b'\n_START_ARTICLE_\nOkularek maskowy\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek opisa\xc5\x82a w roku 1907 Emilia Snethlage pod nazw\xc4\x85 Anoplops berlepschi. Za lokalizacj\xc4\x99 wskaza\xc5\x82a Villa Braga nad rzek\xc4\x85 Tapaj\xc3\xb3s (le\xc5\xbcy u jej lewego wybrze\xc5\xbca), za\xc5\x9b za dat\xc4\x99 od\xc5\x82owienia ptaka 5 stycznia 1907. Holotyp by\xc5\x82 doros\xc5\x82ym samcem. W roku 1924 holotyp znajdowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w Museu Paraense Em\xc3\xadlio Goeldi._NEWLINE_Obecnie (2014) akceptowany przez IOC pod nazw\xc4\x85 Rhegmatorhina berlepschi. Monotypowy.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a wynosi 14-15 cm, jednak w pierwszym opisie podano 17 cm; inne wymiary holotypu: d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 skrzyd\xc5\x82a 80 mm, ogona 50 mm, dzioba 39 mm, skoku 47 mm. Wyra\xc5\xbany dymorfizm p\xc5\x82ciowy. Wok\xc3\xb3\xc5\x82 oka rozci\xc4\x85ga si\xc4\x99 szeroka obr\xc4\x85czka oczna utworzona z nagiej, szarozielonej sk\xc3\xb3ry. Na wierzchu g\xc5\x82owy tworzy si\xc4\x99 ma\xc5\x82y czub. U samca wierzch g\xc5\x82owy pokrywa barwa ciemnobr\xc4\x85zowa, ty\xc5\x82 g\xc5\x82owy i kark rudokasztanowa. Wierzch cia\xc5\x82a, skrzyd\xc5\x82a i ster\xc3\xb3wki przybieraj\xc4\x85 barw\xc4\x99 oliwkowobr\xc4\x85zow\xc4\x85. Obrze\xc5\xbca pokryw skrzyd\xc5\x82owych i lotek rdzawe. Boki g\xc5\x82owy i gard\xc5\x82o porastaj\xc4\x85 czarne pi\xc3\xb3ra, \xc5\x9brodek piersi rudokasztanowe, a boki szyi i pozosta\xc5\x82\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 spodu cia\xc5\x82a szare, jedynie na boku oliwkowobr\xc4\x85zowy odcie\xc5\x84. Samic\xc4\x99 wyr\xc3\xb3\xc5\xbcniaj\xc4\x85 pi\xc3\xb3ra grzbietowe i pokrywy skrzyd\xc5\x82owe - na kt\xc3\xb3rych ko\xc5\x84cach znajduj\xc4\x85 si\xc4\x99 czarne plamki - kt\xc3\xb3re maj\xc4\x85 p\xc5\x82owe obrze\xc5\xbcenia oraz boki i sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a pokryte czarno-br\xc4\x85zowymi pasami. T\xc4\x99cz\xc3\xb3wka br\xc4\x85zowa.\n_START_SECTION_\nZasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania\n_START_PARAGRAPH_\nOkularek maskowy jest endemitem Brazylii. Wyst\xc4\x99puje na po\xc5\x82udnie od Amazonki w pobli\xc5\xbcu zachodniego wybrze\xc5\xbca Tapaj\xc3\xb3s. \xc5\x9arodowisko \xc5\xbcycia to podszyt nizinnych las\xc3\xb3w wiecznie zielonych typu terra firme do wysoko\xc5\x9bci 100 m n.p.m.\n_START_SECTION_\nPo\xc5\xbcywienie\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\xbbywi si\xc4\x99 owadami, g\xc5\x82\xc3\xb3wnie przedstawicielami prostoskrzyd\xc5\x82ych, paj\xc4\x85kami i innymi stawonogami. Zdobyczy szuka w okolicach tras poruszania si\xc4\x99 mr\xc3\xb3wek koczowniczych, zw\xc5\x82aszcza Eciton burchellii, kt\xc3\xb3re wyp\xc5\x82aszaj\xc4\x85 owe zwierz\xc4\x99ta. Podobnie jak u okularka czarnog\xc5\x82owego (R. gymnops), o poranku pojedyncze osobniki, pary lub grupy okulark\xc3\xb3w maskowych udaj\xc4\x85 si\xc4\x99 na przeszukiwanie sta\xc5\x82ych tras mr\xc3\xb3wek na wysoko\xc5\x9bci 0,5-2 m nad ziemi\xc4\x85. Mo\xc5\xbce przegania\xc4\x87 inne ptaki z ga\xc5\x82\xc4\x99zi umo\xc5\xbcliwiaj\xc4\x85cych dost\xc4\x99p do najlepszych miejsc \xc5\xbcerowania; dominuj\xc4\x85cy jest wobec gatunk\xc3\xb3w mniejszych od niego, jak le\xc5\x9bniczka plamista (Hylophylax naevius) oraz uleg\xc5\x82y wobec wi\xc4\x99kszych, jak go\xc5\x82ook plamisty (Phlegopsis nigromaculata) i prawdopodobnie go\xc5\x82ooka bia\xc5\x82oczelnego (P. borbae).\n_START_SECTION_\nL\xc4\x99gi\n_START_PARAGRAPH_\nBiologia rozrodu s\xc5\x82abo poznana. Prawdopodobnie gniazduje w porze deszczowej, ale nieco p\xc3\xb3\xc5\xbaniej ni\xc5\xbc go\xc5\x82ook czarnog\xc5\x82owy (R. gymnops). Prawdopodobnie osi\xc4\x85gaj\xc4\x85 szat\xc4\x99 doros\xc5\x82\xc4\x85 od czerwca do stycznia.'