Cehennem Çiçeği (Alper Kamu, #2) (düzenle)
258 puan	· 49 değerlendirme	· puan dağılımı	· okuma durumları
'Bilirsiniz, insanlar doğar, ölür ve sonra büyür.' Dünyanın en küçük dedektifi geri döndü. Alper Kamu 9 yıl sonra, halâ 5 yaşında. Alper Canıgüz'ün eşsiz kahramanı Alper Kamu'yla birlikte her türlü şiddetin hüküm sürdüğü bir atmosferde, kırık hayatların, küllenmiş aşkların ve daha nice esrarın peşinde kara mizahla yüklü yeni bir yolculuğa çıkıyoruz. Kahramanımız, bu kez bir çocuğun ölümü ve eski bir aşk hikayesinin ardındaki gerçekleri ortaya çıkarmak için uğraşırken, 'İ... tümünü göster
2013 tarihinde	, April Yayıncılık tarafından yayınlandı
802 okumuş, 393 okumak istiyor, 10 okuyor
7.9	puan (349 kişi)
718 okumuş, 268 okumak istiyor, 6 okuyor
368 okumuş, 189 okumak istiyor, 3 okuyor
1059 okumuş, 590 okumak istiyor, 29 okuyor
1237 okumuş, 350 okumak istiyor, 41 okuyor
Bu bir film olsaydı, pazar sabahı yayınlanırdı ve bunu küçükken izlediğimizde çok severdik. Oysa IMDB puanı 4-5 arasında gidip geliyor olurdu ve biz bundan (bunu) seneler sonra haberdar olurduk (umursardık).
Bu bir film değil ve kabul etmek gerekir ki sıkı bir edebiyat örneği olarak kolaylıkla gösterilebilir. Gerçekten de kişiyi bir oturuşta kendisini okumaya zorluyor, hayret ettiriyor, okura zaman zaman başarılı olmaya yaklaşan bir mizah tattırıyor ve bir şekilde okuyucuyu kendine hayret ettirmeyi başarıyor. Özellikle kitaptaki bütün detayların işlevsel bir şekilde kullanılması çok hoşuma gitti. Hatta bayıldım.
Olumsuz konuşuyormuş gibi bir his verip olumlu şeyler anlattığımın farkındayım; ancak Alper Kamu'nun yeni macerasının beni ilkine göre o kadar da memnun etmediğini de dürüst bir okur olarak söylemeliyim. Bir şeyler ters gitmiş gibi.
Bir şeyler zorlanmış gibi.
Yine de beklediğime değdi. Alper Canıgüz'ün kredisi gözümde sonsuza yakın. Yeni çalışmalarını hevesle bekliyorum.
Kitabı neredeyse bir oturuşta bitirdim.
Öncel olarak iki ana konu olması oldukça iyiydi. Biri beyinlerimize diğeri kalbimize saldırdı. Adalet ve Mehmet'in ölümü. Adalet dışındaki konu nereden tutsan insanı sinir eden cinstendi. Alper Kamu aile üyelerini kıskaca alarak bunu çözdü. Afili Filintalar'ın Menteş'i gibi bir jeneriklik söz kaygısı yoktu. Ondandır kitap akıp gitti. M.M.'nin de editör olmasına rağmen gözden kaçan fazlaca hata bulunmaktaydı. Bir kıyas söz konusu olacaksa Ruhi Mücerret bittiğinde kendimi Maraton Muharebesi'nden çıkmış bir asker gibi hissetmekteydi. Cehennem Çiçeği bittiğinde kitabı düşüncemde alkışladım ve defalarca okunacak kitaplar rafına ekledim.
Kitabın isminin nereden geldiği kitapta geçmese bile kitap diliyle konuşacak olursak: *bkz Oğullar ve Rencide Ruhlar.
Canıgüz dokuz sene gibi bir süre daha yaşatma bize. Üç sene sonra tekrar gelsin Kamu. Fakat hep insanın en olgun olduğu o yaşta, çağda kalsın.
Alper Kamu, sen hiç büyüme emi!
Yine Alper Canıgüz klasiği :)
Alper Kamu: "Hayatı anlıyorum, sadece kabullenemiyorum."
ilklerin tadı hep bambaşka olmakta. oğullar ve rencide ruhlar alper kamu ile ilk tanışmamı sağlamıştı. alper kamu sanki bu kitapta biraz durağanlaşmış. yaşı aynı kalsa da hal ve hareketlerinde bir olgunluk var gibiydi ve sempatikliğini yitirmişti.5 yaşında bir karakter gibi davranan bir yetişkin gibiydi alper ve bu durumu bana pek doğal gelmedi. oysa ki oğullar ve rencide ruhlardaki alper hem yaşının gerektirdiği gibi davranarak sizi kendisini sevmeye mecbur bırakan hem de çok bilmişliğiyle sizi kendisine hayran bırakan bir davranış içerisinde olabilmekteydi. alperin eveliyatını bilen biri olarak bu yorumları yapabilmekteyim. eğer ilk defa alper ile bu kitap vesilesi ile tanışılacaksa alperin etkisinden uzunca bir süre kurtulamayabilirsiniz tıpkı benim oğullar ve rencide ruhlarda ilk defa alper ile tanışmam gibi
Alper Canıgüz'ün tarzına, diline bayılıyorum. Keyifle okudum
Gayet güzel ve akıcı bir kitap. Devamını beklemekteyiz.
Alper Canıgüz bizleri Lanetlenmiş küçük şeytan Alper Kamu'nun anlatımıyla derin bir maceraya çıkartıyor. Kafası bizlerden biraz farklı çalışan bu küçük ukala ilk kitapta olduğu gibi yine boyundan büyük işlere kalkışarak başına türlü belalar alıyor.
Okuması benim için çok keyifliydi. Zaten hem Alper Canıgüz'ün hem de Murat Menteş'in bende yeri ayrıdır.
"Herkesin delirmek için bir nedeni vardır, bu onu haklı çıkarmaz.."
Alper Canıgüz'ün kendine has tarzı, absürt mizah anlayışı var.buna rağmen kitaplarında kullandığı dilin basitliği büyük bir eksiklikti.bu kitabında sonunda dilini edebi seviyeye taşımış.belki hala eksiklikleri ama önemli olan kedini geliştirmeye devam ediyor oluşu.
kitabı yorumlayacak olursam sadece bir olayın sonuç kısmının başka türlü kurgulanmış olmasını isterdim.bunun dışında daha ilk sayfadan bağlanıyorsunuz kitaba ve elinizden bırakmak istemiyorsunuz.
Gerçekten harikaydı. Alper Kamu yine kendine hayran bıraktı. O kadar sevdim ki bir daha mı okusam diye düşündüm. İmza gününde daha okuyamamıştım kitabı. Keşke okusaydım da ayrıca teşekkür etseydim bu güzelim kitap için Alper Canıgüz'e. Kaleminin mürekkebi hiç bitmez, biz de okuruz umarım.
"tanrı gibi düşün, inanıyorsan var olup olmaması pek önemli değildir. ayrıca en büyük inkarcının da en inançlının da içinde bir nebze kuşku vardır. ve elbette ki, aşk da tanrı da ölümsüzdür."
Dünyanın en küçük dedektifi, bu ikinci macerasında yine bir cinayetin ardındaki gerçeği öğrenmek için dehasının bütün inceliklerine başvuruyor. Sadece cinayeti çözmekle de kalmıyor, biz okuyuculara hayat, adalet, suç kavramları hakkında bildiklerimizi sorgulatıyor. Bu yüksek tempolu, felsefe soslu ve bolca düsündüren eseri herkese şiddetle tavsiye ediyorum.
Biraz gülerim düşüncesiyle aldığım bir kitaptı. Ancak tebessüm ettiğimden bile emin değilim. Hafif bir eğlenceli tarafı var. Karakterin tezatlığından kaynaklanan ilginçlikler var.
Sıkılmadan, ama çok da eğlenmeden okunabilir.
Eglenceli bir kitapti.okunabilir ;)
İskeletlerin Dansı ile dava çözen zebani velet Alper Kamu yine zehir gibi. Fakat kitap bu sefer oldukça depresif. Özellikle Karanfil Kız masalının olduğu kısım boğaz düğümletir cinsten. Yazım dili yine son derece akıcı olduğu gibi polisiyesi de ilk kitaba göre daha bizden. Fakat Alper’in tespitleri ve cevaplarında karası daha yüksek bir mizah var. Kitaptaki bu kasvet serinin devamı için umutsuz son yaklaşıyormuş hissi veriyor.
Fazla söze gerek yok, Alper Canıgüz - Alper Kamu - Albert Camus üç silahşörler gibiler :)
çok güzel bir kitaptı :D
Eğlenceli ve akıcı bir kitaptı. Alper Canıgüz'ün kendine has uslubuna alışana kadar zaman geçse de çok güldüğüm aynı zamanda da duraksadığım bölümler oldu.
Kitabın sonunda öyle ters köşeye yatırıyor ki alper canıgüz,bittiğinde yarım saat kadar hareketsiz kaldım,sonra da tabii ağladım.
Afili Filintalar'ın son dönemde yarattığı hayal kırıklığından sonra umutsuzluğu yıkan bir kitap olmuş. İçindeki "Karanfil Kız" hikayesive sonu ile Canıgüz'ün önceki kitaplarından daha çok beğendim.
NEfis bir Alper Kamu macerası daha !
" Yetişkinlerin çoğunun benimle tanıştıktan hemen sonra içine düştüğü tefekkür haline bürünmüştü. Anlamaya çalışıyordu. Çok gelişmiş bir çocuk mu, az gelişmiş bir cüce mi yoksa sadece kabus muydum? "
Böyle bir velet işte :)
alper kamu maceraları devam ediyor..
Başka biri yazsaydı gideri olurdu fakat Alper Canıgüz'ü düşündüğümüz vakit kitap hayal kırıklığı oluyor. Bu kaliteli yazardan daha iyi şeyler çıkacaktır.
yazarınn kendisini Tüyap ta tanıyıp itici bulsamda kitabını beğendim akıcı hoş bir romandı
alper canıgüz'le tatlı rüyalar ile tanıştım. şahsına münhasır tarzına bayıldım. dayanamayıp kitabı satın aldım, bir daha okudum:)
sonra oğullar ve rencide ruhlar.
hemen üstüne (gizli ajans'ı atlayıp) cehennem çiçeği alper kamu.
okudukça sevdim, kitaplarında başarısını giderek artırmış gibi geldi bana;)
Yine Alper Kamu yine harika bir kitap.
Müthiş bir devam romanı, Oğullar ve Rencide Ruhlar'dan sonra hayal kırıklığı yaşar mıyım dedim ama üstüne koyarak devam etmiş Canıgüz.
Kesinlikle okunması gereken türden bir kitap. Polisiye ve absürdlüğün harmanladığı ender kitaplardan.
"-Sana eğlenceli bir masal anlatayım öyleyse.
-Hayır. Hüzünlü bir hikaye anlat bana.
-Hüzünlü mü? Niye ki?
-Babacığım. Sen de biliyorsun, vakit mutlu hikayeler için çok geç..." http://benherneysemo.blogspot.com.tr/2014/04/cehennem-cicegi-alper-canguz-alper-kamu.html
Kafam karıştı Vikitap!
Neyi ne zaman okuduğumu unuttum sayenizde...
Çok sarsıcı idi sonu... Alper Kamu ah evladım diyorum ne yaptın sen!
Alper Canıgüz gec kesfettigim ama tanimaktan memnuniyet duydugum bir yazar oldu.gunumuzde dunyaca unlu bircok bestseller yazarlarin vasatliginin yaninda ulkemizin bu denli kalemi guzel yazarlar cikarmasi gercekten gurur verici son olarak tum bunlarin isiginda kitabi cok begendimi de belirtmeliyim.
Gerçekten de çok güzel bir çırpıda okunan bir kitap herkese tavsiye ederim.
Tek seferde biten bir kitaptı. Kurgusu da çok eğlenceli. Alper Canıgüz'ün yazacağı her şeyi dört gözle beklerim artık.
Çok güzel bir kitap ♥
Alper Canıgüz'ün Oğullar ve Rencide Ruhlar'dan 9 sene sonra yayımladığı ikinci Alper Kamu macerası. Her ne kadar seri şeklindeki eserlerde, genelde ilk olanı daha çok beğensem de Alper Canıgüz için bunun geçerli olmadığını anladım.
Bu kitabın Oğullar ve Rencide Ruhlar'dan iki önemli farkı var benim için. Birincisi; kurgu iki bağımsız koldan ilerliyor. Veledimizin bir yandan cinayeti çözümlemeye çalışması ve bir aile sırrını keşfetmesi. Arka planda kalan ailevi olaylar kitabın felsefi yanını daha çok taşıyor. İkincisi de kitabın mizahi yanı daha hafif kalıyor. Evet, gene kahkaha attığım yerler oldu ancak bu sefer burukluğu daha bir yoğun hissettim bu kitapta. Varoluşsal olarak Kamu daha bir kaybolmuş gibiydi.
Tabiki, Canıgüz diliyle kitabın içine hapsediyor sizi.
Kitapta gözlerim bizim saf Hakan Tiryaki'yi aramadı değil. O daha bir çocuksuluk katıyordu Kamu'ya. Ama bu kitaptaki Hatice Abla karakterini ise daha çok sevdim. Tekel 2001'i içişi çok güzel yer etti aklımda. Kitabın son sayfalarında Canıgüz gözleri yaşarttı. Oğullar ve Rencide Ruhlar'daki gibi bir son bekliyordum ama beklediğimden de ağır oldu benim için.
Kitabın polisiye-macera kısımları ilk kitapta olduğu gibi bana zayıf geldi.
Bu kitabın en can alıcı bölümü ise Karanfil Kız hikayesidir benim için.
Kitabın son paragrafı ise efsanedir:
"Devinimin olduğu yerde ışık, ışığın olduğu yerde kaçınılmaz biçimde gölge vardır. Hayat ışıkla mümkünse de, hayatın anlamı gölgelerde saklı durur. Zamanın ölü doğmuş çocuklarını görürsünüz karaltıların içinde.Sözcükler, suskunluklar, şarkılar, ağıtlar, yeminler, ihanetler, kahkahalar, gözyaşları, sevinçler, hayal kırıklıkları ve yüzler... En çok da yüzler. Neden söz ettiğimi biliyorsunuz. Bütün aşklar küllenir, bütün babalar ölür, bütün hikayeler biter. Birinin yıkıntıların nöbetini tutması gerekir; işte o yüzden, biri hariç, bütün çocuklar büyür.
Karanlıklar ülkesinin Peter Pan'ının üçüncü kitabının da 2015 sonbaharında çıkacağı müjdesini vereyim.
İlk kitabındaki tadı bunda bulamadım. Bazı yerler zoraki olmuş.
Klasik aile yapımızı,insanlarımızı,tepkilerini özenle gözlemlemiş bir bireyi çocuk bedeninde konuşurken görmenin yarattığı yarı şaşkınlık hali yaratarak başlayan bu kitap daha sonra bu minik ve dahi/deli çocuğun bir cinayetin sırlarını çözerken bulduģumuz bu kara mizah yolculuģu boyunca şaşkınlık, kahkaha,hüzün ile eşlik ediyor okumamıza. Bu minik bedenin hınzırlık,şeytanlık ve hazır cevaplılğının yüzümüzde daimi bir tebessüm oluşturmaması mümkün değil.
Alper Kamu, bu kitapla daha bir kendisini sevdirip daha bir kendisine bağlıyor..başka maceraları da olsa okuruz sırf onun için artık :) öyle bi tip! Yalnız romanın sonu şaşırtıcı, vurucu olmuş..hiç bekler miydik:s
Hayretimucip bir kitap yani :)
En sevdiğim #2
Eğlenceli anlatımı ve tıpkı Oğullar ve Rencide Ruhlar'daki gibi göndermeleriyle bir solukta okunan Alper Kamu'nun devam romanı.
"Neden söz ettiğimi biliyorsunuz. Bütün aşklar küllenir, bütün babalar ölür, bütün hikayeler biter. Birinin yıkıntıların nöbetini tutması gerekir; işte o yüzden, biri hariç, bütün çocuklar büyür."
Günlük yaşamın stresinden bu kitabın naifliğiyle anlatımdaki akıcılık ve kolaylığıyla kurtulabilirsiniz. Çok sevdim kitabı
Alper Kamu durmadan maceralarına devam etmeli..Herkes büyüyecek ama biri hariç!!!
roman bazen rölantide bazen daha az felsefeli ama nihayet canıgüz çizgisinde.alper kamu'yu enkazların yılmaz bekçisini biz seviyoruz, hiç büyümesin canıgüz var olsun.
"devinimin olduğu yerde ışık ışığın olduğu yerde kaçınılmaz biçimde gölge vardır.hayat ışıkla mümkünse de hayatın anlamı gölgelerde saklı durur.zamanin ölü doğmuş çocuklarını görürsünüz karaltilar içinde.sözcükler,suskunluklar,şarkılar,ağıtlar,yeminler,ihanetler,kahkahalar,gözyaşları,sevinçler,hayal kırıklıkları ve yüzler... en çok da yüzler.neden söz ettiğimi biliyorsunuz.bütün aşklar küllenir bütün babalar ölür bütün hikayeler biter.birinin yıkıntıların nobetini tutması gerekir işte o yüzden biri hariç tüm çocuklar büyür.
gölgesini kaybeden insan gölgesiin kendisine dönüşür"
Su gibi akıp gidiyor kitap.Pek çok yerde kahkaha atmaktan kendimi alamayıp endişeli bakışları üstüme çektim.Demek Alper Canıgüz ile bu romanla tanışmak kısmetmiş.Artık peşini bırakmayacağım.
Ahhh, çok eğlenceli, çok çok güzel bir kitaptı. Yazarla ilk tanışmam ve kesinlikle anlatımına bayıldım...
Belki edebi değeri yok fakat zevkle okuduğum bir kitaptı, kara mizahmı deniyor türüne bilmiyorum ama bir günde okuduğum bir kitap oldu, yer yer kahkaha attım yer yer inşallah 5 yaşındaki hiç bir çocuk böyle değildir dedim, hem Alper Kamu'yu hemde kitabı sevdiğim içinde puan konusunda bonkör davrandım .