b'\n_START_ARTICLE_\nRzuty\n_START_PARAGRAPH_\nRzuty \xe2\x80\x93 esej filozoficzno-literacki Antoniego Lange z 1905. Dzie\xc5\x82o opr\xc3\xb3cz og\xc3\xb3lnych dywagacji na temat istoty wiersza (liczne nawi\xc4\x85zania do St\xc3\xa9phane Mallarm\xc3\xa9go), zawiera pr\xc3\xb3b\xc4\x99 filozoficznego manifestu samego tw\xc3\xb3rcy. Lange pisze min.: "Najpot\xc4\x99\xc5\xbcniejszym by\xc5\x82by ten poeta, kt\xc3\xb3ry by umia\xc5\x82 przej\xc5\x9b\xc4\x87 przez \xc5\xbcycie niewidzialny i nieznany nikomu, gdy\xc5\xbc jego g\xc5\x82os za \xc5\xbcycia brzmia\xc5\x82by jako g\xc5\x82os zza grobu. Pot\xc4\x99\xc5\xbcniejsz\xc4\x85 jest w\xc5\x82adza umar\xc5\x82ych ni\xc5\xbc \xc5\xbcywych \xe2\x80\x93 poniewa\xc5\xbc dan\xc4\x85 im jest wiekuista niewidzialno\xc5\x9b\xc4\x87 i bezpowrotno\xc5\x9b\xc4\x87". Wa\xc5\xbcnym elementem dzie\xc5\x82a jest rozrachunek z dziedzictwem polskiego romantyzmu, w\xc5\x82asnym pokoleniem (modernizm, dekadenci) histori\xc4\x85 polskiej literatury na tle literatury europejskiej i \xc5\x9bwiatowej.'