b'\n_START_ARTICLE_\nJeanne Demessieux\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nStudiowa\xc5\x82a w Konserwatorium Paryskim, gdzie uko\xc5\x84czy\xc5\x82a z wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnieniem klas\xc4\x99 harmoniki u Jeana Gallona (1937), fortepianu u Magdy Tagliaferro (1939), fugi u No\xc3\xabla Gallona (1939) oraz organ\xc3\xb3w u Marcela Dupr\xc3\xa9 (1941). By\xc5\x82a organistk\xc4\x85 paryskich ko\xc5\x9bcio\xc5\x82\xc3\xb3w Saint-Esprit (1933\xe2\x80\x931962) i La Madeleine (1962\xe2\x80\x931968). Wyk\xc5\x82ada\xc5\x82a w konserwatoriach w Nancy (1950\xe2\x80\x931953) i Li\xc3\xa8ge (1952\xe2\x80\x931968)._NEWLINE_W 1946 roku da\xc5\x82a sw\xc3\xb3j pierwszy koncert w Pary\xc5\xbcu. W p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszych latach podr\xc3\xb3\xc5\xbcowa\xc5\x82a z recitalami, wyst\xc4\x99puj\xc4\x85c m.in. w Londynie (1947), Edynburgu (1948), Salzburgu (1949) i Stanach Zjednoczonych (1953). Jako pierwsza kobieta dost\xc4\x85pi\xc5\x82a zaszczytu gry na organach w katedrze westminsterskiej i opactwie westminsterskim. Gra\xc5\x82a te\xc5\xbc podczas ceremonii konsekracji archikatedry Chrystusa Kr\xc3\xb3la w Liverpoolu w 1967 roku. Nagrywa\xc5\x82a dla wytw\xc3\xb3rni muzycznej Decca.\n_START_SECTION_\nTw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nCeniono jej talent improwizatorski. Wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia\xc5\x82a si\xc4\x99 jako interpretatorka dzie\xc5\x82 organowych C\xc3\xa9sara Francka i Ferenca Liszta. Skomponowa\xc5\x82a kilka utwor\xc3\xb3w na organy, m.in. sze\xc5\x9b\xc4\x87 etiud (1946), Po\xc3\xa8me na organy i orkiestr\xc4\x99 (1952), Te Deum (1965) i wydane po\xc5\x9bmiertnie R\xc3\xa9pons pour le temps de P\xc3\xa2ques (1968).'