b'\n_START_ARTICLE_\nHeca albo polowanie na zaj\xc4\x85ca\n_START_SECTION_\nOdkrycie\n_START_PARAGRAPH_\nR\xc4\x99kopis opery bez strony tytu\xc5\x82owej i zako\xc5\x84czenia, zosta\xc5\x82 odkryty przez muzykologa, prof. Uniwersytetu Jana Kazimierza, Adolfa Chybi\xc5\x84skiego, dzia\xc5\x82aj\xc4\x85cego do 1939 na terenie wojew\xc3\xb3dztwa lwowskiego i \xc3\xb3wczesnej Polski po\xc5\x82udniowo-wschodniej. Pochodzi on z nieustalonego dzi\xc5\x9b archiwum dworskiego, miejskiego lub ko\xc5\x9bcielnego. Utw\xc3\xb3r przypuszczalnie maj\xc4\x85cy charakter okazjonalny, prawdopodobnie jest dedykowany nieznanemu dzi\xc5\x9b \xc5\x82owczemu z jednej z ordynacji I Rzeczypospolitej z okazji jego imienin lub urodzin. Po \xc5\x9bmierci prof. Adolfa Chybi\xc5\x84skiego zosta\xc5\x82 przekazany wraz z archiwum profesora do biblioteki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, tam zosta\xc5\x82 skatalogowany jako kantata my\xc5\x9bliwska._NEWLINE_Utw\xc3\xb3r zosta\xc5\x82 zbadany i opracowany przez prof. Jerzego Go\xc5\x82osa, kt\xc3\xb3ry nada\xc5\x82 mu tytu\xc5\x82 Heca albo polowanie na zaj\xc4\x85ca: krotochwila my\xc5\x9bliwska w jednym akcie i opracowa\xc5\x82 zako\xc5\x84czenie. Wed\xc5\x82ug opinii prof. Jerzego Go\xc5\x82osa pewne s\xc5\x82owa u\xc5\xbcyte w libretcie opery np. wszytek czy \xc3\xbf - y jotowane po raz ostatni w pisowni staropolskiej notowano ok. 1680 r., p\xc3\xb3\xc5\xbaniej wysz\xc5\x82o to z u\xc5\xbcycia. Prapremiera opery w opracowaniu prof. Jerzego Go\xc5\x82osa i aran\xc5\xbcacji wokalno-instrumentalnej Piotra Orli\xc5\x84skiego mia\xc5\x82a miejsce 17 pa\xc5\xbadziernika 2008 roku w Muzeum Zamku G\xc3\xb3rk\xc3\xb3w w Szamotu\xc5\x82ach. Kierownictwo prawykonania \xe2\x80\x93 Rados\xc5\x82aw Jastak. Wykonawcy \xe2\x80\x93 zesp\xc3\xb3\xc5\x82 Nemrod oraz arty\xc5\x9bci scen pozna\xc5\x84skich.\n_START_SECTION_\nTre\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nHistoria opowiedziana w Hecy... jest \xc5\xbcartobliwa i komiczna. Dworzanie zach\xc4\x99caj\xc4\x85 Pana \xc5\x81owczego, aby "psy wysforowa\xc5\x82" i uda\xc5\x82 si\xc4\x99 na polowanie na zaj\xc4\x85ca, kt\xc3\xb3ry by\xc5\x82 tradycyjn\xc4\x85 potraw\xc4\x85 bo\xc5\xbconarodzeniow\xc4\x85. Po polowaniu, kt\xc3\xb3re zako\xc5\x84czy\xc5\x82o si\xc4\x99 sukcesem, zaj\xc4\x85ca otrzymuje kucharz, kt\xc3\xb3ry zajmuje si\xc4\x99 jego przyrz\xc4\x85dzeniem (m.in. poprzez dodanie oliwek, imbiru i kapar\xc3\xb3w). Szlachta ko\xc5\x84czy posi\xc5\x82ek tradycyjnym ob\xc5\xbcarstwem i opilstwem, spo\xc5\xbcywaj\xc4\x85c du\xc5\xbce ilo\xc5\x9bci trunk\xc3\xb3w i wznosz\xc4\x85c liczne toasty. Autor \xc5\xbcartuje w utworze ze spraw duchowych i parodiuje ksi\xc4\x99\xc5\xbcy. Za spraw\xc4\x85 karczmarza Icka  pojawia si\xc4\x99 prawdopodobnie po raz pierwszy w\xc4\x85tek \xc5\xbcydowski, nie wyst\xc4\x99puj\xc4\x85cy w innych utworach polskiej muzyki dawnej. Libretto niesie wiele szczeg\xc3\xb3\xc5\x82\xc3\xb3w obyczajowych z \xc5\xbcycia drobnej szlachty, terminologii i zwyczaj\xc3\xb3w my\xc5\x9bliwskich, kulinarnych i biesiadnych.'