b'\n_START_ARTICLE_\nNiko\xc5\x82aj Tomski\n_START_PARAGRAPH_\nNiko\xc5\x82aj Wasiljewicz Tomski (Griszyn) (ros. \xd0\x9d\xd0\xb8\xd0\xba\xd0\xbe\xd0\xbb\xd0\xb0\xcc\x81\xd0\xb9 \xd0\x92\xd0\xb0\xd1\x81\xd0\xb8\xcc\x81\xd0\xbb\xd1\x8c\xd0\xb5\xd0\xb2\xd0\xb8\xd1\x87 \xd0\xa2\xd0\xbe\xcc\x81\xd0\xbc\xd1\x81\xd0\xba\xd0\xb8\xd0\xb9 (\xd0\x93\xd1\x80\xd0\xb8\xd1\x88\xd0\xb8\xd0\xbd), ur. 19 grudnia 1900 we wsi Ramuszewo w guberni nowogrodzkiej, zm. 22 listopada 1984 w Moskwie) \xe2\x80\x93 radziecki rze\xc5\xbabiarz monumentalny, prezydent Akademii Sztuk Pi\xc4\x99knych ZSRR (1968-1983), Bohater Pracy Socjalistycznej (1970).\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nPodczas wojny domowej zosta\xc5\x82 powo\xc5\x82any do Armii Czerwonej, walczy\xc5\x82 na froncie, by\xc5\x82 ranny. W latach 1923-1927 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 w technikum sztuk pi\xc4\x99knych w Piotrogrodzie/Leningradzie, od 1925 pracowa\xc5\x82 w leningradzkim muzeum rewolucji - w ekspozycji po\xc5\x9bwi\xc4\x99conej pami\xc4\x99ci Lenina. Po \xc5\x9bmierci Kirowa pracowa\xc5\x82 nad jego pomnikiem z br\xc4\x85zu i granitu, uko\xc5\x84czonym w 1938. Po wojnie przeni\xc3\xb3s\xc5\x82 si\xc4\x99 do Moskwy, gdzie pracowa\xc5\x82 m.in. nad rze\xc5\xbabami i popiersiami bohater\xc3\xb3w wojennych, m.in. Iwana Czerniachowskiego (marmur, 1947), Musy Gariejewa (bazalt, 1947), Piotra Pokryszewa (marmur, 1948), Aleksieja Smirnowa (marmur, 1948), Iwana Ko\xc5\xbceduba (br\xc4\x85z, 1948) (wszystkie te dzie\xc5\x82a zosta\xc5\x82y umieszczone w Galerii Tretiakowskiej) i Iosifa Apanasienki (pomnik ustawiony w Bie\xc5\x82gorodzie w 1949). Od 1948 wyk\xc5\x82ada\xc5\x82 w Moskiewskim Instytucie Sztuk Pi\xc4\x99knych, kt\xc3\xb3rego 194-1970 by\xc5\x82 rektorem, jednocze\xc5\x9bnie od 1949 by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem rzeczywistym, a 1968-1983 prezydentem Akademii Sztuk Pi\xc4\x99knych ZSRR. Poza tym by\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem rzeczywistym Akademii Sztuk Pi\xc4\x99knych NRD. Kierowa\xc5\x82 brygadami rze\xc5\xbabiarzy tworz\xc4\x85cych monumentalne figury dla Siedmiu Si\xc3\xb3str w Moskwie i pracuj\xc4\x85cych nad opraw\xc4\x85 metra w Moskwie. Od 1950 nale\xc5\xbca\xc5\x82 do WKP(b). Jest autorem m.in. pomnik\xc3\xb3w Kirowa w Leningradzie (1948), Worone\xc5\xbcu (1939), Nowej \xc5\x81adodze (1947), Kirowsku (1952), pomnik\xc3\xb3w Lenina w Orle (1949), Irkucku (1952), Murma\xc5\x84sku (1957), Wo\xc5\x82ogdzie (1958), Sara\xc5\x84sku (1960), \xc5\xbbeleznowodzku (1966), Klimowsku (1967), Taganrogu (1970), Berlinie (1970) i Starej Russie (1984), pomnika Michai\xc5\x82a \xc5\x81omonosowa przed gmachem MGU (1954), Musy Gariejewa w Ufie (1967), Paw\xc5\x82a Nachimowa w Sewastopolu (1959), popiersia Michai\xc5\x82a Kutuzowa i pomnika Kutuzowa w Moskwie (1973), popiersia Aleksieja Kosygina w Leningradzie (1977) oraz popiersi Stalina i Budionnego na ich grobach na Placu Czerwonym. 23 sierpnia 1967 otrzyma\xc5\x82 honorowe obywatelstwo Starej Russy._NEWLINE_Zosta\xc5\x82 pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym. W Moskwie zbudowano jego pomnik.'