b'\n_START_ARTICLE_\nHerb Szwecji\n_START_SECTION_\nHerb wielki\n_START_PARAGRAPH_\nW polu niebieskim z\xc5\x82oty krzy\xc5\xbc z ramionami rozszerzaj\xc4\x85cymi si\xc4\x99 na ko\xc5\x84cach i tarcz\xc4\x85 sercow\xc4\x85 dynastyczn\xc4\x85. W polach 1 i 4 trzy z\xc5\x82ote korony w uk\xc5\x82adzie 2 i 1. W polach 2 i 3 w trzy lewe skosy srebrne lew z\xc5\x82oty wspi\xc4\x99ty w koronie takiej\xc5\xbc, j\xc4\x99zyk, pazury i z\xc4\x99by czerwone. Tarcza sercowa dwudzielna w s\xc5\x82up w polu pierwszym niebieskim, srebrnym i czerwonym w skos z\xc5\x82oty snopek, w polu drugim b\xc5\x82\xc4\x99kitnym na most z trzema \xc5\x82ukami srebrny z dwiema blankowanymi wie\xc5\xbcami na takiej\xc5\xbc wodzie, ponad nim orze\xc5\x82 z\xc5\x82oty z opuszczonymi skrzyd\xc5\x82ami, patrz\xc4\x85cy w lewo, trzymaj\xc4\x85cy w szponach wi\xc4\x85zk\xc4\x99 b\xc5\x82yskawic. Ponad nim siedem gwiazd z\xc5\x82otych u\xc5\x82o\xc5\xbconych w Wielki W\xc3\xb3z. Tarcza zwie\xc5\x84czona koron\xc4\x85 kr\xc3\xb3lewsk\xc4\x85 i otoczona \xc5\x82a\xc5\x84cuchem Kr\xc3\xb3lewskiego Orderu Serafin\xc3\xb3w. U bocznic tarczy podtrzymuj\xc4\x85ce j\xc4\x85 dwa lwy z\xc5\x82ote o podw\xc3\xb3jnym ogonie, patrz\xc4\x85ce w ty\xc5\x82, w koronach kr\xc3\xb3lewskich, z j\xc4\x99zykami, z\xc4\x99bami i pazurami czerwonymi, u podstawy tarczy postument z\xc5\x82oty. Ca\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 okryta p\xc5\x82aszczem purpurowym, podwi\xc4\x85zanym sznurami z\xc5\x82otymi z chwostami, zwie\xc5\x84czony koron\xc4\x85 kr\xc3\xb3lewsk\xc4\x85._NEWLINE_Herb mo\xc5\xbce wyst\xc4\x99powa\xc4\x87 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w wariantach bez p\xc5\x82aszcza heraldycznego, postumentu, trzymaczy i insygni\xc3\xb3w orderowych.\n_START_SECTION_\nHerb ma\xc5\x82y\n_START_PARAGRAPH_\nW polu niebieskim trzy korony otwarte, z\xc5\x82ote w uk\xc5\x82adzie 2 i 1. Ca\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 zwie\xc5\x84czona koron\xc4\x85 kr\xc3\xb3lewsk\xc4\x85._NEWLINE_Herb mo\xc5\xbce wyst\xc4\x99powa\xc4\x87 w wariantach, gdy tarcza otoczona jest insygniami orderu Serafin\xc3\xb3w, jak r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc bez korony kr\xc3\xb3lewskiej i tarczy herbowej, w postaci samego god\xc5\x82a.\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nHistoria herbu Szwecji si\xc4\x99ga XIII wieku. Pocz\xc4\x85tkowo by\xc5\x82y to osobiste symbole w\xc5\x82adc\xc3\xb3w. Pierwszym znanym wizerunkiem herbu kr\xc3\xb3la Szwecji jest przedstawiaj\xc4\x85ca trzy pasy tarcza Knuta D\xc5\x82ugiego. Na piecz\xc4\x99ci Waldemara Birgerssona z 1252 roku widnieje wizerunek trzech lampart\xc3\xb3w w koronach. Kolejni przedstawiciele z dynastii Folkung\xc3\xb3w zacz\xc4\x99li piecz\xc4\x99towa\xc4\x87 si\xc4\x99 swoim rodowym herbem, kt\xc3\xb3ry zacz\xc4\x85\xc5\x82 stawa\xc4\x87 si\xc4\x99 pierwszym herbem pa\xc5\x84stwowym. A\xc5\xbc do 1982 roku uwa\xc5\xbcano, i\xc5\xbc wizerunek trzech koron pojawi\xc5\x82 si\xc4\x99 w 1364 roku na piecz\xc4\x99ci Albrechta Meklemburskiego i by\xc5\x82 on jedynie symbolem w\xc5\x82adzy kr\xc3\xb3lewskiej, a dopiero potem sta\xc5\x82 si\xc4\x99 symbolem pa\xc5\x84stwowym. Dopiero odkrycie w 1982 fryzu w Awinionie pochodz\xc4\x85cego z 1336 roku, upami\xc4\x99tniaj\xc4\x85cego zjazd europejskich w\xc5\x82adc\xc3\xb3w, w kt\xc3\xb3rym uczestniczy\xc5\x82 Magnus Eriksson potwierdzi\xc5\x82, przypuszczenia, i\xc5\xbc trzy korony u\xc5\xbcywane by\xc5\x82y jeszcze za panowania Folkung\xc3\xb3w. Najprawdopodobniejsz\xc4\x85 i obecnie oficjaln\xc4\x85 genez\xc4\x85 pochodzenia trzech koron w heraldyce szwedzkiej by\xc5\x82o u\xc5\xbcywanie przez kr\xc3\xb3la Magnusa Erikssona potr\xc3\xb3jnego tytu\xc5\x82u kr\xc3\xb3lewskiego jako kr\xc3\xb3la Szwecji, Norwegii i Skanii. Trzy korony jako symbol Szwecji u\xc5\xbcywane by\xc5\x82y za panowania Albrechta Meklemburskiego. Po jego zdetronizowaniu w 1436 roku Rada kr\xc3\xb3lewska wprowadzi\xc5\x82a w\xc5\x82asn\xc4\x85 Wielk\xc4\x85 Piecz\xc4\x99\xc4\x87 Kr\xc3\xb3lestwa przestawiaj\xc4\x85c\xc4\x85 \xc5\x9awi\xc4\x99tego Eryka trzymaj\xc4\x85cego herb przedstawiaj\xc4\x85cy Trzy Korony, jako symbol Szwecji. Za pocz\xc4\x85tek wielkiego herbu Szwecji uznaje si\xc4\x99 herb Karola Knutssona przedstawiaj\xc4\x85cy tarcz\xc4\x99 z krzy\xc5\xbcem w polu 1 i 4 Trzy Korony, w polu 2 i 3 herb Folkung\xc3\xb3w z dynastyczn\xc4\x85 tarcz\xc4\x85 sercow\xc4\x85. W heraldyce w\xc5\x82adc\xc3\xb3w Szwecji tarcza czw\xc3\xb3rdzielna w krzy\xc5\xbc wykorzystywana by\xc5\x82a wcze\xc5\x9bniej, przez kr\xc3\xb3la Albrechta, jak r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc Eryka Pomorskiego jednak to uk\xc5\x82ad wprowadzony przez Karola Knutssona sta\xc5\x82 si\xc4\x99 form\xc4\x85 wzorcow\xc4\x85 wykorzystywan\xc4\x85 do dnia dzisiejszego. W wyniku kolejnych zmian dynastycznych, jak r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w czasach unii personalnych z Norwegi\xc4\x85 i Dani\xc4\x85 herb ulega\xc5\x82 modyfikacjom i przekszta\xc5\x82ceniom. _NEWLINE_Gdy w 1814 roku Norwegia zosta\xc5\x82a po\xc5\x82\xc4\x85czona ze Szwecj\xc4\x85 uni\xc4\x85 personaln\xc4\x85 nasta\xc5\x82a potrzeba zmiany herbu. Karol XIII przyj\xc4\x85\xc5\x82 w\xc3\xb3wczas tarcz\xc4\x99 w rosoch\xc4\x99 (tr\xc3\xb3jpolow\xc4\x85 podzielon\xc4\x85 z\xc5\x82otym krzy\xc5\xbcem w kszta\xc5\x82cie litery Y z ramionami rozszerzaj\xc4\x85cymi si\xc4\x99 na ko\xc5\x84cach) z tarcz\xc4\x85 sercow\xc4\x85. W polu g\xc3\xb3rnym umieszczone by\xc5\x82y szwedzkie trzy korony, w polu prawym herb Norwegii, w polu lewym herb Folkung\xc3\xb3w. Tarcza sercowa, przedstawiaj\xc4\x85ca herb dynastii Oldenburg\xc3\xb3w, by\xc5\x82a czterodzielna w krzy\xc5\xbc sko\xc5\x9bny z kolejn\xc4\x85 tarcz\xc4\x85 sercow\xc4\x85 czw\xc3\xb3rdzieln\xc4\x85 w krzy\xc5\xbc. W polu g\xc3\xb3rnym herb Szlezwiku, w polu prawym Holsztynu, w polu lewym Sztormarnu, w polu dolnym Dithmarschen. W polach 1 i 4 tarczy sercowej herb Oldenburg\xc3\xb3w, w polach 2 i 3 hrabstwa Delmenhorst. Gdy w 1818 roku kr\xc3\xb3lem zosta\xc5\x82 Karol XIV Jan rodowa tarcza Oldenburg\xc3\xb3w zast\xc4\x85pi\xc5\x82a tarcza przyj\xc4\x99ta przez niego jeszcze jako nast\xc4\x99pca tronu przedstawiaj\xc4\x85ca w polu prawym herb Waz\xc3\xb3w, a w polu prawym herb Bernadotte jako ksi\xc4\x99cia Pontecorvo z nadania Napoleona. Jego syn i nast\xc4\x99pca Oskar I dokona\xc5\x82 zmiany podzia\xc5\x82u tarczy od tej pory herb by\xc5\x82 dwudzielny w s\xc5\x82up, a pole prawe dodatkowo dwudzielne w pas. Zast\xc4\x85pi\xc5\x82 te\xc5\xbc or\xc5\x82a napoleo\xc5\x84skiego czarnym krukiem, nad kt\xc3\xb3rym umie\xc5\x9bci\xc5\x82 gwiazdy uk\xc5\x82adaj\xc4\x85ce si\xc4\x99 w wielki w\xc3\xb3z. W 1885 roku Oskar II przywr\xc3\xb3ci\xc5\x82 w miejsce kruka or\xc5\x82a napoleo\xc5\x84skiego, pozostawiaj\xc4\x85c jednak go koloru czarnego, jak r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc doda\xc5\x82 drug\xc4\x85 koron\xc4\x99 kr\xc3\xb3lewsk\xc4\x85 na tarczy herbowej podkre\xc5\x9blaj\xc4\x85c niezale\xc5\xbcno\xc5\x9b\xc4\x87 Norwegii. W 1905 roku w wyniku zerwania unii pomi\xc4\x99dzy Norwegi\xc4\x85 a Szwecj\xc4\x85, Oskar II powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do czterodzielnej tarczy herbowej z trzema koronami w polach 1 i 4 oraz herbem Folkung\xc3\xb3w w 2 i 3. 15 maja 1908 roku po raz pierwszy uchwalono ustaw\xc4\x99 prawnie sankcjonuj\xc4\x85c\xc4\x85 herb pa\xc5\x84stwowy wprowadzaj\xc4\x85c\xc4\x85 oficjalny podzia\xc5\x82 na herb wielki i ma\xc5\x82y oraz szczeg\xc3\xb3\xc5\x82owo opisuj\xc4\x85c\xc4\x85 wygl\xc4\x85d i jego elementy. Ustawa wesz\xc5\x82a w \xc5\xbcycie 1 stycznia 1909 roku. A\xc5\xbc do 1982 roku herb w formie wielkiej umieszczany by\xc5\x82 na p\xc5\x82aszczu czerwonym i otaczany by\xc5\x82 wszystkimi herbami kr\xc3\xb3lewskimi, chod\xc5\xba ustawa z 1908 roku wspomina\xc5\x82a jedynie o insygniach orderu Serafin\xc3\xb3w, to nie zakazywa\xc5\x82 innych oznak. Nowa konstytucja z 1975 roku zawieszaj\xc4\x85ca odznaczenia oraz wprowadzenie nowej ustawy o herbie w 1982 roku spowodowa\xc5\x82y zaprzestania umieszczania insygni\xc3\xb3w pozosta\xc5\x82ych order\xc3\xb3w, jak r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc zmieni\xc5\x82y kolor p\xc5\x82aszcza na purpurowy.'