b'\n_START_ARTICLE_\nSibirocosa subsolana\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek opisany po raz pierwszy w 1907 przez polskiego arachnologa W\xc5\x82adys\xc5\x82awa Kulczy\xc5\x84skiego na podstawie okazu samicy jako Lycosa subsolana. W 1955 Roewer przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 gatunek do rodzaju Paradosa, a w 1979 Zjuzin umie\xc5\x9bci\xc5\x82 go w rodzaju Acantholycosa. W pracy opublikowanej w 2003 Juri M. Marusik, Galina N. Azarkina i Seppo Koponen umie\xc5\x9bcili gatunek w nowo utworzonym rodzaju Sibirocosa. W pracy tej r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc po raz pierwszy opisany zosta\xc5\x82 samiec gatunku na podstawie okaz\xc3\xb3w od\xc5\x82owionych w 1988 i 1990 roku.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a do 6,35 (7) mm. Karapaks d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci do 3,5 i szeroko\xc5\x9bci do 2,85 mm, barwy br\xc4\x85zowej do niemal czarnej. Wz\xc3\xb3r na karapaksie u samc\xc3\xb3w niemal\xc5\xbce nieobecny, wyst\xc4\x99puje u samic. U obu p\xc5\x82ci na odw\xc5\x82oku rudo-brunatny wz\xc3\xb3r w kszta\xc5\x82cie serca i oko\xc5\x82o\xc5\x9brodkowy rz\xc4\x85d bia\xc5\x82awych kropek. Samca mo\xc5\xbcna odr\xc3\xb3\xc5\xbcni\xc4\x87 od podobnego Sibirocosa kolymensis po wyposa\xc5\xbconym w dwa pazurki cymbium. Samice r\xc3\xb3\xc5\xbcni\xc4\x85 si\xc4\x99 nieco szerszymi fovea u S. subsolana.\n_START_SECTION_\nHabitat\n_START_PARAGRAPH_\nZasiedla skaliste pustynie i piar\xc5\xbcyska.\n_START_SECTION_\nRozprzestrzenienie\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek p\xc3\xb3\xc5\x82nocno-wschodniej, arktycznej i subarktycznej Rosji. Wyst\xc4\x99puje na Czukotce od uj\xc5\x9bcia Ko\xc5\x82ymy po jej wschodni kraniec oraz na Wyspie Wrangla. Mo\xc5\xbcliwe jest jego wyst\xc4\x99powanie na p\xc3\xb3\xc5\x82wyspie Seward na Alsce.'