AYDAN ATLAYAN KEDİ: Sevgili insan,
Sen ilk önce şunu öğrenmeliydin; dinlemeyi, salt dinlemekle kalmayıp anlamaya çalışmayı. Ama inatla "ben haklıyım" fikrinin çamuruna saplanıp kaldın. İşte bu yüzden de diğer sesleri kendi öfkeli sesinle bastırdın. Onunla da yetinmedin, kanla susturdun. Bu yüzden de bir adım dahi ileriye gidemedin. Şimdi elini çenene atıp düşünme, neden hala olması gerekenden bu kadar geride durduğunu. Çünkü, diğerleri insan gelişsin iyi yaşasın diye çalışırken, hasta olmasın ömrü uzasın diye uğraşırken, sen kiminin elbisesiyle, kiminin aklının içindekilerle uğraştın, kiminin de nüfus cüzdanında yazanlardan gayrısına kafa patlatmadın. Övünmek istedin ama kendinde övünecek bir yan bulamadın atalarına sığındın. Birşeyin parçası olmak istedin, parçası olabilecek yegane şeyin top peşinde koşan adamlar olduğunu sandın. Kısaca ne sen kendin olabildin ne de şu koca insanlığın parçası.
Senin için kitaplar yazdılar. Sevgiden söz ettiler, adaletten, herkesin kardeş olduğundan, kimsenin birbirinden farkı olmadığından, hepimizin tek bir bütünün parçası olduğumuzdan... Ama sen bütün bunların hepsini çöpe attın. Şarkılar yaptılar sana. Sen onlara kulak vermek yerine kollarını, poponu sallamayı tercih ettin. Eğlenmeyi öncelikli tuttun, hatta o kadar ileri gittin ki eğlenmenin yaşam amacın olduğunu sanmaya başladın. Şiirler yazdılar bir de. Kelimelerin üzerinden yürüyüp geçtin. Onların parmaklarla değil yürekle yazıldığını, gözle değil yürekle okunması gerektiğini unuttun.
Bangır bangır bağırdılar üzerinde yaşadığın dünya için. Ağaçların çığlıklarını, ağlamaktan kurumuş nehirleri, ölüp gidenleri hiç ama hiç düşünmedin. Vaktin çok değerliydi, onlar için harcanan zaman boşunaydı çünkü. Sen dünyanın bizim evimiz olduğunu ve bir gün evsiz kalırsak eğer hep birlikte heder olup gideceğimizi, en fenası da bunun kendi suçumuz olduğunu bileceğimizi işte o zaman harcayacak zamanımızın bile olmayacağını akıl edemedin. Sen hep günlük yaşadın, geleceği hiç umursamadın. Çünkü bencildin. Sen ölüp gidene kadar birşey olmazdı nasıl olsa. Diğerleri de başının çaresine baksındı. Sana neydi bütün bunlardan? Bir sen mi kalmıştın kahraman olacak?
İşte seni bu öldürecek Sevgili İnsanoğlu. Senin ağzından çıkan "Bana ne bütün bunlardan." cümlesi. Dört kelimeden oluşan bu basit cümle senin sonun olacak, inan bana. Çünkü, bu basit dört kelimelik cümlenin hepimizin ağzından çıktığı vakit şu kocaman dünyayı nasıl zangır zangır salladığını düşünemeyecek kadar benmerkezli yaşıyorsun. Çünkü sen aslında ben ben ben diye diye ölüyor, öldürüyorsun. Sen sadece kendine değil hepimize ayrı ayrı yazık ediyorsun. Farkında mısın?
özlem 19 Ocak 2011 10:59
Keşke farkında olsa.
Çok şey değişirdi bence.
Aynur (Küçük Hala) 19 Ocak 2011 11:09
farkında olmamız için acaba daha ne gibi kötülüklerin, olumsuzlukların, felaketlerin başımıza gelmesini bekliyoruz bilemedim ben...
Mavi Balon 19 Ocak 2011 12:25
Özellikle de ilk paragraf çok anlamlı geldi bana...
Adsız 19 Ocak 2011 12:38
Yazınızı okuyunca, bir kişinin toplum üstündeki etkisini (en azından benim çıkarımım) izlediğim kısa bir video geldi aklıma. Umarım facebook accountunuz vardır ve izleyebilirsiniz.
Farkındalıklarınızın kelebek etkisi yaratabilmesi dileklerimle...
Vladimir 19 Ocak 2011 14:24
ÇOk üzücü günnler, üstüne aylar, yıllar bindi. Bütün bunlardan arınıp temizlenmek kolay olmayacak.
A. 19 Ocak 2011 14:36
cok guzel yazmissin. eklenecek tek bir virgul bile yok.maalesef durum bu, pek umudum yok.
Aydan Atlayan Kedi 19 Ocak 2011 18:58
ÖZLEM: Değişirdi elbet ama umut var mı bana yok gibi geliyor. Ego bunca cilalandığı sürece olmayacak da.
AYNUR: İnsanoğlu asla akıllanmayacak. Bunca felaket akıllandıramadıysa hiçbir şey onu akıllandırmaz. Çok teşekkür ederim.
MAVİ BALON: Teşekkür ederim.
ADSIZ: Videoyu izledim. Çok güzeldi. Teşekkür ederim.
VLADİMİR: İnsan kirleniyor değil mi? Ne kadar kendi kendimizi temiz tutmaya çalışsak da bütün bu olup biten karşısında eli kolu bağlı kalakalmış olmak kirletiyor bizi. Dünya çamurunu sıçratmaya devam edecek.
A.: Benim de çok umudum yok açıkcası. Çok teşekkür ederim.
Burcu 19 Ocak 2011 19:54
evet farkında olsa olsak belkı de bunlar olmaz ya da olmamalı belkı umarım en kısa zamanda bazı donguler degısır en azından ben ınanıyorum ya da ınanmak ıstıyorum...
Aydan Atlayan Kedi 19 Ocak 2011 20:30
Ben de buna inanmak istiyorum Burcu'cuğum ama ben biraz daha umutsuzum sanırım.
Belki sadece sis basmıştır içimi...
Büyük koltuk, küçük beyin...
13 kara kedi eşikte oturuyor
damdaki portakal ağacı
Zaman nereye gidiyor?
"ne desem boş" hissi...
Kitaplara dair- mim
Ben artık sevgilim...
"İçimdeki adalet duygusunun incinmesini istemiyoru...
Güzel kardeşim benim...