b'\n_START_ARTICLE_\nDiscantus\n_START_PARAGRAPH_\nDiscantus (gr. d\xc3\xads - dwa razy; \xc5\x82ac. cantus - \xc5\x9bpiew, discantus - niezgodny, przeciwstawny \xc5\x9bpiew) - technika w polifonii \xc5\x9bredniowiecznej._NEWLINE_W \xc5\x9bredniowiecznych klasztornych szko\xc5\x82ach Szko\xc5\x82a St. Martial i Notre-Dame (XI/XII w.) w technice discantus wprowadzono dok\xc5\x82adn\xc4\x85 rytmizacj\xc4\x99 g\xc5\x82os\xc3\xb3w opart\xc4\x85 na starogreckich stopach metrycznych. Zamiast d\xc5\x82ugobrzmi\xc4\x85cych nut chora\xc5\x82owych wprowadzono g\xc5\x82osy \xc5\x9bpiewaj\xc4\x85ce w tych samych lub podobnych warto\xc5\x9bciach rytmicznych. Mog\xc5\x82y one by\xc4\x87 przeciwstawiane sylabami w obu g\xc5\x82osach, kt\xc3\xb3re prowadzone by\xc5\x82y zgodnie z tekstem, w tym samym sylabicznym pulsie. Mo\xc5\xbcliwe by\xc5\x82o tak\xc5\xbce przeciwstawianie melizmat\xc3\xb3w, realizowanych przez oba g\xc5\x82osy w d\xc5\x82ugich frazach bez tekstu na samych samog\xc5\x82oskach. Termin ten stosowano w odniesieniu do kompozycji powsta\xc5\x82ych przed wykszta\xc5\x82ceniem si\xc4\x99 organum melizmatycznego._NEWLINE_W XIV w. termin ten by\xc5\x82 u\xc5\xbcywany og\xc3\xb3lnie w stosunku do kontrapunktu, a pojawi\xc5\x82 si\xc4\x99 w traktacie o gatunkach kontrapunktu "Ars discantus" Johannesa de Muris._NEWLINE_W XV-wiecznej muzyce angielskiej termin ten oznacza\xc5\x82 dwug\xc5\x82osowy \xc5\x9bpiew, w kt\xc3\xb3rym g\xc5\x82osy prowadzone s\xc4\x85 w r\xc3\xb3wnoleg\xc5\x82ych interwa\xc5\x82ach tercji lub seksty lub decymy (by\xc5\x82a to pocz\xc4\x85tkowa forma fauxbourdonu)._NEWLINE_Discantus supralibrum to do\xc5\x82\xc4\x85czanie do zapisanego g\xc5\x82osu tenoru innych g\xc5\x82os\xc3\xb3w w formie improwizacji._NEWLINE_Dyszkantem zwany jest najwy\xc5\xbcszy, falsetowy rodzaj g\xc5\x82osu ludzkiego oraz o analogicznym brzmieniu wysoki g\xc5\x82os w organach.'