Yengeç Sepeti: Mart 2009
Gönderen Gülfem Aybike zaman: 21:38 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
İşte öyle birşey, işte öyle birşey
İşte öyle bir şey.. Bir bardak çay, bir bardak kahve. Bazen tek bir göz yaşı, bir inci tanesi senin tabirinle.. Bazen soğuk ve kara kış. Bazen güneşin en yakıcı yüzü. Bazen bir el, kınalı.. veya cizgilerle dolu. Bazen ikram edilen bir çikolata, bazen uzatılan bir el. Bazen sevgi dolu bir tebessüm, bazen yankılanan bir kahkaha, hayata. Sorunları birlikte aşmak, hendeklerden birlikte atlamak, hayallere birlikte koşmak gibi işte. Bazen umutsuzluk olsa da, asla yılmamak. Bazen seni sevmek, bazen çok sevmek, bazense hep sevmek ömür boyunca...
Gönderen Gülfem Aybike zaman: 20:17 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Slumdog hakkinda yazdigim yazilar bazilari tarafindan pek hosnut bir sekilde karsilanmadi maalesef. Sanirim elestiriye acik bir halk olmadigimizdan kaynaklaniyor bu. Ben yazdigim her kelimenin arkasinda durarak yazdim. Hindistani yakindan gormedim ama Hintlileri yakindan gorebildim, aralarinda bulundum. Herhalde bir seyler biliyorum ki konusuyorum. Farkli kulturlerin bir arada yasadigi bir ulkede buyudum ben, belki de humanist bir bakis acisiyla, birbirimizi bu sekilde tolerans gosterebiliyoruz.
Burada Surinam asilli insan cok ama aslen Hintli olan (ayni bizim gocmenler gibi 100-200 sene once oraya goc etmisler) insanlar var, yani bizim gibi, onlarda orf ve adetini korumus. Hindistandan once Surinam'a sonrada buraya gelmis olsalar bile. Veya bazilari direk buraya gelmistir.Bu topluluktan bazilarini yakindan taniyorum, ayni ortamlarda bulunuyorum. Bir sekilde bir arada yasadigimiz icin o insanlarin huyunu suyunu, kulturunu biliyorum. Evet, bir coguna gore engin bilgilerim var elbette. Yoksa bosuna laf kalabaligi yapmiyorum. Yemeklerini de biliyorum, konusmalarini da, sarkilarini da..
Ayni sekilde Cin'lilerde cok burada. Daha gecen Endonezya'da yetismis Cinli is arkadasimdan tjap tjoy tarifi aldim, baska bir sekilde Fasli birinden tajin yemekleri nasil yapildigini anlatti. Surekli Turkler ve Araplarin arasindaki surtusmeleri konusuruz.. Neden tatil icin Yunanistan ve Misir tercih edilir gibi konular da olmuyor degil.. Vesaire, vesaire Burasi bir melting point..
Diyecegim su ki; once farklı fikirlere saygi gostermeyi ogrenmeliyiz.
Herkesin fikri bir olmak zorunda da degil
Bizi biz yapan farklılıklarımızdır. ;)
Gönderen Gülfem Aybike zaman: 00:23 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Gönderen Gülfem Aybike zaman: 22:02 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
oj geldin be ya :D
oj buduk be yav
...bunun için mi teşekkür ediyorsun?
ben yanında olmaktan mutluyum
bir şeyler paylaşmaktan mutluyum :)
biliyorsun, biz diger inasnlar gibi degiliz.. zamaninda ufak hatalarimiz, ya da hata sandigimiz seyler icin birbirimizden defalarca ozur diliyorduk.. ki insanlar hatali olduklarini bildikleri halde bile asla ozur dilemiyorlar. Simdi de, senin degerini, varligini anladigim icin tesekkur ediyorum, ve Allahima sukrediyorum. Bundan dogal ne var ki?
insanın hatasını bilip, özür dilemesi de bir büyüklük sonuçta
insan yapısı hata yaptığını kabul etmez
etse de bunu açıkça söylemekten çekinir
yanlış olduğunu bilse de
hatasına devam eder sırf bu yüzden
ne mutlu ki, biz öyle değiliz :)
biz zaten sanirim olduk olasi biraz tuhafiz
yani bize gore normaliz ama insanlar ters oldugu icin kendimizi ters saniyoruz :P
biz bi şekilde anlıyoruz yine de :)
ya yıllarca yan yana durup da
birbirini hiç tanımayan ya da tanıyamayan insanlara ne demeli?
hani ben de bazen anlam veremiyorum
seneler sonra birden bakiyorsun ki bosaniyor insanlar
hani sevgileri birden bitiyor
sanirim o sevgi asla olmamis, sevgi bitmez cunku oylesine
ya da sevgi ne bilmiyorlar :D
hani senin de dediğin gibi
ondan sonrasında sevgi ve saygı geliyor
biz, ikimiz de sabit değiliz
kah esip gürlüyor, yıkıp geçiyoruz
kah süt liman oluyoruz
bazen karaya ve insanlara yaklaşıyor
bazen de tam tersine uzaklaşıyoruz
biz buyuz, böyleyiz işte
sana sevgi ne diye sorsam
sevgi SENSIN diye cevap verecegini biliyorum ama
yine de sormak istiyorum :D
Baktım hepsi sensin!
Gönderen Gülfem Aybike zaman: 20:46 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar
Her ayin 10'u
Her ayın 10'u bizim için daha bir özeldir. Çoğu insanın bu tür şeyleri önemsemediğini bilsek de, özeldir işte. Yine böyle bir günde, herhangi bir ayın 10'unda, iki yalnız ruh birbirine çarpmıştı belki de, farkında olmadan yolları kesişmişti birdenbire... Zaman içinde sebebini anladılar. Yalnızlığın da geçici olduğunu, yalnız gecelerde gözyaşlarını ya yağmurla, ya da karanlıkla paylaştıkları anlar belki de bitmişti nihayet. Birbiriyle carpışan o ruhlar, yavaş yavaş eriyip, kaynaşmaya ve bir bütün olmaya başlamıştı, ilk zamanlar bunu anlamamış olsalar bile...
Onca sene tek başına sırtlandıkları dertleri, sıkıntıları, acıları.. özellikle içlerinde büyüttükleri, kimseciklere göstermek istemedikleri hüzünlerini paylaşabilecek birisini bulmuşlardı.. Bunun farkında olmadan hatta.. zaman içinde yitirdikleri, başka insanların, özellikle var olduklarını sanıp, ruhlarını çoktan yitirmiş oldukları insanlara en temiz duyguları ile güvendikleri, yitirdikleri o ince duygu olan "güveni", tekrar inşa etmeye başladılar. Bir yandan etraflarına ördükleri yalnızlık duvarının tuğlalarını, teker teker söküyor, bir yandan da güvenlerini yavaş yavaş geri kazanıyorlardı.
Bu akşam gökyüzüne baktın mı canım? Yine o parıl parıl ay var semada. İçimizdeki karanlığı da belki böyle bir ayın 10'unda öyle aydınlatmıştı. Kader ruhlarımızı böyle bir akşamda çarpıştırmıştı, yine böyle parıldayan bir ay ışığında gözlerimizi çarpıştırdığı gibi.. herhangi bir ayın 10'unda, gökkubbenin herhangi bir yerinde, herhangi bir anda...
Gönderen Gülfem Aybike zaman: 20:54 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar