Bir çuval ceviz! - Kocaeli Gazetesi
Yazar Yılmaz Kırlı -12 Aralık 2015
Bir çuval ceviz!
Spor Ata’nın deyimiyle “Zeki, çevik ve ahlaklı” olması gereken önemli bir uğraşı. Ancak; Dünyamızda spor, aslında olması gereken gibi değil, gittikçe de dejenerasyona uğratılmakta.
Allah katında mükafatlandırılacakların öğrendiğimize göre sınırsız hüsnü kabule kavuşacakları şeklinde yaptığımız her işte. Bu ister spor olsun, ister başka bir uğraş olsun. Kişinin iyi niyetli olup olmamasıyla ilintilidir. Kişi ya sevap kazanmış, ya da günah işlemiş olur.
Geçmişten günümüze Allah rızası gözetmemekle geleceğe hiç de olumlu şeyler bırakmıyoruz.
Şahsen gençlik dönemimizde başlayan spor hayatımda iyi şeyler yanında çok hatalar da yaptığımı hatırlıyorum. Bu bağlamda Rabbim’den tövbelerimi kabul etmesi için dua ediyorum.
Fakat ülkem ve dünya spor kamuoyunda rüşvet, şike gibi daha birçok olumsuzlukları gazeteler ve görsel yayın organlarından öğreniyoruz.
Gayem bu kubbede hoş bir seda bırakmak. Genç neslin inanç zafiyetinden kurtulmaları adına spor sahaları ve yaşamları boyunca Ata’nın deyimine uygun ve de bence en önemlisi Allah’ın rızasını kazanacak eylemlerde ve söylemlerde bulunmalarını arzulamaktayım. Çünkü çok önemli. Bu açıdan bakıldığında insanoğlu nefsine mahkum, hiç ölmeyecekmiş gibi, olayların maddi tarafına bakmakta, maneviyatı hiç umursamamaktadır.
Aslında bedenen ve ruhen donanımla sporcu ve yöneticiler almalıyız ki; Rabbimin hüsnü kabulüne mazhar olabilelim. Bir müsabakada galip gelmek, mağlup olmak veya berabere kalmak kaçınılmaz sonuçlardır.
Eğer bizler en ince teferruatına kadar inançlı, dürüst ve helalinden kazanma adına mücadelemizi sürdürürsek başarı mutlaka gelir, her iki dünyada da mutlu oluruz. Gerisi Allah’a kalmış bir şey.
Bu bağlamda bir kıssa ile yazıma son vermek istiyorum.
Hoca Nasrettin ders verdiği talebelerine “Yarın size bir çuval ceviz getireceğim. Allah’ın istediği gibi mi, yoksa benim istediğim gibi mi dağıtayım?” der. Çocuklar aldıkları eğitim üzere “Allah adildir” diye düşünüp hocanın değil, Allah’ın istediği şekilde dağıtılmasını isterler. Hoca ertesi sabah bir çuval cevizle gelir. Bazı çocuklara 3’er, bazılarına 5’er ceviz verip, kalan yarım çuvalı bir çocuğun önüne bırakır. Bazı çocuklar ise hiç ceviz almamıştır. Çocuklar hep birlikte “Ama hocam!” deyip itiraza başlarlar. Hocanın verdiği cevap anlamlıdır. “Eğer benim istediğim gibi dağıtmamı isteseydiniz ben adil dağıtacaktım. Allah böyle istedi” der.
Adil olmak umuduyla kalın sağlıcakla.