b'\n_START_ARTICLE_\nCongiarium\n_START_PARAGRAPH_\nCongiarium (\xc5\x82ac. l. mn. congi\xc4\x81r\xc4\xada) \xe2\x80\x93 okoliczno\xc5\x9bciowa darowizna rozdzielana w\xc5\x9br\xc3\xb3d ludu w staro\xc5\xbcytnym Rzymie._NEWLINE_Nazwa pochodzi od stosowanej przez Rzymian miary obj\xc4\x99to\xc5\x9bci congius \xe2\x80\x93 3,283 litra. Pierwotnie by\xc5\x82 to dar w\xc5\x82adzy w postaci zwyczajowej miary zbo\xc5\xbca, oliwy lub wina na osob\xc4\x99. P\xc3\xb3\xc5\xbaniej uproszczono go traktuj\xc4\x85c jako przydzia\xc5\x82 okre\xc5\x9blonej sumy pieni\xc4\x99\xc5\xbcnej. _NEWLINE_Rozdawnictwo w\xc5\x9br\xc3\xb3d obywateli odbywa\xc5\x82o si\xc4\x99 tak jak w scenach utrwalonych na monetach wybijanych na t\xc4\x99 okazj\xc4\x99:  na wysokim podium zasiada\xc5\x82 cesarz, kt\xc3\xb3remu towarzyszy\xc5\x82 szafarz, odbiorca wspina\xc5\x82 si\xc4\x99 na podwy\xc5\xbcszenie i odbiera\xc5\x82 sw\xc3\xb3j przydzia\xc5\x82. Tak\xc5\xbce na \xc5\x82uku Konstantyna zachowa\xc5\x82 si\xc4\x99 relief przedstawiaj\xc4\x85cy podobne rozdawnictwo pieni\xc4\x85dza przez w\xc5\x82adc\xc4\x99._NEWLINE_\xc5\xbbo\xc5\x82nierzom rozdawano donativa ("donacje"), potocznie te\xc5\xbc jednak okre\xc5\x9blane jako congiaria, jak wynika to z tekstu Cycerona (Do Attyka 16,3). Jako praktyka niezwykle popularna w\xc5\x9br\xc3\xb3d plebsu, congiarium mia\xc5\x82o \xc5\x9bcis\xc5\x82e powi\xc4\x85zanie z poj\xc4\x99ciem munificentia oraz z Liberalitas jako cnot\xc4\x85 i uosobieniem cesarskiej szczodro\xc5\x9bci, hojno\xc5\x9bci \xe2\x80\x93 r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc szeroko propagowanej na monetach.\n_START_SECTION_\nW historii Rzymu\n_START_PARAGRAPH_\nCongiaria praktykowane by\xc5\x82y w czasach republiki i wcze\xc5\x9bniej. Wed\xc5\x82ug Liwiusza rozdawa\xc5\x82 je (w postaci przydzia\xc5\x82u soli) ju\xc5\xbc kr\xc3\xb3l Ankus Marcjusz. W naturze rozdzielali je tak\xc5\xbce edylowie republika\xc5\x84scy (np. Scypion Afryka\xc5\x84ski w 213 r. p.n.e.) czy Lukullus. _NEWLINE_Na dobre wesz\xc5\x82y w zwyczaj w epoce cesarstwa, kiedy z regu\xc5\x82y wi\xc4\x85za\xc5\x82y si\xc4\x99 z uroczystymi momentami w \xc5\xbcyciu panuj\xc4\x85cych, jak np. obj\xc4\x99cie w\xc5\x82adzy, dokonanie adopcji, otrzymanie przydomku, \xc5\x9bwi\xc4\x99to rodzinne. Np. August z okazji kolejnego konsulatu i trybunatu rozda\xc5\x82 po 60 denar\xc3\xb3w ka\xc5\xbcdemu z 320 tysi\xc4\x99cy obywateli. Wiadomo, \xc5\xbce rozdziela\xc5\x82 je te\xc5\xbc Tyberiusz i Kaligula (po 300 sesterc\xc3\xb3w na osob\xc4\x99). O rozdawnictwie za Nerona (pro aeternitate imperii podczas igrzysk) wspomina Swetoniusz; podobno zdarzy\xc5\x82o si\xc4\x99 ono trzykrotnie. Dokonano go nawet podczas kr\xc3\xb3tkiego panowania Nerwy, rozdaj\xc4\x85c po 75 denar\xc3\xb3w, tj. 300 sesterc\xc3\xb3w na obywatela. _NEWLINE_Darowizny te by\xc5\x82y charakterystyczne zw\xc5\x82aszcza dla dostatniego okresu Antonin\xc3\xb3w. Do szczeg\xc3\xb3lnej przesady dosz\xc5\x82y ju\xc5\xbc za Trajana, przeznaczaj\xc4\x85cego od 75 do 650 denar\xc3\xb3w na osob\xc4\x99, co mia\xc5\x82 uczyni\xc4\x87 trzykrotnie. Hadrian po og\xc5\x82oszeniu cesarzem wyda\xc5\x82 po 3 aureusy, a nast\xc4\x99pnie po 6 po swym przybyciu do Rzymu; odnotowana w \xc5\xbar\xc3\xb3dle darowizna Kommodusa wynosi\xc4\x87 mia\xc5\x82a a\xc5\xbc 725 denar\xc3\xb3w na g\xc5\x82ow\xc4\x99.  W czasach Sewer\xc3\xb3w odnotowuje si\xc4\x99 powolny zanik tych akt\xc3\xb3w dobrowolnej szczodrobliwo\xc5\x9bci cesarza, jednak\xc5\xbce nawet w kryzysowym III wieku czynili to jeszcze m.in. Makrynus, Maksymin Trak, Galien (szczeg\xc3\xb3lnie), a nawet Klaudiusz Gocki.'