Әлібек Байбол. Жалғызбын демеші...
"Әлібек Байбол. Жалғызбын демеші..."|"https://madeniportal.kz/adebiet/alibek-baibol-zalgyzbyn-demesi1"
TITLE: Әлібек Байбол. Жалғызбын демеші...
URL: https://madeniportal.kz/adebiet/alibek-baibol-zalgyzbyn-demesi1
META: "Әлібек Байбол. Жалғызбын демеші..."|"https://madeniportal.kz/adebiet/alibek-baibol-zalgyzbyn-demesi1"
TOTAL WORDS: 4927
TEXT: Уистен Хью ОДЕН Қатысушылар: Асқар / Әділет. Жалғызбын демеші. Мамыр кезі. Қаланың қарбалас тіршілігі. Көліктер гүрілі. Қызылды-жасылды шамдар. Таңды талтүс, талтүсті ыңырсыған ымырт алмастырған шақ. Қараңғылық қап-қара шәлісін жайған уақыт. Бану сән-салтанаты келіскен, жинақы бөлмесіне кіреді. Жұмыстан келген секілді, шамасы. Қолындағы сөмкесін орындық үстіне қойып, беті-қолын жуып, таранып, киімін алмастырып, тоңазытқыштағы шарапты шығарады да бокалға құйып ішеді. Диванға жайғасып, көксандықты қосып, телеарналарды пультпен ауыстырады. Басында, Бану естімей қалады. Екінші рет ойнағанда, ол еліктей елең етіп, тың тыңдайды, теледидар дауысын бәсеңдетеді. Кім бұл? Асқар. Сәлеметсіз бе? Мен көршіңіз ем. Ашып жібересіз бе?! Бану. Сәлеметсіз бе? Жарайды. Кім бұл? Асқар. Мен ғой. Мені кім, тағы? Асқар. Көршіңіз. Менде көрші көп. Қайсысы? Асқар. Үшінші қабаттағы. Үшінші? Үшінші? Үшінші? Асқар. Жақында ғана көшіп келгем. Екі-ақ апта болды. Бір ыңғайсыз жағдай боп тұр. Ұят болса да айтуға мәжбүрмін. Құлағым – сізде. Асқар. Далада сіркіреп жаңбыр жауып тұр. Білем. Асқар. Тоңып қалдым. Отыра тұрсам бола ма? Кілтімді жұмыста ұмытып кетіп ем. Үйдегілер де жоқ. Телефондарын көтермейді. Асқар. Ішке кіруге рұқсат па екен? Бану. Жоқ, айып етпеңіз, танымайтын адамдарды кіргізе алмаймын. Маньяк не алаяқ шығарсыз, қайдан білейін? Одан бұрын, қазір короновирус қой. Ауру өршіп тұр. Асқар. Кеше ғана тапсырғам. Жоқ! Сау болыңыз. Асқар. Ой, Құдай-ай! Бану қайта барып диванға отырады-дағы, шарап ішеді. Еркек тағы да есікті қағады. Кім бұл? Асқар. Мен едім! Бану. Мені кім? Асқар. Көр-шің-із! Бану. а-а-а, сіз бе? Асқар. Иә-ә-ә, мен! Үйге кіргізіңізші. Үстім малмандай су болды. Мазамды ала бермеңіз! Асқар. Сонда, қазақшылығыңыз қайда? Қонақжайлығыңыз қайда? Мұсылманшылықтан жұрдай екенсіз! Осы мен, көршілерім көмек сұрағанда бәрін тастай сап, жүгіріп барам. «Көрші ақысы – Тәңір ақысы». Егер дене қызуым көтеріліп, ауырып қалсам короновирус емес, сіз кінәлі боласыз. Маған неге ренжіп тұрсыз? Сіз мені танымайсыз да ғой. Асқар. «Қасқыр да қас қылмайды жолдасына» деген. Адам ұқсап жәрдем сұрап тұрмын. Аң емес, адамбыз ғой. Аң екеш аң да бір-біріне көмектеседі. Адамдар не боп кеткен, өзі?! Басқаларына да барғам, ешкім есік ашпады. Соңғы үмітім сізде болған еді, әттең-ай, әттең-ай! Бану. Маска қайда? Асқар. Қалтамда. Тағып жүру керек. Өзіңіз де білесіз, ретсіз көшеге шығуға болмайды. Пандемия! Коронавирус! Сізді бұл подъезден байқаған емеспін. Аасқар. Есесіне, мен сізді күнде көрем. жап-жасыл сөмкеңіз бар. Таңертең кетесіз, кешке келесіз. Қызық екен! Асқар. Тұмауратайын деп тұрмын ғой деймін. Бұған гайморит қосылса, саудам бітті дей беріңіз. Жарайды, кіріңіз! Асқар. Рақмет! Бөлмелеріңіз жинақы, жылы екен. Үндемей тыныш отыра тұрыңызшы, өтініш. Асқар. Сөйлеп үйреніп қалған ауыз ғой. Мақұл. Жұмыс – шашетектен. Отчет жіберуім керек. Дәл есіктің артында сүлгі бар, басыңызды сүртіңіз де киіміңізді шешіп, ана бір жерге іле салыңыз. кебе берсін. Соны киіп алыңыз. Асқар. Бұл сіз үшін тосын жайт боп тұрғанын білем. Әрине! Асқар. Қарын ашты ма? Бану. Неге сұрадыңыз? Асқар. Жай әншейін. Негізі, мен қонақжаймын. Асқар. Иә, иә, байқалып тұр. Шай қайнатуды білесіз ғой? Асқар. Иә. Асүй ана жақта! Пауза. Неге тесіліп қарап отырсыз? Асқар. Ойланып кетіппін. Жөн сұрасайық, негізі, қанша ағайындысыз? Бану. уфф-ф, тыныш отырыңыз дегенім қайда? Кедергі келтіріп жатырсыз! Асқар. Кешіріңіз, кешіріңіз! Пауза. Ішіңіз пысып отыр ғой деймін, иә?! Асқар. Жоқ!. Қазіргілер той-томалақ, өлім-жітім болмаса бір-бірінің үйіне кірмейді, рас қой? Бану. Рас! Асқар. Көңілдегі күдік-күмәнді алып тастаңыз! Бану. Кешқұрым біреу өстіп үйіңізге келсе. Асқар. Дастарқанды жайып, бауырсақтарды шашып жіберіп, асты-үстіне түсіп. Шіркін-ай, ә! Асқар. Сенбесеңіз жүріңіз, кафеде қонақ қылайын. Айтсам – істеймін, істемесем – айтпаймын. Әуре болмай-ақ қойыңыз, кафе аралайтын қыз емеспін. Одан да, телевизор қосып берейін! Еркектер футболға әуес қой. Асқар. Рақмет! Түк қызық емес. Біздікілерден пайда аз. Ақыры ұтылады. Ау? Асқар Біздікілер ұтылады деймін да. Өмірі ұта беру мақсат емес қой. Бүгін – ұтылады, ертең – ұтады. Асқар. Атыңыз кім? Бану. Бану! Асқар. Негізі, аты әдемі кісінің заты да әдемі болады. Атым әдемі ме екен? Асқар. Иә. Рақмет. Сіздікі ше? Асқар. Асқар. Сіздікі де әдемі екен. Адамның аты оның тағдырына әсер етеді екен. Асқар. Тылсым дүниемен тым қызықпайды екем. Метафизикамен деңіз. Асқар. Иә, сол ғой. Ал, мен сенем! Асқар. Иә, байқалып-ақ тұр. «Адамның аты оның тағдырына әсер етеді» дегенді журналдан оқыдыңыз ба? Бану. Жоқ, құрбымнан естігем. Асқар. Егер, құрбыңыз солай десе, демек солай. Құрбыларды құптап тұрған алғашқы адам шығарсыз. Асқар. Жасасын құрбылар, жасасын достық! Бану. Асқар – биік, заңғар деген сөз ғой. Асқар. Оны да құрбыңыз айтты ма? Бану. Жоқ, журналдан оқығам. Мамандығыңыз қандай? Асқар. Әзірге жұмыссызбын! Бану. Бұрын қайда істеп едіңіз? Асқар. Қаржы министрлігінде! Бану. оо-о! Асқар. Күзетші болғам! Бану. Дұрыс қой, енді. Асқар. Дала тамаша боп тұр. Нағыз серуендеп. Би билейтін кез. Асқар. Жаңбырдың астында ма? Бану. Иә, онда тұрған не бар екен?! Асқар. Бірақ. иә, иә. әлгі эзоэзо. Эзотериканың еш қатысы жоқ. Адамның көңілденгендегі, қуанғандағы ішкі күйі. Асқар. Ал, сіз қай мамандық иесісіз? Бану. Психологпын! Асқар. олог дейсіз бе?! Бану. Иә. Асқар. Сөйтіп, псих. ологияның көмегі тиіп жатыр ма? Бану. Әрине. Асқар. Бәсе, бәсе! Бану. Не дедіңіз? Асқар. Құрметтеймін. Дегенмен, маған география ұнайды. әттең. ұстазым мықты кісі еді. І-і-і. тірі ме еді? Асқар. Әрине, тірі! 100 жасасын! Басқа қалаға көшіп кеткен. О сабақты ұнататын себебім, бала кезден елжер аралауға құмармын. Сөйтіп, Колумб мырза! Құрлықтарды ысырып қойып, көрші-қолаңды айттап жүрсіз бе?! Асқар. Әзіліңізге жол болсын. Жалғыз тұрасыз ба? Бану. Ағаммен! Асқар. Не істеуші еді? Бану. Бокспен айналысқан. Асқар. Мен де спортпен шұғылданғам. Қандай? Асқар. Шахмат, балет? Асқар. Неге күлдіңіз? Бану. Жай әншейін. Асқар. Сіз сұлу екенсіз! Бану. Доғарыңыз, артық сөзді! Асқар. Жақсы сөз айтсаң да жақпайсың, осы. Жағыңызды таянбаңыз! Бану. Мә-ә-ә, не деген ызыңсыз! Өзім білем! Кеше біразын шешкем. Норвегияның астанасы? Асқар. Неше әріп? Бану. Асқар. Көрейік. Дұрыс. Географияны бекер оқымапсыз. Онда, мынаны да білуге тиіссіз. Данияның астанасы? Басы – Ко, аяғы – н. Бір, екі, үш, төрт, бес. он әріп. Асқар. копен-гаген! Дөп түстіңіз!. Сізге лимонмен шай берейінші. Асқар. Жақсы болар еді. Үй өзіңіздікі ме? Бану. Неге сұрадыңыз? Асқар. Мұнда бір астар бар. Асқар. Әр сөзден саясат іздеу дұрыс емес. Еркек – еренсіз халық. Психолог бола тұра ол әлемді түсінбей-ақ қойдым. Оларға сенгім-ақ келеді. Бірақ. Асқар. Алданып қалғансыз ғой? Бану. Немене? Асқар. а-а-а, ештеңе. Шайыңыз дәмді екен! Бану. Үйді ипотека бойынша алғам. Әлі төлеп жатырмын. Квартирантсыз ба? Асқар. Иә. Қаңғыған қазақпын деңіз. Асқар. Негізі, қай жерден боласыз? Асқар. мм-м! Асқар. Әкем – Көкшетаудан, анам – Астанадан, атам – Атыраудан, апам – Қарағандыдан, арғы атам – Өскеменнен! Бану. Қалай боп кетті, өзі? Асқар. Расында да, қалай боп кетті, өзі?! Сізге қарасам болды шатасып кете берем, айтар сөзімді ұмытып қалам. Әзірейілге ұқсаймын ба? Асқар. Әдемі Әзірейілге! Бану. Немене кекетіп тұрсыз, а? Асқар. Сізде мінез бар екен, иә? Бану. «Мінезсіз адам – жұлдызсыз аспанмен тең», – деген Альфред Адлер. Асқар. Сол мінезді деймін да. орнымен қолдана алсақ қой, шіркін. Темекі шексем бола ма? Бану. Балконға барыңызшы. исінен жүрегім айниды. Бала-шағаңыз бар ма? Асқар. Дала – тамаша боп тұр! Бану. Сауалды тағы бір қайталайын! Асқар. не туралы сұрап едіңіз? Бану. Амнезиямен ауырмайсыз ба, әйтеуір? Асқар. Жоға да! Бану. Темекі дегенді қою керек. Өзіңізге де, өзгеге де зиян. Бала-шаға? Асқар. Кім? Бану. бала-ша-ға? Асқар. Тергеуші емессіз бе, әйтеуір? Сі-сі-сі-сізден қорқайын дедім. Ғажап емес. Мен – нәзік тергеушімін! Асқар. Бағана псих. ологпын дегеніңіз қайда? Бану. т-с-с-с! Бұл туралы сізден басқа ешкім білмейді. Сонымен? Асқар. Бір нәрсе өртеніп жатқан сияқты! Бану. Расында да! Асқар. Әй, оңбағандар-ай! От жағатыны бар, өшіріп кетпей ме екен?! Асқар мен Бану сахнаға қарап тұрады. Ал, артындағы балконнан өрт шыға бастайды. Түтін қай жерден шығып жатыр, өзі? Асқар. Білмеймін ғой. балкон өртеніп жатыр. Асқар. Не істейсіз? Асқар. Басыма киіп алам. Әрине, су толтырам. Ваннадан алыңыз. Асқар. Құдай-ай, нем бар еді, темекі шегіп! Бану. Көмектесіңдер, көмектесіңдер! Кім бар? Асқар. Тоқтаңыз! Өзіміз-ақ өшірем. Жігітіңіз бар ма? Бану. Сұрайтын кезді таптыңыз ғой. Өртсөндірушілерге қоңырау шалайын. Алло! Сәлеметсіз бе?! Иә, иә. Асқар. «Өрт – тілсіз жау». Әйтеуір, бір жамандық артта қалды. Рақмет, сізге. Асқар. Не үшін? Бану. Балконымды отқа орағаныңыз үшін. Асқар. Жөндеп берем. Алаңдамаңызшы. Аяқастынан жұмыс тауып бердіңіз. Асқар. Айыбымды қалай жусам болады? Бану. Аман қалдық қой, әйтеуір. Бопты, дүние қалпына келер. Асқар. Түсінігіңізге риза боп тұрмын. Сонымен, басыңыз бос па? Асқар. Ажырасқанмын! Бану. Неге? Асқар. Бұл құпия боп қалсыншы. Бала бар ма? Асқар. Нешеу? Асқар. Бір қыз! Бану. Қайда? Асқар. Анамның қолында. Сағынып кеттім ғой, ханшайымымды. Келесі айда ауылға барам. Әдемі көк көйлек. сары туфли, қоңыр абадок, төрт кофта, екі красовкы алып қойдым. Мамасына ұқсайды, өзі. Маған мұрны ғана тартқан. Қазір жетіде. Екінші сыныпта оқиды. Ақылды. Есепке – жүйрік. Епті. Өзіме ақыл үйретеді. Оқып туғандар ғой. Қызым туралы ойласам ішім қыз-қыз қайнайды. Көштен қалдырғым келмейді. Мектеп кезінде бір қызға қатты ғашық болғам. Тезірек қоңырау соғылса деп отыратынмын. Сонда жүгіріп барып, оны сырттай тамашалап тұрушы ем. Оған махаббатымды білдіруге шыны керек батылым бармады. Мектепті бітірдік. Университетке оқуға түстім. Өмір бір орында тұрмайды. Уақыт өтті. Үйлендік, үй болдық. Сенесіз бе, мен сол махаббатымды әлі де ұмыта алмадым. Әйел деген – гүл ғой. Ол бәрін сезеді. Оны алақанға салып аялап, қорғау керек. Желден, қардан, суықтан. Сізге не болды? Ренжітіп алдым ба?. Мұңаймаңызшы. Жақсы адамға мұңайған жараспайды. Әр нәрсені бір ойласаңыз, неңіз қалады?. Не істеп тұрсыз? Асқар. Менің… менің… жаман ойым болған жоқ. Еркектің бәрі – бірдей. Ешқандай ерекшелік жоқ. Сізді көргім келмейді. Кетіңіз! Асқар. мен жігітіме звандаймын. Асқар. Жігітіңіз бар ма еді? Бану. Алло! Берік қайдасың? Мынандай масқара жағдай болды. Үйге көршім кіріп ап, шықпай жатыр. Тезірек жетші. Жақсы, жақсы. Қазір келеді. Асқар. Келсін, келсін! Танысайық, сөйлесейік. Жасыңыз қаншада? Бану. Не қыласыз, оны? Асқар. Қызық боп тұр. Қыздың жасы – 18! Асқар. Ал, мен орда бұзар отыздан астым! Бану. Құтты болсын! Барыңызшы, үйіңізге! Асқар. Барғым келмей тұр. Кет дегенде ит те кетеді. Асқар. Онда, мен иттен де жаман болғаным ғой. Шығыңыз! Асқар. Көршісін бүйтіп қуған адамды бірінші рет көруім! Бану. Бір нәрсе айтсам ренжімейсіз бе? Асқар. Айтыңызшы, айтыңызшы, ренжімеймін! Аузыңыздан шыққан әр сөзіңіз алтын ғой, мен үшін! Бану. Тайып тұрыңыз! Асқар. Кроссвордты ала кетіңіз. Асқар. Қалайыншы, тып-тыныш отырам. Хатикодай тәртіпті болам. Кетіңіз! Ашуыма тимеңіз! Менің мінезім жаман! Асқар. Ойбай, не дейді?. Есіктің аузында отыра тұрайыншы! Үндемеймін. Жоқ! Адам босағада отырмайды. Асқар. Кешіріңізші! Құдай үшін! Өтінем! Бану. жоо-о-оқ! Уф! Әрең құтылдым ғой. Ұзақ пауза. Бану барып диванға отыра кетеді. Өлі тыныштық. Отырып қайтадан вино ішеді. Біреу есікті қағады. Кім бұл? Асқар. Кеш мазалағаным үшін кешірім сұраймын. Тыңдап тұрмын. Асқар. кскдан ғой. Түнгі сағат он бірде ме? Асқар. Шұғыл шаруа. Не жағдай? Асқар. Астындағы көршілеріңіз: «Төбеден су ағып жатыр», – дейді. Олар ауылға кетіп қалып еді ғой. Асқар. Келіпті. Қазір звандап сұрайын. Сәлеметсіз бе? Екінші қабаттағы көршіңізбін ғой. Сіздер үйдесіздер ме? Жоқ? Ауылда? а-а-а, жарайды. Жоқ, жай сұрағаным ғой. Олар әлі келмепті ! Асқар. Қап!. КСК ма? Асқар. Жоқ, суши мен пиццаға тапсырыс бердіңіз бе? Бану. Жоқ. Асқар. Маған осы мекенжайды айтты. Ақшасы да алдын ала төленді. Қызық екен. Онда, есіктің аузына қоя салыңыз. Асқар. Суып қалады ғой. Суыған суши дәмді болады. Асқар. Кешіріңізші, мені. Мені кім, тағы? Суши ма? Асқар. Жоқ, үшінші қабаттағы көршіңізбін ғой. а-а-а, Асқарсыз ба? Асқар. Иә! Бану. Сізді көргім келмейді. Кетіңіз! Асқар. Солай! Асқар. Онда… онда… мен екінші рет келмеймін! Бану. Тіптен жақсы. Асқар. Жарайды! Осыдан қара да тұрыңыз! Мені екінші рет көрмейсіз! Қош сау болыңыз! Бану. Goodbye! Кетті ғой деймін! Асқар үйді айналып, труба арқылы екінші қабатқа өрмелеп шығады. Бану есіктің аузында аңдып тұрады. Асқардың басы балконнан қылтияды. Қойнына – гүлді салып, ал аузына – суши толы пакетты қысып алған. Асқар. Міне, мен келдім! Бану. Ойбай! Сіз мені жынды қылып бітіретін шығарсыз! Қалай кірдіңіз, солай шығыңыз, қане! Асқар. Шығу оңай, ал түсу қиын ғой! Құлап, бір жерімді майып қылсам ше? Бану. Қызықтырмайды екен. Асқанда аяғыңыз сынар. Асқар. Күшіңіз көп қой! Бану. Фшт! Асқар. Иә! Асқар. Қорқам! Бану. Шығарда қорықпайсыз, иә? Асқар. Енді, махаббат… Бану. Немене? Асқар. Не мархабат? Асқар. Ерік – өзіңізде! Бану. Ақыры, үйден шықпайды екенсіз! Онда… онда, мен кетем! Асқар. Ақжол! Артыңызға қарамаңыз! Тастай батып, балдай сіңіңіз! Әмин!. Міне… мен кетіп барам! Асқар. Бірақ, мен неге өз үйімнен кетуім керек? Кетпеймін! Асқар. Онда, қалыңыз! Құтты қонағым болыңыз! Бану. Мен бе? Асқар. Енді, мен емес шығармын? Бану. Үй менікі ғой? Асқар. Иә, сіздікі! Бану. Сонда қалай болғаны? Өз үйімде өзім қонақ болам ба? Асқар. Әйтпесе, мені қонақ қылыңыз. Үйге кірген жыланның басына ақ құйып шығарып салатын қазақпыз ғой. Мені жыланға теңеп тұрсыз ба? Асқар. Жетер! ! Асқар. Ойбай, қолым, қолым, қолым-ай! ойбайай!. Көзімнен от шықты ғой. ойбайай, қолым-ай! Табақтай болып ісіп барады, әне. Табақтай боп емес, сәл-пәл ғана деңіз. Асқар. Жедел жәрдем шақырасыз ба, қайтесіз? дуылдапшуылдап барады ғой, мынау. Ішке кіріңіз. Мына жерге отырыңыз. Қозғалмаңыз. Асқар. Жаралы аққу болдық қой. Күшіңіз недеген көп! Қолымды сындырып жіберген жоқсыз ба, әйтеуір? Бану. Қане, тексеріп көрейік. Асқар. Ойбайламаңызшы. Асқар. Енді, жаныма батып бара жатса не істеймін? Бану. Сүйегі – аман, еті ауырып қалған ғой. Айып етпеңіз! Асқар. «Енесі тепкен құлынның еті ауырмайды». Рас па? Асқар. Ал, былай ше? Асқар. Қолым-ай, қолым! Адамды қинағанды жақсы көресіз ғой, деймін? Бағана маньяк дедіңіз бе, не дедіңіз? Маньяк өзіңіз емессіз бе, әйтеуір? Бану. Түсінбедім, не дедіңіз? Асқар. а-а-а, ештеңе, ештеңе. Сүйегі сынса қақсар еді. Асқар. Қақсап жатыр ғой, сол. Бірақ, сізге келгенде қоя қалады. Өстіп, 5 минут ұстай тұрыңызшы. Марат ағаны танитын шығарсыз? Асқар. Марат ағасы кім, тағы?. Мен сізден сұрап тұрмын. Ол кісі алтыншы қабатта тұрады. Асқар. а-а-а, иә, иә, Мәкең, Мәкең! Толық кісі ме? Бану. Арықтау еді ғой! Асқар. ыы-ы, карантин кезінде қазы-қарта жеп, салмақ жиған ғой, онда. Мүмкін, мүмкін. Асқар. Мәкеңді танымай не бопты?! Көрген жерде амандасып тұрамыз. Қазір үй-үйді аралап, тонайтын ұрлықшылар көбейген. Сіз расында да көршімсіз бе? Асқар. Нан ұрсын. Кешіріңізші, мені! Бану. Ойланып көрейін! Асқар. Жақсылап ойланыңызшы. Адам күні адаммен ғой. Бұзық болсаңыз ше? Асқар. Ең тәртіпті адам мен болам, осыдан қараңыз! Егер, бұзық болсам, онда өзім-ақ кетем. Солай деп шештім! Бану. Шешіміңіз күнде өзгеретін секілді ғой? Асқар. Жоқ, енді өзгермейді. Ғылым тілінде қалай деуші еді? ыы-ы! Аксиома! Постулат! Туфлиімнің түбі де түсіп қалған. Жүрсем, тықылдап, елдің есін шығарады. Қытай ғой… Асқар. а-а-а, иә, иә, Италия екен ғой. Қолыңыз басылды ма? Асқар. Иә. Онда үйіңізге барыңыз. Ұйықтайық Асқар. а-а-а, жоқ, ауырып тұр, шыдатпай, ойбай, ойбай. Міне, кетонал ішіп алыңыз. Асқар. Рақмет. Ертең. Асқар. Ертең – жексенбі. Демалыс! Алып бара жатқан шаруа жоқ. Хал-жағдай сұрасып, әңгімелесіп, бұрынғының адамдары ұқсап жақын араласып-құраласып отырайық. І-і-і, мұны психологияда қалай атайды? Бану. Бейвербалды коммуникация! Асқар. Тегінде, жаман адам емессіз сияқтысыз. Қабақ – көтеріңкі, маңдай – ашық, көзде мейірім бар. Асқар. Дұрыс айтасыз, аждаһа емеспін, адам жемеймін. О, вино! Біреу келе ме? Бану. Кім керек еді? Асқар. Жай сұрағам ғой. Бүгін менің туған күнім! Асқар. Бүгін менің туған күнім, ой, пәлі-ай, Мына адамдар неғып жатыр тойламай?! Банкет жасап берер едім өзім-ақ, Тәңірдің бір жарытпай-ақ қойғаны-ай! – депті ғой, Мұқағали. Ғаламат! Неге ертерек ескертпегенсіз? Қазір, қазір. Мына гүл де. қазір, қазір. мына суши де, Сізге! Бану. Рақмет! Әдемі екен. Асқар. а-а-а? Асқар. Қалжың, қалжың!. Жігітіңіз. Бар дедім ғой! Асқар. Онымен қалай таныстыңыз? Бану. Бір-бірімізді көрген кезде-ақ көзбен ұғыстық. Асқар. Өстіп томсырайып тұрамыз ба? Бүгін туған күн! Не отырыс? Көңілдірек, көңілдірек! Қазір, қазір. Міне, дастарқанымыз жайнап шыға келді. Астан ауыз тиіңіз! Бану. мм-м, дәмді екен! Рақмет! Асқар. Ал, олай болса, туған күніңіз құтты болсын! Сізге зор денсаулық, береке-бірлік, басыңызға амандық тілеймін! Бану. Рақмет! Асқар. Және. әрине шаңырақ шаттығын. Шаңырақ дейсіз бе? Асқар. ыы-ы, иә! Жаныңызға батқан сөз айтсам кешіріңіз. Сізді вальсқа шақырсам. Жоқ, керек емес. Асқар. Туған күн иесі тұржыраушы ма еді?!. Бір-бірімізге сіз емес, сен дей берейікші. Қатармыз, замандаспыз! Бану. Еркіңіз. еркің білсін! Асқар. Әп, бәрекелді! Бір есептен дұрыс, сіз деп сызылғанша сен десең өзіңді сенімді сезінесің. Жасандылықтан ада боласың. Солай ма? Асқар. Иә, солай екен. ология бойынша! Сахна қараңғылық құшағына енеді. Асқар. Бану! Осы есім өзіңе тамаша жарасады. Бүкіл табиғатыңды, болмысыңды ашып тұр. Тым мақтап жібердің! Асқар. Мақтағандық емес, шын айтып тұрмын. Фамилияң қандай? Асқар. Серіков! Бану. Сонымен Еріков мырза. Асқар. Еріков емес, Серіков! Бану. Сонымен Серіков мырза, өмірдегі алғашқы махаббатың кім еді? Асқар. Так, алғашқы махаббат, алғашқы махаббат! Бір қыз! Мектеп кезіндегі, қыз! Бану. а-а-а, бағанағы ма? Асқар. Иә, дәл сөзі! Бану. Ол қыз емес, келіншек болған шығар? Асқар. Енді, уақыт деген бір орында тұрмайды ғой. Біздің өзіміз де отыздан астық. Қыз келіншек, келіншек кемпір болады дегендей! Бану. Кемпір? Асқар. Ой, аппақ аққу дегенде! Бану. Қартайғым келмейді! Асқар. Табиғаттың, Құдайдың заңы ғой. Оның рас. Асқар. Ең бастысы, тән емес, жан, көңіл жас болу керек. Дұрыс айтасың! Асқар. Асқардың дұрыс айтпаған кезі болмаған. Не айтса да – дөп айтады! Бану. Енді, өстіп мақтанып кетеді. Сипаттап берші, ол қызды! Асқар. Оны бір көргеннен ғашық болдым! Сол ғашықтығым әлі сөнген жоқ. Ұмыта алмай жүрмін. Үйленейін дегенімде, үйдегілер: «Жассың, әлі. Оң-солыңды танып ал! Оқуыңды оқы, жұмыс істе», – деді. Ал, кейін оқуды да оқып, жұмысты да істегенімде, одан қол үзіп қалдым, әттең-ай! Әйтпесе, сол кезде-ақ алып қашар ем. Қандай қыз ол, ұмыта алмайтындай? Асқар. Ол бар ғой, ол, ол. ол – Қыз Жібек, ол – Афродита! Бану. Поһ шіркін, десеңші! Еркек тұрмақ, менің өзім де көргім кеп кетті ғой, оны. Асқар. Мәңгі жүрегімде! Мына жерде. өмір бойы сақтап келем. Еһ! Ол қызда арман жоқ екен. Елдердің жолы болғыш, әйтеуір. Асқар. Бүгін саған мұңаюға болмайды. Сөзге шорқақпын. Сонда да, тілек тілеу – міндет. Барлық жақсылықты тілеймін! Ең бастысы – денсаулық. Ал, қалғаны бола жатар. Сол үшін алып қояйық. Алматыда адам көп. Асқар. Алайда, сонша адамның ішінен. басқа-басқа емес, екеуміз жолықтық. Асқар. Тағдыр! Бану. Кездеспей қалуымыз да мүмкін еді. Асқар. Кезіктік, бірақ та. Әкең бар ма? Асқар. Ана жақта. түсіме кіріпті. Күліп тұр. Жақсылықтың нышаны! Қуанасың! Асқар. Мүмкін. Ал, бізді әкеміз тастап кеткен. алтыдамын, иә алтыдамын. Асқар. Есіңде ме? Бану. Еміс-еміс қана. Мезгіл күз болатын. Тоқтамай жаңбыр жауды. Жылағым келді. Неге екені белгісіз. Айқай-шу. Ұрыс-керіс. Бір кезде тып-тыныш бола қалды. Дәл осы жері жадымда айқын жатталыпты. Есік қатты ашылды да. Шошып қалыппын, содан кейін. Бар ауыртпалық анама түсті. Тоқсаныншы жылғы тоқырау! Жұмыссыздық. «Сабан ақша». Тауар тапшылығы. Қиын шақ. Ебін тапқандар еңбекке ерте араласып, адам қатарына қосылды. Іс бастады. Қиыншылыққа шыдамағандар не жауапкершіліктен жалтарғандар түрмеге қамалды, құмар ойын құрбаны болды, ішімдікке салынды. Із-түзсіз жоғалды. Кейде күйінесің, суынасың, кейде кешіресің, балаша қуанасың. Біреуге кінә тағудан аулақпын. Өйткені, кемшілік өзімде де бар. Пендемін ғой. Идеал емеспін. Асқар. Мен де мінсіздіктен адамын! Бану. Алаш арысы – Жүсіпбек Аймауытұлы: «Психология» деген еңбегінде: «Адамда екі түрлі «жан» бар: біреуі – жан, біреуі – тән. «Жан» – көрінбейтін «мен», көрінбесе де көрінетін «менді» қозғап, жүргізіп тұратын тетігі, «тән» – «жанның» қабы. Кейбір ойшылдар адамның «мен» дегені «жан» болу керек. «Тән» – «менікі» болу керек деп ұққан» деп жазады. Асқар. Дұрыс айтқан екен! Адамның жаны – күрделі нәрсе ғой. Иә, ғалымдар жанды әлі толық танып болған жоқ. Және, толық тани да алмайтын шығар. Асқар. Өйткені, ол – Құдайдың сыры. Асқар. «Құдайдың сыры!». Жаманнан жақсы болуды үйренесің, ал жақсыға қарап бой түзейсің. Психологтар: «Өмірлік мақсатыңнан айныма, мотивацияңды жоғалтпа», – дейді. Ол да дұрыс шығар. Ал, Анашым: «Алдымен Алладан, содан соң адамнан үміт үзбе», – дегенді айтады. Сол сөз мына жерде. сақтаулы. Үміт үзбе! Асқар. Аман болсын, Анаң. Әмин. Қайсар әйел ғой. Асқар. Әкемді қатты сағынам. Қазір кіріп келетіндей боп тұрады, тура. Ұстазым еді, өмірдегі. Өнегесі мол. Балық ауларда мені ертіп алатын, жанына. Атқа мінгестіріп. Бау байлауды үйреткен де әкем. Басқасын айтпағанда. Жан баласына жақсылықты көп жасады. Елдер көмек сұраса аңқалаңдап жетіп баратын. Шешем ұрысатын. «Осы сен-ақ жұрттың жоғын түгендейсің де жүресің» деп. Бір нәрсені білмесем, сұрап алатынмын. Ұл анаға, қыз әкеге жақын болады, негізі. Адамның қатал екенін біле тұра мейірімге сенем. Ол от секілді ғой. Тек соны тұтата білу керек. Құдай да адамды сүйіспеншілікпен жаратты емес пе?! Асқар. Бір кезде. біз де өмірден өтерміз. Үнсіз ғана. Қолың тастай ғой. Мен қандай түсті ұнатам? Асқар. Психологиялық тест пе? Бану. Жоқ. Асқар. Ойлануға уақыт бер. аңсарың қара түске ауып тұрады екен. Асқар. Дәл. Кейде, оң көзің тартады. Асқар. Қуаныштан ғой! Бану. Сол көзің көбірек! Асқар. Ананы қара! Бану. Қараңғыдан және жалғыздықтан қорқасың. Асқар. Астапыралла, көріпкел емессің бе, өзі? Бану. Құлағыңның артында қал бар. Асқар. О, тоба! Мені зерттеп жүргеннен саумысың? Бану. Сөзді бөлме, батырым. Ұмытпай тұрғанда айтайын. Сол аяғыңдағы нәскиің тесік. Асқар. Түбі! Асқар. Ешкімге айтпа. Оң жақ қалтаң жыртылған. Асқар. Кеше тіккем. Онда, бүгін қайта жыртқансың. Асқар. Желке тұсыңда тыртық бар. Асқар. Ей, сен расында да тергеуші емессің бе?! Бану. Үшеу. Асқар. Аттан құлағам! Оны қайдан білесің? Бану. Енді, менің сұрағыма жауап бер. Асқар. Қандай еді? Бану. Қай түсті ұнатам? Асқар. Көк!. Сүйкімсіз! Асқар. Сүйкімдімін! Бану. Ақымақ! Асқар. Ақылдымын! Бану. Тәртіпсіз! Асқар. Тәртіптімін! Бану. Асқар. Асқар. уауа-уауа! Мен маймылдардың ішіндегі саналысы болайын. Егер қаласаң, сөйлей алатын, сенің жаныңда жүретін маймыл болайын! уауа-уауа! Бану. Сұрың құрысын! Асқар. Қалай, жеңілдеп қалдың ба? Стрессыңды шығардың ба? Егер қаласаң мені ұрып таста, тоқпашта! Бәріне көнем! Бану. Сен бар ғой. Асқар. Иә, мен? Бану. ебедейсізсің! Басыңды жарғым келеді! Асқар. Жара ғой. Онсыз да он рет жарылған! Ішінде қайбір ми қалды дейсің. Іші толған су. Күлсең тіптен ажарланып кетесің! Ұртыңның екі жағынан ойық шығады. Ол ұнай ма, саған? Асқар. Әрине. Тамашалай бергің келеді. Рақ-мет! Сөйтіп, мен қандай түсті ұнатам? Асқар. Таппасам басым кетейін деп тұр ғой, тәйірі! Тәуекел! Жасыл! Бану. Иә! Дәл таптың! Жасыл түс – Пайғамбарымыздың сүйікті түсі. Жұмақтағы адамдардың киімі де жасыл түсті екен. Асқар. Бұны құрбыңнан естідің бе? Бану. Жоқ, бір журналдан оқығам. Асқар! Асқар. Ән айтып берші. Жаным қалап тұр! Романс! Асқар. Иә, романс! Асқар. романс, романс! Гуглды ақтарайын. а-а-а, иә, иә! Романс! Білем. Басқасын орындап берейінші. Жақсы. Әйтеуір, әсер етсе болды. Асқар ән айтады. Бану әнге елітеді. Асқар Банудың аяғын басып кетеді. Бану орындыққа отырып қалады. Аяғым, аяғым. Сынған тырнақты басқаның. Асқар. Кешірші. Епсізсің ғой, бір. Асқар. Сондаймын, енді, қайтесің?! Бану. Қоқима қораз! Сенде бар ғой, кемшілік деген толып жатыр. Асқар. Білем. Темекіге әуессің! Асқар. Зияны жоқ қой. Ішімдік ішетін шығарсың? Асқар. Өз айтқаныңмен жүресің. Асқар. Әрине. Ары қарай айтайын ба? Асқар. Жалғастыра бер, жалғастыра бер. Сендер еркектер… Асқар. Иә… біз еркектер? Бану. Өтірікшісіңдер. Асқар. Бәрі үшін жауап бере алмаймын. Қусыңдар… Асқар. Саған тек сондайлар ғана жолыққан ғой. Мен білмейтін тағықандай кемшілігің бар? Айт, ұялма. Асқар. Неге? Асқар. Құмар ойындар ойнайсың? Асқар. Жоқ. Енді?. Асқар. Сұрамашы. Өзің білші. Асқар. Ренжідің бе? Бану. Жоқ. Асқар. Шыныңды айт деймін. жоо-о-оқ! Асқар. Фантик? Асқар. Мұның несі күлкілі? Бану. Мән берме! Фантик! Асқар. Бала кезден бергі әуестігім. Тағы қандай хоббиың бар? Асқар. Осыны өзіңнен сұрайын деп едім. Менде ме? менде! Соңғы үлгідегі киімдерге құмармын. Кітап көп оқимын. Қымбат көліктердің маркаларын, суреттерін жинаймын. Ақшадан таршылық көргім келмейді. Асқар. Бұл да хобби ма? Бану. Мүмкін. Асқар. Маған көкпар мен бәйге ұнайды. Консерватизм! Асқар. Мән берме. Асқар. Жігітіңді сүйесің бе, шыныңды айтшы? Бану. Ол менің жеке өмірім. Асқар. Әйелдерді түсінбеймін, осы. Сіз түсінесіз бе, аға? Сіз ше? Өздері қызық. бір түрлі халық. Біресе күледі, біресе жылайды. А, жоқ, жылап отырып күледі, күліп отырып жылайды. Әйел деген әлемді түсінуге миым жетпейді. Әйелдер гүл ғой. Тікенегі бар гүл. Еркектер де оңып тұрған жоқ! Асқар. Қараша, Құс қайтқанда – күзгі қайғы, Күзгі қайғы жанымды сызғылайды, Сызғылайды жанымды күзгі қайғы, Бөлмеде теріс қарап қыз жылайды. Бөлмеде теріс қарап қыз жылаған, Сол түні гүл таба алмай қызға ұнаған, Сол түні жыр жаза алмай қызға ұнаған, Бармақпен шылым шоғын мыжғылағам. Бармақпен мыжғылағам шылым шоғын, Іздесем, табар едім гүлін соның, Іздесем, табар едім жырын соның, Ал өзін табар ма едім бірінші оның?! Сол түні сол ойменен биік қалғам, Сол қызды қайтейін мен сүйіп қалған, Қайтейін сол қызды мен сүйіп қалған, Жүрегі бармақтай боп күйіп қалған. Қалдым мен сүйе алмауды жеңіс санап, Сен жыламау үшін беей, е, құсқанат?! Бейуақ, Кәрі ұятым секілденіп, Бөлмеде қыз жылайды теріс қарап. Ерлан ЖҮНІС. Асқар. Уақыт және Кеңістік. Кеңістікте ерегістік-керістік! Біз секілді миллиард дене, мың дене, Кеңістіктен іздеп әлек бірдеңе! Қайғы да емес, іздейтіні мұң деме, Махаббатқа ұқсайтын сол бірдеңе. Табылмаған, жоғалмаған бұл неге? Атағым кеп тұрса соның шын атын, Тілім де осы қалады екен күрмеле! Әй, Бірдеңе! Сені іздеймін, бәрібір, Мен жеткенше, мен кеткенше, Кірлеме! Айнұр ТӨЛЕУ. Асқар. Асқар мен Бану. Асқар. Уильям Шекспирдың «132-ші сонеты». Бұл – бар болғаны өлең ғана ғой. Ал, өмірде бәрі – өзгеше. Біз махаббатты, сезімді поэзиядан, өнерден іздейміз. Еркектер артымыздан қалмайсыңдар, көңілімізді аулап, сыйлық сыйлап, ал керектеріңді алған соң. Бұл жалғанда махаббат бар ма, өзі? Айтшы! Асқар. Бағанадан бері бір нәрсені білгің кеп тұрғанын сездім. Мектеп бітіре салысымен-ақ мені алып қашып кетті. Күйеуім: «Үйде отыр. Өзім бағам», – деді. Жаман тұрған жоқпыз. Ішкеніміз – артымызда, ішпегеніміз – алдымызда тіршілік кештік. Басында, отбасына тамаша қарап, мені сыйлап жүрді. Кейіндері, жұмыстан кешігіп, екі-үш күндеп жоғалатынды шығарды. «Қайда жүрдің? Не істедің?» – деп сұрасам, ашуланып, ренжіп: «Сұрама. Шатағың болмасын», – дейтін болды. Сөйтсем, көңілдесі бар екен. Бір рет ұстап алдым. Кешірдім. Жағдай екінші рет қайталанды. Ол кезде де, өз арымнан аттап, отбасы үшін мейлінше түсінуге тырыстым. Ал, үшінші рет ол көңілдесін үстіме әкелді. Әділет. саған шындығымды айтуым керек. Менің атым – Асқар емес, менің атым – Әділет. Бір шикілікті ішім сезіп еді. Жақындама! Бану. Қозғалма. Сендейлерден қорғану үшін. Алдында біреу өстіп еркінсіген. Сөйтіп, есін жидырдым. тарсс-с еткізіп! Әділет. Бірден ескертейін, атсам оңдырмайды. Әділет. Тоқта! Тыңдашы, мені! Бану. Орныңнан қозғалсаң атам. Әділет. Бір нәрсе бүлдіріп жүрмеші. Қолыңды төбеге қой да, тізерле. Әділет мырза!. Сәлеметсіз бе? Абай мен Желтоқсан қиылысы. Желтоқсан 78. Иә, иә. Үйіме көршім кіріп алды. Әділет. Саған тағы бір нәрсені айтуға ұмытып кетіппін. Мен сенің көршің емеспін. Ой, Құдай сақтасын! «Көршің емеспін», – дейді, масқара! ылп-жылп етіп үйіме қалай кіріп алдың, өзі? Түсінбей де қалдым ғой. Әділет. Тыңдашы, мені! Бану. Жақындама дедім! Тоқта, тоқта. Мені қалай таптың, Ә-ә-әділет? Әділет. Өзің жұмыс істейтін мектепке қарама-қарсы жерде бизнес орталық бар. Иә, бар! Әділет. Мен сол жерде аудитор боп жұмыс істеймін. Күзетшілікпен күнелтпегем, ешқашан. Үш оқу бітіргем. Түс кезінде бәрі тамақтанатын жер бар ғой. «Қағанат»! Әділет. Сені со жерден көріп, сырттай ынтық боп жүрдім. Психологияда бұны симпатия дейді. Менде қазір саған деген антипатия боп тұр. Жолама! Атам! Әділет. Отыр! Әділет. Енді, тақпақ айтып бер. Әділет. Қандай тақпақ? Бану. Кәдімгі тақпақ. Әділет. Бүйтіп адамды қорлауға болмайды. Мен саған сайқымақ емеспін. Сонда сенікі қорлау емес пе? Адамды аңдисың, үйіне кіресің, бұнымен қоймай өтірік айтасың. Айыбыңды осылай жуыпшай. Әділет. Адамшылықтан хабарың бар ма? Бану. Басқалардан артық білмесем кем емес. Айт, тақпақ. Әділет. Жоқ! Бану тапаншаны бетіне жақындатады. Әділет. Аяз ата келіп тұр, бізге сәлем беріп тұр, сақалының ұзын-ай, жұлып алсаң шіркін-ай! Бану. «Экономистың тақпағы» деп әлеуметтік желіге салайын ба, а?! Әділет. Сотталасың, ұқтың ба?! Нағыз маньяк мен емес, мына – сен. Неге аңдып жүрсің? Тыңшысың ба? Әділет. Жоқ. Алаяқсың ба, әлде? Әділет. Жоқ дедім ғой. Пәтер тонайтын ұрлықшы шығарсың? Әділет. Доғаршы, мұны, Құдайым-ау. Әлде біреу жіберді ме? Әділет. Өзім келдім. Өзім келдім? Әділет. Ой, өзім келдім деппін ғой. бірақ иә, дұрыс. Өзім келдім ғой! Сені іздеп. Тапаншаңды таста. Адам ұқсап сөйлесейік. Сені бір көргеннен-ақ ғашық болдым. Махаббаттың не екенін білесің бе, өзі? Әділет. Махаббат деген бар ғой. ол бар ғой. үлкен нәрсе. Мынандай! Алло! Дауыс: Қайдасың, Әділет? Әділет. Қайдасы, несі? Дауыс: Үйіңнің алдында күтіп тұрмын. Кім, ол? Әділет. Ешкім! Бану. Түсінікті. Әділет. Тыңдашы. Әділет. Кетпеймін. Әділет. терезеден секірем. Өз еркің, мисье! Әділет. Секірем. Мархабат! Әділет. Қорқақ. Әділет. Бір. екі. Екі жарым. екі жарымның жарты-сы. Секіре ғой, секіре ғой. Әділет. Жоқ, секірмеймін! Олай болса. Әркім өз затына ие болсын. Дұрыс айтасың. Әділет. Менің дұрыс айтпаған кезім болмаған. Солай ма? Әділет. Мынау кімдікі болды екен? Әділет. Менікі, менікі! Бану. Онда бұл – қоқыс!. Әділет. Лақтырма. Мынау да қоқыс болды ғой. Косметика! Бұның да қажеті шамалы. Ей, ол менікі ғой. Әділет. Кешір. үлгермей қалдың. Мына аяқ-киімді бірінші рет көруім. Әділет. Жаңасын алып бересің. Таза былғары. Сен де мені кешір. Әділет. Онда сен де жалаңаяқ жүр. Не істедің? Төлейсің, бәрін. Әділет. Құдайға сенесің бе, сен өзі? Бану. Не болды? Әділет. Сенесің бе, жоқ па? Бану. Не болды деймін? Әділет. Сенесің бе? Бану. Қолым, қолым. Әділет. Сенемін, сенемін, ал, не өзгерді? Әділет. Онда неге қаталсың, неге ызақорсың? Неге ашушаңсың? Бірден шатынап шыға келесің! Бану. табиғатым сондай. (Киімдерін жинастыра бастайды. Әділет. Қайда? Бану! Бану. Жолға дайындалам. Әділет. Қандай жол? Бану. Елордаға кетем. Әділет. Қызмет бабымен ме? Бану. Жоқ, біржола көшіп барам. Әділет. Қашан? Бану. Таңертең. Әділет. Ол туралы айтпадың ғой? Бану. Жұмыс ұсынған. Ақыры ешкімге керегім жоқ екен. Әділет. Кетпеші! Өтінем. мына үй ше? Бану. Бұл – жалдап жүрген пәтер ғой. Әділет. Пәтер? Бану. Иә! Бұны менің үйім деп ойлап, сол мақсатпен де танысқан шығарсың, а? Әділет. Жоқ, олай емес. Маған үй де, дүние де емес, сен ғана керексің. Біз әлі жолығамыз. жер – домалақ қой! Әділет. Сені ешқайда жібермеймін. Неге? Әділет. Әділет. Тыныш! Естіп тұрсың ба? Бану. Нені? Әділет. Ескі алаңнан талып жеткен музыканы. Тұршы, былай! Жібер, мені. Әділет. Жібермеймін. Жібер. Әділет. Жі-бермей-мін. Қырсық. Әділет. Өзің қырсықсың. Қызыңа бар. Әділет. Онымен ешқандай байланысым жоқ. Әріптесім ғой. Қыр соңымнан қалмай жүр. Құдайдың құтты күні есігімнің алдына келіп, сонаша ызыңдайды да тұрады. Кет десем кетпейді. «Қырық өтірігің» бе? Әділет. Не десең, о де, кетпей-сің. Ұқтың ба? Бану. Өзім білем. Пистолетім қайда екен? Әділет. байқаусызда. бар ғой. Әділет. А, солай ма, мә онда. Айтарға сөзім жоқ!. Жібер. Асқар. Жібермеймін. Айқайлаймын, онда. Асқар. Қорқып кеттім! Бану. Көмектесіңдер! Асқар. Түнде кім естиді, сені, қыз-ау?! Бану. Көмектесіңдер! Асқар. Қаттырақ. Аң. Асқар. Оймақтай аузыңнан шыққан әр сөзің майдай жағып барады, ухх-хх-х. Ах, солай ма? Асқар. секілді. Полиция, Жедел жәрдем, Өртсөндірушілерге тыныштық бер. Шаршайды ғой, олар да. Оңай емес. Әр үйдегі бір жындының шаруасын шешем деп те шаштары ағарады. күте тұр. Асқар. Бір жеріңе қатты тиіп кетпесін деп. Саған. еден жуудың қандай қиын жұмыс екенін көрсетейін! Асқар. Білем ғой. Тағы бір еске салғанның артықтығы жоқ. Асқар. Бастан ұрып, естен тандырып жүрме. Қорықпа, сезбей қаласың. Асқар. а-а-а-албырттықты ақылға жеңдір! Бану. ология бойынша, мұндайда ақылдың каналдары жабылып, ашу күшейеді екен. Адам есін жоғалтуы мүмкін! Асқар. Алдын алуға болмас па екен? Бану. Әй, мынандайдан кейін қиын-ау! Еріктен тыс нәрсе емес пе?! Асқар. Ерікті бағындыруға болады. Оқып-тоқығансың. Оқу бар да, соны орынды жұмсау бар. Бұл саған тікелей қатысты! Асқар. Бұзықтық жасама. Адамгершіліктен аттама. Хе, кім айтып тұр, мұны? Бану Асқарды швабрамен қуады. Әділет. Мынау кім? Бану. Ұлым! Әділет. Ұлың бар ма? Бану. Иә!. Айнып қалдың ба? Әділет ойланып тұрады да сыртқа шығып кетеді. Үнсіздік. е-е-е-еһ, еркектер! Сүйем-күйем дейді. Сөйтсем, бәрі бос сөз боп шығыпты ғой. Бауыр басып қалғандай болып ем. Әділет. Мектеп кезінде ғашық болып, өмірі ұмыта алмай жүрген қыз туралы айтып ем ғой. сен ғой Бану!. Сен жылауға лайық емессің. Әйел әркез Күндей күліп жүруі керек. Саған мұңайған жараспайды. Жігітің қызғанып жүрмесін! Бану. Менде ешқандай жігіт жоқ. Әділет. Бағана телефон шалып ең ғой? Бану. Ақымағым-ау, әзілдедім ғой! Үнсіз сахна. Полиция мен Өртсөндіру қызметінің уілдеген сиреналары, радарлар дауысы. Екеуінің де телефоны безек қағады. Әділет Бануды сүйеді, құшақтайды. Сахна қараңғылық құшағына енеді. Шымылдық. Мәдениет порталы ЖАҢАЛЫҚТАР АЙМАҚТАР АВТОРЛАР СҰХБАТТАР MADENI TV ӘДЕБИЕТ ТЕАТР МУЗЕЙ КІТАПХАНА МУЗЫКА КИНО БЕЙНЕЛЕУ ӨНЕРІ САЛТ-ДӘСТҮР ТУРИЗМ
