Ana Sayfa Yasam Bir Kere Sevdim, Kalbim Köreldi – 5
Bir Kere Sevdim, Kalbim Köreldi – 5
Hiç bir kadina inanmiyordum artik, ne kadar riza verip razi olduysam, o kadar rizami alip gittiler, bir daha ridaiyyeye varamadik. Soluksuzdum, gençtim. Yasitlarim mitinglere, konserlere giderken, ben bir evin los odasinda nemli pikelere sarilip sarmalanmis onu bekliyordum.
Her iznimde ve izinsizligimde o vardi. Her yanlisinda kör olmus gözlerim, üzülsem de hatirini yikamadigim bir gönlüm… Lanetlenmistim, bir örümcek agina takilmistim sanki. Hayatimin belli bir miktarini ç/aldigini zanneden bu kadin, tüm ömrümün her karesini lime lime edip, sessiz ve kimsesiz gecelerime girip, saf suda bile sarhos edendi. Yalnizca bakardi ve her seyi ima ile anlatirdi. En güzel numarasi da buydu sanirim.
Zaman geçti, küçüktüm-toydum, büyüdüm. O benden zaten büyüktü. Ayrilirdik ve ansizin hayatimin orta yerinden tekrar girerdi. Git-geller arasinda sevdim. Her “sevdim” dedikçe bir gönül rizasi daha eklendi gönlüme. Belki de toylugumun cesaretsizligiyle atamadim bu takintiyi ve adina riza dedim…
Yillar geçti, kaç dogum günüm, kaç nefes, kaç saniye… Ve kaç kisi öldü bu arada, bir ben ölemedim. Her seyde bulmustum onu, bulmak istemistim veya. Kör bir kuyuda, körden beter bir dügümde, en yasak bir dügünde… Tablolar da, aynalarda, ahkâm kesen suratlar da, taze bir cenin de, ifritten beter bakis o gözler de… Zimparalasam inceler miydi bu kadar bu kalp?
Ne idim, “ney” oldum! Üfle beni ruhlara neyzen abi… Hizla akti- gitti her sey… Yalan bir hayalin pesi sira kosmus gitmisim megerse Sokak ortasinda kimsesiz bir baskül gibi, en ücretsizinden, en cüsseli insanlarin dertlerini tartiyorum simdi. Hiç bir entegralde onu aramiyorum, iki bilinmeyenlerle ugrasmiyorum, “bildim” dedigimde tümcelerim. Bir kere sevdim, sanirim bir daha beceremedim!
Bir Kere Sevdim Kalbim Köreldi
Bir Kere Sevdim Kalbim Köreldi 2
Bir Kere Sevdim Kalbim Köreldi 3
Bir Kere Sevdim Kalbim Köreldi 4
Önceki İçerikSevdigimin Sevdigi…
Sonraki İçerikYazimi Kisa Çevirdin Bak Gözümde Yasa Leyle…
melek 20 Ekim 2011 at 00:00
cok güzel cok cok cok cokkkk………….yüreginize saglik..kaleminiz dert görmesin..
aylin erdem 21 Ekim 2011 at 00:00
sevgili itfsener, yazinizin güzel olmasi ve ilgimi çekmesiyle beraber duygu ve düsüncelerimizin de ortak bir yerde birlestigi konu olmus…
yüregine saglik 🙂
ltfsener 21 Ekim 2011 at 00:00
the life 27 Ekim 2011 at 00:00
Model pembe mezarlik dinliyorum bu aralar…Önceleri siradan gelirdi,herkesin dilindeydi.Sonra bir kere otur,adam akilli dinle dedim kendime!dinledim ve bayildim:))tam da sizin yaziniz ve benim hislerimi anlatiyor.Pembe düsler kurup,toz pembe yarinlar düsleyenlerin sizin yazinizdaki gibi zimparalanmistan öte kalpleriyle çiktiklari yalnizlik yoludur ask,kalp buruklugunu hayal kirikligi geçe!…Ellerinize saglik:)
Takip etmek isteyenlere: http://facebook.com/ltfsener