Nasıralı Hz. İsa'yı anlayan çocuğun Matrix'deki dijital pezevenki deşifre etmesi
Özgür Roman Sıralaması: 9 Puanı: 2531
Yazmak yeterli mi? Anlatmak? Anlamıyorsa? Duymamak için kapanmışsa kulakları karşındakinin? Fena bantlarla kapalı ise gözleri ve sen olabildiğine varsan karşısında?
Bağırmak yeterli mi? Ya susmak? Sen sustukça en küfürlü diliyle saldırıyorsa sana? Karşındakinin bedenine zarar vermek yeterli mi, o senin canını ve değerlerini kanatıyorsa? Nasıralı Hz. İsa gibi diğer yanağımızı dönmelimiyiz tattığımız her tokattan sonra?
Canınız hiç acıdı mı manevi boyutuyla. Gerçekten sizler ne kadar varsınız burada? Ben sizin için ne kadar gerçeğim?
Ulaşamayacağınız yerde olmam, size bana karşı olan duruşlarınızda ne gibi artılar veya eksiler sağlar düşündünüz mü? Şimdi başta size ve sizin tüm değerlerinize küfür etsem, hakaretler yağdırsam? Hocası google olan beyinlerinizle bana laf yetiştirken rahatlar mısınız? Tepkisiz kalsanız? Tepkisizliğiniz sizi rahatsız etmez mi?
Ne anlatmalı size bu gün? Hangi ruh halindesiniz? Sonuna soru işareti koyduğum cümlelerimi okurken, sessizde olsa kendi kendinize cevaplar verdiniz mi?
En marjinaliniz hanginiz? En kuralsızınız? En zekiniz kim? Hanginiz diğerlerini yükleyip daha iyiye taşımak için gönüllü oldunuz? Hanginiz bu içine girdiğiniz garip dünyada gerçekten kendisi oldu? Önceleri kendisini anlatan nickler bulup deşifre edilmek istemeyen sizler, şimdi neden nickleriniz gibi davranıyorsunuz? Cümlelere efendilik edenleriniz mi beni okuyor, yoksa efendisi cümleler olanlarınız mı?
Domino etkisi varsa, benim yıkılmam kimi yıkıyor ve o kimi deviriyor? Çok soru soruyorsam cevabı aradığımdan mı bulduğumdan mı merak ettin mi?
Kavram kargaşaları içerisinde kendi kendimize taktığımız/takmak zorunda kaldığımız maskelerimizin farkındayız en azından bu iyi bir başlangıç. Bu kadar fazla ve gereksiz bilgi çöplüğünde bilmenin anlamını yitirdiği zamanlar içerisinde bilmek canınızı sıkıyorsa aynı duyguyu paylaşıyoruz demektir bu.
Dünyanın en fakir ülkelerinde mp3den, filmlerden, 3d den, printerdan, mousedan, hesap makinesinden, mekaniklikten vb.den uzak yaşayan bir insandan fazlamız ne? Mutluluk oranımız onunla aynı mı?
Keşke bu kadar bilmeseydik dediğim oluyor ve sanırım şuanda öyle bir an. Damacanaya-hayvanlara-çocuklarına-3 aylık bebeğe tecavüz eden adamları bilmeseydim, extacy alıp gecesine clubda dans etmek uğruna taksicinin boğazını kesen o kızı bilmeseydim, cocacolanın/mc donaldsın/burgerın ve en az bunlar kadar meşhur markaların gıda maddelerinin içinde kullandıklarını ve ve ve harcama politikalarını bilmeseydim. Lady Gaganın gramy ödüllerini almaya 8 yarı çıplak erkeğin sırtında taşıdığı kapsülle gelişini haberler göstermese daha acısı bu insana hayran olan binlerce kişiden haberim olmasa.
Aslında yazımın konsepti böyle uzunca gidecekti ama ben bile daraldım şimdi. İçinde petrol, para, porno, dinini ve ülkesini satmış olan adamlardan lise önünde dönen hikayeler, türk ve dünya tvlerinde gösterilen saçma programlar ve daha bir sürü mide bulandırıcı konudan örnekler verip uzuncana kafanızı şişirecektim.
Hadi bu seferde en kısa halinden anlatmak istediğimi anlatayım. Bilgisayar dünyasından tiksindiğimi size yine bilgisayar sayesinde anlattığım gerçeğini bilmen yeterli. Hadi bu gün kendine güzel bir hediye ver, mümkünse gün içinde bir ufak şekerleme. Uyu! Uyuda büyü, kapat bu lanet dünyaya gözlerini. Mahmurluğu geçmesin. Belki az sonra tatlı bir aşk yazısı yazarım. Konumuz değişir, olmaz mı?
Fatoş Nihal Aytaç 18.2.2011 12:20
OLmaz, konu gayet mühim ve güzel. Sen yazınca ben takılmadan okuyorum arkadaş.
Enes Evci 18.2.2011 14:51
Dip not: Matrix 1 filminde Neo karakteri şehir simülasyonuna alınınca kırmızı giysili bir kız geçer yanından ve ilgi odağı dağılır, sonra bir anda o kırmızı giysili kız ajan olur. O kızı programlayan çocuğa filmde taktıkları lakaptır "dijital pezevenk" lakabı.
Nermin Gömleksizoğlu 18.2.2011 17:04
"Ateş olmayan yerden duman çıkmaz"mış, varız ki burdayız. Herkes ne amaçla geldiyse o kadar vardır burda. Manevi acı bedenen çekilen acıdan daha ağırdır. Benim için tamamen gerçeksin, yazdıkların ölçüsünde... Genişleyen, daralan, ufukta sınır tanımak istemeyen, hatta ufuk çizgisini yetersiz gören... Ulaşamayacağım yerde olman değil beni ilgilendiren, ulaşabildiğim kadar burdasın... Hakaretlere gelince, önce karşımdakinin değil kendi çizgime bakarım, çizgimi bir adım geçtiysem, zaten girmişimdir o sınırdan içeri... Girmememek ilk hedefim. Olduki girdim bu sefer karşımdakine bakarım, kavga bile ederken anlaşılmak ve anlamak önemlidir. Anlaşılmayacaksam, anlayamayacaksam sabitlerim kendimi... Tadı olmaz ki...
Ben her zaman kendim oldum, oyuna zaman ayıracak vaktim olduğunu düşünmüyorum.
Okumaya değer bulduğum için okuyorum seni cümlelerle işim olmaz.
Kimseden fazlamız yok, herşeye sahip olmak mutluluk getirmez, belkide yavaş yavaş öldürür mutluluğu, özlemi yok eder, sahip olma arzusunu yok eder, amaçsız bırakır...
Keşke bu kadar bilmesek, psikolojim bozulacak diye akşam haberleri yaklaştığında tv den uzaklaşmasam... Çareszliğimi bu kadar hissetmesem bir şey yapamamak adına üzülmekten başka...
Dünyaya gözlerimi kapatamam, gerçi açsam da bir şey yapamam da dünyayı kurtaran olmak değil hedefim ama kendi çabamdan çizgimden devam....
Boş boş oturmaktansa kendi kendimi yerim belki ama kendi küçük dünyamdan kocaman anlayamadığım dünyaya gözlerim hep açık...
özgül ... 18.2.2011 21:48
Hep irdelediğin,hep farklı şekillerde tokatlarla vurduğun bu konu etrafında dönüşünün sebebini çok merak ediyorum ,ama bir o kadar da cevabını biliyorum Enes...
Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:977