b'\n_START_ARTICLE_\nJota Ursae Majoris\n_START_SECTION_\nNazwa\n_START_PARAGRAPH_\nTradycyjna nazwa gwiazdy, Talitha, wywodzi si\xc4\x99 od arabskiego wyra\xc5\xbcenia \xe2\x80\x8f\xd8\xa7\xd9\x84\xd9\x82\xd9\x81\xd8\xb2\xd8\xa9 \xd8\xa7\xd9\x84\xd8\xab\xd8\xa7\xd9\x84\xd8\xab\xe2\x80\x8e Al \xe1\xb8\xb2afzah al th\xc4\x81litha\xe1\xb8\xa5, co oznacza \xe2\x80\x9etrzeci skok (gazeli)\xe2\x80\x9d. Historycznie odnosi\xc5\x82o si\xc4\x99 ono do tej gwiazdy oraz pobliskiej Kappa Ursae Majoris, ale przylgn\xc4\x99\xc5\x82o tylko do pierwszej z nich. Jota Ursae Majoris ma te\xc5\xbc nowoczesn\xc4\x85 nazw\xc4\x99 Dnoces, kt\xc3\xb3ra zosta\xc5\x82a nadana przez astronaut\xc3\xb3w z programu Apollo. Spo\xc5\x9br\xc3\xb3d 36 gwiazd wykorzystywanych przez nich w astronawigacji, trzy nie mia\xc5\x82y powszechnie u\xc5\xbcywanych nazw w\xc5\x82asnych. Astronauci nazwali je na cze\xc5\x9b\xc4\x87 koleg\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3rzy zgin\xc4\x99li w 1967 roku w po\xc5\xbcarze podczas rutynowego testu na pok\xc5\x82adzie statku Apollo 1. Czytana wspak nazwa \xe2\x80\x9eDnoces\xe2\x80\x9d upami\xc4\x99tnia astronaut\xc4\x99 Edwarda White\xe2\x80\x99a II (II \xe2\x80\x93 ang.\xc2\xa0Second). W 2016 roku Mi\xc4\x99dzynarodowa Unia Astronomiczna formalnie zatwierdzi\xc5\x82a u\xc5\xbcycie nazwy Talitha dla okre\xc5\x9blenia tej gwiazdy.\n_START_SECTION_\nCharakterystyka\n_START_PARAGRAPH_\nG\xc5\x82\xc3\xb3wny sk\xc5\x82adnik uk\xc5\x82adu (\xce\xb9 UMa A) to gwiazda typu widmowego A7 lub F0, klasyfikowana jako gwiazda ci\xc4\x85gu g\xc5\x82\xc3\xb3wnego lub podolbrzym. Jej temperatura wynosi ok. 7260 K, masa 1,7 \xc2\xb1 0,1 M\xe2\x98\x89, a \xc5\x9bwieci ona 9 razy ja\xc5\x9bniej od S\xc5\x82o\xc5\x84ca. Wok\xc3\xb3\xc5\x82 niej w odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci 5\xe2\x80\x936 au kr\xc4\x85\xc5\xbcy mniejsza gwiazda, prawdopodobnie bia\xc5\x82y karze\xc5\x82 o masie 1,0 \xc2\xb1 0,3 M\xe2\x98\x89. Tworz\xc4\x85 one uk\xc5\x82ad spektroskopowo podw\xc3\xb3jny. Okres orbitalny tej pary wynosi ok. 12,2 roku, a ekscentryczno\xc5\x9b\xc4\x87 orbity wynosi 0,6._NEWLINE_W odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci oko\xc5\x82o 132 au od tej pary znajduje si\xc4\x99 para czerwonych kar\xc5\x82\xc3\xb3w typu widmowego M3 V i M4 V (sk\xc5\x82adniki B i C) o masach ok. 0,35 i 0,30 M\xe2\x98\x89. Ich jasno\xc5\x9bci wynosz\xc4\x85 10,8 i 11,1. Kr\xc4\x85\xc5\xbc\xc4\x85 one wok\xc3\xb3\xc5\x82 wsp\xc3\xb3lnego \xc5\x9brodka masy, dzieli je odleg\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 10 au, jeden obieg zajmuje im 40 lat. Z kolei obieg wsp\xc3\xb3lnego \xc5\x9brodka masy ca\xc5\x82ego uk\xc5\x82adu zajmuje tej parze kar\xc5\x82\xc3\xb3w 2084 lata (wcze\xc5\x9bniejsza praca podawa\xc5\x82a 818 lat), a ekscentryczno\xc5\x9b\xc4\x87 tej orbity to a\xc5\xbc 0,9._NEWLINE_System ten wydaje si\xc4\x99 niestabilny w skali czasu poni\xc5\xbcej miliona lat.'