Mehmet Özcan Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Teşvik Uzmanı Yoksul ve de dul bir kadının oğluydu. Köyün dışında tek odalı, küçük hevkereli(1) kerpiçten bir ev ve her başı sıkıştığında satmaya kalkıştığı çelimsiz sarı inekten başka bir...
4 Ağustos 2018 Cumartesi 12:16 Bu haber kez okundu
Aç da olsa kuyruğu hep dikti: Aç kabadayıydı… Öğleye kadar evde yatar, ikindiye doğru köyün kahvehanesine salına salına gelirken de kürdanla dişini karıştırırdı.
-“Hayrola emmoğlu, gene kebap mı yedin de; eti dişinin kovuğunda kaldı?” dediğimde -“He valla gardaş… Millet öyle bilsin de çatlasınlar diye” derdi.
Şov yapmayı, gösterişi, düşman çatlatmayı çok severdi. Resmiyette köyün en yoksuluydu ama bonkörlükte hiçbir ağa oğlu onunla yarışamazdı. Pek çok köylü içtiği çayın parasını peşin ödeyemez yazdırırken, o bide üste bahşiş verirdi…Bazen de hızını alamaz tüm milletin hesabını öderdi…
Onsuz bir köy düğünü düşünülemezdi. Nerede bir davul zurna sesi var; Beton Zeki orada halay başıydı. Beyaz mendil elinde, döne döne, beyaz dişlerini göstere göstere, dilinde müziğin ritmine uygun ıs…ıs’ları ve de yere diz vuruşları… Lorkeyi, Adana üçayağını ve tüm halayları ondan daha iyi çeken bir halaybaşı yoktu Çukurova toprağında.
Belindeki çifte silahıyla en çok mermiyi o sıkar, oynayanlara en büyük paraları tomar tomar o saçardı. (Tabi sıktığı mermilerin de, saçtığı paraların da misliyle kendine geri döndüğünü, davulcuyla ortak olduğunu çok sonraları öğrendim). Kaşla göz arasında en az üç köylü kızla rabıta kurardı. O kızlarla mektuplaşmasında da iş hep bana düşerdi. Birini ötekinden ayırt etmez hepiciğine de aynı frekansta aşık olurdu Beton Zeki.
Ceyhan ırmağı çağıl çağıl akarken, heybetli Akdeğirmen’in gölgesinde oturur, Beton Zeki’nin aşkını anlatan mektupları ben yazardım Mine’ye, Emine’ye.
Beton Zekiye askerlikte de çok iyilik yapmıştım; El üstünde tutmuşlar komutanları Beton Zekiyi. Bazen Fatoş, bazen Ebru vs. takma isimli güya Beton Zeki’ye aşık hayali genç kızların adını kullanarak yazdığım duygusal mektuplarla… Bazen de; Ağaların zulmüne uğrayıp hakkı hukuku gasp edilen yoksul köylünün, Beton Zekiden yardım isteyen yakarışlarını dile getiren mektuplarımla… Onları okuyan komutanların üzerinde öyle bir Külhanbeyi intibaı yaratmışım ki; Beton Zeki özel izinle köye geldi. Boynuma sarılıp beni öptü. Komutanları tüm taburu toplayıp “İçinizde Çukurova’nın nam sahibi bir kabadayısı var. Lütfen bu arkadaşınıza dikkatli davranın, onun itibarını bozmayın.” diye tüm kıdemli çavuşları tembihlemişler…
… İşi gücü yoktu ama her hafta birkaç kez köyden şehre gidip gelmeyi alışkanlık haline getirmişti. Bunu da büyük adamlığın gerekliliğinden sayardı. Bu geliş gidişlerinde zinhar köy otobüsüne binmez, taksiyi tercih ederdi. Hem de otobüsle aynı saatlerde..şoförün ücretini de çok önceden verip köye geldiğinde şoförün kendine temenna (selam) durup kapı açmasından (bunu da köylülerin görmesinden) büyük zevk alırdı.
Köye böyle havalı gelmeyi bana da önerirdi; “-Zaten Adanaya fabrikaları denetlemeye geliyorsun.. Patronlardan emaneten bir Mercedes al, ikindiye doğru köye gel, köylüler o saatte kahvehane önünde oturup seyir halinde olurlar. Sen şoförü tembihle, aniden frene bassın. Çıkan toz bulutları köylünün üstünü kaplasın. Sen sakın arabadan inme, sadece camdan köylüleri elle selamla. Sana tezahürat yapıp, illaki çay içmeye buyur etseler de sakın inme! “Karataş’a gidiyorum; Kaymakam bey ve belediye başkanıyla toplantım var” diyip tekrar gaza bastır. Bu sefer hem toz, hem egzoz dumanı savur bunlara! O zaman kıymetli olursun” derdi.. Ben itiraz edince de, hep kızardı; “Emmioğlu senden siyasetçi olmaz. Duyduğuma göre sen her yanına gelenle ilgileniyormuşsun, Başbakanlıktaki odan, evin Adana dan gelenlerle dolup taşıyormuş. Herkesin önüne düşüp tek tek sorunlarıyla ilgileniyormuşsun, böyle yaparsan kıymetin bilinmez, bu millet kolay ulaştığı, zahmetsiz hizmet aldığı eşeğe değil, zor olan, ulaşamadığı gökteki turna kuşuna değer verir.
Ben cahilin tekiyim, ilimden irfandan anlamam ama halaydan, halk türkülerinden iyi anlarım. Bizim milletin karakteri türkülerinde, folklorunda gizlidir; Sevip benimsediği hayvanlara türkülerinde yer vererek ya da resmini halısına, klimine işleyerek teşekkür eder. Binlerce halk türküsü var; bize kolay hizmet veren eşek üzerine söylenmiş ne bir türkü var, ne de halı kilim deseni ama gökteki turna kuşu üzerine söylenmiş yüzlercesi var. Neden? Çünkü eşek yakın, turna uzak. Eşek gerçek, turna hayal. Eşek kolay, turna zor!
Sen de kolay olma zor ol.. Sana gelen insanlara “İMF ile toplantım var, Japonyadan heyet geldi de. Randevusuz gelenler tekrar Adanaya gidip bir daha Ankaraya gelsinler. Otobüste gö…’lerinin çanağı kırılsın!” derdi.
Tembeldi… Ömrü boyunca hiç çalışmadı. Hiç üretmedi…Hep yedi, içti, eğlendi…Kendine sorarsan çok muazzam işi ve geliri olduğunu; Yerken, içerken, oynarken bile para kazandığını, Karataş ovasında çalışan ve üreten herkesin kazancına ortak olduğunu ısrarla söyler ve buna da bıyık altından gülerdi.
Yoksulluğuna ve tembelliğine rağmen Karataş ovasının en varlıklı ağalarının bile gıptayla baktığı şatafatlı bir hayat yaşadı Beton Zeki…
Hep merak etmişimdir, bu çeşmenin suyu nereden geliyor diye. Köy düğünlerinde davulcuya giden bahşişlere ortak olduğunu biliyordum ama ovanın varlıklı ama utangaç ağalarının bar-pavyon kaçamaklarında Beton Zekiden aldıkları rehberlik hizmeti karşılığında ödedikleri kabarık hesaplardan yarısının Beton Zekiye gittiğini çok sonradan öğrendim.. Helal olsun Beton Zeki’ye… Nur içinde yatsın!
(1) Evin önündeki sebze bahçesi
Kaynak: Çukurovalılar Derneği
Kulaksız Doğan BebekBebeğimi görebilir miyim" dedi yeni anne. Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve mutlu anne...