Veronika okuyo Bülbülü Öldürmek'i inceledi.
@Bendebirproblemvar·5 sa.·Kitabı okudu
Bir çocuğun gözünden dünyayı anlatmanın en iyi yolu bu mudur, bilemem ama en iyilerinden biri olduğu kesin. Sanki Scout ve Jem'le birlikte büyüdüm kitabın içinde Atticus'u bir baba gibi sevdim. Yazarın karakterlerin duygularını bu kadar hissettirmesi olağanüstü. Bu iyi özelliklerinin yanında tam bir klasik havası var. Vurucu kısımlara gelene kadar küçük hikayelere kitabı okumak için tutunmak gerekiyor. Scout'un kız olduğu ilk kırk sayfada anlaşılmıyor başta bu sinirimi bozsa da aslında Scout kararkteri için çok hoş bir ayrıntı.
Konuya gelirsek, ırkçılık kim olursak kimlerden geliyor olursak olalım tarihimizin kara lekesi demek isterdim maalesef bir leke olarak kalmayıp insanlıkla birlikte devam ediyor. Dışlamak, aşağılamak, küçük görmek daima hayatımızın bir kısmına köşkünü kuruyor
Ben çok çeşitli renklere sahip bir ülkede yaşamadığımdan olsa gerek biz de bu derece bir ırkçılık olmadığını düşünürdüm. Fakat büyüklerimiz yanıldığımı çok güzek gösteriyorlar. Alevilere, Kürtlere bakış açıları onları dinden imandan ahlaktan yoksun saymaları bazen yalandan duyarlarıyla görünürde sevecen toplumumuz kendini bu şekilde parçalıyor. Sadece ırklar, dinler, mezhepler değil; görüş farklılıklarıyla hapse atılan insanlar var hala. Fikir suçu diye bir şey ortaya çıkardıklarını düşünüyorum eylemde olmasa da aklından geçirdin işte diye suçlamaya karar veriyorlar seni. Sen de düşünmediğini ispatlamaya çalışıyorsun. Trajikomik bir sahnedir türkiye insanları da oyuncudur ne daha fazlası ne daha azı.
8.5/10 (5.516 Oy)
@Aysssss·5 sa.·Kitabı okuyor
"Başkasının acısını, aşkını anlamak ne kadar mümkündür? Bizden daha derin acılar, yokluklar, eziklikler içinde yaşayanları ne kadar anlayabiliriz? Anlamak eğer kendimizi bizden farklı olanın yerine koyabilmekse dünyanın
zenginleri, hakimleri, kenarlardaki milyarlarca garibanı hiç anlayabildiler mi? Romancı Orhan, şair arkadaşının zor ve acı hayatındaki karanlığı ne kadar görebilir?
"Bütün hayatım yoğun bir kayıp ve eksiklik duygusuyla yaralı bir hayvan gibi acı çekerek geçti. Belki de sana bu kadar şiddetle sarılmasaydım, sonunda seni o kadar kızdırmaz, başladığım yere,
on iki yılda bulduğum dengeyi de kaybederek geri dönmezdim," diye yazmıştı Ka. "Şimdi içimde gene o dayanılmaz kayıp ve terk edilmişlik duygusu var, bu her yerimi kanatıyor. Bendeki eksikliğin bazan yalnız sen değil, bütün dünya olduğunu düşünüyorum," diye
yazmıştı. Bunları okuyordum, ama anlıyor muydum? "
bazen kar yağıyor burada biliyor musun?
ben o zamanlar hep seni düşünüyorum
^^ Ahmed Arif 🌼
“Geleceğini bilince seni beklemek zor gelmiyor. Burada olmadığın zaman da, ne yaptığını düşünüyorum.”
Sayfa 127 - Can
'SENİ DÜŞÜNÜYORUM' kitapları
Antoine de Saint-Exupéry, Yonca Kocadağ (Çevirmen)
'SENİ DÜŞÜNÜYORUM' ile ilgili yazarlar