Güneşin kışla inatlaştığı bir gün fark ettim komşu kadınların toprakla konuştuğunu.Usulca yaklaştım çöndükleri möhre duvarlardan birinin köşesine.
Namı diğer Çeço(Sakine)yengeyle Pehlivan Enver'in hanımı Fiza abayla sırtlarını güneşe çevirmiş ben deyim berujlanırken siz deyin hereklenirken fısıldalıyor ve kar sonrası güneşin altında buğulanan kerpiçten çamurla sıvanmış duvarın kenarından toprak parçaları alıp dilleriyle yaladıktan sonra kıdım kıdım yiyiyorlardı.
Fiza abla kopardığı minik toprak parçacığını parmakları arasında ufalayıp dilinin üzerinde tutarak yerken:
"Gız Çeço ne ğoş koki.Dadıda pek güzel."Diyor birazcık da ona uzatıyordu.
Güneşin ışıklarının yansıdığı toprak sanki fırından çıkmış kekten ince bir dilim gibi duruyordu.
Güneş,buğulanan kar yemiş möhre duvar ve iki kadın sanki dünyadan el ayak çekmiş gibi hem söyleşiyor hem de toprak yiyiyorlardı.
O manzarayı hiç unutmadım.Çok çocuklu anam leğen başında çamaşır dağıyla boğuşurken sormuştum.
-Gız ana Sakine yengeyle,Fiza abla niye toprak yiyi?"
İşten güçten bunalmış anam sert bir bakış atarak,aravlı eliyle leçeğini çekiştirerek:
"Men ne bilim!Her hal kırğından sonra yerikliyiler!"Demişti.
Anamı yeni bir soru ile çıldırtmamak için soru sormaktan vazgeçmiştim.
Sonra öğrendim ki sadece rahmetli Çeço yengemle,duvar komşumuz rahmetli Fiza abla değildi toprak yiyen kadınlar.
Anamın aş eren kadınlar deyimi yerine kullandığı yeriklenmeden öte bir tutkuydu toprak yemek.Ama neden sadece kadınlar yiyiyordu toprağı.Tıpkı bir çikolatayı ya da pasta dilimini yer gibi.
Yine öyle güneşli bir gün toprak duvarın birinin dibine çömeldim çatlak yüzeyden bir parça toprak koparıp güneşe tuttum.Sanki içinde binlerce kristalize olmuş noktalar vardı.Aynı noktayı tırnakladım.Toprağın katmanları ince dilimlere bölünüyor,kahverengi tüm renkler açık ya da koyu renklere ayrışıyordu.
-Hayır!Hayır!Dedim içimden.Bunların tadı olmaz ki!
Küçük bir parçayı dilimin üzerine koydum.Sası ve kekremsi tada bir mana veremedim,tükürüp attım.
Lise yıllarında okullarda Milli Güvenlik dersi vardı.O derslere askeri birliklerden komutanlar girerdi.Her şeyi korkusuzca konuşan o komutan öğretmenlerden birine sordum toprak yiyen kadınların neden toprak yediğini.
"Oğlum size Fen ya da Biyoloji,Kimya derslerine giren öğretmenlerinize neden bu soruları sormaktan çekinirsiniz."Dedi babacan bir edayla.Sonra nedenini anlattı.