bi cızzık atarmısın? 26 Ocak 2014 Pazar
Sevgiler Time :
bi cızzık atarmısın? 3 Ağustos 2013 Cumartesi
salih yıldırım Time :
bi cızzık atarmısın? 6 Şubat 2013 Çarşamba
Her defasında bu son deyip,Alıyorum kağıdı kalemi elime.Her defasında bu son deyip,Uykusuz bırakıyorum gözlerimi.Bir yaranın sızısındayken,Yüreğime söz geçmediği gibi,Gecem gözlerin karasındayken,Uyku tutmaz ellerimi.Yine bu son şiirimdir sana,Ama bilirim çok geçmez üzerinden,Elimde kalem,Kağıt masamda,Karışırken nefesim sigara dumanına,Bulurum ben yine kendimi.Yazarım seni göz görmemiş mısralara,El değmemiş duygularla...
bitmedi ! devam ediyor ...
bi cızzık atarmısın? 23 Ocak 2013 Çarşamba
karanlığından daha karanlık bir dönem. Bilinmezlikler içinde boğulan insanlar.
Cehalet batağına saplanmış bir toplum. Şeytan onları aldatmak için hiçte
yormuyor kendini. İnsanlar eğlence kaynağı olarak aslanın önüne atılıyor ve
izleniyor. Kız çocukları ölüme götürülüyor. Dayıya götürülmek deniliyor ölümün adına. Sapkınlık bir okyanus olmuş insanlar kulaç atarak kurtulacağını sanıyor.
İşte tamda böyle bir dönemde alemlerin Rabbi bir kandil asıyor yedi kat semaya.
"Biz seni müjdeci, uyarıcı, davetçi ve nur saçan
bir kandil olarak gönderdik.” (Ahzab: 45-46)
Bir güneş doğuyor ve ışığıyla karanlığımızı
perdeliyor. Beşerin illetine tabip oluyor… Dermanımız Sensin yaa Resullulah!
görmeden sana sesleniyoruz. Hani onlar senin arkadaşlarındı biz ise kardeşlerin. Görmeden sevdik seni . Cennetin kokusunu hissettik burnumuzun ucunda seni anarken, huzuru
bulduk seni yaşarken. Sabun üstünde yürümeye çalışırken sana tutunduk düşmemek
için . Yolumuzu kaybedecekken tam da bir iz. Ebedi saadete gidecek yolun tarifi
bu . Sensin yaa Habibullah!
diye yanıp tutuşan, ümmetinin sıkıntılarıyla sıkıntıya düşen, şefkat ve
merhamet abidesi bir resulü bize gönderen rabbimize sonsuz hamdü senalar. Bu mübarek gecede
seni layıkıyla hissedebilmek, yaşayabilmek ve varoluş gayemizi tam olarak
bi cızzık atarmısın? 27 Aralık 2012 Perşembe
Sevgiden de Öte
gibi alevler içinde beyaz bir gül,
olmuş dalda bülbül,
geceye doğuyor güneş,
gökte asılı kalıyor.
almıyor hiçbir şeyi…
caddeye yağıyor mavi gökyüzü
kırıklarının acısı ellerimde,
kadar acıtmıyor canımı.
sıcaklığınla başlıyor uzaklığın
gidiveriyor içimden martılar.
günah perdesi hep gözlerimde,
beyaz yalanlar söyle bana,
uyandırmışken dolunay Kayan
küçük yıldızı yakala.
bir dilek tut sessizce,
siyah, kızıl eller Uzanır
eser durur yüzüme yüzüme,
hep gök gürültüleri.
kendimi koca şehre.
gelir bu kıyamet günleri.
ama yolundan hiçbir gideni,
hep bıraktım geceye.
belki sevmiyorum seni,
bendeki sevgiden de öte…
elde var şiir,
bi cızzık atarmısın? Önceki Kayıtlar
Mutluluk pozlarım kim bilir? Sensiz,nasıl yansıdı karelere, Hiç fotojenik değilimdir bilirsin, Öyle kolay çekinemem, En azında...
ASLA ! DEMEM ASLA! Katiyen,kesinlikle asla ... Cümle içerisine bir hirsla yerleştirdiğimiz kim bilir ne zaman,nerde Sarfetiğimiz beyhude sözler değilmid...
Son beş yılımın büyük bir bölümü buradan kurtulmayı hayal ederek geçti. 1938 yılıydı ve sanırım mevsim kışa dönmeye hazırlanıyordu. Gün ışığını görmem için...
Ve bir gün bitirirsin sevdiğinin yüreğinde kendini,
Sonra bir ümitle bakarsın sevdiğinin gözlerine, nerede hata yaptığını sorarcasına.
İlgisizliğinin son d...
Az evvel bitirdim Mimoza Sürgünü'nü. Ben Nazan Bekiroğlu okurken dinlendiğimi, hatta yüreğimdek...
Oyun İçi Dönüşler
*Kimse için bir numara olmayan kişiyalnızlığa mahkumdur.Helene Deutsch*
*Mutluluk, elde etmek için peşinden koşulacak;*
*sonra da kaybetmemek içi...
Ramazan şenlikleri denen şey ne garip! Gün...