Yıl sonu, yıl başı… | Yaşadığımız Günler
← Tenekede Tavuk
Yıl sonu, yıl başı…	Posted on 29 Aralık 2013	by Selçuk Aytimur Montaigne’in denemelerinden birisinde okumuştum: herkesin kendi düşüncesi olabileceğini ve bunu ifade etmek için “şu da şöyle yazmış, şurada da yazıldığı gibi…” yazmasına ve veya alıntılarla desteklemesine ihtiyaç duymaması gerektiğini söylüyordu. Keşke not etseymişim bir kenara hangi denemesinde yazdığını bunu. Hiç böyle huyum olmadı. Gençliğimde kitap okurken elimde kurşun kalem, yazarın kendimce önemli bulduğum düşüncelerini (bazen doğrudan bazen de kahramanlarını ağzından) ifade ettiği satırların altını çizerdim. Sonra bundan vazgeçtim. Kitaplarım kıymetlidir, orasını burasını çizmekten hoşlanmam. Montaigne de böyle demekle birlikte, denemelerinin çoğunda eski Yunan, İran ve Arap düşünürlerden alıntılar da yapmıştır o da başka!
Bu yıl başı, yıl sonu, yeni yıl işlerinden oldum olası bir şey anlamamışımdır. Bazılarının ısrarla söylediği ve üstüne üstüne gittiği “Hristiyan eğlencesi” vb şeylere ise hiç itibar etmiyor ve saçma buluyorum. O Hristiyan eğlencesi denen 25-26 Aralık’daki Noel kutlamasıdır. Santa Claus olarak bilinen Noel baba iyi bir insan olmalı ki Hristiyan inancına sahip olan insanlar onun için bir kutlama yapıyorlar. Üstelik doğduğu ve yaşadığı yer de bizim topraklarımız. Yılbaşı gecesi için çam ağacı süslemesine karşı çıkılması da bir o kadar anlamsız. Evde bir şenlik havası için bir araç bu sadece! Yok, biz o olmadan da şenleniyoruz diyenlere de diyecek bir sözüm yok, bizde hiç olmadı çam ağacı; anlamsız bulduğumuzdan, başka bir nedeni yok. Herkesin kendisine göre anlam verdiği şeyler olabilir, yeter ki başkalarına zarar vermesin. Yapma bir çam ağacı üstünde rengarenk süsler ve ışıklarla çok da şık olabilir üstelik! Hristiyan inancında çam ağacı süslemesi Noel gününe aittir. Noel baba bacadan gelecek ve talep edilen hediyeleri bırakacak. Yılbaşı için çam ağacı süslenmesi ayrı bir konu ve Noel ile alakası yok; evet, biraz kopyacılık gerçi ama eğlence işte nihayetinde.
Yıl sonunda dünya güneşin etrafında bir turunu bitirir ve yeni bir tura başlar. Hepsi bu yani olayın, başka bir şey olduğu yok. Yok da, insanlar eğlenmek için bahane aradığından, tüketim ekonomisinin de pompalamasıyla günlerce önceden alış veriş yapmalar, hediye almalarla vakit geçiriliyor, sıcak para el değiştiriyor. Dünya bey, güneşin etrafında bilmem kaç milyonuncu turuna başlayacak diye eğlenmek isteyenler elbette eğlenebilirler; lakin Dünya beyin ne yeni bir tura başladığından, ne de bunun için üstündeki milyarlarca insanın sabahlara kadar eğleneceklerinden hiç haberi yoktur, o da ayrı mesele!
Hindi ise ayrı bir konu. Ülkemizde sürekli ve yaygın tüketimi bir türlü yoluna girmeyen hindi yıl sonuna doğru tüketicinin gözüne gözüne sokulur. Şunun üretimi doğru dürüst yapılsa, fiyatı düzgün olsa da tavuğun yanında o da tüketilse ne güzel olur oysa! Ama, hayır! Hindi mutlaka yıl başında yenecek!. Neden? Tek kelime ile görgüsüzlükten olduğunu düşünüyorum. Hindi, Hristiyan inancında bazı dini günlerde (Noel gecesi) ailenin bir araya gelerek yediği özel bir yemek; e, adetleri öyle. Oysa üzerinde yaşadığımız bu topraklarda yılbaşı gecesi hindi yenecek diye ne bir kural, ne de adet var; bu kuru bir pazarlama taktiğidir sadece.
Herkesin eğlence anlayışı kendine göredir. Eğlenmek mutlaka gülmek demek değildir (yeme ve içmeyi düşünmem bile). Güncel deyimle, kafasına göre takılarak “eğlenirse” herkes başkalarını rahatsız etmeden, ona buna saldırmadan, bu yeterli olacaktır.
31 Aralık akşamı, Dünya bey biz hiç aldırmıyoruz sanmasın yeni bir tura başlayacağına da, olur a, üzülmesin diye evde günün önemine uygun bir şeyler hazırlanacak elbette. Boru değil yani, bilmem kaç milyonuncu turuna başlayacak güneşin etrafında. Astronomik olaylara saygılı olmak gerek. Ancak hindi kesinlikle yok!
Eğlence deyince, aşağıdakini dinlemek de güzel bir eğlencedir. Beethoven ve Glen Gould’dan başkası beklenemez zaten.
Yolun yarısını geçeli çok olmakla birlikte, bana hiç öyle gelmiyor daha	View all posts by Selçuk Aytimur →	Bu yazı Yaşam içinde yayınlandı ve çam ağacı, Beethoven, D'essays, denemeler, eğlence, Glen Gould, hindi, Montaigne, Noel baba, Santa Claus olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.	← Tenekede Tavuk