o卩乇ㄒ乇尺 卩卂几o Hababam Sınıfı'ı inceledi.
@Avare27·17 Şub 2019·Kitabı okudu
Hababam Sınıfı, ilk kez 1956 yılında Rıfat Ilgaz tarafından yazılan ve Turhan Selçuk tarafından çizilen güldürü eseridir. Eser ilk olarak Turhan ve İlhan Selçuk kardeşlerin sahibi olduğu "Dolmuş" adlı dergide yayınlanmıştır. Hababam Sınıfı, Türk edebiyat tarihinde eşine az rastlanır bir başarıyı yakalamış güldürü serilerinin başında yer almaktadır. Yayınladığı tarihlerde hem kitap hem de oyun olarak halk tarafından oldukça rağbet görmüştür. İlk sayılarında Rıfat Ilgaz "Stepne" takma adıyla yazmış ve ilerleyen sayılarında gerçek adını kullanmıştır.
Hababam Sınıfı adlı eserin konusu, yatılı okulda okuyan edebiyat sınıfının yatakhanede, yemekhanede ve sınıfta başından geçen komik olayların anlatılmasıdır. Bu eserde eğitim sorunu eleştirilmektedir. Hocaların öğrencilere ve derslere karşı tutumlarının eğitim kalitesindeki durumu gözler önüne serilmektedir. Rıfat Ilgaz tarafından da belirtildiği gibi aradan ne kadar zaman geçmiş olursa olsun eğitimdeki gerilik hep aynı kalmıştır. Ayrıca eserdeki tiplemeler üzerinden dönemin genel yapısı da okuyucuya aktarılmaya çalışılmaktadır.
Hababam Sınıfı eserinin bu kadar çok sevilmesinin nedeni, onu okuyan herkesin, hem olaylar hem de tiplemelerde kendine yakın birşeyler bulmasıdır. Rıfat Ilgaz eserde yer alan olayları yazarken hem kendi yaşadıklarından hem de çevresinde olup da ona anlatılanlardan örnek aldığını belirtmektedir. Hababam Sınıfı'nın bugün de beğenilerek okunmasının ve birçok kimseye tanıdık gelmesi, hâlâ eğitim sorunlarının devam etmekte olmasıdır. Ülkemizdeki eğitim sorunun anlaşılabilmesi açısından, Hababam Sınıfı adlı eser okunmaya değer olarak görülmelidir...
8.8/10 (294 Oy)
Bünyamin Müftüoğlu Hababam Sınıfı İcraatın İçinde'yi inceledi.
@bunyaminmuftuoglu·28 Oca 2019·Kitabı okudu
Rıfat Ilgaz'ın Hababam Sınıfı mizah serisi, iki roman, üç tiyatro eseri olmak üzere toplam beş kitaptan oluşuyor. İlk roman 1957 yılında, ilk romandan uyarlanan üç tiyatro eseri 1972 ve 1975 yıllarında, okumuş olduğum serinin son kitabı olan bu roman ise 1987 yılında yazılmış.
Rıfat Ilgaz'ın "Dolmuş" dergisinde "Stepne" takma adıyla, kısa mizah öyküsü olarak yazmaya başladığı ve otuz senelik bir süreçte tamamlanan Hababam Sınıfı serisinin en önemli özelliği, eğitim öğretim alanındaki yanlışlıklara dikkat çekmesi; yaşadığı döneme ayak uyduramayan geri kafalı öğretmenleri, baskıcı idarecileri; haylaz, tembel, ezberci öğrencileri eleştirmesidir. Eserlerin mizahi yönü de elbette oldukça önemli, fakat burada amaç, güldürürken okura yanlışlıkları düşündürmek ve sorgulatmaktır.
Seriyi oluşturan kitaplar içerisinde en şiddetli eleştirilerin bu kitapta yapıldığını söyleyebilirim. Bu kitapta diğer eserlerden farklı olarak daha yoğun bir siyasi söylem de bulunuyor. Romanın mizahi yönü yok denecek kadar az. 1980'li yıllarda Türkiye'de toplum içerisinde ve siyaset alanında yaşanan tartışma ve kutuplaşmaların çoğunu eserde görmek mümkün. O yıllardan günümüze kadar süregelen, cemaat, laiklik, imam hatip okulları, türban, sağcı solcu tartışmaları üzerinde yoğun olarak duruluyor. Bunların yanı sıra, okul idarecilerinin siyasetçilere yaranma çabası, siyasi fişleme, yasaklanan grevler de eleştiriliyor. Tabii bu eleştiriler Hababam Sınıfı öğrencileri, okul idarecileri ve öğretmenler üzerinden yapılıyor. Örneğin Hababam Sınıfı'nda gerçekleşen bir din kültürü ve ahlak bilgisi dersinde, Rıfat Ilgaz'ın siyasi olarak birbirinden ayrıştırdığı öğrenciler, Darwin'in evrim teorisini tartışıyor. Kitapta anlatılan olaylar üzerinden, Rıfat Ilgaz'ın görüşleri hakkında bilgi sahibi de olabilirsiniz.
@bunyaminmuftuoglu·13 Oca 2019·Kitabı okudu
@onurozkan7·07 Tem 2018·Kitabı okumayı düşünüyor
"SINIF’ın ozanıyım mimli,
Ne var ki güllerin dikeni çok!"
Rıfat Ilgaz Bütün Şiirleri 1927-1991, Rıfat Ilgaz
Oktay Dinç Yokuş Yukarı'ı inceledi.
@OktayDinc·22 Eyl 2017·Kitabı okudu
Yine kütüphanenin kuytu köşelerinde kalmış ve ilk okuyanı ben olduğum harika bir kitap daha. Yokuş yukarı, Rıfat Ilgaz'ın "Yokuş" diye tabir ettiği kariyerinde yaşadığı anılardan oluşan bir kitap. Siyasi sebeplerden çokça hapse giriyor, çeşitli basımevlerinde, gazetelerde ve dergilerde çalışıyor. Kariyerinde zirve yapacağı "Hababam Sınıfı" efsanesi de bu dergilerden biri olan "Dolmuş Dergisi" zamanına denk geliyor. Dolmuş Dergisinde yazıları yayımlanırken, siyasi sebeplerden dolayı gerçek adını kullanamadığı için biraz da nüktedanlık yaparak "Stepne (Yedek Lastik)" mahlasıyla yayımlıyor yazılarını. Hababam Sınıfı'da, Stepne'nin kaleminden çıkıyor. Hababam Sınıfı tabiri caizse peynir ekmek gibi satılınca kitap haline getirip basmaya karar veriyorlar. İlk Hababam Sınıfı kitabı da Stepne adıyla piyasa çıkıyor. Kitaplar dergi gibi satıyor ve kısa sürede tüm baskısı bitiyor. Bunun yanında tiyatro oyunları da oynanmaya başlıyor. O zamanlar Hababam Sınıfı'nda kimler oynamıyor ki? Zeki Alasya, Metin Akpınar, Ercan Yazgan, Suzan Ustan... Suzan Ustan? Hababam'da kadının ne işi var? Rıfat Ilgaz ilk başlarda kadın oyuncunun oynamasını istemez ve reddeder. Ama sonra bir tiyatro oyununda Suzan Ustan'ı izler, oyun sonu Suzan hanımın yanına giderek, "Ben bu rolü bir hanım oynasın diye yazmazdım ama inanıyorum ki siz harika bir Şaban olacaksınız." der ve İnek Şaban'a ilk kez saçları üç numaraya vurulup erkek kılığına sokulan Suzan Ustan hayat verir.
Oyunda kitap gibi çok tutuyor ve kapalı gişe oynanmaya başlıyor. Hal böyle olunca da ikinci kitap yazılıyor ve basılıyor. Fakat bu sefer bir farkla, Rıfat Ilgaz imzası ile. O zamanlar Stepne'nin gerçekte Rıfat Ilgaz olduğuna inanmıyorlar ve taklitçi olarak yaftalıyorlar. Hatta "Rus yazar Stepne daha iyi yazıyordu" diyenler bile çıkıyor. Bu olaylar üzerine Rıfat Ilgaz "Ben asıl hatayı ilk kitabı Stepne adıyla yayımlayarak değil, ikinci kitapta Rıfat Ilgaz adını kullanarak yaptım" diyor.
Okuması hoş ve akıcı bir kitap olmuş. Rıfat Ilgaz'ın arkadaşları hep tanıdık yazar veya şairler olduğundan onlar hakkında bilgi almak bakımından da yararlı bir kitap. Mesela en yakın arkadaşları Mehmet Raşit Öğütçü veya bilinen adıyla Orhan Kemal, Sait Faik Abasıyanık, Aziz Nesin... Daha kimler kimler...
Sıkılmadan ve severek okuyacağınız bir kitap olduğunu düşünüyorum. İyi okumalar.
RJ Don Kişot İstanbul'da'yı inceledi.
@RaJe·23 Mar 2016·Kitabı okudu
Sene 1957'de Turhan Selçuk ve İlhan Selçuk’un çıkardığı Dolmuş Dergisi’nde “Stepne” takma adıyla dizi olarak yayınlanmış.Öyküye vurarak aslında dönemi eleştiren bir eser.O dönem başta Demokrat Parti, Adnan menderes var.Şimdi siyasi tarihim çok iyi değildir.Ne yapmıştır etmiştir Adnan Bey çok iyi bilmiyorum ama kitaptan yola çıkarak o dönem hakkında hislerimi anlatabilirim sanıyorum.Ya da hisler demeyelim gözlem.Bir kere inanılmaz bir yolsuzluk var halk nereden nasıl kaytarırım gözüyle bakıyor her şeye.Devlete güven yok.Birileri devlet adına ahkam kesiyor ama kendi elini taşın altına koyan yok.Herkes böyle akıl vermeye hevesli yahu sen napıyosun desen akıl veriyoruz kardeşim diyecekler.En önemli görev benim diyecek utanmasa.Adam kayırma almış başını gitmiş en ufak olaylarda bile ha babam biri birine yürümesi için yardım ediyor.Yol gösteriyor.Büyüklük yapıyor.Genel çerçeveyi böyle özetleyebiliriz kitaptaki.Aslında her bir öykü üzerine uzun uzun konuşulması gereken bir kitap.Sonra her öykünün sonunda vay ülkemin haline,benim bunu değiştirmem lazım, ben bunu nasıl değiştiririm çabasına düşülmesi gereken bir kitap.Kızım sana söylüyorum gelinim sen anla lafı işte.Her öykü ayrı ayrı çok güzel eleştiri olmuş bence. Bir yandan bakıyorsunuz 1957'den 2016'ya zaman makinesine biniyorsunuz.Öyküler bugün yayınlansa gene aynı güncelliği korur. Özellikle adam kayırma ve kendini Don Kişot sanan insanlar konusunda.Kimse aaa bu yazı 1950'lerin yazısı demez işte tamda bu yüzden hep beraber oturup bir düşünmeliyiz bence.Neyi düşüneceğiz peki? Yönetim niye böyle diye değil.Ben niye böyleyim diye?Ben çocuklarımı nasıl yetiştirmeliyim ki şu düzen değişsin diye.Üstünden yarım asır geçmiş neredeyse bu aksaklıklar hala aynı ise insanların temelde hata yaptığındandır. Birileri Don Kişot gelmiş Don Kişot gidiyor. Sanıyor ki enayi diyerek beni yüceltiyorlar.Millet yüzüne bakıp söverken,sanıyor ki aslında yaşa varol diyorlar.Bari biz Don Kişot olmayalım ve bir nesil sonrayı Don Kişot yetiştirmeyelim.Devlet kurumlarında çürümüşlük temelde bireylerdeki çürümüşlükten ileri gelir.Bu yüzden önce insanımızın değerleri nasıl korunur bunu düşünmek lazım.( Not: Burada kastım hükümet eleştrisi değil.Sevip sevmemek hükümeti ayrı bir mesele.Ben bu ülkenin kronikleşmiş hastalıklarından bahsediyorum.Cumhuriyet'in ilk yıllarından günümüze gelen salgınlardan.Mesele bugünkü yarınki hükümet meselesi değil burada.)
Yazarın kitaplarını çok çok küçükken ilkokul zamanında okumuştum.Ne yalan söyleyeyim hiç birini hatırlamıyorum.O yüzden şu an okuduğum ilk kitabıymış gibi hissediyorum yazarın.Diğerleri nasıl bilemiyorum tabi ama dili inanılmaz basit bir kitap.Sanırım biraz daha yazarken halk diline yaklaşmaya çalışmış.Boş zamanınız olursa bir okuyun kendinizde göreceksiniz.