Daha aile ocağında pasif ve tüketici bir yaşam üslubunun temelleri atıldı. Çoğumuz devamlı memnun edilmeyi bekleyen mızmız bir çocuk gibi yetiştirildik. Okul sıralarında kazandığımız alışkanlıklar da bunun bir devamı oldu. Çünkü orada benliğimizde gizli olan kabiliyetleri keşfedip kendimizi tanımak yerine, başkalarının fikirlerinden oluşan bilgi yığınlarını ezberleyerek geçirdik yılları. Mezun olduğumuzda kişisel anlamda tam bir işe yaramaz haline gelmiştik bile. Kendimize özgü bir dünyamız yok ama bunun yerine elimizde bir diplomamız vardı.