b'\n_START_ARTICLE_\nUwe-Jens Mey\n_START_SECTION_\nKariera\n_START_PARAGRAPH_\nDo zjednoczenia Niemiec reprezentowa\xc5\x82 barwy NRD. Specjalizowa\xc5\x82 si\xc4\x99 w dystansach sprinterskich. Pierwszy medal na arenie mi\xc4\x99dzynarodowej zdoby\xc5\x82 w 1988 roku, kiedy zaj\xc4\x85\xc5\x82 drugie miejsce na mistrzostwach \xc5\x9bwiata w wieloboju sprinterskim w West Allis, gdzie przegra\xc5\x82 tylko z Danem Jansenem z USA. Wynik ten powt\xc3\xb3rzy\xc5\x82 na mistrzostwach w Heerenveen w 1989 roku oraz rozgrywanych dwa lata p\xc3\xb3\xc5\xbaniej mistrzostwach w Inzell, w obu przypadkach ulegaj\xc4\x85c tylko z reprezentuj\xc4\x85cym ZSRR Iharem \xc5\xbbalazouskim. W 1988 roku bra\xc5\x82 tak\xc5\xbce udzia\xc5\x82 w igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie zwyci\xc4\x99\xc5\xbcy\xc5\x82 w biegu na 500 m, a na dwukrotnie d\xc5\x82u\xc5\xbcszym dystansie by\xc5\x82 drugi za Niko\xc5\x82ajem Gulajewem z ZSRR. Ostatnie trofeum wywalczy\xc5\x82 podczas igrzysk w Albertville w 1992 roku, gdzie ponownie zwyci\xc4\x99\xc5\xbcy\xc5\x82 w biegu na 500 m. Ponadto trzykrotnie zwyci\xc4\x99\xc5\xbca\xc5\x82 w klasyfikacji generalnej Pucharu \xc5\x9awiata na dystansie 500 m oraz dwukrotnie na dystansie 1000 m._NEWLINE_Dwa razy bi\xc5\x82 rekordy \xc5\x9bwiata.'