Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlar da..
Biraz yorgunum..Biraz kırgın.....Biraz da kirletti sensizlik beni!Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama"İyiyimler" yamaladım dilime.Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,Hafızamı milyon kez zorlamama rağmenyüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..Gel diye beklemiyorum artık,Hatta istemiyorum gelmeni..Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorumBenim derdim yeter bana banane !!Alıştım mı yokluğuna ?Vaz mı geçiyorumvarlığından ?Tedirginim aslında,Ya başkasını seversem ?İnan o zaman seni hayatım boyuncaAFFETMEM !!
Sonra dayanamıyorsun. Her şeyi içine atmaktan yavaş yavaş tükendiğini hissediyorsun. Seni çok iyi anlıyorum diyen herkesin, seni anlamadığını görüyorsun. En yakınından uzaklaşıyorsun.Yapabildiğin en iyi şeyin, yazmak olduğunu görüyorsun. Yazıyorsun. Herkesten saklasan da, gizlesen de tükeniyorsun. Hani o dışarıya verdiğin mutluyum imajı var ya, içini yiyip bitiriyor. Biri gelse ve gerçekten de tam anlamıyla yanında olsa, düzeliceksin gibi geliyor. Ama o kadar çok yenilgiye uğradın ki sevmede, değer vermede, bir yanın kimseye güvenme diyor. O yanına yenilmeye başladığın zaman, asıl acıları tatmaya da başlıyorsun. İşte o anlar kalbinin, aklını yendiği anlar oluyor. Ve benim kalbim aklımı hep yeniyor. Değer vermekte bir sorun yokta, aynı önemi, ilgiyi, sevgiyi, değeri göremeyince başlıyor asıl sorun. Asıl sorunlar, asıl canını yakanlar oluyor. Birde yitirdiklerin var, dönülmez yolda bıraktıkların, geri dönmeyeceğini ezberlediklerin. Hani her şeyde derler ya ”hayat devam ediyor” aynen öyle. Ne giden geri geliyor, ne kalanlar değerini biliyor, ne yerin, nede kıymetin değişiyor. Sen sadece günden güne eriyorsun, tükeniyorsun, hissizleşiyosun. Ama gerçekten de bir gün aklım bu savaştan üstün çıkarsa, o zaman tam anlamıyla sevdiğim insanlar, tam anlamıyla soğukluğu tadacaklar...
GÜVENMEK İÇİN SAĞLAM KİŞİLER GEREKLİ
Düştüğümüz kuyular sandığımız kadar dipsiz değil aslında, tutunmaya çalıştğımız ipler çok kısa..
en güzel şiirler,
BEN ÖLMEDİM Mİ ?
Yokluğunda ne ateşleri hasretinle yaktım daBir seni yakamadım,beni yaktığın gibiÇölde Su,mahpusta Gün,oruçta Ekmek gibi bekledim seni.Sense araya korkular koydunYasaklar koydunŞimdi neredesin diye sorma!Sen çağırdın da ben gelmedim mi?Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,Yağmurlu havalara,kasvetli akşamlaraSen varken,Bakıp iç çekmezdim tren istasyonlarına,Otobüs duraklarınaSen varken ayrılanlara ağlamazdım.Yıkılmazdım biten sevdaların ardındanGidenlere küsmezdim,kalanlara acımazdımSen varken böyle üşümezdim,titremezdim.Masumdum,çocuklar gibiBöyle delirmezdim,küfretmezdimHele ölmeyi hiç düşünmezdimŞimdi soruyorum sanaAdı sevmekse bu cehennemin,Sen yaktın da ben yanmadım mı?Biliyorsun,Bütün acılarına "yeşil ışık" yaktım olmadı,Bütün korkularına "arka çıktım" olmadı,Dağlara merdiven dayadım, olmadı.HaziranÃÂ´da Kar oldum yağdım avuçlarına,olmadı.Sevdim olmadı,yandım olmadı,taptım olmadıArtık benden pes!Bu aşkın biletini istediğin gibi kes!Nasılsa gidiyorsunBiliyorum,git!Ama ardında,Ağlayan bir çift göz,Paramparça bir yürek,Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan;Çek silahını daya sırtıma!Titrersem namerdimSEN VURDUN DA BEN ÖLMEDİM Mİ?
AŞK HİÇ BİTERMİ
Deli divane yollara düştü İstanbul
İşçisiyle, garsonuyla, balıkçısıyla
Ağzını bıçak açmaz oldu
Meyhaneler yitirdi güzelliğini
Göklerin ağlamaklı bir hali var
Denizler unuttu denizliğini
Galata köprüsü boşuna bekliyor geçmeni
Boğaz yolları ıssız
Kıyılar gamlı artık
Nereye çevirsek başımızı
Diz boyu karanlık
Oysa bahardı gelen
Ağaçlar çiçek açmıştı
Bu en güzeliydi mevsimlerin
Bahçeler dolup taşacaktı hazdan
Her doğan günün
Ayrı bir değeri olacaktı seninle
Bakışlarının değdiği her şey
Bambaşka bir anlam kazanacaktı
Pırıl pııl bir güneşin altında
Kıyılar boyunca uzanacaktı güzelliğin
Yüzü gülmüyor İstanbul’un
Gün boşuna doğuyor
Ay ışığı seninle güzeldi
Şarkılar boşuna söyleniyor
Telefonlar boşuna çakıyor uzun uzun
İçimde heyecandan eser kalmadı
Bir Umutla Çıkarsın Yola, Önüne Engeller Çıkar... Şarkılar Dinlersin, Şiirler Yazarsın Ama Nafile Hiç Biri Başlayamamış Bir Sevginin Avuntusu Olamaz! Sonra Düşünürsün Neden Olmadı Neden? Hep Ben mi Dersin, Oysaki Etrafına Baktığında Senin Gibi Bir Çok İnsan Vardır... Bitti, Buraya Kadar Artık Dersin...
Sevdiğim ikinci kadınsın sen....
İlkini sevmeye mecburdum
Çok iyiliği oldu bana
Ve hayatımda hiçbir mecburiyeti onun kadar
sevmedimSevdiğim ikinci kadınsın senİlkinin yerini alman mümkün değilO öğretti bana sevmeyiO öğretmese sevemezdim seni bileİnan o tuttuğu için ellerimdenYürümeyi öğrendim, koşabildim sanaOnun gözlerine benzediği için gözlerinAlamadım gözlerimi sendenSana aşığım, seni seviyorumSevdiğim ikinci kadınsın senHayatım boyunca omzumda taşıyorum onuVe sen her sabahımdasınKıskanmaAlfabede bile senin adının baş harfi ondan sonragelirKalbim şimdi seninOnun kadar sev beni yeterO doğurdu, sen öldürme..