multipurpose: Kasım 2011
Geçenlerde bir tv programında izledim. Bu yıl ki Altın Portakal'da, en iyi belgesel ödülünü BEDENSİZ RUHLAR filmiyle alan, yönetmen Sabite Kaya, filmini anlatırken şöyle bir tespitte bulundu. Belgeselde, fuhuş yapan kadınlarımız ele alınmaktaydı.. Programın sunucusu, Sabite Kaya ile ayakta sohbet ediyordu. Zira bir önceki konukları best model yarışmacısı gençler, arkadaki koltukları işgal etmekteydi. Sunucunun, kadınları fuhuş yapmaya neyin ittiği sorusuna yönetmen öyle bir cevap yapıştırdı ki küt diye, ama kim anladı bilinmez?
Sabite Kaya, 10 yıldır, fuhuş yapma sebeplerinde, değişim olduğunu vurguladı....Daha önceleri gerekçe, ekonomik ve çaresizlikti dedi. Kendileri veya birileri tarafından satılan kadınlar için şimdi durum farklıydı. Yönetmen, arkasında sıralanan gençleri de içine katan bir manevrayla stüdyoyu göstererek; " İşte bu sunulan ışıltılı hayat, ekonominin de önüne geçti." dedi. Genç bayanlar bu sunulan hayatta, kendilerine de bir yer bulma umuduyla, körpe bedenlerini satmaya kadar gidebilmekteydi.
Kendi gölgelerinden ibaret bir kuş sürüsü geçiyor İskenderiye Limanı üzerinden. Hastane önünde bekleyen gençlere polisler engel koyuyor Kahire'de. Rasha bağırıyor, "Yeter artık! Kifaya! Onun gözünü aldınız, şimdi de onu görmemizi mi engelleyeceksiniz!"Malek'in dün Tahrir Meydanı'nda plastik mermiyle bir gözünü aldılar. Geride kalan tekgözünü açtığında "Meydan'daki ihtiyaçları kim karşılıyor?" diye sordu. Arkadaşları gözünü kaybettiğini anlamadığını sandılar. Oysa biliyordu, ama Malek sadece ve hâlâ Tahrir'i merak ediyordu. Devrimlerini çalan ordudan gözünü alamayacaktı besbelli, devrimi geri alabilir miydi, bunun peşindeydi. Rasha, Twitter'da dün bu yüzden, ağladığı besbelli, bütün dünyaya "Domuzlar! Malek'in gözünü aldılar!" diye yazıyordu. Malek'in odasından çıktılar, nerede otursak diye konuştular. Oturdular ve konuştular. Bir karar alacaklardı. Nasıl bir karar? Tam görünmüyor buradan. Kesin olan tek şey karar alındığı. Görüyorum.
Tahran tepelerindeki kuşlar, rahatlıkla geçmiş olabilirler Kudüs'-den. O yüzden kendi gölgelerinden ibaret olabilirler. Gölge gibi dalgın, kederli. O topraklar boyunca eğer bir savaş çıkarsa ölmeye gidecek binlerce genç adamı görmüş olmalılar. Hiç düşünmeden, o anda. Ortadoğu'nun tozu kadar kıymetsiz hayatlarından bombalar yaratacak, kendileri gibi genç adamları öldürecek bombalar olabilecek genç adamlar... Bütün o küçük, toz rengindeki evlerdeki, kimsenin adını bilmediği adamların tek tek ve tek başlarına karar alışlarını görmüş olmalı bu kuşlar. Sonsuz sayıda ölüm imkânıyla yüklü kanatları, ağırlaşıyorlar. Gazze yayılıyor topraklara, görüyorlar. Her yer Gazze olabilir bir günde. Dünyanın sonrası olmaz, öyle. Tahran'da birileri bir sobanın başında karar alıyor işte. Kum'da, Necef'te, Felluce'de, Beyrut'ta... Sobalarının başında, toz zerresi gibi insanlar, insanlığın kör bakan gözlerine doluşmak için kararlar alıyorlar.İnsanlık, yarın yokmuş gibi koşuyor tarihin karanlık bir sayfasına...
2010 yılı en iyi yabancı film oscarını Arjantin adına alan filmde,1999 yıllarında gerçekleşen bir olayı geriye dönük olarak anlatılıp, 1974 yıllarına kadar gidilmektedir.Görevinden yeni emekli olan sorgu müfettişi Benjamin, mazisi 25 yıl önceye dayanan bir tecavüz-cinayet vakasının romanını yazmayakarar verir. Kısa bir süre sonra cinayetin acı dolu hatırası üzerine düşünmek, Esposito'nun güncel yaşamının detaylarını aydınlatmaya başlar ve Onu, duygularına ayna tutarak saplantılı bir aşkın ördüğü ağ ile yüzleşmeye zorlar. Ben bu filmi izlediğimde çok etkilenmiştim. gereksiz uzatmalar ve 25 yıl öncesindeki Benjaminin, görsel olarak pek değişmemiş olması durumu dışında, sona ulaşmak için soluksuz izledim. Aslında herşey basit ayrıntılarda gizlidir. Sadece görmesini bileceksin. Sır nedir ki aslında görmesini bilene de diyebiliriz? Ve asıl önemli olan, herkesin bir şeylere olan zaafı meselesi. Hangimizin yok ki? GÜNÜN KİTABI:
KİM O?..20 Kasım 2011 Bekir Coşkun Depremden bir süre sonra, aklımda kalan bir fotoğraf:
Yapılacak şeylerin başında da, inançlar gereği yapılması gereken görevler vardır. Nedense bütün namazlar yaşlanınca kılınır, ibadetler yaşlanınca yapılmaya başlanır. Buna da iyi bir kılıf bulunmuştur. Ölüm korkusu yaşlanınca gark eder insana denir. Dolayısıyla vakit azaldı eli çabuk tutmak lazım. Bu büyük bir palavradır. İşine gelmediği için yaşlılığa ertelenen şeyler, yaşlanmadan ölünmez ise; lafını yememek ve vicdan denen o büyük gözaltı aracının yoğun baskısından sebep, yapılmaya başlanır. Ölüm korkusu ve cehennemde yanmak korkusu da cabası. ( Korkuyla yapılan herşey riyakarlıktır bana göre, ama neyse, şimdi konumuz o değil ) Bir de, yaşlanınca acaba bunları isteyecek miyiz konusu var. Ben çok yaşlı tanıyorum imkanı var ama, şuradan 2 km gidebilecek vücut yapısına sahip değil, şu ya da bu yiyeceği, sağlık sebebiyle yiyemiyor. En vahimi ise isteği ve neşesi olmayan yaşlılar var. Bazı şeyleri sırf görev olarak yapıyorlar.
Betül Mardin'in kadınlar için öğütlerini paylaşmak istedim sizinle. Sakın Beyler alınmasın. Onlara da sıra gelecek. Kadınlar için yazarak, kadın olmanın torpilini kullanıyorum bugün. Toplumun şekillenmesinde, kadınların katkısı çok daha fazla. Buna rağmen şiddete ve cinsel ayrımcılığa maruz kalmaktalar..Üstelik hemcinsleri tarafından, ötekileştirilen kadınlar bile var. Akıllı her kadın bilmelidir ki, kendilerine, bu kötü muameleyi yapan hastalıklı erkekleri yetiştiren de kendileridir. Erkek annelerinin özellikle bu yüzden, sağlıklı bireyler yetiştirmesi için, çok daha fazla bilinçli olmaları gerektiğine inanıyorum. Geleceğin kadınlarına bir katkı bırakacak olanlar da bugünün anneleridir yani. İşte tam da bu yüzden aşağıda okuyacağınız maddeleri uygulamak önemlidir. Kendisine değer veren kadınlar benim için bir numaradır. Çünkü onlar yarınlarına değer veren kadınlardır....
7. Ölümden sonra yaşamak istiyorsan, günlük tut. O küçük notlar, hem kendi hayatının tanıklığı, hem de yarına kalan bir bilgi kaynağı. Mesela benim babam, hiç üşenmeden 60 sene boyunca her gün Ece Ajanda'sına, o gün olanları yazmış. Hâlâ açıp okuyorum ve çok faydalanıyorum.
Kadınların umumi ve hususi vazifelerinin başında validelik vazifeleri vardır.
Gönül kimi severse- Dilek Türkan ( Aşk Mevsimi )
Anneciğim çok sevinçliyim. Sınıf temsilcisi seçildim.
Politik hayatın hayırlı olsun Derinciğim!!!
Time, Tayyip Erdoğanı kapak yaptı. GÜNÜN FİLMİ:
Revolutionary Road- Sam Mendes
Filmde, 1950’li yılların ortasında iki çocuklarıyla mutlu gözüken bir hayat yaşayan, ama konforlu bir yaşam elde edebilmek için göğüslenen baskılarla kendi gerçek arzuları arasında sıkışıp kalan, bir çiftin öyküsü anlatılıyor. Ben bu filmden çok etkilenmiştim. Hayata başka açılardan bakan, fakat birbirini de saplantılı bir şekilde seven karı koca ilişkisi, süper oyunculuklar ve diyaloglarla şahane anlatılmıştı. Yaşadığı hüznü bu kadar da yüzünde yaşıyan az oyuncu bulunur Kate Winstlet gibi.Hele o son sahnesinde ki bakışı beynime kazınmıştı. Kaçırmayın lütfen.
Raif Efendi'nin içine kapanık yaşamında ruhsal olarak ne büyük fırtınalar yaşadığı ve bunları dile dökemeyip günlüğüne aktardığı; büyük aşkının yarattığı duygularının anlatıldığı bir aşk romanıdır. Raif efendi'nin kendi halinde keskin sükunetinin ardında gizlediği hayatını ve sevdiği kadına kendi tabiriyle Kürk mantolu Madonna'sına ulaşmak için verdiği tutkulu mücadele anlatılır.
Kitaba adını veren Kürk Mantolu Madonna adlı tablo Andrea Del Sarto tarafından yapılmış "Madonna della arpie" isimli tablodur ve şu anda Floransa'daki Uffizi Galeri'de bulunmaktadır. Şahane bir anlatım, Mutlaka okuyunuz.
Hamsi Fırın Izgara.Kılçıkları çıkarılırsa şahane oluyor çıtır çıtır....
Yılmaz ÖZDİL 17 Kasım 2011
Türkiye Büyük Millet Meclisi, tarihinde ilk kez bir padişah için, Sultan 1'inci Abdülmecid'in ölümünün 150'nci yıldönümü vesilesiyle anma töreni düzenliyor. Padişah tuğralı davetiyeler, milletvekillerine gönderildi. Anma töreni 17 Kasım'da Dolmabahçe Sarayı'nda yapılacak.
Kendini Atatürkçü zanneden gaz'teciler derhal gaza geldi haliyle... Vay efendim, Cumhuriyet'in yaş gününü kutlamıyorlarmış da, Abdülmecid'in ölüm yıldönümüne tören yapıyorlarmış filan.
Hep söylerim, yurtsever'in salağı hain'den fazla zarar verir yurda... Güya cumhuriyetçi tipler Abdülmecid ismine sazan gibi atladı ama “17 Kasım”ın Abdülmecit'le falan alakası yoktur.
17 Kasım...Mustafa Kemal için idam fermanı yazan Vahdettin'in Türkiye'den defolup gittiği gündür!
“Dersaadet işgal orduları başkumandanı General Harrington cenaplarına... İstanbul'da hayatımı tehlikede gördüğümden, İngiltere devlet-i fahimanesine (yüce devletine) iltica ve bir an evvel naklimi taleb ederim efendim” diye dilekçe yazıp, hiç utanmadan, “halife-i müslimin” diye imzalayan Vahdettin'in, İngiliz işgal zırhlısının ambarına fare gibi saklanarak kaçtığı gündür!
Vahdettin'i anıyorlar. *
Hazır, alayınız Dolmabahçe Sarayı'nda toplaşmışken... Mustafa Kemal'in son nefesini verdiği odada yapın bari töreninizi de, tam olsun.
Bugün size can olmaktan bahsedeceğim biraz. Can olma hissi, ne kadar da kıymetli artık biliyorum. Boşa harcanan canımlar, cicimler, tatlımlar bu yüzden çok değersiz. Ben kızıma "Canım Kızım" dediğimde, şundan bahsettiğimi farkettim." Daha küçüksün. Şu an da olduğu gibi, gelecekte de hatalar, hem de çok büyük hatalar yapacaksın. Bazen ders alsan da, yine yapacaksın. Olsun ne fark eder, sen benim canımsın, hataların olsa da canımsın."
Trainspotting- Danny Boyle GÜNÜN KİTABI: