b'\n_START_ARTICLE_\nEdmund Mochnacki\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUko\xc5\x84czy\xc5\x82 gimnazjum w Samborze, a nast\xc4\x99pnie prawo na Uniwersytecie Lwowskim (1858). Pracowa\xc5\x82 w zawodzie s\xc4\x99dziego we Lwowie i Jaworowie. W 1861 mianowany aktuariuszem w Urz\xc4\x99dzie Powiatowym w T\xc5\x82umaczu, gdzie pozostawa\xc5\x82 do 1865. W tym roku mianowany adiunktem s\xc4\x85dowym i przeniesiony do Przemy\xc5\x9blan, a p\xc3\xb3\xc5\xbaniej do Janowa. W 1867 mianowany komisarzem politycznym przy starostwie w Przemy\xc5\x9blanach, a nast\xc4\x99pnie w komisji w wykupu i regulacji grunt\xc3\xb3w we Lwowie. W 1870 powo\xc5\x82any do krajowej Rady Szkolnej, a p\xc3\xb3\xc5\xbaniej do prezydium Namiestnictwa. W 1874 mianowany radc\xc4\x85 Wydzia\xc5\x82u Krajowego we Lwowie, kt\xc3\xb3rego by\xc5\x82 delegatem w sporze z W\xc4\x99grami o Morskie Oko. Dzi\xc4\x99ki jego pracy sp\xc3\xb3r zacz\xc4\x85\xc5\x82 przybiera\xc4\x87 korzystny dla Galicji obr\xc3\xb3t. W 1880 wszed\xc5\x82 do Rady Miejskiej, a pi\xc4\x99\xc4\x87 lat p\xc3\xb3\xc5\xbaniej wybrany wiceprezydentem miasta. Jako reprezentant lwowskiej Izby Handlowej zdoby\xc5\x82 mandat do Rady Pa\xc5\x84stwa w 1885. Po \xc5\x9bmierci Wac\xc5\x82awa D\xc4\x85browskiego w 1887, wybrany prezydentem Lwowa, pe\xc5\x82ni\xc5\x82 urz\xc4\x85d przez 10 lat. Po Wystawie Krajowej odznaczony komandori\xc4\x85 Orderu Franciszka J\xc3\xb3zefa w 1894. Jego gr\xc3\xb3b znajduje si\xc4\x99 na Cmentarzu \xc5\x81yczakowskim'