Michelangelo hayatı sanatı resim ve heykelleri
Michelangelo Biyografi Michelangelo English GİRİŞ
Michelangelo - Biyografi - Hayatı, Resimleri, Heykelleri
MICHELANGELO BİYOGRAFİ MICHELANGELO BIOGRAPHY
Michelangelo Resimleri Michelangelo Painting
Michelangelo’nun Davut Heykeli, Michelangelo Buonarroti tarafından 1504 tarihinde tamamlanmıştır.
(Başlangıç 1501) Geniş
çevrelerce, Michelangelo’nun (Pieta ile birlikte) en iyi iki heykelinden biri ve Rönesans heykel sanatının bir başyapıtı kabul edilmektedir. Eser, Hz. Davut’un Golyat’a saldırmaya karar verdiği anı simgelemektedir. 5,17 metre yüksekliğindeki mermer heykel Floransa’nın bir sembolü niteliğindedir. Heykelin tamamı 8 Eylül 1504 tarihinde ortaya çıkarılmıştır. Figürün omzunun üzerinde dikkat çeken sapanın yanısıra figürde neredeyse mükemmel ‘insan oranı’ betimlenmiştir. Michelangelo’nun Davud heykeli erkek insan form bilgisi esas alınarak disegno sanatsal disiplini ile temellendirilmiştir. Bu disipline göre heykel en iyi sanat şekli olarak ortaya konmuştur, çünkü ilahi yaratılışı taklit etmektedir. Michelangelo bu disipline olan bağlılığını şu davranış şekliyle ortaya koymuştur: Sanki Davut onun çalıştığı mermer bloğun zaten içindedir ve onu dışarıya çıkarmak ister! (Aynı insan ruhunun bedenin derinliklerinde bulunduğuna olan genel inanç gibi. Bu ayrıca contrapposto stilinin de bir örneğidir.)
Esasında gerçek insan oranları gözetildiğinde heykelin oranları oldukça farklıdır. Baş ve üst-vücut, alt-vücut oranlarına göre daha büyüktür. Kimileri bunu maniyerist stile dayandırsa da, en kabul görmüş açıklama heykelin bir kilise cephesine veya yüksek bir kaidenin üzerine oturtulma amacıyla hazırlanmış olması ve bu şekilde bir açıdan bakıldığında oranların doğru görülecek olmasıdır. Heykel ilk olarak Palazzo della Signoria’nın tam önündeki Piazza Signoria’ya yerleştirilmiş; başına gelebilecek her türlü zararı engellemek için, 1873’te Floransa’daki Akademi Galerisi’ne götürülmüştür. Burada sayısız ziyaretçisini hala etkilemekte olan eserin bir replikası 1910’da Piazza Signoria’ya yerleştirilmiştir.
1991 yılında bir kişi heykele çekiçle saldırmış, durdurulmadan önce de sol ayak parmaklarına zarar vermiştir. 2003’te heykelin temizlenmesinde su kullanılmasına ilişkin bir tartışma olmuştur. Bu, heykelin 1843’ten beri ilk büyük temizliğidir. Davut’un Kudüs’ü fethinin 3000. yılına ilişkin, heykelin bir replikası Floransa’dan Kudüs’e bir armağan olarak gönderilmiştir. Sunulan bu armağan şehirde bir fırtına koparmış, dinsel çatışmalar sonucunda bu çıplak figürün pornografi içerdiğine ve kabul edilmemesi gerektiğine karar verilmiştir. En sonunda bir uzlaşma sağlanmış, Davut yerine başka bir heykelin tamamen "giyinik" replikası armağan olarak şehre gönderilmiştir. Dünya çapında eserin birebir boyutta replikaları mevcuttur. Londra’da Victoria ve Albert Müzesi’ndeki alçıdan bir kopyasından, Avustralya’daki Surfers Paradise alıveriş merkezine kadar… Los Angeles California’daki bir malikanenin üzeri ve çevresi heykelin 23 küçültülmüş boyutta replikası ile çevrilmiştir. Bir kopyası da ayrıca Las Vegas’taki Caesars Palace’da Appian Way Shops’ı onurlandırmaktadır.
Michelangelo’nun Davut heykeline kalite testi
Yılda 1,2 milyon kişinin ziyaret ettiği ünlü heykelin ayak parmağından alınan parçaları analiz eden İtalyan bilim adamları, mermerin kökeni ve kalitesi hakkında bilgiler elde etti.
Geçen yıl 500. Doğum gününü kutlayan mermer heykel, erkek güzelliğini ve kıvraklığını yansıtan bir eserdir. Michelangelo’nun 4,34m yüksekliğindeki David heykeli, antik dönemden sonra sergilenen ilk büyük çıplak heykeldi. Hz.Davud’un Golyat’a saldırmaya karar verdiği anı simgeleyen heykel, ilk olarak 1504 yılında Signoria meydanında sergilenmeye başlandı.
1882 yılında Sanat Akademisinin bir salonuna taşındı. Burada sayısız ziyaretçilerin hala hayranlıkla izlediği bu dev heykelin bir kopyası 1910 yılında Piazza Signoria’ya yerleştirildi.
Fakat bu heykelin tek kopyası değil. Dünya çapındaki eserin Londra’da Victoria ve Albert Müzesi’ndeki alçı kopyasından, Avustralya’daki Surfers Paradise alışveriş merkezine kadar çok sayıda birebir boyutta kopyası var. Kaliforniya’daki (Los Angeles) bir malikanenin çevresi ise heykelin küçültülmüş boyutta 23 kopyasıyla süslenmiştir. Ayrıca tüm dünyadan ünlü eserlerin kopyasının bulunduğu Las Vegas’ta da bir kopyası bulunmakta.
Bu kadar çok hayranı olan heykelin elbette ki düşmanı da olacaktı. Ve heykel 1991 yılında nihayet vandalizmden nasibini aldı. Heykele çekiçle saldıran bir kişi sol ayak parmaklarına zarar vermişti. Roma’daki Struttuda Della Materia Enstitüsü’nde Donato Attanasio yönetiminde çalışan araştırmacılar şimdi heykelin sol ayağındaki ikinci parmağındaki üç küçük örneği incelediler. Heykelin yontulmuş olduğu mermerin en önemli özelliği ince taneli ve gözenekli oluşu. Yani mermer orta kalitede. Araştırmacılar bu örnekleri ince taneli mermerin elde edildiği bölgelerle ilgili veri bankasıyla karşılaştırdılar. Bu karşılaştırmaya Türkiye’nin Afyon ve Altıntaş mermerleri, Yunanistan’ın Millitorr ve İtalya’nın Serravezza ve Carrara mermerleri de dahildi. Spektral, izotop ve petrografik analizlerle heykelin nereden alındığı da saptandı. Beş metreyi aşkın mermer blok, Carrara’nın kuzeydoğusundaki Maggiore’nin yamaçlarında bulunan Fantiscritti mermer ocağından 1464 yılında çıkarılmıştı. Böylece mermerin Seravezza’ya ait olduğu tahmini de geçerliliğini yitirmiş oldu. O tarihte Michelangelo daha doğmamıştı bile. Mermer bloğunu çıkarttıran heykeltıraş Agostino di Duccio, Florensa katedrali için dev bir aziz heykeli yapmak istiyordu. Ne var ki heykeltıraş iki yıl kadar uğraştıktan sonra mermeri bir kenara bıraktı. On yıl sonra aynı mermeri işlemeye çalışan
Antonio Rossellini de birkaç aylık çabalamadan sonra başarısız oldu. Bu tarihten sonra Floransa, huzursuz bir döneme girdi. Lorenzo di Medici’nin ölümünden sonra ardılı Piero, kentin üst tabakası ve Savonarola yandaşları arasında bir iktidar savaşı başladı. Sonuçta egemenlik halkın oldu ve Floransa’da 4 Ağustos 1501’de cumhuriyet ilan edildi. Ve sadece 12 gün sonra 26 yaşındaki Michelangelo’ya bir heykel görevi verildi. Bu heykel, İncil’deki bir efsaneye göre dev Golyat’ı yenerek krallığa yükselen Davut olacaktı.
Michelangelo’nun neden daha önce işlenemeyen bir mermer bloğu seçtiği bilinmiyor. ‘Kim bilir belki de boşu boşuna orada durduğunu düşündü’ diye tahminde bulunuyor Attanasio, sanatçının malzeme seçimi hakkında. Michelangelo dev mermerin üzerinde üç yıl boyu çalıştı. Ancak çalışmasını gizli sürdürdüğü için bugün bile hala kimse mermerin ne şekilde işlendiğini bilemiyor. Örneğin teorik olarak kahramanın ince bacakları tonlarca ağırlıktaki gövdeyi taşıyamaz bile. Dört metreyi aşkın heykelin sağ ayağının arkasında sadece küçük bir destek var. Bu zayıf desteğin mermerin işlenişi sırasında nasıl sağlam kaldığı anlaşılır gibi değil. Heyken 8 Eylül 1504’te nihayet tamamlandı ve kentin belediye binasının yanındaki Piazza della Signoria meydanına dikilmesine karar verildi. Bunun için bu alanda bulunan Donatello’nun Judith heykeli kaldırıldı.
Yılda 1,2 milyon kişi
Davut heykeli Burada 1873 yılına kadar açık havada kaldıktan sonra Sanat Akademisinin bir galerisine kaldırıldı. Görkemli heykeli günümüzde yılda 1,2 milyon kişi ziyaret ediyor. Heykelin daha iyi korunabilmesi için sanat akademisi, heykeli inceleme görevini Attanasio’ya verdi. İncelemeler sonucunda mermerin kalitesini de öğrendik diyen araştırmacı, elde ettiğimiz sonuçlar sayesinde gelecekteki restorasyon çalışmaları uygun malzemelerle yapılabilecek diye konuştu. Davut heykeli son olarak 2003 yılında ‘yıkanarak’ temizlenmişti. Temizleme ihtiyacına müzeye gelen ziyaretçilerin giysilerinden kir bulaşması nedeniyle gerek duyulmuştu.
Restoratörler kiri sünger gibi emen ince ıslak kağıt parçalarını heykelin üzerine yapıştırdılar. Attanasio artık bu yöntemin pek kullanılmadığını söylüyor. Çünkü nem gözenekli mermere zarar
verebiliyor. Kim bilir Michelangelo’nun kalitesiz mermerle çalışarak kazandığı tecrübeler onun 1517-1519 yılları arasında Carrara mermer ocaklarını en sık ziyaret kişilerden biri haline getirmişti.
Bu titizlik daha sonra sanatçının neredeyse yaşamına mal olacaktı. Mermer ocağında dolaşırken, yerinden kopan tonlarca
ağırlıktaki mermer bloklar yamaçtan aşağı yuvarlanarak Michelangelo’yı kıl payı sıyırıp geçmişti.
Michelangelo Buonarroti (Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni) - Yaşamı, Eserleri, Çalışmaları
Michelangelo, heykeltıraşlıktaki rüştünü kanıtladığı ilk ve en ünlü eseri olan çocuk kral David’in heykelini yaptığında henüz 26 yaşındadır. Beş buçuk metrelik bir mermer kütleden çıkaracağı eser için genç dAhi, mermer bloğun yanına bir baraka inşa ederek, yardımcısız bir şekilde, çoğu zaman geceli gündüzlü çalışarak Rönesans sanatının harikalarından biri olarak kabul edilen David’i yaratır.
1519 yılında Cosimo de Medici’nin soyunun son temsilcisi Lorenzo de Medici’nin ölmesiyle Michelangelo, onla birlikte genç yaşta ölen Nemours Dükü Giuliano’nun mezarlarının konulduğu kiliseye iki ünlünün heykelini yapar. 1534’te Papa 3. Paul’un heykeltıraşı ve mimarı yapılan Michelangelo’ya Sistine Kilisesi’nin sunak duvarına bir ‘Kıyamet Günü’ tasviri yapmasını ister. Meryem’in Göğe Yükselişi, İsa’nın Vaftizi ve Musa’nın Hükmü’nün anlatıldığı freksler süsler bu duvarı.
Kıyamet Günü tablosuna başından beri muhalefet eden yeni Papa 4. Paul ise, tablodaki imgelerin fazlaca müstehcen göründüğünü belirterek Michelangelo’dan tabloyu biraz daha ‘düzgün’ hale getirmesini isteyince, ustanın cevabı şu olur: “Papa’ya söyleyin, bu küçük bir mesele ve kolaylıkla uygun hale getirilebilir.
Önce kendisi yaşadığımız bu dünyayı uygun ve yaşanılır bir hale getirsin, sonra da bu tablo da aynı uygunluğa girecektir.” Michelangelo’nun yaşadığı çağ, kendisiyle boy ölçüşebilecek derecede yetkin ressam ve heykeltıraşçılara da tanıktır aynı zamanda.
Bunların başında Rafael ve Leonardo Da Vinci gelir. Bu sanatçılar arasında keskin ancak hoşça bir rekabet vardır. Anlatılan bir öyküye göre, sanatçının rakiplerinden Rafael ve Bramante, işbirliği yaparak Michelangelo’ya Sistine Kilisesinin işini verdirmeye çalışırlar.
Böylelikle, kendini ressamdan çok bir heykeltıraş olarak kabul eden Michelangelo, bu işi kabul etmeyerek Papanın gözünden düşecektir. Hayatının son dönemini Roma’daki Aziz Peter Kilisesi’nin mimarı olarak geçiren Michelangelo 18 Şubat 1564'te 89 yaşında ölür.
Rönesans sanatına benzersiz bir etkide bulunan Michelangelo, klasik sanat tekniklerini öğrenmesinin yanı sıra asıl olarak, insan formunu her açıdan tasvir edebilmek için kadavralar üzerinde çalışıp,
Yunan ve Roma sanatından devraldığı idealleştirilmiş insan tasarımlarını ulaştığı gerçekçilik boyutunu yakalamaya çalışır.
Batı resminin babası olarak bilinen Giotto’nun resmindeki doğallık ve gerçekçilik ile 15. yüzyıl başında tam olarak anlaşılabilen derinlikte perspektif olgusunu geliştirip kendi tarzına temel yapan Michelangelo onlarca heykel, freske imza atıp Roma’nın yeniden inşa ve düzenlenmesinde de önemli görevler almıştır.
Donatello'dan ve Antikçağ heykel sanatından çok etkilendi. Resim ve fresk eğitimini Ghirlandaio'nun atölyesinde tamamladı.
Bertoldo di Giovanni ile S. Marco kilisesinin 'casino'su için çalıştı. Bu, Mediciler tarafından toplanmış eski yapıtların yer aldığı bir müzeydi. Kentauroslar'in Savası (1490, Bargello) ve Donatello tarzında yassı kabartmalarla süslü Merdivendeki Meryem (1490-1492) adlı heykellerini burada yaptı. 1496'da Mediciler'in iktidarının sona ermesiyle Floransa'dan Venedik'e kaçtı.
Sonra Bologna'ya gitti. Jacobo della Quercia ile tanıştı. San Domenico kilisesinin kemeri için iki heykel yaptı. Sonra Roma'ya giderek sarhos Bacchus'u ve San Pietro bazilikası için, heyecan temasını isleyen Pietra'yı yaptı.
1501'de Floransa'ya döndü. 1504'te 4,34 metre yüksekliğindeki David (Davut) adlı ünlü mermer heykeli ve kentin katedrali için on iki havarinin heykellerini yaptı. Havari heykellerinden günümüze sadece Aziz Matta'ninki kalmıştır. Daha sonra Palazzo Vecchio'nun büyük konsey salonu için, Leonardo da Vinci'nin çizdiği Anghiari savası’na cevap sayılan Cascina savası adlı büyük freskin taslağını hazırladı ama başlamadı. Taslaklarda çarpıcı bir düzenlemeyle çizilmiş pek cok çıplak figür vardır.
1505'te Papa ii. Julius'un onu Roma'ya çağırdı. Vatikan'daki Sistina capellası'nın kubbesini süsledi. Bu muhteşem fresk
1512'de tamamlandı. Michelangelo bu eserinde Yaradılış-Kutsal Kitap'tan alinmiş sahnelerle, kubbeyi saran peygamber ve kahinlerin figürleriyle, çarpıcı çıplak figürlerle çizgisel tarzını doruğa ulaştırdı. Ana panodaki çıplaklar insan anatomisi
acısından bire şaheserdir. Fresklerin kapladığı ince uzun alan yaklaşık 40 metre boyunda ve 14 metre enindedir ve bu dev kompozisyon o ana kadar insan elinden çıkmış en büyük eserdir.
Papa ii. Julius'un ölümünden sonra yapılan mezarın ana motifi olan Musa heykeli'ni Michelangelo yaptı. Başlangıçta tasarladığı çok büyük bir mezarın bölümlerinden olan Köleler (Louvre) dizisini gerçekleştiremedi.
1515'te Floransa'ya dondu. San Lorenzo kilisesi'nin cephesine freskler tasarladı. Mediciler'in mezarları için yapılan capellayi düzenledi. Nemours duku Giuliano ve Urbino duku Lorenzo' nun lahitlerini yaptı. (Gündüz ve gece, Alacakaranlık ve şafak, Eylem ve Murakabe figürleri vb.)
1524'te Lorenzo kitaplığının giriş bölümüne ve merdivenlerine freskler yaptı.
1534'te Roma'ya dondu ve yerleşti. Bu donemde tutku dolu şiirler yazdı, Ganymedes, Phaeton gibi konusunu mitolojiden alan desenler çizdi, Sistina capellasi'na bastan sona çıplak insanlardan oluşan Son Yargı’yı yaptı.
1546'dan sonraki çalışmalarında mimarlığa ağırlık verdi. 1547'de San Pietro Kilisesi'nin kubbesini yaptı ve içini susledi. Fakat tamamlamadan bıraktı. Diğer çalışmaları Diocletianus hamamlarında Santa Maria degli Angeli bazilikası düzenlemesi, Porta Pia (1560), S. Giovanni del Fiorentini için etütler (1550-1554), Campidoglio meydanının düzenlemesidir. Ayrıca Floransa katedrali'ndeki Pietro, Palestrina Pitere'si (Floransa Akademisi) ve rahatsızlandığı için tamamlayamadığı Rondanini Pietro’su (Castello Sforzesco, Milano) son heykelleridir.
Michelangelo, XVI. yy.'a damgasını vurmuştur. Yapi sanatına yepyeni formlar getirmiş, böylece Rönesans mimarisine yon vermiştir. XVII. yy.'in barok sanatı da onun gücünden çok etkilenmiştir. insanlığa bıraktığı servet paha biçilemeyecek kadar büyüktür.
Davud’un cinsel organı korkudan orantısız iddiası
Michelangelo’nun sanat şahaseri David heykelinin erkeklik organının niye çok küçük olduğu bilimsel olarak kanıtlandı ve böylece sanat aleminin en ilginç sırlarından biri çözülmüş oldu.
Floransalı iki bilim adamı, Dr. Pietro Bernabei ile Prof. Massimo Gulisano, 4.34 metre yüksekliğindeki Davud heykeli üzerinde uzunca bir süredir yaptıkları çalışmaların sonuçlarını açıkladılar. Buna göre Davud, Goliath ile karşılaştığında ölümcül bir korku yaşadığı için, üreme organı büzüldü. Davud’un dış görünümünün, Goliath ile karşılaşma anında yaşadığı korku, gerginlik, konsantrasyon ve saldırganlığı, bu durumla orantılı olarak kaslarının aldığı şekli tam anlamıyla ve eksiksiz yansıttığı da çalışmada ortaya konuyor. Davud’un elinde tuttuğu şeyin, bugüne kadar taş sanıldığını belirten araştırmacılar, aslında bunun taş değil sapan olduğunu söylediler. Heykelin anatomik yapısının mükemmel olduğunu, ancak tek hatanın sırtının ortasındaki çukur olduğunu belirten araştırmacılar, ‘Aslında yuvarlak olmalıydı. Michelangelo da bunun farkındaydı ve heykel ile ilgili yazdığı yazıda bunu, ‘yeterli malzemem kalmamıştı’ diye açıklamıştı’ dediler.
Şimdi, Davud heykeliyle ilgili olarak bir soru daha yanıt bekliyor. O da, aslında Yahudi olan Davud’un niye sünnetsiz olarak
Bakire Meryem,çarmıhın dikildiği tepeyi temsil eden bir kütlenin üzerinde oturmaktadır ve bir eliyle çarmıhtan müzikilen oğlunu kucağında tutar,diğer eliyle onu gösterircesine avcu açık durmaktadır.Bedenin üzerinde Michelangelo imzası bulunmaktadır ve bu,Michelangelo'nun eserlerine attığı tek imzadır.
Resimde kutsal ailenin oluşturduğu grubun arkasında,ondan alçak bir duvar tarafından ayrılmış bir halde,genel olarak anılan ve klasik dünyanın kusursuz insanlığını çağrıştıran figürlerinin hükmettiği bir manzara görülmektedir.
Michelangelo, Urbino Dükü Lorenzo de' Medici Vasari,soylunun heykelinin duruşu nedeniyle ona Düşünceli adını takmıştı.Heykel,Yeni Platonculuğun anahtar dilinde mistik yaşamın sembolü olarak düşünülmüştür.
Sistina'nın tavanı.Michelangelo,Işığın Karanlıktan Ayrılması.Kubbenin tavanında resmedilen en son sahne,sembolik olarak iyi ve kötü ayrımı betimleyen yaradılışın başlangış sahnesi veSon Yargı'nın habercisidir.
Barok dönemin iki büyük resim ustası Rembrant ve Michalengelo
Not: (Yukarıdaki başlık gazeteden aynen aktarılmıştır - isimlerin doğru yazımı; Rembrandt ve Michelangelo'dur.)
İki usta birarada, Rembrandt van Rijn ve Michelangelo Merisi da Caravaggio'nun yapıtları Amsterdam'daki ünlü Van Gogh Müzesi'nde düzenlenen sergide biraraya geldi. Biri Avrupa'nın Katolik güneyinden, diğeri de Protestan kuzeyinden gelen iki ustanın yapıtları sergilendi.
Sergi, doğumunun 400'üncü yıldönümünde tüm dünyada çeşitli etkinliklerle anılan Rembrant Van Rijn'in onuruna düzenlendi.
"İki büyük ustanın görülmeye değer buluşması" olarak nitelendirilen sergideki yapıtlar, tadilat nedeniyle 2008 yılına kadar
kapalı kalacak olan Rijkmuseum ile Berlin, Melbourne, Londra ve Saint Petersburg'taki müzelerden derlendi.
Her ne kadar iki usta birbirinin çağdaşı olmasa da - Rembrandt'ın doğduğu 1606 yılında Caravaggio kariyerinin doruğundaydı-
uzmanlar bu kadar tanınmış iki ustanın en ünlü yapıtlarının aynı galeride yanyana sunulmasının serginin popülaritesini
Van Gogh Müzesi'nin yöneticisi John Leighton "Bu sadece bir sergi değil, bir tür gösteri, bir tür yüzleşme" diyerek tanımlıyor sergiyi. Rijkmuseum'un yöneticisi Ronald Leeuw ise sergi için "Bu, iki drama ustasının bütün dehasını gözler önüne serecek şiirsel bir buluşma" diyor.
Sergide hem Rembrandt'ın hem de Caravaggio'nun büyük boyutlu tualleri yanyana sanatseverlere sunuldu. Caravaggio ve Rembrandt'ın yapıtlarından -İki ressamın İbrahim'in kurban edilmesini konu alan tablolarının yanyana sergilenmesi gibi- ilginç düzenlemeler yapıldı.
Sergi mekanı için Fransız iç mimar Jean Michael Wilmotte tarafından farklı bir tasarım geçekleştirildi. Karartılmış bir odada mat gri duvarlara asılan yapıtlar güçlü bir ışıkla aydınlatıldı.
Michelangelo'nun 1550'lerde tamamladığı “Bir Erkek Gövdesi Çalışması” adını taşıyan eserin, 1976 yılında eseri satın almış
olan özel bir koleksiyoncu tarafından satışa çıkarılacağı belirtildi.
Eseri 24 Ocak 2006 tarihinde müzayedeye çıkaracak olan ”Christie's” adlı firma, çizimi 1564'de hayata veda eden
Michelangelo'nun son dönemdeki nadir çalışmalarından biri olarak tanımladı. Eserin, sanatçının en bilinen ve hatta kutsal
addedilerek saygı duyulan heykelciklerinden biri olan bir Hz. İsa figürüyle bağlantılı olduğunun düşünüldüğü de ifade
Müzayede evinden yapılan açıklamada, çalışmanın oranlarının, bir stüdyo modelinden yola çıkılarak yapılan bir çizimden çok,
sanatçının insan formunu ömür boyu çalışmasının özeti olduğu izlenimini uyandırdığı belirtildi.
Christie's firmasının Onursal Başkanı Noel Annesley, “Bu etkili çizimdeki oylumlar ve duyarlı tebeşir vuruşları,
Michelangelo'nun hayat boyu zihnini meşgul eden erkek nüsünün etkileyici ihtimallerinin örneği oluyor” dedi.
Firma, ayrıca eserin, Michelangelo'nun Roma'daki St. Peter Kilisesi'ndeki anıtsal eserini bitirmekte olduğu dönemde yakarak
yok etmek istediği çizimleri arasından kurtulabilen birkaç örnekten biri olduğunu da belirtti.
Yaklaşık yetmiş yılda ürettiği düşünülen on binlerce çizimden geriye 600 civarında eseri kalan Michelangelo'nun, daha önce
de “The Risen Christ” adlı eserinin 2000 yılında 12.3 milyon dolara, “Christ and the Woman of Samaria” adlı eserinin de
1998'de yaklaşık 7.5 milyon dolara satılmış olduğu kaydediliyor.
Michelangelo otistik miydi...
İngiliz araştırmacılar, İtalyan Rönesansı heykeltıraşı, ressamı, mimarı ve şairi Michelangelo'nun otistik olabileceği
görüşünü ortaya attı. Dublin'deki Trinity College'den Michael Fitzgerald ile psikiyatr Muhammad Arshad, Journal of Medical
Biography gazetesinde yayınladıkları makalede, Rönesans döneminin dehası Michelangelo'nun otizm hastalığının özel bir türü
olan Asperger sendromuna yakalanmış olabileceğini yazdı.
Aktör Dustin Hoffman, “Rain Man” (Yağmur Adam) adlı filmde, olağanüstü yeteneklere sahip olmakla birlikte sosyal ilişki
kuramayan bir karakteri canlandırmıştı. İnanılmaz bir sayı hafızasına sahip bu karakterin, tipik bir Asperger sendromu
vakası olduğuna işaret edilirken, otistiklerin usta müzisyenler, desinatör ya da matematikçi olabileceği belirtiliyor.
Heykeltıraş, ressam, mimar ve şair olan Michelangelo'nun bazı takıntıları olduğu ve hayatının bütün yönlerini kontrol
altında tutmaya çalışarak hep aynı biçimde yaşadığı, babası ve amcaları tarafından sürekli dövülen sanatçının 14 yaşında
dönemin önemli sanatçılarından Domenico Ghirlandaio'nun yanında kariyerine başladığı ve kısa zamanda ustasını geçtiği
Duygularını ifade etme güçlüğü çeken İtalyan sanatçının, kardeşinin cenazesine gitmediğini, başkalarıyla iletişimde zorlandığı ve asla uzun konuşmalara katılmadığını ve sık sık konuşmanın ortasında ortadan kaybolduğunu belirten İngiliz uzmanlar, “Yalnız ve asosyal bir kişiydi.
Çok az arkadaşı vardı. Kötü bir karakteri olan sanatçı ve sık sık öfke nöbetlerine
tutulurdu. Münzevi ve tuhaf olarak nitelendirilen sanatçı kendi içsel gerçeğiyle meşguldu” diyor.
İngiliz uzmanlar, 1475 ile 1564 yılları arasında yaşayan Michelangelo'nun babasının, dedesinın ve kardeşlerinden birinin de
otistik eğilimler gösterdiğinin altını çizerken, “Michelangelo'nun takıntılı çalışma rutini, alışılmamış yaşam tarzı,
iletişim konusundaki zaafiyeti ve herşeyi kontrol etmek isteme eğilimi Asperger sendromunun belirgin özellikleri gibi
görünüyor” ifadesini kullanıyor.
Michelangelo'nun 500 yıllık eseri bulundu
İtalyan ressam ve heykeltıraş Michelangelo'nun 10 milyon dolar değerindeki yeni bir çizimi, New York Metropolitan
Müzesi'nin arka odalarının birinde bulundu. Müzenin arşivinde incelemelerde bulunan İskoç Ulusal Galerisi Müdürü Timothy
Clifford, çizimin ünlü Rönesans ressamına ait olduğunu saptadı.
Clifford, Michelangelo'nun 43 x 25 santimetre boyutlarındaki, krem rengi bir kağıdın üstüne, siyah tebeşir ve fırça ile
yaldızların kullanıldığı geniş dekore edilmiş çiziminin, 7 kollu bir Yahudi şamdanı olduğunu söyledi.
New York Metropolitan Müzesi'nin İngiltere'deki bir koleksiyoncudan sadece 60 dolara satın aldığı 500 yıllık eserin, 1942
yılından bu yana müzenin arka odasındaki arşivde olduğu belirtildi.
ESERLERİ, Başlıca Resimleri, Heykelleri ...
3- (Sistin Chapel'in tavanındaki çalışmalardan detay 1)
4- (Sistin Chapel'deki çalışmalarından detay 2 )
8- Şamdan Taşıyan Melek
11- Doni Tondosu
Kıyamet, Adem'in Cennet Bahçesinden Düşüşü, Karanlık ve Aydınlığın Ayrışması, Bakire ve çocuk, Hz. Nuh'un Kurban edilişi, Peygamber Jeremiah, Musa, Gündüz ve gece, Alacakaranlık ve şafak, Eylem ve Murakabe figürleri ...
8- Pieta (detail). 1499. Marble. St. Peter's, Vatican.
9- Pieta (detail). 1499. Marble. St. Peter's, Vatican.
12- Tondo Pitti - Virgin and Child with the Young St. John. 1503-1504. Low relief, marble. Museo Nazionale, Bargello,
13- Tondo Taddei 1503-1504. Low relief, marble. Royal Academy of Arts, London, UK.
15- Aristotile da Sangallo. The Battle of Cascina, copy after Michelangelo, central section of the cartoon. c.1542. Oil on
panel. Holkham Hall, Norfolk, UK.
16- Doni Tondo - The Holy Family with St. John the Baptist. c.1504-1506. Oil on panel. Galleria degli Uffizi, Florence,
52- Tomb of Giuliano de' Medici (detail). Night. 1526-1531. Marble. Medici Chapel, San Lorenzo, Florence, Italy.
53- Tomb of Giuliano de' Medici (detail). Day. 1526-1531. Marble. Medici Chapel, San Lorenzo, Florence, Italy.
54- Madonna. 1521-1534. Marble. Medici Chapel, San Lorenzo, Florence, Italy.