İkili bir araştırma etiği anlayışıyla ilgili önemli bir pratik problem, tartışmayı kutuplaştırmasıdır. Duygusal Bulaşımı “etik olmayan” olarak adlandırmak, gerçek zulümlerle birlikte yararlı olmayan bir şekilde toplar. Daha ziyade, problemli bulduğunuz çalışmanın yönleri hakkında özellikle konuşmak daha yararlı ve uygundur. İkili düşünme ve kutuplaşma dilinden uzaklaşmak, etik olmayan davranışları gizlemek için çamurlu dili kullanmamız için bir çağrı değildir. Aksine, sürekli bir etik kavramı, bence daha dikkatli ve kesin bir dile yol açacaktır. Dahası, sürekli bir araştırma etiği kavramı, herkesin –şimdiden “etik” olarak kabul edilen iş yapan araştırmacılar bile olsa, işlerinde daha iyi bir etik denge oluşturmaya çalışacağına açıklık getirmektedir.
Sürekli düşünmeye yönelik bir hareketin nihai faydası, zor etik zorluklar karşısında uygun olan entelektüel alçakgönüllülüğü teşvik etmesidir. Dijital çağda araştırma etiği soruları zordur ve hiçbir kişi doğru davranış biçimini teşhis etme yeteneğine aşırı derecede güvenmemelidir.