b'\n_START_ARTICLE_\nIzumo Takeda\n_START_PARAGRAPH_\nIzumo Takeda (jap. \xe7\xab\xb9\xe7\x94\xb0 \xe5\x87\xba\xe9\x9b\xb2, ur. 1691, zm. 4 listopada 1756 w Osace) \xe2\x80\x93 japo\xc5\x84ski dramatopisarz._NEWLINE_By\xc5\x82 synem kierownika teatru Takemoto-za w Osace, po \xc5\x9bmierci kt\xc3\xb3rego przej\xc4\x85\xc5\x82 prowadzenie tego teatru. Napisa\xc5\x82 lub uczestniczy\xc5\x82 w pisaniu 28 sztuk bunraku, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej zaadoptowanych r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc dla teatru kabuki. Jego dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 w znacznym stopniu przyczyni\xc5\x82a si\xc4\x99 do rozkwitu teatru bunraku; trwale popularne sta\xc5\x82y si\xc4\x99 zw\xc5\x82aszcza sztuki, kt\xc3\xb3rych by\xc5\x82 wsp\xc3\xb3\xc5\x82autorem (z Namiki S\xc5\x8dsuke i Miyoshi Sh\xc5\x8draku), m.in. Yoshitsune sembonzakura (Tysi\xc4\x85c wi\xc5\x9bni Yoshitsune) (wyst. 1747) i Kanadehon Ch\xc5\xabshingura (Wz\xc3\xb3r do kopiowania - skarbiec wasalnej wierno\xc5\x9bci) (wyst. 1748). Po jego \xc5\x9bmierci jego syn (nosz\xc4\x85cy tak jak jego ojciec i dziad to samo imi\xc4\x99 i nazwisko) dzia\xc5\x82aj\xc4\x85cy u schy\xc5\x82ku popularno\xc5\x9bci bunraku musia\xc5\x82 zaakceptowa\xc4\x87 przekszta\xc5\x82cenie Takemoto-za w teatr kabuki, a p\xc3\xb3\xc5\xbaniej zrezygnowa\xc5\x82 z dalszego prowadzenia teatru.'