Fink’in Önemli Öğrenme Sınıflaması
Öğrenmenin daha geniş kapsamlı olarak düşünülmesi ihtiyacına karşılık Fink (2003) hem bilişsel hem de duygusal alanların özeliklerini içeren “önemli öğrenme” sınıflamasını ileri sürmüştür. Bu sınıflama öğrenmenin öğrenende değişiklikler içerdiğini vurgulamak için geliştirilmiştir.
Önemli öğrenmenin özelliği “öğrenenin hayatı bakımından önemli kalıcı değişikliklere yol açmasıdır” (Fink 2003). Fink’in daha kapsamlı kategorilerinden her biri belli öğrenme türlerini içermektedir. Bununla birlikte, Bloom’un sınıflamasından farklı olarak, Fink’in (2003) sınıflamasındaki kategoriler hiyerarşik değil, etkileşimlidir.
In response to a need for a broader consideration of learning, Fink (2003) proposed a taxonomy of “significant learning” that involves aspects of both the cognitive and affective domains. This taxonomy was developed to emphasize that learning involves changes in the learner.
Significant learning is characterized by “some kind of lasting change that is important in terms of the learner’s life” (Fink 2003). Each of Fink’s rather broad categories includes several related specific kinds of learning. However, unlike in Bloom’s taxonomy, the categories in the Fink (2003) taxonomy are interactive rather than hierarchical.
Fink’in şemasına göre, temel bilgilerin, fikirlerin ve bakış açılarının bilinmesi ve anlaşılması temel bilgiyi oluşturmaktadır. Temel bilgiler bir konudaki gerçeğe dayalı bilgilerin başka alanlarda uygulanabilmesi için esas olan gerçeğe dayalı bilginin kavramsal yapısının anlaşılmasını da gerektirmektedir. Temel bilgi diğer öğrenme türlerinin faydalı olabilmesi için de esastır. Bilgileri ve fikirleri hatırlayabilmenin yanı sıra, bilgi ve becerileri yeni durumlara uygulayabilir olmak da gerekmektedir; uygulama budur. Uygulama kategorisi yeni düşünme türlerine (eleştirel, yaratıcı, uygulamalı) ve belli becerileri (iletişim, enstrüman çalma vb.) kullanmayı öğrenmeyi de içermektedir.
According to the Fink scheme, foundational knowledge includes knowledge and understanding of basic facts, ideas, and perspectives. Foundational knowledge also includes understanding the conceptual structure of factual knowledge within a subject, essential when applying factual knowledge in other areas. Foundational knowledge is also essential for other kinds of learning to be useful. In addition to being able to recall information and ideas, one also needs to be able to apply one’s knowledge or skills to new situations; this is application. This category includes learning to engage in new kinds of thinking (critical, creative, practical) as well as certain skills (e.g., communication, playing an instrument).
Eleştirel düşünme analiz etme ve değerlendirme sürecini ifade ederken yaratıcı düşünme yeni fikirler, tasarımlar, ürünler veya ifade şekilleri yaratma sürecidir (Sternberg 1989; Fink’in 2003 tarihli çalışmasında bahsediliyor). Uygulamalı öğrenme temel bilgi soruları cevaplarken, problemleri çözerken veya karar verirken kullanıldığında meydana gelir. Fink’in sınıflamasında gerçek akıl gücü belli fikirler, insanlar veya hayatın farklı alanları arasında bağlantılar kurabilmeyi içeren entegrasyondan gelmektedir. Bu da disiplinlerarası öğrenmeyi, öğrenme topluluklarını ve akademik çalışmaları hayatın diğer alanlarına bağlamayı içermektedir.
Critical thinking, refers to the process of analyzing and evaluating, whereas creative thinking is the process of creating new ideas, designs, products, or forms of expression (Sternberg 1989; cited in Fink 2003). Practical learning occurs when foundational knowledge is applied to answering questions, solving problems, or making decisions. In the Fink taxonomy, the real intellectual power comes from integration, which involves being able to make connections between specific ideas, people, or different realms of life. This includes interdisciplinary learning, learning communities, and connecting academic work with other areas of life.
Öğrenmenin insan boyutu bir öğrenci kendisi hakkında veya ne olmak istediği hakkında önemli bir şey öğrendiğinde meydana gelen öğrenme türünü tanımlamaktadır. Kendi hakkında bu şekilde bilgi sahibi olmak öğrencilerin bilgilerinin kişisel ve sosyal etkilerini fark etmelerini ve başkalarıyla daha etkili bir şekilde çalışmalarını ve etkileşim kurmalarını sağlamaktadır. Bu öğrenme türleri (insan boyutu) genel olarak Goleman’ın (1998; Fink’in 2003 tarihli çalışmasında bahsediliyor) öz farkındalık, kendini düzenleme, motivasyon, empati ve sosyal becerilerden ibaret olarak tanımladığı “duygusal zekaya” benzemektedir. Her iki yazar da kendini ve başkalarını anlamanın ve kendi ve başkaları hakkında karşılıklı olarak öğrenmenin önemine dikkat çekmektedir. Bir öğrenme deneyiminin bir öğrenci üzerinde derin bir etkisi olduğunda, bu deneyim konuyla, kendiyle, başkalarıyla ve genel olarak öğrenmeyle daha çok ilgilenmekle sonuçlanabilir.
The human dimension of learning describes the type of learning that occurs when a student learns something important about himself or herself, or what they might desire to become. This new self-knowledge enables them to recognize the personal and social implications of their knowledge and to function and interact more effectively with others. These kinds of learning (human dimension) are broadly similar to “emotional intelligence,” which Goleman (1998; cited in Fink 2003), describes as including self-awareness, self-regulation, motivation, empathy, and social skills. Both authors note the importance of understanding self and others, and of the reciprocity of learning about oneself and others. When a learning experience has a profound effect on a student, it can result in a greater sense of caring for the subject, for themselves, others, or learning in general.
Daha çok ilgilenme beraberinde yeni ilgi alanları, öğrenme enerjisi veya değerlerde değişiklikler getirebilir. Son olarak, nasıl öğreneceğini öğrenmek önemlidir. Bunun için kendi öğrenme ihtiyaçlarını ve nasıl bağımsız bir öğrenen olunabileceğini belirlemek gerekmektedir. Bu öğrenme şekli öğrencilerin daha etkili bir şekilde öğrenmeye devam etmesini sağlamaktadır ve son zamanlardaki bilgi ve teknoloji patlaması düşünüldüğünde özellikle önemli bir beceridir.
Greater caring can lead to new interests, energy for learning, or a change in values. Finally, it is also important to learn how to learn. This includes learning how to diagnose one’s own need for learning and how to be a self-learner. This type of learning enables students to continue learning with greater effectiveness and is a particularly important skill with the recent explosion of knowledge and technology.
Previous Article Finans Mentorluğu: Refah Düzeyi Yüksek Bir Gelecek İçin Öğretim
Next Article “Flipped Classroom” Nedir?