asumandilek - agaclar.net
21-07-2009, 18:01 #1
Yıl 2007 Mayıs ayı; eş dost ziyarete gelmiş uzun yollar kat edip. Akşam çerez yeriz niyeti ile kuruyemiş satan bir dükkana girdim. Ben satıcı arkadaşa bundan, şundan aa şundan da olsun derken bu arada tazeliklerini kontrol amacı ile bir iki tatlarına da bakıyorum tabi.
Şöyle kıvrık bir şey duruyordu tam önümde. Cehalet diyelim biz buna. Bir tane aldım içinden baktım nefis. Nedir dedim bu? Adam abla kaju yemedin mi hiç dedi. Utanmalı mıyım dedim acaba kendi kendime. Yine de bütün arsızlığımla yok vallahi ilk bu dedim gülerek halime. Neyse çok dokundu bu bana. Dostlar geldiler, gittiler hemen geçtim bilgisayarın başına. Dedim nedir bu kaju. İşte hikâye bu. Ağaçlar net ile tanışmam bu şekilde oldu. E ne demiş atalar bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıp.
Hala öğreniyorum diyerek öğrendiklerimin henüz fındık kabuğunu doldurmayacak kadar az olduğunu söylemeden geçmeyeyim. Öncelikle yıllardır yetiştirdiğim çiçekleri artık daha bilinçli yetiştirdiğimin farkındayım. Bütün deneyimleri tek tek takip ediyor, arkadaşların çalışmalarını hayretle izliyorum ilk günkü hevesimle. Öğrenmeye devam…
Henüz öğretecek konumda değilim. İnşallah bir gün o da olur. Ben hala hevesli bir öğrencisiyim arkadaşlarımın.
Aslen Artvinli olup, 1977 Sakarya doğumluyum. Telekomünikasyon teknisyeniyim fakat mesleğimi icra etmiyorum. Radyo – tv programcılığı ile uğraşıyorum. 3 senedir Zonguldak’ın Ereğli ilçesinde yaşıyorum. Doğa vazgeçilmez bir tutkudur bende. Deniz, ağaçlar, çiçekler ve kuşlar özellikle yağmur, kar ve bahar olmazsa olmazlarım arasındadır. Fotoğraflama tutkumla doğa birleşince her şeyi unuturum. Genel olarak çizmek gerekirse budur işte arkadaşınız Asuman…
Günün ilk saatlerini ve işten sonraki saatlerini ve hafta sonlarının büyük bölümünü onlarla geçiriyorum dersem abartmış olmam. Ben bitkilerin sevgiyi yaratılan her şeyden daha iyi idrak ettiklerine inanıyorum. Eşim kısaca bana deli der. J Onlarla konuşmam garibine gidiyor olmalı. Kıskanıyor da olabilir. J Akşamları balkonda onların yanında içtiğim bir bardak çayın yerini hiçbir şeye değişmem mesela…
Kendi adıma her şeyin olduğunu düşünüyorum. Bu güne kadar ne aradıysam buldum. Başka yerlere bakma ihtiyacı duymadım açıkçası. Olmasaydı iyi olurdu diyebileceğim bir şey de yok şahsen. Gayet yerinde ve gelişimi hızla devam ediyor bana göre.
Bu formu bozmamak tek önerebileceğim şey sanırım. Çünkü arkadaşlarımız zaten çokça ilgili ve paylaşımcı. Yeni girdiğimde biraz şaşkınlıkla ve biraz da heyecanla her gördüğüm yere yazmak istemiştim ben mesela. Bu deneyimi örnek alacak olursak iyice araştırıp ilgili yerlere ilgili notlar yazarsak çok daha temiz bir forum elde etmiş olabiliriz derim.
Ben müthiş bir haz alıyorum bitkilerle uğraşmaktan ellerim topraklı topraklı çay içerken kendi heyecanımı görmek istiyorum mesela bazen başkasının gözüyle.
Evimiz bahçeli olmadığı için şimdilik balkonda ve iç mekanda yetişebilecek türleri seçiyorum. Fakat Artvin’ e gittiğim zaman babam sağ olsun ( Allah ona uzun ömürler versin bitki aşkı aşımı bana o yapmış kendi genlerinden. ) her türlü bitkiyle ilgilenmeme olanak sağlıyor.
Mum çiçeği hikayelerin de paylaştığım bir hikaye var böyle ama o babam ilgilenirken yaşadıklarımın sonradan bir bakış şekliydi sanırım. Ben ilgilenirken hafızama yer eden bir olay yaşamadım. Kendi kendime güldüğüm bir küçük anım var ama aramızda kalacaksa anlatırım.
Artvin’deyiz. Annemle çileklerin altında oluşan otları temizliyoruz. Oralarda havasından suyundan mı bilmem böcekler buralarda gördüğümüzün iki katı oluyor. Neyse böcekten de anladığınız üzere bana bir şeyler oluyor diyorum anneme. Annem ne olacak huylanmışsındır diyor. Ama aralıklarla içimde kıpırdayan bir şey var diyorum anlatamıyorum bir türlü. Sonunda hayvan acayip ses tonuyla çırpınınca ben oradan oraya zıplamaya başladım tabi. J İçime giren abartmıyorum avucum kadar bir çekirge zıpladıkça bende zıplıyorum. Neyse aklım başıma gelip zıplamayı bıraktığımda hayvanda rahatladı sanırım. Öyle böyle annemin yardımlarıyla çıktı ama görünce neye uğradığımı şaşırmıştım. Allahtan oralar sakin yerler yoksa rezil olurduk. J
Elbette. İlk zamanlar değil belki ama sonraları var olan hevesim arkadaşların bahçelerini gördükten sonra daha da pekişti. Şimdi önlenemeyecek hale geldi. Şimdi artık bahçeli bir ev sahibi olmak istiyorum ilk olarak. Çocuklarım da doğa sevgisiyle büyüsünler, toprakla uğraşsınlar bünyelerinde kötü elektrik taşımasınlar istiyorum çok.
Henüz katılma fırsatım olmadı. Ama inşallah en kısa zamanda bende bu toplantılarda arkadaşlarla birebir görüşme fırsatı elde edebilirim.
Şimdiye kadar aradığım bilgileri internetten çok kısa sürede bulduğum için kitap almadım. Bazen içeriklerine göre ev & bahçe dergileri alıyorum.
Bu konuda tek idolüm babam. Tabi bu sitede de oldu çalışmalarını görünce iç çektiğim kişiler.
Genelde Ülkemizi tanıtmayı benimseyen birkaç siteye üyeyim. Bir de sadece kaktüs konulu “kaktüsrehberi.com” üyeliğim de mevcut. Ama doğa ve bitki konusunda sitemizi tek geçerim.
Hayır herhangi bir eğitim almadım. Ama takip ediyorum bulunduğum şehirde bu tür eğitimler verildiğinde mutlaka katılmak isterim.
Çalışırken zor oluyordu. Belki akşamları arada sırada girebiliyordum. Fakat şu anda çalışmadığım için bulduğum her fırsatta siteyi ziyaret ediyorum.
Bulduğum her fırsatta değişik yerler görmeyi, gezmeyi ve neredeyse her şeyi fotoğraflamayı çok severim. Henüz amatörüm ama profesyonel bir makine sahibi olmayı başardım. Şimdi onunla gördüğüm ve tekrar görmek isteyeceğim her şeyi karelemeyi seviyorum. Bunun yanı sıra el sanatlarıyla ilgileniyorum. Balkonumdaki çiçeklerime bakarak onları ahşap, cam vb. objelerin üzerine resmetmeye çalışıyorum.
Henüz katıldığım bir paylaşım olmadı ama paylaşmanın hazzını yaşamak isterim mutlaka.
Birçok üye var beni olumlu yönde etkileyen. Bunların başında bonsai sanatını icra eden arkadaşlarım öncelik taşıyor. Sanırım tek tek yazarsam haksızlık olur. Hepsi ayrı güzellikler sunan arkadaşlar. Çalışmalarını zevkle takip ediyor ve bilgi birikimlerinden faydalanıyorum.
Hayır yok. Bu eksikliği yaşıyorum aslında.
Elbette katılırım. Ve katılmak gerekli diye düşünüyorum. Yaşadığımız doğayı korumak görevimiz ve bu görevin farkında olmayanlara fark etmelerini sağlamak da görevlerimizin arasında.
Meslek olarak içinde bulunduğum bu sektörün ciddi eksiklikleri olduğunu düşünüyorum. Belgegsel niteliğinde programların hazırlanmasını ve yayınlanmasını çok isterim. Aslında bu yaram olan bir konudur. Çalıştığım yerel televizyonda böyle bir çalışma yapmak istemiştik. Fakat projemiz maddi destek yüzünden rafa kaldırıldı. Sponsor bulmak çok zor. Sponsor olmadan da bu sektörde işler yürümüyor.
Güzel ama yine de kendi hazırladığım bahçeye değişmem asla.
kitap: Ölmemek / M. DİKDURAN
film: Sweet November – Kasımda aşk başkadır
21-07-2009, 19:00 #2
Sevgili Asuman, çekirgeyle ilgili anını çok ilginç buldum. Kendimi senin yerine koydum. Felaket bir şey. Bu yazıyı okuduktan kısa bir süre sonra balkona çıktım. Ne gördüm tahmin et. Senin çekirge bizim 2. kattaki balkona çıkmış. Abartmıyorum mandal büyüklüğünde. Güzelce fotoğraflarını çektikten sonra bir kağıdın üzerine aldık. Balkona yanaşık çam ağacının üzerine koymaya çalışıyorduk ki uçuverdi. Ama ne uçuş. Taa karşı apartmanın camına kondu.
21-07-2009, 19:09 #3
sevgiler Asuman hanım sizi tanıdığım için çok memnun oldum..
21-07-2009, 21:29 #4
Çekirge bir sıcrar iki sıcrar sonra olan olur ama siz ömür boyu istediğiniz yerlere sıcrarsınız inşallah.Tüm güzellikler sizinle olsun.
21-07-2009, 23:34 #5
Ne hoş bir sürpriz oldu bu böyle. Kendimi bu kadar çabuk bu sayfada göreceğimi tahmin etmiyordum. Bu çekirge arkadaş da tamamlamış anımı doğrusu. Çok teşekkürler... Tanıştığımıza memnun oldum çok...
22-07-2009, 19:24 #6
Sevgili Asuman seni bu sayfada görmek çok güzel . Doğayı, bitkileri seviyor olmanın dışında, anlatımlarına da yansıyan renkli kişiliğinle, duyarlılığınla çok sevdim seni.
Artvin'e gittiğinde selam söyle dağına, taşına, insanına, hayvanına, kurduna kuşuna. Anneciğine, babacığına selamlarımı ilet lütfen, sevgiler
22-07-2009, 22:24 #7
Sevgili Asuman hanım, sizi daha yakından tanımak güzel Memnun oldum
23-07-2009, 11:24 #8
Öğretmenim canım benim canım benim diye başlasam şimdi ama büyüdük artık değil mi? Bazen unutuyorum bu yaş meselesini.
Sen hiç merak etme ben Artvin levhasını görür görmez başlayacağım dağa taşa, kurda kuşa, eşe dosta selamlarını ileteceğim mutlaka. Kırçiçeğinde gelecek şavşatın kışlasından, yaylasından itinayla toplanıp...
Bende sevgili Nur.. Çok teşekkür ederim.
06-02-2010, 02:16 #9
Ben asu'mu herkesten iyi tanıdığım için, şunu söyleyebilirim ki; Allah herkese Asuman gibi bir dost ve kardeş versin. İnanın başka kimseye ihtiyaç duymazsınız.
Sen her şeyimsin benim acuuu Seni çok seviyorum
06-02-2010, 10:20 #10
Sevgili asumandilek, sizi bir paylaşım sayesinde iki gün önce tanıdım. İçtenliğiniz ve doğallığınız, tanıtım yazınıza ve mesajlarınıza yansımış. Sizi tanımaktan memnun oldum.
Tüm sevdiklerinizle beraber, sağlıklı uzun bir ömür dilerim.
06-02-2010, 12:11 #11
Sevgili Asuman hanım, sizi kaju ile tanıştıran çerezciye teşekkürü bir borç bilirim
İyi ki aramıza katıldınız, sizi daha yakından tanıdığım için mutlu oldum.
En kısa zamanda bahçeli ev(çekirgesiz)hayalinizin gerçekleşmesini diliyorum.
07-02-2010, 01:05 #12
Sen zannediyormusun ki Asuman sen olmadan bu anlatımı hakedebilir? Arkadaşım, kardeşim, dostum HERŞEYİMsin sen.. Sabah kahvaltıda anlatırım devamını.. Bekle beni İstanbul.. ) Seni seviyorum canım benim..
Asuman asuman olur muydu?
Bİr Zühre parlamasaydı engininde..
Kim kaldırır da başını,
Seyreylerdi ki eşsizce...
Unutup varlığı, yokluğu...
Çok teşekkürler sayın SDurul.. İnanın sizler yazdıklarınızı daha çok hakediyorsunuz.. Burada hala insanların nasıl yürekleriyle iç içe olabildiklerinin öreneklerisiniz herbiriniz...
Ah ben o çerezciye her girişimde aldığım şeyden çok daha fazla teşekkür ediyorum. Birgün anlatıcam ama bana kazandırdıklarını.. ) Adalet hanımcığım bütün dilekleriniz için teşekkür ederim. Aaaamin diyorum başka birşey diyemiyorum.. ) Sağlıcakla inşallah.. Herbirinizin hayalleri gerçek olsun benim evle birlikte inşallah )
16-03-2010, 17:48 #13
Ben nasıl görmemişim bu sayfayı burada benim canım kızım varmış
Biriciğimi daha yakından tanıma imkanım oldu ,gerçi ben onu görmeden tanıdım görmeden çok sevdim tatlı dilini, paylaşımcı kişiliğini ,kibarlığını biliyordum da yeni şeyler de öğrendim. Böcek fobisi gibi Ama iyi dayanmışsın ben en ufak bir böcek gördüğümde çığlık atıyorum. Cesur yürek )
17-03-2010, 02:56 #14
Çekirge olayını bir yere kadar anlarım, ne de olsa kimin içine girse çığlığı basardı. O böceklerden değil, köpeklerden korkar asıl. Geçen gün sevgili Cemo'ya giderken yolumuzun üzerinde kenarda sessizce ve sakince yatan bir köpek gördü de çığlık çığlığa bağırmaya başladı. Tutturdu "Ben bu yoldan geçmem" diye. Mecburen döndük geri, başka bir yol bulduk. O da yetmedi, Cemo'nun güzeller güzeli Paşa'sı da Asuman'dan nasibini aldı, biz gidene kadar Cemo, onu odaya kilitlemek zorunda kaldı Duymasın sakıni bana da çemkirir
Fotoğraf yarışmalarına yarışmacı olarak ve oy kullanıcı olarak katılım pek fazla değil.
Umarım bundan sonraki her yarışmada katılımcı olursunuz.
18-03-2010, 01:25 #16
) Kimm ben mi korkuyor muşum böcekten hahaha.. Şaka bir yana o içimden çıkan çekirgeyi görseydin keşke Hatice annem. Ona çekirge demek bile doğru değil. Dev çekirge.. Ve bu büyüklükte bir çekirge içinizde zıplasa ne hissedebilirdiniz ki. Çıkana kadar da onun çekirge olduğunu bilmiyordum üstelik.
Gelelim Köpek sevgime. İnanılmaz derecede sevdiğim hayvanlardandır. Ama camın arkasından, birisinin kucağındayken ya da kendimi garantiye aldığım bir yerlerde olduğu zamn pek bi severim. Uzaktan... Bu fobi ezelden beridir yok tabi. Bundan 6- 7 yıl öncesine dayanıyor. O zamandan bu zamana hiç bir köpeğe Paşacığa yaklaştığım kadar yaklaşmamıştım. Paşamız yine dua etsin. ) Ha bir de arada fotoğraf için yaklaşıyorum eğer sahibine bir zincir ile bağlı halde yakalarsam.. ) Dizlerimin bağımın çözülmediği nadir anlardan biridir fotoğrafladığım zamanlar...
Ayrıca Paşa kardeşimi odaya kitlemedi kimse. Biz bir odada tıkılı kaldık diyelim şuna. Koca ev Paşanın oldu. Hem dışarda durduğu zaman balkondan fotoğrafını bile çektim.
Elbette sevgili Darkyes... Nisan ayı fotoğrafım hazır bile.. Fotoğraf yarışmaları ve fotoğraflarla ilgili bölümleri canlandırmak şart!!
18-03-2010, 11:36 #17
Arada bi denk geliyorum yazılarınıza. Yakından tanımak daha bi keyif verdi. Selamlar olsun. Kalın sağlıcakla.
10-06-2010, 00:27 #18
Teşekkürler efendim o keyif bana ait. Selamlar bizden. Huzurla, Sağlıcakla...
09-02-2011, 08:17 #19
Yolculuk nereye ve aklınıza gelen Ayşe'den sonra tanıtım yazınızı o gün okumuştum. Bu yazıyı yazmak bugüne kaldı.
Aynı akıcı uslüp, güzel türkçe, espirili yazılar.
Arkadaşınız için yazdığınız..
''Asuman asuman olur muydu?
10-02-2011, 12:48 #20
asuman hanım .sizi tanıdığıma sevindim .bu arada gönderdiğiniz kaktüsler büyüyor. onlara baktıkça sizi anıyorum . sevdiklerinizle birlikte sağlıklı mutlu yaşayın .
Düzenleyen yigit666 : 10-02-2011 saat 13:46 Neden: eksik kelime
10-02-2011, 17:03 #21
Sizi tanıdığımıza sevindim Asuman Hanım.. Sevgiler...
22-02-2011, 01:17 #22
Teşekkürler sevgili Tura. Umarım hepimizin böyle güzel şeyler yazdıracak dostları olsun. Zamanımızda nadiren tattığımız duygular bunlar. Allah bizden sonraki nesillere de nasip etsin inşallah. Ben de memnun oldum çok. Tekrar teşekkürler...
Çok teşekkürler Yiğit. Kaktürlerinin yavrularının yavrularını da gör inşallah. Hepimiz sevdiklerimizle mutlu, sağlıklı ve huzurla yaşayalım inşallah.
Ben de sevgili kuyruk, çok teşekkürler...