Çocuğumuzun Dünyaya Geldiği Gün - Ben anneyim
Bir gün, bir gebelik testi, hayallerinize giden yoldaki ilk adım oldu ve size o iyi haberi verdi. Hamile olduğunuzu öğrendiniz. Bu bitmek bilmeyen dönemi atlattınız, stresle mücadele ettiniz ve dokuz koca aydan sonra, beklediğiniz gün sonunda geldi: çocuğunuzun dünyaya geldiği gün.
Belki gerçek, filmlerde gördüğünüz ve kitaplarda okuduğunuz gibi olmadı. Beklemediğiniz şeyler de oldu. Belki de işler, eşinizle birlikte önceden planladığınız gibi gitmedi. Ama asıl önemli olan şu ki o gün sonunda geldi: çocuğunuzun doğduğu gün.
Muhtemelen bu, sizin için peri masallarındaki gibi bir doğum olmadı. En iyi halinizde görünmüyordunuz ve her annenin karşılaştığı bir şeyi öğrendiniz; doğum yapmanın bir kadının en büyük mücadelesi olduğunu. Hem zamana karşı hem de bir yandan vücudunuzdaki acıya karşı mücadele ettiniz.
Ve şimdi, bütün o doğumda yaşanan zorluklar sadece birer anı olarak kaldı. Çocuğunuzun, aşkınızın meyvesinin yüzünü gördüğünüz anın, yaşadığınız acının her bir saniyesine değeceğini biliyordunuz. Ve işte o anda, ilk görüşte aşkın ne demek olduğunu anladınız.
Çocuğunuz burada! Buna hala inanamıyor olabilirsiniz. Hemşireler sizi temizlemeyi bile henüz bitirmedi. Ama siz bebeğinizin yüzündeki her bir noktayı inceleyerek mest olmuş durumdasınız.
Onun ifadesindeki huzur ve sevecenlik sizi ele geçirmiş olabilir. Artık hayatta, en doğal ve içten bir sevgiyle birlikte nefes alıyorsunuz. Hayat boyu yanınızda olacak bir dost kazandınız.
İşte, bebeğinizin minik narin elleri. Onun tutabilmesi için parmağınızı nazikçe onun avucuna koyuyorsunuz. O küçücük parmakların, sizin parmağınızı kavradığını ve sıkıca tuttuğunu hissediyorsunuz. O an sanki kendince, size onun elini tutmanızı ve bir daha asla bırakmamanızı söylemeye çalışıyor gibi.
Bebeğiniz, kolunun ya da bacaklarının bir hareketiyle sizi hipnotize etme yeteneğine sahiptir. Onun hareketleri, en derin sessizlikte bile sizin kulağınıza hoş bir müzik gibi gelir. Bu hareketler, etrafındaki dünyayı ilk kez keşfedenlerin ilk tepkileridir: hava, boşluk, zaman, hayat.
Bebeğimiz çok zorlu bir yolculuktan sonra dünyaya geldi
Öte yandan, bebeğinizi dünyaya getirmek hiç de kolay değildi. Hatta bu, epey zorlu bir yolculuk oldu. Kendi annenizin size gösterebileceği tüm sabır ve sevgiye ihtiyaç duymuş olmalısınız. Bilgiye aç bir şekilde, bulabildiğiniz her öğrenme fırsatının peşinden koştunuz.
Bu aşama için uygun olmayan eşyalardan kurtulup, sadece bebeğinizin ihtiyacı olacak şeylerle doldurarak evinizi en baştan düzenlediniz. Ebeveynliğe giden engebeli yolda, siz ve eşiniz birlikte öğrendiniz ve geliştiniz. Ve şimdi, çocuğunuz sizin öğretmeniniz olacak ve size ebeveynlik konusunda rehberlik edecek.
Şimdi, çocuğunuza hayatındaki ilk ve en hayati sözü verme zamanı geldi. Siz onun bezini değiştireceksiniz, o da sizin hayatınızı değiştirecek. Bunlar sessizce yerine getireceğiniz sözler olacak.
Şu önemli noktalara dikkat ettiğinizden emin olun; her gülümseme, her sarılma ve birlikte paylaştığınız her oyunla anlayacaksınız ki, siz artık iki kişi için nefes alıyor ve hayal kuruyorsunuz.
Çocuğumuzun doğduğu günü hatırlamak
Çocuğumuzun doğduğu günü nasıl unutabiliriz ki? O gün, umut kalbimizde yeniden doğdu. Çocuğumuz, o andan itibaren, hayallerimiz, geleceğimiz, öğrenmek ve hayatın kendisi demekti.
Dünyadaki en güzel şey başımıza geldi. Hayat mucizesi bir anda önünde gerçekleşti.
Ve yanaklarımızdan süzülen o gözyaşları, aslında bir çok yeni anne ve baba olan insan için normal olsa da, şüpheden ya da korkudan dolayı değildi. En doğal ve gerçek sevgiden kaynaklanan tam anlamıyla neşe ve tatminden dolayı akan gözyaşlarıydı.
Ya siz? Siz, çocuğunuzun doğduğu güne dair neler hatırlıyorsunuz?
Aldana, R. (2019, julio 13). Hay cicatrices que nos recuerdan lo más bello de la vida: los hijos. Recuperado mayo de 2020, de https://lamenteesmaravillosa.com/hay-cicatrices-que-nos-recuerdan-lo-mas-bello-de-la-vida-los-hijos/
Roda, C. (2019, septiembre 14). Parir con dignidad: no más violencia obstétrica. Recuperado abril de 2020, de https://lamenteesmaravillosa.com/parir-dignidad-no-mas-violencia-obstretica/