İnsan vücuduna yerleştirilen herhangi bir yapay nesneye "implant" denir. Dental implant ise, eksik olan dişlerin fonksiyon ve estetiğini tekrar sağlamak amacıyla çene kemiğine yerleştirilen ve titanyumdan yapılan yapay diş köküdür. Dental implantlar 1965 yılından beri kullanılmaktadır. Literatürde son 20 yılda teknoloji alanındaki ilerlemeler sayesinde başarının %98'e çıtığı bildirilmiştir.
Diş eksiklikleri, doğal dişlere bağlı köprü protezleri veya çıkarılıp takılan hareketli protezler gibi klasik yöntemlerle tamamlanabildiği gibi implant destekli protezlerle de yapılabilir. Tek diş, veya birden fazla diş eksikliğinde, eğer implant yerleştirmeye uygun ölçülerde kemik varsa ve hastanın genel sağlık durumu ile ağız bakımı uygunsa implant tedavisi uygulanabilir.
Tek veya daha fazla diş eksiklikleri: Diş dizisinde, kaybedilen dişin yerine tek bir implant konularak yapılan tedavi şeklidir. Eğer kaybedilen diş sayısı birden fazla ise daha fazla sayıda implant uygulanarak da tedavi yapılabilir.
Tam dişsizlikler: Eğer ağızda hiç diş kalmamışsa, bulantı refleksi ve protezin tutuculuğunun yeterli olmaması nedeniyle hareketli protez kullanılamıyorsa, implant destekli protezler tercih edilebilir.
İmplantın yapımında kullanılan titanyum, vücut tarafından doku dostu olarak kabul edilir ve son derece dayanıklıdır. Titanyum, vücutla biyolojik uyumluluğu en yüksek maddelerden biri olduğu için, alerjik riski en az olan maddedir ve vücudun yabancı maddelere karşı gösterdiği tepkiyi en aza indirir.
Diş hekimi, implant için hastasını klinik ve radyografik muayeneden geçirdikten sonra belirli uzunluk ve çaptaki implantların yerleştirilebilmesi için uygun genişlik ve derinliğe sahip çene kemiğinin ve dişeti dokularının olup olmadığını inceler.
İmplant operasyonu, lokal anestezi altında yapılan cerrahi bir işlemdir. Bu işlemde dişeti kemik üzerinden kaldırılır, konulacak implantın çapına uygun genişlikteki özel firezlerle kemik içerisine yuva açılır ve ardından implant bu yuvaya yerleştirilir. Daha sonra dişeti dikişle kapatılır. Operasyon esnasında lokal anestezi uygulandığından ağrı hissedilmez. Operasyondan sonra da normal bir diş çekiminin ardından duyulabilecek hafif bir ağrı ve şişlik görülebilir. Bu tür etkiler buzla kompres yaparak ve ağrı kesi alınarak giderilebilmektedir. Ameliyat sonrasında implantın kemik yüzeyine bağlanması için bir süre beklenir. Bu süre tamamlandıktan sonra üst yapı yapılır. Operasyondan sonra protezler yapılıncaya kadar geçici protezler kullanılır.
İyileşme süresinden sonra diş hekimi implanta protez parçasını bağlar, böylece kemik içerisine yerleştirilen sabit bir yapıya bağlı ve doğal dişi aynen taklit eden bir yapı elde edilmiş olur. Bu yapı üzerine de sabit veya hareketli protez için gerekli işlemler yapılıp protez aşaması tamamlanır. Operasyondan sonra, implant ile kemiğin kaynaşması (osseointegrasyon) için genellikle 3 ila 6 ay beklenir. Ancak, son yıllarda üretilen implantlar kemik içinde sıkı bir tutunma (primer stabilizasyon) sağlamak kaydıyla bu süreleri beklemeksizin hemen protez yapımına geçişe izin verebilmektedir.
Üst çenede sinüs boşlukları, alt çenede ise mandibüler kanal adı verilen anatomik oluşumlar implantın konulması için derinlik açısından kısıtlayıcı olabilir ya da çenelerin yatay genişliği implantın çapı için yeterli olmayabilir. Bu tip durumlarda ileri cerrahi tekniklerle kemik kazanılmaya çalışılır. Bu durumda hekim hasta diyaloğuna göre ileri cerrahi tekniğin uygulaması düşünülebilir.
İmplantların başarısı ve uzun ömürlü kullanımları için iyi bir ağız bakımı ve düzenli kontroller en önemli koşullardır. Operasyon sonrası ağız hijyenine özen gösterilmemesi, aşırı alkol ve sigara tüketimi gibi nedenler, implant uygulamasının başarısını olumsuz yönde etkiler. Bunun önlenmesi için diş hekiminin tavsiyelerine uyulmalı, doktor kontrolleri aksatılmamalıdır.
İmplant uygulaması için genç bireylerde (kızlarda 16-17, erkeklerde 18 yaş) kemik gelişiminin tamamlanmış olması gerekmektedir. Yetişkinlerde ise üst yaş sınırı yoktur. Genel sağlık durumu iyi olan her yaştaki birey yeterli kemik yapısına sahip ise implant uygulamasıyla tedavi edilebilir.
İmplantlar titanyum alaşımlı ve biyolojik uyumlu maddelerden yapılmaktadır. Titanyum canlı bir madde olmadığı için herhangi bir antijen–antikor reaksiyonu oluşturmaz ve bu nedenle bir "doku reddinden" söz edilemez.
Hangi Durumlarda İmplant Uygulanamaz?