Sen Erteledin Kendini | Etüt Odası Öğrencilerin Buluşma Noktası
Sen Erteledin Kendini
Öyle bakışlarının en masum ifadesiyle bir bakış atmayacaksın dostlarına, yakınlarına ne de hayata. sen erteledin kendini. Zaman ayrıntısını atladın hep, zaman kavramından anladığın akrep, yelkovan ikilisinden öte değildi o zamanlar. Derinine inmediğin birçok konuya olduğu gibi yine yüzeysel bir tavırla izledin, doğan güneşi. Şaşırmadın mesela ya da sevinmedin, olağan bir tepkiyle yaklaştın hayata. Şaşırmak için önünde uzun bir zaman vardı nede olsa.
Okyanusların derinliklerini merak etmedin mesela, senin için anlamsızdı, kumsallardaki yarı çıplak bedenler, sıradan bir güneş, gitarın tellerinden çıkan tınılar ve keyifle geçen anılardan ibaretti yaşam.
Ve aşk, olur mu dedin hayat onsuz kendine bahşedilen duyguların tamamını eksiksiz yaşamalı insan değil mi ama? Ayrılık mesela eee arada birde üzülmeliyim dedin kendine. Ağla ağla hataları, sebepleri hep gidene bağla. Bu sebeple kimse suçlamayacak seni. Muhtemel oda aklıyordur zaten o anlarda kendini. Aşkın ahlakı işte tamda bu kadar… Suçlama kaderi sen erteledin mutlulukları. Göz gördüğüyle yetinmemeli. Göz odaklandığı noktayı görür sade, merak edip bakmadıysan sağına, soluna, arkana suçlama tabloyu. Ressam değil ki yaşam kara kalem tutan elleri yok ki, ya da bilmem kaç mega piksel kamerası çeksin o an tabloyu sunsun çevrendeki güzellikleri. Sen bakmamayı yeğlediysen yanından geçen bir çocuğun masumiyetine, güzelliğine, sana avuç açan bir elin aslında ne kadar ap-ak olabileceğine kaderin suçu ne? Bencilliği de en üst düzeyde yaşadın tüm duyguların gibi hepsi bu.
Suçlama insanları, herkes sen kadar kötü sadece. O kadarcık işte büyüttüğün kadar değil. Tamam, kabul denedin şairin bahsettiği gibi martılara simit bile atmayı. Ama atladın senin yaptığın eylemle şairin anlattığının farkını. İki tablo arasındaki 7 farkı fark edemedin. Şimdi şairi suçlama.
Tam önünde duran aynaya baktığında kendini görürsün en net. hiç yakınlarının aynasına bakmadın, bunun adının empati olduğunu biliyorsun kabul, daha bir çok terim öğrendin hayatta nede olsa hayatta çok şey biliyorsun. Ama yakınındaki aynaya bakmak için o kadar kafanı yakınının aynasına eğdirince yine kendini gördün. Ve yine sen haklı çıktın her aynanın içine girdin. Hepsi ayrı ayrı hayatlardı oysa senin aynan boş kaldı. Suçlama aynaları, terimleri, sözlükleri, formülleri. Sen erteledin içinde suretin olan tüm hayatları.
Doymaz insan fazlasına meyillidir sen de görmek istedin başka tablolar, başka hayatlar, tatmak istedin hep yeni tatlar, yeni bedenler. O zaman boşuna kızma gidenlere onlarda sen gibi insandılar işte.
Ve sonuç büyük bir afet ve tüm güzelliğini kaybetmiş şehirler gibisin artık merak edilmiyorsun, artık terk edilmiş yaşlı ve yalnız bir adamsın işte. Kızma bakışlara, arzu ettiğin gibi bakmıyorlar sana diye, sen erteledin içten bakışları hatırlasana, ne kadar istekliydi oysa ertelediğin insanlar hani bir zamanlar...
Her yaşam bir masal aslında, giriş yaradandan, gelişme ve sonucu sen yazarsın, bazen sonuçsuzda bitebiliyor oda bir seçenek. Masalları suçlama boşuna sen kandırdın kendini masalları sen haksız çıkarttın.
İlla bir suçlu arayacaksan gençliğini, güzelliğini suçla, bir zamanlar'la başlayan cümleleri suçla ama bana sorarsan çok ta dokunma kendine sen her şey için hiçbir şeyi suçlama. Eğer söylentiler doğruysa bir dahaki doğuşuna sakla tüm keşkelerini, ümit et, hani olur ya belki...
vay be kankama bak.
alara 67, 6 Mart 2011
ne sandın kanka ya
alara 67 bunu beğendi.
şimdi en çok istediğiniz şey nedir...
alara 67, 7 Mart 2011
sen biliyorsundur.burda konuşturma beni...yarın konuşuruz kanka