b'\n_START_ARTICLE_\nAraguaia (1943)\n_START_SECTION_\nProjekt i budowa\n_START_PARAGRAPH_\n\xe2\x80\x9eAraguaia\xe2\x80\x9d by\xc5\x82 jednym z sze\xc5\x9bciu bli\xc5\xbaniaczych niszczycieli, zbudowanych w Brazylii w miejsce zarekwirowanych przez Wielk\xc4\x85 Brytani\xc4\x99 po wybuchu II wojny \xc5\x9bwiatowej sze\xc5\x9bciu jednostek typu H. Okr\xc4\x99t zosta\xc5\x82 zbudowany wed\xc5\x82ug oryginalnego brytyjskiego projektu stoczni Thornycroft, z t\xc4\x85 jednak r\xc3\xb3\xc5\xbcnic\xc4\x85, \xc5\xbce system nap\xc4\x99dowy, uzbrojenie i wyposa\xc5\xbcenie mia\xc5\x82o by\xc4\x87 produkcji USA. Inna ni\xc5\xbc w pierwowzorze si\xc5\x82ownia spowodowa\xc5\x82a r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc zmiany w wygl\xc4\x85dzie zewn\xc4\x99trznym jednostki, przejawiaj\xc4\x85ce si\xc4\x99 m.in. w u\xc5\xbcyciu jednego komina zamiast dw\xc3\xb3ch. Sylwetka okr\xc4\x99tu sta\xc5\x82a si\xc4\x99 tym samym podobna do ameryka\xc5\x84skich niszczycieli typu Gridley. D\xc5\x82ugi, dziewi\xc4\x99cioletni czas budowy jednostki spowodowany by\xc5\x82 zar\xc3\xb3wno brakami materia\xc5\x82owymi, jak te\xc5\xbc innymi trudno\xc5\x9bciami spowodowanymi tocz\xc4\x85c\xc4\x85 si\xc4\x99 wojn\xc4\x85._NEWLINE_Niszczyciel zam\xc3\xb3wiony zosta\xc5\x82 w ko\xc5\x84cu 1939 roku w stoczni Arsenal de Marinha do Rio de Janeiro, po\xc5\x82o\xc5\xbconej na wyspie Ilha das Cobras w Rio de Janeiro. St\xc4\x99pk\xc4\x99 okr\xc4\x99tu po\xc5\x82o\xc5\xbcono 20 lipca 1940 roku, zosta\xc5\x82 zwodowany w listopadzie 1943 roku, a s\xc5\x82u\xc5\xbcby w Marinha do Brasil przyj\xc4\x99to go 3 pa\xc5\xbadziernika 1949 roku. Niszczyciel otrzyma\xc5\x82 nazw\xc4\x99 pochodz\xc4\x85c\xc4\x85 od rzeki Araguaia oraz numer taktyczny A-5.\n_START_SECTION_\nDane taktyczno-techniczne\n_START_PARAGRAPH_\n\xe2\x80\x9eAraguaia\xe2\x80\x9d by\xc5\x82 du\xc5\xbcym niszczycielem, z typowym dla tej klasy okr\xc4\x99t\xc3\xb3w uzbrojeniem i wyposa\xc5\xbceniem. D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 ca\xc5\x82kowita wynosi\xc5\x82a 98,5 metra (97,5 m na konstrukcyjnej linii wodnej), szeroko\xc5\x9b\xc4\x87 10,7 metra i \xc5\x9brednie zanurzenie 2,59 metra (maksymalne 3,3 m). Wyporno\xc5\x9b\xc4\x87 standardowa wynosi\xc5\x82a 1340 ton, za\xc5\x9b pe\xc5\x82na 1800 ton. Okr\xc4\x99t nap\xc4\x99dzany by\xc5\x82 przez dwie turbiny parowe Westinghouse z przek\xc5\x82adniami redukcyjnymi o \xc5\x82\xc4\x85cznej mocy 45\xc2\xa0000 koni mechanicznych (KM), do kt\xc3\xb3rych par\xc4\x99 dostarcza\xc5\x82y trzy kot\xc5\x82y wodnorurkowe Babcock & Wilcox. Dwu\xc5\x9brubowy uk\xc5\x82ad nap\xc4\x99dowy pozwala\xc5\x82 osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc4\x87 maksymaln\xc4\x85 pr\xc4\x99dko\xc5\x9b\xc4\x87 36 w\xc4\x99z\xc5\x82\xc3\xb3w (marszowa wynosi\xc5\x82a 20 w\xc4\x99z\xc5\x82\xc3\xb3w). Energi\xc4\x99 elektryczn\xc4\x85 wytwarza\xc5\x82y dwa turbogeneratory Westinghouse o napi\xc4\x99ciu 450 V i mocy 204 KM. Okr\xc4\x99t zabiera\xc5\x82 450 ton mazutu, co zapewnia\xc5\x82o zasi\xc4\x99g maksymalny 6000 mil morskich przy pr\xc4\x99dko\xc5\x9bci ekonomicznej 15 w\xc4\x99z\xc5\x82\xc3\xb3w._NEWLINE_Okr\xc4\x99t by\xc5\x82 uzbrojony w cztery pojedyncze dzia\xc5\x82a uniwersalne kal. 127 mm L/38 Mark 21/30 (jedno na pok\xc5\x82adzie dziobowym, jedno w superpozycji na nadbud\xc3\xb3wce dziobowej, jedno na pok\xc5\x82adzie rufowym i jedno na nadbud\xc3\xb3wce rufowej, tak\xc5\xbce w superpozycji). Bro\xc5\x84 przeciwlotnicz\xc4\x85 stanowi\xc5\x82y dwa dzia\xc5\x82ka Bofors kal. 40 mm L/56 Mark 1 (1\xc2\xa0x\xc2\xa0II) oraz cztery pojedyncze dzia\xc5\x82ka Oerlikon kal. 20 mm L/70 Mark 4. Uzbrojenie uzupe\xc5\x82nia\xc5\x82y: dwa poczw\xc3\xb3rne aparaty torpedowe kal. 533 mm oraz dwa miotacze bomb g\xc5\x82\xc4\x99binowych K Mark 6 i dwie zrzutnie bomb g\xc5\x82\xc4\x99binowych Mark 3 i Mark 4. Wyposa\xc5\xbcenie radioelektroniczne obejmowa\xc5\x82o dwa radary obserwacji okr\xc4\x99\xc5\xbcnej (SF-1 i VJ-1), system kierowania ogniem Mk 33 Mod 38, urz\xc4\x85dzenia naprowadzania kierunku Mk-T Mod 2 dla dzia\xc5\x82 127 mm i sonar QCR-1._NEWLINE_Za\xc5\x82oga okr\xc4\x99tu sk\xc5\x82ada\xc5\x82a si\xc4\x99 ze 150 oficer\xc3\xb3w, podoficer\xc3\xb3w i marynarzy.\n_START_SECTION_\nS\xc5\x82u\xc5\xbcba\n_START_PARAGRAPH_\n31 stycznia 1953 roku okr\xc4\x99t wszed\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad 2 Dywizjonu 1. Eskadry Niszczycieli. W tym czasie zmieniono jego numer burtowy na D-14. W latach 1957\xe2\x80\x931958 niszczyciel poddano modernizacji: usuni\xc4\x99to jedn\xc4\x85 armat\xc4\x99 kal. 127 mm i dwa dzia\xc5\x82ka Oerlikon kal. 20 mm, montuj\xc4\x85c w zamian podw\xc3\xb3jne stanowisko dzia\xc5\x82ek kal. 40 mm (na podstawie Mark 1 Mod 6); zamieniono te\xc5\xbc poczw\xc3\xb3rne aparaty torpedowe na dwa potr\xc3\xb3jne Mark 14 Mod 12. Unowocze\xc5\x9bniono r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc wyposa\xc5\xbcenie radioelektroniczne, wymieniaj\xc4\x85c m.in. dwa radary obserwacji okr\xc4\x99\xc5\xbcnej (na AN/SPS-4 i AN/SPS-6C z IFF), a tak\xc5\xbce dodaj\xc4\x85c radar kierowania ogniem artyleryjskim Mk 28 dla systemu kierowania ogniem Mk 33 Mod 38 i dwa urz\xc4\x85dzenia naprowadzania kierunku Mk 51 dla dzia\xc5\x82 kal. 40 mm. W rezultacie tych zmian wyporno\xc5\x9b\xc4\x87 okr\xc4\x99tu wzros\xc5\x82a do 1450 ton (standardowa) i 2180 ton (bojowa). W 1963 roku dokonano reorganizacji struktury brazylijskiej marynarki, w wyniku kt\xc3\xb3rej \xe2\x80\x9eAraguaia\xe2\x80\x9d znalaz\xc5\x82a si\xc4\x99 w sk\xc5\x82adzie 21 Dywizjonu 2 Eskadry Niszczycieli. W roku 1971 niszczyciel wzi\xc4\x85\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w \xc4\x87wiczeniach \xe2\x80\x9eUnitas XII\xe2\x80\x9d. Jednostka zosta\xc5\x82a skre\xc5\x9blona z listy floty w 1974 roku.'