Selma Nigar Baştürk: 01.11.2010
İLİŞKİLER ŞİMDİLER STRATEJİK:)))
Evet bugün ki konu bu umarım yine silmeden hızla yazdığım cümlelerimi keyifle
okursunuz ve kendiniz için birşeyler bulursunuz.Benim gibi stratejilere karşı olan insanlar
birini sevdiğinde yada bir ilişki kurduğunda çok fazla duygusal yatırım yapıyor.
İkili ilişkilerde gereğinden fazla verici olmak ve neredeyse birlikde olduğumuz kişiye
ruhumuzu teslim etmek yaşadığımız problemlerin temel kaynağı aslında...
Bizi oyun oynamak için zorluyor hayat biz onlara değer verip tüm sevgimizi ortaya
koyduğumuzda sevilen taraf seveni anlamıyor ve kendilerini tabiri caiz ise bir şey sanıyorlar,
sevildiğini anlayan taraf ordan hızla uzaklaşıyor.Peki ya seven sevene ne oluyor?Seven taraf kendisini kaybettiğine oturup ağlıyor onlar için kendi hayatından zamanlar çaldığı için ağlıyor ve bir sonraki ilişkisinde kendisi olamamaya zorlandığı için ağlıyor üzülüyor neden rol yapmak oyun
oynamak için zorlanıyoruz.Sizce ??İşte bu yüzden.....
Hepimiz ilişkiler kuruyoruz arkadaşlık,flört,evlilik gibi ama nedense bir çoğumuz bu ilişkleri
yaşarken stratejiler geliştirip onlar üzerine oyunlar oynuyor bu bana hiç de doğru gelmiyor
o zaman nasıl kendimiz olacağız diye düşünüyorum yok sık muhabbet tez ayrılık getirir vs vs vs
cazibeyi kaybetmemek adına telefona cvp verilmez gizem yaratılır bunların hepsi bir oyun hepsi rol yapıyor o zaman ,gerçek duygular nerde herkes neden bir oyuna kendini kaptırmış gidiyor.
Vazgeçilmez mi olmak istiyoruz???????
Aslında bu oyunlar kurallar hepsi vazgeçilmez olmak istediğimiz için...Kendimiz olup kendimiz için yaşarsak hayatımızı karşımızdaki insana endexlemezsek ve bencil olursak zaten karşımızdaki peşimizden koşar ama buda bir oyun değilmi?Neden kendimiz olamıyoruz?
Hayat dediğimiz küçük ayrıntılarda saklı.Dün okumaya başladığım ve bitirmek üzere olduğum şimdi koşup kaldığım sayfayı açıp okumaya devam etmemek için kendimi tuttuğum kitap:)Rüyalarıma giren karekterler en çok da beni mutlu eden Edward karekteri dünden beri onunla yatıyor onunla kalkıyorum bu nasıl mutlu ediyor beni bilemezsiniz.Sanki Bella benim böyle hissetmek acayip keyiflendiriyor beni.Bugün okuduğum bir cümlee beni çok güldürdü çünkü Bella'nın yerinde olsam bende aynı cümleyi kurardım.Edward ormanda nasıl dolaştığını göstermek için Bella yı sırtına alıp hızla ormanın içinde koşmaya başlıyor ve Bella'nın ağzından dökülenler :))))hızla giden uçağın penceresinden kafamı dışarı çıkarma gafletinde bulunmuş gibiyim:))))
Bu aralar yeni eğlencem alacakaranlık serisi olacak galibaa çünkü bana aşkı hatırlattı,ve okurken müthiş hissediyorum Edward karekterine benzer birini tanıyormusunuz varsa ben hali hazırda boşum tanışabilrim takılabilirim.Muhteşem yaa....Yaa hayat bazen hayal dünyasındada güzelmiş hayal kurmak rüyamda Ed'i görmek çok hoş gerçek olmasada keyifliyim teşekkürler Ed :))))Şu ahir ömrüme biraz heycan kattığın için.....Bu beni bir süre idare eder......
Her acının bir tatlı, her tatlının da bir acı yanı vardır. EMERSON ...
9 Yaşımdan bu yana günlük yazıyorum son zamanlarda fazlasıyla düz yazı yazdım ilk öykü denememi 2009 eylül başında bitirdim.Siz hep kendimi yazdığımı düşündünüz aslında bunlar sizin hikayeleriniz.Köyden,şehirden,okuldan,bakkaldan,marketten,sokaklardan,komşu teyzenin altın gününden hikayeler.Belki size çok uzak görünen,belki de çok yakınınızda olanların hayatlarından esen minik esintiler.Ama biliyorsunuz ki son zamanlarda hep ilişkiler üstüne yazdım.Erkek ve kadının arasındaki garip düşünce farkları şimdi ise yazacağım tamamen uydurma olan Sadık karakteri ile ilgili.Hiç bir erkeğin gözünden bakmadım hayata şimdi kendimi bir erkek olarak hayal edip bunun üzerine derin düşüncelere dalacağım ve Sadık nasıl biri bilmiyorum belki yakın erkek arkadaşlarımdan biraz yardım alabilirim o sebeple okuduğunuzda kendinizden bir parça bulma olasılığınız yüksek...
Bir kadına bağlanmaktan öyle korkuyordum ki eğer birine bağlanırsam bunu hayatımın sonuna kadar sürdürüp sürdüremeyeceğimden emin değildim.Bağlanma korkusu dedikleri bozukluk acaba bende demi vardı bu benim kendimi savunma biçimim gibi,koruyucu bir kalkan.İstem dışı etrafıma duvarlar örmüştüm kimsenin aşıp içimi göremeyeceği yüksek duvarlar.Neden bu kadar korkuyordum ki göstermekten,kimse içimi görmesin diye eksik olan tek şey dikenli tel ve tellere elektrik vermekti.Böylece beni burada kimse rahatsız edemezdi,kimse duygularımın üstünde tepinemez,kalbimi bir miksere atıp delik deşik edemezdi.Güvendeydim.Ama aynı zamanda yapayalnızdım.Yada o kadar alışmıştım ki yalnızlığın hayatıma kattığı konfora hiç kimseye karşı bir sorumluluğum yoktu,canım istediğinde istediğim yere gitme özgürlüğüne sahiptim her an her şeye müsaittim.İstediğim en son şey ikide bir gözlerime bakıp durmadan beni sevdiğini söyleyen bir kadındı herhalde..
Dayanılmaz bir cazibem vardı etrafımdaki kadınlar beni neşeli, konuşkan, nazik ve cana yakın buluyordu nereye gidersem gideyim istersem 2000 kişilik bir kalabalık içinde olayım muhakkak fark ediliyordum bu benim suçum değildi tabiî ki.Herkese nazik ve kibar davrandım şimdiye kadar.Hayatımda kimseyi istemiyor değildim istediklerim çok büyük şeyler değil tabiî ki sadece beni her daim neşelendirecek,içimi sıkmayacak,ruhumu karartmayacak,kıskansa da içine atıp belli etmeyecek,zeki ve akıllı bir kadın istiyordum hayatımda bu çok mu zor bilmiyorum.Şimdilik olsa da olur olmasa da diye düşünüyordum ama herkes gibi bende muhteşem hissetmek istiyordum ayaklarım yerden kesilsin istiyordum.
Kendime ait bir işim vardı para kazanıyordum fazlasıyla bana yetiyordu.Ama para da bir yere kadar çok da mühim değildi o sadece bir araç benim için.Ne istiyordum hayattan ne bekliyordum bilmiyordum ama bu içinde bulunduğum duruma kafa yormaktansa aklımı daha mühim şeylere yormayı tercih ederdim mesela iş düşünmek gibi.Kendime ait bir evimde vardı ama buda beni ne kadar mutlu ediyor bilmiyordum düşünmüyordum çünkü böyle derin mevzular sanıyorum beni bozuyordu.Şu aralar bozulmaya hiç niyetim yoktu hayatımı sorgulamaya ise hiç vaktim yoktu beklide korkuyordum hayattan ve hayatın bana vereceklerinden çünkü bu bir kutu gibi var mısın?yok musun? Ya içinden acı çıkarsa?O zaman ben Hamdi’nin teklifini kabul mü etsem kafa karıştıran karmaşık şeylerden uzakta tek başıma iyi gibi görünmek bunu bilemiyordum.Bilemezdim çünkü gerçekten düşünmek istemiyordum hayat bir su gibi akıp gidiyordu önümden.
Her gece eve gittiğimde duşumu alıyor üstüme rahat bir giysi giyip muhteşem rahat koltuğuma sırtımı verip gözlerimi televizyona kilitliyordum bu düşünmek istemediğim şeyleri düşünmememi sağlıyordu en sonunda gözlerim ve bedenim uyku teslim oluyor ve oracık da uyuyakalıyordum hayatım tekerrürden ibaretti.Eğer yatağıma gidersem kafamı yastığa koyar koymaz aklıma üşüşen düşünceler beni boğuyordu boğazıma kocaman bir yumruk oturuyor ve ne yapacağımı bilemiyordum.O yüzden televizyonun karşısında uyuyakalmak benim için hiç sorun olmuyordu.
Ama korkuyordum hayatımdan çünkü nereye doğru gittiğini bilmiyordum.Bir gün etrafıma ördüğüm duvarlar kadar sert olmaktan korkuyordum .Evet bu duvarlar işe yarıyordu ve sadece ben yıkabilirdim bunu sadece ben yapabilirdim.Korkunun ecele faydası yoktu ama ben yinede direniyordum.Acı çekme düşüncesi beni öyle korkutuyordu ki bana acı getirecek her şeyden son hızla kaçıyordum.
O gün gelene kadar hiç aşık olacağımı düşünmemiştim yada aşka olan inancım yoktu o güne kadar.Midedeki kelebeklerin ne anlama geldiğini o gün anladım.Ve o gün boğazıma oturmasından korktuğum o koca yumruk gelip oturuverdi.Bu his beni korkutan ,bu his acı ,bağırıyordu iş de geldim buradayım şimdi canını çok fena yakacağım diyordu.
Bu sefer nedense kaçamadım aynı suratına ışık tutulmuş balık gibi öylece durdum ve yaşadım tüm kalkanlarım yok oldu birden taştan duvarlarım elektrik verilmiş teller yıkmıştım tüm duvarlarımı.Olay sonuç ilişkisi kuramayacak kadar kör olmuştum ve ardından gelen her şeye de katlanmak zorunda kalacağımı çok iyi biliyordum.
Bunu istemiyordum ama gelmişti elimde değildi ne kelebeklere nede acılara mani olabildim.O gün gelene kadar Sezen Aksu’nun bir parçasından ibaretti ilişkilerim bu şarkı benim için değil hayatıma gelip giden kadınların benden sonra eminim dinledikleri bir parçadır 4 günlük bir şey iş de….Hepsi benim için bundan ibaretti.Ben acıdan kaçıyordum ama herkese acı vermekten hiç çekinmiyordum.
Şimdi Sezen AKSU benim için söylüyordu bu parçayı…4 günlük bir şey işde.........
Sonra acı’nın ne demek olduğunu, o kaçtığım duygunun ne olduğunu çok iyi anladım çünkü o bunu benim yüzüme bir tokat gibi vurup gitmişti.Şimdi ise acılar içindeydim hala neden olduğunu bilmediğim bir şekilde acı çekmeye devam ediyordum Hani yeri belli olan acılar iyidir derler ben pek anlamazdım,şimdi öyle iyi anlıyorum ki yeri belli olmayan ama acıyan hem de sürekli acıyan bir yerim vardı ve ben ne nedenini nede yerini bulabiliyordum.
Selma Nigar BAŞTÜRK.....
Gönderen Selma Nigar Baştürk zaman: 07:42
Esenler otogarında bir kış gecesi muhteşem tatil bitmiş dönme vakti gelmişti,aklımda bir sürü düşünce dolaşıp duruyordu döndüğümde yapacaklarım,özlediğim arkadaşlar,ihmal edilmiş işler,ailem ve sevgilim Osman vardı.Özelliklede Osman onu özlemiştim.
Bütün bunları düşünürken uzaktan gelenleri seyrediyordum ,yaşlı bir teyze üstündeki giysiler yırtılıp yamalanmaktan kendinden geçmiş ti,kışın dondurucu soğuğuna aldırış etmeyen ayaklarını gördüğümde içimin titrediğini hissetim ,yaşlı dede de aynı durumdaydı ayağında terlik başını örten küçük eski bir bere yamalı bir ceket vardı.Oğulları olduğunu düşündüğüm gençten bir de çocuk vardı yanlarında.Onlara gitmeleri için yalvarıyordu yaşlı çift ise kalmak için direniyordu hele yaşlı teyzenin gözyaşları geçekten içimi delip geçmişti.’’oğlum gönderme bizi biz mersinde kimseyi tanımıyoruz gitmem ben gönderme bizi ,ben o otobüse binmem ’’diye yalvarıyordu ağlamaktan ölecekti nerdeyse.Yaşlı amca ise soğuktan donmak üzere olacak ki hiç tepkisiz öylece banka oturmuş bekliyordu beklide kaderine razı olmak dediğimiz durumu yaşıyordu.
Derken uzaktan bir adam daha görüldü.Onu gören küçük oğlan ağlamaya başladı ‘’onları göndermeliyiz burada donacaklar en azından Mersin sıcak ‘’dedi…..Diğer adam yaşlı amcanın ayağındaki terlikleri çıkardı sonra kendi kundurularını yaşlı amcaya giydirdi yaşlı amcanın terliklerini de kendi giydi…üstündeki ceketi de teyzenin üstüne verdi…
Nihayet otobüs gelmişti yaşlı amca o vakit ağlamaya başladı ‘’oğlum gönderme bizi’’ama nafile ağlayarak zorla otobüse bindirildiler oğulları onların iyiliğini istiyordu ve istediği de olmuştu peki yaşlı çifte ne oldu??Belki de Mersinde soğuktan öldüler .Bunu hiçbir zaman bilemeyiz ama Türkiye de bu şekilde dışarıda yaşayan binlerce insan var .Biz ise sıcacık evimizde halimize şükrediyor muyuz acaba ?
Çok eski bir anıydı ama nerden geldiyse geldi aklıma……
Nasıl güzel bir gün,nasıl güzel bir rüzgar,masmavi bir gökyüzü pamuk gibi bembeyaz bulutlar uçuk mavi bir deniz yemyeşil çimlere uzanmışım gökyüzündeki bulutlların şekilden şekile girmesini izliyorum onları abuk şeylere benzetiyorum bir geyik bir kalp gibi :)))sonra gözlerim denize kilitleniyor ufka bakıyorum ve derin düşüncelere dalıyorum herzmanki gibi alışık olduğum en derinler.Ve içimdeki tüm kötü hisleri çok uzaklara gönderiyorum bana kalan sadece içimi serinleten bir rüzgar ,o esen güzel serin rüzgar bana dünyadaki bütün iyi şeyleri getiriyor güzel insanlar,sevgi,mutluluk,huzur güzel olan sevdiğim ne varsa hepsini bana getiriyor :)))çimlerin kokusu denizin kokusuna karışıyor hepsini aynı anda hissedebiliyorum.Çok güzel bir his kavuran sıcak güneş ve esen serin bir rüzgar muhteşem hisler ve muhteşem bir gün:)))))))
Gönderen Selma Nigar Baştürk zaman: 07:40
en küçüğümüz :)))))
Bugün küçük erkek kardeşimin doğum günü;
Onun doğduğu günü çok iyi hatırlıyorum evde doğdu 21 Mayıs 1987 bir perşembe sabahı ve oda hepimiz gibi sabah doğdu..Bizde gelenek gibi bişey sabah doğmak:)
Evde en kıymetli olan en küçük çocuklara hiç benzemedi o hiç şımarık olmadı ne desem yapar çamasır asar,bulaşık yıkar evi toplar her eve lazım bir erkek :)ama görüyorum ki çok büyüdü o büyüyor ben yaşlanıyorum bu katlanılmaz bir durum.
şimdilerde bakıyorum da gerçekten zaman çok hızlı ilerliyor bazen geçmiyor gibi gelsede zaman çok hızlı .....
Doğum günün kutlu olsun kardeşim ...Zaman hızla ilerlerken yanımda olduğun için teşekkürler....
aşkın tanımı ne zordur aslında anlatılmaz yaşanır derler yaşayanlar...şuanda aşk üzerine bişeyler yazıyorum açtımm bir word dosyası yaz babam yazz bakalım neler çıkacak :)))))aşk birinin kalbinizi mikserle çırpması gibi bişey...Ayrıca aşk çoğunlukla tek taraflı olmakla beraber aşık olan taraf acı çekmeye mahkum kalan tarafdır. Ne acı ama acı çekmekden de pek keyif alınır:))))mazoşistlik duygularımız o noktada ortaya çıkar...pişttt bekle beni kalbini mikserle çırpmaya geliyorum:)))))
Gönderen Selma Nigar Baştürk zaman: 07:39
Yeni Nesil dostluklar
insan bazen kendini güvende hissetmek istiyor,desteklenmek,sevilmek,hemde koşulsuz sevilmek önce kendinizi sevin derler bazen kendini sevmekde yetmiyor.Kalabalıklar içinde yapayanlız hissediyoruz kendimizi.Uygun arkadaşlar bulamıyoruz yada rahatca tüm sırlarımızı paylaşacağımız birini çünkü herkes sizi eleştirmek ve yargılamak için sırada bekliyor büyük bir zevkle hemde.Ego lar kıskançlıklar herşey mahfediyor dostlukları.
O zaman ben şimdi kimle paylaşıcam içimdekileri?kime anlatıcam derdimi?kim bana teselli verecek?kimin omzunda ağlıycam?kimle güleceğim?kime güveneceğim?