b'\n_START_ARTICLE_\nLeoncjusz z Bizancjum\n_START_SECTION_\n\xc5\xbbycie\n_START_PARAGRAPH_\nLeoncjusz urodzi\xc5\x82 si\xc4\x99 oko\xc5\x82o 485 roku w Konstantynopolu. W m\xc5\x82odo\xc5\x9bci by\xc5\x82 nestorianinem. W dojrza\xc5\x82ym wieku porzuci\xc5\x82 herezj\xc4\x99 i wr\xc3\xb3ci\xc5\x82 na \xc5\x82ono ortodoksji. Zosta\xc5\x82 mnichem w Wielkiej \xc5\x81awrze \xc5\x9bw. Saby w Jerozolimie, dlatego bywa te\xc5\xbc w niekt\xc3\xb3rych r\xc4\x99kopisach nazywany Jerozolimit\xc4\x85. W klasztorze uleg\xc5\x82 wp\xc5\x82ywom innej herezji \xe2\x80\x93 orygenizmowi, pr\xc3\xb3buj\xc4\x85c uzgodni\xc4\x87 wiar\xc4\x99 z rozumem. Odby\xc5\x82 d\xc5\x82ug\xc4\x85 podr\xc3\xb3\xc5\xbc do Rzymu. Lata 531-539 sp\xc4\x99dzi\xc5\x82 w stolicy Cesarstwa na dysputach z heretykami. W 536 roku uczestniczy\xc5\x82 w sto\xc5\x82ecznym synodzie. Po kr\xc3\xb3tkim pobycie w macierzystym klasztorze powr\xc3\xb3ci\xc5\x82 do Konstantynopola, gdzie zmar\xc5\x82 w 544 roku .\n_START_SECTION_\nTw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87\n_START_PARAGRAPH_\nG\xc5\x82\xc3\xb3wne dzie\xc5\x82o Leoncjusza Trzy ksi\xc4\x99gi przeciw nestorianom i eutychianom (Libri tres adversus nestorianos et eutychianos) powsta\xc5\x82o w latach 543-544. Ksi\xc4\x99ga pierwsza zawiera gor\xc4\x85ce polemiki z nestorianami i monofizytami. W ksi\xc4\x99dze drugiej Leoncjusz polemizuje z aftartodoketami, wyznawcami doktryny Juliana z Halikarnasu, wedle kt\xc3\xb3rego Chrystus przyj\xc4\x85\xc5\x82 takie cia\xc5\x82o, jakie mia\xc5\x82 Adam w raju, to jest niecierpi\xc4\x99tliwe i nie\xc5\x9bmiertelne. W ksi\xc4\x99dze trzeciej powraca do polemiki z nestorianami, a zw\xc5\x82aszcza z Teodorem z Mopsuestii. Szczeg\xc3\xb3ln\xc4\x85 warto\xc5\x9b\xc4\x87 dzie\xc5\x82a Leoncjusza stanowi\xc4\x85 cytaty z pism nestoria\xc5\x84skich, kt\xc3\xb3re uleg\xc5\x82y zniszczeniu. Do ka\xc5\xbcdej ksi\xc4\x99gi zosta\xc5\x82y do\xc5\x82\xc4\x85czone florilegia z pism Ojc\xc3\xb3w Ko\xc5\x9bcio\xc5\x82a w j\xc4\x99zyku \xc5\x82aci\xc5\x84skim._NEWLINE_Uzupe\xc5\x82nieniem polemik z nestorianami i monofizytami jest utw\xc3\xb3r zatytu\xc5\x82owany Wyja\xc5\x9bnienia twierdze\xc5\x84 Sewera (Epilysis). Stanowi on polemik\xc4\x99 z pogl\xc4\x85dami Sewera, najwybitniejszego przedstawiciela \xc3\xb3wczesnego monofizytyzmu, kt\xc3\xb3rego pisma zosta\xc5\x82y zniszczone na rozkaz cesarza Justyniana I. Pierwsza cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 Epilysis ma form\xc4\x99 dialogu wyja\xc5\x9bniaj\xc4\x85cego sporne kwestie dogmatyczne, druga cz\xc4\x99\xc5\x9b\xc4\x87 sk\xc5\x82adaj\xc4\x85ca si\xc4\x99 z trzydziestu rozdzia\xc5\x82\xc3\xb3w kontynuuj\xc4\x85cych polemik\xc4\x99 z monofizytyzmem, zosta\xc5\x82a nast\xc4\x99pnie przez Leoncjusza, wydzielona tworz\xc4\x85c osobny utw\xc3\xb3r zatytu\xc5\x82owany Trzydzie\xc5\x9bci rozdzia\xc5\x82\xc3\xb3w przeciw Sewerowi (Triginta capita adversus Severum)._NEWLINE_W tekstach wolnych od wp\xc5\x82yw\xc3\xb3w Orygenesa, jako pierwszy w Bizancjum wprowadzi\xc5\x82 arystotelesowsk\xc4\x85 terminologi\xc4\x99 do argumentacji teologicznej (poj\xc4\x99cia jako\xc5\x9bci, substancji, przypad\xc5\x82o\xc5\x9bci, relacji). Pos\xc5\x82uguj\xc4\x85c si\xc4\x99 terminologi\xc4\x85 Arystotelesa i Platona, na podstawie pism Grzegorza Wielkiego i Bazylego Wielkiego, opracowa\xc5\x82 spoisty system chrystologii i soterologii. Opowiada si\xc4\x99 w nim za chrystologiczn\xc4\x85 formu\xc5\x82\xc4\x85 Soboru chalcedo\xc5\x84skiego. Uznaje w Chrystusie jedn\xc4\x85 hipostaz\xc4\x99, ale dwie natury, kt\xc3\xb3re koniecznie nale\xc5\xbcy rozr\xc3\xb3\xc5\xbcnia\xc4\x87. Jego zdaniem w Chrystusie jednocz\xc4\x85 si\xc4\x99 Logos i cz\xc5\x82owiek, maj\xc4\x85cy odmienn\xc4\x85 natur\xc4\x99, lecz tworz\xc4\x85cy jedno\xc5\x9b\xc4\x87 hipostatyczn\xc4\x85, b\xc4\x99d\xc4\x85cej podstaw\xc4\x85 jedno\xc5\x9bci substancjalnej. Po\xc5\x82\xc4\x85czenie nie znosi w\xc5\x82asno\xc5\x9bci obydwu natur. Ulegaj\xc4\x85c wp\xc5\x82ywom orygenistycznej chrystologii Ewagriusza z Pontu uznaje, \xc5\xbce Jezus nie by\xc5\x82 Logosem, ale stworzonym "intelektem", kt\xc3\xb3ry nie uleg\xc5\x82 Upadkowi i w ten spos\xc3\xb3b zosta\xc5\x82 hipostatycznie zjednoczony z Logosem. Jego doktryn\xc4\x99 "enhipostazy" rozwin\xc4\x99li potem nast\xc4\x99pcy, oczyszczaj\xc4\x85c j\xc4\x85 z element\xc3\xb3w orygenistycznych. Jest uznawany za najwybitniejszego teologa VI wieku. Jego pogl\xc4\x85dy wywar\xc5\x82y wp\xc5\x82yw na sformu\xc5\x82owania dogmatyczne dekret\xc3\xb3w Justyniana I oraz na tw\xc3\xb3rczo\xc5\x9b\xc4\x87 Maksyma Wyznawcy i Jana z Damaszku.'