b'\n_START_ARTICLE_\nHe\xc5\x82mik modrobrody\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisa\xc5\x82 Adolf Bernhard Meyer w 1884 na \xc5\x82amach Zeitschrift f\xc3\xbcr die gesammte Ornithologie na podstawie holotypu z Volc\xc3\xa1n de Tolima w centraknych Andach w Kolumbii. Nowemu gatunkowi nada\xc5\x82 nazw\xc4\x99 Oxypogon St\xc3\xbcbelii. Obecnie (2017) Mi\xc4\x99dzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) uznaje he\xc5\x82mika modrobrodego za osobny gatunek \xe2\x80\x93 Oxypogon stuebelii. Niekt\xc3\xb3rzy autorzy uznawali go za jeden z czterech podgatunk\xc3\xb3w he\xc5\x82mika zielonobrodego (O. guerinii); pr\xc3\xb3cz IOC, tak\xc5\xbce i autorzy Handbook of the Birds of the World uznaj\xc4\x85 go za osobny gatunek. Od innych takson\xc3\xb3w z rodzaju Oxypogon odr\xc3\xb3\xc5\xbcniaj\xc4\x85 go pewne szczeg\xc3\xb3\xc5\x82y upierzenia (patrz: Morfologia).\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a wynosi 11,2\xe2\x80\x9312,7 cm; d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 dzioba u samca: oko\xc5\x82o 15 mm. U holotypu d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 skrzyd\xc5\x82a wynosi\xc5\x82a 55 mm, d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 ogona 42 mm. Widoczny czub i wyd\xc5\x82u\xc5\xbcone pi\xc3\xb3ra na brodzie. Czub i gard\xc5\x82o s\xc4\x85 niemal jasnobr\xc4\x85zowe (czub jest czarno-br\xc4\x85zowy, w odr\xc3\xb3\xc5\xbcnieniu od czarno-bia\xc5\x82ego u innych przedstawicieli rodzaju). Wyd\xc5\x82u\xc5\xbcone pi\xc3\xb3ra na brodzie s\xc4\x85 metalicznie zielone u nasady, ku ko\xc5\x84cowi kolor przechodzi w fioletowy. Od piersi za ucho si\xc4\x99ga jasnobr\xc4\x85zowa obro\xc5\xbca; kontrastuje z czarn\xc4\x85 g\xc5\x82ow\xc4\x85. Na zewn\xc4\x99trznych ster\xc3\xb3wkach wyst\xc4\x99puje szeroki, brudnobia\xc5\x82y pas.\n_START_SECTION_\nZasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania\n_START_PARAGRAPH_\nEndemit centralnej Kolumbii; wyst\xc4\x99puje w obr\xc4\x99bie wulkanu Nevado del Ruiz na granicy departament\xc3\xb3w Tolima i Caldas. BirdLife International szacuje zasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania na 4200 km\xc2\xb2.\n_START_SECTION_\nEkologia i zachowanie\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\x9arodowiskiem \xc5\xbcycia tych ptak\xc3\xb3w jest otwarta, wilgotna formacja paramo z rosn\xc4\x85cymi tam przedstawicielami Espeletia (astrowate); preferuj\xc4\x85 zaro\xc5\x9bla Espeletia hartwegiana. Niewiele wiadomo o ekologii tego gatunku. Cz\xc4\x99sto widywane s\xc4\x85 na kwiatach Espeletia schultzii. Brak informacji na temat rozrodu.\n_START_SECTION_\nStatus\n_START_PARAGRAPH_\nIUCN uznaje gatunek za nara\xc5\xbcony wygini\xc4\x99ciem (VU, Vulnerable) nieprzerwanie od 2014 (stan w 2017); wcze\xc5\x9bniej nie by\xc5\x82 klasyfikowany. Ca\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 zasi\xc4\x99gu tego gatunku zawiera si\xc4\x99 w Parku Narodowym Los Nevados. Jest dobrze chroniony, jednak nadal praktykuje si\xc4\x99 wypalanie p\xc3\xa1ramo, aby uzyska\xc4\x87 \xc5\x9bwie\xc5\xbce pastwiska dla byd\xc5\x82a. Pod obszarami p\xc3\xa1ramo wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 lokalnie uprawy ziemniak\xc3\xb3w.'