Klio'nun Şarkısı: LATİFE HANIM KÖŞKÜ ANI EVİ
Geçtiğimiz hafta sonu küçük bir Çandarlı seyahatimiz oldu. Çandarlı, İzmir'in güzel bir ilçesi. İzmir'e 1 saat uzaklıkta. İlk gün Çandarlı'da pırıl pırıl ama biraz serin denizin keyfini çıkardık. Ertesi gün ise hazır İzmir'e kadar gelmişken ne zamandır görmediğimiz arkadaşlarımızla buluşma düşüncesiyle Karşıyaka'ya gittik. Ben ortaokul ve lise arkadaşımla görüştüm. Eşim de askerlik arkadaşıyla buluştu:) Karşıyaka'nın faytonları
Arkadaşımla hasret giderip eskileri anmadan önce, buluşur buluşmaz -hatta daha telefonda- "Karşıyaka'ya her zaman gelmiyorum, önce beni Latife Hanım'ın evine götür" dedim. Böylece kısa İzmir seyahatimde ucundan kıyısından da olsa Karşıyaka'yı; içime sine sine de manevi değeri büyük olan bu anı evini görmüş oldum.
Latife Hanım'ın Köşkü Anı Evi, Atamızın annesi Zübeyde Hanım'ın "vardır bir Latife İzmir'de. Benim oğlum beğenmiş o kızcağızı. Gidip bakayım, bir göreyim" diyerek hasta hasta geldiği ve bir süre sonra hayata gözlerini yumduğu ev olarak biliniyor. Köşk, Latife Hanım'ın ailesinin yazlık köşkü. Latife Hanım, orada kaldığı süre içerisinde Zübeyde Hanım'la yakından ilgileniyor. İzmir halkı çok memnun. Mustafa Kemal'in annesi köşkün bahçesinde otururken duvarların üzerinden onu görmeye çalışıyorlar. Kısa süre sonra durumu ağırlaşıyor ve Zübeyde Hanım bu evde son nefesini veriyor. Mustafa Kemal annesinin ölümü üzerine İzmir'e geliyor. Annesinin mezarı başında şunları söylüyor: "Annem çok çekti. Erkanı harp yüzbaşısı olarak çıkmıştım. Kötü idarenin adamları beni önce zindana, sonra sürgüne gönderdiler. Sürgüne giderken annem gözyaşları içinde Sirkeci Rıhtımı'nda kalakaldı. Mütareke yıllarında padişahın verdiği idam fermanının yerine getirildiğini sanan annem felç oldu. Oturduğu evler ikide bir basıldı, arandı. Onu İstanbul'dan kurtarıp yanıma aldığımda ise o artık yalnız hisleriyle yaşıyordu. Annemi kaybettiğim için çok üzgünüm. Tek tesellim ana vatanı yoksulluğa, yokluğa sürükleyen idarenin artık bir daha gelmemek üzere yokluğun mezarına gömülmüş olmasıdır." Zübeyde Hanım'ın mezarı da Karşıyaka'da. Bu konuda da Atatürk şöyle diyor: "Annemin, kurtuluşu hepimiz için bir gayeyi emel eden bu güzel İzmir'in mukaddes topraklarına gömülmüş olması beni teselli ediyor."
Latife Hanım'ın Köşkü Anı Evi, 2007 yılında restore edildikten sonra vatandaşlar tarafından bağışlanan erken Cumhuriyet dönemine ait mobilyalarla döşenerek ziyarete açılmış. İçerisine Atatürk'ün, Latife Hanım ve Zübeyde Hanım'ın balmumu heykelleri yerleştirilmiş. Bu heykelleri Eskişehir'in sevilen belediye başkanı Yılmaz Büyükerşen yapmış. Köşk, pazartesi günleri dışında diğer günlerde saat 18.00'e kadar ziyaret edilebiliyor. Giriş ücretsiz. Görevliler güler yüzlü. Köşke girişte binanın tarihçesini ve Zübeyde Hanım'ın buradaki son günlerini, Latife Hanım'ı anlatan güzel bir kitapçık veriliyor. (Yazıda yer alan bilgileri de bu kitapçıktan derledim.) Köşkü gezdikten sonra o dönemden kalma ağaçların altında yer alan kafeteryada kahvenizi içebiliyorsunuz. Kısa günün karı derler ya hani. O gün benim için çok karlıydı:) Başka bir şehirde çocukluk arkadaşımla hasret giderirken, bu güzel köşkü tanımak yanıma kar kaldı.
(Bu sefer fotoğraf serbestti ama bendeniz fotoğraf makinemi yanıma almayı unuttuğum için cep telefonuyla bu kadar oldu.)
Barisbasak6 Eylül 2012 07:10Harika bir gezi olmus sekerim, ne guzel bir evmis! Iki arada bir derede isler yapiyorsun bravo vallahi, aslinda kaybedilen birsey yok, hem ziyaret hem ziyaret olmus :-)YanıtlaSilYanıtlarSezer6 Eylül 2012 17:30Canım benim, sağolasın. Ama yersiz bir günde paylaşmışım bu postu. Yayınladığımda bilmiyordum, Afyon'da 25, Beytüşşebap'ta 1 şehidimiz var yine:( Her şeyimiz eksik kalıyor böyle. Keyiflerimiz, sevinçlerimiz... Hep yarım:(SilYanıtlaBarisbasak6 Eylül 2012 07:11Bu arada resimler hic de kotu degil, gayet basarili!YanıtlaSilSemi M.Eller7 Eylül 2012 00:07Kisa günün kari gayet iyi olmus, biz de faydalandik sayende.Hic bilgim yoktu acikcasi, yolum düserse ugramam sart!YanıtlaSilYanıtlarSezer7 Eylül 2012 01:22Ben de gitmeden kısa bir araştırma yaptım hemencik "ne görebilirim" diye:) O zaman öğrendim. Bir geziden farklı bir şey öğrenmeden, farklı bir yer görmeden gelmek istemiyorum.Bizimkileri de geriyorum bazen, peşimde dolaştırıp duruyorum ama haksız mıyım?:)SilYanıtlaE S M İ R10 Eylül 2012 23:59Harika bir gezi olmuş sevgili Sezer..Atamız'ın annesine ve Latife Hanıma ait izleri takip etmişsin..çok etkilendim..ve not aldım...İzmir'e gittiğimde mutlaka giderim...bak ne güzel rehberlik yapmış oldun..sayenizde bilgim oldu..teşekkür ederim..YanıtlaSilYanıtlarSezer11 Eylül 2012 00:55Teşekkür ederim. Çok mutlu oldum:)SilYanıtlaAslı Bora13 Eylül 2012 04:53Aa a a ben bunu şu anda gördüm:) Kınadım kendimi:)YanıtlaSilYanıtlarSezer13 Eylül 2012 14:17Görmemiş miydin? Ben de okumuşsundur diye konuşuyorum. Ada'da Zübeyde Hanım'ın mezarını falan konuştuk hatta:)SilYanıtlaYorum ekleDaha fazlasını yükle...