﻿ Palamut Ağacı |Palamut Ağacı
Uzun zamandır kendimi böyle halsiz ve bitkin hissetmemiştim. Bariz bir tane belli bir nedeni yok(ya da birden fazla olduğundan hangisi olduğunu kestiremiyorum) belki de yorgunluk tam bilemiyorum ya da hiç durmamak hep bir meşgale ve bir molaya ihtiyaç duyma gereksinimi bana bunu hissettiren. Kolum kanadım kırık sanki. İçimde bir kaygı yumağı çöreklenmiş oturuyor. İnşallah geçici bir sıkıntıdır.
2.5 yıl aradan sonra 6 aylık rutin doktor kontrolüme gittim ca 19-9 35 çıktı diye doktor genel cerrahiye yönlendirdi kolonoskopi yapılsın dedi..Kolonoskopi?? O ne dedim? İlk kolonoskopi istediğini duyduğum anda yine bir üzüntü çöktü gözlerim doldu halÂ bitmiyor mu diye her seferinde başka birşey istemeleri beni geriyordu bilmediğim adını ilk duyduğum testler tetkikler. Evet Allah beterinden korusundu ama işte. Sonra içerideki hastanın çıkmasını bekleyene dek googleda kolonoskopi araştırmasını yaptım biraz olsun rahatladım. Muayene sonucum temizdi. Çıkarken daha ocak ayında PET -CT çektirdik gerekli mi kolonoskopi dedim.. yapılırsa iyi olur çok elzem değil(işi garantiye almak isteyen doktor) ama belki polip falan vardır dedi. Polip de neydi? Teşekkürler Google.
Oradan çıktım. Anlamıştım. Bu hastalık bana kendisini unutturmayacaktı ömür boyu bununla yaşayacaktım hep sürecekti. Alışsam iyi olurdu… Doktorun genel cerrahiye yazdığı notu alıp çıktım..Ha tabi bir de elimde smear testi örneği ile …
Genel Cerrahi’den randevu alıp gittim Dr. Mevlüt Yordanagil dedi ki bu değer çok yüksek değil ki? sigara kullanıyo musunuz? hayır cevabı alınca yani bunun yüksek çıkması için bir sürü sebep var sigara kullananlarda bile yüksek çıkabiliyor dedi. Şikayetiniz var mı? Yok çok şükür.. Henüz ocak ayında PET çekilmiş temiz görünüyor o halde bence gerek yok dedi bir dahaki kontrolünüzde inatla yüksek çıkarsa yapalım o zaman kolonoskopi dedi. Jinekoloji onkoloji ye götürmem için bi not yazmasını rica ettim doktordan maşallah destan yazdı. Şimdilik yırttım özetle. Ama 6 ay dediğin nedir ki hemen gelip geçiyor.. Buna şükür çok şükür…
Yarın aileme gidiyorum. Serkan’siz.. Neden bilmem hiç gitmek istemiyorum. Gidene kadar bu kaygı olacak muhtemelen gidince çünkü curcuna çocuklarla falan güzel geçiyor vakit. Allah sağ salim gidip dönmeyi eşime evime kavuşmayı nasip etsin…
İçim o kadar kaygılı ki bi yere bunu yazmalıydım bir blogumun olduğu aklıma geldiği iyi oldu.
Az önce blogumu biraz okudum da hüzünlendim. İstanbul’a geleli 4 yıl oluyor bu 4 yılda hızlandırılmış şekilde o kadar çok şey yaşadım ki ben de dönüp baktığımda şaşırıyorum. Devletşah’ın bir videosunda gördüm minnet günlüğü tutmaya başlamış. Ben kendi adıma her gün o kadar çok şükredecek şeyim olduğunu ancak ettiğim şükrün bana bile yetmediği konusunda hayıflanan biriyim. Minnet günlüğü benim de işime yarayabilir deneyeceğim. Rabbim şükrümüzü arttırsın inşallah.
Bugünlerde zihnim karışık. Zorlandığım meseleler oluyor. Şaşırıp kaldığım, samimiyetsiz bulduğum, çarpık insan ilişkilerini idare etme konusunda sıkıntılarım var. Kadınların kadınlara ettiği buğuzdan sıkılmış vaziyetteyim. 14 yıl aktif olarak çalışmış bir insan olarak ağırlıklı diyalog içerisinde olduğum cinsiyet profili erkeklerdi. Kadınların entrikalarına, dengesizliklerine, boş boş konuşmalarına, arkadan konuşmalarına, burun kıvırmalarına alışık değildim. Açıkçası öyle insanlarla da işim yok. Direk koyuyorum mesafeyi. Önümde işim olsun yorulayım üzüleyim ama insan ilişkileriyle özellikle de aile meseleleriyle sınama beni Allah’ım. Ne kadar zormuş.
Şu önüne gelen insanın bebekli annelere laf atması bitmeyecek mi? Bir tek siz mi biliyorsunuz? Buradan yazdığıma bakmayın pek tersleyemiyorum insanları. Pazarda, markette, yolda, otobüste nerede görseler mutlaka bi lafları hazır. Ağırlıklı kadınlar ve yaşlılardan geliyor genelde. Ben kimsenin bebeğine karışmış bir insan değilimdir. En fazla tebessüm eder severim karşıdan. ilk zamanlar sorun bende sanıyordum acemiliğime verip onların cümlelerine bakakalıp hatamı arıyor ama bulamıyordum. Şimdi görüyorum ki tüm taze anneler aynı şeyden şikayetçi. Yok üşüyor, yok terliyor, yok telefonla konuşma, pazara niye getirdin yazık o bebeğe, orada rahatsız gibi?? he ben anasıyken anlamadım sen orda kasada(kasiyer) 2 dk gördün anladın hemen bravo. Bizi annelerimiz sanki sırtında taşımadı ferace içinde. Terslemek işe yarar mı bilmiyorum ama sanmıyorum ben zaten çok becerebilen biri değilim hoş gelmiyor ama o kadar hak ediyorlar ki.. Çok doluyum :))
Zeynep’e diş buğdayı yaptık arkadaşlarımla. Biraz planlı programlı çalışınca üstesinden geldim hamdolsun. Baya yorucuydu ama içime çok sindi. Programı maalesef herkese uyarlayamıyorsunuz kimisi h.sonu müsait kimisi h.içi müsait.. Gelebilen geldi bana da yetti.. Kızıma güzel bir anı oldu. Zeynep’i cânım Kübra hazırladı. Çok tatlı oldu güzel kızım. Böyle mürüvvetini görmüş gibi hüzünlendim o gün 😀 Bir seyin abartılı olmasından çok sıkılıyorum(tütü etekler, abartılı kafam kadar taçlar) zarafet ve sadeliği çok seviyorum. Kızımı da o şekilde giydirdim çok sevdim. Ayrı bir diş buğdayı postu açmak lazım sanırım 🙂
İşime karışılmasından çok rahatsızım. İş hayatımda bunu zaten çok yaşadım. Buna evimde asla katlanamıyorum belki işim yüzünden oldu bilemiyorum ama evimde kontrolün elimde olmasını seviyorum ki doğru olan da bu değil mi? Öyle bir an geliyor ki sanki sorun bende? Samimiyet farklı bir şey dayatma farklı bir şey. Onu ayırt edebilecek yetişkinliğe sahip herkes aslında ama…
Yalnızlığı, sükuneti seviyorum. Bir de ailemi özledim nokta.
Misafir ağırlamayı çok seviyorum. Hele kız arkadaşlarımı ağırlamak o kadar zevkli ki. Hem konuşacak çok şey oluyor hem çok rahat oluyorsunuz. Arkadaşınız da rahat ediyor. Ben genellikle kimsenin mutfağına -kendisi beni dahil etmiyorsa- çok karışmam. Buna rağmen bazı arkadaşlarımın benim mutfağımda rahatlıkla her işe yardım etmesi, çayı koyması, direk çekmeceden çatal bıçağı alması, bana sormaya bile kalmaması rahatlığı beni sevindiriyor. Samimi buluyorum. Ama bu her zaman olmuyor. Sanırım kişiye de bağlı. Karışmak var karışmak var. Karşı komşumun ocakta pişen yemeğimin başına gidip direk kapağı açması bunun suyu az, bunun tuzu az vs. gibi yorumlar yapmasına ne bileyim sormadan etmeden buzdolabımı açmasına sinir oluyorum 🙂 Mesafe şart diye düşünüyorum. O kadar da rahat olunmamalı diye düşünüyorum. Biri yardım etmek maksatlı diğeri eleştirmek maksatlı yaklaşıyor gibi geliyor galiba 🙂 Konu nereden nereye geldi:)
Diyeceğim şudur ki kız arkadaşlar bir hayatın olmazsa olmazıdır efendim. Evlenseniz de bu böyledir. Kocaya sarmamak için birebirdir. Onlarla görüşmek hasbihal etmek iyidir. Bu nedenle evlenince kız arkadaşlarınızla ilişiğinizi kesmeyiniz. Onları seviniz. Velhasılkelam uzun zamandır evime misafir etmek istediğim fakat bir türlü yoğunluklarından kaynaklı görüşmek kısmet olmayan iki kız arkadaşımı misafir ettim ve onlara bu etamin ayraçları yapıp hediye ettim. Çok acemice ve basit bir örnek oldu ama ilk iş mazur görün diye belirttim 🙂 İnşallah daha güzellerini yapmak kısmet olur. Zira hediyeleşmeyi pek seviyorum. Vaktim yettiği ölçüde yapmaya gayret edeceğim yine 🙂
Her yeni güne aklımda bir ton fikir ile ve şunu da yapmalıyım bunu da yapmalıyım iştahıyla uyanıyorum. O kadar sinir bozucu ki yapmak istediğim onca şey varken sanki hiçbir şey yapamıyormuşum hissi beni çok yoruyor. Yapmak istediğim şeye karar vermek, neyi nasıl yapacağımı kafamda oturtmak zaten çok zamanımı alıyor. Yapmak inanın daha kolay benim için!
Malzeme işin olmazsa olmazı. Bebekli, pusetli bir insan olarak malzeme temin etmek her zaman kolay olmayabiliyor (buna beyim tabi tabi diyebilir 😀 )Elindekileri değerlendirmek çok güzel. Pötikare kumaş elimde daima olan bir kumaş :)) Pötikareyi çok seviyorum ve evime yakın bir dükkanda satılıyor. Diğer ketene benzeyen kumaş kısmı ise annemin sandığından el dokuması bir kumaş. İkisi bir araya gelince ♥
Neyse bir arkadaşımıza ev ziyaretine gideceğiz kendisine minik bir bohça mı yapsam yoksa erzak torbası mı derken ortaya bu çıktı. Hediyelerin ya da yapılan bir işin sahibine benzemesi diye bir şey varsa o bence gerçek. Şu yaptığım erzak torbasını ilk kez yaptım o kadar tatlı oldu ki tıpkı sahibi gibi! Ben çok beğendim. İlk fikrim içine erişte koyup götürmekti, sonra kuskus ve kuru domates koymayı düşündüm, şu an çıkan sonuç ise içinde türk kahvesi ve kuskus var :)) Çünkü küçük bir erzak torbası. Yarım kilo alabilir maksimum. Ben yapmayı da çok sevdim ve ortaya çıkan sonuçtan çok memnun kaldım. İnşallah sahibi de beğenir 🙂
Yapılış aşamalarını ben tek tek yazmayacağım.
Yapmak isteyen olursa diye tık tık..
Yabancı dizi izlemeyi sevmeme rağmen başına oturup 1.sezondan itibaren takip ettiğim pek görülmemiştir. Zaten maksimum 3 bölüm ard arda izleyebiliyorum gerisi beni yoruyor 🙂 Şimdilerde ise kocamla oturup seyrediyoruz. Yanımızda da çay ve patlamış mısır!
Bu diziyi çok seviyorum. Eğlenceli komik. Favori karakterim Lenoard olsa da her birine ayrı ayrı gülüyorum. Zeynep de jenerik müziğinin hastası o müziği duyunca emekleme pozunu alıyor hemen 🙂 Dizi 9.sezonuna gelmiş biz henüz 6.sezondayız.
Bu diziye yeni başladım. Kocam aslında ilk sezonları izlemiş oluyor ama benimle beraber tekrar baştan başlıyor. İlk bölümünden sonra rüyalarıma gireceği endişesini taşısam da dizi sarmaya başladı bile. Heyecanla izlemeye devam.
İlk sezondan başladığım ilk ve yeni bir dizi. Hikaye tanıdık gibi. FBI, kim olduğu bilinmeyen hafızası silinmiş adını bile hatırlamayan Jane ve vücuduna rızası olmadan kazınmış şifreli dövmeler. Çözmeye çalışıyorlar. Aksiyonu bol. Güzel gidiyor…
palamut ağacı tarafından 14 Ekim 2015 tarihinde gönderildi
Pasta ve yemek konularında denemeler, tarifleri birleştirmeler, bunları kafama göre uyarlamalar yapmayı seviyorum. Genellikle tarifsiz iş yapamam. Çok iddialı değilim ama yaptığımı önce kendim beğenirsem bir daha ki sefere yapmayı yeğliyorum. Kendim beğenmezsem o tarifi eliyor rafa kaldırıyorum. Genellikle ilk yiyeceğim/yediğim yiyeceklere karşı ön yargılı olsam da tamamen kendimi kapattığım yiyecek sayısı az. Kocam da tatlı yemeyi çok seviyor. Tatlı (sütlü/şerbetli) cinsi şeylere karşı zaafı var. Ben önüme gelen tatlının genellikle yarısına kadar yiyebilen biriyim kalanını kocama yediriyorum:)
Limonlu Cheesecake ilk starbucksta yemiştim. Açıkçası garip gelmişti tadı. Ama görünüşü çok zarifti. Daha sonra yine yedim ve sevmeye başladım. Yapmak istiyordum ama yapabilir miydim tarifleri inceledim (bloglar, cafe fernando, nefis yemek tarifleri) kelepçeli kalıp aldım ve yaptım. İlk denemem olmasına rağmen bence fena sayılmazdı. Ben de kaybetmek istemediğim tarifler için burada bir kategori oluşturmaya karar verdim. İlki de bu olsun öyleyse 🙂
1,5 paket eti burçak bisküvi (Eğer biraz daha kalın bir taban isteniyorsa 2 paket yapılabilir)
tercihe bağlı çay kaşığı ucuyla sarı gıda boyası (ben ilk denememde kullandım ama bir daha ki sefere kullanmayacağım)
Tabanı için burçak bisküvi ve tereyağını robotta çekip 23 cm.lik kelepçeli kalıbın tabanına iyice (enim konum: ) yerleştiriyoruz. Buzdolabında yarım saat bekletiyoruz. Bu sırada cheesecake’i hazırlıyoruz.
Cheesecake için labne, krem peynir ve yoğurdu 5 dakika çırpıp üzerine şeker ekleyip çırpmaya devam ediyoruz. 1-2 dakika sonra unu eleyerek karışıma ekliyoruz. Daha sonra oda sıcaklığındaki yumurtaları ekliyoruz ve en son limon suyu ile sütü karışıma dahil ediyoruz.
Dolapta beklettiğimiz tabanı çıkarıp kalıbın kenarlarını aliminyum folyo ile kaplıyoruz.
ve hazırladığımız cheesecake karışımını tabanın üzerine ekliyoruz.
Önceden ısıtılmış 180 derece fırında 40 dakika pişiriyoruz. Daha sonra 160 dereceye düşürüp 10 dakika daha pişiriyoruz. (Fırın süresini aşmamakta fayda var)
Fırından çıkan cheesecake’i soğudurken jölesini hazırlıyoruz. Cheesecake soğuduktan sonra üzerine jöleyi ekleyip buzdolabında 1 gün bekletiyoruz.
Ertesi gün üzerine limon dilimleri ile süsleyip servise hazır hale getiriyoruz.
ben ilk denemem olduğu ve nasıl bir şeyle karşılaşacağımı bilmediğim ve fırınımın cheesecake’e karşı olan tutumunu kestiremediğim için 23 cm.lik bir kalıp kullanmıştım. Evet çok şık oldu ama cheesecake’e yakışan daha yayvan bir görünüm ve daha ince dilimler olmalıydı bence. O nedenle 26 cm.lik kalıp ve daha ince dilimler daha güzel olabilir..
yumurta, tereyağı oda sıcaklığında olmalı!
unu mutlaka elemeli!
aliminyum folyo ile kenarlarını kapladığınız kelepçeli kalıbı bir fırın tepsisine oturtup kenarlarına su dolu bir fırın kabı koymak cheesecake’in üzerinin çatlamasına engel olurmuş. Ben koymama rağmen üzeri çatladı(üzerine jöle eklediğim için belli olmadı) bunu da fırında 1 saati aşkın tutmama bağladım. Bir sonraki denemem de revize ederim burayı.
Genel kategorisine gönderildi	| cheesecake, limonlu cheesecake ile etiketlendi	| 3 yorum
Günler nasıl da hizla geçiyor Zeynep 2 aylik oldu da geçti bile!
Neler yapıyoruz peki ?
Evdeyiz genellikle. Ilkbahar geldi diye seviniyoruz havalar daha bir iyilessin, zeynep kanguruya sigabilsin anne ile gezmelere cikabilsin modundayiz. Keyfi iyi şükürler olsun sadece cok kusuyor bazen burnundan bile süt geliyor kusarken! bu da beni endiselendiriyor. Doktor bebek reflusu muhtemelen, kilo aliyorsa tedaviye gerek duymuyoruz diyor..yine de başka bir şeyden kaynaklaniyor mu acaba diye bi idrar tahlili yaptıracağız bakalim..bu arada dün itibariyle 3.790 kg olmuş küçük hanım: ) maşallah.. Zaten 0 dan 1 numarali beze geceli oldu baya..ilk aldığımız tulumlarina da sigamamasi sevindiriyordu bizi 🙂 bunlar disinda sadece anne sutu ile beslenmesine seviniyorum inşallah böyle devam eder..
14 küsür yıldır araliksiz çalışan biri olarak ilk kez zeynep sayesinde bu kadar süre evdeyim. Doğum izni dediğimiz 16 haftalik süreç 1 ay sonra sona erecek.. Bebeğin 6 ay anne sutu ile beslenmesi gerek ama ucretli izin sureniz buna musade etmiyor. Zeynep 3 aylik olacak benim izin surem bittiğinde. 3 aylik el kadar bebeği (ki erken doğduğu icin düzeltilmiş yaş 1.5 aylik oluyor ) birakip haftanin 6 gunu sabah 9 aksam 18:30 mesai ile nasıl çalışabilirim? 6 ay ücretsiz izin kullanma hakkım var. En azindan 3 ay bu hakkimi kullanmak istiyorum patronum itiraz edecek muhtemelen bakalim neler olacak.. Ha bir de emzirme ödeneği diye bisey var 103 TL cik 🙂 bir tweet okudum bununla ilgili komedi 🙂
devlet, yeni dogum yapmış anneye 103 lira, ineğe 375 lira süt parası veriyor. bileydim buzağı doğururdum.
— nilüfer taktak doğan (@dunnganga) December 24, 2014
Bunun dışında dua ediyorum tevekkül ediyorum kızıma kimin bakacağı konusunda..zamanla göreceğiz bunu da.. Görüldüğü üzere artik hayatim zeynep: ) ona süt olsun diye boza, gazi çıksın diye rezene içiyorum:) sürekli ictigimden değil tabiki ama herşey onun için artik. Süte benim yediklerimin geçmesi falan mucize gibi geliyor..
1 aydır tembeliz tadini cikariyoruz evde olmanin.. Sabahları kocami işe ugurlayip bazen uyuyoruz zeyneple oh mis: ) sonra yemek yap, evi topla, çamaşır yıka as kurusun topla, ütüle derken zaman geçiyor.. Bazen yapamiyorum çoğunu ama onceligim zeynep olduğu için strese sokmuyorum kendimi..olduğu kadar 🙂
Iyi ki EVET demişim
palamut ağacı tarafından 2 Mart 2015 tarihinde gönderildi
Bugün 2 mart 2015
Az cok tahmin ediyordum ama bu kadar güzel olacagini da düşünmemiştim..
O zamanlar bursa’daydi..
Benimle gorusmek icin sık sık geliyordu ıstanbul’a..
Gelip beni aldi..
Galata kulesi manzaralı sevimli, tatli sahibesi olan bi mekana yemeğe götürdü..
Ceketlerimizi bile sirtimizdan almışlardı!
Loş bir ortam, mum ışıkları, romantik bi yerdi..muzikler de mekana uygun nitelikteydi..
Yemekler nefisti..sevdiğim ege yemekleri vardi..
O da çok heyecanlı görünüyordu..
Ben heyecandan tabagimdaki zeytini ucurmustum (kimse görmedi bence )
Birşeyler konustugumuzu pek hatırlamıyorum
Sıra tatlıya gelmişti mekan sahibesi tum sevimliligi ile ben size uygun bi tabak hazirlatayim demişti cok ilgiliydi…
Sonra kocaman bir tatli tabağı ile geldi kadin.. o çok fazla ama gibi birşeyler mirildandigimi hatırlıyorum..
tabagi masaya koymasiyla ortasındaki kırmızı kutuyu farketmistim!
Serkan kutuyu aldı benimle evlenir misin dedi: ) cok cok heyecanlıydık ikimiz de.. ben o an sanirim donup kalmıştım evet demem geç olsa da cevabım belliydi..tek tas yuzugumu parmagima takti o an kutsi’nin benimle evlenir misin parçası caliyordu 🙂
Mekan sahibesi mekanin konseptine pek uygun olmasa da bunu sizin icin caliyoruz demişti: )
Meğer oyle ceketlerimizi falan almaları serkanin cebinden yüzüğü alabilmek icin planlanmış: )
2 yil denilen şey sanki cok az gibi..halbuki o kadar şey sığdırdık ki daha uzun yıllar geçmiş gibi hissediyorum..
Bugünkü hayatımızın temelleri resmen atılmış oldu…