Betül Dursun: Şükür Notları
Psikoterapi söylemleri, uygulamaları ve tasavvufi öğretiler arasındaki eşleşmeler, yakınlıklar ve çatışmalar hakkında ders notları, makaleler, kitap değerlendirmeleri...
İnsan neden şükür içinde olmasına yetecek nimetler içinde yaşarken ve bu nimetlerden memnuniyet verici olanlar her zaman daha fazlayken şükür dairesinden çıkar?
İnsandaki şükür halinde olmaya karşı bu direncin kaynakları neler olabilir?
1- Mükemmeliyetçilik (cennet ideası)
2- Taken for granted: Cepte saydığımız lütufları hatırlatan ayetler.
. İbrahim suresi 34. ayet (10:34): “…İnsanoğlu zulmünde pek ısrarcıdır..”
“o Allah ki size geceyi içinde sükunet barındıran gündüzü de aydınlık kıldı”
Yani şükretmemiz gerekenleri unutmamız, şükedilmesi gereken nimetler arasından çıkarmamız gafletimizi yoğunlaştırıyor. Bu sebeple bir çok rutini düşünmeye davet eden ayetler var. Görmeyi, işitmeyi, dinlenmeyi, geceyi ve gündüzü vereni unutmayın diyor.
Şükür halinden kendimizi seçimlerimizle, gafletimizi inşa ederek mahrum bırakıyoruz.
3- There is more goodness than evil. Fakat öyle olmasa bile hayatımın yüzde doksanı imtihan olsa, hoşlanmadığım şeylerden ibaret olsa bile %10 luk sevdiğim şeylere odaklanmayı seçebilirim.
Şükür, verilenleri değerlendirme anlamında da düşünülmelidir. İnsanın kendine verilen olanakları yani potansiyelini değerlendirme ihtimali bilinç olarak şükür çemberine girmesiyle var olur. Çünkü insan bu dairenin içinde ise imkanları görmeye başlar; dışında ise imkansızlıklara ve felaketlere odaklanır.
Kendi potansiyelini gerçekleştirmek isteyen insan önce anda kalmayı; andaki nimetleri fark edebilmeyi sonra o nimetlerle yapılabilecek en iyi sonuçları görebilmeyi (yaratıcılığını geliştirmeyi), o mümkünlere ulaşabilmek için gayret göstermeyi –ki bu da spontanlığın artmasıdır- bilinçli olarak seçmelidir.
İstiğfar hali, yaratıcılığın artması yani insanın kendi sınırlı bakışının dışına çıkabilip hikmetlerin farkına varabilmesi için en temel ihtiyaçtır. Şükredebilmek için, anı değerlendirip spontan olabilmek için istiğfar bilinci gerekli. “Her şeyi benim gördüğümden daha iyi bilen ve en güzel şekilde yaratan bir yaratıcı var. Gördüğüm eksiklikler benden” dediğin an o eksiklikleri tamamlama ve mükemmellikleri görme fırsatın oluşuyor.
İnsan şeytanın aldatmasına (7:17) karşı şükretme niyetini kalkan edinebilir.
Tövbe: şükür haline, olmak gereken hale, Allah’la ilişkiye geri dönmektir. İstikamete dönmektir.
4. Direncin bir ve belki en önemli sebebi de şeytanın istikamet üzere olan insanın aklını çelme yolunda Allah’tan almış olduğu izindir.
Şükür niyetinde olmak bir istikamet belirlemektir. Ve şeytanın aldatması bu şükür bilincini yani Allah’la insanın arasındaki şükürle oluşan o kuvvetli bağı, O’nu görüyormuş gibi yaşama halini yok etmektir. İnsan dikkatini istikametine (şükür çemberindeyken beliren gayret ve ihtiyaçlar doğrultusunda yaşama yoluna) vermediğinde kendini kolayca kapılıp sürüklendiği, hiç ummadığı haller içinde bulur.
Nt: Yamina B.'nin Şükür başlıklı telekonferansını dinlerken alınmış notlardır.
Gönderen Betül Dursun zaman: 03:11
Bireysel Terapide Psikodrama