b'\n_START_ARTICLE_\nSofanapis antillanca\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek i rodzaj opisane zosta\xc5\x82y w 1989 roku przez Raymonda Forstera i Normana I. Platnicka na podstawie wielu okaz\xc3\xb3w obojga p\xc5\x82ci, od\xc5\x82owionych w latach 1981\xe2\x80\x931986. Miejsce typowe znajduje si\xc4\x99 przy drodze Antillanca, na wysoko\xc5\x9bci 720 m n.p.m., w Parku Narodowym Puyehue i to od niego pochodzi epitet gatunkowy, b\xc4\x99d\xc4\x85cy rzeczownikiem w apozycji.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nJest to paj\xc4\x85k drobnych rozmiar\xc3\xb3w. Holotypowy samiec ma 1,2 mm d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci cia\xc5\x82a przy karapaksie d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 0,52 mm, szeroko\xc5\x9bci 0,48 mm i wysoko\xc5\x9bci 0,24 mm oraz opistosomie (odw\xc5\x82oku) d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 0,75 mm, szeroko\xc5\x9bci 0,63 i wysoko\xc5\x9bci 0,83 mm. Allotypowa samica ma 1,52 mm d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci cia\xc5\x82a przy karapaksie d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 0,56 mm, szeroko\xc5\x9bci 0,52 mm i wysoko\xc5\x9bci 0,33 mm oraz opistosomie d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 0,94 mm, szeroko\xc5\x9bci 0,93 i wysoko\xc5\x9bci 1,09 mm. _NEWLINE_Kszta\xc5\x82t karapaksu w widoku od g\xc3\xb3ry jest gruszkowaty, najszerszy na wysoko\xc5\x9bci bioder II pary odn\xc3\xb3\xc5\xbcy. W widoku bocznym region oczny le\xc5\xbcy wy\xc5\xbcej ni\xc5\xbc ty\xc5\x82 cz\xc4\x99\xc5\x9bci g\xc5\x82owowej. Barwa karapaksu jest ciemnobr\xc4\x85zowa z ostro odgraniczonym obszarem jasnego, lekko zesklerotyzowanego osk\xc3\xb3rka wok\xc3\xb3\xc5\x82 pedicela. Na chetotaksj\xc4\x99 karapaksu sk\xc5\x82adaj\xc4\x85 si\xc4\x99 rozproszone szczecinki w regionie ocznym oraz dwie d\xc5\x82ugie i cienkie szczecinki wzd\xc5\x82u\xc5\xbc linii \xc5\x9brodkowej cz\xc4\x99\xc5\x9bci g\xc5\x82owowej. O\xc5\x9bmioro oczu ustawionych jest w dw\xc3\xb3ch rz\xc4\x99dach. W widoku od g\xc3\xb3ry oczy przednio-\xc5\x9brodkowe le\xc5\xbc\xc4\x85 bardziej z przodu ni\xc5\xbc przednio-boczne, tylno-\xc5\x9brodkowe bardziej z przodu ni\xc5\xbc tylno-boczne. W widoku od przodu oczy przednio-boczne le\xc5\xbc\xc4\x85 ni\xc5\xbcej ni\xc5\xbc przednio-\xc5\x9brodkowe, a tylno-boczne ni\xc5\xbcej ni\xc5\xbc tylno-\xc5\x9brodkowe. Oczy pary tylno-bocznej stykaj\xc4\x85 si\xc4\x99 z tymi przednio-bocznej. Oczy pary przednio-\xc5\x9brodkowej s\xc4\x85 koliste i stykaj\xc4\x85 si\xc4\x99 ze sob\xc4\x85, a oczy pary tylno-\xc5\x9brodkowej rozstawione s\xc4\x85 na odleg\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 r\xc3\xb3wn\xc4\x85 ich \xc5\x9brednicy._NEWLINE_Nadustek jest dwu- do trzykrotnie wy\xc5\xbcszego od oczu przednio-bocznej pary i w przednio-bocznych k\xc4\x85tach zaopatrzony w owalne pola gruczo\xc5\x82owe. Barwa szcz\xc4\x99koczu\xc5\x82k\xc3\xb3w i endyt\xc3\xb3w jest jasnobr\xc4\x85zowa, a wargi dolnej i sternum ciemnobr\xc4\x85zowa. Szcz\xc4\x99koczu\xc5\x82ki maj\xc4\x85 po dwa z\xc4\x99by na przednich kraw\xc4\x99dziach i s\xc4\x85 wykrojone poni\xc5\xbcej pazur\xc3\xb3w jadowych. Endyty s\xc4\x85 prostok\xc4\x85tne i szeroko odseparowane z ty\xc5\x82u. Warga dolna jest znacznie szersza ni\xc5\xbc d\xc5\x82u\xc5\xbcsza i zespolona z prawie tak szerokim jak d\xc5\x82ugim i z ty\xc5\x82u \xc5\x9bci\xc4\x99tym sternum. Kolejno\xc5\x9b\xc4\x87 par odn\xc3\xb3\xc5\xbcy od najd\xc5\x82u\xc5\xbcszej do najkr\xc3\xb3tszej przedstawia si\xc4\x99 nast\xc4\x99puj\xc4\x85co: I, IV, II, III. Barwa st\xc3\xb3p, nadstopi\xc3\xb3w i goleni jest jasnobr\xc4\x85zowa, za\xc5\x9b pozosta\xc5\x82ych segment\xc3\xb3w odn\xc3\xb3\xc5\xbcy \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82ta. Pierwsza para odn\xc3\xb3\xc5\xbcy nie jest nabrzmia\xc5\x82a, ma proste stopy i pozbawiona jest ostrogi na nadstopiu._NEWLINE_Opistosoma pozbawiona jest tarcz. Jej szary wierzch ma bia\xc5\x82y wz\xc3\xb3r z\xc5\x82o\xc5\xbcony z pod\xc5\x82u\xc5\xbcnego pasa \xc5\x9brodkowego i dw\xc3\xb3ch par uko\xc5\x9bnych pas\xc3\xb3w poprzecznych w przedniej po\xc5\x82owie oraz w\xc4\x85skich szewron\xc3\xb3w w tylnej po\xc5\x82owie. Sp\xc3\xb3d opistosomy jest ciemnoszary, z lekk\xc4\x85 sklerotyzacj\xc4\x85 w regionie epigastrycznym, nieobejmuj\xc4\x85c\xc4\x85 jednak przednich przetchlinek. Przednia cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 systemu oddechowego ma p\xc5\x82ucotchawki przekszta\xc5\x82cone w kilka d\xc5\x82ugich tchawek, a tylna cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 obejmuje cztery w\xc4\x85skie rurki tchawkowe uchodz\xc4\x85ce par\xc4\x85 przetchlinek tylnych. K\xc4\x85dzio\xc5\x82ki prz\xc4\x99dne wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 w liczbie sze\xc5\x9bciu, z kt\xc3\xb3rych \xc5\x9brodkowej i tylnej pary le\xc5\xbc\xc4\x85 w jednej linii prawie prostej. Wyd\xc5\x82u\xc5\xbconego sto\xc5\xbceczka nie otacza pier\xc5\x9bcie\xc5\x84 zesklerotyzowanego osk\xc3\xb3rka._NEWLINE_Nogog\xc5\x82aszczki samc\xc3\xb3w maj\xc4\x85 na rzepce apofiz\xc4\x99 retrolateraln\xc4\x85 wykszta\xc5\x82con\xc4\x85 w formie sko\xc5\x9bnej p\xc3\xb3\xc5\x82ki. Gole\xc5\x84 nogog\xc5\x82aszczka jest w ca\xc5\x82o\xc5\x9bci przesuni\xc4\x99ta na przednio-boczn\xc4\x85 stron\xc4\x99 niezmodyfikowanego cymbium. Prostej budowy bulbus ma du\xc5\xbcy kana\xc5\x82 brze\xc5\xbcny, wiod\xc4\x85cy do osadzonego nasadowo i robi\xc4\x85cego oko\xc5\x82o \xe2\x85\x94 obrotu wok\xc3\xb3\xc5\x82 bulubusa embolusa. Narz\xc4\x85dy rozrodcze samic cechuj\xc4\x85 d\xc5\x82ugie, bocznie skr\xc4\x99cone i przemieszone przewody nasienne, na kt\xc3\xb3rych przedzie umieszczone s\xc4\x85 szeroko odseparowane spermateki.\n_START_SECTION_\nEkologia i wyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nSofanapis antillanca jest kleptopaso\xc5\xbcytem paj\xc4\x85k\xc3\xb3w sieciowych, przede wszystkim z reliktowych rodzaj\xc3\xb3w Austrochilus (stwierdzone np. u A. forsteri) i Thaida (stwierdzone np. u T. peculiaris), nale\xc5\xbc\xc4\x85cych do po\xc5\x82udniowoameryka\xc5\x84skiej podrodziny Austrochilinae. Jest to pierwszy poznany kleptopaso\xc5\xbcytniczy przedstawiciel Anapidae i jedyny znany kleptopaso\xc5\xbcyt Austrochilidae. Sofanapis nie buduj\xc4\x85 w\xc5\x82asnych sieci \xc5\x82ownych, lecz przebywaj\xc4\x85 w sieciach gospodarzy, przy czym w jednej sieci mo\xc5\xbce przebywa\xc4\x87 ca\xc5\x82a ich grupa. Sieci Austrochilinae sk\xc5\x82adaj\xc4\x85 si\xc4\x99 z lejka i poziomej, jednowarstwowej p\xc5\x82aszczyzny \xc5\x82ownej. Dzie\xc5\x84 Sofanapis sp\xc4\x99dzaj\xc4\x85 zwisaj\xc4\x85c z nitek do\xc5\x9b\xc4\x87 g\xc5\x82\xc4\x99boko w uj\xc5\x9bciu lejka. Noc\xc4\x85 gromadz\xc4\x85 si\xc4\x99 przy otworze lejka, w pobli\xc5\xbcu p\xc5\x82aszczyzny \xc5\x82ownej, gdzie zwisaj\xc4\x85 z nitek sieci gospodarza albo te\xc5\xbc z w\xc5\x82asnor\xc4\x99cznie uprz\xc4\x99dzonej, delikatnej siateczki. \xc5\xbberowa\xc4\x87 mog\xc4\x85 na tej samej ofierze co gospodarz lub te\xc5\xbc na samodzielnie zlokalizowanym, drobnym owadzie. Zwi\xc4\x85zek z Austrochilinae nie ma charakteru obligatoryjnego i paj\xc4\x85ki te bywaj\xc4\x85 okazjonalnie znajdywane w sieciach Hahniidae i krzy\xc5\xbcakowatych, a tak\xc5\xbce pozyskiwane z \xc5\x9bci\xc3\xb3\xc5\x82ki le\xc5\x9bnej i mch\xc3\xb3w aparatem Tullgrena oraz z butwiej\xc4\x85cych pni i pniak\xc3\xb3w metod\xc4\x85 odymiania pyretryn\xc4\x85._NEWLINE_Paj\xc4\x85k neotropikalny, endemiczny dla Chile, gdzie wyst\xc4\x99puje w po\xc5\x82udniowo-\xc5\x9brodkowej cz\xc4\x99\xc5\x9bci kraju. Podawany z region\xc3\xb3w: Araukania, Biob\xc3\xado i Los Lagos. Znany m.in. z Parku Narodowego Puyehue oraz okolic pomnika przyrody Contulmo. Spotykany na rz\xc4\x99dnych od 15 do 720 m n.p.m. Zasiedla lasy strefy umiarkowanej.'