KIYAMET V18 by internationala aforum - issuu
emen’de ordunun ve ülkenin en etkili imamının çağrılarına kulak asmayan binlerce kişi, başkent Sana’da gösteri yaptı. Bugünkü gösteriler öğrencilerin küçük çaplı bir yürüyüşüyle başladı. Çatışmalar başlayınca öğrenci grubuna katılım arttı ve grubun sayısı 6 bine ulaştı. Çatışmalarda gerek protestoculardan gerekse polisten yaralananların bulunduğu belirtilirdi. Görgü tanıkları polisin kalabalığı dağıtmak için havaya ateş açtığını söylediler. Güvenlik yetkilileri 50 kadar protestocunun gözaltına alındığını bildirdiler. Aralarında liman kenti Aden de olmak üzere diğer kentlerde de çatışmaların çıktığı haberleri geliyor. Eylemcilerin ayrıca yarını “öfke günü” ilan ederek gösteri çağrısında bulundukları belirtiliyor. Görgü tanıklarının verdiği bilgiye göre, protestocular polis ve hükümet yanlılarının saldırılarını sopalarla püskürtmeye çalışırken, belediye araçları hükümet yanlılarına taş ve sopa taşıdı.
Yunanistan çöp savaşları Yunanistan’ın başkenti Atina yakınlarındaki Keratea kasabasında katı atık alanı inşaasına karşı çıkan halkla polis arasında çatışma çıktı. Polisin cop ve göz yaşartıcı gaz kullandığı eylemde en az 5 kişi gözaltına alındı. Kasa sakini 5 kişinin olay sonra polislerin ev baskınları ile göz altına alındı. Dün akşam yaşanan olaylardan sonra gözaltına alınan kişilerin bugün mahkemeye çıkarılması bekleniyor. Atina’ya yaklaşık 45 km uzaklıktaki şehirde katı atık deposuna karşı mücadele 2 aydır sürüyor.
Bahreyn’de ordu eylemci avında Bahreyn’in başkenti Manama’nın merkezindeki İnci Meydanı’nda kamp kuran göstericilere polisin düzenlediği 3 kişinin ölümüne yol açan kanlı baskında yaralıların sayısının 300 üzerinde olduğu bildirildi. Bahreyn ordusu, başkentte kontrolü ele geçirdiğini, protestoların yasaklandığını duyurdu. Ülkede 60 kişinin kayıp olduğu belirtildi. Mısır ve Tunus’un ardından reform talebiyle protesto gösterilerinin yapıldığı Bahreyn’de en az üç kişi öldü. Şii muhalif milletvekili İbrahim Mattar, Reuters ajansına verdiği demeçte, polis baskınında 60 kişinin de kaybolduğunu söyledi. Resmi olmayan kaynaklara göre, silah ve gaz bombalarıyla yapılan müdahele sırasında en az 100 kişi de yaralandı. Yaralılardan 10’unun durumunun kritik olduğu söyleniyor. Tunus ve Mısır’daki halk ayaklanmalarının ardından, Körfez ülkesi Bahreyn’de de Pazartesi günü gösteriler başlamış, hafta başındaki gösterilerde de 2 kişi hayatını kaybetmişti.
İran’daki gösterilerde 2 kişi öldü! İsyan dalgası İran’a da sıçradı. İran rejiminin yasağına rağmen binlerce İrahlı, sokağa çıktı. “Diktatöre ölüm” diyen muhalifler polisle çatışıyor. İran’da onlarca muhalif göstericinin katılımıyla dün yapılan gösterilerde iki kişinin öldüğü bildirildi. ISNA ajansının, İranlı Milletvekili Kazım Celali’ye dayandırdığı haberinde, “Pazartesi günkü gösteride iki kişi şehit oldu ve çok sayıda kişi yaralandı. Bir kişi vurularak öldürüldü” ifadesi yer aldı. İran’ın başkenti Tahran’da muhaliflerin başlattığı yürüyüşü dağıtmak için güvenlik güçleri, müdahalede bulunmuştu. Müdahale sonucunda 9’u polis 13 kişi yaralanmıştı.
Trans kadına polis şiddeti! Trans kadın Begüm Gökay Özgör, önünden geçtiği Romanya Büyükelçiliği’nde görevli polislerin şiddetine maruz kaldığını belirterek, polislerden şikâyetçi oldu. Özgör, İHD’nin desteğiyle savcılığa da suç duyurusunda bulunacak. İnsan Hakları Derneği (İHD) İzmir Şubesi’nde basın toplantısı düzenleyen trans kadın Begüm Gökay Özgör, 13 Şubat Pazar günü sabaha karşı Romanya Büyükelçiliği’nin önünden geçerken, büyükelçilikte görevli polislerden birinin şiddetine maruz kaldığını açıkladı. Copla dövülerek hakaretlere maruz kaldığını anlatan Özgör, Alsancak Polis Karakolu’na giderek, şikâyetçi olduğunu bildirdi. Alsancak Devlet Hastanesi’nde kaşına dikiş atıldığını, yüzünün yanı sıra vücudunun bir yer yerinde morluklar oluştuğunu anlatan Özgör, İHD’nin desteğiyle de savcılığa suç duyurusunda bulunacağını belirtti. İHD Merkez Yönetim Kurulu üyesi Necla Şengül de, Alsancak bölgesinden benzer şikâyetler aldıklarını belirterek, konunun takipçisi olacaklarını, Begüm Gökay Özgör’ü yalnız bırakmayacaklarını belirtti.
Polonya - Fiat Tychy’de Sabotaj Polonya’daki Fiat fabrikasındaki 300 araç geçen gece öfkeli işçiler tarafından tahrip edildi. Tychy’de (Polonya) bulunan FIAT fabrikasındaki işçiler, Poland sabotaged 300 cars last night. Arabalara farklı biçimlerde sabotajlar düzenlendi. Kimi aracın kaportalarına anahtarlarla derin çizikler çizildi, kimi araçların motorlarına vidalar konuldu, kimi araçların da kabloları kesildi. Yöneticiler şimdi sabotajcıları arıyor. Fabrika çok çalışıyor olsa da ve bir çok işçi vasıflı olsa da fabrikadaki ücretler 500 ila 900 euro arasındadır. İşçiler yönetimden daha fazla çalışmaları için baskı görüyor ve kötü koşulları kabullenmeye zorlanıyor yoksa işlerini kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalıyorlar.
Özellikler Bahçesi Bölüm 38
eknolojik aygıtlar tarafsız görünürler. Fakat gerçekte öyle değildirler; çünkü bir amaçları vardır. Kullanıldıklarında, bilinç üzerinde giderilemez bir darbeye neden olurlar. Böylelikle, ayrıca kullanıcıyı bağımlı kılarlar: hükmedilen, fiziken ve ruhen gelişememiş, çocuk yerine konmuş, yabancılaşmanın kazığına bağlanmış. Bununla birlikte, aygıtlar kullanılmadığında bozulur, paslanır, karıncalar tarafından istila edilir ya da sadece zihinden silinirler. Benzer bir mantıkla, bütün tekno-mantıksal insan yapımı ürünler insanları bunları kullanan ve kullanmayanlar olarak ikiye böler. Kullanımlarını savunanlar, teknolojiyle irtibatı olmayanlar üzerinde egemenlik kurmak için bu aygıtların teknolojik yıkım ve savaş silahlarını kullanmaktan çekinmeyeceklerdir. Bu hep böyleydi, şimdi de böyle. Teknoloji ayrıca ehlileştirici etkisi aracılığıyla böler. İnsanlar, elektronik araçlar ya da teknolojiyi teşvik eden diğer eşyaları almak için; veya basitçe, teknolojinin sunduğu, genellikle eğlence ve konfor, bununla birlikte bazı faaliyetleri yerine getirmede (örneğin bir kıtadan diğerine uçmak, belgeleri bir kelime işlemciye yapıştırmak, günlük olayları banda almak veya polis vahşetini ifşa etmek üzere belgelemek amacıyla video kamera kullanmak), yüksek kapasite vaat eden hizmetlere ulaşmak için çalışırlar. Teknoloji insan ilişkilerine aracılık eder. Deliliğe sürükler, tecrit eder veya bağlantı kurar; teknolojik kültür ile birlikte ve onun aracılığıyla konuşan, yaşayan ve iletişim kuran pek çok insana genel bir kültürel referans vererek. Bu şekilde gerçeklik ve dünya, kendilerini tektipleştirici planın farklı programlarıyla uyum içinde homojenize ederler. Bu aynılık ormanların kesilmesi, alışveriş merkezlerinin yapılması, ırksal ayrımlama , bunlara benzer ve daha fazlası olgu ile pekiştirilir. Teknoloji, çevrenin hızlandırılmış yıkımı olmadan mümkün olmayan tüm bu süreçlere müdahale eder.
Şu tartışmasız görünüyor: Teknoloji, birinin kullandığı, çöpe attığı, unuttuğu veya asla kullanma hakkına sahip olmadığı bir aygıttır. Teknoloji yabancılaştırır. Teknoloji insan hayatını tüketir ve ona aracılık eder. Fakat teknoloji ayrıca, gerçeğin ideolojide kendini bulan işlevsel bir zihni modül tarafından filtrelenmiş bir yaklaşım şeklidir. Bu teknolojik nedendir. Özneyi etrafındakilerden ayıran ve bilinç kozasını patlatan elek, insan rasyonalitesini inşa eder. Aletli uygulamalarındaki nedenin durağanlığı teknolojik filtreyi geliştirir. Ve bu zihni taşlaştırır. Zihin, diğer zihinleri anında etkileyebilen bir güce sahiptir; genel veya sosyal bir bilinç oluşturabilir. Bu şekilde, soyutlanmış hiçbir bilinç kalmaz, çünkü ne zaman biri diğerleriyle etkileşim içinde olsa, ikisinin de bilinci değiştirilmiş, aynı zamanda değişmeye devam eden evrensel bilinçtir. Teknolojik neden bilincin kendini standartlaştırmasına neden oldu; her şeyi eş zamanlı olarak standartlaştırırken. Kendimizi ve ayrıca her şeyi özelleştirebilmek ve herkes ve kendimiz için daha iyi bir algı düzeyi yaratabilmek için bilinci estetik nedene yöneltmek gerekir. Estetik bir gerçeklikte, hayalgücünün tüm olasılıkları açık olurdu ve sosyal bilinç, kitlesel toplum tarafından uyarılmış kör ve şaşırtan yoldan farklı bir yolla yaratılırdı. Bu, sosyal ilişkilerin doğanın her özelliğinde zaten bulunan mantıksal ve kıyassal akıl yürütme yolu ile yeniden yapılandırılmasına öncülük ederdi. Bunu yapabilmek için, varlığımıza serbest bir kontrol sağlamamız ve kendisini daimi zamanda basit bir estetik ifade olarak açıklamasına izin vermemiz birinci derecede önemlidir. Her özellik, hayatla ve birbiriyle iletişim kuran tüm diğer varlıklarla buluşmasında kendi ışığıyla parlar. Çeviri: Tuğçe Ö.
!F’in, hükümet politikalarına paralel, sermaye temelli ve kentsel dönüşüme çanak tutan LGBT “duyarlılığını” yemiyoruz!
ermaye ve iktidar bütün yaşam alanlarımızı gasp ederken, bağımsız işler üretmek gittikçe zorlaşıyor, üretilen işler yine sermaye tarafından sahipleniliyor Bağımsızlık şiarıyla yola çıkan “!F İstanbul Bağımsız Film Festivali” bu yıl, “!F 10 yıldır mahallede” gibi bir motto ve “salyangoz” ikonuyla kendini pazarlıyor. Bununla da, “Müslüman mahallesinde salyangoz satmak” deyimine gönderme yaparak, on yıldır mahalledeki müslüman ahaliye salyangoz satarak imkansızı başardığını ima ediyor. Bununla birlikte, LGBT duyarlılığını yıllardır misyon edinen !F, “Açılıma Devam” diyerek toplumsal muhalefete de göz kırpıyor ve sadece bağımsız olmakla kalmayıp, Kürt meselesiyle ilgili politik duyarlılığa da sahip olduğunu iddia ediyor. Tüm bu hassasiyetlerin, İstanbullu olmaktan geldiğini söyleyen !F, “hayatın bir sürü alanına dokunmak” isterken, sermaye ve iktidarın parmağıyla dokunduğu İstanbul’un kentsel dönüşümüne de yandaş oluyor. Dolayısıyla biraz eşelendiğinde, bu şatafatın altından sadece sermaye ve devlet ideolojisini güzelleyen bir “duyarlılık” fışkırıyor. Her ne kadar festivalde gösterime girecek filmler bizleri heyecanlandırsa da, !F İstanbul’un gütmeye çalıştığı politikaların samimiyetini sorgulamak için birçok nedenimiz var. Mesele biraz uzun, sırayla gidelim. “!F’in kimliğinin çok önemli bir parçası” olan Gökkuşağı, her sene olduğu gibi bu sene de LGBT temalı filmlerle festivaldeki özel mi özel yerini alıyor ve bu misyon edinilmiş LGBT duyarlılığı, “30 liraya girilebilen” geleneksel Gökkuşağı partisiyle kutlanıyor. E, partiye verecek 30 lirası olmayan Gökkuşakları da haliyle !F’in “elit” hedef kitlesinin birazcık dışında kaldığından, Gökkuşağının tüm renklerine adanmış böylesi kapsayıcı bir etkinlikten mahrum kalıyorlar(!) Son yıllarda kentlerin en önemli rant kapılarından biri haline geldiğini biliyoruz. Kentler çeşitli “vizyonlar” çerçevesinde dönüştürülürken, sermaye ve iktidarın hizmetindeki kültür ve sanat kurumlarının nasıl da bu dönüşümün aktif ajanları haline geldiği/getirildiği malum. Örneğin, “İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti” gibi küresel kent projeleri; İstanbul’u kültür ve sanat kisvesi altında kentsel/rantsal dönüşüme uğratan, kent yoksulları ve yoksunlarını dışlayan devasa mekanizmalar yaratmakta. Sulukule’de yaşananlar bu sürecin en açık ve net örneği. Sırasını bekleyen rant gözdesi Tarlabaşı da, kentsel dönüşüm projesi kapsamındaki Beyoğlu “koruma” planıyla benzer bir sürgün yaşayacak. Peki, bütün bunların !F İstanbul Bağımsız Film Festivali’yle ne alakası var? Kentsel dönüşümün Beyoğlu’ndaki en görünür sembolü haline gelen “Emek Sineması’nı yenileme” safsatasıyla gündemlerimize oturan Kültür ve Turizm Bakanlığı bir yandan da !F İstanbul “Bağımsız” Film Festivali’nin de sponsoru. İstanbul’un festival geçmişinde, birçok gala ve gösterime ev sahipliği yapmış Emek Sineması’nın kapanmasına kurumsal olarak karşı çıktığını duymadığımız !F, gösterimlerini AFM Fitaş, AFM İstinye ve Cinebonus Maçka’ya taşıyıveriyor. “Bu yıl açılışı (İKSV 29. Film Festivali’nden bahsediyor) Beyoğlu’nda yapamadık ama ben bu kirli, oturulmaz koltuklarda o yağlı ortamda oturmaktansa bir-iki yıl sonra yenilenmiş salonda oturmayı tercih ederim.” demekle kalmayıp, Emek Sineması’nın yenilenmesi için dua etmemizi öğütleyen Kültür Bakanı Ertuğrul Günay’ın bu sözleri; son derece ciks(!) salonlarda film izleyip, akşamına The Hall’da ya da Babylon’da partileyecek festivalciler için her şeyi düşünen !F ekibini, mekan tercihleri açısından çok yüreklendirmiş olsa gerek. Danışıklı dövüş diye tabir ettiğimiz böyle durumlarda, sağ gösterip sol vurmayı çok seven neoliberal
iktidar, sağ eliyle Emek’i “yenileyip”, Tarlabaşı’nın kentsel dokusunu “korurken”; sol eliyle de “bağımsız festival” sponsoru olup, sanatı sermayeye bağımlı kılar. Kültür Bakanlığı, bir yandan “Dersim 38” belgeselini yasaklarken, diğer yandan “Açılıma Devam” diyen, LGBT -duyarlı, bağımsız film festivalini tüm kalbiyle destekler. Festival, kurumsal sponsora ihtiyaç duyar ve bunun karşılığında sessiz sakin işbirliğini sürdürerek “bağımsız”lığını korur. Bizlere de, ancak Kültür Bakanlığı’nın emri, !F İstanbul’un kavliyle gösterime girebilen birçok bağımsız eseri izleme fırsatı veren !F’e teşekkürü borç bilmek kalır. Tüm bunlar olup biterken, dışarıda ne açılıma ne de saçılıma devam ediliyordur. Faşizm ve homofobinin alıp başını gittiği yurdumuzun megakenti İstanbul, hızla dönüşmekte, hem de kentsel dönüşmektedir. Haydarpaşa Garı, Mecidiyeköy Likör Fabrikası, Tarlabaşı, Fener-Balat-Ayvansaray, Sulukule, Ayazma, okullar, hastaneler, mahalleler neoliberal sermaye tarafından vahşice işgal edilip pazarda gümüş tepsiyle sunulurken, “soylulaştırma” denen kentsel dönüşüm politikası ise, Tophane örneğinde olduğu gibi, birbiri ardına açılan sanat galerileriyle, semtin toplumsal dokusunu dönüştürmek için sanatı maşa olarak kullanmaktadır. Bu durum tabiî ki sanata gönül vermiş bir grup eliti memnun eder ama madalyonun ötekiler için yüzü bambaşkadır. Birbiri ardına açılan mekanlar mahallelerin sosyolojik yapısını değiştirirken, buraları iyice sermayenin hedefi haline getirir ve sonuçta olan yine yerinden edilen mahalleliye olur. Evet, şüphesiz ki “!F 10 yıldır mahallede”dir, ama tüm bu neoliberal politikalara çanak tutarak!
The Hall Soylulaştırma Merkezi! Biz Götkuşaklarının canını bir hayli sıkan diğer mevzu da şudur: tüm bu saydıklarımız yetmezmiş gibi, 2010 Onur Haftası’nda yapılan oylama sonucunda homofobi ödülü Hormonlu Domates’i kucaklayan kadim dostumuz The Hall’un, bu yıl festival merkezi olarak seçilmesi! Kendine LGBT –duyarlılığı misyonunu şiar edinmiş !F İstanbul’u, homofobide birinciliği açık ara göğüslemiş bir işletmeyle böyle sıkı fıkı görünce vallahi şaşırdık, billahi darıldık! Bu arada, şunu da bilmeyen varsa duysun, duymayanlara anlatsın: The Hall açıldığından beri, Bayram Sokak’ta seks işçiliği yapılan transseksüel evlerini polis baskınlarıyla tehdit ediyor. Biz burada gayet ciddi bir fiziksel tehditden bahsediyoruz. The Hall’un oradaki tehtidkar varlığı, bu sokağın nasıl da sermayenin hedefi haline geldiğini ve yıllardır orada bulunan gacıların evlerine, ekmeklerine göz dikildiğini gösteriyor. Çok yakın bir zamanda, sokaktaki evlerin yerinde butik butik oteller görürseniz şaşırmayın! Sonuç olarak, the Hall içeride LGBT –duyarlı, elit bir atmosfer yaratırken, sokağını işgal ettiği LGBT bireylere nefret ve ayrımcılık politikası güdüyor. !F’in The Hall ile işbirliği de, festivalin politik olarak LGBT gerçeğinden aslında ne kadar uzakta olduğunu gösteriyor ve bahsi geçen LGBT hassasiyetinin aslında kanıksanmış bir duyarsızlık olduğunu gözler önüne seriyor. Mevzuya yerli yerinde bir alıntıyla devam edecek olursak; yıllar önce Habitat Zirvesi sırasında Ülker Sokak’ı travesti ve transeksüllerden arındırma operasyonu için Pınar Selek şöyle diyordu: “Ülker Sokak’da yaşanan müdahale [....] ‘Yeni Dünya Düzeni’ bağlamında, kentin yeniden düzenlenmesi ve Beyoğlu’nun bu kapsamda ele alınmasıyla da bağlantılıydı. Yeniden yapılanan dünyada, lezbiyenler ve geyler de “haz sektörünün” pazarı ve nesnesi olmakla karşı karşıyaydılar.” Ne yazık ki, bugün için de aynısı geçerli. Gökkuşağı teması, festivale rengarenk politik bir çeşni niyetine katılırken, LGBT bireylerin her an yüzleştiği katı gerçekliğin sebebi olan siyah-
beyaz politikaların bizzat yasama ve yürütmesinden sorumlu kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapılmasında bir beis görülmüyor. Hemen hemen her gün devletin farklı organları, nefret dolu heteroseksist, milliyetçi, eril iktidar söylemleri kusarken, Kültür Bakanlığı’nı bu bağlamdan ayrı tutmak söz konusu bile değil elbette. Dolayısıyla, Kültür Bakanlığı sponsorlu LGBT ve Kürt filmleriyle göz boyayan etkinler arasında bir de, The Hall gibi Bayram Sokaktaki gacıların burnundan getiren bir işletmede Pınar Selek’e adanmış ironik ötesi bir etkinliğin yapılacak olması, yüzlerimizde ekşi bir ifade bırakarak, !F’in samimiyetsizliğini gözler önüne seriyor. Peki biz nasıl bir LGBT politikası savunuyoruz? Önce, nasıl bir LGBT varoluşunu savunduğumuzu, Maskeler, Süvariler, Gacılar’ dan bir başka alıntıyla açıklayalım: ‘Eşcinsellik, eşcinseli yasadışı bir konuma yerleştirdiği için onu toplumsal değerleri yeniden gözden geçirmeye zorlar. Eşcinsellik sadece cinsel yönelim değildir, bir yaşam biçimidir. Kadınlık ve erkeklik de sadece biyolojik durumlar değildir, toplumsal kategorilerdir; ama eşcinsellik, hakim toplumsal kategorilere rağmen kendisini var etmeye çalıştığından tüm kurumları karşısında bulur. Bu nedenle de yaşamın her alanında farklılaşmak zorunda kalır. Ayrı bir altkültür haline gelmesi de bundan kaynaklanıyor.” Tam da böyle bir yerden baktığımızda, iktidar ve sermayenin sözde LGBT-duyarlılığı söylemleriyle bu altkültürün içine sızması, bir yandan da varolan güç ilişkileri ve dışlama mekanizmalarını yeniden üretmesi, bizim hiç de yuttuğumuz bir numara değil! Çünkü ideoloji, dışladığı dilleri bir yandan da kendi diline kattıkça güçleniyor, söylemlerimizi sahipleniyor, ve sonuçta bizlere istediğimiz kadar değil sadece işine geldiği kadar yaşam alanı açıyor. Bizler sadece LGBT bireylerin, ideoloji tarafından duyarsızlaştırılıp, tüketim kültürü içinde sermayeleştirilmesine meydan okumuyoruz. Aynı zamanda, neoliberal sisteme uyum sağladığı ölçüde edinebildiği kazanımlarla; kendisi kadar avantajlı olmayan diğer LGBT bireylerini, seks işçilerini, farklı etnik kökenlerden insanları, göçmenleri, evsizleri ve marjinalize edilmiş tüm bireyleri ötekileştiren elit LGBT kültürüne de meydan okuyoruz! Yalnızca hakim düzenle uyum içinde varlığını mümkün kılan !F, sözkonusu rant olunca, LGBT mücadelesini samimi olmayan bir duyarlılıkla sahiplenmeye çalışırken, aynı zamanda gökkuşağının her bir rengini haz sektörü çatısı altında sermayeleştiriyor. Sonuçta da, güttüğü politika yalnızca bir avuç elit LGBT’ye hitab ediyor, mahalleliye değil! !F 10 yıldır mahalleye geliyor, mahalleliyle yalnızca çıkar ilişkisi kurup gidiyor. !F İstanbul, gelecek yıl da mahalleye geldiğinde, yine etliye sütlüye bulaşmadan, salyangozlarını satıp kaçmaz diye umuyor, bu kez mutlaka evimize çaya bekliyoruz!
DIA göçmenlerin mağazalarına girmesini yasakladı, anarşistler eylemle yanıtladı
Süleymaniye’de halk isyan etti, KDP Güvenliği Ateş Açtı!
goumenitsa’daki DIA süpermarketin yerel bir şubesi, göçmenlerin müklerine girmesini tamamen yasakladı. Buna karşın Atina’daki anarşistler Agios Eleftherios, Petralona, Patisia ve Kipseli şehirlerindeki dört DIA şubesine saldırdı. Mağazaların camları kırıldı, boyalar atıldı ve bildiriler dağıtıldı.
Informel Anarşist Federasyon / Ateş Hücreleri İttifakı Adalet Bakanlığına gönderilen bombalı paketi üstlendi 2 Şubat 2011 – Yunanistan polisi Atina’daki ve baişka ülkelerdeki konsolosluklara gönderilen bombalardan iki ay sonra Adalet Bakanı Harris Kastanidis’e yönelik bir paket bombayı etkisiz hale getirdi. Şüpheli paket Atina’daki bakanlığın güvenlik kontrollerinde bulundu. Polis: “İçinde patlayıcılar, bir pil ve kablolar vardı. Bulunan mekanizma Kasım ayındaki paket bombalarına benziyor.” dedi. Kasım’daki paket bombalamaları da dahil 2008’den bu yana bir dizi bombalama saldırısını üstlenmiş olan Ateş Hücreleri İttifakı’ndan bir düzine suçlanmış ve “suçlu” yoldaşın davası, 17 Ocak’ta Atina’daki Koridallos hapishanesinin duvarları içerisinde yüksek güvenlik altında başlamıştı.
Federal Kürdistan Bölgesi’nin Süleymaniye kentinde yolsuzluk ve adaletsizliğe karşı sokaklara dökülen halka polisler ateş açtı, en az 2 ölü, onlarca yaralı olduğu bildiriliyor. Hewler’de ise Goran binası saldırıya uğradı. Federal Kürdistan Bölgesi’nde halk yaşanan yolsuzluk ve adaletsizliğe isyan etti. Süleymaniye kentinde dün bir peşmergenin, Saray Meydanı’nda kendisini yakmak istemesinin ardından, bugün de yaşananlara tepki gösteren Süleymaniye halkı, Saray Meydanı’nda bir yürüyüş gerçekleştirdi.
Libya’daki gösterilerde 14 kişi polis tarafından öldürüldü!
Muammer Kaddafi yönetiminin uzun iktidarına karşı çıkan protestocular dört kentte sokağa döküldü, çatışmalarda en az 14 kişi öldü. İsviçre’de oturan Libya Hakikat ve Adalet Komisyonu başkanı Fethi El Verfali, dün gece Beyide’de 11 protestocunun öldüğünü, çok sayıda protestocunun da yaralandığını söyledi. Verfali, bugün Zentana kentinde iki, Ricban’da ise bir protestocunun öldüğünü bildirdi. Verfali’nin yayımnladığı bir video kasette, Zentana’da göstericilerin “Kahrolsun Kaddafi. Kahrolsun rejim” yazılı pankart taşıdıkları görülüyor.
iyarbakır, Batman, Urfa, Mardin, Şırnak, Hakkari, Siirt, Van, Ağrı Doğrubeyazıt, Ankara, İstanbul, İzmir, Aydın, Varto, Bulanık, Erzurum, Mersin, Adana, Birecik, Kurtalan, Bitlis ve Manisa’da bu hafta boyunca 15 Şubat eylemleri sürdü. Eylemlerin gerçekleştirildiği bir çok il ve ilçede polisle göstericiler arasında çatışmalar çıkarken, çok sayıda gözaltı ve yaralı var. Silopi’deki çatışmada gaz bombalarının isabet ettiği 2 çocuk yaralandı. Polis göstericilere tazikli su ve gaz bombalarıyla saldırırken göstericiler polise taş, sopa, molotof kokteylleri ve havai fişeklerle yanıt verdi, yollara barikatlar kurdular. İstanbul, Mersin, Adana ve İzmir’de bir hafta boyunca PKK lideri Abdullah Öcalan’ın tutuklanmasının yıl dönümünü protesto etmek için onlarca araç ateşe verildi.
http://w w w.internationala.org/index.php/kutuphane/dergi.html
internet üzerinden oku/read online: iletişim/contact:
http://w w w.issuu.com/internationala audioslave@riseup.net
Min imum G üvenl i k
Kürdistan’dan haftalık rapor
Haftalik Anarsist Bulten