve aynı elektrik sinyali verilse karşımızda o nesnenin var olduğunu zannederiz. Yani bizim nesnelerin farkında olmamızı sağlayan sinyaller geceleyin de rüyamızda bizlere ulaşır. Ama maddenin o zaman aslı zaten yoktur. Peki dünyada gördüğümüzü zannettiklerimiz gerçekten var mıdır diye düşünmeli insan. Ve rüya ile gerçek yaşamı daha önyargısız karşılaştırmalıdır. Rüyada insanın hiçbir duyusu algılma durumunda değilken birşeyler farkeden nedir. Rüyada algılayan ruhtur.
Ruhanilikte kalmıştık. Ruhanilik, ruhaninin varlığının devamında hiçbir fizyolojik ihtiyacı olmayan manasındadır. Halbuki insan yemek içmek gibi olmazsa olmazlara sahiptir. Yemekten uzak kalmasına kalınabilir, lakin bu ruhanilik yaşamı sınırlandırır ve sonun başlangıcını oluşturur. Mesela melekleri düşünelim; yemezler içmezler ve kendi iradeleri yoktur. En önemlisi iradesiz olmalarıdır tahmin edeceğiniz gibi. İnsandan gene ayrıdır.
Peki insan nedir o zaman ; hayvan değil, melek değil, nedir? İnsan, hayvanla meleğin özelliklerinin bir kısmının harman edilip irade eklenmiş bir versiyonudur. İnsanlığını varlığının amacına uygun yaşayanlar melekten üstün, yaşamayanlar hayvandan aşağıdır ifadesini açıklar niteliktedir hayvan insan melek üçgeni.
İnsanın bazı temel nitelikleri de bu hayvan-melek tezatını destekler niteliktedir. Sevgi-nefret, iteatkarlık- asilik, korku- ümit vs örnekleriyle demek istediğimi daha anlaşılır hale getirmek istiyorum. Yani insan istedikten sonra istediği kadar alçaklaşabildiği halde kendi iradesiyle melekten daha üstün konuma da gelebilir. Bence insan bu konuma aday bir varlıktır. İnşallah bu adaylık makam-ı aslına hepimizi ulaştırır.
Pedaliza Tarih: 22.09.2009 12:09
İnsanı Tanımak Çok Önemlidir
Her varlık dıştan tanınır. Ama insan içten tanınır. İnsan kavun, karpuz gibi dıştan tanınmaz. Çünkü esas insan; görünen insanın içinde ayrı bir varlık gibidir. İnsan görüp toka ettiğimiz insan bizim tanıyacağımız esas insanın maskesidir. Tanıyacağımız insanı ona göre anlayalım.
Şu gerçek açıktır ki..... Görünür kısmına aldandığımız insan yüzünden tedirgin oluruz, nefretle yaşarız.
Gerçek insanı tanımadığımız, bilmediğimiz için, insanın görünen tarafını esas insan sanıyoruz. Bütün aksamalar ve aldanmalar bu noktadan başlıyor.
Görünmeyen İnsanı Nasıl Tanıyacağız?
Önce kendimizden başlamakla... Öyleyiz ki, görünen insanlığımız yemek yerken, görünmeyen esas kendimiz kavga ederiz. Görünen kısmımızla masanın başında rahat rahat yemek yiyoruz. Kim görse bizi “Evet bu kişi sofrasında rahatça yemeğini yiyor” der. Halbuki aldanmış... Niye... esas bizi karşıdakiler anlayamaz. Ama biz dikkat edersek kendi kendimizi iyi anlarız. Şimdi şu anda görünen kısmımla yemek yiyorum ama esas ben taa... bilmem nerede dövüşüyorum, yahut ta çarşıda alış-veriş ediyor veya birilerine söz yetiştiriyorum.
Onu kimse bilmiyor anlamıyor. Bilen anlayan benim. Ancak ben beni anlarım. Ben seçerim nerdeyim, kiminleyim ve ne yapıyorum. Belki de görünen kısmımla güleç yüz gösterirken esas kendim içerliyorum, ağlıyorum, kızıyorum.
Şu anlayışla kendimizi tanırsak ilişkili olduğumuz insanları da aldanmadan tanıyabiliriz. Yanılıp ta kızgınlıklar, nefretler çukurunda çabalamayız.
İşte o zaman yani esas kendimizi tanıdığımız zaman elimizi yüzümüzü idare edeceğimize kendimizi idare ederiz. Elimizi yüzümüzü kendi olumumuzla bir göstermekle en azından mert kişiler sırasında yer alırız. Kendimiz mert kişi yerimizi aldıktan sonra bize kimse yutturamaz kendisini.Kendimizi tanıdığımız gibi muhataplarımızı da tanırız.
Görebiliriz şu zat maskesi olan fizik yapısını mı öyle gösteriyor, yoksa kendisi sağlamda fizik yapısını da sağlam gösteriyor. İki yüzlümü, yoksa hepsi hepsi bir tek yüzümü var?
Kendisini tanımayan, iki yüzlüye aldanır. İnsanda aldanmağa asla gelmez. Gelemez. Aldanınca dünyayı ters görmeye başlar.
Bizce insan aleminin baş problemi budur.
Ne kadar zarar görürsek, insanlara aldanmaktan görürüz. En azından faydalanılacak insandan faydalanamayız. Bu, büyük zarardır. Zarar gelecek adama aldanırız bu daha büyük zarardır. Kendimizi iyi tanırsak aldanmayız. Aldanmak problemimizi hallettikten sonra hırçınlıklar kalkar. Birlik kurulur. Gönül ferahlığımız çoğalır. Direncimiz artar. Başarılar kaydederiz.
Hayatta kendisini tanıyan en önemli problemini halletmiş demektir.
Pedaliza Tarih: 22.09.2009 11:42
[FONT="Franklin Gothic Medium"]İNSAN DAVRANIŞI
2) Güçlüklerin etkisi: Ruhunun gelişmesi sırasında çocuğun karşılaşmaş olduğu engeller, genellikle sosyal duygusunu bozmakta ya da sosyal duygunun gelişmesini durdurmaktadırlar.
2- Aşağılık Duygusunun Giderilmesi: Çocukluk güçlü olmak için gösterdikleri çabayı açıkça dile getirmezler, onu sevgi perdesi altında gizlerler. Çocuk, aşağılık duygusunu giderme çabası içerisinde yalnızca güç ve kuvvet dengesini yeniden kurmaya çalışmakla yetinmemekte, aynı zamanda aşırı bir telafi mekanizmasına başvurmaya, bu yüzden dengeyi bozacak şekilde öbür uca doğru gitmeye çalışır.
3) Hayat Grafiği ve Dünya Görüşü: İnsanlar, çocukken hayata karşı takınmış oldukları tavırları değiştirmezler. Bununla birlikte, bu tavır daha sonraki hayatta ilk çocukluk günlerindekinden farklı bir biçimde ifade edilir.
F- HAYATA HAZIRLANMA:
2- Bugün Kültürü İçerisinde Erkeğin Egemen Durumu: Toplumumuzdaki işbölümünü, bütün uygarlığımızı belirleyen özel kalıplar içerisinde şekillenmesine yol açmıştır. Bunun sonucunda, bugünün kültürü içerisinde erkeğin önemi geniş ölçüde artmıştır. Böylece erkeğe toplumda haksız bir üstünlük verilmiştir.
Toplumda iyimserleri tavır ve hareketlerinden hemen tanımak mümkündür. Ürkek değildirler; açık ve serbest bir şekilde konuşurlar; ne çok alçak gönüllüdürler, ne de kendilerini engellemiş ve tutuk hissederler. Kötümserler ise büsbütün farklı bir tiptirler. En büyük eğitim sorunları bu gibi kimselerde karşımıza çıkar. Saldıran insanlar, cesur olukları zaman, kendi yeteneklerini olanca şiddeti ile dünyaya kanıtlayabilmek için cesaretli çılgınca bir cüret haline getirirler. Kendilerine güvenmeyenler ise kesinlikle başkalarına da güvenmezler.
Sıcakkanlı tipe, hayattan tat aldığını açığa vuran, olayları çok fazla ciddiye almayan, olaylara çeşitli görüş açılarından bakma yeteneğini yitirmeksizin mutlu şeylerden zevk duyan insanlar girmektedir.
Öfkeli tipten olan bir insanın güçlü olmak için göstermiş olduğu çaba o kadar kuvvetlidir ki her zaman gücünü kanıtlamak zorunda bulunduğunu hissettiği için daha sert ve şiddetli hareketlerde bulunmaktadır.
Hüzünlü tip, güçlükleri yenebileceğine ve ilerleyebileceğine hiçbir zaman inanmayan, yeni bir riske girmeyen, bir gayeye doğru ilerleyecek yerde hareketsiz kalmayı tercih eden, kararsızlığı açıkça belli olan nevratik kişidir.
Sağukkanlı tipten olan bir insan ise, genellikle hayata yabancıdır. Hayatta edinmiş olduğu deneylerden gereken sonuçları çıkarmayı başaramaz.
Pedaliza Tarih: 22.09.2009 11:37
[FONT="Franklin Gothic Medium"]İnsanı Anlamak