b'\n_START_ARTICLE_\nMarmur paryjski\n_START_PARAGRAPH_\nMarmur paryjski (stgr. lychnites) \xe2\x80\x93 szlachetna odmiana bia\xc5\x82ego marmuru charakteryzuj\xc4\x85ca si\xc4\x99 najwy\xc5\xbcsz\xc4\x85 jako\xc5\x9bci\xc4\x85, stosowana w rze\xc5\xbabiarstwie.\n_START_SECTION_\nOpis\n_START_PARAGRAPH_\nMarmur paryjski charakteryzuje si\xc4\x99 jednolitym bia\xc5\x82ym kolorem, najwy\xc5\xbcsz\xc4\x85 czysto\xc5\x9bci\xc4\x85 i wyj\xc4\x85tkow\xc4\x85 przejrzysto\xc5\x9bci\xc4\x85, kt\xc3\xb3ra umo\xc5\xbcliwia przenikanie \xc5\x9bwiat\xc5\x82a na g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9b\xc4\x87 3,5 cm. _NEWLINE_Protolitem by\xc5\x82 wapie\xc5\x84, z kt\xc3\xb3rego w wyniku proces\xc3\xb3w metamorficznych powsta\xc5\x82 marmur. Odmian\xc4\x99 tworz\xc4\x85 jednorodne, drobno- i \xc5\x9brednioziarniste marmury z\xc5\x82o\xc5\xbcone prawie wy\xc5\x82\xc4\x85cznie z bia\xc5\x82ych kryszta\xc5\x82\xc3\xb3w w\xc4\x99glanu wapnia; jest szczeg\xc3\xb3lnie podatny na obr\xc3\xb3bk\xc4\x99. _NEWLINE_Nazwa pochodzi od miejsca wydobycia kamienia \xe2\x80\x93 greckiej wyspy Paros, gdzie wydobywano go na wsch\xc3\xb3d od wioski Marati ju\xc5\xbc w staro\xc5\xbcytno\xc5\x9bci. W\xc3\xb3wczas stosowano nazwy gr. lychnites (od lychnos)  lub \xc5\x82ac. lygdinum (od lucerna) \xe2\x80\x93 nawi\xc4\x85zuj\xc4\x85ce do kagank\xc3\xb3w u\xc5\xbcywanych w podziemnych tunelach przy wydobyciu kamienia. _NEWLINE_Wykorzystywali go najwi\xc4\x99ksi rze\xc5\xbabiarze staro\xc5\xbcytno\xc5\x9bci: Fidiasz, Agorakritos, Praksyteles i Skopas. Z marmuru paryjskiego wykonano wiele rze\xc5\xbab, m.in. Wenus z Milo, Hermesa z ma\xc5\x82ym Dionizosem i Nike z Delos. Stosowano go r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc do wznoszenia wyj\xc4\x85tkowych budowli, m.in. Skarbca Syfnijczyk\xc3\xb3w czy \xc5\x9bwi\xc4\x85tyni Zeusa w Olimpii.'