b'\n_START_ARTICLE_\nBleed the Freak\n_START_SECTION_\nAnaliza\n_START_PARAGRAPH_\nW wywiadzie dla magazynu \xe2\x80\x9eRock Scene\xe2\x80\x9d z kwietnia 1990, autor kompozycji Jerry Cantrell przyzna\xc5\x82, \xc5\xbce warstwa liryczna odnosi si\xc4\x99 do ludzi, kt\xc3\xb3rzy umie\xc5\x9bcili nas na tym \xc5\x9bwiecie, i teraz patrz\xc4\x85 jak spadamy w d\xc3\xb3\xc5\x82, wykrwawiaj\xc4\x85c si\xc4\x99. Podmiot pragnie doczeka\xc4\x87 chwili, gdy zobaczy, jak to inni b\xc4\x99d\xc4\x85 si\xc4\x99 po\xc5\x9bwi\xc4\x99ca\xc4\x87 i wykrwawia\xc4\x87 za niego. Tekst zawiera r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc odniesienia do nietolerancji religijnej, przedstawionej w formie metafory upadaj\xc4\x85cego spo\xc5\x82ecze\xc5\x84stwa, aby w pe\xc5\x82ni zrozumie\xc4\x87 wi\xc4\x99\xc5\xba cz\xc5\x82owieka. W rozmowie z pismem bran\xc5\xbcowym \xe2\x80\x9eRIP\xe2\x80\x9d, muzyk stwierdzi\xc5\x82: \xe2\x80\x9e\xc2\xabBleed the Freak\xc2\xbb napisa\xc5\x82em, gdy czu\xc5\x82em si\xc4\x99 \xc5\xbale. Robi\xc5\x82em wiele g\xc3\xb3wnianych rzeczy pod wp\xc5\x82ywem wielu os\xc3\xb3b \xe2\x80\x93 szef\xc3\xb3w, rodziny \xe2\x80\x93 po prostu spojrzenie, co my\xc5\x9blisz, taki rodzaj bzdury. To naprawd\xc4\x99 do\xc5\x82uj\xc4\x85ce jak ludzie potrafi\xc4\x85 zdyskredytowa\xc4\x87 ci\xc4\x99 z powodu koloru sk\xc3\xb3ry, wyznania, pogl\xc4\x85d\xc3\xb3w politycznych \xe2\x80\x93 cokolwiek to mo\xc5\xbce by\xc4\x87 \xe2\x80\x93 i wska\xc5\xbc\xc4\x85 ci\xc4\x99 palcem, lecz je\xc5\x9bli odwr\xc3\xb3cisz si\xc4\x99 i poka\xc5\xbcesz na nich, to ju\xc5\xbc nie s\xc4\x85 tacy odwa\xc5\xbcni\xe2\x80\x9d. Mordechai Kleidermacher z magazynu \xe2\x80\x9eCircus\xe2\x80\x9d zaznaczy\xc5\x82, \xc5\xbce tematyka utworu koncentruje si\xc4\x99 na \xe2\x80\x9e\xc5\x9blepej wierze\xe2\x80\x9d._NEWLINE_\xe2\x80\x9eBleed the Freak\xe2\x80\x9d zosta\xc5\x82 skomponowany wed\xc5\x82ug schematu strojenia Eb-Ab-Db-Gb-Bb-Eb. Zaczyna si\xc4\x99 od stonowanego i balladowego brzmienia gitary akustycznej i elektrycznej, granej chorusem. Refreny utworu nabieraj\xc4\x85 wi\xc4\x99kszego ci\xc4\x99\xc5\xbcaru i dynamiki oraz agresywniejszych partii wokalnych Layne\xe2\x80\x99a Staleya. Po wykonaniu drugiego z refren\xc3\xb3w, s\xc5\x82ycha\xc4\x87 jest dynamiczn\xc4\x85 solow\xc4\x85 gr\xc4\x99 Cantrella, kt\xc3\xb3ra nast\xc4\x99pnie chwilowo zwalnia tempo, przechodz\xc4\x85c do \xc5\x82agodnego brzmienia z pocz\xc4\x85tku. Kompozycja ko\xc5\x84czy si\xc4\x99 powt\xc3\xb3rzonym, dynamicznym refrenem.\n_START_SECTION_\nTeledysk\n_START_PARAGRAPH_\nNa teledysk promuj\xc4\x85cy z\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82y si\xc4\x99 fragmenty wyst\xc4\x99pu zespo\xc5\x82u w Moore Theatre z 22 grudnia 1990. Koncert zosta\xc5\x82 zarejestrowany i wydany na kasecie Live Facelift w lipcu 1991. Wideoklip nagrano w kolorystyce czarno-bia\xc5\x82ej. Re\xc5\xbcyserem jest Josh Taft.\n_START_SECTION_\nWydanie\n_START_PARAGRAPH_\nWytw\xc3\xb3rnia Sony wyda\xc5\x82a \xe2\x80\x9eBleed the Freak\xe2\x80\x9d w wersji koncertowej, jedynie w formacie winylowym o numerze katalogowym CS7-04013, jako singel promocyjny w 1991. Na stronie B zamieszczono utw\xc3\xb3r \xe2\x80\x9ePut You Down\xe2\x80\x9d, r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w wykonaniu koncertowym._NEWLINE_Kompozycja \xe2\x80\x9eBleed the Freak\xe2\x80\x9d ukaza\xc5\x82a si\xc4\x99 na wspomnianym VHS Live Facelift w 1991. Wersja demonstracyjna utworu, zarejestrowana wiosn\xc4\x85 1989 przy wsp\xc3\xb3\xc5\x82pracy producenta Ricka Parashara, wesz\xc5\x82a w sk\xc5\x82ad zestawu kompozycji zawartych na kompilacyjnym box secie Music Bank (1999). W grudniu 2000 koncertowe nagranie \xe2\x80\x9eBleed the Freak\xe2\x80\x9d zosta\xc5\x82o zamieszczone na albumie Live.\n_START_SECTION_\nKrytyczny\n_START_PARAGRAPH_\nBill Adams z \xe2\x80\x9eGround Control\xe2\x80\x9d, w swojej recenzji zaznaczy\xc5\x82, \xc5\xbce brzmienie \xe2\x80\x9eBleed the Freak\xe2\x80\x9d \xe2\x80\x9echarakteryzuje si\xc4\x99 mroczn\xc4\x85 i sardoniczn\xc4\x85 melodi\xc4\x85, gdzie przejawiaj\xc4\x85 si\xc4\x99 motywy mi\xc5\x82o\xc5\x9bci i nienawi\xc5\x9bci oraz stanu beznadziejno\xc5\x9bci\xe2\x80\x9d. Ric Albano z brytyjskiego magazynu \xe2\x80\x9eClassic Rock\xe2\x80\x9d przyzna\xc5\x82, \xc5\xbce jest to pierwsza ze s\xc5\x82abszych kompozycji na p\xc5\x82ycie, okre\xc5\x9blaj\xc4\x85c partie \xc5\x9bpiewu mianem \xe2\x80\x9ep\xc5\x82aczliwych\xe2\x80\x9d. Portal internetowy rockmetal.pl napisa\xc5\x82 o utworze w swej recenzji: \xe2\x80\x9eNowo\xc5\x9bci\xc4\x85 dla sceny rockowej lat 90. jest \xc2\xabBleed the Freak\xc2\xbb. Kawa\xc5\x82ek rozpoczyna si\xc4\x99 szybko wpadaj\xc4\x85cym w ucho motywem, granym na przesterowanej gitarze z chorusem, kt\xc3\xb3ry po chwili wspomagany jest prac\xc4\x85 reszty instrumentalist\xc3\xb3w oraz jak zwykle genialnym g\xc5\x82osem Layne\xe2\x80\x99a. Po pierwszym refrenie ca\xc5\x82o\xc5\x9b\xc4\x87 nagle dostaje kopa (\xe2\x80\xa6) i przemienia si\xc4\x99 z melancholijnej, lekko ospa\xc5\x82ej ballady w rockow\xc4\x85 petard\xc4\x99 z najwy\xc5\xbcszej p\xc3\xb3\xc5\x82ki, kt\xc3\xb3rej nie powstydzi\xc5\x82by si\xc4\x99 sam Lemmy\xe2\x80\x9d. Beth Nussbaum z magazynu \xe2\x80\x9eRock Scene\xe2\x80\x9d okre\xc5\x9bli\xc5\x82a utw\xc3\xb3r mianem \xe2\x80\x9eponurego i pos\xc4\x99pnego\xe2\x80\x9d.\n_START_SECTION_\nUtw\xc3\xb3r na koncertach\n_START_PARAGRAPH_\nPremiera koncertowa \xe2\x80\x9eBleed the Freak\xe2\x80\x9d nast\xc4\x85pi\xc5\x82a 15 lipca 1989 w Bremerton. Utw\xc3\xb3r regularnie by\xc5\x82 wykonywany w ramach tras koncertowych promuj\xc4\x85cych Facelift w 1990 i 1991. Cz\xc4\x99stokrotnie grany by\xc5\x82 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w trakcie trwania og\xc3\xb3lno\xc5\x9bwiatowego tourn\xc3\xa9e promuj\xc4\x85cego album Dirt (1992) \xe2\x80\x93 Down in Your Hole Tour. Od momentu reaktywacji zespo\xc5\x82u w 2005, \xe2\x80\x9eBleed the Freak\xe2\x80\x9d prezentowany by\xc5\x82 w ramach ameryka\xc5\x84skiej cz\xc4\x99\xc5\x9bci Finish What we Started Tour (2006). Od 2015 ponowie grany jest na wyst\xc4\x99pach zespo\xc5\x82u.'