Çocuklarınız ne biliyor? – Anne Maxwell – Farklı Ebeveynlik Semineri
Çocuklarınız ne biliyor?
Geçenlerde 7 yaşında bir erkek çocuk ve babası ile skype üzerinden bir seans yaptım. Çocuğun başı okulda ve evde derde giriyordu ve babasının sabrı tükenmek üzereydi! Artık ne yapacağını bilmiyordu. Çok yorulmuştu.
İkisi birlikte bir odada, masanın arkasındaki yanyana iki sandalyede oturuyorlardı. Daha doğrusu, baba sandalyesinde dik oturuyordu ve çocuk da kendi sandalyesinde baş aşağı duruyordu bacakları ve ayakları havada sallanıyor, başı hiçbir yerden görünmüyordu! Babası çocuğa yarı sert yarı yalvarır bir sesle “Joey, düzgün oturman lazım bu yaptığın hiç hoş değil.” dedi
Hemen babaya oğlunun seans sırasında seçtiği oturma şeklinin benim için sorun olmadığını belirttim. Babası rahatlamış göründü. Küçük bir kol göründü ve bana el salladı!
Babaya neler olup bittiğini sordum ve o bana oğlunun davranışlarını anlatırken bacaklar ve kollar havada sallanmaya devam etti.
Sonra çocuğa ona bir soru sorabilir miyim diye sordum. Masanın altından boğuk bir“evet!”geldi.
“Baban hakkında ne biliyorsun?”diye sordum.
Bacaklar ve kollar bir anda durdu ve pozisyonunu tersine çevirdi, yüzümü görebilmek için dik oturdu.
Güçlükle nefes alırken gözlerini kocaman açıp gözünü kırpmadan bana bakarak “Babamın karısı bizi terk etti ve o çok üzgün.”dedi. O anda babanın yanaklarından gözyaşları süzülmeye başladı.
Bunu bana söylediği için ona teşekkür ettim.
“Joey, babanla bir kaç dakika konuşmama izin verir misin?”diye sordum.
“Oynamaya gidip daha sonra geri gelir misin?”
”Evet” dedi ve dışarı çıktı.
Babaya sorular sorarak ailesinin yeni düzeninde daha farklı bir alana geçmesi, eski inançlarını ve onu sıkışmış olarak tutan bakış açılarını bırakmasına yardım ederek biraz zaman geçirdim. Biz konuştukça ve o bu ayrılığın ötesine geçmeye devam ettikçe gözyaşları durdu ve yüzüne yeniden renk geldi. Hatta birkaç defa gülümsedi bile.
Biz toparlarken oğlu tekrar odaya geldi. Önce babasına sonra bana gülümseyerek kıpırdanmadan babasının yanına oturdu. Bana el salladı.
Birbirimizle vedalaşırken babası bana teşekkür etti ve o da.
Siz büyürken aileniz hakkında, arkadaşlarınız hakkında, dünya hakkında bildiğiniz şeyler var mıydı? Hiç kimse sizi dinledi mi? Veya hiç kimse size ne bildiğinizi sordu mu?
Eğer çocuklarınıza onların ne bildiklerini sormaya başlasaydınız bu sizin ve onların yaşamlarında hangi olasılıkları yaratırdı?
Çeviri: Arzu Akoymak