A CUP OF CAFFEINE: November 2016
Ukrayna yazılarını yazınca diğer bölümlere yer verememiştim. 12 Kasımda Emirgan Parkında gitmişiz. Bu parkı severim. Ne yazık ki son dönemlerde gelinler için bir fotoğraf stüdyosu olmuş gibi.
Turing işletirken beyaz köşkü çok severdim. Çocukken oraya gittiğimizde temiz havuzunda mavi gökyüzünün yansımasını seyrederdim. Etrafındaki masalar, gelen insanlar....Kendimi beyaz sarayda yaşayan bir prenses gibi hissederdim.
Bugün işte öyle... (bu üç noktalarıma alıştınız herhalde. Bu noktaları koyunca sözüm kalmadı demek benim için...) İş makineleri Emirgan parkına da girmiş... Kafe mi yapıyorlar başka birşey mi yapıyorlar bilmiyorum isteyenlerin gözü aydın ...
yapımı 13 yy (1234) dayanıyor.İkinci dünya savaşında Sovyetler Birliği tarafından depo olarak kullanılmış. 1970 yıllarında dini müzeye çevrilmiş. Sovyetler Birliğinin dağılmasından sonrada Ukraynalı Yunan katoliklerin Kilise olarak kullanmalarına izin verilmiş.
Bu kilisenin önünde Nykyfor Drovnia'nın heykeli var. Ünlü bir resam. Polonyada doğmuş. Annesi sağır ve çok fakir olduğu için ilkokul eğitimi dahi alamamış. Kendiside konuşma özürlüymüş. Lvivi hiç görmemesine rağmen yüzlerce tablosunu yapmış.
Eğer kilisenin önüne gider burnunu okşar ve parmağınızı onun parmağınıza değdirirseniz dileğiniz gerçek oluyor. Tabiki bunu yaparken ufak bozuk paralarınıdan atarsanız başka kimselerin de dileklerinin gerçekleşmesine vesile olursunuz.
Karşınızda ben. Kat kat giyinmiş durumdayım. İçimdekileri sayayım (aslında tek tek gösterdiğim bir fotoğrafım vardı ama bulamadı). T-shirt, kazak, polar hırka, mont (yeşil fosforlu) ve siyah mont. Tam 5 kat. Hiç üşümedim. Ama neden kalpak taktıklarını anladım. Vücudum üşümemesine rağmen sadece arnım ara ara üşüdü.
Bernardine Church and Monastery (3a Soborna Square) . Buda başka büyük bir kilise artık aklımda tutamıyorum ama hemen yanında bir pazar var. Şimdilerde st. Andrew Greek Church olarak biliniyor.Bununda yapımı 146o yıllarına dayanıyor.
Yukarıdaki fotoğrafda Özgürlük Meydanı var. Taras Shevchenko. Ukraynalı bir şairin heykeli. Yanında ki o dalga gibi olan şeyin üzerinde de ölen ve acı çejen insanların figürleri vardı. Ne yalan söyleyeyim anıttan hoşlanmama rağmen böyle bir meydanın olması çok güzel. İnsanların özgürçe düşüncelerini ifade etmelerinden daha güzel ne olabilir ki.
Lviv Opera binası. Solomiya Krushelnytska National Opera and Ballet Theater.
Rynock Square. Burası şehir kurulduğundan beri varmış. 1851 yılında yeniden yapılmış. Hükümet binası (65 m boyunda Lviv'in en yüksek noktası) tam ortasında (hani bizim tırmandığımız) . Burada köşede aşağıdaki ikinci fotoğrafya venüs heykelinin tam karşı köşesindeki kafeye (kahfe fükkanına) girmenizi öneririm. Aynı zamanda bir kahve dükkanı ve kahve müzesi gibi. Alt kata inmeniz gerekiyor. İnerken size lambalı bir kask veriyorlar. Kahvelerini de madenciler tarzında yakarak eğlenceli bir şekilde pişiriyorlar. Klastrofobi niz varsa işiniz zor olabilir.
Buda tramvayları. Rynock meydanından 1 ve 2 numaralar kalkıyor. Biz bir tanesine binelim dedik. Merak işte. Gri camlı kapının küçük bölmesinden parayı koyuyorsunuz. 2 grivra (bizim paramızla 20 kruş) oda size aynı delikten bileti koyarak gönderiyor. Bulanık çıktığı için gösteremiyorum ama içeride bir demir delgeç alanı var. Orada bileti deldirmeniz gerekiyor. Yoksa ceza yersiniz.
Neyse bizim tramvay yolculuğumuz kısa sürdü. Çünkü yayalara yol vermekten ve araçlara yol vermekten bir türlü yol alamadığını görünce bir kaç durak sonra sıkılıp indik.
Artık gezi bitsin. Biz görülcek tüm yerleri iki gün içinde gördük. Ancak bir üçüncü günümüz olsaydı şehrin dışındaki kaleleri de görmek isterdik tabiki.
aşağıdaki kaynak bize çok yardımcı oldu. Dilerseniz siz de oradan faydalanabilirsiniz.
Posted by Arzu Brumendi at Saturday, November 26, 2016