Yemin krizi değil, operasyonu
Siyasi tarihimizde benzeri görülmemiş bir krizle karşı karşıyayız. Ana muhalefet partisi, Meclis’te yemin etmedi ve bunun hangi sonuçları ortaya çıkarabileceği hususunda öngörüde bulunmak kolay değil.
CHP’nin tavrı sürpriz miydi, kesinlikle evet. CHP’nin Mustafa Balbay ve Mehmet Haberal konusunda sert tepki göstermesi bekleniyordu. Ancak bunu bir yemin krizine dönüştürmesi kelimenin tam anlamıyla bomba etkisi yaptı.
Yemin kriziyle ortaya çıkan durumun, CHP açısından basit bir itiraz olmadığı, aksine yeni dönemde partinin siyasi duruşuyla ilgili sinyaller verdiği çok açık.
Öncelikle cevabını hala bilmediğimiz sorular var. Türkiye’nin yakın geçmişine dair en önemli hesaplaşmanın zeminini oluşturan bir davanın sanıklarını, CHP’den aday yapan irade nedir ya da kimdir? Bir aralar ‘Nerede bu Ergenekon, gösterin de gidip üye olayım’ dese de, Kemal Kılıçdaroğlu’nun bu sürecin mimarı olduğunu düşünmek zor.
Milletvekili listeleri açıklandıktan hemen sonra dikkat çeken, CHP ve MHP listelerinde bir ‘Süleyman Demirel eli’nin gezdiğiydi. Bu tartışmayı, hemen her konuda olduğu gibi başlattık, ama derinlemesine analiz edemedik. Oysa belli ki Türkiye’nin yaşadığı değişim sürecinden rahatsız olan bir güç merkezi, bu iki partinin listeleri üzerinden bir siyasi mimariye soyunmuştu. Hesaplar AK Parti’nin yüzde 50 oy almasıyla mı bozuldu, yoksa hala yeri ve zamanı geldiğinde en az 25-30 milletvekilini CHP ve MHP’den koparmayı düşünenler mi var; bilmiyoruz.
Kılıçdaroğlu, kritik sorunlar üzerinde iddialı çıkışlar yapıp, hızlı geri dönüşlerde bulundu. Kendisine tanınan büyük krediyi henüz tüketmese de, bir hayli yitirdiği de ortada. Buna rağmen önünde hala bir şans var. Türkiye’nin hala kurtulamadığı ve ayaklarına pranga gibi yapışan birtakım odakların etkisinden kurtulup, gerçekten yeni bir siyasi partiyle yoluna devam etmek.
Haberal ve Balbay konusunu, adeta bir savaşa dönüştüren CHP’nin, 2010 referandumundan ve 2011 seçim sonuçlarından gereken sonuçları çıkarmadığı ortada. Seçmen tüm siyasi partilere aynı mesajı verdi. Değişim sürecinde yürümeye devam edin ve anayasa konusunda uzlaşın.
CHP’nin yeminle ilgili tavrı siyasi bakımdan sürdürülebilir mi, buna sıcağı sıcağına cevap vermek o kadar kolay değil. Ancak zaten seçim sonuçları itibarıyla kendi içinde hesaplaşma sesleri yükselen bir partinin, bu kadar keskin bir tavrı devam ettirebilmesi çok zor.
Tarhan Erdem’in dikkat çektiği noktaya daha derinlemesine bakmak, süreci anlamak açısından yararlı olabilir. Acaba CHP yönetimi, bir odağın, bir kliğin pençesinde mi bu kararlı alıyor? Eğer böyle bir durum varsa, Kılıçdaroğlu’nun bu süreci az hasarla atlatması mümkün değil.
Toparlarsak, CHP’nin yemin krizi, kesinlikle bir Haberal ya da Balbay meselesi değildir. CHP’ye yemin ettirmeyen irade, kesinlikle Türkiye’nin yakın geleceğine el koymak isteyen bir anlayışı temsil ediyor. Bu tavır, bölgesinde büyük bir güç olarak yükselen Türkiye’nin önünü kesme arayışıdır.
Yemin etmeyen Kılıçdaroğlu ve CHP’li milletvekilleri bunun ne kadar farkındalar bilemiyorum. Ama gerçek şu ki, 2011 seçim sonuçları, bölgenin, dünyanın ve hepsinden önemlisi Türkiye’nin toplumsal dinamikleri, bu operasyona geçit vermeyecek kadar farklı bir yönde gelişiyor.
Bakalım CHP bunu ne zaman görecek. Bir cümle de MHP için. MHP’nin tavrını, sadece geleneksel kodları yüzünden sisteme meydan okuyamayan bir siyasi partinin duruşu olarak görmek yanlış. MHP, CHP ve BDP üzerinden tezgahlanan oyunu doğru okuyup ‘Ben bu oyunda yokum’ dedi.
Bu MHP için çok önemli bir başlangıcın habercisi olabilir.
Bu yazı 1,060 defa okundu.