7 Haziran 2011 13:38 Beğen
Çekiliş ve Nintendo konferansı buradan karma çaldı :(
7 Haziran 2011 14:06 Beğen
E3 falan demiştim ben. :P
E3 sonrasına ertelensin.
7 Haziran 2011 14:28 Beğen
İzleyemiyorum ya, farkında olmadan arkadaşlara Minecraft için söz vermişim. =(
7 Haziran 2011 15:27 Beğen
Biri bana "bu filmin neresi efsane?" diye sorsa, göstereceğim ilk sahne Nina ile Lily'nin bar sahnesi olurdu. Arkada The Chemical Brothers'tan Dont't Think çalarken birbirinin zıttı 2 karakter dans ederken, ekrana ne zaman Nina gelse, kırmızı spot ışıkları yani "stop, warning, tehlike" sinyali ile Nina'nın kişiliği ve ruh haline gönderme de bulunması ve yine aynı şekilde, ekrana Lily geldiği zaman yeşil spot ışıkları yani "OK, Let's go" görünmesi benim için bu filmi efsane yapıyor.
Internet bağlantım sorunlu olduğu için şu an cep telefonundan giriyorum o yüzden şimdilik bu kadar yazabildim. Puan 10/10
7 Haziran 2011 16:15 Beğen
Daha yazacağım ben, biraz katakuleye geldi.
7 Haziran 2011 16:28 Beğen
Benim de puanım 10/10 bu arada. Yorumlarımı bir daha izleyince yazıcam, yarın olur muhtemelen.
7 Haziran 2011 17:20 Beğen
İzlemeden önce çok sıkılacağımı sanmıştım ama şok üzerine şok oldum gerçekten bu kadar kaliteli bir film beklemiyodum.
Üzerinde yorum yapabileceğimden çok daha kaliteli bir filmdi hatta sahne sahne göstererek yorum yapamıycam çünkü filmin hemen hemen her sahnesinde hoş şeyler vardı.
Ama beni bitiren sahne Nina annesini ararken annesinin resim odasına girdiğinde karşıdaki tablonun gözünün yana baraken birden normal haline dönmesiydi. Ben şu güne kadar çok nadir bu şekilde kaskatı kesilmişimdir. Hiç beklemiyodum gerçekten tüylerim diken diken oldu ve çok fena oldum.
District 9'a da fazla verdim buna da 9.3 vermek istiyorum acaba bol keseden mi atıyorum diye düşünmeye başladım.
7 Haziran 2011 17:34 Beğen
her açıdan muhteşem, mükemmel bir film olmuş.
muhteşem bir gerilim -yer yer korku- filmiydi, başlangıcından sonuna kadar. korku/gerilim türü ile freddie, alien gibi serilerle 8-10 yaşlarımda tanışıp korkudan tuvalete çıkamaz hale gelmeme rağmen ısrarla o filmi sonuna kadar izleyen biri olarak, black swan bana o zamanlar yaşadığım korkuyu ve gerilimi tekrar yaşattı diyebilirim. elbette tuvalete çıkamaz hale getirmedi (:D) ama o gerilimi tekrar iliklerimde hissetmek gerçekten muhteşem bir duyguydu benim için. korkunun tanımının şiddet değil, bilinmezlik olduğunu yüzüme hiç beklemediğim bir anda çarptı. ki bunun temelinde uzun zamandır korku/gerilim üst metinli "teen slayer" filmlerinin, korku temasının içini boşalması yatıyor. black swan işte tam da bu noktada daha filmin başında, tabiri caizse insanın yakasına yapışıyor ve film bitene kadar gırtlaklıyor resmen. kesinlikle insanın canına okuyan bir film.
senaryo ve kurguya zaten söylenebilecek laf yok. kişilik bölünmesi gibi bir konuyu abartısız ve tam olması gerektiği gibi gerilim dozu yüksek bir dille sunmuş film. ki filmin sunduğu gerilimin bu kadar yoğun bir biçimde hissedilmesi de filmin gerçekçiliğine borçlu.
son olarak filmin en unutulmaz sahnesi nina'nın karnından cam parçasını çıkardığı sahneydi. o sahneden sonra senaryo tam olarak çözülmesine ve filmin sonu artık belli olmasına rağmen yine de izleme isteğinde en ufak bir azalma yaşatmadı film. gerilimle birlikte merak duygusu filmin başından sonuna kadar izlenebilirliği had safhada tutmuş. bu açıdan tüm oyuncular müthiş rol kesmişler ama natalie portman resmen yardırmış.
12/10'u hak ediyor film. abarttığımı falan da düşünmüyorum kesinlikle, ama korku/gerilim türü açısından duygusal yaklaşmış olabilirim. her anlamda müthiş ve buna rağmen oscar'da da hakkı yenmiş bir filmdi.
şimdi oturup tekrar düşündüm de bu filme 12/10 bile az.
filmin ana alt metni, 7 günahtan biri olan açgözlülüğün insan ruhunu nasıl tahrip edebileceği üzerine kurgulanmış. fakat kurgu o kadar orijinal bir şekilde işlenmiş ki kesinlikle sıradanlığa düşülmemiş. böyle uzun süre beni etkisi altına alabilen ender filmlerden biriydi.
7 Haziran 2011 17:42 Beğen
Eve yeni geldim :( :(
7 Haziran 2011 18:37 Beğen