Adamızdaki turizmin, her yıl Mart-Nisan ayı civarında binbir umutla başlayıp Kasım ayı sonunda da muazzam karamsarlıklara dönüşerek sezon finale yapması bir klasik oldu!
Sezona binbir örgütsel eksikliklerle başlarken turizmciler kamudan beklentilerini sıralarlar. Binbir destek sözü ile, vaadlerle işe koyulurlar.
Aynı arpayı tarlaya serper gibi sonra dua et gökten turist yağsın, hem ektiğini, hem emeğini hem de birkaç kuruş kazanıp, çoluk çocuk ve çalışanının yüzünü güldürsün diye.
Nerdese her sezonu yeni bir Bakan, yeni bir Müsteşar ile karşılayan turizmcilerimiz de artık neredeyse bezmiş durumda, hem aynı sorunları yeniden anlatmaktan, hem de içleri doldurulamayan yeni kavramlara umut bağlamaktan.
Neler sıralanmadı ki geçmiş sezon başlangıçlarında..
ŞIK , PARLAK, KAVRAMLAR.
Dünyada başka ülkelerin dünyanın parasını kazandığı çeşitli turizim hizmetleri.
Ama gel de bir tane tutmuş tohum gösterin turizimcinin, vatandaşın, insanımızın yüzünü güldüren.
Borcu, faizi, kirası, taksidi, var allahı var!
Seneye gökten turist yağar, öderiz duası İle!
Turizimcinin de teşvikleri var; ancak
TEŞVİKLER MÜSTEŞARLARIN TEMLİĞİ ALTINDA!
Ama her sezon bittiğinde, sıra hem karne, hem de değerlendirme notlarında!
Koşullarımızın ve sorunlarımızın birçok noktada oldukça benzer olduğu Türkiye turizmi için Tüsİad’ın yaptığı araştırmanın ve yayınladıkları ‘’Sürdürülebilir Turizm' raporuna, ve o rapora TÜSİAD’ ın ön not olarak yaptığı değerlendirmeye bir sonraki yazımızda göz atar ve KKTC turizmi için değerlendiririz.