Cumartesi günü kahvaltıyı yaptıktan sonra teyzemle birlikte çarşıya çıktık, bir güzel mağaza gezdik ve alışveriş yaptık. Sonra teyzemle eve geldik, o alışverişleri yerleştirirken ben teyzemin büyük oğluyla markete gidip alınacak bir kaç eksiği tamamladık. Bizim büyük oğlanın, „Hadi Abla bize gidip birer kahve içelim!“ teklifini kabul ederek onlara gittim. Tam kahvemizi içerken onların benim de tanıdığım ve çok sevdiğim bir komşuları geldi. Bir güzel sohbet ettik, kahvelerimizin eşliğinde. Sonra komşu evine gitmek için yola çıkınca ben de onunla birlikte çıktım ve teyzemin evine geri döndüm.
Teyzemle işlenirken yavaş yavaş gelinler, kızlar sökün etmeye başladı. Bizim ev gittikce kalabalıklaştı ve neşelendi. Akşam yemeğinden sonra tam oturup sohbet edeceğimizde evin önünde duran bir araba dikkatimi çekti. Teyzem, „Git bak bakalım kim gelmiş!“ diyerek beni kapıya gönderdi, kapıyı açıp, dışarıya çıkınca kendisini 6-7 yıldır görmediğim ve Fransada oturan kuzenimle karşılaştım.
Kuzenim beni tanıyamadı, eeeee kolaymı öyle 44 kilo verdikten sonra beni tanımak . Sonra ben kendimi tanıtınca Holliwood´a bile taş çıkartan bir kavuşma, sarılma sahneleri sergiledik yolun ortasında. Sonra sohbet arasında bizim nazik kuzenin, „Abla sen önceleri daha topluydun, ne kadar değişmişsin!“ sözleri beni çok mutlu etti. Haline acıyıp, kıvranmalarına son vererek, „Hadi hadi şişman da diyebilirsin!“ dedim gülerek. Kuzenimin eşini sadece düğününde görmüştüm ve tanışmıyorduk, ama görür görmez birbirimizi çok sevdik. O da diyette olduğu için öbürkilere birazcık yemekleri zindan etmiş olabiliriz:)
Çok şeker, şakacı bir eşi ve dünya tatlısı çocukları var. Bizim kuzeninde gelmesiyle evdeki insan sayısı 25 buldu. O gece uzun uzun sohbet ettik, çocukları azıtıp, iyice kudurduk. Bizim kudurmamızı kaldıramayan Amcamız kendini yatak odasına kapatarak kurtuldu. Ev iyice kalabalıklaştığından, ben benimkileri de alarak, teyzemin küçük oğlunun evine gittik yatmaya. Eve geldik ama yatacak insan yok, bizlerde mısır patlatıp, bu filmi seyrettik ve gecenin üçüne kadar çok eğlendik. Sonrada yattık, ne de olsa yarın yolculuk vardı.
demiş cadımız Belgin zaman 5/26/2009 09:27:00 ÖS
ne guzel ya ,tebessummle okudum.kalabalık ,keyıflı sohbet...ablacım okadar kıloyu nasıl vermıssın.tebrık ederım.
27 Mayıs, 2009 07:04
Akraba kalabalıklığı ne kadar keyifli oluyor.
Bizdede olur böyle birikmeler.Paylaşımın için teşekkürler.
27 Mayıs, 2009 08:55
Dolunayim, sen biliyorsun nasil verdigimi:))
Sanslim, gercekten cok güzel oluyor, tavsiye ederim:))
27 Mayıs, 2009 09:23
Bu gezi pek iyi gelmiş olmalı Belgin'ciğim. Ne iyi etmişsiniz de gitmişsiniz. 44 kilo demişsin ya, doğru mu bu? Ne olur hikayeni yaz Belgin'ciğim, Mehtap'ın "ben diyetten yoruldum" diyen kızlarına. Onlar zannediyor ki sınıfta sadece 3-4 kilo fazlası olanlar var ve bir kaç hafta sonra onların işi bitecek, diğerleri de ortalıkta kalacak. Hadi, birbirimize güç verecek şeyleri paylaşmanın zamanı.
27 Mayıs, 2009 12:19
Belgin'ciğim, bayılırım kalabalık aile toplantılarına ne güzel olmuş, ne iyi etmişsin.
Bu arada 44 kiloyu nasl verebildin?
Ben bir yıldır diyetteyim, son 5 kilom kaldı durdu resmen kilo falan veremiyorum.
Gerçekten ne yapmalıyım fikrin var mı?
27 Mayıs, 2009 13:54
Özlemim, dogru duydunuz, tam 44 kilo gitti:)) Haklisiniz yazayim hikayemi, ama bir kac gün sürebilir, benimki neredeyse 25 yillik yanlis perhiz hikayesi...
27 Mayıs, 2009 14:03