b'\n_START_ARTICLE_\nMartin van der Borgh\n_START_SECTION_\nKariera\n_START_PARAGRAPH_\nNajwi\xc4\x99kszy sukces w karierze Martin van der Borgh osi\xc4\x85gn\xc4\x85\xc5\x82 w 1954 roku, kiedy zdoby\xc5\x82 br\xc4\x85zowy medal w wy\xc5\x9bcigu ze startu wsp\xc3\xb3lnego amator\xc3\xb3w podczas mistrzostw \xc5\x9bwiata w Solingen. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Belg Emiel Van Cauter oraz Du\xc5\x84czyk Hans Andresen. By\xc5\x82 to jednak jedyny medal wywalczony przez van der Borgha na mi\xc4\x99dzynarodowej imprezie tej rangi. W tym samym roku wygra\xc5\x82 holenderski Ronde van Limburg, w 1960 roku belgijski Ronde van Haspengouw, a rok p\xc3\xb3\xc5\xbaniej zwyci\xc4\x99\xc5\xbcy\xc5\x82 we francuskim Tour du Nord. By\xc5\x82 tak\xc5\xbce trzeci w klasyfikacji generalnej Tour de Luxembourg w 1963 roku. Trzykrotnie startowa\xc5\x82 w Tour de France, ale tylko raz dotar\xc5\x82 do mety \xe2\x80\x93 w 1960 roku zaj\xc4\x85\xc5\x82 34. miejsce w klasyfikacji generalnej. Nigdy nie wyst\xc4\x85pi\xc5\x82 na igrzyskach olimpijskich. Jako zawodowiec startowa\xc5\x82 w 1957\xe2\x80\x931964.'