b'\n_START_ARTICLE_\nMGM-1 Matador\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nW 1946 roku prezydent Harry Truman og\xc5\x82osi\xc5\x82 doktryn\xc4\x99 Powstrzymywania Komunizmu maj\xc4\x85c\xc4\x85 na celu przeciwstawienie si\xc4\x99 ekspansji Zwi\xc4\x85zku Radzieckiego i jego ideologii na kraje, kt\xc3\xb3re nie znalaz\xc5\x82y si\xc4\x99 pod kontrol\xc4\x85 ZSRR po II wojnie \xc5\x9bwiatowej. G\xc5\x82\xc3\xb3wnym polem ewentualnej przysz\xc5\x82ej konfrontacji pomi\xc4\x99dzy dwoma mocarstwami mia\xc5\x82a by\xc4\x87 Europa jednak ani Ameryka ani jej sojusznicy nie byli w stanie przeciwstawi\xc4\x87 si\xc4\x99 ogromnej przewadze w uzbrojeniu konwencjonalnym jak\xc4\x85 dysponowa\xc5\x82 ZSRR. Jedynym rozwi\xc4\x85zaniem pozostawa\xc5\x82a bro\xc5\x84 atomowa, dzi\xc4\x99ki kt\xc3\xb3rej mo\xc5\xbcna by zniwelowa\xc4\x87 radzieck\xc4\x85 przewag\xc4\x99._NEWLINE_Dobrym rozwi\xc4\x85zaniem wydawa\xc5\x82y si\xc4\x99 by\xc4\x87 skrzydlate pociski odrzutowe. Jeszcze w trakcie trwania II wojny \xc5\x9bwiatowej ameryka\xc5\x84skie wojsko przeprowadzi\xc5\x82o pr\xc3\xb3by z niemieckimi rakietami V1. Oceny pocisku wypad\xc5\x82y pozytywnie. W marcu 1946 roku zlecono firmie Martin Aircraft zbudowanie kierowanego pocisku skrzydlatego o zasi\xc4\x99gu ok. 1150 km. Program budowy pocisku otrzyma\xc5\x82 kryptonim MX-771. Projektowany pocisk by\xc5\x82 \xc5\x9bredniop\xc5\x82atem o usterzeniu pionowym w kszta\xc5\x82cie litery "T". W latach od 1947 do 1948 roku przeprowadzone pr\xc3\xb3by wykaza\xc5\x82y, \xc5\xbce za\xc5\x82o\xc5\xbcenia konstrukcyjne spe\xc5\x82niaj\xc4\x85 pok\xc5\x82adane nadzieje jednak w celu poprawieniu stateczno\xc5\x9bci, w pociskach przedseryjnych skrzyd\xc5\x82a przeniesiono na grzbiet kad\xc5\x82uba. Nast\xc4\x99pnie wybudowano 15 prototypowych pocisk\xc3\xb3w oznaczonych jako XB-61 Matador, litera B oznacza\xc5\x82a Bomber jako, \xc5\xbce pocisk oficjalnie nazywany by\xc5\x82 Pilotless Bomber \xe2\x80\x93 bezpilotowy bombowiec. Pierwszy lot prototypu odby\xc5\x82 si\xc4\x99 20 stycznia 1949 roku na poligonie White Sands. Testy trwa\xc5\x82y do 1951 roku kiedy to przeniesiono pr\xc3\xb3by do bazy Patrick na przyl\xc4\x85dku Canaveral na Florydzie. W grudniu 1951 roku pocisk B-61A Matador zosta\xc5\x82 przyj\xc4\x99ty na uzbrojenie.\n_START_SECTION_\nKonstrukcja\n_START_PARAGRAPH_\nPocisk by\xc5\x82 g\xc3\xb3rnop\xc5\x82atem ze sko\xc5\x9bnymi skrzyd\xc5\x82ami i usterzeniu pionowym w kszta\xc5\x82cie litery "T". Uk\xc5\x82ad sterowania sk\xc5\x82ada\xc5\x82 si\xc4\x99 z p\xc5\x82ytowego usterzenia poziomego zamontowanego na szczycie nieruchomego statecznika pionowego i z przerywaczy na skrzydle. Pocisk startowa\xc5\x82 z przeno\xc5\x9bnej wyrzutni naziemnej przy u\xc5\xbcyciu przyspieszacza startowego pracuj\xc4\x85cego 2 sekundy. Silnikiem marszowym by\xc5\x82 silnik odrzutowy z chwytem powietrza umieszczonym w dolnej cz\xc4\x99\xc5\x9bci kad\xc5\x82uba, cz\xc4\x99\xc5\x9bciowo wpisanym w jego obrys. System sterowania sk\xc5\x82ada\xc5\x82 si\xc4\x99 z autopilota, \xc5\xbcyroskopowego uk\xc5\x82adu stabilizacji i uk\xc5\x82adu radiokorekcji, kt\xc3\xb3ra by\xc5\x82a prowadzona r\xc4\x99cznie przez operatora na stanowisku naziemnym. Jeden operator m\xc3\xb3g\xc5\x82 kontrolowa\xc4\x87 jednocze\xc5\x9bnie tylko jeden pocisk kontroluj\xc4\x85c kurs pocisku radiowymi komendami, obserwuj\xc4\x85c jego lot na ekranie stacji radiolokacyjnej obserwacji pocisku - MSQ. Maksymalny zasi\xc4\x99g pocisku wynosi\xc5\x82 1150 km jednak w praktyce ograniczony by\xc5\x82 on zasi\xc4\x99giem stacji MSQ i wynosi\xc5\x82 oko\xc5\x82o 500 - 600 km. Celno\xc5\x9b\xc4\x87 trafienia by\xc5\x82a rz\xc4\x99du 500 m, co przy atomowej g\xc5\x82owicy nie mia\xc5\x82o praktycznego znaczenia.\n_START_SECTION_\nS\xc5\x82u\xc5\xbcba\n_START_PARAGRAPH_\nNa prze\xc5\x82omie 1952 i 1953 roku utworzono pierwsze dwa pododdzia\xc5\x82y Matador\xc3\xb3w. 1 i 2 Dywizjon Bombowc\xc3\xb3w Bezpilotowych (Pilotless Bomber Squadron). Po szkoleniu, w grudniu 1953 roku oba dywizjony uzyska\xc5\x82y gotowo\xc5\x9b\xc4\x87 bojow\xc4\x85 a w marcu 1954 roku zacz\xc4\x99to je przerzuca\xc4\x87 do Europy. 1 dywizjon przyby\xc5\x82 do bazy w Bittburgu 20 marca a drugi p\xc3\xb3\xc5\x82 roku p\xc3\xb3\xc5\xbaniej do bazy w Hanh w Niemczech. W po\xc5\x82owie 1955 roku zmieniono oznaczenie pocisk\xc3\xb3w z B-61A na TM-61 (Tactical Missile) a w konsekwencji zmieni\xc5\x82o si\xc4\x99 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc oznaczenie dywizjon\xc3\xb3w na Tactical Missile Squadron. Pierwszy dywizjon pozosta\xc5\x82 pierwszym dywizjonem a drugi 69 Tactical Missile Squadron. W 1956 roku powsta\xc5\x82 trzeci dywizjon 11 Tactical Missile Squadron, kt\xc3\xb3ry od pocz\xc4\x85tku swojego istnienia uzbrojony by\xc5\x82 w Matadory wersji "C". W 1957 roku dywizjon trafi\xc5\x82 do bazy w Sembach w Niemczech. Rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej powsta\xc5\x82a kolejna jednostka uzbrojona w TM-61C Matador C. Zosta\xc5\x82a rozmieszczona w bazach na terenie Korei Po\xc5\x82udniowej. W 1959 roku pojawi\xc5\x82a si\xc4\x99 wersja TM-61B, jednak zakres zmian w pocisku by\xc5\x82 na tyle du\xc5\xbcy, \xc5\xbce by\xc5\x82 to ju\xc5\xbc zupe\xc5\x82nie nowy pocisk oznaczony jako Mace. Od czerwca 1959 roku do lipca 1961 roku przezbrojono w nowy pocisk dywizjony stacjonuj\xc4\x85ce w Europie. Do ko\xc5\x84ca 1962 roku wycofano z uzbrojenia reszt\xc4\x99 Matador\xc3\xb3w z dywizjon\xc3\xb3w stacjonuj\xc4\x85cych w Korei, w tym samym roku wprowadzono jednolity system oznacze\xc5\x84 i przez 4 miesi\xc4\x85ce, kt\xc3\xb3re zosta\xc5\x82y do wycofania TM-61C dosta\xc5\x82 on nowe oznaczenie MGM-1C. Matador znalaz\xc5\x82 si\xc4\x99 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc na uzbrojeniu'