Hamili kart yakinimdir / İnsan Kaynakları / Milliyet Blog
Türkiye'de iş yaşamında en büyük eksikliklerden biri çağdaş iş koşulları yaratma potansiyelinin çok düşük olmasıdır. Büyük bir kaç şirket dışında şirketlerin büyük bir bölümünde hala eski tüccar anlayışı devam etmekte ve kollektif iş yapma, işi yapan insanların psikolojilerine önem verme, bir insanın iş yapma kapasitesinin kaç saat olabileceğini düşünebilme, yeteneğine göre işe yerleştirme, başarıya bağlı olarak ödüllendirme anlayışı gelişememektedir.
Bu nedenle özellikle internet ortamında sunulan insan kaynakları çalışmalarının önemli bir basamak olduğunu düşünüyorum. Bir şirketin çağdaş bir bakış açısıyla iş ortamı oluşturduğunu kişisel olarak büyük binalarda iş yapmasıyla değil, çağdaş gelişmenin gereklerine ne kadar uyum gösterdiğiyle değerlendiriyorum. Eğer şirketler bir akrabayı, hemşehriyi, bir arkadaş tanıdığını yeteneklerine bakmadan insan kaynakları sorumluluğuna atamayıp gerçekten bu görevi hakeden birini bu göreve atamış durumda ise, insan kaynaklarına yapılan müracatlar aynı anlayışla değerlendirilecek ve şirketin her kademesine gerçekten kendilerini yetiştirmiş kişiler, bir torpile güvenmeden gelişmiş ülkelerde olduğu gibi verecekleri cv'lerle "Ben buyum, bu işe talibim" diyebilecekler ve yapılacak işlerden daha büyük verim alınabilecektir.
Bu gün bir çok şirketimize iş başvurusu için giden ve "Ben ağzımla kuş tutuyorum" demesine rağmen o şirketin patronunun veya yetkilinin bir yakını, akrabası, hemşerisi olmadığı için "bay bay hepiniz, bay bay siziniz" diye uğurlanan ve büyük hayal kırıklıkları ile hayata küsen yeteneklerin olduğunu ve bu şekilde eleman seçen şirketlerin gerçek potansiyellerinin çok altında işlerine devam ettiği bir gerçektir. Artık ülkemizde de kendini geliştirmenin, yetenekli olmanın, çalışkan olmanın karşılığının alınabildiği torpilsiz, yarı aksaklıktan kurtulmuş, çağdaş bir iş yaşamı oluşması dileğimle...
Ülkemizde gerçek anlamı ile şu ana kadar; esnafımız, işadamımız ve çiftçimiz yeteri kadar zorlanmamıştır. (Okuyanlar; ülkedeki fakirlikten, işsizlikten bahsedeceklerdir. Tuz maalesef tarif edilmiyor, Olayın içine girmedikten, tatmadıktan sonra.) Tüm bu rahatlıklar, samimi olmayan davranışlar oradan, zorlanmamaktan kaynaklanmaktadır. Avrupa ile uzun yıllardır iş ilişkimiz var. Onları izlediğinizde şunu görürsünüz. Tükettiğinden ve aldığından daha fazlasını veremeyen, evladı dahi olsa sistemin dışına veya kapının önüne konulmaktadır. Biz daha “ahbap çavuş” ilişkisi ile iş yapıyoruz. Olayın özünde kimsenin gerçek anlamı ile canı yanmamıştır. Meraklısı Araştırabilir. İspanya’nın Avrupa birliğine girişinde, Halk olarak ne kadar sıkıntı çektiler. Bizde de benzeri olacak. Biz hala “Lale devrindeyiz.” Hele bir zorlanalım. Doğru adamlar, doğru yerlere geleceklerdir. Hiç kuşkunuz olmasın. Sağlıcakla kalınız.
Kesinlikle böyle bir işe alım gerçekleştirmedim. Üstlerimden gelen emirlere dahi yüzlerine açık açık söylerek kimseye iltimas yok diye reddettim. Aranan kriterlere uymayan babamın oğlu olsa işe almadım. Vasıfları ve kariyeri uygun olmayan elemanı asla işe almadım. Ama maalesef böyle ilkeli davranmak kimsenin işine gelmiyor. Gerçi bunu hala uygulayan şirketler var ama galiba bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar azalmaya yüz tuttular. Neden böyle oldu. Neden böyle bir haksızlık reva görülüyor gençlermize çok üzülüyorum. Hak edenler dışarıda dayısı olanlar içeride mantığıyla hareket edildiği sürece biz adam olmayız. Her geçen gün iş bilmez kabiliyetsiz insanların elinde oyuncak olan şirketlerin batışlarını izler dururuz. Uzun lafın kısası arkanda dayın yoksa sürünmeye mahkumsun. Yetenekliymişsin çalışkanmışsın, iş bilirmişsin kimsenin umrunda değil. İnternet sitelerine gönderilen cv ler sayesinde iş bulanlar acaba toplasan kaç kişidir. Elinize sağlık güzel ve anlamlı bir yazıydı. Teşekk