аралкаспий өңірінің діни нанымдар мен ғұрыптары — Қазақстан Энциклопедиясы URL: https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер кейбір жағдайларда табыну орнына көлемі едәуір оба үйілген. аралкаспий теңіздері аралығындағы ғибадатханалардан табылғандары сияқты тас мүсіндер Орта Азия, Қазақстан аймағының басқа еш жерінен кездеспейді; олармен Солтүстік Қара теңіз өңірі мен Алдыңғы Кавказ скифтерінің неғұрлым ертедегі тас мүсіндерінің кейбір ұксастығы бар. Аса ірі ғибадатханалардың аумағына орнатылған антропоморфтық мүсіндер саны- ның көп болуы табыну кешендердің едәуір ұзаққа созылған кезең бойында жұмыс істегенін көрсетеді. Ғибадатханалардан, сондайак зираттардан кұрбан шалатын тостаған тәрізді тастардың, сондай-ақ еске түсіру орындарында жағылған от іздерінің коп молшерде табылуы аралкаспий өңірініңдах-массагет тұрғындарының нанымдарымда отқа және тегінде, суға да табыну элементтерінің болғаньш көрсетеді. аралкаспий аймағы көшпелілері өнерінің жарқын ерекшелігі монументтіктас мүсінінің таралуы болып табылады. Үстірт пен Маңғыстаудың ғибадатханаларынан табылған жүзден астам тас мүсіндердің басым көпшілігі әктастан калап жасалған және жауынгер ер кісініңтұлғасы белгілі бір қағидамен берілген: он қолы төмен түсірілген, сол қолы шыңтағынан бүгіліп, ішін басқан. Бұл орайда мүсіндердің көлемі әр түрлі — 0,9 метрден 3,8 метрге дейін. Тас мүсіндердің көпшілігі жалпақ мүсіндердің морфологиялық үлгісіне жатқанымен, кейбіреулері ең жетік — кәдімгі мүсін сипаттамаларына толық сай келеді, мұның өзі мүсіншілердің едәуір тәжірибесі мен суреткерлік шеберлігін баса көрсетеді. Аталған ескерткіштердің ерекше құндылығы антропологиялық тұрпатты және бейнеленген кейіпкердін атрибуттарын этнографиялық тұрғынан дәл көрсете білуінде болып табылады. Мәселен, мүсіндердің және басқа да бейнелеу ескерткіштерінің иконографиясына қарағанда, аксүйек дахмассагет жауынгерінің киімі шекпен сияқты сырт киімнен, көбінесе өрнек салған жалпақ белдіктен, шалбар мен жұмсақ былғары етіктен тұрған. Жауынгердің басына кигені — қалың теріден не киізден тігілген бөрік немесе дулыға. Қару жиынтығы тура айқаспалы және ұшы тік немесе қайқы темір семсер, нак сол сияқты қанжар және құндағы бар сигма тәрізді садақ пен қорамсақты жебелерден тұрған. Қорамсақ сол жақ белдігіне, қыны бар семсер алдыңғы жағына ілінген, ал қанжар кішкене таспа баумен жауынгердің оң жақ беліне бекітілген. Мүсіндердің бәрінде дерлік бір не көп орамды ширатылған қалақша — мойынға тағатын алға бейнеленген, ол скифтерде, сақтарда, сарматтар мен басқа халыктарда жоғары әлеуметтік дәреже мен билік белгісі болған; қымбатметалдардан жасалған мұндай алқалар — ертедегі темір дәуіріндегі бай көшпелілер қабірлеріне міндетті түрде салынатын болған. Бейнелерге қарағанда, аксүйек жауынгерлер алқамен бірге орама білезіктер салып, құлағына дөңгелек сырға тағып жүрген. Алтыннан соғылған мұндай заттар неғұрлым солтүстік аудандардағы сарматтар мен сақтардың қабірлерінен де кездеседі. Қарастырылып отырған бүкіл кезең бойында аралкаспий көшпелілері таяудағы және неғұрлым алыс аймақтардағы тұрғындармен тұрақты және алуан түрлі байланыстар жасап отырған. Мәселен, дах-массагеттердің материалдык мәдениет заттарының кешенін Оңтүстік Жайық өңірі мен Солтүстік Каспий өңірі сарматтарынын зат кешенімен бірдей деуге болады, мұның өзі аталған этникалық-мәдени топтардың тектестігі және көшпелілердің негізгі кепшілігінің Үстірт пен Маңғыстауға солтүстіктен келгені туралы тұжырымға толық сәйкес келеді. Антропологиялық және лингвистикалык, деректер аралкаспий аралығын мекендеушілерінің Орал еңірінің сарматтарымен ғана емес, сонымен қатар скифсармат-сақ тобының жақын туыс тайпалары мен тайпалар бірлестіктерінің тұтас тобымен де генетикалық туыстығын сөзсіз дәлелдейді. Жерлеу-мәдени кешендердің кейбір ерекшеліктері дах-массагеттердің Солтүстік Қазақстанның көшпелі халкымен қарым- қатынасын да көрсетеді. «Қазақстан тарихы» . Бес томдық. — Алматы: Атамұра, 2010
TITLE: аралкаспий өңірінің діни нанымдар мен ғұрыптары — Қазақстан Энциклопедиясы URL: https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер кейбір жағдайларда табыну орнына көлемі едәуір оба үйілген. аралкаспий теңіздері аралығындағы ғибадатханалардан табылғандары сияқты тас мүсіндер Орта Азия, Қазақстан аймағының басқа еш жерінен кездеспейді; олармен Солтүстік Қара теңіз өңірі мен Алдыңғы Кавказ скифтерінің неғұрлым ертедегі тас мүсіндерінің кейбір ұксастығы бар. Аса ірі ғибадатханалардың аумағына орнатылған антропоморфтық мүсіндер саны- ның көп болуы табыну кешендердің едәуір ұзаққа созылған кезең бойында жұмыс істегенін көрсетеді. Ғибадатханалардан, сондайак зираттардан кұрбан шалатын тостаған тәрізді тастардың, сондай-ақ еске түсіру орындарында жағылған от іздерінің коп молшерде табылуы аралкаспий өңірініңдах-массагет тұрғындарының нанымдарымда отқа және тегінде, суға да табыну элементтерінің болғаньш көрсетеді. аралкаспий аймағы көшпелілері өнерінің жарқын ерекшелігі монументтіктас мүсінінің таралуы болып табылады. Үстірт пен Маңғыстаудың ғибадатханаларынан табылған жүзден астам тас мүсіндердің басым көпшілігі әктастан калап жасалған және жауынгер ер кісініңтұлғасы белгілі бір қағидамен берілген: он қолы төмен түсірілген, сол қолы шыңтағынан бүгіліп, ішін басқан. Бұл орайда мүсіндердің көлемі әр түрлі — 0,9 метрден 3,8 метрге дейін. Тас мүсіндердің көпшілігі жалпақ мүсіндердің морфологиялық үлгісіне жатқанымен, кейбіреулері ең жетік — кәдімгі мүсін сипаттамаларына толық сай келеді, мұның өзі мүсіншілердің едәуір тәжірибесі мен суреткерлік шеберлігін баса көрсетеді. Аталған ескерткіштердің ерекше құндылығы антропологиялық тұрпатты және бейнеленген кейіпкердін атрибуттарын этнографиялық тұрғынан дәл көрсете білуінде болып табылады. Мәселен, мүсіндердің және басқа да бейнелеу ескерткіштерінің иконографиясына қарағанда, аксүйек дахмассагет жауынгерінің киімі шекпен сияқты сырт киімнен, көбінесе өрнек салған жалпақ белдіктен, шалбар мен жұмсақ былғары етіктен тұрған. Жауынгердің басына кигені — қалың теріден не киізден тігілген бөрік немесе дулыға. Қару жиынтығы тура айқаспалы және ұшы тік немесе қайқы темір семсер, нак сол сияқты қанжар және құндағы бар сигма тәрізді садақ пен қорамсақты жебелерден тұрған. Қорамсақ сол жақ белдігіне, қыны бар семсер алдыңғы жағына ілінген, ал қанжар кішкене таспа баумен жауынгердің оң жақ беліне бекітілген. Мүсіндердің бәрінде дерлік бір не көп орамды ширатылған қалақша — мойынға тағатын алға бейнеленген, ол скифтерде, сақтарда, сарматтар мен басқа халыктарда жоғары әлеуметтік дәреже мен билік белгісі болған; қымбатметалдардан жасалған мұндай алқалар — ертедегі темір дәуіріндегі бай көшпелілер қабірлеріне міндетті түрде салынатын болған. Бейнелерге қарағанда, аксүйек жауынгерлер алқамен бірге орама білезіктер салып, құлағына дөңгелек сырға тағып жүрген. Алтыннан соғылған мұндай заттар неғұрлым солтүстік аудандардағы сарматтар мен сақтардың қабірлерінен де кездеседі. Қарастырылып отырған бүкіл кезең бойында аралкаспий көшпелілері таяудағы және неғұрлым алыс аймақтардағы тұрғындармен тұрақты және алуан түрлі байланыстар жасап отырған. Мәселен, дах-массагеттердің материалдык мәдениет заттарының кешенін Оңтүстік Жайық өңірі мен Солтүстік Каспий өңірі сарматтарынын зат кешенімен бірдей деуге болады, мұның өзі аталған этникалық-мәдени топтардың тектестігі және көшпелілердің негізгі кепшілігінің Үстірт пен Маңғыстауға солтүстіктен келгені туралы тұжырымға толық сәйкес келеді. Антропологиялық және лингвистикалык, деректер аралкаспий аралығын мекендеушілерінің Орал еңірінің сарматтарымен ғана емес, сонымен қатар скифсармат-сақ тобының жақын туыс тайпалары мен тайпалар бірлестіктерінің тұтас тобымен де генетикалық туыстығын сөзсіз дәлелдейді. Жерлеу-мәдени кешендердің кейбір ерекшеліктері дах-массагеттердің Солтүстік Қазақстанның көшпелі халкымен қарым- қатынасын да көрсетеді. «Қазақстан тарихы» . Бес томдық. — Алматы: Атамұра, 2010
URL:
META:
TOTAL WORDS: 0
TEXT:
 