b"\n_START_ARTICLE_\nTony Aubin\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nW latach 1925-1930 studiowa\xc5\x82 pod kierunkiem No\xc3\xabla Gallona i Paula Dukasa w Konserwatorium Paryskim, nast\xc4\x99pnie w latach 1934-1935 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 kompozycji u Philippe Gauberta. W 1930 roku zosta\xc5\x82 odznaczony Prix de Rome za kantat\xc4\x99 Act\xc3\xa9on. Od 1945 do 1960 roku by\xc5\x82 dyrygentem radia francuskiego. Prowadzi\xc5\x82 tak\xc5\xbce klas\xc4\x99 kompozycji w Konserwatorium Paryskim, do jego uczni\xc3\xb3w nale\xc5\xbceli m.in. Olivier Alain i Marius Constant. W 1969 roku zosta\xc5\x82 cz\xc5\x82onkiem Acad\xc3\xa9mie des Beaux-Arts, cz\xc4\x99\xc5\x9bci Institut de France._NEWLINE_Skomponowa\xc5\x82 m.in. 2 symfonie (1937 i 1957), Suite danoise na orkiestr\xc4\x99 (1945), Cantil\xc3\xa8ne vari\xc3\xa9e na wiolonczel\xc4\x99 i orkiestr\xc4\x99 (1944), Suite \xc3\xa9olienne na flet, klarnet i orkiestr\xc4\x99 smyczkow\xc4\x85 (1958), kwartet smyczkowy (1930), Brughiera na fagot i fortepian (1966) i oratorium Jeanne d'Arc \xc3\xa0 Orl\xc3\xa9ans (1940). Pisa\xc5\x82 tak\xc5\xbce balety oparte na muzyce Schuberta, Rossiniego i Brahmsa. Muzyka Aubina utrzymana by\xc5\x82a w stylu akademickim, z wyra\xc5\xbanymi nawi\xc4\x85zaniami w zakresie stosowanych \xc5\x9brodk\xc3\xb3w muzycznych do tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9bci Dukasa i Ravela."