b'\n_START_ARTICLE_\nSven-Erik B\xc3\xa4ck\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nOd 1939 do 1943 studiowa\xc5\x82 w Szwedzkiej Akademii Muzycznej, uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 kompozycji u Hildinga Rosenberga, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej studiowa\xc5\x82 w Rzymie pod kierunkiem Goffreda Petrassiego. W 1953 zosta\xc5\x82 kierownikiem orkiestry kameralnej Szwedzkiego Radia, by\xc5\x82 te\xc5\xbc cz\xc5\x82onkiem kilku innych zespo\xc5\x82\xc3\xb3w kameralnych i kierownikiem orkiestr. W swojej tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci \xc5\x82\xc4\x85czy\xc5\x82 tradycje polifonicznej muzyki renesansu i baroku ze wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesnymi technikami kompozytorskimi, m.in. dodekafoni\xc4\x85 i punktualizmem. Komponowa\xc5\x82 utwory orkiestrowe, kameralne, pie\xc5\x9bni, kantaty (m.in. Himlaljusens fader, 1952), opery i muzyk\xc4\x99 elektroniczn\xc4\x85 (m.in. utw\xc3\xb3r Porten z 1969).'