b'\n_START_ARTICLE_\nRichard Pribram\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nStudiowa\xc5\x82 chemi\xc4\x99 na Uniwersytecie Karola w Pradze, a nast\xc4\x99pnie na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium pod kierunkiem Justusa von Liebiga. W 1869 obroni\xc5\x82 prac\xc4\x99 doktorsk\xc4\x85 i wyjecha\xc5\x82 do Lipska, gdzie zosta\xc5\x82 asystentem w Katedrze Chemii Organicznej Instytutu Fizjologii. Rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Pragi, gdzie zosta\xc5\x82 asystentem w Instytucie Zoologii Uniwersytetu Karola w Pradze. W 1872 obroni\xc5\x82 prac\xc4\x99 habilitacyjn\xc4\x85 i przez dwa lata pracowa\xc5\x82 jako wyk\xc5\x82adowca, a nast\xc4\x99pnie wyjecha\xc5\x82 do Czerniowiec, gdzie powsta\xc5\x82a szko\xc5\x82a handlowa. W 1875 przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 na tamtejszy uniwersytet, gdzie po roku uzyska\xc5\x82 tytu\xc5\x82 profesora nadzwyczajnego, a w 1879 zosta\xc5\x82 profesorem chemii og\xc3\xb3lnej i analitycznej. Od 1883 do 1884 by\xc5\x82 dziekanem Wydzia\xc5\x82u Chemicznego, a od 1891 do 1892 rektorem uczelni. Po przej\xc5\x9bciu na emerytur\xc4\x99 w 1906 przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Berlina, gdzie zmar\xc5\x82 w 1928, spoczywa na Friedhof Heerstra\xc3\x9fe.\n_START_SECTION_\nPraca naukowa\n_START_PARAGRAPH_\nProwadzi\xc5\x82 badania chemiczne nad \xc5\xbar\xc3\xb3d\xc5\x82ami wody mineralnej w Bukowinie, wsp\xc3\xb3lnie z Aloisem Handlem prowadzi\xc5\x82 do\xc5\x9bwiadczenia nad lepko\xc5\x9bci\xc4\x85 zwi\xc4\x85zk\xc3\xb3w organicznych. W 1893 z Neumannem Wenderem opracowa\xc5\x82 wytyczne dotycz\xc4\x85ce bada\xc5\x84 probierczych i oznaczania lek\xc3\xb3w dla farmaceut\xc3\xb3w, chemik\xc3\xb3w, lekarzy i pracownik\xc3\xb3w medycznych pt. Anleitung zur Pr\xc3\xbcfung und Gehaltsbestimmung der Arzneistoffe f\xc3\xbcr Apotheker, Chemiker, Aerzte und Sanit\xc3\xa4tsbeamte.'