Иероглиф — Қазақстан Энциклопедиясы
"Иероглиф — Қазақстан Энциклопедиясы"|"https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер&limit=5000&offset=5000"
TITLE: Иероглиф — Қазақстан Энциклопедиясы
URL: https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер&limit=5000&offset=5000
META: "Иероглиф — Қазақстан Энциклопедиясы"|"https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер&limit=5000&offset=5000"
TOTAL WORDS: 195
TEXT: Қазақстан Энциклопедиясы Иероглиф — идеографиялық жазудың таңбасы. Қазақ тілі. Алматы: Қазақстан Республикасы Білім, мәдениет және денсаулық сақтау министрлігі, Қазақстан даму институты, 1998 жыл, 509 бет. ISBN 5-7667-2616-3 “Иероглиф” деген терминді бірінші рет Климент Александрийский 200 жылы Мысыр жазуына қатысты қолданған. Ең көне Мысыр иероглифі б. 4-мыңжылдықта пайда болған. Иероглиф тек көне Мысыр жазуы деген мәнде ғана емес, басқа жазулар жүйесіне қатысты да қолданылады. Иероглиф деп лотографиялық мәндегі, аз да болса сурет сипатын сақтаған жазу таңбалары аталады. Ол пиктографияға да, дыбыстық жазуға да жатпайды, бірақ ол нағыз сурет бейнесін сақтамағанымен, алғашқы суретке ұқсастығы аңғарылады. Иероглиф жазуының әр таңбасы жеке тұрады, таңбалар бір-бірімен қосылмайды. Иероглиф жазуы жоғарыдан төмен, кейін оңнан солға, кейде керісінше ойылып жазылған. Жазудың бағытын таңбадағы адамның, жануардың беті мен аяғы көрсететін болған. Адамның, жануардың беті қарап тұрған жақтан бастап оқу керек екені байқатылған. Иероглиф жазуының екі түрі болған: ISBN 5-89800-123-9 Иероглиф деп оқылуы да, жазылуы да қиын жазулар аталған. Иероглифтің таңбалары рет iнде заттың, жануарлардың, өciмд iкт iң, құстың, т. суреттер i қолданылған. Мысалы, Мысыр иероглиф жазуларында сурет формасы, ал Қытай иероглиф жазуларында пиктографиялық ерекшел iк басым. Қазақ мәдениеті. Энциклопедиялық анықтамалық. Әлеуметтанудың түсіндірме сөздігі. — Алматы: Сөздік-Словарь, 2007. ISBN 9965-822-10-7 Қазақ мәдениеті } }}}
