Kişilik teorisi gelişimsel oyun terapisinin çerçevesini oluşturur. Mary Ainsworth, M.C. Blehar, E. Walters, and S. Wall and John Bowlby’nin obje ve bağlanma teorisi üzerine konumlanmıştır. Rahim dışında oluşan ilk anne ve çocuk ilişkisine bağlanma denir. Bu ilişki çocuğun öz’ünün gelişmesini sağlar. Bu bağlantının kurulması için gerekli olan durum dokunmadır. ‘’Annenin sevgi dolu dokunuşları aracılığı ile kendi fiziksel vücudunu, annesinin fiziksel vücudunu ve yaşayan vücudunu hissetmenin keyfini yaşar (O'Connor & Lisa Mages, 160).
Bu teoride temas, bir yetişkin (genellikle anne) ile çocuk arasında süregelen bir dokunuştur. Yetişkin teması sağlar, çocuk ise ister ve alır. Haz faktörü bu ilişkinin anahtarıdır. Gelişimsel temas terapisi Viola A.Brody’nin çalışmalarına dayanır ve temas sorunları olan çocuklar ile çalışmak için model sağlar. Terapist anne gibi davranarak bir temas diyalogu başlatır. Bu yaratıcı, oyuncu ve içtendir. Özgüven kişinin kendi vücudu hakkında iyi hissetmesi ile başlar. Çocuğun görüldüğünü ve fark edildiğini hissedebilmesi için, kendisini olduğu gibi yargısız görebilen ve bu tür teması sağlayabilen birinin varlığı ile başlar. Gelişimsel temas terapisti dokunuşlarının çocuğa ne tür mesajlar verdiğinin her daim farkında olmalı ve çocuğun vücudundaki uyarılara karşı duyarlı olmalıdır.
Temas deneyimleri, elleri, parmakları, suratı, ayakları, ayak parmaklarını ve vücudu bir bütün olarak kapsar. Çocuğun genital bölümü ellenmez. Sevgi dolu dokunuş her zaman güvenli, saygılı olmalı ve suistimal etmemeli ve çıkarcı olmamalıdır. Çocuğun izni alınarak yapılan bir temastır. Ayakları yere basmayan ve iç sesi olmayan çocuklar, gelişimsel temas terapisinde önderliği ele aldıkları zaman davranışlarını içten dışa organize edip, terapiden faydalanabilirler. Tacize uğramış olan çocuklar, davranış sorunları olan, otizmli, psikotik ve dikkat eksikliği olan çocuklar bu gruba dahildir.
Gelişimsel oyun terapisinin amacı çocuğa, öz’ünü geliştirmesinde yardımcı olmaktır. Bu öz onun içten dışa kontrolünü sağlar. Bu süreç için gerekli olan durum, dokunmanın ne anlama geldiğini bilen bir yetişkinin dokunuşudur.
Gelişimsel oyun seanslarının temelini oluşturan 6 ilke vardır.
1.	Dokunulduğunu deneyimleyen çocuk, öz hissini geliştirir.
2.	Çocuğun dokunulduğunu hissedebilmesi için yetkin bir yetişkinin dokunması gerekir.
3.	Dokunan olmak için önce dokunulmaya açık olması gerekir.
4.	Çocuğun kendine yetişkin tarafından dokunulmaya izin vermesi gerekir.
5.	Çocuklar genellikle temas aracılığıyla kabullenildiklerini hissederler.
6.	Çocuğun dokunulduğunu hissetmesi için gerekli olan aktiviteleri ve ilişkiyi yetişkin kontrol eder.
Gelişimsel temas terapisi seanslarında öncelikle çocuk fark edilir, karşılanır. Sonra çocuğa temas edilir. Ardından da çocuğun verdiği tepkilere yanıt verilir. Tipik bir seans 3 kısımdan oluşur. Merhaba/karşılaşma zamanıyla başlar. Terapist çocuğu selamlar ve varlığının fark edildiğini hissettirir. Sonra ikinci evre gelir ki bu da çocuk ve terapist tarafından başlatılan oyun aktivitelerini içerir. Son kısım da bitme zamanıdır.
Gelişimsel temas terapisi sürecinde 4 aşama vardır.
1. aşama balayı olarak adlandırılabilir. Çünkü bu aşamada çocuk ve yetişkin arasında olumlu duygusal bağlanma geliştirilir. Çocuk birbirlerinden haz almanın kabul edilebilir olduğunu öğrenir.
2. aşama sancılı aşamadır. Çocuk ilişkinin ve oyunun limitlerini keşfeder. Bu süreçte çocuk olumlu ve olumsuz hislerini serbestçe ifade etmeye başlar.
3. aşama ayrılık ve sevgi aşamasıdır. Yetişkinin kendisinden farklı bir birey olduğunun farkındalığı, çocukta bu aşamada oluşur. Duygular serbestçe ifade edilmeye devam edilir.
4. aşama ise bitirmeye hazırlanmadır. İlişkinin bitirilmesine çocuk önceden hazırlanır. Endişe ve kayıp duygularını serbestçe ifade etmesine izin verilir. Gelişim ve başarılar takdir edilir.
Yapılan araştırmalarda, erken çocukluk döneminde anne çocuk temasından yoksun kalmış çocuklar üzerinde çok iyileştirici etkileri olduğu bulunmuştur. Gelişimsel oyun terapisi farklı teorik oyun terapisi modelleri ile birleştirildiği zaman bağlanmayı pekiştirebilir ve taciz edilmiş ve ihmal edişmiş çocukların travma bakımından iyileşmesini hızlandırabilir.
Araştırmalar gelişimsel temas terapisinin aynı zamanda özalgı ve güven duygularının tekrar geliştirilmesi açısından da etkili olduğunu göstermiştir. Tüm katılanlarda kişisel işlev açısından gelişme görülmüştür.
Gelişimsel oyun terapisi, aile içinde özellikle anne çocuk ilişkisinin güçlendirilmesi hedeflendiğinde son derece etkin bir yöntem olarak kullanılabilmektedir.