İnsansı maymun türünün kuyruğu yoktur. Fakat maymun türlerinin hemen hemen bütün diğer üyeleri genellikle uzun ve iyi­ce gelişmiş bir kuyruğun sahibidir. Bundan, ağaçların üzerinde denge­lerini sağlamak yoluyla faydalanır­lar. Güney ve Orta Amerika may­munlarının çoğunda kuyruğun, ek olarak sarılma ve kavrama becerisi de vardır. Bundan dolayı da fazladan bir el gibi kullanılır. Eski Dünya maymunlarında bu tip kuyruğa rastlamayız.
İlkel ve ileri maymunlarda incele­meye değer başka özellikler de var­dır. Hayvanat bahçesinde babuin’lere ve mandril’lere baktığınız za­man, kaba etlerindeki kaba ve pü­rüzlü yamalar derhal dikkatinizi çe­ker. Bunlar, yılın bazı mevsimlerin­de parlak bir renge bürünürler. Ba­zı maymunlar sakallıdır. Hepsinin vücudu kıllarla kaplıdır.
Bu yaratıkların çıkardıkları ses­ler farklı farklıdır. Mesela, gorilin gırt­laktan kopan bir kükremesi vardır. Şempanze ise havlamaya benzer bo­ğuk bir ses çıkarır. Jibon ile uluyan maymunun sesleri o kadar gürdür ki, bir buçuk kilometre, hat­ta daha uzak mesafeden duyulabi­lirler. Çoğu maymun ıslığımsı ve âdeta ağlamaklı bir ses çıkarır.
MAYMUN GÖZLERİ KESKİNDİR
Ağaç üzerinde yaşayan bir hayvan için, görüşün keskin olması birinci derecede önemlidir. Makilerin, may­munların ve insansı maymunların iri gözleri vardır. Bu gözler, diğer hay­vanlara kıyasla yüzlerinin daha önündedir, böylece düz bir hat ha­linde ileriye bakmaları ve sık yağ­murlu, karmakarışık ormandaki bit­ki kümelerinin ötesini görmeleri mümkün olur.
Maymunlarla insansı maymunlar, insan gibi çift gözle bir tek resim görürler; derinlik görüşleri de ku­sursuzdur. Bazıları renk de görür­ler. Diğer hayvanlardan farklı ola­rak, cisimleri aşağı yukarı bizler gi­bi gördükleri söylenebilir. Bu ağaç hayvanları için koku alma duygusu, görme kadar hayati önem taşımaz.
MAYMUN ARKADAŞ CANLISI BİR YARATIKTIR
Maymunların bütün türleri çoğun­lukla klan hayatı yaşarlar. Aile grup­ları teşkil ederler. Fakat ayrı ayrı gruplar birleşmedikleri gibi, arala­rına yabancı da kabul etmezler. Bu­na karşılık, toplum hayatı yaşamak­tansa, tek başına geçinip giden mün­zevi tipler de vardır.
Erkek maymunlar aile erkeği de­ğillerdir; yavruları büyütme ve bes­leme işini tamamıyla dişiye bırakır­lar. Genellikle tek olan yavrular aciz olarak dünyaya gelirler. Dişi yavrusunu her gittiği yere taşır. Yavru çoğınlukla annesinin iki meme başından birine asılır; biraz daha büyü­yünce de omuzlarına yerleşir. Er­kek, aile sorumluluğundan tamamıy­la yoksun değildir; ailesi bir tehli­keyle karşılaştığı zaman kahraman kesilir. Böylece aileyi koruma görevi de erkeğindir.