Smint | ozcubukcu.com
1- Emre’ye daha evvelden siparis ettigi `smint`leri kendisine teslim ettikten sonra bir sonraki ziyaretimde, o benden istemeden markette gorunca alayim simdiden de gotureyim, sevindereyim kendisini diye dusunuyordum. Aldim bir paket smint ve kitapligin rafina koydum. Gitme zamani yaklastiginda, kesin o gun cantami hazirlarken unuturum diye simdiden cantama koymayi dusundum ama sonra vazgectim. Ziyaret zamani ise birden jeton düstü ve kendisine bir kutu smint aldigimi hatta boyle boyle unutmayayim diye onceden koymayi dusundugumu ama yine de unuttugumu soyledim ve kendisi de dusunmen yeterdi canim diye karsilik verdi, sarildik aglastik (abarttim tabii).
Ziyaret bitti, eve döndüm. Cantadaki esyalar bosaltilirken, cantamin icinden bir kutu smint cikti. Ben sminte, smint de bana bakti. Bir an anlam veremedim bir an. Olan olmustu bir kere. Unutmayayim diye onceden cantaya koyma dusuncesi unutulmamistir ama eyleme gerceklestirdigim unutulmustur.
Cikarilan ders: Unutmayayim diye cok onceden birsey yapmamali. Yapmis oldugunu unutmak da mumkun.
2- Bugün laba geldigimde ceplerimde telefonumu göremeyince, ah iste yine telefonu evde unuttum dedim. Defalarca basima geliyordu su son günlerde. Yemekteyken de söyledim cümle aleme, telefonumu evde unuttum, e-mail atin birsey olursa diye. Lab cikisi, eve ugradim, bir adres almam gerekiyordu ve postaneye gittim. Yolda, ah bak keske telefonumu yanima alsaydim hazir eve ugramisken dedim. Ama zaten sadece postaneye gidip gelecektim. Postanede sira beklerken, bozuk paralarimi cikartip, onlarla ödeme yapayim diye cantamin cebini kurcaladigimda, telefonumu gördüm. :).
Cikarilan ders: Salih o kadar da unutkan biri degilsin. Unutmayip sonrasinda yaptigini unutuyorsun, yeter artik.