b'\n_START_ARTICLE_\nSahle Dyngyl\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nSahle Dyngyl by\xc5\x82 marionetkowym w\xc5\x82adc\xc4\x85, wyniesionym na tron przez rasa Alego Ma\xc5\x82ego z plemienia Jed\xc5\xbcu Oromo. Gdy Sahle zosta\xc5\x82 cesarzem, duchowie\xc5\x84stwo z Azazo pot\xc4\x99pi\xc5\x82o jego religijne przekonania i przekona\xc5\x82o rasa Alego do odwo\xc5\x82ania Sahle Dyngyla. Zosta\xc5\x82 wys\xc5\x82any do Zengaj. Nowym w\xc5\x82adc\xc4\x85 zosta\xc5\x82 Gebre Krystos \xe2\x80\x93 brat Dyngyla, ale zmar\xc5\x82 po trzech miesi\xc4\x85cach. W pa\xc5\xbadzierniku 1832 w miejscowo\xc5\x9bci Tagur, Sahle Dyngyl nak\xc5\x82oni\xc5\x82 rasa Alego, by ten ponownie uczyni\xc5\x82 go cesarzem. W tym samym czasie Yguale Anbesa og\xc5\x82osi\xc5\x82 si\xc4\x99 kolejnym w\xc5\x82adc\xc4\x85. Sahle Dyngyl \xc5\x9bci\xc4\x85\xc5\x82 jego g\xc5\x82ow\xc4\x99 i ustawi\xc5\x82 j\xc4\x85 na drzewie w Adababay. Po \xc5\x9bmierci rasa Kinfu, wodzowie wojenni walczyli o kontrol\xc4\x99 nad God\xc5\xbcamem. W pa\xc5\xbadzierniku 1839 matka rasa Alego, Menen Liben Amede zyska\xc5\x82a przewag\xc4\x99 po bitwie pod Chenti Ber, wygrywaj\xc4\x85c nad krewnym Kinfu - Uelda Tekle. Nast\xc4\x99pnie 29 sierpnia 1840 zdetronizowa\xc5\x82a Sahle Dyngyla i ustanowi\xc5\x82a cesarzem swojego m\xc4\x99\xc5\xbca Jana III. Nowy cesarz wda\xc5\x82 si\xc4\x99 w nie\xc5\x82ask\xc4\x99 rasowi Alemu poprzez popieranie jego rywala, Uube Hajle Maryama, co sta\xc5\x82o si\xc4\x99 powodem do ponownego przywr\xc3\xb3cenia Sahle Dyngyla na tron w pa\xc5\xbadzierniku 1841. W 1850 Janowi III ponownie uda\xc5\x82o si\xc4\x99 wst\xc4\x85pi\xc4\x87 na tron, ale znowu tylko na jeden rok. W 1851 Dyngyl powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 na tron, jednak Jan III podtrzymywa\xc5\x82 swoje roszczenia. R\xc3\xb3\xc5\xbcne cz\xc4\x99\xc5\x9bci podzielonego kr\xc3\xb3lestwa uznawa\xc5\x82y jednego, b\xc4\x85d\xc5\xba drugiego cesarza jako swojego zwierzchnika. Sytuacja zmieni\xc5\x82a si\xc4\x99, gdy Etiopia ostatecznie zjednoczy\xc5\x82a si\xc4\x99 pod panowaniem Teodora II 11 lutego 1855, co zako\xc5\x84czy\xc5\x82o okres zemene mesafynt. Jan III uzna\xc5\x82 nowego cesarza. Sahle Dyngyl straci\xc5\x82 w\xc3\xb3wczas koron\xc4\x99 na rzecz Teodora i zosta\xc5\x82 wys\xc5\x82any do God\xc5\xbcamu. Jego dalsze losy nie s\xc4\x85 znane.\n_START_SECTION_\nPolityka zagraniczna\n_START_PARAGRAPH_\nChocia\xc5\xbc Sahle Dyngyl nie mia\xc5\x82 realnej w\xc5\x82adzy, ani wp\xc5\x82ywu na polityk\xc4\x99 kraju, korespondowa\xc5\x82 z r\xc3\xb3\xc5\xbcnymi osobisto\xc5\x9bciami poza obszarem Etiopii, u\xc5\xbcywaj\xc4\x85c swojej piecz\xc4\x99ci i swojego tytu\xc5\x82u. Istniej\xc4\x85ce do dzi\xc5\x9b korespondencje cesarza zawieraj\xc4\x85 plik list\xc3\xb3w skierowanych do szwajcara Samuela Gobata w kwietniu 1848 roku. Samuel Gobat by\xc5\x82 w\xc3\xb3wczas anglika\xc5\x84skim biskupem Jerozolimy, a na pocz\xc4\x85tku lat 30. XIX wieku odwiedzi\xc5\x82 Etiopi\xc4\x99. Cesarz poprosi\xc5\x82 go o przywr\xc3\xb3cenie w r\xc4\x99ce etiopskiej spo\xc5\x82eczno\xc5\x9bci klasztoru Dar es Sultan. Podpis Sahle Dyngyla pojawia si\xc4\x99 tak\xc5\xbce na kilku podpisach list\xc3\xb3w z 18 maja 1839, adresowanych do wicehrabii Henry\xe2\x80\x99ego Palmerstona za po\xc5\x9brednictwem Antoine\xe2\x80\x99a Thomsona d\xe2\x80\x99Abbadie. Sahle Dyngyl prosi\xc5\x82 w nich Palmerstona o wystosowanie pro\xc5\x9bby do kr\xc3\xb3lowej Wielkiej Brytanii, Wiktorii Hanowerskiej, aby poprosi\xc5\x82a pasz\xc4\x99 Egiptu, Muhammada Alego, by wycofa\xc5\x82 swoje wojska, niszcz\xc4\x85ce Etiopi\xc4\x99 i bezpo\xc5\x9brednio zagra\xc5\xbcaj\xc4\x85ce miastu Gondar.'