Grena: Mayıs 2010
Hasta olduğunu anlamadık, pasta kestik
Cumartesi annem Selin ve benim için ufak çaplı bir doğumgünü partisi organize etti, Cem hafiften keyifsizdi, ama yine de iyi ki doğdun anne, iyi ki doğdun teyze diyerek alkışlamayı ihmal etmedi.
Pastamız, Züzü'mün Düşler Mutfağından çıktı, Kokoş Teyzoş'un hukuk kitabı, marka çantaları, cübbesi, benim bilgisayarım, Starbucks kahvem, sigaram, migrem hapım, herşeyimiz tamamdı anlayacağınız :)
Bu eğlenceli gecenin ertesinde zaten öksüren Paşa birde ateşlendi, yine acil'de aldık soluğu, ilaçlandık eve yollandık. Antibiyotik ve ateş düşürücü verdiler. Annemi huzursuz eden nefes alış verişi üzerine ertesi gün yine hastaneye getirdik ki zaatüre başlangıcı olduğunu öğrendik. Şimdi tedavi ediliyor. Yine Soğuk buhar'la birlikte Ventolin tedavisi almaya başladı, bu kez Kortizon bile verdiler.
Böyle işte diyorum ya, hastane yolları taştan.
Gönderen Hande zaman: 12:58 11 yorum:
Hastane yolları taştan
Bu miniğin dirseği çıktı salı günü :( Meğer 4 yaşına kadar olası bir şeymiş, hemen apar topar hastane'ye götürdük 1 dakikada tadavi ettiler. Elinde balon ve şekerle çıktı doktorun yanından. Doktor, bazı anne babaların kendilerinin denediklerini ve kırdıklarını tekrarlarsa sakın bizimde böyle bir girişimde bulunmamamız gerektiğini belirtti. Ayy aman doktor bey ne diyorsunuz olur mu öyle şey tabii ki biz aynen bu sefer olduğu gibi biz soluğu yine burada alırız ama umarım tekrarlamaz dedik.
Dün Züzü'mün Düşler Mutfağı'na kahvaltıya gitmekti planımız PrimamRimamla birlikte, ne var ki sabahın köründe uyanınca bizim cüce, öğlene huysuzlanacağından biz gidemedik. Durum böyle olunca hava alsın, enerjisini boşaltsın diye parka götürdü babası, bulmuş bir tavşan, zorla bir şeyler yedirmeye çalışmış, tavşanda efendi çıkmış şansına.
Gönderen Hande zaman: 12:46 10 yorum:
Okulda çok mutlu çok keyifli, öğretmenini çok seviyor, sınıf arkadaşlarını da öyle, özellikle Duru'yu :) Bizim okula girip resim çekmemiz yasak ama babaannesi fotoğraf makinesini vermiş Elçin öğretmeni çekmiş resimlerini.
Bu aşağıdaki resimdeki de "Kazım" kaplumbağa Kazım, okulun mu, bir arkadaşının mı henüz net bir bilgi elde edemedim, çünkü Cem'e soracak olursan Cem'inmiş :) Kazım yürürken kaka yapıyormuş yere :)
Anneler gününde bu sene piknik yerine anneannesi, babaannesi ve teyzesi ile brunch'a gittik, Cem'i saldık çayıra diyemiyorum, çünkü yakında havuz vardı, bu nedenle sırayla Cem'i kontrol altında tuttuk. Kimi zaman havuza sokup ellerini şıp şıp yaptı, kimi zaman çimlerde koşturdu, hepimize çiçekler topladı, gelip bizi tek tek öpüp anneler günümüzü kutlayıp çiçeklerimizi verdi :) Koştu, oynadı, yedi, içti, sonunda dayanamadı uyudu.
Gönderen Hande zaman: 16:03 1 yorum:
Anne kuzusu; geçen hafta sonu babasıyla gitti babaannesine, benim evde bir sürü işim vardı, onları bitirmem gerekiyordu. Özledim, akşam olsunda evine dönsün istedim. Ama onun keyfinin yerinde olduğundan da emindim.Nitekim, babası ve babaannesiyle gölete inmişler, balıklara ve ördeklere ekmek atmış;
Apartmanın içinde bisiklete binmiş;
Eve dönmeden karnı acıkmış, annem bir de yemek hazırlamakla uğraşmasın hadi şurada bir şeyler atıştıralım demiş :) Ama bir de şu sosis'i kesebilseymiş :)
Bir Pazartesi gününün iş çıkışının yakın saatlerine doğru telefonum çalar Cem'in babaannesi der ki : Ben annenle de konuştum biz Cem'i yuvadan alsak, sizde Reha'yla iş çıkışı Bostancı'dan vapura binseniz Burgaz Ada'ya balık yemeye gitsek. Doğrusu önce biraz zor geldi. Ayağımda upuzun topuklular, iş çıkışı !?? Hem Primam'a gidecektim bu akşam. Netice de Babaanne ve anneanne Cem'i yuva'dan alıp Burgaz Ada'ya giden Vapuru kaçırıp Büyük Adaya giden motora binmişler, Cem ilk kez Fatih amcasının vapurundan :) sonra bir deniz aracına binmiş oldu.
Bizde Reha ile buluşup bir sonraki motorla onlara yetiştik, Selin ofisten çıkıp Karaköy'den vapur'la geldi :) Anlayacağınız bir anda hepimiz babaannenin fikrini beğenip bir pazartesi akşamını Ada'da balık sefası ile şereflendirdik.
Kadehlerimizi Cem'in poposunda bez olmayışına kaldırdık :) Cem'i özgür bıraktık, nasıl olsa araba yoktu, nasıl olsa hafta sonu kalabalığı yoktu, nasıl olsa ilgilenecek garson abi çoktu, babaannesi faytonlara götürdü, parasız gittiler gezemeyip resim çekip geldiler :)
Canım Cem'im hem bezsiz ilk akşamını başarıyla geçirirmekle hemde 21:10'da hareket eden ve tüm adalara uğrayan motorda sabırla beklemekle bu akşamı bize mutlulukla geçirmemiz konusunda destek olduğun için teşekkür ediyorum :) Bu da dönüş hali :) Tüm adalara uğramasa daha iyi olacaktı ama neyse...
Gönderen Hande zaman: 10:39 2 yorum:
Anneciğimin ve sevdiğim tüm anneciklerin ve de kendimin anneler gününü kutluyorummmm :) Pınar Süt'ten kopya çekeren anneme ufacık bir şey yaptım, ama kendim yaptım, önce Windows Movie Maker'a makinamdaki annemle resimlerimi ekledim sonra Pınar Süt reklamında kullanılan Sertap Erener'in şarkısını da koydum, işte bu çıktı sonunda:)
Bi tek annem olsun bana bir şey olmaz ...
Gönderen Hande zaman: 00:24 2 yorum:
Migren nasıl bir illettir bilen parmak kaldırsın. Aaaaa ne çok kişi parmak kaldırmış öyleeee.....
Peki çaresini bilen var mıdır ? Niye hiç birisiniz şimdi parmak kaldırmıyorsunuz ?
Son 6-8 senemi yoğun olarak bu hastalıkla savaşarak geçiriyorum, gitmediğim doktor, denemediğim yöntem kalmıştır da bana kalmadı gibi geliyor.
Yaşamınızı o kadar negatif etkiliyor ki, tüm düzeniniz bozuluyor, çalışıyorsanız işinize odaklanamıyorsunuz, akşam evinize gelip çocuğunuz varsa onunla ilgilenemiyorsunuz, beyniniz yerinden çıkacakmış gibi ağrıyor, zonkluyor, bazen mide bulantınız oluyor, ışık sizi rahatsız ediyor, ses, gürültü huzursuzluk veriyor vs. vs. Kafanızı kesip atsanız rahatlayacakmış tüm çektikleriniz bir anda geçecekmiş gibi hissediyoorsunuz. Ve bu migren atakları öyle 3-5 saat değil kimi 12 kimi 72 saat sürüyor. Ne hoş değil mi. Aaaaaaa evet tabii ki Allah daha büyük dert vermesin. Ama yaşarken gerçekten kabus gibi geliyor.
Evet; bugün 5 Mayıs saat şu an 16:00 ve benim migren atakım 3 Mayıs akşamı saat 23:30 gibi başladı da :) Bu yazı da ondan mütevellit :)
Efendim, esasen bu seferkinin sebebini ben biliyorum feminen geciken bir durum, o durum zamanın da olsaydı, bu atakta olmazdı. Çünkü ben 3 aydır migren tedavisi görüyorum, ve 2 aydır da hiç uğramıyordu.
Kesinlikle tavsiye ediyorum, tedavi olun, belirttiğim gibi bu extra bir durum yoksa kurtulma yolundaydım. Haa kime ve nasıl diyorsanız. Ben, Prof. Dr. Mustafa Ertaş hocama tedavi oluyorum.
Gönderen Hande zaman: 15:51 3 yorum: