b'\n_START_ARTICLE_\nIgnacy Juliusz Rosner\n_START_PARAGRAPH_\nIgnacy Juliusz Rosner (ur. 1 stycznia 1865 w Krakowie, zm. 23 marca 1926 w Warszawie), ps. Neros, Infaustus \xe2\x80\x93 prawnik, dziennikarz, urz\xc4\x99dnik ministerialny i polityk konserwatywny, pose\xc5\x82 do austriackiej Rady Pa\xc5\x84stwa.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUko\xc5\x84czy\xc5\x82 Gimnazjum \xc5\x9bw. Anny (1882 i wydzia\xc5\x82 prawa Uniwersytetu Jagiello\xc5\x84skiego w Krakowie jako dr praw (1887). W latach 1887-1889 pracowa\xc5\x82 jako aplikant w krakowskim Archiwum akt grodzkich i ziemskich. W latach 1889-1890 uzupe\xc5\x82nia\xc5\x82 studia prawnicze i ekonomiczne na uniwersytetach w Berlinie i Lipsku. Po powrocie do Krakowa pracowa\xc5\x82 jako kandydat adwokacki w kancelarii dr. Karola Pieni\xc4\x85\xc5\xbcka. Ju\xc5\xbc podczas studi\xc3\xb3w krakowskich zwi\xc4\x85za\xc5\x82 si\xc4\x99 ze \xc5\x9brodowiskiem konserwatyst\xc3\xb3w krakowskich i do ko\xc5\x84ca \xc5\xbcycia pozostawa\xc5\x82 pod wp\xc5\x82ywem Micha\xc5\x82a Bobrzy\xc5\x84skiego, Stanis\xc5\x82awa Smolki, J\xc3\xb3zefa Szujskiego, Wincentego Zakrzewskiego i Stanis\xc5\x82awa Tarnowskiego. Cz\xc5\x82onek redakcji \xe2\x80\x9eCzasu\xe2\x80\x9d (1891-1893) \xe2\x80\x93 pisa\xc5\x82 w nim artyku\xc5\x82y wst\xc4\x99pne, polityczne i teatralne, w duchu narodowo-konserwatywnym. Wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracowa\xc5\x82 tak\xc5\xbce ze \xe2\x80\x9e\xc5\x9awiatem\xe2\x80\x9d (1890-1892)._NEWLINE_Od listopada 1893 urz\xc4\x99dnik w austriackim Ministerstwie Wyzna\xc5\x84 i O\xc5\x9bwiaty kierowanym przez Stanis\xc5\x82awa Madeyskiego, kolejno komisarz, wicesekretarz ministerialny i radca prezydialny (1894-1895). Nast\xc4\x99pnie pracowa\xc5\x82 w Prezydium Rady Ministr\xc3\xb3w (1895-1899). Nast\xc4\x99pnie jako najstarszy radca ministerialny by\xc5\x82 wp\xc5\x82ywowym urz\xc4\x99dnikiem w Ministerstwie ds. Galicji, szczeg\xc3\xb3lnie za Wojciecha Dzieduszyckiego, kt\xc3\xb3rego cz\xc4\x99sto zast\xc4\x99powa\xc5\x82 (8 stycznia 1899 \xe2\x80\x93 czerwiec 1911)  W zakres jego kompetencji wchodzi\xc5\x82y sprawy konstytucyjne i j\xc4\x99zykowe, kolejowe, taryfowe, g\xc3\xb3rnicze oraz sprawy przemys\xc5\x82u naftowego. Mimo coraz bardziej b\xc5\x82yskotliwej kariery urz\xc4\x99dniczej w Wiedniu, nadal w latach 1900-1910 zajmowa\xc5\x82 si\xc4\x99 na \xc5\x82amach \xe2\x80\x9eCzasu\xe2\x80\x9d \xc3\xb3wczesn\xc4\x85 literatur\xc4\x85 polsk\xc4\x85, m.in. tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci\xc4\x85 Stanis\xc5\x82awa Wyspia\xc5\x84skiego._NEWLINE_W latach 1907-1918 cz\xc5\x82onek Stronnictwa Prawicy Narodowej. Urlopowany z ministerstwa zosta\xc5\x82 wybrany z poparciem Micha\xc5\x82a Bobrzy\xc5\x84skiego pos\xc5\x82em do austriackiej Rady Pa\xc5\x84stwa XII kadencji ((17 lipca 1911 \xe2\x80\x93 28 pa\xc5\xbadziernika 1918) z okr\xc4\x99gu wyborczego nr 23 (Mielec-Tarnobrzeg). Pracowa\xc5\x82 w komisji bud\xc5\xbcetowej parlamentu. W l. 1913-14 by\xc5\x82 referentem bud\xc5\xbcetu wojskowego w delegacjach wsp\xc3\xb3lnych austro-w\xc4\x99gierskich. Cz\xc5\x82onek Ko\xc5\x82a Polskiego w Wiedniu. Nale\xc5\xbca\xc5\x82 do niewielu pos\xc5\x82\xc3\xb3w polskich, kt\xc3\xb3rzy mieli wp\xc5\x82yw nie tylko na Ko\xc5\x82o Polskie ale i na ca\xc5\x82\xc4\x85 Izb\xc4\x99. Przestrzega\xc5\x82 Austro-W\xc4\x99gry przed zbytni\xc4\x85 uleg\xc5\x82o\xc5\x9bci\xc4\x85 wobec Niemiec, jednocze\xc5\x9bnie wskazywa\xc5\x82 na niebezpiecze\xc5\x84stwo gro\xc5\xbc\xc4\x85ce Polakom i monarchii ze strony Rosji._NEWLINE_Po wybuchu I wojny \xc5\x9bwiatowej wsp\xc3\xb3\xc5\x82uczestniczy\xc5\x82 w powo\xc5\x82aniu Naczelnego Komitetu Narodowego (16 sierpnia 1914), nast\xc4\x99pnie dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w jego strukturach.Po zaj\xc4\x99ciu Warszawy w sierpniu 1915 przez wojska niemieckie cz\xc5\x82onek delegacji austro-w\xc4\x99gierskiej w Warszawie. By\xc5\x82 rzecznikiem tzw. austro-polskiego rozwi\xc4\x85zania sprawy polskiej, czemu dawa\xc5\x82 wyraz w wielu publikowanych w\xc3\xb3wczas artyku\xc5\x82ach i broszurach. Po utworzeniu Tymczasowej Rady Stanu obj\xc4\x85\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 zast\xc4\x99pcy komisarza rz\xc4\x85du austro-w\xc4\x99gierskiego. Na wie\xc5\x9b\xc4\x87 o traktacie brzeskim (9 luty 1918), kt\xc3\xb3ry oznacza\xc5\x82 koniec austro\xe2\x80\x94polskiej koncepcji, poda\xc5\x82 si\xc4\x99 do dymisji i wyjecha\xc5\x82 do Wiednia. Tam wraz z innymi cz\xc5\x82onkami Ko\xc5\x82a Polskiego doprowadzi\xc5\x82 do dymisji ministra spraw zagranicznych Ottokara Czernina. Potem powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Warszawy na poprzednie stanowisko pozostaj\xc4\x85c na nim do upadku monarchii austro-w\xc4\x99gierskiej._NEWLINE_W niepodleg\xc5\x82ej Polsce pracowa\xc5\x82 od 1919 jako dziennikarz a nast\xc4\x99pnie od 1920 redaktor naczelny \xe2\x80\x9eKuriera Polskiego\xe2\x80\x9d. W latach 1919-1926 zamieszcza\xc5\x82 w nim artyku\xc5\x82y wst\xc4\x99pne oraz publicystyk\xc4\x99 oraz korespondencj\xc4\x99 dot. polityki zagranicznej. W l. 1921-1924 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 wiceprezesa Syndykatu Dziennikarzy Polskich. Po przewrocie majowym opowiedzia\xc5\x82 si\xc4\x99 za obozem sanacyjnym J\xc3\xb3zefa Pi\xc5\x82sudskiego. Wraz z grup\xc4\x85 swych wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracownik\xc3\xb3w za\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 \xe2\x80\x9eNowy Kurier Polski\xe2\x80\x9d kt\xc3\xb3ry szybko sta\xc5\x82 si\xc4\x99 jednym z czo\xc5\x82owych pism prorz\xc4\x85dowych. On sam nied\xc5\x82ugo po obj\xc4\x99ciu redakcji zachorowa\xc5\x82 i zmar\xc5\x82 na serce._NEWLINE_Zosta\xc5\x82 pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.\n_START_SECTION_\nOdznaczenia\n_START_PARAGRAPH_\nW r. 1910 zosta\xc5\x82 odznaczony austro-w\xc4\x99gierskim Krzy\xc5\xbcem Kawalerskim Orderem Leopolda.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbycie osobiste\n_START_PARAGRAPH_\nSyn Antoniego i Amelii z Ohrenstein\xc3\xb3w, brat Aleksandra. O\xc5\xbceniony w 1893 z Zofi\xc4\x85 z Estreicher\xc3\xb3w (1867-1950), c\xc3\xb3rk\xc4\x85 Karola mia\xc5\x82 dwie c\xc3\xb3rki Ann\xc4\x99 (zmar\xc5\x82\xc4\x85 w dzieci\xc5\x84stwie) i Janin\xc4\x99 (ur. 1904, p\xc3\xb3\xc5\xbaniejsz\xc4\x85 \xc5\xbcon\xc4\x99 Wiktora Bincera) oraz trzech syn\xc3\xb3w: Antoniego (1896-1942), Karola (1904-1944) i Jana (1906-1991)'