Konu: Kıyamayıp sıkamadığınız oldu mu?
17-11-2012, 13:03 #1
Genelde baskın avlarında olur ya hani, çok ani yakalanır hergeleler. Ya birbiriyle dalaşmakta ya da yemleniyorlardır. Bir anda binersiniz tepesine bazen uyanırlar işe, bir kuyruk gözden kaybettirir kendini. Bazen ise ya umursamaz seni. Ya da o kadar meşguldür ki farkınıza bile varamazlar hiç. Ben bu gibi durumlarda bir anda duygusallaşıyorum nedense. Hemen sosyal yapılarını hayal ediyorum. Kimi zaman çift olduklarını kimi zamansa çocukça düşünüp onlarında anası babası vardır, arkadaşları vardır diyorum. Ben şimdi bunu vurursam aramazlar mı hiç onu. Düşmezler mi arkadaşlarının peşine. Evet ben bunları genelde kısacık dip sürelerimizin üç beş saniyesinde düşünüyorum. Ve o an önümde olmasına rağmen tetik düşüremiyorum. Bazen izlemesi daha zevkli geliyor bazen ise kıyamıyorum vurmaya. En son geçen yaz başıma geldi böyle bir durum. Aşağıya indim, beni gizleyen kayanın arkasından başımı bir çıkardım 15-20 tane her biri kilo üzeri Mırmır kumları deşiyordu her zamanki halleri gibi. Buraya kadar her şey normaldi. Birden bir gariplik farkettim sürünün içinde. Mırmırlardan bir tanesi bildiğiniz yatmış diğeri üzerindeki keneyi çıkartmaya çalışıyordu. Hatta o beceremedi başka bir balığın önüne yattı. Ben dedim nasıl vurayım şimdi bunları. O an izlemesi o kadar zevkliydi ki anlatamam size. Bir yanım hayatta kaçıncı izlenesi manzara diyordu bir yanım ise yine boş dönersek madara olucaz evde Ben kendi içimdeki muhakemeyi yaparken nefesimin bittiğini farkettim ve el salladım çıktım yüzeye. Gel de bunu anlat kıyıdaki meraklı gözlere. Ama izlemesi daha bir zevkliydi. Bunun gibi üç-beş anının yanına bir tanesini daha eklemiştim ve mutluydum. Sizinde muhakkak vardır kıyamayıpta tetik düşüremediğiniz anlar.
17-11-2012, 13:11 #2
Cevap: Kıyamayıp sıkamadığınız oldu mu?
Bende kaya altı yapamıyorum , kaya içindeki balık çaresiz gibi geliyor bana, sanki onu köşeye sıkıştırmışım o da aman dilemiş gibi hissediyorum ve aman dileyene sıkmıyorum Fatihin fedaisi Kara Murat damarım depreşiyor Bu nedenle kaya altlarına bakmam bende
Can ÖNEL, TC Kaan ERTUNÇ, Mücahid Tiryaki and 3 others like this.
17-11-2012, 13:26 #3
Duygularınızı çok güzel dile getirmişsiniz. Keyifle okuduğum bir yazı.
17-11-2012, 13:42 #4
Tasaltı yapamıyorum yuvasında dokunulmazlığı oldugu düsünüyorum ama tasönünde rastlarsam o baska birde cift gezenlere bulasamam enson böyle bir barbun çifti gördüm sıkamadım o yüzden agosonda merakına yenik düşen avcı iri boy hangi balık olursa afetmemeye calısırım
Can ÖNEL, PiriReis07, Kaan HUDEKOĞLU and 3 others like this.
17-11-2012, 14:27 #5
geçen gün kuzenimle gittik balığa o olta attı ben daldım kurallardan atmadığım balıklardan bahsedince
geymi oluyosun oğlum bu hassas tavırlar filan nedir ? sıka sıka ilerlicen dediğinde bende telaşlanmışdım geymi oluyorum diye
demekki benim gibi düşünen çok kişi var normaliz yani rahatladım valla
Cengiz ÖZÇELİK, Can ÖNEL, PiriReis07 and 2 others like this.
17-11-2012, 15:00 #6
Kara avında bu duygu daha yoğundur nedense halbuki karadaki de sudaki de canlı, sizinde bölye düşünüyor olmanız gayet normal ama yok bunun ailesi vardır yuvasında bekliyorlardır olayına çok girdinizmi bol bol avınız değil bol bol anınız olur ama kesin birşey var avlamakta izlemekte büyük keyif veriyor
Olayı neresinden aldığımıza göre değişir tabi ki yorumlar. Ama ben yaklaşık 20 yıllık zıpkıncılık mazime iki elin parmaklarını geçmeyecek anı sığdırabildim.Yani olayın av değil anı kısmından bahsettim sadece.
17-11-2012, 15:24 #8
bende tam bieşyler yazayım diyeccektim yazılanları okudum bu yazı beni baya güldürdü, Gördüm mü affetmem diyorum ozaman. efenim ...
17-11-2012, 18:40 #9
ben birkere karavida gördüm küçük bir mağranın içinde şimdi almayayım dedim başıma bela olmasın dönüşte alırım diye bıraktım herneyse dönüşte herzaman gördüğüm mağrayı bulamadım döndüm eve ama aklım karavidada 3 gün sonra tekrar gittim hazırlıklıyım bu sefer poşet aldım yanıma ava başladım mağrayı buldum bizimn karavida aynı yerinde yatıyor hemen yakaladım poşete attım devam ettim avlanmaya bir yandanda poşetteki karavidaya bakıyorum savunmasız çıkacam diye bile uğraşmıyor avı bıraktım karavidaya taktım aldı beni bir duygusallık düşünüyorum kaynar suya atacam seni canlı canlı diyorum içim el vermiyor yesem karın doyurmassın üstelik soyunda tehlikede diyorum boncuk boncuk gözlerlede çaresiz bakıyor bana tadınıda merak ediyorum yemedim hiç kendime oğlum mustafa 30 yaşına kadar yemedin bundan sonrada yeme dedim dönüşte aldığım yere bıraktım ertesi dalışta baktım yoktu mutlu ve huzurlu oldum pişman değilim yesem pişman olurdum belki.ayrıca ıskarozların dişisine sıkmam ne kadar büyük olursa olsun diğer balıkları ayırabilsem onlaradasıkmam ama şuan ıskarazu ayırabiliyorum en belirgin özellik onda
17-11-2012, 18:41 #10
Bana da olur böyle olaylar. Merak içgüdüm avcı içgüdümün önüne geçer. Akvaryumla ilgilendiğim için suda levrek veya herhangi bir balık geldiğinde 1-2 saniyeliğine "ufff balığa bak, pulları ne güzelmiş yüzgeçleri de çok sağlammış." gibi düşüncelere dalıyorum, normalde bu süre zarfı içinde nişan almam gerekir. Avlanabilmem için çok konsantre olma ihtiyacı duyuyorum. Bazen de tutunduğum kayanın üzerinde kavga eden ya da kur yapan lapinlere kitleniyorum, av hakgetire.. Zmanla balıklara alıştıkça balıklar artık sıradanlaştıkça daha kolay av yapacağımı bunun da dalış sayısının artmasıyla gelişeceğini düşünüyorum. Hiç balık vurmasam da hiç üzülerek çıkmıyorum sudan. Sualtını bile görmek çok farklı hissettiriyor insanı, keyif veriyor.
TC Kaan ERTUNÇ and cezaci like this.
« Kazakistan.... | ben kesin burada da karavana atarım »
Tek oldu temiz oldu
Son Mesaj: 22-03-2012, 19:31