ahmet türk (3 entry) | Mehmet Ördekçi'nin blogu
ilk olarak 1988’de öğrenci temsilcileri olarak meclise gittiğimizde o zamanki shp’nin “sol kanat” milletvekili olarak tanıştığım, yıllar sonra ise ankara merkez kapalı cezaevinde karşılaştığım kürt siyasetçi.
diğer dep’li milletvekilleriyle birlikte ayrı bir koğuşta kaldıkları için “hapishane arkadaşım” diyemem, ama vekillerle zaman zaman görüştüğümüz ve bir keresinde de aynı araçta sadece ahmet türk’le ikimiz adliyeye götürülüp orada da gün boyu aynı nezarette kaldığımız için kendisini ankara cezaevinden bilirim diyebilirim. hatta verdiği bir akılla şimdiki 301’in babası olan o zamanki tck 159’dan açılan bir davadan yırtmamı sağlamıştı sağolsun. yoksa bir yıl fazla yatacaktım. polislere hakaret etmiştim ve geri adım atmak istemiyordum. bana dedi ki “tamam geri adım atma, ama tüm polisleri değil sadece sana işkence yapanları kastettiğini söyle, işkence gördüğünü belgeleyen adli tıp raporunu da mahkemeye sun.” öyle yaptım, beraat ettim. on yıl yatacağım kesindi. bir yıl devede kulak gibi geliyordu, umursamıyordum. ileride umursayacağımı söylemişti. hakikaten de on yılın sonuna doğru düşündüm, o dava yüzünden yatacak bir yılım daha olsa o bir yılın bana on yıldan zor geleceğini hissettim.
apocu filan değildir. ılımlı, barışçı, makul ve “akil” adamdır. dtp içinde de yalnız değildir. tanıdığım kadarıyla avrupa ölçülerinde bir sosyal demokrattır aslında. hatta belki iskandinavya ölçülerine göre bir liberal de diyebilirim. ama memlekette sistem öyle kasvetlidir ki, onun gibiler çok farklı görünür. chp’nin sosyal demokrat sayıldığı bir ülkede de bu normaldir tabii.
(mehmet ordekci, 30.08.2009 12:59)
bir kısım entry’den anladığıma göre vaktiyle türkçeyi yasaklamış, türk gençlerini, aydınlarını ve hatta milletvekillerini cezaevine doldurup onlara fare, bok filan yedirmiş, türk kelimesinin aşağılama anlamı dışında kullanılmasına hoş bakmamış, hatta bunu cezalandırmış, türklerin varlığını bile inkar etmiş biri.yani bugünkü star’da sağcı gazeteci yılmaz yalçıner‘in 1980’lerde diyarbakır cezaevindeki karşılaşmasını anlattığı ahmet türk’le aralarında belli ki sadece isim benzerliği var:
fakat ahmet türk’le karşılaşmam da benim için aynı ölçüde şoktu, diyebilirim. asker gardiyan, koğuş mazgalından ana avrat söverek beni çağırdı. kapıyı açtı. koridora çıkardı. az ileride birkaç kişi duruyordu. yarı karanlık ortamda ilk anda ne olduğunu anlayamamıştım ama; ‘al lan!’ dediler, yine sövgüyü eksik etmeden; ‘..bu (..) ahmet türk bundan sonra bu koğuşta kalacak!’ o zaman elinde bavul olan birinin sendeleyerek bana doğru adım attığını gördüm. düştü düşecekti. gayrı ihtiyari hamle yapıp tuttum… koğuşa girdik. adam çırılçıplaktı. hiç ama hiçbir şey yoktu üzerinde. ağzı burnu kan içindeydi. yürüyecek mecali kalmamıştı. zaten içeri girer girmez yere yığıldı. hapishaneye girişinde onu milletvekili olduğu için daha bir hınçla ezmişlerdi. bugün bu vahşeti yaşamış olan adam, acılarını içine gömüp ‘barış’ arayışı içinde ise; herkes ibret almalıdır diye düşünüyorum. gerçek yurtseverlik budur. bu kardeşane arayış karşılıksız bırakılmamalıdır.
10 ay sonra eklemek istediğim not: ahmet türk o zaman chp milletvekiliydi. kürt partisi diye bir şey yoktu zaten. bu “ihtiyacı” kimler yaratmış, “bölücülüğün” patenti kimde, açık değil mi? askerlerin elinde her chp’li bu muameleyi görmedi. ahmet türk’ün farkı kürt olması, ama daha da önemlisi “ben kürdüm” demesiydi…
10 ay+birkaç gün sonraki ek: … ha eminim askerler böyle olsun istemedi. burada bir komplo teorisini dile getiriyorum sanılmasın. askerler sadece asker zekâsını sergilemiş, siyasal ve toplumsal sorunları nasıl “çözebileceklerine” bir örnek vermişlerdir. bunun için kıçımızı yırtıyoruz işte “yallah kışlaya, oradan çıkmayın, ağzınızı açmayın, işinize bakın” diye.
(mehmet ordekci, 30.08.2009 09:22 ~ 18.06.2010 14:39)
pkk’ya terör örgütü deme-dememe hususunda kendisi vaktiyle “böyle bir şey dersem oralarda bir daha kimse beni dinlemez” mealinde bir şey demişti. daha ne demesi, nasıl demesi gerekiyor anlamıyorum.
hasta mısınız kardeşim? içine sıçmışsınız ortamın, her şeyi bok etmişsiniz. pkk (yani şimdiki devasa pkk) sizin eseriniz. bölgede pkk’yı eleştirenler bile “pkk terör örgütü” demez. sadece korktuğundan değil. pkk’nın antitezi siz olduğunuzdan! sezgisel olarak bilinir ki pkk’ya terörist deseler, eh hadi şimdi de al şu bayrağı salla diye eline bayrak vereceksiniz. onu da yapsa marş, slogan, derken eline silah tutuşturup köylüsünü, komşusunu vurmasını, en azından vuranları alkışlamasını isteyeceksiniz. mesele pkk’ya terörist demenin epey bir ötesinde.
zannediyorsunuz ki pkk’yı sevmeyen her kürt, devleti, askeri, polisi seviyor. seven var tabii, bunların hepsi öyle korucu, faşist filan da değil. ama iş o noktayı çoktan geçmiş. kürt halkının aktif, dinamik kesimi devletçi olmadığı halde devletçi bilinmektense pkk’lı olmadığı halde pkk’lı bilinmeyi tercih eder. bilin bakalım, bu pkk’nın zekâsının mı yoksa karşısındaki geri zekâlılığın mı “başarısı”?
hiçbir zaman anlamayacaksınız. anlamadan ömrünüzü tamamlayıp gideceksiniz. bu sorun çözülecek, yıl 2030 olacak, siz hâlâ şimdiki ilkokul ezberlerinizi tekrarlayıp duruyor olacaksınız. şırıngayla mı zerk ettiler kafanıza bilmiyorum ki…
– pkk’ya terörist desen ne olur?
– e demesem ne olur a.q.?
not: ben hep böyle düşünüyordum ama bazı entry’lerimde pkk’ya terörist dedim. apo’nun son avukat görüşmelerindeki durgunluğunun, moral bozukluğunun sebebi de budur, ilk kez buradan açıklıyorum. pkk’ya terörist dememe çok bozulmuş. yemeden içmeden kesilmiş.
(mehmet ordekci, 28.04.2010 09:59 ~ 10:13)
This entry was posted on 28 Nisan 2010 by Mehmet Ördekçi in Ek$i Sözlük (mehmet ordekci), politika.	Kısa Bağlantı