Yürüme engelliler ve dostları derneği “Perpato” - Öğrenci Alemi - 1 Gençlik Portalı
Derneğinize kimlergeliyor? Yaş sınırı var mı?
2002 yılından bu yana derneğimizde 368 yürüme engelli bulunuyor. Pek çok kez başvuranlar arasında zihinsel engelli, otist, down sendromlu ve başka engeli olan kişiler de bulunuyor ancak bunların hepsinin ortak noktası yürüme engeli bulunuyor olması.
Derneğimizde yeni doğan bebekten 102 yaşına kadar birçok kişi bulunuyor. Her biriyle özel bir şekilde çalışıyoruz ve değişik şeyler yapabiliyoruz, ancak yaş sınırlamamız yok kapımız her yaştan kişiye açık.
Üyelerinizi hangi konular hakkında bilgilendiriyorsunuz? Vatandaşların bilgilendirilmesi için neler yapıyorsunuz?
Üyelerimizi mevcut konularda ve yeni çıkan her konuda bilgilendirmeye çalışıyor. Ancak, çok şükür, son zamanda bize gelip hakları hakkında ve ihtiyaç duydukları bütün ortopedik araç gereçler ve bunların kullanımı hakkında bilgi edinenlerin sayısı artıyor.
Şehir meydanında gerçekleştirdiğimiz faaliyetler aracılığıyla halkı da bilgilendirmeye çalışıyoruz. Mesela, bir ara şehir meydanında Paralimpik Oyunları’nda yer alan sporlarla ilgili bir etkinlik düzenledik. İsteyen bu etkinliğe katılabiliyordu ve tekerlekli sandalyeye oturarak basketbol oynamaya, eskrim yapmaya, şehir içinde dolaşmaya çalışarak özel rampalar olmasına rağmen bu işin ne kadar zor olduğunu anlıyordu.
Derneğinizde ne tür faaliyetler yer alıyor?
Ekim ayından Mayıs’a kadar, kahve grubu gibi günlük faaliyetlerimiz var. Bu faaliyet engelli vatandaşların sosyalleşmesine yardımcı oluyor.
Kahve grubu dışında el becerileri grubumuz da bulunuyor. Bu grup aracılığıyla engelli vatandaşlarımız ergoterapiye ve yaratıcılığa adım atmış oluyor. Ayrıca bu grup çerçevesinde kermesler düzenleniyor. Toplanan paralar ortopedik ürünlerin alınması için kullanılıyor. Örneğin bir defasında yılbaşında toplanan tüm yardımlar bir çocuğa protez satın almak için kullanılmıştı.
Engelli vatandaşların katıldığı psikolog grubu dışında bakıcıların da katıldığı psikolog grubumuz da var. Bir diğer önemli belki de en önemli faaliyetlerimiz arasında konunun uzmanı olan Evangelia Marki tarafından yapılan sudaki egzersizler yer alıyor.
Sosyal danışman tarafından belirli aralıklarla toplanan sanat ve animasyon gruplarımız da var. Nikah şekerleri olduğunda nikah şekeri grubunu oluşturuyoruz. Müzisyen Hristos Hatzopoulos tarafından gönüllü olarak oluşturulan müzik grubumuz var. Bu gruplarımız değişiyor, çünkü sürekli yeni fikirler sunuluyor.
Atıcılık, sitting-volley, boccia, yüzme ve son zamanda öne çıkardığımız kano gibi spor faaliyetlerimiz de var.
Engelli vatandaşlarımız bu faaliyetleri gerçekleştirdikleri alanlara derneğe ait özel araçla götürülüyor. Bu araç bize 2004 yılındaki Paralimpik Oyunları’ndan sonra bağışlandı. Masraflarımızı bugüne kadar aldığımız bağışlardan karşılıyorduk.
Gönüllülerin derneğinizdeki rolü nedir;
Derneğin kurulduğu günden bu yana yaklaşık 500 kayıtlı gönüllümüz bulunuyor. Ancak geçen aya kadar bunlardan faal olanların sayısı 300’dü. Gönüllüler sadece şoförlerle kısıtlı değil, ayrıca alışverişlerde engelli vatandaşlarımıza eşlik eden gönüllülerimiz var.
Ücretsiz veya düşük fiyata muayene hizmetlerini sunan doktorlarımız var. ürünlerini bize bedava veren veya başka yollarla yardım eden esnafımız bulunuyor. Çocuklara ücretsiz ders veren öğretmenlerimiz, tercümanlarımız var. Gönüllü olarak sunulabilecek her şeye açığız. Fikir ve görüşleri de dinliyoruz çünkü ancak bu şekilde ilerleyebiliriz. Gerçek şu ki bu noktaya gönüllülerimiz sayesinde gelmiş bulunuyoruz.
Fiziksel Engellilerin Tek Başlarına Hayatta Kalmaları Eğitim Merkezi (ΚΕΑΔΑ) tam olarak nedir?
En büyük başarılarımız arasında 2012 yılı Mayıs ayında aldığımız bir finansman ile Yunanistan’daki ilk Fiziksel Engellilerin Tek Başlarına Hayatta Kalmaları Eğitim Merkezi’ni (ΚΕΑΔΑ) hayata geçirmemiz oldu.
Yunanistan’da bu merkezin benzeri yok. Bu da Yunanistan’ın her bölgesinden insanların buraya gelebileceği, Rodop ilini ve bölgenin kültürünü tanıyabileceği ve engellilerin günlük hayatlarında bağımsız olabilmeleri ve sürekli bir bakıcıya ihtiyaç duymadan yaşayabilmeleri için eğitim alabileceği anlamına geliyor. Bu merkezle ilgili finansman “Stavros Niarhos Vakfı” tarafından sağlandı.
Merkezimiz, engelli vatandaşların kurumlardan kurtulmasına ve Yunanistan’da bağımsız bir şekilde yaşamalarına yardımcı oluyor.
“İrodikos” da “Perpato”nun bir parçası. 28 sporcusu bulunuyor. Aralarında Paralimpik şampiyonları, Avrupa ve dünya şampiyonları var. Yakın zamana kadar özellikle yüzmeyi öne çıkarıyorduk, ancak artık atıcılık, Yunanistan çapında derece elde ettiğimiz atletizmin yanı sıra bisiklet sporları ile de yakından ilgileniyoruz.
Ortopedik ürünler bankası…
Ortopedik ürünler bankamız da bulunuyor. Tekerlekli sandalye, pi, özel yatak, koltuk değnekleri gibi ortopedik ürünlere sahip olan fakat artık bunları kullanmayan vatandaşlar tüm bu malzemeleri depoda tutup küflenmeye bırakmak yerine buraya getirebilir. Ortopedik ürünler çok pahalı ve birçok durumda sosyal sigorta tarafından karşılanmıyor. Biz bu ürünleri ihtiyaçları olanlara ödünç olarak veriyoruz ve ihtiyaçlarını gördüklerinde bize iade ediyorlar ve biz de bir başka ihtiyaç sahibine yeniden ödünç olarak veriyoruz.
Azınlık insanının katılımı ne düzeyde?
Üyelerimizin yüzde ellisi azınlıktan. Son yıllarda katılım daha da arttı.
Özellikle de köylerden üyelerimiz var. Son yıllarda Hebilköy (Hloi) ve Mehrikoz (Kehros) gibi uzak köylerden de katılanlar var. Oradaki insanların ulaşımda büyük zorluklar yaşadığını görüyoruz. Hakları ve kullanmaları gereken doğru ortopedik malzemeler hakkında pek bilgi sahibi olmadığını görüyoruz. Ancak engelli çocukları olan genç ebeveynlerin oldukça ilgili olduğunu görüyoruz. Biri hareket geçiyor ve diğer aileleri de harekete geçiriyor. Böylece birçok kişinin evlerini erişebilir hale getirdiğini, çocuklarının tedavisi için at getirdiğini, çocuklarını günlük yaşma entegre etmek için çabaladıklarını görebilirsiniz.
Gençler bu konuda daha fazla mı seferber oluyor?
Azınlık gençleri – ki bu onları onore eder – ancak sadece azınlık değil diğer gençler de bu konuyla daha fazla ilgileniyor. Biliyorlar ki bir çocuk engelli doğsa bile, eğer o çocukla doğru şekilde ilgilenir ve eğitirseniz, gelecekte bağımsız bir bireye sahip olacaksınız, bu çok önemli. Eskiden Yunanistan’da bir kişi bir engelle doğsa veya daha sonra engelli olsa eve kapanıyordu, bir şey yapmıyor ve yapamıyordu, çalışamıyordu, araç kullanamıyordu, hiçbir şey yapamıyordu. Artık işler çok değişti. Gelmelerini ve onları eğitmek istiyoruz. Merkezimiz (ΚΕΑΔΑ) bu yüzden var.
Erişebilirlik konusunda Gümülcine hangi aşamda?
Yıllar içerisinde erişebilirlik ve ulaşılabilirlik konusunda birçok şey başardığımız için çok gururluyuz. Gümülcine belediyesi Yunanistan'da en erişilebilir ikinci belediye konumunda. 2007 yılında dönemin Kavaklı (Egiros) Belediyesi ile işbirliğine giden Perpato Derneği, bir Avrupa Programı sayesinde Fener (Fanari) sahillerini engelli vatandaşlara erişebilir hale getirdi. Çok şükür ki son yıllarda Maronya-Şapçı (Sappes) Belediyesi gibi diğer belediyeler de bu konuda çaba sarf ediyor ve denizlerini erişilebilir hale getirmeye çalışıyor. Bu şekilde son 3 yıldır artan engelli vatandaşlar turizmini bölgede de daha cazip hale getirmeye başladık.
Bütün kamu daireleri rampa açısında erişilebilir fakat tuvaletlerde sıkıntımız var. Ancak geriye kalanları da önümüzdeki yıllarda erişilebilir hale getirerek bütün kamu daire ve hizmetlerini engelli vatandaşlara erişilebilir duruma getireceğimizi umuyoruz.
Şehirdeki okulların birçoğunun da erişilebilir hale gelmesi son derece önemli. Çünkü bu okullarda tekerlekli sandalyesi bulunan veya başka bir engeli olan çocuklar eğitim görmekte. Böylece, geçmişte olduğu gibi engelli çocuğun eğitim gördüğü okulda sınıf değiştirmesi veya sınıfının zemin kata alınması gerekmiyor. Artık çocuğun sınıfı ikinci katta da bulunsa, asansör var, özel tuvalet var ve engelli çocuklar sorun yaşamıyor.
Yeni işletmelerin, ayrıca otellerin de erişilebilir olmalarından gurur duymalıyız.
Rodop İli Şehirler Arası Otobüsleri Garı (KTEL) da en erişilebilir garlar arasında. Ayrıca, KTEL’de görev yapan vatandaşlar da bizimle işbirliği içinde olmak için, özel otobüsler almak için çaba sarf ediyor. Tekerlekli sandalyeli, 12 kişiyi taşıyabilecek özel minibüsler almış durumdalar, böylece engelli vatandaşların tekerlekli sandalyelerini terk etmeden toplu halde ulaşım ihtiyaçları karşılanabiliyor. Şehiriçi otobüsler de erişilebilir.
Bir diğer önemli gelişme ise yıllar sonra bazı kiliselerin engelli vatandaşlara erişilebilir olması için kilise, camilerin erişilebilir olması için bazı müftüler bizle temasa geçti. Bu 2-3 ay önce yaşandı ve bana göre son derece önemli.
Ayrıca, yeni bir bina tasarlayacak olan birçok profesyonelin, mimarın ve inşaat mühendisin yeni yapıları engelli vatandaşlara erişebilir şekilde tasarlamaya çalışmaları da çok iyi.
Yardım ve destek..
Yunanistan’ın başka şehirlerinde ve yurtdışında doktor bulunması konusunda yardım ediyoruz. KTEL bize çok yardımcı oluyor, birçok kez bize bedava bilet temin ediyor. Yunanistan Demiryolları OSE de zaman zaman bize bedava bilet temin etmiştir, ancak tüm süreç çok zaman alıyor.
Gümülcine’deki Pigasos taksilerinin engelli vatandaşlara yönelik son derece dostane yaklaşımda olduklarını söylemeliyiz. Özellikle de derneğimizden engelli vatandaşları gönderdiğimizde, özel fiyat yapıyorlar ve kendileri engelliler için olan “beyaz” taksi satın almak için seferber oldular.
Tabiî, belediye ve eyalet başkanlığı da her zaman yanımızda. Yönetimde her kim olursa olsun her zaman işbirliğimiz mükemmeldir.
Derneğinizin her hangi bir aidatı var mı?
Maddi açıdan derneğe yılda 20 euro aidat ödenir. Ancak bazı durumlarda ailelerin maddi durumunu gördüğümüz için aidat dahi almıyoruz. Bağış kabul ediyoruz, daha büyük bağışlar temin etmek için uğraşıyoruz. Maddi yardım için kapılarını her çaldığımızda bize yardım eden birçok gönüllümüz var. Örneğin, yurtdışında ameliyat olması gereken bir çocuk vardı ve kapılarını tek tek çalıp bütün gerekli belgeleri göstererek yardım istedik. Hiçbir zaman bizi reddetmediler. Maddi açıdan şimdi işler daha zor olduğu için bize daha küçük yardımlar da bulunsalar da yardımlarını kesmediler ve yardım etmeye devam ediyorlar. Sigorta fonları birçok şeyi karşılamadığı için dönem dönem bağış ve yardım istemek bizim için zorunlu bir hal alıyor.
Geçmişe kıyasla zihniyetimizde bir iyileşme söz konusu mu?
Şehir içindeki erişilebilirlik konusunda son derece gururluyuz. Ancak, anlayış ve zihniyet konusunda son yıllarda iyileşme olsa da, daha yapılacak çok iş var. Okullardaki anlayışı değiştirmek için özel programlar hayata geçirmeye başladık.
Yeni nesle yakınlaşarak, gelecekteki düşünce yapısını daha kolay değiştirebileceğimize inanıyoruz. Biz büyüklerde bazı şeyler daha zor değiştiği için, en azından gelecek için iyi bir şey kalmasına çabalıyoruz.
Anlamadan da olsa engelli bir vatandaşın hayatını olumsuz yönde nasıl etkileyebilirim?
Örneğin, aracını bir rampanın önüne veya engelli vatandaşlar için ayrılan park alanına park etmeye çalıştığında şunu düşünmelisin: Eğer ben tekerlekli sandalyede olsaydın nasıl hareket edebilirdim? Engelli vatandaşlar serbest meslek sahiplerinin satın alma gücüne dahiller. Böylece bir mağazanın engelli vatandaşlar için erişilebilir hale getirilmesi, bir engelli vatandaşı ve çevresini dükkâna çekmek anlamına geliyor.
Aileler çocuklarının eğitim gördüğü okullarda engelli bir çocuk gördüklerinde tepki veriyor, çok azı tepki vermiyor, ama maalesef bugün için de hâlâ tepki veriyorlar. Ancak eğer kendilerinin böyle bir çocuğa sahip olduklarını düşünmeye çalışsalar ve bu çocuğun eğitimde diğer çocukları “geride” bırakmadıklarını, sadece topluma entegre olmak için ek bir yardıma ihtiyacı olduğunu anlasalar, böylece kendi çocuklarının dolayısıyla engelli çocukların kabul görmemeleri durumunu istemediklerinin farkına varacaklardır. Engelli vatandaşları oradan daha kabul etmeye başlayalım.
Ve en önemlisi onlara acımamalıyız. Neden acıyasınız ki? Sadece “senin” sahip olmadığın bir özelliğe sahipler, belki “sen” de görülmeyen bir özelliğe sahipsindir mesela “senin” karakterin belki onunkinden daha kötüdür. Öyleyse onlara acımak yerine, onları özellikleri olan insanlar olarak görmemiz daha iyi. Her birimiz özeliz. Bazılarının görülen bazılarının ise görülmeyen engelleri var. Örneğin kanser birçok durumda görülmeyen bir engeldir, hakeza depresyon da. Bir insanın kötü karakteri için de engel diyemezsiniz amabir özelliktir.
Perpato Derneği’nde kimler çalışıyor?
Şu anda ben, yani Vasiliki Hatzopulu, sosyal danışman olarak görev yapıyorum. Petros Evaggelinos, spor ve engellilerkonusunda son derece birikimli bir jimnastikçi olarak görev yapıyor. Despina Deliyanni ve Hrisula Floru, hemşirelik konusunda müthiş bilgiye sahip iki hemşiremiz. Şoförümüz Manolis Gerakis var, daha önce adını andığım su egzersizini üstlenen Evangelia Makri var. Ve derneğimizin muhasebecisi-sekreteri Litsa Argiropulu bulunuyor. Diğer herkes gönüllü. Biz burada “Stavros Niarhos” programı ile aynı zamanda Fiziksel Engellilerin Tek Başlarına Hayatta Kalmaları Eğitim Merkezi (ΚΕΑΔΑ) ve Perpato derneğinde çalışmaktayız.
Sizinle nasıl iletişme geçebilirler?
Facebook’ta ki sayfamızdan ve internet sitelerimizden her istediğinizi bulabilirsiniz. Bir kişi bize gelemese bile, sürekli güncellenen perpato.gr ve keada.gr internet sitelerinden sigorta konularıyla ilgili ve başka konular hakkında bilgi edinebilir. Sitelere erişim tam, ancak henüz işitme ve görme engelliler için tam erişilebilir değil. Ama sigorta konularıyla ilgili her şeyi bulabilirsiniz. Yeni çıkan her şeyi anında yüklüyoruz. Derneğimiz bütün faaliyetleri burada var. Tabiî ki isteyen herkes bizi Leoforos Dimokratias’ta pazarının sonunda bulabilir, yakından tanıyabilir ve işbirliğimiz başlayabilir.