b'\n_START_ARTICLE_\nAmintore Fanfani\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nPo uko\xc5\x84czeniu studi\xc3\xb3w ekonomicznych na Katolickim Uniwersytecie Naj\xc5\x9bwi\xc4\x99tszego Serca w Mediolanie zosta\xc5\x82 wyk\xc5\x82adowc\xc4\x85 akademickim. Pracowa\xc5\x82 m.in. na uniwersytetach w Mediolanie i Rzymie (do 1983). Po II wojnie \xc5\x9bwiatowej zaanga\xc5\xbcowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w dzia\xc5\x82alno\xc5\x9b\xc4\x87 Chrze\xc5\x9bcija\xc5\x84skiej Demokracji. W latach 1954\xe2\x80\x931959 i 1973\xe2\x80\x931975 sta\xc5\x82 na jej czele, pe\xc5\x82ni\xc4\x85c funkcj\xc4\x99 jej sekretarza generalnego._NEWLINE_W 1946 zosta\xc5\x82 wybrany do zgromadzenia konstytucyjnego, w kt\xc3\xb3rym zasiada\xc5\x82 do 1948. Nast\xc4\x99pnie uzyska\xc5\x82 mandat pos\xc5\x82a do Izby Deputowanych, z powodzeniem ubiegaj\xc4\x85c si\xc4\x99 o reelekcj\xc4\x99 w kolejnych wyborach krajowych._NEWLINE_Od maja 1947 do stycznia 1950 zajmowa\xc5\x82 stanowisko ministra pracy i ochrony socjalnej. W lipcu 1951 wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do sk\xc5\x82adu rady ministr\xc3\xb3w jako minister rolnictwa (do lipca 1953). Nast\xc4\x99pnie do stycznia 1954 by\xc5\x82 ministrem spraw wewn\xc4\x99trznych. W styczniu 1954 zosta\xc5\x82 po raz pierwszy premierem (najm\xc5\x82odszym w historii republika\xc5\x84skich W\xc5\x82och do 1987, kiedy to urz\xc4\x85d ten obj\xc4\x85\xc5\x82 Giovanni Goria). Jego gabinet przetrwa\xc5\x82 w\xc3\xb3wczas kilkana\xc5\x9bcie dni (od 18 stycznia do 30 stycznia). 1 lipca 1958 ponownie stan\xc4\x85\xc5\x82 na czele rz\xc4\x85du (w koalicji chadecji z socjalistami), w kt\xc3\xb3rym obj\xc4\x85\xc5\x82 jednocze\xc5\x9bnie tek\xc4\x99 ministra spraw zagranicznych. Ust\xc4\x85pi\xc5\x82 15 lutego 1959. Trzeci gabinet stworzy\xc5\x82 26 lipca 1960, a czwarty bezpo\xc5\x9brednio po nim, tj. 21 lutego 1962, pe\xc5\x82ni\xc4\x85c tym razem funkcj\xc4\x99 premiera do 21 czerwca 1963._NEWLINE_W 1964 jego kandydatur\xc4\x99 wysuni\xc4\x99to na urz\xc4\x85d prezydenta Republiki W\xc5\x82oskiej. Od marca do grudnia 1965 i od lutego 1966 do czerwca 1968 ponownie by\xc5\x82 ministrem spraw zagranicznych. W latach 1965\xe2\x80\x931966 by\xc5\x82 przewodnicz\xc4\x85cym Zgromadzenia Og\xc3\xb3lnego ONZ._NEWLINE_W 1968 Amintore Fanfani zosta\xc5\x82 wybrany do Senatu V kadencji, wybrano go na przewodnicz\xc4\x85cego wy\xc5\xbcszej izby w\xc5\x82oskiego parlamentu (do 1973). W 1972 prezydent Giovanni Leone w uznaniu zas\xc5\x82ug naukowych i spo\xc5\x82ecznych powierzy\xc5\x82 mu godno\xc5\x9b\xc4\x87 do\xc5\xbcywotniego senatora. Mandat senatora wykonywa\xc5\x82 nadal w ramach V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XII i XIII kadencji. By\xc5\x82 jego przewodnicz\xc4\x85cym tak\xc5\xbce w latach 1976\xe2\x80\x931982 i 1985\xe2\x80\x931987. W 1978 wykonywa\xc5\x82 obowi\xc4\x85zki prezydenckie po rezygnacji Giovanniego Leone przed ko\xc5\x84cem kadencji._NEWLINE_W grudniu 1982 obj\xc4\x85\xc5\x82 przewodnictwo w radzie czterech partii wsp\xc3\xb3\xc5\x82rz\xc4\x85dz\xc4\x85cych (chadek\xc3\xb3w, socjaldemokrat\xc3\xb3w, libera\xc5\x82\xc3\xb3w i socjalist\xc3\xb3w), funkcj\xc4\x99 t\xc4\x99 pe\xc5\x82ni\xc5\x82 do czerwca 1983. Od 1 grudnia 1982 do 4 sierpnia 1983 kierowa\xc5\x82 swoim pi\xc4\x85tym gabinetem. Po raz ostatni by\xc5\x82 premierem od 17 kwietnia do 28 lipca 1987. Do kwietnia 1988 zajmowa\xc5\x82 stanowisko ministra spraw wewn\xc4\x99trznych, a nast\xc4\x99pnie do lipca 1989 by\xc5\x82 ministrem ds. bud\xc5\xbcetu. By\xc5\x82a to jego ostatnia funkcja rz\xc4\x85dowa. Amintore Fanfani do \xc5\x9bmierci pozosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Senatu, od 1994 nale\xc5\xbca\xc5\x82 do powo\xc5\x82anej po rozpadzie chadecji W\xc5\x82oskiej Partii Ludowej.'