Son Güncelleme: 07 Kasım 2008, Cuma
ABD seçimlerinin ülkemizi ne kadar yakından ilgilendirdiğine; bir kez daha şahit olduk. Ulusal medyamız, siyasilerimiz, bürokratlarımız, iş adamlarımız ve hatta bir çok esnafımız zenci (siyah) bir adamın ABD başkanı seçilip seçilmeyeceğini aylardır merak etti durdu. Sonunda seçildiğini de gördü. Ama yıllardır zaten zenci bir insanın ABD başbakanı olduğunu hep gördük durduk. Nerde mi?
Türk Yeşilçam film üretim merkezinin aklının ucuna dahi getirmediği “yönlendirme” amaçlı film senaryolarını ABD’nin Holywood’u kurulduğu günden bu yana yapıyor.
İşte Rambo örneği.
Binlerce ABD askerinin öldürülerek mağlup olduğu ülkelere Rambo’yu gönderip “Kahraman Amerikalı’yı pekala yaratabiliyorlar.
Ve; Obama’lar bundan 70 yıl öncelerinden beri bu güne kadar Holywood filmlerinde “Başbakan rolunde” oynadı durdu.
ABD halkını siyah tenli bir başbakana alıştırmaktı. Alıştırdılar ve sonucu 4 Kasım 2008’de aldılar.
Devlet olmak bunu gerektirir.
Peki Obama, milyonlarca siyah insanın umudu olacak mı?
Siyah insanlara olur mu bilmem ama milyonlarca beyaz insanın umudu olacak. Yani, Afganistan, Irak başta olmak üzere dünyanın bir çok yöresinde işgalci konumunda olan on binlerce beyaz ABD askerine; umut olacak Obama’nın rengi.
İşgal bölgelerine dün isteksiz giden siyah insanlar bu gün Obama başta olduğu için hem istekli hem de çok sayıda olarak işgal bölgelerine gideceklerdir.
Böylece beyaz insanlar hem işgal bölgelerinde hem de ABD içerisinde büyük bir rahatlığa huzura kavuşacaklardır.
Bu konuda iddiacı olmuyorum. Obama siyah olarak ABD başkanı oldu diye ABD’nin işgalci tavırları bitecek diye bir kural yok. Aksine daha fazla şiddetlenerek gelecektir. Belki Ortadoğu Bush döneminde yeterince göremediği kan gölünü Obama ile görecektir.
Bunu bir fıkra ile örnekleyeyim:
“Papağanın sahibi her sabah papağanına “Baba de bakim evladım” sözünü söyletmeye çalışırmış. Papağanda inat mı inat söylemezmiş. Bir gün böyle ikinci gün yine öyle günler gelip geçmiş. Papağan sahibinin sabrı tükenmiş ve bir sabah, adam papağanını eline almış “baba de bakim evladım demezsen her gün bir tüyünü yolacağım” demiş. Demiş demesine ama papağan da inat mı inat sözü söylememiş bir tüyü yolunmuş. Bir gün iki gün derken tüm tüyleri tek tek yolunuyormuş.
Papağan sahibi yine bir sabah söz söyletmek için papağanın yanına varmış bir de görsün: Papağanı eline bir serçe geçirmiş. Zavallı serçenin her tüyünü yoluşunda “Baba de bakim evladım” diyormuş.
Evet tüylerimiz yolunmaya devam edecek.