Жүкел ХАМАЙ. МЕН УАҚЫТТАН ОЗАРДА…
"Жүкел ХАМАЙ. МЕН УАҚЫТТАН ОЗАРДА…"|"https://abai.kz/post/49498"
TITLE: Жүкел ХАМАЙ. МЕН УАҚЫТТАН ОЗАРДА…
URL: https://abai.kz/post/49498
META: "Жүкел ХАМАЙ. МЕН УАҚЫТТАН ОЗАРДА…"|"https://abai.kz/post/49498"
TOTAL WORDS: 10739
TEXT: * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған Әдебиет 7342 0 пікір 27 Мамыр, 2015 сағат 10:38 Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын 0 пікір Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Әдебиет 7342 0 пікір 27 Мамыр, 2015 сағат 10:38 Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 7342 0 пікір 27 Мамыр, 2015 сағат 10:38 Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 7342 0 пікір 27 Мамыр, 2015 сағат 10:38 Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 7342 0 пікір 27 Мамыр, 2015 сағат 10:38 Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 7342 0 пікір 27 Мамыр, 2015 сағат 10:38 Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. Бүгін - ақын, аудармашы, сыншы Жүкел Хамайдың туған күні. * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған * * * Кешкілік, Аспан жиегінде Жалғыз қалатын Есекқырғандай Алатауға Бұрындай төбелеріненкөз салып, Даңқа алжып, жанары солған қарт жазушыдайқайдағы бір естеліктер айтып…Желтоқсанның басындаҚыстау үйшіктен шыққанкөтерем тоқтылардайоң мен солы ауысқанкөп “ақын” басқостық. Баяғыәңгімелер…Білтелі шам сәулесіненелес беріп, Еліне өкпелі кейбір “есті”Қаптауын қопарып, Қас жауын қиратып келгендей, Талдыдан барған менің алдымда пай-пай, шіркін!. Құрт-қабының ауызын сөгіп, ағытыла, ақтарылып, Атасына қауышқан кезбедей, Айлы түнде, әдемі-ақ бөсті –Аңсарым сол болғандай!. Әй, өлерін ұмытқан, ақжүрек ақындар-ай!. * * * Мен уақыттан озарда Не болар екен Мына біздің жұпыны аулада?!. Адам сыймай…Көлік дегенің, Көк тулы президенттіңҚорғаушысындай қаумалап…Қалың елім топырлап…Мен дегенің бір «сопы»Қайқая ұшып бара жатпайын!. Мен кетерде, Не болар екен Мына біздің аулада?!. Көрген де, көрмеген де, Алыс, жақыннан күймелеп…Зередей көріс айтқан Сенің алдыңа үймелеп…Әкесімен қоштасқан Шық жанарлы ұлдарыма Көңіл айта кимелеп!… Мен қайтқан күніНе болар екен Мына біздің аулада?!. Мен ғой сонда, Мезгілсіз ақылым тасып…Баяғы әдетіме басып, Қайғылы сенің алдыңда Күліп жібермесем болғаны!. Мен кететін күні, Не болар екен Мына біздің жаман аулада?!. УАҚЫТ Біз еккен ақтереккеҮшқарға ұясын салыпты –Үш отауымыз сияқты!. Қараталдың жусанына бөгіп, Бізде біраз жерге барыптық!. Қапалдың қары қалыңдап, Саршағанның мұзы кетпейтінболыпты!. Мен саған жақындап, Сен маған еніп, Екеуіміз бір адамдай толыптық! Шайыңды құй, кемпірім!. Сарымайыңмен сапырып, Терімді сүртіп, Өзім ғана білетін Сол бір гүлдісаған арнап берейін!. Батар Күндеуақытпен таласып, Көкжиеккке жақындап барады!. Асықпа, немерелеріңніңортасында ойна, Сырмағыңды көп сырма, Көзің талар БЕЙУАҚТА!. Сонан шалың келгенде, Екеуіміз жұптасып, Бұрынғылар жолыменҚоңырға қайта бірбарармыз!. Қоңырқаздыңқаңқылын, Саралқаздыңсаңқылынестіп, Баяғыдай тағы бір көңілденіпқайтармыз!. * * * Күзде қоңыр белден Ел етекке түскен тұста Жұртта қалған ақсақ қоңыр қозыныңМаңырағанын естіп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Көктемде қара үйдің іргесі түріліп, Қара жел аңыраған тұста Ошақ басында отырған Жетім қара қызды көріп, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Жазда сары шіркей қаумалап, Сары ұлдың бетін Арлы-берлі талаған тұстаҚауқарсыз саусақтарын аялап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Сары інген ботасынан жеріп, Сары даласына қарай босқан тұстаҚалың ел – қазағымды ойлап, Мен өлең жазған болуым мүмкін. Қырқадан екі сыңар қарлығашҚайшыласа қарсы ұшқан тұста Тағдыры тоғысар ма, деп қаймығып, Мен өлең жазған болуым мүмкін. КЕШІРІҢДЕР… Мен көрген Ай, Жұлдыз, Аспан – көкала Кешіріңдер, Мені? Мен жұлған шөп, лақтырған тас, Үзген тошала Кешіріңдер, Мені? Мен еркелеген Ана, Ойнаған бала, Мінген тай-құлын, қозы,. Жүгірткен тазы, Ұшқанқұс Кешіріңдер, Мені? Мен жарғанжұмыртқа, Жорғалаған құмырсқа, Тау, қырат, Көлбеген дала, Ішкен бұлақ, аунаған құрақКешіріңдер, Мені? Барар жер –басқан топырақ, малтаған құрт, секірген лақ, оқылған кітап, айтылған дұға, Ақылды Адамзат, Дүние-ғұмыр Кешіріңдер, мені?!. * * * Күміс жусанның исі аңқып, Көкшіл сағым мүлгиді. Самайымды самал тарап, Жартастан естіп күлкіңді!. Сары жайлаудың соңғы күні, Ат ағашты айнала ұшқан Сәнді сарала торғаймен бірге, Уақыттың күміс қоңырауына ұқсап, Сыңғырлаттым бір күйді!. Жайлаудың сол соңғы күніСенің күлкің шоқ қарағайдан естіліп…Солған түрлі жапырақтар Шыт көйлегіңнің бедеріндей көрініп…Көкала марқа жұлған көк гүлдің сабағын Көңілде қалардай сонша бір аядым!. * * * Тұман етек сұры бұлтҚаратал бойын тұмшалап Төңірек уақсыз жаңбырғамалтығып, Бұлт үсті:Көк аспан Көк туды желбіретіп, Жер асты:ынтығып, Әлде кімдер тәуелсіздіктойлап жатқандай Ауық-ауықкөне қанды қоңыр саулықтарлау жұла маңырап, Бұралқы сары кәндендіқанды шуына қызықтырып Ақ маңдай қызыл тұсақегіз туды… * * * Ескі, Тым ескіЖәне уақыттан жаңылған Таңы уақытында атпайтын, Күні уақытында батпайтын Мына бір елдіңАдамдары неткен қайғылы Иттері неткен көңілді?!. Құйысқанға ілінген құмалақтайҚу бақанда қуарғанкөне мыс қоңырау:“Алыптар туатын Ел Осындай болады!” – дегендейҚоңыр желдің ырғағыменҚоқаң-қоқаң етеді! ПУШКИН Пушкин дегенақын болған, дейдіМенен бұрын –Қылыш, карта, қатынқұмар –Граф!. Жазғандары –кедір-бұдыр, мың парақ!. сайқал, содыр…Пушкин дегенақын болған, дейді!. Дуелдің – “патшасы”Ақпатша хатшысы –Пушкин деген ақынөлген, дейдіОралға дейін келген, дейді!. Өлеңі жоқ, татырлық, Сөзі де жоқаларлық!Пушкин деген бір ақын Болып кеткен дейді…Абай атамқиналып, Қатынына жазған хатынәзер аударғандейді!. Түгел жұрт оны –ПУШКИН дейді! ……………………………… Дерек көзі: http://jetysunews. kz АВТОР ТУРАЛЫ АНЫҚТАМА Жүкел Қамайұлы, 1958 жылы 20 мамырда Монғолияның Қобда аймағының Бұлғын сұмынында дүниеге келген. 1987 жылы Монғолия Жазушылар одағының жанындағы Жоғары әдебиет кафедрасының поэзия бөлімін, 1995 жылы Дания-Монғолия халықаралық журналистика курсын аяқтаған. 1979-1984 жылдары Монғолия Жастар одағының мәдениет-оқу орталығында, 1987— 1990 жылдары Монғолия орталық радиосының редакциясында арнайы тілші, редактор, «Рух» ұнпарағының Бас редакторы, 1990—1991 жылдары «Әлем» газетінде бөлім меңгерушісі, бас редактордың орынбасары, қазақ тіліндегі «Шарапат» газетінің Бас редакторы, 1995 — 2000 жылдары «Қазақ Елі», «Ана тілі» апталықтары мен «Қазақстан тарихы», «Ислам әлемі» журналдарында бөлім меңгерушісі, 2004 жылдан «Алатау» апталығында бөлім меңгерушісі болып қызмет еткен. Баспасөз бетінде алғаш рет 1979 жылы көрінген. 80-жылдардан бастап монғол тілінде жазатын ақын, аудармашы ретінде танылады. Шығармаларын монғол, қазақ тілдерінде жазады. Жекелеген туындылары орыс тіліне аударылған. Көптеген қазақ ақын-жазушыларының шығармаларын монғол тіліне аударған. Монғолияның еркін Жазушылар одағының мүшесі. Абай Құнанбайұлының толық шығармаларын монғол тіліне көркем аударғаны үшін Түрік тілдес халықтар ІІ поэзия фестивалінің лауреаты болған. «Шуақты сезім», «Жылу, сәуле», «Топырақ-тозаң», «Ақтық сөз» ұжымдық жинақтарына өлеңдері енген. Құран сүрелерін, Абайдың қара сөздері мен өлеңдерін, Сейітхан Әбілқасымұлының «Қара боран» романын, М. Егеуханның «Ару арманы» жинағын, Махамбет Өтемісүлының жырларын, Мұхтар Мағауиннің «Шыңғыс ханның шарапаты» шығармасын, Жамбыл Жабаев, Ақыт Үлімжіұлы, Мағжан Жұмабаев, Мүқағали Мақатаев, Төлеген Айбергенов, Жұмекен Нәжімеденов, Олжас Сүлейменовтің шығармаларын монғол тіліне аударған. Пэрлэнің «Көшпенділер тарихын көне таңбалар арқылы зерттеу», А. Амардың «Моңғолдың қысқа тарихы», Лүбсанданзанның «Ежелгі хандар негізін салған төрелік жосығы» туындыларын, У. Хистің шығармаларын қазақ тіліне аударған Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз! Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз! Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз!
