b'\n_START_ARTICLE_\nOskar Karliner\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w Drohobyczu w rodzinie \xc5\xbcydowskiej, jako syn Chaima Karlinera. W 1926 rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiello\xc5\x84skim w Krakowie, sk\xc4\x85d w 1932 zosta\xc5\x82 relegowany za dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 komunistyczn\xc4\x85. Tytu\xc5\x82 magistra uzyska\xc5\x82 dopiero w 1952 na Uniwersytecie Warszawskim._NEWLINE_W 1924 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Komunistycznego Zwi\xc4\x85zku M\xc5\x82odzie\xc5\xbcy Zachodniej Ukrainy (KZMZU). W latach 1928-1929 dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w PPS-Lewicy, w ramach kt\xc3\xb3rej sprawowa\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 sekretarza Komitetu Miejskiego w Drohobyczu. Pod koniec 1930 zacz\xc4\x85\xc5\x82 dzia\xc5\x82a\xc4\x87 w Wydziale Wojskowym KC Komunistycznej Partii Polski w Krakowie. Redagowa\xc5\x82 i rozpowszechnia\xc5\x82 ulotki i odezwy komunistyczne. 8 czerwca 1932 zosta\xc5\x82 aresztowany, a obok Romana \xc5\x9aliwy by\xc5\x82 jednym z g\xc5\x82\xc3\xb3wnych oskar\xc5\xbconych w procesie dzia\xc5\x82aczy Wydzia\xc5\x82u Wojskowego KC KPP (tzw."wojsk\xc3\xb3wki"). 13 lutego 1934 zosta\xc5\x82 skazany na 6 lat wi\xc4\x99zienia. Na wolno\xc5\x9b\xc4\x87 wyszed\xc5\x82 1 wrze\xc5\x9bnia 1936 na mocy amnestii, po czym znajdowa\xc5\x82 si\xc4\x99 pod nadzorem policyjnym. Podj\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 jako urz\xc4\x99dnik w Domu Meblowym "Fortuna" w Sosnowcu._NEWLINE_Po agresji ZSRR na Polsk\xc4\x99 przeszed\xc5\x82 na teren okupacji sowieckiej. Pracowa\xc5\x82 jako urz\xc4\x99dnik w Miejskim Biurze Opa\xc5\x82owym, nast\xc4\x99pnie w Obwodowej Komisji Planowania w Drohobyczu. Po ataku Niemiec na ZSRR zmobilizowany do Armii Czerwonej. W lipcu zosta\xc5\x82 ranny pod Humaniem, trafi\xc5\x82 do szpitala, a w listopadzie 1941 zosta\xc5\x82 wcielony do batalionu pracy. W latach 1943-1944 by\xc5\x82 konwojentem, a nast\xc4\x99pnie urz\xc4\x99dnikiem w le\xc5\x9bnym przedsi\xc4\x99biorstwie transportowym w Maryjskiej ASRR._NEWLINE_Po nawi\xc4\x85zaniu kontaktu ze Zwi\xc4\x85zkiem Patriot\xc3\xb3w Polskich, w lipcu 1944 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Ludowego Wojska Polskiego. Pocz\xc4\x85tkowo by\xc5\x82 oficerem \xc5\x9bledczym w prokuraturze 2 Armii, potem 1 Okr\xc4\x99gu Wojskowego. Od 1946 cz\xc5\x82onek Polskiej Partii Robotniczej, od 1948 PZPR. 31 grudnia 1945 rozkazem Naczelnego Dow\xc3\xb3dztwa awansowany na majora. Od marca 1946 by\xc5\x82 szefem Rejonowej Prokuratury Wojskowej w Poznaniu, potem w Krakowie. Oskar\xc5\xbca\xc5\x82 w procesie kierownictwa PPS-WRN w listopadzie 1948 w Warszawie. W listopadzie 1949 zosta\xc5\x82 mianowany I zast\xc4\x99pc\xc4\x85 prezesa Najwy\xc5\xbcszego S\xc4\x85du Wojskowego (NSW). Od 1953 pracowa\xc5\x82 w Generalnej Prokuraturze Wojskowej. Od marca 1954 by\xc5\x82 szefem Zarz\xc4\x85du S\xc4\x85downictwa Wojskowego. By\xc5\x82 autorem uzasadnienia wyroku w procesie gen. Stanis\xc5\x82awa Tatara. Z jego udzia\xc5\x82em by\xc5\x82y ferowane niemal wszystkie wyroki \xc5\x9bmierci na oficer\xc3\xb3w._NEWLINE_Komisja do zbadania odpowiedzialno\xc5\x9bci by\xc5\x82ych pracownik\xc3\xb3w G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du Informacji, Naczelnej Prokuratury Wojskowej i NSW (powo\xc5\x82ana w 1956) ustali\xc5\x82a, \xc5\xbce Karliner jest odpowiedzialny m.in. za wprowadzenie praktyki przed\xc5\x82u\xc5\xbcania areszt\xc3\xb3w, zapocz\xc4\x85tkowanie w NSW bezzasadnego zaostrzania represji karnej i wyrokowanie na podstawie niepewnych dowod\xc3\xb3w, wywieranie nacisku na s\xc4\x85d w kierunku skazania na okre\xc5\x9blone wysokie kary (wed\xc5\x82ug sugestii organ\xc3\xb3w bezpiecze\xc5\x84stwa, jak r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc z w\xc5\x82asnej inicjatywy) i za nastawianie wyrok\xc3\xb3w s\xc4\x85dowych na jak najdalej id\xc4\x85c\xc4\x85 uleg\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 wobec \xc5\xbc\xc4\x85da\xc5\x84 organ\xc3\xb3w \xc5\x9bledczych i prokuratury z pogwa\xc5\x82ceniem prawa oskar\xc5\xbconych do obrony. Mimo \xc5\xbce Komisja wnioskowa\xc5\x82a m.in. degradacj\xc4\x99 Karlinera do stopnia majora rezerwy i zakaz pracy w wymiarze sprawiedliwo\xc5\x9bci na 5 lat, 13 grudnia 1956 zosta\xc5\x82 zdemobilizowany w stopniu pu\xc5\x82kownika. W 1957 zosta\xc5\x82 dyrektorem Zespo\xc5\x82u Wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracy Mi\xc4\x99dzynarodowej w Biurze Pe\xc5\x82nomocnika Rz\xc4\x85du ds. Wykorzystania Energii J\xc4\x85drowej._NEWLINE_W marcu 1968 na fali antysemickiej nagonki, kt\xc3\xb3ra by\xc5\x82a efektem wydarze\xc5\x84 marcowych, zosta\xc5\x82 wydalony z PZPR. Po zwolnieniu z pracy i przej\xc5\x9bciu na rent\xc4\x99 wojskow\xc4\x85 w 1969 wyjecha\xc5\x82 do Izraela, gdzie zmar\xc5\x82.'