Konu: Çağdaş Putperestler
20.06.08 23:28 #1
Cumhuriyetin ilk yıllarında, devletin dine bakış tarzını öğrenebilmek için, önce, okullarda çocuklarımıza okutulan tarih kitaplarına, sosyoloji kitaplarına bakmak lâzım.
İstanbul'da 1931 yılında, Devlet Matbaası'nda bastırılan Orta Zamanlar Tarihi'nde İslâmiyet ve Hz. Peygamber (s.a.s.) aleyhinde yazılanlar, en koyu münkirleri bile utandıracak seviyesizliktedir.
Cumhuriyetin ilk yıllarında, devletin resmî ideolojisinde İslâmiyet'in yeri yoktur. Çünkü "İslâm birtakım zevâta göre eskimiştir!", "Hz. Muhammed (s.a.s.) nihayet bir çöl bedevîsidir", "İslâmiyet'in yerine yeni bir din koymak lâzımdır ki, o da Kemalizmdir."
Nitekim Edirne milletvekili Şeref Aykut'a göre Kemalizm dininin altı esası, altı oktan ibaretti: Yani "Kemalizm dini, cumhuriyetçilik, milliyetçilik, inkılâpçılık, devletçilik, laiklik ve halkçılık prensiplerine dayanmalıydı."
Kemalizmin, yeni bir din olarak yayılmasında Şeref Aykut yalnız değildi. İyi ama bu dinin peygamberi kim olmalıydı? Bu sorunun cevabını Behçet Kemal Çağlar verdi: Mustafa Kemal Atatürk!
Behçet Kemal, Süleyman Çelebi'nin meşhur Mevlid'ini Atatürk'e uydurmakta ve çıktığı Anadolu il ve ilçelerinde, başına topladığı kalabalıklara Atatürk Mevlidi'ni okutmakta hiçbir sakınca görmedi:
Edip Ayel, Atatürk'e: "Sen bizim yeni peygamberimizsin!" diye seslenmekte geciktiği için dövünmeye başladı. Behçet Kemal'i geride bırakacak bir atılım içinde olması gerekirdi. Bunu gerçekleştirebilmek için, Atatürk'e yeni dinî sıfatlarla secde etmesi lâzımdı.
Edip Ayel, aruzun tumturaklı kalıplarıyla Türk edebiyatının en muhteşem dalkavukluk örneğini ortaya koydu:
Edip Ayel'in bu kükremesinden sonra bir tereddüt belirdi: Atatürk, yeni Kemalizm dininin Allah'ı mı olmalıydı; peygamberi mi?
Cumhuriyet devri şairlerinin bir büyük bölümü, Atatürk'e kıyamadılar. Onun üstünde de, altında da hiçbir gücün, hiçbir varlığın bulunmasına tahammül edemediler. Bu bakımdan, Atatürk'e hem Allah, hem de peygamber diye seslenerek kendilerinden geçtiler.
Behçet Kemal, Edip Ayel'den geri kalmak istemedi:
Artık işaret verilmiş, yarış başlamıştı. İpi herkesten önce göğüslemeye çalışan atletler gibi, o devrin edipleri de "Allah", "tanrı", "ilâh", "Kâbe", "put" gibi kelimelerle Atatürk'e daha önce ulaşabilmenin cezbesine kapılmışlardı.
Yüzlerce örnekten işte birkaçı:
Halil Bedii Yönetken çığlıklar koparıyordu:
Akbaba'cı Yusuf Ziya Ortaç da sesini yükseltti:
Peygamber, tanrısına duymadı bu hasreti ( OHA ÖKÜZ!!)
Bu ruhsuz, bu köksüz, bu tatsız örnekleri uzatmak istemiyorum. Yalnız, Cumhuriyetin o kuruluş yıllarında, zilli-düdüklü dalkavuklar zümresinden, üç önemli ismin ayrıldığını belirtmek istiyorum:
Yahya Kemal, Necip Fazıl ve Nazım Hikmet!
Nazım Hikmet, daha önce Marks'a ve Lenin'e kul köle olduğu için Atatürk'e secde etmedi. Hatta ona "Burjuva Mustafa Kemal" diye homurdanan şiirler yazdı.
Yahya Kemal'le Necip Fazıl, İslâm'ın âmentüsüne bağlı kaldılar.
Kemalizm dininin yeni öncüleri ise, imanın altı şartı olan İslâm âmentüsü karşısına, Kemalizm'in yeni âmentüsünü çıkardılar. Bazı devlet kuruluşlarında bastırıp dağıttıkları bu devrimci(!) âmentüyü şöyle yazarak ilân ettiler:
Halk, "halkçı" Kemalistlerin bu dehşetli dalkavukluklarından nefret ediyordu. Din ve dünya işlerini birbirinden ayırmaya çalışan Atatürk ise, kendisine takılan bu dinî sıfatlar karşısında şaşırıp kalıyordu.
Yavuz Bülent Bakiler, İslâmiyat cilt 3, sayı 3, Temmuz-Eylül 2000
20.06.08 23:59 #2
21.06.08 00:00 #3
okkalı bir yazı olmuş.bence yoruma gerek yok.ama o dinin adı kemalizm değil,laiklik.yani ilk önce kemalizm olarak ortaya çıkmış olabilir.ama evrimleşip laiklik olduğu konusunda şüphe yok.
21.06.08 18:28 #4
Allah muhafaza.Bir kelime insanın helakına nasılda sebep oluyor değilmi?
21.06.08 19:43 #5
1946 TDK sözlüğünde DİN hanesinde de Türkün Dini Kemalizmdir yazar mesela.
22.06.08 13:42 #6
İnsanlar bunları göremiyorlar.
22.06.08 16:06 #7
bu kadar olur ewet ancak bu kadar olabilir
04.07.08 01:31 #8
Hani dinde zorlama yoktu siz o kara kuru küpün etrafında dönerken iyi değil mi ki onu müslümanlar bile yapmamış.
Artı orada bir tapınma değil varlığını borçlu olduğu insanın boynuna sarılamasa bile bir şükran gösterme ifadesidir.
Ki gene konuyu istediğiniz gibi anlamak istiyorsanız anladığınız şekilde cevap verelim;
Hiç değilse Anıtkabir ince bir sanat zevkinin ürünü herkes öyle bir eser ortaya koyamaz ama arabistandaki o küpü taşları üst üste koyan bir bebek bile yapabilir.İşte okuyunca Anıtkabir gibi bir eser çölde deve güdünce o siyah küpü yapıyorsun.
04.07.08 01:39 #9
Kardeşim burda polemik oluşturmak için varsın yanılmıyor isem...
Çünkü kelimelerin tamamen suçlayıcı ve yazılanlarda bir suç çıkarma maksatlı..
Öncelikle sorayım ALLAH a inanıyormusun inanıyorsan hangi dindensin..
Soru sordum bir kasıt aramak için değil yanlış anlama çünkü yukarıda söylediğin kelimeler ve konu bu soruyur sormama vesile oldu..
cevap verirsen dilim döndüğünce hakikat nazarında cevap vermeye çalışırım..
04.07.08 01:49 #10
Amacım polemik değil burada aleni bir şekilde aşağıladığınız bu ülkenin kurucusunu burada aşağılarken bunları okuyan bir Kemalistin neler hissettiğini sizlere gösterebilmek.
Dinime gelirsek Babam Uygur Türkü,Annem Başkurt..Bende tarihten önce varolan Atalarımın dini GökTengri'ye inanıyorum
Ama önemli olan burada neye inandığımız değil aynı görüşe sahip insanların toplandığında başka insanların kutsallarına nasıl hakaret edebildiğini göstermek bence
Son Mesaj: 21.08.08, 14:37
Çağdaş Ebrehe Kabe'ye Saldıracakmış
Son Mesaj: 01.09.07, 21:14