Bebeği Tanımak - Çizgi Ataşehir Psikolojik Danışmanlık Merkezi
Makaleler Bebek Bebeği Tanımak
Anne ile bebeğin ilk karşılaşması hem birbirlerine tanıdık, bir o kadar da yabancı iki kişinin karşılaşması gibidir. Anne doğum sonrasında bebeğini kucağına aldığında bu karışıklığın yansıması hemen hissedilir. Bu durum sadece annede değil, çevrelerindeki yakınlarında da gözlenir. Bebekler çoğunlukla babaya, ya da ailedeki tanıdık birine benzetilerek doğan bebeğin ailenin bir parçası olduğu, tanıdık bir simayla bir araya getirerek belki de bu yabancılık duygusundan herkse kendi adına uzaklaşmaya çalışılır. Doğumn yorgunluğu, karşılaşmanın heyecanı ve kaygısıyla pek az anne ile bebek arasındaki bağın kurulması için zamana ihtiyaç olacaktır.
Bu tanıma, tanışma sürecinde annenin bebebeğiyle yoğun şekilde ilgilendiği, sadece onu düşünüp, onunla hareket ettiği bir dönem vardır. Bu dönemde anne bebeğiyle duygusal ve düşüncesel olarak o kadar yoğunlaşmştır ki, konuşulanları takip edemeyebilir, misafirler gelse bile vaktinin çoğunluğunu bebeğinin yanında, gece ile gündüzün birbirine karıştığı farklı bir zaman diliminde yaşıyormuşcasına vakit geçirebilir. Bu dönem özellikle yeni anne olan bir kadını yeterince iyi olamadığını hissettiği, bebeğin yaşadığı çaresizlik duygusunu içine aldığı ve yeterisizlik duyguları yaşadığı bir dönem olarak da yaşanabilir. Bu nedenle belki de aynı bebekler gibi çaresiz bir şekilde başkalarından fikir alma ihtiyac içinde olabilirler. Bu bazen kendi annesi, daha önce anne olan arkadaşları, evdeki yardımcı kişi de olabilir. Ancak bu tasiyelerin kimisi destekleyici olsa da, kimisi kafa karıştırıcı ya da baskı altında tutan tavsiye ve fikirler olabilir. Kimileri yetersizliği daha da fazla hissettirebilir. Dışardan gelen tavsiye ve fikirler adı üzerine dışardandır. Anne ile bebek ikilisinden çıkmamış, ya da annenin içinden çıkmamıştır, bu nedenle de dikkatli bir şekilde ele alınmaya ihtiyaç vardır.
Bebeğini tanıyabilmek ve anlayabilmek annenin yetersizlik ve çaresizlik duygularıyla baş etmesinde önemli bir rol oynar. Anne ile bebeğin başbaşa oldukları emzirerek ya da biberonla olan beslenme sırasında, bebeğin yıkanması, altının açılması, uyuması gibi zamanlarda bebeğiyle geçirdiği zamanlar annenin bebeğini tanımasını ve kişisel özelliklerini anlamasına yardımcı olan anlardır. Bebekler her zaman huzurlu ve sakin değildir. Ayaklarını, kollarını gererek, yüzünü buruşturarak, kızararak, titreyerek ve ağlayarak birçok şekilde tepkilerini bedenleriyle dışarı vururlar. Ağlamak da olumsuz bir şey gibi görünse de bebeğin kendisini ifade edibildiği nadir davranışlardan biridir. İçten ve dıştan gelen uyaranlara gelen tepkilerin kendisinde yarattığı farklı duyguların dışa vurumudur. Bir anlamda dışarıdan bir tür yardım çağrısı niteliğindedir. Bebekler söz öncesi bir dönemde olduğu için bedenlerindeki tepkileri gözleliyor olmak, annenin bebeğini tanımasına yardımcı olur. Dolayısıyla duyusal tepkileri farklı farklı ele almak gerekir.