"İngiltere’de olsa asla affetmezlerdi" diyenler bu yazıyı okusun... O mesajı yayımlayanlara bakın ne olmuş
Katharine Teresa Gun ismini hiç duydunuz mu? Kim olduğundan ve yaptıklarından bahsetmeden önce gelin 2003 yılına geri gidelim. 11 Eylül 2001 terör saldırılarının ardından Afganistan’ı işgal eden II. Bush Beyaz Saray yönetimi; başkan yardımcısı Dick Cheney, savunma bakanı Donald Rumsfeld ve ulusal güvenlik danışmanı Condolezza Rice gibi neo-con şahinler/soytarılar önderliğinde, Irak’ı ve Saddam Hüseyin’i “terör sponsoru rejim” yaftası yapıştırarak hedef tahtasının tam ortasına yerleştirirler.
Saddam Hüseyin’in bir nükleer program kapsamında “kitle imha silahları” elde etmesine çok az zaman kaldığını, bu doğrultuda ellerinde çok sağlam kanıtlar olduğunu söylerler (bu kanıtları sağlayan Iraklı kaynağın daha sonra Saddam muhalifi bir düzenbaz olduğu anlaşıldı). İlk körfez savaşından sonra uygulanan ambargolarla bırakın uranyumu, ağrı kesici ilaç bile bulunamayan Irak’ta, mobil ve gezici tır laboratuvarlar içinde nükleer ve kimyasal silahlar geliştirildiğine dair bir uydurma ile müttefiklerini ve dünya kamuoyunu Irak’ın işgali için ikna turuna çıkarlar. Dick Cheney ve ekibi katıldıkları tüm yayınlarda “kitle imha silahları” diye diye insanların beynini yıkamaya çalışırlar. Nihai darbe ise yalana ortak ettikleri, güvenilirlik abidesi emekli komutan, dışişleri bakanı Colin Powell’ın Birleşmiş Milletler Güvenlik Kurulunda, 5 Şubat 2003’te verdiği, yalan ve uydurma bilgilerle dolu sunumu olur. “Hadi biz politikacılara inanmadınız, kahraman asker de mi yalan söyleyecek?” diyerek Birleşmiş Milletler’in Irak’ın işgali ile ilgili karar verme sürecini iyice etki altına alırlar.
Saddam Hüseyin rejimine iktidarı bırakmaları için süre verilir ve eğer buna uymazsa “Amerikan Savaş Makinesi”nin gazabına uğrayacağı tehdidi savrulur. Sam Amca, Irak halkını Saddam ve ailesinin zulmünden kurtarmayı ve bu kadim topraklara demokrasi götürmeyi kafasına koymuştur!
Bütün büyük şehirlerde savaş karşıtı gösteriler düzenlenir, ABD ve müttefikleri bundan vazgeçirilmeye çalışılır. Dünya kamuoyunun geniş bölümü savaş için öne sürülen sebepleri yeterli ve inandırıcı bulmamıştır ve ikna olmamıştır…
Tam da bu ortamda, yazımızın 29 yaşındaki kahramanı, Katharine Theresa Gun, GCHQ-Government Communications Headquarters (Hükümet İletişim Merkezi) isimli İngiliz istihbarat kurumunda Mandarince-Çince çeviri uzmanı olarak görev yapmaktadır. Tayvan doğumlu Gun, İngiltere’nin Durham Üniversitesinde Japon ve Çin dilleri üzerine eğitim aldıktan sonra başka bir yerde iş bulamadığı için gazetede gördüğü ilan aracılığıyla başvurduğu GCHQ’da çalışmaya başlar. Esas görevi Çince belgeleri veya dinleme kayıtlarını İngilizceye çevirmektir.
AMERİKAN İSTİHBARATINDAN MESAJ GELİR
Kendisi için sıradan bir cuma günü olan 31 Ocak 2003’te, Amerikan istihbarat kurumu NSA-National Security Agency (Ulusal Güvenlik Teşkilatı) üst düzey yöneticilerinden Frank Koza imzalı bir e-postayı tesadüf eseri okur. Mesajda Koza, Güvenlik Konseyinde bulunan ve Birleşmiş Milletlerin Irak işgali için yapacağı oylamada belirleyici rol oynayacak olan Angola, Bulgaristan, Kamerun, Şili, Gine ve Pakistan’ın BM’deki çalışma ofislerine gizlice ve yasadışı yollarla dinleme cihazları yerleştirmek için yardım istemektedir. Bu talep, küresel diplomatik ilişkileri belirleyen Viyana Konvansiyonuna aykırıdır. Gun okuduklarına inanamaz, sinirlenir ve e-postanın yazılı bir kopyasını alarak evine gider. Hafta sonu boyunca ne yapması gerektiği konusunda yaşadığı iç çatışmanın ardından yazıyı gazeteci tanıdıkları olan eski bir arkadaşına verir.
2 Mart Pazar günü bu e-posta, The Observer isimli İngiliz gazetesinin birinci sayfasında yayınlanır. GCHQ’da yapılan İç soruşturma sırasında genç kadın, bağlı olduğu birimin müdürüne, belgeyi kendisinin sızdırdığını itiraf eder ve tutuklanır. Geceyi polis merkezinde geçiren Gun serbest bırakılır ve sekiz ay sonra, 13 Kasım 2003’te 1989 tarihli “Resmi Sırlar Kanunu” 1. Maddesini ihlal ettiği gerekçesiyle savcılık tarafından suçlanır. 25 Mayıs 2004’te dava mahkemeye taşınır. Gun “suçsuz” olduğunu savunur, “21. Yüzyılda biz insanların, sorunlarımızı çözmek için hala birbirimizi bombaladığımıza inanamıyorum” der. Savcılık, belki de dava derinleşir ve uzarsa, Irak savaşının hangi yasal temellere dayandığı, yani yasadışı olduğu ve bunun da İngiliz hükümet yetkilileri tarafından bilindiği ortaya çıkacak ve mahkeme kayıtlarına geçecek korkusuyla mahkemeye delil sunmaz ve davadan vazgeçer. Konuyu temel hak ve özgürlükler ekseninde gören yargıç da dosyayı kapatır.
Günün sonunda, Katharine Gun belki devlet sırrı sayılabilecek bir belgeyi basına sızdırarak suç işlemiştir. İngiliz hukuk ve adalet sistemine göre ise, yasadışı saydığı bir savaşta meydana gelebilecek can kayıplarını önlemek için Gun’ın halkı bilgilendirme amacıyla yaptığı bu eylem, işlediği suçtan daha önemlidir, halkın haber alma ve evlatlarını ölüme niye yolladığını bilme özgürlüğü her şeyin üzerindedir. Yani halkın haber alma özgürlüğü, halkın olanları bilme hakkı, vatana ihanet gibi görülebilecek bir suçtan bile önemlidir.
Vatan dediğimiz zaten ulusu meydana getiren insanlar değil midir? İnsan olmasa vatan, yavan topraktan başka nedir? Emperyalist İngilizler bile kendi halkının haber alma özgürlüğüne bu kadar önem verirken yurtdışında ülkesi için canlarını veren evlatlarının, istihbarat görevlileri de dahil olmak üzere, kimliklerini bilmek Türk ulusunun hakkı değil midir? Bu bir devlet sırrı sayılabilir mi? Hele de bu bilgi zaten daha önce kamuoyuna yansımışsa, bunu haberleştiren ve yurtsever oldukları kanıtlanmış, mesleğine sevdalı gazetecilerin hapse atılması hangi mantığın veya mantıksızlığın sonucudur? Soruşturmak, değerlendirmek tabi ki savcıların hakkı ama ülke yansa dahi kaçmayacak ve onunla birlikte yanacak kadar vatanına bağlı bu insanların tutuklu yargılanması ne kadar gereklidir? Türkiye’nin bu ortamında gerçekten tarafsız yayın yapmayı başaran, hiçbir görüşü dayatmayan veya kayırmayan yegâne haber sitelerinden birisine, Odatv’ye erişimi engellemek hangi akıl dışılığın ürünüdür?
Bu genç kardeşlerimiz ülkemizin geçmişinden gelen, yurtsever gazetecilik damarının, geleneğinin önemli temsilcileri, kolay yetişmeyen değerleridir. Gün gelecek izledikleri tarafsız ve yurtsever yayın titizliğine istisnasız herkesin çok daha fazla ihtiyacı olacaktır. Ayrıca bu tarz tutuklamalar Türkiye’nin aleyhine çalışan güçlerin değirmenlerine su taşımaktadır, ülkemizin giderek daha da yalnızlaşmasına sebep olmaktadır…
Bir an önce bu hatalı tutumdan vazgeçilmesini umarak; Odatv’ye, Barış Pehlivan’a, Barış Terkoğlu’na ve kıymetli ailelerine geçmiş olsun dileklerimizle…
Not: Katherine Gun öyküsünü detaylı anlatan “Official Secrets” isimli 2019 yapımı bir film de varmış.
8,032 Bu habere tepkiniz:
İngiltere Odatv Mehmet Ömer Dedeoğlu
Atatürk’ün bu mücadele yöntemini bilir misiniz