b'\n_START_ARTICLE_\nChad\xc5\xbcy-Umar Mamsurow\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbyciorys\n_START_PARAGRAPH_\nUrodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 w osetyjskiej rodzinie ch\xc5\x82opskiej. W czerwcu 1918 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Armii Czerwonej, s\xc5\x82u\xc5\xbcy\xc5\x82 w jednostkach kawalerii 11 Armii, uczestniczy\xc5\x82 w wojnie domowej w Rosji, od marca 1920 w sk\xc5\x82adzie grupy operacyjnej Czeki likwiduj\xc4\x85cej oddzia\xc5\x82y bia\xc5\x82ych w obwodzie terskim. W marcu 1920 wst\xc4\x85pi\xc5\x82 do Komsomo\xc5\x82u, w styczniu 1921 zosta\xc5\x82 pracownikiem politycznego aparatu armii (szwadronu przy wydziale specjalnym 11 Armii), w 1921 bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w podboju Gruzji przez Rosj\xc4\x99 radzieck\xc4\x85. Od marca 1921 do maja 1923 studiowa\xc5\x82 w Komunistycznym Uniwersytecie Pracuj\xc4\x85cych Wschodu, w 1924 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 szko\xc5\x82\xc4\x99 wojskowo-polityczn\xc4\x85 im. Woroszy\xc5\x82owa w P\xc3\xb3\xc5\x82nocnokaukaskim Okr\xc4\x99gu Wojskowym i zosta\xc5\x82 wyk\xc5\x82adowc\xc4\x85 okr\xc4\x99gowej szko\xc5\x82y wojskowo-politycznej P\xc3\xb3\xc5\x82nocnokaukaskiego Okr\xc4\x99gu Wojskowego i cz\xc5\x82onkiem RKP(b). Jednocze\xc5\x9bnie w 1926 i 1927 jako komisarz szwadronu bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w likwidacji zbrojnych grup w Czeczenii i Dagestanie. Od maja do wrze\xc5\x9bnia 1927 by\xc5\x82 pomocnikiem komisarza pu\xc5\x82ku kawalerii, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej komisarzem samodzielnego dagesta\xc5\x84skiego narodowego dywizjonu kawalerii, a od maja 1929 komisarzem samodzielnego narodowego pu\xc5\x82ku kawalerii im. Sergo Ord\xc5\xbconikidze, z kt\xc3\xb3rym ponownie uczestniczy\xc5\x82 w likwidacji powstania antykomunistycznego w Czeczenii. W czerwcu 1932 uko\xc5\x84czy\xc5\x82 kursy przy Akademii Wojskowo-Politycznej im. To\xc5\x82maczewa, w marcu 1933 obj\xc4\x85\xc5\x82 dow\xc3\xb3dztwo szwadronu kawalerii w Nadwo\xc5\x82\xc5\xbca\xc5\x84skim Okr\xc4\x99gu Wojskowym w Kazaniu, od lutego 1935 pracowa\xc5\x82 na kierowniczych stanowiskach w G\xc5\x82\xc3\xb3wnym Zarz\xc4\x85dzie Wywiadowczym (Razwieduprze). Od pa\xc5\xbadziernika 1936 do wrze\xc5\x9bnia 1937 jako doradca wojskowy i specjalista od wojny partyzanckiej bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w wojnie domowej w Hiszpanii, przedstawiaj\xc4\x85c si\xc4\x99 jako Macedo\xc5\x84czyk i wyst\xc4\x99puj\xc4\x85c pod pseudonimami \xe2\x80\x9eKsanti\xe2\x80\x9d i \xe2\x80\x9eFaber\xe2\x80\x9d. W listopadzie 1936 zosta\xc5\x82 ranny w r\xc4\x99k\xc4\x99 i kontuzjowany. Podczas pobytu w Hiszpanii pozna\xc5\x82 Ernesta Hemingwaya, a tak\xc5\xbce Michai\xc5\x82a Kolcowa i Ilj\xc4\x99 Erenburga. \xe2\x80\x9ePu\xc5\x82kownik Ksanti\xe2\x80\x9d by\xc5\x82 pierwowzorem jednego z bohater\xc3\xb3w powie\xc5\x9bci Hemingwaya Komu bije dzwon. Po powrocie do ZSRR nadal pracowa\xc5\x82 w Razwieduprze i cho\xc4\x87 podczas wielkiej czystki aresztowano i rozstrzelano pod zarzutem trockizmu jego stryja, rewolucjonist\xc4\x99 Sachand\xc5\xbceri Mamsurowa, on sam nie by\xc5\x82 represjonowany._NEWLINE_W maju 1939 zosta\xc5\x82 szefem Wydzia\xc5\x82u Specjalnego Zarz\xc4\x85du 5 Razwiedupru, 1939-1940 uczestniczy\xc5\x82 w wojnie z Finlandi\xc4\x85, w styczniu 1940 zosta\xc5\x82 dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 specjalnej brygady 9 Armii wykonuj\xc4\x85cej wypady na ty\xc5\x82y Fin\xc3\xb3w. Od wrze\xc5\x9bnia 1940 do maja 1941 uczy\xc5\x82 si\xc4\x99 na kursach doskonalenia wy\xc5\xbcszej kadry dow\xc3\xb3dczej przy Akademii Wojskowej im. Frunzego, w maju 1941 zosta\xc5\x82 szefem Zarz\xc4\x85du Wywiadowczego Zakaukaskiego Okr\xc4\x99gu Wojskowego. Po ataku Niemiec na ZSRR, 24 czerwca 1941 zosta\xc5\x82 odkomenderowany do dyspozycji Woroszy\xc5\x82owa dla wype\xc5\x82niania wa\xc5\xbcnych zada\xc5\x84 zwi\xc4\x85zanych z dzia\xc5\x82aniami Frontu Zachodniego, m.in. powierzono mu aresztowanie genera\xc5\x82a Dmitrija Paw\xc5\x82owa (by\xc5\x82ego dow\xc3\xb3dcy Frontu) i przewiezienie go do Moskwy na pocz\xc4\x85tku lipca 1941. W po\xc5\x82owie lipca 1941 zajmowa\xc5\x82 si\xc4\x99 organizacj\xc4\x85 partyzantki i dzia\xc5\x82a\xc5\x84 dywersyjnych na ty\xc5\x82ach frontu, a wkr\xc3\xb3tce potem zosta\xc5\x82 p.o. dow\xc3\xb3dcy 311 Dywizji Piechoty, 24 sierpnia w walkach pod Czudowem zosta\xc5\x82 ranny w obie nogi i r\xc4\x99k\xc4\x99. Po wyj\xc5\x9bciu ze szpitala w pa\xc5\xbadzierniku 1941 zosta\xc5\x82 szefem Wydzia\xc5\x82u Wywiadowczego Frontu Rezerwowego, a po jego rozformowaniu w listopadzie 1941 szefem specjalnej grupy operacyjnej G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du Wywiadowczego Armii Czerwonej, w styczniu 1941 na w\xc5\x82asn\xc4\x85 pro\xc5\x9bb\xc4\x99 otrzyma\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 dow\xc3\xb3dcz\xc4\x85, zostaj\xc4\x85c dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 114 Dywizji Kawalerii P\xc3\xb3\xc5\x82nocnokaukaskiego Okr\xc4\x99gu Wojskowego w Groznym. W maju 1942 wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 na front jako zast\xc4\x99pca dow\xc3\xb3dcy 7 Korpusu Kawalerii Frontu Bria\xc5\x84skiego, od sierpnia 1942 do stycznia 1943 by\xc5\x82 szefem Po\xc5\x82udniowego Sztabu Ruchu Partyzanckiego przy Radzie Wojennej Frontu P\xc3\xb3\xc5\x82nocno-Kaukaskiego, pomocnikiem szefa i szefem Wydzia\xc5\x82u Operacyjnego Centralnego Sztabu Ruchu Partyzanckiego. Od stycznia do marca 1943 by\xc5\x82 zast\xc4\x99pc\xc4\x85 szefa Zarz\xc4\x85du 2 G\xc5\x82\xc3\xb3wnego Zarz\xc4\x85du Wywiadowczego Armii Czerwonej, p\xc3\xb3\xc5\xbaniej dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 2 Gwardyjskiej Krymskiej Dywizji Kawalerii, na czele kt\xc3\xb3rej walczy\xc5\x82 do ko\xc5\x84ca wojny. Bra\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w dzia\xc5\x82aniach bojowych na Froncie Po\xc5\x82udniowo-Zachodnim, Woroneskiego (m.in. bitwie o Dniepr) i 1 Frontu Ukrai\xc5\x84skiego, w tym w operacji kijowskiej (m.in. opanowaniu Korostyszewa i \xc5\xbbytomierza), operacji \xc5\xbcytomiersko-berdyczowskiej i r\xc3\xb3wie\xc5\x84sko-\xc5\x82uckiej (w tym w zaj\xc4\x99ciu \xc5\x81ucka i marszu na Dubno). 13 listopada 1943 otrzyma\xc5\x82 stopie\xc5\x84 genera\xc5\x82a majora. 19 marca 1944 zosta\xc5\x82 ranny._NEWLINE_P\xc3\xb3\xc5\xbaniej uczestniczy\xc5\x82 w operacji lwowsko-sandomierskiej (m.in. opanowaniu Kamionki Strumi\xc5\x82owej), operacji wschodniokarpackiej (wrzesie\xc5\x84-listopad 1944), wi\xc5\x9bla\xc5\x84sko-odrza\xc5\x84skiej, dolno\xc5\x9bl\xc4\x85skiej i berli\xc5\x84skiej, w tym w forsowaniu \xc5\x81aby na po\xc5\x82udnie od Torgau (21 kwietnia 1945). 24 czerwca 1945 wzi\xc4\x85\xc5\x82 udzia\xc5\x82 w Paradzie Zwyci\xc4\x99stwa w Moskwie. Po wojnie nadal dowodzi\xc5\x82 2 Gwardyjsk\xc4\x85 Dywizj\xc4\x85 Kawalerii, w sierpniu 1946 obj\xc4\x85\xc5\x82 dow\xc3\xb3dztwo 3 Gwardyjskiej Samodzielnej Brygady Piechoty w Moskiewskim Okr\xc4\x99gu Wojskowym, od marca 1947 do grudnia 1948 studiowa\xc5\x82 w Wy\xc5\xbcszej Akademii Wojskowej im. Woroszy\xc5\x82owa, po czym zosta\xc5\x82 dow\xc3\xb3dc\xc4\x85 27 Dywizji Zmechanizowanej 38 Armii w Karpackim Okr\xc4\x99gu Wojskowym. Od lutego 1951 do czerwca 1955 dowodzi\xc5\x82 27 Korpusem Piechoty 13 Armii (od 3 sierpnia 1953 w stopniu genera\xc5\x82a porucznika), p\xc3\xb3\xc5\xbaniej 38 Armi\xc4\x85 w Iwano-Frankiwsku. Od lipca 1957 ponownie pracowa\xc5\x82 w GRU, w kt\xc3\xb3rym w pa\xc5\xbadzierniku 1957 obj\xc4\x85\xc5\x82 funkcj\xc4\x99 I zast\xc4\x99pcy szefa. Zosta\xc5\x82 pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym. Jego imieniem nazwano ulic\xc4\x99 we W\xc5\x82adykaukazie.'