b'\n_START_ARTICLE_\n\xc5\x9aciana (film 1982)\n_START_SECTION_\nO filmie\n_START_PARAGRAPH_\nT\xc5\x82em filmu jest muzyka z oryginalnego albumu Pink Floyd, w wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci nagrana ponownie przez Watersa z udzia\xc5\x82em innych muzyk\xc3\xb3w oraz aran\xc5\xbcacji orkiestrowych, b\xc4\x85d\xc5\xba te\xc5\xbc zmieniona w postaci drobnych modyfikacji tekstu, czy melodii. Dwa z utwor\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3re nie znalaz\xc5\x82y si\xc4\x99 na p\xc5\x82ycie pojawi\xc5\x82y si\xc4\x99 w filmie. \xe2\x80\x9eWhen the Tigers Broke Free\xe2\x80\x9d powsta\xc5\x82o specjalnie na potrzeby filmu, a \xe2\x80\x9eWhat Shall We Do Now?\xe2\x80\x9d nie zosta\xc5\x82o umieszczone na oryginalnym albumie dla oszcz\xc4\x99dno\xc5\x9bci miejsca, wykonywane jednak by\xc5\x82o na koncertach. Film jest bogaty w metaforyk\xc4\x99 oraz symbolizm, g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w sferze obrazu i d\xc5\xbawi\xc4\x99ku. Charakteryzuje go znikomo\xc5\x9b\xc4\x87 dialog\xc3\xb3w oraz niechronologiczno\xc5\x9b\xc4\x87 fabu\xc5\x82y pod\xc4\x85\xc5\xbcaj\xc4\x85ca \xc5\x9bladami przekazu muzyki Pink Floyd. Jedynymi utworami znajduj\xc4\x85cym si\xc4\x99 na albumie, kt\xc3\xb3re nie trafi\xc5\x82y do filmu by\xc5\x82y \xe2\x80\x9eHey You\xe2\x80\x9d (kt\xc3\xb3ry do\xc5\x82\xc4\x85czony zosta\xc5\x82 jako usuni\xc4\x99ta scena do wydania DVD) oraz \xe2\x80\x9eThe Show Must Go On\xe2\x80\x9d._NEWLINE_Oko\xc5\x82o pi\xc4\x99tnastu minut materia\xc5\x82u stanowi\xc4\x85 sekwencje animowane autorstwa Geralda Scarfe, maj\xc4\x85cego du\xc5\xbcy wp\xc5\x82yw na og\xc3\xb3lny wygl\xc4\x85d produkcji. Animacje przedstawiaj\xc4\x85 mi\xc4\x99dzy innymi \xc5\x9bmia\xc5\x82\xc4\x85 i przera\xc5\xbcaj\xc4\x85c\xc4\x85 wizj\xc4\x99 wojny, szczeg\xc3\xb3lnie niemieckiego bombardowania Anglii podczas II wojny \xc5\x9bwiatowej, akompaniowanego w filmie piosenk\xc4\x85 \xe2\x80\x9eGoodbye Blue Sky\xe2\x80\x9d._NEWLINE_Roger Waters wyrazi\xc5\x82 niezadowolenie z ostatecznego wygl\xc4\x85du filmu i niejednokrotnie spiera\xc5\x82 si\xc4\x99 z re\xc5\xbcyserem Alanem Parkerem o natur\xc4\x99 filozoficzn\xc4\x85 filmu. W wywiadzie z 1988 dla australijskiego radia Waters m\xc3\xb3wi\xc5\x82: \xe2\x80\x9eKo\xc5\x84cowo by\xc5\x82em troch\xc4\x99 zawiedziony, poniewa\xc5\xbc pod koniec wcale nie czu\xc5\x82em sympatii do g\xc5\x82\xc3\xb3wnego bohatera... Dostrzeg\xc5\x82em, \xc5\xbce by\xc5\x82 tak nieustanny w szturmowaniu zmys\xc5\x82\xc3\xb3w, \xc5\xbce... nie da\xc5\x82 mi... Jako publiczno\xc5\x9bci szansy na zaanga\xc5\xbcowanie si\xc4\x99\xe2\x80\x9d. Mimo niezadowolenia Watersa, film uznawany jest przez og\xc3\xb3\xc5\x82 fan\xc3\xb3w za dobr\xc4\x85 interpretacj\xc4\x99 albumu Pink Floyd i dobry film w swojej kategorii._NEWLINE_David Gilmour oznajmi\xc5\x82, \xc5\xbce to w\xc5\x82a\xc5\x9bnie podczas tworzenia filmu rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 si\xc4\x99 jego sp\xc3\xb3r z Watersem. Podczas kr\xc4\x99cenia filmu dokumentalnego Behind The Wall stwierdzi\xc5\x82 jednak, i\xc5\xbc \xe2\x80\x9efilm by\xc5\x82 mniej udan\xc4\x85 pr\xc3\xb3b\xc4\x85 opowiedzenia historii The Wall ni\xc5\xbc wersje koncertowe i album studyjny\xe2\x80\x9d.'