Küçük Prensim...: Ne Seninle Ne Sensiz.
Ah Ahmet Tuna ah ! Ne seninle oluyor ne sensiz. Seni özlüyorum annecim.Gözümün önünde her gün büyüyorsun.Sevgin olmasa nazında çekilmez hani. 11. aydan yemeye başladın adam olsun artık adam.5 dk durduğun yerde durmuyorsun. Önceden oyuncaklar ve kitaplar ilgini çekerdi şimdi koltuklara tutunup tırmanmak ilgini çekiyor.Dışarı çıkıp gezmek dolaşmak en sevdiğin aktivite J Anneanneni yoruyorsun biraz onun hakkını ödeyemeyiz bunu bilmelisin.Sende sakın büyüdüğünde bana ve anneannene karşı asi bir çocuk olma. Daha bizim evde mama sandalyen yok ama deden almış sana, özel yatağın bile var anneannende onu da deden almış. Ne kadar şanslı olduğunu bil diye yazıyorum. Sen onların 3. çocukları gibisin hatta dayın ve benden daha çok seviliyorsun.Ben sana az kızsam azar işitiyorum valla.
Artık sana söylenen her şeyi anlıyorsun. Hatta cevap vermeye çalışıyorsun nerdeyse.Mesela köpek nasıl yapar dediğimiz zaman ‘hav’ diyorsun J saçların nerde dediğimiz zaman saçını tutuyorsun.ayakların nerde deyince ayaklarına bakıp tutuyorsun.Araba görünce ‘düt’ diyorsun.Tarak görünce saçını tarıyorsun.Yürüteçte hız yapıyorsun,hatta artık yürüteçin içinde değil de dışında dolaşmak istiyorsun,ayağını kaldırıp yüksek bir yere çıkmaya çalışıyorsun. Parkta salıncakta sallanınca mutlu oluyorsun. Kendi yaşına yakın çocukları görünce seviniyorsun.Bunların hepsi güzel şeyler,bir yürüsen çok işimiz var seninle.
Şu sıralar biraz çıkarcısın her çocuk gibi,seni gezdiren kişileri daha çok seviyorsun.Mesela babanı ve dedeni.Ben senin gözünde sana zorla yemek yedirmeye çalışan,kendine zarar verecek şeyler yapınca hayır diyen ama yinede peşimde dolaştığın kötü biri olabilirim J Her ne olursa olsun seni hayatımda ki her şeyden çok seviyorum.Bazen sabrımı zorlasan da seviyorum işte.
Gönderen Mehtap zaman: 01:28
Ahmet Tuna'nın ilk pikniği