Posted on 18 Mart 2014	by Defne'nin Annesi
Geçenlerde bir başka blogda üstün yetenekli çocukların anne babalarına yönelik bir seminer duyurusuna rastladım. Seminerden çok dikkatimi çeken konuşmacılardan Bahar Eriş’in kitabının ismiydi: Her Çocuk Üstün Yeteneklidir. Kitabı okumadım ama içindekileri- kitabın özetinde gördüğüm kadarıyla- değişik kitaplarda okudum, biliyorum. Benim derdim içeriğiyle değil aslında. Anladığım kadarıyla çok faydalı ve Türkçe başka kitaplarda olmayan bilgiler var. Benim derdim kitabın başlığıyla. Her çocuk üstün yetenekli değildir. Her insanın uzun boylu olmadığı gibi, güzel veya yakışıklı olmadığı gibi. Herkesin özünde iyi olmadığı gibi. Herkes aynı olsa zaten insanları ayırmak için bütün bu sıfatlar olmazdı. Her çocuğu doğru eğitimle başarılı birer insan olarak yetiştirmek onları baştan itibaren eşit tutmakla olmaz. Herkes eşit haklara sahip olmalıdır ile herkes aynıdır birbirine denk söylemler değildir. İnsanlar arasındaki farklılıkları görmezden gelmenin kimseye faydası yok. Her çocuk yeteri kadar ilgi ve zamanla her şeyi öğrenebilir söylemi de yanlıştır. Benim annemin 20 sene ısrarına rağmen piyano çalmayı öğrenememem gibi. İnsanların dış görünüşleri olduğu kadar karakter özellikleri ve zekaları da çok büyük bir ölçüde genleriyle belirlenmiştir. Evet, hayatımız kocamak bir piyangoyla başlıyor! Bunu destekleyen ikizler üzerinde yapılmış bir çok araştırma var. Aslında bunu anlamak o kadar da zor değil. Hepimiz aslında etrafımızdaki insanların bazı konularda zayıf, bazı konularda daha yetenekli olduğunun farkındayız. Şanslı doğmak ilerde mutlu veya başarılı olmanın garantisi de değil elbette. Ama çocukların farklılıklarına saygı duymak onlara eşit imkanları sunmak için bir ön şart. Her çocuk iyi olduğu konularda geliştirilmeli, zayıf olduğu konularda desteklenmeli. Bu her çocuk üstün yeteneklidir diye bir söylemle başarılamaz.
18 Mart 2014, 12:41
Tamamen katılıyorum, ne yapmalı?
Onlara uygun okula gönderip evde daha çok çaba göstermeli.
20 Mart 2014, 04:52
Bilinçli anne ve babaların çocuğu olmak ne büyük şans…
mustafaakman dedi ki:
23 Mart 2014, 13:07
Histogram daki hesaplar doğru mu?
Nasıl olur istatistikte?
bahareris dedi ki:
07 Nisan 2014, 08:51
Ben Bahar Eriş. Yorumlarınız için teşekkürler. Kitabın isminden ben de memnun değilim, çünkü bence hiç bir çocuğa üstün yetenekli denilmemeli; bir çocuk için küçük yaşta ağır bir yük…
Kitapta ben de sizinle aynı görüşleri savunuyorum. Kimi çocuklar kesinlikle daha ilerideler, kimileri daha geride… Ancak yetenek kültürel bir kavramdır: Örneğin piyanonun olmadığı bir toplumda, iyi piyano çalmak bir yetenek değildir. Koşmanın yetenek sayıldığı bir kültürde, IQ’nın yüksek olması üstün yetenek olarak nitelendirilmez. Sizin çok iyi yapabildiğiniz bir şey toplumda değer görmüyorsa o alanda ileri olmanız çok şey ifade etmez.
Her çocuk her alanda eğitilebilir, ama elbette bazıları genler, çevre ve deneyimlerin etkileişimi ile daha ileri geçecektir; eğitim aldıkları alan da o toplumda değer verilen bir alansa o zaman çocuk üstün yetenekli tanısını alması daha muhtemeldir.
Kitabımı okumanızı çok isterim. Ardından görüşlerinizi yine paylaşırsanız çok sevinirim. Bu tür yorumlar duymak beni de geliştiriyor.
08 Nisan 2014, 04:13
Dedigim gibi, çoğu noktada benzer düşünüyoruz aslında, ama farklı düşünceler olması da çok güzel…
Yazınızı okudum. Diğerlerine de vakit bulunca bakacağım. Yorum yazamadım çünkü giriş yapmam gerekiyormuş. Üstün yetenekli çocukları eğitecek olanların kendilerinin de üstün yetenekli olmaları çok önemli. Ama maalesef öğretmenlik Türkiye’de, Amerika’da ve dünyanın bir çok ülkesinde bu tür insanların çoğunlukla tercih ettiği bir meslek değil.