Tadımlık: “Anne, tut elimi!” – statik enerji blog
Bir “farklı” kız çocuğunun hikayesini anlatıyor Uygar Şirin, “Anne, tut elimi!” kitabında. Dünyadaki tüm kötülüklerin kaynağının kendisi olduğunu ve kendisini sevenlerin eninde sonunda öleceğini düşünerek kaçıveren 11 yaşında bir ufaklığın hikayesi, dilini kaybetmiş, görüyor, tüm kalbiyle hissediyor ama sadece yazabiliyor.
Kitap ve yazarı hakkında detaylı bilgi: http://www.dogankitap.com.tr/kitap/Anne+Tut+Elimi-524
Tadımlık bir parçayı buraya alayım:
“Sonra, yani her şey olup bittikten sonra, herkes kendini suçlar. Zamansız ölüm öyle garip bir şeydir. Keşke ben gitseydim, keşke çağırmasaydım, keşke yanında olsaydım, keşke sözünü dinlemeseydim, keşke ısrar etseydim, keşke ısrar etmeseydim… Sanki herkesin o ölümle bir alakası vardır. Herkes o ölümde parmağı olduğunu düşünür. Üstelik bir açıdan bakınca onlara hak vermek mümkündür. Gerçekten de, yapacakları veya yapamayacakları küçücük bir şey, ölümü kapıdan çevirmeye yetecekmiş gibi görünür. Ama ölüm ne yapar eder, gelir bulur.
Yine sonra, yani her şey olup bittikten sonra, herkes, bütün insanların, olayların, randevuların, aksiliklerin ve tesadüflerin, kusursuz bir düzen içinde, olağanüstü zamanlamalarla, adeta o ölümü gerçekleştirmek için bir araya gelmesine hem şaşar, hem de öfkelenir. Gerçekten de, küçük, minnacık, bir saniyelik veya bir kelimelik bir fark, ölüme giden rayların makasını değiştirmeye yetecekmiş gibi görünür. Ama ölüm ne yapar eder, gelir bulur…. (s. 122)
Ulaş, “uzun zamandır ilk kez” demek. Ceren’in sözlüğünde Ulaş’ın anlamı bu.
“Uzun zamandır ilk kez birini sevmek” demek. Sevmek, o kadar. Önüne arkasına başka bir şey koymaya gerek yok. Sadece sevmek.
Ulaş, uzun zamandır ilk kez, “Ya beni sevdiği için başına bir şey gelirse…” diye endişelenmek demek. (s.101)”
Candan Erçetin’in bu şarkısı hem küçük Ceren’e gelsin, hem de böyle bir şarkı dinlenebilsin; tüm kendinin hapishanesinde kalan ruhlar için… Sanki şu sözler de Ceren’i çok iyi anlatıyor: