La Vita é Bella: Bir Alex Değil
Bunların karşılığında erkek arkadaşınıza zorla Jill Sander defilesi izletebilir, sizinle alışverişe gelmesini sağlayabilir, hatta birkaç akşam yemeğini ona yaptırabilirsiniz. Basit değil mi? Sızlanmaya kalkarsa da ama ben seninle maça geliyorum Ahmeettt diye çığlığı basmakta özgürsünüz.
Özellikle bu seneki fedakarlıklarım sayesinde kesin cennete gideceğimi düşünüyorum.
Bu sene ne oldu, ne bittiyse lig bitmedi bitemedi.
Şike olmuş, birileri hapse girmiş, hapisten çıkmış, maçlara ceza verilmiş öyle olmuş, böyle olmuş sürekli bir atraksiyon, herkes negatif elektik yüklü.
Komşunun oğlu maç günleri evi başımıza yıkıyor, sözüm ona taraftarlar birbirini kesiyor. Sanırsın savaş çıktı.
Bakkala gidiyorum "Abla ne olacak bu Fener’ın hali ?"diyor, Patronum izledin mi Aziz Yıldırım’ın tahliyesini diye soruyor. Galiba bilirkişiyim. Bön bön bakıyorum adamların suratına. Sonunda bari bir tepki vereyim diye “Evet yaa yapar mı Fener şike, bence kesin yapmaz, bu sene şampiyonuz bak” falan diyorum. Hayır, bizim takımlarda bir David Beckham falan olsa ucundan kıyısından aklım kayabilir ama o da yok!
Gönderen Mia zaman: 07:08
Etiketler: futbol, İlişkiler
Ciiden 16 Mayıs 2012 08:01
:)) Sonunda resmen ofiste kıkır kıkır güldüm, cok yaşa!
tansumut 16 Mayıs 2012 13:57
ehehe süper,bu aralar bende çok sinirleniyorum bu durumlara. Hayır bende senin gibi ilk başta yaranayım diye yaptım bu işi ama 3 sene oldu ilişki nereye kadar durumunda oldum ve artık maçlara tek başına gidiyor ehehe :)
Nilufer 16 Mayıs 2012 14:45
Bir daha kocam veya oğlum maç izleyen kadınları gözüme sokmaya çalışırsa yazınızı okutayım diyorum... 20 senedir evliyim, 19 senedir maç sesi duyar duymaz kaçıyorum, ekranlara bakmıyorum ki yeşilden soğumayım diye... Yazınız akşam keyifi oldu bana...
the net. You certainly realize how to bring a problem
of the story. I was surprised that you aren't more popular because you definitely possess the gift.