b'\n_START_ARTICLE_\nLudwik IX \xc5\x9awi\xc4\x99ty\n_START_SECTION_\nDzieci\xc5\x84stwo\n_START_PARAGRAPH_\nLudwik by\xc5\x82 drugim synem Ludwika, syna kr\xc3\xb3la Francji Filipa II Augusta, kt\xc3\xb3ry po \xc5\x9bmierci ojca zosta\xc5\x82 kr\xc3\xb3lem jako Ludwik VIII. Jego matk\xc4\x85 by\xc5\x82a Blanka, c\xc3\xb3rka Alfonsa VIII kr\xc3\xb3la Kastylii i Eleonory, c\xc3\xb3rki Henryka II kr\xc3\xb3la Anglii. Urodzony w seniorii ojca w Poissy 25 kwietnia 1214 roku m\xc5\x82ody Ludwik otrzyma\xc5\x82 imi\xc4\x99 po ojcu, zosta\xc5\x82 nast\xc4\x99pc\xc4\x85 tronu w wieku czterech lat, gdy zmar\xc5\x82 jego starszy brat Filip. Ludwik wspomina\xc5\x82 cz\xc4\x99sto wp\xc5\x82yw jaki w dzieci\xc5\x84stwie wywar\xc5\x82a na niego osoba dziadka Filipa Augusta. 23 lipca 1223 stary kr\xc3\xb3l jednak zmar\xc5\x82 i ojciec Ludwika zosta\xc5\x82 kr\xc3\xb3lem, a m\xc5\x82ody Ludwik drugim w kolejno\xc5\x9bci sukcesji. Jednak ju\xc5\xbc wkr\xc3\xb3tce, po \xc5\x9bmierci ojca 8 listopada 1226 roku, sam zosta\xc5\x82 kr\xc3\xb3lem._NEWLINE_Przed \xc5\x9bmierci\xc4\x85 Ludwik VIII sporz\xc4\x85dzi\xc5\x82 testament, w kt\xc3\xb3rym opr\xc3\xb3cz przekazania korony i pe\xc5\x82ni w\xc5\x82adzy swemu najstarszemu synowi, przydzieli\xc5\x82 osobne dzia\xc5\x82y (apana\xc5\xbce) swym pozosta\xc5\x82ym trzem synom: Robert otrzyma\xc5\x82 hrabstwo Artois, Jan hrabstwo Anjou i Maine, a Alfons Poitou i Owerni\xc4\x99. Otrzymali je jednak dopiero po osi\xc4\x85gni\xc4\x99ciu odpowiedniego wieku \xe2\x80\x93 dwudziestu jeden lat. Po \xc5\x9bmierci kr\xc3\xb3la narodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 jeszcze jeden syn Karol, kt\xc3\xb3ry po \xc5\x9bmierci Jana przej\xc4\x85\xc5\x82 prawa do jego lenn. Kr\xc3\xb3l umieraj\xc4\x85c w Montpensier w czasie powrotu z wyprawy przeciw katarom, nie rozstrzygn\xc4\x85\xc5\x82 kwestii regencji w czasie ma\xc5\x82oletno\xc5\x9bci syna, wym\xc3\xb3g\xc5\x82 jedynie przysi\xc4\x99g\xc4\x99 od wasali b\xc4\x99d\xc4\x85cych w\xc3\xb3wczas przy \xc5\x82o\xc5\xbcu \xc5\x9bmierci (w tym od swego przyrodniego brata Filipa Rozczochranego (Hurepela), hrabiego Boulogne), aby byli wierni Ludwikowi, a gdy ten umrze Robertowi. Zaraz jednak po \xc5\x9bmierci i pogrzebie (15 listopada) kr\xc3\xb3la w\xc5\x82adz\xc4\x99 przej\xc4\x99\xc5\x82a wdowa Blanka Kastylijska.\n_START_SECTION_\nRegencja\n_START_PARAGRAPH_\nLudwik pe\xc5\x82ni\xc4\x99 w\xc5\x82adzy obj\xc4\x85\xc5\x82 dopiero w 1235 roku, w wieku oko\xc5\x82o dwudziestu dw\xc3\xb3ch lat. Jednak ju\xc5\xbc 29 listopada 1226 roku (w 14 dni po pogrzebie ojca) zosta\xc5\x82 koronowany, a w nast\xc4\x99pnym roku sam przyjmowa\xc5\x82 ho\xc5\x82dy wasali. Pierwszy okres rz\xc4\x85d\xc3\xb3w up\xc5\x82yn\xc4\x85\xc5\x82 w cieniu matki, zaciekle zwalczaj\xc4\x85cej buntuj\xc4\x85cych si\xc4\x99 wasali. Najpilniejszym zadaniem na pocz\xc4\x85tku rz\xc4\x85d\xc3\xb3w regencji by\xc5\x82o zjednanie sobie najwi\xc4\x99kszych mo\xc5\xbcnych Francji._NEWLINE_Blanka i Ludwik, chc\xc4\x85c zjedna\xc4\x87 sobie wzgl\xc4\x99dy stryja m\xc5\x82odego w\xc5\x82adcy, Filipa Hurepela, nadali mu dwa zamki znajduj\xc4\x85ce si\xc4\x99 wewn\xc4\x85trz jego d\xc3\xb3br (Mortain i Lillebonne), a tak\xc5\xbce hrabstwo Saint-Pol. Sytuacja Rozczochranego by\xc5\x82a o tyle szczeg\xc3\xb3lna, \xc5\xbce nie do\xc5\x9b\xc4\x87, \xc5\xbce niekt\xc3\xb3rzy podwa\xc5\xbcali jego prawe pochodzenie, to jego ziemie zosta\xc5\x82y wcze\xc5\x9bniej skonfiskowane Renaldowi z Boulogne, wci\xc4\x85\xc5\xbc znajduj\xc4\x85cemu si\xc4\x99 w paryskim wi\xc4\x99zieniu. Jego \xc5\x9bmier\xc4\x87 na Wielkanoc 1227 roku poszerzy\xc5\x82a pole manewru Filipa. Wi\xc4\x99cej szcz\xc4\x99\xc5\x9bcia mia\xc5\x82 wsp\xc3\xb3\xc5\x82wi\xc4\x99zie\xc5\x84 Renalda Ferrand z Portugalii, kt\xc3\xb3ry zosta\xc5\x82 zwolniony 6 stycznia tego roku. Po obj\xc4\x99ciu z powrotem hrabstwa Flandrii sta\xc5\x82 si\xc4\x99 wiernym sojusznikiem kr\xc3\xb3lowej._NEWLINE_Bardziej nieprzejednana by\xc5\x82a postawa trzech innych mo\xc5\xbcnow\xc5\x82adc\xc3\xb3w \xe2\x80\x93 Tybalda IV, hrabiego Szampanii, Hugona X Czarnego z Lusignan, hrabiego La Marche, oraz Piotra Mauclerca (z rodu Dreux), hrabiego Bretanii. Na wiosn\xc4\x99 1227 roku powsta\xc5\x82 projekt serii ma\xc5\x82\xc5\xbce\xc5\x84stw pomi\xc4\x99dzy bra\xc4\x87mi kr\xc3\xb3lewskimi Janem i Alfonsem oraz odpowiednio Jolant\xc4\x85 c\xc3\xb3rk\xc4\x85 Piotra breto\xc5\x84skiego i jedn\xc4\x85 z c\xc3\xb3rek Hugona. Siostra Ludwika Izabela mia\xc5\x82a wyj\xc5\x9b\xc4\x87 za jednego z syn\xc3\xb3w hrabiego La Marche. Piotr Mauclerc mia\xc5\x82 otrzyma\xc4\x87 w zamian Angers, Le Mans, Baug\xc3\xa9 i Beaufort-en-Vall\xc3\xa9e. Wkr\xc3\xb3tce uda\xc5\x82o si\xc4\x99 zawrze\xc4\x87 rozejm z kr\xc3\xb3lem Anglii Henrykiem III oraz u\xc5\x82agodzi\xc4\x87 Tybalda IV._NEWLINE_Jednak baronowie zawi\xc4\x85zali spisek w Corbeil, maj\xc4\x85cy na celu pojmanie kr\xc3\xb3la. Ich przyw\xc3\xb3dcami zostali Piotr z Dreux i Filip z Boulogne. M\xc5\x82ody kr\xc3\xb3l, osaczony w zamku Montlh\xc3\xa9ry, uratowa\xc5\x82 si\xc4\x99 jedynie dzi\xc4\x99ki interwencji mieszczan paryskich. Nie by\xc5\x82 to koniec problem\xc3\xb3w, gdy\xc5\xbc w 1229 roku Piotr Mauclerc z\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 ho\xc5\x82d kr\xc3\xb3lowi Anglii, a pozostali baronowie wypowiedzieli wojn\xc4\x99 Tybaldowi IV, wiernemu sojusznikowi kr\xc3\xb3la. Ludwik IX zwo\xc5\x82a\xc5\x82 wypraw\xc4\x99, na kt\xc3\xb3r\xc4\x85 nie stawi\xc5\x82a si\xc4\x99 lub przys\xc5\x82a\xc5\x82a tylko ma\xc5\x82e oddzia\xc5\x82y wi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 mo\xc5\xbcnych. Kr\xc3\xb3l odbi\xc5\x82 nadane Piotrowi trzy lata wcze\xc5\x9bniej miasta i zdoby\xc5\x82 jeszcze Bell\xc3\xaame. Wkr\xc3\xb3tce na stron\xc4\x99 kr\xc3\xb3la przeszed\xc5\x82 Hugo z Lusignan, a jego wojska zdoby\xc5\x82y Clisson i obleg\xc5\x82y Ancenis. Henryk III, kt\xc3\xb3ry przyby\xc5\x82 na pomoc wasalowi, zamkn\xc4\x85\xc5\x82 si\xc4\x99 w Nantes i nie podejmowa\xc5\x82 \xc5\xbcadnych dzia\xc5\x82a\xc5\x84. Trzecia wyprawa z 1231 roku zako\xc5\x84czy\xc5\x82a si\xc4\x99 trzyletnim rozejmem w Saint-Aubin-du-Cormier._NEWLINE_Pokojem z Meaux-Pary\xc5\xbca z 11 kwietnia 1229 roku, zako\xc5\x84czy\xc5\x82y si\xc4\x99 walki w Langwedocji. Na mocy porozumienia hrabia Tuluzy Rajmund VII zachowa\xc5\x82 jedynie cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 swego hrabstwa. Natomiast papiestwo otrzyma\xc5\x82o markizat Prowansji (Hrabstwo Venaissin), kr\xc3\xb3lowi przypad\xc5\x82a p\xc3\xb3\xc5\x82nocna cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 hrabstwa, z miastem Albi, a c\xc3\xb3rka Rajmunda Joanna mia\xc5\x82a wyj\xc5\x9b\xc4\x87 za Alfonsa i wnie\xc5\x9b\xc4\x87 mu w posagu okr\xc4\x99g Tuluzy ze stolic\xc4\x85; by\xc5\x82a te\xc5\xbc jedyn\xc4\x85 spadkobierczyni\xc4\x85 Rajmunda, gdyby ten nie pozostawi\xc5\x82 m\xc4\x99skiego potomka. Dodatkowo na mocy pokoju z Rajmundem Trencevalem, hrabi\xc4\x85 Carcassonne i Narbonne, kr\xc3\xb3lowi przypad\xc5\x82o Carcassonne. Nowe nabytki, wraz z posiadanymi ju\xc5\xbc wcze\xc5\x9bniej, pozwoli\xc5\x82y utworzy\xc4\x87 dwie nowe seneszalie: Carcassonne i Beaucaire._NEWLINE_W 1232 roku zmar\xc5\x82 kr\xc3\xb3lewski brat Jan, jego posiad\xc5\x82o\xc5\x9bci mia\xc5\x82y przypa\xc5\x9b\xc4\x87 najm\xc5\x82odszemu Karolowi, trzy lata p\xc3\xb3\xc5\xbaniej zmar\xc5\x82 czwarty syn Ludwika VIII Filip Dagobert, kt\xc3\xb3ry nie doczeka\xc5\x82 si\xc4\x99 swojego nadzia\xc5\x82u. W 1233 zmar\xc5\x82 Ferrand z Portugalii, w 1234 Filip Hurepel, a wkr\xc3\xb3tce po nim Piotr Mauclerc. W 1233 roku Tybald IV odziedziczy\xc5\x82 kr\xc3\xb3lestwo Nawarry, jednak ten sukces zr\xc3\xb3wnowa\xc5\xbcy\xc5\x82o ogromne odszkodowanie, jakie musia\xc5\x82 wyp\xc5\x82aci\xc4\x87, na mocy kr\xc3\xb3lewskiego arbitra\xc5\xbcu, swej kuzynce Alicji cypryjskiej, w zamian za zrzeczenie si\xc4\x99 roszcze\xc5\x84 do Szampanii. Nie dysponuj\xc4\x85c tak\xc4\x85 sum\xc4\x85 po\xc5\xbcyczy\xc5\x82 j\xc4\x85 od kr\xc3\xb3la, oddaj\xc4\x85c mu w zamian Blois, Chartres, Sancerre i Ch\xc3\xa2teaudun. Domena szampa\xc5\x84ska przesta\xc5\x82a tym samym okr\xc4\x85\xc5\xbca\xc4\x87 ziemie kr\xc3\xb3lewskie.\n_START_SECTION_\nSamodzielne rz\xc4\x85dy\n_START_PARAGRAPH_\nLudwik IX swe panowanie rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 od wprowadzenia reform, umacniaj\xc4\x85cych w\xc5\x82adz\xc4\x99 kr\xc3\xb3lewsk\xc4\x85. Ujednolici\xc5\x82 system monetarny w kr\xc3\xb3lestwie, zreorganizowa\xc5\x82 i skutecznie nadzorowa\xc5\x82 finanse, usprawni\xc5\x82 te\xc5\xbc administracj\xc4\x99 pa\xc5\x84stwa. Staraj\xc4\x85c si\xc4\x99 rz\xc4\x85dzi\xc4\x87 sprawiedliwie, wprowadzi\xc5\x82 kontrol\xc4\x99 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci urz\xc4\x99dnik\xc3\xb3w kr\xc3\xb3lewskich, kt\xc3\xb3r\xc4\x85 powierzy\xc5\x82 zakonnikom. W przypadku niesprawiedliwych decyzji, poszkodowani otrzymywali odszkodowanie, a nieuczciwi urz\xc4\x99dnicy byli zwalniani. Ustanowi\xc5\x82 s\xc4\x85dy kr\xc3\xb3lewskie, tak zwane parlamenty, do kt\xc3\xb3rych mo\xc5\xbcna si\xc4\x99 by\xc5\x82o odwo\xc5\x82ywa\xc4\x87 od wyrok\xc3\xb3w s\xc4\x85d\xc3\xb3w feudalnych, w jakich zasiadali baronowie feudalni. Wprowadzi\xc5\x82 zakaz pojedynk\xc3\xb3w s\xc4\x85dowych, noszenia broni i prowadzenia wojen prywatnych we Francji. Znacznie rozbudowa\xc5\x82y si\xc4\x99 miasta, kt\xc3\xb3re otrzyma\xc5\x82y przywileje komunalne i otaczane murami, odgrywa\xc5\x82y coraz wi\xc4\x99ksz\xc4\x85 rol\xc4\x99 pod wzgl\xc4\x99dem militarnym. W czasach panowania Ludwika IX upowszechniony zosta\xc5\x82 kodeks cech\xc3\xb3w r\xc4\x99kodzielnik\xc3\xb3w i kupc\xc3\xb3w \xe2\x80\x93 Livre des m\xc3\xa9tiers \xe2\x80\x93 reguluj\xc4\x85cy funkcjonowanie korporacji miejskich. Za\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w 1257 roku w Pary\xc5\xbcu kolegium teologiczne, kt\xc3\xb3re zosta\xc5\x82o p\xc3\xb3\xc5\xbaniej nazwane Sorbon\xc4\x85.\n_START_SECTION_\nPokojowy kr\xc3\xb3l\n_START_PARAGRAPH_\nLudwik IX godzi\xc5\x82 liczne spory mi\xc4\x99dzy sk\xc5\x82\xc3\xb3conymi rodami szlacheckimi wewn\xc4\x85trz Francji, jak r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc spory mi\xc4\x99dzynarodowe. Faktycznie doprowadzi\xc5\x82 do za\xc5\xbcegnania wzajemnych pretensji terytorialnych Francji z hiszpa\xc5\x84sk\xc4\x85 Aragoni\xc4\x85 i z panuj\xc4\x85c\xc4\x85 w Anglii dynasti\xc4\x85 Plantagenet\xc3\xb3w. Z kr\xc3\xb3lem Anglii Henrykiem III zawar\xc5\x82 traktat paryski w 1258 r., na mocy kt\xc3\xb3rego powi\xc4\x99kszy\xc5\x82y si\xc4\x99 nieco posiad\xc5\x82o\xc5\x9bci angielskie we Francji, w zamian Henryk III z\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 kr\xc3\xb3lowi Francji ho\xc5\x82d lenny z ksi\xc4\x99stwa Gujenny._NEWLINE_Ludwik IX by\xc5\x82 te\xc5\xbc g\xc5\x82\xc4\x99boko religijny. Gdy w 1244 r. Jerozolima zosta\xc5\x82a ponownie opanowana przez egipskich mameluk\xc3\xb3w, zorganizowa\xc5\x82 i sfinansowa\xc5\x82 w 1248 r. kolejn\xc4\x85 VI wypraw\xc4\x99 krzy\xc5\xbcow\xc4\x85 dla obrony Ziemi \xc5\x9awi\xc4\x99tej. Bra\xc5\x82o w niej udzia\xc5\x82 prawie wy\xc5\x82\xc4\x85cznie rycerstwo francuskie, kt\xc3\xb3re poprowadzi\xc5\x82 osobi\xc5\x9bcie. Cho\xc4\x87 krucjata zako\xc5\x84czy\xc5\x82a si\xc4\x99 kl\xc4\x99sk\xc4\x85, a sam Ludwik IX przez pewien czas pozostawa\xc5\x82 w niewoli egipskiej, to gdy wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 w 1254 r. uznany zosta\xc5\x82 za najwi\xc4\x99kszego w\xc5\x9br\xc3\xb3d monarch\xc3\xb3w Europy obro\xc5\x84c\xc4\x99 chrze\xc5\x9bcija\xc5\x84stwa._NEWLINE_Wspiera\xc5\x82 zakony, zw\xc5\x82aszcza \xc5\xbcebraczy zakon franciszkan\xc3\xb3w, wsp\xc3\xb3\xc5\x82cze\xc5\x9bnie utworzony przez pokutnika Franciszka z Asy\xc5\xbcu, kt\xc3\xb3ry g\xc5\x82osi\xc5\x82 idea\xc5\x82y ub\xc3\xb3stwa i ascezy, oraz Zakon Rycerzy \xc5\x9bw. \xc5\x81azarza opiekuj\xc4\x85cy si\xc4\x99 tr\xc4\x99dowatymi. Kr\xc3\xb3l kolekcjonowa\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc relikwie, w\xc5\x9br\xc3\xb3d kt\xc3\xb3rych by\xc5\x82a korona cierniowa Chrystusa, jak\xc4\x85 otrzyma\xc5\x82 w podarunku od cesarza Konstantynopola Baldwina II. Celem jej przechowania kaza\xc5\x82 zbudowa\xc4\x87 w Pary\xc5\xbcu dwukondygnacjow\xc4\x85 kaplic\xc4\x99 Sainte-Chapelle, uznawan\xc4\x85 za jedno z najwa\xc5\xbcniejszych arcydzie\xc5\x82 architektury stylu gotyckiego.\n_START_SECTION_\nWyprawa krzy\xc5\xbcowa\n_START_PARAGRAPH_\nW latach 1248\xe2\x80\x931250 wzi\xc4\x85\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w VI krucjacie, podj\xc4\x99tej na wie\xc5\x9b\xc4\x87 o zdobyciu Jerozolimy przez Chorezmijczyk\xc3\xb3w w 1244 roku. Zako\xc5\x84czy\xc5\x82a si\xc4\x99 ona kl\xc4\x99sk\xc4\x85, Ludwik dosta\xc5\x82 si\xc4\x99 do niewoli w okolicy miasta Mansura w roku 1249, wypuszczony zosta\xc5\x82 po zap\xc5\x82aceniu olbrzymiego okupu, jednak ju\xc5\xbc w 1270 roku zorganizowa\xc5\x82 nast\xc4\x99pn\xc4\x85 wypraw\xc4\x99. Tym razem l\xc4\x85dowano w Tunisie, licz\xc4\x85c na pomoc tamtejszego su\xc5\x82tana. Jednak oczekiwania te si\xc4\x99 nie spe\xc5\x82ni\xc5\x82y i wyprawa zako\xc5\x84czy\xc5\x82a si\xc4\x99 epidemi\xc4\x85 w\xc5\x9br\xc3\xb3d krzy\xc5\xbcowc\xc3\xb3w. 25 sierpnia 1270 ofiar\xc4\x85 epidemii pad\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc sam kr\xc3\xb3l. Wed\xc5\x82ug tradycji by\xc5\x82a to d\xc5\xbcuma, jednak wsp\xc3\xb3\xc5\x82cze\xc5\x9bnie wskazuje si\xc4\x99 raczej na dyzenteri\xc4\x99. Po jego \xc5\x9bmierci armia krzy\xc5\xbcowc\xc3\xb3w powr\xc3\xb3ci\xc5\x82a do Europy. Koron\xc4\x99 po Ludwiku IX przej\xc4\x85\xc5\x82 jego syn, Filip III \xc5\x9amia\xc5\x82y (1270\xe2\x80\x931285). Kanonizowany przez papie\xc5\xbca Bonifacego VIII 11 lipca 1297 w Orvieto. Kazanie podczas uroczysto\xc5\x9bci wyg\xc5\x82osi\xc5\x82 kard. Matteo d\xe2\x80\x99Acquasparta. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 25 sierpnia.\n_START_SECTION_\nZwi\xc4\x85zki z zakonami mendykanckimi\n_START_PARAGRAPH_\nLudwik \xc5\x9awi\xc4\x99ty by\xc5\x82 bardzo blisko zwi\xc4\x85zany z nowymi zakonami mendykanckimi \xe2\x80\x93 dominikanami i franciszkanami. Sprzyja\xc5\x82 ich rozwojowi, wspomaga\xc5\x82 w ich wysi\xc5\x82kach, fundowa\xc5\x82 klasztory, wi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 jego otoczenia wywodzi\xc5\x82a si\xc4\x99 z zakon\xc3\xb3w \xc5\xbcebraczych. Na\xc5\x9bladowa\xc5\x82 zakonnik\xc3\xb3w w \xc5\xbcyciu codziennym, praktykuj\xc4\x85c ascez\xc4\x99, chcia\xc5\x82 by dwaj z jego syn\xc3\xb3w wst\xc4\x85pili do obu zakon\xc3\xb3w, sam jednak nigdy nie uczyni\xc5\x82 tego kroku, wedle legendy z racji tego, \xc5\xbce nie m\xc3\xb3g\xc5\x82 si\xc4\x99 zdecydowa\xc4\x87 mi\xc4\x99dzy dominikanami a franciszkanami. W p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszym okresie w\xc5\x9br\xc3\xb3d Andegawen\xc3\xb3w neapolita\xc5\x84skich zrodzi\xc5\x82a si\xc4\x99 legenda o przynale\xc5\xbcno\xc5\x9bci Ludwika do tercjarzy, wedle hipotezy Colette Beaune mia\xc5\x82 to na celu skojarzenie Ludwika IX z Ludwikiem biskupem Tuluzy, franciszkaninem nale\xc5\xbc\xc4\x85cym do tego rodu i kanonizowanym w 1317 roku. Oko\xc5\x82o 1330 roku Giotto, zwi\xc4\x85zany z Andegawenami, namalowa\xc5\x82 w kaplicy Bardi w Santa-Croce we Florencji Ludwika \xc5\x9awi\xc4\x99tego w stroju tercjarza franciszka\xc5\x84skiego, towarzysz\xc4\x85cego Ludwikowi z Tuluzy. Pod wp\xc5\x82ywem rozwijaj\xc4\x85cej si\xc4\x99 legendy i kultu, wspieranego przez samych franciszkan\xc3\xb3w, w 1547 roku papie\xc5\xbc Pawe\xc5\x82 III oficjalnie uzna\xc5\x82 Ludwika \xc5\x9awi\xc4\x99tego tercjarzem.'