Репаративтік регенерация — Қазақстан Энциклопедиясы
"Репаративтік регенерация — Қазақстан Энциклопедиясы"|"https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер&limit=5000&offset=0"
TITLE: Репаративтік регенерация — Қазақстан Энциклопедиясы
URL: https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер&limit=5000&offset=0
META: "Репаративтік регенерация — Қазақстан Энциклопедиясы"|"https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер&limit=5000&offset=0"
TOTAL WORDS: 476
TEXT: Қазақстан Энциклопедиясы Тұрғындардың жарақаттарының структурасында сүйек сынықтары 18% құрайды. Оларды емдеудің жалпы ұзақтығы барлық жарақаттардың ішінде 40% құрайды. Сүйектердің бүтіндігін қалпына келтіру медицинада ежелгі проблеманың бірі болып табылады. Регенерацияның теориялық негіздерін бірінші болып Морган 1901 жылы құрастырды. Ол регенерацияның екі тәсілін анықтады: Тірі организмдердің салыстырмалы қатарында регенерацияның біріншілік тәсілі морфолаксис болған, ол төменгі қатардағы организмдерге тән. Эпиморфоз жоғарғы қатардағы организмдерге тән. Кішкене бақалардың аяқ қолдарын шауып тастағаннан кейін толық қалпына келеді, ал ересек бақаларда бұл қасиет жоғалған. Балалардың сынықтары ересектерге қарағанда тез бітеді. Репаративтік регенерацияның индукторы сүйектік морфогенетикалық белоктар болып табылады, оларды деминералданған сүйектен 1979 жылы Urist M. бөліп шығарған – жарақаттан кейін зақымданған остеогендік және остеогендік емес торшалардан бөлінетін биологиялық белсенді белоктар. Сынықшалардың тұсында полибласттардан тұратын жетілмеген грануляциялық тін өседі, ол футляр түрінде негізгі және ұсақ сынықшаларды орайды, сонымен қатар сүйек-ми каналына енеді. Сынықшалардың толық қозғалмауын Кюнтчер әдісімен интрамедуллярлық остеосинтезде іске асыруға болады – сүйек-ми каналын штифтке сәйкестеп бұрғылау. АО, Польди, Метост, ЦВМУ, Ресей пластиналарымен сүйек үсті остеосинтезінде және Илизаров Г. сыртқы бекіту біздік аппараттарымен, және стерженьдік Харьков НИИТО, АЗИФ аппараттарымен сүйек арқылы остеосинтезінде. Сонымен тұрақсыз және тұрақты бекітулерде сынық бітуі әр түрлі болады және сынық бітуінің келесі түрлері болады. Денис 1949 жылы шеміршектік кезеңнен өтетін периосталдық күсіктің түзілуін керек жоқ деп және оны баяу біту деп санады. Ары қарай зерттеулер Денис тұжырымдарының қате екендігін көрсетті. Бекітудің әр түрлі тәсілдеріндегі сынықтың біту ерекшеліктері эволюция процессінде пайда болған механизмдер. Сүйек күсігінің құрамды бөліктері сынық бітуінде әр түрлі функцияларды орындайды. Күсіктің периосталдық және эндосталдық бөлігінің функциясы–сынықтың ішкі қозғалмауын қамтамасыз ету. Күсіктің интермедиарлық бөлігінің функциясы – сынық бітуінің манифестациясы. Сынық бітуіне не керек? Толық қозғалмау немесе сынықты тұрақты бекіту. Сынықшалардың толық қозғалмауын қамтамасыз ете алмайтын әдістерді қолданғанда организм периосталдық және эндосталдық күсіктерді құрайды, олар сынықты қозғалтпай тұрады. Осыдан кейін ғана сынықтың бітуі басталады – интермедиарлық күсіктің түзілуі. Тұрақты бекітуде бірден интермедиарлық күсік пайда болады. Репаративтік регенерацияның негізгі жетілген теориялары клиникалық тәжірибеге кеңінен тұрақты остеосинтезді енгізгеннен кейін құралды, әсіресе сүйек арқылы компрессиялық остеосинтез. Бұл кезде біріншіден мына сұраққа жауап беру қажет болды – сынықшаларды біріне бірін үнемі қысып тұру қажет пе, оны сүйек арқылы бекіту аппараттары қамтамасыз ете алады. Бұл міндет Г. Лаврищева және Э. Дубровпен 1966 жылы шешілді. Олар экспериментте және клиникада түтікше сүйектің диафизарлық бөлігінде интермедиарлық күсік пайда болуы үшін сынық сызығы бойынша 100 микрон саңылау болуы керек екенін дәлелдеді. Саңылау аз болса бір сынықшадан екіншісіне тамырлар өсуі баяулайды. Бірінші сүйек резорбциясы әсерінен саңылау ұлғаяды және одан кейін ғана күсік түзіле бастайды. Сонымен диафизарлық сынықтарда саңылауды жойып сынықшаларды үнемі қысып отыру қажет емес. Кемік сүйектің сынығының бітуіне басқа жағдайлар қажет. Кемік сүйекте негізгі механикалық жүктемені кортикалдық қабат емес сүйек балкаларының жүйесі алады. Сүйек балкаларының қалпына келуі көптеген эндосталдық сүйек регенераттарының пайда болуымен жүреді. Балка аралық күсіктің пайда болуы үнемі қысу кезінде жақсы жүреді. Бұл кезде сүйек балкалары бір бірімен шеміршектік кезеңсіз жабысады. Сондықтан түтікше сүйектердің эпифизарлық, метафизарлық сынықтарында, кемік сүйектердің сынықтарында сынықшалар арасындағы саңылауды толық жойған дұрыс
