b'\n_START_ARTICLE_\nHugo Alfv\xc3\xa9n\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW latach 1887\xe2\x80\x931891 studiowa\xc5\x82 w konserwatorium w Sztokholmie u Johana Lindberga (skrzypce) oraz Johana Lindegrena (kompozycja). Studiowa\xc5\x82 tak\xc5\xbce malarstwo. Od 1890 do 1897 roku by\xc5\x82 drugim skrzypkiem w kapeli dworskiej w Sztokholmie. Po uko\xc5\x84czeniu studi\xc3\xb3w kontynuowa\xc5\x82 nauk\xc4\x99 gry na skrzypcach u Larsa Zetterquista. W latach 1896\xe2\x80\x931903 odby\xc5\x82 podr\xc3\xb3\xc5\xbc do Francji, Niemiec, Belgii, Hiszpanii, W\xc5\x82och i Austrii. W Brukseli uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 u C\xc3\xa9sara Thomsona. Po powrocie do Szwecji wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 w latach 1903\xe2\x80\x931904 kompozycj\xc4\x99 w sztokholmskim konserwatorium._NEWLINE_Dyrygowa\xc5\x82 licznymi ch\xc3\xb3rami, m.in. Siljan i Orphei Dr\xc3\xa4ngar. W 1908 roku zosta\xc5\x82 wybrany cz\xc5\x82onkiem Kr\xc3\xb3lewskiej Akademii Muzycznej. Od 1910 do przej\xc5\x9bcia na emerytur\xc4\x99 w 1939 roku by\xc5\x82 dyrektorem muzycznym Uniwersytetu w Uppsali. W latach 1921\xe2\x80\x931943 pierwszy dyrygent szwedzkiego zwi\xc4\x85zku ch\xc3\xb3r\xc3\xb3w m\xc4\x99skich (Svenska S\xc3\xa5ngarf\xc3\xb6rbundet)._NEWLINE_Doctor honoris causa Uniwersytetu w Uppsali (1917).\n_START_SECTION_\nTw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nMuzyka Alfv\xc3\xa9na utrzymana by\xc5\x82a w tradycji p\xc3\xb3\xc5\xbanoromantycznej, z wyra\xc5\xbanymi nawi\xc4\x85zaniami do tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci Wagnera i Straussa. Wprowadzi\xc5\x82 do muzyki szwedzkiej inspiracje rodzimym folklorem, a tak\xc5\xbce przyczyni\xc5\x82 si\xc4\x99 do rozbudzenia w\xc5\x9br\xc3\xb3d muzyk\xc3\xb3w szwedzkich zainteresowania symfoni\xc4\x85, wcze\xc5\x9bniej ma\xc5\x82o popularnym gatunkiem. Wiele jego utwor\xc3\xb3w ma charakter programowy._NEWLINE_Skomponowa\xc5\x82 m.in. 5 symfonii (I f-moll 1897, II D-dur 1898\xe2\x80\x931899, III E-dur 1905, IV c-moll \xe2\x80\x9eFr\xc3\xa5n havsbandet\xe2\x80\x9d 1918\xe2\x80\x931919, V a-moll 1942\xe2\x80\x931952), poemat symfoniczny En sk\xc3\xa4rg\xc3\xa5rdss\xc3\xa4gen (1905), rapsodie Midsommarvaka (1903), Uppsalarapsodi (1907) i Dalarapsodi (1937), Sonat\xc4\x99 c-moll na skrzypce i fortepian (1896), Romans na skrzypce i fortepian (1896), Elegi\xc4\x99 na r\xc3\xb3g i orkiestr\xc4\x99 (1898), liczne pie\xc5\x9bni (w tym Marias s\xc3\xa5nger na g\xc5\x82os i fortepian, 1905), oratorium Herrens b\xc3\xb6n (1899\xe2\x80\x931901), kantaty._NEWLINE_W latach 1946\xe2\x80\x931952 opublikowa\xc5\x82 swoj\xc4\x85 czterotomow\xc4\x85 autobiografi\xc4\x99.'