Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

{gK Antik Mryğ#a uygarlığı bmr zaman lar yaklaşık 700 bin kilometreye varan topraklarıyla, moden Meksika’nıngüneyi ve Orta Amerika’nın kuzey bölgelerine kadar yayılmıştı. Bu büyük uygarlığın bir zama n varlığını sürdürdüğü sın!öla içinde pugün Guatemala, ! Belize, El Salvado ve Hondurgs da yer alıyor  Mayaların altın çağını, Klasik Dönem olarakbilinen s^ş M.S 250ile 900  yılları arasında yaşadı. Bu d̈́<Hmin sonunda, uygarlık bugün hala tam olarak bitinYeyen nedenlerden dolayı gerileme süreiie girdi. Nüfus, ciddi ölçüde azalırken, halk büyük şehirleri terk etti :vfe uygarlığın topraklarından geriye küçük bir parça kaldı.  Bilim dünyasıo, MayaloArın çöküşündeen fyÜük eptkenin ormanların azalması olduunu düşünüyor. Ağaçların yok olmasıylaerozyon verimi toprakyarı yok ederken, güneşin etkisini artırması buharlaşmayı /e sonucundakuraklığı g,e\irdi.  Ancak Georgetown, C inciznati hve George s}ason Üniversite’si tarafından yapılan yeni araştırmalar, Mayaların karşılaştığı düşünülen doğa felaketlerin uygarlığın tüm bögelerini aynı de recede etkilemediğini ortaya koydu. Terk edilen bazıyerleşimler yıllarca bo| kalırken, diğer bölgelerçok daha uzun süre ayakta kalmayıbaşardı. Arkeologlar ise Mayala!rın= ZğI doğal felaketlern yanı sıra sahip olduklrı  kültürle de kendisonlarını hazırlamış olabileceklerini b~elirtiyor. Bu düşünceye göre, zenginlik az a}ıdaki ilfh krallardan oluşan elit bir tabakada toplanıyordu. Ancak lev liderlerin ÜEl savaşlarda aşarısız olması eeya mevsimselkuraklıkların önüne geçememeleri sonlarını hazırlıyordu. Maya krall;ının çok eşliliği ğC benimsemesi ve arkalarındabirbirileriyle savaşan nesiller bırakmaları da yolsuzluğun artması nı sağlayan m bir etken oldu.  Proceedings od]f th National Academy of Sciences dergisini n bu ayk i say ısında  yğf alan araştırmay~ı y ürüten bilim insanları, Mayaların gerileme dneminde, bazı bölgelerdeki yerleşimler hızla çökerken diğerlerinin n asıl av^kta kalabildiğini araştırdı. M.S 100-250 yıllsrı arasındaki sıkıntılı dönem Aile 750-950 yıllaı arasındaki gelişmelerin yüksek  Ğ~ö ve palök bölgelerde na sıl yaşandığı iyncelendi.   Bugüne Iek uzanan veriler, Maya ların Yucatan Yarımada’sı gibi alçak bölgelere ekıyasla daha yüksek arazilerinde daha hvzlg bir çöküşsüreci yaşadıklarımnı gösterdi. Ağırlbıklı olarak yajmu_ suyunabağımlı olan bu bölgeler, alçak bölgeler gibi ırmak ve nehrlere jRe  subatan olarak bilinen su kaynaklarına erişim sğğlaymıyordu. Sonuç olarak{ ço k fazla işçi gerektiren su tanşıma sistemleri inşa etmek yerine, kuraklık çe ken Mayalar yüksek arazileri terk eti ve geri dönmedi . Buna karşılık, alçak bölgelerdeki Mya şehirleri politik ve ekonomik sıkıntılararağmen dahauzun bir süre ayakta kalm ayı başard ı.  Araştırmacılara göre , Kla s ik Dönem’de |ay tanrıları v e ilahi krallar da çöküşe zemin hazırlamış olabilir. Terk edilen yerleşÜimle, Mayaların göztne zamanla lanetlenmiş bölgelere dönüştü. Mayalar, ormanların kapladığı lanetli bölgeleri yeniden elde etmekiçin, tanrıların öfkesini çekmemeyedikkat ederek ritüeller düzenledi.  Livescience’a konuşan Cinsinnati Üniversitesi’nden Nicholas oDunni,g, “Mayaların çöküşünde kuraklığınve diler çevresel faktörlerin rol oynadığı konusunda çok az şüphem var... fyerıca, bu fecaketlgerin yaşandığı bölgelerin de birbirlerinden fuklı olduğu dikkat çekiyor. Or ta bölgelerdeki yüksek KöSlgele kuraklığa karşı çaresiz kalırken, alçak bölgelerde sua erişimi kolay ola n yerleşimler çevresel olumsuzluklara daha dirençli ydi”dedi.  Dunning, Mayaların grileMe sürecin de kültürel faktörlerinde bü yükrol oynadığını söyledi ve güçl; liderlik ile toplumun deişikliklere ka<şı z gösterdiği esnekliĞğin, eski uygarlıkların nmMsıl sona erdiklerini caolamad~ belirlyici faktörler olduğuna dikkat çe ki.
Antik Maya uygarlığı bir zamanlar yaklaşık 700 bin kilometreye varan topraklarıyla, modern Meksika’nın güneyi ve Orta Amerika’nın kuzey bölgelerine kadar yayılmıştı. Bu büyük uygarlığın bir zaman varlığını sürdürdüğü sınırlar içinde bugün Guatemala, Belize, El Salvador ve Honduras da yer alıyor.  Mayaların altın çağını, Klasik Dönem olarak bilinen M.S 250 ile 900 yılları arasında yaşadı. Bu dönemin sonunda, uygarlık bugün hala tam olarak bilinmeyen nedenlerden dolayı gerileme sürecine girdi. Nüfus, ciddi ölçüde azalırken, halk büyük şehirleri terk etti ve uygarlığın topraklarından geriye küçük bir parça kaldı.  Bilim dünyası, Mayaların çöküşünde en büyük etkenin ormanların azalması olduğunu düşünüyor. Ağaçların yok olmasıyla erozyon verimli toprakları yok ederken, güneşin etkisini artırması buharlaşmayı ve sonucunda kuraklığı getirdi.  Ancak Georgetown, Cincinnati ve George Mason Üniversite’si tarafından yapılan yeni araştırmalar, Mayaların karşılaştığı düşünülen doğal felaketlerin uygarlığın tüm bögelerini aynı derecede etkilemediğini ortaya koydu. Terk edilen bazı yerleşimler yıllarca boş kalırken, diğer bölgeler çok daha uzun süre ayakta kalmayı başardı. Arkeologlar ise Mayaların, doğal felaketlerin yanı sıra sahip olduklrı kültürle de kendi sonlarını hazırlamış olabileceklerini belirtiyor. Bu düşünceye göre, zenginlik az sayıdaki ilahi krallardan oluşan elit bir tabakada toplanıyordu. Ancak liderlerin savaşlarda başarısız olması veya mevsimsel kuraklıkların önüne geçememeleri sonlarını hazırlıyordu. Maya krallarının çok eşliliği benimsemesi ve arkalarında birbirileriyle savaşan nesiller bırakmaları da yolsuzluğun artmasını sağlayan bir etken oldu.  Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinin bu ayki sayısında yer alan araştırmayı yürüten bilim insanları, Mayaların gerileme döneminde, bazı bölgelerdeki yerleşimler hızla çökerken diğerlerinin nasıl ayakta kalabildiğini araştırdı. M.S 100-250 yılları arasındaki sıkıntılı dönem ile 750-950 yılları arasındaki gelişmelerin yüksek ve alçak bölgelerde nasıl yaşandığı incelendi.  Bugüne dek uzanan veriler, Mayaların Yucatan Yarımada’sı gibi alçak bölgelere kıyasla daha yüksek arazilerinde daha hızlı bir çöküş süreci yaşadıklarını gösterdi. Ağırlıklı olarak yağmur suyuna bağımlı olan bu bölgeler, alçak bölgeler gibi ırmak ve nehirlere ve subatan olarak bilinen su kaynaklarına erişim sağlayamıyordu. Sonuç olarak, çok fazla işçi gerektiren su taşıma sistemleri inşa etmek yerine, kuraklık çeken Mayalar yüksek arazileri terk etti ve geri dönmedi. Buna karşılık, alçak bölgelerdeki Maya şehirleri politik ve ekonomik sıkıntılara rağmen daha uzun bir süre ayakta kalmayı başardı.  Araştırmacılara göre, Klasik Dönem’de Maya tanrıları ve ilahi krallar da çöküşe zemin hazırlamış olabilir. Terk edilen yerleşimler, Mayaların gözünde zamanla lanetlenmiş bölgelere dönüştü. Mayalar, ormanların kapladığı lanetli bölgeleri yeniden elde etmek için, tanrıların öfkesini çekmemeye dikkat ederek ritüeller düzenledi.  Livescience’a konuşan Cincinnati Üniversitesi’nden Nicholas Dunning, “Mayaların çöküşünde kuraklığın ve diğer çevresel faktörlerin rol oynadığı konusunda çok az şüphem var... Ayrıca, bu felaketlerin yaşandığı bölgelerin de birbirlerinden farklı olduğu dikkat çekiyor. Orta bölgelerdeki yüksek bölgeler kuraklığa karşı çaresiz kalırken, alçak bölgelerde suya erişimi kolay olan yerleşimler çevresel olumsuzluklara daha dirençliydi” dedi.  Dunning, Mayaların gerileme sürecinde kültürel faktörlerinde büyük rol oynadığını söyledi ve güçlü liderlik ile toplumun değişikliklere karşı gösterdiği esnekliğin, eski uygarlıkların nasıl sona erdiklerini anlamada belirleyici faktörler olduğuna dikkat çekti.