b'\n_START_ARTICLE_\nTytyna\n_START_PARAGRAPH_\nTytyna (konektyna) \xe2\x80\x93 d\xc5\x82ugie, w\xc5\x82\xc3\xb3kniste bia\xc5\x82ko mi\xc4\x99\xc5\x9bni poprzecznie pr\xc4\x85\xc5\xbckowanych u kr\xc4\x99gowc\xc3\xb3w, \xc5\x82\xc4\x85czy filamenty miozynowe z lini\xc4\x85 Z, umieszczaj\xc4\x85c tym samym miozyn\xc4\x99 w centrum sarkomeru. Tytyna jest najwi\xc4\x99kszym znanym bia\xc5\x82kiem (rok 2003), o masie cz\xc4\x85steczkowej oko\xc5\x82o 3\xe2\x80\x934,2 MDa, zbudowanym z ok. 27\xe2\x80\x9333 tysi\xc4\x99cy reszt aminokwasowych (w zale\xc5\xbcno\xc5\x9bci od izoformy), a d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 jej nazwy chemicznej jest rz\xc4\x99du 200 tys. liter. Pe\xc5\x82na sekwencja genu ludzkiej tytyny zawiera 383 egzony i koduje 38\xc2\xa0138 reszt aminokwasowych.'