b'\n_START_ARTICLE_\nWalenty Ch\xc5\x82\xc4\x99dowski\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 jako jedno z pi\xc4\x99ciorga dzieci w\xc5\x82a\xc5\x9bciciela ziemskiego Seweryna Ch\xc5\x82\xc4\x99dowskiego. By\xc5\x82 bratem Adama Tomasza Ch\xc5\x82\xc4\x99dowskiego, Marii z Ch\xc5\x82\xc4\x99dowskich Pomeza\xc5\x84skiej oraz stryjem Kazimierza Ch\xc5\x82\xc4\x99dowskiego, autora znanych pami\xc4\x99tnik\xc3\xb3w. _NEWLINE_Wykszta\xc5\x82cenie pocz\xc4\x85tkowe i \xc5\x9brednie pobiera\xc5\x82 w Przemy\xc5\x9blu, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej we Lwowie. W trakcie studi\xc3\xb3w, 24 grudnia 1817 roku zawi\xc4\x85za\xc5\x82 w\xc5\x9br\xc3\xb3d m\xc5\x82odzie\xc5\xbcy akademickiej Towarzystwo \xc4\x87wicz\xc4\x85cej si\xc4\x99 m\xc5\x82odzie\xc5\xbcy w literaturze ojczystej, zajmuj\xc4\x85cej si\xc4\x99 badaniem pi\xc5\x9bmiennictwa, kultury i dziej\xc3\xb3w ojczystych. To niejawne stowarzyszenie dzia\xc5\x82a\xc5\x82o do roku 1819. Jego cz\xc5\x82onkami byli mi\xc4\x99dzy innymi: Stanis\xc5\x82aw Jachowicz, Eugeniusz Brodzki, Mateusz Eustachy Sartyni oraz Franciszek Ksawery Kirchner. W tym czasie Ch\xc5\x82\xc4\x99dowski wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracowa\xc5\x82 ze swoim starszym bratem Adamem w redagowaniu Pami\xc4\x99tnika Lwowskiego, pierwszego literacko-naukowego periodyku galicyjskiego. Po wyje\xc5\xbadzie Adama do Warszawy w 1819 roku, Walenty dalej samodzielnie prowadzi\xc5\x82 redakcj\xc4\x99 pisma, publikuj\xc4\x85c teksty m.in. Brodzkiego, \xc5\x81opackiego i Jaszowskiego. Rozszerzaj\xc4\x85c formu\xc5\x82\xc4\x99 pisma, przekszta\xc5\x82ci\xc5\x82 je niebawem, przy finansowym wsparciu Karola Wilda w Pszczo\xc5\x82\xc4\x99 Polsk\xc4\x85, do kt\xc3\xb3rej pozyska\xc5\x82 wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracownik\xc3\xb3w nie tylko z Galicji ale i z Wo\xc5\x82ynia. Jednak\xc5\xbce inicjatywa ta, po roku i wydaniu 12 numer\xc3\xb3w, upad\xc5\x82a z braku prenumerator\xc3\xb3w. Zniech\xc4\x99cony niepowodzeniem wyjecha\xc5\x82 do Warszawy, gdzie uzyska\xc5\x82 stanowisko adiunkta honorowego przy Komisji Wyzna\xc5\x84 i O\xc5\x9bwiecenia; tam te\xc5\xbc bezpo\xc5\x9brednio spotka\xc5\x82 si\xc4\x99 ze sporami romantyk\xc3\xb3w z klasykami._NEWLINE_Ch\xc5\x82\xc4\x99dowski, po pobycie w Warszawie, powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 21 grudnia 1822 do Lwowa, gdzie niebawem po\xc5\x9blubi\xc5\x82 Samuel\xc4\x99 Tch\xc3\xb3rznick\xc4\x85, w\xc5\x82a\xc5\x9bcicielk\xc4\x99 \xc5\xbbelechowa nieopodal Lwowa. Ma\xc5\x82\xc5\xbce\xc5\x84stwo trwa\xc5\x82a jednak bardzo kr\xc3\xb3tko, gdy\xc5\xbc ju\xc5\xbc po roku owdowia\xc5\x82. Po \xc5\x9bmierci \xc5\xbcony przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Wietrzna, maj\xc4\x99tno\xc5\x9bci odziedziczonej po ojcu Sewerynie, gdzie dla okolicznego ziemia\xc5\x84stwa otworzy\xc5\x82 czytelni\xc4\x99 obywatelsk\xc4\x85._NEWLINE_Pocz\xc4\x85wszy od 1824 roku nale\xc5\xbca\xc5\x82 do redakcji Rozmaito\xc5\x9bci \xe2\x80\x93 dodatku tygodniowym do Gazety Lwowskiej, gdzie publikowa\xc5\x82 wiele swoich prac._NEWLINE_W roku 1830 samodzielnie sfinansowa\xc5\x82 i rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 wydawanie Haliczanina, publikacji dotychczas niespotykanej w warunkach galicyjskich. G\xc5\x82\xc3\xb3wnym celem Ch\xc5\x82\xc4\x99dowskiego by\xc5\x82o propagowanie najnowszych pr\xc4\x85d\xc3\xb3w filozoficznych i literackich oraz popularyzacja pr\xc4\x85d\xc3\xb3w filozofii niemieckiej w\xc5\x9br\xc3\xb3d polskiej inteligencji. W Haliczaninie publikowali r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc: Aleksander Fredro, Maksymilian i J\xc3\xb3zef Borkowscy, Jan Nepomucen Kami\xc5\x84ski, August Bielowski._NEWLINE_Odby\xc5\x82 kilka podr\xc3\xb3\xc5\xbcy po Europie, r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w celach leczniczych. Odwiedzi\xc5\x82 mi\xc4\x99dzy innymi Karlsbad, Bechesgaden, Styri\xc4\x99, Triest, a owocem tych podr\xc3\xb3\xc5\xbcy by\xc5\x82y eseje publikowane w prasie. W 1835 roku przeszed\xc5\x82 w Wiedniu ci\xc4\x99\xc5\xbck\xc4\x85 operacj\xc4\x99 czaszki. Podczas pobytu w Pary\xc5\xbcu w 1845 roku, gdzie spotka\xc5\x82 si\xc4\x99 z Adamem Mickiewiczem, z niepokojem dostrzega\xc5\x82 rozbicie polityczne \xc5\x9brodowiska emigracyjnego oraz rosn\xc4\x85ce wp\xc5\x82ywy Towia\xc5\x84skiego._NEWLINE_Zmar\xc5\x82 24 grudnia 1846 roku, niemal ca\xc5\x82kowicie zapomniany. Dopiero w 1865 roku w Tygodniku Ilustrowanym bratanek - Kazimierz Ch\xc5\x82\xc4\x99dowski przypomnia\xc5\x82 jego sylwetk\xc4\x99 opatruj\xc4\x85c j\xc4\x85 jedyn\xc4\x85 zachowan\xc4\x85 podobizn\xc4\x85._NEWLINE_Jest pochowany na Cmentarzu \xc5\x81yczakowskim we Lwowie.'