DeliRapunzel: söylemesi ayıp;
çarpıcı..çok özlemişim seni, yazılarını,..seni kahreden şeyler yazmanı sağlıyor diye seviniyor olmam bencilik mi..umarım değildir çünkü ben seni de çok seviyorum.
14 Kasım 2009 02:50
bizi öldürmeyen acı güçlendiriyor...bakıyorum geçmişime dikişler atılmış yaralarıma gülümsüyorum...o yaralar olmazsa bız bız olmazdık...bir de bigün biri çıkıp umarım yaşadığınız herşey bir ironiden ibaretti demezz :))
14 Kasım 2009 13:28
karakutu; kahreden duygularım yazmamı sağlıyor ve sen okumayı seviyorsan bu benim içinde keyiftir...bende seni çok seviyorum arkadaşım iyiki varsın...genç kadın; evet acıların bizi güçlendirdiği, drencimizi arttırdığı bi gerçek...bende tırsıyorum bigün biri kameraları gösterip hadi el sallayın diyecek :)
14 Kasım 2009 15:40