b'\n_START_ARTICLE_\nHerb z\xc5\x82o\xc5\xbcony\n_START_PARAGRAPH_\nHerb mieszcz\xc4\x85cy na jednej tarczy herbowej, podzielonej wed\xc5\x82ug regu\xc5\x82 heraldycznych kilka herb\xc3\xb3w. Pocz\xc4\x85tkowo symbolizowa\xc5\x82 wy\xc5\x82\xc4\x85cznie w\xc5\x82adztwo lenne a stosowany by\xc5\x82 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie w herbach wy\xc5\xbcszej szlachty i pan\xc3\xb3w feudalnych. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej stosowany r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc dla podkre\xc5\x9blenia wi\xc4\x99z\xc3\xb3w krwi. Herb z\xc5\x82o\xc5\xbcony przedstawia\xc5\x82 herby przodk\xc3\xb3w jego nosiciela lub jego ma\xc5\x82\xc5\xbconki. Taki herb z\xc5\x82o\xc5\xbcony tworzony by\xc5\x82 wed\xc5\x82ug \xc5\x9bcis\xc5\x82ych regu\xc5\x82 i pozwala\xc5\x82 pozna\xc4\x87 fragment genealogii jego posiadacza. Tarcza w herbach z\xc5\x82o\xc5\xbconych dzielona by\xc5\x82a najcz\xc4\x99\xc5\x9bciej na 2, 3, 4 lub 5 p\xc3\xb3l. Niekiedy stosowano bardziej z\xc5\x82o\xc5\xbcone podzia\xc5\x82y \xe2\x80\x93 zw\xc5\x82aszcza w heraldyce niemieckiej i hiszpa\xc5\x84skiej \xe2\x80\x93 pe\xc5\x82ny herb kr\xc3\xb3lestwa pruskiego jest podzielony na 51 p\xc3\xb3l! Herby z\xc5\x82o\xc5\xbcone tworzono tak\xc5\xbce, od XVI w. jedynie dla udostojnienia wizerunku herbowego, tworz\xc4\x85c herby z\xc5\x82o\xc5\xbcone, kt\xc3\xb3rych cz\xc4\x99\xc5\x9bci sk\xc5\x82adowe nie mia\xc5\x82y \xc5\xbcadnego odniesienia do zwi\xc4\x85zk\xc3\xb3w krwi czy posiadania ziemi. Niekiedy dla udostojnienia herbu, np. przy udzieleniu indygenatu lub nadaniu tytu\xc5\x82u arystokratycznego monarcha dodawa\xc5\x82 herb swego kraju do herbu rodowego zaszczycanego szlachcica. Stosowane to by\xc5\x82o r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc w Polsce, gdzie wiele herb\xc3\xb3w cudzoziemskiej szlachty przyozdobiono Or\xc5\x82em Bia\xc5\x82ym przy okazji nadania indygenatu.'