Kendinle Barışık Olma - b i r g ü n s o n r a
Kendinle Barışık Olma
Kendiyle barışık bireyden düşünsel bir üretim çıkmaz. Düşünsel üretimi olmayan bir bireyden ise herhangi bir dönüşüm için adım atması beklenmez. Kendiyle barışık birey, bilinenin ve düşünülenin aksine iyi bir birey değildir. Birey, kendisiyle kavgasında yol alır ve kendini değiştirir. Değişmeden kalmak ise bağlayıcı rutinlerle beraber durağanlığın, sıradanlığın ve olanı olduğu gibi benimsemenin can dostlarıdırlar.
Gönderen Elev Theron zaman: 12:44
Ara Nubaryan 1 Ekim 2010 12:56:00 GMT+3
Ben anlamadım şimdi. Kendisiyle kavga eden birey de kendisiyle barışık olamaz mı? Ben örneğin her dakika kendimle kavga ederim ama bu kavgayla mutluyum, bu kavga sayesinde barışığım.
Elev Theron 1 Ekim 2010 14:27:00 GMT+3
Bırak şimdi birbirimizi kandırmayalım. "Kendinle, hataların dahil mutlu ol"culardan bahsediliyor. O zaman düzeltmen gereken bir şey yok. "İnsanlar beni böyle kabul etsin" söylemine içkin ve pompalanan durumlar burada anlatılan. Bunu sen de biliyorsun, ben de :)
necip karaosmanoğlu 1 Ekim 2010 14:35:00 GMT+3
mutlu olmanın patolojik bir durum olduğuna inanıyorum
Elev Theron 1 Ekim 2010 15:26:00 GMT+3
Bunun felsefedeki karşılığı “eudaimonist ahlak” (mutlulukçu ahlak). Yani hedonist(hazcıl), utilitarist (yararcı), pragmatist (faydacı) ahlak. Bunlar 18. yüzyıla kadar temel ahlak görüşü olarak gelmiş, yani Kant'a kadar. Kant buna karşı çıkar. “İnsan hayatının gayesini belirlemek insan doğası ile uyumlu olan bir şeyle uyumludur. Eğer insan hayatının temel gayesi mutluluk olsaydı doğa insanı en iyi durumda bile mutsuz kılabilecek aklı vermezdi. İnsanın gayesinin doğasına aykırı olması düşünülemez. Dolayısı ile insan hayatının gayesi mutluluk olamaz. Ama insan mutluluğa layık olabilir; onu isteyebilir ve onun için çaba gösterebilir.”