HAYAT BİR NAKIŞTIR
22 Temmuz 2020, Çarşamba günü eklendi.
Benim ilk gençlik yıllarımda içimizi ısıtan bir seri yayınlanmıştı. İsmi biraz değişikti ama içerikler çok güzeldi. Sonradan benzerleri de çıktı. Ve zamanla "Tavuk Suyuna Çorba” serisi de tükendi gitti..
Bugün buraya benzeri türden bir öykü bırakıyorum. Çok kereler dillendirmeye çalıştığım "hayat” temasına kurgulanmış bir öykü.
Ve diliyorum ki bizler de hayatlarımızı güzel bir öykü tadında yaşayalım. Sevdiklerimize, sevenlerimize farklı detaylarında güzellikleri yaşatalım. Hadi buyrunuz efendim:
"Bir küçük çocuk, annesi nakış işlerken dizlerinin dibinde oturup onu seyretmeyi çok severdi. Bir keresinde aşağıdan annesine doğru bakıp sordu: "Anneciğim, ne yapıyorsun?”
"Nakış işliyorum yavrum. Bu kasnaktaki kumaşın üstüne güzel desenler işlemeye çalışıyorum.”
"Ama yaptığın şey, hiç güzel görünmüyor, karmakarışık…”
Gerçekten de çocuğun oturduğu yerden bakınca, annesinin elinde tuttuğu kasnağın altındaki ipler, birbirine giriyor, kasnağın üstünde görülen san'atlı işlemelerden ise, hiçbir eser görünmüyordu. Çocuğun bu sözüne annesi gülümseyerek:
"Hadi sen git, biraz oyna” dedi. "Nakışımı bitirdiğimde seni dizime oturturum, o zaman o nakışa benim yakınımdan bakar ve ne olduğunu anlarsın.”
"Gel kızım, yanıma otur da, birlikte bakalım bu nakışa.”
"Yavrum, alttan bakıldığında nakış karışık ve anlaşılmaz görünüyordu. Çünkü sen nakışın üst tarafına daha önceden çizili bir plan olduğunu göremiyordun. Bu benim yaptığım bir dizayndı. O çiçeği işlemek için, benim bu çizimi ve planı takip etmem gerekiyordu. Şimdi benim tarafımdan baktığında ise, ne yaptığımı daha iyi görebiliyorsun.”
Küçük kız yıllar geçip büyüdüğünde, başına gelen her iyi ya da kötü, güzel ya da çirkin olaylar karşısında, hep bu yaşadığı olayı hatırladı. Hayatının bir nakış gibi, İlâhî bir kudret eli tarafından dantel dantel işlendiğini, kendisine karışık, anlamsız, kötü gibi görünen olayların, aslında İlâhî bir planın nakışları olduğunu, ortaya çıkacak bütünün ve kompozisyonun harikulade bir resim teşkil edeceğini hissederek hâlinden pek de şikâyetçi olmadı.”
DENEME KABİNLERİNDE RUHLAR
“GÜNAYDINIM, NAR ÇİÇEĞİM, SEVDİĞİM “
DÜŞE KALKA DEVAM EDİŞLERİN ASALETİ
BEN ‘GÜNEŞ’TE TUTUKLU KALDIM
BU ÜLKENİN CEMİL MERİÇ’İ
“Bir adam ki hayallerini rüyalarına sokamamışsa, o adamdan hiç bir şey olmaz oğlum “