Yeni Edebiyat Öğretmenim - •62• - Wattpad
15.6K 760 52
Beni hızla itti. Haklıydı hala haklıydı. Ama bana bu kadar uzak olması canımı çok yakıyordu.
"Onu da bu kadar büyük bir şevk ile mi öptün"deyince kanım dondu. İyi de onu ben öpmedim ki
"Onu benim öpmediğimi söylemistim"dedim.
"Sevgilin öyle söylemedi ama bana ne dedi biliyo musun? Ben gelmesem olay farklı boyutlara taşınabilirmiş yatak odasına geçicekmişsiniz iyki geldin dedi bana sahiden onu benim bizim odamıza getirecek miydin? Onu benim yattığım.."devamına izin vermeden elimle ağzını kapattım.
Bana iğrenircesine bakıyordu. Allah benim belamı versin ya suçum olmadığı halde bana sucluyum hissi veriyordu bakışları.
Demek Burcu Badeyi aramıştı. Yalan söyleyecek kadar adi olduğunu biliyordum. Şasırmamak gerekti.
"Öyle birsey yok"dememle gitmeye yeltendi. Olmaz ki böyle güzelim beni dinlemen gerek.
"Nereye bari onu söyle"dedim nerde olduğunu bilirsem içim daha rahat edebilirdi.
"Senin gelemeyeceğin bir yere gidiyorum"dedi bu ne demek oluyordu şimdi?
"Bade nereye dedim"deyince soluyarak annemlere gideceğini söyledi
O giderken bende çıktım okuldan ve arabaya bindim Badeye nasıl öyle şeyler söylerdi. Gidip konuşmanın vakti gelmişti Adi kadın göstericektim ben ona. Sinirle gaza yüklendim. O kadar sinir doluydum ki patlamaya hazır bir bomba gibiydim. Trafikte bu kadar gaza basmam kötüydü. Ama hemen gidip şu işi halletmeliydim canım bir hayli sıkılmaya başlamıştı.
Hem uykusuz hemde yorgundum. Gözlerim kapanıyordu. HAYIR CÜNEYT UYUYAMAZSIN SENİN DAHA ÇÖZMEN GEREKEN BİR SORUNUN VAR UNUTMA diye beynime komut verdim.
Cüneyt arıyordu. Açmayacaktım. Bu sefer ne diyecek ve beni kandıracaktı? Merakıma yenik düstüğüm için açtım
"Ne yüzle arıyorsun beni?"dememle başka bir adamın sesini duymam bir oldu
"Bade hanım Cüneyt bey trafik kazası geçirdi ve siz rehberde En değerlim diye kayıtlı olduğundan biz sandık ki karısısınız"
"Cü-cün-cüneyt o iyi mi ?"dedim sesim güçsüzleşmişti ona birşey olmamalıydı.
"Hastaneye gidiyoruz suan"dedi polis
"Hangi hastane"daha fazla gözlerimle savaş veremeden akmalarına izin verdim gözyaşlarımın
"Devrim hastanesi"deyince telefonu hızla kapatıp telefonu masaya bırakıp hemen çıktım evden.
Hastaneye geldiğimde Cüneytin Annesi ve Babası ağlıyorlardı. Koşarak yanlarına gittim.
"O nerde Anne cüneyt nerde?"dediğimde ağlayarak odayı gösterdi.
Kosarak odanın önüne geldim gireceğim sırada içerden hemşire çıktı
"K-kocam nasıl?"dedim sesim titrekleşmiş ve ruhsuz cıkmıstı ağlamaktan gözyaşım akmıyordu artık.
"Ben bişey diyemem doktora sormanız daha iyi olur"demesiyle kadını kenara itip içeriye girdim.
"Hanımefendi giremezsiniz"demesiyle 5 dakika diye yalvardım. İzin verdiğinde girip kapattım kapıyı.
"Nolur kalk cüneyt kalk sana yakışmıyo yatmak sana yakışan kalkmak lütfen kalk nolur bişey olmasın sana nolur iyi olur nolur kalk bu sefer inanıcam sana ne dersen inanıcam gel yine beni ikna et yok öyle bişey de ben bitek seni seviyorum de nolur bitanem kalk"diye ağlarken kalp atısları düstü. Ve içeriye doktorlar hücüm etti.
Kapıda kaynanam ve kayınpederim ağlıyorlardı.
"İyi olucak ağlamayın bana söz verdi"dedim
"Bade kızım evden cüneyte bişeyler getir üzerine"dedi babam. Anlaşılan kimsenin cüneytle kavga edip ayrıldığımızdan haberi yoktu. Onları onaylayıp hastaneden çıktım.
Eve geldiğimde duraksadım. Aldatılmış bile olsam onun ölmesini istemezdim. Kalksın hem daha ilgeyle berkeyi görcekti o ölemezdi.
Anahtarı çevirip içeriye girdim. Salonda müthiş ihtişamla kurulmuş bir masa görünce şok oldum masada helvada vardı. Benim sevdiğim tarz canım kocam belkide hiç suçu yoktu. Ama o kadının saçını başını yolma isteğim buna engel değildi.
Televizyonda açıktı ve video tarzında birşey vardı. Sanırım bu da cüneytin bir süpriziydi. Beklemeden kumandaya bastım
Onun resimleri ve benim resimlerim beraber olarak geliyordu ekrana şarkı girince araya tekrar sesli ağlamaya başladım.
Sonuna kadar izlemiş ve sonuna kadar ağlamıştım. Ne diyordu sözde
Ben bu yerde ölsem de ay yüzlüm yine elde
Muhtaç olayım namerde ölünce sevemezsem seni.
Psikolojim altüst olmuştu. Onu çok özlemiştim. Kokusunu saçlarını herşeyini.
Ağlamaya devam ederken odaya odamıza girdim baş ucumuzdaki komedinin üzerinde duran düğün fotoğrafımız beni daha çok yıpratmıştı. Yatağın üzerindeki duran kocaman ayıcığı elime aldım. Üzerine seninle ölmek istiyorum yazıyordu.
Böyle olmazdı böyle olamazdı o gidemezdi hem beni bırakmazdı ki o. Daha herkese bağırarak Cüneyt benim kocam diyecektim.
Elini tutup okulada giricektim onunla. Gidemezsin cüneyt beni bırakamazsın dedim resmine fısıltıyla.
Bu evde durmak bana iyi gelmiyordu. Bir kaç parça şey aldığım gibi evden çıktım. Hastaneye geldiğimde bizimkilerde hastanedeydi.
Babam ve eniştem babasının yanında annem ve teyzem annesinin yanındaydı tunçla busede ayaktaydı.
Koşarak odasına girmek istedim ama odada yoktu.
"Cüneyt nerde" dedim bağırarak noluyordu nerdeydi cüneyt?
Hayır bu olamazdı o gidemezdi
"Anne cüneyt nerde"diye bağırdım. Hem ağlıyor hemde bağırıyordum.
"Ameliyata alıcaklar birazdan onu sakin ol yavrum"dedi annem
Kendi hıckırıklarımda boğulacaktım. Buse yanıma gelip beni teselli etmeye çalıştı ama başaramadı.
Doktoru gördüğüm ilk yerde tuttum.
"Kocam nerde cüneyt nerde nereye getirdiniz onu"dememle
"Ameliyata alacağız yaklaşık 3 saatlik bir ameliyat"dedi. Ne yani cüneytin yaşamı şu 3 saate mi bağlıydı?
"Bende girebilir miyim lütfen izin verin"dedim
"Bu olmaz"demesiyle tekrar bağırmaya başladım
"Ne demek olmaz cüneyt ölüyo"diye bağırmamla doktor geriledi.
Ona bişey olmamalıydı olamazdı ki cüneyt hem o hep bana çok güçlü olduğunu söylerdi kaslarını gösterip biliyordum yine o günler gelecek ve biz o günlerde olduğumuzdan daha mutlu olacaktık
Nolur beni bırakma cüneyt