b'\n_START_ARTICLE_\nFrancis Scobee\n_START_SECTION_\nWykszta\xc5\x82cenie i s\xc5\x82u\xc5\xbcba wojskowa\n_START_PARAGRAPH_\nPo uko\xc5\x84czeniu Auburn Senior High School w waszyngto\xc5\x84skim Auburn wst\xc4\x85pi\xc5\x82 w 1957 do Si\xc5\x82 Powietrznych Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych. S\xc5\x82u\xc5\xbcb\xc4\x99 rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 jako mechanik silnikowy w bazie lotniczej Kelly Field Annex w Teksasie. W 1965 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 zaocznie studia in\xc5\xbcynierskie na University of Arizona oraz uzyska\xc5\x82 awans oficerski. Rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej, po zaliczeniu kursu w szkole lotniczej, zdoby\xc5\x82 kwalifikacje pilota. Nast\xc4\x99pnie wykonywa\xc5\x82 zadania operacyjne, m.in. bior\xc4\x85c udzia\xc5\x82 w dzia\xc5\x82aniach wojennych w Wietnamie. Po powrocie do Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych zosta\xc5\x82 skierowany do Szko\xc5\x82y Pilot\xc3\xb3w Pionu Bada\xc5\x84 Lotniczych (US Air Force Aerospace Research Pilot School) w bazie Edwards w Kalifornii. Po jej uko\xc5\x84czeniu w 1972 uczestniczy\xc5\x82 w programach badawczych, w ramach kt\xc3\xb3rych pilotowa\xc5\x82 samoloty r\xc3\xb3\xc5\xbcnego przeznaczenia, takie jak Boeing 747, X-24B, F-111 Aardvark i C-5 Galaxy. Og\xc3\xb3\xc5\x82em sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 w powietrzu ponad 6500 godzin za sterami 45\xc2\xa0typ\xc3\xb3w samolot\xc3\xb3w.\n_START_SECTION_\nPraca w NASA i \xc5\x9bmier\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nW styczniu 1978 zakwalifikowa\xc5\x82 si\xc4\x99 do grupy astronaut\xc3\xb3w NASA. Po rocznym szkoleniu uzyska\xc5\x82 w sierpniu 1979 status pilota wahad\xc5\x82owca. Oczekuj\xc4\x85c na przydzia\xc5\x82 do za\xc5\x82ogi misji orbitalnej, pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 pilota-instruktora specjalnej wersji Boeinga 747, przeznaczonej do transportowania wahad\xc5\x82owc\xc3\xb3w. Sw\xc3\xb3j pierwszy lot kosmiczny odby\xc5\x82 jako pilot promu Challenger w ramach misji STS-41-C, rozpocz\xc4\x99tej 6 kwietnia 1984._NEWLINE_Drugim lotem, w kt\xc3\xb3rym mia\xc5\x82 uczestniczy\xc4\x87 \xe2\x80\x93 ponownie na pok\xc5\x82adzie Challengera \xe2\x80\x93 by\xc5\x82a misja STS-51-L. Powierzono mu dow\xc3\xb3dztwo wyprawy, kt\xc3\xb3ra okaza\xc5\x82a si\xc4\x99 jego ostatni\xc4\x85. 28 stycznia 1986 \xe2\x80\x93 73 sekundy po starcie z Przyl\xc4\x85dka Canaveral \xe2\x80\x93 znajduj\xc4\x85cy si\xc4\x99 w fazie wznoszenia wahad\xc5\x82owiec eksplodowa\xc5\x82 na pu\xc5\x82apie 14,6 km. W katastrofie \xc5\x9bmier\xc4\x87 ponios\xc5\x82o sze\xc5\x9bcioro pozosta\xc5\x82ych cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w za\xc5\x82ogi: Michael Smith, Judith Resnik, Ronald McNair, Ellison Onizuka, Gregory Jarvis oraz Christa McAuliffe. Na kilka sekund przed eksplozj\xc4\x85 Scobee nada\xc5\x82 ostatni meldunek radiowy, jaki dotar\xc5\x82 do centrum kontroli lotu z pok\xc5\x82adu Challengera. Potwierdzaj\xc4\x85c informacj\xc4\x99 kontrolera naziemnego, wypowiedzia\xc5\x82 s\xc5\x82owa: \xe2\x80\x9eZrozumia\xc5\x82em, idziemy na zwi\xc4\x99kszonym ci\xc4\x85gu\xe2\x80\x9d._NEWLINE_Scobee zosta\xc5\x82 pochowany na Cmentarzu Narodowym w Arlington.'