b"\n_START_ARTICLE_\nP\xc5\x82omiennik kongijski\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisa\xc5\x82 William Robert Ogilvie-Grant w 1906 na \xc5\x82amach Bulletin of the British Ornithologists' Club. Holotyp pochodzi\xc5\x82 z pasma Ruwenzori na obszarze Demokratycznej Republiki Konga. Zosta\xc5\x82 od\xc5\x82owiony 11 sierpnia 1906, by\xc5\x82a to doros\xc5\x82a samica. Autor nada\xc5\x82 mu nazw\xc4\x99 Spermospiza poliogenys. Obecnie (2016) Mi\xc4\x99dzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza p\xc5\x82omiennika kongijskiego w rodzaju Spermophaga. S. poliogenys jest gatunkiem monotypowym.\n_START_SECTION_\nZasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania\n_START_PARAGRAPH_\nP\xc5\x82omienniki kongijskie wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 w skrajnie po\xc5\x82udniowo-wschodniej cz\xc4\x99\xc5\x9bci Kamerunu, w p\xc3\xb3\xc5\x82nocnym Kongo (w Parku Narodowym Nouabal\xc3\xa9-Ndoki), w Demokratycznej Republice Konga i zachodniej Ugandzie (Las Semliki, na wysoko\xc5\x9bci 700\xe2\x80\x93800 m n.p.m.).\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a wynosi oko\xc5\x82o 14 cm, masa cia\xc5\x82a 18,7\xe2\x80\x9321,7 g. D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 skrzyd\xc5\x82a (nieokre\xc5\x9blona liczba osobnik\xc3\xb3w) wynosi 65\xe2\x80\x9373 mm. U holotypu d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 ogona wynosi\xc5\x82a oko\xc5\x82o 5 cm (2 cale), a skoku 22 mm (0,88 cala). Wyst\xc4\x99puje dymorfizm p\xc5\x82ciowy w upierzeniu. U samca czo\xc5\x82o, wierzch i boki g\xc5\x82owy, boki i prz\xc3\xb3d szyi, pier\xc5\x9b oraz boki maj\xc4\x85 barw\xc4\x99 jaskrawoczerwon\xc4\x85, niekiedy po\xc5\x82yskuj\xc4\x85c\xc4\x85. Kuper i pokrywy nadogonowe jaskrawoczerwone. Pozosta\xc5\x82a cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 upierzenia czarna. Skrzyd\xc5\x82a kr\xc3\xb3tkie i zaokr\xc4\x85glone. U samicy obszar od g\xc5\x82owy po g\xc3\xb3rn\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 grzbietu porastaj\xc4\x85 pi\xc3\xb3ra szare lub ciemnoszare, pozosta\xc5\x82\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 grzbietu i skrzyd\xc5\x82a \xe2\x80\x93 \xc5\x82upkowoszare. Pi\xc3\xb3ra te maj\xc4\x85 jednak po\xc5\x82yskliwe, czarne kraw\xc4\x99dzie, co nadaje wierzchniej stronie cia\xc5\x82a \xc5\x82uskowany wygl\xc4\x85d. Kuper i pokrywy nadogonowe jaskrawoczerwone. Broda, gard\xc5\x82o i g\xc3\xb3rna cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 piersi jaskrawoczerwone lub pomara\xc5\x84czowe z czerwonawym nalotem. Ster\xc3\xb3wki czarne. Ni\xc5\xbcsza cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 piersi, brzuch i boki szare lub ciemnoszare z niewielkimi, bia\xc5\x82ymi plamkami, wyst\xc4\x99puj\xc4\x85cymi zawsze po dwie, z ty\xc5\x82u po bokach cia\xc5\x82a i na pokrywach podogonowych przechodz\xc4\x85cymi w kreski. Dzi\xc3\xb3b u nasady wysoki, z zagi\xc4\x99t\xc4\x85 ku do\xc5\x82owi g\xc3\xb3rn\xc4\x85 kraw\xc4\x99dzi\xc4\x85; ma barw\xc4\x99 niebieskaw\xc4\x85 lub metalicznie niebiesk\xc4\x85 z czerwonymi lub r\xc3\xb3\xc5\xbcowymi kraw\xc4\x99dziami i ko\xc5\x84c\xc3\xb3wk\xc4\x85. T\xc4\x99cz\xc3\xb3wka br\xc4\x85zowa lub ciemnobr\xc4\x85zowa, obr\xc4\x85czka oczna jasnoniebieska.\n_START_SECTION_\nEkologia i zachowanie\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\x9arodowiskiem \xc5\xbcycia p\xc5\x82omiennik\xc3\xb3w kongijskich s\xc4\x85 lasy, zar\xc3\xb3wno pierwotne jak i wt\xc3\xb3rne, niekiedy zapuszczaj\xc4\x85c si\xc4\x99 na przecinki \xe2\x80\x93 rzadko jednak widuje si\xc4\x99 te ptaki na terenach otwartych. S\xc4\x85 bardzo skryte i trudne do zauwa\xc5\xbcenia. \xc5\xbbywi\xc4\x85 si\xc4\x99 stosunkowo du\xc5\xbcymi, twardymi nasionami, owadami i paj\xc4\x85kami. Rozr\xc3\xb3d s\xc5\x82abo poznany.\n_START_SECTION_\nL\xc4\x99gi\n_START_PARAGRAPH_\nW p\xc3\xb3\xc5\x82nocno-wschodniej Demokratycznej Republice Konga osobniki m\xc5\x82odociane widziane by\xc5\x82y w marcu, maju i czerwcu, a ptaki w kondycji rozrodczej od\xc5\x82awiane by\xc5\x82y od grudnia do lutego w maju i od sierpnia do wrze\xc5\x9bnia. Po raz pierwszy l\xc4\x99gi w Ugandzie obserwowano od 10 do 12 lipca 1992 po tym, jak przypadkiem wyp\xc5\x82oszono wysiaduj\xc4\x85c\xc4\x85 samic\xc4\x99. Gniazdo umieszczone by\xc5\x82o oko\xc5\x82o 2,5 m nad ziemi\xc4\x85 w rozwidleniu ga\xc5\x82\xc4\x99zi Cynometra alexandri. Mia\xc5\x82o wymiary oko\xc5\x82o 25 na 15 cm (autorzy nie podali, jaki mia\xc5\x82o kszta\xc5\x82t), budulec stanowi\xc5\x82y suche li\xc5\x9bcie i ga\xc5\x82\xc4\x85zki. Zniesienie liczy\xc5\x82o 3 jaja o bia\xc5\x82ych skorupkach i \xc5\x9brednich wymiarach 18 na 13 mm. Podobnie jak u innych przedstawicieli Spermophaga, piskl\xc4\x99ta maj\xc4\x85 \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82te podniebienie; przez j\xc4\x99zyk przebiega pas, podobnie jak u p\xc5\x82omiennik\xc3\xb3w czerwonog\xc5\x82owych (S. ruficapilla; u czarnog\xc5\x82owych, S. haematina, na j\xc4\x99zyku brak wzor\xc3\xb3w).\n_START_SECTION_\nStatus zagro\xc5\xbcenia\n_START_PARAGRAPH_\nIUCN uznaje p\xc5\x82omiennika czerwonog\xc5\x82owego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2016). BirdLife International uznaje trend populacji za stabilny ze wzgl\xc4\x99du na brak widocznych zagro\xc5\xbce\xc5\x84."