b'\n_START_ARTICLE_\nIbis andyjski\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisa\xc5\x82 Joel Asaph Allen w 1876. Opis ukaza\xc5\x82 si\xc4\x99 na \xc5\x82amach Bulletin of the Museum of Comparative Zoology at Harvard College. Holotyp pochodzi\xc5\x82 z okolic jeziora Titicaca w Peru. Autor zbada\xc5\x82 \xc5\x82\xc4\x85cznie 13 okaz\xc3\xb3w. Nada\xc5\x82 nowemu gatunkowi nazw\xc4\x99 Falcinellus Ridgwayi. Obecnie (2016) Mi\xc4\x99dzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza ibisa andyjskiego w rodzaju Plegadis. Jest to gatunek monotypowy.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a wynosi 56\xe2\x80\x9361 cm; masa cia\xc5\x82a samca 608\xe2\x80\x93734 g, samicy 478\xe2\x80\x93554 g. S\xc4\x85 to jak na ibisa \xc5\x9brednie rozmiary. D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 dzioba u 10 samc\xc3\xb3w wynosi\xc5\x82a od 108 do 127 mm, a u 7 samic \xe2\x80\x93 od 86 do 95 mm. Podstawow\xc4\x85 barw\xc4\x85 upierzenia jest fioletowobr\xc4\x85zowy. Na pokrywach skrzyd\xc5\x82owych mniejszych wyst\xc4\x99puje fioletowa i zielona opalizacja. G\xc5\x82owa i szyja maj\xc4\x85 barw\xc4\x99 matowokasztanow\xc4\x85. Skrzyd\xc5\x82a i ster\xc3\xb3wki w ca\xc5\x82ej powierzchni po\xc5\x82yskuj\xc4\x85 zielono, przy czym ogon jest ciemniejszy. T\xc4\x99cz\xc3\xb3wka czerwona, nogi i stopy czarne. W okresie spoczynkowym (w zimie) upierzenie staje si\xc4\x99 og\xc3\xb3\xc5\x82em bardziej matowe, upierzenie g\xc5\x82owy i szyi zmienia barw\xc4\x99 na ciemnobr\xc4\x85zow\xc4\x85 z drobnymi, bia\xc5\x82ymi paskami. W sezonie l\xc4\x99gowym g\xc5\x82owa i szyja staj\xc4\x85 si\xc4\x99 intensywnie kasztanowe.\n_START_SECTION_\nZasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania\n_START_PARAGRAPH_\nIbisy andyjskie wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 na wy\xc5\xbcynach centralnego Peru na po\xc5\x82udnie po Boliwi\xc4\x99, skrajnie p\xc3\xb3\xc5\x82nocne Chile i p\xc3\xb3\xc5\x82nocno-zachodni\xc4\x85 Argentyn\xc4\x99. Poza sezonem l\xc4\x99gowym odwiedzaj\xc4\x85 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc wybrze\xc5\xbce Peru, okazjonalnie gniazduj\xc4\x85 tam. Bywa\xc5\x82y odnotowywane na wysoko\xc5\x9bci od 3500 m n.p.m. do 4800 m n.p.m. (w Peru).\n_START_SECTION_\nEkologia i zachowanie\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\x9arodowiskiem \xc5\xbcycia ibis\xc3\xb3w andyjskich s\xc4\x85 wysokog\xc3\xb3rskie formacje ro\xc5\x9blinne typu puna. Mog\xc4\x85 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc wyst\xc4\x99powa\xc4\x87 w surowszym wysokog\xc3\xb3rskim klimacie, ale rzadko pojawiaj\xc4\x85 si\xc4\x99 w strefach subtropikalnych, z wyj\xc4\x85tkiem wybrze\xc5\xbca Peru. Poruszaj\xc4\x85 si\xc4\x99 one w stadach, przewa\xc5\xbcnie milcz\xc4\x85. Nie wiadomo, czym \xc5\xbcywi\xc4\x85 si\xc4\x99 ibisy andyjskie; najprawdopodobniej jedz\xc4\x85 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie stawonogi i inne bezkr\xc4\x99gowce. Prawdopodobnie s\xc4\x85 oportunistami; zbieraj\xc4\x85 si\xc4\x99 przyk\xc5\x82adowo du\xc5\xbcymi stadami w miejscach obfituj\xc4\x85cych w barwne larwy motyli.\n_START_SECTION_\nL\xc4\x99gi\n_START_PARAGRAPH_\nIbisy andyjskie gniazduj\xc4\x85 kolonijnie. Sezon jest zmienny; najwi\xc4\x99cej zniesie\xc5\x84 przypada na okres od kwietnia do lipca, ale w Peru stwierdzano zniesienia tak\xc5\xbce od grudnia do marca, a w Boliwii w listopadzie. Swoje gniazda zak\xc5\x82adaj\xc4\x85 w wysokich trzcinach na bagnach. W zniesieniu znajduje si\xc4\x99 jedno jajo, rzadko 2; jednak, wed\xc5\x82ug danych z niewoli, norm\xc4\x85 jest wyklucie si\xc4\x99 tylko jednego m\xc5\x82odego. Wymiary dla nieokre\xc5\x9blonej liczby jaj: 49,0-55,4 na 33,2-37,3 mm. Jaja w zoo w Chessington (Londyn) wykluwa\xc5\x82y si\xc4\x99 po 24 dniach inkubacji. Piskl\xc4\x99ta s\xc4\x85 ciemnobr\xc4\x85zowe, ich dzioby pokrywaj\xc4\x85 paski.\n_START_SECTION_\nStatus i zagro\xc5\xbcenia\n_START_PARAGRAPH_\nIUCN uznaje ibisa andyjskiego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2016). BirdLife International ocenia trend populacji jako spadkowy ze wzgl\xc4\x99du na post\xc4\x99puj\xc4\x85ce niszczenie \xc5\x9brodowiska.'