Belgrat ormanı :-)
Cumartesi için Aslıhanlarla Belgrat ormanına gitmek için sözleşmiştik. Sabah bir kalktık şakır şakır yağmur yağıyor. Benim arada böyle yeşillik, orman, ağaç filanım gelir. Gerçi her zaman olsa yine hayır demem ama. Neyse. Yağmuru görünce ağlamaklı oldum.
Öğlen yağmur gidip yerini güneşe bırakmaz mı :-) Allahımmmm hemen toplaştık doğru ormana doğru yola çıktık. Orman sınırlarına girince ben kendimi kaybettim. Nasıl bağırıyorum arabada. Dorruuuk baksana ağaçlaraaa, bak gökyüzü görünmüyo filan diye.
Arabaları park ettik. Daha ilk gördükleri su birikintisine daldı bizimkiler.
Tansa'nın puseti, bizimkilerin scooterları, yüklendik. Sanıyoruzki çocukların scootera binebileceği beton yürüyüş yolu var. Meğer kırmızı kiremitten minik minik döşemişler yürüyüş yolunu. Gayet medeni bir şekilde yürüyebiliyorsunuz. Gerçi scooterlar elimizde patladı ama :-) Aslıhan genel olarak üzerinde Tansa ve scooterlarla o eşek ölüsü puseti itti. Ama o kadar halimizden memnundukki :-)
Çocuklar sapıttı. Yürüyüş yolunu atlayıp ormana dalmak istediler sürekli. Ara ara dalarak, ara ara yürüyüş yolundan 500 metre yürüdük. Parkur 6 km'miş. E dedik koca puset ve sağa sola saldıran çocuklarla ancak bu kadar :-)
Bir ara Aslıhan'la bi şey gördük ve kalakaldık. Gördüğümüz şey; bisiklete binen ve bir eliyle de pusette belliki çocuk gezdiren adam görünümlü bi uzay yaratığıydı. Gözlerimizi ovuşturduk ve yok canım diyerek yolumuza devam ettik. Yürüyüş bitipte yemek yemeye oturduğumuzda yan masada yine o uzay yaratığını gördük. Fekat gördüğümüz uzay yaratığı değil canlı, gerçek bir TÜRK babası, annesi ve 3 yaşlarında oğullarıydı. Kendimize gelmemiz bayağı bir zaman aldı.
Derin ve Doruk yağan yağmurla çamurlaşmış ormanın öyle bi tadını çıkardılarki. Harika bir gün geçirdik gerçekten.
Gönderen Neslihan Kermen zaman: 05:48
NÜKHET 24 Nisan 2012 07:12
onun o çamurlu poposunu yirim.
bi de aynı sarı çiçeklerle benim de bi fotom var ilkokul 1.sınıfta.
bi de benim de ormanım, yeşilim geldi. gelecek sefere bizi de alın.
bi de hatırlatayım, çocukları bırakıp kaçmak için mükemmel bir ortam. hayatta evi bulamazlar :))
Neslihan Kermen 24 Nisan 2012 07:28
ahahahhaa. emin misin :-)
yaaa ben niye hatırlamıyorum fotoyu?
ay gelin tabi. çağırmaz mıyız :-)
onlar bulur evi merak etme sen :-)