b'\n_START_ARTICLE_\nPl\xc4\x85\xc5\x9bnik karaibski\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisa\xc5\x82 John Gould w 1860 na \xc5\x82amach \xe2\x80\x9eProceedings of the Zoological Society of London\xe2\x80\x9d. Nie wskaza\xc5\x82 miejsca od\xc5\x82owienia holotypu. Nowemu gatunkowi nada\xc5\x82 nazw\xc4\x99 Erythronota elegans. Obecnie (2017) akceptowana przez Mi\xc4\x99dzynarodowy Komitet Ornitologiczny nazwa to Chlorostilbon elegans. Holotyp przechowywany jest w Muzeum Historii Naturalnej w Tring; pochodzi z Jamajki lub p\xc3\xb3\xc5\x82nocnych Baham\xc3\xb3w. Zdaniem A. A. Wellera, kt\xc3\xb3ry przebada\xc5\x82 holotyp por\xc3\xb3wnuj\xc4\x85c go z okazami z rodzaju Chlorostilbon i Amazilia, nie jest to mieszaniec mi\xc4\x99dzygatunkowy lub nawet mi\xc4\x99dzyrodzajowy.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a holotypu wynosi oko\xc5\x82o 98 mm; d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 skrzyd\xc5\x82a: 52,5 mm, d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 dzioba: 18,8 mm. Ciemi\xc4\x99 i sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a opalizuj\xc4\x85ce, zielone. Ty\xc5\x82 szyi i grzbiet z\xc5\x82ocistozielony (lub pomara\xc5\x84czowozielony). Pokrywy nadogonowe czerwonofioletowe. Ogon d\xc5\x82ugi, rozwidlony (g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9b\xc4\x87 wci\xc4\x99cia to 11 mm), fioletowawy z zielonym po\xc5\x82yskiem na ko\xc5\x84cach dw\xc3\xb3ch \xc5\x9brodkowych ster\xc3\xb3wek. Pokrywy podogonowe szare z br\xc4\x85zowofioletowymi \xc5\x9brodkami pi\xc3\xb3r. Pi\xc3\xb3ra na skoku bia\xc5\x82e.\n_START_SECTION_\nStatus\n_START_PARAGRAPH_\nIUCN uznaje gatunek za wymar\xc5\x82y (EX, Extinct). Znany jest tylko z jednego okazu o niepewnym pochodzeniu. Przyczyny wymarcia s\xc4\x85 niejasne.'