Everest’in 20-25 kilometre uzağında dünyanın en yüksek beşinci dağı olan Makalu (8481 m.) dörtkenarlı bir piramit şekli ile muazzam bir dağdır. İlk tırmanışı 1954 yılında bir Fransız ekspedisyonu tarafından gerçekleştirilen bu buzdan piramit tüm dağcıların tırmanmak istediği dağların başında gelmiştir. Her ne kadar Everest’e yakın görünse de dağa tırmanmamın en büyük sorunlarından biri ana kampa yapılacak uzun ve de zahmetli yolculuktur. Buna bir de bölgede yaşanan hamal sorunlarını eklerseniz ne demek istediğimi daha iyi kavrarsınız. En sık kullanılan rota Doğu Nepal de ki Tumlingtar üzerinden ana kampa ulaşmak. Medeniyetten kopuk yaşamın tarım toplumu düzeyinde yaşandığı –ki bundan şikâyet eden yok bu bölgede Arun nehri boyunca ilerleyip dik çamurlu patikalar, taşlık vadiler, vahşi nehirleri ve de buzulları aştınız mı 4700 metrede ki Makalu ana kampına ulaşmış olursunuz. Artık zirve için önümüzde tek engel dağın 3000 metrelik güneybatı duvarı kalır.
Kısa gibi görünse de işlerin yolunda gitmesi ile 45-50 günde alınabilecek bir uzaklıktır aslında bu 3000 metrelik mesafe. İki ana kamp ve de üç yüksek kamp kurularak alınabilecek deneyimli ve de güçlü dağcıların baş edebileceği bir rotadır. Bu kara piramide çıkmayı başaran tek Türk Tunç Fındık zirve yolculuğunda bakın günlüğüne neler yazmış
Eğim önümüzde uzun bir kar duvarında iz açarak dağın 8400 m. Buzlu yatak sırtına ulaştığımızda güneş doğuyor. Artık zirveye çıkacağımı biliyorum. Önümde, sırtın ucunda son engel olan 50 metrelik bir buz kulesi var. Zirve kulesi dik bir buz tırmanışı ile başlıyor. Tırmanış boşlukta gibi olsa da pek zor değil. Bir adım aşağısı, dağın doğu yamacındaki binlerce metre uçurum, bir adım ters yön ise batıya bakan binlerce metre duvarın kıyısı. Adeta yer ile göğün kıyısındayım olağandışı bir durum.
İşte zirve 50 metre ötede 10 metre yukarıda görüyorum. Ardımdan Arnold geliyor, adım adım piramidin ucuna tırmanıyorum. Son beş, üç, bir metre… ve saat 11 gibi en yüksek nokta; burası 8463 metrelik Makalu’nun zirvesi. Dört yanımda yüzlerce kilometre apaçık, batıda Everest ve Lhotse elimi uzatsam tutacak kadar yakınlar. Gökyüzü mavi değil kara renk ve vadi içlerine pamuksu bulutlar çökmüş. Tarif edilemez bir çoşku.! İnsanın hayatında öyle anlar vardır ki “ölsem de gam yemem artık” diye düşünülür, işte benim için öyle bir anlardan..