Difenbahya (Dieffenbachia maculata), Difenbahya Özellikleri,Difenbahya Hakkında | Forumartuklu
Yaprakları iri, sert, derimsi yapıda, yeşil üzerine bol beyaz lekeli ve çok gösterişli iç mekan süs bitkileridir.
Anavatanı Güney Amerika’dır. Tabiatta 30 türü bulunan Dieffenbachia cinsinin D.maculata’dan başka süs bitkileri yetiştiriliciliğinde önemli olan türleri D.amoena, D.bausei, D.bowmannii ve D.segunine’dir.
Gelişme döneminde sıcaklık 20-15 C, kışın 15-16C’ye gereksinim gösterir. Fakat 13C’ye de dayanabilir. Kısa bir süre 7C’ye tolerans gösterir, ancak yapraklarını döker. Yüksek orantılı nem ister. Yarı gölge veya gölge yerlerde yetiştirilir.
John Innes saksı kompostu No.3’te iyi gelişir. No:3, Boynuz ve tırnak unu ile kalsiyum fosfat ve potasyum sülfat oranları 3 kat artırılırsa bu karışım bitkiye verilmesi için uygun halde bir toprak karışımı olur.
Ayrıca, hacim olarak eşit miktarlarda tınlı toprak, turba, yaprak çürüntüsü ve kumun karışımıyla elde edilen harç da kullanılır. Bir başka harç ise, yine hacim olarak 4 kısım turba, 2 kısım yanmış ahır gübresi ve 1 kısım tınlı topraktan oluşan bir karışımdır.
Difenbakya üretimi çelik ve hava daldırması ile yapılır. Uç sürgünleri 7.5 cm gövde içerecek şekilde Nisan-Haziran aylarında alınarak hacim olarak eşit miktarlarda turba ve kum karışımına dikilir. Buharlaşma yüzeyini azaltmak için yapraklar rafya ile rulo halinde bağlanmalıdır.
Ortam sıcaklık 21-24C olmalı, solmayı önlemek için yapraklar sık sık su püskürtülmelidir. Bu koşullarda çelikler 2-3 hafta içerisinde köklenir. Geriye kalan gövdenin yaprakları kopartılarak her biri uyuyan bir göz içerecek şekilde 4-5 cm uzunluğunda parçalara ayrılır ve yara yerlerine odun kömürü tozu serpilir. Çelikler göz yukarı bakmak üzere, yatay bir şekilde ve yarısı harç içerisine batırılmak suretiyle köklendirme yastığına dikilirler ve aynı koşullarda köklendirilirler.
Ortalama nemin %80 düşük olduğu durumlarda yapraklara günde iki kez oda sıcaklığındaki su püskürtülmelidir. Ancak yapraklar yumuşak ve duyarlı olduğundan sürekli nemli tutulmalıdır. Bitkinin dinlenme dönemi Eylül-Şubat ayları arasındadır. Kışın sulama biraz azaltılır, saksı toprağı hafif nemli tutulmamalıdır.
Çok fazla boylanmış ve alt yaprakları dökülmüş olan bikriler Ocak-Şubat aylarında kuvvetlice budanmalıdır.
Önemli hastalıkları Bakteriyel Yaprak Lekesi, Kök Çürüklüğü ve Antraknoz; zararlıları ise Kırmızı Örümcek ve Yaprak Bitleri’dir. Yaprak lekesi;
Genellikle yaşlı yapraklarda görülür. Lekelerin üzeri duman rengi fungal rengi örtü ile kaplıdır.
Hastalıklı bitkileri ortadan kaldırmalı, Sıcak hava, fazla nem ve aşırı sulamadan kaçınılmalıdır.
Captain 50 (W.P.) 25 g (10/1 suya) ve Maneb 80 (W.P.) 17.5g (10/1 suya) preparatlar uygulanabilir.
Belirtileri, yaprak uçlarının önce sarımtırak sonra esmer ve en sonra da koyu kahverengi bir renk aldığı uç yanıklığı şeklinde belirir.
Kurak yörelerde , kaloriferli ve havasız ortamlarda yetişen bitkilerde neden olan yapraklarda kavrulma ve yaprak dökümü Antraktoz ile karıştırılmaması gerekir.
Sümüklü böcekler yumuşak ve çıplak vücutlu olup, renkleri esmer, kiremit veya grimsi renkte olabilirler. Süs bitkisinin yaprak ve sürgünlerini kemirerek zararlı olurlar.
Parathion-methyl 35 E.C. ( sıvı görünümünde % 20-50 arasında etkili madde içeren) 10 cc’lik 10/1 suya preparat veya Malathon 20 E.C. ( sıvı görünümünde % 20-50 arasında etkili madde içeren) 25 cc’lik 10/1 suya preparat kullanılabilir.​