b'\n_START_ARTICLE_\nGrant Connell\n_START_SECTION_\nKariera tenisowa\n_START_PARAGRAPH_\nW czasie studi\xc3\xb3w wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 w ameryka\xc5\x84skich rozgrywkach uczelnianych w barwach Texas A&M University, w 1985 roku doszed\xc5\x82 do \xc4\x87wier\xc4\x87fina\xc5\x82u indywidualnych mistrzostw akademickich USA, przegrywaj\xc4\x85c ze Szwedem Mikaelem Pernforsem. W 1986 roku rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 karier\xc4\x99 zawodow\xc4\x85. Sukcesy odnosi\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie jako deblista, ale i w grze pojedynczej osi\xc4\x85ga\xc5\x82 dobre wyniki. W czerwcu 1991 roku klasyfikowany na 67. miejscu na \xc5\x9bwiecie w zestawieniu singlist\xc3\xb3w. W singlu trzykrotnie dochodzi\xc5\x82 do p\xc3\xb3\xc5\x82fina\xc5\x82\xc3\xb3w turniej\xc3\xb3w rangi ATP World Tour (Chicago i Singapur 1991, Auckland 1992). By\xc5\x82 w 1/16 fina\xc5\x82u Australian Open 1991 roku oraz na Wimbledonu 1994. W 1991 roku w I rundzie Wimbledonu stoczy\xc5\x82 pi\xc4\x99ciosetowy pojedynek z Andre Agassim (w\xc3\xb3wczas nr 5. rankingu ATP), z kt\xc3\xb3rym prowadzi\xc5\x82 2:1 w setach (trzeciego seta wygra\xc5\x82 w tie-breaku, serwuj\xc4\x85c asa z drugiego podania), by ostatecznie przegra\xc4\x87. Tu\xc5\xbc przed Wimbledonem 1991 w londy\xc5\x84skim Queen\xe2\x80\x99s Clubie, r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc na kortach trawiastych, doszed\xc5\x82 do \xc4\x87wier\xc4\x87fina\xc5\x82u pokonuj\xc4\x85c m.in. trzeciego w rankingu \xc5\x9bwiatowym Ivana Lendla._NEWLINE_Jako deblista triumfowa\xc5\x82 w 22 imprezach kategorii ATP World Tour, w dalszych 26 by\xc5\x82 w fina\xc5\x82ach. Najskuteczniejsze pary tworzy\xc5\x82 z Glennem Michibat\xc4\x85, Patrickiem Galbraithem i Byronem Blackiem. Z ka\xc5\xbcdym z tych partner\xc3\xb3w dochodzi\xc5\x82 do fina\xc5\x82\xc3\xb3w wielkoszlemowych, ale nie uda\xc5\x82o mu si\xc4\x99 odnie\xc5\x9b\xc4\x87 ko\xc5\x84cowego zwyci\xc4\x99stwa. W listopadzie 1993 roku znalaz\xc5\x82 si\xc4\x99 na czele rankingu \xc5\x9bwiatowego gry podw\xc3\xb3jnej. W 1995 roku razem z Galbraithem wygra\xc5\x82 deblowy turniej Tennis Masters Cup, mimo dw\xc3\xb3ch pora\xc5\xbcek w rundzie spotka\xc5\x84 grupowych. Uczestniczy\xc5\x82 w tej imprezie kilkakrotnie._NEWLINE_W latach 1987\xe2\x80\x931997 wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 w reprezentacji Kanady w Pucharze Davisa. Tak\xc5\xbce w zespole narodowym by\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie deblist\xc4\x85, ale dok\xc5\x82ada\xc5\x82 tak\xc5\xbce punkty w grze pojedynczej. Przyczyni\xc5\x82 si\xc4\x99 do pierwszego w historii awansu Kanady do grupy \xc5\x9bwiatowej Pucharu Davisa w 1990 roku, kiedy w bara\xc5\xbcu z Holandi\xc4\x85 pokona\xc5\x82 Paula Haarhuisa, Marka Koevermansa i dodatkowo zdoby\xc5\x82 punkt deblowy wsp\xc3\xb3lnie z Michibat\xc4\x85. W I rundzie rozgrywek w 1992 roku pokona\xc5\x82 Szweda Magnusa Gustafssona, ale ostatecznie nie wystarczy\xc5\x82o to do zwyci\xc4\x99stwa reprezentacji (kt\xc3\xb3ra nast\xc4\x99pnie po bara\xc5\xbcu z Austri\xc4\x85 spad\xc5\x82a do ni\xc5\xbcszej klasy rozgrywek). \xc5\x81\xc4\x85czny bilans jego wyst\xc4\x99p\xc3\xb3w w Pucharze Davisa to 23 zwyci\xc4\x99stwa i 9 pora\xc5\xbcek._NEWLINE_Connell broni\xc5\x82 barw narodowych tak\xc5\xbce na igrzyskach olimpijskich. W Seulu (1988) roku w singlu doszed\xc5\x82 do II rundy (pokona\xc5\x82 Australijczyka Johna Fitzgeralda, przegra\xc5\x82 z Hiszpanem Javierem S\xc3\xa1nchezem), w deblu w parze z Michibat\xc4\x85 odpadli z rywalizacji w I rundzie. W Atlancie (1996) przegra\xc5\x82 w II rundzie debla z Brytyjczykami Timem Henmanem i Neilem Broadem (w parze z Danielem Nestorem)._NEWLINE_Karier\xc4\x99 zawodnicz\xc4\x85 zako\xc5\x84czy\xc5\x82 w 1997 roku. Zarobi\xc5\x82 na kortach niespe\xc5\x82na 3 miliony dolar\xc3\xb3w ameryka\xc5\x84skich. W latach 2001\xe2\x80\x932004 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 kapitana reprezentacji Kanady w Pucharze Davisa, w 2003 roku poprowadzi\xc5\x82 zesp\xc3\xb3\xc5\x82 do ponownego awansu do grupy \xc5\x9bwiatowej.'