yeraltı adamı soruyor: | kitap alıntıları | puiv.com
yeraltı adamı soruyor:
kolay kazanılmış bir mutluluk mu yoksa insanı yücelten acı mı daha iyi?
(dostoyevski - yeraltından notlar)
mutluluk dediğimiz şey aslında sahte. gerçek değil. ama acı gerçek.
seni en çok ne mutlu eder? x cevap. peki sonra? bu kadar mı? daha fazla ne mutlu eder? x cevap. peki sonra? başka bir x cevap.
bu böyle böyle uyuşturucu gibi dozu artırılmış şeylerle devam eder.
ilk seferinde insanı inanılmaz mutlu eden x, ikinci ve üçüncü seferinde aynı mutluluğu yaşatmaz.
mutluluğu arayarak geçen bir ömür, insanın kendi yarattığı sahtelikte, kendini bu sonu olmayan şeyde daha fazla dibe batmasıyla, hiç bir zaman tam olarak tatmin olmamış bir sonla bitebilir.
ama acı, küçüğünden büyüğüne, maddesel veya duygusal.
her iki türüyle dibine kadar yaşanır. bir sefer acıtani, daha fazla acitsin istemeyiz. acıtacak şeyleri keşfederiz ve onlara bağımlı yaşamayiz.
acıyı deneyimledikce, tecrübe kazaniriz...
bu da insana tek başına ayakta durabilme gücünü veren ciddiyeti ve sorumluluğu hatırlatır.
biz ölümluler sorumlu insanlarız. bu dünyaya sahtelikte dolu mutlulukların peşinde koşmak için gönderilmedik.
hepimizin buraya gönderilme sebebi var.
ve bu sebebi deneyimlenmeden yaşamayip, ufak tefek mutlulukların peşinden koşmakla harcar, sorumluluklarımızı unutursak, muhakkak kaybedenlerden oluruz.
biraz kısa oldu ama bu soruya cevabım yazdıklarımdan ne anladığın olabilir bence darkier:)
biraz geç okumuş olsam da çok güzel bir anlatımdı, teşekkürler. yalnız, düşüncelerin aklıma inception filmini getirmedi değil. hatırlayacak olursan filmin sonunda başrol, -spoiler-fırıldağı çeviriyor fakat durup durmamasına bakmıyor bile. bulunduğu yerden hoşnut ve sahte de olsa artık umurunda değil çünkü amacına ulaşmış ve mutlu. biz insanlar duygularımızla var olabiliyoruz. gerektiğinde mutluluğu -sahteliğini önemsemeksizin- ya da acıyı yaşamamız gerekiyor.
duygularımızla var oluyoruz ve duygularımizin da bizi ele geçirmesine izin vermediğimiz kadar insan olabiliyoruz. duygularin kontrolü ele geçirip hemen bir davranışa dönüşmesini engelleyebildigimiz kadar insanız.
circlepit	6 ay önce
ikisi de dozunda olunca daha iyi. yoksa çekilmez bu hayat.
banabubade	6 ay önce ~ 6 ay önce
kolay kazanılan hiç bir şey tat vermez kan ter akıttığımız bir uğraş karşısında, bu uğraşın sonu kötü bile olsa.
mutluluk olsun da taştan olsun
hiçbiri. çünkü "iyi" denilen bir şey yok. sadece "alışma" var. insan mutluluğa "alışınca" veya acıya "alışınca", "iyi" kelimesi sadece içi boş bir kavram oluyor. sadece "dopamin, oksitosin veya adrenalin, noradrenalin" var. sadece hormon.