Yalnız değilsin / Gündelik Yaşam / Milliyet Blog
Herkesin bir yıldızı vardır gökyüzünde. Ona yakınsak ışığı görürüz. O ışık mutluluktur. Bazen o yıldız kayboluverir. Birileri gölgeler onu. Yıldız hep aynı yerindedir ama biz onu göremeyiz. Hayatın karanlığına düşüveririz. Şimdi hüzün verir herşey bize. Hiç bitmeyecek bir hüzün denizinin içine düşmüşüzdür. Ve ne sığınacak bir ada vardır çevrede ne de bize elini uzatacak bir insan. Anılar ve acılar denizidir o.
Aslında denizin amacı bizi boğmak değil hayatı öğretmektir. Acı, hayat okulunun en uzman öğretmenidir. Acı denen şey bize sadece hayatı değil kendimizi de öğretir.
Neden diye sorular sorarız hayata. Bizi kurtaracak olan mutluluk hiçbir cevabın içinde saklı değildir. İçimizde fırtına başlar. Hatırlarız. Çocukluğumuzu hatırlarız. İlk düşüşümüzü. Bacağımızdaki ilk yarayı, kanamayı. Sonra kalbimizdeki ilk yarayı. Bizi heyecanlandıran ilk bakışmayı. İlk öpüşmeyi. Fırtına bizim hayatımızın fırtınasıdır. Savurduğu şey anılarımızdır.
Fırtına bittiğinde yine hüzün denizinin içindeyizdir. Hissettiğimiz acı inanılmazdır. Gecedir. Kendimize söyleyebilecek hiçbir şeyimiz yoktur. Hiç bir umudumuz kalmamıştır.
İşte o an bir ses duyarız. Çok uzaklarda. Uzaklarda bir ışık. Bir yıldız parlamaktadır.
Neden sorusu şimdi anlamsızdır. Çünkü gördüğümüz ışık bütün soruların cevabıdır. Görünmez bir el elimize dokunur. Biri dünyanın tüm güzellikleriyle, kelimelerle tutar elimizden. Sihirli kelimelerle. İçimizde bir çocuk sevinçten ağlamaktadır şimdi. Yağmur yağmaktadır. Ve görebildiğimiz, göremediğimiz her şey bir tek cümleyi söylemektedir bize. Işık bizimledir şimdi. Yıldızımız dudaklarımıza dokunur. "Yalnız değilsin".
bu gece bu satırlara ihtiyacım varmış... teşekkürler...
İyi ki varsın. 18.10.2007 20:29
Elbette... Çok sevgiler. 03.09.2007 16:29
Hayat, yaşam yolunda attığımız her adımda arkamızda bıraktığımız acılı anılarla hayat oluyor gerçek anlamda! Daha çok da bizi bize anlatan kendi hayatımız oluyor acılı anılar!.. İsmini, yönetmenini, başrol oyuncusunu vs. hatırlayamadığım bir filmde geçen replik: "Hepimizin kim olduğumuzu hatırlatacak anılara, kim olduğumuzu anlatacak anıları hatırlamaya ihtiyacımız var." Dediğin gibi: Acı denen şey bize sadece hayatı değil, kendimizi de öğretir. Kimse yalnız olamaz; insanoğlu paylaşmadan yaşayamaz çünkü! Acılarını... mutluluklarını... anlarını... anılarını... Paylaşılamayan tek şey -Özdemir Asaf Üstad'ın da dediği gibi- "yalnızlık"tır. Güzel bir anlatım Solohan: Ama sen gene de kendini beğenilere kaptırıp kategori değiştirmeye kalkma!.. Sevgilerimle...
Ya değişmez ya. Sevgiyle... 20.08.2007 23:45
o ışık o yıldız içimizde değil midir aslında...
Öyledir. Bulabilirsek tabii. Sevgiyle 20.08.2007 23:45