b'\n_START_ARTICLE_\n3D film\n_START_PARAGRAPH_\n3D, 3-D (trodimenzionalni) ili S3D film (stereoskopski 3D film) film je koji poja\xc4\x8dava iluziju percepcije dubine. Potje\xc4\x8de od stereotoskopske fotografije, a nastaje tako da obi\xc4\x8dan sistem kamera snima slike iz dvije perspektive (ili ra\xc4\x8dunalna grafika stvara dvije perspektive u postprodukciji), nakon \xc4\x8dega se specijalni projektori i nao\xc4\x8dale koriste za stvaranje iluzije dubine prilikom gledanja filma . 3D filmska tehnologija nije ograni\xc4\x8dena samo na kinodvorane, ve\xc4\x87 televizijske emisije i direct-to-video filmovi tako\xc4\x91erer koriste iste metode, posebno nakon razvoja televizije i Blu-ray 3D._NEWLINE_3D filmovi su u odre\xc4\x91enim oblicima postojali jo\xc5\xa1 od 1915. godine, ali su uglavnom bili na marginama svjetske kinematografije prije svega zbog izuzetno skupe opreme i slo\xc5\xbeenih postupaka za snimanje i prikazivanje 3D filmova, kao i nedostatka standardnih formata. 1950-ih je ameri\xc4\x8dka kinematografija po\xc4\x8dela zna\xc4\x8dajnije koristiti novu tehnologiju u nastojanju da se suprostatvi sve ve\xc4\x87oj popularnosti televizije, iako su takvi filmovi relativno brzo iza\xc5\xa1li iz mode. 1980-ih i 1990-ih je do\xc5\xa1lo do renesanse 3D filma, i to zahvaljuju\xc4\x87i popularnosti IMAX kinodvorana i Disneyjevih tematskih parkova. 3D filmovi su postali uspje\xc5\xa1ni tek 2000-ih i to zahvaljuju\xc4\x87i dotada rekordnom uspjehu filma Avatar krajem 2009. i po\xc4\x8detkom 2010. godine.'