b'\n_START_ARTICLE_\nDaniel Sinapius (starszy)\n_START_PARAGRAPH_\nDaniel Sinapius (starszy; s\xc5\x82ow. Daniel Sinapius-Hor\xc4\x8di\xc4\x8dka; ur. 3 sierpnia 1640 r. w Su\xc4\x8danach \xe2\x80\x93 zm. 27 stycznia 1688 r. w Lewoczy) \xe2\x80\x93 s\xc5\x82owacki duchowny protestancki, barokowy poeta, pisarz, t\xc5\x82umacz i pedagog.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nPochodzi\xc5\x82 z rodziny duchownego protestanckiego. Uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 w gimnazjum w Lewoczy, a nast\xc4\x99pnie studiowa\xc5\x82 na uniwersytecie w Wittenberdze \xe2\x80\x93 tym samym, na kt\xc3\xb3rym \xc4\x87wier\xc4\x87 wieku wcze\xc5\x9bniej wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 Marcin Luter. Po powrocie na W\xc4\x99gry pracowa\xc5\x82 jako rektor szko\xc5\x82y w Jel\xc5\xa1avie, a nast\xc4\x99pnie jako kaznodzieja w Kame\xc5\x88anach i Liptovskej Teplej. W tej drugiej miejscowo\xc5\x9bci w 1667 r. urodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 jego syn, zwi\xc4\x85zany p\xc3\xb3\xc5\xbaniej ze \xc5\x9al\xc4\x85skiem pisarz i pedagog Jan Sinapius (zm. 1725). Nast\xc4\x99pnie kaza\xc5\x82 w Radvani ko\xc5\x82o Ba\xc5\x84skiej Bystrzycy. W okresie nasilenia si\xc4\x99 fali represji przeciwko ewangelikom zosta\xc5\x82 w 1673 r. skazany na wygnanie. Wraz z rodzin\xc4\x85 przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Brzegu na \xc5\x9al\xc4\x85sku, st\xc4\x85d do Wroc\xc5\x82awia i wreszcie do Nowego Bojanowa w Kr\xc3\xb3lestwie Polskim. W tym czasie powsta\xc5\x82 m. in. jego popularny zbi\xc3\xb3r 534 biblijnych, antycznych oraz wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesnych przys\xc5\x82\xc3\xb3w i powiedze\xc5\x84 Neo-forum Latino-Slavonicum (1678). Miejscowo\xc5\x9bci, kt\xc3\xb3ra przyj\xc4\x99\xc5\x82a go po wygnaniu z austriackiego \xc5\x9al\xc4\x85ska po\xc5\x9bwi\xc4\x99ci\xc5\x82 utw\xc3\xb3r Coelum Bojanoviense (1682)._NEWLINE_Po powrocie z wygnania w roku 1683 na kr\xc3\xb3tko zatrzyma\xc5\x82 si\xc4\x99 zn\xc3\xb3w w Radvani. Ostatnie cztery lata \xc5\xbcycia sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 w Lewoczy, gdzie pracowa\xc5\x82 jako kaznodzieja i inspektor gimnazjalny. Tu przygotowa\xc5\x82 m. in. kolejn\xc4\x85 edycj\xc4\x99 dzie\xc5\x82a Jerzego Trzanowskiego Cithara sanctorum oraz przek\xc5\x82ad na j\xc4\x99zyk s\xc5\x82owacki s\xc5\x82ynnego dzie\xc5\x82a J. A. Kome\xc5\x84skiego Orbis pictus (1685).'