Дүние жүйелері — Қазақстан Энциклопедиясы
"Дүние жүйелері — Қазақстан Энциклопедиясы"|"https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер&limit=5000&offset=10000"
TITLE: Дүние жүйелері — Қазақстан Энциклопедиясы
URL: https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер&limit=5000&offset=10000
META: "Дүние жүйелері — Қазақстан Энциклопедиясы"|"https://kk.php?title=Арнайы:Ұзын_беттер&limit=5000&offset=10000"
TOTAL WORDS: 206
TEXT: Қазақстан Энциклопедиясы Дүние жүйелері — астрономияда аспан денелерінің, яғни Жер, Күн, Ай, планеталардың құрылысы жөніндегі түсініктерді белгілеу үшін қолданылатын термин. Дүние жүйелерін грек ойшылдары б. 6 ғасырдың өзінде-ақ жасамақшы болып талпынған. Аристотель мен Птолемей қалыптастырған дүниенің геоцентрлік жүйесі мен поляк астрономы Н. Коперник ашқан дүниенің гелиоцентрлік жүйесінің тарихи маңызы зор болды. Дүниенің геоцентрлік жүйесінде Жер — Әлемнің кіндігі деген идея 2000 жылға жуық үстемдік етті. Аристотельдің Дүние жүйелерінде қозғалмайтын Жер жеті қабат “көк сфералармен” қоршалған, ал жеті аспан шырағы — Ай, Меркурий, Шолпан, Күн, Марс, Юпитер және Сатурн осы сфераларда орналасқан. Аристотельше сфералар бір қалыпты айналып тұрады. Птолемей “Алмагест” деген еңбегінде сфералардың орнына эпицикл мен деферент деп аталатын шеңберлер енгізіп, аспан шырағы эпициклмен айналады, ал әрбір эпициклдің центрі деферент бойынша Жерді айналады деген пікірді дамытып, дүниенің геоцентрлік жүйесі туралы ойды одан әрі жетілдіреді. 1543 жылы шыққан “Аспан сферасының айналысы туралы” деген Коперниктің тамаша еңбегінде дүниенің гелиоцентрлік жүйесі баяндалған. Коперниктің бұл еңбегінің табиғаттану ғылымының дамуында маңызы зор болды. Коперник Жер қозғалмайды деген пікірді бекерге шығарып, Жер басқа планеталармен бірге планеталар жүйесінің орталығындағы Күнді айналатындығын ғыл. жолмен дәлелдеді. Сонымен, Жер — ұаламның кіндігі, аспан шырақтарының бәрі адам игілігі үшін жаратылған деген діни нанымдарға Коперниктің ілімі соққы берді. } }}} } }}} | Бұл үлгі мақалаларды автоматты түрде қосады
