Kozayat : Blog : Nuku Hiva - Ahe Atolü / 26.12.2018
1.GÜN : 02.05.2018
Nuku Hiva’dan bir gün gecikme ile çıkabiliyoruz. 15 gün vize ancak alabilmiştik hatırlarsanız. Cuma günü Nuku Hiva’ya geldik, işlemler hemen yapıldı. Vergisiz mazot alabilmek için kullanacağız evrak Pazartesi öğlen ancak gelebileceğinden, zaten vergisiz mazotu da Salı ve Cuma sattıkları için mecburen Salı gününü bekleyecektik. Salı günü gelip benzinliğe gittiğimizde buranın tatil olduğunu görüyoruz. Marketler, fırın dahil her yer kapalı. Meğerse resmi tatilmiş. Acentamıza gidip sorduğumuzda özür dileyerek tatil olduğunu unuttuğunu söylüyor. Mecburen bir gün daha beklemek zorunda kalıyoruz.
Neyse sabah ilk olarak gidip açılmış olan bakkallardan baget ekmeğimizi alıyoruz. Hollandalı arkadaşlarımıza veda ederek mazot iskelesine kıçtan kara oluyoruz. Ha bu arada Hollandalı arkadaşlarımızdan daha önce bahsetmemiştik. Onların başına ne gelmiş onu da anlatayım. Bunlar bizim Bahia De Caraguez’de ki marinadan arkadaşlarımız. Bizden bir hafta önce kadar pasifik geçişi için yola çıkmışlardı. Aynı bizim gibi yapıp Isla De La Plata adasına uğrayarak, tekne altı temizliği yapmayı planlamışlar. Ancak milli park görevlileri tekne altı temizliği yapmalarına izin vermemişler. Ben size teknemizin altının Bahia’da ne kadar kirlendiğini anlatmıştım. Mutlaka onların teknesinin altı da aynı şekilde pistir. Görevliler izin vermeyince bunlarda teknenin alt temizliğini yapmayarak Pasifik geçişine başlamışlar. Bu arada tekneleri çift direkli ve 17.5 mt boyunda. Pasifik ‘i kaç günde geçmişler biliyor musunuz? Sıkı durun….. tam 36 gün……. Bizim teknemiz 15mt onların teknesi 17.5mt olmasına rağmen Pasifik geçişini biz 24 günde onlar 36 günde tamamlamış. Teknelerinin altının ne kadar pis olduğunu tahmin edebiliyor musunuz?
Nerde kalmıştık? Yine çenem düştü…..
Heee mazot iskelesinde ….. Aslında mazot iskelesi falan değil bildiğin gemi rıhtımı. Baştan demir atıp kıçtan tek halatla gemilerin bağlandığı babaya bağlanmanıza Total görevlisi yardım ediyor. Karaya bir el incesi atıyoruz. Mazot tabancasını bize yolluyor. Bu arada mazot tabancası bizler için değil gemiler için sanırım zira dev gibi. Neyse salimen 288lt mazotumuzu vergisiz olarak alıyoruz. Vergisiz fiyat 0,86 usd ahhhhh Ekvator nerdesin? Orada fiyat 0,27 usd idi. Vergili fiyat ise 130 frank yani 1,40 usd falan yapıyor. Normal halk bu fiyatlardan dizel alıyor. Ama bizlerde vergisiz mazot alabilmek için 16.000 frank evrak parası ödedik. İlk aldığımız mazottan zarardayız. Zira aradaki fark 14,400 frank . Allahtan evrakımız altı ay süre ile geçerli. Öbür aldığımız mazotlarda kara geçmeyi umuyoruz. Yani rüzgar olup da Fransız Polenezyası’ndan çıkana kadar hiç motor çalıştırmazsak zarardayız yine. Bu kağıt ile istediğin kadar vergisiz yakıt alabiliyorsun.
Tekneye mazot alıp kara borsada mı satsam acaba?
Neyse sabah 08:30 da mazot iskelesinden halatları fora edip ayrılıyoruz. Ahe Atolüne kadar önümüzde 500 mil yolumuz var. Üç gece sürer diye plan yaptık.
Şuan da hava yok. Rüzgar iskele taraftan 5 – 6 knot esiyor. Biz anayelken, code zero ve motor ile ancak 6.5 knot hız yapıyoruz. Az evvel motoru kapatmıştım. Hızımız 3 knota kadar düşmüştü. Fransız devleti düşünsün, bana yeniden vergisiz mazot vermek zorunda kalacaklar. Bu gidişle Fransız devletinin vergi gelirlerini düşüreceğim vallahi.
Deniz o kadar sakin ki , sanki okyanusda değil de Ege’de keyif yapıyoruz. Kabarık ve rahatsız etmeyen bir dalga var. Hava apaçık. Şuan da tek eksiğimiz Su. Nuku Hiva ‘da bulunduğumuz koyda ki su çok kötü olduğu için depoyu doldurmadık. On saat kadar su yapıcı ile su yaptık. Aslında suyumuz bize yeter ama depomuz dolu olsa daha iyi olurdu. Hep yağmur yağacak diye bekliyoruz, yağmur suyu toplamak için ama o da üç beş dakika yağıp kesiliyor hemen. Ahe’de su olmadığını biliyoruz. O yüzden Tahiti’ye kadar su bulma şansımız yok. İhtiyaç da yok aslında.
Aldığımız hava durumlarında Ahe’ye gidene kadar hava hep böyle. Az rüzgar var. Rüzgar beklersek, 15 günlük vizeyi burada bitirmemiz içten bile değil vallahi. O yüzden motor, yelken yola devam. Rüzgar yakalarsak ne ala. Direk dibini mi kaşısam acaba? Ne dersiniz?
Saat 15:00 gibi rüzgar Orsa’ya döndü. Ama hala oldukça az. Aynı donanım ve motor ile yola devam ediyoruz. Hızımız şuan 6.5 knot. Elimizdeki hava tahminleri bu havanın yarın akşama kadar, ufak değişikliklerle aynen devam edeceğini söylüyor. Yaşayıp göreceğiz. Çevremizde bolca Bora bulutları görüyoruz. Henüz bizim yolumuza çıkacak bir Bora oluşmadı. İnşallah da gelmez. Gökyüzü biraz bulutlandı. Arada bir güneş kayboluyor. Bu da aslında iyi oluyor. Zira rüzgar az olduğundan sıcak çok hissediliyor.
Birçok liman da beraber olduğumuz teknelerden bugün ayrılmış oluyoruz. Çünkü kimsenin bizim kadar kısa vizesi yok. Onlar Markizler’de kalmaya devam ediyorlar. Bizse kamyon şoförü gibi yola devam. İnşallah Tahiti’de ilave vizeyi alırız da bizde biraz yavaşlarız. Gezip dinlenmek istiyoruz artık. Şu vize kuralları ne kötü yaaaaa…… Bizi bağlasalar kapıdan bacadan kaçar yine de bu ülkeden çıkacak bir yol buluruz. Ama onlar bizi almıyorlar. Bana göre yaşanacak en güzel yer yine bizim ülkemiz. Ülkemin her türlü çeşitliliğini seviyorum. Dönüp dolaşıp kürkçü dükkanına döneceğiz.
Hava karardıktan sonra rüzgar aynı şekilde devam etti. Ben yattıktan hemen sonra Ebru bir ışık gördüğünü söyleyince hemen kalktım. Çok uzakta bir ışık hüzmesi var ama bir türlü ne olduğunu anlayamadık. Bir saat kadar izledikten sonra ben yatmaya karar verdim. Daha sonra nöbet için kalktığımda Ebru ışık hüzmesinin bir balıkçı teknesi olduğunu söyledi. Ebru nöbetin de cenovayı kapatmış, anayelkeni ise iyice ufaltmıştı. Rüzgar her yönden esiyormuş, o da çaresizlikten yelkenleri iyice ufaltmış. Ben havayı biraz izledikten sonra rüzgar iskele kontradan gelerek, yavaş yavaş artmaya başladı. Apaz rüzgarı ile motor yelken 7 knot hızları görmeye başladık.
Gece 03:30’da ben de sancak kıç omuzlukta bir ışık gördüm. Sanırım yine bir balıkçı teknesi. 04:15 ‘de motoru kapatıp full arma seyre başladım. Rüzgar 12 – 15 knot arasındadır sanırım. Darapaz- orsa seyri arasında gidip geliyor. Tekne sancak tarafa biraz fazla yatıyor ama umursamıyorum. Zira sabahtan beri motorla gitmekten iflahımız kesildi.
Sabah olduğunda 153 mil yol aldığımızı kayıtlara geçtim.
2. GÜN : 03.05.2018
Rüzgar arada azalsa da iskele taraftan oldukça iyi esiyor. Dalga boyu 1 - 1.5 metrelerde. Hızımız 6.5 – 7 knot aralığında değişiyor. Hava çok bulutlu ama yine de güneş aralardan sıcak yüzünü gösteriyor.
Dün gece çevremizde Bora bulutları dolaşıp durdu ama bize uğramadılar. Sadece küçük bir bulut kısa bir yağmur bıraktı. Rahat bir seyir oluyor. Dinlendiğimizi zannetmiştik ama ilk günden aslında dinlenmediğimiz ortaya çıktı. İkimiz de ilk nöbet sonrası kendimizi yorgun hissediyoruz. Uyumak istiyoruz ama uyumaya gittiğimizde uyuyamıyoruz. Şu vize işi olmasaydı, güzel sallantısız bir demir yerinde 10 – 15 gün kalıp dinlenmeyi çok isterdik. Bakalım ne zaman bunu gerçekleştirebileceğiz?
Saat 14:00’e geliyor. Rüzgar hızını iyice artırdı. Hızımız ortalama 7 knotın altına hiç düşmüyor. Dalgalardan düşerken devamlı 8.5 - 9 knotları görüyoruz. Biraz yelken küçültmem lazım. Ama akşam olana kadar bu şekilde devam edip, ortalamamı yükselteyim diyorum. Hava kararırken nasılsa yelkenleri küçülteceğiz.
Üç buçuk gün sürmesini düşündüğümüz Ahe yolunda, eğer atolün içine giriş zamanı olan durgun su zamanını kaçırırsak bir sonraki altı saate kalmamız gerekiyor. O saatte geceye geldiği için atole giremeyeceğiz demektir. Bu şekilde olursa Ahe’de durmaktan vazgeçip, direk Tahiti’ye gitmeyi düşünüyoruz. Aslında Ahe’de 1 – 2 gece kalmak istiyoruz. Ama giriş saati kaçmış olursa, oniki saat dışarıda beklemek istemiyoruz.
Atollere giriş şu şekilde oluyor. Her altı saatte bir med-cezir oluşuyor. Yükselme ve alçalma zamanları arasında yaklaşık yarım saat süren durgun su dönemi oluyor. Bu durgun su haricinde atollere girerken ya da çıkarken (küçük ve dar bir boğaz gibi düşünün) çok ciddi akıntılar oluşuyor. Bu akıntıların 7 – 8 knot hızlara vardığı söyleniyor. Teknelerimizin hızı bu akıntıları yenemeyeceği için ya da sular sizle beraber aktığında, çok hızlı olacağınız için bu şekilde atollere giriş tavsiye edilmiyor. O yüzden akıntının en az olduğu durgun(slack water) saatleri yakalamanız gerekiyor. Bizim varış saatimiz öğlen gibi olacağı için o zaman giriş için uygun değil ise diğer zamanı beklemek gerek bunu da yaşayıp göreceğiz.
Hava kararırken cenovayı üç tur sarıyoruz. Anayelkeni full açık bırakıyoruz. Ebru ‘nun nöbetinde rüzgar iyi esmiş, hızımızdan pek bir şey kaybetmemişiz. Gece 02:00’de nöbeti devir aldım. Çok geçmeden rüzgar azalmaya başladı ve 04:30’ da motoru çalıştırmak zorunda kaldım. Hava aydınlanana kadar motor ile devam ettik. Yelkenler iyice yapraklanmaya başlayınca, ilk başta cenovayı kapatıp, anayelkeni iyice ufalttım.
Sabah 08:30 olduğunda 170 mil yol yapmış olduğumuzu kayıtlara geçtik.
3: GÜN : 04.05.2018
Hava iyice düştü. Çevremizde Bora’lar dolu bize uğrayan yok Allahtan. Dikkat ettim ne zaman rüzgar kesilse, her tarafta Bora bulutları oluşuyor. Rüzgar olup iyi yol yaptığımızda, çevrede Bora bulutu falan kalmıyor. Rüzgar kalınca code zeroyu bastık. Anayelkenin gölgesinde kalan code zero da çalışmadı. Bende anayelkeni kapatıp, code zero motor seyrine başladım. Rüzgar o kadar az ki tek başına kalan code zero bile yapraklanıyor. Ama denizin üzerine baktığınız zaman, amma da rüzgar var dersiniz. Yani deniz karmakarışık ama rüzgar yok. Dün yaptığımız 170 mil yol ile, Ahe atolüne giriş şansımızı kaybetmemiş görünüyoruz. Ama yarın 15:00 e kadar yaklaşık 180 mil yol yapmamız lazım. Saat şuan 10:00. Motoru kapatmayıp, Ahe giriş işini zorlamayı düşünüyorum. Ama inşallah rüzgar gelirde motoru kapatırız ve yelkenle keyifli bir seyir yaparız.
Az evvel yaklaşık 2 2.5 kiloluk bir ton yakaladık. Hemen temizleyip dolaba koyduk. Akşam tavasını yapacağız. Biliyorum pek güzel olmuyor ama olsun. Birde Pasifik tonu yiyelim, bakalım burada nasılmış?
Az bir zaman geçtikten sonra tüm yelkenleri kapatıp, sırf motor ile iki saat kadar yol aldık. Daha sonra biraz rüzgar geldi ve anayelkeni açtık. Ama rüzgar çok yetersiz. Tam iğnecikten geliyor. Rüzgarın hızı biraz artınca, gönder ile cenovayı ters tarafa bastık. Tüm yelkenler açık, motor çalışıyor ve hızımız 6 – 6.5 knot arasında gidip geliyor. Ahe Atolü girişine 130 mil yolumuz kaldı. Çok ekstra bir yavaşlama olmazsa, durgun su saati olan 15:00’e yetişecek gibiyiz. Rüzgar biraz daha artarsa, hemen motoru kapatıp yelken ile devam edeceğiz. Bu arada bir saat kadar yağmur yağdı. Şuan da çevremiz Bora bulutları ile kaplı. Bakalım bizim payımıza bir şey düşecek mi? Bora’ lardan yana Pasifik’de çok şanslıyız. Zira çok fazla Bora yemedik. İnşallah da hiç yemeyiz.
Gece yine rüzgarımız yoktu. Motor ile yola devam ettik. Ben nöbeti devir alırken, Ebru tüm yelkenleri kapatmış bir halde nöbet tutuyordu. Bulutlar kaybolmuş ve hava gayet açıktı. Yaklaşık iki saat motor ile devam ettikten sonra çoooook hafif bir rüzgar bulduk. Hemen anayelkeni açtım. Ama çalışıp çalışmamakta bir türlü karar veremiyor. Her zaman olduğu gibi patlamaya devam ediyor. Daha sonra yanına trinketi de açtım. Orsa gidiyoruz ama motor olmasa 2 knot hız yapar mıyız ? Emin değilim. Sabah olana kadar bu şekilde devam ettik.
Son 24 saatte 148 mil yol almışız. Ve Ahe Atol’ünün girişine 35 mil yol kalmıştı. Durgun su saatini yakalayacağımız kesin olarak belli oldu. Hatta erken bile gidebiliriz.
Saat şuan 13:00 girişe 3.5 mil kaldı. Motor rölanti de çalışıyor. Sadece trinket yelkenimiz açık. Hafif bir rüzgar esiyor. Bizi girişe doğru tıngır mıngır ilerletiyor. Giriş yapabilmek için önümüzde iki saat zaman var. O yüzden oyalanıyoruz. Atöl’ün kuytusuna girdiğimiz için dalga çok az. Hafif esinti iyi geliyor. Hızımız 2.5 knot Atöl’den kuş sesleri geliyor. Bir iki karasinek hemen teknenin içine daldı. Girişteki tülü hemen kapattık. İçeri yeni sinek almıyoruz. Yassah hemşerim….. şu son 3.5 milde bir sırtı atayım bakayım belki de balık gelir. Birkaç saat sonra görüşürüz bye…..