b'\n_START_ARTICLE_\nBrat naszego Boga\n_START_SECTION_\nBudowa\n_START_PARAGRAPH_\nUtw\xc3\xb3r sk\xc5\x82ada si\xc4\x99 ze wst\xc4\x99pu i trzech akt\xc3\xb3w: Pracownia przeznacze\xc5\x84, W podziemiach gniewu, Dzie\xc5\x84 Brata. Mi\xc4\x99dzy poszczeg\xc3\xb3lnymi aktami wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 r\xc3\xb3\xc5\xbcnice czasowe.\n_START_SECTION_\nWst\xc4\x99p\n_START_PARAGRAPH_\nZawiera informacje autora na temat dramatu. Karol Wojty\xc5\x82a pisze: B\xc4\x99dzie to pr\xc3\xb3ba przenikni\xc4\x99cia cz\xc5\x82owieka (...), aby odnale\xc5\xba\xc4\x87 (...) ten szczeg\xc3\xb3lny b\xc5\x82ysk na ciemnym tle tej rzeczywisto\xc5\x9bci.\n_START_SECTION_\nPracownia Przeznacze\xc5\x84\n_START_PARAGRAPH_\nW pracowni malarskiej Adama Chmielowskiego znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 Maks i Stanis\xc5\x82aw. Z czasem zjawiaj\xc4\x85 si\xc4\x99 kolejne osoby: Pani Helena z m\xc4\x99\xc5\xbcem, Lucjan, Jerzy, a tak\xc5\xbce chwilowo Teolog ze Starsz\xc4\x85 Pani\xc4\x85. Rozmowy prowadzone na r\xc3\xb3\xc5\xbcne tematy: pos\xc5\x82annictwo sztuki, ludzka psychika, odbi\xc3\xb3r sztuki przez widza. Z dyskusji poznajemy tak\xc5\xbce Adama jako artyst\xc4\x99. Jest nietypowym malarzem, wra\xc5\xbcliwym i bardzo utalentowanym, ale zaczyna z lekcewa\xc5\xbceniem patrze\xc4\x87 na malarstwo. Nie traktuje tego jak zaw\xc3\xb3d, lecz pos\xc5\x82annictwo. Prze\xc5\xbcywa pewne rozterki, sta\xc5\x82 si\xc4\x99 tajemniczy i uduchowiony. Lucjan opowiada, jak pod koniec zimy wraca\xc5\x82 z Adamem i kilkoma przyjaci\xc3\xb3\xc5\x82mi od Hrabiego. Z\xc5\x82apa\xc5\x82a ich ulewa. Uciekaj\xc4\x85c przed ni\xc4\x85, znale\xc5\xbali si\xc4\x99 w przytu\xc5\x82ku dla bezdomnych. Od tamtej chwili nast\xc4\x85pi\xc5\x82a w Adamie przemiana. Zacz\xc4\x85\xc5\x82 interesowa\xc4\x87 si\xc4\x99 problemami ubogich i zaprasza\xc4\x87 ich do swej pracowni. Do Pracowni przychodzi Adam. Rozmawia ze znajduj\xc4\x85cymi si\xc4\x99 w pracowni o ub\xc3\xb3stwie, problemach spo\xc5\x82ecznych. Ubolewa nad krzywd\xc4\x85 bezdomnych i tym, \xc5\xbce bogaci nic z tym nie robi\xc4\x85. Uwa\xc5\xbca, \xc5\xbce istnieje odpowiedzialno\xc5\x9b\xc4\x87 za spo\xc5\x82ecze\xc5\x84stwo, kt\xc3\xb3ra zapewnia bezpiecze\xc5\x84stwo i zapobiega wybuchowi rewolucji. Chce dzia\xc5\x82a\xc4\x87, ale prze\xc5\xbcywa przez to rozterki. Narasta w nim nowe powo\xc5\x82anie, przed kt\xc3\xb3rym chce ucieka\xc4\x87. W mi\xc4\x99dzyczasie wszed\xc5\x82 Nieznajomy. Gdy wszyscy wychodz\xc4\x85, rozmawia z Adamem na temat gniewu i niezadowolenia robotnik\xc3\xb3w. Chce nam\xc3\xb3wi\xc4\x87 Adama do wzniecania buntu.\n_START_SECTION_\nW podziemiach gniewu\n_START_PARAGRAPH_\n1._NEWLINE_Miejska ogrzewalnia dla bezdomnych. S\xc5\x82ycha\xc4\x87 rozmowy przebywaj\xc4\x85cych w pomieszczeniu. Przybywa Adam i przynosi ze sob\xc4\x85 jedzenie, odzie\xc5\xbc. Jednemu bezdomnemu pomaga znale\xc5\xba\xc4\x87 prac\xc4\x99 w swojej pracowni. Jednak niekt\xc3\xb3rzy z przebywaj\xc4\x85cych w schronisku s\xc4\x85 przeciwni pomocy niesionej przez Adama. Uwa\xc5\xbcaj\xc4\x85 go za zwyk\xc5\x82ego bogacza. Dochodzi do b\xc3\xb3jki mi\xc4\x99dzy przeciwnikami i zwolennikami Adama. Malarz jest bezradny._NEWLINE_2._NEWLINE_Krakowska ulica. Adam prowadzi dyskusj\xc4\x99 z samym sob\xc4\x85 \xe2\x80\x93 ze swoim rozumem. \xe2\x80\x9eInteligencja\xe2\x80\x9d zarzuca mu porywanie si\xc4\x99 na niemo\xc5\xbcliwe, czyli walk\xc4\x99 z ub\xc3\xb3stwem. Obca jej jest wiara w Boga. Adam przerywa dyskusj\xc4\x99, gdy\xc5\xbc w bezdomnym opartym o latarni\xc4\x99 widzi Chrystusa. Postanawia mu pom\xc3\xb3c. Dawne idea\xc5\x82y w\xc5\x82asnego \xe2\x80\x9eja\xe2\x80\x9d sta\xc5\x82y si\xc4\x99 mu obce._NEWLINE_3._NEWLINE_Pracownia malarska. Adam namalowa\xc5\x82 w\xc5\x82a\xc5\x9bnie sw\xc3\xb3j obraz Ecce Homo. Rozmawia z wizerunkiem Chrystusa widocznym na obrazie. M\xc3\xb3wi o rozterkach, ci\xc4\x99\xc5\xbcko jest mu si\xc4\x99 wyrzec samego siebie. Zastanawia si\xc4\x99, czy Chrystus naprawd\xc4\x99 mieszka w ka\xc5\xbcdym cz\xc5\x82owieku. Nie jest zadowolony ze swego obrazu._NEWLINE_4._NEWLINE_Spowied\xc5\xba Adama. Adam czuje si\xc4\x99 zrezygnowany i nikomu niepotrzebny. Wida\xc4\x87 u niego rozdarcie. Spowiednik radzi mu: Daj si\xc4\x99 kszta\xc5\x82towa\xc4\x87 Mi\xc5\x82o\xc5\x9bci._NEWLINE_5._NEWLINE_Adam zn\xc3\xb3w przynosi bezdomnym w ogrzewalni ubrania i jedzenie. Bezdomni m\xc3\xb3wi\xc4\x85 mu o swoich problemach. Dziwi\xc4\x85 si\xc4\x99, \xc5\xbce Adam jest malarzem i nie nale\xc5\xbcy do bogaczy. Adam zaczyna dostrzega\xc4\x87 godno\xc5\x9b\xc4\x87 cz\xc5\x82owieka i tym samym Chrystusa w innych._NEWLINE_6._NEWLINE_Ulica krakowska. Adam zn\xc3\xb3w rozmawia z samym sob\xc4\x85 \xe2\x80\x93 ze swoim rozumem. Tym razem jest silniejszy. Odrzuca idea\xc5\x82y i rozumowe poznawanie \xc5\x9bwiata. Oddaje si\xc4\x99 Mi\xc5\x82o\xc5\x9bci. Porzuca my\xc5\x9bl o spaleniu obraz\xc3\xb3w._NEWLINE_7._NEWLINE_W pracowni odwiedzaj\xc4\x85 Adama wuj J\xc3\xb3zef i Marynia. Pr\xc3\xb3buj\xc4\x85 nam\xc3\xb3wi\xc4\x87 Adama do wyjazdu na wie\xc5\x9b. Rozmawiaj\xc4\x85 o prowadzonym przez wuja sieroci\xc5\x84cu, odpowiedzialno\xc5\x9bci i Mi\xc5\x82osierdziu. Wuj J\xc3\xb3zef i Marynia wychodz\xc4\x85. Adam podchodzi do obrazu Ecce homo. W Chrystusie odnajduje pi\xc4\x99kno, kt\xc3\xb3rego nie widzia\xc5\x82 wcze\xc5\x9bniej, rado\xc5\x9b\xc4\x87 i Mi\xc5\x82osierdzie. M\xc3\xb3wi: Wyniszczyli Ci\xc4\x99- | (...) Przy tym pozosta\xc5\x82e\xc5\x9b pi\xc4\x99kny (...) Takie pi\xc4\x99kno nazywa si\xc4\x99 Mi\xc5\x82osierdzie._NEWLINE_8._NEWLINE_Adam prowadzi kwest\xc4\x99 na rzecz miejskiej ogrzewalni. Spotyka Nieznajomego, z kt\xc3\xb3rym rozmawia\xc5\x82 w pracowni. Nieznajomy pr\xc3\xb3buje go przekona\xc4\x87, \xc5\xbce Mi\xc5\x82osierdzie tak naprawd\xc4\x99 nie zmieni sytuacji bezdomnych. Chce pokaza\xc4\x87 Adamowi swoj\xc4\x85 racj\xc4\x99, wi\xc4\x99c umawia si\xc4\x99 z nim na spotkanie w ogrzewalni. Gdy Nieznajomy oddala si\xc4\x99, Adam widzi swoich przyjaci\xc3\xb3\xc5\x82. Nie chce i\xc5\x9b\xc4\x87 z nimi, gdy\xc5\xbc za wa\xc5\xbcniejsz\xc4\x85 uznaje kwest\xc4\x99._NEWLINE_9._NEWLINE_Miejska ogrzewalnia. Nieznajomy pr\xc3\xb3buje przekona\xc4\x87 bezdomnych do wzniecenia buntu przeciw bogatym. Nie udaje si\xc4\x99 mu to, gdy\xc5\xbc nie zosta\xc5\x82 zrozumiany. Bezdomni uznaj\xc4\x85 go za kolejnego, kt\xc3\xb3ry obiecuje. Adam si\xc4\x99 wszystkiemu przygl\xc4\x85da i t\xc5\x82umaczy Nieznajomemu przyczyny pora\xc5\xbcki. Adam m\xc3\xb3wi na temat rewolucji duchowej, a do niej potrzeba Mi\xc5\x82osierdzia. Adam postanawia zosta\xc4\x87 z bezdomnymi.\n_START_SECTION_\nDzie\xc5\x84 Brata\n_START_PARAGRAPH_\nMiejska ogrzewalnia zostaje zamieniona na schronisko dla bezdomnych. Znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 w nim zakonnicy: sprz\xc4\x85taj\xc4\x85, prowadz\xc4\x85 rozmowy na temat ub\xc3\xb3stwa. Przybywa Brat Starszy i m\xc3\xb3wi o znaczeniu ub\xc3\xb3stwa. Przychodzi Hubert z pragnieniem wst\xc4\x85pienia do zakonu. Albert jednak go nie przyjmuje i nakazuje dalej szuka\xc4\x87 powo\xc5\x82ania, gdy\xc5\xbc jest zbyt \xe2\x80\x9ebogaty\xe2\x80\x9d. Nie zauwa\xc5\xbca Boga w ub\xc3\xb3stwie. R\xc3\xb3wnie\xc5\xbc zakonnicy nie rozumiej\xc4\x85 znaczenia ub\xc3\xb3stwa. Albert przemawia do braci. Uwa\xc5\xbca, \xc5\xbce ub\xc3\xb3stwo jest cierpieniem, kt\xc3\xb3re przybli\xc5\xbca do Boga, daje wolno\xc5\x9b\xc4\x87 i prawdziwe bogactwo. Pozwala widzie\xc4\x87 Chrystusa w ka\xc5\xbcdym. Bracia pogr\xc4\x85\xc5\xbcaj\xc4\x85 si\xc4\x99 w zadumie i modlitwie. Przybywa kilku zakonnik\xc3\xb3w z informacj\xc4\x85 o wybuchu buntu robotnik\xc3\xb3w w mie\xc5\x9bcie. Brat Starszy nieoczekiwanie usprawiedliwia wybuchy rewolucyjne w mie\xc5\x9bcie, bo s\xc4\x85 s\xc5\x82uszne. Po chwili dodaje: \xe2\x80\x9ewybra\xc5\x82em wi\xc4\x99ksz\xc4\x85 wolno\xc5\x9b\xc4\x87\xe2\x80\x9d.\n_START_SECTION_\nWymowa utworu\n_START_PARAGRAPH_\nDramat Karola Wojty\xc5\x82y jest utworem o istnieniu dw\xc3\xb3ch powo\xc5\x82a\xc5\x84 w jednym cz\xc5\x82owieku. G\xc5\x82\xc3\xb3wny bohater odczuwa powo\xc5\x82anie do sztuki i do niesienia pomocy potrzebuj\xc4\x85cym. Wywo\xc5\x82uje to w nim niemal rozdarcie wewn\xc4\x99trzne. Ostateczn\xc4\x85 decyzj\xc4\x99 podejmuje ogl\xc4\x85daj\xc4\x85c sw\xc3\xb3j obraz Ecce homo. W wizerunku Chrystusa odnajduje mi\xc5\x82osierdzie i odpowiedzialno\xc5\x9b\xc4\x87 za ubogich. Adam Chmielowski przemienia si\xc4\x99 w Brata Alberta i zak\xc5\x82ada zgromadzenie zakonne \xe2\x80\x93 Zgromadzenie Braci Albertyn\xc3\xb3w._NEWLINE_W utworze pojawia si\xc4\x99 te\xc5\xbc problem rewolucji. Przewija si\xc4\x99 w ca\xc5\x82ym utworze w rozmowach Adama i Nieznajomego \xe2\x80\x93 zwolennika rewolucji. Przewijaj\xc4\x85 si\xc4\x99 ich racje. Nieznajomy chce rewolucji skierowanej przeciwko bogatym, nastawionej na dobra materialne i polepszenie warunk\xc3\xb3w bytowych robotnik\xc3\xb3w. Adam natomiast uwa\xc5\xbca, \xc5\xbce konieczna jest jeszcze \xe2\x80\x9erewolucja\xe2\x80\x9d duchowa. W ostatniej scenie bracia zakonni rozmawiaj\xc4\x85 z Bratem Starszym (Bratem Albertem) o buncie robotniczym przeciw uprzywilejowanym. Brat Starszy m\xc3\xb3wi: Przecie\xc5\xbc wiecie, \xc5\xbce gniew musi wybuchn\xc4\x85\xc4\x87. Zw\xc5\x82aszcza jak jest wielki. (...) I potrwa, bo jest s\xc5\x82uszny (...) Wiem jednak, \xc5\xbce wybra\xc5\x82em wi\xc4\x99ksz\xc4\x85 wolno\xc5\x9b\xc4\x87. Bunt wobec ucisku, ch\xc4\x99\xc4\x87 wolno\xc5\x9bci jest uzasadniona i nie pot\xc4\x99piona, ale wi\xc4\x99ksz\xc4\x85 wolno\xc5\x9bci\xc4\x85 jest Mi\xc5\x82osierdzie. Karol Wojty\xc5\x82a pisa\xc5\x82 sw\xc3\xb3j dramat, gdy w Polsce powstawa\xc5\x82 komunizm. Jest to wi\xc4\x99c rozprawa z pogl\xc4\x85dami marksistowskimi. Autor da\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc wz\xc3\xb3r postawy dla duchowych wobec rewolucji.\n_START_SECTION_\nKarol Wojty\xc5\x82a i brat Albert\n_START_PARAGRAPH_\nKarol Wojty\xc5\x82a od najm\xc5\x82odszych lat widzia\xc5\x82 w Adamie Chmielowskim wz\xc3\xb3r do na\xc5\x9bladowania. Cz\xc4\x99sto por\xc3\xb3wnuje si\xc4\x99 \xc5\xbcycie przysz\xc5\x82ego papie\xc5\xbca do \xc5\xbcycia Brata Alberta. Obaj w m\xc5\x82odo\xc5\x9bci fascynowali si\xc4\x99 sztuk\xc4\x85, obaj r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc wybrali s\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x99 Bogu. Musieli wybra\xc4\x87 mi\xc4\x99dzy jednym powo\xc5\x82aniem a drugim. Jan Pawe\xc5\x82 II w ksi\xc4\x85\xc5\xbcce Dar i Tajemnica o Bracie Albercie pisa\xc5\x82: Dla mnie jego posta\xc4\x87 mia\xc5\x82a znaczenie decyduj\xc4\x85ce, poniewa\xc5\xbc w okresie mojego w\xc5\x82asnego odchodzenia od sztuki, od literatury i od teatru, znalaz\xc5\x82em w nim szczeg\xc3\xb3lnie duchowe oparcie i wz\xc3\xb3r radykalnego wyboru drogi powo\xc5\x82ania. Jako Jan Pawe\xc5\x82 II kanonizowa\xc5\x82 Brata Alberta 12 listopada 1989 roku.\n_START_SECTION_\nWydania drukiem i ekranizacja\n_START_PARAGRAPH_\nDramat zosta\xc5\x82 pierwszy raz wydany drukiem w \xe2\x80\x9eTygodniku Powszechnym\xe2\x80\x9d. Na podstawie dramatu w 1997 roku powsta\xc5\x82 film Brat naszego Boga w re\xc5\xbcyserii Krzysztofa Zanussiego. G\xc5\x82\xc3\xb3wne role zagrali: Scott Wilson, Christoph Waltz i Gra\xc5\xbcyna Szapo\xc5\x82owska.'