Көке
"Көке" | "https://abai.kz/post/66380"
TITLE: Көке
URL: https://abai.kz/post/66380
META: "Көке" | "https://abai.kz/post/66380"
DATE: 20.02.2018
AUTHOR(s): Мыңжан Байжанин
TOTAL WORDS: 422
TEXT: Қазақтың қара сөзінің қабыланы Рахымжан ОТАРБАЕВтың рухына! «Иманғали кездесіп, хал сұрады. «Жақсы, – дедім... – Бір бұтым – Жайықта, бір бұтым – қайықта...» Рахымжан ОТАРБАЕВ Көкесі! Жаны – зарлы, жайы – мұңды, Кешпедік артық туған «айыбыңды»... Тасты жарған талантты тас-талқан қып, Жайығың қайда әкетті қайығыңды?.. Махамбет жетті ме әлде желкенменен?.. Алдында Баймағанбет елпеңдеген... «Ақырып теңдік сұрау...» – бәрі бекер, Қыршын-ғұмыр өтеді «ертең»-менен... Қазақтың қабыланы ең – сөзің дара, Жазылды ма, айтпағың-ғазалнама?.. Өртеңді өртейтұғын – өзің емес, Ертеңге жететұғын – сөзің ғана... Ағалық ақпейілмен демедіңіз, «Шерханамды келіп көр...» – деп едіңіз... Шығармалық сыр-сандық – тым құпия, Тұңғиықтан табылды керегіңіз... Тарихтың тізбеледің сырын батыл, Танымың – қан мен жүрек, жұлында тұр... Қазақтың семген тінін тілгіледі, Бейбарыс, Махамбет пен Сырым батыр. Мезет сайын рухы жалындаған, Мұң-зары әр демімен қалыңдаған... – «Көке» деген дүр сөзің қандай тәтті?!. » – Деп балаша қуанды арынды ағам. « Қазақтың әрбір сөзі – сезім-балдай, Тыпыршытып, тұрмайды төзімді алмай... » Үзіліс ұзақ ұстап, гүр-сілкінді: – « «Көке» деген, інім-ай, сөзің қандай! » ...« Көке» десе, көремін – сағымдарды, Көкелерім өргізген қалың малды... Бұл сөзді ескі Мысыр жазығында, Бейбарыс бабам талай сағынған-ды... » ...Салыстырып сырлы мен сұрсыздарды, Алыстырып құнды мен құнсыздарды... Ой-қиялмен ғасырлар қашып кеткен, Кенеттен Рақым көкем үнсіз қалды... ...«Көке» десе – көңіл бос, езілемін... Өзімді пәк сәбидей сезінемін. Құдіретін дүр сөздің шын ұғынған, Өз әкемнен кейінгі – Өзің едің... «Көке» десе – әкемді көргім келген, Қолдан ұстап, артынан ергім келген... Балалықтың пәк иісін бұрқыратып, Әңгелегін бақшамның тергім келген... Пәк шағың – баламасыз жалғыз бақыт, Сен-дағы пәкті сүйдің «байғызды атып...» Шындықты алдаспанмен қорғаштадың, Айнала дұшпаныңды андыздатып... Жек көрдің дарынсыздың далиғанын, Тектілік жолға құрбан – нар иманың... Қайығыңды жеткеріп, жалғадың ба, Кемесіне Әбіш пен Фаризаның?!. Сағынып, сарғайдың-ау, асылдарды, (Кете бардың қиып та асыл жарды...) Есепшіл есерлерге үлгі қылып, Шын қымбат қастерліге бас ұрғанды... Жүректі қайғы-көлге батырғандай, Сыймадың... сыйғызбады – тақыр маңдай... Тым асығыс-үсігіс аттан салдың, Әбішің мен Фаризаң шақырғандай... ...Пәнидің алды – шаттық, арты – жетім... Жаратқанның кетпейді шарты шетін! Жолықтыр Жұмақтың бір сатысында, Жалғанның көре алмаған жарты бетін... Айылын жия алмаса сотқар-жүрек, Пайымың запыранын ақтарды кеп... Жүректің бәрі бірдей таза болмас, Өкінбе: «Ақ қағазда – дақ қалды!» деп... ...Мұрасы мөлтілдеген мол дәйекпен, Сөздерін нанға жаққан майдай еткен... Мен білем бір адамды Күнге ұмтылған, Өзіне көңілі бір толмай өткен!.. ...Қия алмай, есіл елің – батар мұңға, Таразың теңселмегей – Хақ алдында! Қиянда жүрек қонып, көңіл толған, Көкешім, ақ Күніңе жете алдың ба?!. ***** ***** ***** ...Жайықта алты алашың налада тұр... Қайыққа неге асықтың аға-батыр?.. Ақ кемең ақ желкенін желбіретіп, Алыста ағараңдап бара жатыр... Мыңжан Байжанин Алматы шәрі. 18-20 ақпан 2018 жыл. Abai.kz
