FAŞİZMİN AYAK SESLERİ! - Ö. Faruk Altuntaş
FAŞİZMİN AYAK SESLERİ!
Son aylarda yaşananlar, AKP’nin ve Saray’ın yeni yönelimini ortaya koyuyor. Baskı, tehdit, el koyma, tutuklama, coplama, gaz sıkma, yakma, yıkma… Son dönemde yaşanan olayların kısa sözcüklerle ifadelendirilmesi ancak bu şekilde yapılabilir oldu.
Başlıkta “Faşizmin ayak sesleri” terimini kullandık. Bu ifade eksik kalıyor diye düşünenlerin sayısı hiç de az değil. “Ayak sesleri” geride kaldı, doğrudan “Faşizm”den söz etmek gerekiyor diyenler bir hayli fazla.
Görülen köy kılavuz istemez derler. Hedef olarak işaret edilen 2023 tarihinin karakteristik özelliği de iyice ortaya çıkmaya başladı. “Reklam arasının” sonunda “90 yıllık enkaz kaldırıldığında”, eğer başarılı olunursa görülecek olanın “Türk Tipi Başkanlık Sistemi” olarak ifade edilen bir tek adam diktası olacağı açık.
Yaşanan örneklerin demokrasiyle, hukuk devletiyle ilgisi çoktandır kesilmiş bulunuyor. Sadece son birkaç günün olayları ve tartışmaları bile vahim tabloyu ortaya koymaya yetiyor.
Gazeteciler Can Dündar ve Erdem Gül’ün bireysel başvurusu üzerine Anayasa Mahkemesi’nin verdiği, hak ihlali olduğu ve yargılamanın tutuksuz sürdürülmesi gerektiği yönündeki karardan sonra, başta Tayyip Erdoğan olmak üzere AKP Hükümeti ve Adalet Bakanından gelen suçlamalar, hukuk devleti adına ibret verici.
Önce Tayyip Erdoğan’ın ve ardından AKP Hükümetinin diğer üyelerinin dalga dalga ileri sürdükleri; Anayasa Mahkemesi’nin verdiği yasal düzenlemelere ilişkin iptal kararların bağlayıcı olduğu, ancak bireysel başvurulara ilişkin kararların bağlayıcı olmadığı; birinci mahkemenin kararında direnebileceği ve bu durumda Anayasa Mahkemesinin verebileceği hiçbir kararın olmadığı; bu işin bitmediği, savcının bu karara itiraz edebileceği ve bir üst mahkemenin yeni bir süreci başlatabileceği; Anayasa’yı ihlal edenin kendisi değil, Anayasa Mahkemesi’nin karar merciindekilerin olduğu, yönündeki açıklamalarla sergilenen bilgisizlik, hukuki keyfilik ve duyarsızlık, herkesi, hem hayrete düşürüyor, hem de kaygılandırıyor.
Oysa Anayasa’nın 153. maddesi son derece açık ve şöyle diyor: “Anayasa Mahkemesi kararları yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar.”
Hiçbir yoruma yer vermeyecek biçimde, Anayasa Mahkemesinin bağlayıcılığı belirtiliyor ve zaten mahkemeler bu karara uyuyor.
Hele hele, Anayasa Mahkemesi kararına birinci mahkeme diretir ve uymazsa, Anayasa Mahkemesi’nin verebileceği karar yoktur, isterlerse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine gidebilirler. AİHM, aynı yönde karar verirse, o da sadece tazminat yönünde bağlayıcıdır. Devlet de o tazminatı öder biçimindeki açıklama ürküntü veriyor. Böylece, parasını öder yine de tutuklatırım yönündeki irade açıklaması, hukuk devleti anlamında her şeyin bittiğine işaret ediyor.
Muhalif basın kuruluşlarına yönelik saldırılar, hiçbir hukuk kuralı tanımayarak sürdürülüyor.
Yaklaşık on gün kadar önce, demokrat ve tarafsız yayıncılığı ile beğeni kazanan İMC televizyonunun yayınını engellemek için, İMC’yi Türksat uydusundan çıkardılar.
Daha önce, “Paralelci” oldukları iddiasıyla önce kayyum atayarak işlevsiz hale getirilen, çalışanları işten atılan ve bilahare kapatılan Bugün TV ve gazetesi, Kanaltürk TV ve radyosu, Millet Gazetesi olayında olduğu gibi şimdi de Zaman gazetesi ile Cihan Haber Ajansına kayyum atanarak susturuldular.
Basının susturulması girişimlerine, toplantı ve gösteri yürüyüşlerinin fiilen yasaklanması eşlik ediyor. Anayasa’ya göre izin almadan serbestçe yapılabilmesi gereken barışçıl ve demokratik gösterilerin, polis müdahalesi, cop ve gazla karşılanması olağan hale geldi.
Hükümet, keyfilikte ve hukuksuzlukta ölçü tanımaz uygulamaları ile dikkati çekerken, yargının bağımsızlığını ve tarafsızlığını tamamen yitirip yürütmenin kontrolüne girmesi, kaygıları artırıyor, faşizmin ayak seslerinin çok yakınlaştığını gösteriyor.