sea to land: Mart 2017
bende şans olsaydı dünyaya erkek olarak gelirdim diye söylendim durdum yıllarca , hamileliğimde de bebeğimin erkek olacağını öğrendiğimde onun adına mutlu oldum .Kızlar ile annelerinin arası nasıldır bilirim , kız çocuğum olsaydı bir anlamda kendim için bir şans olacaktı en iyi arkadaşım dostum sırdaşım olacaktı ama onun tarafından bakınca erkek olması iyi. ama erkek veya kız bir evlat sahibi olabilmek , beraber sağlık ve afiyette olmak binlerce şükür sebebi.
bebeğim üç aylıkken işe başladım ben , standart doğum izni o kadar çünkü. Çok az . Yengeç burcu , evcimen ve duygusal bir kişilik olarak çok zorlandım o dönem. o zorluk öyle bir deldi ki ciğerimi bir daha çocuk yapmayacağımı anladım; tek bir annelik hakkım vardı o da yarımdı. şimdi instagramda takip ettiğim anneleri görüyorum da bebeğine kahvaltı ettiriyor. o kadar özeniyorum ki onlara. bir gün işe gelip işyerinde lazım olan anahtarları evde unuttuğumu farkedince almak için geri dönmüştüm eve . Onur kalkmış babaannesi ile kahvaltı yapıyorlardı ağzı yüzü yumurta sarısına bulanmış kara gözleri zeytin gibi açmış kocaman kocaman o hali hiç gitmedi gözümün önünden. elbette onu babaannesi ile bırakmak bir şans. ama hiçbiriniz bu şansın bedelini ödemek zorunda kalmayın bence , kendi anneme bile minnet etmek istemem kaldı ki kayınvalideme ... yaşadığımız yer küçük bir yer olması sebebi ile hayatımızda bazı kolaylıklar sağlıyor , ulaşım kolay ve yaşantımız olabildiğince sade , harcamalarımız düzenli ve sınırlı . Bu şansın bedeli ise bolca yalnızlık. Ailemden uzakta olmak. Eşimin ailesine fazla yakın olmak. Dengeyi kuramayışım. Arkadaş edinemeyişim ve sonrasında kitaplara sarılmam. dedim ya şanslı şanssızlıklar 1 yorum: