b'\n_START_ARTICLE_\nGuido Bentivoglio\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 4 pa\xc5\xbadziernika 1579 roku w Ferrarze, jako syn Cornelia Bentivoglio i Isabelli Bendedei. Studiowa\xc5\x82 na Uniwersytecie Padewskim, gdzie uzyska\xc5\x82 doktorat utroque iure. W 1598 roku musia\xc5\x82 powr\xc3\xb3ci\xc4\x87 do Ferrary, gdzie po \xc5\x9bmierci Alfonsa II d\xe2\x80\x99Este nie by\xc5\x82o sukcesora, kt\xc3\xb3ry m\xc3\xb3g\xc5\x82by obj\xc4\x85\xc4\x87 rz\xc4\x85dy. Ksi\xc4\x99stwo zosta\xc5\x82o zagarni\xc4\x99te przez Klemensa VIII, wbrew woli kuzyna zmar\xc5\x82ego Cezara d\xe2\x80\x99Este. Dzi\xc4\x99ki protekcji Pietra Aldobrandiniego zosta\xc5\x82 szambelanem papieskim, referendarzem Trybuna\xc5\x82u Obojga Sygnatur i klerykiem Kamery Apostolskiej. 14 maja 1607 roku zosta\xc5\x82 wybrany tytularnym arcybiskupem Rodos, a trzyna\xc5\x9bcie dni p\xc3\xb3\xc5\xbaniej przyj\xc4\x85\xc5\x82 sakr\xc4\x99. Jednocze\xc5\x9bnie zosta\xc5\x82 mianowany nuncjuszem we Flandrii. Gdy przyby\xc5\x82 do Brukseli, promowa\xc5\x82 \xc5\x9bwie\xc5\xbco zawarty pok\xc3\xb3j pomi\xc4\x99dzy katolikami a protestantami, cho\xc4\x87 stara\xc5\x82 si\xc4\x99 zachowa\xc4\x87 przywileje katolik\xc3\xb3w, kt\xc3\xb3rzy byli poddanymi Hiszpanii. W 1615 roku zrezygnowa\xc5\x82 z nuncjatury, a rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej zosta\xc5\x82 powo\xc5\x82any na stanowisko nuncjusza we Francji. Zmuszony by\xc5\x82 w\xc3\xb3wczas interweniowa\xc4\x87 w sprawach pa\xc5\x84stwowych, podczas regencji Marii Medycejskiej i usi\xc5\x82owa\xc5\x82 wypracowa\xc4\x87 porozumienie pomi\xc4\x99dzy Francj\xc4\x85 a Hiszpani\xc4\x85. Ponadto otwarcie zach\xc4\x99ca\xc5\x82 do polemiki przeciwko propagandzie hugenot\xc3\xb3w i galijczyk\xc3\xb3w. W 1620 roku Ludwik XIII odnowi\xc5\x82 obietnic\xc4\x99 po\xc5\x82\xc4\x85czenia korony francuskiej z B\xc3\xa9arn i Nawarr\xc4\x85. 11 stycznia 1621 roku Bentivoglio zosta\xc5\x82 kreowany kardyna\xc5\x82em prezbiterem i otrzyma\xc5\x82 ko\xc5\x9bci\xc3\xb3\xc5\x82 tytularny San Giovanni a Porta Latina. Wkr\xc3\xb3tce potem zrezygnowa\xc5\x82 z nuncjatury. W 1622 roku zosta\xc5\x82 wybrany biskupem Riez, jednak\xc5\xbce ju\xc5\xbc po trzech latach zrezygnowa\xc5\x82 z zarz\xc4\x85dzania diecezj\xc4\x85. W latach 1631\xe2\x80\x931632 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 kamerlinga Kolegium Kardyna\xc5\x82\xc3\xb3w, a w 1633 roku podpisa\xc5\x82 wyrok pot\xc4\x99piaj\xc4\x85cy Galileusza. 1 lipca 1641 roku zosta\xc5\x82 podniesiony do rangi kardyna\xc5\x82a biskupa i otrzyma\xc5\x82 diecezj\xc4\x85 suburbikarn\xc4\x85 Palestrina. Zmar\xc5\x82 7 wrze\xc5\x9bnia 1644 roku w Rzymie.'