b'\n_START_ARTICLE_\nSaturn-Apollo 3\n_START_PARAGRAPH_\nSaturn-Apollo 3 (SA-3) \xe2\x80\x93 trzeci testowy lot rakiety no\xc5\x9bnej Saturn I z atrapami drugiego i trzeciego cz\xc5\x82onu. Drugi i ostatni lot w ramach eksperymentu Project Highwater.\n_START_SECTION_\nPrzebieg misji\n_START_PARAGRAPH_\nStart Saturna (SA-3) nast\xc4\x85pi\xc5\x82 16 listopada 1962 roku o 17:45:02 GMT ze stanowiska LC-34 kosmodromu Cape Canaveral Air Force Station na Florydzie. Masa rakiety przy starcie wynosi\xc5\x82a 493 tony, w tym 340 ton stanowi\xc5\x82o paliwo (kerozyna) i ciek\xc5\x82y tlen. \xc5\x81\xc4\x85cznie zatem zu\xc5\xbcyto o oko\xc5\x82o 70 ton wi\xc4\x99cej paliwa i utleniacza ni\xc5\xbc przy poprzednich startach Saturn-Apollo 1 i Saturn-Apollo 2. Silniki wewn\xc4\x99trzne H-1 pracowa\xc5\x82y przez 141 sekund (przy starcie SA-1 \xe2\x80\x93 109 sekund), zewn\xc4\x99trzne \xe2\x80\x93 przez 149 sekund (przy SA-1 \xe2\x80\x93 115 sekund). Po up\xc5\x82ywie 292 sekund od chwili startu rakieta osi\xc4\x85gn\xc4\x99\xc5\x82a wysoko\xc5\x9b\xc4\x87 168 km. Na tej wysoko\xc5\x9bci rakieta na sygna\xc5\x82 z Ziemi eksplodowa\xc5\x82a, a 90 ton wody u\xc5\xbcytej jako balast rozproszy\xc5\x82o si\xc4\x99 w postaci chmury kryszta\xc5\x82k\xc3\xb3w lodu, stanowi\xc4\x85c przedmiot obserwacji radarowych i optycznych z Ziemi. Eksperyment o nazwie Project Highwater zosta\xc5\x82 opracowany, by spo\xc5\xbcytkowa\xc4\x87 lot do czego\xc5\x9b wi\xc4\x99cej, ni\xc5\xbc tylko testowania rakiety. Niemal identyczny eksperyment przeprowadzono 25 kwietnia 1962 roku podczas poprzedniego testu rakiety Saturn-Apollo 2. Trzeci kolejny start i lot pierwszego cz\xc5\x82onu rakiety Saturn (SA-3) uda\xc5\x82 si\xc4\x99 w pe\xc5\x82ni.'