… Vazife cümleden âlâ..
Sivil toplum kuruluşları…Kültürümüzde vakıf,dernek gibi isimlendirmelerle anılan ve 20 nci yüzyılın öne çıkardığı hizmet oluşumları.. 20 nci yüzyıl boyunca gelişmeler STK ların önemini arttır
Sivil toplum kuruluşları…Kültürümüzde vakıf,dernek gibi isimlendirmelerle anılan ve 20 nci yüzyılın öne çıkardığı hizmet oluşumları.. 20 nci yüzyıl boyunca gelişmeler STK ların önemini arttırmış,21 nci yüzyıla taşımıştır bütün dinamizmleri ile. İster kendi içinde olsun ister uluslar arası, bazı sorunların çözümünde milletlerin bazen eli,bazen gözü,bazen kulağı,bazen de iradesi olmuşlardır. Birlikte başarma adına en güzel örneklerdendir STK ları. Ortak akıl, kolektif şuur ve iradenin yeşerip hizmete dönüştüğü yerlerdir. Kimi hayır adına, kimi yasal gerekliliklerle kurulmuş olmakla birlikte hepsinin ortak özelliği sosyal sorumluluğun paylaşımıdır. Zor şartlarda hizmet üretmeye çalışırlar. Özellikle yerel olanları çok zor şartlarda ve sıkıntılarla dolu süreçlerde hizmet üretmeye çalışırlar.
Evet,çok zor şartlarda, bazen de sıkıntılılarla ve sorunlarla boğuşarak hizmet vermeye çalışırlar. Aralarında zaman zaman yanlış yapan, kusur ve kabahatleri olanlar da olabilmekle beraber, bazen bir çok insanın akıl edemediği alanları bulur,hizmet vermeye çalışırlar. Genelde toplum için önemli ve faydalıdırlar. Ancak hizmet amaçlı sivil toplum kuruluşlarında bir şeyler yapmaya çalışanların büyük çoğunluğunun yüreği içi su dolu kabarcıklarla kaplıdır adeta. Bir çok yönüyle doğru ve güzel hizmetler üretmeye çalışan bu gönüllülere teşekkür edileceği yerde zaman zaman bazıları tarafından incitildikleri de olmaktadır. Hele ortaya güzel bir şeyler çıkmaya başladı mı, sormayın gitsin.. Sağdan soldan, aslı astarı olmayan iftira ve senaryolarla tezyif faaliyetleri başlar yarasa gölgesi sinsiliğiyle.. Nefisler devreye girmeye başlar öne çıkma hevesiyle. Toplumsal faydaları tartışılmaz güzelim hizmet kadrolarını destekleyen sımsıcak yürekler bumbuz hale getirilmeye çalışılır. Bir bakarsınız ki bir gün, dünün hizmet kadroları kırağı yemişçesine bir bir kopmaya başlamıştır yıllar içinde ve binbir zorlukla mücadele ederek kökleşmiş ululaşma sürecindeki çınardan. Enaniyet devreye girmiş, birlikte başarma ideal ve iradesi yara almıştır. Diğer bir ifadeyle;” benim elimle olmadıkça hayr’ı da vesile-i hayr’ı da istemem “ türünden bir desise zemin bulmuştur. Dayanabilenler dayanır “ nefis cümleden ednâ, vazife cümleden âlâ..” diyerek.
Vakıf,dernek yada kısaca,sivil toplum kuruluşları…Toplumların dinamik güçleri.. İmkan ve kaynak sahiplerinin bazen eli,bazen gözü, bazen kulağı ve bazen de iradesi gönüllü hizmet merkezleri.. İmkan ve kaynakların buluştuğu yerler.. Kimi en büyük kaynağı zamanıyla katılmıştır bu şirket-i hayriye’ye, kimi bilgi ve birikimiyle,kimi de zaman ayırıp hizmete dönüştüremediği imkan ve kaynaklarıyla. Hemen her ilişkinin kârlılık oranıyla değerlendirilir olduğu günümüzde pek anlaşılır durum değil ya,neyse.. Şükürler olsun ki,yine de bu çok gerekli hizmet kadroları yürekleri insan sevgisiyle dolu destekçileri de buluyor. Cenab-ı Hakk sayılarını ve sa’ylerini arttırsın. Ah bir tek teşekkürle dünyalar bağışlanmışçasına mutlu olacak gönülleri kırılıp dökülmese gönüllülerin!.. Ah şu mihnet olmasa!. Her ikisi de öldürücü zehiri hükmünde gönüllü çalışmaların. Hele mihnet!.. Kolunu kanadını kırar hizmet kadrolarının.
Olmamalı,mihnet edilmemeli tabi. Ama oluyor; dün olmuş, bugün de olacak yarın da .. Teşekkür edilmesi gerekenler kırılıp dökülmese iyi olur da!.. Oluyor işte, toplumsal sorumluluğun himmet sahipleri adına sınavını verenler kırılıp dökülebiliyor zaman zaman. Ortada hiçbir şey yokken birlikteliği ve güzel hizmetlerin yapılmasını sağlayan o güzelim hüsn-ü niyet ve gayret inkisara uğratılabiliyor. Ama varsın kimin adı öne çıkarsa çıksın, bilmesi her şey demek olan, yapanı edeni de yapılanı edileni de biliyor ya!.. O bildikten ve hele razı olduktan sonra gerisinin ne ehemmiyeti var?.. Hizmet kadroları;” Nefis cümleden ednâ, vazife cümleden âlâ..” demeli ve hizmete devam etmeli.