KAYMAKAM ELİF CANAN TUNCER’İN ARDINDAN… - Keşan'ın NeşesiKAYMAKAM ELİF CANAN TUNCER’İN ARDINDAN… – Keşan'ın Neşesi
Anasayfa » Köşe Yazarları » KAYMAKAM ELİF CANAN TUNCER’İN ARDINDAN…
1973 yılından bu yana Enez’de pek çok kaymakam tanıdım. Aydın Alper, Alaattin Yüksel ve rahmetli İbrahim Erhan ile Hudut bölük Komutanlığım sırasında birlikte çalıştım. Sayın Nail Babacan ile dostluğumuz hâlâ sürüyor. Rahmetli Kemal Güven 1980 yıllarının Kaymakam ve Belediye Başkanıydı. Sayın R. Muhlis Gür tanıdığım en yürekli, ilginç Kaymakamlardan biriydi. Sayın Nevzat Sinan ile Enez’de çok kısa süre birlikteydik. Dostluğumuz daha sonraki yıllarda oluştu. Yakın zamanda Sayın Baysal, Sayın Sefa Güler ve çok kısa zamanda çok özel ve olumlu izler bırakan Sayın İhsan Ayrancı, saygıyla, sevgiyle hemen hatırlayabildiklerim. İsmini burada zikretmediğim 2’si hariç hepsi de Enez için bir şans olan, iz bırakan insanlardı. DÖNEMLERİNİN İMKANLARI ile bu kenarda, köşede kalmış, unutulmuş Enez için ellerinden geleni yaptılar. İyi ama onları yeterince tanıyor muyuz? Hatırlıyor muyuz?
Bu elbette mümkün değil. Yıllar geçiyor, nesiller değişiyor. Ama o kaymakamları hatırlayanların onlara olan sevgi ve saygıları ömürleri oldukça devam ediyor, edecek. Sayın Elif Tuncer onlardan biraz daha farklı ve şu an için daha popüler. Enez ilk defa Onunla bir “Kadın Kaymakam” örneğini yaşadı.. Bu niteliği ile kadınlarla daha çok birlikte oldu, kucaklaştı. Onların sorunlarını onlarla birlikte çözmenin yollarını aradı. ADEM için hazırladığı çalışma ortamı, gezi uygulamaları ile hem evlere hem de kalplere girdi. Hazırlayıp kabul ettirdiği AB ve Trakya kalkınma ajansı projeleri ile Enez için ufuk açıcı hizmetler verdi. Kapalı Halı Saha kompleksi, Enez Spor Kulübü’ne verdiği destek, Uluslararası satranç turnuvası gibi etkinliklerle gençlerin gönlünde taht kurdu. Derneklerle iyi ilişkiler oluşturdu. Önemli destekler verdi.
Sevgili Kaymakamımız Elif Canan Tuncer, gönderdiği bir mesajda “Ben resmî ayrılış yaptım.” diyor.. Evet.. Biliyoruz ki bu ayrılış, sadece resmi bir formaliteden ibarettir. Çünkü bunu kendimden biliyorum.. 1985 yılında AYRILMAYA MECBUR BIRAKILDIĞIM Enez’e 2009 yılında yani 25 yıl sonra tekrar döndüm. Enez’den kopmak ve unutmak öyle kolay olmuyor.. Biliyorum ki Sayın Tuncer de resmiyette ayrılsa bile Enez’le gönül bağını hiç koparmayacak. Bıraktığı eserlerin, hizmetlerin ruhu onu hep Enez’e çağıracak.