b'\n_START_ARTICLE_\nMr\xc3\xb3wczynek \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tobrewy\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisali w 1998 B. M. Whitney i J. A. Alonso, opis ukaza\xc5\x82 si\xc4\x99 na \xc5\x82amach The Auk. Holotyp pochodzi\xc5\x82 z lewego wybrze\xc5\xbca R\xc3\xado Tigre (dop\xc5\x82yw Mara\xc3\xb1\xc3\xb3n) w \xc5\x9brodkowym biegu rzeki (3\xc2\xb044\xe2\x80\xb2S\xc2\xa074\xc2\xb032\xe2\x80\xb2W). Zosta\xc5\x82 od\xc5\x82owiony 23 stycznia 1993 i przekazany do Museo de Historia Natural de la Universidad Nacional Mayor de San Marcos w Limie. Autorzy nadali mu nazw\xc4\x99 Herpsilochmus gentryi. Pozyskali r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc do cel\xc3\xb3w badawczych inne okazy, wraz z holotypem 7 samc\xc3\xb3w i 5 samic. Gatunek wraz z nazw\xc4\x85 zosta\xc5\x82 zaakceptowany przez Mi\xc4\x99dzynarodowy Komitet Ornitologiczny, kt\xc3\xb3ry uznaje mr\xc3\xb3wczynka \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tobrewego za gatunek monotypowy. H. gentryi przypuszczalnie tworzy nadgatunek z mr\xc3\xb3wczynkiem guja\xc5\x84skim (H. stictocephalus).\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a wynosi 10\xe2\x80\x9311 cm, masa cia\xc5\x82a 10,2\xe2\x80\x9311 g (n=6). D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 dzioba (od nasady w czaszce) wynosi 15,5\xe2\x80\x9316,8 mm (n=11), skrzyd\xc5\x82a \xe2\x80\x93 46,8\xe2\x80\x9350,2 mm (n=10), ogona \xe2\x80\x93 35,3\xe2\x80\x9338,5 mm (n=9). U holotypu skok mierzy\xc5\x82 17,5 mm d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci. Wyst\xc4\x99puje dymorfizm p\xc5\x82ciowy. U samca wierzch i ty\xc5\x82 g\xc5\x82owy czarne. Wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia si\xc4\x99 d\xc5\x82uga \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tawa brew. Kantarek i pasek za okiem czarne. Wierzch cia\xc5\x82a ciemnoszary, pokryty nieregularnymi, czarnymi plamami. Mi\xc4\x99dzy bark\xc3\xb3wkami na grzbiecie bia\xc5\x82a plama. Skrzyd\xc5\x82a czarne, lotki na dalszej od nasady cz\xc4\x99\xc5\x9bci maj\xc4\x85 bia\xc5\x82e kraw\xc4\x99dzie. Pokrywy skrzyd\xc5\x82owe zako\xc5\x84czone s\xc4\x85 na bia\xc5\x82o. Ogon stopniowany z czarnymi ster\xc3\xb3wkami, przez ich wewn\xc4\x99trzne chor\xc4\x85giewki przebiega bia\xc5\x82y pas, zako\xc5\x84czenie r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc czarne. Boki g\xc5\x82owy, gard\xc5\x82o i sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82te, na bokach cia\xc5\x82a z domieszk\xc4\x85 oliwkowego. Samic\xc4\x99 wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia obecno\xc5\x9b\xc4\x87 ma\xc5\x82ych, pomara\xc5\x84czowych plamek na czole, kt\xc3\xb3re ci\xc4\x85gn\xc4\x85 si\xc4\x99 dalej na wierzch g\xc5\x82owy, gdzie maj\xc4\x85 ju\xc5\xbc barw\xc4\x99 \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82taw\xc4\x85. Sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a ciemniejszy. U holotypu t\xc4\x99cz\xc3\xb3wka by\xc5\x82a ciemnobr\xc4\x85zowa.\n_START_SECTION_\nZasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania\n_START_PARAGRAPH_\nMr\xc3\xb3wczynki \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tobrewe wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 we wschodnim Ekwadorze (po\xc5\x82udniowo-wschodnia prowincja Pastaza) i p\xc3\xb3\xc5\x82nocnym Peru (region Loreto na zach\xc3\xb3d od rzeki Napo i na p\xc3\xb3\xc5\x82noc od rzeki Mara\xc3\xb1\xc3\xb3n).\n_START_SECTION_\nEkologia i zachowanie\n_START_PARAGRAPH_\nNiegdy\xc5\x9b uznawano, \xc5\xbce mr\xc3\xb3wczynki \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tobrewe zasiedlaj\xc4\x85 jedynie dwa rzadkie i punktowo rozmieszczone typy las\xc3\xb3w rosn\xc4\x85cych na terra firme; mo\xc5\xbcliwe, \xc5\xbce w Ekwadorze zasiedla i trzeci typ. Prawdopodobnie zasi\xc4\x99g gatunku ograniczony jest w\xc5\x82a\xc5\x9bnie do nizinnych las\xc3\xb3w rosn\xc4\x85cych na terra firme, na ubogich glebach bielicowoziemnych oraz tych powsta\xc5\x82ych z kwarcyt\xc3\xb3w; stwierdzany do wysoko\xc5\x9bci 200 m n.p.m. (jednak holotyp pozyskano na wysoko\xc5\x9bci 250 m n.p.m.). W Peru lasy tego typu nazywane s\xc4\x85 irapayal i varillal. Niewiele wiadomo o zwyczajach \xc5\xbcywieniowych mr\xc3\xb3wczynk\xc3\xb3w \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tobrewych. \xc5\xbbywi\xc4\x85 si\xc4\x99 owadami, prawdopodobnie g\xc5\x82\xc3\xb3wnie motylami i g\xc4\x85sienicami. \xc5\xbberuj\xc4\x85 w parach, pojedynczo lub w grupach rodzinnych 15\xe2\x80\x9340 m nad ziemi\xc4\x85, zwykle w stadach wielogatunkowych. Poszukuj\xc4\x85 po\xc5\xbcywienia w wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci w zewn\xc4\x99trznych rejonach koron drzew._NEWLINE_Rozr\xc3\xb3d s\xc5\x82abo poznany; obserwacje i badania osobnik\xc3\xb3w m\xc5\x82odocianych wskazuj\xc4\x85 na okres opierzania si\xc4\x99 piskl\xc4\x85t w lutym\xe2\x80\x93marcu.\n_START_SECTION_\nStatus i zagro\xc5\xbcenia\n_START_PARAGRAPH_\nIUCN uznaje mr\xc3\xb3wczynka \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tobrewego za gatunek nara\xc5\xbcony na wygini\xc4\x99cie od 2000 roku (stan w 2016). Zagro\xc5\xbceniem dla gatunku jest wycinka las\xc3\xb3w. W Ekwadorze gatunek wykazany jak dot\xc4\x85d wy\xc5\x82\xc4\x85cznie Kapawi Lodge i rezerwatu Kapawi Ecological Reserve, gdzie zdaje si\xc4\x99 by\xc4\x87 niezagro\xc5\xbcony niszczeniem \xc5\x9brodowiska.'