b'\n_START_ARTICLE_\nMartin P6M SeaMaster\n_START_SECTION_\nGeneza\n_START_PARAGRAPH_\nWraz z atakami atomowymi na Hiroszim\xc4\x99 i Nagasaki w 1945 roku w arsenale Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych znalaz\xc5\x82a si\xc4\x99 bro\xc5\x84 j\xc4\x85drowa. Na pocz\xc4\x85tku drugiej po\xc5\x82owy lat 40. rozw\xc3\xb3j techniki rakietowej by\xc5\x82 jeszcze na tyle niedojrza\xc5\x82y, i\xc5\xbc jedynymi zdolnymi do przenoszenia \xc5\x82adunk\xc3\xb3w nuklearnych \xc5\x9brodkami bojowymi by\xc5\x82y strategiczne samoloty bombowe nale\xc5\xbc\xc4\x85ce do United States Army Air Forces (od 1947 roku, wyodr\xc4\x99bnione ze struktur United States Army, ju\xc5\xbc samodzielne United States Air Force). Tym niemniej, w okresie narastaj\xc4\x85cej \xe2\x80\x9ezimnej wojny\xe2\x80\x9d, pozosta\xc5\x82e rodzaje ameryka\xc5\x84skich si\xc5\x82 zbrojnych r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc by\xc5\x82y zainteresowane uzyskaniem dost\xc4\x99pu do arsena\xc5\x82u nuklearnego i jego kontroli. Z g\xc3\xb3ry na straconej pozycji sta\xc5\x82y wojska l\xc4\x85dowe - United States Army. Pierwsze bomby wa\xc5\xbcy\xc5\x82y po kilka ton, a ich miniaturyzacja i stworzenie taktycznych \xc5\x82adunk\xc3\xb3w j\xc4\x85drowych mia\xc5\x82a dopiero nadej\xc5\x9b\xc4\x87. Si\xc5\x82\xc4\x85 rzeczy wojska l\xc4\x85dowe nie by\xc5\x82y w stanie skutecznie zaatakowa\xc4\x87 Moskwy atomowymi pociskami. Drog\xc4\x99 ku temu widzia\xc5\x82a jednak ameryka\xc5\x84ska marynarka. Jednym z mo\xc5\xbcliwych do realizacji scenariuszy by\xc5\x82o podp\xc5\x82yni\xc4\x99cie do wybrze\xc5\xbcy Zwi\xc4\x85zku Radzieckiego i zaatakowanie jego stolicy przez samoloty pok\xc5\x82adowe. Zrealizowa\xc4\x87 mia\xc5\x82 to projektowany lotniskowiec USS \xe2\x80\x9eUnited States\xe2\x80\x9d, o pok\xc5\x82adzie lotniczym d\xc5\x82ugim na 341,4 metra, z kt\xc3\xb3rego mia\xc5\x82yby startowa\xc4\x87 ci\xc4\x99\xc5\xbckie bombowce pok\xc5\x82adowe ADR-42 (o masie startowej do 42 ton), zdolne do zabrania na pok\xc5\x82ad bomb atomowych i z zasi\xc4\x99giem wystarczaj\xc4\x85cym do lotu nad Moskw\xc4\x99 i z powrotem na pok\xc5\x82ad okr\xc4\x99t\xc3\xb3w. Niestety dla marynarki, uznano \xc5\xbce zdecydowanie lepsz\xc4\x85 metod\xc4\x85 zaatakowania stolicy wrogiego bloku b\xc4\x99dzie jej bombardowanie przez nale\xc5\xbc\xc4\x85ce do Strategic Air Command strategiczne bombowce Convair B-36 Peacemaker i ca\xc5\x82y projekt superlotniskowca anulowano. Nie by\xc5\x82 to jednak koniec stara\xc5\x84 marynarki o kontrol\xc4\x99 nad przynajmniej cz\xc4\x99\xc5\x9bci\xc4\x85 arsena\xc5\x82u nuklearnego. Skoro jedynym w owym czasie, skutecznym \xc5\x9brodkiem ataku j\xc4\x85drowego by\xc5\x82 strategiczny bombowiec, w US Navy uznano, i\xc5\xbc r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc marynarka b\xc4\x99dzie takowy posiada\xc4\x87.\n_START_SECTION_\nProjekt\n_START_PARAGRAPH_\nPrzyj\xc4\x99to, i\xc5\xbc najlepszym uk\xc5\x82adem konstrukcyjnym do zada\xc5\x84 jakie ma spe\xc5\x82nia\xc4\x87, b\xc4\x99dzie wodnosamolot z nap\xc4\x99dem odrzutowym. Taki uk\xc5\x82ad mia\xc5\x82 kilka niebagatelnych zalet. Wodnosamolot uniezale\xc5\xbcniony by\xc5\x82 od klasycznych lotnisk i ich infrastruktury. W przypadku wojny atomowej i zniszczenia przez radzieckie lotnictwo ameryka\xc5\x84skich baz wojskowych, wodnosamolot nadal m\xc3\xb3g\xc5\x82 by\xc4\x87 w pe\xc5\x82ni operacyjn\xc4\x85 maszyn\xc4\x85, bez potrzeby korzystania z lotniskowej infrastruktury. Dysponowa\xc5\x82 bardzo du\xc5\xbcym zasi\xc4\x99giem, nawet pomimo zastosowania paliwo\xc5\xbcernych, wczesnych silnik\xc3\xb3w odrzutowych. W tym celu mia\xc5\x82 mie\xc4\x87 mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 pobierania paliwa od zanurzonych na niewielkiej g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9bci okr\xc4\x99t\xc3\xb3w podwodnych. Zwi\xc4\x85zek Radziecki mia\xc5\x82 bardzo d\xc5\x82ug\xc4\x85 granic\xc4\x99 morsk\xc4\x85. Dawa\xc5\x82o to mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 ataku z wielu stron, uzupe\xc5\x82niaj\xc4\x85c wcze\xc5\x9bniej paliwo z zanurzonego na wodach przybrze\xc5\xbcnych ZSRR okr\xc4\x99tu podwodnego. Ca\xc5\x82\xc4\x85 zapocz\xc4\x85tkowan\xc4\x85 w 1949 roku strategi\xc4\x99 takiego ataku przy u\xc5\xbcyciu wodnosamolot\xc3\xb3w nazwano Seaplane Strike Force (Si\xc5\x82ami Uderzeniowymi Wodnosamolot\xc3\xb3w). Wymagano, aby nowy samolot by\xc5\x82 zdolny do wykonywania przelot\xc3\xb3w na dystansie 2400 km, z \xc5\x82adunkiem bojowym 13 600 kg, lec\xc4\x85c na niewielkiej wysoko\xc5\x9bci z pr\xc4\x99dko\xc5\x9bci\xc4\x85 oko\xc5\x82od\xc5\xbawi\xc4\x99kow\xc4\x85. W kwietniu 1951 roku og\xc5\x82oszono wymagania, jakie musia\xc5\x82a spe\xc5\x82nia\xc4\x87 nowa maszyna, na kt\xc3\xb3re odpowiedzia\xc5\x82y dwie wytw\xc3\xb3rnie, Glenn L. Martin Company i Convair. Do realizacji, jako bardziej obiecuj\xc4\x85cy wybrano projekt Martina.\n_START_SECTION_\nXP6M-1\n_START_PARAGRAPH_\nPrace nad now\xc4\x85 maszyn\xc4\x85 oznaczon\xc4\x85 pocz\xc4\x85tkowo jako Model 275 rozpocz\xc4\x99to w wytw\xc3\xb3rni Glenn L. Martin Company w 1952 roku. Zaprojektowano samolot w uk\xc5\x82adzie g\xc3\xb3rnop\xc5\x82atu, z usterzeniem w kszta\xc5\x82cie litery T, nap\xc4\x99dzanego czterema silnikami turboodrzutowymi. Pocz\xc4\x85tkowo zamierzano wykorzysta\xc4\x87 jednostki Westinghouse J40-WE-18, jednak z powodu trwania ci\xc4\x85g\xc5\x82ych prac nad ich dopracowaniem, wybrano licencyjn\xc4\x85 wersj\xc4\x99 brytyjskiego Rolls-Royce Olympus, Wright YJ67-W. Jednak i tym silnikom nie dane by\xc5\x82o znale\xc5\xba\xc4\x87 si\xc4\x99 na pok\xc5\x82adzie prototypu, gdy\xc5\xbc ostatecznie wybrano jednostk\xc4\x99 Allison J71-A-4. Silniki umieszczona po dwa po obu stronach kad\xc5\x82uba w niewielkiej odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci od niego, w gondolach znajduj\xc4\x85cych si\xc4\x99 na g\xc3\xb3rnych powierzchniach skrzyde\xc5\x82. W ka\xc5\xbcdej z gondoli umieszczono po dwa silniki z wsp\xc3\xb3lnym, sp\xc5\x82aszczonym wlotem powietrza, rozdzielaj\xc4\x85cym si\xc4\x99 na dwa kana\xc5\x82y dolotowe w \xc5\x9brodku. Ka\xc5\xbcda z jednostek nap\xc4\x99dowych mia\xc5\x82a oddzieln\xc4\x85 dysz\xc4\x99 wylotow\xc4\x85, poza kraw\xc4\x99dzi\xc4\x85 sp\xc5\x82ywu skrzyd\xc5\x82a. Jak wykaza\xc5\x82y prowadzone naziemne badania, zbyt bliskie umieszczenie silnik\xc3\xb3w w stosunku do kad\xc5\x82uba powodowa\xc5\x82o jego zbyt du\xc5\xbce nagrzewanie przez uchodz\xc4\x85ce z dopalacza gazy silnikowe, a przez to jego deformacje. Tym samym u\xc5\xbcywanie dopalacza silnik\xc3\xb3w dozwolone by\xc5\x82o tylko przez silniki zewn\xc4\x99trzne, najdalej odsuni\xc4\x99te od kad\xc5\x82uba. Z kolei w wybudowanych maszynach przedseryjnych, osie silnik\xc3\xb3w odsuni\xc4\x99to od osi symetrii kad\xc5\x82uba o 5\xc2\xb0. Zastosowano skrzyd\xc5\x82a o ujemnym wzniosie i 40\xc2\xb0 skosie. Na ich ko\xc5\x84cach zamontowano niewielkie p\xc5\x82ywaki stabilizuj\xc4\x85ce samolot znajduj\xc4\x85cy si\xc4\x99 na powierzchni wody. Pi\xc4\x99cioosobowa za\xc5\x82oga prototypu, sk\xc5\x82adaj\xc4\x85ca si\xc4\x99 z dw\xc3\xb3ch pilot\xc3\xb3w, nawigatora i jednocze\xc5\x9bnie operatora minowania, radiooperatora oraz strzelca pok\xc5\x82adowego i operatora system\xc3\xb3w obronnych samolotu w jednej osobie, mia\xc5\x82a do dyspozycji ca\xc5\x82kowicie hermetyczn\xc4\x85 kabin\xc4\x99. Jeszcze na etapie pierwszego prototypu za\xc5\x82og\xc4\x99 ograniczono do czterech os\xc3\xb3b, pozostawiaj\xc4\x85c dw\xc3\xb3ch pilot\xc3\xb3w, technika pok\xc5\x82adowego i nawigatora-operatora systemu minowania.\n_START_SECTION_\nUzbrojenie\n_START_PARAGRAPH_\nUzbrojenie samolotu przenoszone by\xc5\x82o w rewolwerowym zasobniku. Jedna jego strona tworzy\xc5\x82a dno poszycia samolotu. W przypadku gdy maszyna mia\xc5\x82a dokona\xc4\x87 zrzutu przenoszonego uzbrojenia, ca\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 obraca\xc5\x82a si\xc4\x99 wok\xc3\xb3\xc5\x82 w\xc5\x82asnej osi o 180\xc2\xb0, umo\xc5\xbcliwiaj\xc4\x85c zrzut \xc5\x82adunku. Dzi\xc4\x99ki takiemu rozwi\xc4\x85zaniu wyeliminowano tradycyjn\xc4\x85 komor\xc4\x99 bombow\xc4\x85, kt\xc3\xb3rej drzwi mog\xc5\x82yby przepuszcza\xc4\x87 wod\xc4\x99 do \xc5\x9brodka kad\xc5\x82uba. Otwarte podczas zrzutu drzwi bombowe mog\xc5\x82y te\xc5\xbc stymulowa\xc4\x87 powstawanie drga\xc5\x84 ca\xc5\x82ej konstrukcji przez odrywaj\xc4\x85ce si\xc4\x99 od powierzchni kad\xc5\x82uba op\xc5\x82ywaj\xc4\x85ce go strugi powietrza. Dzi\xc4\x99ki rewolwerowej konstrukcji i otwieranemu na g\xc3\xb3rze kad\xc5\x82uba lukowi, umo\xc5\xbcliwiaj\xc4\x85cemu dost\xc4\x99p do komory uzbrojenia, mo\xc5\xbcliwy by\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc za\xc5\x82adunek uzbrojenia podczas postoju samolotu na wodzie. Wykorzystywano do tego specjalny d\xc5\xbawig znajduj\xc4\x85cy si\xc4\x99 na pok\xc5\x82adzie samolotu, kt\xc3\xb3ry podczas za\xc5\x82adunku montowany by\xc5\x82 na g\xc3\xb3rze kad\xc5\x82uba. Pierwotnie maszyna mia\xc5\x82a by\xc4\x87 dodatkowo wyposa\xc5\xbcona w stanowisko strzeleckie z dwulufowym, zdalnie sterowanym dzia\xc5\x82kiem kalibru 20 mm, znajduj\xc4\x85cym si\xc4\x99 na ko\xc5\x84cu kad\xc5\x82uba, jednak \xc5\xbcadna z wybudowanych maszyn go nie otrzyma\xc5\x82a. W rewolwerowym zasobniku samolot m\xc3\xb3g\xc5\x82 przenosi\xc4\x87 pojedyncz\xc4\x85 bomb\xc4\x99 termoj\xc4\x85drow\xc4\x85 MK28 lub dwie bomby atomowe MK91. Zamiast bomb mo\xc5\xbcna by\xc5\x82o umie\xc5\x9bci\xc4\x87 na pok\xc5\x82adzie szeroki asortyment min morskich przeznaczonych do zrzutu z samolotu. By\xc5\x82y to miny typu MK36 (28 sztuk), MK39 (8 sztuk), MK25 (15 sztuk), MK50 (36 sztuk), MK52 (15 sztuk), MK19 (15 sztuk) i MK10 (5 sztuk). Obok zada\xc5\x84 ofensywnych przewidziano r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc prowadzenie zada\xc5\x84 o charakterze rozpoznawczym. W tym celu maszyna zabiera\xc5\x82a na pok\xc5\x82ad aparat fotograficzny do zdj\xc4\x99\xc4\x87 wykonywanych z du\xc5\xbcej wysoko\xc5\x9bci i zestaw 27 bomb o\xc5\x9bwietlaj\xc4\x85cych typu M120 (T9E8) do wykonywania zdj\xc4\x99\xc4\x87 w nocy.\n_START_SECTION_\nBadania w locie\n_START_PARAGRAPH_\nBadania prowadzono na wodach Zatoki Chesapeake. Usatysfakcjonowana post\xc4\x99pem prac i ca\xc5\x82ym projektem marynarka, 28 stycznia 1955 roku z\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82a zam\xc3\xb3wienie na sze\xc5\x9b\xc4\x87 egzemplarzy przedseryjnych. Gotowy prototyp, oznaczony jako XP6M-1 o numerze seryjnym BuNo 138821, do swojego pierwszego lotu wzni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 14 lipca 1955 roku. Pierwszy loty prototypu przebiega\xc5\x82y pomy\xc5\x9blnie. W listopadzie 1955 roku po raz pierwszy zaprezentowano samolot publicznie, do tej pory ca\xc5\x82y projekt obj\xc4\x99ty by\xc5\x82 klauzul\xc4\x85 tajno\xc5\x9bci. Podczas listopadowego pokazu, prototyp w locie mia\xc5\x82 okazj\xc4\x99 ogl\xc4\x85da\xc4\x87 \xc3\xb3wczesny Szef Operacji Morskich ameryka\xc5\x84skiej marynarki, admira\xc5\x82 Arleigh Burke, kt\xc3\xb3ry z uznaniem wypowiedzia\xc5\x82 si\xc4\x99 o zaprezentowanym mu samolocie. Niestety 7 grudnia 1955 roku dosz\xc5\x82o do katastrofy prototypowej maszyny, w kt\xc3\xb3rej zgin\xc4\x99\xc5\x82a ca\xc5\x82a czteroosobowa za\xc5\x82oga znajduj\xc4\x85ca si\xc4\x99 na pok\xc5\x82adzie, mi\xc4\x99dzy innymi jeden z najbardziej do\xc5\x9bwiadczonych w lotach na wodnosamolotach pilot\xc3\xb3w marynarki, komandor podporucznik Victor Utgoff. Powodem by\xc5\x82a awaria si\xc5\x82ownika statecznika poziomego, jednak nie uda\xc5\x82o si\xc4\x99 dociec \xc5\xbar\xc3\xb3d\xc5\x82a awarii. Maszyna rozbi\xc5\x82a si\xc4\x99 w nurtach rzeki Potomak. W nast\xc4\x99pstwie awarii kabin\xc4\x99 za\xc5\x82ogi wyposa\xc5\xbcono w katapultowane fotele, zmodyfikowano si\xc5\x82ownik steru poziomego, wzmocniono system symulacji si\xc5\x82 na efektorach uk\xc5\x82adu sterowania. 18 maja 1956 roku oblatano drugi prototyp BuNo 138822. Grudniowa katastrofa nie zniech\xc4\x99ci\xc5\x82a US Navy i 31 sierpnia 1956 roku marynarka z\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82a zam\xc3\xb3wienie na 24 maszyny seryjne oznaczone jako P6M-2. Niestety, b\xc5\x82\xc4\x85d w obliczeniach przy modernizowaniu statecznika poziomego po pierwszej katastrofie by\xc5\x82 przyczyn\xc4\x85 jego awarii 9 listopada 1956 roku. Drugi prototyp podczas lotu utraci\xc5\x82 ca\xc5\x82kowicie stateczno\xc5\x9b\xc4\x87 wzd\xc5\x82u\xc5\xbcn\xc4\x85, wpad\xc5\x82 w niekontrolowane wibracje i w konsekwencji rozpad\xc5\x82 si\xc4\x99 w powietrzu. Na szcz\xc4\x99\xc5\x9bcie dzi\xc4\x99ki wyrzucanym fotelom ca\xc5\x82a za\xc5\x82oga uratowa\xc5\x82a si\xc4\x99 na spadochronach. Pomimo obydwu katastrof program kontynuowano.\n_START_SECTION_\nYP6M-1\n_START_PARAGRAPH_\nWybudowano wszystkie sze\xc5\x9b\xc4\x87 zam\xc3\xb3wionych egzemplarzy przedseryjnych oznaczonych jako YP6M-1, kt\xc3\xb3re pos\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82y do dalszych bada\xc5\x84. W por\xc3\xb3wnaniu do utraconych prototyp\xc3\xb3w wyposa\xc5\xbcono je w mocniejsze silniki Allison J71-A-6, odchylono o\xc5\x9b silnik\xc3\xb3w od osi symetrii samolotu oraz zmniejszono zakres k\xc4\x85ta zaklinowania statecznika poziomego. Testowano na nich sterowno\xc5\x9b\xc4\x87 i stabilno\xc5\x9b\xc4\x87 samolotu, wykonano testy hydrodynamiczne i badania nap\xc4\x99du samolotu. Na trzecim egzemplarzu maszyn przedseryjnych o numerze seryjnym BuNo 143824 po raz pierwszy zamontowano elektroniczny system minowania i nawigacji AN/ASQ-29 (XN-1). Ostatnie trzy samoloty przedseryjne (BuNo 143825, 143826 i 143827) wykorzystano w testach zrzutu uzbrojenia, obs\xc5\x82ugi technicznej, autopilota i minowania.\n_START_SECTION_\nPM6-2\n_START_PARAGRAPH_\nPrzyst\xc4\x85piono r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc do budowy zam\xc3\xb3wionych przez US Navy samolot\xc3\xb3w seryjnych oznaczonych jako PM6-2, ale nie ca\xc5\x82ej, zam\xc3\xb3wionej wst\xc4\x99pnie przez marynark\xc4\x99 serii 24 sztuk. Pierwsze zam\xc3\xb3wienie ju\xc5\xbc 28 czerwca 1957 roku zmniejszono do 18 samolot\xc3\xb3w. 24 listopada 1958 roku jeszcze bardziej je okrojono, ograniczaj\xc4\x85c produkcj\xc4\x99 do 8 egzemplarzy. Seryjne samoloty wyposa\xc5\xbcono w nowe silniki Pratt & Whitney J75-P-2, pozbawione dopalacza. Wyposa\xc5\xbcono je standardowo w system nawigacyjny i autopilota oraz system umo\xc5\xbcliwiaj\xc4\x85cy pobieranie paliwa w locie od samolot\xc3\xb3w - lataj\xc4\x85cych cystern. Dodatkowo PM6-2 same r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc mog\xc5\x82y pe\xc5\x82ni\xc4\x87 rol\xc4\x99 lataj\xc4\x85cej cysterny. W tej roli testowany by\xc5\x82 samolot o numerze seryjnym BuNo 145878. Przekonstruowano oszklenie kabiny za\xc5\x82ogi, polepszaj\xc4\x85c tym samym widoczno\xc5\x9b\xc4\x87. R\xc3\xb3wnolegle rozpocz\xc4\x99to przygotowania do tworzenia infrastruktury do realizacji strategii Si\xc5\x82y Uderzeniowe Wodnosamolot\xc3\xb3w. Do roli okr\xc4\x99t\xc3\xb3w zaopatrzeniowych mia\xc5\x82y by\xc4\x87 pocz\xc4\x85tkowo przeznaczone cztery jednostki nawodne i jeden okr\xc4\x99t podwodny. Z ostatecznej sumy o\xc5\x9bmiu zam\xc3\xb3wionych samolot\xc3\xb3w seryjnych uda\xc5\x82o si\xc4\x99 uko\xc5\x84czy\xc4\x87 jedynie cztery egzemplarze. Pierwszy z nich o numerze BuNo 145878 uko\xc5\x84czono na pocz\xc4\x85tku 1959 roku, pozosta\xc5\x82e za\xc5\x9b latem tego samego roku \xe2\x80\x93 BuNo 145877 jako drugi, BuNo 145879 jako trzeci i BuNo 145876 jako ostatni. Pozosta\xc5\x82a czw\xc3\xb3rka od numeru BuNo 145880 do BuNo 145873 nigdy nie zosta\xc5\x82a uko\xc5\x84czona, a zako\xc5\x84czenie ca\xc5\x82ego programu zasta\xc5\x82o je na etapie wyposa\xc5\xbcania.\n_START_SECTION_\nZako\xc5\x84czenie programu\n_START_PARAGRAPH_\nW sierpniu 1959 roku ca\xc5\x82y program budowy zosta\xc5\x82 anulowany. Powod\xc3\xb3w takiej decyzji by\xc5\x82o kilka. Marynarka nie by\xc5\x82a przygotowana do obs\xc5\x82ugi samolotu w jego potencjalnych misjach uderzeniowych i nie dysponowa\xc5\x82a okr\xc4\x99tami podwodnymi mog\xc4\x85cymi dostarcza\xc4\x87 paliwo maszynie podczas dalekodystansowych lot\xc3\xb3w. Przeznaczone wst\xc4\x99pnie do tych zada\xc5\x84 jednostki by\xc5\x82y okr\xc4\x99tami starymi, kt\xc3\xb3re z ca\xc5\x82\xc4\x85 pewno\xc5\x9bci\xc4\x85 nie nadawa\xc5\x82y si\xc4\x99 do wype\xc5\x82niania swoich zada\xc5\x84 u brzeg\xc3\xb3w Zwi\xc4\x85zku Radzieckiego. Pomimo tego, \xc5\xbce PM6-2 charakteryzowa\xc5\x82 si\xc4\x99 dobrymi osi\xc4\x85gami i w opinii lataj\xc4\x85cych na nim za\xc5\x82\xc3\xb3g by\xc5\x82 dobr\xc4\x85 maszyn\xc4\x85 (m.in. m\xc3\xb3g\xc5\x82 poszczyci\xc4\x87 si\xc4\x99 wi\xc4\x99ksz\xc4\x85 pr\xc4\x99dko\xc5\x9bci\xc4\x85 ni\xc5\xbc wchodz\xc4\x85cy na uzbrojenie Boeing B-52 Stratofortress), to jednak jednostki nap\xc4\x99dowe nadal sprawia\xc5\x82y problemy techniczne, a koszty ca\xc5\x82ego programu ros\xc5\x82y. Marynarka wreszcie mia\xc5\x82a otrzyma\xc4\x87 du\xc5\xbce lotniskowce, kt\xc3\xb3rych d\xc5\x82ugi pok\xc5\x82ad lotniczy umo\xc5\xbcliwia\xc5\x82 operowanie z nich maszyn o du\xc5\xbcej masie, zdolnych do przenoszenia atomowych \xc5\x9brodk\xc3\xb3w ra\xc5\xbcenia. G\xc5\x82\xc3\xb3wnym powodem rezygnacji US Navy z PM6-2 by\xc5\x82 jednak trwaj\xc4\x85cy ju\xc5\xbc od 1955 roku program budowy balistycznych pocisk\xc3\xb3w rakietowych, przeznaczonych do przenoszenia przez okr\xc4\x99ty podwodne z nap\xc4\x99dem nuklearnym, kt\xc3\xb3ry w konsekwencji doprowadzi\xc5\x82 do stworzenia systemu Polaris. Jego du\xc5\xbcym or\xc4\x99downikiem, wspieraj\xc4\x85cym marynark\xc4\x99 w jej d\xc4\x85\xc5\xbceniach do uzyskania w\xc5\x82asnego, niezale\xc5\xbcnego o US Air Force arsena\xc5\x82u nuklearnego opartego o okr\xc4\x99ty podwodne, by\xc5\x82 admira\xc5\x82 Arleigh Burke. Atak z wykorzystaniem pocisk\xc3\xb3w rakietowych dawa\xc5\x82 zdecydowanie wi\xc4\x99ksze szanse powodzenia ni\xc5\xbc klasyczny nalot bombowy. Wytw\xc3\xb3rnia opracowywa\xc5\x82a jeszcze wariant samolotu przeznaczony do lot\xc3\xb3w pasa\xc5\xbcerskich oraz prowadzi\xc5\x82a kr\xc3\xb3tko prace studyjne nad nap\xc4\x99dem samolotu, kt\xc3\xb3rym mia\xc5\x82 by\xc4\x87 reaktor j\xc4\x85drowy, ale szybko wszelkie prace nad P6M-2 zarzucono. Do czas\xc3\xb3w wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesnych nie zachowa\xc5\x82 si\xc4\x99 \xc5\xbcaden kompletny egzemplarz samolotu. Dwa ogony maszyny, sekcja kad\xc5\x82uba i p\xc5\x82ywaki ze skrzyde\xc5\x82 mo\xc5\xbcna ogl\xc4\x85da\xc4\x87 w Glenn L. Martin Maryland Aviation Museum mieszcz\xc4\x85cym si\xc4\x99 w Baltimore.'