b"\n_START_ARTICLE_\nBerosus interstitialis\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek ten opisany zosta\xc5\x82 w 1889 roku przez Edmonda J.B. Fleutiaux i Auguste\xe2\x80\x99a Sall\xc3\xa9 jako Berosus tessellatus. Jako miejsce typowe autorzy wskazali Grande-Terre i Trois-Rivi\xc3\xa8res w Gwadelupie. W 1924 Alfred Knisch nada\xc5\x82 taksonowi obecny epitet gatunkowy, ze wzgl\xc4\x99du na homonimi\xc4\x99 poprzedniej nazwy. Opisany w 1946 roku przez Armanda-Hippolyte'a d'Orchymonta B. stribalus zosta\xc5\x82 po raz pierwszy zsynonimizowany przez Eileen R. van Tassell w 1966, ale jej praca nie zosta\xc5\x82a opublikowana, w zwi\xc4\x85zku z czym oficjalnej synonimizacji dokonali Albert Deler-Hern\xc3\xa1ndez, Martin Fik\xc3\xa1\xc4\x8dek i Franklyn Cala-Riquelme w 2013 roku.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nChrz\xc4\x85szcz o ciele d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci od 5 do 5,3 mm. Ubarwienie g\xc5\x82owy metalicznie ciemnozielone, przedplecza jasne z dwoma ciemnymi pod\xc5\x82u\xc5\xbcnymi plamkami \xc5\x9brodkowymi, po\xc5\x82o\xc5\xbconymi blisko siebie. Jasne pokrywy maj\xc4\x85 przyciemnione punktowanie oraz wz\xc3\xb3r z ciemniejszych plamek na kt\xc3\xb3ry sk\xc5\x82adaj\xc4\x85 si\xc4\x99: kropki w przedniej i tylnej \xe2\x85\x93 mi\xc4\x99dzyrz\xc4\x99d\xc3\xb3w pierwszego i drugiego, na barkach, w po\xc5\x82owie d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci mi\xc4\x99dzyrz\xc4\x99d\xc3\xb3w si\xc3\xb3dmego i dziewi\xc4\x85tego oraz nieregularne na pozosta\xc5\x82ych mi\xc4\x99dzyrz\xc4\x99dach. Wierzcho\xc5\x82ki pokryw pe\xc5\x82ne. \xc5\x9ar\xc3\xb3dpiersie z blaszkowatym wyrostkiem o ma\xc5\x82ym, skierowanym brzusznie z\xc4\x99bie przednim i zaokr\xc4\x85glonej cz\xc4\x99\xc5\x9bci tylnej. Na pi\xc4\x85tym widocznym sternicie odw\xc5\x82oka g\xc5\x82\xc4\x99bokie, prawie prostok\xc4\x85tne wyci\xc4\x99cie z dwoma smuk\xc5\x82ymi z\xc4\x85bkami \xc5\x9brodkowymi, a na pierwszym widocznym sternicie pod\xc5\x82u\xc5\xbcny po\xc5\x82o\xc5\xbcony mi\xc4\x99dzy biodrami tylnych odn\xc3\xb3\xc5\xbcy. Samiec ma paramery dwukrotnie d\xc5\x82u\xc5\xbcsze od fallobazy, w widoku grzbietowym z z\xc4\x85bkiem u nasady, w widoku bocznym za\xc5\x9b szerokie opr\xc3\xb3cz z\xc4\x85bkowatego wierzcho\xc5\x82ka.\n_START_SECTION_\nRozprzestrzenienie\n_START_PARAGRAPH_\nOwad karaibski. Podawany z Baham\xc3\xb3w, Haiti, Portoryko, Gwadelupy, Wysp Dziewiczych i Kuby. Na tej ostatniej wykazany z prowincji: Artemisa, Camag\xc3\xbcey, Granma, Guant\xc3\xa1namo, Holgu\xc3\xadn, Isla de la Juventud, Las Tunas, Mayabeque, Matanzas, Pinar del R\xc3\xado i Santiago de Cuba."