b'\n_START_ARTICLE_\n\xc5\x9alepiec podolski\n_START_SECTION_\nSystematyka\n_START_PARAGRAPH_\nGatunek zosta\xc5\x82 opisany naukowo w 1777 roku przez Erxlebena. Miejsce typowe to okolice Tarnopola na Ukrainie. Gatunek wyst\xc4\x99puje od granicy polskiej na zachodzie do Dniepru na wschodzie i do granicy mo\xc5\x82dawskiej na po\xc5\x82udniu. Bywa\xc5\x82 \xc5\x82\xc4\x85czony ze \xc5\x9blepcem stepowym (Spalax microphthalmus), ale obecnie jest uznawany za osobny gatunek. Garnitur chromosomowy tego zwierz\xc4\x99cia tworzy 31 par (2n=62) chromosom\xc3\xb3w (FN=124).\n_START_SECTION_\nWyst\xc4\x99powanie\n_START_PARAGRAPH_\n\xc5\x9alepiec podolski ma rozleg\xc5\x82y obszar wyst\xc4\x99powania, kt\xc3\xb3ry jest jednak wybitnie nieci\xc4\x85g\xc5\x82y. Wyst\xc4\x99puje przede wszystkim na dziewiczych stepach, ale tak\xc5\xbce na obrze\xc5\xbcach dr\xc3\xb3g, las\xc3\xb3w, na polach i na opuszczonych strzelnicach wojskowych. Nie unika gleb piaszczystych.\n_START_SECTION_\nZachowania\n_START_PARAGRAPH_\nJak inne \xc5\x9blepcowate, \xc5\x9blepiec podolski prowadzi podziemny tryb \xc5\xbcycia. Jego zwyczaje \xc5\xbcywieniowe nie s\xc4\x85 dobrze zbadane, ale w po\xc5\x82udniowej i po\xc5\x82udniowo-wschodniej cz\xc4\x99\xc5\x9bci zasi\xc4\x99gu stwierdzono, \xc5\xbce zjada podziemne cz\xc4\x99\xc5\x9bci lucerny, cykorii, powojowatych, \xc5\x9blazowatych i siewki drzew (np. d\xc4\x99bu i morwy). Rozr\xc3\xb3d i ekologia nie s\xc4\x85 zbadane.\n_START_SECTION_\nPopulacja\n_START_PARAGRAPH_\nNie wiadomo, jak liczny jest \xc5\x9blepiec podolski, ale od ko\xc5\x84ca XIX wieku jest uznawany za gatunek rzadki na ca\xc5\x82ym obszarze wyst\xc4\x99powania. Jest to zwi\xc4\x85zane z zanikiem siedlisk stepowych, kt\xc3\xb3re s\xc4\x85 przeznaczane pod uprawy i zabudowywane. G\xc4\x99sto\xc5\x9b\xc4\x87 populacji w optymalnych siedliskach to 1 do 8 osobnik\xc3\xb3w na hektar. Nie wyst\xc4\x99puje w obszarach chronionych, z mo\xc5\xbcliwym wyj\xc4\x85tkiem Parku Narodowego \xe2\x80\x9ePodolskie Towtry\xe2\x80\x9d. Mi\xc4\x99dzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje \xc5\x9blepca podolskiego za gatunek nara\xc5\xbcony na wygini\xc4\x99cie, jest on tak\xc5\xbce wpisany do czerwonej ksi\xc4\x99gi gatunk\xc3\xb3w zagro\xc5\xbconych Ukrainy.'