b'\n_START_ARTICLE_\nPodgorza\xc5\x82ka australijska\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy podgorza\xc5\x82k\xc4\x99 australijsk\xc4\x85 opisa\xc5\x82 Thomas Campbell Eyton w swojej pracy A monograph on the Anatidae or duck tribe, pod nazw\xc4\x85 Nyroca australis. Okaz tego ptaka dostarczy\xc5\x82 mu John Gould. Aktualnej nazwy Aythya australis u\xc5\xbcy\xc5\x82 G. R. Gray w 1871 roku. W 1890 roku Ferdinand Heine i Anton Reichenow w ksi\xc4\x85\xc5\xbcce Nomenclator Musei Heineani Ornithologici umie\xc5\x9bcili ten gatunek razem z podgorza\xc5\x82k\xc4\x85 (Aythya nyroca) w rodzaju Ilyonetta jako I. australis. 21 lat p\xc3\xb3\xc5\xbaniej w Novitates zoologicae podgorza\xc5\x82ka australijska zosta\xc5\x82a zaklasyfikowana jako podgatunek podgorza\xc5\x82ki, Nyroca nyroca australis. Ptaki zaobserwowane na Wyspie Banksa zosta\xc5\x82y uznane za osobny podgatunek A.a. extima, jednak mo\xc5\xbcliwe, \xc5\xbce by\xc5\x82y to australijskie osobniki, kt\xc3\xb3re zasiedli\xc5\x82y nowy teren. W niewoli gatunek ten tworzy miesza\xc5\x84ce z kaczk\xc4\x85 krzy\xc5\xbc\xc3\xb3wk\xc4\x85 (Anas platyrhynchos) oraz cyraneczk\xc4\x85 australijsk\xc4\x85 (Anas gracilis).\n_START_SECTION_\nWymiary i masa cia\xc5\x82a\n_START_PARAGRAPH_\nT.C. Eyton w pierwszym opisie podgorza\xc5\x82ki australijskiej poda\xc5\x82 nast\xc4\x99puj\xc4\x85ce wymiary: d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a ok. 53\xc2\xa0cm (21 cali), d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 dzioba ok. 4,8\xc2\xa0cm (1 7/8 cala), st\xc4\x99pu 3,8\xc2\xa0cm (1,5 cala) a najd\xc5\x82u\xc5\xbcszego palca 6,6\xc2\xa0cm (2 5/8 cala). D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 skrzyd\xc5\x82a okaz\xc3\xb3w tych ptak\xc3\xb3w nale\xc5\xbc\xc4\x85cych do Peabody Museum of Natural History (Uniwersytet Yale\xe2\x80\x99a), zebranych w 1961 na Nowej Gwinei wynosi u samc\xc3\xb3w 209\xe2\x80\x93220\xc2\xa0mm, a u samic 209 i 212\xc2\xa0mm. D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 ogona to u tych samych okaz\xc3\xb3w 55-60.6\xc2\xa0mm, dzioba 45\xe2\x80\x9349\xc2\xa0mm. Rozpi\xc4\x99to\xc5\x9b\xc4\x87 skrzyde\xc5\x82 waha si\xc4\x99 mi\xc4\x99dzy 65 a 70\xc2\xa0cm, d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a mi\xc4\x99dzy 45 a 60\xc2\xa0cm. Masa cia\xc5\x82a wynosi 530-1060 g.\n_START_SECTION_\nWygl\xc4\x85d zewn\xc4\x99trzny\n_START_PARAGRAPH_\nTo \xc5\x9bredniej wielko\xc5\x9bci ptak. W upierzeniu przewa\xc5\xbca barwa czekoladowobr\xc4\x85zowa, g\xc5\x82owa i szyja kasztanowe. Posiada charakterystyczne bia\xc5\x82e pokrywy podogonowe i jasne, niebieskozielone zako\xc5\x84czenie dzioba. Dymorfizm p\xc5\x82ciowy nie jest bardzo widoczny, jednak samce posiadaj\xc4\x85 bia\xc5\x82e t\xc4\x99cz\xc3\xb3wki, a samice br\xc4\x85zowe. Maj\xc4\x85 one tak\xc5\xbce nieco ja\xc5\x9bniejsze upierzenie, zw\xc5\x82aszcza gard\xc5\x82o; dzi\xc3\xb3b mniejszy, ni\xc5\xbc samc\xc3\xb3w. Przez lotki pierwszorz\xc4\x99dowe i drugorz\xc4\x99dowe biegnie bia\xc5\x82y pas. Sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a zazwyczaj brudnobia\xc5\x82y, mo\xc5\xbce by\xc4\x87 tak\xc5\xbce br\xc4\x85zowawy w ciemne plamki. Osobniki m\xc5\x82odociane s\xc4\x85 podobne do samic, jednak ja\xc5\x9bniejsze, bardziej \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tawobr\xc4\x85zowe, z br\xc4\x85zowymi plamkami na spodzie cia\xc5\x82a.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nZasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania szacowany jest na 6,820,000\xc2\xa0km\xc2\xb2 i obejmuje Australi\xc4\x99 (w tym Tasmani\xc4\x99), Now\xc4\x85 Zelandi\xc4\x99, Now\xc4\x85 Kaledoni\xc4\x99 i Vanuatu. Spo\xc5\x9br\xc3\xb3d wysp Vanuatu wyst\xc4\x99puje na wyspie Gaua (Wyspy Banksa), Espiritu Santo, Malo i Aoba. Jedyny australijski gatunek z rodzaju Aythya.\n_START_SECTION_\n\xc5\x9arodowisko\n_START_PARAGRAPH_\nOgorza\xc5\x82ka australijska preferuje jeziora, bagna i rzeki o g\xc5\x82\xc4\x99bokim, ale spokojnym nurcie, cz\xc4\x99sto tak\xc5\xbce podmok\xc5\x82e \xc5\x82\xc4\x85ki i p\xc5\x82ytkie stawy. Rzadko wychodzi na l\xc4\x85d.\n_START_SECTION_\nZachowanie\n_START_PARAGRAPH_\nAythya australis jest gatunkiem ostro\xc5\xbcnym, niedaj\xc4\x85cym si\xc4\x99 cz\xc5\x82owiekowi zbli\xc5\xbcy\xc4\x87 blisko. Zaalarmowana przez inne osobniki lub \xc5\xbceruj\xc4\x85c mo\xc5\xbce zanurkowa\xc4\x87 by zebra\xc4\x87 po\xc5\xbcywienie z dna zbiornika. W locie przypomina podgorza\xc5\x82k\xc4\x99, tworz\xc4\x85c grupy 6-8 osobnik\xc3\xb3w lub tylko pary. Nie \xc5\xbceruje z innymi gatunkami.\n_START_SECTION_\nPo\xc5\xbcywienie\n_START_PARAGRAPH_\nRo\xc5\x9blinno\xc5\x9b\xc4\x87, jak mi\xc5\x82ki (Eragrostis), pa\xc5\x82ki (Typha), ponik\xc5\x82a (Eleocharis), Muehlenbeckia florulenta z rodzaju Muhlenbekii oraz trzcina pospolita.\n_START_SECTION_\nL\xc4\x99gi\n_START_PARAGRAPH_\nOkres l\xc4\x99gowy przypada od sierpnia do grudnia. Gniazdo mie\xc5\x9bci si\xc4\x99 w trzcinach w pobli\xc5\xbcu wody lub ponad ni\xc4\x85, budulec stanowi\xc4\x85 ro\xc5\x9bliny z rodziny ciborowatych, trzcin i inna ro\xc5\x9blinno\xc5\x9b\xc4\x87. L\xc4\x99g liczy 6 do 18 jaj, o grubo\xc5\x9bci skorupki 0,39\xc2\xa0mm, masie 60g i wymiarach 54x42mm barwy kremowobia\xc5\x82ej. Samica wysiaduje jaja sama przez 25-32 dni. Piskl\xc4\x99ta s\xc4\x85 w pe\xc5\x82ni opierzone po 50-66 dniach. D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 \xc5\xbcycia w naturze to 3-4 lata.'