Alışamadık Kaptan - azatmetin.com
Söylesene kaptan, daha ne kadar kürek çekicez. Soğuk denizlerde doğmuş gibi hissediyorum kendimi, sakallarım donmuş, dev dalgaların arasında büyümüşüm sanki. Karaya varmak için daha kaç fırtına atlatıcaz, dolup taşan suları boşaltmaktan yoruldum artık. Dönüp dolaşıp aynı yerlere geliyoruz, yanlış rotayı takip ediyoruz. Sencede öyle değil mi?
Rüzgar nereye doğru esiyorsa o yönde ilerliyoruz, bu pusulanın hiç bir hükmü yok; doğru-yanlış, gerçek-yalan. Bir ara yön olmalı, bizi karaya götürecek bir ara yön kesinlikle olmalı.! Anlamalısın beni; gölgemi en son ne zaman gördüm hatırlamıyorum, kim bilir şimdi nerededir.
Anlatsana kaptan; bu karanlık ne zaman çökerde aydınlanır gökyüzü, yola çıkmak için ne kadar daha bekliyecez. Gel-gitler ne zaman sona ericek, ortalık durulur mu peki şimdi. Bir şeyler söyle, çıkartalım suyun dibinden şu demiri, gidelim artık.
Haddinden fazla iyiydik, o yüzden kaybettik yönümüzü. Buz dağının görünen kısmına denk geldik; çok üşümüştük, tüm adaları yaktık; dayanamayıp, devrildik. Kaybolan küreklere bir daha rastlayamadık. Onca harbin içine girdik; boğuştuk, boğulduk. Hep mağlup geldik. Denizleri besledik tuzlu sularla ama daha önce hiç bu kadar ölmemiştik.
Tüm yelkenleri açalım kaptan. Aslında yelkenden pek anlamam, zaten hiç rüzgar da yok; akıntıya bırakalım istersen.
-Aklımızdan ne geçiyordu bilmiyorum ama kesinlikle zaman geçmiyordu
Önceki Yazı Git beni o kuyudan çıkar
Sonraki Yazı Sandalye