b'\n_START_ARTICLE_\nRozella \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tolica\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisali Coenraad Jacob Temminck i Heinrich Kuhl w 1820 na \xc5\x82amach Nova acta Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Germanicae Naturae Curiosorum. Nowemu gatunkowi nadali nazw\xc4\x99 Psittacus icterotis. Pocz\xc4\x85tkowo opis przypisywano jedynie Kuhlowi, jednak wersja z dwoma autorami jest poprawna. Holotyp pochodzi\xc5\x82 z Albany (po\xc5\x82udniowo-zachodnia Australia Zachodnia). Obecnie (2017) Mi\xc4\x99dzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza rozell\xc4\x99 \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tolic\xc4\x85 w rodzaju Platycercus. Wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia 2 podgatunki: nominatywny i P. i. xanthogenys, opisany po raz pierwszy w 1891 przez Salvadoriego na podstawie holotypu nieznanego pochodzenia; pocz\xc4\x85tkowo by\xc5\x82 w kolekcji Goulda, potem przeszed\xc5\x82 w posiadanie Muzeum Historii Naturalnej w Londynie (w\xc3\xb3wczas British Museum).\n_START_SECTION_\nZasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania\n_START_PARAGRAPH_\nPrzedstawiciele podgatunku nominatywnego zamieszkuj\xc4\x85 wybrze\xc5\xbce po\xc5\x82udniowo-zachodniej Australii, natomiast ptaki podgatunku P. i. xanthogenys suchszy od wybrze\xc5\xbca interior po\xc5\x82udniowej Australii; jest strefa, w kt\xc3\xb3rej ptaki obydwu podgatunk\xc3\xb3w spotykaj\xc4\x85 si\xc4\x99. S\xc4\x85 to jedyne rozelle wyst\xc4\x99puj\xc4\x85ce na wymienionym obszarze. Niekiedy spotka\xc4\x87 je mo\xc5\xbcna w parkach w Perth. BirdLife International szacuje ca\xc5\x82kowity zasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania na 308 tys. km\xc2\xb2.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a wynosi 25\xe2\x80\x9330 cm, masa cia\xc5\x82a 52\xe2\x80\x9380 g. D\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 skrzyd\xc5\x82a wynosi 130\xe2\x80\x93150 mm, d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 ogona 212\xe2\x80\x93249 mm, g\xc3\xb3rnej kraw\xc4\x99dzi dzioba 12\xe2\x80\x9315 mm, skoku 17\xe2\x80\x9320 mm. Opis dotyczy ptak\xc3\xb3w podgatunku nominatywnego. Pi\xc3\xb3ra na g\xc5\x82owie szkar\xc5\x82atna, widoczna jasno\xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82ta plama na policzku i gardle. Grzbiet czarny, w g\xc3\xb3rnej cz\xc4\x99\xc5\x9bci grzbietu kraw\xc4\x99dzie pi\xc3\xb3r czerwone (u starszych ptak\xc3\xb3w), w \xc5\x9brodkowej \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tozielone i czerwone, zielone w ni\xc5\xbcszej. Kuper ciemnozielony z rdzawym nalotem, bardziej widocznym u samic. Zgi\xc4\x99cie skrzyd\xc5\x82a niebieskie. Pokrywy skrzyd\xc5\x82owe czarne z zielonymi kraw\xc4\x99dziami, zewn\xc4\x99trzne pokrywy skrzyd\xc5\x82owe \xc5\x9brednie i wi\xc4\x99ksze niebieskie. Lotki s\xc4\x85 czarniawe z niebieskimi kraw\xc4\x99dziami zewn\xc4\x99trznych chor\xc4\x85giewek, lotki II rz\xc4\x99du podobne, ale z niebiesko-zielonymi kraw\xc4\x99dziami. U niekt\xc3\xb3rych samc\xc3\xb3w wyst\xc4\x99puje jasny pasek skrzyd\xc5\x82owy. Sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a szkar\xc5\x82atny. Ogon u nasady ciemnozielony, kolor przechodzi w niebieski ku ko\xc5\x84cowi. Sp\xc3\xb3d ogona jasnoniebieski z bia\xc5\x82\xc4\x85 ko\xc5\x84c\xc3\xb3wk\xc4\x85. U samic plama na policzku jest nieco bardziej matowa, pi\xc3\xb3ra na g\xc5\x82owie, obok bok\xc3\xb3w gard\xc5\x82a, na piersi i po bokach cia\xc5\x82a. Ponadto pi\xc3\xb3ra na ich grzbiecie nie maj\xc4\x85 czerwonych kraw\xc4\x99dzi. Osobniki m\xc5\x82odociane zyskuj\xc4\x85 doros\xc5\x82e upierzenie w wieku 14 miesi\xc4\x99cy._NEWLINE_Ptaki podgatunku P. i. xanthogenys wyr\xc3\xb3\xc5\xbcniaj\xc4\x85 si\xc4\x99 ja\xc5\x9bniejszym upierzeniem, samce maj\xc4\x85 szersze czerwone kraw\xc4\x99dzie pi\xc3\xb3r na grzbiecie; zielone cz\xc4\x99\xc5\x9bci grzbietu s\xc4\x85 bardziej szare. Na ogonie brak zielonej barwy.\n_START_SECTION_\nEkologia i zachowanie\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\x9arodowiskiem \xc5\xbcycia rozelli \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tolicych s\xc4\x85 otwarte lasy eukaliptus\xc3\xb3w, nadrzeczne zadrzewienia (np. Eucalyptus marginata), tereny upraw, sady, miasta, przecinki, okolice dr\xc3\xb3g, ogrody, pastwiska, sawanna i zakrzewienia; unikaj\xc4\x85 wrzosowisk. Przebywaj\xc4\x85 w parach lub ma\xc5\x82ych grupkach, tworz\xc4\x85 wi\xc4\x99ksze stada przy obfitych \xc5\xbar\xc3\xb3d\xc5\x82ach pokarmu. \xc5\xbbywi\xc4\x85 si\xc4\x99 nasionami traw, owadami, owocami, w tym jagodami, kwiatami, nektarem i p\xc4\x85kami kwiatowymi.\n_START_SECTION_\nL\xc4\x99gi\n_START_PARAGRAPH_\nOkres l\xc4\x99gowy trwa od sierpnia do grudnia. Gniazdo mie\xc5\x9bci si\xc4\x99 w dziupli drzewa, cz\xc4\x99sto E. salmonophloia albo E. wandoo. Wy\xc5\x9bci\xc3\xb3\xc5\x82k\xc4\x99 stanowi\xc4\x85 rozk\xc5\x82adaj\xc4\x85ce si\xc4\x99 wi\xc3\xb3ry. Zniesienie liczy 3\xe2\x80\x937 (zwykle 5) jaj. Inkubacja trwa oko\xc5\x82o 20 dni; wysiaduje samica, karmiona w tym czasie przez samca. M\xc5\x82ode opierzaj\xc4\x85 si\xc4\x99 po oko\xc5\x82o 30 dniach \xc5\xbcycia.\n_START_SECTION_\nStatus\n_START_PARAGRAPH_\nIUCN uznaje rozell\xc4\x99 \xc5\xbc\xc3\xb3\xc5\x82tolic\xc4\x85 za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2017). Trend populacji oceniany jest jako spadkowy ze wzgl\xc4\x99du na niszczenie \xc5\x9brodowiska. BirdLife International wymienia 11 ostoi ptak\xc3\xb3w IBA, w kt\xc3\xb3rych odnotowano te papugi; s\xc4\x85 to m.in. okolice jeziora Magenta (le\xc5\xbc\xc4\x85cego w obszarze Wheatbelt), Stirling Range, Rezerwat przyrody Dragon Rocks czy Two Peoples Bay and Mount Manypeaks (ostoja obejmuj\xc4\x85ca Rezerwat przyrody Two Peoples Bay i Mount Manypeaks).'