b'\n_START_ARTICLE_\nRyszard Gdulewski\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nSyn stolarza Ignacego, uczestnika rewolucji 1905-1907 i Michaliny. Od 1913 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 w ewangelickiej szkole podstawowej, podczas I wojny \xc5\x9bwiatowej ewakuowany z rodzicami do Krzemie\xc5\x84czuka na Ukrainie, gdzie do 1918 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 4 klasy szko\xc5\x82y podstawowej. W 1918 powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 z rodzin\xc4\x85 do kraju, w 1924 sko\xc5\x84czy\xc5\x82 \xc5\x9bredni\xc4\x85 techniczn\xc4\x85 szko\xc5\x82\xc4\x99 kolejowej w Warszawie i zosta\xc5\x82 tokarzem w warszawskiej fabryce karabin\xc3\xb3w, w kt\xc3\xb3rej p\xc3\xb3\xc5\xbaniej by\xc5\x82 konstruktorem przyrz\xc4\x85d\xc3\xb3w pomiarowych. Od 1926 konstruktor narz\xc4\x99dzi i urz\xc4\x85dze\xc5\x84 pomiarowych w Pa\xc5\x84stwowej Wytw\xc3\xb3rni Sprawdzian\xc3\xb3w, gdzie zwi\xc4\x85za\xc5\x82 si\xc4\x99 z ruchem lewicowym. Uczestnik zebra\xc5\x84 Stowarzyszenia Wolnomy\xc5\x9blicieli Polskich, w 1927 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do KPP, w kt\xc3\xb3rej dzia\xc5\x82a\xc5\x82 do jej rozwi\xc4\x85zania w 1938. W 1928 sko\xc5\x84czy\xc5\x82 Szko\xc5\x82\xc4\x99 Podchor\xc4\x85\xc5\xbcych Saper\xc3\xb3w w Modlinie i zacz\xc4\x85\xc5\x82 pracowa\xc4\x87 w Wytw\xc3\xb3rni Amunicji nr 1 w Forcie Bema jako konstruktor-technolog, potem kierownik oddzia\xc5\x82u produkcji zapalnik\xc3\xb3w artyleryjskich. Sko\xc5\x84czy\xc5\x82 studia na Politechnice Warszawskiej i przeszed\xc5\x82 specjalistyczne szkolenie pirotechniczne. Podczas okupacji by\xc5\x82 kalkulatorem w narz\xc4\x99dziowni. Od listopada 1939 dzia\xc5\x82acz Polskiej Organizacji Zbrojnej (POZ), kt\xc3\xb3ra p\xc3\xb3\xc5\xbaniej zosta\xc5\x82a scalona z AK. Od stycznia 1941 dzia\xc5\x82a\xc5\x82 w grupie utworzonej przez dzia\xc5\x82aczy KPP i PPS-Lewicy, kt\xc3\xb3ra przyst\xc4\x85pi\xc5\x82a p\xc3\xb3\xc5\xbaniej do ZWW, a na pocz\xc4\x85tku 1942 do PPR. Komendant wojskowy ZWW dzielnicy Wola, a po powstaniu PPR komendant GL tej dzielnicy i cz\xc5\x82onek egzekutywy Komitetu Dzielnicowego (KD) PPR. Inspektor ds. wojskowych dzielnicy Ok\xc4\x99cie. Organizator sabota\xc5\xbcu w fabryce i produkcji kluczy do rozkr\xc4\x99cania tor\xc3\xb3w kolejowych dla oddzia\xc5\x82\xc3\xb3w GL, i kolc\xc3\xb3w do przebijania opon samochodowych. W marcu-kwietniu 1942 prowadzi\xc5\x82 szkolenie minerskie cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w oddzia\xc5\x82u partyzanckiego GL Franciszka Zubrzyckiego \xe2\x80\x9eMa\xc5\x82ego Franka\xe2\x80\x9d. Latem 1942 zorganizowa\xc5\x82 laboratorium chemiczne GL i zosta\xc5\x82 jego kierownikiem. W marcu 1943 zosta\xc5\x82 kierownikiem Wydzia\xc5\x82u Zaopatrzenia Sztabu G\xc5\x82\xc3\xb3wnego GL. Przez pewien czas ukrywa\xc5\x82 w swoim mieszkaniu oficera GL Edwarda Lanot\xc4\x99 zbieg\xc5\x82ego z transportu do Treblinki. Od wiosny 1944 szkoli\xc5\x82 patrole saperskie batalionu AK \xe2\x80\x9eKili\xc5\x84ski\xe2\x80\x9d. Podczas powstania warszawskiego walczy\xc5\x82 w \xc5\x9ar\xc3\xb3dmie\xc5\x9bciu jako oficer saper\xc3\xb3w AK. Po upadku powstania przebywa\xc5\x82 w oflagach, sk\xc4\x85d wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 w lipcu 1945. Od sierpnia 1945 inspektor kontroli w Centralnym Zarz\xc4\x85dzie Przemys\xc5\x82u Zbrojeniowego, od wrze\xc5\x9bnia 1947 dyrektor naczelny Centralnego Zarz\xc4\x85du Sprz\xc4\x99tu Samochodowego. Nieetatowy instruktor Wydzia\xc5\x82u Komunikacji KC PPR/PZPR. 1952-1953 szef Dzia\xc5\x82u Technicznego Centralnego Zarz\xc4\x85du Przemys\xc5\x82u Maszyn Budowlanych, 1953-1954 starszy in\xc5\xbcynier w Biurze Konstrukcyjnym Przemys\xc5\x82u Motoryzacyjnego. 6 II 1953 wykluczony z PZPR przez Centraln\xc4\x85 Komisj\xc4\x99 Kontroli Partyjnej, 28 XII 1956 Komisja Rehabilitacyjna przy Komitecie Warszawskim PZPR przywr\xc3\xb3ci\xc5\x82a mu cz\xc5\x82onkostwo partii. Od marca 1956 dyrektor techniczny Biura Projekt\xc3\xb3w Przemys\xc5\x82u Mi\xc4\x99snego i Mleczarskiego, od lutego 1961 do marca 1971 sekretarz generalny Stowarzyszenia In\xc5\xbcynier\xc3\xb3w Mechanik\xc3\xb3w Polskich. 1965-1971 cz\xc5\x82onek Zarz\xc4\x85du G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zwi\xc4\x85zku Zawodowego Metalowc\xc3\xb3w. By\xc5\x82 odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy i Krzy\xc5\xbcem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1947). Autor wspomnie\xc5\x84 pt. "Pirotechnicy z fabryki Gerlacha" (1979). Zosta\xc5\x82 pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Pow\xc4\x85zkach w Warszawie.'