YILLARA YAYILI İNŞAAT İŞLERİNDE VERGİLENDİRMEYE İLİŞKİN FARKLI DURUMLAR-I
Kategori Genel I- GİRİŞ
Bilindiği üzere, faaliyetin niteliği ve elde edilen gelir unsuru bakımından “ticari faaliyet ve ticari kazanç” sayılsa da, birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarım işleri vergilendirme yönünden temel bazı özellikler ve farklılıklar taşımaktadır.
Bu nedenledir ki, Gelir Vergisi Kanunu’nda diğer ticari işlerden ayırıcı düzenlemeler yer almaktadır.
Nitekim söze konu Yasa, birden fazla yıla sari inşaat/onarma işi ister gerçek ve isterse tüzel kişiler tarafından yürütülsün, bu hususu dikkate almaksızın;
- İşlerin defterlerde izlenmesi,
- İşin sona erdirilmesi,
- İşin mali sonucunun beyanı,
- Genel giderlerin ve amortismanların dağıtılması,
- Elde edilen hasılatın kesintiye tabi tutulması,
- Geçici vergi uygulaması
gibi konuları özel hükme bağlamıştır.
Yasa, yıllara sari inşaat işlerinde, doğal akışı göz önünde tutarak genel ilkeleri belirlemiştir.
İnşaat ve onarım faaliyetine özgü uygulamalara, kimi zaman tarafların uyuşmazlığına bağlı ve bazen de iş sürecinin özelliğinden ileri gelen haller nedeniyle karşılaşmaktayız.
II- YILLARA SARİ İŞLERDE DEĞİŞİK UYGULAMALAR
A- MÜHENDİSLİK HİZMETİNİN YANI SIRA İNŞAAT İŞİNİN DE ÜSTLENİLMESİ YILLARA SARİ OLMA SONUCUNA YOL AÇAR MI?
GVK’nın 42. maddesine göre, birden fazla yıla sirayet etmek (taşmak) kaydıyla;
- İnşaat işleri, onarma işleri ve dekapaj işlerinde kâr veya zarar, işlerin kati olarak bittiği yıl itibariyle tespit ve beyan edilir.
Belirtilen bu üç faaliyet türü dışında, diğer işlerde kâr/zararın tespiti ve beyanı;
- Bir takvim yılı bazında ve 12 aylık dönem sonunda veya
- Özel hesap dönemi tayin olunmuşsa, yine 12 aylık süreyle sınırlı olmak üzere, ikinci takvim yılında gerçekleştirilir.
Madde kapsamında yer alan işlerle birlikte, alım satım işleri, imalat işleri ya da mühendislik hizmetleri de işletme faaliyeti içerisinde yer alabilir.
Değişik nitelikte işlerin, aynı işletme bünyesinde bir arada yapılması, biri diğerinden bağımsız her faaliyete ilişkin kâr veya zararın hesaplanması ve beyanı açısından etki doğurmamaktadır.
Fakat, mühendislik hizmetlerinin yanı sıra, ilgili işe ait yapım işinin de üstlenilmesi halinde, işin bir bütün kabul edilmesi ve her iki faaliyet sonucunun 42. madde hükmünce değerlendirileceği yönünde idari görüş mevcuttur (MB.02.07.1998-96/24593).
Sözleşmeye bağlanan iş, “tarımsal alt yapı düzenlemesiyle ilgili arazi toplulaştırması, projenin hazırlanması ve uygulanması, arazi tesviyesi, tarla içi yolların dolgusu ve stabilizesi, sulama tesisi, sanat yapıları inşaatının ve toprak ıslahının yapılması”dır.
Belirtilen anlayışa göre, mühendislik hizmetleri de, yapım işi bünyesinde ve birden fazla takvim yılına sari iş kapsamında sayıldığı için; gerek mali sonucun hesaplanması, gerek kazancın beyanı ve gerekse vergi kesintisi açısından aynı hükümlere tabi olacaktır. Diğer bir deyişle, verilen mühendislik hizmetlerinin kâr veya zararı işin bitimine bağlı olarak belirlenecektir. Yani, işin geçici ve kesin kabule tabi olması halinde, geçici kabulün yapıldığını gösteren tutanağın idarece onaylandığı tarihte, bunun dışında kalan hallerde ise, işin fiilen tamamlandığı veya fiilen bırakıldığı tarihte bitmiş olacak ve elde edilen kâr veya zarar da, bu dönemin beyanına dahil edilecektir.
Ayrıca, sözleşme doğrultusunda yapılan işler (imalat, ihzarat ve mühendislik hizmeti karşılığında ödenecek istihkak/hakediş bedelleri üzerinden vergi kesilecektir.
B- MÜTEAHHİT DEĞİŞİKLİĞİ VE VERGİ TEVKİFATI
Taraflarca düzenlenen sözleşme çerçevesinde inşaat işi yürütülmekteyken, herhangi bir nedenle çıkan uyuşmazlığa veya bir başka sebebe bağlı olarak, yapımcı firma işi tasfiyeye yönelip, aradan çekilebilir.
İşin tamamlanmasını sağlamak üzere yeniden anlaşma yapılan firmaya yapılacak ödemelerden vergi kesilip kesilmeyeceği, işin öngörülen sürede bitirilip bitirilmemesine ve fiili duruma göre değişebilir.
İkinci kez ihale edilen işin, önceki müteahhidin yapım süresiyle bağlantısı kurulamaz.
Eğer, bir takvim yılı içerisinde bitirilmesi düşünülen iş, ikinci takvim yılına sarkarsa, bu takdirde ödemeler üzerinden vergi kesintisi yapılması zorunluluğu doğmaktadır.
Vergi kesintisi açısından işin süresinin 12 aylık dönemi aşması değil, daha kısa süreli de olsa, en az iki takvim yılına yayılması önem taşımaktadır.
İş, takvim yılı aşılmaksızın, aynı yıl içerisinde tamamlanırsa vergi tevkifatı yükümlülüğü aranmayacaktır. Çünkü, faaliyet yıllara sari iş niteliğinde değildir (1).
C- ANA SÖZLEŞME ÇERÇEVESİNDE VE KISIMLAR HALİNDE İŞ TESLİMLERİNDE VERGİLENDİRME
Yapımcı firma ile işi ihale eden/veren firma arasında imzalanan sözleşme değişik düzenlemeleri içerebilir.
Örneğin, bir temel yapım mukavelesinde işin esasına (kapsam, süre, bedel ve sair) ilişkin ana unsurların belirtilmekle beraber, gerçekleştirilecek farklı projelerle veya inşaat bölümleriyle ilgili diğer ayrıntılar ek protokollerle hükme bağlanabilir. Her projenin tamamlanma süresi, yapılacak ödeme ve geçici kabuller ek protokol çerçevesinde uygulamaya konur.
Yahutta, iş, ayrı projelerle ilgili ek protokoller düzenleme gereği duyulmaksızın tek bir sözleşmeye bağlanır ve tüm hususlar burada yer alır. Ancak, işin parça parça tamamlanıp, ayrı geçici kabullerle teslimi imkanı bu sözleşmede de öngörülebilir.
Sözleşmenin içeriğinden ve eklerinden kaynaklanan farklı düzenlemeler, vergilendirme açısından soruna yol açabilir.
İş, bir bütün olarak mı, yoksa, her projeye ait kısımların teslimi aşamalarında ayrı ayrı mı değerlendirilmeli ve vergilendirilmeli?
İki değişik yaklaşıma göre, vergi kesintisi yönünden ne yapmalı?
Konuyla ilgili görüşünde idarenin tavrı şudur.
İş, ana sözleşme artı ek protokollere dayanılarak yürütülmekteyse, her işin ayrı ayrı değerlendirilmesi ve yıllara sirayet halinde, müteahhide yapılacak ödemelerden vergi tevkifatı yapılması gerektiği, fakat bölümlere ayrılan işlerin aynı yıl içinde başlayıp sona ermesi durumunda ödemelerden vergi kesilmemesi hususu benimsenmiştir.
İdarenin kararında yeterli açıklık olmamakla birlikte, bu ilk halde, yıllık vergilemenin her iş bazında geçici kabul tutanağının onaylanma tarihinin dikkate alınarak, yapılacağı anlaşılmaktadır.
Diğer tercihte ise yani, bir inşaat ve onarma işinin yapılmasının tek bir ana sözleşme kapsamında taahhüt edilmesi ve işle ilgili bütün hususların bu sözleşmede yer alması halinde, “iş geçici kabullerle kısım kısım teslim olunsa dahi”, her bir kısım iş ayrı ayrı değerlendirilmeyecek, bir bütünün parçası olarak düşünülecektir. Bu durumda, iş, “son geçici kabulün düzenlenerek, idarece onaylandığı tarih” itibariyle bitmiş sayılacak ve kazanç, bu yılda hesaplanıp, beyan edilecektir (2).
D- İŞİN BİTİM TARİHİNİN TARAFLAR ARASINDA KARARLAŞTIRILMASI
Birden fazla yıla sirayet eden işlerin bir özelliği, işin bitim tarihi noktasında; bazen karşılıklı anlaşma yolunun seçilmesi, bazen de taraflardan birinin tek yanlı kararının geçerli ve yeterli olabilmesidir. Doğal olarak bu kişisel karar alma ve işi sona erdirme hakkı, elde edilen geliri beyan yılını da tayin edebilme fırsatını sunmaktadır.
GVK’nın 44. maddesinde, işlerle ilgili gelir/harcama dengesinden oluşan beyan ve vergileme dönemi, inşaat ve onarım faaliyetinin sona erdirilme biçimi doğrultusunda farklı olarak belirlenmiştir.
Yasa’ya göre işin;
- Geçici ve kesin kabul usulüne tabi olması halinde, geçici kabulün yapıldığını gösteren tutanağın idarece onaylandığı tarih,
- Fiilen tamamlandığı durumda, tamamlanma tarihi,
- Bırakılması durumunda, bu tarih
kâr veya zararın hesaplanma ve vergi dairesine bildirim yılı kabul olunmuştur.
Bir inşaat işinin asıl yüklenicisi ile ikinci derece alt yapımcısı (taşeron) arasında birden fazla yıla yayılı olan, aynı zamanda geçici ve kesin kabul usulüne tabi bulunan iş nedeniyle düzenlenen sözleşmede taraflar işin bitim tarihi olarak, kesin kabul tarihini esas alabilirler. Hukukun temel ilkelerinden “mukavele serbestisi” anlayışı bu duruma izin vermektedir.
İşin bitim tarihi açısından, geçici ve kesin kabule tabi olduğu için 44. maddenin “idari onay”ı esas alan kuralı mı, yoksa, “fiilen tamamlanma” hükmü mü geçerli olacaktır?
Çünkü, geçici kabul ile kesin kabul arasında geçecek süre sonraki bir kaç yıla taşabilir. Dolayısıyla, vergi beyanının hangi yılda yapılması gerektiği önem kazanmaktadır.
Yargının bir kararında, inşaat işinin asıl sorumluluğunu üstlenen müteahhidin, işlerin bir kısmını ikinci derece taşeronlara yaptırması halinde, bitim tarihi olarak “fiilen tamamlama” ölçüsünü baz aldığını görmekteyiz (3).
E- İŞİN TASFİYE EDİLMESİ
İnşaat yapım işini alan firma ile işi veren kurum veya kuruluşlar arasında, inşaatın bitirilmesi öncesinde ve henüz yapım aşamasında çıkan anlaşmazlık nedeniyle;
- Süre uzatımı,
- Keşif tutarının artırılması veya
- Sözleşmenin feshi ve işin tasfiyesi gündeme gelebilir.
Faaliyetin, kısmen tamamlanması veya sözleşmede belirtilen şartların dışında, ek bazı koşullarla devamı halinde ve tasfiye söz konusu olduğunda, yine, işten elde edilen gelirin beyanı bakımından farklı tarihler ortaya çıkacaktır.
İşin, idarece tasfiye olunması yolu seçildiğinde, işle ilgili bitirme belgesi ve tasfiye tanzim tarihi iki ayrı yıla ait olduğunda, hangi dönem baz alınmalıdır?
Vergi idaresinin bitim tarihine değil, tasfiye tarihine itibar etmesinden doğan uyuşmazlık nedeniyle idari yargı, bu konuda verdiği kararda; tasfiye tutanağının tanzim tarihi yerine, idarenin tasfiye kararını müteahhide bildirim/tebliğ tarihini esas almıştır (4).
F- ÖDEME TARİHİNİN, GEÇİCİ KABULÜN ONAY TARİHİNDEN SONRAKİ BİR YILDA YAPILMASI HALİNDE BİTİM TARİHİ VE TEVKİFAT
Başlangıçta birden fazla takvim yılına sirayet etmeyen inşaat ve onarma işlerinde, uygun görülen hakediş tutarının yapımcı firmalara ödenmesinde gecikmeler olabilir.
Ara hakediş ödemelerinde önem taşımayan gecikme, işin bitim yılı sayılan geçici kabulün idarece onaylanmasından daha sonraki bir döneme sarkarsa, ayrı zaman diliminde yapılan ödeme farklı sonuç yaratır mı?
Müteahhide, yaptığı işin bedeline ilişkin ödeme, geçici kabul onay tarihinin sonrasında izleyen yılda gerçekleştirildiği takdirde bitim tarihi ve mali sonucun beyanı açısından etki doğurmayacaktır. Çünkü, işin hangi tarihte bittiğini belirleyen unsur ödeme tarihi değil, geçici kabulün yapıldığını gösteren tutanağın idarece onaylandığı tarihtir.
Öte yandan, gecikerek yapılan ödeme, işin birden fazla yıla sari olduğu yargısına yol açmaz ve işin devam ettiği yılda gerçekleştirilen ödemelerden vergi kesintisi yapma mecburiyetine neden olmaz.
Zaten, bir yıl içerisinde tamamlanması planlanan işlerde tevkifat zorunluluğu, işin öngörülen zamanda bitirilememesi durumunda ve izleyen yıldan itibaren yerine getirilecek bir olgudur (5).
(1) Dn. 3. D.’nin, 21.01.1998 tarih ve E. 1996/6952, K. 1998/106 sayılı Kararı.
(2) MB’nin, 24.02.1998 tarih ve Gel. 5129-105/6402 sayılı Genelgesi.
(3) Dn. 4. D.’nin 20.10.1999 tarih ve E. 1998/3676, K. 1999/3627 sayılı Kararı.
(4) Dn. 4. D.’nin, 06.04.2000 tarih ve E. 1999/2362, K. 2000/1346 sayılı Kararı.
(5) Dn. 4. D.’nin, 30.03.2000 tarih ve E. 1999/2677, K. 2000/1253 sayılı Kararı.
YILLARA YAYILI İNŞAAT İŞLERİNDE VERGİLENDİRMEYE İLİŞKİN FARKLI DURUMLAR-II(¨)
Yazar: YakupTOKAT (*)
Yaklaşım Dergisi / Nisan 2007 / Sayı: 172
Birden fazla takvim yılına yayılan inşaat ve onarma işlerinde yapılan ve kanunen gider sayılan harcamaların dağıtımı, işletme bünyesinde sürdürülen değişik faaliyetler nedeniyle özel paylaştırma usulüne tabidir.
Bir hesap döneminde bir arada yürütülen işlerle kısmen veya tamamen ilgili ve müşterek nitelik taşıyan giderler ile iktisadi kıymetlerin amortisman paylarının giderleştirilmesi zorunluluğunun yanı sıra, elde edilen muhtelif gelirler bakımından da farklı zaman diliminde beyan mecburiyeti söz konusudur.
Öncelikle, ayrı defter ve hesaplarda izlenen çok çeşitli faaliyetleri ilgilendiren harcamaların ait oldukları işlere dağıtılması aşamasında yapılacak hatalar, yapıların inşa/onarma maliyetlerinde kaymalara ve ek tarhiyatlara sebep olmaktadır.
Diğer yandan, işletmenin GVK’nın 42. maddesi kapsamında gerçekleştirdiği faaliyetlere ilişkin paraların neması olan ya da bu faaliyetler dışında elde edilen gelirlerin, hangi vergilendirme döneminde beyannameye dahil edilmesi gerektiği konusunda farklı değerlendirmeler de cezai yaptırımla karşılaşmaktadır.
II- GİDER UNSURLARININ DAĞITIMI
A- MÜŞTEREK MASRAFLARDA DAĞITIM ÖLÇÜTÜ
İşletme, ayrı hesap dönemlerinde sonuçlandırılacak olsa da, birden fazla sayıda takvim yılına yayılı faaliyeti bir arada üstlenmiş olabilir.
Yahutta, yıllara sari işlerle birlikte, GVK’nın 43. maddesinin ilk paragrafında ifade edildiği şekliyle “diğer işler”i de faaliyetine dahil edebilir.
Yapım onarım işlerinden doğan mali kârın tespitinde, indirim unsuru niteliği taşımak kaydıyla, her işle ilgili gider payının ait olduğu maliyet hesaplarına aktarılması gereği vardır ve konuya ilişkin yasa kuralına göre, yıl içinde;
- Birden fazla inşaat ve onarma işinin birlikte yapılması halinde, bu işlere ait harcama tutarlarının birbirine oranı dahilinde ve
- Tek veya birden fazla inşaat ve onarma işinin, bu madde kapsamına girmeyen işlerle birlikte yapılması durumunda, inşaat/onarım harcamaları ile diğer işlere ait satış ve hasılat tutarlarının birbirine olan nispeti dahilinde dağıtılması lazımdır.
B- KAVRAMLARDA TANIM VE İÇERİK SORUNU
Vergi hukukunun zorluklarından biri, yönlendirici ve emredici yasa kuralları konurken kavramların açık şekilde tanımlanmaması ve ayrıca, kapsam veya içerik dediğimiz söylemle hangi unsurların kastedildiğinin tam olarak bilinememesidir.
İşletmenin faaliyetine dahil işlere yüklenecek masraf paylarını saptarken de, amortismanlar ile müşterek giderlerin neler olduğu konusunda yasada kesin belirleme olmadığı için, masraf unsurunun niteliği ve işlerle ilintisi önem kazanmaktadır.
Doğal olarak, her işin kendine özel harcama alanları ve türlerinin varlığı nedeniyle, yasalarda tek kalıp halinde kural konamaz.
Ancak, uygulamada tereddüt yaratabilecek konularda idarenin tebliğ veya sirkülerle açıklamalar getirmesi kaçınılmazdır.
Örneğin, borç olarak tahakkuk eden harcamaların ödenip ödenmemesi dağıtım gereğini etkileyebilir mi?
Ya da oranlama yaparken, harcamalarla ilgili katma değer vergisi ve benzeri dolaylı mali yükleri dağıtıma konu tutara dahil etmek ihtiyari midir?
Bizce, harcama kavramının özellikle benimsenmesi, borç tutarına dahil edilen dolaylı vergileri de kapsadığı gibi, ödemenin yapılıp yapılmadığı sorununu da ortadan kaldırır nitelik taşımaktadır.
Başka bir değerlendirmeyle, harcamayı, ödeme aşamasında fiili gerçekleşme olarak kabul etmekte mümkündür.
Diğer deyişle, işletmenin satıcı veya hizmet sunan firmalara, nakit varlık transfer etmesi, çek vermesi ya da banka hesabından ödeme yapılması biçiminde de düşünebiliriz.
Öte yandan, avans suretiyle yapılan ödemeleri nasıl dikkate almak gerekir?
Tereddüt doğurucu ayrı bir konu da masraf dağıtımıdır. Yasa hükmü uyarınca, müşterek giderlerden pay verilecek olan “diğer işler”e neleri dahil edebiliriz?
Firmanın, yıllara sari inşaat ve onarma işlerine ilave olarak bünyesinde sürekli şekilde yaptığı inşaat malzemelerinin alım satım faaliyetinin, müşterek giderlerden pay almasında sorun yoktur.
Çünkü, faaliyet türü itibariyle ticari iş niteliği açıkça bellidir ve üzerinde tartışma söz konusu olamaz.
Ancak, işletmenin asli faaliyetiyle hiç ilgisi bulunmayan ve aktifinde kayıtlı bir iktisadi kıymetin herhangi bir nedenle satılmasından elde edilen gelir veya dövize çevrilmiş atıl nakdi varlıklarda oluşan değer artışı, diğer iş sayılıp, maliyetten hisse alacak mıdır?
Yine, dağıtımda esas olan diğer işlere ait satış ve hasılat tutarı, sadece tahakkuk bazında mı dikkate alınmalı? Zira, tahsilatın zamanında yapılmaması ve gelecekte de bu açıdan sorun doğması (tahsilatın gerçekleşmemesi) halinde yanlış maliyet tespitine yol açacağından, vergi matrahını etkileyebilecektir.
Harcama noktasında KDV’nin dahil edilip edilmemesi hususunun kapalılığı da (hesaplanan KDV ilke itibariyle işletmenin geliri sayılmasa da) satış ve hasılat tutarının belirlenmesi bakımından sorun yaratabilmektedir.
Tabii ki, bütün bu olayların çözümü, uygulayıcılarla inceleme elemanının konulara yaklaşım tarzlarına ve değerlendirme farklılığına göre uzlaşma veya yargı aşamasında verilecek kararlarla sağlanacaktır.
C- AMORTİSMANLARDA DAĞITIM ÖLÇÜTÜ
Yasa, amortismana tabi iktisadi kıymetlerin dönemsel masraf paylarının yapılan işlere dağıtımında, “ kullanılan gün sayısı” kıstasını benimsemiştir.
GVK’nın 43. maddesinin üçüncü bendi hükmü şu şekildedir:
“3. Birden fazla inşaat ve onarma işlerinde veya bu işlerle sair işlerde müştereken kullanılan tesisat, ma-kina ve ulaştırma vasıtalarının amortismanları, bunların her işte kullanıldıkları gün sayısına göre”
Bu düzenleme çerçevesinde, dönemler itibariyle hesaplanan yıllık amortisman payının dağıtımında, yalnızca “kullanım” şartına bağlı olarak ve özel kayıtlarda takip edilmek suretiyle belli olan “kullanım gün sayısı” esas alınacaktır.
Diğer bir ifadeyle, ister inşaat ve onarma işi olsun, isterse “sair” adı altında tayin edilen işler olsun, firmanın varlığına kayıtlı iktisadi kıymetin hiç bir şekilde ilgili bulunmadığı “iş”e yıllık amortismandan pay verilmesi mümkün değildir.
Söze konu iktisadi kıymetlerin, bir işle doğrudan ilgisinin kurulamadığı veya kullanılmadığı günlere isabet eden amortisman kısmı genel giderlere ithal olunacaktır.
III- İNŞAAT VE ONARMA İŞLERİYLE İLİNTİLİ SAYILAN GELİRLERİN BEYANI
Sözleşmesinde, inşaat ve onarma işlerini asli faaliyet alanı olarak belirleyen, yanı sıra diğer ticari işleri de sürdüren, bu uğraşı konularını ticaret siciline kaydettiren işletmenin; hem, inşaat işlerinden doğan, hem de, farklı işlemlerden oluşan ve çok fazla çeşitlilik gösteren gelirlerini hangi zaman diliminde beyan etmesi gerektiği sorusu kesin yanıt bulamamaktadır.
Ticari faaliyet sayılmasına rağmen ve fakat GVK’nın 42. maddesinin dışında tutulan yap-sat türü inşaat işlerinden kazanılan gelirlerde veya alım satım işlerinde beyan dönemi bellidir ve istisna kazançlar hariç, genellikle her türlü gelir dönem kazancına dahildir.
Fakat, belirtilen işlerle birlikte, birden fazla yıla sari işlerin de yürütülmesi halinde ve bu faaliyetin kâr zararın saptanmasının çok sayıda takvim yılını içermesi nedeniyle, işletme bünyesinde elde edilen ve esas olarak asli faaliyet sayılmayan arızi işlerden sağlanan gelirlerin hangi döneme ait bulunduğu hususunda yaklaşım farklılıkları oluşmuştur.
İşletmenin asıl uğraşı konusuyla ilgili olsun veya olmasın, yapılan çeşitli işlere ait parasal değerlerden kazanılan faiz, kur farkı gibi gelirler ya da işletme varlıklarının bir ürünü olan kira, satış kazancı türü benzeri gelir unsurları ile “kaynak varlık” arasında bağlantı kurulduğu gözlenmektedir.
Bu yoldan hareketle “kaynak/gelir ilintisi” geliştirmenin her zaman vergi hukukuna uygun düştüğüne inanmıyoruz.
Çünkü, işletmelerin genel faaliyetleri içinde çok çeşitli kaynaklardan büyük tutarlarda kazanç ve irat elde edilmesi durumunda, sözü edilen gelirin vergilendirilmesi aşamasında karmaşık işlemlere yol açılması ve pek de sağlıklı olmayan sonuçlar üretilmesi ihtimali doğmaktadır.
Birden fazla takvim yılına sari inşaat ve onarma işlerinde geçerli olan, Gelir Vergisi Kanunu’nun 42-44. maddelerinde yer alan ve tamamen özel bir vergilendirme kuralı niteliğine sahip bu düzenlemeyle bağdaşmayacak uygulamalar sonucunda, esasında yasanın izin vermediği ayrıntılara sürüklenmenin ortadan kaldırılmasında fayda vardır.
Zira, anılan düzenlemenin, doğrudan yıllara sari işlere ait gelirlerle maliyet unsurlarının karşılaştırılmasına ilişkin kâr zarar tespitini amaçladığı ve beyan dönemini tayin ettiği kanısındayız.
Daha da önemlisi, değinilen madde kapsamında gerçekleşen işlerle, işletmenin yan ticari faaliyetleri dışında elde edilen ve büyüklüğü ne olursa olsun faiz, kira, satış hasılatı, kur farkı ve sair diğer gelirlerin varlığı nedeniyle; “müşterek masrafların dağıtımı sırasında pay verilmesi ve sari işlerin bitimine bağlı beyan” sorununun çözümü ilgili sektör yetkililerine ciddi rahatlık sağlayacaktır.
5 Yorum “YILLARA YAYILI İNŞAAT İŞLERİNDE VERGİLENDİRMEYE İLİŞKİN FARKLI DURUMLAR-I”
online diyor ki:	07 Nisan 2010, 22:06	ilginc blog icin tesekkur
Rürup Rente diyor ki:	25 Eylül 2010, 16:27	selam ben senay, gercekten super bir site, eger facebook veya twitter varsa eklemek isterim…
« YAP-SATÇI MÜTEAHHİTLERİN FATURA ALMA VE VERME ZORUNLULUĞU
İHALE KONUSU VE ÖZEL BİNA İNŞAATI İŞLERİNDE SOSYAL SİGORTALAR KURUMU’NA İŞÇİLİK BİLDİRİMİNİN TESPİTİNDE SON DEĞİŞİKLİKLER »
Copyright © 2015 İNŞAAT MUHASEBESİ | İNŞAAT MUHASEBESİNE DAİR HERŞEY | www.insaatmuhasebesi.com