TRABZON’un 50’nci yılda şampiyonluk beklentisinin gerçekçi olmadığını, son 5 sezonda ilk 3’e dahi girememiş bir takımın böyle bir hayalle yola çıkmasının yıpratabileceğini söyledim hep.
Çalımbay’ın sanırım halletmesi gereken ilk mesele de o: Hedefleri optimize etmek gerek. Bu takımın hedefi ancak Avrupa kupalarına katılmak olabilir. Kadro iddia edildiği kadar zengin değil. Savunmada kadro derinliği yok. Ofansta da başka garip problemler var bence.
Aslında Trabzon’un son birkaç maçında aynı şeyi hissediyordum, ama yanılmayı umut ediyor, görmezden geliyordum. Yıllar önce Selçuk-Sneijder savaşını ilk kez yazdığımda, hem kamuoyundan, hem de sporculardan tepkiler almış; dile getirdiğime pişman olmuştum neredeyse. Oysa o gün de emindim bir savaş olduğuna... Benzer bir durumu dün gece hissettim: Trabzon’da da bir gruplaşma başlamış. Özellikle ön tarafta birbirine pas atmayan, görmezden gelen oyuncular var. Rıza Hoca’nın ilk olarak yapması gereken, takımı, yalnızca takımı düşünen oyuncularla yola devam etmesi. Bu kadroya ciddi bir neşter gerekiyor. Ve sadece Malatya’daki hücum aksiyonlarındaki pas tercihleri incelenirse neşterin nereye vurulacağı bulunabilir.
Trabzon’un dün gece Sosa’nın 30’daki ihanet gibi kırmızısından sonra kazanma şansı yoktu zaten. Durica ve Hubocan’ın kesilmeleri doğru karar. Abdülkadir’in yedek oturmasıysa skandal. Aksine bu takımı Yusuf ve Abdülkadir üzerine kurmak zorundasınız. Rodallega, Castillo ve hatta Bero da bu süreçte daha fazla oynamalılar. Çalımbay isimlere değil, çabaya bakmalı.
MAÇIN ADAMI: ADEM BÜYÜK
- Onu Kasımpaşa’dan İstanbul büyüklerinin ya da Trabzonspor’un almamış olmasının acısını Malatya’daki iyi oyunuyla çıkarıyor. Dün de Trabzonspor’a karşı galibiyeti getiren oydu.