Günümüzde akıllı telefon kullanıcılarının yarısından fazlasının aşina olduğu Android işletim sistemi, ilk çıktığı günden bu yana birçok farklılık yaşadı. Biz de sizler için bu farklılıkların neler olduğunu ve işletim sistemine nasıl katkı sağladıklarını inceledik.
İşletim sistemleri her geçen gün gelişiyor ve kullanıcılar, telefonlar kadar işletim sistemlerine de önem veriyor. Şu an piyasanın en büyük isimleriniyse Android ve iOS oluşturuyor. Peki, bu iki isimden biri olan Android’i inceleyecek olursak mobil işletim sistemi nasıl bir gelişim göstermiş olabilir?
İşletim sistemleri, farklı özellikleri bünyelerine katarak bir gelişme sağlamalarıyla biliniyor. Biz de sizler için Android işletim sisteminin geçirdiği değişiklikleri inceledik. Bu yazımızda sizler için Android işletim sistemini bugünkü halin getiren 10 özelliği derledik.
ART ve AOT (Android 5.0 Lollipop)
Android Runtime (ART) olarak da bilinen Android Çalışma Zamanı, ilk kez Android’e geldiği zaman son derece ciddi bir gelişmeydi. Genellikle uygulama ve oyun geliştiricileri için yararlı bir özellik olsa dahi bu yenilik sayesinde uygulamalar daha hızlı açılıp işlemeye başladı.
Batch ve otomatik uygulama güncellemeleri (Android 2.2 Froyo)
Android 2.2 Froyo sürümü, 2020 yılında onuncu yılına girecek. Sürüm, işletim sisteminde olan en başarılı özelliklerden birini getirerek telefonları kullanma şekillerimizi değiştirdi. Günümüzde uygulamalarımızın güncellemesi için ekstra bir özen göstermemize gerek yok ancak eskiden uygulamaları güncellemek için ekstra bir efor sarf etmeniz gerekiyordu. Android 2.2 Froyo sürümüyle birlikte gelen bu özellik sonucunda artık güncellemeler otomatik olarak gerçekleşiyor.
Donanım işlem grubu oluşturma sensörü (Android 4.4 KitKat)
Android KitKat, donanım işlem grubu oluşturma gibi bir özelliği akıllı telefon kullanıcılarına sağladı. Bu da Google’ın pil ömrünü geliştirme konusundaki ilk adımlarından biriydi. İşlemin amacı basitti: Sensörler gerçek zamanlı veri almak yerine işlem grupları halinde veri topluyordu. Bu da cihazların uzun süre düşük güç durumunda kalmasını ve pil tasarrufu yapmasını sağlıyordu.
Host Card Emulation (Android 4.4 KitKat)
Host Card Emulation isimli özellik, isminden anlaşılabileceği üzere ödemelerle ilgili bir özellik. Google, bu özellikten önce Secure Elements isimli bir özellikle birlikte ödeme bilgilerinizi telefonunuzda saklıyordu ve bu uygulama verilerinizi koruma amacıyla ciddi şekilde şifrelenmişti. Verilerin şifrelenmesine rağmen Verizon, AT&T ve T-Mobile gibi yabancı operatörler Google Cüzdan uygulamasını engellemişti.
Google, buna cevap olarak HCE’yi yayınladı ve ödeme işlemindeki aracıları ortadan kaldırdı. İşletim sistemi, ödeme yapılan kart cihazın içerisinde bulunuyormuşçasına taklit eden bir sistem geliştirerek kişilerin ödeme yapmasını kolaylaştırmış oldu.
OMS ve RRO temaları (Android 6.0 Marshmallow)
Runtime Resource Overlay (RRO) ve Overlay Management Service (OMS) isimli özellikler AOSP Android içerisinde bulunan iki tema altyapısı olarak biliniyor. Bu iki özellik Android’in Marshmallow sürümüyle hayatlarımıza girmişti. RRO ilk gelen özelliklerden biriydi ve bir süre sonra OMS ile desteklendi ancak ikisi de aşağı yukarı aynı şeyi yapıyor.
Birçok uygulama XML dosyalarının yanı sıra renk, katman ve diğer tasarım unsurlarını içerisinde barındırıyor. OMS ile birlikte kendi XML dosyalarınızı katmanlar üzerine geçirerek kendi tasarımınızı oluşturabiliyorsunuz. Bu sayede beyaz bir fona ve siyah renkli harflere sahip olan bir uygulamadaki harfleri yeşile çevirip uygulamanın işleyiş şeklini hiçbir şekilde etkilemiyorsunuz.
Project Butter (Android 4.1 Jelly Bean)
Project Butter, Android’in ilk zamanlarının en önemli gelişmelerinden biri. Bu proje, sistem arayüzünün daha hızlı çalışması adına birkaç geliştirme ve özelliği beraberinde getirmişti. Android’in ilk zamanlarında bilgi girişi sırasında işletim sistemi ciddi duraksamalar ve gecikmeler yaşayabiliyordu ancak Project Butter ile birlikte bu sorunların hatırı sayılır bir kısmı çözüme kavuşturuldu.
Son uygulamalar ve uygulamalar arasında geçiş (Android 3.0 Honeycomb)
Tahmin edilebileceği üzere son uygulamalar özelliği ilk çıktığı zaman son derece ciddi bir gelişmeydi. Android’in çoklu işlem yapma özelliği için yaptığı bu girişim, iOS’ta o zamanlar bulunmayan ve işletim sistemini iOS’un önüne atan bir özellikti. Tek bir düğmeyle açık olan uygulamalarınızın hepsini tek bir arayüzde görebiliyordunuz ve istediğiniz zaman farklı bir uygulamaya geçiş yapabiliyor ya da uygulamayı kapatabiliyordunuz. Bu özelliğin gelmesiyle birlikte piyasadaki görev yöneticileri de ortadan kalkmış oldu.
Belki genç okurlarımız düşününce bu durum biraz ilginç gelebilir ancak belirli bir süre önce Android telefonların altında bulunan tuşlar fizikseldi. Android 10’un gelişiyle birlikte artık tuşlara da yavaş yavaş veda ediyor olsak da Android 3.0 Honeycomb ile birlikte çıkan bu özellik, birçok kişinin telefon anlayışını değiştirmeye yetmişti.
TRIM desteği (Android 4.3 Jelly Bean)
TRIM desteği Android’e özel olmasa da destek son derece önemli bir özellik olarak karşımıza çıkıyor. Linux, bu desteği 2008’de, Microsoft ise 2009’da eklemişti. Apple ise 2011 yılında OS X işletim sistemine bu desteği getirmişti.
TRIM, basit olmasının yanı sıra son derece önemli bir özellik ve flaş depolamayla ilgileniyor. Flaş depolama, mekanik depolamaların aksine yeni veriler yazarken belirli sorunlarla karşılaşabiliyor. Boş bir alana veri yazmada sorun olmasa da verinin üzerine yazılması gereken durumlarda ciddi bir vakit kaybı yaşanabiliyordu.
USB Host Mode (Android 3.0 Honeycomb)
USB Host Mode isimli özellik, aslında fazlasıyla önemli olan ancak birçok kişinin farkına bile varmadığı özellikler arasında bulunuyor. İlk olarak Android 3.0’da ortaya çıkan bu özellik, birçok insan tarafından USB (OTG) özellikleri için kullanıldı. Yine de özelliğin çok daha fazlasını yapabildiğini söyleyebiliriz.
USB Host Mode, bugün USB farelerimizi ve klavyelerimizi Android cihazlarımızda kullanmamıza yarayan teknoloji olarak karşımıza çıkıyor. Basitçe anlatmamız gerekirse USB girişine bağlayıp telefonlarınızda kullanabildiğiniz her şeyin arkasında USB Host Mode bulunuyor.
Android 8 Oreo, iki aşamalı doğrulama anahtarları için bir destek getirmişti. Bunun yanı sıra Android 9 Pie ile birlikte hem cihazınızı şarj etme hem de dosya transferi yapma özelliği Android’e eklendi. Android’in birçok sürümü bu özelliği geliştirerek devam etti. Google’ın bir gün Android dizüstü bilgisayar çıkarması durumunda USB Host Mode’un bilgisayardaki en önemli özelliklerden biri olacağını söylemek hiç de abartı olmaz dersek olayın ciddiyetini anlatabiliriz.
Android’in bugünkü haline gelmesi için kilometre taşı niteliğinde olan 10 Android özelliğini incelediğimiz yazımızın sonuna gelmiş bulunuyoruz. Bu ve bunun gibi yazıları hiçbir zaman kaçırmamak için bizi takipte kalın.
Kaynak : https://www.androidauthority.com/old-android-features-1008907/
sıradaki haber: Microsoft'un Yeni İşletim Sistemi Windows 10X Hakkındaki Tüm Detaylar