Haruki Murakami-Tuhaf Kütüphane Kitap Yorumu - Unifestal
Bugün kütüphanede otururken bir kitap gözüme çarptı. Uzun zaman önce alıp incelemiş, biraz sıradan göründüğü için bırakmıştım elimden.Bahsettiğim kitap Haruki Murakami’den Tuhaf Kütüphane.
Haruki Murakami ismini çok duymuş olduğum ve basit bir kitap yazmayacağını düşündüğüm için kitabı tekrar incelemeye karar verdim ve aldım.
Kitabın ana karakteri bir erkek çocuk. Annesinin “Merak ettiğin bir şey olduğunda hemen kütüphaneye gidip araştır.” öğüdünü hayatına kazandırmış olan çocuk yine birgün yeni ayakkabılarıyla kütüphaneye gidiyor. Osmanlı İmparatorluğu’nda vergi tahsil sistemini araştırmak için. İlk defa gördüğü görevliye önceden aldığı kitapları teslim ediyor. Aradığı kitaplar olduğunu söyleyince aşağıdaki bir odaya yönlendiriyor kadın onu. Defalarca gelmiş olduğu kütüphanede bir bodrum katının olmasına şaşıran çocuk denilen odayı buluyor.
Odanın ortasındaki masada oturan çirkin, yaşlı bir adam görüyor. Kitapların ismini söylüyor. Huysuz adamdan ve tuhaf odanın havasından rahatsız olduğu için önemli olmadığını söyleyerek çıkmak istiyor odadan. Huysuzlanan yaşlı adam kalkıp kitapları getiriyor. Çocuk kitaplarla ayrılacakken, kitapların çok eski olduklarını bu yüzden dışarı çıkarılamayacaklarını söylüyor yaşlı adam. Kütüphanenin kapanış saati yaklaştığı için çocuk kalmak istemiyor. Boşu boşuna zahmete girdiğini söyleyerek yaşlı adam tarafından azarlanınca yarım saatliğine kalmayı kabul ediyor. Yaşlı adam kitapları okuma odasında okuması gerektiğini söyleyince onu takip etmeye başlıyor çocukta. Bir sağa bir sola önlerine ardı ardına çıkan kapılardan geçmeye başlıyorlar.
Kitabı okumak isteyenler olabilir diye zaten ince olan kitabı burada tamamen anlatmayacağım. Ama kitap hakkında söylemek istediklerim var, buradan sonrası spoiler olacaktır. Okumayı seviyorsanız, bu gizem dolu kısacık Haruki Murakami kitabını öneriyorum.
Kitabı daha önce okumuşsanız; bildiğiniz gibi çocuk koyun kılığında bir adamla karşılaşıyor, yaşlı adamın beynini yemek istediğini öğreniyor, yemeklerini getiren güzel bir kızla karşılaşıyor ve nihayet koyun adamla birlikte oradan kaçarken yaşlı adama yakalanıyor. Tam bu sırada kendi evcil kuşunu orada görüyor, kocaman olan kuş (kuşun sesini kendisine yemek getiren kızın sesine benzetiyor) yaşlı adamı alt ediyor ve koyun adamla çocuk kurtuluyorlar.
Öncesinde de kafamı karıştıran noktalar vardı fakat hikayenin buradan sonrası bana çok daha tuhaf geldi.
Kütüphaneden çıktıkları gibi kendilerini çimenlerin üstüne atıyorlar. Bir anlığına gözünü kapatan çocuk gözlerini açtığında koyun adamı göremiyor. Yalın ayak bir şekilde eve gidiyor. Annesini kendisine kahvaltı hazırlamış beklerken buluyor. Üç günü dışarıda geçirmiş olmasına rağmen annesi hiçbir şey sormuyor. Kuş da kafesinde değil…
O günden sonra kütüphaneye asla gitmiyor. Bir süre sonra nedeni bilinmeyen bir hastalıktan ötürü annesi ölüyor. Kitap, çocuk yalnız başına masasında oturmuş kütüphanedeki hücreyi düşünürken bitiyor.
Tuhaf Kütüphane kitabını okumaya başladığımda yaşlı adamın niyetini merak etmiştim. Kitabın ana karakterinin delirmiş bir yaşlı adam tarafından hapsedilmiş sandığım için nasıl kaçacağını düşünüyorsunuz karakterin. Kaçabilirse bir şekilde koyun adamla ilgili olacağını düşünüyordum. Sonra yemek getiren güzeller güzeli kız ortaya çıktı. Kimdir, ne zamandır oradadır bilemesek de küçükken ses tellerini tahrip ettiklerini anlattı çocuğa. Daha sonra çocuk, koyun adama kızın kim olduğunu sorup böyle bir kızın hiç olmadığı, yemeği de koyun adamın bizzat kendisinin getirdiğini öğrendik. Burada hikayenin gerçekliği sarsıldı benim için. Garip bir yaşlı adam tarafından hapsedilen sıradan bir çocuğun hikayesinden çıktı.
“Baksana Koyun Adam” dedim.”Neden o yaşlı adam benim beynimi yemek istiyor ki?”
Yaşlı adamdan ve sürekli kendisine vurduğu söğüt dalından korkan koyun adam hakkında da düşündüm. Acaba gerçekten koyun kıyafeti mi giymiş yoksa çıkaramayacağı bir şekilde vücudunun bir parçası mı o koyun postu? Kendisi daha sonra çocukla kaçarken o söğüt dalından ilginç bir şekilde korktuğunu , söğüt dalını hatırlayınca hiçbir şey düşünemediğini söylemişti. Neden köpek ya da başka bir hayvan kılığı değil derken düşündüm ki Koyun Adam belki gerçekten bir koyun. Ve çobanlar koyunları yönlendirirken dal parçaları kullandıkları için istemsizce itaat ediyor söğüt dalına. Kim bilir belki de yaşlı adam çobandır.
Kız hakkında çok bir fikrim yok. Sonrasında kuşa nasıl dönüştü?
Her şeyin bir rüya çıkmasını beklerken çocuğun eve dönmesi beni çok şaşırttı. Annesini telaşlı beklerken çok sakin bir kadın gördüm. Kitap bizim alışık olduğumuz dünya da geçmiyor belli ki. Annesinin olanlardan haberi var mı, kafesteki kuş nerede bilemiyorum. Annesinin bilinmeyen hastalığı da cabası.
Birde çocuk küçükken onu ısıran bir köpek vardı. Annesi o günden beri çok hassas ve tuhaf davranıyordu. Daha sonra aynı köpeği ilginç bir şekilde çocuk kütüphaneden kaçarken gördük.
Kadının garip koruyuculuğu sadece bir annenin koruma duygusu muydu yoksa köpekle yaşananlarla ilgili bir şey var mıydı?
Merakla okuduğum bu kısa hikayeyi tek kelimeyle özetlemem gerekirse bu “Tuhaf” olur. Başından sonuna tuhaf bir kitap, Tuhaf Kütüphane.
Haruki Murakami’nin okuduğum ilk kitabı. Çok kısa olmasına rağmen etkileyici ve ilginç bir hikayeydi. Düşündükçe derinleşen keyifli bir kitaptı.