Seyhan'dan Hayata Dair Güzellikler...: Yavuz
Gönderen Syhn zaman: 11:04:00
NiHal 19 Temmuz 2010 11:11
ufff!son yazdığın cümleleri bitirdi beni..alınıp okunacak..harika..ama abilerin konusunda koptum :)
mine 19 Temmuz 2010 11:12
merak ettim kitabı okumalı
gençbiranne 19 Temmuz 2010 11:14
bende küpelerine hayranım valla:)
Yeşim 19 Temmuz 2010 11:23
Tatlım senin hızına yatişmek mümkün değil :) Bu ne hız yahu maşallah :) Bana bunlarla gel işte bak şimdi canım çekti okumayı ;) Şu elimdeki ne zaman biter ki :(
nehircce 19 Temmuz 2010 11:37
Canım, tarihi böyle akıcı anlatan yazarlara bayılıyorum.Bizim tarihimiz özellikle Osmanlıyı anlamak Padişahları takip etmek çok zordur.Ama böyle anlatımlarla akılda kalıcı oluyor ve sıkılmıyorsun.Tavsiyen için teşekkür ederim.sevgiler.
kirazzade 19 Temmuz 2010 11:42
Hmmm.. Kitapyurdu listeme ekledim zaten. Bi de Fatih vardı sanırım. Ama bugün sadece üç kitap siparişi verdim. Süpper oldukalrını düşnüyorum :)
Lütfi MUTLUER 19 Temmuz 2010 11:49
đerkenαя 19 Temmuz 2010 12:01
Anlatımına teşekkürler Seyhan'm, ben bu kitabı aradım bulamadım :/ Yeniden meraklandım, olmadı kitap yurdundan alırım.
Zeynep A. 19 Temmuz 2010 12:01
Seyhan'cim kitap yorumlarina göz attim bu sabah! çok güzel yorumlamissin kitaplari. Valla TR'ye gidince D&R'dan çikamicam galiba, esim yandi:) bak bu kitapida çok merak ettim simdi, tarihimizi bilmek ögrenmek lazim. Bunu da ekliyorum kabarik listeme:)
Kısaca Fd 19 Temmuz 2010 12:19
Seyhan bazen düşünüyorum ve ççok üzülüyorum..Biz Anadoluya 1000 yıl önce geldik.Bin yıl dile kolay.Ne savaşlar yapmışlar ne kaleler fethetmişler ne seferlere çıkmışlar,ne insanlar can vermiş devleti milleti için,kaç zalim devlete korku salmış osmanlı,kaç zulüm gören millete koşmuş dil din ırk ayrımı yapmaksızın.Dünya devleti yapmışlar Osmanlıyı.Ama bugün bize unutturulmaya çalışılmış bu tarihimiz.Kötülenmiş.Geri denilmiş.Cumhuriyet tabiki bu zamanın en doğru yönetim şekli,ama biz cumhuriyetten önce de vardık.85yıllık bir devlet değiliz ki.Bakıyosun öyle davranışlar içine giriyorlar ki yönetici ve düşünüp yazanlar,sanki ilk kez 90 yıl önce devlet kurmuşuz da daha devlet yönetmeyi tam anlamıyla bilemeyen genç,acemi,cocuk bir devlet olarak görüyolar.Yani benim üzüldüğüm nokta bu.Osmanlının ağırbaşlılığı üstümüze sinmediği için yozlaşmayı da meşru görür olduk gibi.Osmanlı zamanında olduğu gibi yaşayalım da demiyorum öyle düşünmüyorum ama köklü bir millet olduğumuzu bu dünyada devlet yönetmeyi en iyi bilenin bizler olduğunun farkına varalım istiyorum.Atatürk bence tüm diğer büyük osmanlı padişahları gibi bir padişahtı.Dönüşümün öncüsü oldu,çağın gerekleri doğrultusunda yenilikler yaptı,halkı güzel örgütledi ve bu vatanı 1000 yıl içinde onlarca kurtarmış kez kurtarmış millet ile tekrar kurtardı.Ama üzücü olan ve beni üzen kısım yine şu Atatürk bizi kurtardı,Fatih,Yavuz,Kanuni ise bizi bin yıl uyuttu geri bıraktı kul köle etti kendilerine gibi gösterilmesi.Bence Atatürk Allah'ın bu milletin başını eğmemesi için gönderdiği bir Fatih bir Yavuz bir Kanunidir.Tarihimizden utanmayalım.
Coşkun Hürsel 19 Temmuz 2010 13:21
Kardeş katline tepki modern bir tepki değil. Kardeşlerini katleden padişaha tepki daha o gün, o dönemde halktan geliyor. Bizim kültürümüzde, boynuzsuz koyunun boynuzlu koyundan hakkını elbet alacağına inanılır, bu dünyada olmazsa öbür dünyada, ama kardeşlerinin canına kıyan padişahların daha bu dünyada huzur bulamayacağına, başlarına bin türlü bela geleceğine inanıyor bizim halkımız. III. Mehmet tahta geçtiğinde tam 19 kardeşini öldürtüyor, içlerinde kundakta bebeler bile var. III. Mehmet'e duyulan tepkiyi genelde Osmanlı padişahlarına toz kondurtmayan dönemin tarih kitaplarında bile açıkça görebiliyoruz.
Sadece kardeşler değil, Osmanlı padişahları arasında iktidar hırsıyla oğullarını öldürtenler bile var. Mesela Kanuni Sultan Süleyman, çok sevdiği oğlu Şehzade Mustafa'yı, diğer oğlu Selim'in annesi Hürrem Sultan'ın da etkisiyle öldürtüyor. Bugün Kanuni'yi en büyük Osmanlı padişahlarından biri olarak biliyoruz, ama o dönemde maktul şehzade Mustafa'nın katledilmesi öyle büyük bir infial uyandırıyor ki, Mustafa'nın ardından şairler yüzlerce ağıt ve mersiye kaleme alıyorlar.
Syhn 19 Temmuz 2010 14:20
Nihal, biliyor musun onu çok sevdiği bir arkadaşını hançerlerken söylüyor..
Mine, gerçekten okunmalı ;)
Gençbiranne, sade kıyafetinden, gösterişsiz kavuğundan bahsedilmişte o küpe neden takılmış ona yer verilmemiş. bence bu eksikti kitapta :)
Yeşim, sahi hoşlanıyorsunuz değil mi kitap postları arka arkaya gelmesin diye uğraşıyorum çoğu zmn :) sen o kitabı yarım bırak bence :):)
Nehircce, kesinlikle! tarihi ders kitaplarından anlamaya çalışında bu kadar sevemiyorsun böyle kitaplar sevdiriyor araştırmaya teşvik ediyor.
Kirazzade, neler aldın bakalım ;) bende fatihi ekledim sepete en sevdiğim padişah olaraktan :)
Yeşim 19 Temmuz 2010 14:27
Tabi ki hoşlanıyorum tatlım :) sayende ben de okuyacaklarımı listeliyorum. Fakat bu hızda okumaya devam edersen yetişemeyeceğim ;) Yarım bırakmayı ben de düşündüm ama kıyamadım da bakalım çok daralırsam bırakırım :)
Syhn 19 Temmuz 2010 14:34
Lütfi Mutluer, teşekkürler :)
Zeynep A., :) D&R diyenlere kitapyurdu diyorum ben :) madem çok kitap alıyoruz bütçemizi düşünmeliyiz ama değil mi:) eşine bnm önerilerim olduğunu söylemezsen sevinirim :)
Derkenar, herkese kitap yurdu diyorum ama bu D&R dan. neden bulamadın acaba.. bulmalısın bence seversin ;)
Fd, insanlar osmanlıyı sevmenin cumhuriyeti sevmemek olduğunu düşündükleri için tedbirli davranıyorlar - tedbiri de karalayarak yapıyorlar- oysa sadece büyük bir yanılgı içindeler.
bugün ingiltere açık bir spkınlık içinde olan ingiltere tarihini öyle bir anlatıyor ki ona bile alışıp vay be diyorsun.
buna karşın biz, kendimizi barbar gibi lanse ediyoruz.
bunu aşmalıyız işte.
Coşkun Hürsel, III. Mehmet'i bilemem ama yavuz ya öldürecekti ya ölecekti, işler o noktaya gelmişti ve tahtda onun yerinde başka bir kardeşi olsa onun yapacaklarını yapamayacaklarından emindi. velhasıl onun gibi bir padişah gelmediğinden haklıydıda!
o zmn ya da bu zmn olması pek bir şey değiştirmez kardeş katli elbette tüyleri ürperten birşeydir, halkın tepkisiz olması tuhaf olurdu zaten.
Syhn 19 Temmuz 2010 14:39
Yeşim, sonunda iskender paladan nefret edersin diye korkuyorum en azından daha soğuk günlere bıraksan :)
Zeynep A. 19 Temmuz 2010 14:39
canim kitapyurdu online alisveris yanilmiyorsam, yurtdisina özellikle isviçre'ye satis yapacaklarini hic düsünmüyorum. yine de hemen bir arastirma yapayim ben. yoksa her zaman online alisveristen yanayimdir:)
Syhn 19 Temmuz 2010 14:41
Zeynep A., eğer yurt dışına gönderiyorlarsa ne ala, ufan ufak alırsın hem göze batmaz ama eğer yurt dışına göndermiyorlarsa buraya geldiğin zmn sepetine eklediklerini buradaki adresine göndertebilirsin ;)
online alışveirşle pek aram yok benim ama kitaplarda baya kar ettim :)
kirazzade 19 Temmuz 2010 17:52
Seyhan, padişah torunlarından Kenize Murad hanımefendinin Saraydan Sürgüne isimli kitabını aldım. Annesinin sürgünde çektiklerini falan anlatıyor. Epey kalınca bir kitap.
Bir Çerkez Prensesinin Harem Hatıraları ve bir de Recaizade Mahmut Ekremin Araba Sevdasını aldım.
YILDIZ 19 Temmuz 2010 17:52
Syhnm çok doğru diyorsun keşke böyle kitapları zamanında okuma imkanımız olsaydı.
kirazzade 19 Temmuz 2010 17:54
Bu arada, şu kardeş katli meselesiyle ilgili oalrak benim de kafam çok karışık. Sonuçta devlet bölünmesin diye öldürülmüşler. Şuan bizim PKK lılarla yaptığımız mücadele gibi birşey yaşanmasın diye yani. Ama bir yandan da düşünüyorum, belki de isyan çıakrmayacaklardı. Ama ne kadar iyi olurlarsa olsunlar, etraflarında onları kışkırtan iç ve dış mihraklar mutlaka olacaktı. Bilemiyorum.. Öteki tarafta göreceğiz işte..
neval 19 Temmuz 2010 18:13
merhaba seyhancığım ;ayaklı bir tarih ansiklopedisiyle evliyim ayol
sorarım ona anlatır yavuzu muradı felan
NiLaY 19 Temmuz 2010 21:53
hemen okuynacaklar listesine eklendi ccnım teşekkürler, yazın çok etkileyici olmuş :)
Syhn 19 Temmuz 2010 21:58
Yıldız, bir arkadaşıma öyle dedim de arkadaşım bu kitap yeni çııktı dedi :) ama ben seni anladım :):)
Kirazzade, kitap yorumlarını iple çekiyorum çok hoş kitaplara benziyorlar hele ilki!
diğer padişahları gerçekten bilemiyorum ama yavuzda durum aynen öyle.
Neval, şanslısınnn ;)
Nilay, teşekkür ederim ;) umarım begenirsin ;)
CEPAYNASI 19 Temmuz 2010 22:16
tarih derslerini hiç sevmezdim...
oysa böyle keyifli anlatabilirlerdi...
eminim daha iyi anlar,sever ve öğrenirdik:))
Syhn 19 Temmuz 2010 22:39
A! bizim bir tarihçi vardı! muhteşemdi! olmasa şimdi merak eder miydim bilmyorum!
hatta kitap yazmalı diye düşünüyorum.. bak aklıma geldi :)
inci çiçeği 20 Temmuz 2010 11:33
Kitabı öyle hoş ve çekici yorumlamışsınki okumamak elde değil, sevgiler::))
MAVİANNE 20 Temmuz 2010 11:43
canım haklısın insan yaşlandıkça daha önem veriyor tarihe
ben ortaokul sıralarında öğretilen tarihten o kadar sıkılmışım ki
daha sonraki yıllarda hiç ilgimi çekmedi tarih
ama şimdi çok seviyorum okumayı keşke eğitim sistemimiz tarihi böyle yalın verebilseydi de tarih seven bir insan olarak yetişseydim
senin bakış açını çok seviyorum
güzel sözlerin için çokkk teşekkürler
NiHal 20 Temmuz 2010 13:18
kitap alındı birazdan okunmaya başlanıcak..bi gün tarihe ilgi duyabileceim hiç aklıma gelmezdi tenkü :)
Coşkun Hürsel 20 Temmuz 2010 16:11
Seyhan, Yavuz'un nasıl bir mücadeleyle tahta çıktığını, Topkapı Sarayı arşivindeki belgeleri okumuş ve incelemiş biri olarak yakından biliyorum!
Kardeşleriyle giriştiği mücadele sonuç olarak bir güç ve iktidar mücadelesidir, siyasi bir mücadeledir. O gün bu mücadelede kaybeden hayatını da kaybediyor, öldürülüyordu. Bu gün siyaset mücadelesini kaybeden hayatını kaybetmiyor belki, ama siyaseten ölüyor (bakınız Deniz Baykal, Erkan Mumcu, Mehmet Ağar, Tansu Çiller, Mesut Yılmaz...)
Babasıyla giriştiği mücadele de bir iktidar mücadelesiydi, ama tahttan indikten sonra zaten yaşı epeyce ilerlemiş babası ona bir tehdit oluşturmazdı. Bizim tarihlerimiz II. Bayezid'in tahttan indirildikten sonra eceliyle öldüğünü ima ederler, ama büyük ihtimalle Yavuz onu da öldürttü.
Son olarak, kazandığı zaferler ve başarılarından ötürü biz bugün "Yavuz" ismini bir kahraman adı olarak kullanıyor ve anlıyoruz ama aslında ona bu ismi, isyanlarını bastırırken gösterdiği şiddet ve merhametsizlikten ötürü kızılbaş Türkmenler vermişti. Meşhur Rus çarı Korkunç İvan'ın korkunç olması gibi yani. Anadolu Türkçesinde bugün bu anlamdan geriye sadece "yavuz hırsız" deyimi kaldı.
Bir de hazır Yavuz'u konu alan bir romandan söz açılmışken, Reha Çamuroğlu'nun Şah İsmail'i anlattığı "İsmail" romanına değineyim. Çamuroğlu, muhtemelen bu romanın yazarından çok daha fazla tarih bilgisine sahip olmasına rağmen onun romanında da İsmail, 16. yüzyılda Batı Türk dünyasında onbinlerce Türkmen'i etkilemiş efsanevi bir şeyh, Türkçenin en büyük şairlerinden biri, bir tarihi karakter olarak değil, çok daha yüzeysel ve modern bir kurgu olarak kalıyor.
Coşkun Hürsel 20 Temmuz 2010 16:19
Seyhan, Yavuz'un tahta çıkmak için babası ve kardeşleriyle yaptığı mücadeleleri, daha şehzdelik döneminde Anadolu'daki kızılbaş Türkmenler arasına gönderdiği casuslarla yazışmalarını, Topkapı Sarayı arşivindeki belgelerden okumuş biri olarak yakından biliyorum!
Sonuçta bu bir güç ve iktidar mücadelesidir, siyasi bir mücadeledir, bunu kabul ediyorum. O gün siyasi mücadeleyi kaybedenler kellelerini de kaybediyorlardı. Bugün siyasi mücadeleyi kaybedenler ölmüyor veya öldürülmüyorlar belki ama siyaseten ölüyorlar (bakınız Deniz Baykal, Erkan Mumcu, Mehmet Ağar, Tansu Çiller ve diğerleri)
Yalnız, tahttan indirdikten sonra babası Bayezid'in yaşamasına izin verebilirdi bence. Zaten yaşı epey ilerlemişti ve kendisine siyasi bir risk oluşturmuyordu. Bizim tarihlerimiz bu konuyu es geçerler ve sanki Bayezid tahttan indirildikten sonra eceliyle ölmüş gibi yaparlar, ama büyük ihtimalle Yavuz'un emriyle öldürüldü.
Seddosh 20 Temmuz 2010 18:40
ya bu kitabı alırım da, eşime kaptırmadan nasıl okurum diye düşündüm bir an :)
Syhn 20 Temmuz 2010 19:04
İnci Çiçeği, aman efendim teşekkürler ;)
Mavianne, öğretmenliğin en büyük özelliği işini sevmek ve sevdirmek olmalı değil mi ;)
Nihal, ay gerçektenn mi? umarım begenirsin ;) okuduktan sornada yorum bırak olur mu olumlu olumsuz , açığım ;)
Coşkun Hürsel, iyide okudpum ktaptan farklı bir şey yazmamışsınız sizde. aynen ktiapta da yavuzun babasını dahi öldürttüğü iddiaları yer alıyor ama yavuz sende mi baan inanmıyorsun diye ver yansın ediyor mesela. inanıp inanmamak okuyucuya bırakılmış ki kaynaklara göre hareket ediliyorsa en iyisi bu şekilde yansıtmaktır.
yine kitapta yavuzla benzer özellikler taşıyan şah ismailin iki düşman değilde iki dost olsalardı nasıl olurdu diye bir düşünceye mevcut ki bu da önerdiğini kitabı alıp okuma isteği uyandırıyor. kitabı not aldım ilk fırsatta okuyacaklarım arasında.
ama tabii keşke sizin gibi kaynaklara erişebilme, faydalanma imkanım olabilseydi.
Seddosh, kaptırırsan bitirince okursun ama illa ki okursun. ya da direkt ona aldır :)
neduk 20 Temmuz 2010 23:59
Bu resim Şah İsmail'e aitmiş. Kulağındaki küpe ise Kalenderi dervişlerinin güneşi temsil eden küpesi imiş. Az önce Murat Bardakçı ve İlber Ortaylı anlattılar. Onların yalancısıyım. Okuldayken Tarih'i hiç sevmezdim. Zaten çoğuda yalan yanlışmış baksanıza.
nergisce 23 Temmuz 2010 01:03
son söz cok etkileyici...okumaliyim herhalde bu kitabi.
reyhane 23 Temmuz 2010 17:01
Abinlere istinaden kardeş katli vacipdir diye fetva veriyosun yane, ha ha!