Cocuklarimizla Cinsellik hakk. nasil konusalim? (Bengi Semerci)
Ynt: Cocuklarimizla Cinsellik hakk. nasil konusalim? (Bengi Semerci)
Bu yazıyı okumak benim biraz kafamı karıştırdı. Çocukların cinsel kimliklerini anlamaları için anne ve babalarını çıplak görmeleri gerekiyor demişlerdi, bizde zaten evde kapı kapattırmayan oğlumda bu konuya takılmadık ve gündelik hayatta devam etti ollaylar,
şimdi görmesin diollar anlamadımki hangisine inancaz :(
Diğer mevzu; çok örnekleri anlatılıo arkadaşlardan bizimki küçük henüz ama, aileye kafa yedirtecek cinsten zor durum.
2 yaş bana da erken geldi. Evimizdeki yaşayan insanların farklı olduğunu ayırt edemez mi? Biz arada sırada birlikte banyo yapıyoruz hala ama, eğer giyinik olduğumuzda dokunamayacağı herhangi bir bölgeye dokunmaya niyetlenirse izin vermiyoruz. O da zaten
%99 bizimle ilgilenmiyor, yani sadece aynı anda banyo yapmış oluyoruz. Onun da plaj dahil tamamen çıplak gezmesine izin vermiyoruz. Evimize misafir geldiğinde de üstümüzü başımızı toparladığımızı biliyor.
Ayrıca kreşte de tuvaletler ortak ve birbirlerini görüyorlar. Okulumuzun pedagogu bunun sağlıklı olduğunu iletmişti.
2 yaşı bir sınır olarak belirtmesinin sebebi, çocuklar için bunun farklı bir dönemin başlangıcına rastlaması olabilir. çocuklar 2 yaşına gelene kadar kendilerini diğer bireylerden farklı bir birey olarak tanımlamaz. (burada elbette yaklaşık 2 yaş olduğunu
belirmeliyim) bu döneme kadar ilk bebeklik dönemlerinde olduğu kadar olmasa da içinde bulunduğu gruba neredeyse tümüyle bağlı biri olarak görür. 2 yaşına geldiğinde ise, kendi ilgi, istek, ihtiyaç, duygu vb.. ile çevresindeki insanlardan farklı bir birey olduğunun farkına
varır. 2 yaş dönemi bu nedenle çocuklarımızın kendi kişiliklerini net bir şekilde ortaya koymaya çalıştıkları (inatlaşma, ağlama nöbetleri, oyuncaklarını paylaşma konusunda isteksizlik vs..) bir dönemi ifade eder. anladığım kadarıyla bu nedenle cinsel eğitimle
ilgili 2 yaşı bir sınır olarak belirlemişler. yazıdaki görüşlere genel olarak katıldığımı belirteyim. ancak psikolojideki neredeyse hiçbir bilgiyi mutlak doğru olarak kabul etmemek gerekiyor. ailelerin çocuklarıyla kurdukları ilişkilerde doğallıklarını kaybetmemeleri çok önemli diye düşünüyorum. bu
nedenle bu tür kitap bilgilerine de biraz şüpheci yaklaşmakta yarar var. ebeveynlerin ve çocukların sınırları korunduğu ve birbirlerini rahatsız etmediklerine emin oldukları sürece bu tür kuralların pek çoğu esnetilebilir bence. Ynt: Cocuklarimizla Cinsellik hakk. nasil konusalim? (Bengi Semerci)