b'\n_START_ARTICLE_\nJan Szamotulski\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nWychowywa\xc5\x82 si\xc4\x99 w Hucie, pow. Baranowicze. Tam te\xc5\xbc uko\xc5\x84czy\xc5\x82 szko\xc5\x82\xc4\x99 podstawow\xc4\x85. W 1939 r. powo\xc5\x82any zosta\xc5\x82 do s\xc5\x82u\xc5\xbcby wojskowej w Armii Czerwonej. Od 1940 roku s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w 1 Dywizji Pancernej w Pskowie, nast\xc4\x99pnie w Podoficerskiej Szkole Artylerii Przeciwlotniczej. Od czerwca 1941 r. uczestniczy\xc5\x82 w walkach frontowych pod Murma\xc5\x84skiem. Walczy\xc5\x82 te\xc5\xbc w obl\xc4\x99\xc5\xbconym przez Niemc\xc3\xb3w Leningradzie. Dwukrotnie ranny, zosta\xc5\x82 ewakuowany do Archangielska._NEWLINE_W maju 1943 r. zg\xc5\x82osi\xc5\x82 si\xc4\x99 do Ludowego Wojska Polskiego w Sielcach. Przydzielony do 2 pu\xc5\x82ku artylerii lekkiej 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Ko\xc5\x9bciuszki na stanowisko dow\xc3\xb3dcy plutonu. By\xc5\x82 s\xc5\x82uchaczem Oficerskiej Szko\xc5\x82y Artylerii w Sielcach. W bitwie pod Lenino walczy\xc5\x82 w sk\xc5\x82adzie 1 pu\xc5\x82ku piechoty 1 Dywizji Piechoty. Awansowany do stopnia podporucznika dowodzi\xc5\x82 szko\xc5\x82\xc4\x85 podoficersk\xc4\x85 1 Dywizji Artylerii w \xc5\xbbytomierzu. Po przybyciu do Polski pe\xc5\x82ni\xc5\x82 s\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x99 na stanowisku szefa sztabu dywizjonu w pu\xc5\x82ku artylerii lekkiej._NEWLINE_Po zako\xc5\x84czeniu dzia\xc5\x82a\xc5\x84 wojennych zosta\xc5\x82 skierowany do Centralnej Oficerskiej Szko\xc5\x82y Polityczno-Wychowawczej na stanowisko wyk\xc5\x82adowcy topografii, a nast\xc4\x99pnie \xe2\x80\x93 starszego wyk\xc5\x82adowcy artylerii. Z kolei zosta\xc5\x82 skierowany do s\xc5\x82u\xc5\xbcby liniowej w stopniu majora na stanowisko szefa sztabu 39 pu\xc5\x82ku artylerii lekkiej w sk\xc5\x82adzie 10 Dywizji Piechoty.W 1947 r. rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 studia w Akademii Sztabu Generalnego WP. Uko\xc5\x84czy\xc5\x82 studia w pa\xc5\xbadzierniku 1950 r. jako absolwent I promocji. W latach 1952-1955 by\xc5\x82 dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 7 Dywizji Piechoty w Gliwicach._NEWLINE_Nast\xc4\x99pnie wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do pracy naukowej w Akademii Sztabu Generalnego WP. Od 1956 roku by\xc5\x82 pracownikiem zespo\xc5\x82u ds. obrony przeciwlotniczej w Katedrze Sztuki Operacyjnej ASG WP, a od jesieni 1958 r. szefem Katedry Obrony Przeciwlotniczej w Fakultecie Lotniczym tej uczelni._NEWLINE_W czerwcu 1963 roku zosta\xc5\x82 powo\xc5\x82any na stanowisko komendanta Oficerskiej Szko\xc5\x82y Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie, kt\xc3\xb3ra w sierpniu 1963 roku zostaje przemianowana na Oficersk\xc4\x85 Szko\xc5\x82\xc4\x99 Wojsk Obrony Przeciwlotniczej, a w pa\xc5\xbadzierniku 1967 roku uzyskuje status wy\xc5\xbcszej uczelni - Wy\xc5\xbcszej Szko\xc5\x82y Oficerskiej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej. Obowi\xc4\x85zki komendanta pe\xc5\x82ni\xc5\x82 do 3 sierpnia 1968 roku._NEWLINE_Nast\xc4\x99pnie w latach 1968-73 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 s\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x99 na stanowisku oficera Stanowiska Dowodzenia Wojsk Obrony Przeciwlotniczej w Zgierzu. W 1973 roku zosta\xc5\x82 przeniesiony w stan spoczynku._NEWLINE_Zmar\xc5\x82 w sierpniu 2001 r. Pochowany zosta\xc5\x82 na cmentarzu komunalnym w Zgierzu.'