(*)Kuyuda olan kim acaba? - Who is Actually in that Well? | Ahmet Kemal Şenpolat Yazıları
Karayolları Genel Müdürlüğünden aldığımız bilgiye göre sadece İstanbul’da bir hafta içinde trafik kazasına maruz kalan hayvan sayısı ortalama 400 !
Dile kolay tam 400 zavallı sahipsiz hayvan kamyonların arabaların altında can veriyor…
Bunun büyük bir kısmı yaralı olarak , kurtarılabileceği halde veterinerlik hizmeti alamadığı ambulans hizmeti verilemediği için can çekişerek günlerce sonra ölüyor.
Şanslı olanlar ise hemen oracıkta ölüyor.
Diğer yandan sadece İstanbul'da ağzıyla terkedilmiş mağdur sahipsiz hayvanlarla dolu 40’a yakın hayvan bakımevi var. Kimsenin görmediği ormanlara belediyelerce atılan binlercesi ise doğal koşullarla mücadele ediyor.
Büyük bütçeli belediyeler İstanbul Eskişehir Aydın Ankara Kayseri Bursa gibi yerler hayvanat hapishanelerine yaban hayvanlarını demir kafes ardında sergilemek için birbirileri ile yarışıyorlar. Hayvan distribütörlüğünden para kazananlar kapılarını aşındırıyor.
Yunus parklarına ise özgür denizlerden yakalanan onlarca zavallı hayvan güya sağlık turizmi güya alkış turizmi için açlıkla imtihan edilerek sahneye çıkmayı bekliyor.
Adalar’daki zavallı fayton atları yıllardır adalarda İBB’nin adım atması , maruz kaldıkları işkenceye son verilmesi , cesetlerinin adanın derin denizlerinde yüzdüğünü bile anlatmak için gerekli desteği bulamıyorlar. Alternatif ulaşım bir türlü geliştirilemiyor
Kürk endüstrisine , mezbahalarda, petshoplarda , gümrüklerde yaşanan çığlıkları ise anlatmak kifayetsiz
Binlercesi sahiplenmeyi beklerken ko-medyanın önünde boy göstermek sahiplenmek için birbirimizle yarışıyoruz.
Ve hep beraber kalkmışız bir anda medyatik olan bir kuyunun dibine bakarak orada kimin olduğunu anlamaya çalışıyoruz. Kuyunun içinde insanlığımız duruyor , coğrafyamızın kaderi duruyor. Gözlerimizi bilerek kapayıp , inatla açmak istemediğimiz vicdanımız duruyor.17/02/2017
CNN TURK LİNKİ İÇİN BURAYA TIKLAYIN
Who is Actually in that Well?
According to the information we received from the General Directorate of Highways, the number of animals that had traffic accidents only in Istanbul within the span of a week was on average 400!
It can easily be said that a total of 400 stray animals are dying under trucks and cars…
Many of these animals are left wounded, waiting for veterinary help or an ambulance that does not come, and suffer for days to face a horrific death.
The lucky ones die right at the same spot.
On the other hand, only in Istanbul there are almost 40 animal care homes that are completely full of abandoned animals. Then there are the thousands of animals abandoned in the outskirts of Istanbul, trying to fight for their lives in the forests and these animals have become invisible to most.
Municipalities with large budgets such as Istanbul, Eskisehir, Aydın, Ankara, Kayseri and Bursa are competing with one and other to showcase wild animals behind bars in their animal prisons. Those who earn money from distributing animals are at their gates making a profit.
In dolphin parks, poor animals that have been taken away from their home oceans and from their freedom are being starved to end up on stage using the excuse of it being for health tourism or for entertainment purposes.
The poor coach horses on the islands have been waiting for the Istanbul Metropolitan Municipality to take action, for there to come an end to their daily torture, and that they are given the opportunity to talk about the many horse corpses swimming in the deep waters of the sea. Somehow no alternative method of transportation can be developed.
It would be impossible to explain the endless screams coming from the fur industry, from slaughterhouses, from pet shops, from the customs offices on the borders.
Thousands of animals are in a race with each other to be picked up to be re-homed, to find a warm home.
And here we are looking down a well that has become a media hype, and we are trying to figure out who is at the bottom of the pit. Down there, is where are humanity lies, the faith of our geography. Our conscience lies down there, knowingly shutting our eyes and adamantly not willing to open them. 17.02.2017