Banliyöden Notlar: Demokrasi meselesi...
Ulusalcı veya "türban karşıtı" kesimin tavrını kesinlikle samimi bulmuyorum. Şu anki "Türban üniversitelere girdiğinde ülke 10 seneye kalmaz İran'a döner" anlayışının da Tayyip Erdoğan'ın "Kürtçe serbest olursa şu da ister bu da ister" anlayışından farkı yoktur. (Aslında şöyle bir farkı var, gerçekten de ülkedeki tüm etnik unsurların dillerini konuşma hakkı vardır). Öte yandan bazı yazılarda "Türban aslında İslam'ın şartı bile değil" tarzı bilgiler var ki, şaşırtıcı bir şekilde laikliği savunanlar islam kurallarını anlatıyorlar. Mesele İslam değil ki! Yasa çıkartırken bize ne Allah'ın emrinden? İnsanlar neye inanıyorsa ve ne engel oluyorsa onlara bizi ilgilendiren odur. Doğrusu bu kesimde ciddi bir kafa karışıklığının ve "ezber"in hüküm sürdüğünü görüyorum.
AKP'nin tavrını veya MHP'nin çözümlerini destekleyecek değilim. O partilerin herhangi bir özgürlük arayışında olamayacaklarını biliyorum. MHP'nin hak ve özgürlükler mücadelesinin tam da karşısında durmak konusundaki sabıkasını unutmadım. AKP'nin 301 konusundaki tavrı, zorunlu din dersleri, seçim barajı gibi meselelerde yan çizmekte olması gözden kaçmış değil. Üstelik bu yeni yasanın da hala yetişkin insanlara başörtülerini nasıl bağlayacaklarını söyleme hakkına sahip olduğunu düşünen yasakçı zihniyetin yeni bir ara formülü olduğu açık. Zorunlu din dersleri, din konusunda baskı, sünni misyonerlik bu hızla sürerken de "din ve vicdan hürriyeti"nden bahsetmek iki ayağı eksik iskemleye oturmak gibi!
Bir kere şunu kabul ediyor muyuz? Bir "türban sorunu" vardır. Bu sorunun tanımı, yetişkin insanlara, üniversite kapılarında giysi dayatması yapılıyor olması ve bu sebeple üniversite eğitiminin belli bir kitleye kapalı tutulması. Temel bir bireysel hak ve özgürlük ihlali ve en kısa zamanda çözüme ulaşması gerekiyor. Türbanın serbest olduğu bir yer örneği olarak KKTC incelenebilir. Ben üniversite sınavını kazanmış bir bireyin inançlarından ötürü eğitimden mahrum bırakılmasını kesinlikle ve kesinlikle kabul etmiyorum. Bu yüzden özgürlükçü sosyalistim: devletin her türlü baskısının kaldırılmasını savunurum.
Şunu da kabul ediyor muyuz: Türkiye insan hakları açısından sınıfta kalmış bir ülkedir. Düşünce özgürlüklerinin önünde hem kanunlar hem de linç kültürü yerleştirilmiş bir toplum bulunmakta, gelir dağılındaki adaletsizlik, azınlıklara yönelik hak ihlalleri had safhada, anadilde eğitim, eşcinsel hakları gibi taleplerse ciddiye dahi alınmamaktadır. Bu hak ihlalleri de birer sorundur ve her biri en az türban sorunu kadar kritiktir. Türbanlı kızlar dinlerini yaşayabilmektedir fakat bugün gayrimüslim yurttaşlarımızın üzerindeki baskı artık dayanılamayacak noktalara gelmiştir, Protestan kiliseleri saldırı altındadır, Ermeni ve Rum vakıflarının el koyulan mülkleri bir de üçüncü şahıslara satılmıştır! Eşcinsellerin taleplerine "Ancak 22. yüzyılda" denerek tepki verilmiştir. İşçilerin sendikalaşma hakları ellerinden alınmıştır, AKP'lilere ait Yörsan'da daha yeni yaşanan olaylar aslında insan haklarını umursamadıklarını göstermektedir. Parasız eğitim ve sağlık, emeklilik gibi gibi en temel haklarımız dahi tehlike altındadır.
Gönderen banliyodennotlar zaman: 12:28
RabiaSaclik Salı, 08 Temmuz, 2008
Demokrasi meselesini önümüzdeki yüzyıla alınmış kabul ediyorum artık. Çünkü bir sürü problemin çözüme kavuşması uzunca bir zaman alır gibi geliyor bana.
"Ben üniversite sınavını kazanmış bir bireyin inançlarından ötürü eğitimden mahrum bırakılmasını kesinlikle ve kesinlikle kabul etmiyorum." demişsiniz, tamamiyle haklısınız...
Eğitim ve öğretim dönemlerinde anlatılanlardan, kulağıma tanıdık gelen 'Temel Hak ve Özgürlükler' ifadesinde de belirtildiği gibi hakkımız ve özgürlüğümüz var, fakat baskıcı kurumlarca sınırlandırılmış bir biçimde.
Tamam, 100 % özgürlüğün olması pek de olası bir şey değil ama 'özgürlük hakkımız' olduğu halde özgürlüğümüzün kısıtlanması durumu var ortada. Bunu zaten siz; 'Türban Sorunu, azınlıklar, Kürt Sorunu ve eşcinsel hakları' olarak yazınızda belirtmişsiniz.