Nasıl geri döndürsem?
Üsküdar'dan İ. Can
Güzin abla, ben 14 yaşında bir kızım. Benim ilkokul 5’inci sınıftan beri peşimde olan bir genç var. Ancak ben ondan hep nefret ediyordum. O beni sevdikçe ve peşime düştükçe ben ondan kaçıyordum. Bu sene nasıl olduysa çıkma teklifini kabul ediverdim. Ona delicesine aşık oldum. Sanki nefret ettiğim o değildi. Ama şimdi birdenbire o hiç nedensiz ayrılıverdi. Beraber olduğumuz günlerde ona ‘‘Beni seviyor musun?’’ diye soruyordum. ‘‘Seni sevmeseydim seninle çıkar mıydım, biliyorsun seni çok seviyorum’’ diyordu. Şimdi ise neden birdenbire kopuverdi anlayamadım. Neden bunca yıldır benim peşimden koştu da şimdi tam çıkmaya başladığımızda benden uzaklaştı? Onu unutmaya çalışıyorum, ama başaramıyorum.
Güzel yavrum, işte bütün sorun burada. Bu genç yıllardır seni istemiş, seninle olmak, sana yaklaşmak için yıllarını vermiş. Seni hayal etmiş. Seninle yaşamış, gecesi gündüzü hep seninleymiş. Senden yüz bulamadıkça sen onun gözünde daha da ulaşılamaz hale gelmişsin, daha büyümüş erişilmez bir varlık olmuşsun onun gözünde kızım. Bunu bir nevi onur meselesi haline getirmiş. Senin ondan nefret ettiğini hissetmiş, seni elde etmeyi kafasına koymuş bir kere. Düşünsene yıllardır bıkıp usanmadan, aşağılanmayı göze alıp, sana her seferinde tekrar tekrar çıkma teklif etmiş. Onun yaşında bu çok önemli olmalı. Belki de arkadaşları çevresi bunu biliyordu. Belki onunla alay bile ediyorlardır. Sonunda sen nasıl olduysa kabul etmişsin, hatta onu sevmişsin. Ama işte o andan itibaren sen onun için önemini kaybetmiş olmalısın. Sana belki de biraz kin duyuyordu. Kendini sevdirip, sana acı çektirmek istemiş olabilir. Düşün ki o da senin gibi 14-15 yaşlarında bir genç. Aslında hâlâ bir çocuk! Ondan daha olgun bir hareket bekleyebilir miydin? Belki gerçekten seni hâlâ seviyordur bir anlamda ama, sonuçta belli ki seninle inatlaşmış. İstediğini elde edince de sana sırtını dönüvermiş. Üzülme kızım, henüz ikinizde çok gençsiniz. Ama seni gerçekten seviyorsa, yaptığının anlamsız olduğunu anlar ve geri döner.