Her anne baba çocuklarının mükemmel olmasını ister. İsterler ki çevrelerindeki en başarılı çocuk kendi çocukları olsun. Hiçbir anne baba yoktur ki çocuğunun başarısı ile gurur duymasın, ve hiçbir öğretmen yoktur ki öğrencilerinin başarısı ile gururlanmasın. Evet bir öğrencinin başarısını hiçbir zaman kıskanmayacak kişiler sadece anne baba ve öğretmenleridir.
Çocuklarımızın mükemmel olmasını istiyoruz. Peki biz ne kadar mükemmeliz? Hiç kendinize sordunuz mu? Çocuğumuz dünyaya ilk gözlerini açtığında, ilk emeklemeye başladığında, ilk defa “anne” “baba” dediğinde ve ilk adımlarını attığında onun yanında olan sizlersiniz. Onların gözünde siz mükemmel olduğunuz için yaptıkları her davranışta sizleri örnek alırlar. Bu yüzdendir ki mükemmel çocuk yetiştirmek istiyorsak önce biz mükemmel olmalıyız.
Birebir şahit olduğum bir olayı anlatmak isterim. Bir sabah okula gitmek için evden çıktığım da bir evin bahçesinden küçük bir köpeğin havlama sesi geliyordu. Başımı çevirip baktığımda ise üç buçuk dört yaşlarında bir çocuk sağ elini tokat atacakmış gibi havaya kaldırmış “ sus, sus yoksa patlatırım bir tane” diyerek köpeğe bağırıyordu. Şimdi biraz düşünelim bu küçük çocuk yapmış olduğu bu davranışı kimden öğrendi?
Sevgili anne babalar bilinen bir gerçek vardır ki çocuklarımızın kişiliğinin büyük bir çoğunluğu yedi yaşına kadar oluşmaktadır. Bu sebeptendir ki çocuklarımızın gelişiminde en önemli pay siz saygı değer velililerimize düşmektedir. Unutmayalım ki yaptığımız olumlu ve olumsuz her davranışta çocuklarımıza model teşkil etmekteyiz.
Anne babalar taşıdıkları sorumluluğun bilincinde olarak söz ve davranışlarıyla da çocuklarına örnek olmalıdırlar. Onlara yaşlarına ve cinsiyetlerine uygun bazı sorumluluklar vermelidir. Evdeki sorumluluğu çocuklarıyla paylaşmayıp çeşitli bahanelerle tamamen kendi üzerlerine alan anne babalar, kendi hayatlarına yön vermekten ve şekillendirmekten aciz sürekli başkaları tarafından yönetilen, özgüven ve cesaret sorunu yaşayan çocuklar yetiştirmiş olurlar. Böyle yetişen çocuklar hayatları boyunca yaşadıkları olaylardan sürekli başkalrını sorumlu tutarlar.
Anne babalar bir işin daha kolay ve doğru olarak nasıl yapıldığını bildikleri için çocuklarına sabretmekte zorlanır ve o işi hemen kendileri yapmak isterler. Ama unutmayalım ki çocuklarımızı sorumluluk sahibi bireyler olarak yetiştirmek de anne ve babaların sorumlulukları içerisindedir.
Çocuklarınıza verebileceğiniz en güzel üç hediye; Koşulsuz sevgi, kişiliğe saygı, güven duygusu ve bunları ona hissettirmenizdir. Çocuklarımızı sevelim ve her ne olursa olsun onların yanında olduğumuzu mutlaka onlara hissettirelim.
4641 kez okundu. Yazarlar