Ekmek... » Biricik Dünyam
Tarih:Mart 12, 2014
İki akşam önce işten çıkıp Demir’i almıştım. Eve giderken ekmek almak için fırının önünde durdum. Tam kemerimi açıp inecekken, Demir kendince büyüdüğünün ispatlamak için “annecim ekmeği ben alabilir miyim?” dedi. Kısa bir an duraksadım, aklımdan milyon tane şey geçti ama fırınla aramız sadece 8-10 adımdı. Dilim için hayır kelimesi var ama gözlerindeki isteği görünce peki oğlum dedim. Ekmek parasını aldı ve koşarak fırına girdi. Kısa bir süre sonra, büyük bir keyifle sıcacık bir ekmekle geri döndü. Yüzünde büyümüş olduğunu bana göstermiş olmanın sevinci, elinde ekmeğin köşesi değmeyin keyfine. Ekmeği bitince bana şöyle seslendi; “Annecim ben büyüdüm artık bütün ekmeklerimizi ben alim sen zahmet etme…” Öyle hoşuma gitmişti ki benim gözümde hala bebek olan oğlum büyümenin kanıtı olarak ekmek alması bir yana benim yorulmamı istememişi bir yana. Aman Allah’ım ne büyük mutluluk. O akşam ilk defa yemek yerine nerdeyse ekmek yedim diyebilirim. Sanırım o akşam yediğim ekmeğin tadını da hiç unutamam.
Sonra sabah oldu. Okula ve işe gitmek için evden ayrıldığımızda her zaman ki gibi radyomuzu açtık. Radyoda haberler vardı. “Berkin Elvan” dedi spiker. Dün 16 kiloya düştüğünü okumuştum. Bir umut sesini yükselttim radyonun ve haberi dinlemeye devam ettim. Berkin Elvan 16 Haziran Pazar Günü Annesinin bir gün önceki biber gazı yağmuruna uğramış Okmeydanı sokaklarında rahatsızlanabileceğini düşünüp “Ekmek Almak” için bakkala doğru yola çıktı. Çünkü kendisinin annesinden daha çabucak gidip gelebileceğini düşünmüştü. Doğrusu da buydu Berkin haklıydı annesinden daha çevik ve hızlıydı. Gaz kalıntılarından daha az etkilenebilir çabucak gidip gelebilirdi eğer kafasına yakın mesafeden atılan gaz bombası fişeği isabet etmiş olmasaydı. O gün yaşanan bu olay esnasında Berkin 14 yaşındaydı ve bu gün 269 gün süren 15. yaşını kutlayamadan, 15. yaşına uyanamadan hayat mücadelesini kaybetti” dedi.
Ne diyorsun? diye cevap verdim spikere. Ne diyorsun?… Spiker sana sesleniyorum ne diyorsun? Hiç ekmek almaya sokağa çıktığı için ölen çocuk olur mu? Bir gece öncesi geldi aklıma, çıldırmamak işten değil 10 saniye içinde bin bir tereddütle oğlumu on adım ötedeki fırına gitmesine izin verip, dönmesi için dua eden ben değil miydim? Arabaya bindiği an dünyalar benim olmamış mıydı? Şimdi ne diyeceğiz Berkin’in annesine? Sen iyi ol, gazdan etkilenme diye mi öldü diyeceğiz Berkin? Suçlu annesi mi? Çocuklarının karnını doyurmak için niye kahvaltı hazırladın diye mı? diyeceğiz
Berkin vurulduğunda yazdı, okullar tatil olacak arkadaşları ile mahallede maç yapacaktı. Arkadaşları bir yaz Berkin’in uyanmasını beklediler. Sonbahar geldi okullar açıldı sınıf arkadaşları ile öğretmenleri de beklediler Berkin’i. Sonra kış geldi havalar soğudu, arkadaşları, öğretmenleri, ailesi, hiç tanımadığı abileri, ablaları da bekledi Berkin’i. Çünkü uyanacaktı umut, sevinç olacaktı herkese. 200 küsür gün dayanmıştı bir gün uyanacaktı ve upuzun bir rüya gördüğünü sanacaktı. Herkes ve her şey onu bekliyordu. Soğuk bir mezar ve bir kaç metre kefen hariç, her şey! Çünkü Berkin ismi “Sağlam Güçlü ve Kuvvetli” demekti. Hani insanlar ismiyle yaşar derler ya o da ismiyle yaşadı.
Gelişin ile aileni aydınlatan Berkin, gidişinle bir ülkenin içini yaktın. Dilerim ki yaktığın ateş umuda, sevgiye, huzura ışık olsun. Ruhun şad, mekanın cennet olsun çocuk…
Comments comments Etiketler:Berkin Elvan
Önceki: Trabzon-F.Bahçe Arasında Oynanan Şeyin Ne Olduğunu Bilmiyorum Ama Futbol İle Alakası Olmadığı Kesin Sonraki: Notaların Sihirbazı “Erdem Kınay” Yazar Hakkında