Müzik Arası – KUMRU POSTASI
Müzik Arası	Müziği dinlerken, yaparken, düşünürken dile gelenler…
09/11/201623/11/2016banusinikkanibelliLeave a comment	Bu bir peri masalı diyeceğim, masal değil. İnanılmaz diyeceğim, son derece gerçek. Dünyanın bir coğrafyasında, olağanüstü baskı koşullarında, ırkçılığa karşı verilen mücadelenin efsanevi ilham kaynağı, bir başka coğrafyasında, hatta kendi vatanında neredeyse hiç kimse. Sixto Rodriguez. Amerikalı şarkı/söz yazarı. “Searching for Sugar Man” (2012) (“Şeker Adamın İzinde”) İsveçli yönetmen Malik Bendjelloul’un bu masalsı hayat hikayesini belgeleyen filmi!
Film Kapanı, Günler Getirdikçe, Müzik ArasıMüziğin gücü, Searching for Sugar Man, Sixto Rodriguez, Şeker Adamın İzinde, şarkılar, şarkıyazmaküzerine, ırkçılık	Esaretin Bedeli / The Shawshank Redemption (1994) / Frank Darabont
06/10/201606/10/2016banusinikkanibelliLeave a comment	“O iki İtalyan kadının ne söylediğiyle ilgili bugüne kadar hiçbir fikrim olmadı. Gerçek şu ki bilmek de istemiyorum. Çünkü bazı şeyler, hiç konuşulmadan kalmalıdır. O kadar güzel bir şey hakkındadır ki kelimelerin ifade etmesi olanaksızdır, hatta bu senin kalbini acıtır.
Film Kapanı, Müzik ArasıÖzgürlük, Esaretin Bedeli, müzik, The Shawshank Redemption	Hapşuuu!
Günler Getirdikçe, Müzik Arasıayvalık, çocuklar için müzik, barış, başka dünya yok, dostum ol, el sistema, gönüllülük, herkes için müzik, müzik, zeytin çekirdekleri	Birkaç Sessiz Soluk
Günler Getirdikçe, Müzik Arası, Mindfulnessanlamak, bütünlük, düşünmek, es, hannah arendt, müzik, Mindfulness, sessizlik	İşte Bir de Müzik Var!
05/09/201505/09/2015banusinikkanibelliLeave a comment	“The Natural Singer”, amatör ya da profesyonel olarak şarkı söyleyen, bir zamanlar bir şekilde söylemiş, ya da şimdiye kadar hiç söylememiş herkese açık, kendi sesini bulmak, onu geliştirmek ve bu isteğin önündeki engelleri fark ettirmekle ilgili bir şeyler vaat ediyordu.
Müzik Arasıclaudestein, müzik, müziğin etkisi, omega, thenaturalsinger, şarkılar	Gürültüden Müziğe / Jacques Attali
03/04/201506/04/2015banusinikkanibelliLeave a comment	Müzikle bir şekilde ilgili olan herkesin, 180 sayfalık devri müzik turundan çok keyif alacaklarına eminim! ‘Gürültüden Müziğe’, Jacques Attali tarafından yazılmış, Gülüş Gülcügil Türkmen tarafından çevrilmiş, müziğin ekonomi-politiği üzerine eşsiz bir kitap. İlkçağlardan bugüne, müziğin zamanının ötesini nasıl görebildiğini ortaya koyuyor. Hatta bundan da yola çıkarak umutlu bir gelecek ütopyasını çiziyor… Kitaptan aşağıdaki alıntıları paylaşmadan edemeyeceğim. Okuyacak olana, filmin fragmanı olsun.
“Gürültü, müzik olduğunda, kendini aşmanın ve özgürlüğün, aşkınlığın ve hayalin, arzunun ve isyanın kaynağı haline gelir.” “Müziksiz özgürlük de yoktur. Müzik, kendini ve başkalarını aşmaya, normlarn ve kuralların ötesine geçmeye, aşkınlık hakkında, zayıf da olsa bir fikir edinmeye teşvik eder.”
Müzik Arasıattali, gürültü, kitap, müzik	Bir Şarkı Neler Yapar?
22/03/201522/03/2015banusinikkanibelliLeave a comment	Şarkı, bir davet midir yoksa?
Müzik Arasıbirşarkıneleryapar, müzik, şarkı, şarkılar	Lobna’nın Şarkısı Yeniden…
10/03/201523/03/2015banusinikkanibelliLeave a comment	Lütfen unutmayalım.
Şiddetin, şiddeti henüz doğurmadığı o insanlık dışı saatlerin öncesinde, orada, İstanbul’un kalbi Gezi Parkı’nda, ağaçların yanı başında kitaplarını okuyarak ağaçların köklenmelerine direnen insanlar vardı. Şehrin kalbinin yeşilini sökerek yapılacak bir inşaat girişimi karşısında, sağduyularıyla ve sahip oldukları fikirleriyle, sadece ağacın yanında durarak, bu girişimi ve tahakküm yoluyla kabul ettirilmeye çalışılan hiçbir şeyi benimsemeyeceklerini ifade eden insanlar vardı. Sadece buna odaklanalım. Zamanı orada durduralım.
Kamusal bir alan için birey olarak inandığı değere, demokratik ve barışçıl yollarla sahip çıkmaya niyet eden insanlardan daha değerli bir şey olabilir mi bir toplum için? İnanılan değer ne olursa olsun, bunu bir diğerine zarar vermeden ve ona hükmetmeden yaşayabilen, diğerinin değerine saygı gösterebilen, gerekirse onun inancına saygı için mücadele eden insan davranışından daha hayırlısı olur mu bir toplum için? Birbirinden farklı düşünen insanları, birbirine saygı duymaya davet eden, toplumsal bir talep karşısında, anlamaya ve çözüm oluşturmaya gayret eden, şiddetin daha fazla şiddete neden olacağını bilen sorumlu bir yönetimden daha güven veren bir güç olabilir mi halk için?
Gücün, insanlık tarihinde hep olduğu gibi, kutuplaştırarak değil, birleştirerek, sevgi ve barışa neden olduğu zaman kalıcı saygıyla karşılık bulduğunu söylemeye, yazmaya gerek var mı?
Lobna ya da o günlerde yaralanan, hayatını kaybetmiş onca insan, şu anda hayatta olan bir başkası da olabilirdi. Tıpkı Ümit Ünal’ın filminde İstiklal caddesinde gördüğümüz kalabalıktan rastgele seçeceğimiz onlarcası gibi… Filmin ağırlaştırılmış temposu içinde ve o kalabalığın arasında dolaşırken her birinin genişleyen dünyası içine girmek, dokunmak mümkün. O filmdeki herkesin, nasıl yaşamak istediğiyle ilgili bir fikri var. Birbirinden farklı ve eşit derecede özel. Film bu zamanda geçiyor. Bu zamanın yavaşlaması geçmişe koridor açıyor ve gelecekle bağ kuruyor. Bu zaman oyunun içinden insan, her bir bireyin hayatta kalma hakkı, inanç ve fikir özgürlüğünden başka hiçbirşeyle çıkamıyor. Bundan daha değerli ne olabilir?
İç güvenlik yasası korkutuyor. İç güvenlik yasasının yaratmak istediği önleyici koşullar, güven ve temel haklarla değil, güvensizlik ve sınırsız tahakküm iddiasıyla besleniyor. Barışçı yollarla fikrini ifade etme niyetinde olan bir insanın güvenliğine odaklanmıyor. İç güvenlik yasası, bir gaz bombası saldırısında, ağzını, burnunu kapatmak zorunda kalacak bir insanın güvenliğini düşünmüyor. İç güvenlik yasası, insanın içinde değil, dışında ne varsa onunla ilgileniyor. Elinde, cebinde bulacağı gündelik bir eşyadan paranoya yaratıyor, ya da paranoya tarafından yaratılıyor.
İnsanın içindeki tek şey onu ilgilendiriyor. Korku! Yasanın kendilerine vereceği sınırsız güç yetkisini taşımaya hazır olmayan, olamayacak onbinlerce polis, bu korku ile ittifak yapmaya hazırlanıyor. Peki, nereye kadar?
‘Lobna’nın Şarkısı’ ölçüsüz şiddet karşısında, ‘bir insanın’ yaşadığı kaybın, demokratik ve insan odaklı bir yol izlenseydi bütün bunların hiç yaşanmayabileceği gerçeğinin tanığıdır.
İnsanın bir fikir sahibi olmasının ve bunu demokratik ve barışçı yollarla ifade etip savunabilmesinin yanındadır. Kim olduğu hiç önemli değil.
Yaşanmış ve yaşanabilecek her türlü şiddete hayır. Sadece insanlarda değil, insanlığımızda ağır kayıplar yaratacak her tür şiddete!
Lobna’nın Şarkısı Kısa Filmi:
Günler Getirdikçe, Müzik Arasıbarış, düşünceözgürlüğü, demokrasi, inançözgürlüğü, Lobnanınşarkısı	Çocuğun Dünyasına Müzikli Ziyaret
06/03/201522/03/2015banusinikkanibelliLeave a comment	Çocuk-müzik adasında geçirdiğim 20 yılın sesleri hala kulağımda, anıları belleğimde… Bu 20 yıla dönüp baktığımda kendimi bir adada tasavvur ettiğime göre, çocuklarla birlikte ve çocuklar için müzik yaparken onların dünyasına geçmiş, yer değiştirmiş olmalıyım diye düşünüyorum. Benim deneyimim öyle oldu en azından. Bu kısmen doğal bir istekle, kısmen de profesyonel eğitim süreçleri içinde benimsediğimiz yaklaşımdan ileri geldi elbette. Çocukla ilişkide yer değiştirmezseniz, yani onların dünyasına donanmış yetişkin algılarımızdan sıyrılmadan girerseniz “öğreticiden” farkınız kalmayacağını biliyordum. Oysa, öğrenmenin en iştahlısı kendinden başlatıldığı ve doğal akışında olduğu zamandaydı. Buna da ancak rehberlik edebilirdiniz. Bu keşif ve karşılıklı eğitim süreci içinde siz de bir yetişkin olarak eğlenirseniz ne ala!
Sesi Keşif Müziğin i-tunes’un play tuşuna basmadığımız, ya da yanı başımızdaki müzik aletinden ses çıkarmadığımız anlarda nerede ve nasıl olduğunu fark etmek, “dinlemek” oyunlarımızan biriydi. Müzik nerelerden çıkmadı ki? Kalbimizin atışından, rüzgarın sesinden, kuşların söylediğinden, yoldan, denizden, havadan geçenlerden evimizde çalışan makinelerden… Bu seslerin her biri dinlemeye, hatta istenirse, benzerini taklit etmeye, hatta kulak hafızamızda kalanlarla küçük ses kalıpları yaratmaya değerdi.
Fonda Müzik Var Evet, izlediğimiz filmlerin müziğini kaldırdığımız zaman film ne kadar çıplak kalıyorsa, yaşamlarımızda müzikten yoksunluk da o anlama gelir diye düşünürüm zaman zaman.
Müzik Arasıçocuk, müzik, müzikeğitimi	April 2017