Dört haftadır “Minik Ayaklar” ile yürüyoruz. Yazılı Kanyon, Kasnak Meşesi son olarak da Kovada Milli Parkı… Amacımız minikleri doğa ile buluşturmak onlara doğa sevgisi aşılamak…
Günümüz çocukları gününü neredeyse dört duvar arasında geçiriyor. Evden dışarı yalnızca okula gidip gelirken çıkıyor. Tek eğlenceleri bilgisayar ve telefon ekranı… TED Koleji ile yaptığımız bir gecelik çadırlı kamplı etkinlikte bu tür etkinliklere ne kadar aç olduklarını gördük. Çadır yaşantısı onları çok etkiledi. Ateş başından hiç ayrılmak istemediler. Ateşte yalnızca “marşmelov” kızartılacağını bunun dışında neler pişirilebilir bilmemeleri dikkatimizi çekti. Onlara hazırladığımız közde patatese bayılmışlardı.
Dünya Bilim Anaokulu’nun minikleri Yazılı Kanyon Milli Parkı’nda düz yolla yetinmeyip soluğu kayalara tırmanmakta aldılar. Taş toplayanı mı ararsınız yaprak toplayanı mı? Özledikleri çocuk oyunlarını topluca oynadılar, dereye doyasıya taş attılar. Öyle yoruldular ki çoğu otobüse biner binmez uyudu.
Kasnak Meşesi Ormanı’na iki kez gidildi. AEK Koleji ve Bahçeşehir Koleji öğrencileriyle… Her iki okulun öğrencileri yürüyüş boyunca ailelerini hiç aramadı. Bolca palamut topladılar yeni ağaçlar yetiştirmek için. Büyüklerini soru yağmuruna tuttular ağaçların, otların isimlerini öğrenmek için… En çok ilgilerini çeken ağaçlardaki renk cümbüşü ve ağaçlardan gökyüzünü çoğu yerde görmemeleriydi. Düz yolu beğenmediler, rotayı değiştirip tepe tırmanışına geçmek zorunda kaldık.
Gençleri düz yolların doyurmadığını görünce Kovada etkinliğinde değişik bir rota uygulamaya karar verdik. Gençleri Akbelen Tepesi’ne çıkaracaktık. Biraz zorlu bir tırmanış olacaktı. Çocuklar yorulacak olursa yoruldukları yerden dönecektik. Nasıl olsa yeterli teknik görevlimiz vardı. İşin en ilginç yanı mola yerinde bir kız öğrencinin ağladığını gördüm. Nedeni onları neden uzun parkura götürmüyor da kısa parkur yürütüp bir kilometre kısa yürütüyormuşuz. Anne babalarını geride bırakıp yasak olmasa neredeyse öncüyü yarı yolda bırakıp zirveye tırmanacaklardı.
Zirvedeki manzara doyumsuzdu. Böyle güzel bir manzarada kumanyalarını iştahla yediler. Gözlerimiz yarımadadaki üç katlı gözetleme kulesini aradı ama içlerinde bir damla bile doğa, vatan sevgisi olmayan hainler o kuleyi ve iskelenin bir bölümünü yakmışlardı. Ayrıca milli park içinde mangal yakma iznine ne demeliydi? Bu ne biçim bir düşüncesizlikti? Hangi cahil düşünce böyle bir izni veriyordu? O güzelim gözetleme kulesini yakan kıvılcım koskoca milli parkı ateşler altına alsa bunun sorumlusu kim olacaktı? Gözetleme kulesinin yerine yenisi yapılabilir ama milli park ormanı yanarsa asırlık ağaçların yerine ne yapılabilirdi?
Göldosk olarak gençlerimizi doğa ile buluşturmaya, onlarda doğa bilinci oluşturmaya; gördüğümüz yanlışları dile getirmeye devam edeceğiz. Doğaya gönül vermiş tüm dostları bize katılmaya davet ediyoruz.
257 kez okundu. Yazarlar
ONOBARA ANTİK KENTİ - 27/03/2019
Onobara… Her şeyden önce adı ilgimizi çok çekmişti. Yaptığımız ön araştırma sonunda Antalya Konyaaltı yöresinde Gedeller Köyü yakınlarında yoğun orman
GÖKKUBBE ALTINDAN HOŞ BİR SADA GEÇTİ, GÖÇTÜ: MUSTAFA ŞAHİN ABİMİZ
Toplam Ziyaret 253902