﻿ ﻿ Sad Suresi Meali - birmeal.com
Sure ismini birinci ayettindeki “Sad” harfinden almıştır.
Sâd. Öğüt ve şeref kaynağı olan Kur'an'a yemin olsun ki,
Ama nerde! Gerçekleri örtbas eden kâfirler yersiz bir gurur ve açık bir düşmanlık içindedirler.
Hâlbuki biz onlardan önce nice nesilleri helak ettik. Tam bu sırada feryat ediyorlardı ama nafile vakit kurtuluş zamanı değildi, iş işten geçmişti.
Onlar, içlerinden bir uyarıcının gelmesini hayretle karşıladılar ve o kâfirler; "Bu bir sihirbaz ve tam bir yalancı!"
- Ne! Bütün ilahları tek bir ilaha mı indirgemiş? Ne tuhaf! Olacak şey mi bu? Diyorlardı.
Onların ileri gelenleri hemen harekete geçip yandaşlarına şöyle dedi: - Bildiğiniz yolda yürümeye devam edin ve ilahlarınıza sahip çıkın yapılması gereken tek şey bu!
- Biz son inanç sisteminde böyle bir şey duymadık. Bu düpedüz bir uydurmadır!
- Hem bu Kur'an, içimizden başka kimse yokmuş gibi ona mı indirilmiş? Aslında onlar benim zikrimden şüphe etmektedirler. İşin doğrusu onlar benim azabımı henüz tatmamışlar.
Yoksa senin sonsuz kudret ve lütuf sahibi Rabbinin rahmet hazineleri onların elinde de ondan dolayı mı seni elçiliğe layık görmüyorlar?
Yoksa göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin hükümranlığı onlara mı ait? Öyleyse bir yolunu bulup göklerin tahtına kurulup otursunlar bakalım.
Haddi zatında onlar, derme çatma guruplardan oluşmuş, şimdiden bozguna uğramaya mahkûm başıbozuklar ordusu.
Nitekim onlardan önce Nuh'un, Ad'ın ve piramitler sahibi Firavun kavmi de elçilerini yalancılıkla suçlamışlardı.
Semud ve Lut'un kavimleri ile Eyke halkı da, işte onlar da hezimete uğramış guruplar idi!
Bu toplumların hepsi de elçileri yalanladılar bu yüzden azabımı hak ettiler.
İşte bunlar da ansızın başlarına gelecek ve tek bir nefes bile aldırmayacak korkunç sesten başka bir şey beklemiyorlar.
Ve alay ederek diyorlar ki: -Rabbimiz, bizim payımıza düşen şu cezayı hesap gününden önce hemen ver!
Sen onların söylediklerine karşı sabret ve güçlü ol ve bize yönelmiş güçlü bir kişiliğe sahip olan kulumuz Davut'u hatırla!
Emrimize boyun eğdirdiğimiz dağlar Davut ile beraber sabah ve akşam bizim yüceliğimizi dile getirirlerdi.
Kuşlar da topluca bu tespihe eşlik ederlerdi. Zira hepsi de Allah'a yönelmişlerdi.
Ve biz onun iktidarını güçlendirmiş ve ona doğru karar verme ve etkili bir konuşma kabiliyeti vermiştik.
Sana birbiriyle davalı o iki kişi ile ilgili kıssanın haberi geldi mi? Hani o iki kişi mabedin duvarına tırmanıp.
Davut'un huzuruna aniden girince Davut onlardan korkmuştu. Onlar da: -Korkma, dediler. Biz birbiriyle davalı iki kişiyiz, birimizin diğerine haksızlık ettiğini düşünüyoruz. Sen aramızda hakkaniyetle karar ver haksızlık etme bizi adaletli bir sonuca ulaştır/orta ve makul bir yol göster.
-İşte bu benim kardeşim, O'nun doksan dokuz koyunu, benim ise sadece bir koyunum var. Öyle iken "Onu da bana ver" dedi ve tartışmada bana baskın çıktı.
Davut: -Kardeşin senin koyununu kendi koyunlarına katmak istemekle gerçekten sana haksızlık etmiş. Zaten ortakların çoğu, birbirlerine haksızlık ederler. Ancak inanıp iyi ve güzel işler yapanlar hariç. Fakat böyleleri de maalesef çok azdır. Bu arada Davut, kendisini sınadığımızı anladı ve hemen Rabbinden bağışlanma dileyerek eğilip secdeye kapandı ve Rabbine tövbe ile yöneldi.
Biz de onun bu hatasını bağışladık. Zira onun bizim katımızda özel bir yeri ve güzel bir geleceği vardı.
Biz göğü, yeri ve ikisi arasındakileri boş ve anlamsız yaratmadık. Bu, iddia kâfirlerin zannıdır. Cehennemi boylayacak olan o kâfirlerin vay haline.
Yoksa biz inanıp iyi ve güzel işler yapanları, memlekette bozgunculuk yapanlarla bir tutar mıyız? Yoksa sakınanlar ile günaha batmış olanları bir tutar mıyız?
İşte bu, ayetleri üzerinde derinlemesine düşünsünler ve temiz akıl sahipleri öğüt alsınlar diye sana indirdiğimiz bereket kaynağı bir kitaptır.
Biz Davud'a Süleyman'ı bahşettik. Süleyman, ne güzel bir kuldu. O, her daim Allah'a yönelen biriydi.
Hani, gün batımına doğru ona safkan koşu atları sunulmuştu.
Güneş batımına kadar onları seyretmiş ve şöyle demişti: -Şimdi ben atları sevmeyi Rabbimi zikretmeye tercih etmiş oldum.
(Bu ayet böyle de anlaşılmıştır).Ardından getirin onları bana diyerek başladı boyunlarını ve bacaklarını sıvazlamaya.
And olsun ki biz Süleyman'ı hükümdarlık gücünü zayıflatarak sınamıştık sonra toparlanıp eski gücüne kavuşmuştu.
Ardından şöyle yalvardı: -Rabbim, beni bağışla ve bana, benden sonra hiç kimseye nasip olmayacak bir hükümranlık lütfet, zira sen sonsuz bir lütuf ve ihsan sahibisin!
Bunun üzerine rüzgârı onun istifadesine sunduk böylece rüzgârlar emriyle onun istediği yere kolayca esip giderdi.
Becerikli bina ustalarını ve dalgıçları da onun emrine verdik.
Zincire vurulmuş diğerlerini de.
Ey Süleyman işte bütün bunlar bizim sana sınırsız bir lütfumuzdur. İster onları serbest bırak istersen elinde tut.
Çünkü onun, bizim katımızda özel bir yeri ve güzel bir geleceği vardı.
Kulumuz Eyyub'u da an! Hani O, Rabbine: "Rabbim bu dert benim belimi büktü beni halsiz ve mecalsiz bıraktı" diye yalvarmıştı.
Biz de ona: "Ayağınla yere vur. İşte orada yıkanıp içerek şifa bulacağın soğuk su var" demiştik.
Böylece katımızdan bir rahmet ve akıl sahipleri için bir ibret ve öğüt olarak O'nu ailesine bağışladık malına mal nesline nesil kattık.
Eline şu otlardan bir demet al ve onu bir ilaç olarak uygula ve sakın sözünden dönme. Gerçek şu ki biz Eyyub'u çok sabırlı bulduk. O, ne güzel bir kuldu zira O, hep Allah'a sığınır ve ona yönelirdi.
Ey Elçi ibadette güçlü, irade ve basiret sahibi kullarımız İbrahim, İshak ve Yakub'u da an!
Biz onları özellikle ahiret yurdunu düşünüp önemseyen, ihlâslı kullar kıldık.
Çünkü onlar, bizim katımızda seçilmiş ve hayırlı kimselerden idiler.
İsmail'i, Elyasa'yı ve Zülkifl'i de an! Bunların hepsi de hayırlı kimselerden idiler.
Bütün bunlar güzel bir hatırlatma ve öğüttür. Bilin ki Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için kesinlikle güzel bir gelecek vardır.
Kapıları kendilerine açılmış Adn cennetleri onları beklemektedir.