b'\n_START_ARTICLE_\nKT-86\n_START_SECTION_\nProjekt i budowa\n_START_PARAGRAPH_\nPrace nad du\xc5\xbcym kutrem torpedowym rozpocz\xc4\x99\xc5\x82y si\xc4\x99 w ZSRR w 1946 roku. Ostateczny projekt jednostki pod oznaczeniem 183 powsta\xc5\x82 w biurze konstrukcyjnym CKB-5 w Leningradzie, a w 1949 roku prototyp przekazano Marynarce Wojennej ZSRR. W por\xc3\xb3wnaniu do poprzednik\xc3\xb3w nowe okr\xc4\x99ty mia\xc5\x82y wi\xc4\x99ksz\xc4\x85 dzielno\xc5\x9b\xc4\x87 morsk\xc4\x85, doskonalsze uzbrojenie i rozwija\xc5\x82y wi\xc4\x99ksz\xc4\x85 pr\xc4\x99dko\xc5\x9b\xc4\x87. W 1952 roku rozpocz\xc4\x99to ich produkcj\xc4\x99 seryjn\xc4\x85, buduj\xc4\x85c do 1960 roku \xc5\x82\xc4\x85cznie 360 okr\xc4\x99t\xc3\xb3w. Zadaniem kutr\xc3\xb3w by\xc5\x82o wykonywanie samodzielnych lub zespo\xc5\x82owych atak\xc3\xb3w torpedowych na cele nawodne, operuj\xc4\x85ce na obszarach przybrze\xc5\xbcnych i zamkni\xc4\x99tych akwenach._NEWLINE_Na pocz\xc4\x85tku lat 50. w Dow\xc3\xb3dztwie Marynarki Wojennej rozwa\xc5\xbcano mo\xc5\xbcliwo\xc5\x9b\xc4\x87 budowy kutr\xc3\xb3w torpedowych w polskich stoczniach (projektu TD-200). W pa\xc5\xbadzierniku 1954 roku podj\xc4\x99to jednak decyzj\xc4\x99 o rezygnacji z ich budowy w kraju, w zamian postanowiono zakupi\xc4\x87 lub wydzier\xc5\xbcawi\xc4\x87 w ZSRR gotowe jednostki tej klasy, nowszego proj. 183. W 1955 roku uzyskano zgod\xc4\x99 ZSRR na zakup pi\xc4\x99ciu nowych, nieu\xc5\xbcytkowanych jednostek tego typu, w cenie 2,5 mln rubli za okr\xc4\x99t._NEWLINE_Przysz\xc5\x82y KT-86 zbudowany zosta\xc5\x82 w stoczni numer 5 (ros.\xc2\xa0Katiernyj Zawod) w Leningradzie. Jednostka prawdopodobnie powsta\xc5\x82a w 1953 roku, a po uko\xc5\x84czeniu nie by\xc5\x82a eksploatowana i zosta\xc5\x82a zakonserwowana na l\xc4\x85dzie w Kaliningradzie.\n_START_SECTION_\nDane taktyczno-techniczne\n_START_PARAGRAPH_\nOkr\xc4\x99t by\xc5\x82 du\xc5\xbcym kutrem torpedowym. D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 ca\xc5\x82kowita wykonanego z drewna kad\xc5\x82uba wynosi\xc5\x82a 25,5 metra, szeroko\xc5\x9b\xc4\x87 6,1 metra i zanurzenie 1,13 metra. Wyporno\xc5\x9b\xc4\x87 standardowa wynosi\xc5\x82a 56 ton, za\xc5\x9b pe\xc5\x82na 67 ton. Kad\xc5\x82ub podzielony by\xc5\x82 na osiem przedzia\xc5\x82\xc3\xb3w (od dziobu): I \xe2\x80\x93 forpik, II \xe2\x80\x93 przedzia\xc5\x82 za\xc5\x82ogi, III \xe2\x80\x93 pomieszczenia oficerskie i kambuz, IV \xe2\x80\x93 agregaty pr\xc4\x85dotw\xc3\xb3rcze, pomieszczenia oficerskie i pomieszczenia socjalne, V i VI \xe2\x80\x93 silniki, VII \xe2\x80\x93 zbiorniki paliwa i VIII \xe2\x80\x93 magazyn amunicji i pomieszczenie sterowe. Na \xc5\x9br\xc3\xb3dokr\xc4\x99ciu mie\xc5\x9bci\xc5\x82a si\xc4\x99 niewielka, otwarta nadbud\xc3\xb3wka, za kt\xc3\xb3r\xc4\x85 znajdowa\xc5\x82 si\xc4\x99 sk\xc5\x82adany do ty\xc5\x82u maszt i otw\xc3\xb3r kana\xc5\x82u wentylacyjnego si\xc5\x82owni. Okr\xc4\x99t nap\xc4\x99dzany by\xc5\x82 przez cztery czterosuwowe silniki wysokopr\xc4\x99\xc5\xbcne M-50F o \xc5\x82\xc4\x85cznej mocy 4800 koni mechanicznych (KM), poruszaj\xc4\x85ce czterema \xc5\x9brubami o sta\xc5\x82ym skoku. Maksymalna pr\xc4\x99dko\xc5\x9b\xc4\x87 okr\xc4\x99tu wynosi\xc5\x82a 43 w\xc4\x99z\xc5\x82y, za\xc5\x9b ekonomiczna 32,9 w\xc4\x99z\xc5\x82a. Okr\xc4\x99t zabiera\xc5\x82 10,3 tony paliwa, co pozwala\xc5\x82o osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc4\x87 zasi\xc4\x99g wynosz\xc4\x85cy 1000\xc2\xa0Mm przy pr\xc4\x99dko\xc5\x9bci 14 w\xc4\x99z\xc5\x82\xc3\xb3w lub 600 Mm przy pr\xc4\x99dko\xc5\x9bci 32,9 w\xc4\x99z\xc5\x82a. Energi\xc4\x99 elektryczn\xc4\x85 zapewnia\xc5\x82o pi\xc4\x99\xc4\x87 generator\xc3\xb3w wysokopr\xc4\x99\xc5\xbcnych: jeden DG-12,5 (o mocy 17 KM) i cztery o mocy 1,36 KM ka\xc5\xbcdy. Autonomiczno\xc5\x9b\xc4\x87 okr\xc4\x99tu wynosi\xc5\x82a 5 d\xc3\xb3b, a wyj\xc5\x9b\xc4\x87 w morze m\xc3\xb3g\xc5\x82 przy sile wiatru do 8\xc2\xb0B. Instrukcja umo\xc5\xbcliwia\xc5\x82a p\xc5\x82ywanie z pr\xc4\x99dko\xc5\x9bci\xc4\x85 maksymaln\xc4\x85 i u\xc5\xbcycie uzbrojenia przy stanie morza 3._NEWLINE_Jednostka wyposa\xc5\xbcona by\xc5\x82a w dwie pojedyncze wyrzutnie torpedowe TTKA-53M kal. 533 mm, umieszczone wzd\xc5\x82u\xc5\xbc burt na \xc5\x9br\xc3\xb3dokr\xc4\x99ciu z odchyleniem 6\xc2\xb0 na zewn\xc4\x85trz, przenosz\xc4\x85c dwie torpedy typu 53-38U lub 53-39. Uzbrojenie artyleryjskie jednostki stanowi\xc5\x82y dwa podw\xc3\xb3jne zestawy dzia\xc5\x82ek automatycznych 2M-3M kal. 25 mm, z \xc5\x82\xc4\x85cznym zapasem amunicji wynosz\xc4\x85cym 4000 naboi, umieszczone przed nadbud\xc3\xb3wk\xc4\x85 (przesuni\xc4\x99te na lewo od osi p\xc5\x82aszczyzny okr\xc4\x99tu w celu polepszenia widoczno\xc5\x9bci z pomostu bojowego) i na rufie. Bro\xc5\x84 ZOP stanowi\xc5\x82o 8\xe2\x80\x9312 bomb g\xc5\x82\xc4\x99binowych BB-1, umieszczonych wzd\xc5\x82u\xc5\xbc burt w cz\xc4\x99\xc5\x9bci rufowej, za wyrzutniami torpedowymi. Opcjonalnie, zamiast torped i bomb g\xc5\x82\xc4\x99binowych okr\xc4\x99t m\xc3\xb3g\xc5\x82 zabra\xc4\x87 na pok\xc5\x82ad 18 min AMD-500. Wyposa\xc5\xbcenie radioelektroniczne obejmowa\xc5\x82o system kontroli ognia Tros, system rozpoznawczy \xe2\x80\x9esw\xc3\xb3j-obcy\xe2\x80\x9d typu Kremnij-1, radiostacj\xc4\x99 R-609 oraz radar Zarnica. Okr\xc4\x99t wyposa\xc5\xbcony by\xc5\x82 te\xc5\xbc w umieszczone na rufie wyrzutnie dla 12 \xc5\x9bwiec dymnych._NEWLINE_Za\xc5\x82oga okr\xc4\x99tu sk\xc5\x82ada\xc5\x82a si\xc4\x99 z 14 os\xc3\xb3b \xe2\x80\x93 2 oficer\xc3\xb3w, 9 podoficer\xc3\xb3w i 3 marynarzy.\n_START_SECTION_\nS\xc5\x82u\xc5\xbcba\n_START_PARAGRAPH_\n24 pa\xc5\xbadziernika 1956 roku jednostka zosta\xc5\x82a przekazana Polsce przez ZSRR, za\xc5\x9b miesi\xc4\x85c p\xc3\xb3\xc5\xbaniej, 24 listopada zosta\xc5\x82a pod oznaczeniem KT-86 (KT \xe2\x80\x93 kuter torpedowy) przyj\xc4\x99ta w sk\xc5\x82ad Marynarki Wojennej (wraz z bli\xc5\xbaniaczymi kutrami KT-83, KT-84, KT-85 i KT-87). Okr\xc4\x99t pocz\xc4\x85tkowo wchodzi\xc5\x82 w sk\xc5\x82ad Dywizjonu \xc5\x9acigaczy Brygady Obrony Wodnego Rejonu G\xc5\x82\xc3\xb3wnej Bazy, stacjonuj\xc4\x85c na Helu. W kwietniu 1957 roku jednostka zosta\xc5\x82a przeniesiona do nowo powsta\xc5\x82ego Dywizjonu Kutr\xc3\xb3w Torpedowych, zmieniaj\xc4\x85c rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej baz\xc4\x99 na Gdyni\xc4\x99. W listopadzie 1958 roku okr\xc4\x99t zosta\xc5\x82 podporz\xc4\x85dkowany Brygadzie Kutr\xc3\xb3w Torpedowych, nadal operuj\xc4\x85c z Gdyni. 1 stycznia 1960 roku numer burtowy okr\xc4\x99tu zosta\xc5\x82 zmieniony na 413. W wyniku reorganizacji od 1965 roku Brygada Kutr\xc3\xb3w Torpedowych przyj\xc4\x99\xc5\x82a nazw\xc4\x99 3. Brygady Kutr\xc3\xb3w Torpedowych, a okr\xc4\x99t przydzielono do 1. Dywizjonu Kutr\xc3\xb3w Torpedowych. Od 31 maja 1971 roku jednostk\xc4\x99 przyporz\xc4\x85dkowano do 1. Dywizjonu Kutr\xc3\xb3w Rakietowo-Torpedowych 3. Flotylli Okr\xc4\x99t\xc3\xb3w. Podczas d\xc5\x82ugoletniej s\xc5\x82u\xc5\xbcby kuter (podobnie jak inne polskie jednostki proj. 183) by\xc5\x82 intensywnie eksploatowany, uczestnicz\xc4\x85c w \xc4\x87wiczeniach i manewrach, a na jego pok\xc5\x82adzie wyszkoli\xc5\x82o si\xc4\x99 wielu morskich specjalist\xc3\xb3w. 19 wrze\xc5\x9bnia 1973 roku okr\xc4\x99t zosta\xc5\x82 rozkazem Dow\xc3\xb3dcy Marynarki Wojennej (nr 040/Org.) skre\xc5\x9blony z listy floty. Po raz ostatni bander\xc4\x99 na kutrze opuszczono 25 pa\xc5\xbadziernika 1973 roku.'