Sorgun, Yozgatnın bir ilçesidir. Yunan mitolojisine göre Zeusun lanetlediği beş başlı ejder biçimideki efiartes Sordagon kayalıklarında zincire vurulmuştur.
Erosun ve Odyseusun lanetleri bu toprakların gelişmesine engel olduğu söylenmektedir. M. Ö. 230dan sonra, daha önce balkanlardan Anadoluya geçmiş olan Galatlar, İç Anadolu'ya yerleştiler. M.Ö. ikinci asırda, Romalılar birçok fırsattan ustalıkla istifade ederek, " Asya Eyaleti ni genişlettiler ve bütün Anadolu'yla beraber bölgeyi de ele geçirdiler. İlçede Alişar ve Kerkenez Dağı'nda yapılan inceleme ve kazılarla " Hitit ve Eski Devirlere ait daha sağlıklı bilgiler elde edinilmiştir.
M.Ö. 395 yılında, Roma İmparatorluğu ikiye ayrılınca, Anadolu ve dolayısıyla ilçr, Doğu Roma İmparatorluğu'nun (Bizans'ın) payına düştü. bölgede kerkenes harabeleri adında tarihçi herodot unda bahsettiği Pteria adlı antik bir şehir vardır.Bu şehir etrafı surlarla çevrilidir medler tarafından kurulduğu belirlenmiştir Bu bölge 1071 Malazgirt Zaferinden sonra Türk topraklarına katılmıştır. Önceleri merkezi İznik olarak kurulan Türk Devletine bağlı Kayseri Beyliği'nin sınırları içerisindeyken, 1127'den sonra Anadolu Selçuklu Devleti'ne tabii Danişmendoğulları Beyliği'nin topraklarına katılmıştır. 12.y.y. da II. Kılıçarslan Danışmendlilerin hakimiyetine son verince, Selçuklu hakimiyetine girmiştir. Dulkadir Beyliği'nin 1522'de yıkılması üzerine bölgenin hakimiyeti, Osmanlı Devletinin himayesine girmiştir. Çelebi Mehmet zamanında Yozgat, Sorgun ve komşu mahallelere yerleşen birçok oymak vardı.
Asıl Boz Ok kazası nihayetlerini Batlı, Kara Dere, Aşağı Konak, Sorgun, Delice Öz, Selmanlu ve Ak dağ kazası nihayetlerini de Yukarı Konak, Alikı, Ak Dağ, Boğazlıyan, Gedik ve Çubuk teşkil etmektedir. Bu nahiyelerin sınırları kesin olarak tespit etmek oldukça zordur. İlçe 1905 yılında Belediyelik hüviyetini kazanmış, Cumhuriyetin ilanından sonra 877 Sayılı Teşkilâtı Mülkiye kanunuyla 26 Haziran 1926 yılında ilçe olmuştur. 1928 yılında Köhne-i Kebir(Büyük Köhne)olan ismi, Arapça olduğu için, Sorgun olarak değiştirilmiştir. İç Anadolu bölgesinde Bozok platosu üzerinde, doğu- batı istikametinde İzmir'den başlayıp, Türkiyenin doğusunda Gürbulak sınır kapısına kadar uzanan ve oradan İrana kadar açılan E-88 karayolu, ilçe merkezinin içinden geçer.
16. y.y.da 45 vergi nüfusuna sahip bir Ekinli iken bugün hızla gelişen, nüfusu köylerle birlikte yüz elli bini aşan, Yozgat'ın en büyük ilçesi olmuştur. Coğrafi bakımdan il merkezine ve başkente yakın olması dolayısıyla çevresi ile kolay ilişki kurabilme şansına ve diğer bazı ilçelere merkez olma duruma sahiptir. Konumu itibariyle, 34-36 derece ve 10 dakika doğu boylamı ile, 39-40 derece ve 15 dakika kuzey enlemi arasında yer alır. İl merkezine 35 km. uzaklıktadır. İlçe doğudan Akdağmadeni ve Saraykent, güneyden Sarıkaya, kuzeyden Çorum- Aydıncık- Çekerek, batıdan Yozgat ile çevrili olup ve yüz ölçümü 1769 km. kare olup deniz seviyesinden 950 metre yüksekliktedir.
Yozgat çevresi arazisi eski bir temele dayandığı, buradaki kırılmalardan anlaşılmaktadır. Kuzey Anadolu Dağları ve Toroslar 3. zamanda kırılarak oluşurken, Orta Anadolu'nun bu yerlerinde kırılmalar oluşmuştur ki, Sorgun sıcak su kaynakları buradaki yer kabuğu kırılma olayının bir delilidir. Yöre yer altı suyu bakımından zengindir. Sorgun-Akdağmadeni çizgisinin güneyi 3. derecede deprem kuşağı üzerinde yer alması ile ilçemiz yerleşim yönünden şanslıdır.
Bozok Yaylasının geniş plato sahası içerisinde yer alan ilçe arazisine tamamen düzlük hakimdir. İlçenin kuzeydoğusu dağlık araziye sahiptir. Meselâ Eymir Yaylası İç Anadolu ve Karadeniz Bölgesi arasında doğal dağlık bir sınır oluşur. Bölgede yükselen tepeler fazla ve yüksek değildir. İlçenin güneyindeki Kerkenez Dağlarının devamı olan aşınmış tepeler, Üç tepeler bulunur. Hafif engebeler kuzeye gittikçe yükselir. Sivri, Halil Baba, Durali Baba, ilçenin en yüksek yerleri olarak sayılır. İlçe genelinde nüfusun bir bölümü tarımla uğraşmaktadır. Tarımsal işletmeler genelde küçük ve orta değerde olup, bunun yanı sıra kiracılık ve ortakçılık şeklindeki üretim de yaygındır.
İlçe bir tahıl ambarıdır. Az da olsa sulu tarımda yapıldığı halde daha çok kuru şartlarda hububat üretilmektedir. Birinci sırayı buğday alır. Bunu arpa ve çavdar üretimi izler. Bunları baklagillerden nohut, mercimek üretimi takip eder. İlçede şeker pancarı üretimi de oldukça fazla olup 1998 yılında Sorgun Şeker Fabrikasının faaliyete geçmesi nedeniyle şeker pancarı üretimi oldukça artmıştır. İlçemizde bağ, bahçe ziraatı daha ziyade aile ve il içi tüketime yöneliktir. Bitkisel üretimin yanında hayvancılıkta önemli yer tutmaktadır. Tarımsal işletmelerin hemen hepsine hayvancılık teşvik uygulamaları ilçede modern hayvancılığa doğru gidişi hızlandırmıştır. Tabii, suni tohumlama, ithal inek dağıtımı ile kaynak kullanımı destekleme fonundan teşvikle modern işletmeler kurulmasına çalışmaktadırlar.
İlçede küçükbaş ve büyükbaş çiftlikleri her geçen gün çoğalmaktadır. İlçede gelişmeye paralel olarak şirketleşme ve kooperatifleşme çalışmalarında önemli artışlar kaydedilmiştir.1990 yılında yapılan nüfus sayımında, ilçenin nüfusu 97.657, 30 Kasım 1997 yılında yapılan genel nüfus tespitine göre nüfusu 118.160 iken 22 Ekim 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımının kesin sonucuna göre nüfusu 120.262'ye ulaşmıştır. İlçe merkezinin nüfusu 44.100, belediyelerin nüfusu 39.434 ve köylerin nüfusu ise 26.944 olarak tespit edilmiştir. Nüfusun %81,5'i belediye teşkilatında, %18,5'i köylerde yaşamaktadır. 2009 nufus sayımına göre ilçe merkez nüfusu 51.400'dür.
Beldeleri: Ahmetfakılı, Araplı, Bahadın, Belencumafakılı, Çiğdemli ,Doğankent, Eymir, Gedikhasanlı, Gülşehri, Karakız
Köyleri: Ağcın, Akocak, Akoluk, Alcı, Alişar, Altınsu, Aşağıcumafakılı, Aşağıemirler, Aşağıkarahacılı, Aşağıkarakaya, Ayrıdam, Ayvalık, Babalı, Bağlarbaşı, Boğazcumafakılı, Burunören, Büyükeynelli, Büyükkışla, Büyükören, Büyüktaşlık, Caferli, Cihanşarlı, Çakırhacılı, Çamurlu, Çatmasöğüt, Çavuşköy, Çavuşlu, Çayözü, Dişli ,Doğanlı, Duralidayılı, Emirhan, Erkekli, Faraşlı, Garipler, Gevrek, Gökiniş, Gököz, Gözbaba, Gümüşkavak,Güngören, Günpınar, Günyazı, Halilfakılı, İdrisli, İkikara, İncesu, İsafakılı, İsmailhacılı, Kapaklı, Karaabalı , Karaburun , Karakocaoğlu ,Karalık ,Karaveli ,Kayakışla,Kepirce ,Keser ,Kodallı,Kodallıçiftliği, Küçükeynelli, Küçükköhne, Küçüktaşlık ,Külhüyük, Mahmatlı, Mansuroğlu, Mehmetbeyli, Mirahor, Muğallı, Ocaklı, Osmaniye, Peyniryemez, Salur, Sarıhacılı ,Sarıhamzalı, Sivri, Sorguntatlısı, Sungur, Şahmuratlı, Taşpınar, Temrezli, Tiftik, Tulum, Tuzlacık, Veliöldük, Yaycılar, Yaylalık, Yazılıtaş, Yukarıemirler