Bu enerjiyle, insanların vicdan mahzenlerini aydınlatabilmek. -ebilmek edimini yığınlar halinde avuçlarımda ovuşturmakve ceplerime doldurmak...istiyorum. '27 senedir ceplerimde biriktirdiğim ellerimle' ovuşturmak ve tozlaştırmak... 10 bin yıldır inançlar kütüphanesinde tozlanan kitapların ruhundan ve milyar insanı sayıya indirgeyen istatistikten iğreniyorum. Kaç milyon insanın ölmesini belirleyen ekonominin politikasından iğreniyorum. Piyasaları savaşlarla kutsayan takım elbiseli politikacıdan iğreniyorum.
Evrenin tüm uyuşturucularını da aldığıma göre, ruhumdaki tüm kelebekleri azad etmiş olmam gerekmez miydi? Islak demirin bana çağrıştırdığı hüzünlü anlamı kelebeklerle bile tanımlayamıyorum. Sözgelimi kozalakların baharda çatırdama sesleri bile bana zamanın devingenliğini ispatlamıyor. Bir sarkaç değilim ki varlığımı, zamanın bükümünde konumlandırayım. Herşey o kadar anlamsız ki; amaçsızlığın içinde erimek değil bazen buharlaşıp dağıldığımı hissediyorum. Hiçbir acı bana olağanüstü gelmiyor artık. TV'de, gazetedeya da günlük hayatta... Toplum beni iğrendiriyor. Genel ahlak beni iğrendiriyor. Sevgisizlik beni iğrendiriyor. Kimliğini, statüleriyle tanımlayan insanlar beni iğrendiriyor. Bu nevrotik politikacılar beni iğrendiriyor. Sonra mide bulantılarım için dünyanın tüm uyuşturucularını alıyorum ve üzerine bir bardak bira içip hepsini yine insanlığın foseptik kanalizasyonlarına akıtıyorum. 'Hiçbir varoluşun heyecanlandırmadığı, çuvallara dönüşmek; modern insanın geniş tanımı için sanırım yeterli.
Kamuoyu Kimin Oyu'
Bir Albüm Dolusu Cinayet