Hayat ve Ben: 2013
Direnmek; Türk Dil Kurumu sözlüğünde şöyle tanımlanmış; “Herhangi bir düşüncede, bir istekte veya bir durumda ayak diremek, inat etmek, ısrar etmek, taannüt etmek.”
Direnmek, pek çok kişinin hayatında hiçbir şey ifade etmeyen bir kelime. Bu kişiler önlerine ne gelirse onu yapmayı görev bilmişlerdir. Öyle mutlu olduklarını sanmışlar, sorgulamamışlar, eleştirmemişler hatta düşünmemişlerdir.
Direnmek, ne güzel kelime! Ne güzel bir eylem! Körü körüne değil, haklı olduğuna inanılan bir durum için güzeldir direnmek. Haksızlıkların üstesinden gelmek için, daha mutlu, eşit ve özgür bir yaşam için direnmek…Son zamanlarda sıkça yaptığımız bir şey…
Gönderen ISIL zaman: 15:29 Hiç yorum yok:
Ne Zaman Ölür İnsan?
Bir insan ne zaman ölür? Bunu düşündüm bugün…
Ne zaman? Biri kalbinden silip hayatından çıkardığında mı? Kişi kendini hayattan soyutlayıp, kendi kabuğuna çekildiğinde mi? Düşler, umutlar, hayallar bittiğinde mi? Hastane raporunda “öldü” tanısı konduğunda mı? Onu sevenler, düşünenler öldüğünde mi? Yeryüzünde seni tanıyan, ismini hatırlayan kimse kalmadığında mı? Bilmiyorum..
Ölüm bu kadar gerçekken şu an hayatta rüyadayızdır belki de..
Gönderen ISIL zaman: 15:21 Hiç yorum yok:
Baharın Gelişi, Dedemin Gidişi..
Bahar, kışın bizden çaldıklarıyla beraber eksik geldi bu sene. Güneş yüzünü nihayet gösterip gülümsedi. Örümcek ağlarını parlattı, selamlaştık. Çiçekler güneşe çevirdi yüzünü, otlar, çimenler neşelendi. Her şey renge büründü birden. Evler, arabalar, kaldırım taşları, direkler, insanlar..Hava tertemizdi, rüzgarla güneşin buluşmasını kutladı sessizce..Bu sessizliğe nokta koydu kuş sesleri, minik cıvıltılarla. Cıvıltılar eşliğinde tertemiz havadan uzun bir nefes aldım. Şimdi yenilenme mevsimiydi, hayat böyle akıp gidecekti biz olsak da olmasak da. Olup olmamanın ötesinde biz yoksak zaten anlamı da yoktu tüm bunların..
Mevsimlerin döngüsü de böyleydi Hayat Bilgisi dersinde; İlkbahar, Yaz, Sonbahar, Kış..Her şeyin başlangıcıydı ilkbahar, sonu da kış..Şimdi devam eden bu mevsim döngüsünde onsuz ama yine de eksilen değil, bir şeyler katarak yaşamaya devam..İçimizde hüzünle, bahara neşelenerek..
Gönderen ISIL zaman: 14:09 Hiç yorum yok: