ӨЛЕЙІН ДЕП ӨЛМЕЙДІ ӨЛЕРЛІК ЖАН (Уәсиланың жоқтауы)
"ӨЛЕЙІН ДЕП ӨЛМЕЙДІ ӨЛЕРЛІК ЖАН (Уәсиланың жоқтауы)"|"https://abai.kz/post/40899"
TITLE: ӨЛЕЙІН ДЕП ӨЛМЕЙДІ ӨЛЕРЛІК ЖАН (Уәсиланың жоқтауы)
URL: https://abai.kz/post/40899
META: "ӨЛЕЙІН ДЕП ӨЛМЕЙДІ ӨЛЕРЛІК ЖАН (Уәсиланың жоқтауы)"|"https://abai.kz/post/40899"
TOTAL WORDS: 3347
TEXT: Сөзімді кей надандар ұнатпаған. Жүзіне бұл фәнидің көз тастасам, Пенде жоқ мәңгі қалып тұрақтаған Ғұмырлық тіршілікте адам пенде болып жаратылған соң талай тепкі мен теке-тіресу арқылы қайтымсыз қақпақылға қабынбай, баз кешіп, тағылым түзейді. Өмір ғой, әрине. Алайда, «өмір бар жерде, өлім де бар». Әйткенмен де даналар мен ұлылардың дүние салуы, бүтін бір халық пен тұтас ұлт үшін – таусылмас тақсырет, қайыспайтын қасірет екендігінде кәдік жоқ. Соңғы дем тереңнен таңбаланып, бұлқынысқа түсер сәтінде, жүректен берілетін тылсым ол – ақырғы аян. Абайдың аяны, ағасы Тәкежанға «ез күнде өледі, ер бір-ақ өледі» дегені. Ағаның ауыр күрсіністе күңіренген бауырына айтқан бақұлы кез келген жүректі ерітіп, елжірететіні адам табиғатындағы сезімінің ұлы танымы. Сол таным адам баласының өне-бойына тереңделіп тамырлана береді. Тамыр жайып қана қоймай жан-әлемдегі өмірлік өлшем мен өткен ғұмыр құжынаған құса болып зарлы запыранын сарқа төгеді. Иә. Абайдың запыраны: Сарыарқаның самалыай, Самалда өскен дүние-ай. Қорлықта өткен өмір-ай, Өтті деген осымаай, - деген зарлы самал баяу ғана буырқаныс пен тұла бойды тұмандандыра түседі. «Тас түскен жеріне ауыр» демей ме дана халық?! Ал ол кемелділіктің ұлы кемеңгері бола тұра, түскен жеріне ғана емес, мұқым ұлтқа таңылған тақшылық. «Күнім санаулы, мен де жоқпын, дауа жоқ!» деген екен Баймағамбетке. Сол санаулы күні, рухани дерттің бейдауасына ұшыраған ұлы кеуденің ыстық демі осылайша соғысын тоқтатты. «Шөл даланы жарып аққан дариядай игілік өмір үзілді. Сонау бір шақта тақыр, жалтыр биік басына жалғыз шыққан зәулім өскен алып шынар құлады. Өмірден Абай кетті. » Зарыққан көңіл-ай, өмірдің ащысы жегідей жеді, мыңмен жалғыз алысты. Қам көңілді бунамай қоймайды, аңсарлы арман шарқ ұра, жүректі елжіретеді, бірақ та өмірлік қағида осы. Көнесіз де көндігесіз. Абай бақилық болған соң өзінің қолында өскен немересі, ақын Уәсила Мағауияқызы қамыққан көңілін былайша ағыта толғайды: Мұндай да ажал көрдің бе Тонаудан бір күн танбаған?! Мендей де ғаріп бар ма екен, Бақытының оты жанбаған? Қызықты дәурен оты жоқ, Дүние болды тар маған. Сізсіз де маған жарық жоқ, Өзгеге мейірім қанбаған. Артында қалдық көп жетім. Арманда болып зарлаған. деген ызғарлы толғаныс, қанатынан айырылған балапанның жаралы жүрегінің сызын ақтарады. Құсалы қайғының лебі осы үннен анық естіледі. Ал сол жүректің лебін сезініп, өткенді саралап, мақсатын айқындау болашақтың еншісіндегі бағдарлы бетбұрыстың куәсі болмақ! Әзімхан ИСАБЕК М. Әуезов атындағы ОҚМУ-дың 2-курс студенті Abai. kz Әдебиет 8132 0 пікір 13 Шілде, 2015 сағат 10:42. Сөзімді кей надандар ұнатпаған. Жүзіне бұл фәнидің көз тастасам, Пенде жоқ мәңгі қалып тұрақтаған Ғұмырлық тіршілікте адам пенде болып жаратылған соң талай тепкі мен теке-тіресу арқылы қайтымсыз қақпақылға қабынбай, баз кешіп, тағылым түзейді. Өмір ғой, әрине. Алайда, «өмір бар жерде, өлім де бар». Әйткенмен де даналар мен ұлылардың дүние салуы, бүтін бір халық пен тұтас ұлт үшін – таусылмас тақсырет, қайыспайтын қасірет екендігінде кәдік жоқ. Соңғы дем тереңнен таңбаланып, бұлқынысқа түсер сәтінде, жүректен берілетін тылсым ол – ақырғы аян. Абайдың аяны, ағасы Тәкежанға «ез күнде өледі, ер бір-ақ өледі» дегені. Ағаның ауыр күрсіністе күңіренген бауырына айтқан бақұлы кез келген жүректі ерітіп, елжірететіні адам табиғатындағы сезімінің ұлы танымы. Сол таным адам баласының өне-бойына тереңделіп тамырлана береді. Тамыр жайып қана қоймай жан-әлемдегі өмірлік өлшем мен өткен ғұмыр құжынаған құса болып зарлы запыранын сарқа төгеді. Иә. Абайдың запыраны: Сарыарқаның самалыай, Самалда өскен дүние-ай. Қорлықта өткен өмір-ай, Өтті деген осымаай, - деген зарлы самал баяу ғана буырқаныс пен тұла бойды тұмандандыра түседі. «Тас түскен жеріне ауыр» демей ме дана халық?! Ал ол кемелділіктің ұлы кемеңгері бола тұра, түскен жеріне ғана емес, мұқым ұлтқа таңылған тақшылық. «Күнім санаулы, мен де жоқпын, дауа жоқ!» деген екен Баймағамбетке. Сол санаулы күні, рухани дерттің бейдауасына ұшыраған ұлы кеуденің ыстық демі осылайша соғысын тоқтатты. «Шөл даланы жарып аққан дариядай игілік өмір үзілді. Сонау бір шақта тақыр, жалтыр биік басына жалғыз шыққан зәулім өскен алып шынар құлады. Өмірден Абай кетті. » Зарыққан көңіл-ай, өмірдің ащысы жегідей жеді, мыңмен жалғыз алысты. Қам көңілді бунамай қоймайды, аңсарлы арман шарқ ұра, жүректі елжіретеді, бірақ та өмірлік қағида осы. Көнесіз де көндігесіз. Абай бақилық болған соң өзінің қолында өскен немересі, ақын Уәсила Мағауияқызы қамыққан көңілін былайша ағыта толғайды: Мұндай да ажал көрдің бе Тонаудан бір күн танбаған?! Мендей де ғаріп бар ма екен, Бақытының оты жанбаған? Қызықты дәурен оты жоқ, Дүние болды тар маған. Сізсіз де маған жарық жоқ, Өзгеге мейірім қанбаған. Артында қалдық көп жетім. Арманда болып зарлаған. деген ызғарлы толғаныс, қанатынан айырылған балапанның жаралы жүрегінің сызын ақтарады. Құсалы қайғының лебі осы үннен анық естіледі. Ал сол жүректің лебін сезініп, өткенді саралап, мақсатын айқындау болашақтың еншісіндегі бағдарлы бетбұрыстың куәсі болмақ! Әзімхан ИСАБЕК М. Әуезов атындағы ОҚМУ-дың 2-курс студенті Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын 0 пікір Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Әдебиет 8132 0 пікір 13 Шілде, 2015 сағат 10:42. Сөзімді кей надандар ұнатпаған. Жүзіне бұл фәнидің көз тастасам, Пенде жоқ мәңгі қалып тұрақтаған Ғұмырлық тіршілікте адам пенде болып жаратылған соң талай тепкі мен теке-тіресу арқылы қайтымсыз қақпақылға қабынбай, баз кешіп, тағылым түзейді. Өмір ғой, әрине. Алайда, «өмір бар жерде, өлім де бар». Әйткенмен де даналар мен ұлылардың дүние салуы, бүтін бір халық пен тұтас ұлт үшін – таусылмас тақсырет, қайыспайтын қасірет екендігінде кәдік жоқ. Соңғы дем тереңнен таңбаланып, бұлқынысқа түсер сәтінде, жүректен берілетін тылсым ол – ақырғы аян. Абайдың аяны, ағасы Тәкежанға «ез күнде өледі, ер бір-ақ өледі» дегені. Ағаның ауыр күрсіністе күңіренген бауырына айтқан бақұлы кез келген жүректі ерітіп, елжірететіні адам табиғатындағы сезімінің ұлы танымы. Сол таным адам баласының өне-бойына тереңделіп тамырлана береді. Тамыр жайып қана қоймай жан-әлемдегі өмірлік өлшем мен өткен ғұмыр құжынаған құса болып зарлы запыранын сарқа төгеді. Иә. Абайдың запыраны: Сарыарқаның самалыай, Самалда өскен дүние-ай. Қорлықта өткен өмір-ай, Өтті деген осымаай, - деген зарлы самал баяу ғана буырқаныс пен тұла бойды тұмандандыра түседі. «Тас түскен жеріне ауыр» демей ме дана халық?! Ал ол кемелділіктің ұлы кемеңгері бола тұра, түскен жеріне ғана емес, мұқым ұлтқа таңылған тақшылық. «Күнім санаулы, мен де жоқпын, дауа жоқ!» деген екен Баймағамбетке. Сол санаулы күні, рухани дерттің бейдауасына ұшыраған ұлы кеуденің ыстық демі осылайша соғысын тоқтатты. «Шөл даланы жарып аққан дариядай игілік өмір үзілді. Сонау бір шақта тақыр, жалтыр биік басына жалғыз шыққан зәулім өскен алып шынар құлады. Өмірден Абай кетті. » Зарыққан көңіл-ай, өмірдің ащысы жегідей жеді, мыңмен жалғыз алысты. Қам көңілді бунамай қоймайды, аңсарлы арман шарқ ұра, жүректі елжіретеді, бірақ та өмірлік қағида осы. Көнесіз де көндігесіз. Абай бақилық болған соң өзінің қолында өскен немересі, ақын Уәсила Мағауияқызы қамыққан көңілін былайша ағыта толғайды: Мұндай да ажал көрдің бе Тонаудан бір күн танбаған?! Мендей де ғаріп бар ма екен, Бақытының оты жанбаған? Қызықты дәурен оты жоқ, Дүние болды тар маған. Сізсіз де маған жарық жоқ, Өзгеге мейірім қанбаған. Артында қалдық көп жетім. Арманда болып зарлаған. деген ызғарлы толғаныс, қанатынан айырылған балапанның жаралы жүрегінің сызын ақтарады. Құсалы қайғының лебі осы үннен анық естіледі. Ал сол жүректің лебін сезініп, өткенді саралап, мақсатын айқындау болашақтың еншісіндегі бағдарлы бетбұрыстың куәсі болмақ! Әзімхан ИСАБЕК М. Әуезов атындағы ОҚМУ-дың 2-курс студенті Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 8132 0 пікір 13 Шілде, 2015 сағат 10:42. Сөзімді кей надандар ұнатпаған. Жүзіне бұл фәнидің көз тастасам, Пенде жоқ мәңгі қалып тұрақтаған Ғұмырлық тіршілікте адам пенде болып жаратылған соң талай тепкі мен теке-тіресу арқылы қайтымсыз қақпақылға қабынбай, баз кешіп, тағылым түзейді. Өмір ғой, әрине. Алайда, «өмір бар жерде, өлім де бар». Әйткенмен де даналар мен ұлылардың дүние салуы, бүтін бір халық пен тұтас ұлт үшін – таусылмас тақсырет, қайыспайтын қасірет екендігінде кәдік жоқ. Соңғы дем тереңнен таңбаланып, бұлқынысқа түсер сәтінде, жүректен берілетін тылсым ол – ақырғы аян. Абайдың аяны, ағасы Тәкежанға «ез күнде өледі, ер бір-ақ өледі» дегені. Ағаның ауыр күрсіністе күңіренген бауырына айтқан бақұлы кез келген жүректі ерітіп, елжірететіні адам табиғатындағы сезімінің ұлы танымы. Сол таным адам баласының өне-бойына тереңделіп тамырлана береді. Тамыр жайып қана қоймай жан-әлемдегі өмірлік өлшем мен өткен ғұмыр құжынаған құса болып зарлы запыранын сарқа төгеді. Иә. Абайдың запыраны: Сарыарқаның самалыай, Самалда өскен дүние-ай. Қорлықта өткен өмір-ай, Өтті деген осымаай, - деген зарлы самал баяу ғана буырқаныс пен тұла бойды тұмандандыра түседі. «Тас түскен жеріне ауыр» демей ме дана халық?! Ал ол кемелділіктің ұлы кемеңгері бола тұра, түскен жеріне ғана емес, мұқым ұлтқа таңылған тақшылық. «Күнім санаулы, мен де жоқпын, дауа жоқ!» деген екен Баймағамбетке. Сол санаулы күні, рухани дерттің бейдауасына ұшыраған ұлы кеуденің ыстық демі осылайша соғысын тоқтатты. «Шөл даланы жарып аққан дариядай игілік өмір үзілді. Сонау бір шақта тақыр, жалтыр биік басына жалғыз шыққан зәулім өскен алып шынар құлады. Өмірден Абай кетті. » Зарыққан көңіл-ай, өмірдің ащысы жегідей жеді, мыңмен жалғыз алысты. Қам көңілді бунамай қоймайды, аңсарлы арман шарқ ұра, жүректі елжіретеді, бірақ та өмірлік қағида осы. Көнесіз де көндігесіз. Абай бақилық болған соң өзінің қолында өскен немересі, ақын Уәсила Мағауияқызы қамыққан көңілін былайша ағыта толғайды: Мұндай да ажал көрдің бе Тонаудан бір күн танбаған?! Мендей де ғаріп бар ма екен, Бақытының оты жанбаған? Қызықты дәурен оты жоқ, Дүние болды тар маған. Сізсіз де маған жарық жоқ, Өзгеге мейірім қанбаған. Артында қалдық көп жетім. Арманда болып зарлаған. деген ызғарлы толғаныс, қанатынан айырылған балапанның жаралы жүрегінің сызын ақтарады. Құсалы қайғының лебі осы үннен анық естіледі. Ал сол жүректің лебін сезініп, өткенді саралап, мақсатын айқындау болашақтың еншісіндегі бағдарлы бетбұрыстың куәсі болмақ! Әзімхан ИСАБЕК М. Әуезов атындағы ОҚМУ-дың 2-курс студенті Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 8132 0 пікір 13 Шілде, 2015 сағат 10:42. Сөзімді кей надандар ұнатпаған. Жүзіне бұл фәнидің көз тастасам, Пенде жоқ мәңгі қалып тұрақтаған Ғұмырлық тіршілікте адам пенде болып жаратылған соң талай тепкі мен теке-тіресу арқылы қайтымсыз қақпақылға қабынбай, баз кешіп, тағылым түзейді. Өмір ғой, әрине. Алайда, «өмір бар жерде, өлім де бар». Әйткенмен де даналар мен ұлылардың дүние салуы, бүтін бір халық пен тұтас ұлт үшін – таусылмас тақсырет, қайыспайтын қасірет екендігінде кәдік жоқ. Соңғы дем тереңнен таңбаланып, бұлқынысқа түсер сәтінде, жүректен берілетін тылсым ол – ақырғы аян. Абайдың аяны, ағасы Тәкежанға «ез күнде өледі, ер бір-ақ өледі» дегені. Ағаның ауыр күрсіністе күңіренген бауырына айтқан бақұлы кез келген жүректі ерітіп, елжірететіні адам табиғатындағы сезімінің ұлы танымы. Сол таным адам баласының өне-бойына тереңделіп тамырлана береді. Тамыр жайып қана қоймай жан-әлемдегі өмірлік өлшем мен өткен ғұмыр құжынаған құса болып зарлы запыранын сарқа төгеді. Иә. Абайдың запыраны: Сарыарқаның самалыай, Самалда өскен дүние-ай. Қорлықта өткен өмір-ай, Өтті деген осымаай, - деген зарлы самал баяу ғана буырқаныс пен тұла бойды тұмандандыра түседі. «Тас түскен жеріне ауыр» демей ме дана халық?! Ал ол кемелділіктің ұлы кемеңгері бола тұра, түскен жеріне ғана емес, мұқым ұлтқа таңылған тақшылық. «Күнім санаулы, мен де жоқпын, дауа жоқ!» деген екен Баймағамбетке. Сол санаулы күні, рухани дерттің бейдауасына ұшыраған ұлы кеуденің ыстық демі осылайша соғысын тоқтатты. «Шөл даланы жарып аққан дариядай игілік өмір үзілді. Сонау бір шақта тақыр, жалтыр биік басына жалғыз шыққан зәулім өскен алып шынар құлады. Өмірден Абай кетті. » Зарыққан көңіл-ай, өмірдің ащысы жегідей жеді, мыңмен жалғыз алысты. Қам көңілді бунамай қоймайды, аңсарлы арман шарқ ұра, жүректі елжіретеді, бірақ та өмірлік қағида осы. Көнесіз де көндігесіз. Абай бақилық болған соң өзінің қолында өскен немересі, ақын Уәсила Мағауияқызы қамыққан көңілін былайша ағыта толғайды: Мұндай да ажал көрдің бе Тонаудан бір күн танбаған?! Мендей де ғаріп бар ма екен, Бақытының оты жанбаған? Қызықты дәурен оты жоқ, Дүние болды тар маған. Сізсіз де маған жарық жоқ, Өзгеге мейірім қанбаған. Артында қалдық көп жетім. Арманда болып зарлаған. деген ызғарлы толғаныс, қанатынан айырылған балапанның жаралы жүрегінің сызын ақтарады. Құсалы қайғының лебі осы үннен анық естіледі. Ал сол жүректің лебін сезініп, өткенді саралап, мақсатын айқындау болашақтың еншісіндегі бағдарлы бетбұрыстың куәсі болмақ! Әзімхан ИСАБЕК М. Әуезов атындағы ОҚМУ-дың 2-курс студенті Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 8132 0 пікір 13 Шілде, 2015 сағат 10:42. Сөзімді кей надандар ұнатпаған. Жүзіне бұл фәнидің көз тастасам, Пенде жоқ мәңгі қалып тұрақтаған Ғұмырлық тіршілікте адам пенде болып жаратылған соң талай тепкі мен теке-тіресу арқылы қайтымсыз қақпақылға қабынбай, баз кешіп, тағылым түзейді. Өмір ғой, әрине. Алайда, «өмір бар жерде, өлім де бар». Әйткенмен де даналар мен ұлылардың дүние салуы, бүтін бір халық пен тұтас ұлт үшін – таусылмас тақсырет, қайыспайтын қасірет екендігінде кәдік жоқ. Соңғы дем тереңнен таңбаланып, бұлқынысқа түсер сәтінде, жүректен берілетін тылсым ол – ақырғы аян. Абайдың аяны, ағасы Тәкежанға «ез күнде өледі, ер бір-ақ өледі» дегені. Ағаның ауыр күрсіністе күңіренген бауырына айтқан бақұлы кез келген жүректі ерітіп, елжірететіні адам табиғатындағы сезімінің ұлы танымы. Сол таным адам баласының өне-бойына тереңделіп тамырлана береді. Тамыр жайып қана қоймай жан-әлемдегі өмірлік өлшем мен өткен ғұмыр құжынаған құса болып зарлы запыранын сарқа төгеді. Иә. Абайдың запыраны: Сарыарқаның самалыай, Самалда өскен дүние-ай. Қорлықта өткен өмір-ай, Өтті деген осымаай, - деген зарлы самал баяу ғана буырқаныс пен тұла бойды тұмандандыра түседі. «Тас түскен жеріне ауыр» демей ме дана халық?! Ал ол кемелділіктің ұлы кемеңгері бола тұра, түскен жеріне ғана емес, мұқым ұлтқа таңылған тақшылық. «Күнім санаулы, мен де жоқпын, дауа жоқ!» деген екен Баймағамбетке. Сол санаулы күні, рухани дерттің бейдауасына ұшыраған ұлы кеуденің ыстық демі осылайша соғысын тоқтатты. «Шөл даланы жарып аққан дариядай игілік өмір үзілді. Сонау бір шақта тақыр, жалтыр биік басына жалғыз шыққан зәулім өскен алып шынар құлады. Өмірден Абай кетті. » Зарыққан көңіл-ай, өмірдің ащысы жегідей жеді, мыңмен жалғыз алысты. Қам көңілді бунамай қоймайды, аңсарлы арман шарқ ұра, жүректі елжіретеді, бірақ та өмірлік қағида осы. Көнесіз де көндігесіз. Абай бақилық болған соң өзінің қолында өскен немересі, ақын Уәсила Мағауияқызы қамыққан көңілін былайша ағыта толғайды: Мұндай да ажал көрдің бе Тонаудан бір күн танбаған?! Мендей де ғаріп бар ма екен, Бақытының оты жанбаған? Қызықты дәурен оты жоқ, Дүние болды тар маған. Сізсіз де маған жарық жоқ, Өзгеге мейірім қанбаған. Артында қалдық көп жетім. Арманда болып зарлаған. деген ызғарлы толғаныс, қанатынан айырылған балапанның жаралы жүрегінің сызын ақтарады. Құсалы қайғының лебі осы үннен анық естіледі. Ал сол жүректің лебін сезініп, өткенді саралап, мақсатын айқындау болашақтың еншісіндегі бағдарлы бетбұрыстың куәсі болмақ! Әзімхан ИСАБЕК М. Әуезов атындағы ОҚМУ-дың 2-курс студенті Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 8132 0 пікір 13 Шілде, 2015 сағат 10:42. Сөзімді кей надандар ұнатпаған. Жүзіне бұл фәнидің көз тастасам, Пенде жоқ мәңгі қалып тұрақтаған Ғұмырлық тіршілікте адам пенде болып жаратылған соң талай тепкі мен теке-тіресу арқылы қайтымсыз қақпақылға қабынбай, баз кешіп, тағылым түзейді. Өмір ғой, әрине. Алайда, «өмір бар жерде, өлім де бар». Әйткенмен де даналар мен ұлылардың дүние салуы, бүтін бір халық пен тұтас ұлт үшін – таусылмас тақсырет, қайыспайтын қасірет екендігінде кәдік жоқ. Соңғы дем тереңнен таңбаланып, бұлқынысқа түсер сәтінде, жүректен берілетін тылсым ол – ақырғы аян. Абайдың аяны, ағасы Тәкежанға «ез күнде өледі, ер бір-ақ өледі» дегені. Ағаның ауыр күрсіністе күңіренген бауырына айтқан бақұлы кез келген жүректі ерітіп, елжірететіні адам табиғатындағы сезімінің ұлы танымы. Сол таным адам баласының өне-бойына тереңделіп тамырлана береді. Тамыр жайып қана қоймай жан-әлемдегі өмірлік өлшем мен өткен ғұмыр құжынаған құса болып зарлы запыранын сарқа төгеді. Иә. Абайдың запыраны: Сарыарқаның самалыай, Самалда өскен дүние-ай. Қорлықта өткен өмір-ай, Өтті деген осымаай, - деген зарлы самал баяу ғана буырқаныс пен тұла бойды тұмандандыра түседі. «Тас түскен жеріне ауыр» демей ме дана халық?! Ал ол кемелділіктің ұлы кемеңгері бола тұра, түскен жеріне ғана емес, мұқым ұлтқа таңылған тақшылық. «Күнім санаулы, мен де жоқпын, дауа жоқ!» деген екен Баймағамбетке. Сол санаулы күні, рухани дерттің бейдауасына ұшыраған ұлы кеуденің ыстық демі осылайша соғысын тоқтатты. «Шөл даланы жарып аққан дариядай игілік өмір үзілді. Сонау бір шақта тақыр, жалтыр биік басына жалғыз шыққан зәулім өскен алып шынар құлады. Өмірден Абай кетті. » Зарыққан көңіл-ай, өмірдің ащысы жегідей жеді, мыңмен жалғыз алысты. Қам көңілді бунамай қоймайды, аңсарлы арман шарқ ұра, жүректі елжіретеді, бірақ та өмірлік қағида осы. Көнесіз де көндігесіз. Абай бақилық болған соң өзінің қолында өскен немересі, ақын Уәсила Мағауияқызы қамыққан көңілін былайша ағыта толғайды: Мұндай да ажал көрдің бе Тонаудан бір күн танбаған?! Мендей де ғаріп бар ма екен, Бақытының оты жанбаған? Қызықты дәурен оты жоқ, Дүние болды тар маған. Сізсіз де маған жарық жоқ, Өзгеге мейірім қанбаған. Артында қалдық көп жетім. Арманда болып зарлаған. деген ызғарлы толғаныс, қанатынан айырылған балапанның жаралы жүрегінің сызын ақтарады. Құсалы қайғының лебі осы үннен анық естіледі. Ал сол жүректің лебін сезініп, өткенді саралап, мақсатын айқындау болашақтың еншісіндегі бағдарлы бетбұрыстың куәсі болмақ! Әзімхан ИСАБЕК М. Әуезов атындағы ОҚМУ-дың 2-курс студенті Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз! Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз! Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз!
