b'\n_START_ARTICLE_\nW\xc5\x82adimir Klimow\n_START_PARAGRAPH_\nW\xc5\x82adimir Jakowlewicz Klimow (ros. \xd0\x92\xd0\xbb\xd0\xb0\xd0\xb4\xd0\xb8\xd0\xbc\xd0\xb8\xd1\x80 \xd0\xaf\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xb2\xd0\xbb\xd0\xb5\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\x9a\xd0\xbb\xd0\xb8\xd0\xbc\xd0\xbe\xd0\xb2, ur. 23 lipca 1892 w Moskwie, zm. 9 wrze\xc5\x9bnia 1962 tam\xc5\xbce) \xe2\x80\x93 radziecki konstruktor silnik\xc3\xb3w lotniczych, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1940 i 1957).\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nBy\xc5\x82 uczniem Niko\xc5\x82aja \xc5\xbbukowskiego, w 1918 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Moskiewsk\xc4\x85 Wy\xc5\xbcsz\xc4\x85 Szko\xc5\x82\xc4\x99 Techniczn\xc4\x85 i zosta\xc5\x82 in\xc5\xbcynierem konstruktorem, 1918-1924 pracowa\xc5\x82 w dziale silnik\xc3\xb3w lotniczych Najwy\xc5\xbcszej Rady Gospodarki Narodowej RFSRR. W latach 1924-1926, 1929-1930 i 1933-1935 by\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cym komisji ds. zakupu licencji na zagraniczne silniki w Berlinie i Pary\xc5\xbcu, 1920-1928 wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 w Moskiewskiej Wy\xc5\xbcszej Szkole Technicznej im. Baumana, 1922-1924 w Instytucie \xc5\x81omonosowskim, 1923-1930 by\xc5\x82 starszym wyk\xc5\x82adowc\xc4\x85 katedry w Akademii Floty Powietrznej im. \xc5\xbbukowskiego, 1932-1933 kierowa\xc5\x82 katedr\xc4\x85 projektowania silnik\xc3\xb3w lotniczych w Moskiewskim Instytucie Lotniczym. W latach 1926-1928 kierowa\xc5\x82 wydzia\xc5\x82em, potem zosta\xc5\x82 pomocnikiem dyrektora Naukowego Instytutu Automotorowego w Moskwie, a 1930-1931 szefem kontroli technicznej i dyrektorem technicznym fabryki nr 29 w Zaporo\xc5\xbcu, 1925-1930 bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w opracowaniu silnik\xc3\xb3w lotniczych M-12, M-13 i M-23. W 1935 zosta\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnym konstruktorem zak\xc5\x82adu lotniczego nr 26 w Rybi\xc5\x84sku, gdzie organizowa\xc5\x82 produkcj\xc4\x99 12-cylindrowego silnika M-100, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej seryjnego silnika M-103, na prze\xc5\x82omie lat 30. i 40. kierowa\xc5\x82 pracami nad silnikami M-105, WK-105PF, WK-107 i WK-108; po ataku Niemiec na ZSRR zak\xc5\x82ad zosta\xc5\x82 ewakuowany do Ufy. W 1946 zosta\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnym konstruktorem Specjalnego Biura Konstruktorskiego (OKB) fabryki lotniczej nr 466 w Leningradzie, jednocze\xc5\x9bnie 1947-1956 by\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnym konstruktorem i dyrektorem OKB-45 w Moskwie, w 1951 pod jego kierunkiem zosta\xc5\x82 skonstruowany silnik WK-1F. W latach 1956-1960 by\xc5\x82 generalnym konstruktorem silnik\xc3\xb3w lotniczych w ZSRR i g\xc5\x82\xc3\xb3wnym konstruktorem i dyrektorem zak\xc5\x82adu nr 117. W 1940 zosta\xc5\x82 doktorem nauk technicznych, w 1943 cz\xc5\x82onkiem-korespondentem Akademii Nauk ZSRR, a w 1953 akademikiem Akademii Nauk ZSRR, 19 sierpnia 1944 otrzyma\xc5\x82 stopie\xc5\x84 genera\xc5\x82a majora s\xc5\x82u\xc5\xbcby in\xc5\xbcynieryjno-lotniczej. By\xc5\x82 deputowanym do Rady Najwy\xc5\xbcszej ZSRR (1946-1950). Zosta\xc5\x82 pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.'