b'\n_START_ARTICLE_\nAzuara (krater)\n_START_SECTION_\nPochodzenie\n_START_PARAGRAPH_\nW 1983 roku geologowie rozpoznali anomaln\xc4\x85, kolist\xc4\x85 struktur\xc4\x99 rozci\xc4\x85gaj\xc4\x85c\xc4\x85 si\xc4\x99 wok\xc3\xb3\xc5\x82 miejscowo\xc5\x9bci Azuara. Stwierdzono, \xc5\xbce mo\xc5\xbce mie\xc4\x87 ona pochodzenie egzogeniczne (na skutek uderzenia cia\xc5\x82a niebieskiego) lub endogeniczne (tektoniczne).\n_START_SECTION_\nArgumenty za uderzeniem\n_START_PARAGRAPH_\nZa hipotez\xc4\x85 pozaziemskiego pochodzenia struktury Azuary silnie przemawia\xc5\x82o odnalezienie brekcji zawieraj\xc4\x85cej prawdopodobny kwarc szokowy. Stwierdzono wyst\xc4\x99powanie szkliwa w brekcjach, a tak\xc5\xbce rzadkich sto\xc5\xbck\xc3\xb3w zderzeniowych na obrze\xc5\xbcach krateru._NEWLINE_Struktura ta posiada cz\xc4\x99\xc5\x9bciowo zachowany pier\xc5\x9bcie\xc5\x84 utworzony ze sfa\xc5\x82dowanych ska\xc5\x82 mezozoicznych i zawiera m\xc5\x82odsze osady, g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w p\xc3\xb3\xc5\x82nocno-wschodniej cz\xc4\x99\xc5\x9bci. W obrze\xc5\xbcu wyst\xc4\x99puje odwr\xc3\xb3cona sekwencja stratygraficzna, osady charakteryzuje upad w kierunku \xc5\x9brodka krateru. Z obszarem tej struktury wi\xc4\x85\xc5\xbce si\xc4\x99 ujemna anomalia si\xc5\x82y ci\xc4\x99\xc5\xbcko\xc5\x9bci, z kt\xc3\xb3rej kszta\xc5\x82tu wywnioskowano o istnieniu wewn\xc4\x99trznego pier\xc5\x9bcienia w kraterze, pogrzebanego pod osadami._NEWLINE_Na podstawie wieku osad\xc3\xb3w oceniono, \xc5\xbce impakt mia\xc5\x82 miejsce pomi\xc4\x99dzy wczesn\xc4\x85 kred\xc4\x85 a miocenem. Bardziej szczeg\xc3\xb3\xc5\x82owe badania pozwoli\xc5\x82y wskaza\xc4\x87, \xc5\xbce czas powstania struktury przypada na eocen lub oligocen._NEWLINE_Zasugerowano, \xc5\xbce pobliski basen Rubielos de la C\xc3\xa9rida stanowi bli\xc5\xbaniaczy krater uderzeniowy, kt\xc3\xb3ry powsta\xc5\x82 r\xc3\xb3wnocze\xc5\x9bnie z kraterem Azuara na skutek upadku planetoidy podw\xc3\xb3jnej.\n_START_SECTION_\nKontrowersje\n_START_PARAGRAPH_\nStruktura Azuary, podobnie jak niedaleki basen Rubielos de la C\xc3\xa9rida, jest interpretowana przez cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 naukowc\xc3\xb3w jako nasuni\xc4\x99cie alpejskie. Twierdz\xc4\x85 oni, \xc5\xbce osady otaczaj\xc4\x85ce basen Azuary powstawa\xc5\x82y sukcesywnie w paleogenie, a nie utworzy\xc5\x82y jednocze\xc5\x9bnie wskutek nag\xc5\x82ego zdarzenia. Formacja Pelarda, kt\xc3\xb3ra by\xc5\x82a wskazywana jako materia wyrzucona z krateru, pokrywa osady mioce\xc5\x84skie, zatem nie mog\xc5\x82a powsta\xc4\x87 r\xc3\xb3wnocze\xc5\x9bnie z domniemanym kraterem._NEWLINE_Krytycy twierdz\xc4\x85 tak\xc5\xbce, \xc5\xbce wci\xc4\x85\xc5\xbc brakuje dowod\xc3\xb3w na pozaziemskie pochodzenie tej struktury. Wskazano m.in., \xc5\xbce domniemany kwarc szokowy posiada liczne dyslokacje, a deformacje nie s\xc4\x85 zorientowane wzd\xc5\x82u\xc5\xbc okre\xc5\x9blonych p\xc5\x82aszczyzn. Nie wykazuje on zatem charakterystycznych cech metamorfizmu szokowego. Sugestie te zosta\xc5\x82y jednak odrzucone przez g\xc5\x82\xc3\xb3wnych postulator\xc3\xb3w uderzeniowego pochodzenia basenu Azuary, kt\xc3\xb3rzy przeprowadzili dodatkowe badania, dowodz\xc4\x85c \xc5\xbce dominuj\xc4\x85ce p\xc5\x82aszczyzny deformacji (\xcf\x89 {} i \xcf\x80 {}) kryszta\xc5\x82\xc3\xb3w kwarcu s\xc4\x85 \xc5\x9bwiadectwem wyst\xc4\x85pienia ci\xc5\x9bnie\xc5\x84 przekraczaj\xc4\x85cych 10 GPa._NEWLINE_Krater Azuara nie jest uwzgl\xc4\x99dniony w bazie Earth Impact Database, kt\xc3\xb3r\xc4\x85 prowadzi Uniwersytet Nowego Brunszwiku.'