Nasıl Gidiyor İşler?
Türkiye’den ayrılalı 2.5 ay olmuş bile. Zaman dediğimiz şey öyle hızlı ve o kadar elle tutulamaz ki sorsanız sanki daha birkaç gündür burada gibiyim. Birbirinden farklı iki kültürün nasıl uyum sağladığını anlatmak istiyorum aslında biraz. Türkiye’de İzmir’de büyümüş biri olarak Afrika’da kendi içinde iç içe geçmiş kültürleri barındıran bir şehirde yaşamak keyifli olduğu kadar zor da.
Keşfetmek dürtüsü en büyük motivasyon kaynağı elbet ama bunun yanında süre gelen rutin yaşamı bir çizgiye oturtmak çok kolay değil. İş yapış şekilleri, kuralları, kanunları, sorunlara ya da çözümlere bakış açısındaki farklılık zorlayıcı olabiliyor. Öncelikle başlangıçta her şey kıyas üzerine kuruluyor. Yaşadığımız her ne olursa olsun Türkiye’de olsa şöyle olurdu ya da böyle olmazdı gibi cümlelerle tanımlıyorsunuz. Sanırım bu başka ülkeye alışma aşamalarında birinci basamak çünkü bir süre sonra artık kıyas ortadan kalkıyor. Hatta ülkenin parasını kendi ülkenizin parasına çarpıp, bölmekten bile yavaş yavaş uzaklaşıyorsunuz. Olduğu gibi algılamaya, onlar gibi düşünmeye hatta onlara daha yakın yaşamaya başlıyorsunuz. Su akıyor mecbur direnemiyorsunuz. Direnirseniz mutlu olmanız mümkün değil. Bazı konularda kendi ülkenizi daha gelişmiş ve ileri bir noktaya koyarak da yaşamanız mümkün değil. Ee ülke de sizin için değişecek değil o zaman esneme sırası size geliyor.
Fas’ı sadece Casablanca ile yorumlayıp büyük genellemeler yapmak istemiyorum. Her ülkede olduğu gibi batısından, doğusuna her coğrafya ayrı bir doku içeriyor. Sadece okyanus kenarında bir şehirde olmak beni çok mutlu ediyor. Casablanca belki Avrupa’ya yakınlığı belki liman şehri olmasından dolayı sosyal yaşam adına size birçok Avrupa ülkesini sunabiliyor. Öncelikle mutfak konusunda kendi yerel yemeklerinden daha çok dünya mutfağına rastlamanız mümkün. İtalyan, İspanyol ve Fransızların etkisi menülere yansımış durumda. Bunun yanında muhafazakar bir toplumda Avrupa’ya dair etkiler görmek çok değişik bir his uyandırıyor. Hani böyle iç içe geçmemiş ama bir uyum var gibi.
Bazı şeylerin ucuzluğuna mutlu olurken bazı şeylerin pahalılığı karşısında şaşırıyorsunuz. Genel olarak market vb alışveriş açısından bakarsanız Tr’ye göre baya ucuz ama iş giyinmeye gelince ülkemi mumla arıyor gibiyim. Türkiye’de en ucuz aklınıza gelen mağazaları düşünün ve onların ürünlerinin en az iki katı daha pahalı olduğunu. Belki zamanla farklı alternatifler bulurum bilmiyorum ama bildiğim markalardan giyineyim derseniz ciddi bir para ayırmanız gerekiyor.
Türkleri ve ülkemizi çok sevdiklerini daha önceki paylaşımlarda söylemiştim. Bazen keşke ben de onlar gibi görebilsem ülkemi diyorum inanın 🙂 Fakat bizi bu kadar çok seven insanlar tutup iki tane Türk ürünü getirmez mi arkadaşım? Peynir olur, bulgur olur olmadı türk kahvesi olur. Yok arkadaş 🙂 Bundan sonra ülkeye giriş çıkış yaparken bavulumda neler olacağını anlamışsınızdır.
Günlük hayat çok aktif geçmiyor bu ara. Pera’nın okulunu araştır, eve taşın, yerleş vs derken hızlı bir dönem geçti. Her gün bloguma onlarca şey yazmak istiyorum ama şu an bile mobil bağlanıyorum 🙂 Neden? Çünkü internet bağlamak o kadar kolay değil. Hani TR’de iki gün geç kalsalar sosyal medyadan bağırıyoruz ya firmalara gelin bir de burayı görün 🙂 Neyse umudum var sanırım bu hafta olacak.
Geciken içerikler için özür diliyor ve en kısa zamanda eski hızıma dönmeyi umuyorum. Blog üzerinden beni buradaki yaşama dair motive eden herkese tekrar çok teşekkürler. Sorular bir şeyleri keşfetmem için enerji veriyor. Sevgiler…
23 Ağustos 2016 durumbildirimi Yorum yapın
Televizyonsuz Zamanda İzlenecek 5 Film →