Жүкел Хамай: «Сенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…»
"Жүкел Хамай: «Сенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…»"|"https://madeniportal.kz/adebiet/zukel-xamai-senin-kulkin-soq-qaragaidan-estilip"
TITLE: Жүкел Хамай: «Сенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…»
URL: https://madeniportal.kz/adebiet/zukel-xamai-senin-kulkin-soq-qaragaidan-estilip
META: "Жүкел Хамай: «Сенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…»"|"https://madeniportal.kz/adebiet/zukel-xamai-senin-kulkin-soq-qaragaidan-estilip"
TOTAL WORDS: 598
TEXT: Жүкел Хамай* * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғы әңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… ЖАҢАЛЫҚТАР АЙМАҚТАР АВТОРЛАР СҰХБАТТАР MADENI TV ӘДЕБИЕТ ТЕАТР МУЗЕЙ КІТАПХАНА МУЗЫКА КИНО БЕЙНЕЛЕУ ӨНЕРІ САЛТ-ДӘСТҮР ТУРИЗМ
