b'\n_START_ARTICLE_\nFernand Cormon\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nStudiowa\xc5\x82 w Brukseli u Jean-Francois Portaelsa, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej w Pary\xc5\xbcu u Alexandre Cabanel i Eug\xc3\xa8nea Fromentina. Debiutowa\xc5\x82 w Salonie w 1868. Pocz\xc4\x85tkowo wystawia\xc5\x82 p\xc5\x82\xc3\xb3tna przedstawiaj\xc4\x85ce brutalne sceny przemocy takie jak \xc5\x9amier\xc4\x87 Ravara czy Zab\xc3\xb3jstwo w Seraju. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej malowa\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie sceny historyczne, religijne oraz portrety. Wykona\xc5\x82 dekoracje (freski, plafony) w kilku paryskich budynkach u\xc5\xbcyteczno\xc5\x9bci publicznej. W latach 1875\xe2\x80\x931877 mieszka\xc5\x82 w Tunezji, dzi\xc4\x99ki czemu zainteresowa\xc5\x82 si\xc4\x99 tematyk\xc4\x85 orientaln\xc4\x85._NEWLINE_Cormon pozosta\xc5\x82 wierny zasadom akademizmu i do ko\xc5\x84ca \xc5\xbcycia wystawia\xc5\x82 w paryskim Salonie. By\xc5\x82 profesorem \xc3\x89cole des Beaux-Arts i cz\xc5\x82onkiem Acad\xc3\xa9mie des Beaux-Arts od 1898. W 1880 zosta\xc5\x82 odznaczony Legi\xc4\x85 Honorow\xc4\x85 V klasy.\n_START_SECTION_\nUczniowie\n_START_PARAGRAPH_\nW\xc5\x9br\xc3\xb3d jego licznych uczni\xc3\xb3w by\xc5\x82o wielu znanych artyst\xc3\xb3w, m.in. Louis Anquetin, Armand Assus, Adolphe Beaufr\xc3\xa8re, \xc3\x89mile Bernard, Marius de Buzon, \xc3\x89mile Claro, Omer D\xc3\xa9sir\xc3\xa9 Bouchery, Jacques Bonneaud, George Hendrik Breitner, Ibrahim \xc3\x87all\xc4\xb1, Auguste-Elys\xc3\xa9e Chabaud, Eug\xc3\xa9ne-Louis Chayllery, Lucien-Victor Delpy, Paul Elie Dubois, Thorvald Erichsen, Augustin Ferrando, Constantin Font, Jules Fouqueray, Pierre Frailong, Jean Fr\xc3\xa9laut, Alphonse Germain-Thill, Charles Laval, Victor le Baube, Emmanuel Man\xc3\xa9-Katz, Henri Marret, Henri Matisse, Louis Muraton, Alphonse Osbert, Nicholas Roerich, \xc3\x89douard-Marcel Sandoz, Cha\xc3\xafm Soutine, Henri de Toulouse-Lautrec, Vincent van Gogh i Henri Villain.'