Vladimir'in derdi: Et Yemez
Adsız 26 Ocak 2009 19:32
Böyle ;''başıma bi gün şöyle bişey geldi o günden beri şunu yiyemiyorum ya da şuraya gidemiyorum ya da şunu dinleyemiyorum vs vs türü şeyleri anlayabilmek bana çok uzak :/ ya bunları yaşayan insanlar çok hassas ya da ben biraz fazla kalasım :D :P
onca civciv ölüsünden sonra sen tavuk yiyebildin mi peki Vladimir ??
:) hımm aslında ben de asla Tarçın yiyemem ama bunun bi tarçın ağacını kesilirken görmemle ilintisi yok :D ayy zorlamıyım ben bunu anlayamıycam yine (^_^)
Vladimir 26 Ocak 2009 20:47
o olay olduğunda şuurum yerinde değildi SananaAki Banane San, daha minnacık bebektim. Ve tavuk yemeyi sevmem. Sevmesem de yerim. Bir daha yemeyi düşünmediğim yemek Urfa'da bir kez yediğim etli kayısıdır. Yemeyip de asla yemek istemediklerim ise, haşarat türlerinden yapılan yemekler, yılan, fare, köpekten yapılmış uzakdoğu yemekleri ile kurbağa bacağı, sümüklüböcek bir de asla ve asla plasenta yemem.
Abi 26 Ocak 2009 21:04
Üstad, hoşdöndün.. özlettin kendini..
ben, bu arada, etti, tavuktu, balıktı ne bulursam yerim..:)tercih dersen ilk tercihim mangalda kuzu pirzolasıdır. şimdi süt kuzuları ne zaman kesiyolar filan muhabbetine girmeyelim ama.. hoş girsekte ayrıca bu benim pirzola sevmemi engelleyemez. engellememeli.. engellemezse iyi olur.. "Friedrich Engels"
beenmaya 27 Ocak 2009 11:38
gerçekten bazı insanlarda bu derece bir kopmaya, bir reddedişe neden olabiliyor gördükleri. içlerine, belleklerine öyle derin işlemiş, yer etmiş olmalı ki bu derece bir reddediş oluyor sonunda...
arzupinar 27 Ocak 2009 12:26
yine yazını okumak güzel oldu :)
kedim olduktan sonra hayvanları daha iyi tanımaya başladım. bazen gürültülü bir sesten, yabancılardan öylesine korkuyor ki, inanılmaz kasılıyor. ölmek üzere olan bir hayvanın korkusunu düşündürdü bu bana. soğuk bir ortam, kan, ölü yüzlerce hayvan. adrenalin salıyor hayvanlar öldürülürken, bu da dünyadaki en büyük zehirlerden biri . onu alıyrouz içimize her et yediğimizde.
cinar 27 Ocak 2009 16:31
Paluuuuuuuk paluuuuuuuk diye sayıklarım genelde. Kırmızı et ve tavuk yerim ama sayıklamam. Yine de yakınlarda bir tavuk tarifi vereceğim, kesinlikle yapılıp yenilesi bir lezzet :)) (şaka değil ha, hakkaten tarif var).
Hayvanların çektiği eziyet düşünüldüğünde hakkaten insanın içi bir hoş oluyor ama yemek önümüze geldiğinde unutuyoruz be. en azından bende öyle oluyor. Çocukken dedemler falan kurban kestiklerinde ben de yanlarında dururdum. ben çocuğum olsa böyle bir şeye izin vermezdim sanırım, zaten kurbana da karşıyım. Her neyse, çok uzaklaştım yine konudan :) Hoşgeldin Vladimir :)
gaykedi 28 Ocak 2009 12:53
ahlaki nedenlerle genelde balık eti dışında et yememeye çalışıyorum ve bunun ruhuma, vicdanıma iyi geldiğini hissediyorum.
bir de et çok lüks bir besin, lüx dedim ama şu anlamda lüks, bir et yiyen insanın besleneceği toprak parçasında 10 et yemeyen insanın yaşayacağı besin yetişebiliyormuş çünkü orada yetişen tahılın et haline gelmesi için diğer 9 kişinin payını inek-koyun v.s hayvanların yemesi gerekiyormuş, yani et yememek aynı zamanda çok da çevreci bir eylem aklınızda olsun...