b'\n_START_ARTICLE_\nAnatolij Basistow\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW 1938 sko\xc5\x84czy\xc5\x82 szko\xc5\x82\xc4\x99 \xc5\x9bredni\xc4\x85 i do 1941 studiowa\xc5\x82 w Moskiewskim Instytucie Energetycznym, po ataku Niemiec na ZSRR zosta\xc5\x82 powo\xc5\x82any do Armii Czerwonej. W 1944 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 Leningradzk\xc4\x85 Akademi\xc4\x99 Wojskowo-Powietrzn\xc4\x85, w latach 1944-1947 by\xc5\x82 pomocnikiem szturmana (nawigatora) ds. radiolokacji, a w latach 1947-1950 starszym in\xc5\xbcynierem 5 Zarz\xc4\x85du Si\xc5\x82 Powietrznych, od 1945 nale\xc5\xbca\xc5\x82 do WKP(b). Od 1950 do 1954 pracowa\xc5\x82 w Biurze Konstruktorskim-1 (KB-1) jako kierowniczy in\xc5\xbcynier, szef sektora i zast\xc4\x99pca naczelnika biura. Nast\xc4\x99pnie w latach 1954-1958 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 g\xc5\x82\xc3\xb3wnego konstruktora systemu obrony przeciwlotniczej S-25 i szef oddzia\xc5\x82u OKB-30 (Specjalnego Biura Konstruktorskiego-30) w KB-1, prowadzi\xc5\x82 testy system\xc3\xb3w radiotechnicznych na poligonach, kierowa\xc5\x82 opracowaniem systemu obrony przeciwlotniczej Leningradu, od 1968 pracowa\xc5\x82 w OKB "Wympie\xc5\x82" jako naczelnik Centrum Naukowo-Technicznego. _NEWLINE_W 1979 zosta\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnym konstruktorem, a w 1985 generalnym konstruktorem i kierownikiem naukowo-technicznym Naukowo-Badawczego Instytutu Budowy Przyrz\xc4\x85d\xc3\xb3w Radiowych, w 1984 otrzyma\xc5\x82 stopie\xc5\x84 genera\xc5\x82a porucznika lotnictwa. Od 1967 by\xc5\x82 doktorem nauk technicznych, a w 1989 profesorem. Napisa\xc5\x82 87 prac naukowych, w tym dwie monografie. W 1993 i 1994 by\xc5\x82 jednym z organizator\xc3\xb3w i wsp\xc3\xb3\xc5\x82przewodnicz\xc4\x85cym I i II Mi\xc4\x99dzynarodowej Konferencji Problem\xc3\xb3w Obrony przed Rakietami Balistycznymi. Zosta\xc5\x82 pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim.'