Bir toplumu toplum yapan kültür birikimi, değerleri ve inançlarıdır. İnsan sosyal bir varlık olduğu için bugünkü yaşayış biçimimizde zaman içinde değişme ve gelişmeler ortaya çıkmıştır. Biz belki de toplum olarak bu hızlı gelişme ve ilerlemeleri hazmedemedik ve değerlerimize sıkı sıkıya bağlı olan bir toplum olmaktan uzaklaştık.
Sevgi, saygı hoşgörü, yardımlaşma, dayanışma, komşuluk ve akrabalık ilişkileri hepimizin bildiği fakat zaman içinde kaybolmaya yüz tutan ahlaki değerlerimiz haline geldi. Aslında bu kavramlar doğru yaşansa hayatımızı daha anlamlı kılan, güzelleştiren, huzur, mutluluk ve manevi doyum veren değerlerimizdir.
Eskiden bayramlar denince akla, aile büyüklerini ve akrabaları ziyaret etmek, ellerini öpmek, hayır dualarını almak ve kalabalık sofralarda hoş sohbetler eşliğinde yenilen yemekler gelirdi. Günümüzdeki bayramlarda ise hele ki resmi tatil süresi uzunsa, kendimizi şehir dışı ya da yurt dışı tatil planı yaparken buluyoruz. Sonra da nerde o eski bayramlar diye dert yanarız.
Çocukluğumuzda kütüphaneler ödev ve araştırmalarımızı yapmak için gittiğimiz ve giderken heyecan duyduğumuz buluşma yerlerimiz olurdu. Günümüzde ise çocuklarımız, gençlerimiz ellerindeki akıllı telefonların bir tek tuşu ile her bigiye basitce ulaşır oldular. Ve teş tuşla ulaşmak istediğimiz bilgiye ulaştık, dünyanın her yerinden insanla bile iletişim kurar olduk. Ama bu bizi, bunca kalabalık şehirlerde bile yalnızlaştıran ve bu durumu normal karşılayan insanlar haline getirdi.
Bu değerlerimizi kaybetmekle, insanı hayata bağlayan ve toplumu toplum yapan güçlü bir bağı kopardığımızın farkında bile olamıyoruz. Ve maalesef ki, bu değerlerimizi yitirerek ve bunların yerine aynı değerde olmayan, aynı mutluluğu vermeyen basit şeyler koyarak, bireysellikten toplumsallığa doğru giden bir boşluk ve kaosa sürükleniyoruz. Ve bu erezyon ortamında hayata tutunmaya çalıştığımız şeyler de maalesef ki, doymak bilmeyen bir takım maddi ve dünyevi hırslarımız.
Ve bu aynı girdaba bilinçsizce de olsa çocuklarımızı yani, umutla bakmak istediğimiz gelecek nesillerimizi de sürüklüyoruz. Umarım çok da geç olmadan değerlerimize, kültürümüze gereken önemi verir, bu konularda gerekli farkındalığa ulaşırız.
Yazarın diğer yazılarını görmek için seçiniz! 23.10.2017 - Okumalı her çocuk engelli de olsa 16.10.2017 - Zordur engelli annesi olmak