b'\n_START_ARTICLE_\nDmitrij Dieminow\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nDmitrij Konstantinowicz Dieminow urodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 26 pa\xc5\xbadziernika 1903 roku w Tule, stolicy \xc3\xb3wczesnej guberni tulskiej. Od wrze\xc5\x9bnia 1922 roku by\xc5\x82 \xc5\xbco\xc5\x82nierzem Armii Czerwonej. W 1924 roku uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Tulsk\xc4\x85 Szko\xc5\x82\xc4\x99 Broni i zosta\xc5\x82 szefem uzbrojenia pu\xc5\x82ku kawalerii. Od marca 1931 roku pe\xc5\x82ni\xc5\x82 s\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x99 w zarz\xc4\x85dzie artylerii okr\xc4\x99gu wojskowego na stanowiskach szefa sektora, szefa oddzia\xc5\x82u i szefa inspekcji. Od czerwca 1939 roku by\xc5\x82 szefem inspekcji zaopatrzenia artyleryjskiego Grupy Frontowej Wojsk. W lipcu 1940 roku zosta\xc5\x82 szefem zarz\xc4\x85du zaopatrzenia artylerii frontu, a we wrze\xc5\x9bniu tego roku szefem zarz\xc4\x85du artyleryjskiego zaopatrzenia i zast\xc4\x99pc\xc4\x85 dow\xc3\xb3dcy artylerii frontu. 17 listopada 1942 roku zosta\xc5\x82 awansowany na genera\xc5\x82a majora s\xc5\x82u\xc5\xbcby intendenckiej (ros. \xd0\x93\xd0\xb5\xd0\xbd\xd0\xb5\xd1\x80\xd0\xb0\xd0\xbb-\xd0\xbc\xd0\xb0\xd0\xb9\xd0\xbe\xd1\x80 \xd0\xb8\xd0\xbd\xd1\x82\xd0\xb5\xd0\xbd\xd0\xb4\xd0\xb0\xd0\xbd\xd1\x82\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xb9 \xd1\x81\xd0\xbb\xd1\x83\xd0\xb6\xd0\xb1\xd1\x8b). Od pa\xc5\xbadziernika 1946 roku by\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 szefa G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du Artylerii Si\xc5\x82 Zbrojnych, a od wrze\xc5\x9bnia 1947 roku szefem Zarz\xc4\x85du Artyleryjskiego Zaopatrzenia i zast\xc4\x99pc\xc4\x85 dow\xc3\xb3dcy artylerii Grupy Radzieckich Okupacyjnych Wojsk w Niemczech._NEWLINE_8 kwietnia 1950 roku zosta\xc5\x82 przyj\xc4\x99ty do Wojska Polskiego w stopniu genera\xc5\x82a brygady i wyznaczony na stanowisko zast\xc4\x99pcy szefa Sztabu Generalnego WP do spraw planowania i uzbrojenia. 27 lutego 1952, mimo \xc5\xbce nie zna\xc5\x82 j\xc4\x99zyka polskiego, zosta\xc5\x82 szefem G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du Planowania, Uzbrojenia i Techniki Wojennej. Od 29 grudnia 1952 do 12 listopada 1956 ponownie by\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 szefa Sztabu Generalnego WP do spraw planowania i uzbrojenia. 12 sierpnia 1955 roku postanowieniem Rady Ministr\xc3\xb3w ZSRR zosta\xc5\x82 awansowany na genera\xc5\x82a porucznika s\xc5\x82u\xc5\xbcby in\xc5\xbcynieryjno-technicznej. 3 grudnia 1956 powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do ZSRR. Zmar\xc5\x82 12 kwietnia 1968 roku.'