b'\n_START_ARTICLE_\nPalazzo Bianco\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nPierwotny pa\xc5\x82ac zosta\xc5\x82 wzniesiony, jeszcze przed rozpocz\xc4\x99ciem budowy w tym miejscu drogi Strada Nuova, w latach 1530\xe2\x80\x931540 dla Luki Grimaldiego. W 1711 roku budynek przeszed\xc5\x82 w r\xc4\x99ce rodziny Brignole-Sale, kt\xc3\xb3ra ju\xc5\xbc mieszka\xc5\x82a w Palazzo Rosso. XVI-wieczny budynek, do kt\xc3\xb3rego wej\xc5\x9bcie wychodzi\xc5\x82o na schody Salita San Francesco, zosta\xc5\x82 zburzony i odbudowany przez Giacoma Viana, z zachowaniem podstawowego charakteru architektonicznego XVI-wiecznej ulicy. W 1889 roku Maria Brignole-Sale De Ferrari, ksi\xc4\x99\xc5\xbcna Galliery, przekaza\xc5\x82a pa\xc5\x82ac miastu Genua z przeznaczeniem na siedzib\xc4\x99 muzeum miejskiego. Otwarty dla publiczno\xc5\x9bci w 1892 roku z okazji 400. rocznicy odkrycia Ameryki przez Krzysztofa Kolumba zacz\xc4\x85\xc5\x82 zyskiwa\xc4\x87 coraz wi\xc4\x99kszy presti\xc5\xbc jako pierwsze muzeum miejskie, wzbogacaj\xc4\x85c si\xc4\x99 o nowe nabytki i darowizny.\n_START_SECTION_\nXVI\xe2\x80\x93XIX wiek\n_START_PARAGRAPH_\nW pa\xc5\xbadzierniku 1942 roku zosta\xc5\x82 uszkodzony w wyniku bombardowa\xc5\x84, po czym w 1950 roku odbudowany pod kierunkiem architekta Franca Albiniego, przydaj\xc4\x85c miastu nowej i nowoczesnej to\xc5\xbcsamo\xc5\x9bci kulturowej.\n_START_SECTION_\nZbiory\n_START_PARAGRAPH_\nW pa\xc5\x82acowych wn\xc4\x99trzach znajduje si\xc4\x99 znacz\xc4\x85cy zbi\xc3\xb3r malarstwa genue\xc5\x84skiego z XVI i XVII wieku (Luca Cambiaso, Bernardo Strozzi, Domenico Piola, Alessandro Magnasco), w\xc5\x82oskiego (Caravaggio, Paolo Veronese), niderlandzkiego (Hans Memling, Gerard David, Jan Provoost), flamandzkiego (Peter Paul Rubens, Antoon van Dyck), holenderskiego (Jan Steen), francuskiego (Simon Vouet, Nicolas Lancret) i hiszpa\xc5\x84skiego (Francisco de Zurbar\xc3\xa1n, Bartolom\xc3\xa9 Esteban Murillo).'