b'\n_START_ARTICLE_\nUnia Chrze\xc5\x9bcija\xc5\x84sko-Demokratyczna (NRD)\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nHistoria wschodnioniemieckiej chadecji si\xc4\x99ga 10 czerwca 1945, gdy sowiecka komendantura wyda\xc5\x82a zgod\xc4\x99 na za\xc5\x82o\xc5\xbcenie \xe2\x80\x9eantyfaszystowsko-demokratycznych partii w sowieckiej strefie okupacyjnej\xe2\x80\x9d. CDU powsta\xc5\x82a 26 czerwca 1945 (formalna rejestracja nast\xc4\x85pi\xc5\x82a w pa\xc5\xbadzierniku 1945), a w\xc5\x9br\xc3\xb3d jej za\xc5\x82o\xc5\xbcycieli znale\xc5\xbali si\xc4\x99 Jakob Kaiser, Ernst Lemmer i Andreas Hermes (opozycjonista z czas\xc3\xb3w III Rzeszy, kt\xc3\xb3rego wybrano pierwszym przewodnicz\xc4\x85cym ugrupowania). Pocz\xc4\x85tkowo partia, skupiaj\xc4\x85ca wierz\xc4\x85cych r\xc3\xb3\xc5\xbcnych wyzna\xc5\x84, opowiada\xc5\x82a si\xc4\x99 za spo\xc5\x82eczn\xc4\x85 gospodark\xc4\x85 rynkow\xc4\x85, wolnym parlamentaryzmem, denazyfikacj\xc4\x85 kraju oraz zjednoczeniem Niemiec. Wyst\xc4\x99powa\xc5\x82a przeciwko zakusom SPD i KPD na monopol polityczny we wschodnich Niemczech. Do pierwszego konfliktu z komendantur\xc4\x85 sowieck\xc4\x85 dosz\xc5\x82o na jesieni 1945, gdy wprowadzono tzw. reform\xc4\x99 roln\xc4\x85 (CDU opowiada\xc5\x82a si\xc4\x99 jedynie za wyw\xc5\x82aszczeniem obszarnik\xc3\xb3w oraz ludzi zwi\xc4\x85zanych z NSDAP, przy zachowaniu praw wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci obywateli); parti\xc4\x99 musieli w\xc3\xb3wczas opu\xc5\x9bci\xc4\x87 Hermes i Schreiber. Kierownictwo nad ugrupowaniem przej\xc4\x99li Kaiser i Lemmer, kt\xc3\xb3rym mimo stosowanych szykan i represji uda\xc5\x82o si\xc4\x99 rozbudowa\xc4\x87 parti\xc4\x99. W wyborach do landtag\xc3\xb3w jesieni\xc4\x85 1946 uzyska\xc5\x82a ona 23% g\xc5\x82os\xc3\xb3w w ca\xc5\x82ej sowieckiej strefie okupacyjnej, zajmuj\xc4\x85c trzecie miejsce po SED i LDPD._NEWLINE_Podczas II zjazdu CDU w Berlinie 6 wrze\xc5\x9bnia 1947 Kaiser opowiedzia\xc5\x82 si\xc4\x99 przeciwko rosn\xc4\x85cej dominacji SPD i KPD, zaznaczaj\xc4\x85c, \xc5\xbce do chadecji nale\xc5\xbcy rola \xe2\x80\x9efalochronu przed dogmatycznym marksizmem i jego totalistycznymi tendencjami\xe2\x80\x9d. Wyst\xc4\x85pienie skutkowa\xc5\x82o usuni\xc4\x99ciem zarz\xc4\x85du w grudniu 1947. Czystka skierowana przeciwko osobom o przekonaniach demokratycznych (wed\xc5\x82ug SED \xe2\x80\x9enacjonalistyczno-bur\xc5\xbcuazyjnych\xe2\x80\x9d) nast\xc4\x85pi\xc5\x82a na prze\xc5\x82omie 1949 i 1950, gdy z partii wykluczono m.in. prof. Hugo Hickmanna (przewodnicz\xc4\x85cego CDU w Saksonii). W zwi\xc4\x85zku z represjami liczba cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w CDU spad\xc5\x82a z 200 tys. w 1947 do 150 tys. w 1950. Cz\xc5\x82onkowie partii byli aresztowani z powod\xc3\xb3w politycznych (w 1949: 61, w 1950: 118 os\xc3\xb3b). Co miesi\xc4\x85c na Zach\xc3\xb3d ucieka\xc5\x82o 20 (1949), a p\xc3\xb3\xc5\xbaniej (1950) 100 cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w partii (w 1953 uciek\xc5\x82o 700 w ci\xc4\x85gu roku). Zagranic\xc4\x85 znalaz\xc5\x82o si\xc4\x99 10 z 14 cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w pierwszego zarz\xc4\x85du. Liczb\xc4\x99 prze\xc5\x9bladowanych w kraju ocenia si\xc4\x99 na ponad 2 tys. W 1958 liczba cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w wynosi\xc5\x82a 99 tys._NEWLINE_W RFN powsta\xc5\x82 oddzia\xc5\x82 emigracyjny CDU (tzw. Exil-CDU), kt\xc3\xb3ry mia\xc5\x82 swoj\xc4\x85 reprezentacj\xc4\x99 w CDU, na prawach organizacji regionalnej (niem. Landsverband). 24 i 25 wrze\xc5\x9bnia 1950 odby\xc5\x82 si\xc4\x99 I Zjazd Emigracyjnej Organizacji CDU, w kt\xc3\xb3rym wzi\xc4\x99\xc5\x82o udzia\xc5\x82 ponad 200 emigrant\xc3\xb3w. Exil-CDU funkcjonowa\xc5\x82o do 1990, posiada\xc5\x82o swoje biuro w Berlinie Zachodnim. Rzekomy kontakt z tym biurem by\xc5\x82 przyczyn\xc4\x85 licznych represji politycznych wobec dzia\xc5\x82aczy wschodnioniemieckiej CDU, kt\xc3\xb3re spotka\xc5\x82y m.in. ministra spraw zagranicznych NRD Georga Dertingera._NEWLINE_Na VI zje\xc5\xbadzie w pa\xc5\xbadzierniku 1952 pozbawiona antykomunistycznej opozycji CDU zadeklarowa\xc5\x82a wierno\xc5\x9b\xc4\x87 socjalizmowi oraz Zwi\xc4\x85zkowi Radzieckiemu, uznaj\xc4\x85c bez zastrze\xc5\xbce\xc5\x84 \xe2\x80\x9ekierownicz\xc4\x85 rol\xc4\x99 SED\xe2\x80\x9d. Wypowiedzia\xc5\x82a si\xc4\x99 za konieczno\xc5\x9bci\xc4\x85 \xe2\x80\x9echrze\xc5\x9bcija\xc5\x84skiego realizmu\xe2\x80\x9d (niem. christlicher Realismus) okre\xc5\x9blaj\xc4\x85c si\xc4\x99 jako \xe2\x80\x9ebezgranicznie socjalistyczna\xe2\x80\x9d. W dokumencie programowym (22 tezach chrze\xc5\x9bcija\xc5\x84skiego realizmu) podkre\xc5\x9blono, \xc5\xbce urzeczywistnienie nauki Jezusa jest najbardziej mo\xc5\xbcliwe w ustroju socjalistycznym. Mimo \xe2\x80\x9ezglajchszaltowania\xe2\x80\x9d przez SED r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc i w latach 50. i 60. zdarza\xc5\x82y si\xc4\x99 przejawy opozycyjno\xc5\x9bci w\xc5\x9br\xc3\xb3d szeregowych cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w, m.in. przeciwko wprowadzonemu przez w\xc5\x82adze \xc5\x9bwieckiego obrz\xc4\x99dowi przyjmowania m\xc5\x82odzie\xc5\xbcy w poczet doros\xc5\x82ych, tzw. Jugendweihe, konkurencyjnemu wobec ewangelickiej konfirmacji i katolickiego bierzmowania._NEWLINE_W okresie istnienia NRD przedstawiciele partii zasiadali w Izbie Ludowej i jej Prezydium, Radzie Pa\xc5\x84stwa, Radzie Ministr\xc3\xb3w oraz organach terenowych (radach gmin, miast, powiat\xc3\xb3w, okr\xc4\x99g\xc3\xb3w). W rz\xc4\x85dzie byli reprezentowani m.in. przez Otto Nuschkego (wicepremiera 1949\xe2\x80\x931957), Georga Dertingera (ministra spraw zagranicznych, 1949\xe2\x80\x931953), Friedricha Burmeistera (ministra poczty i telegraf\xc3\xb3w, 1949\xe2\x80\x931963), Rudolpha Schulzego (wicepremiera 1971\xe2\x80\x931989 i ministra poczty i telegraf\xc3\xb3w 1963\xe2\x80\x931989) i Maxa Sefrina (ministra zdrowia 1958\xe2\x80\x931971, wicepremiera 1958\xe2\x80\x931971 i cz\xc5\x82onka Prezydium Rady Ministr\xc3\xb3w 1965\xe2\x80\x931971). W parlamencie partia g\xc5\x82osowa\xc5\x82a tak samo jak SED, z wyj\xc4\x85tkiem spraw \xc5\x9bwiatopogl\xc4\x85dowych, opowiedzia\xc5\x82a si\xc4\x99 m.in. przeciwko legalizacji aborcji w 1972._NEWLINE_System partii Bloku zachwia\xc5\x82 si\xc4\x99 w zwi\xc4\x85zku z og\xc3\xb3lnym kryzysem politycznym w NRD na prze\xc5\x82omie 1989 i 1990, spowodowanym d\xc4\x85\xc5\xbceniami wolno\xc5\x9bciowymi spo\xc5\x82ecze\xc5\x84stwa enerdowskiego. 10 listopada 1989 przewodnicz\xc4\x85cym zosta\xc5\x82 Lothar de Maizi\xc3\xa8re. Na Zje\xc5\xbadzie nadzwyczajnym 15 i 16 grudnia 1989 CDU opowiedzia\xc5\x82a si\xc4\x99 za gospodark\xc4\x85 rynkow\xc4\x85 i zjednoczeniem Niemiec. W wyborach do Izby Ludowej z marca 1990 wystartowa\xc5\x82a w ramach Sojuszu dla Niemiec (niem. Allianz f\xc3\xbcr Deutschland, AD) razem z Prze\xc5\x82omem Demokratycznym (niem. Demokratischer Aufbruch, DA) i Niemieck\xc4\x85 Uni\xc4\x85 Spo\xc5\x82eczn\xc4\x85 (niem. Deutsche Soziale Union, DSU), uzyskuj\xc4\x85c 48% g\xc5\x82os\xc3\xb3w i 163 miejsca (na 400) w Izbie. De Maizi\xc3\xa8re zosta\xc5\x82 wybrany premierem, tworz\xc4\x85c koalicj\xc4\x99 rz\xc4\x85dow\xc4\x85 z SPD i Zwi\xc4\x85zkiem Wolnych Demokrat\xc3\xb3w (Bund Freier Demokraten, BFD). Przedstawicielka CDU Sabine Bergmann-Pohl obj\xc4\x99\xc5\x82a funkcj\xc4\x99 przewodnicz\xc4\x85cej Izby Ludowej (formalnie: g\xc5\x82owy pa\xc5\x84stwa). W nowym gabinecie CDU reprezentowali Peter-Michael Diestel (minister spraw wewn\xc4\x99trznych), Christa Schmidt (minister ds. rodziny i kobiet), Herbert Schirmer (minister kultury), Gerhard Pohl (minister gospodarki) i Horst Gibtner (minister transportu)._NEWLINE_2 pa\xc5\xbadziernika 1990 dosz\xc5\x82o do formalnego zjednoczenia obu partii chadeckich, a Lothar de Maizi\xc3\xa8re zosta\xc5\x82 wybrany wiceprezesem og\xc3\xb3lnoniemieckiej CDU. Kontrowersje wzbudzi\xc5\x82 los maj\xc4\x85tku dawnych partii Bloku (wraz z CDU-Ost do CDU przyst\xc4\x85pi\xc5\x82a r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc Niemiecka Demokratyczna Partia Ch\xc5\x82opska). Ostatecznie CDU zrzek\xc5\x82a si\xc4\x99 maj\xc4\x85tku przej\xc4\x99tego bezprawnie po 1945, zachowuj\xc4\x85c w swych r\xc4\x99kach jedynie cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 nieruchomo\xc5\x9bci.\n_START_SECTION_\nStruktura\n_START_PARAGRAPH_\nPartia dysponowa\xc5\x82a oddzia\xc5\x82ami w 200 powiatach oraz 15 okr\xc4\x99gach. Najwy\xc5\xbcszym organem by\xc5\x82 Zjazd (Parteitag), na kt\xc3\xb3rym wybierano Zarz\xc4\x85d (Hauptvorstand) \xe2\x80\x93 w jego sk\xc5\x82ad wchodzi\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cy, jego zast\xc4\x99pcy oraz ponad 100 cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w. Zarz\xc4\x85d obradowa\xc5\x82 co najmniej 2 razy w roku i wybiera\xc5\x82 Prezydium (niem. Pr\xc3\xa4sidium, do 1960 Komitet Polityczny \xe2\x80\x93 niem. Politischer Ausschuss) i Sekretariat, kt\xc3\xb3re zarz\xc4\x85dza\xc5\x82y parti\xc4\x85 na bie\xc5\xbc\xc4\x85co. W kompetencjach Sekretariatu znajdowa\xc5\x82y si\xc4\x99 te\xc5\xbc rozmowy z partiami Bloku oraz aparatem pa\xc5\x84stwowym. G\xc5\x82\xc3\xb3wna siedziba znajdowa\xc5\x82a si\xc4\x99 w Berlinie w tzw. Otto-Nuschke-Haus. Szkolenia partyjne odbywa\xc5\x82y si\xc4\x99 w pa\xc5\x82acu Burgscheidungen.\n_START_SECTION_\nKontakty mi\xc4\x99dzynarodowe\n_START_PARAGRAPH_\nPartia a\xc5\xbc do ko\xc5\x84ca lat 80. nie utrzymywa\xc5\x82a relacji z zachodnioniemieck\xc4\x85 CDU; rozwija\xc5\x82a natomiast kontakty z wyznaniowymi organizacjami w krajach socjalistycznych, m.in. z Czechos\xc5\x82owack\xc4\x85 Parti\xc4\x85 Ludow\xc4\x85, Parti\xc4\x85 Odrodzenia Narodowego i Stowarzyszeniem PAX.\n_START_SECTION_\nPrasa\n_START_PARAGRAPH_\nCDU wydawa\xc5\x82a w\xc5\x82asny dziennik pod nazw\xc4\x85 \xe2\x80\x9eNeue Zeit\xe2\x80\x9d; ukazywa\xc5\x82y si\xc4\x99 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc tytu\xc5\x82y regionalne: \xe2\x80\x9eDie Union\xe2\x80\x9d (Drezno, Lipsk, Karl-Marx-Stadt), \xe2\x80\x9eDer Neue Weg\xe2\x80\x9d (Halle, Magdeburg), \xe2\x80\x9eTh\xc3\xbcringer Tageblatt\xe2\x80\x9d (Erfurt, Gera, Suhl), \xe2\x80\x9eDer Demokrat\xe2\x80\x9d (Rostock, Schwerin, Neubrandenburg) i \xe2\x80\x9eM\xc3\xa4rkische Union\xe2\x80\x9d (Chociebu\xc5\xbc, Poczdam, Frankfurt nad Odr\xc4\x85). Opr\xc3\xb3cz tego dla cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w i sympatyk\xc3\xb3w CDU dost\xc4\x99pny by\xc5\x82 partyjny biuletyn \xe2\x80\x9eUnion teilt mit\xe2\x80\x9d (pol. Unia zawiadamia).'