MİNE'L AŞK İLE'L HİCRÂN: Çiçek Mezarlığı
Bir tomurcuk patladı. Ses etti gecenin dinginliğinde. Söz muştuladı semadan. “Bekle” dedi. “O gelecek” dedi. Bekledim.
Beyaz yaseminlerle süsledim düşlerimi. Gelinciklerle bezedim gülüşlerini. Laleler ektim saksılara, erguvanlar ısmarladım güneşin ziyasına. Nergisler dizdim satırlara, duvarlara karanfiller döşedim, geceye bir sümbül, gündüze papatyalar diledim. Menekşeler sırlanırken saksılarda, ben geleceğin gün için şebnemleri ıslak beklettim.
Gülmedi hiçbiri. Sen gelmeden gülmeyecekti.
Gelmedin. Hiçbiri gülmedi.
Karanfil küstü önce, yasemin boynunu büktü. Sırlandı menekşeler kendi koyu karanlıklarına. Nergisler soldu, laleler soğan oldu. Gelincikler söz kesti geceye. Gece sümbüllere mezar oldu. Papatyalar yapraklarını döktü bir bir. Gelecek, gelmeyecek, gelecek, gelmeyecek… Son yaprak papatyada, son matem oldu. Sen gelmeyecektin.
“Bu düşte eksik bir şey var.” deme Efendim. “Bu öyküde GÜL eksik.” deme. Bu öykünün “Gül”ü sensin. Sen yoksan gülistana ne hacet? Solsun hepsi. Gül yoksa hepsi toprak olsun.
Gönderen İSMAİL EMRE zaman: 13:20
Etiketler: çiçek, Gül, Gülistan, İsmail Emre, İsmail Emre Atan
Bahar gelmiş sayfaya. Bahar gelse de beklenen yine gelmemiş belliki. Sevgiliyiye adanan çiçeklerin solmaması dileğiyle. Çok beğendim.
ben bu sayfaya yorum yapamam dokunulmaz ki bu sayfaya.
29 Mart 2010 13:58
gelecek-gelmeyecek gelecek-gelmeyecek gelecek-gelmeyecek... ben inanıyorum emin ol bu sayfalarda geziniyorsa o sana bir gün mutlaka gelecek
29 Mart 2010 18:06
Bahar Hanım'a şiiri için teşekkür etmek istedim. Dizeler çok güzel ve anlamlı olunca, izniyle burada da paylaşmak istedim.
Gül sesleri geliyor;her yer duâ ve niyâz
Açtı gök kapısını yerde çiğ taneleri
Adımları parıltı,alınları bembeyaz
Dağılıyor evrene gülün mestâneleri
Sen ki,en büyük GÜL'sün ,en çok gülü seversin
Söyle bahçıvanına,bir gül de bana versin
Ulu Tanrı adıyla aldığım her nefes
Senin için gül açar,kuş olup göğe uçar
Sen ey bahar elçisi,sen ey kutlu güldeste
Senin için cansızlar bile canından geçer
Gölgeler şehrinde gül,kimseye kalmayacak
Öteler şehrinde gül, bir daha solmayacak.
yazınızı okuyunca paylaşmak istedim, sevgiler...
29 Mart 2010 18:13
hülyaa dedi ki...
söz altın oluyor renkleniyor...
söz gümüş oluyor yine renkleniyor...
söz tükenmiyor, hep parıldıyor...
şiirde aşk peyda oluyor ve o aşk gül kokuyor.
o gül gelir bir gün.
beklemeyi bilene beklenen hep gelir.
31 Mart 2010 20:13
Yasemin Güzelyalı dedi ki...
Bahar gelmiş sayfanıza hocam. Rengarenk olmuş her dize. Her satırda bir kıpırtı, bir sevinç var. Çok beğendim. Yüreğinize sağlık.
1 Nisan 2010 12:51
gönlü güzel dosta koca bir bahçe dolusu çiçek... yüzünde gülümseme olduğunu hissediyorum. hislerimde yanıldığımı bana hep ispatladın ama bu sefer inşallah yanılmıyorumdur. gülüşle kal dostum. bütün güller senin olsun.
1 Nisan 2010 17:20
çok beğendim. hayatın gailesinden yorulunca bu sayfaya uğramak lazım. tebrik ederim. çok güzel yazılar.
5 Nisan 2010 16:05