b'\n_START_ARTICLE_\nPerec Bernstein\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 12 czerwca 1890 w Meiningen w Turyngii. Uko\xc5\x84czy\xc5\x82 tamtejsze gimnazjum, a nast\xc4\x99pnie szko\xc5\x82\xc4\x99 handlow\xc4\x85 w Eisenach. Przeprowadzi\xc5\x82 si\xc4\x99 do Holandii, gdzie zajmowa\xc5\x82 si\xc4\x99 handlem zbo\xc5\xbcem. W 1917 przyst\xc4\x85pi\xc5\x82 do \xc5\x9awiatowej Organizacji Syjonistycznej. By\xc5\x82 sekretarzem i cz\xc5\x82onkiem zarz\xc4\x85du holenderskiego oddzia\xc5\x82u, a w latach 1930\xe2\x80\x931934 jego przewodnicz\xc4\x85cym. Od  1925 do 1935 by\xc5\x82 tak\xc5\xbce redaktorem naczelnym \xe2\x80\x9eTygodnika Syjonistycznego\xe2\x80\x9d. W 1926 opublikowa\xc5\x82 po niemiecku ksi\xc4\x85\xc5\xbck\xc4\x99: Der Antisemitismus als Gruppenerscheinung (Antysemityzm jako fenomen spo\xc5\x82eczny), zosta\xc5\x82a ona p\xc3\xb3\xc5\xbaniej wydana po angielsku (1951) i hebrajsku (1980)._NEWLINE_W 1936 wyemigrowa\xc5\x82 do Palestyny, gdzie zwi\xc4\x85za\xc5\x82 si\xc4\x99 z Og\xc3\xb3lnymi Syjonistami. By\xc5\x82 redaktorem wydawanej przez parti\xc4\x99 gazety \xe2\x80\x9eHa-Boker\xe2\x80\x9d. Rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 w Agencji \xc5\xbbydowskiej, w latach 1946\xe2\x80\x931948 by\xc5\x82 dyrektorem jej departamentu gospodarczego. By\xc5\x82 jednym z sygnatariuszy og\xc5\x82oszonej 14 maja 1948 Deklaracji niepodleg\xc5\x82o\xc5\x9bci Izraela, a w utworzonym w tym dniu rz\xc4\x85dzie tymczasowym Dawida Ben Guriona obj\xc4\x85\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 ministra przemys\xc5\x82u i handlu. Sprawowa\xc5\x82 j\xc4\x85 do czasu powo\xc5\x82ania nowego rz\xc4\x85du 10 marca 1949. W pierwszych wyborach parlamentarnych w Izraelu w 1949 dosta\xc5\x82 si\xc4\x99 do izraelskiego parlamentu z listy Og\xc3\xb3lnych Syjonist\xc3\xb3w. W pierwszym Knesecie zasiada\xc5\x82 w komisjach spraw zagranicznych i obrony, budownictwa oraz spraw gospodarczych. W kolejnych wyborach ponownie zdoby\xc5\x82 mandat poselski, a w drugim Knesecie zasiada\xc5\x82 w komisjach finans\xc3\xb3w oraz spraw zagranicznych i obrony. 24 grudnia 1952 roku wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad nowego rz\xc4\x85du Dawida Ben Guriona, ponownie obejmuj\xc4\x85c funkcj\xc4\x99 ministra przemys\xc5\x82u i handlu. Stanowisko to zachowa\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w kolejnym rz\xc4\x85dzie nowego premiera Moszego Szareta od 26 stycznia 1954 do 29 czerwca 1955, kiedy to po opuszczeniu przez Og\xc3\xb3lnych Syjonist\xc3\xb3w koalicji rz\xc4\x85dowej Szaret powo\xc5\x82a\xc5\x82 nowy gabinet._NEWLINE_W trzecich wyborach w Izraelu w roku 1955 kolejny raz zdoby\xc5\x82 mandat poselski, po czym ponownie zasiada\xc5\x82 w tych samych komisjach, co w poprzedniej kadencji. W wyborach w 1959 ponownie wybrany pos\xc5\x82em, a w czwartym Knesecie zasiada\xc5\x82 w komisjach finans\xc3\xb3w oraz pracy. W trakcie tej kadencji Og\xc3\xb3lni Syjoni\xc5\x9bci po po\xc5\x82\xc4\x85czeniu z Parti\xc4\x85 Progresywn\xc4\x85 przekszta\xc5\x82cili si\xc4\x99 w Parti\xc4\x99 Liberaln\xc4\x85, a Bernstein zosta\xc5\x82 jednym z dw\xc3\xb3ch przewodnicz\xc4\x85cych partii. Z listy libera\xc5\x82\xc3\xb3w po raz pi\xc4\x85ty zosta\xc5\x82 pos\xc5\x82em w przy\xc5\x9bpieszonych wyborach w 1961. W trakcie pi\xc4\x85tej kadencji dosz\xc5\x82o do po\xc5\x82\xc4\x85czenia Partii Liberalnej z Herutem i Bernstein zasiada\xc5\x82 w \xc5\x82awach Knesetu jako polityk Gahalu._NEWLINE_W 1962 ukaza\xc5\x82a si\xc4\x99 jego autobiografia wydana w j\xc4\x99zyku hebrajskim. Zmar\xc5\x82 21 marca 1971._NEWLINE_W 2008 ukaza\xc5\x82a si\xc4\x99 reedycja jego pracy, pod nowym tytu\xc5\x82em: The Social Roots of Discrimination. The Case of Jews, opatrzona komentarzami oraz wst\xc4\x99pem holenderskiego naukowca Bernarda van Praaga.'