b'\n_START_ARTICLE_\nJakow Sieriebrianski\n_START_SECTION_\nM\xc5\x82ode lata i pierwsze aresztowania\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzony w Mi\xc5\x84sku, w rodzinie rzemie\xc5\x9blnika. Aresztowany w 1909 roku w Mi\xc5\x84sku jako cz\xc5\x82onek boj\xc3\xb3wki terrorystycznej, z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w zab\xc3\xb3jstwie miejscowego urz\xc4\x99dnika carskiego i oficer\xc3\xb3w policji i kontrwywiadu. Od 1910 do lipca 1912 roku pracowa\xc5\x82 jako elektromonter w Witebsku, w tamtejszej elektrowni. Do armii rosyjskiej wst\xc4\x85pi\xc5\x82 w sierpniu 1912 roku, do 1914 s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w Charkowie. Od lutego 1915 do marca 1917 roku pracowa\xc5\x82 jako elektromonter w gazowni w Baku.\n_START_SECTION_\nW organach bezpiecze\xc5\x84stwa\n_START_PARAGRAPH_\nDo Robotniczo-Ch\xc5\x82opskiej Armii Czerwonej wst\xc4\x85pi\xc5\x82 w marcu 1918 roku i do kwietnia 1919 dowodzi\xc5\x82 oddzia\xc5\x82em. Tak\xc5\xbce od 1919 cz\xc5\x82onek Partii Socjalist\xc3\xb3w Rewolucjonist\xc3\xb3w (PSR). Do organ\xc3\xb3w bezpiecze\xc5\x84stwa (Czeka), gdzie by\xc5\x82 naczelnikiem oddzia\xc5\x82u, wst\xc4\x85pi\xc5\x82 w lipcu 1919. W 1920 roku zosta\xc5\x82 przeniesiony do Moskwy, gdzie od sierpnia 1920 do 21 wrze\xc5\x9bnia 1921 sta\xc5\x82 na czele Oddzia\xc5\x82u Specjalnego (OO), zajmuj\xc4\x85c si\xc4\x99 kontrwywiadem i kontrol\xc4\x85 Armii Czerwonej. W nast\xc4\x99pnych latach dwukrotnie aresztowany w grudniu 1921 oraz w 1922 roku. Po wstawieniu si\xc4\x99 za nim jednego z wysokich osobnik\xc3\xb3w radzieckich, pod koniec 1923, powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do organ\xc3\xb3w bezpiecze\xc5\x84stwa, gdzie tym razem zosta\xc5\x82 skierowany do Zarz\xc4\x85du zagranicznego (INO) przy Zjednoczonym Pa\xc5\x84stwowym Zarz\xc4\x85dzie Politycznym, jako tzw. nielega\xc5\x82. W grudniu 1923 wyjecha\xc5\x82 z zadaniem do Palestyny, gdzie przebywa\xc5\x82 do 1925. Po powrocie do Zwi\xc4\x85zku Radzieckiego pracowa\xc5\x82 jako nielega\xc5\x82 kolejno w Belgii, a nast\xc4\x99pnie we Francji, gdzie przebywa\xc5\x82 w Pary\xc5\xbcu do 1929.\n_START_SECTION_\nGrupa Jaszy i gen. Kutiepow\n_START_PARAGRAPH_\nPo powrocie do ZSRR zosta\xc5\x82 mianowany szefem I Oddzia\xc5\x82u (do zada\xc5\x84 specjalnych) Wydzia\xc5\x82u Zagranicznego OGPU. Sprawuj\xc4\x85c to stanowisko wyjecha\xc5\x82 do Pary\xc5\xbca, gdzie dowodzi\xc5\x82 akcj\xc4\x85 porwania genera\xc5\x82a Aleksandra Kutiepowa. Po powrocie z Pary\xc5\xbca zosta\xc5\x82 oficerem rezerwy INO-OGPU/GUGB, a\xc5\xbc do drugiej po\xc5\x82owy 1934. Mimo to wyje\xc5\xbcd\xc5\xbca\xc5\x82 za granic\xc4\x99 jako nielega\xc5\x82, m.in. do Stan\xc3\xb3w Zjednoczonych w 1932 i do Francji w 1934 roku. Z misjami wywiadowczymi do Pary\xc5\xbca wyje\xc5\xbcd\xc5\xbca\xc5\x82 jeszcze raz w 1936 i 1937.\n_START_SECTION_\nCzystki stalinowskie i aresztowanie\n_START_PARAGRAPH_\nTrwaj\xc4\x85ce w\xc3\xb3wczas w administracji partyjnej, wojskowej (g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w dow\xc3\xb3dczych kr\xc4\x99gach Si\xc5\x82 Zbrojnych ZSRR) w GRU i organach bezpiecze\xc5\x84stwa czystki, kt\xc3\xb3rymi na rozkaz J\xc3\xb3zefa Stalina przewodniczy\xc5\x82 \xc3\xb3wczesny ludowy komisarz spraw wewn\xc4\x99trznych (szef NKWD) Niko\xc5\x82aj Je\xc5\xbcow, dotar\xc5\x82y tak\xc5\xbce i do Zarz\xc4\x85du zagranicznego (INO), w kt\xc3\xb3rym pracowa\xc5\x82 Sieriebrianski. Zosta\xc5\x82o aresztowanych m.in. pi\xc4\x99ciu ostatnich naczelnik\xc3\xb3w INO - Michai\xc5\x82 Trilisser, Artur Artuzow, Abram S\xc5\x82ucki , Zelman Pasow i Siergiej Szpigelglas, kt\xc3\xb3rzy nast\xc4\x99pnie zostali rozstrzelani, a wielu bardzo do\xc5\x9bwiadczonych pracownik\xc3\xb3w wywiadu wyl\xc4\x85dowa\xc5\x82o w \xc5\x82agrach syberyjskich. 10 listopada 1938 roku aresztowany zosta\xc5\x82 tak\xc5\xbce Jakow Sieriebrianski. By\xc5\x82 przes\xc5\x82uchiwany i torturowany przez Wiktora Abakumowa, p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszego szefa kontrwywiadu wojskowego Smiersz i ministra bezpiecze\xc5\x84stwa pa\xc5\x84stwowego. Skazano go na \xc5\x9bmier\xc4\x87, lecz wyroku nie wykonano.\n_START_SECTION_\nII wojna \xc5\x9bwiatowa\n_START_PARAGRAPH_\nWybuch wojny niemiecko-radzieckiej i ogromne kl\xc4\x99ski jakie ponios\xc5\x82a Armia Czerwona w pierwszych miesi\xc4\x85cach inwazji niemieckiej, sprawi\xc5\x82y, \xc5\xbce NKWD ju\xc5\xbc pod dow\xc3\xb3dztwem nowego szefa, \xc5\x81awrientija Berii, postanowi\xc5\x82o zwolni\xc4\x87 z wi\xc4\x99zie\xc5\x84 i \xc5\x82agr\xc3\xb3w przetrzymywanych tam do\xc5\x9bwiadczonych oficer\xc3\xb3w wywiadu, aby nast\xc4\x99pnie przerzuci\xc4\x87 ich na ty\xc5\x82y wroga w celu prowadzenia dywersji i sabota\xc5\xbcu. Pomys\xc5\x82 ten wyszed\xc5\x82 z inicjatywy Paw\xc5\x82a Sudop\xc5\x82atowa, by\xc5\x82ego naczelnika INO, a w\xc3\xb3wczas (tj. 1941) szefa Wydzia\xc5\x82u do Zada\xc5\x84 Specjalnych NKWD. Z jego inicjatywy zwolniono wielu oficer\xc3\xb3w NKWD aresztowanych podczas wielkiej czystki ko\xc5\x84ca lat trzydziestych, w tym Jakowa Sieriebrianskiego. Po zwolnieniu z wi\xc4\x99zienia s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 jako dow\xc3\xb3dca 2 Oddzia\xc5\x82u NKWD, 4 Zarz\xc4\x85du NKWD i 4 Zarz\xc4\x85du NKGB, werbuj\xc4\x85cych niemieckich je\xc5\x84c\xc3\xb3w wojennych. Po zako\xc5\x84czeniu II wojny \xc5\x9bwiatowej przeszed\xc5\x82 na emerytur\xc4\x99 w stopniu pu\xc5\x82kownika.\n_START_SECTION_\nPowr\xc3\xb3t do s\xc5\x82u\xc5\xbcby\n_START_PARAGRAPH_\nW maju 1953 roku Sieriebrianski powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do s\xc5\x82u\xc5\xbcby w organach Ministerstwa Spraw Wewn\xc4\x99trznych ZSRR, jako funkcjonariusz 9 oddzia\xc5\x82u i jeden z zast\xc4\x99pc\xc3\xb3w Paw\xc5\x82a Sudop\xc5\x82atowa. Pod koniec lipca tego samego roku zosta\xc5\x82 przeniesiony do wywiadu zagranicznego, czyli do II Zarz\xc4\x85du G\xc5\x82\xc3\xb3wnego MWD. Pracowa\xc5\x82 tam do pa\xc5\xbadziernika 1953, kiedy ponownie zosta\xc5\x82 aresztowany wraz ze swoj\xc4\x85 \xc5\xbcon\xc4\x85 i osadzony w wi\xc4\x99zieniu. Oskar\xc5\xbcono go o spiskowanie z Beri\xc4\x85 oraz planowanie wymordowania Prezydium Komitetu Centralnego.\n_START_SECTION_\n\xc5\x9amier\xc4\x87 i rehabilitacja\n_START_PARAGRAPH_\nJakow Sieriebrianski zmar\xc5\x82 w wi\xc4\x99zieniu podczas przes\xc5\x82ucha\xc5\x84 w 1956 roku. Po\xc5\x9bmiertnie zosta\xc5\x82 zrehabilitowany w 1971 roku, przez \xc3\xb3wczesnego przewodnicz\xc4\x85cego Komitetu Bezpiecze\xc5\x84stwa Pa\xc5\x84stwowego (KGB) i p\xc3\xb3\xc5\xbaniejszego przyw\xc3\xb3dc\xc4\x99 ZSRR, Jurija Andropowa, kt\xc3\xb3ry dowiedzia\xc5\x82 si\xc4\x99 o jego losie, kiedy poleci\xc5\x82 napisa\xc4\x87 pierwsz\xc4\x85 histori\xc4\x99 radzieckiego wywiadu.'