b'\n_START_ARTICLE_\nLnicznik w\xc5\x82a\xc5\x9bciwy\n_START_SECTION_\nRozmieszczenie geograficzne\n_START_PARAGRAPH_\nPierwotny zasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania gatunku obejmowa\xc5\x82 kontynent europejski z wyj\xc4\x85tkiem jego skrajnie zachodnich, p\xc3\xb3\xc5\x82nocnych i po\xc5\x82udniowych cz\xc4\x99\xc5\x9bci. Izolowane stanowiska znane by\xc5\x82y ponadto z zachodniej Syberii. W Polsce wyst\xc4\x99powa\xc5\x82 na terenie ca\xc5\x82ego kraju z wyj\xc4\x85tkiem wy\xc5\xbcszych po\xc5\x82o\xc5\xbce\xc5\x84 g\xc3\xb3rskich. Lnicznik w\xc5\x82a\xc5\x9bciwy zosta\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc zawleczony do Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych (stany: Montana, Dakota P\xc3\xb3\xc5\x82nocna, Dakota Po\xc5\x82udniowa, Wyoming, Kalifornia i Kolorado) oraz Kanady (prowincje: Manitoba, Saskatchewan i Alberta), gdzie stwierdzano jego stanowiska na polach uprawnych, przydro\xc5\xbcach oraz preriach. Obecno\xc5\x9b\xc4\x87 gatunku w centralnej cz\xc4\x99\xc5\x9bci P\xc3\xb3\xc5\x82nocnej Ameryki nie zosta\xc5\x82a jednak potwierdzona w okresie ostatnich 50 lat, a przynajmniej cze\xc5\x9b\xc4\x87 historycznych stanowisk podawana by\xc5\x82a na podstawie b\xc5\x82\xc4\x99dnie oznaczonych okaz\xc3\xb3w lnicznika siewnego. Ponadto zawleczony zosta\xc5\x82 do Ameryki Po\xc5\x82udniowej (Chile \xe2\x80\x93 Region Metropolitalny; Argentyna \xe2\x80\x93 prowincje Buenos Aires i Santa Fe), Nowej Zelandii i Australii, gdzie stwierdzany by\xc5\x82 co najmniej dwukrotnie w po\xc5\x82udniowej cz\xc4\x99\xc5\x9bci kontynentu (w 1919 r. w okolicach Penoli oraz w 1945 r. niedaleko miejscowo\xc5\x9bci Goolwa w pobli\xc5\xbcu uj\xc5\x9bcia w\xc3\xb3d jeziora Alexandrina do morza) oraz na Tasmanii.\n_START_SECTION_\nPochodzenie\n_START_PARAGRAPH_\nArcheofit zaliczany do grupy archaeophyta anthropogena \xe2\x80\x93 takson\xc3\xb3w powsta\xc5\x82ych pod wp\xc5\x82ywem dzia\xc5\x82alno\xc5\x9bci cz\xc5\x82owieka. Gatunek wyodr\xc4\x99bni\xc5\x82 si\xc4\x99 na skutek d\xc5\x82ugotrwa\xc5\x82ej presji selekcyjnej zwi\xc4\x85zanej ze specyficzn\xc4\x85 technik\xc4\x85 i rytmik\xc4\x85 tradycyjnych upraw lnu, a taksonem wyj\xc5\x9bciowym by\xc5\x82 prawdopodobnie lnicznik siewny. Nasiona omawianego gatunku odnotowano w wykopaliskach archeologicznych na terenie Polski.\n_START_SECTION_\nBiologia i ekologia\n_START_PARAGRAPH_\nChwast jednoroczny zaliczany do tzw. \xe2\x80\x9especjalist\xc3\xb3w lnowych\xe2\x80\x9d, \xc5\x9bci\xc5\x9ble zwi\xc4\x85zany z uprawami tej ro\xc5\x9bliny na suchych, ciep\xc5\x82ych i nas\xc5\x82onecznionych stanowiskach na ni\xc5\xbcu oraz w g\xc3\xb3rach do wysoko\xc5\x9bci 1100 m n.p.m. Sporadycznie obserwowano jego przenikanie do upraw zbo\xc5\xbcowych, a na Dolnym \xc5\x9al\xc4\x85sku by\xc5\x82 w latach trzydziestych XX wieku stwierdzony na terenach kolejowych w okolicach miejscowo\xc5\x9bci Krzywina. W fitosocjologii gatunek charakterystyczny dla zwi\xc4\x85zku Lolio-Linion oraz nale\xc5\xbc\xc4\x85cego do niego zespo\xc5\x82u ro\xc5\x9blinnego Spergulo-Lolietum remoti. Ro\xc5\x9blina speirochoryczna - nasiona rozprzestrzeniane by\xc5\x82y wraz z materia\xc5\x82em siewnym lnu. Liczba chromosom\xc3\xb3w 2n=40.\n_START_SECTION_\nChoroby\n_START_PARAGRAPH_\nWed\xc5\x82ug danych z Polski, Estonii i by\xc5\x82ego Zwi\xc4\x85zku Radzieckiego gatunek by\xc5\x82 atakowany przez paso\xc5\xbcytniczego grzyba Erysiphe cruciferarum Opiz ex L. Junell z rodziny Erysiphaceae.'