Yeme - İçme	- 17/07/2019	28167 Gösterim 0 Yorum
Pişmaniye kente özgü bir tatlı türü olarak ün kazanmıştır. Yolculuklarda İzmit'ten geçenleri önce pişmaniye satıcıları karşılar. Kutular içinde ak pamuk görünümü veren bu tatlı ilin simgesi gibidir. Tüm yöresel şenliklerin, şölenlerin de vazgeçilmez yiyeceklerindendir. Özgün bir tatlı çeşidi olması, hafifliği, pişmaniyenin il dışında da aranmasını, ilgi görmesini sağlamıştır. 2009 yılında dünyanın en uzun tatlısı ünvanını alarak Guiness rekorlar kitabına girmiştir.
Bu helvanın neden pişmaniye olarak anıldığına dair rivayet muhtelif. Ana Britannica'ya bakılırsa, ilk yapıldığı yerin İran olma ihtimali var. Bu ülkede "peşmek" diye adlandırıldığı için de sözcüğün zamanla Türkçe'de "pişmaniye" biçimini almış olması muhtemeldir.
İzmit pişmaniyesine ün kazandıranlar, 1601-1611 yılları arasında İran ve Ermenistan’dan gelerek İzmit ve çevresine yerleşen Ermeni ustalar olmuş. İzmit pişmaniyesine ününü kazandıran ise bu ustalardan Şekerci Hacı Agop Dolmacıyan. Ne var ki 1.Dünya Savaşı’nı izleyen yıllarda diğerleri gibi Dolmacıyan da şekerci dükkânını kapatarak başka ülkeye göçmüş. Onun maharetinin de kendisiyle birlikte göç etmesini önleyen ise, Dolmacıyan’ın çocuklarına Türkçe ve Fransızca öğretmek üzere dükkânında çalışmış bulunan İzmit Muhasebe Başkâtipliği’nde görevli İbrahim Ethem Efendi olmuş. Kendisine pişmaniye yapımının bütün inceliklerini öğreten Hacı Agop Dolmacıyan’ın Amerika’ya göç etmesi üzerine, Kapanönü semtinde bir şekerci dükkânı açmış. Botanik kültürü, müzik yeteneği ile de tanınan ve soyadı kanunu çıktıktan sonra Çınar soy adını alan, 1892-1953 yılları arasında yaşamış bu renkli kişiliğin imalathanesi adeta pişmaniye ustası yetiştiren bir okul olmuş ilerleyen yıllarla.
Tarihi çok eskiye dayanan ve İzmit’e özgü bir tatlı turu olarak ün kazanan pişmaniye kentin simgesi gibidir. Özgün bir tatlı çeşidi olması ve hafifliği, pişmaniyenin Türkiye’nin her yerinde tanınmasını ve ilgi görmesini sağlamıştır. Pişmaniye, ana maddeleri şeker, un ve yağ olan, yapımı emek gerektiren özgün bir tatlı ceşididir.
Gücü kuvveti yerinde kollar isteyen pişmaniyeyi yapmak icin ağda haline gelinceye kadar eritilen şeker, dondurulduktan sonra buyukce bir halka biçimine getirilir. Bir sininin üstüne konan kavrulmuş una eritilmiş tereyağı yedirilir. Sonra tepsinin cevresinde duran birkaç kişi halka biçimindeki ağdayı unun üstünde çevirmeye başlar.
Her çevirişten sonra ağda yeniden halka biçimine sokulur ve bu işleme sinideki unun tümü ağdaya yedirilinceye, ağda tel tel helva biçimine gelinceye dek devam edilir.
Kavrulmuş una kaynamış şekerin yedirilmesi ilk bakışta kolay gibi görünse de, küçük bir yanlışlıkla tüm emek ve harcamalar boşa gidebilir.
Zaten "Pişmaniye" adının da buradan kaynaklandığı rivayet edilir. Ayrıca "Pişmaniye" adının, tatlının pamuksu yapısından dolayı dağılması nedeniyle meydana gelen yeme güçlüğünden dolayı verildiği bilinmektedir.
Yerken pişmaniye parçalarının kişinin dudaklarına yapışması ve dökülmesi nedeniyle, bu tatlıyı yiyen kişinin pişman olduğuna, buna mukabil çok lezzetli olduğu için yemeyenin de pişman olmasına ithafen “yiyen bir pişman, yemeyen bin pişman” ifadesinden hareketle “Pişmaniye” adı verildiği belirtilir. İzmit’e özgü bir tatlı turu olan pişmaniye, sadece Türkiye’nin tüm illerine değil, dünyanın birçok ülkesine ihraç edilmektedir.