b'\n_START_ARTICLE_\nSelenographia (Jan Heweliusz)\n_START_PARAGRAPH_\nSelenographia: sive Lunae descriptio (Selenografia: lub opisanie Ksi\xc4\x99\xc5\xbcyca) \xe2\x80\x93 praca autorstwa Jana Heweliusza, wydana w 1647 roku._NEWLINE_Selenographia zawiera\xc5\x82a trzy du\xc5\xbce mapy Ksi\xc4\x99\xc5\xbcyca o \xc5\x9brednicy 30 cm, atlas faz Ksi\xc4\x99\xc5\xbcyca (40 rycin) i opis jego powierzchni, stanowi\xc4\x85ce wynik prowadzonych przez Heweliusza systematycznych obserwacji w latach 1643-1645 z za\xc5\x82o\xc5\xbconego przez siebie w 1641 roku, obserwatorium astronomicznego w Gda\xc5\x84sku. Zawiera te\xc5\xbc opis zjawiska libracji Ksi\xc4\x99\xc5\xbcyca. Publikacja ta by\xc5\x82a przez 150 lat jednym z podstawowych materia\xc5\x82\xc3\xb3w do studi\xc3\xb3w nad powierzchni\xc4\x85 Ksi\xc4\x99\xc5\xbcyca, razem z map\xc4\x85 Grimaldiego w Almagestum novum Ricciolego i map\xc4\x85 Cassiniego z Obserwatorium Paryskiego, dop\xc3\xb3ki w po\xc5\x82owie XVIII wieku Tobias Mayer nie wprowadzi\xc5\x82 nowego, precyzyjniejszego sposobu rysowania map Ksi\xc4\x99\xc5\xbcyca z u\xc5\xbcyciem pomiar\xc3\xb3w mikrometrycznych. Jan Heweliusz rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 nadawanie formacjom ksi\xc4\x99\xc5\xbcycowym nazw geograficznych spotykanych w geografii \xc5\x9bwiata antycznego, ale wi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 jego propozycji ostatecznie nie zosta\xc5\x82a zaakceptowana przez selenograf\xc3\xb3w. Ostatecznie z blisko 300 zaproponowanych przez Heweliusza nazw na wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesnych mapach Ksi\xc4\x99\xc5\xbcyca pozosta\xc5\x82o 10 (np. Alpy i Apeniny), w tym tylko 4 w miejscach przez niego wskazanych. Poza tym w Selenografii opisano obserwacje S\xc5\x82o\xc5\x84ca przeprowadzone przez Heweliusza w latach 1642-1644.'