türk sinemasının ortalama seyircisinin zevkine fazlaca uydurulmuş, belli ki "seyreltilmiş" bir yaşam öyküsünün anlatıldığı 2018 yapımı film. bana mahsun kırmızıgül'ün yönetmen koltuğunda olduğu -teaserlar dahil- filmleri anımsattı. geniş geniş açılar, tee gökyüzünden yapılmış "kameranıza sağlık" dedirten çekimler, camili tarlalı şehir manzaraları, ordan oraya can havliyle koşuşturan sevimli çocuklar... tıpkı onun filmleri gibi oldukça hüzünlü, gözleri de yaş ile dolduran türden.
kötü bir film değil, epeyce emek verildi çok açık. ama müslüm gürses olmak da, onun şarkılarını söylemek de; onun dinleyicisini, dinleyicisiyle olan temasını anlatmak da çok zor işler. öyle kolayca altından kalkılamıyor belli ki.
müslüm gürses'in sesinden iki kuple bir şey dinletmemeleri büyük bir kayıp, filmin tırmanacağı noktalarda müslüm gürses'e hayat veren timuçin esen'in sesi -doğal olarak-yetersiz kalıyor. müslüm gürses'in yerinin doldurulmazlığının da açık bir ifadesi olacak şekilde kendi sesine yer verilmeliydi kanısındayım.
illa da sinemada izlenecek bir film değil, bir ara izlenebilir fikrindeyim. trailer
ruhsuzkozmonot 28 Eki 2018 13:40
oyunculuk performansları açısından sinemamıza katkı sağladığını iddia edebilme şansımız bulunan bir filmdi; ancak müslüm baba'nın şarkılarını duyma hasreti çekmemize neden olmasınıysa aşırı itici buldum. filmi izlerken sıktım karanlıktaki yumruğumu ve "ayıp etmişler" dedim. yorumları okuduğumda bu noktada yalnız olmadığımı görmek de güzel. müslüm baba'nın orijinal sesine dair bir özlem oluşturacak denli bir yadsıma eylemiyle karşı karşıya kaldık. ilk kısımlarını daha çok beğendim bu yönden. daha samimi buldum.
"‘Müslüm’ var, ‘Baba’ yok!" isimli yetkin bir analiz yazısını da aşağıda nakledeyim:
Oysa Müslüm Gürses, özellikle de 12 Eylül sonrasında bir araya gelmeleri, yan yana durmaları yasak olanların, Zeytinburnu’nun kokuşmuş deri atölyelerinin hastalıklı çocuklarının, sanayi sitelerinin ve yoksul semtlerin afili delikanlılarının, gururu kırılmış babaların gadrine uğrayıp onunla teselli bulmuş yüz binlerin ellerinde ‘Baba’ mertebesine yükseltildi. Örseleyen, hor gören, itip kakan, aşağılayan, hak ettiği değeri vermeyen ‘devlet baba’nın görüp de görmezden geldikleri; buyurgan babaların evlatları, o hiç istemediği halde, baba olarak seçtikleri Müslüm ile birlikte söylediler şarkılarını. Filmde hikayenin bu tarafını görmek mümkün olmuyor ne yazık ki. "
divine comment77 28 Eki 2018 21:58 *