Yaşar Aksoy / Şükran Kurdakul denen efsanevi silahşör
Şükran Kurdakul denen efsanevi silahşör 14.3.2014
Şükran Kurdakul denen efsanevi silahşör
Kitap Fuarları'nın “olmazsa olmazı”, proleter şapkası, o narin endamı ve pembe yanaklarıyla fuar koridorlarına devrimci bir kalite getiren şair, yazar ve emekçi hizmetkarı “Şükran Kurdakul”, tüm İzmirlilerin ve okuyucu kitlesinin büyük saygısı olduğu, önder kimlikli bir şahsiyetti. Sanki Namık Kemal'lerin, Tevfik Fikret'lerin çağından arta kalmış bir hürriyet mücahidiydi..
Ben ve çevre arkadaşlarım adeta Şükran Kurdakul'a aşıktık.. Şair Mutlucan kardeşim, Evrensel Dergi'de kaliteli edebiyat eleştirileri yayınlanan ve Türkiye İşçi Partisi Aydın eski İl Başkanı Cevdet Yüceer, sosyalizm ile “sosyetizmi” dünyada en güzel bağdaştıran uluslararası yakışıklı Ahmet Sarı başta olmak üzere Şükran Kurdakul denince, bizim çevrede, tiyatro aktörü Cihangir Turantaş'tan Aydoğan Yavaşlı'ya kadar hepimizde, tüm bizimkilerde asfalya hemen atar, hem romantik, hem militan bir sevdalı ufuklara doğru hemen yelken açardık.
Adam, hepimize insani olmayı, hem yurtsever olmayı gayet zarif bir inatla öğretmiş, belletmişti sanki. Emperyalizme karşı ilk kurşunu atan şehit gazeteci “Hasan Tahsin”e olan bağlılığımızı perçinleyen, bizi bu kahraman gazeteci gibi yetiştirmek isteyen Şükran Kurdakul'a çok şey borçluyuz.
Şükran Kurdakul kimdi?
1- Şükran Kurdakul, tam bir sosyalistti, marksist idi, ancak komünist partilerine bile alınmayacak kadar bağımsızlıkçı, aydın, dikta karşıtı, özgürlük ve bilim yanlısı bir çilekeş emekçi dostuydu..
2- Şükran Kurdakul, solcuydu, devrimciydi, ama babası İstiklal Savaşı şehidi Mehmet Binbaşı'nın izinden giden bir dev yurtseverdi, öncelikle Kemalist idi, daha geniş bir açıyla evrensel anlamda Anti-Emperyalistti..
Gerçek bir komünistin geniş yüreğini, sevdalı devrim özlemini, emekçi yığınlara karşı gösterdiği özverili yaşam tarzını, ben Şükran Kurdakul'da gördüm. Kimse üstüne alınmasın, bu kalitede pek fazla adam görmedim zavallı ülkemde! İçtenlikle güvenebileceğim ve sevebileceğim pek fazla “Türk Komünisti” göremediğimi itiraf ettiğim için, kimseden özür dilemiyorum. Hele hele, solculuklarında kendilerine hiç güvenmediğim 2000'li yılların Komünizm'den dönmüş “Yeni Liberalleri” gördükçe, fakir kendimi bayağı kutlarım doğrusu..