b'\n_START_ARTICLE_\nUrsus wenzensis\n_START_SECTION_\nHistoria odkrycia i bada\xc5\x84\n_START_PARAGRAPH_\nKopalne \xc5\x9blady wyst\xc4\x99powania gatunku wypreparowa\xc5\x82 z brekcji kostnej zebranej w rezerwacie przyrody W\xc4\x99\xc5\xbce polski zoolog Jan Stach. Formalny opis U. wenzensis zamie\xc5\x9bci\xc5\x82 w czasopi\xc5\x9bmie \xe2\x80\x9eActa Geologica Polonica\xe2\x80\x9d w 1959 roku. W 1969 roku zoolog i paleozoolog Zbigniew Ryziewicz dokona\xc5\x82 por\xc3\xb3wnania rozwoju \xc5\xbcuchw i uz\xc4\x99bienia gatunk\xc3\xb3w Ursus wenzensis Stach z czaszkami nied\xc5\xbawiedzia brunatnego (U. arctos L.), nied\xc5\xbawiedzia polarnego (U. (Thalarctos) maritimus Phipps) i U. etruscus Cuvier. Na podstawie bada\xc5\x84 przedstawi\xc5\x82 wnioski, \xc5\xbce najwcze\xc5\x9bniejszymi przedstawicielami plioce\xc5\x84skich nied\xc5\xbawiedzi rodzaju Ursus by\xc5\x82y U. boeckhi Schlosser i U. ruscinensis Deperet. Ich prawdopodobnym praprzodkiem by\xc5\x82 Ursavus brevirhinus Hofmann. Potomkiem gatunku U. boeckhi by\xc5\x82 U. wenzensis._NEWLINE_Uz\xc4\x99bienie U. wenzensis jest podobne do uz\xc4\x99bienia nied\xc5\xbawiedzia malajskiego (Helarctos malayanus Raffles). Szczebel ewolucyjny U. wenzensis jest por\xc3\xb3wnywalny ze szczeblem ewolucyjnym U. etruscus czy U. arvernensis, ale ich ewolucja pod\xc4\x85\xc5\xbca\xc5\x82a w r\xc3\xb3\xc5\xbcnych kierunkach rozwojowych.\n_START_SECTION_\nOkazy ko\xc5\x9b\xc4\x87ca U. wenzensis w zbiorach\n_START_PARAGRAPH_\nW zbiorach muzealnych znajduje si\xc4\x99 niewiele wypreparowanych okaz\xc3\xb3w ko\xc5\x9b\xc4\x87ca U. wenzensis. Czaszka holotypu, kt\xc3\xb3rym by\xc5\x82 osobnik m\xc5\x82ody, oraz czaszka osobnika doros\xc5\x82ego s\xc4\x85 w posiadaniu Zak\xc5\x82adu Zoologii Systematycznej PAN. Okazy ko\xc5\x9b\xc4\x87ca U. wenzensis znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 tak\xc5\xbce w zbiorach Muzeum Ziemi PAN w Warszawie.'