b'\n_START_ARTICLE_\nDan Sperber\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nDan Sperber jest synem Man\xc3\xa8sa Sperbera. Studiowa\xc5\x82 antropologi\xc4\x99 kulturow\xc4\x85 na uniwersytetach w Sorbonie i Oksfordzie. Prowadzi\xc5\x82 badania terenowe po\xc5\x9br\xc3\xb3d etiopskich Dorz\xc3\xa9.\n_START_SECTION_\nKoncepcje antropologiczne Sperbera\n_START_PARAGRAPH_\nSperber jest jednym z reprezentant\xc3\xb3w, tzw. drugiej fali antropologii kognitywnej. Zas\xc5\x82yn\xc4\x85\xc5\x82 jako krytyk francuskiego strukturalizmu oraz podej\xc5\x9b\xc4\x87 symbolicznych w antropologii kulturowej. Stworzy\xc5\x82 koncepcj\xc4\x99 epidemiologii reprezentacji oraz wsp\xc3\xb3\xc5\x82tworzy\xc5\x82 (wraz z Deirdre Wilson) teori\xc4\x99 relewancji komunikacyjnej. _NEWLINE_Reprezentacje dzieli on na publiczne (intencjonalnie tworzone komunikaty podzielane intersubiektywnie) oraz mentalne (znajduj\xc4\x85ce si\xc4\x99 wy\xc5\x82\xc4\x85cznie w umy\xc5\x9ble jednostki). Dzi\xc4\x99ki reprezentacjom mentalnym jednostka mo\xc5\xbce interpretowa\xc4\x87 reprezentacje publiczne, tworzy\xc4\x87 je i powiela\xc4\x87. Reprezentacje publiczne s\xc4\x85 trwa\xc5\x82e, a ich rozpowszechnianie nast\xc4\x99puje na drodze anga\xc5\xbcowania umys\xc5\x82\xc3\xb3w kolejnych aktor\xc3\xb3w spo\xc5\x82ecznych poprzez akty interakcji. Kopiowanie reprezentacji odbywa si\xc4\x99 na zasadzie \xc5\x82a\xc5\x84cuchowej: publiczna reprezentacja kopiowana do umys\xc5\x82u jednostki prowadzi do wygenerowania si\xc4\x99 jej reprezentacji mentalnej, kt\xc3\xb3ra z kolei przybiera posta\xc4\x87 reprezentacji publicznej w akcie komunikacyjnym, aby mog\xc5\x82a by\xc4\x87 skopiowana do kolejnego umys\xc5\x82u. Kopiowane w ten spos\xc3\xb3b s\xc4\x85 wy\xc5\x82\xc4\x85cznie reprezentacje publiczne, podczas gdy reprezentacjami mentalnymi dysponuj\xc4\x85 wy\xc5\x82\xc4\x85cznie indywidualne jednostki.  _NEWLINE_W swoim podej\xc5\x9bciu odrzuca zar\xc3\xb3wno redukowanie zjawisk kulturowych do psychiki, jak i ujmowanie ich jako niezale\xc5\xbcnych od psychiki. Krytykuje podej\xc5\x9bcie memetyczne do kultury, przede wszystkim odmian\xc4\x99 wirusow\xc4\x85 memetyki.  Argumentuje, \xc5\xbce w przypadku na\xc5\x9bladownictwa uczenie si\xc4\x99 j\xc4\x99zyka poci\xc4\x85ga za sob\xc4\x85 na\xc5\x9bladowanie form fonologicznych, ale nie znacze\xc5\x84. Znaczenia nie mog\xc4\x85 by\xc4\x87 replikowane, poniewa\xc5\xbc nie zawsze ca\xc5\x82e znaczenie s\xc5\x82owa jest dekodowane. Reprezentacje mentalne, tworzone przez jednostki, nie s\xc4\x85 tym samym co memy, kt\xc3\xb3re m\xc3\xb3zg mia\xc5\x82by tylko przechowywa\xc4\x87 i przekazywa\xc4\x87 dalej, ale s\xc4\x85 efektem dzia\xc5\x82ania indywidualnego aktu. W krytyce memetyki skupia si\xc4\x99 na listach \xc5\x82a\xc5\x84cuszkowych, nie odnosz\xc4\x85c si\xc4\x99 do mem\xc3\xb3w-strategii, kt\xc3\xb3re jako pewien rodzaj mem\xc3\xb3w proponowa\xc5\x82 Richard Brodie. Daniel Dennett zwraca uwag\xc4\x99, \xc5\xbce pomija te\xc5\xbc s\xc5\x82owa jako przyk\xc5\x82ady kulturowych replikator\xc3\xb3w. _NEWLINE_Odnosz\xc4\x85c si\xc4\x99 do umys\xc5\x82u jako wytworu ewolucji biologicznej, proponuje dwie kategorie cech, jakie si\xc4\x99 w nim wykszta\xc5\x82ci\xc5\x82y: dyspozycje b\xc4\x99d\xc4\x85ce rezultatem doboru naturalnego (np. do poszukiwania s\xc5\x82odkich pokarm\xc3\xb3w) oraz sk\xc5\x82onno\xc5\x9bci, kt\xc3\xb3re s\xc4\x85 efektem ubocznym (np. sk\xc5\x82onno\xc5\x9b\xc4\x87 do spo\xc5\xbcywania s\xc5\x82odyczy).'