b'\n_START_ARTICLE_\nMogens Frey\n_START_SECTION_\nKariera\n_START_PARAGRAPH_\nPierwszy sukces w karierze Mogens Frey osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w 1961 roku, kiedy na mistrzostwach kraj\xc3\xb3w nordyckich zdoby\xc5\x82 srebrny medal w dru\xc5\xbcynowej je\xc5\xbadzie na czas. Sze\xc5\x9b\xc4\x87 lat p\xc3\xb3\xc5\xbaniej wystartowa\xc5\x82 na torowych mistrzostwach \xc5\x9bwiata w Amsterdamie, gdzie zdoby\xc5\x82 srebrny medal w indywidualnej rywalizacji amator\xc3\xb3w, ulegaj\xc4\x85c jedynie Gerardowi Bongersowi z Holandii. Kolejne trzy medale zdoby\xc5\x82 w 1968 roku. Najpierw wyst\xc4\x85pi\xc5\x82 na igrzyskach olimpijskich w Meksyku, wsp\xc3\xb3lnie z Gunnarem Asmussenem, Reno Olsenem, Perem Lyngemarkiem i Pederem Pedersenem zdoby\xc5\x82 z\xc5\x82oty medal w dru\xc5\xbcynowym wy\xc5\x9bcigu na dochodzenie, a indywidualnie by\xc5\x82 drugi za Danielem R\xc3\xa9billardem z Francji. Ponadto na rozgrywanych w tym samym roku mistrzostwach \xc5\x9bwiata w Montevideo zdoby\xc5\x82 indywidualnie z\xc5\x82oty medal. Ostatnie trofeum wywalczy\xc5\x82 na szosowych mistrzostwach \xc5\x9bwiata w Brnie w 1969 roku, gdzie razem z Leifem Mortensenem, J\xc3\xb8rnem Lundem i J\xc3\xb8rgenem Emilem Hansenem zaj\xc4\x85\xc5\x82 trzecie miejsce w dru\xc5\xbcynowej je\xc5\xbadzie na czas. W 1969 roku przeszed\xc5\x82 na zawodowstwo, a rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej wygra\xc5\x82 dziewi\xc4\x85ty etap Tour de France. Ponadto wielokrotnie zdobywa\xc5\x82 medale torowych mistrzostw kraju, a 1967 roku zosta\xc5\x82 mistrzem Danii w szosowym wy\xc5\x9bcigu ze starty wsp\xc3\xb3lnego.'