BİR ANNE, İKİ ÇOCUK: 2012
Bir varmış bir yokmuş, bir çocuk varmış sevimli mi sevimli. Bazıları 'book hunter'da dermiş ona, kitap okumayı 5 yaşında kendi kendine öğrenmiş, kitapları çok severmiş. Zengince bir kütüphanesi varmış, her gün düzenli okuduğu kitapları. Mutluymuş çocuk. Bir gün annesi ona demiş ki
-Kitaplığını bir yarışmaya sokmak ister misin?
-Ne yarışması? Demiş çocuk, şaşırmış. Kitaplık nasıl yarışırmış ki?
-Bir internet sayfası var orada başka insanlarla paylaşacağız kitaplığının fotoğrafını ve en çok beğenilen kitaplık sahibi şirin mi şirin bir kedi olan Kedimiyo'nun elde yapılmış bir kitabını kazanacak.
-Yaşasın! Anne katılmalıyım ben bu yarışmaya ve benim olmalı Kedimiyo! Nasıl bir kediymiş ki o?
Meraklanmış çocuk, Kedimiyo'yu görmek, onun renkli dünyasına gitmek istiyormuş.
Annesi çocuğun bu halini sevmiş, hayalleri hoşuna gitmiş.Kitap sevgisi çoğalsın diye dilemiş. Kendisi de çocuk olmak istemiş, çocuk olmak ve Kedimiyo ile oynamak.
Fotoğrafı çekmişler hemen, göndermişler sayfanın sahiplerine. Her geçen gün ekleniyormuş yeni kitaplar ve fotoğraflar ve umutlu çocuklar.
Kitaplığı beğenildikçe bizim çocuk çok mutlu oluyormuş.
-Anne, ben kazanır mıyım Kedimiyo'yu?
-Neden olmasın diyormuş annesi, bir yandan da arkadaşlarına haber vermiş ki kitaplığın fotoğrafı daha çok beğenilsin. Oğlu mutlu olunca daha mutlusu yokmuş annesinden.
-Teyzesi öğrenmiş önce, sonra babaannesi ve beğenildikçe beğenilmiş kitaplık. Takip bile edilemez olmuş kim beğenmiş diye.
Çocuk her gün soruyormuş annesine ne oldu kitaplığımın beğenisi diye. Anne endişelenmeye başlamış çocuğum hırs yapıyor diye.
-Her zaman kazanamaz insanoğlu, bazen kaybedebilir de.
-Ben kaybetmek istemiyorum anne, Kedimiyo'yu istiyorum diyormuş.
-Ama hayat böyle; kazanmak kadar kaybetmek de var, üzülürsen ne kalır elinde?
Çocuk ya bu, kabul etmek istememiş uzun bir süre, sonra unutmuş gitmiş başka düşlere...
Babaanne çok çalışmış torunum gülsün diye. Ama hep hatırlatmış,
-Bizim yardımımız olmayacak her zaman, hayat senin hayatın, dikenleri de sen aşacaksın, zorlukları da sen göreceksin, her şey tozpembe değil. diye
Ve sonuçlar açıklanmış ki Kedimiyo çocuğun olmuş, mutlu olmuş çocuk, zaten hep mutluymuş, annesi de mutluymuş o mutlu diye...
Kitaplığında miniminnacık bir yer açmış çocuk, Kedimiyo gelsin yerine yerleşsin diye...
Gönderen Umut zaman: 00:44 0 yorum
Etiketler: bir dolap kitap, kedimiyo
Gönderen Umut zaman: 17:46 23 yorum
Etiketler: Galatasaray Stadı, Galatasaray taraftarı, Seyrantepe metrosu
Yazmalı mı? Yazmamalı mı? Buralarda olmalı mı? Olmamalı mı? Herkesin söyleyeceği, ahkam keseceği o kadar şey var ki, bazen sadece susmak, durmak, beklemek istiyorum.
Ev içinde, çevresinde söyleyemediği cümleleri çuvalında biriktirip tanımadığı insanlara bir bir çıkartmayı marifet sanan, bu sözcükleri sarfettiğinde sanırım orgazm olmuş gibi rahatlayanlar var.
Bu yıl benden uzak durun arkadaş! Benim buralarda olma sebebim sadece stres atmak, severek takip ettiğim insanlarla güzel sohbetler yapmak. Başka da derdim, tasam yok.
Yeni yılda kalbinizde ne besliyorsanız sizin olsun...
Gönderen Umut zaman: 20:43 6 yorum