«Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам..
"«Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам.."|"https://abai.kz/post/66617"
TITLE: «Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам..
URL: https://abai.kz/post/66617
META: "«Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам.."|"https://abai.kz/post/66617"
TOTAL WORDS: 5632
TEXT: Қыздың қыз болғаны жақсы. Күлегеш қызға – көктем ерте келеді. Тек бізде ғана «Қазақстанның еңбек сіңірген артисі», «Қазақстанның халық артисі» деген атақтарды алып тастады. Неге? Одан мемлекет не ұтты, неден ұтылды? Меніңше осындай идеяны айтып, жоғарғы жаққа жеткізген көкелеріміз болашақты ойламаған сияқты. Мемлекет бір формациядан екінші формацияға өткен шақта, Мүңкір-Нәңкірдей есіктен Нарық келіп төрге шыққанда, пысық артистер бизнеске кетіп, сахнада ат төбеліндей патриоттар ғана қалғанда – олардың осы атағын ауыздарынан жырмау керек еді. «Есекке әйт-шуу деген де дем» демекші бұл атақ үлкен стимул еді. Өкінішті. Не актриса болып роль ойнамаған, не әнші болып ән айтпаған, репертуарындағы ән саны алтыға жетпейтін бір қыздың «Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері» деген атақ алғанын естігенде жағамды ұстадым. Не үшін алды екен? Білмедім. Білгім де келмейді. Атақ алғанның бәрі – абыройлы емес. Әкіммен амандассаң – атын қамшылап қаша жөнеледі. Әкімнің баласы – бизнесмен болғыш. Елдің болашағын ойлау – тек Елбасының ғана міндеті емес. Өз қалауымен театрға барып, спектакль көретін бірде-бір әкімді, бірде-бір министрді көргем жоқ. Көрмейтін де шығармын. Өйткені олар биікте жүр. Төмен түскісі келмейді. Олардың ұғымында, театр – төмен өнер. Біреудің талантына бас ию де –талант. Саунада соңғы сыра – тәттірек келеді. Баяғыда Америкаға барғанымда продюсер Павел Дэвидсонның айтқаны кейде есіме түседі. «лосанжелесте бәрі сценарист тек қана кәсіби сценаристер ғана емес, көшедегі полицейлер мен таксистерге дейін сценарий жаза береді», - дейді. Қалжыңы ғой. Бірақ бізде драматург те, жазушы да, журналист те, тіпті депутаттар да – драматург. Арзанқол дүниелерін сахнаға күштеп тығады. Сол үшін де мен оларды «депутатдраматургтер» деймін. Бүгінде полицейлер пара алғыш емес, маза алғыш. Арзанқол овация, шалдыққан шапалақтар. Банкир бір құлақпен тыңдайды. Теледидарда тек қана түрік, кәріс, үнде, орыстардың сериалдары жүріп жатыр. Телевидение тек уақыт толтыратын жәшік емес, ол – идеология. Кино да, телевидение де – идеологияның бір түрі. Біздегі КВН-дерді көргенде күлмек түгіл, жылағың келеді. Серілік – жастықтың көлеңкесі. Ақшасы барлар – ажалға сенбейді. Жерлеуге барғанда – жеті атаңның болғанына сенесің. Немерең – соңғы тәрбиешің. Ұйқысы тыныш жігіттен – азамат шықпайды. Қатал басшы – бақ, қатыгез басшы – сор. «Қазақ тілінің қамқоршысы» боп трибунадан кеудесін ұрған жазушының немересімен орысша сөйлескенін көргенде таң қалғаным бар. Тіл үйрену – отбасынан басталмай ма? 30. Сыртқы сұлулық – қонақ сияқты. Ерте ме, кеш пе кетеді. Ал ішкі сұлулық – адамның байлығы. Сырты қара адамнан - қорықпа, іші қара адамнан - қорық. «Төреғалиға – Ұлы дала баласы» деп «Қазақстан» телеарнасы ат қойып, айдар тақты. Талайлары таңдай қағып, тақиясы жерге түсті. Ал, Ұлы дала баласы болса, қызы қайда? Атасы мен әжесі бар ма екен? Әй, жоқ шығар. Сондықтан да сол баланың «әй дер әжесі, қой дер қожасы» жоқ. Композитор болу – концерт өткізу емес. Ұлттық идеология болмаса – ұрпақ азады. Қазақстанда көп нәрсе жоқ. Жетіспейді. Ең сорақысы – бізде патриотизм жоқ. Мен үш нәрсеге алаңдаймын. Біріншіден, енді жүз жылдан соң осы мемлекетіміздің шекарасы осы қалпында қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Екіншіден, енді жүз жылдан соң ана тіліміз – қазақ тілінің аясы осы деңгейде бола ма, болмай ма деп алаңдаймын. Үшіншіден, біздің Астананың енді жүз жылдан соң осы қалпындағы Астана боп қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Агроном ақымақ болса – жер азады. Біздер демалыс күндері дем алмаймыз, керісінше шаршаймыз. Қонаққа бару да – өнер. Тамададан басқаның қонаққа аз барғаны – жақсы. Сахна - киелі орын. Абайламасаң, киесі ұрады. Балетке барып, барын салған балеронды көргенде – өнерге келгеніме ұялам. Операға барғанда – эстрадаға жаным ашиды. «Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам. Ақылдылық жасқа байланысты емес екен. Таңертеңгі ой – тұнық болады. Арақ ішкенде «денсаулық үшін» деп ішіп жатады. Өте дұрыс. Арақ ішу үшін де - денсаулық қажет. Күншілдік пен қызғаныш – топастықтан туады. Сигарет – әдет. Жаман әдет. Бірақ одан арылудың жолын мен білмеймін. Білгім де келмейді. Биік өкше киген қыздың ойы – аласа. Енесіне ерегескен келін – ернін үлкейтеді. Енесінен жылағандарды білемін, Енесіне жылағандарды білмеймін. Қатынын мақтаған – қартайғандықтың белгісі. Қазақ соғым сойғанда – жартысын өздеріне, жартысын қонақтары үшін сояды. Арқаның бораны – амалсыз арақ іштіреді. Қазақ тойға барғанда бас тартпағанына ренжімейді, микрофон бермегеніне ренжиді. Бүгінде телефон – тұмарың. Тұмарыңнан айырылуың мүмкін, телефоннан айырылу мүмкін емес. СМС жазғанда – ес болмайды. Көңілшек қыз – көпшіл болады. Талғат Теменов Abai. kz Әдебиет 7503 8 пікір 22 Ақпан, 2018 сағат 11:04 Қыстың қыс болғаны жақсы, Қыздың қыз болғаны жақсы. Автобустағылар арманшыл болады. Ару – ақырын сөйлейді. Күлегеш қызға – көктем ерте келеді. Тек бізде ғана «Қазақстанның еңбек сіңірген артисі», «Қазақстанның халық артисі» деген атақтарды алып тастады. Неге? Одан мемлекет не ұтты, неден ұтылды? Меніңше осындай идеяны айтып, жоғарғы жаққа жеткізген көкелеріміз болашақты ойламаған сияқты. Мемлекет бір формациядан екінші формацияға өткен шақта, Мүңкір-Нәңкірдей есіктен Нарық келіп төрге шыққанда, пысық артистер бизнеске кетіп, сахнада ат төбеліндей патриоттар ғана қалғанда – олардың осы атағын ауыздарынан жырмау керек еді. «Есекке әйт-шуу деген де дем» демекші бұл атақ үлкен стимул еді. Өкінішті. Не актриса болып роль ойнамаған, не әнші болып ән айтпаған, репертуарындағы ән саны алтыға жетпейтін бір қыздың «Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері» деген атақ алғанын естігенде жағамды ұстадым. Не үшін алды екен? Білмедім. Білгім де келмейді. Атақ алғанның бәрі – абыройлы емес. Әкіммен амандассаң – атын қамшылап қаша жөнеледі. Әкімнің баласы – бизнесмен болғыш. Елдің болашағын ойлау – тек Елбасының ғана міндеті емес. Өз қалауымен театрға барып, спектакль көретін бірде-бір әкімді, бірде-бір министрді көргем жоқ. Көрмейтін де шығармын. Өйткені олар биікте жүр. Төмен түскісі келмейді. Олардың ұғымында, театр – төмен өнер. Біреудің талантына бас ию де –талант. Саунада соңғы сыра – тәттірек келеді. Баяғыда Америкаға барғанымда продюсер Павел Дэвидсонның айтқаны кейде есіме түседі. «лосанжелесте бәрі сценарист тек қана кәсіби сценаристер ғана емес, көшедегі полицейлер мен таксистерге дейін сценарий жаза береді», - дейді. Қалжыңы ғой. Бірақ бізде драматург те, жазушы да, журналист те, тіпті депутаттар да – драматург. Арзанқол дүниелерін сахнаға күштеп тығады. Сол үшін де мен оларды «депутатдраматургтер» деймін. Бүгінде полицейлер пара алғыш емес, маза алғыш. Арзанқол овация, шалдыққан шапалақтар. Банкир бір құлақпен тыңдайды. Теледидарда тек қана түрік, кәріс, үнде, орыстардың сериалдары жүріп жатыр. Телевидение тек уақыт толтыратын жәшік емес, ол – идеология. Кино да, телевидение де – идеологияның бір түрі. Біздегі КВН-дерді көргенде күлмек түгіл, жылағың келеді. Серілік – жастықтың көлеңкесі. Ақшасы барлар – ажалға сенбейді. Жерлеуге барғанда – жеті атаңның болғанына сенесің. Немерең – соңғы тәрбиешің. Ұйқысы тыныш жігіттен – азамат шықпайды. Қатал басшы – бақ, қатыгез басшы – сор. «Қазақ тілінің қамқоршысы» боп трибунадан кеудесін ұрған жазушының немересімен орысша сөйлескенін көргенде таң қалғаным бар. Тіл үйрену – отбасынан басталмай ма? 30. Сыртқы сұлулық – қонақ сияқты. Ерте ме, кеш пе кетеді. Ал ішкі сұлулық – адамның байлығы. Сырты қара адамнан - қорықпа, іші қара адамнан - қорық. «Төреғалиға – Ұлы дала баласы» деп «Қазақстан» телеарнасы ат қойып, айдар тақты. Талайлары таңдай қағып, тақиясы жерге түсті. Ал, Ұлы дала баласы болса, қызы қайда? Атасы мен әжесі бар ма екен? Әй, жоқ шығар. Сондықтан да сол баланың «әй дер әжесі, қой дер қожасы» жоқ. Композитор болу – концерт өткізу емес. Ұлттық идеология болмаса – ұрпақ азады. Қазақстанда көп нәрсе жоқ. Жетіспейді. Ең сорақысы – бізде патриотизм жоқ. Мен үш нәрсеге алаңдаймын. Біріншіден, енді жүз жылдан соң осы мемлекетіміздің шекарасы осы қалпында қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Екіншіден, енді жүз жылдан соң ана тіліміз – қазақ тілінің аясы осы деңгейде бола ма, болмай ма деп алаңдаймын. Үшіншіден, біздің Астананың енді жүз жылдан соң осы қалпындағы Астана боп қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Агроном ақымақ болса – жер азады. Біздер демалыс күндері дем алмаймыз, керісінше шаршаймыз. Қонаққа бару да – өнер. Тамададан басқаның қонаққа аз барғаны – жақсы. Сахна - киелі орын. Абайламасаң, киесі ұрады. Балетке барып, барын салған балеронды көргенде – өнерге келгеніме ұялам. Операға барғанда – эстрадаға жаным ашиды. «Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам. Ақылдылық жасқа байланысты емес екен. Таңертеңгі ой – тұнық болады. Арақ ішкенде «денсаулық үшін» деп ішіп жатады. Өте дұрыс. Арақ ішу үшін де - денсаулық қажет. Күншілдік пен қызғаныш – топастықтан туады. Сигарет – әдет. Жаман әдет. Бірақ одан арылудың жолын мен білмеймін. Білгім де келмейді. Биік өкше киген қыздың ойы – аласа. Енесіне ерегескен келін – ернін үлкейтеді. Енесінен жылағандарды білемін, Енесіне жылағандарды білмеймін. Қатынын мақтаған – қартайғандықтың белгісі. Қазақ соғым сойғанда – жартысын өздеріне, жартысын қонақтары үшін сояды. Арқаның бораны – амалсыз арақ іштіреді. Қазақ тойға барғанда бас тартпағанына ренжімейді, микрофон бермегеніне ренжиді. Бүгінде телефон – тұмарың. Тұмарыңнан айырылуың мүмкін, телефоннан айырылу мүмкін емес. СМС жазғанда – ес болмайды. Көңілшек қыз – көпшіл болады. Талғат Теменов Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын 8 пікір Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Әдебиет 7503 8 пікір 22 Ақпан, 2018 сағат 11:04 Қыстың қыс болғаны жақсы, Қыздың қыз болғаны жақсы. Автобустағылар арманшыл болады. Ару – ақырын сөйлейді. Күлегеш қызға – көктем ерте келеді. Тек бізде ғана «Қазақстанның еңбек сіңірген артисі», «Қазақстанның халық артисі» деген атақтарды алып тастады. Неге? Одан мемлекет не ұтты, неден ұтылды? Меніңше осындай идеяны айтып, жоғарғы жаққа жеткізген көкелеріміз болашақты ойламаған сияқты. Мемлекет бір формациядан екінші формацияға өткен шақта, Мүңкір-Нәңкірдей есіктен Нарық келіп төрге шыққанда, пысық артистер бизнеске кетіп, сахнада ат төбеліндей патриоттар ғана қалғанда – олардың осы атағын ауыздарынан жырмау керек еді. «Есекке әйт-шуу деген де дем» демекші бұл атақ үлкен стимул еді. Өкінішті. Не актриса болып роль ойнамаған, не әнші болып ән айтпаған, репертуарындағы ән саны алтыға жетпейтін бір қыздың «Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері» деген атақ алғанын естігенде жағамды ұстадым. Не үшін алды екен? Білмедім. Білгім де келмейді. Атақ алғанның бәрі – абыройлы емес. Әкіммен амандассаң – атын қамшылап қаша жөнеледі. Әкімнің баласы – бизнесмен болғыш. Елдің болашағын ойлау – тек Елбасының ғана міндеті емес. Өз қалауымен театрға барып, спектакль көретін бірде-бір әкімді, бірде-бір министрді көргем жоқ. Көрмейтін де шығармын. Өйткені олар биікте жүр. Төмен түскісі келмейді. Олардың ұғымында, театр – төмен өнер. Біреудің талантына бас ию де –талант. Саунада соңғы сыра – тәттірек келеді. Баяғыда Америкаға барғанымда продюсер Павел Дэвидсонның айтқаны кейде есіме түседі. «лосанжелесте бәрі сценарист тек қана кәсіби сценаристер ғана емес, көшедегі полицейлер мен таксистерге дейін сценарий жаза береді», - дейді. Қалжыңы ғой. Бірақ бізде драматург те, жазушы да, журналист те, тіпті депутаттар да – драматург. Арзанқол дүниелерін сахнаға күштеп тығады. Сол үшін де мен оларды «депутатдраматургтер» деймін. Бүгінде полицейлер пара алғыш емес, маза алғыш. Арзанқол овация, шалдыққан шапалақтар. Банкир бір құлақпен тыңдайды. Теледидарда тек қана түрік, кәріс, үнде, орыстардың сериалдары жүріп жатыр. Телевидение тек уақыт толтыратын жәшік емес, ол – идеология. Кино да, телевидение де – идеологияның бір түрі. Біздегі КВН-дерді көргенде күлмек түгіл, жылағың келеді. Серілік – жастықтың көлеңкесі. Ақшасы барлар – ажалға сенбейді. Жерлеуге барғанда – жеті атаңның болғанына сенесің. Немерең – соңғы тәрбиешің. Ұйқысы тыныш жігіттен – азамат шықпайды. Қатал басшы – бақ, қатыгез басшы – сор. «Қазақ тілінің қамқоршысы» боп трибунадан кеудесін ұрған жазушының немересімен орысша сөйлескенін көргенде таң қалғаным бар. Тіл үйрену – отбасынан басталмай ма? 30. Сыртқы сұлулық – қонақ сияқты. Ерте ме, кеш пе кетеді. Ал ішкі сұлулық – адамның байлығы. Сырты қара адамнан - қорықпа, іші қара адамнан - қорық. «Төреғалиға – Ұлы дала баласы» деп «Қазақстан» телеарнасы ат қойып, айдар тақты. Талайлары таңдай қағып, тақиясы жерге түсті. Ал, Ұлы дала баласы болса, қызы қайда? Атасы мен әжесі бар ма екен? Әй, жоқ шығар. Сондықтан да сол баланың «әй дер әжесі, қой дер қожасы» жоқ. Композитор болу – концерт өткізу емес. Ұлттық идеология болмаса – ұрпақ азады. Қазақстанда көп нәрсе жоқ. Жетіспейді. Ең сорақысы – бізде патриотизм жоқ. Мен үш нәрсеге алаңдаймын. Біріншіден, енді жүз жылдан соң осы мемлекетіміздің шекарасы осы қалпында қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Екіншіден, енді жүз жылдан соң ана тіліміз – қазақ тілінің аясы осы деңгейде бола ма, болмай ма деп алаңдаймын. Үшіншіден, біздің Астананың енді жүз жылдан соң осы қалпындағы Астана боп қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Агроном ақымақ болса – жер азады. Біздер демалыс күндері дем алмаймыз, керісінше шаршаймыз. Қонаққа бару да – өнер. Тамададан басқаның қонаққа аз барғаны – жақсы. Сахна - киелі орын. Абайламасаң, киесі ұрады. Балетке барып, барын салған балеронды көргенде – өнерге келгеніме ұялам. Операға барғанда – эстрадаға жаным ашиды. «Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам. Ақылдылық жасқа байланысты емес екен. Таңертеңгі ой – тұнық болады. Арақ ішкенде «денсаулық үшін» деп ішіп жатады. Өте дұрыс. Арақ ішу үшін де - денсаулық қажет. Күншілдік пен қызғаныш – топастықтан туады. Сигарет – әдет. Жаман әдет. Бірақ одан арылудың жолын мен білмеймін. Білгім де келмейді. Биік өкше киген қыздың ойы – аласа. Енесіне ерегескен келін – ернін үлкейтеді. Енесінен жылағандарды білемін, Енесіне жылағандарды білмеймін. Қатынын мақтаған – қартайғандықтың белгісі. Қазақ соғым сойғанда – жартысын өздеріне, жартысын қонақтары үшін сояды. Арқаның бораны – амалсыз арақ іштіреді. Қазақ тойға барғанда бас тартпағанына ренжімейді, микрофон бермегеніне ренжиді. Бүгінде телефон – тұмарың. Тұмарыңнан айырылуың мүмкін, телефоннан айырылу мүмкін емес. СМС жазғанда – ес болмайды. Көңілшек қыз – көпшіл болады. Талғат Теменов Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 7503 8 пікір 22 Ақпан, 2018 сағат 11:04 Қыстың қыс болғаны жақсы, Қыздың қыз болғаны жақсы. Автобустағылар арманшыл болады. Ару – ақырын сөйлейді. Күлегеш қызға – көктем ерте келеді. Тек бізде ғана «Қазақстанның еңбек сіңірген артисі», «Қазақстанның халық артисі» деген атақтарды алып тастады. Неге? Одан мемлекет не ұтты, неден ұтылды? Меніңше осындай идеяны айтып, жоғарғы жаққа жеткізген көкелеріміз болашақты ойламаған сияқты. Мемлекет бір формациядан екінші формацияға өткен шақта, Мүңкір-Нәңкірдей есіктен Нарық келіп төрге шыққанда, пысық артистер бизнеске кетіп, сахнада ат төбеліндей патриоттар ғана қалғанда – олардың осы атағын ауыздарынан жырмау керек еді. «Есекке әйт-шуу деген де дем» демекші бұл атақ үлкен стимул еді. Өкінішті. Не актриса болып роль ойнамаған, не әнші болып ән айтпаған, репертуарындағы ән саны алтыға жетпейтін бір қыздың «Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері» деген атақ алғанын естігенде жағамды ұстадым. Не үшін алды екен? Білмедім. Білгім де келмейді. Атақ алғанның бәрі – абыройлы емес. Әкіммен амандассаң – атын қамшылап қаша жөнеледі. Әкімнің баласы – бизнесмен болғыш. Елдің болашағын ойлау – тек Елбасының ғана міндеті емес. Өз қалауымен театрға барып, спектакль көретін бірде-бір әкімді, бірде-бір министрді көргем жоқ. Көрмейтін де шығармын. Өйткені олар биікте жүр. Төмен түскісі келмейді. Олардың ұғымында, театр – төмен өнер. Біреудің талантына бас ию де –талант. Саунада соңғы сыра – тәттірек келеді. Баяғыда Америкаға барғанымда продюсер Павел Дэвидсонның айтқаны кейде есіме түседі. «лосанжелесте бәрі сценарист тек қана кәсіби сценаристер ғана емес, көшедегі полицейлер мен таксистерге дейін сценарий жаза береді», - дейді. Қалжыңы ғой. Бірақ бізде драматург те, жазушы да, журналист те, тіпті депутаттар да – драматург. Арзанқол дүниелерін сахнаға күштеп тығады. Сол үшін де мен оларды «депутатдраматургтер» деймін. Бүгінде полицейлер пара алғыш емес, маза алғыш. Арзанқол овация, шалдыққан шапалақтар. Банкир бір құлақпен тыңдайды. Теледидарда тек қана түрік, кәріс, үнде, орыстардың сериалдары жүріп жатыр. Телевидение тек уақыт толтыратын жәшік емес, ол – идеология. Кино да, телевидение де – идеологияның бір түрі. Біздегі КВН-дерді көргенде күлмек түгіл, жылағың келеді. Серілік – жастықтың көлеңкесі. Ақшасы барлар – ажалға сенбейді. Жерлеуге барғанда – жеті атаңның болғанына сенесің. Немерең – соңғы тәрбиешің. Ұйқысы тыныш жігіттен – азамат шықпайды. Қатал басшы – бақ, қатыгез басшы – сор. «Қазақ тілінің қамқоршысы» боп трибунадан кеудесін ұрған жазушының немересімен орысша сөйлескенін көргенде таң қалғаным бар. Тіл үйрену – отбасынан басталмай ма? 30. Сыртқы сұлулық – қонақ сияқты. Ерте ме, кеш пе кетеді. Ал ішкі сұлулық – адамның байлығы. Сырты қара адамнан - қорықпа, іші қара адамнан - қорық. «Төреғалиға – Ұлы дала баласы» деп «Қазақстан» телеарнасы ат қойып, айдар тақты. Талайлары таңдай қағып, тақиясы жерге түсті. Ал, Ұлы дала баласы болса, қызы қайда? Атасы мен әжесі бар ма екен? Әй, жоқ шығар. Сондықтан да сол баланың «әй дер әжесі, қой дер қожасы» жоқ. Композитор болу – концерт өткізу емес. Ұлттық идеология болмаса – ұрпақ азады. Қазақстанда көп нәрсе жоқ. Жетіспейді. Ең сорақысы – бізде патриотизм жоқ. Мен үш нәрсеге алаңдаймын. Біріншіден, енді жүз жылдан соң осы мемлекетіміздің шекарасы осы қалпында қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Екіншіден, енді жүз жылдан соң ана тіліміз – қазақ тілінің аясы осы деңгейде бола ма, болмай ма деп алаңдаймын. Үшіншіден, біздің Астананың енді жүз жылдан соң осы қалпындағы Астана боп қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Агроном ақымақ болса – жер азады. Біздер демалыс күндері дем алмаймыз, керісінше шаршаймыз. Қонаққа бару да – өнер. Тамададан басқаның қонаққа аз барғаны – жақсы. Сахна - киелі орын. Абайламасаң, киесі ұрады. Балетке барып, барын салған балеронды көргенде – өнерге келгеніме ұялам. Операға барғанда – эстрадаға жаным ашиды. «Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам. Ақылдылық жасқа байланысты емес екен. Таңертеңгі ой – тұнық болады. Арақ ішкенде «денсаулық үшін» деп ішіп жатады. Өте дұрыс. Арақ ішу үшін де - денсаулық қажет. Күншілдік пен қызғаныш – топастықтан туады. Сигарет – әдет. Жаман әдет. Бірақ одан арылудың жолын мен білмеймін. Білгім де келмейді. Биік өкше киген қыздың ойы – аласа. Енесіне ерегескен келін – ернін үлкейтеді. Енесінен жылағандарды білемін, Енесіне жылағандарды білмеймін. Қатынын мақтаған – қартайғандықтың белгісі. Қазақ соғым сойғанда – жартысын өздеріне, жартысын қонақтары үшін сояды. Арқаның бораны – амалсыз арақ іштіреді. Қазақ тойға барғанда бас тартпағанына ренжімейді, микрофон бермегеніне ренжиді. Бүгінде телефон – тұмарың. Тұмарыңнан айырылуың мүмкін, телефоннан айырылу мүмкін емес. СМС жазғанда – ес болмайды. Көңілшек қыз – көпшіл болады. Талғат Теменов Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 7503 8 пікір 22 Ақпан, 2018 сағат 11:04 Қыстың қыс болғаны жақсы, Қыздың қыз болғаны жақсы. Автобустағылар арманшыл болады. Ару – ақырын сөйлейді. Күлегеш қызға – көктем ерте келеді. Тек бізде ғана «Қазақстанның еңбек сіңірген артисі», «Қазақстанның халық артисі» деген атақтарды алып тастады. Неге? Одан мемлекет не ұтты, неден ұтылды? Меніңше осындай идеяны айтып, жоғарғы жаққа жеткізген көкелеріміз болашақты ойламаған сияқты. Мемлекет бір формациядан екінші формацияға өткен шақта, Мүңкір-Нәңкірдей есіктен Нарық келіп төрге шыққанда, пысық артистер бизнеске кетіп, сахнада ат төбеліндей патриоттар ғана қалғанда – олардың осы атағын ауыздарынан жырмау керек еді. «Есекке әйт-шуу деген де дем» демекші бұл атақ үлкен стимул еді. Өкінішті. Не актриса болып роль ойнамаған, не әнші болып ән айтпаған, репертуарындағы ән саны алтыға жетпейтін бір қыздың «Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері» деген атақ алғанын естігенде жағамды ұстадым. Не үшін алды екен? Білмедім. Білгім де келмейді. Атақ алғанның бәрі – абыройлы емес. Әкіммен амандассаң – атын қамшылап қаша жөнеледі. Әкімнің баласы – бизнесмен болғыш. Елдің болашағын ойлау – тек Елбасының ғана міндеті емес. Өз қалауымен театрға барып, спектакль көретін бірде-бір әкімді, бірде-бір министрді көргем жоқ. Көрмейтін де шығармын. Өйткені олар биікте жүр. Төмен түскісі келмейді. Олардың ұғымында, театр – төмен өнер. Біреудің талантына бас ию де –талант. Саунада соңғы сыра – тәттірек келеді. Баяғыда Америкаға барғанымда продюсер Павел Дэвидсонның айтқаны кейде есіме түседі. «лосанжелесте бәрі сценарист тек қана кәсіби сценаристер ғана емес, көшедегі полицейлер мен таксистерге дейін сценарий жаза береді», - дейді. Қалжыңы ғой. Бірақ бізде драматург те, жазушы да, журналист те, тіпті депутаттар да – драматург. Арзанқол дүниелерін сахнаға күштеп тығады. Сол үшін де мен оларды «депутатдраматургтер» деймін. Бүгінде полицейлер пара алғыш емес, маза алғыш. Арзанқол овация, шалдыққан шапалақтар. Банкир бір құлақпен тыңдайды. Теледидарда тек қана түрік, кәріс, үнде, орыстардың сериалдары жүріп жатыр. Телевидение тек уақыт толтыратын жәшік емес, ол – идеология. Кино да, телевидение де – идеологияның бір түрі. Біздегі КВН-дерді көргенде күлмек түгіл, жылағың келеді. Серілік – жастықтың көлеңкесі. Ақшасы барлар – ажалға сенбейді. Жерлеуге барғанда – жеті атаңның болғанына сенесің. Немерең – соңғы тәрбиешің. Ұйқысы тыныш жігіттен – азамат шықпайды. Қатал басшы – бақ, қатыгез басшы – сор. «Қазақ тілінің қамқоршысы» боп трибунадан кеудесін ұрған жазушының немересімен орысша сөйлескенін көргенде таң қалғаным бар. Тіл үйрену – отбасынан басталмай ма? 30. Сыртқы сұлулық – қонақ сияқты. Ерте ме, кеш пе кетеді. Ал ішкі сұлулық – адамның байлығы. Сырты қара адамнан - қорықпа, іші қара адамнан - қорық. «Төреғалиға – Ұлы дала баласы» деп «Қазақстан» телеарнасы ат қойып, айдар тақты. Талайлары таңдай қағып, тақиясы жерге түсті. Ал, Ұлы дала баласы болса, қызы қайда? Атасы мен әжесі бар ма екен? Әй, жоқ шығар. Сондықтан да сол баланың «әй дер әжесі, қой дер қожасы» жоқ. Композитор болу – концерт өткізу емес. Ұлттық идеология болмаса – ұрпақ азады. Қазақстанда көп нәрсе жоқ. Жетіспейді. Ең сорақысы – бізде патриотизм жоқ. Мен үш нәрсеге алаңдаймын. Біріншіден, енді жүз жылдан соң осы мемлекетіміздің шекарасы осы қалпында қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Екіншіден, енді жүз жылдан соң ана тіліміз – қазақ тілінің аясы осы деңгейде бола ма, болмай ма деп алаңдаймын. Үшіншіден, біздің Астананың енді жүз жылдан соң осы қалпындағы Астана боп қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Агроном ақымақ болса – жер азады. Біздер демалыс күндері дем алмаймыз, керісінше шаршаймыз. Қонаққа бару да – өнер. Тамададан басқаның қонаққа аз барғаны – жақсы. Сахна - киелі орын. Абайламасаң, киесі ұрады. Балетке барып, барын салған балеронды көргенде – өнерге келгеніме ұялам. Операға барғанда – эстрадаға жаным ашиды. «Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам. Ақылдылық жасқа байланысты емес екен. Таңертеңгі ой – тұнық болады. Арақ ішкенде «денсаулық үшін» деп ішіп жатады. Өте дұрыс. Арақ ішу үшін де - денсаулық қажет. Күншілдік пен қызғаныш – топастықтан туады. Сигарет – әдет. Жаман әдет. Бірақ одан арылудың жолын мен білмеймін. Білгім де келмейді. Биік өкше киген қыздың ойы – аласа. Енесіне ерегескен келін – ернін үлкейтеді. Енесінен жылағандарды білемін, Енесіне жылағандарды білмеймін. Қатынын мақтаған – қартайғандықтың белгісі. Қазақ соғым сойғанда – жартысын өздеріне, жартысын қонақтары үшін сояды. Арқаның бораны – амалсыз арақ іштіреді. Қазақ тойға барғанда бас тартпағанына ренжімейді, микрофон бермегеніне ренжиді. Бүгінде телефон – тұмарың. Тұмарыңнан айырылуың мүмкін, телефоннан айырылу мүмкін емес. СМС жазғанда – ес болмайды. Көңілшек қыз – көпшіл болады. Талғат Теменов Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 7503 8 пікір 22 Ақпан, 2018 сағат 11:04 Қыстың қыс болғаны жақсы, Қыздың қыз болғаны жақсы. Автобустағылар арманшыл болады. Ару – ақырын сөйлейді. Күлегеш қызға – көктем ерте келеді. Тек бізде ғана «Қазақстанның еңбек сіңірген артисі», «Қазақстанның халық артисі» деген атақтарды алып тастады. Неге? Одан мемлекет не ұтты, неден ұтылды? Меніңше осындай идеяны айтып, жоғарғы жаққа жеткізген көкелеріміз болашақты ойламаған сияқты. Мемлекет бір формациядан екінші формацияға өткен шақта, Мүңкір-Нәңкірдей есіктен Нарық келіп төрге шыққанда, пысық артистер бизнеске кетіп, сахнада ат төбеліндей патриоттар ғана қалғанда – олардың осы атағын ауыздарынан жырмау керек еді. «Есекке әйт-шуу деген де дем» демекші бұл атақ үлкен стимул еді. Өкінішті. Не актриса болып роль ойнамаған, не әнші болып ән айтпаған, репертуарындағы ән саны алтыға жетпейтін бір қыздың «Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері» деген атақ алғанын естігенде жағамды ұстадым. Не үшін алды екен? Білмедім. Білгім де келмейді. Атақ алғанның бәрі – абыройлы емес. Әкіммен амандассаң – атын қамшылап қаша жөнеледі. Әкімнің баласы – бизнесмен болғыш. Елдің болашағын ойлау – тек Елбасының ғана міндеті емес. Өз қалауымен театрға барып, спектакль көретін бірде-бір әкімді, бірде-бір министрді көргем жоқ. Көрмейтін де шығармын. Өйткені олар биікте жүр. Төмен түскісі келмейді. Олардың ұғымында, театр – төмен өнер. Біреудің талантына бас ию де –талант. Саунада соңғы сыра – тәттірек келеді. Баяғыда Америкаға барғанымда продюсер Павел Дэвидсонның айтқаны кейде есіме түседі. «лосанжелесте бәрі сценарист тек қана кәсіби сценаристер ғана емес, көшедегі полицейлер мен таксистерге дейін сценарий жаза береді», - дейді. Қалжыңы ғой. Бірақ бізде драматург те, жазушы да, журналист те, тіпті депутаттар да – драматург. Арзанқол дүниелерін сахнаға күштеп тығады. Сол үшін де мен оларды «депутатдраматургтер» деймін. Бүгінде полицейлер пара алғыш емес, маза алғыш. Арзанқол овация, шалдыққан шапалақтар. Банкир бір құлақпен тыңдайды. Теледидарда тек қана түрік, кәріс, үнде, орыстардың сериалдары жүріп жатыр. Телевидение тек уақыт толтыратын жәшік емес, ол – идеология. Кино да, телевидение де – идеологияның бір түрі. Біздегі КВН-дерді көргенде күлмек түгіл, жылағың келеді. Серілік – жастықтың көлеңкесі. Ақшасы барлар – ажалға сенбейді. Жерлеуге барғанда – жеті атаңның болғанына сенесің. Немерең – соңғы тәрбиешің. Ұйқысы тыныш жігіттен – азамат шықпайды. Қатал басшы – бақ, қатыгез басшы – сор. «Қазақ тілінің қамқоршысы» боп трибунадан кеудесін ұрған жазушының немересімен орысша сөйлескенін көргенде таң қалғаным бар. Тіл үйрену – отбасынан басталмай ма? 30. Сыртқы сұлулық – қонақ сияқты. Ерте ме, кеш пе кетеді. Ал ішкі сұлулық – адамның байлығы. Сырты қара адамнан - қорықпа, іші қара адамнан - қорық. «Төреғалиға – Ұлы дала баласы» деп «Қазақстан» телеарнасы ат қойып, айдар тақты. Талайлары таңдай қағып, тақиясы жерге түсті. Ал, Ұлы дала баласы болса, қызы қайда? Атасы мен әжесі бар ма екен? Әй, жоқ шығар. Сондықтан да сол баланың «әй дер әжесі, қой дер қожасы» жоқ. Композитор болу – концерт өткізу емес. Ұлттық идеология болмаса – ұрпақ азады. Қазақстанда көп нәрсе жоқ. Жетіспейді. Ең сорақысы – бізде патриотизм жоқ. Мен үш нәрсеге алаңдаймын. Біріншіден, енді жүз жылдан соң осы мемлекетіміздің шекарасы осы қалпында қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Екіншіден, енді жүз жылдан соң ана тіліміз – қазақ тілінің аясы осы деңгейде бола ма, болмай ма деп алаңдаймын. Үшіншіден, біздің Астананың енді жүз жылдан соң осы қалпындағы Астана боп қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Агроном ақымақ болса – жер азады. Біздер демалыс күндері дем алмаймыз, керісінше шаршаймыз. Қонаққа бару да – өнер. Тамададан басқаның қонаққа аз барғаны – жақсы. Сахна - киелі орын. Абайламасаң, киесі ұрады. Балетке барып, барын салған балеронды көргенде – өнерге келгеніме ұялам. Операға барғанда – эстрадаға жаным ашиды. «Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам. Ақылдылық жасқа байланысты емес екен. Таңертеңгі ой – тұнық болады. Арақ ішкенде «денсаулық үшін» деп ішіп жатады. Өте дұрыс. Арақ ішу үшін де - денсаулық қажет. Күншілдік пен қызғаныш – топастықтан туады. Сигарет – әдет. Жаман әдет. Бірақ одан арылудың жолын мен білмеймін. Білгім де келмейді. Биік өкше киген қыздың ойы – аласа. Енесіне ерегескен келін – ернін үлкейтеді. Енесінен жылағандарды білемін, Енесіне жылағандарды білмеймін. Қатынын мақтаған – қартайғандықтың белгісі. Қазақ соғым сойғанда – жартысын өздеріне, жартысын қонақтары үшін сояды. Арқаның бораны – амалсыз арақ іштіреді. Қазақ тойға барғанда бас тартпағанына ренжімейді, микрофон бермегеніне ренжиді. Бүгінде телефон – тұмарың. Тұмарыңнан айырылуың мүмкін, телефоннан айырылу мүмкін емес. СМС жазғанда – ес болмайды. Көңілшек қыз – көпшіл болады. Талғат Теменов Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 7503 8 пікір 22 Ақпан, 2018 сағат 11:04 Қыстың қыс болғаны жақсы, Қыздың қыз болғаны жақсы. Автобустағылар арманшыл болады. Ару – ақырын сөйлейді. Күлегеш қызға – көктем ерте келеді. Тек бізде ғана «Қазақстанның еңбек сіңірген артисі», «Қазақстанның халық артисі» деген атақтарды алып тастады. Неге? Одан мемлекет не ұтты, неден ұтылды? Меніңше осындай идеяны айтып, жоғарғы жаққа жеткізген көкелеріміз болашақты ойламаған сияқты. Мемлекет бір формациядан екінші формацияға өткен шақта, Мүңкір-Нәңкірдей есіктен Нарық келіп төрге шыққанда, пысық артистер бизнеске кетіп, сахнада ат төбеліндей патриоттар ғана қалғанда – олардың осы атағын ауыздарынан жырмау керек еді. «Есекке әйт-шуу деген де дем» демекші бұл атақ үлкен стимул еді. Өкінішті. Не актриса болып роль ойнамаған, не әнші болып ән айтпаған, репертуарындағы ән саны алтыға жетпейтін бір қыздың «Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері» деген атақ алғанын естігенде жағамды ұстадым. Не үшін алды екен? Білмедім. Білгім де келмейді. Атақ алғанның бәрі – абыройлы емес. Әкіммен амандассаң – атын қамшылап қаша жөнеледі. Әкімнің баласы – бизнесмен болғыш. Елдің болашағын ойлау – тек Елбасының ғана міндеті емес. Өз қалауымен театрға барып, спектакль көретін бірде-бір әкімді, бірде-бір министрді көргем жоқ. Көрмейтін де шығармын. Өйткені олар биікте жүр. Төмен түскісі келмейді. Олардың ұғымында, театр – төмен өнер. Біреудің талантына бас ию де –талант. Саунада соңғы сыра – тәттірек келеді. Баяғыда Америкаға барғанымда продюсер Павел Дэвидсонның айтқаны кейде есіме түседі. «лосанжелесте бәрі сценарист тек қана кәсіби сценаристер ғана емес, көшедегі полицейлер мен таксистерге дейін сценарий жаза береді», - дейді. Қалжыңы ғой. Бірақ бізде драматург те, жазушы да, журналист те, тіпті депутаттар да – драматург. Арзанқол дүниелерін сахнаға күштеп тығады. Сол үшін де мен оларды «депутатдраматургтер» деймін. Бүгінде полицейлер пара алғыш емес, маза алғыш. Арзанқол овация, шалдыққан шапалақтар. Банкир бір құлақпен тыңдайды. Теледидарда тек қана түрік, кәріс, үнде, орыстардың сериалдары жүріп жатыр. Телевидение тек уақыт толтыратын жәшік емес, ол – идеология. Кино да, телевидение де – идеологияның бір түрі. Біздегі КВН-дерді көргенде күлмек түгіл, жылағың келеді. Серілік – жастықтың көлеңкесі. Ақшасы барлар – ажалға сенбейді. Жерлеуге барғанда – жеті атаңның болғанына сенесің. Немерең – соңғы тәрбиешің. Ұйқысы тыныш жігіттен – азамат шықпайды. Қатал басшы – бақ, қатыгез басшы – сор. «Қазақ тілінің қамқоршысы» боп трибунадан кеудесін ұрған жазушының немересімен орысша сөйлескенін көргенде таң қалғаным бар. Тіл үйрену – отбасынан басталмай ма? 30. Сыртқы сұлулық – қонақ сияқты. Ерте ме, кеш пе кетеді. Ал ішкі сұлулық – адамның байлығы. Сырты қара адамнан - қорықпа, іші қара адамнан - қорық. «Төреғалиға – Ұлы дала баласы» деп «Қазақстан» телеарнасы ат қойып, айдар тақты. Талайлары таңдай қағып, тақиясы жерге түсті. Ал, Ұлы дала баласы болса, қызы қайда? Атасы мен әжесі бар ма екен? Әй, жоқ шығар. Сондықтан да сол баланың «әй дер әжесі, қой дер қожасы» жоқ. Композитор болу – концерт өткізу емес. Ұлттық идеология болмаса – ұрпақ азады. Қазақстанда көп нәрсе жоқ. Жетіспейді. Ең сорақысы – бізде патриотизм жоқ. Мен үш нәрсеге алаңдаймын. Біріншіден, енді жүз жылдан соң осы мемлекетіміздің шекарасы осы қалпында қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Екіншіден, енді жүз жылдан соң ана тіліміз – қазақ тілінің аясы осы деңгейде бола ма, болмай ма деп алаңдаймын. Үшіншіден, біздің Астананың енді жүз жылдан соң осы қалпындағы Астана боп қала ма, қалмай ма деп алаңдаймын. Агроном ақымақ болса – жер азады. Біздер демалыс күндері дем алмаймыз, керісінше шаршаймыз. Қонаққа бару да – өнер. Тамададан басқаның қонаққа аз барғаны – жақсы. Сахна - киелі орын. Абайламасаң, киесі ұрады. Балетке барып, барын салған балеронды көргенде – өнерге келгеніме ұялам. Операға барғанда – эстрадаға жаным ашиды. «Мен де талантпын» деп айтайын десем, Абайдан ұялам. Ақылдылық жасқа байланысты емес екен. Таңертеңгі ой – тұнық болады. Арақ ішкенде «денсаулық үшін» деп ішіп жатады. Өте дұрыс. Арақ ішу үшін де - денсаулық қажет. Күншілдік пен қызғаныш – топастықтан туады. Сигарет – әдет. Жаман әдет. Бірақ одан арылудың жолын мен білмеймін. Білгім де келмейді. Биік өкше киген қыздың ойы – аласа. Енесіне ерегескен келін – ернін үлкейтеді. Енесінен жылағандарды білемін, Енесіне жылағандарды білмеймін. Қатынын мақтаған – қартайғандықтың белгісі. Қазақ соғым сойғанда – жартысын өздеріне, жартысын қонақтары үшін сояды. Арқаның бораны – амалсыз арақ іштіреді. Қазақ тойға барғанда бас тартпағанына ренжімейді, микрофон бермегеніне ренжиді. Бүгінде телефон – тұмарың. Тұмарыңнан айырылуың мүмкін, телефоннан айырылу мүмкін емес. СМС жазғанда – ес болмайды. Көңілшек қыз – көпшіл болады. Талғат Теменов Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын 8 пікір 8 пікір 8 пікір 8 пікір 8 пікір 8 пікір 8 пікір Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз! Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз! Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз!
