b'\n_START_ARTICLE_\nLudwik Dro\xc5\xbcd\xc5\xbc\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nSyn Ludwika i Marianny. W Komunistycznym Zwi\xc4\x85zku M\xc5\x82odzie\xc5\xbcy Polski dzia\xc5\x82a\xc5\x82 od 1935. Podczas wojny skierowany na roboty przymusowe w III Rzeszy. W Gliwicach wst\xc4\x85pi\xc5\x82 w 1944 do konspiracyjnej Armii Ludowej. Nale\xc5\xbca\xc5\x82 do Zwi\xc4\x85zku Walki M\xc5\x82odych i Polskiej Partii Robotniczej, w 1945 wys\xc5\x82any do \xc5\x81odzi do Centralnej Szko\xc5\x82y Partyjnej. By\xc5\x82 dyrektorem Centralnego Zarz\xc4\x85du Przemys\xc5\x82u Chemicznego, potem sekretarzem i I sekretarzem Komitetu Miejskiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Gliwicach. Nast\xc4\x99pne lata sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w aparacie partyjnym, m.in. jako instruktor Wydzia\xc5\x82u Ekonomicznego Komitetu Centralnego PZPR, potem od 1961 w Poznaniu jako sekretarz ekonomiczny, a od 1964 we Wroc\xc5\x82awiu, gdzie od 20 lutego 1971 do 11 pa\xc5\xbadziernika 1980 by\xc5\x82 I sekretarzem Komitetu Wojew\xc3\xb3dzkiego PZPR. Pose\xc5\x82 na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji, zrezygnowa\xc5\x82 z mandatu w 1982. Przewodnicz\xc4\x85cy Rady Narodowej miasta Wroc\xc5\x82awia w latach 1975\xe2\x80\x931981._NEWLINE_Po wprowadzeniu w 1981 w Polsce stanu wojennego kr\xc3\xb3tkotrwale (od 13 do 25 grudnia 1981) internowany wraz z grup\xc4\x85 trzydziestu kilku innych prominentnych by\xc5\x82ych dzia\xc5\x82aczy partyjnych (obok Edwarda Gierka, Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha)._NEWLINE_Zmar\xc5\x82 11 czerwca w K\xc5\x82odzku, 4 dni p\xc3\xb3\xc5\xbaniej pochowany na Cmentarzu Grabiszy\xc5\x84skim we Wroc\xc5\x82awiu._NEWLINE_By\xc5\x82 odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej i Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy.'