b'\n_START_ARTICLE_\nPapirus 967\n_START_PARAGRAPH_\nPapirus 967 \xe2\x80\x93 papirusowy kodeks Septuaginty pochodz\xc4\x85cy z II lub III wieku n.e. Pisany jest majusku\xc5\x82\xc4\x85. Zawiera tekst Ksi\xc4\x99gi Ezechiela, Daniela i Estery z lukami. Papirus 967 jest jedynym \xc5\x9bwiadkiem greckiego Starego Testamentu z okresu sprzed powstania Hexapli Orygenesa. Nazwa kodeksu pochodzi od nadanej mu numeracji 967 na li\xc5\x9bcie r\xc4\x99kopis\xc3\xb3w Septuaginty wed\xc5\x82ug klasyfikacji Alfreda Rahlfsa. Kodeks jest przechowywany w pi\xc4\x99ciu kolekcjach.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nPapirus 967 zosta\xc5\x82 odnaleziony w 1931 roku. Zosta\xc5\x82 napisany oko\xc5\x82o roku 200 roku n.e. przez dw\xc3\xb3ch kopist\xc3\xb3w. Tekst Ksi\xc4\x99gi Ezechiela w przeciwie\xc5\x84stwie do zwyk\xc5\x82ej kolejno\xc5\x9bci w LXX wyst\xc4\x99puje przed Ksi\xc4\x99g\xc4\x85 Daniela i Estery. Pierwszy kopista jest autorem tekstu Ezechiela, drugi skopiowa\xc5\x82 Ksi\xc4\x99gi Daniela i Estery. Poszczeg\xc3\xb3lne strony Kodeksu s\xc4\x85 policzone. Kolumny zawieraj\xc4\x85 od 40 do 46 linijek, najcz\xc4\x99\xc5\x9bciej to 42 linijki w kolumnie. Poniewa\xc5\xbc \xc5\x9brodek kodeksu zosta\xc5\x82 oznaczony na stronie 118 (w tek\xc5\x9bcie Ksi\xc4\x99gi Ezechiela) Frederic G. Kenyon wskaza\xc5\x82, \xc5\xbce pierwotnie kodeks mia\xc5\x82 236 stron. Pojedyncze arkusze pozosta\xc5\x82y nienaruszone, inne s\xc4\x85 rozdarte lub poci\xc4\x99te na dwie cz\xc4\x99\xc5\x9bci. W niekt\xc3\xb3rych przypadkach, mo\xc5\xbcna odtworzy\xc4\x87 oryginaln\xc4\x85 kart\xc4\x99 z dw\xc3\xb3ch cz\xc4\x99\xc5\x9bci znajduj\xc4\x85cych si\xc4\x99 w r\xc3\xb3\xc5\xbcnych kolekcjach.\n_START_SECTION_\nZnaczenie kodeksu\n_START_PARAGRAPH_\nObok Codexu Chisianus Papirus 967 jest jednym z dw\xc3\xb3ch r\xc4\x99kopis\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3re w Ksi\xc4\x99dze Daniela przekazuj\xc4\x85 grecki tekst Ksi\xc4\x99gi Daniela w wersji Septuaginty, cho\xc4\x87 nie jest ona pe\xc5\x82na. R\xc3\xb3wnie\xc5\xbc podzia\xc5\x82 Ksi\xc4\x99gi Daniela w tym kodeksie r\xc3\xb3\xc5\xbcni si\xc4\x99 od innych. Ze wzgl\xc4\x99du na czas powstania Papirus 967 wskazuje \xc5\xbce pierwotny uk\xc5\x82ad deuterokanonicznych dodatk\xc3\xb3w o Zuzannie i Belu by\xc5\x82 w wersji Septuaginty inny. Pocz\xc4\x85tkowo opowiadanie o Belu znajdowa\xc5\x82o si\xc4\x99 przed opowiadaniem o Zuzannie._NEWLINE_Epigramy znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 na ko\xc5\x84cu ksi\xc4\x85g, a nie na ich pocz\xc4\x85tku. Ksi\xc4\x99ga Ezechiela ko\xc5\x84czy si\xc4\x99 na stronie 122 w linii 28 epigramem \xce\x95\xce\xb6\xce\xb5\xce\xba\xce\xb9\xce\xb7\xce\xbb. Ksi\xc4\x99ga Daniela rozpoczyna si\xc4\x99 na stronie 123, bez tytu\xc5\x82u a ko\xc5\x84czy si\xc4\x99 na stronie 196 po linii 8 z epigramem \xce\x94\xce\xb1\xce\xbd\xce\xb9\xce\xb7\xce\xbb. Ksi\xc4\x99ga Estery rozpoczyna si\xc4\x99 na stronie 197, bez tytu\xc5\x82u._NEWLINE_Kodeks jest przechowywany w pi\xc4\x99ciu r\xc3\xb3\xc5\xbcnych miejscach: w Dublinie (Chester Beatty Library, P. Ch. Beatty IX + X), w Kolonii (IfA, P.Colon. theol. 3-40), w Madrycie (CSIC, P.Matr. bibl. 1), w Montserrat (SBO, P. Monts.//II inv. 42, 43) i w Princeton (Univ. Libr., John H Scheide P. 3).'