b"\n_START_ARTICLE_\nChristopher Addison\n_START_SECTION_\nKariera lekarska\n_START_PARAGRAPH_\nWykszta\xc5\x82cenie odebra\xc5\x82 w Trinity College w Harrogate, do kt\xc3\xb3rej to szko\xc5\x82y ucz\xc4\x99szcza\xc5\x82 od 13 roku \xc5\xbcycia. Nast\xc4\x99pnie studiowa\xc5\x82 medycyn\xc4\x99 na Sheffield School of Medicine oraz w St Bartholomew's Hospital w Londynie. W 1892 r. uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Uniwersytet Londy\xc5\x84ski jako baka\xc5\x82arz medycyny. W 1893 r. uzyska\xc5\x82 tytu\xc5\x82 doktora, a w 1895 r. zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Kr\xc3\xb3lewskiego Kolegium Chirurg\xc3\xb3w. Prowadzi\xc5\x82 prywatn\xc4\x85 praktyk\xc4\x99, a r\xc3\xb3wnocze\xc5\x9bnie wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 w Sheffield School of Medicine. W 1896 r. zosta\xc5\x82 profesorem anatomii na nowo utworzonym University College w Sheffield. W latach 1898-1901 by\xc5\x82 redaktorem Quarterly Medical Journal. W 1901 r. Addison powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Londynu i zacz\xc4\x85\xc5\x82 wyk\xc5\x82ada\xc4\x87 w Charing Cross Hispital. W 1902 r. po\xc5\x9blubi\xc5\x82 Isobel Gray i mia\xc5\x82 z ni\xc4\x85 trzech syn\xc3\xb3w i dwie c\xc3\xb3rki.\n_START_SECTION_\nPocz\xc4\x85tki kariery politycznej\n_START_PARAGRAPH_\nW 1907 r. zosta\xc5\x82 wybrany kandydatem Partii Liberalnej w okr\xc4\x99gu Hoxton. Addison wygra\xc5\x82 wybory w 1910 r. i zasiad\xc5\x82 w Izbie Gmin. W 1911 r. Addison nawo\xc5\x82ywa\xc5\x82 do poparcia dla National Insurance Bill w Izbie Gmin i Brytyjskim Stowarzyszeniu Medycznym. W sierpniu 1914 r. otrzyma\xc5\x82 stanowisko parlamentarnego sekretarza przy Radzie Edukacji. W maju 1915 r. zosta\xc5\x82 parlamentarnym sekretarzem w ministerstwie ds. amunicji. W lipcu 1916 r. zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Tajnej Rady i ministrem uzbrojenia. Pod koniec roku popar\xc5\x82 Davida Lloyda George przeciwko premierowi Asquithowi. Lloyd George zosta\xc5\x82 premierem, a Addison pozosta\xc5\x82 na dotychczasowym stanowisku do 1917 r., kiedy to zosta\xc5\x82 ministrem odbudowy, odpowiedzialnym za odbudow\xc4\x99 kraju po zako\xc5\x84czeniu wojny. W 1918 r. zlikwidowano jego okr\xc4\x99g wyborczy i Addison przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do okr\xc4\x99gu Shoreditch._NEWLINE_Po rekonstrukcji gabinetu Lloyda George\xe2\x80\x99a na pocz\xc4\x85tku 1919 r. Addison zosta\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cym Rady Samorz\xc4\x85du Lokalnego. Rada wkr\xc3\xb3tce przekszta\xc5\x82cona zosta\xc5\x82a w ministerstwo zdrowia, ale Addison pozosta\xc5\x82 na jego czele. Na tym stanowisko przeprowadzi\xc5\x82 Housing and Town Planning Act, kt\xc3\xb3ry zak\xc5\x82ada\xc5\x82 budow\xc4\x99 osiedli na robotnik\xc3\xb3w. Minister rozszerzy\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc zakres ubezpieczenia spo\xc5\x82ecznego. W kwietniu 1921 r. Addison przesta\xc5\x82 by\xc4\x87 ministrem zdrowia. Obj\xc4\x85\xc5\x82 stanowisko ministra bez teki, na kt\xc3\xb3rym pozosta\xc5\x82 do upadku rz\xc4\x85du w 1922 r.\n_START_SECTION_\nW Partii Pracy\n_START_PARAGRAPH_\nAddison utraci\xc5\x82 miejsce w Izbie Gmin po wyborach 1922 r. W tym czasie opu\xc5\x9bci\xc5\x82 Parti\xc4\x99 Liberaln\xc4\x85 i podczas kampanii wyborczej 1923 r. nawo\xc5\x82ywa\xc5\x82 do g\xc5\x82osowania na Parti\xc4\x99 Pracy. W 1924 r. by\xc5\x82 laburzystowskim kandydatem w okr\xc4\x99gu South Hammersmith, ale nie uzyska\xc5\x82 mandatu. Do Izby Gmin powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 w 1929 r., wygrywaj\xc4\x85c wybory w okr\xc4\x99gu Swindon. Po powrocie Partii Pracy do w\xc5\x82adzy w tym samym roku Addison zosta\xc5\x82 parlamentarnym sekretarzem w ministerstwie rolnictwa i rybo\xc5\x82\xc3\xb3wstwa. W 1930 r. stan\xc4\x85\xc5\x82 na czele tego resortu._NEWLINE_Kiedy w obliczu kryzysu ekonomicznego kanclerz skarbu Philip Snowden zaproponowa\xc5\x82 ci\xc4\x99cia w wydatkach publicznych, Addison g\xc5\x82osowa\xc5\x82 przeciw. Sprzeciwia\xc5\x82 si\xc4\x99 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc koalicji Partii Pracy z konserwatystami i libera\xc5\x82ami, a po zawarciu tej koalicji przeszed\xc5\x82 do opozycji. W 1931 r. ponownie przegra\xc5\x82 wybory i znalaz\xc5\x82 si\xc4\x99 poza parlamentem. W 1934 r. wygra\xc5\x82 wybory uzupe\xc5\x82niaj\xc4\x85ce w okr\xc4\x99gu Swindon, ale ponownie utraci\xc5\x82 mandat w 1935 r. Podczas wojny domowej w Hiszpanii pomaga\xc5\x82 w organizacji pomocy medycznej dla tego kraju._NEWLINE_W 1937 r. Addison zasiad\xc5\x82 w Izbie Lord\xc3\xb3w z tytu\xc5\x82em 1. barona Addison of Stallingborough. W tym samym roku ponownie si\xc4\x99 o\xc5\xbceni\xc5\x82. Podczas II wojny \xc5\x9bwiatowej by\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cym Buckinghamshire War Agricultural Committee, kt\xc3\xb3ry koordynowa\xc5\x82 produkcj\xc4\x99 i zaopatrzenie w \xc5\xbcywno\xc5\x9b\xc4\x87 w tym hrabstwie. W 1940 r. zosta\xc5\x82 liderem Partii Pracy w Izbie Lord\xc3\xb3w. W 1945 r. otrzyma\xc5\x82 tytu\xc5\x82 1. wicehrabiego Addison. W tym samym roku Partia Pracy wygra\xc5\x82a wybory i Addison zosta\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cym Izby Lord\xc3\xb3w i ministrem ds. domini\xc3\xb3w. W 1946 r. jako pierwszy laburzystowski polityk otrzyma\xc5\x82 Order Podwi\xc4\x85zki. W 1947 r. zosta\xc5\x82 pierwszym ministrem ds. Wsp\xc3\xb3lnoty Narod\xc3\xb3w, a nast\xc4\x99pnie Lordem Tajnej Piecz\xc4\x99ci i by\xc5\x82 nim do 1951 r. Dodatkowo, w latach 1948-1949, by\xc5\x82 Paymaster-General. W 1951 r. zosta\xc5\x82 Lordem Przewodnicz\xc4\x85cym Rady.\n_START_SECTION_\n\xc5\x9amier\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nLord Addison pozosta\xc5\x82 na tych stanowiskach do wyborczej pora\xc5\xbcki Partii Pracy w pa\xc5\xbadzierniku 1951 r. Zmar\xc5\x82 dwa miesi\xc4\x85ce p\xc3\xb3\xc5\xbaniej. Tytu\xc5\x82 wicehrabiego odziedziczy\xc5\x82 jego najstarszy syn, Christopher."