İhsan YILMAZ EĞİTİMDE GELİNEN SON NOKTA
11 Ocak 2014 - Cumartesi 10:28 Bu yazı 2782 kez okundu
Silvan’da son zamanlarda yaşanan öğrenci kavgaları Türkiye’nin ne kadar çağdaşlaştığının açık bir delili olsa gerek…
Sorunu baz alacak olursak yaşanan olayları sorunun nedenleriyle birlikte değerlendirmemiz gerekiyor. ‘Peki, ne olacak bu öğrencilerin hali’ sorusu beynimizi kurcalıyor. Acaba suç sadece öğrencilerde mi? Yoksa çocuğunu sadece okula yollamakla yetinen ebeveynlerde mi?
Ya da eğitimden yoksun, eğitmekten aciz eğitmenlerde mi? Tabi idareden beceriksizlik yönünden mastır yapan idarecileri de unutmamak gerekiyor.
Acaba idareciler arasında çıkar çatışması mı var? Öğrenciler bu nedenle eski ve yeni idareciler arasında çıkar ilişkisine kurban edilip kışkırtılıyor mu? Öğrencileri bu şiddet kavramından uzak tutmak için gerekli önlemlerin yetkililer tarafından biran önce alınması gerekiyor.
Televizyonda gösterilen şiddete yönelik filmler bu olayların başlıca nedenleri arasında.
Gençler bu filmlerdeki karakterlere özenip ‘ninjalık’ yapmaya kalkışıyor. Hal böyle olunca sen misin bana yan bakan seremonileri ortaya çıkmaya başlıyor. Bunun sonucunda idareden yoksun idareciler polisin olaylara müdahale etmesine neden oluyor.
Ağır abi rolüne uygun film karakterlerinin ikinci versiyonu okullarda başrol rolü kapmaya çalışıyor. Filmin senarist ve yönetmenleri gelişen istenmedik olaylara karşı önlem olsun diye TOMA ve akreplerle 3. dünya savaşının provalarına seyirci kalıyor. Eskiden öğrencilere gaz vermek için kafası zehir gibi derdi öğretmenler.
Şimdi ise dokunma yanarsın geyikleri ortalıkta fink atıyor. Öğrenme psikolojisinde model alma diye bir şey var. Öğrencilerin iyileri model almadıkları apaçık ortada…
Yoksa Malabadi Anadolu Lisesi yani meşhur Silvan Lisesi’ndeki olaylar bu boyutlara ulaşmazdı. Bir de gidip okulun ismini değiştiriyorlar. Okulun ismini değiştireceğine kafaların içindekini değiştirmek en mantıklısı olsa gerek.
Eskiden Silvan Lisesi’nde yaşanan olaylar bu boyutlara ulaşmazdı. Demek ki şimdi ki yönetimde büyük bir zafiyet var. Ya da bu olayların önünü kesmekte yetersiz kalıyorlar. Polisin de olayların başlamasında etkin bir rolü var. Etki-tepki meselesi…
Onların bu konular karşısında biraz daha duyarlı davranması gerekiyor. Çünkü oradaki gençler şu anda ergenlik döneminde ve en deli dolu çağlarını yaşıyorlar. Çıkan arbede sonrasında bir öğrenci gözaltına alınıyor, bir polis memuru da burnundan yaralanıyor. Olayların ardı arkası kesilmiyor.
Taşlar, gaz bombaları, ses bombaları, havai fişekler havada uçuşuyor. Küçük öğrencilerin yüzündeki korku, yüreklerindeki engellenemeyen çarpıntı göz bebeklerine yansıyor. Ortalıktaki gaz bulutu yüzünden olayla ilgisi olmayan insanlarda zarar görüyor. Gözlerdeki aklar yerini kıpkırmızı renge bırakıyor. Sağlık sorunu olan insanlar dumandan etkilenmemek için çareyi kaçmakta arıyor.
Öğrenciler ertesi gün adliyeye sevk edilen arkadaşları için adliye önünde toplanıp gösteri yapıyorlar. Polisle öğrenciler arasında yeniden arbede çıkıyor ve ara sokaklarda devam eden bu gösteri sonucunda esnaflar da zarar görüyor. Herkesin iyice düşünüp yaptıklarını iyice değerlendirmesi gerekiyor.
Bu olaylar sonucunda herkesin suçunun olduğu apaçık ortada. Bu olaylara çevre okullardaki öğrencilerin de karışma riski var. Bu ülkede kim oturduğu yerin hakkını veriyorsa bir şekilde ayağı kaydırılıyor.
Gaffar Okan, Eşref Bitlis, Uğur Mumcu, Adnan Menderes örneklerini hatırlayalım. Sürgün edilen Mehmet Akif Ersoy öldürülen Musa Anter (Apé Musa) ve daha bir sürü değerli insan…
Bizim beceriksizlere ihtiyacımız yok, bizi kışkırtanlara ihtiyacımız yok.
Gençliğimizi zehirleyenlere, görevini yapamayanlara, çıkarları uğruna bizi feda edenlere ihtiyacımız yok.
Tek öğretilen, vurmak, dökmek, kırmak olmasın! Birbirimize insan gibi bakmaya ihtiyacımız var. Oturduğu yerin hakkını veremeyenlere kabir azabını hatırlatalım.
Ya işinizin hakkını verin ya da yerinizi işini iyi yapanlara bırakın gidin!
Etiketler: EĞİTİMDE, GELİNEN, SON, NOKTA