annemle hiç kuramadığımız arkadaşlık
Konusu 'Arşiv' forumundadır ve prenses tera tarafından 25 Ağustos 2008 başlatılmıştır. Konu Durumu:
kısslar bu konu evli olmama rağmen benim hep bir yanımın eksik olmasına sebep oluyor annemle hiç bir zaman kuramadığımız arkadaşlık anneme hiç bir problemimi anlatamıyorum annem herşeye tepki veren azarlayan birisidir onun için kendi çabalarımla kendi aklımın yettiğince problemlerimi aşmaya çalışıyorum benim için gerçekten çok zor oluyor çünkü bir annenin desteği olmadan insan doğruyu yanlışı çoğu zaman göremiyor malesef okadar çok özeniyorumki bir anne ile kızın arkadaşça herşeyini konuşmasına bunu ben hiç bir zaman yaşayamadım senağlama ben asla kendi çocuklarımdan arkadaşlığımı esirgemeyeceğim benim gibi sorunların altında ezilmesinler istiyorum annemi çok seviyorum yinede a.s.
cnm.azarlıyanda olsa bi annen var ne güzel..
onlar azarlarken bile severler aslından,içten ..
belki azarlarken bile aslında yine evlatlarının iyiliğini düşünrler..
emin ol gün gelir herkes sana arkanı döner ama annen asla..
artık evli bir insansın belki daha çok özlicek annen seni..
ve aranız daha da düzelecek umarım.. EU3,
Bir zamanlar(işte 2 ay önce falan) annemle bende cok iyi bir arkadaşlıgımız vardı. İşten gelince benim odama gider konuşur gülerdik...
Hatta bazen gece ayrısına kadar konuşur gülme krizlerine girerdik:çok üzgünüm:
Babam her sohbetimiz bitmesinde kızınla konuşman şükür bitti derdikaydirigubbakcemile3
Ama şu son günlerde iki yabancıdan farkımız yoksenağlama. Bazı meseleler yüzünden yabancılaştık birbirimize. Annem eskisi gibi olmayı cok istiyor.Elinden gelen cabayıda gösteriyor ama öyle kırıldım öyle incindimki yine incinmekten korktugumdan karşılık veremiyorum:çok üzgünüm: (kanadı kırık serce gibi tamir etmeye calışıyorum tek başıma kanadımı:çok üzgünüm:)
Çoğu kişi bu arkadaşlığımıza imrenirdikaydirigubbakcemile bak arkadaş oluncada böyle oluyosun sonrası için
annenizle aranızdaki ilişkiye üzüldüm..
belki psikolojik sorunları vardır da öyle davranıyordur...
hiçbirşey için geç değil arkadaşım...
ve aranız daha da düzelecek umarım.. Genişletmek için tıkla...
canım benim annem hep aynıdır hiç değişmedi şimdiye kadar muhakkaki annedir iyiliğimizi ister annemide çok seviyorum fakat sorunlarımı onunla paylaşamıyorum aslında böyle yaparak beni kendinden uzaklaştırdığının farkında değil :1no2:
ben kendimi bildim bileli annem hep bu şekilde canım ya dedim ya ne olursa olsun yinede onu seviyorum
canım benim annem hep aynıdır hiç değişmedi şimdiye kadar muhakkaki annedir iyiliğimizi ister annemide çok seviyorum fakat sorunlarımı onunla paylaşamıyorum aslında böyle yaparak beni kendinden uzaklaştırdığının farkında değil :1no2:Genişletmek için tıkla...
canım ozaman yapıcak pek bişi yok ne diyelim..
sende anneni böyle kabul edeceksin..
hatalarıyla sevmeyi zaten öğrenmişsin, sende sorunlarını eşinle yada bi dostunla paylaş..
onu da olduğu gibi kabul etmeniz gerekiyor, e kadar azarlasa da anlayışsız gibi gözükse de sizi çok sevdiğine eminim ben.
benim annem de öyle hemen her konuda suçlayıcı konuşuyor asla sevgisini göstermiyor ve sürekli babamla aramızı bozuyor bilmiyorum beni istemeden doğurmuş olması buna sebep midir?
evet arkadaşlar aynı dert bende de var. Bu yaşıma kadar annemin ağzından bir kere bile canım kelimesini duymadım (oysaki başkalarına der) Hiç arkadaş gibi muhabbetimiz olmadı, ben konuşmaya bazı eksikleri anlatmaya çalıştığım zamanda hep yanlış anlaşıldım, hep sonu tartışma ile bitti. Yani ben kendim bile anlatmak istediğimde izin vermedi, ah be kızım kanayan yarama tuz bastın sende nerden açtın bu konuyu... Annem bütün çocuklarımı eşit seviyorum diyo ama buna bir türlü inanmak gelmiyor içimden çünkü beni sevmediğini bariz belli ediyor...