b'\n_START_ARTICLE_\nEdgar Meyer\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzony 5 marca 1960 r. w Bonn, w \xc5\xbcydowskiej rodzinie (w 1911 r. zosta\xc5\x82 ewangelikiem). Studiowa\xc5\x82 fizyk\xc4\x99 w Monachium i Berlinie, a w 1903 r. doktoryzowa\xc5\x82 si\xc4\x99 u Emila Warburga. Od 1907 do 1909 r. by\xc5\x82 u Alfreda Kleinera asystentem na Uniwersytecie w Zurychu, a w 1908 r. uzyska\xc5\x82 tam habilitacj\xc4\x99. W latach 1909\xe2\x80\x931911 pracowa\xc5\x82 w Akwizgranie u Johannesa Starka, po czym zosta\xc5\x82 profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie w Tybindze. Po wymuszonym przez chorob\xc4\x99 odej\xc5\x9bciu dyrektora Kleinera otrzyma\xc5\x82 posad\xc4\x99 dyrektora Instytutu Fizyki w Zurychu i zajmowa\xc5\x82 je do 1949 r., gdy przeszed\xc5\x82 na emerytur\xc4\x99._NEWLINE_Meyer prowadzi\xc5\x82 badania nad natur\xc4\x85 promieniowania gamma, zjawiskiem fotoelektrycznym, ultrad\xc5\xbawi\xc4\x99kami, spektroskopi\xc4\x85 w ultrafiolecie i \xc5\x9bwietle widzialnym oraz przepuszczalno\xc5\x9bci\xc4\x85 atmosfery ziemskiej dla promieniowania ultrafioletowego S\xc5\x82o\xc5\x84ca w zakresie mi\xc4\x99dzy pasmami absorpcji ozonu i tlenu._NEWLINE_Zmar\xc5\x82 29 lutego 1960 r. w Zurychu.'