b'\n_START_ARTICLE_\nBranicki Hrabia\n_START_PARAGRAPH_\nBranicki Hrabia \xe2\x80\x93 polski herb szlachecki, hrabiowska odmiana herbu Korczak.\n_START_SECTION_\nOpis herbu\n_START_PARAGRAPH_\nZachowa\xc5\x82y si\xc4\x99 przekazy na temat dw\xc3\xb3ch wersji tego herbu. Opisy z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:_NEWLINE_W polu czerwonym wr\xc4\x99by srebrne. Nad tarcz\xc4\x85 korona hrabiowska, dziewi\xc4\x99ciopa\xc5\x82kowa, a nad ni\xc4\x85 trzy he\xc5\x82my w koronach, z klejnotami: klejnot I: p\xc3\xb3\xc5\x82 or\xc5\x82a dwug\xc5\x82owego, czarnego, ka\xc5\xbcda g\xc5\x82owa ukoronowana, nad g\xc5\x82owami jedna wi\xc4\x99ksza korona; na piersiach or\xc5\x82a tarcza czerwona ze skrajem z\xc5\x82otymi takim\xc5\xbc monogramem \xe2\x80\x9eM I\xe2\x80\x9d (Miko\xc5\x82aja I), klejnot II: p\xc3\xb3\xc5\x82 psa srebrnego, wyskakuj\xc4\x85cego z czary z\xc5\x82otej, klejnot III: trzy pi\xc3\xb3ra strusie. Labry na he\xc5\x82mach bocznych czerwone podbite srebrem, na \xc5\x9brodkowym czarne, podbite z\xc5\x82otem. Trzymacze: dwa gryfy srebrne, wspi\xc4\x99te. Pod tarcz\xc4\x85 dewiza: na wst\xc4\x99dze czerwonej \xe2\x80\x9ePRO FIDE ET PATRIA\xe2\x80\x9d (\xc5\x82ac.: \xe2\x80\x9eDLA WIARY I KRAJU\xe2\x80\x9d)._NEWLINE_Juliusz Karol Ostrowski zna tylko ma\xc5\x82\xc4\x85 wersj\xc4\x99 tego herbu:_NEWLINE_W polu czerwonym wr\xc4\x99by srebrne. Nad tarcz\xc4\x85 korona hrabiowska, nad kt\xc3\xb3r\xc4\x85 he\xc5\x82m w koronie. Klejnot: p\xc3\xb3\xc5\x82 wy\xc5\xbc\xc5\x82a srebrnego, z obro\xc5\xbc\xc4\x85 czerwon\xc4\x85, wyskakuj\xc4\x85cego z czary z\xc5\x82otej.\n_START_SECTION_\nNajwcze\xc5\x9bniejsze wzmianki\n_START_PARAGRAPH_\nTytu\xc5\x82 hrabiowski rzekomo mieli otrzyma\xc4\x87 Braniccy ju\xc5\xbc w XVIII wieku od Marii Teresy, ale nadanie mia\xc5\x82o zagin\xc4\x85\xc4\x87 w czasie powstania w 1794. Dokument taki znany jest dopiero z 1839. Wtedy to, 18 lipca, W\xc5\x82adys\xc5\x82aw Grzegorz Branicki otrzyma\xc5\x82 rosyjski tytu\xc5\x82 hrabiowski (dyplom z 27 czerwca 1841). Tytu\xc5\x82 ten potwierdzono w Rosji 9 marca 1871 i zatwierdzono w Galicji 5 wrze\xc5\x9bnia 1873 W\xc5\x82adys\xc5\x82awowi Branickiemu i ponownie. Hrabiowskie ga\xc5\x82\xc4\x99zie Branickich s\xc4\x85 obecnie wygas\xc5\x82e. Potwierdzenie w Rosji uzyskali te\xc5\xbc Aleksander Branicki i jego bracia: W\xc5\x82adys\xc5\x82aw Micha\xc5\x82 Branicki (z c\xc3\xb3rk\xc4\x85 Mari\xc4\x85 R\xc3\xb3\xc5\xbc\xc4\x85), Grzegorz Konstanty Leon Branicki i jego dzieci: Ksawery W\xc5\x82adys\xc5\x82aw Branicki i R\xc3\xb3\xc5\xbca Maria Branicka.\n_START_SECTION_\nHerbowni\n_START_PARAGRAPH_\nJedna rodzina herbownych:_NEWLINE_graf von Branicki.'