b"\n_START_ARTICLE_\nDark Magus: Live at Carnegie Hall\n_START_SECTION_\nCharakter albumu\n_START_PARAGRAPH_\nTen koncertowy album Davisa zosta\xc5\x82 nagrany 30 marca 1974 r. przez nonet Milesa Davisa. Sk\xc5\x82ad nonetu jest o tyle ciekawy, \xc5\xbce nie ma w nim ani jednego klawiszowca, a gra a\xc5\xbc trzech gitarzyst\xc3\xb3w, z kt\xc3\xb3rych dwu \xe2\x80\x93 Reggie Lucas i Pete Cosey \xe2\x80\x93 na pewno pasowa\xc5\x82o do charakteru \xc3\xb3wczesnej muzyki Davisa, a trzeci \xe2\x80\x93 Dominique Gaumont \xe2\x80\x93 graj\xc4\x85cy w stylu Hendriksa i u\xc5\xbcywaj\xc4\x85cy efekt\xc3\xb3w, i ich nadu\xc5\xbcywaj\xc4\x85cy \xe2\x80\x93 pasowa\xc5\x82 zdecydowanie mniej. Jego ekspansywno\xc5\x9b\xc4\x87 zmusi\xc5\x82a Lucasa i Coseya do wycofania si\xc4\x99. Dlatego w kilku momentach Davis bezpardonowo ucina jego sola._NEWLINE_Rytmicznie album osadzony jest w funku, jak wiele nagra\xc5\x84 dokonanych z Michaelem Hendersonem. Spora cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 muzyki ma do\xc5\x9b\xc4\x87 mroczny charakter i st\xc4\x85d zapewne tytu\xc5\x82 albumu._NEWLINE_Jedn\xc4\x85 z istotnych cech albumu jest niezwykle wyrafinowana i odkrywcza gra sekcji rytmicznej skontrastowanej z nie najlepsz\xc4\x85 form\xc4\x85 do\xc5\x9b\xc4\x87 schematycznie graj\xc4\x85cych saksofonist\xc3\xb3w._NEWLINE_Zasadniczo prawie ten sk\xc5\x82ad muzyk\xc3\xb3w nagra dwa nast\xc4\x99pne albumy Pangae\xc4\x99 i Aghart\xc4\x99. Najwa\xc5\xbcniejsz\xc4\x85 zmian\xc4\x85 b\xc4\x99dzie wej\xc5\x9bcie do grupy saksofonisty Sonny'ego Fortune'a."