Atatürk’ün şahsında hakikî babamızı kaybettik. Bu ölüm, on yedi milyon insanı bir anda yetim vaziyetine düşürmüş bulunuyor.
O’nun inkılâbı bir insan ömrünün takip edemiyeceği kadar uzun feyizlere gebe bir inkılaptı. Eserinin başında. mümkün olduğu kadar çok yaşaması istenirdı, fakat olmadı.
Atatürk etten, kemikten yapılmış bir insan olarak aramızda yaşadığı müddetçe Kemalizm bir meslekti. Fakat O düne kadar yattığı hasta yatağından bir ideal olarak kalktığı ve söylemeye başladığı zamandan itibaren Kemalizm bizim için bir din kudsiyeti almıştır..
Oklar artık bir daha çıkmamak üzere yüreklerimize saplıdır. Eserin tamamiyeti için hepimiz hepsinin aynı aşkla üzerine titriyeceğiz.
Her şeyi çok iyi tahmin eden Atatürk sanırım ki, birtek noktayı hakkiyle tahminden âciz kalmıştır. Halk tarafından ne kadar sevildiğini ve arkasından ne kadar insanın ağlıyacağını…
← Vala Nurettin Va-Nü, Düşmansız Adam
Atatürk Manevi Kızı Nebile’nin Düğününde.(17 Ocak 1929) →