b'\n_START_ARTICLE_\nIgor Diemidow\n_START_PARAGRAPH_\nIgor P\xc5\x82atonowicz Diemidow, ros. \xd0\x98\xd0\xb3\xd0\xbe\xd1\x80\xd1\x8c \xd0\x9f\xd0\xbb\xd0\xb0\xd1\x82\xd0\xbe\xd0\xbd\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x94\xd0\xb5\xd0\xbc\xd0\xb8\xd0\xb4\xd0\xbe\xd0\xb2 (ur. 5 czerwca 1873 roku w guberni ni\xc5\xbcnonowogrodzkiej, zm. 20 pa\xc5\xbadziernika 1946 roku w Pary\xc5\xbcu) \xe2\x80\x93 rosyjski dzia\xc5\x82acz pa\xc5\x84stwowy, mason, deputowany do IV Dumy Pa\xc5\x84stwowej, emigracyjny dzia\xc5\x82acz polityczno-spo\xc5\x82eczny, dziennikarz._NEWLINE_Uko\xc5\x84czy\xc5\x82 liceum prawnicze w Jaros\xc5\x82awiu, za\xc5\x9b w 1899 roku studia prawnicze na uniwersytecie w Moskwie. Od 1900 roku by\xc5\x82 marsza\xc5\x82kiem szlachty w uje\xc5\xbadzie tiemnikowskim w guberni tambowskiej. W 1902 roku obj\xc4\x85\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 s\xc4\x99dziego pokoju. W 1904 roku wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Zwi\xc4\x85zku Oswobodzenia, kt\xc3\xb3ry potem wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad Partii Konstytucyjno-Demokratycznej. By\xc5\x82 te\xc5\xbc wiceprzewodnicz\xc4\x85cym Moskiewskiego Stowarzyszenia Rolniczego. Wchodzi\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad kolegium redakcyjnego pisma Russkije wiedomosti. W 1906 roku stan\xc4\x85\xc5\x82 na czele urz\xc4\x99du ziemskiego ujezdu tiemnikowskiego. Od 1909 roku dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w masonerii. W 1912 roku wybrano go na deputowanego do IV Dumy Pa\xc5\x84stwowej. Po wybuchu I wojny \xc5\x9bwiatowej wsp\xc3\xb3\xc5\x82organizowa\xc5\x82 pomoc sanitarn\xc4\x85 dla rannych \xc5\xbco\xc5\x82nierzy. Wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad Komitetu G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Wszechrosyjskiego Zwi\xc4\x85zku Ziemskiego Pomocy Chorym i Rannym \xc5\xbbo\xc5\x82nierzom. Po rewolucji lutowej 1917 roku i obaleniu caratu mianowano go komisarzem w ministerstwie rolnictwa, a tak\xc5\xbce komisarzem Rz\xc4\x85du Tymczasowego Frontu Po\xc5\x82udniowo-Zachodniego. W maju tego roku zosta\xc5\x82 wybrany cz\xc5\x82onkiem Komitetu Centralnego Partii Konstytucyjno-Demokratycznej. _NEWLINE_Po rewolucji bolszewickiej wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Centrum Narodowego. Kierowa\xc5\x82 prac\xc4\x85 jego oddzia\xc5\x82u w Kijowie. Wsp\xc3\xb3\xc5\x82tworzy\xc5\x82 organizacj\xc4\x99 wywiadowcz\xc4\x85 Azbuka. W 1919 roku w sk\xc5\x82adzie delegacji g\xc5\x82\xc3\xb3wnodowodz\xc4\x85cego wojskami Si\xc5\x82 Zbrojnych Po\xc5\x82udnia Rosji (bia\xc5\x82ych) genera\xc5\x82a Antona Denikina przyby\xc5\x82 do Polski. Po kl\xc4\x99sce armii Denikina i jego ust\xc4\x85pieniu, na pocz\xc4\x85tku 1920 roku wyjecha\xc5\x82 do Francji. Zosta\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 redaktora naczelnego paryskiego pisma Poslednije nowosti. Wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad antybolszewickiej organizacji Centr diejstwij. Wsp\xc3\xb3\xc5\x82tworzy\xc5\x82 Grup\xc4\x99 Demokratyczn\xc4\x85. Nast\xc4\x99pnie dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w Stowarzyszeniu Republika\xc5\x84sko-Demokratycznym. Ponadto by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem parafialnej rady cerkiewnej przy Soborze \xc5\x9bw. Aleksandra Newskiego w Pary\xc5\xbcu. By\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem kierownictwa miejscowego oddzia\xc5\x82u Ziemgora. Po zaj\xc4\x99ciu Francji przez wojska niemieckie latem 1940 roku wyemigrowa\xc5\x82 do USA, po wyzwoleniu Francji (1944) powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Pary\xc5\xbca, gdzie zmar\xc5\x82. Pochowany na cmentarzu Batignolles.'