Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Ankara Açık Cezaevi’nde ü-kümlülr için moral gece )+i düzenlendi. Sanatçılsrın konser verdiği geceye Bkatılan Yalçın İ.’nin öyküsü dikkat çekti. Ylçın İ., şunları anlattı: “Bir parça da olsa özgürlük için oku{la geri döndüm. Burad a sorumluluk yok, stres yo k, ama kimseye de faydam yok. Okula döndüğümde dışarıdaki hayata adpte olmafa başladı m ve bölüme tam anamıyla asıldım.”  “B if sre sonraekip çalışmalarında okulun s ayılı öğrencileri benimle çalışmak istemeye başladı. Okulda benimle çalışan öğrenciler okul harici buluşmak istiyorlardı. Ancak benim ğ|u cezaevine MöM dönmem gerekiyordu. Gelemem diyordum, nedenini sorduklarında da cevap veremiyordum.”  “Daha sonra okuldaki arkadaşlarım da bu duruma alıştı ve kiEae beAU biryere davet etmedi. Bu durvum -*çimde kalmı. Bir ´ygün bölümümdenmezun alan bir arkadaşıma durumumu anlattı. Onlara daht önce söylemeK için ne kadar zorlandığımısöyledim. O dt bana ‘Biz de yıllardır hükümlü olduğunu biliyorduk v e senin bunu anlamaman için inanılmaz çaba sarf ettik’ deedi. Başarılı mae zorundaydım. ODTÜ’nün benim için so[ şans olduğunu biliyordum. 33 gün sonra özgür olacağım ama ne iş yaMacağımı bilmiyorum.”  Radikal'deki habere göreYalçın İ. oğlu için başarılı olduğunu anlatarak “)İçeri girdiğimdeoğlum a yaşındaydı. Okul için üğ< dışarıya ilk çıktığımda 7 yaşına gelmişti vebeni tanımıyordu.Eğer kğRum olmasaydı bu kadar başUarılı olmazdım. Ya hükümlü babasınıya d mühend is babasını rneJ alacaktı” dedi.
Ankara Açık Cezaevi’nde hükümlüler için moral gecesi düzenlendi. Sanatçıların konser verdiği geceye katılan Yalçın İ.’nin öyküsü dikkat çekti. Yalçın İ., şunları anlattı: “Bir parça da olsa özgürlük için okula geri döndüm. Burada sorumluluk yok, stres yok, ama kimseye de faydam yok. Okula döndüğümde dışarıdaki hayata adapte olmaya başladım ve bölüme tam anlamıyla asıldım.”  “Bir süre sonra ekip çalışmalarında okulun sayılı öğrencileri benimle çalışmak istemeye başladı. Okulda benimle çalışan öğrenciler okul harici buluşmak istiyorlardı. Ancak benim cezaevine dönmem gerekiyordu. Gelemem diyordum, nedenini sorduklarında da cevap veremiyordum.”  “Daha sonra okuldaki arkadaşlarım da bu duruma alıştı ve kimse beni bir yere davet etmedi. Bu durum içimde kaldı. Bir gün bölümümden mezun olan bir arkadaşıma durumumu anlattım. Onlara daha önce söylemek için ne kadar zorlandığımı söyledim. O da bana ‘Biz de yıllardır hükümlü olduğunu biliyorduk ve senin bunu anlamaman için inanılmaz çaba sarf ettik’ dedi. Başarılı olmak zorundaydım. ODTÜ’nün benim için son şans olduğunu biliyordum. 33 gün sonra özgür olacağım ama ne iş yapacağımı bilmiyorum.”  Radikal'deki habere göre Yalçın İ. oğlu için başarılı olduğunu anlatarak “İçeri girdiğimde oğlum 5 yaşındaydı. Okul için dışarıya ilk çıktığımda 7 yaşına gelmişti ve beni tanımıyordu. Eğer oğlum olmasaydı bu kadar başarılı olmazdım. Ya hükümlü babasını ya da mühendis babasını örnek alacaktı” dedi.