Karakayalı Köyü Ceyhan Adana
Karakayalı Köyü Ceyhan Adana konusu
Karakayalı Köyü Ceyhan Bilgileri - Karakayalı Köyü Hakkında - Karakayalı Köyü Tanıtımı - Karakayalı Köyü Resimleri
​Köy Muhtarı: MEHMET ÖZEN
Nüfus 404 [(2000)
Web Sitesi Karakayalı, Adana ilinin Ceyhan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihi Köyün eski adı olan Cebre isminin nereden geldiği tam olarak bilinmemektedir. Ancak sonradan değiştirilen Karakayalı adını Toros dağlarında Karakayalı adındaki yörüklerden almıştır. Tarsus'un kuzeyinde Navrun Yaylası civarında göçebe halde yaşayan Karakayalı Yörükleri 20.yüzyılın başlarında iskan edilmişdir. Eğitim amaçlı başlayan şehire göç olgusu 2000 li yıllarda arazilerin miras yoluyla parçalanması, makinalı tarımın yaygınlaşması ve işgücüne olan ihtiyacın asgari düzeye inmesiyle topraksız ve az toprağı olan köylüler başta Ceyhan ve Adana olmak üzere çeşitli şehirlere göç etmişlerdir.
İlköğretimin zorunlu 8 yıl olmasından sonra köyün okulu kapanmış ve taşımalı eğitime geçilmiştir. Yeterince tarım arazisi olan köy halkından ise çok azı köyde yıl boyu yaşamaktadır.
Köylüler daha çok et yemeklerine düşkündürdür ve bugdayın çok yetiştirildiğinden dolayı bulgur ve unda aşırı fazla tüketilir burgul olan herşeyi severler
Coğrafya Adana iline 62 km, Ceyhan ilçesine 17 km uzaklıktadır. Köy yerleşmesi Kıllıhüyük tepesinin 1km. kuzeyinde Ceyhan Nehri'nin taşkınları sonucu biriken alüvyal düzlük üzerinde kurulmuştur.
2004 - Mehmet Özen
1999 - Ali Kurt
1994 - Ali Kurt
1989 - Yusuf Dal
1983 - Remzi Gök
1977 - Remzi Gök
1973 - Yusuf DAL
1971 - Remzi GÖK
1968 - Remzi GÖK
Altyapı bilgileri Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. Ptt şubesi yoktur ancak ptt acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.Karakayalı köyünde 1 cami ve imam lojmanı, iki bakkal, bir kahvehane ve kapalı halde olan ilkokul binası ve öğretmen lojmanı mevcuttur.
Elektiriği olmayan, içme suyu kuyulardan temin edilen ve sıtma hastalığının yaygın olduğu köyde 1960'lı yılların sonuna kadar hayat şartları oldukça zordu. 1970 li yıllar Cebre köyü için dönüm noktası olmuştur. Cebre (Karakayalı) Köyü 1970 li yılların başlarında elektiriğe ve Tatarlı Köyünden getirilen içme suyu şebekesine kavuşmuştur. Cebre Köyü'nün de içinde yer aldığı geniş ova tabanı ilkbahar aylarında Ceyhan Nehri'nin taşkınlarına maruz kalmaktaydı. DSİ 6. Bölge Müdürlüğü'nün drenaj kanalları açarak ovayı ıslah etmesi, sel afetlerinin önlenmesi ve arazinin tesviye edilerek sulu tarıma açılması neticesinde köyün çevresindeki arazilerin ekonomik değeri arttı. 1970 li yıllara kadar kuru zirai faaliyetin ana geçim kaynağı olduğu köyde, genelde buğday, pamuk ve karpuz ekimi yapılmaktaydı. 1980'li yılların başlarında sulu tarımla birlikte buğday + soya fasulyesi ve mısırın ikinci ürün olarak ekilmeye başlamasıyla pamuk ekimi oldukça azalmıştır.