KCK’den Demokratik Özerklik Bildirgesi
19/07/2011 by ROJBAS
”Özgürlük ve demokrasi mücadelesiyle Türkiye ve Kürdistan’da Demokratik Ulus çözümünün Demokratik Özerklik modeliyle hayata geçirilmesi kaçınılmaz hale gelmiştir’’ diyen KCK, uluslararası hukuka uygun olan özerklik modelinin Özgürlük Mücadelesi’nin temel bir çözüm perspektifi olarak artık pratikleşmek durumunda olduğunu bildirdi.
KCK Yürütme Konseyi’nin bir manifesto niteliğindeki ‘Demokratik Ulus Çözümünde Demokratik Özerklik Bildirgesi’nde, ‘’Özgürlük Hareketimiz, Demokratik Ulusa, Ortak Vatana, Demokratik Cumhuriyete dayalı Demokratik Türkiye ve Özgür Kürdistan’ın gerçekleşmesinin en doğru çözüm yolu olduğuna inanmaktadır. Kürt halkı Kürdistan koşullarında Demokratik Özerklik esaslarını uygulama hakkına sahiptir’’ ifadeleri yer alıyor.
Türk devletinin Kürdistan’daki uygulamalarından da görüldüğü gibi hiçbir toplumsal olgu ne yok sayılarak ne de bastırma, şiddet ve imha yöntemleriyle ortadan kaldırılabilir. Bu, Kürt sorunu için geçerli olduğu kadar tüm etnik, dini, kültürel, kimlik sorunları için de geçerlidir. Hiçbir sorun kendiliğinden var olmadığı gibi, toplumsal yapılar dışlanarak da çözüme kavuşamaz. Özü demokratikleşme ve özgürlükler alanıyla ilgili olan çözümlenmemiş tüm toplumsal sorunların tarihle ve toplumla bağı doğru kurulmadığı sürece, günümüzdeki varlığı da doğru anlaşılamaz ve gerçekçi çözüme kavuşturulamaz. Tarihle ilgili sorunları ve çözüm olanaklarını gözardı eden, sansürleyen bir zihniyet sadece demokratikleşme sorunlarını değil, tüm toplumsal sorunları kavramak bir yana, daha da ağırlaştırıp içinden çıkılamaz hale getirir. Bunun da kriz, çatışma ve savaşlara yol açması kaçınılmazdır. Cumhuriyet tarihi boyunca Kürt sorununda tekerrürden ibaret olan şiddet, bastırma ve imhanın sürekli başvurulan tek yöntem olması bu zihniyetten kaynaklıdır. Bir kez daha savrulma, çarpıtma, provokasyon, komplo ve imha yöntemlerine yol vermemek için, Kürt sorununda tarihi gerçekliğin doğru kavranması günümüz açısından hayatidir. Bu anlamda tarihin birikerek günümüze kadar geldiği toplumsal hafızaya tüm yönleriyle sahip çıkarak ve diri tutarak sorunlar doğru anlaşılır ve doğru çözüm yoluna konulabilir. Bu nedenle yaşanmış acıları ve trajedileri; ne sindirme, tehdit, korkutma etkeni, ne de nefret ve öfkeyi büyütmenin gerekçesi haline getirmeden, tüm taraflar için gerekli dersler çıkarılması sorunun çözüme kavuşmasında önemli bir zemin olacaktır. Bu da Kürt ve Türk halkları için olduğu kadar, Ortadoğu halkları için de eşit ve özgür gelişme yolunu açacaktır.
1950’lerden sonra Türkiye’de Kürt sorununa esasen ‘bitirilmiş’ gözüyle bakılmıştır. En ufak bir kıpırtı ölü sanılanın canlandığı anlamında yorumlanıp hemen ezilmiştir. 1950-1980 dönemi Kürtler için en büyük sorun olan varlığını kanıtlamakla geçmiştir. Tüm tartışma ve direnişler “Kürtler var mı, yok mu?” sorusu etrafında gelişmiştir. PKK bu tartışmanın aşılması ve kurtuluş sürecine girilmesi temelindeki çıkışıyla objektif olarak tüm özgürlükçü, demokratik muhalefet adına 1980’den günümüze kadar temel aktör konumuna erişmiştir.
12 Eylül rejiminin faşist terör uygulamaları, diğer sol ve muhalif güçleri erkenden bastırdığı gibi, zindanlara doldurulan PKK militanları şahsında tarihte eşine ender rastlanan işkence uygulamalarıyla PKK öncülüğünde gelişen yeni Kürt direnişi de kırılmak istendi. 12 Eylül rejimi tarafından halk üzerinde de acımasız bir devlet terörü uygulandı. Bu vahşete Mazlum Doğan, Ferhat Kurtay, Kemal Pir ve Hayri Durmuş’un öncülüğünde Amed Zindanı’nda büyük direnişlerle cevap verildi. Bu direniş, Ortadoğu’daki mevzilenmeyle birleşince, 15 Ağustos 1984 – gerilla direniş süreci başladı. Kürdistan dağlarında Mahsum Korkmaz komutasındaki gerillaların 15 Ağustos 1984’te gerçekleştirdiği Eruh-Şemdinli’ye baskın eylemleriyle özgürlük için ilk kurşun sıkılmış oldu. Gerilla eylemleriyle yükselen Kürt Özgürlük Mücadelesi 1990’lı yıllarda ulusal diriliş devriminin gerçekleşmesiyle önemli bir aşamaya geldi. Kuzey Kürdistan’ı boydan boya saran halk serhıldanları ulusal dirilişin çarpıcı ifadesi oldu.
1999-2004 yılları arasında 6 yıl boyunca kesintisiz sürdürdüğümüz tek taraflı ateşkese de hiçbir olumlu karşılık verilmemiştir. 2002 yılında iktidara gelen AKP hükümetine yapılan çağrılara ve Kürt Halk Önderi’nin çözüm için gösterdiği çabalara rağmen olumlu bir cevap alınamamıştır. Bu süreçte hükümet tarafından PKK’nin zayıfladığına inanılarak tasfiye politikasında ısrar edilmiştir. Önderliğimizin yaptığı paradigmasal değişim, Hareketimizin 1 Haziran 2004 direnişi ve halkımızın aktif serhıldan süreci tüm bu tasfiye planlarını önemli ölçüde boşa çıkarmıştır. Bu direniş karşısında zorlanan AKP hükümetinin destekçileri ve bağımsız bazı kesimler tarafından Hareketimize yapılan çağrılar sonucu 2006’da geliştirdiğimiz 6. tek yanlı ateşkes süreci de AKP’nin sömürgeci zihniyeti temelinde sonuçsuz bırakılmıştır.
Bunun somut ifadesi de Türkiye’nin katı, merkeziyetçi devlet yapılanmasını aşarak yerinden yönetim anlayışının egemen olduğu demokratik bir toplumsal sisteme geçmesidir. Türkiye’nin bütün bölgelerinde toplumun demokratik iradesinin gelişmesini ve bir bütün olarak Türkiye’de demokrasinin derinleşmesini sağlayan en uygun siyasal model “Demokratik Özerklik” olmaktadır. Türkiye devleti ve toplumu şu an için bunu uygun görmezse de Kürt sorununun çözüm formülü ancak ve ancak Demokratik Özerklik modeliyle olabilir. Bu açıdan Kürt sorununun demokratik çözümünü hedefleyen Kürdistan halkı inanmakta olduğu bu çözüm modelini şimdiden hayata geçirerek kendi demokratik çözümünü ortaya koymak durumundadır. Bu modelin Türkiye’yi demokratikleştireceği ve Kürt sorununu kalıcı bir çözüme kavuşturacağı kesindir. Bu açıdan yürüttüğü mücadeleyle demokratik barışçıl çözümü dayatan Kürt halkı Kürdistan koşullarında Demokratik Özerklik esaslarını uygulama hakkına sahiptir. Demokratik Özerklik, uluslararası yasalara uygun olan ve tüm farklı kültürlere tanınmış bir haktır. Bu, BM’nin yasalarında da mevcuttur. Özerklik, tarih boyunca halkların doğal yaşamının bir parçası olagelmiştir. Kürdistan halkıyla Osmanlı Devleti’nin ilişkileri de bir tür özerkliğe dayalı bir ilişki biçimi olarak hayat bulmuştur. Bu ilişki tarzı Cumhuriyet’in kuruluş yıllarında Cumhuriyet kurucuları tarafından da bizzat ifade edilen bir olgudur. Kürdistan’daki özerklik sistemi askeri zor sistemiyle ortadan kaldırılmış bir sistemdir. En son 1938’de Dersim Özerkliği, Tedip ve Tenkil Harekatı’yla ortadan kaldırılmıştır. Uluslararası hukuka uygun olan özerklik modeli, bugün Özgürlük Mücadelesi’nin temel bir çözüm perspektifi olarak artık pratikleşmek durumundadır. Kürt halkı bulunduğu her alanda aşağıdaki ilkeler çerçevesinde Demokratik Özerklik modelini pratikleştirerek, Demokratik Türkiye ve Özgür Kürdistan’ı yaratmayı önüne koymuş bulunmaktadır.
Türkiye Cumhuriyeti Devleti adına resmi bir heyetin Önderliğimizle geliştirdiği diyalog sonucu demokratik ve barışçıl çözüme imkan sunmak amacıyla Önderliğimizin çağrısı üzerine Hareketimiz, 13 Ağustos 2010’da eylemsizlik ilan etmiştir. Önder Apo, ilan edilen ateşkesten bu yana devlet yetkilileriyle Demokratik Ulus – Ortak Vatan çerçevesinde Kürt sorununu müzakere yoluyla çözüme kavuşturma çabalarını sürdürmüştür. Önderliğimiz, sürecin belirsizlikten kurtulması için, 15 Haziran 2011’e kadar devlete, hükümete süre tanımış, daha önce Türk devletine, hükümetine sunduğu 3 protokolün kabul edilip edilmediğine ilişkin resmi cevap beklemiştir. Protokoller, ‘Türkiye’de Temel Toplumsal Sorunların Demokratik Çözüm İlkeleri Taslağı, Türkiye’de Devlet ve Toplum İlişkilerinde Adil Barış İlkeleri Taslağı ve Kürt Sorununun Demokratik Çözümü ve Adil Barış İçin Eylem Planı Öneri Taslağı’ adıyladır. Önder Apo’yla görüşen heyet, bu protokolleri resmen reddetmemekle birlikte protokoller doğrultusunda ciddi bir pratik adım da atılmamıştır.
Hareketimiz, Türkiye’nin demokratikleşmesi ve Kürt sorununun çözümü için Kürdistan’daki birçok demokratik kurum ve kuruluşun bir yıldan bu yana başlattığı Demokratik Özerkliği İnşa Çalışmaları ile en son demokratik çözüm için DTK’nin Demokratik Özerkliği açıkça ilan etmesi ve Kürdistan halkı adına ortaya koyduğu iradeyi saygıyla karşılamaktadır. Hareketimiz, bu çerçevede DTK’nin ilan ettiği “Demokratik Özerklik” projesini desteklemekte ve bu temelde inşası için halkımızı göreve çağırmaktadır.
← Bayık: Devlet bütün protokolleri kabul etmeli
Benim dışımda kimse silah bıraktıramaz →