b'\n_START_ARTICLE_\nStanis\xc5\x82aw Nadzin\n_START_PARAGRAPH_\nStanis\xc5\x82aw Nadzin vel Stanis\xc5\x82aw Guman (ur. 28 sierpnia 1914 w Warszawie, zm. 10 grudnia 1970 w Warszawie) \xe2\x80\x93 polski dziennikarz, t\xc5\x82umacz literatury rosyjskiej, pu\xc5\x82kownik ludowego Wojska Polskiego.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUko\xc5\x84czy\xc5\x82 Wydzia\xc5\x82 Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Przed wybuchem II wojny \xc5\x9bwiatowej pracowa\xc5\x82 w banku, jako publicysta debiutowa\xc5\x82 w 1933. W 1938 wyda\xc5\x82 zbi\xc3\xb3r s\xc5\x82uchowisk radiowych Teatr wyobra\xc5\xbani. W czasie wojny przebywa\xc5\x82 w ZSRR, s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w Armii Czerwonej, od 1943 by\xc5\x82 \xc5\xbco\xc5\x82nierzem 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Ko\xc5\x9bciuszki._NEWLINE_Po wojnie by\xc5\x82 m.in. dyrektorem programowym Polskiego Radia. Od czerwca 1946 roku do pa\xc5\xbadziernika 1950 roku by\xc5\x82 attach\xc3\xa9 wojskowym przy Poselstwie RP w Sztokholmie, a po powrocie do kraju zosta\xc5\x82 komendantem Kursu Specjalnego Oddzia\xc5\x82u II Sztabu Generalnego (od 15 listopada 1951 roku \xe2\x80\x93 Zarz\xc4\x85d II Sztabu Generalnego). P\xc3\xb3\xc5\xbaniej by\xc5\x82 redaktorem naczelnym "\xc5\xbbo\xc5\x82nierza Polskiego" (1963-1967). By\xc5\x82 autorem s\xc5\x82uchowisk radiowych, broszur politycznych, opracowa\xc5\x82 tak\xc5\xbce antologie \xc5\xbbo\xc5\x82nierskim szlakiem (1967) i Antologia polskiego reporta\xc5\xbcu wojennego 1939-1945 (1962). T\xc5\x82umaczy\xc5\x82 dzie\xc5\x82a literatury rosyjskiej, m.in. Tragedi\xc4\x99 optymistyczn\xc4\x85 Wsiewo\xc5\x82oda Wiszniewskiego. _NEWLINE_Pad\xc5\x82 ofiar\xc4\x85 prze\xc5\x9bladowa\xc5\x84 antysemickich w 1968. Usuni\xc4\x99ty z PZPR i z wojska. Zmar\xc5\x82 10 grudnia 1970 roku na zawa\xc5\x82 serca._NEWLINE_Stanis\xc5\x82aw Nadzin by\xc5\x82 \xc5\xbconaty z Wand\xc4\x85 Gojawiczy\xc5\x84sk\xc4\x85, c\xc3\xb3rk\xc4\x85 Stanis\xc5\x82awa i Poli, z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 mia\xc5\x82 syna Jacka.'