STRONA GŁÓWNAKONTAKT 1. Süâl: Takvîmler ve Ramazan imsâkiyeleri neden farklıdır, niye hepsi aynı değil?
Takvîmler arasındaki farklılıkların sebebi ikidir: Birincisi :
İlmî, astronomik zarûretine binâen, vakitlerin hesâbına mutlaka dâhil edilmesi îcâb eden, Temkin müddetinin, imsâk ve yatsı vakitlerinden temâmen kaldırılması, öğle ve ikindi vakitlerinde de azaltılarak kullanılmasıdır. “Temkin Müddeti” hakkında teferruatlı malûmat için buraya tıklayınız. İkincisi : İmsâk vakti hesâblarında, güneşin ufkun altındaki yükseklik derecesi olan irtifâ’ının (-19) dereceden, (-18) dereceye getirilerek güneşin ufka yaklaştırılmasıdır.
Bu hususla alâkalı malûmat için buraya tıklayınız. Aşağıdaki açıklamalar, Türkiye gibi senenin her günü, her vaktin teşekkül ettiği yerlerle alâkalıdır.
İslâm astronomi âlimi Ahmed Ziyâ Bey (Vefâtı hicrî 1355) , imsâk hakkında (Rub-ı dâirenin sûret-i isti’mâli) kitâbında diyor ki: (Avrupalılar fecr-i sâdıkın başlaması olarak, ufuk üzerinde beyâzlığın temâmen yayıldığı vakti hesâb ediyorlar. Bunun için, fecr hesâblarında, güneşin irtifâ’ını –18 derece alıyorlar. Biz ise, ufuk üzerinde beyâzlığın ilk görüldüğü vakti hesâb ediyoruz. Bunun için de şemsin (Güneşin) irtifâ’ının, -19 derece olduğu vakti buluyoruz. Çünkü islâm âlimleri, imsâk vaktinin, beyâzlığın ufk-ı zâhirî üzerinde yayıldığı vakit değil, BEYÂZLIĞIN UFUK ÜZERİNDE İLK GÖRÜLDÜĞÜ VAKİT olduğunu bildirdiler.) Yani güneş ufk-ı zâhirî (görünen ufuk) hattına 19 derece yaklaşınca, imsâk vakti başlar. Fetvâ böyledir. Müctehid olmıyanların, bu fetvâyı değişdirmeye hakları yoktur. Fetvâya uymıyan ibâdetler, sahîh olmaz İslâm âlimleri asrlardan beri, fecr irtifâ’ının -19 derece olduğunu anlamışlar, diğer rakamların doğru olmadığını bildirmişlerdir. Avrupalılar, beyâzlığın yayılmasına fecr diyor. Bu fecrin irtifâ’ı -18 derecedir diyorlar. Müslimânların, din işlerinde, hıristiyanlara ve mezhebsizlere değil, islâm âlimlerine uyması lâzımdır. Yanlış vakit bildiren takvîmlerde ve sitelerinde, sâdece temkin farkı değil, imsâk vakitlerinin hesâbında güneşin ufkun altındaki açısı da, yukarıda bildirildiği gibi, müstenidattan temâmen yoksun olarak, (-19) dereceden (-18) dereceye çevrilerek, güneş ufka doğru yaklaştırılmıştır. Zâten İstanbul Üniversitesi Kandilli Rasadhânesinin, 08.07.1992 târîh ve 1354 sayılı yazısı ile imsâk ve yatsı vakitlerinde güneşin ufkun altındaki derecelerinin ve temkin müddetinin, 1400 seneden beri uygulanageldiği, yani, Yatsı (Şafak) için ufkun altında (-17) derece, İmsâk (Fecr) için ise, (-19) derece şeklinde olması ve temkin müddeti ile ilgili olarak da, “Yapılan hesâblara göre bu miktar (temkin) belli bir rasad yeri için muhtelif târîhlerde 8-10 dakîka arasında olmakdadır. Bu bakımdan genel olarak temkin miktarının 10 dakîka alınması ve bunun öğleden önceki vakitlerden çıkartılması, öğleden sonraki vakitlere ise eklenmesi gelenek hâlini almıştır.” diye bildirilerek teyit edilmiştir.
2. Süâl: İbâdetlerin kabul olması için, doğru vakitlerinde yapılmasının şart olduğunu biliyoruz. Farklı Takvîmler ve Ramezân imsâkiyeleri karşısında nasıl hareket etmeliyiz? CEVÂB:
3. Süâl: Halkın karşılaştıkları güçlükler ve ihtiyaclar dikkate alınarak vakitler değiştirilebilir mi? CEVÂB:
Vaktin teşekkül etmesi hâlinde, yatsı vaktinin geç, imsâkin erken olması sebebiyle sıkıntıların bulunması husûslarında, İslâm âlimlerinin buyurdukları hükümler, ibâdetlerin râhat ve kolay ve keyfine göre değiştirilmesini değil, dindeki bildirilen kolaylığı kullanmaları içindir. Dinde harac, zorluk yoktur, demenin manası da budur. Yani, Allahü teâlâ kolaylık emr etmiştir, demektir. Yoksa herkes, hoşuna giden şeyleri yapsın, nefsine zor gelen şeyleri yapmasın demek değildir. İnsanların işleri sebebiyle, ibâdetlerini yaparlarken karşılaşdıkları zorluklar ve sıkıntılar, ibâdetlerin şânını ve şerefini çok artdırmaktadır. Bu gibi işlerde, çalışma, dinlenme, uyku ve ev ihtiyaçlarını karşılama gibi hayat tarzları, saatlerle tanzim edilir. Bu tanzimde, namaz vakitleri esâs alınmalıdır. Bunu yapmak hem kolay ve hem de aşağıda bildirileceği üzere çok kıymetlidir. Müslimânlar, ibâdetlerini İslâm âlimlerinin buyurduklarına göre yapmakla mükelleftir. Ahkâm-ı islâmiyyeye tâbi’ olanlar, latîf cevâhir ve kıymetli elmaslar ile meşgûl olan mücevherciler gibidir. Bunların işi az, kazancları pek çokdur. Ba’zan bir sâatlik çalışmaları, yüzbinlerce senenin kazancını hâsıl eder. Bunun sebebi şudur ki, ahkâm-ı islâmiyyeye uygun olan amel, Hak teâlânın makbûlüdür, mardîsidir, çok beğenir.