bulut gölgesi: Aişe/Esma/Nur
Anneannem severek evlendiği ilk eşi askerde hasretinden verem olunca, annesi tarafından koca evinden gidip alınır.
Yıl 1920 lerin başı.Gözü yaşlı gelin Esma sesini çıkaramaz elbette.
Aişe Hanım kapıya dayanmıştır bir kere ''Benim fazlalık malım yok'' Diye.Oysa 6 kızı,2 oğlu vardır geride ya, olsun.O kararını vermiştir bir kere.
Bugün bile gelinlikle gittiğin evden ancak kefenle çıkarsın teranesi okunmaya devam eden memleketimde neredeyse 100 yıl önce hastalık bulaşır korkusuyla kızını baba evine döndüren bir anne düşünebiliyormusunuz?
Zaten Giritli Rıfkı ile evliliğinden bellidir Bulgar göçmeni Aişe Hanım'ın ne sıradışı bir kişilik olduğu ya...Onu da bir ara anlatırım artık.
Neyse efendim,askerden tebdil-i hava iznine gelen damat faytonla kapıya dayanır.Bütün istediği bir kez konuşabilmektir karısıyla.Ama ne mümkün, ninem Nuh der,peygamber demez.
Hasret ölür zavallı çocuk Esma sına.Bir kaç yıl kimseleri istemez dul Esma .
Sonra dedem Osman Bey talibi olur.İlk eşi dışgebelikden ölmüş,eski İstanbul efendisi bir adam.
Evlenirler.Uzun yıllar çocuğu olmaz Esma'nın. Otuzunu geçmiş,arkadaşlarının boy boy çocukları olmuştur.
Onunsa Dul Esma dan,Kısır Esma ya değişmiştir güzel adı.
Üzülme der Aişe Hanım,-Rabbim bilir vakti zamanını.
Zamanı gelir hakikaten de,annem doğar.Aişe Hanım koyar adını.''Nur gibi bu'' der.Nur olur.
Allah'ın Nur'u,bana kıymetli emaneti. Nur'um.
Annem yanımda,annesi olduklarım da.Bunu şükründe ve mutluyum.
Gerisi ...Önemli değil zaten :))
- Mayıs 08, 2011
Nilgün Torunoğlu 8 Mayıs 2011 15:27
Tülin ne kadar güzel ,ne kadar hoş...Anlatımının güzelliği daha da etkili kılmış.Allah Nur anneye de sana da uzun ömürler versin.Anneler gününüz kutlu olsun canım arkadaşım !
Swotpisces 8 Mayıs 2011 16:18
ay ne güzel bir hikayeyymiş, anneler gününüz kutlu olsun. :)
Nazan 8 Mayıs 2011 19:19
Aişe bana birini hatırlattı, anneler günün kutlu olsun ablam...
Unknown 8 Mayıs 2011 22:19
ablammm ne güzel bir hikayeydi okurken çok duygulandım, anneciğininde seninde anneler günün kutlu olsunn..
fiamma 8 Mayıs 2011 23:04
Allah anneciğini sana ve seni de ona bağışlasın tatlım. Hüzünlü bir romandır bazen hayat senin yazmadığın ama sana yazılmış.
Banuca 8 Mayıs 2011 23:24
Roman gibi... Hayatın çatallı yolları, sapacağın her sapak ayrı bir yaşam... Hani ninen almasaydı anneanneni, sen olacakmıydın gibi....
Anneler günün kutlu olsun Tülinim :)
SEVKUT 8 Mayıs 2011 23:27
Allah Nur'unu başından eksik etmesin Tulin ablacım. Tabi senide bizim başımızdan.... Nice senelere anneler günün kutlu olsun...
tülin 9 Mayıs 2011 10:02
Sizinde anneler gününüz kutlu olsun dostlar.
Aile geçmişlerimiz bu ülkenin gerçek tarihini anlatıyor.Bir gün tüm detayları ile anlatabilmeyi,bunu çocuklarıma hediye etmeyi istiyorum.
kpsszede 9 Mayıs 2011 11:41
Aişe nine ,dediğim dedikmiş yani.Kızı koca evinde türlü çilelerle yaşarken sesini çıkaramayan annelerdense,Aişe nine gibi bir anne olmayı tercih ederim.Geçmiş anneler günün kutlu olsun:)
tülin 9 Mayıs 2011 11:49
Senin de canım.Senin de.
BAYKUŞ GÖZÜYLE... 9 Mayıs 2011 15:46
Allah huzurunuzu bozmasın...Annenizle , çocuklarınızla güzel günler yaşayın.
Anı çok dokunaklıydı...
Yeşim 10 Mayıs 2011 16:03
Canım ablacığım ne güzel bir hikaye bu. Çok üzüldüm Esma ninenin eşinin eşine hasret gitmesine :( Aişe ninenin tavrına da hayran kaldım. Her gününüz anneler günü tadında geçsin ablacığım.
Anonim 10 Mayıs 2011 21:22
Ablacığım yine harikalar dökülmüş kaleminden. Gecikmeli okuyabildim ama okudum ya buna da şükür. Allah başından ayırmasın. Sağlıkla mutlulukla nice anneler günlerine erişelim inşaallah. Nur annenin ellerinden öpüyorum. Tabi senin de.
tülin 11 Mayıs 2011 10:12
Ben de güzel gözlerinizden öpüyorum sizleri.