Her Şey Bir Kenara | Bekar Anne
Minimum travma, maksimum eğlence, bol gülme, ağlama, şaşkınlık, sabır, mutluluk ve
delirme anları ile bekar bir annenin tek başına sağlıklı bir erkek çocuk büyütme çabası.
Boşanmak ve Yeniden Başlamak
Tek Ebeveynli Hayat
Psikoloji, Kişilik ve Depresyon
Her Şey Bir Kenara
Aslında çok utanıyorum. Derdim dert değil, Allah’a şükür. Buraya dertleniyormuşum, şikayet ediyormuşum gibi yazıyorum devamlı ama amacım bu değil.
Ben bizi çok zor şartlarda büyüyen, zor bir evliği sürdürmeye çalışan bir annenin evladıyım. Benim kendi evliliğim de zor oldu. Öncelikle insan olarak; sonra da bir kadın olarak zorlandım, gururum ve onurum zedelendi. Boşandıktan sonra baktım ki benim gibi, Allah hepsini korusun, benden çok daha zor durumda olan kadınlar var. Ben de oradaydım. Zorla istemediğim bir adam ile evlendirilmek üzereyken; baskıdan kurtulmak için çok küçük bir yaşta beni seven ve sevdiğim bir adam ile evlendim. Koca, kocalığını bilemedi, aldattı. Boşanmamak için elinden gelenini yaptı, çocuğumuzu benden almakla tehdit etti. Fiziksel taciz, duygusal tacizin yanında hiç bir şey değildi!
Tüm iş dertleri, günlük koşuşturmalar, kadın olup da hiç bir erkek kardeş deneyimi olmadan minimum travma ile bir erkek çocuğunu en iyi şekilde, gerçek bir erkek olarak yetiştirmeye çalışmak, para pul meseleleri, içimde bazen beni kaplayan eşsizlik ve yalnızlık, bazen tek başındalığın getirdiği huzur, aşk isteği, yazma isteği, paylaşma isteği, yemek yapmak, rapor yazmak, pencere, sifon tamir etmek…. her şey, hepsi bir kenara tek amacım benim gibi insanlara yalnız değiliz diyebilmek. Esas olan günlük koşuşturmacanın ötesinde bizi biz yapan, insan yapan özelliklerimizi tüm güçlü ve zayıf yönleri ile paylaşarak “hayatımda ben bunu yaşadım, benim deneyimim bu. Lütfen sizin başınıza gelirse, benim düştüğüm hatalara siz düşmeyin” diyebilmek. Önce insan olabilmek.
Sonra bir gün geliyor ki bir haber okuyorum.
Dünyam altüst oluyor. Kendimden utanıyorum. Nelerle uğraşıyorum diye düşünüyorum. Kadın olmanın zorluğu çarpıyor yüzüme. Tek başına bir kadın olmanın zorluğu!
Sesim kısılıyor, içime konuşuyorum. Mal değiliz, eşya değiliz. Hele hele evlendik boşandık diye kullanılmış, son kullanma tarihi geçmiş malzeme hiç değiliz!
Ben iş yerinde erkek gibi davranarak baş ediyorum, aseksüel bir varlıkmışım gibi. Ruhumda yok zaten en büyük şansım da bu, dışarıda dişi olamıyorum. Evimde evliliğimde öyleydim ama sokakta hep erkek gibi oldum ama bana tek başıma nereye gidiyorsun, kiminle çıkıyorsun diyen insanlar, ah bu erkekler, kendileri cinsellikleri ve davranışları konusunda hassas olsalar anlayacağım örf, adet ve namusu! Beni tacizlere karşı korumayan hatta kendi uygunsuz davranan işverenlerime ve iş arkadaşlarıma karşı bir şekilde bir strateji geliştirdim. Peki bunu yapmak zorunda kalmak normal mi? Hangi din, ırk, kültür ve anlayışa sığar ki? Her şey bir kenara; ya bu ülkeyi kuran, Cumhuriyet ve bağımsızlık savaşı veren insanlar, bu ülkenin kadınlarının bu halde yaşadıklarını duysalar ne derlerdi acaba hiç düşündük mü?
Etiketler : kadın olmak, toplum ve bekar annelik
Süpheye Düşürülmek, Manipülasyon ve Gaz Lambası
Size bir filmden bahsedeceğim. İzlemedim ama hayatıma yön veren çok önemli bir filmdir. 1938 yılında…
Bu akşam oğlum babasıyla evinde ilk gecesini geçirecek. Bu önemli akşam için arkadaşım beni yanlız…
Kış Ortası Bahar
Hava bahar öncesine döndü bir anda bizim buralarda. İçim karmakarışık. Gece titriyoruz evde, öğle vakti…
Semi M.Eller 10 Aralık 2012 Reply
Sen neden blog yazıyorsun kısmını açıklarken, ben de bir yandan seni neden okuduğumu düşündüm.
Dertlerimiz ortak değil, olması gerekir mi? Bence hayır. Payda ortak, kadınız! Kadın olarak demek bile istemiyorum, insan olarak muamele görmek istiyoruz bu toplumda.
İş bize düşüyor artık, çocukları biz yetiştiriyoruz.
Bilir misin, yabancı çocuk kitaplarında traktörü bir kadın kullanabilir, kadın polis olabilir, bir çocuk da babasıyla pazara gidebilir, baba bebeğin altını değiştirebilir, kadın taksi şöförü olabilir, otobüs kullanabilir…..
Bakış açısı dediğimiz şey öyle birdenbire olmuyor ne yazık ki…
Mina 10 Aralık 2012 Reply
Anneler yetiştiriyor bu toprakların insanlarını değil mi. İşte ben bu yüzden bundan sonra kadınlarla, yeni doğan anneler ile çalışmak istiyorum. Çok şanslıyım senin gibi bir anne, bir kadın, ile tanıştım. Bence mesele dertleşmek değil, enerjileri birleştirmek. Ancak o zaman değişime sebep olabiliriz.
Adsız 2 Ocak 2013 Reply
Haber linki ölmüş ne yazıyordu merak ettim
Mina 3 Ocak 2013 Reply
Nazlıgül'ün haberi idi ne yazık ki.
Adsız 3 Ocak 2013 Reply
Allah gani gani rahmet eylesin nazlıgüle. O hayatını kaybetti ama avukatım onu emsal gösterdi ve ex in bana şantaj davasını kazandık. İnşallah oğlunun bahtı güzel olur. Ne diyebilirim bilemiyorum. Annesine ulaşmaya çalıştım ulaşamadım
Mina 5 Ocak 2013 Reply
Dualarım da oğlu için BB 🙁
Senin kurtulduğuna inan çok sevindim, hakediyorsun mutlu bir hayatı!
Bir Haller Var Üzerimde
Ben ve Blogum
2003 yılından beri anneyim, 2011 yılından beri de bekar anne yani çocuğumu babasının desteği olmadan büyüten bir anneyim üstelik babası veya erkek kardeş örneği olmadan bir erkek çocuk büyüten bir anneyim. Blogu ilk açtığımda amacını şu şekilde yazmıştım: Devamını oku >
Email : info@bekar-anne.com bekarveanne@gmail.com
Bekar Babalara Tavsiyeler
“Sakin ol Anne!” – Bağırmayan Anne Baba Olmak
peygamber sünneti bali balayı turları
Minimum travma, maksimum eğlence, bol gülme, ağlama, şaşkınlık, sabır, mutluluk ve delirme anları ile bekar bir annenin tek başına sağlıklı bir erkek çocuk büyütme çabası.