b'\n_START_ARTICLE_\nZlecenie (opowiadanie)\n_START_SECTION_\nCzas powstania utworu\n_START_PARAGRAPH_\nZlecenie Balzac napisa\xc5\x82 w Pary\xc5\xbcu w styczniu 1832 roku. Opowiadanie po raz pierwszy ukaza\xc5\x82o si\xc4\x99 w "Revue des Deux Mondes" z 15 lutego 1832 roku. Jeszcze w tym samym roku zosta\xc5\x82o wydane pod tytu\xc5\x82em Le Conseil, wraz z opowiadaniem La Grande Bret\xc3\xa8che w trzecim tomie Scen z \xc5\xbcycia prywatnego. W 1833 i 1839 roku Balzac umie\xc5\x9bci\xc5\x82 je w pierwszym i drugim wydaniu Scen z \xc5\xbcycia prowincji. W pierwszym wydaniu Komedii ludzkiej w 1842 roku znalaz\xc5\x82o si\xc4\x99 w drugim tomie, ponownie w\xc5\x9br\xc3\xb3d Scen z \xc5\xbcycia prywatnego.\n_START_SECTION_\nTre\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nDwaj m\xc5\x82odzi ludzie podr\xc3\xb3\xc5\xbcuj\xc4\x85 dyli\xc5\xbcansem z Pary\xc5\xbca do Moulins, siedz\xc4\x85c na imperia\xc5\x82ce. Po drodze rozmawiaj\xc4\x85 o swoich kochankach. Jeden z nich ginie w podr\xc3\xb3\xc5\xbcy przygnieciony przez dyli\xc5\xbcans. Przed \xc5\x9bmierci\xc4\x85 zleca towarzyszowi podr\xc3\xb3\xc5\xbcy, by odni\xc3\xb3s\xc5\x82 korespondencj\xc4\x99 jego Julii (hrabinie de Montpersan) wraz z wiadomo\xc5\x9bci\xc4\x85 o jego \xc5\x9bmierci. Przybywszy do Montpersan narrator stara si\xc4\x99 mo\xc5\xbcliwie delikatnie spe\xc5\x82ni\xc4\x87 powierzon\xc4\x85 mu misj\xc4\x99. Hrabina wpada w rozpacz, nie pojawia si\xc4\x99 potem na obiedzie. Narrator wraz ze s\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x85 znajduje j\xc4\x85 rozpaczaj\xc4\x85c\xc4\x85 w ogrodowej szopie. W nocy hrabina prosi narratora o opowiedzenie ostatnich chwil \xc5\xbcycia ukochanego i odbiera pakiet swojej korespondencji. Spostrzeg\xc5\x82szy, \xc5\xbce jej pos\xc5\x82aniec nie ma za co wr\xc3\xb3ci\xc4\x87 do Pary\xc5\xbca, powierza mu zadanie do wykonania w Pary\xc5\xbcu wraz z pieni\xc4\x85dzmi na podr\xc3\xb3\xc5\xbc.\n_START_SECTION_\nCechy utworu\n_START_PARAGRAPH_\nNowela wymyka si\xc4\x99 w pewnym sensie opowiadaj\xc4\x85cemu. Po\xc5\x82\xc4\x85czona w pewnym momencie z La Grande Bret\xc3\xa8che, aby zilustrowa\xc4\x87 Rad\xc4\x99 (Le Conseil) dan\xc4\x85 w przypadku zdrady, nie jest w stanie przekona\xc4\x87 s\xc5\x82uchacza. Nic mniej nie przypomina opowie\xc5\x9bci z mora\xc5\x82em m\xc3\xb3wi "w\xc5\x82a\xc5\x9bcicielka gospody" (pierwsza komentatorka utworu), a "m\xc5\x82oda grubaska" dodaje: mora\xc5\x82 z tej historii taki, \xc5\xbce nie powinni\xc5\x9bmy podr\xc3\xb3\xc5\xbcowa\xc4\x87 na imperia\xc5\x82ce. Narrator Le Conseil nazywa t\xc4\x99 opowie\xc5\x9b\xc4\x87 przera\xc5\xbcaj\xc4\x85c\xc4\x85 tragedi\xc4\x85 domow\xc4\x85. Poniewa\xc5\xbc nic nie dzieje si\xc4\x99 w finale, nic nie jest ostatecznie powiedziane, utw\xc3\xb3r mo\xc5\xbce by\xc4\x87 odczytywany wieloznacznie jako opowie\xc5\x9b\xc4\x87 o pragnieniu opowiadania, o pragnieniu mi\xc5\x82o\xc5\x9bci, o pragnieniu w og\xc3\xb3le.'