Hayat Yolculuğum - Emine İDE
Bu hayat yolculuğum, devam ederken,
Her geçen gün Allaha varmak için, mühletim azalırken,
Aslında mesafeler boyu uzaklaşıyordum…
Günlük meşgaleler arasında kaybolurken fikrim, benliğim,
Dünyaya, yaşama nasıl da sımsıkı bağlanıyordum?
Tüm elde etmişlerimi çaresizce bırakıp gitmeyecekmişim gibi…
Her gün eve atarken adımımı,
Tonlarca ağırlığa yetişti günahım.
Her gün çalıyordum şeytandan, nefsimden bir şeyler,
Farkında değildim kayıp giderken?
Gençlik, güç hepsi beni terk ederken,
Yarab, hayat torbasına ne kattım?
Sana yarın hangi yüzle varacaktım?
İçime akan göz yaşlarım, siler miydi özensiz karalamalarımı?
Rahmet olup umut olur muydu bana?
Vijdan mihengim sen rahatsızsın, haksızlık ettim sana.
Umudum kendimden değil yarab senin sahipliğinden,
Tutacaksın elimden değil mi son nefesimden?
Hayatımın tehlikeli virajlarında rahmetinle ışık oldun bana,
Hissetim rehberliğini, sahipliğini,
Affet beni rabbim, özür dilerim,
Kapatıp gözlerimi, duymak istemediğim için seni…