Eski tip gazetecilikle bir yere varamayız - İGD - İstanbul Gazeteciler DerneğiİGD – İstanbul Gazeteciler Derneği
Bu haber 01 Haziran 2020 - 10:50 'de eklendi ve kez görüntülendi.
İstanbul Rumeli Üniversitesi, Küresel Politikalar Araştırma ve Uygulama Merkezi (RUPAM) “Covid 19 Salgın Süreci ve Sonrasında Ülkemiz ve Dünya”da neler olacak sorusuna cevap arama söyleşileri gerçekleştiriyor. Bu program çerçevesinde, moderatörlüğünü Dr. Öğr. Üyesi Fatih Turan Yaman’ın yaptığı Zoom uygulamasıyla, interaktif olarak gerçekleşen ’Covid – 19 Salgın Süreci ve Sonrasında Yerel Medya’ temalı söyleşi konuğu olarak yaptığım konuşmayı sizlerle paylaşmak istedim.
“Türkiye’de Yerel Gazetecilik” olgusu Devlet’in amaçlarına uygun bir araç olarak çıkartılan ve “resmi basın” özelliğini taşıyan “Osmanlı Basını” ile baş göstermiştir.
24 Temmuz 1908 tarihinde İkinci Meşrutiyet’in ilanıyla, “sansürün kaldırılması” olarak adlandırılan günden itibaren, Anadolu’da da basımevlerinin açılmasıyla, bu bölgede vilayet gazetelerinin dışında ilk özel gazeteler de yayımlanmaya başlamıştır.
Türkiye İstatistik Kurumu’nun Yazılı Medya İstatistikleri Raporu’nda da bu olumsuzluk rakamlara yansıdı.
Tabiri caiz ise, dünün ‘dördüncü güç medya’ söylemi gitti, yerine, ‘güçten yana medya’ söylemi oturdu. Umarız ve dileriz ki; medya dünyasını gerçekten doğrudan, tarafsızlıktan, hakikatten, vicdandan yana olan insanlar yönetmeye ve işletmeye başlar..
Henüz daha ülkemizde internet basını mevzuatı olmadığı gibi ‘Yerel Basın Mevzuatı’ çıkarılmadı.
“Reklam Verenler Derneği’nin verilerine göre; Türkiye genelinde 700 civarında günlük yayınlanan yerel gazete olduğu ve bu gazetelerin toplam trajının ise 150 bin civarında olduğu belirtilmekte.
Batılı ülkelerde gazeteler hala en fazla reklam alan mecranın başındayken Türkiye’de durum gazeteler açısından içler acısı.
Son yıllarda dijital medya diye tabir edilen soyut medyanın da reklam pastasına ortak olması ile birlikte, ülke genelindeki reklamların yüzde 13’ü yaygın medyaya dağıtılırken, yerel gazetelerin pu pastadan aldığı pay ne yazık ki yüzde 1’ler civarında.
Türkiye’de ise yerel basın onca yıllık mazisine ve 1961 yılından bu yana Devlet tarafından resmi bir biçimde, madden desteklenmesine rağmen gerekli etkinliğe kavuşamamıştır.
Gelelim “Covid – 19 Salgın Süreci ve Sonrasında Yerel Medya’nın nereye gittiğine.