b'\n_START_ARTICLE_\nIwan Turkienicz\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w ukrai\xc5\x84skiej rodzinie ch\xc5\x82opskiej. Dzieci\xc5\x84stwo sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 w Krasnodonie, gdzie 1929-1935 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 w niepe\xc5\x82nej szkole \xc5\x9bredniej i szkole \xc5\x9bredniej im. Gorkiego, a 1935-1936 na krasnodo\xc5\x84skim rabfaku (fakultecie robotniczym) Woroszy\xc5\x82owgradzkiego Instytutu Pedagogicznego, 1937-1938 pracowa\xc5\x82 w drukarni rejonowej gazety "Socjalisticzeskaja Rodina". W latach 1938-1940 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 w technikum kolejowym w Sewastopolu, od 1940 s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w Armii Czerwonej, w 1941 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 szko\xc5\x82\xc4\x99 artylerii w Sewastopolu i od sierpnia 1941 do marca 1942 dowodzi\xc5\x82 plutonem, od marca do maja 1942 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 na kursach dow\xc3\xb3dc\xc3\xb3w baterii mo\xc5\xbadzierzy przy Akademii Artyleryjskiej im. Dzier\xc5\xbcy\xc5\x84skiego w Samarkandzie. Od maja 1942 bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w wojnie z Niemcami, od czerwca do sierpnia 1942 walczy\xc5\x82 w sk\xc5\x82adzie 614. pu\xc5\x82ku artylerii jako pomocnik szefa sztabu pu\xc5\x82ku, podczas bitwy pod Stalingradem zosta\xc5\x82 okr\xc4\x85\xc5\xbcony i ranny, po utracie przytomno\xc5\x9bci wzi\xc4\x99ty do niewoli. Po szybkiej ucieczce z niewoli wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Krasnodonu, gdzie w\xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82 si\xc4\x99 w dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 podziemn\xc4\x85 i od sierpnia 1942 do stycznia 1943 dowodzi\xc5\x82 tajn\xc4\x85 organizacj\xc4\x85 komsomolsk\xc4\x85 "M\xc5\x82oda Gwardia" w Krasnodonie. Po rozbiciu organizacji w styczniu 1943 przekroczy\xc5\x82 lini\xc4\x99 frontu i w marcu 1943 wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do regularnej jednostki Armii Czerwonej, od marca do maja 1943 s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w 163 gwardyjskim pu\xc5\x82ku strzelc\xc3\xb3w na Froncie Po\xc5\x82udniowo-Zachodnim jako dow\xc3\xb3dca baterii, od marca 1943 do lutego 1944 by\xc5\x82 pomocnikiem szefa sztabu 473. pu\xc5\x82ku artylerii, potem zosta\xc5\x82 pomocnikiem szefa wydzia\xc5\x82u politycznego ds. pracy komsomolskiej 99 Dywizji Piechoty w sk\xc5\x82adzie 60 Armii 1 Frontu Ukrai\xc5\x84skiego w stopniu kapitana. W czerwcu 1944 zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem WKP(b), latem 1944 wyr\xc3\xb3\xc5\xbcni\xc5\x82 si\xc4\x99 w walkach o Tarnopol i przy prze\xc5\x82amaniu obrony przeciwnika na odcinku lwowskim podczas operacji lwowsko-sandomierskiej. 13 sierpnia 1944 w walkach nad Wis\xc5\x82okiem w rejonie Latoszyna niedaleko D\xc4\x99bicy zosta\xc5\x82 \xc5\x9bmiertelnie ranny i nast\xc4\x99pnego dnia zmar\xc5\x82. Zosta\xc5\x82 pochowany na cmentarzu \xc5\xbco\xc5\x82nierzy radzieckich w Rzeszowie, na kt\xc3\xb3rym zbudowano obelisk z jego nazwiskiem po rosyjsku i polsku.'