b"\n_START_ARTICLE_\n\xc5\x9alini\xc4\x85ca si\xc4\x99 J\xc4\x99dza\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\x9alini\xc4\x85ca si\xc4\x99 J\xc4\x99dza (wal. Gwrach y Rhibyn) \xe2\x80\x93 ludowa nazwa dla z\xc5\x82ego, kobiecego ducha walijskiego, odpowiednika irlandzkiej zjawy Banshee._NEWLINE_Duch przybiera\xc4\x87 ma posta\xc4\x87 starej, przygarbionej kobiety o zmierzwionych, brudnych w\xc5\x82osach, haczykowatym nosie, nieprzyjemnym, odpychaj\xc4\x85cym spojrzeniu i d\xc5\x82ugich r\xc4\x99kach, zako\xc5\x84czonych szponami. R\xc4\x99ce niekiedy przybieraj\xc4\x85 posta\xc4\x87 skrzyde\xc5\x82 pokrytych \xc5\x82uskami._NEWLINE_\xc5\x9alini\xc4\x85ca si\xc4\x99 J\xc4\x99dza wydaje wysokie, przenikliwe krzyki, kt\xc3\xb3re zwiastuj\xc4\x85 \xc5\x9bmier\xc4\x87 jakiej\xc5\x9b osoby. Nawiedza g\xc5\x82\xc3\xb3wnie stare, walijskie rodziny (Stradling\xc3\xb3w, de Clares\xc3\xb3w oraz Barrych). Najcz\xc4\x99\xc5\x9bciej ma by\xc4\x87 widywana w ruinach zamku Pennard na p\xc3\xb3\xc5\x82wyspie Gower._NEWLINE_John Rhys, znawca folkloru walijskiego, twierdzi, \xc5\xbce posta\xc4\x87 uwa\xc5\xbcana bywa cz\xc4\x99sto za ducha przodka, ale mo\xc5\xbce te\xc5\xbc si\xc4\x99 wywodzi\xc4\x87 od kt\xc3\xb3rej\xc5\x9b z przedchrze\xc5\x9bcija\xc5\x84skich bogi\xc5\x84 z mitologii walijskiej. Wed\xc5\x82ug Wirta Sykes'a, autora ksi\xc4\x85\xc5\xbcki British Goblins, mo\xc5\xbcna odczyta\xc4\x87 czy \xc5\x9bmier\xc4\x87 ma dotyczy\xc4\x87 m\xc4\x99\xc5\xbcczyzny (krzyk brzmi wtedy: Oh, oh! fy ngwr, fy ngwr!, czyli Ach m\xc3\xb3j m\xc4\x85\xc5\xbc! lub: Fy mlentyn, fy mlentyn bach!, czyli Moje dziecko, moje ma\xc5\x82e dziecko!). W Walii funkcjonowa\xc5\x82o dawniej powiedzenie ludowe Brzydka jak \xc5\x9alini\xc4\x85ca si\xc4\x99 J\xc4\x99dza."