b'\n_START_ARTICLE_\nTrematomus newnesi\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek zosta\xc5\x82 opisany naukowo przez brytyjskiego zoologa belgijskiego pochodzenia George\xe2\x80\x99a Alberta Boulengera w 1902, kt\xc3\xb3ry umie\xc5\x9bci\xc5\x82 go w rodzaju Trematomus. Do 2018 wi\xc4\x99kszo\xc5\x9b\xc4\x87 ichtiolog\xc3\xb3w nie podwa\xc5\xbca\xc5\x82a tej klasyfikacji. A. W. Baluszkin w swojej pracy z 2000 umie\xc5\x9bci\xc5\x82 gatunek w rodzaju Pseudotrematomus. Epitet gatunkowy zosta\xc5\x82 nadany na cze\xc5\x9b\xc4\x87 George\xe2\x80\x99a Newnesa, sponsora brytyjskiej ekspedycji na Antarktyd\xc4\x99 w 1899.\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\nT. newnesi jest ryb\xc4\x85 morsk\xc4\x85 wyst\xc4\x99puj\xc4\x85c\xc4\x85 w Oceanie Po\xc5\x82udniowym, gdzie jest szeroko rozpowszechniona (ca\xc5\x82a rodzina nototeniowatych jest endemiczna dla w\xc3\xb3d antarktycznych i subantarktycznych), od zachodniej Antarktydy, przez Morze Weddella, zachodnie wybrze\xc5\xbce P\xc3\xb3\xc5\x82wyspu Antarktycznego, Szetlandy Po\xc5\x82udniowe (Elephant Island), Orkady Po\xc5\x82udniowe, po Morze Davisa i Morze Rossa. W podziale na regiony rybo\xc5\x82\xc3\xb3wstwa FAO (ang. FAO Major Fishing Areas) notowany w regionach 48, 58 i 88, tj. w antarktycznych strefach ocean\xc3\xb3w: Atlantyckiego, Indyjskiego i Pacyfiku._NEWLINE_Bytuje zazwyczaj w p\xc5\x82ytkich wodach blisko brzegu, najcz\xc4\x99\xc5\x9bciej w strefie p\xc5\x82ywowej. Prowadzi przydenny tryb \xc5\xbcycia, do g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9bci 400\xc2\xa0m. Najobficiej wyst\xc4\x99puje jednak na g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9bci 20\xe2\x80\x9350\xc2\xa0m.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nCia\xc5\x82o wrzecionowate. Osi\xc4\x85ga do 20\xc2\xa0cm d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci ca\xc5\x82kowitej. Wymiary przyk\xc5\x82adowego osobnika w odniesieniu do d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci ca\xc5\x82kowitej: d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 standardowa \xe2\x80\x93 88,3%, g\xc5\x82\xc4\x99boko\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a \xe2\x80\x93 22,4%, d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 g\xc5\x82owy \xe2\x80\x93 27%. \xc5\x9arednica oka \xe2\x80\x93 21,1% d\xc5\x82ugo\xc5\x9bci g\xc5\x82owy. Ma dwie p\xc5\x82etwy grzbietowe, z \xc5\x82\xc4\x85cznie 5\xe2\x80\x938 promieniami twardymi i 29\xe2\x80\x9338 promieniami mi\xc4\x99kkimi, przednia wyra\xc5\xbanie kr\xc3\xb3tsza od tylnej. Jedna p\xc5\x82etwa odbytowa, d\xc5\x82uga i niska, z 29\xe2\x80\x9336 promieniami mi\xc4\x99kkimi. P\xc5\x82etwa ogonowa \xc5\x9bci\xc4\x99ta. P\xc5\x82etwy piersiowe z 24\xe2\x80\x9327 promieniami. Cia\xc5\x82o pokryte drobnymi \xc5\x82uskami ktenoidalnymi (grzebykowatymi). W\xc5\x9br\xc3\xb3d innych nototeniowc\xc3\xb3w wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia si\xc4\x99 wysok\xc4\x85 plastyczno\xc5\x9bci\xc4\x85 fenotypow\xc4\x85.\n_START_SECTION_\nZachowanie i od\xc5\xbcywianie\n_START_PARAGRAPH_\nOkres godowy w Morzu Rossa trwa od marca do kwietnia. Ikra denna._NEWLINE_\xc5\xbbywi si\xc4\x99 g\xc5\x82\xc3\xb3wnie bezkr\xc4\x99gowcami: obunogami, m.in. z rodzaju Hyperiidae, r\xc3\xb3wnonogami, wid\xc5\x82onogami (m.in. Calanoides acutus, Calanus propinquus), szcz\xc4\x99tkami (m.in. Euphausia crystallorophias, Euphausia superba), wieloszczetami, \xc5\x9blimakami. Ona sama z kolei stanowi pokarm dla m.in. kormorana niebieskookiego (Phalacrocorax atriceps).\n_START_SECTION_\nPaso\xc5\xbcyty\n_START_PARAGRAPH_\nPrawdopodobnie gatunek ten ma du\xc5\xbce znaczenie w cyklu \xc5\xbcyciowym paso\xc5\xbcyt\xc3\xb3w w\xc3\xb3d antarktycznych. W\xc5\x9br\xc3\xb3d stwierdzonych paso\xc5\xbcyt\xc3\xb3w wyst\xc4\x99powa\xc5\x82y: przywry wn\xc4\x99trzniaki (Macvicaria pennelli, Neolebouria terranovaensis, Genolinea bowersi, Elytrophalloides oatesi), kolcog\xc5\x82owy (Metacanthocephalus campbelli, M. johnstoni), larwy tasiemc\xc3\xb3w i nicieni.\n_START_SECTION_\nZnaczenie gospodarcze\n_START_PARAGRAPH_\nRyba bez znaczenia gospodarczego.'