b'\n_START_ARTICLE_\nGiuseppe De Santis\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nPocz\xc4\x85tkowo studiowa\xc5\x82 filozofi\xc4\x99 i literatur\xc4\x99, po czym dosta\xc5\x82 si\xc4\x99 na rzymsk\xc4\x85 uczelni\xc4\x99 filmow\xc4\x85 Centro Sperimentale di Cinematografia. Pracuj\xc4\x85c jako dziennikarz dla czasopisma "Cinema", De Santis sta\xc5\x82 si\xc4\x99, pod wp\xc5\x82ywem Cesare Zavattiniego, jednym z g\xc5\x82\xc3\xb3wnych propagator\xc3\xb3w neorealizmu. Opowiada\xc5\x82 si\xc4\x99 za tym, by kino odzwierciedla\xc5\x82o proste i naog\xc3\xb3\xc5\x82 tragiczne \xc5\xbcycie proletariatu za po\xc5\x9brednictwem zdj\xc4\x99\xc4\x87 kr\xc4\x99conych w naturalnych plenerach oraz nieprofesjonalnych aktor\xc3\xb3w._NEWLINE_By\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem W\xc5\x82oskiej Partii Komunistycznej. Bra\xc5\x82 czynny udzia\xc5\x82 w walkach z niemieckimi hitlerowcami w czasie II wojny \xc5\x9bwiatowej._NEWLINE_Karier\xc4\x99 w filmie rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 jako scenarzysta. By\xc5\x82 wsp\xc3\xb3\xc5\x82tw\xc3\xb3rc\xc4\x85 scenariusza debiutanckiego filmu Luchino Viscontiego pt. Op\xc4\x99tanie (1943). Film uznawany jest za prekursora nadci\xc4\x85gaj\xc4\x85cego w\xc5\x82oskiego neorealizmu._NEWLINE_Zadebiutowa\xc5\x82 jako re\xc5\xbcyser neorealistycznym filmem Tragiczny po\xc5\x9bcig (1947). Jego kolejny obraz Gorzki ry\xc5\xbc (1949) by\xc5\x82 wielkim kinowym przebojem i uczyni\xc5\x82 z Silvany Mangano jedn\xc4\x85 z najwi\xc4\x99kszych gwiazd \xc3\xb3wczesnego w\xc5\x82oskiego kina. Za scenariusz do tego filmu, De Santis wsp\xc3\xb3lnie z Carlo Lizzanim otrzyma\xc5\x82 nominacj\xc4\x99 do Oscara. W nurt neorealistyczny wpisa\xc5\x82 si\xc4\x99 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc kolejnymi klasycznymi filmami: Nie ma pokoju pod oliwkami (1950) i Rzym, godzina 11 (1952). _NEWLINE_W latach 50. De Santis nakr\xc4\x99ci\xc5\x82 melodramat Dni mi\xc5\x82o\xc5\x9bci (1954) z Marcello Mastroiannim i Marin\xc4\x85 Vlady. Film ten przyni\xc3\xb3s\xc5\x82 mu Z\xc5\x82ot\xc4\x85 Muszl\xc4\x99 na MFF w San Sebasti\xc3\xa1n. Ostatnim wa\xc5\xbcnym filmem w dorobku re\xc5\xbcysera by\xc5\x82a nakr\xc4\x99cona w koprodukcji z Jugos\xc5\x82awi\xc4\x85 Droga d\xc5\x82uga jak rok (1958). Obraz nominowano do Oscara dla najlepszego filmu nieangloj\xc4\x99zycznego i nagrodzono Z\xc5\x82otym Globem. Na planie tego filmu De Santis pozna\xc5\x82 swoj\xc4\x85 \xc5\xbcon\xc4\x99, serbsk\xc4\x85 aktork\xc4\x99 Gordan\xc4\x99 Mileti\xc4\x87, z kt\xc3\xb3r\xc4\x85 stanowili par\xc4\x99 a\xc5\xbc do jego \xc5\x9bmierci._NEWLINE_Jego kolejne dokonania nie wzbudzi\xc5\x82y ju\xc5\xbc specjalnego zainteresowania ani u krytyki, ani u publiczno\xc5\x9bci. De Santis zmar\xc5\x82 na atak serca w wieku 80 lat w Rzymie. We W\xc5\x82oszech og\xc5\x82oszono jednodniow\xc4\x85 \xc5\xbca\xc5\x82ob\xc4\x99 narodow\xc4\x85, a jego \xc5\xbcona i przyjaciele wkr\xc3\xb3tce p\xc3\xb3\xc5\xbaniej za\xc5\x82o\xc5\xbcyli fundacj\xc4\x99 jego imienia.'