İyileştim mi? | Bekar Anne
Boşanalı 4.5 sene olmuş. Bugün birine anlatırken farkettim. Her zaman söylerim, ilişkinin uzunluğu ve/veya aradaki aşk, tutku, öfke ve şiddetin derecesine göre ister kadın olsun, ister erkek; ayrılık sonrası toparlanma süresi 1 ay ile 2 yıl arasında değişir. Daha uzun sürmesi durumunda bence muhakkak uzman yardımı almak lazım. Benim 11 yıllık, benim çok bağlı olduğum, çok sevdiğim ama son 5 senesi çok kavgalı ve şiddet dolu ilişkim sonunda iyileşmem 2 yılımı aldı. Çok sevdiğim 10 aylık ilişkimden sonra toparlanmam 2 ayımı ve en son benim kendi kendime içimde kavurduğum sevgimin karşılıksız kalmasından dolayı kırılan kalbimi toplamam bir kaç haftamı aldı. İyileşiyorum.
Çok ciddi maddi sıkıntılarım oldu benim, çoğunluğu evlilik döneminde. O durumu atlatmam, çok sıkı çalışma ile, 3-4 sene sürdü borçlarımın tamamını ödeyebilmem. Sağlığım bozuldu ama ruh halimin düzelmesi ile toparlanmam devam ediyor… hala kilolarımla mücdele halindeyim, hala stres ve travma sebepli boyun ağrıları çekiyorum ve sanırım hala kronik bir biçimde vitaminlerim eksik ama iyileşiyorum.
İnsan yaşadıkça, her gün yavaş yavaş iyileşiyor. Ama yanılgıya düşmeyelim….
Bazen, tam her şey istediğimiz yöne gidiyormuş gibi düşünüp sorunlarla karşılaşınca yoruluyoruz, üzülüyoruz ve çok kırılıyoruz. Neden biliyormusunuz? Yanılgımız iyileştiğimizi düşünmekte. Çoğumuz hayatta hep hedefler koyuyoruz… “bilmem ne olursa, her şey yoluna girercek, o zaman şunu yapabilirim…” diye düşünüyoruz, olmayınca da yelkenleri suya indirip, yılgınlık yaşıyoruz. İyileştiğimizi bundan dolayı da şartlarımızın da iyileşmesi gerektiğini düşünüyoruz ya; olmayınca hazırlıksız yakalanıyoruz.
Aslında iyileşmedim. Hala kırgınlıklarım, kırıklarım var. İyileşiyorum dedim ya, yalan değil ama hem iyileşiyorum ama hem de kötüleşiyorum. Hayat bir süreç, inişli çıkışlı aktif bir süreç. “İyileştim” yanılgısına düşerek, temkinimizi kaybedersek; bizi yıldırmak için büyük bir fırtınaya gerek olmaz, hafif bir rüzgar bile yeter bizi yere sermeye. “İyileştim” demek yerine “iyi olmayı çok iyi biliyorum” demeyi deneyin ki hayat tatsız yüzü ile karşılaştırırsa “iyi olmayı” bildiğiniz için sizi korkutamasın.
Evet sevgimin ihanetini yaşayalı 4.5 yıl, 10 ay, birkaç hafta geçmiş olabilir ve gerçekten de geçti ama bu bir daha başıma gelemeyeceği anlamına gelmiyor. Evet, bugün maddi anlamda geçiniyorum ama yarın işimi kaybedip parasız kalma ihtimalimin olmadığı anlamına da gelmiyor. Olsun, olacağı varsa da olsun. Düşersem yine kalkarım, kırılırsam yine iyileşirim. Nasılsa becerebiliyorum.
Etiketler : bekar anne ve finans, bekar anne zorlukları, boşanma sonrası aşk, iyileşmek, kadın olmak, yeni başlangıçlar
Bugün çok ilginç bir şey yaşadım. Oğlumun gittiği spor okulunda hoca çocukları antreman için eşleştirmek…
Gb 29 Kasım 2015 Reply
Benim annemlere geleli bir bucuk yil dava sonuclanali 8 ay oluyor. Biraz farkettim ilk zamanlara gore sukurler olsun. Sozlerinizden anlasiliyor ki tunelin ucunda isik oldugu dogru.