O’HORTEN – NORVEÇ SİNEMASI (2007)
O’Horten… 2007 yılı yapımı, 90 dakikalık, tipik bir Bent HAMER filmi…
40 yıldır Oslo’dan tren kaldıran makinist O’Horten emekli olur, gümüş lokomotifle ödüllendirilir. Ne hissettiğini kendisi de tam anlamıyla çözememiştir; biraz tedirgindir; çünkü ne yapacağını bilememektedir. Sakin, kendi hâlinde biri olan Horten’in en büyük keyfi piposudur. Veda gecesinde tütün almak üzere arkadaşlarından kısa bir süreliğine ayrılır ve dönüşte partinin düzenlendiği binanın giriş sistemi bozuk olduğundan çatı katındaki veda partisine katılamaz; bu aynı zamanda Horten’in yeni hayatına dair ilginç bir başlangıcı beraberinde getirir. O güne dek yalnızca tren kullanarak günlerini geçirmiş olan Horten’e artık tüm yaşadıkları garip, sıra dışı gelir ki gerçekten de yaşadıkları pek sıradan olaylar değildir, hayatta tren yoluna çıkan geyiklerin dışında da sürprizler vardır. Mesela küçük bir çocukla bile başa çıkamadığını fark eder.
Bu yeni durum Horten’in de hoşuna gider gitmesine, ancak tüm sürecin sonunda evine döndüğünde yapacak bir şey arar, görür ki evdeyken arzusuyla gerçekleştirebileceği tek değişiklik bir yığın piposu varken gidip bir yenisini almak olacaktır. Biraz cesaret, biraz yenilik? Hayat biraz da ev ve iş dışındaki cesaretli tercihlerle yürümektedir sanki?
Horten’in hayatında bu sakin hayatında kimler vardır? Varış noktasında düzenli olarak kaldığı otelin işletmecisi akranı kadınla birbirlerinden hoşlanmaktadırlar; ancak duygularıyla dile getiremeden yaşayıp örtülü bir flörtle tadını çıkarmaktadırlar. Bir de huzurevinde annesi. Eski bir kayakçı olan annesinin ve hoşlandığı kadının Horten’in yeni hayatındaki yerleri ne olacaktır?
Filmde kullanılan temel vurgu kavramlar var… zamana dair, hayata dair, amaca dair. Bir kere tren bu imgelerin önderliğini üstleniyor zaten. Trenle başlayan mecazlar zinciri filmin içine küçük küçük yerleştirilmiş birçok parçayla pekiştiriliyor. Küçük parçalar sayesinde film sizi düşünmeye, tartmaya, irdelemeye zorluyor. Bir küçük parçanın başka bir noktada başka bir küçük parça ile bütünlendiğini, güçlendiğini görüyorsunuz.
O’Horten öncesinde Mutfak Hikâyeleri’nden bildiğim bir yönetmendi Bent HAMER. Mutfak Hikâyeleri’nde kendine özgü yalın anlatımıyla, ilginç ötesi konusuyla beğenimi kazanmış yönetmen HAMER senaryosunu da yazdığı bu filmde gerçekten çok başarılı. Fotografik kareler sık sık yer alıyor ve yukarıda kısaca değindiğim kavramların üzerinde durmanıza yardımcı oluyor. Odd Horten’i canlandıran Baard Owe çok yalın bir oyunculukla karizmatik bir tip yaratmayı başarıyor. Özellikle deri ceket ve piposuyla hafızalarda kalan bir tipleme.
Son bir başlıkla filmin müziklerinin de çok güzel olduğunu vurgulamak isterim. Açılış sahnesi müziğine buradan ulaşabilirsiniz.
Fazlaca ödüllü bir film olmamasına rağmen fazlasıyla başarılı bir film. İyi seyirler.
BÜKREŞ’İN DOĞUSU – ROMANYA SİNEMASI (2006)
CENNETİN RENGİ – İRAN SİNEMASI (1999)