Қару-жарақ этномәдени қызметі — Қазақстан Энциклопедиясы URL: https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер 2. Мақтау, жалыну, Жалбарыну; 3. Зеку, қорқыту; 4. Атын атап бұйыру мен аяқтау. Бірақ нақтылы жағдайларға байланысты арбау сөзін кейбір элементтері түсіп қалуы немесе оның жекеленген бөліктері ғана қолданылуы мүмкін. Магиялық арбаудың бір элементі – қасиетті есімдерге жүгіну. Көбіне қаруды арбауда әр қарудың өзінің пірлеріне жүгінген. Бұрынғы кезде қазақтарда батырлар асынған қарудың әр түрінің белгілі бір әулие – пірлері бар деп түсінілген. Қазақтардың кейбір батырлық дастандарында ер қаруларының пірлері ретінде түркі, иран халықтарына ортақ аңызға айналған мифтік қаһармандар – Рүстем, Дастан есімдерімен бірге Ер Дәуіт, Ибраһим – Халел сияқты мұсылман пайғамбарлары аталады. Арбау сөдер магиялық ғұрыптың манызды компонентінің бірі, сондықтан арбау магиясында сөз қашанда ғұрыптың тағы бір негізгі құрамы болатың магиялық іс-әрекетпен қабыса жүреді. Айқас алдында арбау сөзі арқылы қарумен серттесуден кейін қаруды қолдану әрекетінің өзі магиялық әрекет болды да, арбау сөз бен магиялық әрекетін қосылуы арқылы қару-жарақты айқаста қолдану енді магиялық ғұрыпқа айналды. Зертеушілер орта ғасырлық Еуропа қалықтарында кәсібей жауынгерлердің соғыста шешуші айқасқа шыққанда өздерін жеңіс үшін шалынатын құрбандық ретінде түсінгенін, сондықтан бұл әрекетің ғұрыптық сипаты болғанын дәлелдеп жазды. Көшпелі халықтарда да соғыстың манызды сәті болатын айқас – ғұрып ретінде, ал қаруды қолданудың мақсаты қан төгу, адам өлімі болғандықтан, нақтылы функциясы жағынан құрбандық шалу ғұрпы түрінде түсінілген. 19 ғасырдың ортасына дейін Қазақтарда ұзатылған қыздың жасауының ішіне де ең бағалы зат ретінде де қымбат қару-жарақ түрлері кірді. «Ер Төстік» ертегісінде Қаныкей сұлу өзінің жасауына атасынан Ақсырмал сауытты сұрап алады. Архивтік құжаттарда сұлтан М.Орманов өзінің немересі Мейіржанды күйеуге бергенде оның жасауына, түрлі бағалы заттармен қоса, сәукеледен кейін, кезінде Орыс императоры атынан хандық белгі ретінде Шерғазы ханға сыйланған, жазуы бар алтын қылышты бергені айтылады. Жақ пен оқтын бейнемоделін қорғаушы зат ретінде түркі халықтарында ұл баланың бесігіне, кейіміне таққан. Дәстүрлі түсінік бойынша бұл тұмар балаға батыл да күшті болуға көмектеседі деп сенген. Көшпеліліердің обаларынан осы сияқты жақпен оқтың кішкентай моделінің кездесіп отыруы, жақ пен оқтың бейнесін қорғағыш тұмар ретінде кейімге тағу дәстүрі көшпелі халықтарда көне заманда пайда болғаның көрсетеді. Көшпелі халықтарда қаруға табыну жерлеу ғұрыпымен тығыз байланысты, ер қаруы жерлеу мүліктеріне кіретің негізгі заттардың бірі болды. Сақ – скиф, Ғұн, Түркі, Оғыз – Қыпшақтардың жерлеу ырымында өлген жауынгерлер өзі ұстаған және соғыста олжаға қару-жарағымен жерленіп, молаларының қабырғаларына, еденіне семсер, оқтар, найзалар, қадалып қойылған. Ғұрыптық қару ретінде жерлеу ғұрыптарында кей жағдайда қарудың өзі емес, оның ағаштан, тастаг жасалған үлгіліері пайдаланылды. 18-19 ғасырларға дейін қазақтар да мәйтпен бірге оның қару-жарағын жерлеген.Левчин: «Кейде мәйітпен бірге қару-жарақты, ат әбзелдерін, марқұмның кейімдерін жерлейді», «Зираттарға жақ, оқ, найза қойылады». «Қырғыз зираты – саяхатшы үшін таңғаларлық көріністің бірі. Бір жерде ол желкілдеген аттың жалы, баулар және желектер байланған найзаларды кездестірді. Даңқты салт аттының моласынан ол найза мен ерді, садақты, жебені табаны.Рычковтың айтуынша «Қазақтардың ғасырдағы молаларында қадаулы түрған найзалар мен қылшандағы оқтар өлген адамның батырлығының белгісі болады». «Кезінде Ұлқияқ өзенінің бойында, Орск бекінісінен 470 шақырым жерде орналасқан Әбілхайыр ханның зиратының үстіненкүмбезді төрт бұрышты ғимарат салынып, оның астына денесімен бірге қылыш, найза және жебелер қойылған». Батыс қазақстанда қарудың орнына жауынгерлердің моласында, құлпытастарында, қарудың бейнелері салынған. Ер қаруы мен ер киімі көшпелі қоғамдағы түрлі әлуметтік қатынастарды айғақтайтың символдық белгілер ретінде де қызымет етті. Герадот келтірген скифтерден шежіре аңызында, скиф қоғамының әлуметтік құрлымын символдайтың, аспанна түскен киелі заттардың ішінде қару – айбалта скиф қоғамындағы әскерилер сословиесін және сол сословиемен байланысты патшалық билікті билейтің символ болып көрсетілген. Дәл осы мифтік аңызды аздап өзгерген вариантта қайталайтың сақтардың аңыздарында да әскерилер қоғамдық жігінің символдық белгісі болатың қару – жақ пен оқ
TITLE: Қару-жарақ этномәдени қызметі — Қазақстан Энциклопедиясы URL: https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер 2. Мақтау, жалыну, Жалбарыну; 3. Зеку, қорқыту; 4. Атын атап бұйыру мен аяқтау. Бірақ нақтылы жағдайларға байланысты арбау сөзін кейбір элементтері түсіп қалуы немесе оның жекеленген бөліктері ғана қолданылуы мүмкін. Магиялық арбаудың бір элементі – қасиетті есімдерге жүгіну. Көбіне қаруды арбауда әр қарудың өзінің пірлеріне жүгінген. Бұрынғы кезде қазақтарда батырлар асынған қарудың әр түрінің белгілі бір әулие – пірлері бар деп түсінілген. Қазақтардың кейбір батырлық дастандарында ер қаруларының пірлері ретінде түркі, иран халықтарына ортақ аңызға айналған мифтік қаһармандар – Рүстем, Дастан есімдерімен бірге Ер Дәуіт, Ибраһим – Халел сияқты мұсылман пайғамбарлары аталады. Арбау сөдер магиялық ғұрыптың манызды компонентінің бірі, сондықтан арбау магиясында сөз қашанда ғұрыптың тағы бір негізгі құрамы болатың магиялық іс-әрекетпен қабыса жүреді. Айқас алдында арбау сөзі арқылы қарумен серттесуден кейін қаруды қолдану әрекетінің өзі магиялық әрекет болды да, арбау сөз бен магиялық әрекетін қосылуы арқылы қару-жарақты айқаста қолдану енді магиялық ғұрыпқа айналды. Зертеушілер орта ғасырлық Еуропа қалықтарында кәсібей жауынгерлердің соғыста шешуші айқасқа шыққанда өздерін жеңіс үшін шалынатын құрбандық ретінде түсінгенін, сондықтан бұл әрекетің ғұрыптық сипаты болғанын дәлелдеп жазды. Көшпелі халықтарда да соғыстың манызды сәті болатын айқас – ғұрып ретінде, ал қаруды қолданудың мақсаты қан төгу, адам өлімі болғандықтан, нақтылы функциясы жағынан құрбандық шалу ғұрпы түрінде түсінілген. 19 ғасырдың ортасына дейін Қазақтарда ұзатылған қыздың жасауының ішіне де ең бағалы зат ретінде де қымбат қару-жарақ түрлері кірді. «Ер Төстік» ертегісінде Қаныкей сұлу өзінің жасауына атасынан Ақсырмал сауытты сұрап алады. Архивтік құжаттарда сұлтан М.Орманов өзінің немересі Мейіржанды күйеуге бергенде оның жасауына, түрлі бағалы заттармен қоса, сәукеледен кейін, кезінде Орыс императоры атынан хандық белгі ретінде Шерғазы ханға сыйланған, жазуы бар алтын қылышты бергені айтылады. Жақ пен оқтын бейнемоделін қорғаушы зат ретінде түркі халықтарында ұл баланың бесігіне, кейіміне таққан. Дәстүрлі түсінік бойынша бұл тұмар балаға батыл да күшті болуға көмектеседі деп сенген. Көшпеліліердің обаларынан осы сияқты жақпен оқтың кішкентай моделінің кездесіп отыруы, жақ пен оқтың бейнесін қорғағыш тұмар ретінде кейімге тағу дәстүрі көшпелі халықтарда көне заманда пайда болғаның көрсетеді. Көшпелі халықтарда қаруға табыну жерлеу ғұрыпымен тығыз байланысты, ер қаруы жерлеу мүліктеріне кіретің негізгі заттардың бірі болды. Сақ – скиф, Ғұн, Түркі, Оғыз – Қыпшақтардың жерлеу ырымында өлген жауынгерлер өзі ұстаған және соғыста олжаға қару-жарағымен жерленіп, молаларының қабырғаларына, еденіне семсер, оқтар, найзалар, қадалып қойылған. Ғұрыптық қару ретінде жерлеу ғұрыптарында кей жағдайда қарудың өзі емес, оның ағаштан, тастаг жасалған үлгіліері пайдаланылды. 18-19 ғасырларға дейін қазақтар да мәйтпен бірге оның қару-жарағын жерлеген.Левчин: «Кейде мәйітпен бірге қару-жарақты, ат әбзелдерін, марқұмның кейімдерін жерлейді», «Зираттарға жақ, оқ, найза қойылады». «Қырғыз зираты – саяхатшы үшін таңғаларлық көріністің бірі. Бір жерде ол желкілдеген аттың жалы, баулар және желектер байланған найзаларды кездестірді. Даңқты салт аттының моласынан ол найза мен ерді, садақты, жебені табаны.Рычковтың айтуынша «Қазақтардың ғасырдағы молаларында қадаулы түрған найзалар мен қылшандағы оқтар өлген адамның батырлығының белгісі болады». «Кезінде Ұлқияқ өзенінің бойында, Орск бекінісінен 470 шақырым жерде орналасқан Әбілхайыр ханның зиратының үстіненкүмбезді төрт бұрышты ғимарат салынып, оның астына денесімен бірге қылыш, найза және жебелер қойылған». Батыс қазақстанда қарудың орнына жауынгерлердің моласында, құлпытастарында, қарудың бейнелері салынған. Ер қаруы мен ер киімі көшпелі қоғамдағы түрлі әлуметтік қатынастарды айғақтайтың символдық белгілер ретінде де қызымет етті. Герадот келтірген скифтерден шежіре аңызында, скиф қоғамының әлуметтік құрлымын символдайтың, аспанна түскен киелі заттардың ішінде қару – айбалта скиф қоғамындағы әскерилер сословиесін және сол сословиемен байланысты патшалық билікті билейтің символ болып көрсетілген. Дәл осы мифтік аңызды аздап өзгерген вариантта қайталайтың сақтардың аңыздарында да әскерилер қоғамдық жігінің символдық белгісі болатың қару – жақ пен оқ
URL:
META:
TOTAL WORDS: 0
TEXT:
 