b'\n_START_ARTICLE_\nJan Rodowicz\n_START_SECTION_\nM\xc5\x82odo\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nBy\xc5\x82 synem Kazimierza Rodowicza, in\xc5\xbcyniera i profesora Politechniki Warszawskiej, i Zofii z domu Bortnowskiej, siostry gen. W\xc5\x82adys\xc5\x82awa Bortnowskiego. Ucz\xc4\x99szcza\xc5\x82 do prywatnej Szko\xc5\x82y Powszechnej Towarzystwa Ziemi Mazowieckiej, gdzie zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem 21 Warszawskiej Dru\xc5\xbcyny Harcerskiej im. gen. Ignacego Pr\xc4\x85dzy\xc5\x84skiego. W latach 1935\xe2\x80\x931939 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 w Pa\xc5\x84stwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego, w kt\xc3\xb3rym wiosn\xc4\x85 1939 zda\xc5\x82 tzw. ma\xc5\x82\xc4\x85 matur\xc4\x99. W tym czasie kontynuowa\xc5\x82 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 harcersk\xc4\x85 w szeregach 23 Warszawskiej Dru\xc5\xbcyny Harcerskiej im. Boles\xc5\x82awa Chrobrego, s\xc5\x82ynnej \xe2\x80\x9ePomara\xc5\x84czarni\xe2\x80\x9d, w kt\xc3\xb3rej pozna\xc5\x82 wielu p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszych legendarnych cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w Szarych Szereg\xc3\xb3w, m.in. Tadeusza Zawadzkiego, Aleksego Dawidowskiego i Jana Bytnara. W harcerstwie uzyska\xc5\x82 stopie\xc5\x84 podharcmistrza.\n_START_SECTION_\nUdzia\xc5\x82 w powstaniu warszawskim\n_START_PARAGRAPH_\nPodczas powstania walczy\xc5\x82 pocz\xc4\x85tkowo na Woli jako zast\xc4\x99pca dow\xc3\xb3dcy 3. plutonu \xe2\x80\x9eFelek\xe2\x80\x9d 2. kompanii \xe2\x80\x9eRudy\xe2\x80\x9d Batalionu \xe2\x80\x9eZo\xc5\x9bka\xe2\x80\x9d, kt\xc3\xb3ry wchodzi\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad zgrupowania Kedywu KG AK pp\xc5\x82k Jana Mazurkiewicza ps. \xe2\x80\x9eRados\xc5\x82aw\xe2\x80\x9d. 2 sierpnia wraz z dru\xc5\xbcynami 2. i 4. plutonu \xe2\x80\x9eFelek\xe2\x80\x9d uczestniczy\xc5\x82 w zaj\xc4\x99ciu budynku szko\xc5\x82y powszechnej przy ul. Spokojnej 13 w s\xc4\x85siedztwie Cmentarza Pow\xc4\x85zkowskiego. Odznaczy\xc5\x82 si\xc4\x99 szczeg\xc3\xb3lnie 8 sierpnia w walkach o cmentarze, podczas przeciwnatarcia plutonu \xe2\x80\x9eFelek\xe2\x80\x9d, poprowadzonego z Cmentarza Ewangelickiego w kierunku ul. M\xc5\x82ynarskiej i So\xc5\x82tyka. Pluton w walce wr\xc4\x99cz wypar\xc5\x82 Niemc\xc3\xb3w z cmentarza, zajmuj\xc4\x85c cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 ul. So\xc5\x82tyka i M\xc5\x82ynarskiej oraz zdobywaj\xc4\x85c przy tym znaczne ilo\xc5\x9bci broni i zadaj\xc4\x85c du\xc5\xbce straty nieprzyjacielowi. 9 sierpnia zosta\xc5\x82 ci\xc4\x99\xc5\xbcko ranny w lewe p\xc5\x82uco podczas natarcia na gmach szko\xc5\x82y przy ul. Spokojnej 13. Przewieziono go do Szpitala Jana Bo\xc5\xbcego przy ul. Bonifraterskiej 12 na Starym Mie\xc5\x9bcie, a nast\xc4\x99pnie do szpitala batalionowego przy ul. Miodowej 23 \xe2\x80\x93 D\xc5\x82ugiej 21. 11 sierpnia za odznaczenie si\xc4\x99 w walkach na terenie dzia\xc5\x82a\xc5\x84 Grupy \xe2\x80\x9eP\xc3\xb3\xc5\x82noc\xe2\x80\x9d otrzyma\xc5\x82 Krzy\xc5\xbc Srebrny Orderu Virtuti Militari V klasy. W tym czasie awansowa\xc5\x82 te\xc5\xbc do stopnia porucznika. 31 sierpnia podczas ewakuacji Star\xc3\xb3wki przeszed\xc5\x82 kana\xc5\x82ami z grup\xc4\x85 rannych \xc5\xbco\xc5\x82nierzy Batalionu \xe2\x80\x9eZo\xc5\x9bka\xe2\x80\x9d do \xc5\x9ar\xc3\xb3dmie\xc5\x9bcia-P\xc3\xb3\xc5\x82noc. Do 8 wrze\xc5\x9bnia leczy\xc5\x82 si\xc4\x99 w szpitalu przy ul. Ho\xc5\xbcej 36, sk\xc4\x85d do\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82 do swojego oddzia\xc5\x82u walcz\xc4\x85cego na G\xc3\xb3rnym Czerniakowie. 15 wrze\xc5\x9bnia na ostatniej reducie obrony oddzia\xc5\x82\xc3\xb3w \xe2\x80\x9eBrody 53\xe2\x80\x9d zosta\xc5\x82 ponownie ranny w lewe rami\xc4\x99 i \xc5\x82opatk\xc4\x99 z potrzaskaniem ko\xc5\x9bci. Nast\xc4\x99pnego dnia, w drodze do szpitala, znowu zosta\xc5\x82 trafiony od\xc5\x82amkami w lew\xc4\x85 r\xc4\x99k\xc4\x99. W nocy z 17 na 18 wrze\xc5\x9bnia ewakuowali go nieprzytomnego pontonem przez Wis\xc5\x82\xc4\x99 na Prag\xc4\x99 \xc5\xbco\xc5\x82nierze 3. Pu\xc5\x82ku Piechoty z 1 Armii WP gen. Zygmunta Berlinga.\n_START_SECTION_\nOkres powojenny\n_START_PARAGRAPH_\nPo d\xc5\x82ugim leczeniu w szpitalu w Otwocku, przyjecha\xc5\x82 na pocz\xc4\x85tku 1945 r. do rodziny w Milan\xc3\xb3wku. Tam nawi\xc4\x85za\xc5\x82 kontakt z dawnymi kolegami z Batalionu \xe2\x80\x9eZo\xc5\x9bka\xe2\x80\x9d, kt\xc3\xb3rzy prze\xc5\xbcyli powstanie warszawskie, m.in. z Henrykiem Koz\xc5\x82owskim ps. \xe2\x80\x9eKmita\xe2\x80\x9d, by\xc5\x82ego p.o. dow\xc3\xb3dcy 1. kompanii \xe2\x80\x9eMaciek\xe2\x80\x9d. Dzi\xc4\x99ki niemu zosta\xc5\x82 dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 oddzia\xc5\x82u dyspozycyjnego szefa Obszaru Centralnego Delegatury Si\xc5\x82 Zbrojnych p\xc5\x82k J. Mazurkiewicza. Prowadzi\xc5\x82 akcje propagandowe skierowane przeciwko rz\xc4\x85dom komunistycznym, rozpoznawa\xc5\x82 urz\xc4\x99dy bezpiecze\xc5\x84stwa publicznego, wi\xc4\x99zienia, ochrania\xc5\x82 odprawy dow\xc3\xb3dztwa DSZ._NEWLINE_W sierpniu 1945 r. po rozwi\xc4\x85zaniu DSZ i swojego oddzia\xc5\x82u ukry\xc5\x82 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 broni. Przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Warszawy, gdzie jego rodzina otrzyma\xc5\x82a mieszkanie. Zaj\xc4\x85\xc5\x82 si\xc4\x99 z by\xc5\x82ymi \xc5\xbco\xc5\x82nierzami Batalionu \xe2\x80\x9eZo\xc5\x9bka\xe2\x80\x9d, ekshumacjami i pogrzebami na Cmentarzu Pow\xc4\x85zkowskim poleg\xc5\x82ych towarzyszy broni, tworzy\xc5\x82 te\xc5\xbc kwatery powsta\xc5\x84cze. 19 wrze\xc5\x9bnia wskutek apelu p\xc5\x82k. J. Mazurkiewicza ujawni\xc5\x82 si\xc4\x99 przed Komisj\xc4\x85 Likwidacyjn\xc4\x85 b. AK Okr\xc4\x99gu Centralnego. Kr\xc3\xb3tko pracowa\xc5\x82 w kancelarii Komisji Likwidacyjnej. Wykorzysta\xc5\x82 ten czas do sporz\xc4\x85dzenia przy pomocy koleg\xc3\xb3w z Batalionu \xe2\x80\x9eZo\xc5\x9bka\xe2\x80\x9d list ewidencji poleg\xc5\x82ych i zaginionych \xc5\xbco\xc5\x82nierzy Batalionu. By\xc5\x82 te\xc5\xbc inicjatorem utworzenia \xe2\x80\x9eArchiwum Baonu Zo\xc5\x9bka\xe2\x80\x9d. Zach\xc4\x99ca\xc5\x82 i nak\xc5\x82ania\xc5\x82 koleg\xc3\xb3w do poszukania i zabezpieczenia materia\xc5\x82\xc3\xb3w historycznych dotycz\xc4\x85cych oddzia\xc5\x82u oraz pisania wspomnie\xc5\x84. Na jesieni 1945 r. podj\xc4\x85\xc5\x82 studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, po czym w 1947 r. przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 na 2. rok Wydzia\xc5\x82u Architektury Politechniki Warszawskiej._NEWLINE_24 grudnia 1948 r. zosta\xc5\x82 aresztowany przez funkcjonariuszy MBP, kt\xc3\xb3rych zwierzchnikiem by\xc5\x82 pp\xc5\x82k Wiktor Herer, naczelnik Wydzia\xc5\x82u IV w Departamencie V Ministerstwa Bezpiecze\xc5\x84stwa Publicznego. Podczas brutalnego \xc5\x9bledztwa w siedzibie MBP przy ul. Koszykowej zmar\xc5\x82 7 stycznia 1949 r. Wed\xc5\x82ug prokuratury i UB przyczyn\xc4\x85 jego \xc5\x9bmierci by\xc5\x82 skok samob\xc3\xb3jczy z okna IV pi\xc4\x99tra budynku. By\xc4\x87 mo\xc5\xbce zosta\xc5\x82 jednak z niego wyrzucony, lub zosta\xc5\x82 zamordowany w innych okoliczno\xc5\x9bciach. 12 stycznia 1949 r. jego cia\xc5\x82o zosta\xc5\x82o w tajemnicy przewiezione do zak\xc5\x82adu pogrzebowego, a nast\xc4\x99pnie anonimowo pogrzebane na Cmentarzu Pow\xc4\x85zkowskim. Rodzin\xc4\x99 o jego \xc5\x9bmierci powiadomiono dopiero 1 marca. 16 marca powiadomiona przez grabarza o miejscu poch\xc3\xb3wku rodzina przeprowadzi\xc5\x82a ekshumacj\xc4\x99 i trumn\xc4\x99 umieszczono w rodzinnym grobie na Starych Pow\xc4\x85zkach._NEWLINE_Gr\xc3\xb3b symboliczny znajduje si\xc4\x99 tak\xc5\xbce w Kwaterze \xe2\x80\x9ena \xc5\x81\xc4\x85czce\xe2\x80\x9d Cmentarza Wojskowego w Warszawie.'