Camiler her an halkın hizmetine açık olmalı
Diyanet yani din işlerini severiz. Diyanetin ismini çoğu telaffuz edemez ve kasıtsız olarak yanlışlıkla Dinayet derler. Biz de düzeltiriz ve Diyanet deriz. Bu makam Osmanlı’daki Şeyhülislamlığın yerine ikame edilmiştir. Ülkenin resmi tek yetkili sorumlu makamı olarak din adına yazar, konuşur, fetva verir. Memleketin din hizmetlerini planlar, kararlar alır ve uygular. Teşkilatın tüm din görevlilerini tayinle hizmet eder. Görevleri kanunla düzenlenmiştir ve cumhuriyetin vazgeçilmez tepe makamlarından biridir.
Bunlar tamam da tabii ki teşkilattan beklenen din hizmetleri vardır. Beklentilerimiz çoktur. Bu sebeple haklı haksız eleştirilere muhatap olur. Başkanlar hükümete bağlı olarak kanunlar çizgisinde görev yaparlar. Bütçesi ve emrindeki personeli dikkat çeker ve kıskanılır.
Her kurum gibi anayasal görevini eksiksiz yapmaya çalışır. Eksikleri olabilir. İçinde liyakatsız olanlar da çıkabilir. Ama her şeye rağmen zorluklarla istenen görevlerini yapar. Görevlileri devletin memurlarıdır. Dini en kâmil manada halkımıza anlatmak, doğru aktarmak, tebliğ etmekle mükelleftir. Atamalarda menmuniyetsizlik olsa da ihtiyaçlar giderilerek ülkenin her yöresinde hizmet yapılır. Her kurumdan daha şeffaf olarak yoluna devam eder.
Camiler her an halkın hizmetinde açık olmalı, çevresi ile birer külliye gibi dini, sosyal, kültürel, eğitici hizmetler verecek şekilde Kur’an kursları, imam hatip okulları ve ilahiyatlarla işbirliği içinde organize çalışmalıdır.
Diyanet ayrıca Kur’an kurslarını kâmil manada organize etmelidir. Her mahalle ve köyde resmi bir kuruluş olarak kanunla dizayn edilmeli ve çalışanlara mutlaka ve acilen sınavsız kadro bir daha verilmelidir. Bu konuya ilgisiz kalmanın, karşı çıkmanın, istememenin vebalini kimse taşıyamaz. Önceki hatalar günümüzü bağlamaz.
Hiçbir Diyanet hocası, öğretmeni, vekil imamı ve fahri kurs hocaları adalet, hukuk, eşitlik ve insan hakları gereği mağdur edilmemelidir.
(Okurlarımızdan Muammer Turhan)