b'\n_START_ARTICLE_\nIdo\xc5\x82ta\n_START_SECTION_\nHistoria\n_START_PARAGRAPH_\nPierwsze wzmianki o Ido\xc5\x82cie, historycznie znanej r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc jako Sapie\xc5\xbcyn, pochodz\xc4\x85 z XVI wieku. Pocz\xc4\x85tkowo nale\xc5\xbca\xc5\x82a do rodziny Massalskich: Iwana, jego c\xc3\xb3rki Bohdany i jej syn\xc3\xb3w Jerzego i Jana, kt\xc3\xb3rzy w 1598 roku sprzedali j\xc4\x85 braciom Janowi i Wawrzy\xc5\x84cowi Rudomina-Dusiatskim. Ci w 1600 roku sprzedali maj\xc4\x85tek Leonowi Sapie\xc5\xbce, w\xc5\x82a\xc5\x9bcicielowi klucza drujskiego. Od tej pory Ido\xc5\x82ta i okoliczne folwarki nale\xc5\xbca\xc5\x82y do rodziny Sapieh\xc3\xb3w linii czerejsko-r\xc3\xb3\xc5\xbca\xc5\x84skiej, do 1824 roku, kiedy to ks. Franciszek Sapieha sprzeda\xc5\x82 ten klucz J\xc3\xb3zefowi Mi\xc5\x82oszowi herbu Lubicz, miecznikowi kowie\xc5\x84skiemu, \xc5\xbconatemu z Joann\xc4\x85 Pawlikowsk\xc4\x85. Po nich Ido\xc5\x82t\xc4\x99 odziedziczy\xc5\x82 ich m\xc5\x82odszy syn Eugeniusz (1813\xe2\x80\x931885), \xc5\xbconaty z Emili\xc4\x85 z Targo\xc5\x84skich (?\xe2\x80\x931857). Ich dzieci: Eugeniusz (?\xe2\x80\x931908), J\xc3\xb3zef (?\xe2\x80\x931914) i Jadwiga byli kolejnymi dziedzicami maj\xc4\x85tku. W 1909 roku c\xc3\xb3rka J\xc3\xb3zefa Emilia sprzeda\xc5\x82a Ido\xc5\x82t\xc4\x99. W okresie mi\xc4\x99dzywojennym, do 1939 roku w\xc5\x82a\xc5\x9bcicielami maj\xc4\x85tku byli \xc5\x9awiderscy: Micha\xc5\x82 \xc5\x9awiderski mia\xc5\x82 tam 180 ha, Ignacy \xc5\x9awiderski \xe2\x80\x93 600 ha._NEWLINE_Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Ido\xc5\x82ta, wcze\xc5\x9bniej nale\xc5\xbc\xc4\x85ca do wojew\xc3\xb3dztwa wile\xc5\x84skiego Rzeczypospolitej, znalaz\xc5\x82a si\xc4\x99 na terenie powiatu dzi\xc5\x9bnie\xc5\x84skiego (ujezdu) guberni wile\xc5\x84skiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu si\xc4\x99 granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Ido\xc5\x82ta wr\xc3\xb3ci\xc5\x82a do Polski, znalaz\xc5\x82a si\xc4\x99 w gminie Druja, kt\xc3\xb3ra nale\xc5\xbca\xc5\x82a do powiatu dzi\xc5\x9bnie\xc5\x84skiego w wojew\xc3\xb3dztwie nowogr\xc3\xb3dzkim. 13 kwietnia 1922 roku gmina wraz z ca\xc5\x82ym powiatem dzi\xc5\x9bnie\xc5\x84skim zosta\xc5\x82a przy\xc5\x82\xc4\x85czona do Ziemi Wile\xc5\x84skiej, przekszta\xc5\x82conej 20 stycznia 1926 roku w wojew\xc3\xb3dztwo wile\xc5\x84skie. 1 stycznia 1926 roku gmin\xc4\x99 wy\xc5\x82\xc4\x85czono z powiatu dzi\xc5\x9bnie\xc5\x84skiego i przy\xc5\x82\xc4\x85czono do powiatu bras\xc5\x82awskiego w tym\xc5\xbce wojew\xc3\xb3dztwie. Od 1945 roku \xe2\x80\x93 w ZSRR, od 1991 roku \xe2\x80\x93 na terenie Republiki Bia\xc5\x82orusi._NEWLINE_Oko\xc5\x82o 1880 roku w folwarku mieszka\xc5\x82o 30 os\xc3\xb3b, 29 katolik\xc3\xb3w i 1 prawos\xc5\x82awny, w 1931 roku koloni\xc4\x99 zamieszkiwa\xc5\x82o 29 os\xc3\xb3b, a plebani\xc4\x99 \xe2\x80\x93 6. W 1997 roku w agromiasteczku mieszka\xc5\x82o 415 os\xc3\xb3b, a w 2009 \xe2\x80\x93 340._NEWLINE_W Ido\xc5\x82cie dzia\xc5\x82aj\xc4\x85: klub, biblioteka i poczta. W 1967 roku w pobli\xc5\xbcu kaplicy i dworu postawiono obelisk upami\xc4\x99tniaj\xc4\x85cy 13 \xc5\xbco\xc5\x82nierzy radzieckich, kt\xc3\xb3rzy zgin\xc4\x99li w czasie wielkiej wojny ojczy\xc5\xbanianej.\n_START_SECTION_\n\xc5\x9awi\xc4\x85tynie\n_START_PARAGRAPH_\nW 1862 roku zosta\xc5\x82a wzniesiona przez Eugeniusza Mi\xc5\x82osza murowana kaplica katolicka parafii drujskiej. Z\xc5\x82o\xc5\xbcy\xc5\x82 on w niej zw\xc5\x82oki \xc5\xbcony swej Emilii z Targo\xc5\x84skich. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej zosta\xc5\x82 w niej pochowany i on i jego dzieci. Kaplica ta stoi do dzi\xc5\x9b, mimo \xc5\xbce po II wojnie \xc5\x9bwiatowej zosta\xc5\x82a zdewastowana, a krypta grobowa \xe2\x80\x93 zniszczona. Jest to niewielki prostopad\xc5\x82o\xc5\x9bcienny budynek z pi\xc4\x99ciok\xc4\x85tn\xc4\x85 apsyd\xc4\x85 i bocznymi zakrystiami. Frontowa elewacja zwie\xc5\x84czona jest tr\xc3\xb3jk\xc4\x85tnym szczytem. Dach dwuspadowy. \xc5\x9aciany dekorowane s\xc4\x85 pilastrami, gzymsami i tryglifami. Nad frontonem g\xc3\xb3ruje drewniana wie\xc5\xbca, na planie kwadratu. Wn\xc4\x99trza s\xc4\x85 otynkowane na bia\xc5\x82o. Kaplica jest zabytkiem architektury p\xc3\xb3\xc5\xbanego klasycyzmu. Po jej zwrocie w 1990 roku mieszka\xc5\x84com, zosta\xc5\x82a odrestaurowana i obecnie s\xc5\x82u\xc5\xbcy im jako kaplica filialna pw. \xc5\x9bw. Jana Chrzciciela miejscowej parafii rzymskokatolickiej. Okoliczny cmentarz zosta\xc5\x82 zniszczony, pozosta\xc5\x82 jedynie jeden nagrobek: Konrada Mi\xc5\x82osza (1849\xe2\x80\x931852), zapewne syna Eugeniusza Mi\xc5\x82osza (starszego), z \xc5\xbceliwnym krzy\xc5\xbcem._NEWLINE_W latach 1937\xe2\x80\x931939 wybudowano tu ko\xc5\x9bci\xc3\xb3\xc5\x82 parafialny w stylu secesyjnym, nale\xc5\xbc\xc4\x85cy do parafii Matki Bo\xc5\xbcej Szkaplerznej w Ido\xc5\x82cie (Niepokalanego Pocz\xc4\x99cia Naj\xc5\x9bwi\xc4\x99tszej Panny Marii). Ko\xc5\x9bci\xc3\xb3\xc5\x82 nie zosta\xc5\x82 wyko\xc5\x84czony przed wybuchem II wojny \xc5\x9bwiatowej. Ksi\xc4\x85dz Boles\xc5\x82aw Gramz przyby\xc5\x82y do Ido\xc5\x82ty 2 sierpnia 1941 roku, doko\xc5\x84czy\xc5\x82 budow\xc4\x99 ko\xc5\x9bcio\xc5\x82a. Konsekrowano go w 1943 roku (inne \xc5\xbar\xc3\xb3d\xc5\x82a: 15 lipca 1942). Ksi\xc4\x85dz Gramz 8 czerwca 1944 roku zosta\xc5\x82 aresztowany przez policj\xc4\x99 bia\xc5\x82orusk\xc4\x85. Mia\xc5\x82 zosta\xc4\x87 zawieziony jako zak\xc5\x82adnik do Dryssy. Zosta\xc5\x82 zastrzelony po drodze, podczas pr\xc3\xb3by ucieczki. Pochowano go przy ko\xc5\x9bciele parafialnym._NEWLINE_Ko\xc5\x9bci\xc3\xb3\xc5\x82 istnieje do dzi\xc5\x9b, jest historyczno-kulturalnym zabytkiem architektury stylu modernistycznego Bia\xc5\x82orusi o numerze w rejestrze 213\xd0\x93000557._NEWLINE_Stoi r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc drewniana pebania z pocz\xc4\x85tk\xc3\xb3w XX wieku.\n_START_SECTION_\nDw\xc3\xb3r\n_START_PARAGRAPH_\nEugeniusz Mi\xc5\x82osz rozpocz\xc4\x85\xc5\x82 w 1860 roku (i bardzo szybko zako\xc5\x84czy\xc5\x82) w niewielkiej odleg\xc5\x82o\xc5\x9bci na zach\xc3\xb3d od brzegu jeziora Ido\xc5\x82ta budow\xc4\x99 letniej rezydencji (sta\xc5\x82a siedziba, tzw. \xe2\x80\x9eZamek\xe2\x80\x9d by\xc5\x82a w Drui). Jest to parterowy, murowany dw\xc3\xb3r, wzniesiony na planie prostok\xc4\x85ta, na niskiej podmur\xc3\xb3wce, kryj\xc4\x85cej rozleg\xc5\x82e piwnice, z pi\xc4\x99trow\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9bci\xc4\x85 \xc5\x9brodkow\xc4\x85, zwie\xc5\x84czon\xc4\x85 tr\xc3\xb3jk\xc4\x85tnym frontonem z p\xc3\xb3\xc5\x82okr\xc4\x85g\xc5\x82ym oculusem. Przed cz\xc4\x99\xc5\x9bci\xc4\x85 \xc5\x9brodkow\xc4\x85 stoi tr\xc3\xb3jakadowy portyk, na kt\xc3\xb3rego szczycie, na poziomie I pi\xc4\x99tra jest balkon z tralkow\xc4\x85 balustrad\xc4\x85. Na parterze \xc5\x9brodkowych pi\xc4\x99\xc4\x87 osi zaznaczonych jest p\xc5\x82ytkim ryzalitem ozdobionym boniowaniem, podobnie jak naro\xc5\xbcniki domu. Budynek jest przykryty g\xc5\x82adkim dachem (kiedy\xc5\x9b gontowym), nad cz\xc4\x99\xc5\x9bci\xc4\x85 \xc5\x9brodkow\xc4\x85 dwuspadowym, a nad skrzyd\xc5\x82ami \xe2\x80\x93 tr\xc3\xb3jspadowym._NEWLINE_Wn\xc4\x99trza dworu by\xc5\x82y zdobione gobelinami i obrazami portretowymi cz\xc5\x82onk\xc3\xb3w rodziny Mi\xc5\x82osz\xc3\xb3w. Istnia\xc5\x82a tu r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc bogato wyposa\xc5\xbcona biblioteka._NEWLINE_Po II wojnie \xc5\x9bwiatowej w zespole dworskim urz\xc4\x85dzono ko\xc5\x82choz, we dworze mie\xc5\x9bci\xc5\x82a si\xc4\x99 jego administracja. W latach 2005\xe2\x80\x932008 przeprowadzono remont dworu i obecnie mieszcz\xc4\x85 si\xc4\x99 tu biblioteka i klub wiejski._NEWLINE_Zachowa\xc5\x82y si\xc4\x99 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc inne obiekty zespo\xc5\x82u: pochodz\xc4\x85ca z drugiej po\xc5\x82owy XIX wieku oficyna przykryta dachem nacz\xc3\xb3\xc5\x82kowym i z werand\xc4\x85, kilka budynk\xc3\xb3w gospodarczych zbudowanych z kamienia polnego z dwuspadowymi dachami, w wi\xc4\x99kszo\xc5\x9bci w stanie ruiny.._NEWLINE_Na resztki parku dworskiego otaczaj\xc4\x85cego dw\xc3\xb3r sk\xc5\x82adaj\xc4\x85 si\xc4\x99 lipy, klony i kasztanowce._NEWLINE_Maj\xc4\x85tek Ido\xc5\x82ta zosta\xc5\x82 opisany w 11. tomie Dziej\xc3\xb3w rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.'