b'\n_START_ARTICLE_\nPreludium i fuga B-dur nr 21, I tom "Das Wohltemperierte Clavier"\n_START_PARAGRAPH_\nPreludium i fuga B-dur nr 21 (BWV 866) \xe2\x80\x93 utw\xc3\xb3r z pierwszego tomu "Das Wohltemperierte Klavier" Johanna Sebastiana Bacha z\xc5\x82o\xc5\xbcony z dw\xc3\xb3ch r\xc3\xb3\xc5\xbcnych cz\xc4\x99\xc5\x9bci: wirtuozyjnego preludium i \xc5\xbcartobliwej trzyg\xc5\x82osowej fugi.\n_START_SECTION_\nPreludium\n_START_PARAGRAPH_\nW pierwszej cz\xc4\x99\xc5\x9bci preludium wyst\xc4\x99puje powtarzana trzydziestodw\xc3\xb3jkowa figura przeplatana dynamicznymi gamami. Potem nast\xc4\x99puje coda sk\xc5\x82adaj\xc4\x85ca si\xc4\x99 z akord\xc3\xb3w zmniejszonych (zbudowanych z ma\xc5\x82ych tercji) \xe2\x80\x93 molowych tonik i dominant z obni\xc5\xbcon\xc4\x85 kwint\xc4\x85 i dodan\xc4\x85 sekst\xc4\x85. Akordy s\xc4\x85 przeplatane pasa\xc5\xbcami i gamami. W ko\xc5\x84cowej cz\xc4\x99\xc5\x9bci cody powracaj\xc4\x85 pocz\xc4\x85tkowe figury trzydziestodw\xc3\xb3jkowe. Pojawiaj\xc4\x85 si\xc4\x99 w oktawie wielkiej, a potem w diminuendzie szybko przechodz\xc4\x85 przez oktaw\xc4\x99 ma\xc5\x82\xc4\x85 i razkre\xc5\x9bln\xc4\x85, przebywaj\xc4\x85 prawie ca\xc5\x82\xc4\x85 oktaw\xc4\x99 dwukre\xc5\x9bln\xc4\x85 i w ko\xc5\x84cu nast\xc4\x99puje tonika, kt\xc3\xb3ra ko\xc5\x84czy ca\xc5\x82y utw\xc3\xb3r. W niekt\xc3\xb3rych wydaniach po ostatnim B dwukre\xc5\x9blnym nast\xc4\x99puje zdwojone B w basie.\n_START_SECTION_\nFuga\n_START_PARAGRAPH_\nTemat rozpoczyna si\xc4\x99 dominant\xc4\x85 \xe2\x80\x93 F. Na pocz\xc4\x85tku s\xc4\x85 staccatowe \xc3\xb3semki uk\xc5\x82adaj\xc4\x85ce si\xc4\x99 w figur\xc4\x99 przypominaj\xc4\x85c\xc4\x85 rzut melodyczny z \xc3\xb3smej inwencji dwug\xc5\x82osowej. Po nich nast\xc4\x99puje po dwakro\xc4\x87 powt\xc3\xb3rzona melodia z\xc5\x82o\xc5\xbcona z szesnastek._NEWLINE_Drugi g\xc5\x82os wchodzi o kwint\xc4\x99 ni\xc5\xbcej \xe2\x80\x93 jest to odpowied\xc5\xba tonalna. Kontrapunkt (kt\xc3\xb3ry jest w utworze sta\xc5\x82y) sk\xc5\x82ada si\xc4\x99 z \xc3\xb3semek, kilkakrotnie przed\xc5\x82u\xc5\xbconych \xc5\x82ukami i dw\xc3\xb3ch niewielkich grup szesnastek. Kiedy w temacie s\xc5\x82ycha\xc4\x87 powt\xc3\xb3rzon\xc4\x85 melodi\xc4\x99 szesnastkow\xc4\x85, w kontrapunkcie nast\xc4\x99puj\xc4\x85 nuty ostinato w grupach po cztery przedzielone grupami szesnastek._NEWLINE_Trzeci g\xc5\x82os wchodzi o oktaw\xc4\x99 ni\xc5\xbcej od pierwszego. Po zako\xc5\x84czeniu tematu najwy\xc5\xbcszy g\xc5\x82os gra \xc5\x82\xc4\x85cznik zewn\xc4\x99trzny oparty na melodii szesnastkowej z drugiej cz\xc4\x99\xc5\x9bci, czyli codetty tematu._NEWLINE_Gdy ko\xc5\x84czy si\xc4\x99 ekspozycja i \xc5\x82\xc4\x85cznik zewn\xc4\x99trzny, g\xc5\x82osy przechodz\xc4\x85 przez kilka zar\xc3\xb3wno pokrewnych jak i niepokrewnych B-dur tonacji durowych (np. F-dur, G-dur), molowych eolskich (np. a-moll) oraz molowych harmonicznych (np. d-moll z cis, c-moll z h), a wtedy nast\xc4\x99puje coda.\n_START_SECTION_\nCiekawostka\n_START_PARAGRAPH_\nW fudze nie wyst\xc4\x99puje ani stretto, ani inwersja. Bach stworzy\xc5\x82 wi\xc4\x99c to kapi\xc4\x85ce wr\xc4\x99cz od bogactwa i przepychu dzie\xc5\x82o bardzo prostymi \xc5\x9brodkami._NEWLINE_Fuga B-dur z pierwszego tomu jest jedynym utworem z wszystkich 96 zamieszczonych w "Das Wohltemperierte Clavier" oznaczonym "scherzando", co wskazuje, \xc5\xbce utw\xc3\xb3r winien by\xc4\x87 grany \xc5\xbcartobliwie, z werw\xc4\x85 i rado\xc5\x9bci\xc4\x85.'