b'\n_START_ARTICLE_\nGuillermo Timoner\n_START_SECTION_\nKariera\n_START_PARAGRAPH_\nPierwszy sukces w karierze Guillermo Timoner osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w 1955 roku, kiedy zwyci\xc4\x99\xc5\xbcy\xc5\x82 w wy\xc5\x9bcigu ze startu zatrzymanego zawodowc\xc3\xb3w podczas torowych mistrzostw \xc5\x9bwiata w Mediolanie. Wynik ten Hiszpan powt\xc3\xb3rzy\xc5\x82 pi\xc4\x99ciokrotnie: na M\xc5\x9a w Amsterdamie (1959), M\xc5\x9a w Lipsku (1960), M\xc5\x9a w Zurychu (1961), M\xc5\x9a w Pary\xc5\xbcu (1964) oraz M\xc5\x9a w San Sebasti\xc3\xa1n (1965). W tej samej konkurencji Timoner zdoby\xc5\x82 tak\xc5\xbce dwa srebrne medale: podczas mistrzostw \xc5\x9bwiata w Kopenhadze (1962), gdzie wyprzedzi\xc5\x82 go tylko Australijczyk Graeme French oraz podczas mistrzostw w Pary\xc5\xbcu (1958), gdzie uleg\xc5\x82 jedynie Walterowi Bucherowi ze Szwajcarii. Wielokrotnie zdobywa\xc5\x82 medale torowych mistrzostw kraju, w tym 24 z\xc5\x82ote. Startowa\xc5\x82 tak\xc5\xbce w wy\xc5\x9bcigach szosowych, jednak bez wi\xc4\x99kszych sukces\xc3\xb3w. Nigdy nie wyst\xc4\x85pi\xc5\x82 na igrzyskach olimpijskich.'