b'\n_START_ARTICLE_\nCharles-Jean Harel\n_START_PARAGRAPH_\nFran\xc3\xa7ois-Antoine Harel (ur. 3 listopada 1790 w Rouen, zm. 16 sierpnia 1846 w Pary\xc5\xbcu) \xe2\x80\x93 francuski dramaturg, dziennikarz i dyrektor teatru.\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW okresie Cesarstwa by\xc5\x82 audytorem w radzie pa\xc5\x84stwa, generalnym inspektorem most\xc3\xb3w i prefektem w departamencie Landes. Po upadku Napoleona, w latach 1815-1820 przebywa\xc5\x82 na wygnaniu. Po powrocie do Francji zaj\xc4\x85\xc5\x82 si\xc4\x99 dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci\xc4\x85 dziennikarsk\xc4\x85. Podczas pobytu na emigracji pozna\xc5\x82 pann\xc4\x99 George i jako jej kochanek stara\xc5\x82 si\xc4\x99 lansowa\xc4\x87 j\xc4\x85 w \xc5\x9bwiecie teatralnym Pary\xc5\xbca. Zorganizowa\xc5\x82 dla niej teatr w\xc4\x99drowny, a w 1829 roku obj\xc4\x85\xc5\x82 stanowisko dyrektora teatru Odeon. Teatr, zamkni\xc4\x99ty w 1828 roku, zosta\xc5\x82 ponownie otwarty na pro\xc5\x9bb\xc4\x99 trzech mer\xc3\xb3w s\xc4\x85siaduj\xc4\x85cych ze sob\xc4\x85 dzielnic Pary\xc5\xbca, kt\xc3\xb3rzy zabiegali o o\xc5\xbcywienie \xc5\xbcycia spo\xc5\x82ecznego tego rejonu miasta. Jako dyrektor Odeonu, a po rewolucji lipcowej i cofni\xc4\x99ciu dotacji pa\xc5\x84stwowej, teatru Port Saint-Martin sta\xc5\x82 si\xc4\x99 heroldem teatru romantycznego. Wystawi\xc5\x82 mi\xc4\x99dzy innymi Wie\xc5\xbc\xc4\x99 Nesle, Lukrecj\xc4\x99 Borgi\xc4\x99._NEWLINE_Inteligentny, dowcipny, co wiecz\xc3\xb3r na kraw\xc4\x99dzi bankructwa. Dowcipkowano na temat jego bonapartyzmu i niesolidno\xc5\x9bci. Posiada\xc5\x82 natomiast niew\xc4\x85tpliwy geniusz reklamy. Dumas pisa\xc5\x82 o nim: zawsze mi\xc5\x82o jest  si\xc4\x99 z nim spotka\xc4\x87, bo zabawnie gada; dajcie mu za lokai Mascaryla i Figara, a niech zostan\xc4\x99 Grzegorzem Dynda\xc5\x82\xc4\x85, je\xc5\x9bli ich obu nie wystrychnie na dudk\xc3\xb3w._NEWLINE_Zorganizowa\xc5\x82 potem trup\xc4\x99 teatraln\xc4\x85, z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 zaw\xc4\x99drowa\xc5\x82 do Petersburga i Konstantynopola, i kt\xc3\xb3ra ostatecznie go zrujnowa\xc5\x82a. Po powrocie do Francji zaj\xc4\x85\xc5\x82 si\xc4\x99 literatur\xc4\x85. Napisa\xc5\x82 kilka sztuk teatralnych, z kt\xc3\xb3rych tylko jedna: Sukces, zosta\xc5\x82a wystawiona, tylko raz 9 marca 1843 roku. W 1844 roku otrzyma\xc5\x82 nagrod\xc4\x99 Akademii Francuskiej za Elog\xc4\x99 o Wolterze.'