b'\n_START_ARTICLE_\nPapuasek\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisa\xc5\x82 George Robert Gray w 1849. Holotyp pochodzi\xc5\x82 z p\xc3\xb3\xc5\x82nocno-zachodniej Nowej Gwinei. Papuasek jest jedynym przedstawicielem rodzaju Trugon. IOC wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia 3 podgatunki. Nale\xc5\xbcy do s\xc5\x82abo poznanych gatunk\xc3\xb3w, od 1990 opublikowano zaledwie 3 prace naukowe na jego temat. Pokrewie\xc5\x84stwo z innymi gatunkami niejasne; mo\xc5\xbcliwe, \xc5\xbce jest blisko spokrewniony z rodzajem Otidiphaps.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nGo\xc5\x82\xc4\x85b ten osi\xc4\x85ga d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a 31\xe2\x80\x9335 cm, mas\xc4\x99 cia\xc5\x82a 323\xe2\x80\x93400 g. D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 skrzyd\xc5\x82a 165\xe2\x80\x93180 mm, ogona\xe2\x80\x93 95\xe2\x80\x93127 mm, dzioba \xe2\x80\x93 22\xe2\x80\x9325 mm, skoku \xe2\x80\x93 40\xe2\x80\x9345 mm. Wierzch cia\xc5\x82a jest ciemny od szaroniebieskiego do szaroczarnego, skrzyd\xc5\x82a i wierzch ogona mog\xc4\x85 by\xc4\x87 ciemno-br\xc4\x85zowawe. Brzuch jest koloru brzoskwiniowego. Nogi czerwone. Na g\xc5\x82owie widoczny jest charakterystyczny czubek z pi\xc3\xb3r. Wa\xc5\xbcn\xc4\x85 cech\xc4\x85 s\xc4\x85 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc bia\xc5\x82e policzki. Dzi\xc3\xb3b ma \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82ty na czubku, za\xc5\x9b czarny u nasady. Oczy przewa\xc5\xbcnie intensywnie czerwone.\n_START_SECTION_\nEkologia\n_START_PARAGRAPH_\nPtak ten wyst\xc4\x99puje w Indonezji i Papui-Nowej Gwinei, ale mo\xc5\xbce by\xc4\x87 nieobecny na niekt\xc3\xb3rych du\xc5\xbcych obszarach, takich jak Sepik-Ramu i w rejonach p\xc3\xb3\xc5\x82nocno-wschodnich Nowej Gwinei. Jego naturalne \xc5\x9brodowisko stanowi\xc4\x85 nizinne, wilgotne lasy tropikalne i subtropikalne, cho\xc4\x87 mo\xc5\xbce wyst\xc4\x99powa\xc4\x87 do wysoko\xc5\x9bci 650 m n.p.m, a w g\xc3\xb3rach Arfak nawet 1000 m n.p.m._NEWLINE_Przebywa g\xc5\x82\xc3\xb3wnie na ziemi. Zjada nasiona i owoce, z kt\xc3\xb3rych usuwa mi\xc4\x85\xc5\xbcsz i zjada pestki; mo\xc5\xbce, w przypadku jag\xc3\xb3d, zjada\xc4\x87 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc i mi\xc4\x85\xc5\xbcsz. Gniazda znajdowano od lutego do pa\xc5\xbadziernika, niezale\xc5\xbcnie od pory roku. Znosi tylko jedno jajo. Wysiaduj\xc4\x85 oba ptaki z pary, przypuszczalnie samiec wysiaduje w ci\xc4\x85gu dnia.\n_START_SECTION_\nZagro\xc5\xbcenia i ochrona\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek posiada du\xc5\xbcy zakres wyst\xc4\x99powania. Wielko\xc5\x9b\xc4\x87 populacji nie zosta\xc5\x82a okre\xc5\x9blona liczbowo, jednak mimo \xc5\xbce nie jest cz\xc4\x99sto spotykany, nie uwa\xc5\xbca si\xc4\x99 podej\xc5\x9bcia progu zagro\xc5\xbcenia w tym kryterium. Rozmieszczenie ptak\xc3\xb3w jest do\xc5\x9b\xc4\x87 nier\xc3\xb3wnomiernie, wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 zwykle w bardzo ma\xc5\x82ym zag\xc4\x99szczeniu, kt\xc3\xb3re jest szacowane na jednego osobnika na 10 ha. Trend populacji uwa\xc5\xbca si\xc4\x99 za stabilny, poniewa\xc5\xbc brak jest dowod\xc3\xb3w na jakiekolwiek spadki liczebno\xc5\x9bci oraz istotne zagro\xc5\xbcenia. Co prawda wiele las\xc3\xb3w w obr\xc4\x99bie jego wyst\xc4\x99powania jest zagro\xc5\xbconych wycink\xc4\x85, jednak nieznana jest tolerancja gatunku na wylesienia. Z tych powod\xc3\xb3w go\xc5\x82\xc4\x85b ten nie jest uwa\xc5\xbcany za gatunek zagro\xc5\xbcony i w klasyfikacji IUCN znajduje si\xc4\x99 w kategorii LC (2015).'