b'\n_START_ARTICLE_\nTadeusz Wiktor\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nTadeusz Wiktor urodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 27 lipca 1859 w \xc5\x9awirzu, w rodzinie Tadeusza Miko\xc5\x82aja Jana Wiktora z Wiatrowic herbu Brohwicz (ur. 1822) i Izabelli Teofili z Jaroszy\xc5\x84skich (1836-1899). 12 marca 1893 we Lwowie zawar\xc5\x82 zwi\xc4\x85zek ma\xc5\x82\xc5\xbce\xc5\x84ski z Mari\xc4\x85 Ludwik\xc4\x85 ksi\xc4\x99\xc5\xbcn\xc4\x85 Poni\xc5\x84sk\xc4\x85 z Hory\xc5\x84ca herbu \xc5\x81odzia (ur. 1867). Ze zwi\xc4\x85zku z ksi\xc4\x99\xc5\xbcn\xc4\x85 Poni\xc5\x84sk\xc4\x85 mia\xc5\x82 syna Ludwika oraz dwie c\xc3\xb3rki: Izabell\xc4\x99 i Paul\xc4\x99._NEWLINE_18 sierpnia 1897, po uko\xc5\x84czeniu Technicznej Akademii Wojskowej w Wiedniu, awansowa\xc5\x82 na podporucznika i rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 s\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x99 w cesarskiej i kr\xc3\xb3lewskiej Armii. Zosta\xc5\x82 przydzielony do 1 Pu\xc5\x82ku In\xc5\xbcynieryjnego. W latach 1885-1887 by\xc5\x82 s\xc5\x82uchaczem Wy\xc5\xbcszego Kursu In\xc5\xbcynierii w Wiedniu. W latach 1896-1898 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 s\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x99 w c. i k. Komendzie IV Korpusu w Budapeszcie. W 1901 zosta\xc5\x82 awansowany na podpu\xc5\x82kownika i wyznaczony na stanowisko komendanta batalionu c. i k. 58 Pu\xc5\x82ku Piechoty w Stanis\xc5\x82awowie. W 1907 zosta\xc5\x82 urlopowany, a dwa lata p\xc3\xb3\xc5\xbaniej przeniesiony w stan spoczynku._NEWLINE_Po wybuchu I wojny \xc5\x9bwiatowej zosta\xc5\x82 aktywowany. Od pa\xc5\xbadziernika 1914 do maja 1915 dowodzi\xc5\x82 na froncie batalionem 5 Pu\xc5\x82ku Piechoty. 16 czerwca 1915 zosta\xc5\x82 przeniesiony do wojskowej administracji okupacyjnej na terenach Kr\xc3\xb3lestwa Polskiego - cesarskiego i kr\xc3\xb3lewskiego Zarz\xc4\x85du Wojskowego w Polsce (od sierpnia 1915 - cesarskie i kr\xc3\xb3lewskie Generalne Gubernatorstwo Wojskowe dla austriacko-w\xc4\x99gierskiego obszaru okupowanego w Polsce). Pocz\xc4\x85tkowo by\xc5\x82 komendantem okr\xc4\x99gowym w Opocznie. W maju 1917 zosta\xc5\x82 przeniesiony do Piotrkowa na stanowisko kierownika inspektoratu gospodarczego. 7 lipca 1917 zosta\xc5\x82 wyznaczony na stanowisko komendanta okr\xc4\x99gowego w Piotrkowie, a 20 listopada 1917 mianowany tytularnym genera\xc5\x82em majorem._NEWLINE_4 listopada 1918 zosta\xc5\x82 przyj\xc4\x99ty do Wojska Polskiego w stopniu genera\xc5\x82a brygady. 10 listopada 1918 zosta\xc5\x82 inspektorem Inspektoratu Lokalnego w Piotrkowie. 21 listopada 1918 genera\xc5\x82 dywizji Stanis\xc5\x82aw Szeptycki powierzy\xc5\x82 mu kierownictwo Wydzia\xc5\x82u Personalnego przy Sztabie Generalnym Wojsk Polskich. W styczniu 1919 zosta\xc5\x82 szefem Oddzia\xc5\x82u IX Personalnego Sztabu Generalnego, a w kwietniu tego roku szefem Departamentu Spraw Personalnych Ministerstwa Spraw Wojskowych. Po kolejnej reorganizacji zosta\xc5\x82 szefem Departamentu IV Personalnego M.S.Wojsk. W lipcu 1919 zosta\xc5\x82 Inspektorem Wojskowo-Technicznym Front\xc3\xb3w. W styczniu 1920 zosta\xc5\x82 przeniesiony do garnizonu Krak\xc3\xb3w, gdzie obj\xc4\x85\xc5\x82 stanowisko naczelnika Zarz\xc4\x85du Budownictwa Wojskowego w Dow\xc3\xb3dztwie Okr\xc4\x99gu Generalnego \xe2\x80\x9eKrak\xc3\xb3w\xe2\x80\x9d. W maju 1920 zosta\xc5\x82 przeniesiony na analogiczne stanowisko w Dow\xc3\xb3dztwie Okr\xc4\x99gu Generalnego \xe2\x80\x9eLublin\xe2\x80\x9d w Lublinie. Powodem opuszczenia krakowskiego garnizonu mia\xc5\x82 by\xc4\x87 konflikt z prze\xc5\x82o\xc5\xbconymi. Z dniem 1 kwietnia 1921 zosta\xc5\x82 przeniesiony w stan spoczynku w stopniu genera\xc5\x82a porucznika. Zmar\xc5\x82 w pi\xc4\x85tek 3 lutego 1922 w Krakowie. W niedziel\xc4\x99 5 lutego 1922 zosta\xc5\x82 pochowany na cmentarzu Rakowickim. Dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 konduktu pogrzebowego by\xc5\x82 genera\xc5\x82 podporucznik Ignacy Kazimierz Led\xc3\xb3chowski. W sk\xc5\x82ad konduktu wchodzi\xc5\x82 szwadron 3 Pu\xc5\x82ku U\xc5\x82an\xc3\xb3w \xc5\x9al\xc4\x85skich ze sztandarem, kompania i orkiestra 20 Pu\xc5\x82ku Piechoty Ziemi Krakowskiej oraz kompania 1 Pu\xc5\x82ku Wojsk Kolejowych.'