yazdım, buraya bir çok şey yazdım da; insan yazıya "özür diliyorum" diye başlık attığında daha can alıcı şeyler yazmak istiyor. ne bileyim... son zamanlarda çok kötü yazdığımı biliyorum. sanırım, henüz özür dilemeye o kadar hazır değilim. o yüzden başlığı ve konuyu değiştirdim.
ama biliyor musun, son zamanlarda her şey bok gibi gidiyor. yeni yeni şeyler öğreniyorum. mesela birilerinin "mustafa, bir yanlışım mı var? yani, hayatında kötü giden bir şey mi var?" diye sorması için tüm ilgi ve alakayı kesmen gerekiyormuş.
daha önce bunu yapıyordum, biliyorsun. insanlara hiçbir şekilde ilgi göstermiyordum, bana daha fazla ilgi gösteriyorlardı. sonra fikirlerim değişti, ben değiştim. kimseyle konuşmayan yazar olmaktansa, insanlarla sohbet etmeyi tercih ettim. şimdiyse, kimseyle konuşmayan yazarları daha iyi anlıyorum.
çünkü, insanlarla ne kadar sohbet edersen o kadar yalnızlığa gidiyorsun. insanlara ne kadar ilgi gösterirsen, o kadar kendilerinden bahsediyorlar. insanları ne kadar seversen, o kadar unutuyorlar seni. insanlar, garip şeyler. ne kadar konuşursan konuş, "yalnızım" diye yakınıyorlar.
yalnız bir insana ne kadar yakınlaşırsan, o kadar uzaklaşıyor senden.
merak etme, sen de öylesin. benim kadar yalnızsın, bana yakınlaşmaktan korkuyorsun.
senin kadar yalnızım, sana yakınlaşmaktan korkuyorum.
hadi, bugün bir şey yapalım. nasılsın?