Bodoslamadan Kitap: Saul Bellow - Boşlukta Sallanan Adam
Gönderen Utku Yıldırım zaman: 13:31
Cessie 16 Ekim 2016 03:10
Of askere falan gönderdik hakikaten seni ya inanamıyorum gkjfdkgfd. Yazının başında "noluyor amk bu çocuk zaten gitti askere yine ne askerliği" falan dedim. İşsizlik baş düşmanımız, doğru yani benim de tek derdim işsizlik ve düşünmek... Bu.
Utku Yıldırım 16 Ekim 2016 05:38
iş olunca da bu sefer işsiz zamanlarını özlüyosun. insan olmak çok yorucu bir şey. :'(
yemin ediyorum askerliğin ilk yarısı ne kadar bunaltıcıysa ikinci yarısı da o kadar keyifliydi. o mantığı bir kere kaptıktan sonra ufak tefek şeyler dışında hiçbir şeyden sorumlu değilsin artık. zaten kusursuz işleyen bir çarkın bir dişlisi çıkıyor, biri giriyor. terhis olanın yerine yeni asker. ne yapacağın belli, işin belli, uyku saatin belli. yemeğin iyi değilse de idare eder, günde üç öğün önünde. süper ya. terhise doğru dönmemeyi düşündüm ciddi ciddi. dedim manyak mısın lan.
neyse amaan, silah zoruyla dahi bugünün yarınla aynı olmasını sağlayamayacağın için sıkıntını da görkemli yaşa diyorum. "en dipte olduğum günler bile tamamen benimdi ve dolu dolu yaşadım derdimi de mutluluğumu da," de falan. ne bileyim.