b'\n_START_ARTICLE_\nMicrotettigonia tachys\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek ten opisany zosta\xc5\x82 w 1979 roku przez Davida C. Rentza.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nCia\xc5\x82o samca d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci 4,6 do 5,7 mm, a samicy 4,6 do 5,4 mm. Przedplecze kr\xc3\xb3tkie o tylnej kraw\xc4\x99dzi t\xc4\x99pej. Narz\xc4\x85d strydulacyjny z 13 z\xc4\x85bkami. Wyrostki dziewi\xc4\x85tego tergitu samc\xc3\xb3w niestykaj\xc4\x85ce si\xc4\x99, rozbie\xc5\xbcne, z wyra\xc5\xbanym wyrostkami brzusznymi. Pok\xc5\x82ade\xc5\x82ko samic o bokach wierzcho\xc5\x82ka pi\xc5\x82kowanych, kr\xc3\xb3tsze ni\xc5\xbc uda odn\xc3\xb3\xc5\xbcy tylnych. Przydatki odw\xc5\x82okowe samca kr\xc3\xb3tkie, t\xc4\x99gie, z z\xc4\x99bem u wierzcho\xc5\x82ka. P\xc5\x82ytka nadanalna samicy j\xc4\x99zyczkowata. P\xc5\x82ytka subgenitalna samca z p\xc5\x82ytkim wci\xc4\x99ciem \xc5\x9brodkowym, a samicy wyd\xc5\x82u\xc5\xbcona z wierzcho\xc5\x82kiem prawie ostrym.\n_START_SECTION_\nRozprzestrzenienie\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek endemiczny dla Australii, znany wy\xc5\x82\xc4\x85cznie z po\xc5\x82udniowych, nadbrze\xc5\xbcnych rejon\xc3\xb3w Australii Zachodniej.'