Kategori: Pat Diye Yazılanlar
Eylül 8, 2013 Yorum bırakın
Uykusuz bir başı alıp götürebileceğim yer yok
O ancak bir pencereden sokağa uzanır
Bu gece, şu saatte ancak gökyüzü seyre dalınır.
Yıldızlar öyle çok ve öyle çok bizimle ki
Ellerimi uzatsam göğe sanki yakalayacağım
Yıldızlar neden bu kadar yakınlar?
Bir anlam yüklemek tavrında zihnim
Durun vazgeçtim, bozulmasın büyüsü, kaçmasın tadı gecenin
Yıldızlar öyle güzel ve öyle parlak ki
En çok kıskanılacak sevgili siması gök bu gece
Yıldızlar neden bu kadar hoşlar?
Durun vazgeçtim, bozulmasın büyüsü, sönmesin aydınlığımız
Yıldızlar öyle sakin ve öyle çok durmayın orada
Yol alın başıma doğru üçer beşer
Yıldızlar neden bu kadar çoklar?
Durun vazgeçtim, bozulmasın büyüsü, tükenmesin birliğimiz
Yıldızlar öylece ve sadece öylece başka yerden
Seyredeceğim sizi, hadi takip edin beni
Yörüngem değil, kalbim olur size kuzey
Yıldızlar öyle fazla ve öyle fazla yalnızım ki
Hep ondandır uykusuzluğum, yoksa
Yalandır ikindi vaktine uykuyla vardığım
Yıldızlar alıp götüreceğim bu başı
Bir anlam yükleyeceğim zihnimde
Kalbimde siz, dilimde dua.
Haziran 5, 2013 Haziran 5, 2013 Yorum bırakın
Bir ağacı sevebilirim, bir çiçeği ve bir kuşu
Ve seviyorum diye can verebilirim.
Uzun zaman oldu bir adamı sevmeyeli
Can verebilir miyim bu yüzden?
Koca bir boşluk; bilmiyorum.
Bir ağaç için, bir çiçek ve bir kuş için
Meydanlara iner, dilimde türküler söylerim
Ve elimde bir kalem şiir yazabilirim.
Değer bilir, güç bulur yaparım.
Bir adam için, bir tek adam için mesela
Saçımın bir telini kıpırdatıp, doğrulur muyum yatağımdan?
Dilime dolar kısa nakaratı bir türkü tutturur muyum ucundan ?
Ve bir mısrayla başlar, upuzun bir şiir yazar mıyım?
Değer bilir, güç bulur yapar mıyım?
Bir ağaç akasyayı, bir çiçek begonyayı ve bir kuş güvercini
Koşulsuz, evet koşulsuz sevebilirim!
Lakin bir adam:
Müslüman, Hanefi ve ya Sünni,
Gayrimüslim, Hıristiyan veya Budist,
Sağ eli göğsünde bir sağcı,
Sol yumruğu havada bir solcu,
Devrimci, komünist, kapitalist, anti-kapitalist
Mevzu bahis bunlar değil adı dahi geçmemeli
Bir adamı; koca bir adamı
Ben, bu bildiğin ben
Yalnız o olduğu için
Düşünmeden, koşulsuz ama az ürkekçe
Her nasıl oluyorsa yani
Bil fiil sevebilir miyim?
Yürüyoruz sokakta tık tık
Ben ve elele çiftler.
Bu şehrin bir başka rengi
Gökyüzü her daim gri
Ağaçlar bile griye çalıyor
İşte yağar yağmur birazdan
Şemsiyemiz ıslak düşünceler
Merak ediyorum çok şeyi
Ondan kanalizasyona düşüyormuş
ayaklarım; annemin dediği.
Ama insanlar yine meraktan
Adam olmuyor mu? Çelişki.
Ben ve düşüncelerim
Bu şehrin rengi silik
İşte yağmur da başladı
Yağmur ahmakları mı ıslatıyor?
Bir tek bir akşam üzeri.
Ben ne zaman adam olucam?
Bazı zamanlar yazmak benim için zorlaşıyor. Ucundan tutup kelimleri bir araya getiremiyorum. Cümleler arafta bir yerde kalıyor. Sanırsın saklambaç oynuyoruz. Umursamıyorlar beni… Yapacak bir şey yok diyorum; işe yaramıyor. Kandıramıyorum kendimi. Ya bir şarkıda kaybetmeye çalışıyorum kendimi ya bir kitap sayfasında. Saatlerce kalıyorum orada. İlham perimi bekliyorum. Anlaşılan o da uzaklarda. Tutmuyor ellerimden. Oysa ne zor durumdayım bilse. Birkaç gün sonra ufacık dergimizin yayın günü ve elimde bir şey yok. Bomboşum. Sürahi gibi. Suya muhtaç…
Ağustos 12, 2012 Ağustos 12, 2012 Yorum bırakın
Bazen ne haddimeyse kızıyorum hayata. Sinirleniyorum. Sayıp döküyorum. Çocuk olsa oyuncağını alıp elinden ağlatacağım ama boşuna. Sonra durup düşünüyorum da zor olmasına sebep biziz. İnsanlar. Hayata sahip olanlar.
Duruyorum bir ucuna ilişip tutmak istiyorum ama nafile. Ben küssem, hayatın umurumda değil. O kendi akışında. Ben yine de dayanamayıp sıralıyorum ne gelirse aklıma.
Dinlemek nedir bilmeyen insanlardan başlıyorum. Kendinden başka kimseye konuşma hakkı vermeyenlerden. Tartışırken sadece birbirlerini dinliyor olmalarında bir de.. Ağızdan bugün pat diye çıkıp yarın pişman olacakları laflardan şikâyetçiyim ben.
Sır niyetine anlattıklarımızı daha sırtımızı dönmeden başkalarından duymalardan ve iyi kötü her şeyi mayalayıp hamur misali evden eve taşıyanlardan. Evlerde ki huzuru kaçıranlardan da.
Birbirine tahammülü olmayanlardan mesela. Kendi kanından olanlara dahi katlanamayanlardan. “Yaşlı artık o çekilmez.” deyip bir gün kendinin de yaşlanacağını unutanlardan. Kalp kırıp kırıp tamir etmeyi bilmeyenlerden ve gönül yıkmanın marifet olduğunu sayanlardan da.
Bu böyle uzar gider. Gün gelir başka şeyler de eklenir. Hayat sona erer. Nefes biter. Bu listeye benzeyen şikayetler de biter.
Bir ayna verin elime. Geç oldu ama aklıma geldi. İçime de bakmam gerek. Olmadı bir çuvaldız da tutuşturun mutlak ki lazım olabilir…
Ağustos 3, 2012 Ağustos 3, 2012 Yorum bırakın
İçimde bir sabah ağlıyor.
Güneş nisyandan isyana doğuyor,
Gökyüzü bu nidada sarsılıyor.
Bir adam işleyeceği en büyük günaha giriyor.
Sabahın ayazı bedeni titretiyor da,
Arsız ruha dokunmuyor.
Sokaklar sağır, insanlar sağır,
Ve bu coğrafya da bu saatte,
Herkes uyuyor, uyurken yarı ölüyor.
Canlılık belirtisi bu yüzden,
Köşede ki ağacın
Sadece birkaç dal ve yaprağında.
Onun içindir ki göz göze değmiyor
Bir adam girdiği günahı mubah sayıyor.
Yazık adam sabahlara aldanıyor.
Oysa güneş aydınlatmak için doğuyor!
Ağustos 2, 2012 Ağustos 2, 2012 Yorum bırakın
Ben çok sevdim diyerek başlamak
Sonra bir süre burada durup
Başladığım yere geri dönüp
Aynı cümleyi üstüne basa basa
Sonra ortalardan bir yerden başlayıp
Nasıl sevdiğimi defalarca anlatmak…
Geceleri gözüme hiç uyku girmeyişini,
Kanadı kırık penceremden içeri sızan,
Ay ışığıyla parıldayan gözyaşlarımı.
Pare pare yanan canımı,
Ve benimle beraber canı yanan,
Bir kadının gözyaşlarını falan.
“Vazgeç, olmayacak!” diye üzerime gelip,
İçime ağır sancılar sokanları,
Gözlerinden acıma duygusu okuduklarımı da.
Sonra gelip gittiğin ve karşılaşacağımız
Zamanları bir bir hissedişimi,
Hissin ardından gelen kalp çarpıntılarımı,
Şu sokak başında titreyen bedenimi bir de.
Arkandan izlediğim tuhaf yürüyüşüne
Fotoğraflarına bakıp iç çekişlerimi,
Gözlerinin elaya çalan kahverengiliğini…
“Sen elmayı seviyorsun diye,
Mısralarını kendime ezber ettirişimi…
Duruyorum ve başa dönüyorum
Ben çok sevdim, seviyorum.