C a m e n t A: Nisan 2010
bayadır blogu boşluyorum. farkındayım. yazılarım hep kısa kısa. adam gibi neler yaptığımı anlatan bişiler yazmıyorum. hiç içimden gelmiyo.çok gelgitler yaşıyorum bu ara. kafamda zilyon tane soru/sorun. dersler var, aile var, aşk hayatı var.. var oğlu var. 1001 dertliyim. 1002 olursa daha fazla dayanamıcam kendimi kapatıcam gibi geliyo. hayat beni yoruyo bu ara.uzun zamandır düzgün uyuyamıyorum. yatağa 1 de girsem 3 de anca uyanıyorum. sonra 7de kalkıp okula gidiyorum. rutine bindi artık. kahvaltıyı asla atlamayan ben, kahvaltı etme alışkanlığımı bıraktım. öğlene kadar "açııaaam" diye geziyorum. zaten kuş kadar yiyorum. direncim kırılacak bi gün diye korkuyorum.çok yoruldum her haftasonu tömer'e gitmekten. 2 ay kaldı sık dişini diyorum, 2 ay çok uzun geliyor. finallerimin başlamasına 3 hafta var, 1 ay sonra okul kapanıyor. 1 ay bile uzun geliyor. hemen tatile gidip kafa dinlemek istiyorum, ne çok gürültü, ne çok sakinlik. kararında olsun herşey.istanbula gitmek istiyorum. sevdiklerimi görmek. haziran ortasında gidicem büyük ihtimalle. tüm özlediklerimi çevreme toplayıp hepsine kocaman sarılmak istiyorum. 2-3 senedir görmediklerimle hasret gideriyim istiyorum. "özledim" diyince şakaya vuruyolar ama cidden çok özledim oradakileri ben. saatlerce ağlayabilecek kadar. herkesi görüp öyle gideyim ispanyaya. seneye zaten tömer denen bi illete bulaşmıcağımdan her fırsatta gitmeyi planlıyorum.depresif takılmaktan başka yaptığım bir şey yok aslında. aslında depresif de değilim. mutluyum genel olarak. çevremdeki insanlar, benimle ilgilenmeleri... hele bu ara tüm arkadaşlarımın bana daha bi candan davranası gelmiş. ilgi manyağı olabilirim. okula konsantre olmam lazım bi yandan. finallerde patlamamam lazım.blogu boşlamak istemiyorum artık ama sanırım bi süre daha böyle takılıcam. giriş bile yapmıyorum blogger'a. sadece 3-5 kişinin sayfalarını açıp "hmm bişi yazmşmı" diye bakıyorum. hepsi o. burası benim sığınağım gibi aslında. mutsuz olduğum her an güzel bi blog açıp neşelenebiliyorum, ya da tüm içimdekileri buraya kusabiliyorum. ama son zamanlarda hiç bişi gelmiyo içimden. sadece düşünüyorum. düşünmekten uyuyamıyorum hatta. vücudum yakında alarm verecek, gerçekten.cumartesi gecesi kızlarla çıktık. rahatladı biraz olsun kafam. bi kaç saatliğine düşünmeyi bıraktım. alkol iyi geldi ilk defa. çok güldüm çok eğlendim. arkadaşlarımı ne kadar sevdiğimin bir kez daha farkına vardım.mayfest var şimdi en yakın. hatta çok yakın. orada tüm düşüncelerimi bi kenara bırakıp dilediğimce eğlenicem. sonra da tam gaz derslere yüklenmek lazım gelir zaten. sadece 1 ay. özgürlüğe bir ay. müthiş bi yaz tatiline BİR AY. lütfen çok çabuk geçsin.
baldan tatlı intikam
Eğleniyoruz dediniz, bittiniz.acı acı o intikamı almazsam ben de camenta değilim. bensiz eğlenebildiniz ve bunu yüzsüzce söylediniz ya. er geç hepinize hesap sorucam ben. KORKUN ARTIK BENDEN. 3 senedir göremediğiniz insanı bu kadar kolay unutup üzebiliyosanız, artık ben de o eski camenta olmicam demektir!
geldim. anlatacak, gösterecek çok şeyim var. çok güzel anılarla doldurdum 3 günümü. yaz için sabırsızlanıyorum!
Sabah Madrid yolcusuyum.3 gün boyunca yaklaşık 1 senedir dilini ve kültürünü öğrenmekte olduğum ülkenin başkentini gezicem.Bana güzel güzel ispanyolca konuşabilmeyi dileyin, olur mu?
önceki postumda da dediğim gibi cuma günü eskişehire gittim. günübirlik de sayılmazdı hani, sanki ankarada geziyormuşcasına öğlen gidip akşam geldik. ama çok da güzel vakit geçirdik.sabah 7de kalkmıştım ve üstelik o gece 3.30da mı ne uyumuştum. bu aralar uyku sorunum var. resmen 3 den önce uyuyamıyorum. okul ve de kurs olduğu zamanlar işkence tabi bu bana. o sabah da zar zor yollara düştüm. o gün arabam olmayacaktı, bu da camentanın bilkent yollarına erkenden düşmesi demekti. okula 9.30 gibi vardım, 9.45 gibi çıktım. ha neden okula gittim? caponla buluşup kuaföre gidicektik. o saçını kestirecekti, ben de bana nasıl bir model yapılabilir onu soracaktım. işlerimiz bitti, saat 11 gibi caponun evine geçtik. 12.15 gibi de S. gelince gar yoluna düşmemek için hiç bir sebebimiz yoktu. taksiye atladık ve gar'a gittik.1 de trenimiz vardı. bindik gittik. tam 2.30 da eskişehirdeydik. senelerdir istediğim eskişehiri görme eylemini o saatten beri değiştirmiş oldum. açlıktan bayılmak üzere olduğumuzdan trenden iner inmez kendimizi bulduğumuz ilk burger king'e attık ki, bu da kanatlı alışveriş merkezinde olanı idi. önceden fabrikaymış burası. genelde yiyecek ağırlıklı, üst katında sinema bowling vs. olan oldukça küçük bir AVM. karnımızı güzelce doyurduktan sonra durağımız doktorlar caddesi oldu. yürüdük baya bi. ardından porsuğun kenarında yürüdük, şansımız nası kötüyse, porsukta suları çekmişler temizlik yapmak için. güzel bi porsuk kenarı yürüyüşü hayal ederken ben, çamura talim oldum. ki su olduğu zamanlar gondolla sanırım turlar falan oluyomuş. yaklaşık 45 dakikamızı yürüyerek geçirdikten sonra odunpazarı'na gittik. fotoğraf çekicektim. o kadar şirin ki odunpazarı. restore edilmiş evler, dar sokaklar. tam sevdiğim bi tarz. zaten havalar ısındımı millet kapı önünde muhabbete başlarmış burda. tam seyirlik!S.in evi de vardı odunpazarında. önünde fotoğraflar çektik. sarı renkte ve inanılmaz tatlı bi evdi. daha sonra lüle taşlarının satıldığı mekanlara gittik. ilginç şeyler ortaya çıkarıyorlar lüle taşlarıyla. ardından kurşunluya gittik ki sanırım burası tarihi bi cami. yanılıyo da olabilirim. burada ise günün tüm seyrini değiştiren bir "amca" vardı. 3ümüz yürürken amca önümüzde durup kafasını kaldırıp minarelere baktı. bir yandan da sigarasını içiyordu. eğer deviantart'ıma bakmışsanız görmüşsünüzdür zaten çektiğim o fotoğrafı. bu fotoğraf beni kesmeyince amcanın yüzüne baka baka fotoğrafını çektim, sonra da aynen topuk. gün boyu "amcaaağğ" diyerek dolandık o olaydan sonra. 1.5 saat kadar yürüdük sanırım odunpazarı civarında. adalara gidip oturalım bi yerde dedik. hazır oturmuşken bi de nargile içelim dedik. nargile içebileceğimiz bir mekan için yarım saat aynı koordinatlarda yürüdük sanırsam. ama sonra da oturduk. nargilesi öyle ahım şahım değildi. ama olsundu. aylar aylar sonra nargile içmek bana iyi geldi.sonrasında S. ile gidip çiğ börek yedik. (bu arada capon arkadaşıyla buluştu, biz onları yalnız bırakıp gezelim dedik) ikimizde birer porsiyon çiğbörek istedik ama 1 porsiyonun içinde 5 tane olduğunu bilmediğimizden fazlasıyla ziyan ettik. yiyemedik. tıkandık. zaten aşırı yağlı bişi. ordan çıkıp tekrar adalar, doktorlar caddesi, espark tarafı falan yaptık. espark'ın yanında bulunan güzel mekanlar var. bana park caddesini anımsattı. 222 ye girelim dedik, kapıdaki korumaları görünce vazgeçtik. zaten daha sonra caponla arkadaşını almak üzere tekrardan uzunca bir yol yürüdük. caponların yanına vardığımızda artık S. ile ayaklarımız s.o.s. veriyodu gibi. kendimizi hoş bi cafeye attık ve eskişehirde kalan yaklaşık 1-1.5 saatimizi de orada değerlendirdik.9.15 gibi mekandan çıktığımızda yağmur yağıyordu. S. ile hemen başladık: Durmaaa yağmurrr durmaaa. gar'a gidene kadar da devam etti bu şarkı.garda sohbete daldık. S. bizimle dönmeyecekti o gece babaannesinde kalıcaktı. dolayısyla bizi geçiricekti. saat 21.52de olan bi trenimiz vardı. saate baktığımızda 21.47ydi. capon treni 10da sanıyormş, ondan rahatmış. hayır 21.52 de diyince bizi aldı bi koşturmaca. gördüğümüz ilk trene binmeye çalıştık, sonra sorduk bu ankara trenimi diye. yandaki peronda dedi. yandaki perona uçtuk adam dedi yandaki peron. son perona uçtuk. artık o dur diye düşünürken o perondaki görevli aslında 2. peronda olduğunu söylediç bu arada saat 21.51 falan. ee napıcaz derken, adam bize raylardan atlamamızı söyledi. en son raylara kendimi bıraktığımı hatırlıyorum. şöyle bişi var ki çok ciddi anlamda raylardan geri perona nası çıktık hatırlamıyorum. hatırladığım bi kapı vardı. ama kapıdan geçmedik galiba. en son ben peronda raylara düşmemek için bi panele tutunup trenin olduğu yere geçtim ve trene atladım resmen. ardımdan da capon. zaten bi 30 saniye sonra tren kalktı. az kalsın eve dönemiyoduk yani.eskişehir maceramız da böyleydi...not: editsiz, fotoşopsuz bir fotoğraf koyuyorum çektiğim. şoplanmış güzel halleri için deviantart'ıma bakabilirsiniz.
Nası Hızlı Yaşıyoruz, Nasıl Havalıyız... Bir Bilseniz...
Şimdi blog. 1 saat önce falan eve geldim. nerden mi? eskişehirden cağnım. 7 saatliğine eskişehire gittik, capon, okuldan arkadaşımız S. ve bendenüz.ben son 2-3dür bi hızlı yaşıyorum fark ettiyseniz. istanbula 4 saatliğine gitmeler. eskişehirde 7 saatte 1 haftada yapılcakları yapmalar..Ama o kadar yorgunum ki. zaten dönerken treni kaçırıyoduk. raylarda koştuk falan. son saniyede yetiştik yani. o derece de adrenalin doluyuz bi de marjinaliz hıh.yorgunluktan öldüğüm içün yarın ya da pazar günü fotosal olaylarla blogda es-es maceramı detaylıca anlatıcam.beni bekleyin anacım.baaaaayyy.
Nası Hızlı Yaşıyoruz, Nasıl Havalıyız... Bir Bilse...