Yumuşakça - Dünya Ansiklopedisi - Her şeyi bilmek istiyorum - 2020
yumuşakçalar (Amerikan yazımı) veya yumuşakçalar (İngiliz yazımı) büyük ve çeşitli filumlardır (Mollusca) dekoratif kabukları veya deniz ürünleri olarak bilinen çeşitli tanıdık hayvanları içeren omurgasız hayvanlardan elde edilebilir. Bunlar arasında küçük salyangozlar, istiridye ve deniz kulağı ahtapot, mürekkepbalığı ve kalamar (karmaşık sinir sistemlerine sahip olan ve en zeki omurgasızlar olarak kabul edilir) arasında değişmektedir.
Yumuşakçalar gerçek bir coelom; tipik olarak başın üç parçasına, iç organ kitlesine ve kas ayağına bölünmüş bir vücut; dolaşım, solunum, sindirim, atılım, sinir iletimi ve üreme organ sistemleri; ve yumuşakçaların çoğunun bir veya daha fazla kabuğu vardır ve bilateral olarak simetriktir (Towle 1989). Yakından ilgili annelidlerin aksine, yumuşakçaların vücut bölümlendirmesi yoktur.
100.000'den fazla tanınmış türle (Feldkamp 2002), yumuşakçalar, Arthropoda'dan sonra en çok kullanılan ikinci hayvan filesidir. Yakın zamana kadar yetişkin formunda canlı gözlenmeyen dev mürekkep balığı, en büyük omurgasızdır, ancak devasa kalamarın daha da büyük olması muhtemeldir.
Yumuşakçalar istiridye, deniz tarağı, kalamar (ahtapot), midye, deniz kedisi, istiridye ve diğer kabuklu deniz ürünleri (bazı kabukluları da içeren bir terim) dahil bir gıda kaynağı olarak bilinir. Aynı şekilde, balıklar için büyük bir gıda kaynağı olarak hizmet veren gıda zincirleri için paha biçilmezdirler ve kirliliğe duyarlılıkları onları mükemmel su kalitesi izleyicileri yapar.
Bununla birlikte, yumuşakçalar, insanların biçim ve renk çeşitliliği ile sevinç sağladığı için güzelliği arayan içsel doğasına da hitap eder ve görüntüleri duvarları, mücevherleri, resimleri, halıları vb. Süslemek için kullanılır. Bir istiridye incisi veya bir tatlı su midye ve bir deniz suyundan sedef, pratikte çok az değere sahip olabilir, ancak mücevher olarak değerlidir.
Olumsuz tarafta salyangozlar ve sümüklü böcekler mahsullere zarar verir ve salyangozlar insanları etkileyen bir parazit olan alternatif schistosom konakları olarak görev yapar.
"Yumuşakça" terimi, çoğu kabuklu kaplamaya sahip olmasına rağmen, bu omurgasızların vücutlarına atıfta bulunan "yumuşak" anlamına gelen Latince bir terimden gelir. Ahtapotlar ve sümüklü böcek, böyle bir kabuğa sahip olmayanlar arasındadır. Yumuşakçaların bilimsel çalışmasına denir malacology.
Yumuşakçaların çoğu denizsel olsa da, birçok tatlı su ve karasal tür de vardır. Bazıları, dokunaçları ve ekli emicilerle avını yakalayan ve avını öldürmek ve yemek için keskin bir çıtır gaga ve radula kullanan ahtapot ve mürekkep balığı gibi avcılardır. İstiridye ve istiridye gibi diğerleri sapsız filtre besleyicileridir. Bazı yumuşakçalar küçük, milimetre cinsinden ölçülürken, dev kalamar 20 metre uzunluğunda büyüyebilir ve 3.360 kilogramdan daha ağır olabilir (Towle 1989).
Yumuşakçalar triploblastiktir (üç primer germ tabakasına sahiptir: ektoderm, mezoderm ve endoderm) protostomlar. Temel vücut boşluğu kanla dolu bir hemocoeldir. Gerçek bir coelom'a sahiptir (eucoelom; mesoderm içindeki sıvı dolu vücut boşluğu). Bununla birlikte, herhangi bir coelomic oyuk kalpler, gonadlar ve metanefridia (böbrek benzeri organlar) etrafındaki boşluklara indirgenmiştir.
Yumuşakçaların gövdesi genellikle üç ayrı bölüme ayrılır: a kafa, gözleri veya dokunaçlarıyla, bir kaslı ayakve bir visseral kitle organları barındırmak. Kaslı ayak hareket için kullanılır ve kafa duyu organlarını, serebral ganglionları ve ağzı içerir (Towle 1989). Kalp ve üreme, sindirim ve atılım organları iç organlarda bulunur.
Yumuşakçalar, iç organ kitlesini kaplayan dış derinin bir katı olan bir mantoya sahiptir. Çoğu türde, bu manto, bir kalsiyum karbonat dış kabuğunu salgılar.
Bu filumun organizasyon düzeyinde, her üç primer germ katmanından organ sistemleri bulunabilir:
Sinir Sistemi (beyin ile)
Boşaltım Sistemi (nefridyum veya nefridia)
Dolaşım Sistemi (açık dolaşım sistemi)
Solunum Sistemi (solungaç veya akciğer)
Tüm filum Mollusca türleri, ağızdan başlayan ve anusa giden, tam bir sindirim sistemine sahiptir. Birçok, çoğunlukla chitin'den oluşan radula, bir beslenme yapısına sahiptir. Radulalar, Mollusca içinde, yosunları kazımak için kullanılan yapılardan koni salyangozlarının zıpkın benzeri yapılarına kadar çeşitlilik gösterir. Sefalopodlar (kalamar, ahtapotlar, mürekkepbalığı) da bir gevrek gagaya sahiptir.
Yumuşakça solungaçları sudan oksijen alır ve atıkları imha eder.
Gelişim, biri (veliger) gruba özgü olan bir veya iki trochophor aşamasından geçer. Bunlar yumuşakçalar ve diğer çeşitli protostomlar, özellikle de annelitler arasında yakın bir ilişki olduğunu göstermektedir.
Yumuşakçalar genellikle dokuz veya on sınıfa ayrılır, biri yalnızca fosillerden, diğeri ise mevcut (yaşayan) temsilcileri olanlardan.
Sınıf Aplacophora - solenogasters, derin deniz kurtçuk yaratıklar; 250 tür.
Sınıf Caudofoveata - derin deniz kurtçuk yaratıkları; 70 bilinen tür; şimdi genel olarak Aplacophora'nın bir alt sınıfı olarak tanınır.
Sınıf Polyplacophora - chitons; 600 deniz türü, özellikle deniz kıyılarındaki kayaların üzerinde yaşayan hayvanlar; kabukları, sekiz ayrı plakaya bölündü.
Sınıf Monoplacophora - derin deniz kirpi benzeri yaratıklar; 11 yaşayan tür
Sınıf Bivalvia (ayrıca Pelecypoda) - istiridye, istiridye, tarak, midye; çoğunlukla sapsız ve filtre besleyiciler; 8.000 tür; iki valfli (bivalvia “iki valf” anlamına gelir)) ve yüzeyde hayvanı aşağı çekip aşağı çekebilecek kaslı bir ayağa sahiptir.
Sınıf Scaphopoda - dişi kabukları; 350 tür, tümü deniz
Sınıf Gastropoda - nudibranch, salyangoz ve sümüklü böcek, limpets, conches, deniz tavşanı; deniz meleği, deniz kelebeği, deniz limonu; 75.000 ila 150.000 tür tahmin edilen en büyük ve en çeşitli yumuşakça sınıfları; çoğunda tek bir kabuk vardır, ancak sümüklü böcek ve bazılarında kabuk yoktur; gastropoda "mide-ayak" anlamına gelir.
Sınıf Cephalopoda - kalamar, ahtapot, nautilus, mürekkep balığı; 786 tür, hepsi deniz; iyi gelişmiş büyük bir kafa ve birçok dokunaçlı belirgin ayağı var (sefalopod "baş-ayak" anlamına gelir).
Sınıf † Rostroconchia - fosiller; muhtemelen 1000'den fazla tür; bivalflerin muhtemel ataları.
Sınıf † Helcionelloida - fosiller; salyangoz benzeri yaratıklar Latouchella.
Yumuşakça fosilleri en çok bilinenlerden bazılarıdır ve Kambriyen'den itibaren bulunurlar. En eski fosil gibi görünüyor Odontogriphus omalus, Burgess Shale'da bulundu. Yaklaşık 500 milyon yıl önce yaşadı.
Canlı örneklerin karşılaştırmasına dayanarak, genellikle yumuşakçaların ve annelitlerin (bölümlenmiş solucanlar, Phylum Annelida) yakından ilişkili olduğu ve ortak bir atayı paylaştığı tespit edilir (Towle 1989). Benzer embriyolojik gelişim modellerine sahiptirler ve diğer faktörlerin yanı sıra karakteristik larva formunu (larva gelişiminin ilk aşaması, trokfor) paylaşırlar (Towle 1989). Bunlar muhtemelen gerçek bir coelom'a sahip ilk gruplardır.
Yumuşakçaların içinde, Brusca ve Brusca (1990), bivalflerin ve skaphopodların, gastropodlar ve sefalopodlar gibi kardeş gruplar olduğunu ve bu nedenle aşağıdaki ilişki şemasında gösterildiği gibi olduğunu göstermektedir.
Bir kalsiyum karbonat kabuğunun gelişimi, önemli bir uyarlanabilir değere sahip olacaktı, ancak aynı zamanda, solungaçlar gibi bir yapı gerektiren gaz değişimi için yüzey alanını da azaltacaktır (Towle 1989).
Tüm büyük yumuşakça gruplarının bir iskeleti vardır, ancak filumun bazı üyelerinde evrimsel olarak kaybolmuşlardır. Yumuşakçaların Kambriyen öncesi atalarının, bazı modern üyelerde olduğu gibi manto ve dış dokularına gömülmüş kalsiyum karbonat spikülleri olması muhtemeldir. İskelet, eğer mevcutsa, öncelikle dış ve kalsiyum karbonattan (aragonit veya kalsit) oluşur. Salyangoz veya gastropod kabuğu belki de en iyi bilinen yumuşakça kabuğudır, ancak birçok pulmonat ve opistrobran salyangoz kabuğunu ikincil olarak içselleştirdi veya tamamen kaybetti. Çift kabuklu veya istiridye kabuğu, kaslar tarafından eklemlenmiş iki parçadan (vanalar) ve elastik bir menteşeden oluşur. Sefalopod kabuğu, ataların dışından dışa açılmış ve amonitler ve nautiloidler tarafından örneklendirildiği gibi haznelenmiştir ve yine de Nautilus bugün. Mürekkepbalığı gibi diğer sefalopodlar kabuğu içselleştirmiş, kalamar çoğunlukla organik chitinous iç kabuklara sahiptir ve ahtapotlar kabuğu tamamen kaybetmiştir.
atalardan kalma monoplacophora
Brusca, R.C. ve G.J. Brusca. 1990. omurgasızlar. Sunderland, MA: Sinauer Associates. ISBN 0878930981
Feldkamp, ​​S. 2002. Modern Biyoloji. Austin, TX: Holt, Rinehart ve Winston. ISBN 0030565413
Starr, C. ve R. Taggart. 2002. Biyoloji: Yaşamın Birliği ve Çeşitliliği. Pacific Grove, CA: Thomson Öğrenme. ISBN 0534388019
Copyright 2020 \ Online dergi her şeyi bilmek istiyorum \ Yumuşakça