2 Adam 1 Ben: Anne oldum olalı bir şey daha öğrendim.
Bizim evde de asimetrik bir surat var :) Sol yanak kocaman. Hani ateş ya da başka bir şey yok ama diş geliyor besbelli... Tam zamanları bu büyük azıların. Geçmiş olsun. Ufacık bir iş için bir yığın organizasyon gerekmesi ise bana "allahtan ilk ciddi işim organizasyon üzerineydi" dedirtiyor bana :) Çok faydasını gördüm. Bazen kağıt kalem bile kullandım :) Berk kitlenip kalıyor mesela...
Size de çok geçmiş olsun, bizimki sanırım gripin üzerine eklendi napalım geçer gider bu da böyle.. Alıştık zaten her 2 ayda bir sektirmeden ateşleniyor Arda. Ya son dakika planları zor oluyor, zorlanıyoruz ne yalan soyliim :) Optum sizi cok cok, en cok da şişik yanaktan :)
28 Ocak 2011 02:46
Çok çok geçmiş olsun Zeynepçiğim. Umarım düzelmiştir Arda. Ben de öyle korkuyorum ki bu hastalık olayından. O yüzden bu yıl da göndermedi anneannesi Ada'yı kreşe. Gelecek yıla bakarız diyerek. Ama kiminle konuşsam hep aynı şeyleri söylüyor. Ada, şimdiye kadar öyle şiddetli, ateşli hastalıklar geçirmedi. Bir yandan da artık ev, bizim arkadaşlığımız yetmiyor artık. Kendi yaşıtlarıyla olmak istiyorlar. Ve ne kadar küçük yaşta başlarlarsa o kadar çabuk alışıyorlar. Ardacığım, hiç üzmedi seni.. Darısı bizim başımıza Zeynepçiğim... Öp o dünya tatlısı oğlunu benim için
Sanırım kaç yaşında başlarsa başlasın hasta oluyorlar Umur.. Kaçış yok gibi. Gamzeli güzelim üzmeyecek seni görürsün, güle oynaya gidecek:) Arda daha iyi teşekkür ederiz canım. Biz de sizi öpüyoruz :)
29 Ocak 2011 05:36
geçmiş olsun.. okula gitse bir türlü gitmese başka türlü. sabah evinizde yaşananları okuyunca ,zor dedim. çocuk yetiştirmek zor iş. çok şiddetli olmadığı sürece her hastalıkta vücut dirençleri artıyor kuvvetleniyorlar, böyle düşün. kreşte de arkadaşlarıyla keyfli vakit geçiriyor. evde çok sıkılıyorlar emin ol. sevgiler