b'\n_START_ARTICLE_\nLeopold Auer\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nAuer urodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w 1845 roku w \xc5\xbcydowskiej rodzinie osiad\xc5\x82ej w w\xc4\x99gierskim Veszpr\xc3\xa9m. Systematyczn\xc4\x85 nauk\xc4\x99 gry na skrzypcach rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 w 1855 roku w konserwatorium w Budapeszcie u D\xc3\xa1vidn\xc3\xa1la Ridleya-Kohnego, kontynuowa\xc5\x82 j\xc4\x85 w latach 1857-1858 w konserwatorium w Wiedniu u Jakoba Donta i Josepha Hellmesbergera oraz w 1861 roku u Jeana Delphina Alarda w Pary\xc5\xbcu. W latach 1863-1864 studiowa\xc5\x82 u Josepha Joachima w Hanowerze, uzupe\xc5\x82niaj\xc4\x85c umiej\xc4\x99tno\xc5\x9bci w zakresie gry solowej, kameralnej i orkiestrowej. W latach 1864-1866 by\xc5\x82 koncertmistrzem orkiestry w D\xc3\xbcsseldorfie, nast\xc4\x99pnie w Hamburgu, gdzie kierowa\xc5\x82 kwartetem smyczkowym, a p\xc3\xb3\xc5\xbaniej, do 1868 roku, gra\xc5\x82 jako pierwszy skrzypek w kwartecie braci M\xc3\xbcller\xc3\xb3w. W maju 1868 roku koncertowa\xc5\x82 z Antonem Rubinsteinem w Londynie, a w pa\xc5\xbadzierniku wyjecha\xc5\x82 do Rosji na trzyletnie tourn\xc3\xa9. Pozosta\xc5\x82 tam jednak znacznie d\xc5\x82u\xc5\xbcej: w roku 1883 uzyska\xc5\x82 rosyjskie obywatelstwo, a trzyna\xc5\x9bcie lat p\xc3\xb3\xc5\xbaniej carsk\xc4\x85 nobilitacj\xc4\x99. W latach 1867-1917 prowadzi\xc5\x82 klas\xc4\x99 gry skrzypcowej i kameralistyki w konserwatorium w Petersburgu. Do 1906 roku by\xc5\x82 solist\xc4\x85 i kierownikiem kwartetu Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego, a od 1872 roku solist\xc4\x85 w orkiestrze Teatru Maryjskiego (obydwie funkcje przej\xc4\x85\xc5\x82 od Henryka Wieniawskiego). Od 1874 roku zajmowa\xc5\x82 te\xc5\xbc stanowisko nadwornego solisty cara, a w 1883 roku rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 dyrygenck\xc4\x85 i w sezonach 1883-1884, 1887-1892 i 1894-1895 prowadzi\xc5\x82 koncerty symfoniczne Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego. Do 1917 roku rozwija\xc5\x82 bardzo o\xc5\xbcywion\xc4\x85 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 spo\xc5\x82eczn\xc4\x85, organizacyjn\xc4\x85, a przede wszystkim koncertow\xc4\x85. Wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 jako solista i dyrygent w Rosji i w ca\xc5\x82ej Europie (w tym wielokrotnie w Polsce). Uczestniczy\xc5\x82 jako oficjalny przedstawiciel Rosji w wielu mi\xc4\x99dzynarodowych kongresach i konkursach. Po wydarzeniach rewolucyjnych w Rosji, w trakcie niepewnego rozstrzygni\xc4\x99cia wojny domowej, wyemigrowa\xc5\x82 do Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych (1918 rok). Tam kontynuowa\xc5\x82 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 pedagogiczn\xc4\x85 w Institut of Music Art (p\xc3\xb3\xc5\xbaniejsza Juilliard School) w Nowym Jorku i w Curtis Institute of Music w Filadelfii. Pomimo s\xc4\x99dziwego wieku nadal koncertowa\xc5\x82. Od 1924 roku wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 w Carnegie Hall. W 1928 roku otrzyma\xc5\x82 obywatelstwo ameryka\xc5\x84skie. Zmar\xc5\x82 w poddrezde\xc5\x84skim Loschwitz 15 lipca 1930 roku, podczas odbywania tourn\xc3\xa9e w Niemczech.\n_START_SECTION_\nTw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nAuer uznany jest za tw\xc3\xb3rc\xc4\x99 rosyjskiej szko\xc5\x82y skrzypcowej, mia\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie wielkie osi\xc4\x85gni\xc4\x99cia w dziedzinie wykonawstwa, jak i pedagogiki. Do uczni\xc3\xb3w Auera nale\xc5\xbceli m.in.: Konstanty Gorski, Josif Achron, Jascha Heifetz, Efrem Zimbalist, Michai\xc5\x82 Elman, Nathan Milstein i Emil M\xc5\x82ynarski. Wielu uczni\xc3\xb3w-cudzoziemc\xc3\xb3w kszta\xc5\x82ci\xc5\x82o si\xc4\x99 w latach 1906-1911 u Auera w Londynie. Leopold Auer jest autorem licznych transkrypt\xc3\xb3w i opracowa\xc5\x84 literatury skrzypcowej, komponowa\xc5\x82 tak\xc5\xbce utwory na skrzypce i orkiestr\xc4\x99, np. Rapsodie hongroise, Tarantelle de concert. Sukcesy w wykonawstwie i pedagogice zawdzi\xc4\x99cza\xc5\x82 swej nowatorskiej technice, g\xc5\x82\xc4\x99bokiej wiedzy o stylach wykonawstwa oraz rozleg\xc5\x82ej i wszechstronnej kulturze muzycznej. Podczas dyrygentury wyst\xc4\x99p\xc3\xb3w zagranicznych propagowa\xc5\x82 rosyjsk\xc4\x85 muzyk\xc4\x99 symfoniczn\xc4\x85, poprowadzi\xc5\x82 m.in. kilka zagranicznych prawykona\xc5\x84 utwor\xc3\xb3w Piotra Czajkowskiego. Jako skrzypek koncertowa\xc5\x82 z wieloma artystami \xc5\x9bwiatowej s\xc5\x82awy, jak np. z Eugenem d\xe2\x80\x99Albertem, Raoulem Pugno, Teodorem Leszetyckim, J\xc3\xb3zefem Wieniawskim i Siergiejem Taniejewem, ponadto regularnie wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 z Antonem Rubinsteinem i Ann\xc4\x85 Jesipow\xc4\x85.'