b"\n_START_ARTICLE_\nRalph Vaughan Williams\n_START_PARAGRAPH_\nRalph Vaughan Williams (ur. 12 pa\xc5\xbadziernika 1872 w Down Ampney w hrabstwie Gloucestershire, zm. 26 sierpnia 1958 w Londynie) \xe2\x80\x93 angielski kompozytor i badacz muzyki ludowej, tw\xc3\xb3rca dziewi\xc4\x99ciu symfonii oraz utwor\xc3\xb3w orkiestrowych, ch\xc3\xb3ralnych i muzyki filmowej.\n_START_SECTION_\nStudia\n_START_PARAGRAPH_\nPochodzi\xc5\x82 z uprzywilejowanej wy\xc5\xbcszej klasy \xc5\x9bredniej, spokrewniony by\xc5\x82 z Darwinami. Uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 gry na fortepianie, kt\xc3\xb3rego nie znosi\xc5\x82, oraz na skrzypcach \xe2\x80\x93 muzycznym wybawieniu, jak o tym instrumencie sam napisa\xc5\x82._NEWLINE_Studiowa\xc5\x82 w Royal College of Music oraz w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. W\xc2\xa0czasie studi\xc3\xb3w zaprzyja\xc5\xbani\xc5\x82 si\xc4\x99 z takimi postaciami jak filozofowie Bertrand Russell czy G.E. Moore. Kompozycj\xc4\x99 studiowa\xc5\x82 u Huberta Parry'ego. Zaprzyja\xc5\xbani\xc5\x82 si\xc4\x99 z Leopoldem Stokowskim, wraz z\xc2\xa0kt\xc3\xb3rym studiowa\xc5\x82 gr\xc4\x99 na organach u\xc2\xa0sir Waltera Parratta. Stokowski w\xc2\xa0p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszym czasie przyczyni\xc5\x82 si\xc4\x99 do rozpropagowania tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci Williamsa w\xc2\xa0Stanach Zjednoczonych, wraz z\xc2\xa0New York Philharmonic wykonywa\xc5\x82 i nagra\xc5\x82 jego VI i IX symfonie. Innym z jego przyjaci\xc3\xb3\xc5\x82 poznanych w Royal College of Music by\xc5\x82 Gustav Holst, kt\xc3\xb3ry r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w\xc2\xa0wielkim stopniu przyczyni\xc5\x82 si\xc4\x99 do rozpowszechnienia jego muzyki. W latach 1897\xe2\x80\x931898 studiowa\xc5\x82 te\xc5\xbc w Berlinie u Maxa Brucha i w Pary\xc5\xbcu w 1909 u Maurica Ravela.\n_START_SECTION_\nKariera kompozytorska\n_START_PARAGRAPH_\nKariera Vaughana Williamsa rozpocz\xc4\x99\xc5\x82a si\xc4\x99 dosy\xc4\x87 p\xc3\xb3\xc5\xbano, bo dopiero w 30. roku \xc5\xbcycia, kiedy to po raz pierwszy opublikowana zosta\xc5\x82a jego pie\xc5\x9b\xc5\x84 \xe2\x80\x9eLinden Lea\xe2\x80\x9d. _NEWLINE_Kompozytor odegra\xc5\x82 znaczn\xc4\x85 rol\xc4\x99 w zachowaniu ludowych pie\xc5\x9bni angielskich. W\xc2\xa0okresie, kiedy tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87 ludowa zagro\xc5\xbcona by\xc5\x82a wygini\xc4\x99ciem, ze wzgl\xc4\x99du na rozpowszechnienie literatury i\xc2\xa0druku muzycznego na obszarach robotniczych, podr\xc3\xb3\xc5\xbcowa\xc5\x82 po wsiach i\xc2\xa0odci\xc4\x99tych od reszty \xc5\x9bwiata zak\xc4\x85tkach kraju, zbieraj\xc4\x85c i notuj\xc4\x85c ludowe pie\xc5\x9bni i\xc2\xa0melodie. Wykorzystywa\xc5\x82 je, w\xc5\x82\xc4\x85czaj\xc4\x85c po cz\xc4\x99\xc5\x9bci do swoich utwor\xc3\xb3w i\xc2\xa0traktuj\xc4\x85c je jako temat wariacyjnych opracowa\xc5\x84. W\xc2\xa0p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszym czasie obj\xc4\x85\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 prezesa Stowarzyszenia Angielskiego Ta\xc5\x84ca i Pie\xc5\x9bni Ludowej._NEWLINE_W\xc2\xa01909 roku skomponowa\xc5\x82 muzyk\xc4\x99 do Cambrige Greek Play, rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej odni\xc3\xb3s\xc5\x82 sukces, dyryguj\xc4\x85c prawykonaniem Fantazji na tematy Thomasa Tallisa (Fantasy on a Theme by Thomas Thallis) oraz I Symfonii, nazwanej Symfoni\xc4\x85 Morza. Przed wybuchem I wojny \xc5\x9bwiatowej wykonana zosta\xc5\x82a jeszcze jego II Symfonia Londy\xc5\x84ska._NEWLINE_Chocia\xc5\xbc m\xc3\xb3g\xc5\x82 unikn\xc4\x85\xc4\x87 s\xc5\x82u\xc5\xbcby wojskowej w\xc2\xa0czasie wojny, zaci\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 si\xc4\x99 do Korpusu Medycznego i\xc2\xa0zosta\xc5\x82 wcielony do Garnizonu Artylerii. Ha\xc5\x82as dzia\xc5\x82, jakiego d\xc5\x82ugotrwale do\xc5\x9bwiadcza\xc5\x82, odbi\xc5\x82 si\xc4\x99 p\xc3\xb3\xc5\xbaniej na jego zdrowiu \xe2\x80\x93 by\xc5\x82a to prawdopodobna przyczyna jego g\xc5\x82uchoty w\xc2\xa0starszym wieku.\n_START_SECTION_\nI wojna \xc5\x9bwiatowa\n_START_PARAGRAPH_\nWydarzenia wojenne wp\xc5\x82yn\xc4\x99\xc5\x82y na jego tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87. Przez pewien czas jego utwory charakteryzowa\xc5\x82 nieco mistyczny styl, cechuje on nawi\xc4\x85zuj\xc4\x85c\xc4\x85 do jego do\xc5\x9bwiadcze\xc5\x84 jako wolontariusza ambulatoryjnego III Symfoni\xc4\x99 \xe2\x80\x9ePastoraln\xc4\x85\xe2\x80\x9d. Innym dzie\xc5\x82em pisanym w\xc2\xa0tym stylu jest Flos Campi na solow\xc4\x85 alt\xc3\xb3wk\xc4\x99, orkiestr\xc4\x99 i\xc2\xa0potraktowany kolorystycznie ch\xc3\xb3r._NEWLINE_W 1924 roku rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 si\xc4\x99 nowy okres w jego tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci. Kluczowymi dzie\xc5\x82ami s\xc4\x85 Toccata marziale, Koncert fortepianowy, oratorium Sancta Civitas oraz balet Hiob (ang. Job: A Masque for Dancing) inspirowany ilustracjami Williama Blake'a do Ksi\xc4\x99gi Hioba i nawi\xc4\x85zuj\xc4\x85cy do charakterystycznej dla angielskiej barokowej formy tanecznej \xe2\x80\x93 maski. Okres ten swoj\xc4\x85 kulminacj\xc4\x99 osi\xc4\x85ga w IV Symfonii f-moll, po raz pierwszy wykonanej w 1935 roku przez BBC Symphony Orchestra. _NEWLINE_W 1935 roku Williams zosta\xc5\x82 odznaczony brytyjskim Orderem Zas\xc5\x82ugi (Order of Merit). By\xc5\x82 przyjacielem s\xc5\x82awnej brytyjskiej pianistki Harriett Cohen, kt\xc3\xb3rej zadedykowa\xc5\x82 Hymn Tune Prelude i Koncert Fortepianowy C-dur.\n_START_SECTION_\nP\xc3\xb3\xc5\xbane lata \xc5\xbcycia\n_START_PARAGRAPH_\nVI Symfonia przynios\xc5\x82a mu ogromny sukces i\xc2\xa0prawie 100 wykona\xc5\x84 w\xc2\xa0pierwszym roku po powstaniu._NEWLINE_Przed \xc5\x9bmierci\xc4\x85 w 1958 roku uko\xc5\x84czy\xc5\x82 jeszcze 3 symfonie. Si\xc3\xb3dma, Sinfonia antarctica, bazuj\xc4\x85ca na jego scenariuszu z 1948 roku do filmu Scott of the Anctarctic, wskazuje na zainteresowanie harmoni\xc4\x85 i\xc2\xa0brzmieniem instrumentacji. VIII Symfonia nie mia\xc5\x82a wi\xc4\x99kszego rezonansu, natomiast ostatnia IX Symfonia e-moll zosta\xc5\x82a bardzo ciep\xc5\x82o przyj\xc4\x99ta podczas jej prawykonania na trzy miesi\xc4\x85ce przed \xc5\x9bmierci\xc4\x85 kompozytora._NEWLINE_Jego dorobek kompozytorski obejmuje szereg instrumentalnych i ch\xc3\xb3ralnych dzie\xc5\x82, m.in. Koncert na tub\xc4\x99, Elegi\xc4\x99 Oxfordzka czy kantata Hodie o tematyce bo\xc5\xbconarodzeniowej. Napisa\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc aran\xc5\xbcacj\xc4\x99 The Old One Hundredth Psalm Tune na uroczysto\xc5\x9b\xc4\x87 koronacji kr\xc3\xb3lowej El\xc5\xbcbiety II._NEWLINE_Mimo swojego zaanga\xc5\xbcowania w\xc2\xa0tworzenie muzyki ko\xc5\x9bcielnej i\xc2\xa0religijnej tematyki wielu dzie\xc5\x82, przez swoj\xc4\x85 drug\xc4\x85 \xc5\xbcon\xc4\x99 zosta\xc5\x82 okre\xc5\x9blony jako \xe2\x80\x9eateista, kt\xc3\xb3ry w\xc2\xa0swoich p\xc3\xb3\xc5\xbanych latach popad\xc5\x82 w\xc2\xa0radosny agnostycyzm\xe2\x80\x9d. Zosta\xc5\x82 pochowany w Westminster Abbey._NEWLINE_Vaughan Williams jest centraln\xc4\x85 postaci\xc4\x85 brytyjskiej muzyki m.in. ze wzgl\xc4\x99du na swoj\xc4\x85 d\xc5\x82ugotrwa\xc5\x82\xc4\x85 prac\xc4\x99 w\xc2\xa0charakterze nauczyciela, wyk\xc5\x82adowcy i\xc2\xa0przyjaciela wielu m\xc5\x82odych kompozytor\xc3\xb3w i\xc2\xa0dyrygent\xc3\xb3w. Jego teksty na temat muzyki nadal sk\xc5\x82aniaj\xc4\x85 do refleksji, szczeg\xc3\xb3lnie je\xc5\x9bli chodzi o\xc2\xa0skierowane do wszystkich nawo\xc5\x82ywania, aby tworzy\xc4\x87 w\xc5\x82asn\xc4\x85 muzyk\xc4\x99, jakkolwiek prost\xc4\x85, byleby tylko pozosta\xc5\x82a ona oryginalna i\xc2\xa0prawdziwa, wierna zamys\xc5\x82owi kompozytora.\n_START_SECTION_\nStyl tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci\n_START_PARAGRAPH_\nMuzyka Vaughana Williamsa wielokrotnie zosta\xc5\x82a okre\xc5\x9blona jako typowo angielska, podobnie jak tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87 Holsta, Fredericka Deliusa, George'a Butterwortha czy sir Williama Waltona. Peter Acroyd w\xc2\xa0swojej ksi\xc4\x85\xc5\xbcce Albion: The origins of english imagination pisze o nim: Je\xc5\x9bli taka angielsko\xc5\x9b\xc4\x87 w muzyce mo\xc5\xbce by\xc4\x87 jakkolwiek wyra\xc5\xbcona s\xc5\x82owami, by\xc5\x82yby to prawdopodobnie s\xc5\x82owa takie jak: pozornie znajomy i pospolity, jednak\xc5\xbce g\xc5\x82\xc4\x99boki i\xc2\xa0mistyczny, liryczny, melodyczny, melancholijny i\xc2\xa0nostalgiczny \xe2\x80\x93 pozaczasowy. Acroyd cytuje te\xc5\xbc krytyka muzycznego, Johna Alexandra Fuller Maitlanda, kt\xc3\xb3ry w\xc2\xa0stylu Williamsa zauwa\xc5\xbca pewn\xc4\x85 w\xc5\x82a\xc5\x9bciwo\xc5\x9b\xc4\x87, \xc5\xbce s\xc5\x82uchacz nigdy nie jest pewien, czy s\xc5\x82ucha czego\xc5\x9b bardzo nowego, czy mo\xc5\xbce bardzo starego. Jego styl zdradza g\xc5\x82\xc4\x99bok\xc4\x85 fascynacj\xc4\x99 melodyk\xc4\x85 ludow\xc4\x85, na kt\xc3\xb3rej oparte wariacje s\xc4\x85 w\xc2\xa0stanie przenie\xc5\x9b\xc4\x87 s\xc5\x82uchacza z\xc2\xa0przyziemnego spojrzenia na \xc5\x9bwiat w\xc2\xa0warstw\xc4\x99 metafizyczn\xc4\x85. Wczesne dzie\xc5\x82a nosz\xc4\x85 \xc5\x9blady wp\xc5\x82ywu studi\xc3\xb3w u\xc2\xa0Ravela w\xc2\xa0Pary\xc5\xbcu. Ravel natomiast napisa\xc5\x82 o\xc2\xa0Williamsie: to jedyny z moich uczni\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3ry nie pisze mojej muzyki."