b'\n_START_ARTICLE_\nKrasnog\xc5\x82\xc3\xb3w w\xc4\x85saty\n_START_SECTION_\nTaksonomia\n_START_PARAGRAPH_\nPo raz pierwszy gatunek opisa\xc5\x82 Walter Rothschild w 1904; opis ukaza\xc5\x82 si\xc4\x99 na \xc5\x82amach Bulletin of the British Ornithologists\xe2\x80\x99 Club. Holotyp pochodzi\xc5\x82 z Wyspy Bougainville\xe2\x80\x99a, od\xc5\x82owi\xc5\x82 go A. S. Meek. Autor nada\xc5\x82 nowemu gatunkowi nazw\xc4\x99 Halcyon bougainvillei. Mi\xc4\x99dzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza krasnog\xc5\x82owa w\xc4\x85satego w rodzaju Actenoides. Wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia 2 podgatunki. Drugi, Actenoides bougainvillei excelsus (krasnog\xc5\x82\xc3\xb3w wspania\xc5\x82y), zosta\xc5\x82 opisany po raz pierwszy przez Ernsta Mayra na \xc5\x82amach American Museum Novitates w 1941.\n_START_SECTION_\nMorfologia\n_START_PARAGRAPH_\nD\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 cia\xc5\x82a wynosi oko\xc5\x82o 27 cm. U holotypu podgatunku nominatywnego d\xc5\x82ugo\xc5\x9b\xc4\x87 skrzyd\xc5\x82a wynios\xc5\x82a 130 mm, ogona \xe2\x80\x93 93 mm, dzioba \xe2\x80\x93 47\xe2\x80\x9350 mm, skoku \xe2\x80\x93 20\xe2\x80\x9321 mm. Dalszy opis dotyczy podgatunku nominatywnego. G\xc5\x82owa i obszar od karku po g\xc3\xb3rn\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 grzbietu porastaj\xc4\x85 pi\xc3\xb3ra jaskrawe, pomara\xc5\x84czowocynamonowe. Od karku do oczu biegnie w\xc4\x85ska, jaskrawoniebieska linia; kolejna ci\xc4\x85gnie si\xc4\x99 od \xc5\xbcuchwy do bok\xc3\xb3w szyi. \xc5\x9arodkowa cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 grzbietu wraz z bark\xc3\xb3wkami, pokrywami skrzyd\xc5\x82owymi wi\xc4\x99kszym, zewn\xc4\x99trznymi kraw\xc4\x99dziami lotek i ster\xc3\xb3wkami maj\xc4\x85 g\xc5\x82\xc4\x99bok\xc4\x85, niebiesk\xc4\x85 barw\xc4\x99. Wzd\xc5\x82u\xc5\xbc \xc5\x9brodkowej cz\xc4\x99\xc5\x9bci grzbietu, kupra i pokryw nadogonowych biegnie turkusowa linia. Pierwsza lotka, zewn\xc4\x99trzne kraw\xc4\x99dzie pozosta\xc5\x82ych lotek i ko\xc5\x84c\xc3\xb3wki chor\xc4\x85giewek zewn\xc4\x99trznych wszystkich lotek s\xc4\x85 br\xc4\x85zowoczarne, matowe. Sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a oraz sp\xc3\xb3d skrzyde\xc5\x82 jasne, pomara\xc5\x84czowocynamonowe; gard\xc5\x82o wyr\xc3\xb3\xc5\xbcnia si\xc4\x99 nieco ja\xc5\x9bniejsz\xc4\x85 barw\xc4\x85. Nogi koralowoczerwone, t\xc4\x99cz\xc3\xb3wka br\xc4\x85zowa. Wyst\xc4\x99puje dymorfizm p\xc5\x82ciowy w upierzeniu: samica ma oliwkowobr\xc4\x85zowe bark\xc3\xb3wki i \xc5\x9brodkow\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 grzbietu (zamiast niebieskich)._NEWLINE_Reprezentanci A. b. excelsus s\xc4\x85 podobnych rozmiar\xc3\xb3w, co ptaki podgatunku nominatywnego, ale znacznie r\xc3\xb3\xc5\xbcni\xc4\x85 si\xc4\x99 upierzeniem. Ciemi\xc4\x99 ma bardziej matow\xc4\x85, cynamonow\xc4\x85 barw\xc4\x99. Obydwa niebieskie paski na g\xc5\x82owie s\xc4\x85 ciemniejsze, bli\xc5\xbcej odcienia ultramaryny, obro\xc5\xbca znacznie w\xc4\x99\xc5\xbcsza, nie zachodz\xc4\x85ca a\xc5\xbc na g\xc3\xb3rn\xc4\x85 cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 grzbietu. Sp\xc3\xb3d cia\xc5\x82a znacznie ja\xc5\x9bniejszy, jasnoochrowy (nie rdzawy). U samic g\xc3\xb3rna cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 grzbietu i bark\xc3\xb3wki s\xc4\x85 oliwkowoczarne. Turkusowa linia na grzbiecie bardziej zielonawa. Skrzyd\xc5\x82a i ogon ciemne, matowe, fioletowoniebieskie.\n_START_SECTION_\nZasi\xc4\x99g wyst\xc4\x99powania\n_START_PARAGRAPH_\nPtaki z podgatunku nominatywnego zamieszkuj\xc4\x85 Wysp\xc4\x99 Bougainville\xe2\x80\x99a, a z A. b. excelsus \xe2\x80\x93 Guadalcanal.\n_START_SECTION_\nEkologia i zachowanie\n_START_PARAGRAPH_\nKrasnog\xc5\x82owy w\xc4\x85sate s\xc4\x85 bardzo s\xc5\x82abo poznane. Od\xc5\x82owiono zaledwie kilka okaz\xc3\xb3w, ostatni w 1936; nast\xc4\x99pnie gatunek nie by\xc5\x82 odnotowywany a\xc5\xbc do lat 80. XX wieku. Zdaj\xc4\x85 si\xc4\x99 by\xc4\x87 ograniczone do starych, g\xc3\xb3rskich las\xc3\xb3w; jedno wsp\xc3\xb3\xc5\x82czesne stwierdzenie mia\xc5\x82o miejsce na wysoko\xc5\x9bci 800 m n.p.m. Lokalna ludno\xc5\x9b\xc4\x87 z Panguna obserwowa\xc5\x82a te ptaki na wysoko\xc5\x9bci 1100 m n.p.m., pokazali r\xc3\xb3wnie\xc5\xbc jednego \xc5\x9bwie\xc5\xbco zabitego ptaka odwiedzaj\xc4\x85cym wysp\xc4\x99 obserwatorom ptak\xc3\xb3w. G\xc5\x82osy, kt\xc3\xb3re by\xc4\x87 mo\xc5\xbce nale\xc5\xbca\xc5\x82y do przedstawicieli A. b. bougainvillei, s\xc5\x82yszano w lesie porastaj\xc4\x85cym bagno na nizinie. Istnieje doniesienie o gniazdowaniu w termitierze. Do 2016 w\xc5\x82\xc4\x85cznie nie by\xc5\x82o wi\xc4\x99cej danych o ekologii i zachowaniu kranog\xc5\x82ow\xc3\xb3w w\xc4\x85satych. Ptaki z drugiego podgatunku wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 w lasach o zwartych koronach drzew na wysoko\xc5\x9bci 900\xe2\x80\x931100 m n.p.m. i przynajmniej na 1550 m n.p.m. Zdaj\xc4\x85 si\xc4\x99 by\xc4\x87 nieobecne w wielu dost\xc4\x99pnych po\xc5\x82aciach bardziej otwartych las\xc3\xb3w, zaro\xc5\x9bli wt\xc3\xb3rnych i bambus\xc3\xb3w porastaj\xc4\x85cych tereny zniszczone przez cyklony i osuwiska. Maj\xc4\x85 gnie\xc5\xbadzi\xc4\x87 si\xc4\x99 w norach w ziemi, niekiedy w lasach, ale cz\xc4\x99\xc5\x9bciej w zboczach rzek.\n_START_SECTION_\nStatus\n_START_PARAGRAPH_\nIUCN uznaje krasnog\xc5\x82owa w\xc4\x85satego za gatunek zagro\xc5\xbcony wygini\xc4\x99ciem (EN, Endangered) od 2014 (stan w 2016). BirdLife International klasyfikuje krasnog\xc5\x82owy: w\xc4\x85satego i wspania\xc5\x82ego jako odr\xc4\x99bne gatunki. Ptaki obydwu podgatunk\xc3\xb3w wyst\xc4\x99puj\xc4\x85 powy\xc5\xbcej wysoko\xc5\x9bci, do kt\xc3\xb3rej zwykle prowadzi si\xc4\x99 wycink\xc4\x99. Potencjalnym zagro\xc5\xbceniem s\xc4\x85 wprowadzone na wysp\xc4\x99 szczury i zdzicza\xc5\x82e koty.'