b'\n_START_ARTICLE_\nII koncert fortepianowy (Rachmaninow)\n_START_PARAGRAPH_\nKoncert fortepianowy nr 2 c-moll, op. 18 \xe2\x80\x93 koncert na fortepian i orkiestr\xc4\x99 skomponowany przez Siergieja Rachmaninowa pomi\xc4\x99dzy jesieni\xc4\x85 1900 a kwietniem 1901 r. Druga i trzecia cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 by\xc5\x82y po raz pierwszy wykonane przez samego kompozytora jako solist\xc4\x99 2 grudnia 1900 r. Dzie\xc5\x82o w ca\xc5\x82o\xc5\x9bci mia\xc5\x82o premier\xc4\x99, znowu z Rachmaninowem jako solist\xc4\x85, 9 pa\xc5\xbadziernika 1901 r., z jego kuzynem Alexandrem Silotim jako dyrygentem._NEWLINE_To dzie\xc5\x82o jest jednym z najch\xc4\x99tniej wykonywanych dzie\xc5\x82 kompozytora i zapisa\xc5\x82o go jako s\xc5\x82awnego tw\xc3\xb3rc\xc4\x99 koncertu jako gatunku.\n_START_SECTION_\nT\xc5\x82o\n_START_PARAGRAPH_\nPodczas swojej premiery w 1897, I Symfonia Rachmaninowa, chocia\xc5\xbc teraz uwa\xc5\xbcana za jego znacz\xc4\x85ce osi\xc4\x85gni\xc4\x99cie, by\xc5\x82a pot\xc4\x99piona przez \xc3\xb3wczesnych krytyk\xc3\xb3w. W po\xc5\x82\xc4\x85czeniu z problemami osobistymi spowodowa\xc5\x82o to, \xc5\xbce Rachmaninow popad\xc5\x82 w kilkuletni\xc4\x85 depresj\xc4\x99. Jego II Koncert fortepianowy przypiecz\xc4\x99towa\xc5\x82 jego wyj\xc5\x9bcie z choroby. Zadedykowa\xc5\x82 go Nikolaiowi Dahlowi, terapeucie, kt\xc3\xb3ry pom\xc3\xb3g\xc5\x82 odbudowa\xc4\x87 pewno\xc5\x9b\xc4\x87 siebie kompozytora.\n_START_SECTION_\nKompozycja\n_START_PARAGRAPH_\nDzie\xc5\x82o jest zinstrumentowane na 2 flety, 2 oboje, 2 klarnety w B (I cz.) i w A (II & III cz.), 2 fagoty, 4 rogi w F, 2 tr\xc4\x85bki w B, 3 puzony (2 tenorowe, 1 basowy), tub\xc4\x99, kot\xc5\x82y, b\xc4\x99ben wielki, talerze, fortepian solo i smyczki. Zosta\xc5\x82 napisany w formie 3-cz\xc4\x99\xc5\x9bciowego koncertu solowego.\n_START_SECTION_\nCz. I Moderato: c-moll\n_START_PARAGRAPH_\nPierwsza cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 rozpoczyna si\xc4\x99 seri\xc4\x85 przypominaj\xc4\x85cych bicie dzwon\xc3\xb3w akord\xc3\xb3w fortepianu buduj\xc4\x85cych napi\xc4\x99cie, w ko\xc5\x84cu kulminuj\xc4\x85ce si\xc4\x99 we wprowadzeniu g\xc5\x82\xc3\xb3wnego tematu. Orkiestra prowadzi melodi\xc4\x99 Rosyjsk\xc4\x85 w charakterze podczas gdy fortepian akompaniuje szybkimi, figuracyjnymi arpeggiami. Po zaprezentowaniu tego d\xc5\x82ugiego tematu, nast\xc4\x99puje kr\xc3\xb3tka progresja do lirycznego drugiego tematu w Es-dur._NEWLINE_Burzliwe i motoryczne przetworzenie korzysta z motyw\xc3\xb3w obu temat\xc3\xb3w zmieniaj\xc4\x85c bardzo cz\xc4\x99sto tonacj\xc4\x99 i przenosz\xc4\x85c melodi\xc4\x99 do r\xc3\xb3\xc5\xbcnych instrument\xc3\xb3w. Powoli tworzy si\xc4\x99 nowy pomys\xc5\x82. Muzyka narasta w masywnej kulminacji jakby pierwsze takty mia\xc5\x82y by\xc4\x87 powt\xc3\xb3rzone, ale w repryzie temat jest prezentowany jako bogatszy i pot\xc4\x99\xc5\xbcniejszy ni\xc5\xbc w ekspozycji._NEWLINE_Gdy orkiestra ponownie pokazuje melodie pierwszego tematu, fortepian, kt\xc3\xb3ry wcze\xc5\x9bniej akompaniowa\xc5\x82, gra marszowy temat przewijaj\xc4\x85cy si\xc4\x99 ukradkiem w przetworzeniu, tworz\xc4\x85c zauwa\xc5\xbcalne odwr\xc3\xb3cenie si\xc4\x99 r\xc3\xb3l; temat g\xc5\x82\xc3\xb3wny, grany przez orkiestr\xc4\x99 sta\xc5\x82 si\xc4\x99 akompaniamentem. Potem nast\xc4\x99puje fragment solo fortepianu prowadz\xc4\x85cy do opadaj\xc4\x85cego chromatycznego pasa\xc5\xbcu ko\xc5\x84cz\xc4\x85cego si\xc4\x99 solo rogu. Odt\xc4\x85d, ostatnie minuty I cz\xc4\x99\xc5\x9bci s\xc4\x85 spokojne, a\xc5\xbc do nag\xc5\x82ej, burzliwej cody. Cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 ko\xc5\x84czy si\xc4\x99 w c-moll fortissimo.\n_START_SECTION_\nCz. II Adagio sostenuto \xe2\x80\x93 Pi\xc3\xb9 animato \xe2\x80\x93 Tempo I: c-moll \xe2\x86\x92 E-dur\n_START_PARAGRAPH_\nDruga cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 rozpoczyna si\xc4\x99 nast\xc4\x99pstwem wolnych akord\xc3\xb3w w smyczkach moduluj\xc4\x85cych z c-moll do E-dur. Fortepian wchodzi z prostym, arpeggiowanym motywem. Temat g\xc5\x82\xc3\xb3wny jest prezentowany przez flet, zanim zostanie rozwini\xc4\x99ty w wirtuozowskim solo klarnetu. Fortepian i inni soli\xc5\x9bci wymieniaj\xc4\x85 si\xc4\x99 motywem, a\xc5\xbc muzyka koncentruje si\xc4\x99 w ma\xc5\x82ej kulminacji na fortepianie. G\xc5\x82\xc3\xb3wny temat jest powt\xc3\xb3rzony i muzyka zamiera pozostawiaj\xc4\x85c tylko solist\xc4\x99 ko\xc5\x84cz\xc4\x85cego w E-dur.\n_START_SECTION_\nCz. III Allegro scherzando: E-dur \xe2\x86\x92 c-moll \xe2\x86\x92 C-dur\n_START_PARAGRAPH_\nOstatni\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 rozpoczyna kr\xc3\xb3tki wst\xc4\x99p orkiestrowy moduluj\xc4\x85cy z E-dur do c-moll, zanim fortepian solo wprowadza temat g\xc5\x82\xc3\xb3wny. Po dramatycznej i szybkiej ekspozycji, liryczny temat jest prezentowany przez ob\xc3\xb3j i alt\xc3\xb3wki. Ten drugi temat zawiera motywy drugiego tematu pierwszej cz\xc4\x99\xc5\x9bci. Po d\xc5\x82ugim przetworzeniu napi\xc4\x99cie jest zbudowane bardzo mocno. Pod koniec kompozytor proponuje zn\xc3\xb3w drugi temat w bardzo g\xc5\x82o\xc5\x9bnej instrumentacji. Nast\xc4\x99puje szybka i wirtuozowska coda zakre\xc5\x9blaj\xc4\x85ca zako\xc5\x84czenie w C-dur.'