Fıstık Ezmeli Kurabiye - Sibel'in Kahvesi
11:08 ÖS, Ağustos 17, 2010
11:59 ÖS, Ağustos 17, 2010
Sevgili Sibel yazının başında demişsin karanlığın sonuna geldiğini düşündüğünde anda bir ışık yanıyor diye. Doğru da sabretmeyi bilmek lazım dimi. Ben bazen beceremiyorum bunu. Hemen her şey çabucak düzelsin istiyorum ama benim istememle olmuyor. Yaşanacaklar varsa önce yaşanıyor sonra düzeliyor herşey. Neyse.Kurabiyeler harika görünüyor ellerine sağlık. Gerçekten kahvenin yanında pek de güzel giderler.
10:19 ÖÖ, Ağustos 18, 2010
Sevgili Sibel, beş yıl önceden bugüne bakma şansımız olsaydı hiçbirimiz bugünkü kendimizi hayal edemezdik. Çünkü haklısın her dönemde hayattan farklı şeyler öğreniyor insan. Bazen böyle zenginleşiyoruz, bazen de kaybediyoruz. İşin kuralı bu. Şimdi nasıl 5-10 vs. yıl sonraki kendimizi hayal edemiyorsak, öyle işte... Hayattaki her dönemin kattıklarıyla seni zenginleştirmesi dileklerimle...Peanut butter hastasıyımdır, Amerika'daki günlerimin özlediğim nadir taraflarından biridir bu kurabiyeler. Bu nedenle ilk fırsatta denenip, derin dondurucuya atılacak.. Zira arada bir bir tane yemek lazım..Ellerine sağlık,İştar
1:07 ÖS, Ağustos 18, 2010
2:27 ÖS, Ağustos 18, 2010
5:06 ÖS, Ağustos 18, 2010
merhaba sibel,yazdıklarını okuyunca benim de istemediğim bir işe başvurup, kabul cevabı alınca ağlayarak eve döndüğüm aklıma geldi. ama şimdi (yaklaşık 8 senelik bir sabır döneminden sonra:) çok sevdiğim bir işim var. belki hiç sevmediğim yerlerde çalışarak geçirdiğim o yıllar olmasaydı, şimdiki işimin kıymetini bu kadar bilemezdim diyorum. Allah sonunda en güzelini karşımıza çıkarıyor. Sadece zamanı var. Bol şans diliyorum sana.Filiz
5:19 ÖS, Ağustos 18, 2010
Sibelcim ben aydınlığın kapını çalmış olduğunu, seni gülümsetenin, heyecanlandıranın gelmiş olduğunu hissettim satırlarından. bilmem yanlış mı?Kirpinin zarafeti'ni okumuşsun:) O kitap öyle bir kitap ki okuyanın hayatında sallantılar yarattığına inanıyorum ben. Tabi ki eğer okuyan o satırların içeriğini, yüreğinde, taaa en derininde hissedebilecek derinlikte biriyse, ki senin öyle olduğunu biliyorum.Ben bu şekilde yaşadım. hayatımda temelde sallantılar yaşadım, inan bana yerinden oynamayan tuğla kalmadı desem yeridir. Ama kendimi tanımamda, isteklerimi keşfetmemde o kadar yardımcı oldu ki, BEN olarak çok güçlü bir şekilde ayaktayım şimdi. Bunda Kirpinin Zarafeti'nin, Renee'nin, Paloma'nın, Bay Kakuro'nun ne kadar etkisi olduğunu çok iyi biliyorum ben:)senin bu kurabiyelerin Renee'nin kitap okuma şöleni sırasında yediği çikolataları hatırlattı bana. Kitap yanına sıcak sütlü bir kahve ve fıstık ezmeli kurabiye bence Renee dahil her edebiyat aşığını memnun edecektir:) sevgiler canım
9:59 ÖS, Ağustos 18, 2010
Yaseminciğim, Arman Kırım da aynı markadan bahsetmiş, benim bulduğum ve kullandığım Picky Polly markaydı. Ama doğrusu tek başına tadınca çok da güzel bulmadım, kurabiye içinde güzeldi.Handan teşekkürler..Ebru, aynen söylediğin gibi, önce yaşanması gerekenler yaşanıyor. Hiç sabırsız olma, hayat beklediğimize değecek kadar güzel sürprizler çıkarabiliyor karşımıza..İştarcığım, bugün bir arkadaşımla da bunu konuştuk, aynen senin dediğin gibi bundan 5 yıl önce bugünümüzü hayal edemezdik dedi o da. Yaşadıklarımızla zenginleşmemiz ve sürekli öğrenmeye devam etmemiz benim de en büyük dileğim.. Sevgili Adsız, hiçbir sorun yok merak etmeyin..Ayşe, gizemli kalsın şimdilik:)Filiz, benzer şeyler yaşamışız. Ben 10 yıl sabrettim, tam 10 yıl! Ve şu an büyük mutluluk duyduğum bir işim var...Zerenciğim, hissettiklerin doğru canım:) Kirpinin Zarafeti inanılmaz etkiledi beni de.. Üstelik yolculukta başladım ve kentte devam ettim, hiç bitmesin isteyerek.. Finalindeki hüzün bile o kadar güzeldi ki! Paloma, Renee ve Bay Kakuro yakın dostlarım gibiydiler, onları o kadar elle tutulur derecede yakınımda hissettim ki okurken.. Filmini izlemeyi de çok istiyorum şimdi. En kısa zamanda görüşelim Zerenciğim, seni çok özledim ve paylaşılacak çok şey birikti!Sevgilerimle...
1:41 ÖÖ, Ağustos 19, 2010
''Ve yolun en karanlık olduğu yerde, bazen birisi ya da bir şey ışık tutuveriyor yolumuza''hayatımdaki son bir yıl buna öyle güzel örnek ki. karanlıklar aydınlığa dönmeye başladı bahsettiğin gibi. ve bugün,en ihtiyacım olduğu anda sen bunları yazdın..bir kez daha emin oldum.sağol sibel.
9:55 ÖS, Ağustos 23, 2010
1:55 ÖS, Ağustos 24, 2010
Sibel'ciğim,Dilerim güneşli ve güzel günlerde, ışıklı dönemeçlerdesindir bugünlerde.
7:06 ÖS, Ağustos 24, 2010
dün yaptım, gerçekten inanılmaz oldular! çok teşekkürler tarif için. yalnız merak ettiğim bir şey var, 12 dk sonra çıkardım fırından, bir tanesini dürttüm, dağılacak gibi oldu, hemen fırına geri koyup 3 dk daha bekledim, bu sefer kararmaya başladı. normal piştiğinde dağılacak gibi çıkıp soğuyunca sertleşiyor mu? bir şeyi biraz daha eksik mi koydum? eksik demişken, tereyağını biraz azaltmayı düşünüyorum bir dahakine ;)
6:17 ÖS, Eylül 14, 2011
7:50 ÖS, Eylül 14, 2011
9:43 ÖS, Haziran 16, 2015