Musahibname- III - Edebiyat Defteri
İyi geceler Hemdem,
Belki sen bunu bir gece vakti okumuyorsun. Ama ben biliyorum içindeki karanlığı. Eğer gün aydınlıksa, bu iyi geceler kelamını, içindeki geceye armağan ediyorum.
Bugün aileden bahsetmek istiyorum.
Aile, minicik kalbinin dört odacağını onların sevgisiyle doldurduğun bir sevgi makinesidir. Annenin, babanın, abinin, ablanın, kardeşinin kocaman sevgilerini, minicik yüreğinde taşırsın. Lakin her ne kadar kocaman sevgiler desem de birinin yeri başka, çünkü o bambaşka. O anne, o annen, o annem...
Her ne kadar çok seviyorum desende, ne kadar çok sevsende, sevgin anneninki ile kıyaslanamaz. Belki annelerin yüreği daha büyüktür, belki de yüreğinden büyük bir sevdayı taşıyacak güçtedir.
Ah annem, sen ne güzel insansın. Benim canım yansa, seninki benimkinden daha fazla yanıyor. Öyle seviyorsun ki, sevgin, sevince, hüzne, üzüntüye ve özleme dönüşüyor ve gözlerinden damla damla süzülüyor. Bilirim, o gözyaşlarının içinde tatlı bir sevgi yatıyor. Esirgemiyorsun gözyaşlarını gözlerinden, kimin yanında olursan, hiç utanmadan ağlıyorsun. Çünkü ağlamak utanılacak bir şey değil, ufalanacak bir şey. Ufalanır sevgin, dökülür gözlerinden.
Velhasıl kelam, aile gökyüzü gibidir. Anne ise o gökyüzünün gecesinin ayı, gündüzünün güneşidir.
Evladı için yanmayı da göze alır, evladı aydınlansın diye yanmayı da. Ailen annendir, annen ise ailendir...
Kayıt Tarihi:21 Ekim 2019 Pazartesi 18:15:32
MUSAHIBNAME- III YAZISI'NA YORUM YAP
"Musahibname- III" başlıklı yazı ile ilgili
Musahibname- ıı RAMAZAN MUSLUOĞLU