Lakabıyla Müsemma - yazimbari ' : ''; var month = [1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12]; var month2 = ["Jan","Feb","Mar","Apr","May","Jun","Jul","Aug","Sep","Oct","Nov","Dec"]; var day = postdate.split("-").substring(0,2); var m = postdate.split("-"); var y = postdate.split("-"); for(var u2=0;u2
By Ahsen Simsek 15:55 anasayfa, anı, kişisel
Evet o benim. Lisedeyken lakabım eli uzundu. Okuldaki herkes öyle derdi aslında bu lakabın koyuluş temelleri ortaokula dayanıyordu. Lakabın anlamı gerçekten elimin uzun olması değil tabi, her yere yetişen manasında her yerde bir tanıdığım olması, her taşın altından çıkmam ve kulağımın adeta delik olması. Bir de elime tüm kitabı sığdırırdım kopya çekerken o var. Tevriye yani iki anlamda da kullanılırdı. İnsan lakabını sever mi ben seviyorum. Şimdi çıkış öyküsünü anlatacağım size. Mümkün olduğu kadar isim kullanmadan ve şehir ibaresi vermeden anlatacağım zaten son 2 yılda bir sürü şehir gezdiğimden belli de olmaz.
Ortaokuldayım o zaman Çay dediğimiz bir çocuk var kızlar devamlı yakıştırıp duruyor. Ben hiç yönelmiyorum ama çünkü hepsinden 2 yaş küçüğüm malum gözüm de yemiyor o işlere. Biliyorum da çocuğuz yani ne işe yarayacak, sevsem ne olur sevmesem nolur. Zaten çocuk da buzdolabı gibi değişik bir tip. Ama her beden dersi saati ve cüzdanını gelip bana veriyor. O yıllarda bu hareket güven ve hoşlantı sembolüydü. Şimdi aşırı komik buluyorum ki o zaman da mantıklı gelmezdi. Neyse bu bebe bir efendi bir efendi anlatamam.
Kızlar da kafamı yiyor ya merak ediyorum ulan bu nasıl bir tip acaba. Hoşlantı falan yok valla billa merak işte :D Neyse çıkar nasıl olsa diyorum. Bu lafı çok seviyorum ya acayip güzel çünkü ne zaman bu cümleyi söylesem bir şeyler çıkıyor :D Neyse efenim biz bir lise var acayip olaylı orada beklerken ben eski bir ilkokul arkadaşıma rastlıyorum meğer o okulda okuyormuş. Sohbet muhabbet derken okulumu sınıfımı sorunca dank Çayla aynı sınıfta olup olmadığımı soruyor meğer yakın arkadaşmışlar. Tesadüf demeyin okurken çünkü tesadüfe inanmam ben Allah ın bilmenizi istediği şeyler olduğuna inanırım. Anket defteri doldurtmuş benim arkadaş herkese ikinci sayfasında Çay. Aman o bizim beyefendi dediğimiz çocuk daha ilkokul talebesi neler dökülmüş oraya neler. Okuduklarımı kelime kelime hafızama kaydedip gidip kızlara anlatmıştım, kızlar da tüm okula tabi. Sonra kimse çıkmadı onla, kızlar da kapadı konuyu başka yönlere yöneldiler, yapyakışıklı bebeydi ziyan oldu ahahha.
Lise 1 deyim. Bizim sınıfa kız liselerinden bir kız geldi. Kız da aşırı saf böyle iyi niyetli bir kız. Kızla hemen samimiyeti kurdum tabi kaçmaz illa herkesle bir kankalık ayağım olacak niyeyse öyleydi o zamanlar. Meğer bizim okuldan bir çocuk o kıza abayı yakmış daha doğrusu ortalıkta öyle bir dedikodu dolanıyor. Kız geleli olmuş bir kaç gün zaten nasıl ne ara sen kızı tanıdın da hoşlandın de mi? Çocukla muhabbetim çok yok selamlaşma falan o kadar zaten kızlarla pek haşır neşir bir tip değil yakışıklı da olmadığından ilgimi hiç çekmemiş ahahahah lütfen burda bana hak veriniz o zaman ergendim. :D Bir gün toplanıp sinemaya gittik arkadaşlarla orada yan masayla tartışmaya başladı bizimkiler ama öyle abuk sabuk bir konu ki. Hemen ara buluculuk yaptım tabi o masadan bir çocuk teşekkür etti falan bana çıkışta orda tanıştık hemen kanka olduk :D Konuşurken okulumu falan sorunca meğer o başta bahsettiğim çocuğun arkadaşı olduğunu öğrendim. Çok iyi çocuktur falan dedim ağzından laf almak için. (kızlar bunu hep yapar)
Erkeklerin en sevdiğim yönleridir düşük çeneli olmaları hemen dökülürler. Ya o çocuk bir kıza kafayı takmış iddiaya girmiş birasına kızı kullanıp bırakacakmış dedi. Bir bira lan. Anasının bacısının namusu da bir bira eder miymiş aceba elin kızının namusuna bir bira için göz dikmiş şerefsiz dedim kendi kendime. Sonra tabi ki okulun en çenesi düşük kızlarına olayı anlatarak okula yaydım. Ağzı gözü dağıldı pisliğin. Son senesinde de başka şehre gitti zaten. Keşke iki yumruk da ben sallasaymışım diye düşündüm şimdi anlatırken ne şahane olurdu.
Bir arkadaşımın sevgilisi askere gitti geçen yıllardan birinde. Şehir falan demiyim zaten belli olur okuyan yakınlarım anlamasın ahahha. Çocuğun askere gittiği ili cartı curtu öğrendim arkadaşımdan biraz arkadaş listemi karıştırdım. İnsanın erkek arkadaş biriktirmesi şahane bir şey her şeye yararı oluyor ya dostlarım benim sağ olsunlar hep yardımcı olurlar bana :D İlkokul 6. sınıfta birlikte bir yıl okuduğumuz bir arkadaşım vardı onun profilini gezinirken gördüm aynı şehirde askerlik yaptıklarını. Hemen irtibata geçtim arkadaşı ol bizimkinin yanında ol falan ayağı. Neyse olmuş sağ olsun çünkü art niyetimden haberi bile yok arkadaşımın sanıyor ki ben istiyorum ki yazık yalnız kalmasın çocuk. Sonra konuştum arkadaşımla işin aslını öğren bizim kızla ne düşünüyormuş dedim. Çocuk gezeyim dünyayı çok para yiyeyim kafasında evlilik ne lan ben evlenmem diyormuş. Sana yıllarını verdi bu kız diye kafasını asfalta vura vura dövmek istedim ama yapamadım. Sadece üzerime düşeni yaptım, kıza anlattım ve o gerekeni yaptı. Böyle olsun istemezdim ama hayatta oluyor işte.
Son olarak bunu anlatayım mı anlatmayayım mı bilmiyorum, acayip saçma bir durum. Benim başka bir şehirde tanışmış olduğum bir çocuk vardı çok kısa süreli bir tanışıklık, üniversite bittikten sonra merak edip bir sosyal medya hesabından nasıl olduğunu sormuştum. Hayat hakkında çok az konuşmuştuk ama ekleşmemiştik. Neden eklemediğimi şimdi sorarsanız bilmiyorum o zaman öyle gerekli diye düşünmüştüm herhalde. Bir gece rüyamda gördüm ben bu çocuğu sana haberim var diyordu yüzü de böyle solgun mutsuz falan. Kesin bir derdi var diye düşünüp buldum ekledim mesaj attım. Neyin var falan dedim direk konuya girdim. Gerçekten biraz sıkıntısı varmış bir konuda, anlattı. Bu çocuğun aslında sanki ilgisi vardı gibi bilemiyorum çünkü ben de seni rüyamda gördüm falan dedi laf olsun mu gerçek mi bilmiyorum. Benim zerre ilgi alanıma girmiyor o ayrı konu.
Nereden geldiyse konu eskilere geldi, kimseyle de konuşmam böyle şeyleri hele eski sevgilimi asla utanıyorum çünkü ondan anlatmam hayatta pek çok insan da bilmez zaten kimse de inanmaz. Ama anlattım o gün niyeyse o dökülünce sanki anlatmam gerekiyormuş gibi hissettim galiba. Benim söylediğim iki cümle zaten anlatmaktan hoşlanmıyorum dediğimi hatırlıyorum. Birbirimize isim soy isim söyledik bir de. Aslında direk söylemedik laf lafı açınca sohbet arası söylendi. Hiç yapmayacağım bir şey. Olacak iş. Sonra bombayı patlattı tabi çocuk suratıma suratıma.
'Ben bir şey diyecem sana ama ben bahsettiğin çocuğu tanıyorum' dedi. Hiç bu kadar yusuf yusuf olmamıştım. Önce dalga geçiyor sandım ne alaka çünkü. Sonra eyvah dedim asla adını anmam şimdi anlattım sanki anlatıyormuşum gibi anlaşılacak dedim kendi kendime. O çocuk burada, ben polis okulundayım o da burada dedi. Ve en saçma öğreniş şekli bu, hiç merak etmediğin bir şeyi saçma bir şekilde öğrenmek. Ee? dedim. ne ee si ya tamam by de kapat git işte o eeyi ee napiyim manasında yazmıştım ama karşı taraf bir şey söylemeliymiş gibi hissetti sanırım ki şöyle dedi 'iyiki olmamışsın çocuğu tanıyorum çok piç tam sapık dedi. Bir de konuştuğu bir kaç şeyi ve ortamda nasıl tanındığını anlattı yani ben zaten tiksiniyorum o kadar iğrenç şeyleri bilmeme ne gerek var? Ben merak etmiyorum lütfen bana anlatma laf geldi konuştuk aramızda kalsın lütfen beni bilmiyorsun iyi günler dedim çıktım. Hiç korkmadım ama anlatır mı diye. Kendi neler dedi arkadaşının gıyabında hayatta anlatamaz, yemez biliyorum. Hayatımda daha iğrenç şeyler duymamıştım zaten biliyordum ama karşımdakinin bilmesini istemedim utanç duydum yani anlatabiliyor muyum utanç. Zaten benim kimseye anlatmadığım bir durum bu ilişki utandığım bir şey şimdi bir sırrım gün yüzüne çıkmış gibi hissettim, bir duruşum kalitem var insanlara karşı mahcup olmak istemiyorum. Benim ismim insanların gıyabında böyle konuştuğu biriyle yan yana anılamaz, anılmamalı. Çıkardım çocuğu da kapattım gitti.
Bu olay olalı öyle çok uzun bir zaman olmadı ama ben o günden sonra kimseye kimseyi anlatmadım zaten anlatmam da artık aşırının aşırısı dikkatliyim bu konuda. Arkadaşlarıma da kendiniz araştırın beni karıştırmayın diyorum. Bazen hayat böyledir duyduğumuz şeyler yüzünden başkaları adına utanç duyabiliriz, küçülmüş hissedebiliriz gerek yok.
Bu şekilde çok fazla olay yaşadım ama ben en temel olanları yaşadım hala yaşıyorum sanırım bazısı merakımdan bazısı içimi temiz tutmamdan galiba. Kısacası lakabımla müsemmayı ismiyle müsemma olanlar gibi haha seviyorum kendisini :D
Gönderen Ahsen Simsek zaman: 15:55
Etiketler: anasayfa, anı, kişisel
Lakabıyla Müsemma Reviewed by Ahsen Simsek on 15:55 Rating: 5
Hep Öyle Miydi Değişti Mi?
Bir Evlenme Teklifi Hikayesi
Benri El Kremleri
Nerelerden Alış Veriş Yapıyorum
Ay Neler Neler