FKH: asya'nın ufuklarında doğan güneşin sadeliğine şahit olmak
Etiketler: bunun bu resimle ne alakası var, singapur, tayvan, yakaladıklarım, zamansız hikayeler
ısrarlara dayanma konusuna değinelim biraz da. etkisi altında kaldığımız şeylerden -artık her neyse- bir demet yaptırıp yollayalım mı insanlara? içine de birer not yazarız mesela;
kesat dönemlerden geçtiğimiz doğrudur. doğrudur bir hayale salık verme anlamındaki -di eklerini olur olmadık yerlerde kullandığımız. inat ettiğimiz de doğrudur. yeni zelanda'da turşucu açmak istediğimiz de. hayallerini bir kenara bırakıp ortasından girdiğimiz filmlerden ne kadar zevk alıyorsak, sonucunda görmeye alıştığımız "iyiler her zaman kazanır" tezine de o kadar alışmalıyız. nasıl olsa ortasından girdik diyerek bir nevi sürrealist takılma çabaları yani. boş vaatler bütünündeki sorgu melekleri..
uzun, yemyeşil ve bir o kadar da serin düzlüklerde koştuğunu hayal ettiğimiz kuzularımıza içelim bu kadehi de. ıslıklar eşliğinde sahnede yerini alan en alışılmadık kıyafetleriyle bir ses sanatçısı edasıyla. dadam.. dadam.. dadam.. ve sahne sizin..
kutsal bir kaç kelam etmekten korkar olduk. sanki inandığımız dinin lisanına yabancıyız. yol hikayelerinin yanında bir de sefiller'i oynuyoruz. tek biletle girilebiliyor. günler öncesinden bitmiş biletleri insanlara tekrar satıyoruz. herkes birbirinin yerinde oturmuş kendi haline gülüyor. cenaplarını şaşırmış kaç tane insan varsa hepsi biziz. sensin, benim, biziz..
hiçbir anlamı olmayan hayalkırıklıları yaşıyoruz aslında. her birimiz bir diğerine borçluyuz bunu. ölmüş arkadaşının küllelerini savururken rüzgarı hesaba katmamış big lebowskileriz. absürtlük içimize işlemiş..
koca koca züccaciye mağazalarına girdiğimde anlıyorum hayatın ne kadar da güzel olduğunu. ve bunu bir erkek olarak yapıyorum. ağzı kesme bardakları, orta parmağımı hafif ıslatarak çatlatma hayallerimi ertelememdeki en büyük sebebinin, kıyamamış olmam ise cabası..
dozunu iyi ayarlayamadan sevişlerime denk geldin sen,
öyle ki; hangisinden daha fazla sakınayım bilmiyorum gözlerimin..
utancımdan yazamıyorum ya bundan sonrasını, günahı boynunadır bundan sonraki tüm yolculuklarımın..
Vayy, yine efsane satır arası sözlerle geri dönmüşsün abi. Uzun zamandır bekliyordum Tayvan yazısını.
Yeni Zelanda'da turşucu açmak da güzel, bizim de arkadaşlarla Dublin'de sucuk ekmek satma hayalimiz var. Dur bakalım. :)
sırf ananelerimizi yaparken gördük diye yaptığımız şeyler var bu hayatta.
bitmiş reçel kavanozunu da çay tabağına devirmek gibi ya da biber dolmasının üzerine terayağında kızdırılmış kırmızı biber gezdirmek gibi.
bir de bir akşam çorba yaparken, üzerine kırmızı yağ kızdıralım mı sorusuna evet yanıtı alınan aşklar var ya da zeytinyağında bekletilen kurutulmuş domates tadında olanlar.
bunlara rağmen yeryüzündeki en güzel aşk patlıcan turşusundan başlayan.
21 Mart 2013 04:55
ahaha :) vallahi senin gibi suşi foroğrafları paylaşamasam da güzeldi. bunu bir gezi olarak düşünmedim ama yine de yazmadan edemiyoruz biliyorsun. aynı hastalığın mağdurlarıyız..
22 Mart 2013 04:51
FitnessDestek dedi ki...
bende gitmeyi dusunuyodum.bu yazi bana rehber olacak.
13 Temmuz 2015 04:45