Ben Rahatsızım! Allah Şifa Vermesin.. | Salih Kartal Kişisel Web
Home » Hayatın İçinden » Ben Rahatsızım! Allah Şifa Vermesin..
“Bu rahatsızlığa Allah şifa vermesin.” diye bir kitapta görmüştüm.. Rahatsızlığımla doğrudan ilişkili zaten bu durum.. Çünkü benim hastalığım kitap.. Benim hastalığım kitaplara olan muhabbetim.. Benim hastalığım bir dizi kitap gördüğüm yerde durup, “Şu kitapların arasında ne var?” diye bakmadan geçemeyişim..
Öğrenci bütçesi ile kitaplara verilen paralardan muzdarip olsam da duramıyorum işte.. Hele piyasa fiyatından ucuz kitaplara denk gelirsem durdurmak daha zor hale geliyor nedense !..
Birde bazı kitapçılar yok mu, muhabbet etmesini bilen adamlar.. Kitaptan anlayan adamlar.. Çıkmak istemiyorum doğrusu oradan.. Bir yazar sordunuz mu, benim, hakkında bildiklerim üzerine bişeyler ekleyebilen, bilmediğim bir kitabından bahsedebilen, şu veya bu nedenden dolayı kitap önerebilen… Tamam işte, orası bir uğrak mekan halini almıştır benim için..
Bazı dönemler gün aşırı kitap kapıp, eve yada arkadaşlarımın yanına gittiğim oluyor..
Tepkiler hazır ;
“Ya alıyorsun ama ne zaman okuyacaksın sen bunca kitabı?”
“Kitaba ver sen parayı, sonra param yok diye söylen.”
“Aldığın kitapları okudun da bunlar mı kaldı ? ”
Birkere, kitap olsun okuyacak zamanı bulursun elbet.. Ben az çok yolculuk yapan bir adamım, yolda yapabileceğim daha iyi bir iş söyleyin, onunla geçireyim yolculuklarımı.. Kitap okuma sevdalısı bir yazar: “Yolculuk yapmanın en çok neresini seviyorum biliyor musunuz; Tabiki okumayı” diyor.. Okumayı sevmeyenlerin anlayamayacağı kadar acaip bir durumdur bu..
İkincisi, kitap aşığı bir adam cebinde parası varsa alır hemen kitabı.. Çünkü, ya ilerde bu kadarda param olmaz da ben kitap alamazsam diye endişe eder, korkar.. Son paranı kitaba vermenin ne demek olduğu, kitap okumayı sevmeyenler, öğrenmeye iştiyakı olmayanlar için kolay anlaşılamayacak kadar acaiptir..
Üçüncüsü, her kitap okunması için alınmaz – desem çok acayip olacak belki – ama mutlaka okunur. Yani örneğin Necip Fazıl Kısakürek Çile kitabını alıp baştan sona okumaz çok kimse, ama ara ara mutlaka okur.. Yada 8 10 ciltlik fıkıh kitabını alırsınız ama “oturup baştan sona bitirmeden başka kitap okumayacağım” derseniz olmaz.. O kitap zaman zaman okumak için vardır.. Kitap okumayı bilen adamlar eş zamanlı olarak birden fazla kitap okurlar diye düşünürüm ben hep.. Kütüphanenin kitap ile dolu olması, oraya girdiğinde kütühaneyi süzmek, kitaba bakınca mutlu olmak, onca zamandır yerinde duruyor olmasına rağmen kitabı alıp şöyle göz ucuyla kontrol etmek ne demek; kitap okumaya aşık olmayanların anlayamayacağı kadar acaip bişeydir..
Şunuda söylemeden bitirmeyelim yazıyı..
Kitap okumak hobi değildir.. Kitap okumak gerekliliktir, şarttır.. Gözleri kitaba alıştırmak, her kendini geliştirmek isteyen için olmazsa olmazdır.. Hergün birkaç dakika ile sınırlı da olsa, birkaç sayfa, bir kaç konu da olsa mutlaka okumak, zinde durmanıza, zihninizin yorgunluğunu almanıza, düşünme yetinizin gelişmesine, bişeyler üretmenizin kolaylaşmasına yardımcı olur.
İbn-i Haldun, Mukaddime’sinde ” Beyin değirmen taşına benzer, içine bişey atmazsanız kendi kendini öğütür” demiş.. Eğer bilgi ile doldurursanız, ürün alırsınız (buğday atıp, un alanlar gibi), boş bırakırsanız taş kendini yıpratır.. Beyninize zarar verirsiniz.. İleride çalışmaz hale gelir..
Her şart altında mutlaka zaman ayırabilenler ise kitaba sevdalılardır.. Kitap okumadan uyuyamayanlar diye bir grup görmüştüm.. Bu gruba öyle olduğu için katılanlar, kitaba sevdalı olanlardır diye düşünüyorum…
Nice kitap dolu hayırlı ömürlere inşaallah..
Salih Kartal – 23-03.2012