b"\n_START_ARTICLE_\nLeo Ornstein\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nLew Ornsztejn urodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w miejscowo\xc5\x9bci Krzemie\xc5\x84czuk na Ukrainie w rodzinie \xc5\xbcydowskiej. Nauk\xc4\x99 muzyki rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 we wczesnym dzieci\xc5\x84stwie u swego ojca, kantora. W roku 1902 zosta\xc5\x82 zarekomendowany przez polskiego pianist\xc4\x99 J\xc3\xb3zefa Hoffmanna do Konserwatorium Petersburskiego, do kt\xc3\xb3rego zosta\xc5\x82 przyj\xc4\x99ty jako dziesi\xc4\x99ciolatek w roku 1904._NEWLINE_W lutym 1906 jego rodzina wyemigrowa\xc5\x82a do Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych uciekaj\xc4\x85c przed pogromami \xc5\xbcyd\xc3\xb3w, do jakich dosz\xc5\x82o w\xc3\xb3wczas na terenie Ukrainy, i zamieszka\xc5\x82a w Nowym Yorku, gdzie Lew studiowa\xc5\x82 w Institute of Musical Art (obecnieJuilliard School of Music) u B. Fiering Tapper._NEWLINE_W roku 1911 zadebiutowa\xc5\x82 jako pianista graj\xc4\x85c w Nowym Jorku utwory Bacha, Beethovena, Griega oraz Ede Poldiniego (w\xc4\x99gierskiego kompozytora znanego g\xc5\x82\xc3\xb3wnie z oper)._NEWLINE_W latach 1913-14 skomponowa\xc5\x82 seri\xc4\x99 utwor\xc3\xb3w fortepianowych: Dwarf Suite, Suicide in an Airplane oraz Wild Men's Dance, osnutych na typowo futurystycznych motywach: kulcie maszyny i \xc3\xa9lan vital. Szokowa\xc5\x82y one \xc3\xb3wczesnych s\xc5\x82uchaczy niekonwencjonalnym potraktowaniem materia\xc5\x82u d\xc5\xbawi\xc4\x99kowego: ostrym brzmieniem i nie\xc5\x82adem formalnym._NEWLINE_Ornstein jest jednym z tw\xc3\xb3rc\xc3\xb3w futuryzmu w muzyce: jego utwory charakteryzowa\xc5\x82y si\xc4\x99 licznymi dysonansami i zmianami tempa oraz tonacji (w przeciwie\xc5\x84stwie na przyk\xc5\x82ad do A. Sch\xc3\xb6nberga Ornstein nie odrzuca\xc5\x82 tradycyjnej tonalno\xc5\x9bci). Pocz\xc4\x85tkowo odbi\xc3\xb3r jego dzie\xc5\x82 by\xc5\x82 negatywny - w recenzjach okre\xc5\x9blano jego muzyk\xc4\x99 jako chaos. Z czasem tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87 Ornsteina uzyska\xc5\x82a jednak akceptacj\xc4\x99, a on sam sta\xc5\x82 si\xc4\x99 znany. Jego pogl\xc4\x85dy na tematy muzyczne zosta\xc5\x82y opisane przez Fredericka Martensa w ksi\xc4\x85\xc5\xbcce Leo Ornstein: The Man, His Ideas, His Work wydanej w roku 1918._NEWLINE_Bunt wobec tradycji kompozytor tak wyrazi\xc5\x82 w jednym z p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszych list\xc3\xb3w: Moje \xc5\x9bcis\xc5\x82e klasyczne przygotowanie na nic mi si\xc4\x99 nie przyda\xc5\x82o. Idee muzyczne rodzi\xc5\x82y niejako swe w\xc5\x82asne techniki, tak \xc5\xbce sam przy\xc5\x82apa\xc5\x82em si\xc4\x99 na stosowaniu klaster\xc3\xb3w dla koniecznych efekt\xc3\xb3w perkusyjnych, wychodz\xc4\x85c naprzeciw g\xc5\x82\xc4\x99bszej potrzebie osi\xc4\x85gni\xc4\x99cia g\xc5\x82\xc4\x99boko ukrytej jako\xc5\x9bci, kt\xc3\xb3ra tak bardzo intrygowa\xc5\x82a mnie w dociekaniach nad cz\xc5\x82owiekiem prehistorycznym (fragm. listu do G. Chase'a z 28 VII 1963)._NEWLINE_W latach 20. XX wieku opu\xc5\x9bci\xc5\x82 Nowy Jork i przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Filadelfii, gdzie rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 prac\xc4\x99 w Philadelphia Musical Academy. W\xc3\xb3wczas dokona\xc5\x82 tak\xc5\xbce nagra\xc5\x84 wybranych dzie\xc5\x82 Chopina, Schumanna i Liszta, jednak nigdy nie utrwala\xc5\x82 swych w\xc5\x82asnych kompozycji. Przez ca\xc5\x82y czas r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc koncertowa\xc5\x82._NEWLINE_We wczesnych latach 30. XX wieku Ornstein zrezygnowa\xc5\x82 z koncert\xc3\xb3w i wraz ze sw\xc4\x85 \xc5\xbcon\xc4\x85 Pauline Mallet-Pr\xc3\xa8vost za\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 Ornstein School of Music w Filadelfii, kt\xc3\xb3r\xc4\x85 kierowa\xc5\x82 do roku 1953._NEWLINE_W 1975 otrzyma\xc5\x82 nagrod\xc4\x99 National Institute of Arts and Letters._NEWLINE_Ornstein komponowa\xc5\x82 niemal przez ca\xc5\x82e swoje d\xc5\x82ugie \xc5\xbcycie - ostatni wydany utw\xc3\xb3r zosta\xc5\x82 przez niego napisany w roku 1990, gdy mia\xc5\x82 97 lat (by\xc5\x82a to \xc3\xb3sma sonata fortepianowa). \xc5\xbby\xc5\x82 108 lat.\n_START_SECTION_\nTw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nTw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87 Ornsteina reprezentuje wraz dzie\xc5\x82ami George'a Antheila pocz\xc4\x85tkow\xc4\x85, radykaln\xc4\x85 faz\xc4\x99 I awangardy ameryka\xc5\x84skiej. Ju\xc5\xbc w latach 20. XX w. tworzy\xc5\x82 muzyk\xc4\x99 ca\xc5\x82kowicie atonaln\xc4\x85 lub politonaln\xc4\x85, skomplikowan\xc4\x85 pod wzgl\xc4\x99dem rytmicznym, stosowa\xc5\x82 ostr\xc4\x85 dysonansow\xc4\x85 harmonik\xc4\x99. Wykonania utwor\xc3\xb3w Ornsteina by\xc5\x82y przedmiotem gwa\xc5\x82townych polemik prasowych. Od ok. 1922 roku jego kompozycje sta\xc5\x82y si\xc4\x99 bardziej konwencjonalne i zr\xc3\xb3\xc5\xbcnicowane wyrazowo. Jego pierwsz\xc4\x85 i ostatni\xc4\x85 datowan\xc4\x85 kompozycj\xc4\x99 dzieli okres ok. 80 lat."