Posted in: Uncategorized| August 29, 2013
Ve Karşınızda Ryan McNamara, Aarons Koleksiyonu
Posted in: Uncategorized| December 22, 2012
Ryan McNamara ile
17 Ocak–1 Mart 2013
Kısa bir süre önce Shelley ve Philip Aarons koleksiyonlarında bulunan Ve Karşınızda Ryan McNamara isimli işimi Collectorspace’te sergilememi istediler. Bu performans gereği 17, 18 ve 20 Ocak tarihlerinde 12:00–18:00 arasında Collectorspace’in Taksim’deki sergi mekânında olacağım ve doğumumla Nisan 2010 arasındaki döneme ait fotoğraflar, videolar ve hatıralarım yardımıyla geçmişimi ziyaretçilerle paylaşacağım. Size vereceğim turda, benim için geçmişte veya hâlen önemli olan şeyler hakkında konuşacağım. Ziyaretler beklediğim gibi giderse, sizin de karşılık vereceğinizi umuyorum. Görüşmelerin süresini müsait olduğunuz vakte göre ayarlayacağız. Gelmeden önce Collectorspace’i arayıp randevu alabilir veya dilediğiniz zaman mekâna uğrayabilirsiniz.
Kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Collectorspace sanat koleksiyonculuğu hakkındaki eleştirel tartışmaları desteklemeyi ve sanat koleksiyoncularına kaynak sunmayı amaçlar. Collectorspace, düzenlediği sergiler, etkinlikler ve çıkardığı yayınlar aracılığıyla farklı koleksiyonculuk pratiklerini ele alır.
Ryan McNamara performansında konuşma dili İngilizce’dir. Etkinlik ücretsizdir.
Görsel, sanatçının ve New York’taki Elizabeth Dee Galeri’nin izniyle kullanılmıştır.
27 Ekim–24 Aralık 2016
Şükriye Dikmen, Çiçekler isimli işinde geleneksel natürmort formatından yola çıkıp organik formlardan oluşan minimalist bir kompozisyon yaratıyor. Derinlik ve perspektif olmaksızın düz siyah bir zemin üzerine yerleştirilen parlak renkteki çiçekler neredeyse soyut, geometrik şekillere dönüşüyorlar. Resimdeki düzlük, modern sanatın görsel dilini hatırlatırken tarihsel referansları da akla getiriyor. Portre, manzara ve natürmort gibi temsili temel alan formatlar çerçevesinde çalışan Dikmen, figürasyonu çizgiler ve monokrom formlar halinde kullanıyor. Tarihi bilinmeyen Çiçekler, sanatçının 1970’ler ve 1980’lerde ürettiği resimlerinde belirginleşen özgün üslubuna dair ipuçları veriyor.
Şükriye Dikmen, Muhsin Bilge’nin 1990’ların ilk döneminde başladığı sanat koleksiyonuna dahil ettiği ilk isim. Cumhuriyet sonrası resim ve heykel işlerine odaklanan Bilge Koleksiyonu, Türkiye’deki modern sanatın derinlikli bir incelemesini yapmayı amaçlıyor. Koleksiyondaki her sanatçının tüm dönemlerinden işler toplamaya özen gösteren koleksiyoncu, aynı zamanda sanatçıların pratiğini araştırmak için not defterleri, eskizler ve yazışmalarını da bir araya getirmiş. Muhsin Bilge’nin 2014’teki vefatının ardından koleksiyonu çocukları Aslı ve Ali Bilge yürütüyor. Koleksiyon, bir sonraki kuşağın aile koleksiyonlarını nasıl muhafaza edebileceği ve geleceğini nasıl şekillendirebileceği sorularını gündeme getiriyor.
Şükriye Dikmen (d. 1918, ö. 2000) 1948’de İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi’nin Yüksek Resim Bölümü’nden, 1953’te Paris École du Louvre’un Sanat Tarihi Bölümü’nden mezun oldu. Paris’te Fernand Léger’in atölyesinde ve Académie Ranson’da Gustave Singier ve Roger Chastel ile çalıştı. İlk kişisel sergisini 1953’te Fransa’da, ertesi sene de Türkiye’de açtı. Kişisel sergilerini Devlet Güzel Sanatlar Akademisi (1968), Tiglat Sanat Galerisi (1980), İş Bankası Sanat Galerisi (1983) ile Yapı Kredi Kazım Taşkent Sanat Galerisi (1994) gibi kurumlarda gerçekleştirdi. Katıldığı sergiler arasında Edinburg Festivali (1957), São Paulo Bienali (1961) ve Çağdaş Türk Sanatı, Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris (1964) yer almaktadır.
Gençlik yıllarından beri birçok farklı koleksiyon oluşturan Muhsin Bilge (d. 1944, ö. 2014) 1990’lı yılların başında sanat koleksiyonculuğuna başladı. Koleksiyondaki sanatçıların tüm külliyatını temsil etmeye gayret eden Bilge, sanatçıların aileleriyle kalıcı dostluklar kurdu ve Türkiye’deki sanat piyasasında az sayıda oyuncu olduğu dönemde sanatçılara finansal destekler sağladı. Mesleği noterlik olan Bilge, koleksiyondaki işleri kendi ofisinde sergileyerek kamusal bir teşhir formatı yarattı. Kendisinin tabiriyle ‘sanatçı koleksiyonuna’ dönüşen seçkisinde; Fahr-el Nissa Zeid, Nejad Devrim, Aliye Berger, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Celal Tutant, Özdemir Altan, Mehmet Güleryüz, Kemal Önsoy ve Komet gibi sanatçılar yer almaktadır.
129,5 x 69,5 cm
Görsel, Bilge Koleksiyonu’nun izniyle kullanılmıştır.
Posted in: | March 15, 2016
Julião Sarmento, Alientos (2012)
Konuk küratör: Luiza Teixeira de Freitas
18 Mart–14 Mayıs 2016
Julião Sarmento’nun Alientos [Nefesler] (2012) isimli işi, raflı bir dolapta yan yana dizilmiş, farklı şekillerdeki elli adet “boş” kavanozdan oluşuyor. Üzerinde isim etiketi taşıyan kavanozların her birinde, yaşayan bir sanatçının nefesinin saklandığı varsayılıyor. Buradaki elli isim, özel bir sanat koleksiyonundan seçilmiş ve yerleştirme koleksiyoncuya ellinci yaş gününde hediye edilmiş. Alientos, nefesin uçuculuğu ve elle tutulamaz oluşu fikriyle oynarken, aynı zamanda görsel sanatlardaki değer sisteminin neden işlerin fizikselliği ve kalıcılığı üzerine kurulu olduğunu sorgulatıyor. Kendisi de sanat koleksiyoncusu olan Sarmento bu işiyle, isim biriktirme, sanat işi biriktirme ve “sanatçıyla aynı havayı soluma” (diğer bir deyişle, sanat işlerinin arkasındaki fikirlere erişim) arasındaki farklara işaret ediyor.
Luiz Augusto Teixeira de Freitas, Alientos’un ilham kaynağı ve işin sahibi olan koleksiyoncu. Lizbon’da yaşayan Teixeira de Freitas, koleksiyonculuğunun ilk on senesinde küratör Adriano Pedrosa ile çalışmış ve mimarlık temasının etrafında bir seçki oluşturmuş. Bu dönemin ardından edebiyatla ilgilenmeye başlayan koleksiyoncu bugünlerde sanatçı kitapları, metin ağırlıklı işler ile arşivsel belgeleri araştırıyor. Sanat alanında birçok devlet ve özel sektör işbirliğinin parçası olan Teixeira de Freitas, sanat piyasasındaki regülasyon eksikliği ve sanat kurumları etrafındaki menfaat çatışmalarını tartışmaya açmakla ilgileniyor.
Julião Sarmento (d. 1948, Lizbon) Lizbon Güzel Sanatlar Akademisi’nde resim ve mimarlık eğitimi aldı. Sarmento kırk senelik kariyeri boyunca, resim, çizim, heykel, fotoğraf, film, video, performans, ses, yerleştirme, vb. birçok mecrayı kullandı. Sanatçı, 46. Venedik Bienali’nde (1997) Portekiz’i temsil etti. Katıldığı sergiler arasında, Documenta 7 (1982), Documenta 8 (1987), Venedik Bienali (1980 ve 2001) ile São Paulo Bienali (2002) yer almaktadır. Sarmento Estoril’de yaşıyor.
Luiz Augusto Teixeira de Freitas güncel sanat koleksiyoncusu ve avukat. Lizbon’da yaşıyor. Teixeira de Freitas Koleksiyonu, son yirmi senede üretilen işlere ve kariyerinin başındaki sanatçılara ağırlık veriyor. 1960 ve 1970’lerde üretilen tarihi işlere de yer veren koleksiyon, güncel üretimlere tarihi bir zemin sağlamayı da hedeflemiş. Teixeira de Freitas’ın çizim ağırlıklı olan diğer koleksiyonu ise, devlet ve özel sektör işbirliği olan, Porto’daki Serralves Müzesi’ne ödünç verilmiş.
Luiza Teixeira de Freitas, bağımsız küratör. Lizbon’da yaşıyor. Düzenlediği sergiler arasında; “El que camina al lado” (Travesia Cuatro, Madrid, 2016), “Without Knowing When the Dawn Will Come” (Galeria Silvia Cintra, Rio de Janeiro, 2016), “An Infinite Conversation” (Museu Berardo, Lizbon, 2014), “Damián Ortega: Apestraction” (Freud Museum, Londra, 2013), “In Lines and Realignments” (Simon Lee Gallery, Londra, 2013) ve “The Exact Weight of Lightness” (Travesia Quatro, Madrid, 2012) yer almaktadır.
Görsel, sanatçının ve Teixeira de Freitas Koleksiyonu’nun izniyle kullanılmıştır.
Posted in: | October 7, 2015
8 Ekim 2015, 18.30, collectorspace
collectorspace, Kadist Koleksiyonu’ndan Nöbetç‘ sergisi kapsamında, sanatsal ve akademik araştırma arasında mekik dokuyan ve kentsel tarım üzerine beraber kafa yormaya devam eden Aslıhan Demirtaş ile Ali Taptık arasındaki söyleşiye ev sahipliği yapıyor. Jean-Luc Moulène’in halihazırda sergilenen Nöbetçi (6. Bölüm) (2004–2011) isimli işinden yola çıkan Demirtaş ve Taptık, sokak fotoğrafçılığı ve şehir mekanlarında kendiliğinden büyüyen bitkilerin yanı sıra direnç, direniş ve umut kavramları üzerine sohbet edecek.
Nöbetçi (6. Bölüm), Jean-Luc Moulène’in Paris’teki Ekonomi, Endüstri ve İstihdam Bakanlığı’nın karşısında, kaldırım çatlağında büyüyen bir prenses ağacı (Paulownia tomentosa) hakkındaki fotoğraf serisinin bir parçası. Bahsi geçen ağaç, çevreye hızlı uyum sağlaması, hızlı büyümesi ve işgalci karakteriyle tanınır; kolaylıkla kendini yenileyebilen kökleri, bitkiyi yangın, kesim, buldozer gibi dış etkenlere karşı korur. Bercy mahallesinde bulunduğundan ‘Bercy Kalesi’ olarak da bilinen Bakanlık’ın önünde sık sık gerçekleşen protestolara ve diğer günlük olaylara tanıklık eden de bu dayanıklı ağaçtır. Serinin ana karakteri, sanatçı tarafından gözlemlenirken kendisi de çevresini gözlemler. 299 fotoğraftan oluşan seriden sekiz çift görsele yer veren iş, Moulène’in pratiğinde öne çıkan değişim arzusu ve uzun soluklu direniş kavramlarını çağrıştıracak şekilde, yedi sene boyunca ısrarla yeniden filizlenen ağacın fotoğraflarını, ağacın gözünden sokak görüntüleri ile eşleştirir.
Etkinlik herkese açık ve ücretsizdir. Konuşma dili Türkçedir.
Aslıhan Demirtaş mimar. İstanbul ve New York merkezli, disiplinlerarası üretim yapan Aslihan Demirtas Design and Research Studio’nun kurucusu.
Ali Taptık sanatçı, fotoğrafçı ve mimar. İstanbul Teknik Üniversitesi Mimari Tasarım Programı’nda doktora çalışmasına devam ediyor.
Görsel, sanatçının ve Kadist Sanat Vakfı’nın izniyle kullanılmıştır.
10 Haziran 2015 Çarşamba, 18.30, collectorspace
collectorspace, Collezione Ramo’nun küratörü Irina Zucca Alessandrelli ile İstanbul’da yaşayan küratör Nazlı Gürlek’in sohbetine ev sahipliği yapıyor. Konuşma, Collezione Ramo’dan İsimsiz isimli sergi kapsamında gerçekleşecek.
Özel bir koleksiyonu tek bir sanat mecrasına odaklanmaya ne sevk edebilir? Bu koleksiyon çizim alanındaki çeşitliliği keşfedip bunu kamuya ne şekilde açabilir? Bu sorulardan yola çıkacak konuşma, kağıdı ana malzeme olarak kullanan sanatçıları bir araya getiren Collezione Ramo’ya odaklanacak.
Etkinlik herkese açık ve ücretsizdir. Konuşma dili İngilizce’dir.
Irina Zucca Alessandrelli, Milano merkezli Collezione Ramo’nun küratörü olarak çalışıyor. Yüksek lisansını New York’taki Columbia Üniversitesi’inde Küratöryel Çalışmalar Bölümü’nde tamamlayan Alessandrelli’nin yönetimindeki koleksiyon çizime odaklanırken, 20. yüzyıldaki farklı biçimsel ve kavramsal yaklaşımları belgelemeyi hedefliyor.
Nazlı Gürlek bağımsız küratör ve yazar olarak çalışıyor. İstanbul’da yaşayan Gürlek, küratöryal çalışmalar üzerine yaptığı yüksek lisansını Londra’daki Goldsmiths College’da tamamladı. Bugünlerde Borusan Contemporary Koleksiyonu’nun Misafir Küratörü olarak projeler yürütüyor.