Buluşma Archives - La Fea La Fea
Önce Nazlı ile Seoul Sonra Çingularla Büyükada
Nazlı Dawson’s Creek dizisi sayesinde tanıştığım, çocukluğundan beri tanıdığım ilk internet arkadaşlarımdan biri. Uzun yıllardır görüşmemiştik. Bu zaman için de büyümüş, çok hoş bir genç kız olmuş. Geçenlerde Facebookta dolaşırken, Secret Garden resimlerini gördüm profilinde ve çok şaşırdım. Hemen sorgu suale tuttum. Meğer çok severmiş Asya’yı, Korece öğreniyormuş hatta. Ben de Kore severlerden bahsettim, sık, sık toplaştığımızdan Kore Lokantasına gittiğimizden söz ettim. Hemen beraber gitmek üzere plan yaptık. Gittik de. Ramen zaten çok seven Nazlıcığıma değişiklik olsun diye, Bibimbap önerdim. Bütün bir kâseyi çubuklarla sonuna kadar yediği için tebrik ettim kendisini. :) Biz otururken bir grup Ajumma geldi karınca sürüsü gibiydiler. 15 dk içinde masada ne var ne yoksa süpürüp gittiler. Nazlı, bu buluşma da aramızda olacaktı ama iletişim eksikliğinde dolayı bir araya gelemedik ama olsun bir dahakine onu da grubumuza dâhil edeceğim. Düşünün ki Nazlıyı tanıdığımda ergenlik çağındaydı ama şimdi Kore camiasında rastladığımız, iki kelimede sinir krizi geçirten veletlerin aksine, çok tatlı ve aklı başında bir kızdı.
Gelelim diğer mevzuya bildiğiniz gibi blogdaşlar olarak ara, ara toplanıp hasret gidiyoruz. Kore dizi-filmleri sevmenin ötesinde arkadaş olduk hepimiz. Bu sefer adaya gidelim dedik. Havalar bir türlü güzelleşmeyince, Nisan ayında kararlaştırdığımız buluşma Haziran ayına sarktı. Biraz gecikmeli de olsa sözleştiğimiz saate yakın hepimiz adadaydık. Beni Anadolu yakasında bir başıma bırakanlara selam olsun :) Onlar Kabataş’tan cümbür cemaat eğlenerek gelirken, ben Bostancı’dan boynum bükük bir başıma bindim motora (fonda acıların kadınıyım şarkısı ha ha ha)
Neyse hiçbirimiz piknik alanın nerede olduğunu bilmiyorduk. Sorduk, düz gidin dediler. Gittik.. Gittik… veeeeee gittik :) Yol bitmedi bir türlü. Tam 1 saatin sonunda Dilburnu piknik alanına vardık. Yol üstündeki küçük büfeleri daha iyi bir yer buluruz ümidiyle es geçtiğimiz için içecek almak üzere Nilü, Lee ve Masalevi’ni geri gönderdik. :)
İçeri girdik ama yer bulamadık, kilim falan da getirmediğimiz için mecburen yere oturduk. Zar, zor bulduğumuz kartona getirdiğimiz mamaları yerleştirdik. Lee’nin ellerimle yaptığım dediği patates salatası ve sigara börekleri, benim anneme yaptırdığım kısır, elmalı kurabiye, çeşit, çeşit börekler vardı hepsinin tadına baktık ama bitiremedik.
Genç sevgili gençleştirir diye biliyorum ama genç arkadaşlarda gençleştiriyor ha ha :) Ortokul yıllarımıza geri dönerek şişe çevirmece oynadık :D Bana gelen ‘Gong YOO’dan sonra en sevdiğin Koreli aktör kim’ sorusuna daha ağzımı açmama fırsat vermeden bütün arkadaşlar ‘Hyun Bin’ dedi ha ha. Seviyorum sizi, ne diyeyim.
Her adımda durup, fotoğraf çektik. Nefim zaten bu konuda sınır ve rakip tanımıyor artık öğrendik. Ancak Lee’nin ondan aşağı kalır bir yanı olmadığını gördüm. Biz Lee ile yine bir pazarlığa giriştik Gong Yoo ile ilgili. Bak o Gong Yoo yazısını silersen seni sevebilirim Lee ha ha :P
Arkadaşlar yol boyunca kokudan şikâyet edip durdular, özellikle Lee ve sırf bu yüzden dönüşte de faytona binemedik ühü hühü valla pestilim çıktı. Artık dayanamayıp yine ‘koku’ diyen Lee ve diğer arkadaşlara dönüp ‘Paşazade misiniz hepiniz, şehzade soyundan mı geliyorsunuz’ diye isyan ettim :) Ada bu arkadaşlar, atlar var. Kokar normaldir yani. Neyse Masalevi döndü bana ‘Bu anne azarı gibi oldu’ dedi. Koptum o anda tabii ki :) Adım, adım iskeleye doğru ilerlerken yine durduk, yine resim çektik. :)
Söylememe gerek var mı? Bilmiyorum ama biz her zaman ki gibi çok eğlendik. Kafa dengi ve uyumlu arkadaşlarla geçirilen zaman su gibi akıyor. Daha gün bitmeden bir sonra ki buluşmanın planını yapmıştık. Gerçekten böyle arkadaşlarla tanıştığım için şanslı olduğumu düşünüyorum. Hepsi akıllı, tatlı, uyumlu ve düzgün insanlar. Valla siz gelmeyin daha biz her geçen gün daha fazla eğlenip, bir sonraki buluşmayı iple çekiyoruz :)
Comments ( 7 )ada, blog buluşması, Buluşma, çingular, seoul restoran
19 Martta blogcular ve takipçiler olarak buluşacağımız söylemiştik. Nilü, Ben, Betül, Mukaddes, Burcu, Lee, Akira, Winpohu, Ebru, Seda, 9 çiçek bir böcek olarak :) Rotamızı Seoul restorana çevirdik her zaman ki gibi. Ben artık sıkıldıysam da ,yeni gelen arkadaşlar vardı ve Kore yemeklerini denemek istediler. Artık gönül rahatlığıyla söyleyebilirim; kimse alınmasın, kırılmasın ama Kore yemekleri tek kelimeyle BERBAT. Bazı arkadaşlar, – pek çok ilk gelen kişiye olduğu gibi- ağır kokudan çok rahatsız oldular ve iştahları kapandı. Ben alıştım artık ama yine de kötü bir koku tabii.
Ben yine assolist olarak son anda dahil oldum gruba :) Ama, ama 5dknın lafı olmaz değil mi? İndim tramvaydan Nilüyü aradım. Bekliyoruz tramvay durağındayız dedi. Yerini tarif etti, bir türlü göremedim grubu. Birden Nilü’cüm parlak bir fikir buldu… Şemsiyemi açayım yakındaysan, öyle bulursun bizi dedi. Dahiyane değil mi? Neyse :) Şeker pempe bir şemsiye gördüm birden bir kaç metre ileride :D Tam bir film karesi gibiydi. Hep beraber restorana gittik. Bir kısım ramen söyledi. Ben tatlı-ekşi tavuk sipariş ettim yine ama ekşi kısmını atlamışlar sanırım ha ha :D
Şaşırtıcı bir şekilde kalabılıktık 10 kişi olmuştuk ve Nilü dışında hepsi yeni yüzlerdi benim için. İçlerinden özellikle biri beni çok şaşırttı ve sevindirdi. Seda isimli bir arkadaşımız ta Bursa’dan kalkmış gelmiş. Zamanı dar ve verilmiş başka bir sözü olduğu için erken kalktı. Sohbet etme imkânı yakalayamadık fazla ama yolda iki çift laf etme şansını bulduğumuzda, bana 24 yaşında gösterdiğimi söylediği için kendisini pek bir çok sevdim :) Bu buluşmada Sevda’mın olmaması hem beni biraz üzdü, hem de acaba iyi vakit geçirir miyiz yeni gelenlerle diye endişelendim. Ancak, korktuğum gibi olmadı. Arkadaşların hepsi çok cana yakın, çok neşeli insanlardı. Bu arada her buluşmaya davet ettiğimizde, ‘yağmur yağdı’, ‘şimşek çaktı’ gibi bahanelerle gelmeyen Lee bu sefer aramıza katıldı. Merak eden varsa söyleyeyim tek parça halinde gitti evine. :D
Seoul restoranda yemeklerimizi yedikten sonra, günü henüz noktalamak istemediğimiz için, gidecek başka mekân arayışına girdik. 2 kişi zaten Seouldeyken gitmişti. Akira ve Burcuyu da tramvaydan uğurladık. 6 kişi kaldık. Geleneksel olarak Çiğdeme yöneldik fakat çok kalabalıktı, sığamazdık. Bir kaç mekân gezdik, hiç birine giremedik ve son olarak Betül’ün tavsiyesi üzerine Çemberlitaşta Kahve Dünyasına girdik. Çok güzeldi, ben orada sandviç söyledim. Sonra Lee’de aynından istemişti senin ki daha güzel diye mız mızlandım :) Gong Yoo ile ilgili yazısını silmesi için pazarlık yaptım :D :D Biliyorsunuz benden önce çıkıyor Google aramalarında ve ben bu konuda ki ‘güzel’ hislerimi saklamaya hiiiç gerek görmüyorum.
Bu yukarıdaki güzellik ağzımızın sularını akıttı. Nilü sipariş eder ama hepimize düşer gibi bir şey oldu :D Gerçi basit ki bunu evde de yaparım ben :) Bol kahkahalı, pozitif insanlarla tanıştığım çok güzel bir gün oldu. Bir de ergenleri çekiştirdik bir ara bol, bol Lee benim hiç bilmediğim fanficleri anlattı bize. Gülmekten fotoğraf bile çektiremediler. Yineliyorum, yeni arkadaşlara da sorabilirsiniz biz KESİNLİKLE adam yemiyoruz. O yüzden gelmek istiyorsanız çekimeyin :) Son olarak en kısa zamanda tekrarlayalım diyorum :)
Comments ( 18 )blog buluşması, blogcular, Buluşma, seoul restoran
Eveettt bir Uzakdoğu blogcuları buluşma haberiyle karşınızdayım daha önceleri şurada ve şurada belirttiğimiz gibi buluşmuş ve çok da eğlenmiştik. Şimdi yine, aramıza yeni katılan arkadaşlarla bir araya geliyoruz 19 Mart Cumartesi günü Seoul Restoranda Saat:14:00 büyük bir aksilik olmazsa ben ve blogdaşlarım orada olacağız. Kesin geleceğini bildiren arkadaşlar, Lee-Metropol Günlüğü, Nilü- Kore Esintisi, (Buluşmamızın bu seferki mimarı) Winpohu-Winpohuca Blog, Akiravamosrafa. Gelmek isteyen olursa bekleriz.
Comments ( 9 )Buluşma
Yazdan kalma Mavi bir post
Yazın temmuzun başında cehennem sıcakları başlamadan, Maviciğimle buluştuk. Hem de iki kere. Çok uzun bir güncelleme yapmayı planlıyordum. Arada kaynamasın biraz bekleyeyim dedim. Sonra bu sefer Nefertiti yazsın önce diye onu bekledim. Onun da beklenmedik problemleri olunca hayatında blogla ilgilenemedi. Bende istediğim gibi bir yazı yazamam diye bekledim. Arada bir sürü başka şey oldu. Buluşmalar oldu. Yazdım hepsini ama Mavime daha özel olsun istedim. Miane diyorum. Bağışla unniyi :)
Mavi ve ben önce Taksimde buluştuk. Ben VAKTİNDE gittim altını çizmek isterim :) Ama Mavim İstanbulu bilmediği için erken gitmişti. Yine birini beklettim. Zaten bu kızlar sırf benim adım geç kalıyora çıksın diye erkenden gidip bekliyorlar ha ha :) Mavicim beni beklerken Taksimi kendince tavaf etmiş ve her görüşten insanın caddenin bir ucundan bir ucuna imza vs. toplamak için dizilmesine, İstiklal caddesindeki insanların çeşitliliğine şaşırmış bir Ankaralı olarak :)
Hemen gittik bir cafeye oturduk. İki lafından biri ‘Sultan, Sultan, Sultan’ olunca, kendimi bir öksüz hissettim ve Nefertitimi aradım. O sırada işte olsa da haftasonu onunla da buluşacağımızı hatırlatararak teselli bulmamı sağladı. Bundan önce ona biraz nispet yapmış olabiliriz tabii :) Yedik, içtik, mum yaktık kilisede, seyrine baktık :)
İkimize özel günü keyifle noktalayıp, yeniden buluşmak üzere ayrıldık. Haftasonu gelip çattığında, gül yüzünü bize ender olarak gösteren Darkangelda aramıza katıldı :) Ramen yemek üzere Seoul restorana yöneldik. Fakat Seoul restorana ilk kez gelen herkes gibi ağır kokudan rahatsız olan ve sası bir yiyecek olan rameni hamsiyle, lahana sarmasıyla kıyaslayan Mavim, önce yemek istemedi. Nefertitinin anne edasıyla o tabak bitecek uyarısından sonra hatır için ramen bile yerim düsturu ile sildi süpürdü tabağını. Bu arada tatlılarımızı da yedik. Üç tane Gong fanı bir araya gelmişken, gıyabında Oppamızın doğum gününü de kutladık. İnsan Karadenizli olup da binbir çeşit lezzetin ortasından gelince, Kore yemeklerini sevmez tabii. Gerçi bende Karadenizliyim ama sevmem pek Karadeniz mutfağını. Kaderin, Karadeniz’in güzel şehri Trabzon’dan alıp çorak ve gri Ankara’ya savurduğu deli dolu, hırçın, en amiyane ama doğru tabirle ‘Harbi’ kız gün sonunda hakkında hiç yanılmadığımızı gösterdi bize.
Güzel çiçeğim, yine gel, hep gel. Kore olsun olmasın. Mısır ekmeği yiyelim beraber. Annem güzel dible yapar, ondan da yeriz bir gün. Mavinin her tonunu kullanmaya çalıştım bu postta. Her ne kadar sürç-i lisan ettiysek affola çiçeğim :)
Comments ( 5 )blog buluşması, Buluşma, Mavi
‘Tarihi’ bir gün :)
Tarih84 gelecek demiştim ya, cuma sabahı bir telefonla uyandım. Ben parkın önündeyim, evinizi bulamadım. Dedim iyiki bulamamışsın bulsaydın kapı zili ile uyanacaktım. Verdiğim adresten neredeyse eliyle koymuş gibi buldu evi. Bir çok takdir edilecek özelliği olduğunu biliyordum ama yön bulma kabiliyetinin bunlardan biri olduğunu bilmiyordum. Hele benim gibi yön bulmak için neredeyse sağına sarımsak, soluna soğan asacak biri için. İnsan üstü bir özellik :)
Hani dedik sözümüz var Ramen ve tatlı yedireceğiz diye. Bizim verdiğimiz sözleri tutmadığımız görülmüş müdür? Görülmemiştir :) Dün Tarih, Rüzigar, Miss. Nefertiti ve ben buluştuk. Öncesinde Seyhancığımı gördük. Çok kısa vakit geçirebildik ama çok keyifliydi. Seyhan ve arkadaşını uğurladıktan sonra bizim kızlarla buluştuk. Seoul restoranda Ramen yiyecektim ama büyük bir hayal kırıklığı yaşadık. Aydın Bey bize Ramen olmadığını söyledi. Hepsini satmışlar. Koli ile alıyorlarmış yarebbimmm ne aç insanlarrr varr :) Biz boynumuzu büküp mecburen Jin Mi’ye gittik. Yeşimcim yine oradaydı. Bu küçük kızı her geçen gün daha çok seviyorum. Yine de onun varlığı Tarih’in servis ve mekânın genel havası hakkındaki çok da olumlu olmayan düşüncelerini değiştiremedi maalesef. Ben çok Kore yemeği sevmediğim için nerede yediğimin bir önemi yok ama gazete kağıdı bile olmadan yere serilen biberlerin arasında yemek yemek ilginçti :)
Sonrasında yine söz verdiğimiz gibi pasta yemeye gittik. Bu sefer Nefertiti kapıya arkasını döndüğü için gay bir çift olduğunu tahmin ettiğim iki yakışıklıya doya doya baktım. Eğer Nefertiti kafasını Exorcist filmindeki gibi 360 derece çevirip bakmasaydı çocuklar daha uzun oturabilirlerdi. Bu kız benim potansiyel kısmetlerimi engelliyor hep ha ha ha :)Yine çok güldük, hava güzeldi, sohbet güzeldi, sultanahmette açan laler güzeldi. Bu yüzden Mss. Nefertiti’nin içindeki Nihat Odabaşı ortaya çıktı ve bilmem kaç yüz tane fotoğraf çekti. Bu arada ben bir kenarda cinnet geçirmekle meşguldüm. Tarih84 sürekli yedi, bir de bana obez derler :D İstanbul halkı bu kadar yeşilliğe hasretmiymiş süs olsun diye ekilen çimenlere, sanki Central Parktaymış gibi yayılmışlar. Manzara şahaneydi :p yoldan geçen insanlar eşliğinde yenen kısır, Gülhane Parkında Atatürk büstüne Noel baba muamelesi yapan çocuklar. Tam bir Türkiye mozaiği işte ha ha ha. Günün sonunda Nefertitiyi hüzünlü gözlerle Avrupa yakasında bir başına bırakarak, vapura bindik. Arkamızdan bir kaç hıçkırık duyduk sanki ama pek önemsemedik :p Oturduğumuzda ayaklarımızın sızısını hissediyorduk. Tarih84 çay hayaliyle meşgulken ben de bütün gün yürüttünüz beni diye mız mızlanıyordum :) Ama kesinlikle çok çok güzel bir gündü.
Tarihcimle maceralarımız bugünde ma aile devam etti. Onu da bilahere ayrı bir yazı konusu olarak geçeceğim. Yorgunluktan öldük çünkü. :) 10 Temmuz 2010’dan sonra Asya dizi-film alemine hızla dönecek olan Tarih84 bir gece daha misafirim. Hiç gitmesin, bizim evin kızı olsun istiyorum ama olmaz mı ki? :(
Comments ( 9 )Buluşma, Jin Mi, Restoran, Seoul, seoul restoran, Tarih84
Lüpletmeye gelenler kilo almasın amin :)
Sözleştiğimiz üzere bugün Seoul restorana Ramen yemeğe gittik. Ayfer, Pucca, Miss. Nefertiti, Nilü ve ben. Önce biraz kararsız kaldık Aydın bey sağolsun sıkılmadan yanıtladı ‘o ne’ ‘bu ne’? sorularımızı :) Ramenlerimizi bir güzel yedik, keyifli bir sohbet sonrasında Pucca ve Ayferi uğurladık. Nilü, Nefertiti ve ben Jin Mi ye de uğradık gitmişken. Yeşimciğimi gördüm ayak üstü :) Etkinlik sonrası kızlar arı gibi çalışıyorlardı. Oturduğum yerden takip etmekte zorlandım.
Sonrasında yine Nilü ve Nefertiti ile birlikte kahve içip, pasta yedik. Çok eğlendik. Canım arkadaşım Miss. Nefertitinin enerjisi her zamanki gibi günümüzü neşelendirdi. Gülmekten çenemiz ağrıdı resmen. O kadar ilgi dağıttı ki yan masada oturan turist olduğunu tahmin ettiğim gurubu kesemedim ha ha ha :)) Sonra bir baktım gitmişler. Hiiçç Koreli göremedik etrafta :( Aa bu arada Jin Mi’nin aşçısı unni adını bilemiyorum. Giderken bizi çok içten uğurladı. Beklemiyordum şaşırdım açıkçası. Çok şeker, çok anaç bir insan belli.
Yani gelmeyenler çok şey kaçırdınız. :) Bütün bunlarda sizi özendirmediyse bilemem artık :) Bizimle Ramen hüpletip aynı zamanda lüpletmeye gelen arkadaşlar, en sevdikleri, en kalorili yiyecekleri yesinler -istemedikleri sürece- hiiiçç kilo almasınlar inşalllahhh. Diğerleri de su içse yarasınnn emiiiiiiii :) Başka da bişeycik demiyorum. :)
PS: Miss. Nefertitinin güne dair düşüncelerini okumak için tıklayın
Comments ( 19 )blog buluşması, Buluşma, ramen, seoul restoran
Ramen lüpletmecede son round :p
Şimdi arkadaşlar, 13 Mart Cumartesi günü saat 14:30 15:00 de Sultanahmet Seoul Restoranda buluşalım diyorum. Bilmeyenler için Sultanahmet tramvay durağında buluşup hep birlikte de gidebiliriz. Kimler ben kesin geliyorum diyor? Bu aralar yoğunluk olabilir o yüzden arayıp reservasyon yaptıracağım. Net bir rakam olursa elimizde iyi olur. Bu arkadaşlar dışında adını unuttuğum varsa lütfen söylesin. Bir de yarına kadar gelip gelmeyeceğiniz bildirirseniz çok sevinirim.
Miss. Nefertiti Rüzigar (hala gelmen konusunda ısrarlıyım)
Tuba Ayfer Buket
Comments ( 23 )Buluşma