MUĞLA ARI YETİŞTİRİCİLERİ BİRLİĞİNİN ÇALIŞMALARI ARICILARI MUTLU ETTİ - DOST GAZETESİ
Seydikemer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü ile Muğla Arı Yetiştiricileri Birliği Seydikemerde arıcılık yapan ve yapmayı düşünen yetiştiricilere eğitim verdi.
Bu haber 2020-01-17 10:07:17 eklenmiş ve 157 kez görüntülenmiştir.
Eğitime İlçe Müdürlüğünden arıcılık konusunda görevli Veteriner Hekimlerle, arıcılar ,Muğla Arı Yetiştiricileri Birliği Personelleri ve Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesinden Prof. Dr. Mehmet Emin Duru ve Sütçü İmam Üniversitesinden Prof. Dr. Halil Yeninar katıldı.
Eğitimde Türkiye Arı Yetiştiricileri Birlik Başkanı Ziya Şahin arıcılarımıza ; Muğla çam balının uluslar arası standart İSO çalışmalarının bitirildiğini, coğrafi işaret alındığını FAO’ da “Türk Çambalı”, olarak projelendirildiğini , önümüzdeki aylarda Fethiye de büyük bir çalıştay yapılacağının müjdelerini verdi.
Profesör Doktor Haydar Yenibahar ise; arıcılara arı hastalıklarında kesinlikle şeker kullanmamalarını, polenle beslenmeye ağırlık vermelerini, arı konaklama yerlerinin seçiminde değişik polenli , ballı bitkilerin olduğu yerlerin seçimine dikkat edilmesini, konaklama yerlerinin termik santrallerinden uzak olmasını, yoğun trafiğin olduğu asfalt yollardan uzak olması konusunda uyardı.
Profesör Doktor Mehmet Emin Duru ise ; yapmış oldukları analizlerde gelinen son teknolojileri anlattı. Artık analiz yapılan balın hangi mahallede üretildiğini ayırt edebilecek teknolojik düzeye geldiklerini söyledi.
Eğitim ve toplantı hakkında genel bilgi veren İlçe Müdürü Engin Maraşlı ise; “Seydikemer İlçemizde arıcılık çok önemli ekonomik faaliyetler arasına girmiştir. 335 kişinin geçim kaynağı arıcılıktır. 45.000 arılı kovanımız mevcuttur ve her geçen gün bu sayı artmaktadır. Hem Bakanlığımızın hem de İl Müdürlüğümüzün arıcılara verdiği önem ve desteğin bu artışta çok önemli payı bulunmaktadır. 2019 yılı Bakanlığımız hayvancılık desteklemeleri tebliği uyarınca 335 arıcımız “Arılı Kovan Desteğine “ başvurmuş ve 44.599 kovan için 668.985,00 TL destekleme ödemesi yapılmasına ilişkin icmallerimiz askıya çıkmıştır.
Muğla Arı Yetiştiricileri Birliğimiz, Sütçü İmam Üniversitesi ve Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesinden arıcılık konusunda uzmanlarca İlçemiz arıcılarına eğitim düzenlendi. Eğitime 50 arıcımız katıldı. Verilen bilgilerde; “Arının gelişme dönemi pek çok hastalık etmeni ve zararlı için uygun ortam oluşturduğundan arılarda çok sayıda hastalık ve zararlı görülmektedir. Dünyadaki hızlı ulaşım, kıtalar ve ülkelerarası arı, arı ürünleri ve arıcılık malzemeleri ticareti arı hastalıklarının kısa sürede tüm ülkelere yayılmasına neden olmaktadır.
Bunun yanında, gezginci arıcılık da hastalık ve zararlıların ülke içindeki hızlı yayılışında önemli bir etkendir. Arı hastalıkları genellikle ilkbahar aylarında görülür. Bunun başlıca nedeni ilkbahar aylarında özellikle yavru yetiştirme faaliyetinin büyük hız kazanmış olması ve beklenmeyen soğuk ve yağışlı havalardır. Bu nedenle bu kritik dönemde arıların özellikle yavru hastalıklarına karşı korunması için, koloni kontrollerinde koloninin üşütülmemesine özen gösterilmelidir dendi
Teknik arıcılık konusunda ise;
Arıda Çalışma Tekniği İlkbahar Çalışmaları Bal Hasadı Çalışmaları Sonbahar Çalışmaları Kışlatma Arıcılıkta çalışılan materyal canlı olduğundan bu alanda başarılı olmanın yolu öncelikle materyalin iyi tanınması, bakımının ve yönetiminin iyi bilinmesi ve en önemlisi de iyi bir gözlemci olmaktır. Küçük bir ihmal yada dikkatsizlik o yılın tamamına yansıyacağından bedeli ağır olabilecektir. Arıcılıkta bir yıl boyunca süren işlemler tamamen birbirlerine bağımlı dönemlerden oluşur. Bir yıllık üretim, yetiştirme ve bakım çalışmalarında elde edilen başarı bir önceki dönemde yapılan doğru tanım ve çalışmalarla elde edilir. Kolonilerin ilkbahardaki gücü ve kışlamaları, sonbaharda yapılan uygulamalarla kışa giriş öncesindeki ana arı, arı popülasyonu ve kışlık bal stokuna bağlıdır. Sonbaharda bütün bu tedbirler alınarak kışa yeterli genç arı popülasyonu ile girebilen koloniler yeterli yiyeceği de varsa bahara sağlıklı ve güçlü bir şekilde çıkabilecektir.
Kovandaki bütün peteklerdeki balın olgunlaşmasını beklemeden balı olgunlaşan petekler kovandan alınmalıdır. Olgunlaşmış balların kovandan alınmasına bal hasadı adı verilir. Çerçevenin 2/3 ‘ü sırlanmış durumda ise bu çerçeve olgunlaşmış sayılır. Bal hasadı genellikle arıların yağmacılık eğilimlerinin az olduğu sabahın erken saatlerinde yapılır. Kovandan alınan ballı çerçeve taşıma sandığına konulur ve hemen üzeri bir örtü ile kapatılarak arılardan korunur. Bal hasadının en güç yanı arıları ballı peteklerden uzaklaştırmak ve yağmacılık çıkmasını önlemektir. Ana arının ballıkta da olabileceği unutulmamalı, ona bir zarar vermemek için dikkatli olunmalıdır. Bal hasat edilen kovanda arılara yeterince kışlık bal bırakılmış olmalıdır. Bunu sağlamak için genellikle kuluçkalıktan bal hasadı yapılmamalıdır.
Kolonilere kış yiyeceği olarak bal ve polen depolanmış petekler bırakılır. Ancak petekler tamamen balla dolu olmayıp alt yarılarındaki gözler boş olmalıdır. Çünkü kışın arılar bal dolu gözler üzerinde değil, peteklerin balla dolu kısmının hemen altındaki boş gözler üzerinde salkım kurarlar Özellikle ilkbaharda taze polen gelmeye başlayıncaya kadar ki dönemde arıların yavru yetiştirmeyi başlatıp sürdürebilmeleri için bırakılan ballı peteklerin 3-4 tanesinde aynı zamanda yeterince polen de olmalıdır. Genel kural olarak kuluçkalıktaki bal hasat edilmeyip arıya bırakılmalıdır.
Yapılacak kontrollerde arı mevcudu az olan zayıf koloniler, anasız, ana arısı yaşlanmış, verimsiz ve sakat olan koloniler birleştirilmelidir. Başarılı kışlatma için mutlak surette sonbaharda bir dönem yavru üretimi sağlanarak kışa GENÇ ARI ve ANA ARI ile girilmelidir. Yapılacak denetimlerde herhangi bir hastalık tespit edilen kolonilerde gerekli önlemler alınmalı ve tedavi edilmelidir. Sonbahar teşvik yemlemesinden sonraki kuluçka aktivitelerinin çok azaldığı dönemlerde sonbahar dönemi varroa mücadelesi mutlaka yapılmalıdır.
Kovanların sağlamlığı gözden geçirilerek gerekirse değiştirilmeli Kovandaki arılı, yavrulu ballı-polenli çerçeveler düzenlenerek fazla petekler alınmalıdır. Kovanda herhangi bir hastalık ve zararlı varsa gerekli müdahaleler yapılmalı En sondaki çerçevenin yanına bölme tahtası konularak boş kalan kısımdan soğuğun girmesi engellenmelidir Kovanlar bir sehpa üzerine oturtulmalı Koloniler rüzgar almayan ve mümkünse üstü kapalı bir arılıkta kışlatmaya bırakılmalı Kovan uçuş delikleri daraltılmalı Kovan örtü bezi soğuğu geçirmeyen bir malzemeden seçilmeli örtü beziyle kovan arasına kovanda oluşacak nemi çekmesi için gazete kağıdı örtülmeli Kabartılmış petekler arıcıya tekrar gerekli olacağından muhafazası çok önemlidir. İyi muhafaza edilmeyen petekler mum güvesi ve fare gibi zararlılarına maruz kalabilir. Petekler izole edilmiş bir odada kükürt yakılarak çıkan dumanla fumige edilmeli. Kükürtün alevsiz duman şeklinde verilmeli, arada bir oda havalandırılarak içerde oluşan nemin çıkması sağlanmalıdır.
Kolonilere yeterince bal ve polen stoku bırakılmış olsa bile bal hasadından sonra şurupla besleme yapılmalıdır. Sonbahar yemlemesi için hazırlanan şeker şurubunun şeker-su oranı 2:1 (2 kısım şeker-1 kısım su) olmalıdır. Koloniler kışa girerken ve kıştan çıkarken bal stokları yeterli değilse o zaman katı yem (kek) ile besleme yapılır.
1 kısım bal 35-40C’ye kadar ısıtılarak 3 kısım pudra şekeri ile iyice karıştırılır. Elde edilen karışım 0.5-1 kg’lik poşetlere yerleştirilip, poşetin alt kısmı kesilerek arılı çerçeveler üzerine yerleştirilir. Bununla birlikte kek hazırlamada polen açığı bulunan bölge ve dönemlerde bu açığın kapatılması için süt tozu, bira mayası ve yağı tamamen alınmış soya fasulyesi unu gibi proteince zengin maddeler karıştırılarak arıların protein ve vitamin ihtiyacı karşılanabilir. Kek hazırlama ve uygulamada dikkat edilecek husus kekin kovan içi ısısında eriyerek arıların üzerine akmayacak katılıkta ve arılar tarafından tüketilebilecek yumuşaklıkta olmasıdır.
Arıların kışlatılacağı arılık; kuzeyi kapalı güneyi açık ve mümkünse üstü kapalı yerler seçilmelidir. Açık arılıklar ise rüzgar almayan, su tutmayan ve nem biriktirmeyen yerler olmalıdır. Kovanlar mutlaka yerden 30-40 yüksekliğinde bir sehpa üzerine konulmalıdır. Kovan içi sıcaklık 14 C° ye düştüğünde arılar kış salkımı yaparlar salkımın merkezi 33C, dış yüzeyinde ise 5-8 C’dir. Salkımdan herhangi bir nedenle düşen arı tekrar salkıma çıkamaz ve ölür. Bu nedenle kışlatma yeri olarak arıların kış salkımını bozacak gürültü ve sesten uzak yerler seçilmelidir. Kovanların uçuş delikleri içindeki arılı çerçeve sayısı dikkate alınarak Uygun malzeme ile daraltılmalıdır. Bilgileri aktarıldı.” Dedi.