Artık bıktım bu duygudan - Sayfa 2
iyi akşamlar harun bey,
fikirleriniz için teşekkür ederim öncelikle.
bazen düşünüyorum da hayatımda eksik kalan yerleri böyle mi doldurmaya çalışıyorum. ben ilk erkek arkadaşımla evlendim, hep olgun, sorumluluk sahibi oldum aslında olmak durumundaydım. sanırım gençlikte yaşanmamış heyecanları iç dünyamda şimdi yani 31 yaşında mı yaşıyorum... bu iç savaş beni yoruyor.
Herşeyden önce Varoluşçu bir çerçeve içerisinde yorumlarımı yapıyorum(Bu düşüncenin etkisinde çok fazla kaldım son günlerde). Konuya geldiğimizde aslında teşhisinizi doğru belirlediğinizi düşünmekteyim. İlk erkek arkadaşınızla evlenmeniz, aslında hayatınızda bazı şeyleri yaşamadan, kesin olmamakla birlikte doğrudan 2-3 basamak zıpladığınızı gösteriyor(Bunu söylerken kesinlikle eşinizi aldatın veya bu doğrultuda flört vs girişimlerde bulunun demiyorum). Yani aslında ölüm korkusu veya geç kalmışlık(doymamışlık) ile yüzleşiyorsunuz(ki bu durumun kendinizde olumlu yönde etki yapmasını da sağlayabilirsiniz). Size tavsiyem şudur: Hayatınız olabildiğince doldurmaya çalışın, hayatta olduğunuzu hissettiren şeyler yapın. Bu geç kalmışlık hissi sizin enerjiniz olabilir. İlk olarak plan yapmalısınız hayatınızda neler geç kalmışlık hissine neden oluyor(hatta not dahi tutabilirsiniz). Bu doğrultuda kendinize aktiviteler yaratabilirsiniz. Bu durumda yeni arkadaşlar edinebilir; böylece bazı korkularınızın ortadan yok olmasını sağlayabilirsiniz.
Yeni yılınız öncelikle kutlu olsun harun bey,
Teşekkürler yorumlarınız ve önerileriniz için ilkin.
Evet dediklerinizi aynen uyguluyorum zaten, bir çok üniversiteli gence taş çıkarırcasına güzel puanlarla sosyolojiye devam ediyorum. Kendimi geliştirmek adına değil de kendimi tamamlamak adına bir çok adımım var, bunlar beni biraz şımarttı aslında. Kendime olan aşırı güvenimi kariyerimin yönünü değiştirme adımında takdir ediyor, fakat diğer konularda zararlı buluyorum. Yeni arkadaşlar konusuna gelince maalesef harun bey, yeni atandığım yerde tek bir bayan bile yok... Bu forum beni çok mutlu ediyor, paylaşımlar, fikirdaşlıklar ve yeni insanlar tanımak... Hepsi çok güzel,
asıl meseleye gelince, bilmiyorum harun bey, o duygudan kurtulmak ....bilemiyorum...fikirlerimi çok meşgul etmemesi için yeni daha neler yapabalirim hiç fikrim yok.
Kendinizi gerçekleştirebilmeniz çok iyi. Aslında çoğu kişinin yakındığı birşeydir bu. Aslında yaptığınız şeyler size bahsettiğim geç kalmışlık hissinin size verdiği bir yaşam enerjisi de diyebilirim. Diğer taraftan zararlı bulduğunuz şeylerin ne olduğunu bilmediğim veya tam manası ile tahmin edemediğim için yorum yapamıyorum. Ayrıca yeni atandığınız yerde bir bayanın olmaması bir kadın olarak yakındırabilir sizi, ama korkunuzla yüzleşmeniz açısından da iyi bir fırsat. Neler yapabilirsinize geldiğimizde ise herşeyden önce hayatta en önemli şeyin kendiniz olduğunu(çünkü hayatta herkes kendisi için yaşar) düşünerek, kendinizi bu düşüncelerden uzak tutmaya çalışın derim. Çünkü hayatınızda en önemli şey kendinizsiniz. Narsistliği kastetmemekle birlikte hayatınızın her dakikasından keyif almaya çalışın. Unutmayın dünyada herşeyin sahibi olabilirsiniz veya satın alabilirsiniz, zamanı ise asla, o nedenle kıymetini bilmek önemli. Size sözlerini ve bestesini ben ve arkadaşımın birlikte yaptğımız bir parça göndereceğim. Umarım beğenirsiniz(canınızın sıkıldığı anlarda size iyi bir duygu vereceğini düşünmekteyim.)
http://www.fileserve.com/file/dYcCqTY/anı yaşa(carpe diem).mp3
Bu arada size de iyi yıllar
iyi akşamlar tekrar harun bey,
yeni yıla burada gireceğiz galiba kabullenmek mi lazım ... yoksa çekip gitmek mi, kahramanlık, gurur yoksa... hayatın içinde sarhoş gezinmek mi??? ANI YAŞA
şarkınız için teşekkür ederim, iade-i beste yapmak isterdim ama yeteneğim yok maalesef, benden de size ferhat göçer AH YILLAR gelsin. BU DA BANA ENERJİ VERİYOR,
EVET artık zaman benim için o kadar kıymetli ki, bir saniyesi bile ziyan edilmeyecek derecede, derdim de bu zaten benim. oturup oflanıp puflanmak bana göre değil.
Konu incicim tarafından (31-12-2011 Saat 11:33 PM ) değiştirilmiştir.
Belkide fazla özgüvenin size yaptığı etkidir.Bulunduğunuz durumun size uygun olmadığını düşünüyorsunuz.İmkanınız varsa değiştirebilirseniz değiştirin ama eğer buna imkanınız yoksa bu durumu nasıl kabullenirim nasıl mantık yürütürüm diye düşünmelisin...
Duyduklarıma sevindim. Söylediğiniz parçayı da dinledim. Çok güzel gerçekten. Son olarak size bir kitap tavsiyesi, ağır bir kitaptır, fakat hayatınızın her alanına çok şey katacağını düşünüyorum: Varoluşçu Psikoterapi-İrvin YALOM.
Başka bir konuda görüşmek üzere
hepinize bana vaktinizi ayırarak yorumlarınızı yaptığınız için teşekkür ederim. fikirlerinizi değerlendirip uygulamaya çalışacağım.
Selam Harun Bey,
Siz doktormusnuz ? yada bu isin ehli filan ?
bende kaybettiklerime dayanamiyorum ... 28 yasindayim ve bi cok sey yapmak istemisken yapamadim. 10 senedir ancak universite bitirebildim, ama nasil bitirdigimi siz bana sorun
En buyuk sorunum kararsizlik, kararsizliktan okuyacagimk bolume karar veremedigim, verdim ayrildim ... sonra tekrar basladim ...
kendine guvensizlik, bi de zaman takintisi... Zamanim bosa gidecek diye hic bisey yapmiyorum, yani arkadsalar cagiriyor gidemiyordum, evde duruncada chate takiliyorudm ... ama hep vicdan azabi cekiyordum, ve hala oyleym. Mesela bi makale okuyacgaim, zaman kaybi, sinemaya gideceim zaman kaybi ... bi ise baslayacgaim hem kararsizlik hemde zaman kaybi takintisi var ...
boyle boyle kendimi yiye yiye senelerim gitti ve simdide kacirdiklarima uzuluyorum, evli deilim, hic erkek arkadsaim olmadi ...
yarim yamalak anlatim kendimi, ama kacirdiklarima uzuluyor ve bu saatten sonra ne yapabilirim diye elimi hic birseye atmiyorum ... okudugum bolumden de hayir yok, bilgisayar muhendisligi okudum ama, bolumden hicbirsey anlamiyorum, okuduguma pisman oldum, bu yuzden isede giremiyorum ...
bana birseyler tavsiye edebilirmisiniz
benselik Nickli Üyeden Alıntı
İlk başta kendinize olan güveninizi kazanmalısnz bence...Onu kaybettiğiniz anda zaten bilim adamı olsanızda bir faydası olmaz...İçten gelen tamlıkta herşey gizli eğer tam hissetmesseniz kendinizi ozaman hep eksik kalırsınız.Asıl eksiklik eksik olduğumuzu düşünmekti der ya can dündar bunu bahsetmek istiyor aslında...
Neden sürekli zamanı düşünüyorsunuz.Mesela cinemaya gitmek istediğinizde yapmam gereken daha önemli şeyler varken ben şuan cinemada ne yapıyorum gibi bir düşünce mi var? cinemadan önce yapılması gereken neler var mesela...İş kaygısı hangi oranda sizde var.Aile baskısı ne oranda...Kendinizi işe yaramaz hissi varmı? ve ne zaman başladı.Konu açıp bu yazdıklarınızı oraya kopyalarsanız cok daha faydası olabileceğine inanıyorum.Bu söylediğinizi birebir yakın arkadaşlarımda yaşıyorlar.Sürekli bu konu üstünde konuşuyoruz....
bıktım artık herşeyi takmaktan
Son Mesaj: 31-08-2013, 01:03 PM
By thearchitect in forum Bipolar Bozukluk ( Manik Depresif - İki uçlu duygu durumu bozukluğu )
Son Mesaj: 21-05-2012, 10:10 PM
Çok mutsuzum bıktım artık.Ne yapacağımı bilmiyorum :(
By dilnbtu in forum Üyeler Konuşuyor / Dertleşiyor / Soru Soruyor
Son Mesaj: 09-12-2009, 09:35 PM
babamdan bıktım artık
Son Mesaj: 09-04-2008, 11:03 PM