b'\n_START_ARTICLE_\nRay Bryant Plays Basie And Ellington\n_START_SECTION_\nO albumie\n_START_PARAGRAPH_\nPo siedmioletniej przerwie Bryant zdecydowa\xc5\x82 si\xc4\x99 wej\xc5\x9b\xc4\x87 do Clinton Recording Studio w Nowym Jorku. W dniach od 13 do 16 lutego 1987 zarejestrowano tam nowy materia\xc5\x82, z kt\xc3\xb3rego powsta\xc5\x82y dwie p\xc5\x82yty. Pierwsz\xc4\x85 z nich by\xc5\x82a Ray Bryant Plays Basie And Ellington, nagrywana w dniach 15 i 16 lutego. Na p\xc5\x82yt\xc4\x99 z\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82y si\xc4\x99 utwory zwi\xc4\x85zane z Countem Basie i jego orkiestr\xc4\x85 (w tym kompozycja Neala Hefti "Teddy the Toad" oraz "Blues for Basie" autorstwa samego Bryanta) oraz cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 po\xc5\x9bwi\xc4\x99cona Duke\'owi Ellingtonowi (kompozycje Duke\'a i jedna Mercera Ellingtona - "Things Ain\'t What They Used To Be"). LP ukaza\xc5\x82 si\xc4\x99 nak\xc5\x82adem wytw\xc3\xb3rni EmArcy w 1987. Reedycja na CD: Polygram Records 25 pa\xc5\xbadziernika 1990.'