Osmanlı ilk borç teşebbüsünü ne zaman yaptı ve bundan niçin vazgeçti?
XIX. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nun ekonomisi iyice kötüleşti. Ekonomik durumu düzeltmek için bir çıkış arandığı sırada İngiltere Elçisi Canning’in Sultan Abdülmecid’e sunduğu reform planında, dışarıdan borçlanma hararetle tavsiye ediliyordu.
Bu sıralarda Avrupa’da sermaye fazlası vardı ve bunu kullanacak yer arıyorlardı. Sermaye çevreleri yayınladıkları çeşitli broşürlerle bir taraftan Osmanlı İmparatorluğu’nun reform hareketlerini överek Avrupa kamuoyunun güvenini artırmaya, diğer taraftan ise Osmanlı maliyesinin düzeltilmesi için borç alınması gerektiği konusunda imparatorluk yetkililerini iknaya çalıyorlardı.
Osmanlı devlet adamları bu tuzağa düşmekte gecikmediler. 1850 yılında Osmanlı maliyesi aylıkları ödeyemeyecek duruma gelince, Sadrazam Reşid Paşa ve diğer devlet ileri gelenleri dışarıdan borç almak için harekete geçtiler.
Bu duruma karşı çıkan padişahın eniştesi Fethi Paşa, Sultan Abdülmecid’i borç almaktan vazgeçirdiyse de, borç antlaşması imzalandığı için Osmanlı İmparatorluğu mukavelenin feshi için 2 milyon 200 bin frank tazminat ödedi.