Coiling Dragon - Cilt 11 Bölüm 31 – Tanrıların Mezarlığı, On Birinci Kat!
Kitap 11 (Tanrıların Mezarlığı) Bölüm 31 – Tanrıların Mezarlığı, On Birinci Kat!
Çayırlığın üzerinde, tüm uzmanlar uzayda açılan ‘yırtığı’ net bir biçimde görmüşlerdi. ‘Boyutsal Yarık’ büyüsünün ne kadar güçlü olduğunu duymuş olsalar da uzaydaki bu yırtığı kişisel olarak görmek yine de onları etkilemişti.
“Boyutsal Yarık büyüsü gerçekten de en güçlü tek hedefli yasaklı seviye büyü olma unvanını hak ediyor.” Fain şok içinde iç çekti. “Ben bile… eğer bir Aziz Baş Büyücü beni bu büyüyle pusuya düşürürse, birbirimizden çok uzakta değilsek, büyük ihtimalle kaçmayı başaramam.”
‘Boyutsal Yarık’ büyüsü rüzgar stili tek hedefli büyü saldırılarında ulaşılabilecek zirve olarak görülürdü.
Hızı ve saldırı gücü kesin sınıra ulaşmıştı.
“İşte bu yüzden Rüzgar Stili Aziz Baş Büyücülerin etrafındayken son derece dikkatli davranırım, özellikle de bana kızgınlarsa.” Desri güldü. “Genel olarak konuşmak gerekirse, çok miktarda rüzgar elemental özünün yakınlarımda yoğunlaştığını sezersem, hemen kaçarım ve yapabildiğim kadar uzağa saklanırım.”
“Haha… ” Tüm uzmanlar yüksek sesli kahkahalar attılar.
“Desri, sen de mi korkuyorsun?” Fain konuşurken bir yandan da gülüyordu.
Linley’in sonunda seviye atlayarak bir Aziz Baş Büyücü olması Desri, Fain ve diğer uzmanları son derece mutlu etmişti. Linley’in gücü fazlaca artacaktı ve bu grubun on birinci katta bir ilahi kıvılcım elde etme şansını arttırırdı.
“Yeter. Belirlediğimiz sürenin dolmasına hala iki ay var. Son iki ayımızı daha dinlenip hazırlanarak geçirelim.” Desri berrak bir sesle konuştu.
Diğer uzmanlar başlarıyla onayladıktan sonra tekrar farklı bölgelere dağıldılar.
Geride Bebe ve Linley kalmıştı.
“Patron, sonunda Aziz Baş Büyücü seviyesine ulaştın. Bu harika.” Bebe o kadar mutluydu ki bir aşağı bir yukarı zıplayarak küçük pençelerini neşeyle sallıyordu, Küçük gözleri mutluluktan kısılmıştı.
“Bir Aziz Baş Büyücü olsam da, bu yalnızca on birinci katta sağ kalma şansımın birazcık arttığı anlamına geliyor.” Linley iç çekti. “İlk beş katla ikinci beş kat arasındaki güç farkına bakınca, bu on birinci kat…”
Bebe de başıyla onayladı.
On birinci kat büyük olasılıkla Alev Tiranının bulunduğu altıncı kattan on, belki de yüz kat daha tehlikeliydi!
Başarılı olabilirler miydi?
Aslında ne Linley, ne Desri, ne de grubun diğer üyeleri bundan emin değildi. Ancak Desri’nin grubu binlerce yıldır bir İlah olabilmek için çabalıyordu, ve hedeflerine bu kadar yaklaşmışken, doğal olarak kolayca vazgeçmezlerdi.
“Son iki ayımızda daha da iyi hazırlanmalıyız.”
Aziz Baş Büyücü seviyesine ulaştıktan sonra, özellikle de ruhu değiştikten sonra, Linley varlığının yeni bir kademeye dönüştüğünü hissetmişti. Aslında, Bebe de bunu hissedebiliyordu… şu anda önünde duran Linley gökleri hedef alan keskin bir kılıç gibiydi. Tamamen durdurulamaz bir kılıç.
Tarihi sütunun altı. Geçidin hemen dışı. On bir uzman burada toplanmıştı.
Koyu mavi ejder pulları Linley’in bütün vücudunu kaplamıştı. Aynı zamanda elmas gibi parlayan bir zırh Linley’in kuyruğu da dahil tüm vücudunu kaplamıştı. Bu toprak stili Azizlerin kullandığı bir koruyucu büyüydü… Kutsal Toprak Zırhı.
Elmas görünümlü Kutsal Toprak Zırhının çevresinde, koyu gök mavi renkli savaş ki’si Linley’in tüm vücudunu saran bir katman daha oluşturmuştu. Bu da ‘Dalga Kalkanı’ydı.
Ejderkanı Savaşçısı soyunun savunması, Aziz seviye ‘Kutsal Toprak Zırhı’ büyüsü ve ‘Dalga Kalkanı’… birbirini destekleyen bu üç katmanlı savunma ile, Linley’in şu anki savunma gücü öylesine muazzamdı ki, büyük olasılıkla Bebe bile bu konuda onunla yarışamazdı.
Desri ve Rosarie kendi Elementlerinin Aziz seviye büyü zırhlarıyla çevrelenmişti; Fain , Oliver, Tulily ve diğerleri ise bir savaş ki katmanıyla korunuyordu. Herkes kendini dikkatle hazırlamıştı. Bebe’nin vücudunun çevresini bile solgun siyah bir aurayla kaplıydı.
“Beş bin yıldır uğruna çabaladığımız hedef… sonunda bu kadar yakınız.” Desri’nin gözleri parlıyordu.
Fain, Tulily, Rosarie, Altı Gözlü Altın Ni Aslanları ve Kara Kabuklu Akrep de son derece kararlı ve sıkı görünüyorlardı.
“On birinci katta yüzleşeceğimiz tehlike alt kattakilerden on, belki de yüz kat daha fazla olacak. Herhangi birimiz, ikimiz ya da daha fazlamız yukarıda ölebilir!” Desri bakışlarını herkesin üzerinde gezdirdi. Ardından ciddi bir sesle, “Ancak hayatta kalıp, başarılı olanlar, insan ya da sihirli canavar, kesinlikle ölen yoldaşlarının kendi dünyamızda yarım kalan meselelerini, borçlarını ya da intikamlarını kapatmalı.”
Tüm uzmanlar sessizce başlarıyla onayladılar.
On birinci katta kimse yalnız kahramanı oynamaya kalkışamazdı. Eğer ufacık bir başarı şansı istiyorlarsa, birlikte çalışmalıydılar.
Fain herkesi bakışlarıyla süzdü. Kısık bir sesle, “Ne olursa olsun, umarım on birimizden en azından biri bir İlah olabilir.” Fain’in en çok korktuğu şey… tüm grubun on birinci katta can vermesiydi.
“Ummaya gerek yok. Bu kesin. Kesinlikle başarılı olacağız!” Tulily’nin gözleri son derece sertti.
“Gidelim.” Desri bakışını geçide çevirdi.
On bir uzmanın da yüzlerinde kararlı birer ifade vardı. Birlikte siyah ışıkla parıldayan tünele girip, on birinci kata doğru ilerlediler.
Tanrıların Mezarlığı. On birinci kat!
Akşam güneşinin ışıkları tüm katı aydınlatıyordu. Burası metal bir dünyaydı ve uçsuz bucaksız yer yüzü her çeşit metal yapıyla doluydu. Dev metal dağlar, metal ovalar gözün görebildiği her yerdeydi ve rüzgar bıçak gibi kesiyordu.
Yulan kıtasının on bir uzmanı on birinci katta belirdi.
“Ne kadar çorak. Ne kadar garip.” Rosarie çevresine bakarken diğerleriyle zihin yoluyla konuşmuştu. Kararlaştırdıklarına göre, on birinci kata girdikten sonra, kesinlikle gerekli olmadığı sürece hiç biri konuşmayacaktı. Böylece buradaki korkunç yaratıkların dikkatini çekmemiş olacaklardı. Zihinsel olarak ruhlar aracılığıyla konuşmak şu anda Linley’in de yapabildiği bir şeydi.
Biri yeterince yüksek ruhsal enerjiye sahip olduktan sonra, tek yapması gereken işin püf noktasını öğrenmekti.
“Herkes dikkatli olsun. Sekizinci katta ‘Tepegöz Kral’la karşılaşmamızdan önce orası da son derece sessizdi. Hiçbirimiz dikkatsiz davranamayız. Şimdi, gidip şu ilahi kıvılcımları arayalım.” Linley, şu anda bu on bir uzman arasındaki en güçlü kişi olarak kabul edilmişti ve grubun en önünde ilerliyordu.
Diğer uzmanlar Linley’in arkasından devam ettiler. Desri, Rosarie ve Oliver savunmaları en güçsüz olanlar oldukları için ortadaydılar.
Linley üç savunma katmanına sahipti ve vücudunda Yaşam İncisi bulunuyordu.
Ruh gücüde artmıştı ve Aziz seviye büyüler yapabilirdi. Linley gerçekten de içlerindeki en güçlü kişiydi.
“Buradaki her şey metal. Hiç yaşam gücü hissetmiyorum.” Uzun bir süre uçtuktan sonra, Linley kaşlarını çatmaya başlamıştı.
Ancak yine de savunmasını indirmeye cesaret edemiyordu. Tüm dikkatiyle etrafı inceleyip, çevrede hiç İlah cesedi ya da ilahi kıvılcım var mı görmeye çalışıyordu. Aynı zamanda görülmesi zor bölgelerde saklanmış olması muhtemel güçlü yaratıklara karşı da tetikte olmak zorundaydı.
Buradaki yaratıklar bir dağ kadar kocaman ya da bir yumruk kadar küçük olabilirlerdi.
On bir uzman on iki kişiye yetecek kadar dikkatli davranıyordu.
“İleride bir vadi var. Görünüşe göre özel bir auraya sahip.” Desri’nin sesi herkesin zihninde yükseldi.
Linley de o vadiyi fark etmişti, sahiden de içinden ender bir çeşit aura yayılıyor gibiydi. Dahası, o aura insanın kalbini titretip, baskı altında hissetmesine neden oluyordu.
“Bu bir ilahi kıvılcımın aurası olabilir mi?” Linley’in sesi diğerlerinin zihninde yükseldi.
Herkesin gözleri parladı. Kalplerinin sıkışmasına neden olan ve onları baskı altında hissettirebilen bir şey… gerçekten de bir ilahi kıvılcımdan geliyor olabilirdi. Ne de olsa, buradaki hiç kimse daha önce bir ilahi kıvılcım görmemişti, ancak hepsi bir İlahın huzurunda bulunmuşlardı.
“Bu bir ilahi kıvılcım olabilir, ancak aynı zamanda… on birinci katı koruyan yaratıktan da geliyor olabilir.” Rosarie’nin yüzü ciddiydi ve zihin yoluyla karşılık verdi.
Linley ve diğerleri içlerinin titrediğini hissetti. Mantıksal olarak bakılırsa, on birinci katın altıncı ve yedinci katlara kıyasla on, belki de yüz kat daha zor olması gerekirdi. Alev Tirani ve Ana Kraliçe zaten inanılmaz güçlüydü… o halde on birinci kattaki yaratıklar ne kadar güçlü olacaktı?
“Karar verelim. Vadiye girmeli miyiz, girmemeli miyiz?” Linley diğerlerine sordu.
“Girelim.” Altı Gözlü Altın Ni Aslanlarından biri karşılık verdi. “Bundan bile korkarsak, eğer orada bir ilahi kıvılcım bulsak bile, büyük ihtimalle kimse almaya cesaret edemeyecek.”
Gruptakiler birbirleriyle bakıştı.
Doğruydu. Eğer sezdikleri her auradan kaçınacak kadar ürkek davranırlarsa, bir ilahi kıvılcım bulmayı nasıl başaracaklardı?
“Girelim.” Fain zihinsel olarak karşılık verdi ve tüm uzmanlar dönüp vadiye doğru baktılar.
On bir uzman, önlerinde Linley, metalik vadiye doğru ilerlediler. Bu metalik vadi yüz metre genişlikteydi. Linley ve diğerleri vadinin üzerine doğru uçtuklarında, o kalp titreten aurayı daha net hissettiler.
“Bu vadi kırmızı bir sisle kaplı.” Linley kaşlarını çattı.
Ölçülemez derinlikteki vadiye ve üzerini kaplayan kırmızı sise bakınca, Linley sisin kıvrılarak hareket ettiğini gördü. Sanki… devasa bir yaratık sisin altındaydı ve sis onun verdiği nefesten oluşuyordu.
Herkese şöyle bir baktıktan sonra Linley zihinsel olarak komut verdi. “Haydi aşağı inelim.”
On bir uzman korkusuzca aşağı doğru uçtu. Vadinin derinliklerine indikçe, kalp atışlarını hızlandıran o aurayı daha çok hissettiler. Kısa bir süre sonra sisin içine girdiler ve doğruca auranın kaynağına doğru ilerlediler.
Uçma hızları son derece fazlaydı. Yalnızca birkaç saniye içinde vadinin üzerinden vadinin derinliklerine inmişlerdi, ancak o birkaç saniye onlar için dayanılmaz olmuştu.
On bir uzman vadi tabanına indiler. Sis burada oldukça zayıftı ve yüz metrelik bir görüş mesafesi vardı.
“O da ne?” Linley ötede devasa, düz bir kayanın üzerinde yatan bir figürü fark etmişti. Auranın kaynağı o figürdü.
“Bir İlah cesedi.” Desri heyecanla diğerlerinin zihninde konuştu.
Linley kalbinin sıkıştığını hissetti. Fain ve Tulily bile daha zor nefes alıyor gibi görünmüşlerdi. Hiç tereddüt etmeden, hepsi doğruca o devasa düz kayaya doğru ilerledi.
“Haha…” Birden yüksek sesli bir kahkaha tüm vadiyi salladı, sanki bu vahşi kahkaha üzerinde bir başka kaya bulunan o devasa düz kaya parçasından gelmişti.
On bir uzman, Linley de dahil birden kalplerinin korkuyla titrediğini hissetti.
“Durum kötü.” Linley durumun kötüye gittiğini biliyordu ve hemen zihinsel olarak komut verdi. “Geri çekilin, çabuk, geri çekilin!”
Yalnızca Linley de değil. Bu, diğer on uzmanın da ortak tepkisiydi. Birer yıldırım gibi göğe yükseldiler. Hızları son derece yüksekti ve göz açıp kapayıncaya kadar kırmızı sisin dışına çıktılar, ancak daha sonra Linley ve diğer on uzman öylece durakaldılar.
Orada, vadinin içinde durup, daha fazla yükselmeye cesaret edememişlerdi.
Tamamıyla metalden oluşmuş vücutlar vardı. Kolları, bacakları ve alınları birer kılıç gibiydi. Cehennem Çukurunda katliam için doğan düşük seviye canlılar… Cehennem Çukuru Kılıç İblisleri!
Bunlar Cehennem Çukuru Kılıç İblisleriydi!
Linley ve diğerleri onuncu katta bir Cehennem Çukuru Kılıç İblisiyle karşılaşmışlardı. Son derece hızlı ve saldırı bakımından güçlü olsa da, savunması yalnızca ortalamaydı… Linley’in grubunda herhangi biri tüm gücüyle saldırırsa o Cehennem Çukuru Kılıç İblisini öldürebilirdi.
Ancak şimdi, Linley, Fain, Desri ve diğerleri kalplerini saran çaresizliği hissediyordu.
Düşmanları karınca sürüsü gibi yoğun bir biçimde toplanmıştı. En az on bin Cehennem Çukuru Kılıç İblisi, vadinin üzerinde süzülüyordu, ve neredeyse gün ışığını bile kapatmışlardı. Onuncu kattaki Cehennem Çukuru Kılıç İblisi saldırdığında, Fain karşılamak için bir silah kullanmasına rağmen, çarpışmanın etkisiyle kan kusmuştu.
Saf saldırı gücü konusunda Tulily’e denk sayılırlardı.
“Haha… işgalcilerle karşılaşmayalı çok uzun zaman olmuştu. Çocuklar, onları benim için öldürün.” Sonu gelmez Cehennem Çukuru Kılıç İblisi denizinin içinde, küçük, zayıf görünüşlü kırmızı bir Cehennem Çukuru Kılıç İblisi vahşice haykırdı.
“Vızzzz!” “Vızzzz!” “Vızzzz!” “Vızzzz!”
Kulak tırmalayan ulumalarla, sayısız Cehennem Çukuru Kılıç İblisi aşağıya doğru daldı. Her biri iki ellerinde de uzun kılıçlar taşıyordu. Linley ve diğerleri o kılıçların tam olarak ne kadar keskin olduğunu biliyordu. O kılıçlar düşük seviye kutsal hazinelere denkti.
“Aşağı inin.” Desri nefes nefese kalmıştı.
Tereddüt etmeden, Linley ve diğerleri son hız aşağı doğru atıldı.
“Vuuu…” Kırmızı sis birden hızla vadinin başka bir köşesine doğru toplandı. Göz açıp kapayıncaya kadar geçen sürede, Linley ve diğerleri neler olduğunu görebildiler. Kırmızı sis uzaktaki bir başka küçük, zayıf ve kan kırmızı Cehennem Çukuru Kılıç İblisinin göğsüne çekilmişti.
Üzerlerinde bir kan kırmızı Cehennem Çukuru Kılıç İblisi vardı ve bir tanesi de vadinin içindeydi.
“Altımızda da aşırı kalabalık bir Cehennem Çukuru Kılıç İblisi grubu var.” Rosarie’nin sesi diğerlerinin zihninde yükseldi.
Vadinin içinde tüneller vardı ve tünellerin ikisi şu anda birbiri ardına içinden fırlayan Cehennem Çukuru Kılıç İblisleriyle doluydu. Üzerleri sayısız Cehennem Çukuru Kılıç İblisiyle kaynıyordu, ancak altlarındaki tüneller de onlarla doluydu.