2016 Ekim 02 « Caner Fidaner'den
Sevgili ablam, canım ablam,
Şöminenin başındaki o rahat koltuğuna otur, ayaklarını pufa uzat, derin bir nefes al ve mektubumu okumaya başla. Önemli bir karar vermem gerekiyor ama kafam karışık. Çaresiz kaldığımda hep yaptığım gibi sana akıl danışmak istiyorum.
Birkaç ay öncesiydi. Akşamüstü olmuş, garsonluk yaptığım pastanenin, özür dilerim, patiserinin hemen hemen bütün masaları dolmuştu. Dik yürüyen, saçları dikkatle taranmış, pahalı montunun fermuarı boğazına kadar çekilmiş bir bey, çevresine “Ben buradayım” bakışları atarak en dipteki tek kişilik masaya oturdu. Hemen ardından bana seslendi: “Hamfendi, çay rica etsem?” Okumaya devam et →
02/10/2016 Posted by canerfidaner | Öyküler, Uncategorized	| Hürmüzün Derdi | 1 Yorum