Ақбоз атты ақын
"Ақбоз атты ақын"|"https://abai.kz/post/67907"
TITLE: Ақбоз атты ақын
URL: https://abai.kz/post/67907
META: "Ақбоз атты ақын"|"https://abai.kz/post/67907"
TOTAL WORDS: 3613
TEXT: Ақбоз ат менің тұлпарым Самғаған көңіл сұңқарым Сәкен Сейфулиын 1 Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Тақымы тисе ыстық сауырына, Көктегі ақша бұлтқа қол созатын. Тыныстап түннің қоңыр самалымен, Әнімен жаңғыртатын даланы кең. Тыңдайтын сұлу ару, нұрландырып Маңайын айдай аппақ жамалымен. Қонғандай сәулесінен нұр жалына, Ақбоз ат асығатын сырғалыға. Жорғалап кейде аяңдап, кейде желіп, Жүрісін түзеп әннің ырғағына. Әнге еліткен тұяғының дабысына, Үн қосқан қыздың жүрек қағысы да, Жүйрік ат, кербез қалқа, ер жігіттің Болама одан асқан бағы сірә?! Сәнімен аялдатқан пері көшін, Көркіне сай-саланың берілесің. Арғымақ ерттеп мініп, қызылға еріп, Құрмаса сауық-сайран серіге – сын. Осқырып боз тұлпары майда желген, Аруды алғаш рет сайда көрген. Арайға тоғытқандай секілденді, Толған ай көтеріліп айна көлден. Сол еді жүрегінің көксегені, Жайлаудың құбыладан жетсе лебі, Көңілін оқығандай тықыршиды, Ақбоз ат жан серігі – бек сенері. Іңкәрлік ерікті алып, дамылдатбай, Тізгінін қоя берген бетін қақпай, Қымтанып шағи көрпе ояу жатты, Асыққан асылы да сенімді ақтай. Тербеліп ауылының ши, құрағы, Сәбидей шалықтайды ұйқыдағы. Тұр әне дөңгеленіп көз ұшында, Сынаптан құйылғандай үй – тұрағы. Арудың сұлулығын ай қызғанып, Жақыннан сұңқылдады байғыз ғарып. Тіршілік тұра бермей солай неге?! Қар жауды қазан кіріп борай неге?! 2 Қыртысын қақ айырып жоталардың, Тірсегін дірілдетіп боталардың, Үркітіп тіршілікті үрей шықты, Даусы еді озандаған от арбаның. Қарқылдап қаумалаған қарға ғана, Қауыпты қанға бөкпей аңғарама?! Жеті бас айдаһардай жалын бүркіп, От арба келеді еніп сары далаға. Желкені нарт қызыл ту – қанды жалау, Дүрлікті бұла тірлік таңғы нарау, Баласын бір атаның жікке бөліп, Мұраты жоқты есіркеп, барды талау. Бұлбұлдың ырыздығын тонап қарға, Қашалды тау мен тасқа орақ, балға. Топшысын шер-құсадан жартасқа ұрды, Қырандар тұғыр таппай қонақтарға. Аумайды бұлттар да балқымадан, Кеңіс жоқ қызыл жалқын шарпымаған, Сері ақын талықсуда ауа жетпей, Тер ағып самайынан алты тарам. Ауытқып шындығынан, ғасыр тайып, Тақтыда қызыл тобыр, басынды, айып. Қаралап махаббатты, сұлулықты, Арудың арын таптап, шашын жайып… Мойнында қызыл тұзақ баланың да, Тұлпарлар ұзай алмас нар адым да, Ақиқат құлыптанып, десі жүрді Домалақ арыз, күндес жаланың да. Азаптап сан айыпты тізді күнде, Ұқсатты ақ құбаша жүзді кімге?! Түскенбе қызыл сиқыр арбауына, Өзі отыр от арбаның тізгінінде. Қан қатып ақбоз аттың тобығына, Артында жете алмай зорығуда. Қомсынып қызық күнін, тәркі етіп, Қосылдыма қызылдар жорығына?! Шошынып оянды ақын: түрмеде екен. Тағдыры неге мұнша күндеді екен?! Тайпалтып ақбоз атты, ән салушы ед, Сол кезде нағыз өмір сүрген екен. Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Есбол Үсенұлы Abai. kz Әдебиет 6650 0 пікір 28 Наурыз, 2018 сағат 09:04 Ақбоз ат менің тұлпарым Самғаған көңіл сұңқарым Сәкен Сейфулиын 1 Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Тақымы тисе ыстық сауырына, Көктегі ақша бұлтқа қол созатын. Тыныстап түннің қоңыр самалымен, Әнімен жаңғыртатын даланы кең. Тыңдайтын сұлу ару, нұрландырып Маңайын айдай аппақ жамалымен. Қонғандай сәулесінен нұр жалына, Ақбоз ат асығатын сырғалыға. Жорғалап кейде аяңдап, кейде желіп, Жүрісін түзеп әннің ырғағына. Әнге еліткен тұяғының дабысына, Үн қосқан қыздың жүрек қағысы да, Жүйрік ат, кербез қалқа, ер жігіттің Болама одан асқан бағы сірә?! Сәнімен аялдатқан пері көшін, Көркіне сай-саланың берілесің. Арғымақ ерттеп мініп, қызылға еріп, Құрмаса сауық-сайран серіге – сын. Осқырып боз тұлпары майда желген, Аруды алғаш рет сайда көрген. Арайға тоғытқандай секілденді, Толған ай көтеріліп айна көлден. Сол еді жүрегінің көксегені, Жайлаудың құбыладан жетсе лебі, Көңілін оқығандай тықыршиды, Ақбоз ат жан серігі – бек сенері. Іңкәрлік ерікті алып, дамылдатбай, Тізгінін қоя берген бетін қақпай, Қымтанып шағи көрпе ояу жатты, Асыққан асылы да сенімді ақтай. Тербеліп ауылының ши, құрағы, Сәбидей шалықтайды ұйқыдағы. Тұр әне дөңгеленіп көз ұшында, Сынаптан құйылғандай үй – тұрағы. Арудың сұлулығын ай қызғанып, Жақыннан сұңқылдады байғыз ғарып. Тіршілік тұра бермей солай неге?! Қар жауды қазан кіріп борай неге?! 2 Қыртысын қақ айырып жоталардың, Тірсегін дірілдетіп боталардың, Үркітіп тіршілікті үрей шықты, Даусы еді озандаған от арбаның. Қарқылдап қаумалаған қарға ғана, Қауыпты қанға бөкпей аңғарама?! Жеті бас айдаһардай жалын бүркіп, От арба келеді еніп сары далаға. Желкені нарт қызыл ту – қанды жалау, Дүрлікті бұла тірлік таңғы нарау, Баласын бір атаның жікке бөліп, Мұраты жоқты есіркеп, барды талау. Бұлбұлдың ырыздығын тонап қарға, Қашалды тау мен тасқа орақ, балға. Топшысын шер-құсадан жартасқа ұрды, Қырандар тұғыр таппай қонақтарға. Аумайды бұлттар да балқымадан, Кеңіс жоқ қызыл жалқын шарпымаған, Сері ақын талықсуда ауа жетпей, Тер ағып самайынан алты тарам. Ауытқып шындығынан, ғасыр тайып, Тақтыда қызыл тобыр, басынды, айып. Қаралап махаббатты, сұлулықты, Арудың арын таптап, шашын жайып… Мойнында қызыл тұзақ баланың да, Тұлпарлар ұзай алмас нар адым да, Ақиқат құлыптанып, десі жүрді Домалақ арыз, күндес жаланың да. Азаптап сан айыпты тізді күнде, Ұқсатты ақ құбаша жүзді кімге?! Түскенбе қызыл сиқыр арбауына, Өзі отыр от арбаның тізгінінде. Қан қатып ақбоз аттың тобығына, Артында жете алмай зорығуда. Қомсынып қызық күнін, тәркі етіп, Қосылдыма қызылдар жорығына?! Шошынып оянды ақын: түрмеде екен. Тағдыры неге мұнша күндеді екен?! Тайпалтып ақбоз атты, ән салушы ед, Сол кезде нағыз өмір сүрген екен. Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Есбол Үсенұлы Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын 0 пікір Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Әдебиет 6650 0 пікір 28 Наурыз, 2018 сағат 09:04 Ақбоз ат менің тұлпарым Самғаған көңіл сұңқарым Сәкен Сейфулиын 1 Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Тақымы тисе ыстық сауырына, Көктегі ақша бұлтқа қол созатын. Тыныстап түннің қоңыр самалымен, Әнімен жаңғыртатын даланы кең. Тыңдайтын сұлу ару, нұрландырып Маңайын айдай аппақ жамалымен. Қонғандай сәулесінен нұр жалына, Ақбоз ат асығатын сырғалыға. Жорғалап кейде аяңдап, кейде желіп, Жүрісін түзеп әннің ырғағына. Әнге еліткен тұяғының дабысына, Үн қосқан қыздың жүрек қағысы да, Жүйрік ат, кербез қалқа, ер жігіттің Болама одан асқан бағы сірә?! Сәнімен аялдатқан пері көшін, Көркіне сай-саланың берілесің. Арғымақ ерттеп мініп, қызылға еріп, Құрмаса сауық-сайран серіге – сын. Осқырып боз тұлпары майда желген, Аруды алғаш рет сайда көрген. Арайға тоғытқандай секілденді, Толған ай көтеріліп айна көлден. Сол еді жүрегінің көксегені, Жайлаудың құбыладан жетсе лебі, Көңілін оқығандай тықыршиды, Ақбоз ат жан серігі – бек сенері. Іңкәрлік ерікті алып, дамылдатбай, Тізгінін қоя берген бетін қақпай, Қымтанып шағи көрпе ояу жатты, Асыққан асылы да сенімді ақтай. Тербеліп ауылының ши, құрағы, Сәбидей шалықтайды ұйқыдағы. Тұр әне дөңгеленіп көз ұшында, Сынаптан құйылғандай үй – тұрағы. Арудың сұлулығын ай қызғанып, Жақыннан сұңқылдады байғыз ғарып. Тіршілік тұра бермей солай неге?! Қар жауды қазан кіріп борай неге?! 2 Қыртысын қақ айырып жоталардың, Тірсегін дірілдетіп боталардың, Үркітіп тіршілікті үрей шықты, Даусы еді озандаған от арбаның. Қарқылдап қаумалаған қарға ғана, Қауыпты қанға бөкпей аңғарама?! Жеті бас айдаһардай жалын бүркіп, От арба келеді еніп сары далаға. Желкені нарт қызыл ту – қанды жалау, Дүрлікті бұла тірлік таңғы нарау, Баласын бір атаның жікке бөліп, Мұраты жоқты есіркеп, барды талау. Бұлбұлдың ырыздығын тонап қарға, Қашалды тау мен тасқа орақ, балға. Топшысын шер-құсадан жартасқа ұрды, Қырандар тұғыр таппай қонақтарға. Аумайды бұлттар да балқымадан, Кеңіс жоқ қызыл жалқын шарпымаған, Сері ақын талықсуда ауа жетпей, Тер ағып самайынан алты тарам. Ауытқып шындығынан, ғасыр тайып, Тақтыда қызыл тобыр, басынды, айып. Қаралап махаббатты, сұлулықты, Арудың арын таптап, шашын жайып… Мойнында қызыл тұзақ баланың да, Тұлпарлар ұзай алмас нар адым да, Ақиқат құлыптанып, десі жүрді Домалақ арыз, күндес жаланың да. Азаптап сан айыпты тізді күнде, Ұқсатты ақ құбаша жүзді кімге?! Түскенбе қызыл сиқыр арбауына, Өзі отыр от арбаның тізгінінде. Қан қатып ақбоз аттың тобығына, Артында жете алмай зорығуда. Қомсынып қызық күнін, тәркі етіп, Қосылдыма қызылдар жорығына?! Шошынып оянды ақын: түрмеде екен. Тағдыры неге мұнша күндеді екен?! Тайпалтып ақбоз атты, ән салушы ед, Сол кезде нағыз өмір сүрген екен. Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Есбол Үсенұлы Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 6650 0 пікір 28 Наурыз, 2018 сағат 09:04 Ақбоз ат менің тұлпарым Самғаған көңіл сұңқарым Сәкен Сейфулиын 1 Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Тақымы тисе ыстық сауырына, Көктегі ақша бұлтқа қол созатын. Тыныстап түннің қоңыр самалымен, Әнімен жаңғыртатын даланы кең. Тыңдайтын сұлу ару, нұрландырып Маңайын айдай аппақ жамалымен. Қонғандай сәулесінен нұр жалына, Ақбоз ат асығатын сырғалыға. Жорғалап кейде аяңдап, кейде желіп, Жүрісін түзеп әннің ырғағына. Әнге еліткен тұяғының дабысына, Үн қосқан қыздың жүрек қағысы да, Жүйрік ат, кербез қалқа, ер жігіттің Болама одан асқан бағы сірә?! Сәнімен аялдатқан пері көшін, Көркіне сай-саланың берілесің. Арғымақ ерттеп мініп, қызылға еріп, Құрмаса сауық-сайран серіге – сын. Осқырып боз тұлпары майда желген, Аруды алғаш рет сайда көрген. Арайға тоғытқандай секілденді, Толған ай көтеріліп айна көлден. Сол еді жүрегінің көксегені, Жайлаудың құбыладан жетсе лебі, Көңілін оқығандай тықыршиды, Ақбоз ат жан серігі – бек сенері. Іңкәрлік ерікті алып, дамылдатбай, Тізгінін қоя берген бетін қақпай, Қымтанып шағи көрпе ояу жатты, Асыққан асылы да сенімді ақтай. Тербеліп ауылының ши, құрағы, Сәбидей шалықтайды ұйқыдағы. Тұр әне дөңгеленіп көз ұшында, Сынаптан құйылғандай үй – тұрағы. Арудың сұлулығын ай қызғанып, Жақыннан сұңқылдады байғыз ғарып. Тіршілік тұра бермей солай неге?! Қар жауды қазан кіріп борай неге?! 2 Қыртысын қақ айырып жоталардың, Тірсегін дірілдетіп боталардың, Үркітіп тіршілікті үрей шықты, Даусы еді озандаған от арбаның. Қарқылдап қаумалаған қарға ғана, Қауыпты қанға бөкпей аңғарама?! Жеті бас айдаһардай жалын бүркіп, От арба келеді еніп сары далаға. Желкені нарт қызыл ту – қанды жалау, Дүрлікті бұла тірлік таңғы нарау, Баласын бір атаның жікке бөліп, Мұраты жоқты есіркеп, барды талау. Бұлбұлдың ырыздығын тонап қарға, Қашалды тау мен тасқа орақ, балға. Топшысын шер-құсадан жартасқа ұрды, Қырандар тұғыр таппай қонақтарға. Аумайды бұлттар да балқымадан, Кеңіс жоқ қызыл жалқын шарпымаған, Сері ақын талықсуда ауа жетпей, Тер ағып самайынан алты тарам. Ауытқып шындығынан, ғасыр тайып, Тақтыда қызыл тобыр, басынды, айып. Қаралап махаббатты, сұлулықты, Арудың арын таптап, шашын жайып… Мойнында қызыл тұзақ баланың да, Тұлпарлар ұзай алмас нар адым да, Ақиқат құлыптанып, десі жүрді Домалақ арыз, күндес жаланың да. Азаптап сан айыпты тізді күнде, Ұқсатты ақ құбаша жүзді кімге?! Түскенбе қызыл сиқыр арбауына, Өзі отыр от арбаның тізгінінде. Қан қатып ақбоз аттың тобығына, Артында жете алмай зорығуда. Қомсынып қызық күнін, тәркі етіп, Қосылдыма қызылдар жорығына?! Шошынып оянды ақын: түрмеде екен. Тағдыры неге мұнша күндеді екен?! Тайпалтып ақбоз атты, ән салушы ед, Сол кезде нағыз өмір сүрген екен. Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Есбол Үсенұлы Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 6650 0 пікір 28 Наурыз, 2018 сағат 09:04 Ақбоз ат менің тұлпарым Самғаған көңіл сұңқарым Сәкен Сейфулиын 1 Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Тақымы тисе ыстық сауырына, Көктегі ақша бұлтқа қол созатын. Тыныстап түннің қоңыр самалымен, Әнімен жаңғыртатын даланы кең. Тыңдайтын сұлу ару, нұрландырып Маңайын айдай аппақ жамалымен. Қонғандай сәулесінен нұр жалына, Ақбоз ат асығатын сырғалыға. Жорғалап кейде аяңдап, кейде желіп, Жүрісін түзеп әннің ырғағына. Әнге еліткен тұяғының дабысына, Үн қосқан қыздың жүрек қағысы да, Жүйрік ат, кербез қалқа, ер жігіттің Болама одан асқан бағы сірә?! Сәнімен аялдатқан пері көшін, Көркіне сай-саланың берілесің. Арғымақ ерттеп мініп, қызылға еріп, Құрмаса сауық-сайран серіге – сын. Осқырып боз тұлпары майда желген, Аруды алғаш рет сайда көрген. Арайға тоғытқандай секілденді, Толған ай көтеріліп айна көлден. Сол еді жүрегінің көксегені, Жайлаудың құбыладан жетсе лебі, Көңілін оқығандай тықыршиды, Ақбоз ат жан серігі – бек сенері. Іңкәрлік ерікті алып, дамылдатбай, Тізгінін қоя берген бетін қақпай, Қымтанып шағи көрпе ояу жатты, Асыққан асылы да сенімді ақтай. Тербеліп ауылының ши, құрағы, Сәбидей шалықтайды ұйқыдағы. Тұр әне дөңгеленіп көз ұшында, Сынаптан құйылғандай үй – тұрағы. Арудың сұлулығын ай қызғанып, Жақыннан сұңқылдады байғыз ғарып. Тіршілік тұра бермей солай неге?! Қар жауды қазан кіріп борай неге?! 2 Қыртысын қақ айырып жоталардың, Тірсегін дірілдетіп боталардың, Үркітіп тіршілікті үрей шықты, Даусы еді озандаған от арбаның. Қарқылдап қаумалаған қарға ғана, Қауыпты қанға бөкпей аңғарама?! Жеті бас айдаһардай жалын бүркіп, От арба келеді еніп сары далаға. Желкені нарт қызыл ту – қанды жалау, Дүрлікті бұла тірлік таңғы нарау, Баласын бір атаның жікке бөліп, Мұраты жоқты есіркеп, барды талау. Бұлбұлдың ырыздығын тонап қарға, Қашалды тау мен тасқа орақ, балға. Топшысын шер-құсадан жартасқа ұрды, Қырандар тұғыр таппай қонақтарға. Аумайды бұлттар да балқымадан, Кеңіс жоқ қызыл жалқын шарпымаған, Сері ақын талықсуда ауа жетпей, Тер ағып самайынан алты тарам. Ауытқып шындығынан, ғасыр тайып, Тақтыда қызыл тобыр, басынды, айып. Қаралап махаббатты, сұлулықты, Арудың арын таптап, шашын жайып… Мойнында қызыл тұзақ баланың да, Тұлпарлар ұзай алмас нар адым да, Ақиқат құлыптанып, десі жүрді Домалақ арыз, күндес жаланың да. Азаптап сан айыпты тізді күнде, Ұқсатты ақ құбаша жүзді кімге?! Түскенбе қызыл сиқыр арбауына, Өзі отыр от арбаның тізгінінде. Қан қатып ақбоз аттың тобығына, Артында жете алмай зорығуда. Қомсынып қызық күнін, тәркі етіп, Қосылдыма қызылдар жорығына?! Шошынып оянды ақын: түрмеде екен. Тағдыры неге мұнша күндеді екен?! Тайпалтып ақбоз атты, ән салушы ед, Сол кезде нағыз өмір сүрген екен. Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Есбол Үсенұлы Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 6650 0 пікір 28 Наурыз, 2018 сағат 09:04 Ақбоз ат менің тұлпарым Самғаған көңіл сұңқарым Сәкен Сейфулиын 1 Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Тақымы тисе ыстық сауырына, Көктегі ақша бұлтқа қол созатын. Тыныстап түннің қоңыр самалымен, Әнімен жаңғыртатын даланы кең. Тыңдайтын сұлу ару, нұрландырып Маңайын айдай аппақ жамалымен. Қонғандай сәулесінен нұр жалына, Ақбоз ат асығатын сырғалыға. Жорғалап кейде аяңдап, кейде желіп, Жүрісін түзеп әннің ырғағына. Әнге еліткен тұяғының дабысына, Үн қосқан қыздың жүрек қағысы да, Жүйрік ат, кербез қалқа, ер жігіттің Болама одан асқан бағы сірә?! Сәнімен аялдатқан пері көшін, Көркіне сай-саланың берілесің. Арғымақ ерттеп мініп, қызылға еріп, Құрмаса сауық-сайран серіге – сын. Осқырып боз тұлпары майда желген, Аруды алғаш рет сайда көрген. Арайға тоғытқандай секілденді, Толған ай көтеріліп айна көлден. Сол еді жүрегінің көксегені, Жайлаудың құбыладан жетсе лебі, Көңілін оқығандай тықыршиды, Ақбоз ат жан серігі – бек сенері. Іңкәрлік ерікті алып, дамылдатбай, Тізгінін қоя берген бетін қақпай, Қымтанып шағи көрпе ояу жатты, Асыққан асылы да сенімді ақтай. Тербеліп ауылының ши, құрағы, Сәбидей шалықтайды ұйқыдағы. Тұр әне дөңгеленіп көз ұшында, Сынаптан құйылғандай үй – тұрағы. Арудың сұлулығын ай қызғанып, Жақыннан сұңқылдады байғыз ғарып. Тіршілік тұра бермей солай неге?! Қар жауды қазан кіріп борай неге?! 2 Қыртысын қақ айырып жоталардың, Тірсегін дірілдетіп боталардың, Үркітіп тіршілікті үрей шықты, Даусы еді озандаған от арбаның. Қарқылдап қаумалаған қарға ғана, Қауыпты қанға бөкпей аңғарама?! Жеті бас айдаһардай жалын бүркіп, От арба келеді еніп сары далаға. Желкені нарт қызыл ту – қанды жалау, Дүрлікті бұла тірлік таңғы нарау, Баласын бір атаның жікке бөліп, Мұраты жоқты есіркеп, барды талау. Бұлбұлдың ырыздығын тонап қарға, Қашалды тау мен тасқа орақ, балға. Топшысын шер-құсадан жартасқа ұрды, Қырандар тұғыр таппай қонақтарға. Аумайды бұлттар да балқымадан, Кеңіс жоқ қызыл жалқын шарпымаған, Сері ақын талықсуда ауа жетпей, Тер ағып самайынан алты тарам. Ауытқып шындығынан, ғасыр тайып, Тақтыда қызыл тобыр, басынды, айып. Қаралап махаббатты, сұлулықты, Арудың арын таптап, шашын жайып… Мойнында қызыл тұзақ баланың да, Тұлпарлар ұзай алмас нар адым да, Ақиқат құлыптанып, десі жүрді Домалақ арыз, күндес жаланың да. Азаптап сан айыпты тізді күнде, Ұқсатты ақ құбаша жүзді кімге?! Түскенбе қызыл сиқыр арбауына, Өзі отыр от арбаның тізгінінде. Қан қатып ақбоз аттың тобығына, Артында жете алмай зорығуда. Қомсынып қызық күнін, тәркі етіп, Қосылдыма қызылдар жорығына?! Шошынып оянды ақын: түрмеде екен. Тағдыры неге мұнша күндеді екен?! Тайпалтып ақбоз атты, ән салушы ед, Сол кезде нағыз өмір сүрген екен. Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Есбол Үсенұлы Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Әдебиет 6650 0 пікір 28 Наурыз, 2018 сағат 09:04 Ақбоз ат менің тұлпарым Самғаған көңіл сұңқарым Сәкен Сейфулиын 1 Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Тақымы тисе ыстық сауырына, Көктегі ақша бұлтқа қол созатын. Тыныстап түннің қоңыр самалымен, Әнімен жаңғыртатын даланы кең. Тыңдайтын сұлу ару, нұрландырып Маңайын айдай аппақ жамалымен. Қонғандай сәулесінен нұр жалына, Ақбоз ат асығатын сырғалыға. Жорғалап кейде аяңдап, кейде желіп, Жүрісін түзеп әннің ырғағына. Әнге еліткен тұяғының дабысына, Үн қосқан қыздың жүрек қағысы да, Жүйрік ат, кербез қалқа, ер жігіттің Болама одан асқан бағы сірә?! Сәнімен аялдатқан пері көшін, Көркіне сай-саланың берілесің. Арғымақ ерттеп мініп, қызылға еріп, Құрмаса сауық-сайран серіге – сын. Осқырып боз тұлпары майда желген, Аруды алғаш рет сайда көрген. Арайға тоғытқандай секілденді, Толған ай көтеріліп айна көлден. Сол еді жүрегінің көксегені, Жайлаудың құбыладан жетсе лебі, Көңілін оқығандай тықыршиды, Ақбоз ат жан серігі – бек сенері. Іңкәрлік ерікті алып, дамылдатбай, Тізгінін қоя берген бетін қақпай, Қымтанып шағи көрпе ояу жатты, Асыққан асылы да сенімді ақтай. Тербеліп ауылының ши, құрағы, Сәбидей шалықтайды ұйқыдағы. Тұр әне дөңгеленіп көз ұшында, Сынаптан құйылғандай үй – тұрағы. Арудың сұлулығын ай қызғанып, Жақыннан сұңқылдады байғыз ғарып. Тіршілік тұра бермей солай неге?! Қар жауды қазан кіріп борай неге?! 2 Қыртысын қақ айырып жоталардың, Тірсегін дірілдетіп боталардың, Үркітіп тіршілікті үрей шықты, Даусы еді озандаған от арбаның. Қарқылдап қаумалаған қарға ғана, Қауыпты қанға бөкпей аңғарама?! Жеті бас айдаһардай жалын бүркіп, От арба келеді еніп сары далаға. Желкені нарт қызыл ту – қанды жалау, Дүрлікті бұла тірлік таңғы нарау, Баласын бір атаның жікке бөліп, Мұраты жоқты есіркеп, барды талау. Бұлбұлдың ырыздығын тонап қарға, Қашалды тау мен тасқа орақ, балға. Топшысын шер-құсадан жартасқа ұрды, Қырандар тұғыр таппай қонақтарға. Аумайды бұлттар да балқымадан, Кеңіс жоқ қызыл жалқын шарпымаған, Сері ақын талықсуда ауа жетпей, Тер ағып самайынан алты тарам. Ауытқып шындығынан, ғасыр тайып, Тақтыда қызыл тобыр, басынды, айып. Қаралап махаббатты, сұлулықты, Арудың арын таптап, шашын жайып… Мойнында қызыл тұзақ баланың да, Тұлпарлар ұзай алмас нар адым да, Ақиқат құлыптанып, десі жүрді Домалақ арыз, күндес жаланың да. Азаптап сан айыпты тізді күнде, Ұқсатты ақ құбаша жүзді кімге?! Түскенбе қызыл сиқыр арбауына, Өзі отыр от арбаның тізгінінде. Қан қатып ақбоз аттың тобығына, Артында жете алмай зорығуда. Қомсынып қызық күнін, тәркі етіп, Қосылдыма қызылдар жорығына?! Шошынып оянды ақын: түрмеде екен. Тағдыры неге мұнша күндеді екен?! Тайпалтып ақбоз атты, ән салушы ед, Сол кезде нағыз өмір сүрген екен. Елі үшін шейт болған жампоз ақын, Пейіште жолықтырды ақбоз атын. Есбол Үсенұлы Abai. kz Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Ең көп оқылған 1 Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын 2 Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын 3 Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын 4 Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын 5 Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын Жыл қорытындысы: 2024 жылдың маңызды оқиғалары 2 күн бұрын Ақтау жақтағы апат пен. «қара жәшік» 2 күн бұрын Әзербайжан депутаты: Ресей кешірім сұрасын! 2 күн бұрын Жұмысшы мамандықтар жылы: Кәсіподақтар федерациясы төрағасы пікір білдірді 2 күн бұрын Бейбіт Исабаев: Талдықорған тұрғындар үшін жайлы қалаға айналуы керек! 2 күн бұрын 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір 0 пікір Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Үздік материалдар Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Жаңалықтар ҚазҰУ-жаһандық білім беру кеңістігіндегі көшбасшы Abai. kz 398 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Мәдениет Мәдени мұраны қорғау – басты міндеттердің бірі Қанат Әбілқайыр 855 Қанат Әбілқайыр 855 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Поэзия мен прозада қатар қалам тербеген жазушы Ахметбек Кіршібай 1704 Ахметбек Кіршібай 1704 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 46 - сөз Тибет қалай Тәуелсіздігінен айырылды? Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Бейсенғазы Ұлықбек 2100 Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз! Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз! Мобильді қосымшаны жүктеп алыңыз!
