b'\n_START_ARTICLE_\nW\xc5\x82adimir Kolubakin\n_START_PARAGRAPH_\nW\xc5\x82adimir Aleksiejewicz Kolubakin, ros. \xd0\x92\xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb4\xd0\xb8\xd0\xbc\xd0\xb8\xd1\x80 \xd0\x90\xd0\xbb\xd0\xb5\xd0\xba\xd1\x81\xd0\xb5\xd0\xb5\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x9a\xd0\xbe\xd0\xbb\xd1\x8e\xd0\xb1\xd0\xb0\xd0\xba\xd0\xb8\xd0\xbd (ur. w 1900 r. w Tyflisie, zm. 15 sierpnia 1969 w Valencii) \xe2\x80\x93 rosyjski wojskowy (porucznik), dzia\xc5\x82acz emigracyjny, oficer Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny \xc5\x9bwiatowej_NEWLINE_Uko\xc5\x84czy\xc5\x82 aleksandrowski korpus kadet\xc3\xb3w. Pod koniec 1917 r. wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do nowo formowanych wojsk Bia\xc5\x82ych gen. Antona I. Denikina. Pocz\xc4\x85tkowo dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w sk\xc5\x82adzie partyzanckich oddzia\xc5\x82\xc3\xb3w kozackich. Na pocz. 1919 r. awansowa\xc5\x82 do stopnia praporszczika. S\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w 2 Baterii lejbgwardii 2 Brygady Artylerii. W po\xc5\x82. listopada 1920 r. wraz z wojskami Bia\xc5\x82ych zosta\xc5\x82 ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszka\xc5\x82 w Bu\xc5\x82garii. Nast\xc4\x99pnie przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Jugos\xc5\x82awii, gdzie w po\xc5\x82. lat 20. Wchodzi\xc5\x82 formalnie w sk\xc5\x82ad Oddzia\xc5\x82u Gwardyjskiego. Awansowa\xc5\x82 na porucznika. Pracowa\xc5\x82 jako geometra. Po zaj\xc4\x99ciu Jugos\xc5\x82awii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Po zako\xc5\x84czeniu wojny wyemigrowa\xc5\x82 do Wenezueli.'