Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Ylı izin hakkının ücretedönüşmesi için iş akdinin fe shedilmesi gerekiyor.Bir başka ifadeyle, çalışırken yaıllık izin j' parası alınamıyor. Yıllık izin ücretini al ma konusu nda sözleşmenin sona erme şeklinin ve iş akdinin -$) feshinin haklı bir nedene dayanıp dayanmadığının öne mi yok. İşveren haklı birnedenle işçiyi işten asl da kullanılmayan yıllık izin günlerininparasının, işten ;ayrlırken ödenmesi gerekiyor. Yıll ıkizne Y hak kazanabilmek için en az bir yı l çalışmış olmak gerekiyor. Yıllık izin süresi, aynı işyerindeki toplam çalışma süresine göre b elirleniyor. Çalıması bir yıldan beş yıla kadar olanlara 14 gün; 5 yıldan fazla 15 yıldan az olanlara 20 gün; çalışması 5 yı\ v #V daha fazla olanlara 26 üün yıllık üc retli i^in verilir. İzin süreleri bunun altında olamaz ama toplu iş sözleşmesiyle ğvea işverenle işçi vasındaki iş sözleşmesiyle artırılabilir. İşçinin daha öe aynı işverenin ^ bir ya da değişik işyerlerin de geen hizmetlerin in yıllık izne hak kazan ma ve izin _yreleri hesabı yönünden <\ dikkate alınması gerekir. Kamu kurum Ğvn kuruluşlarında işçi olarak çalışanların j hizmetlerinin aynı gerekçeyle izin hesabı yönünden birleştirilmesi zorunlpu.  haytında çeşitli nZedenlerl sık sık iş değişipkliklenri < yaşanabiliyor. Bn* işverene bağlı çalışırken /ay işten ayrılan şçi, ayrılırken kullanmamış olduğ izinlerinin parasınıalırsa, hemen f veya bir iki yNl sonra yeniden ynı işverene  bağlı olarak çalıştığında izin hesabında önc eki çalı şma dikkate alınmaz. Örneği bir işverene bağlı olarak 15 yıl çalışarak yılda 26 gün izne a£ kazanan işçi, kullanmadığı i günlerinin parasını alıp ayrılmışsa, ayn ı işyerinde iki yıl sonra yeniden çafışmaya buşladığında izne hak kazanabilmekiçin bir yıl çalışması gereke cek. Bir yıl çalıştıktan sonra d a 5 yıla Dadar olan dönemde yılda 14 günizin kullanabilr. Bu_na karşılık, aynı işçi 15 yılık çalsşmnın ardından izin parasını almadan ayrılır ve iki Upp yıl s onra dönerse 26 gün üzerinden izin kullanmaya devam eder. Tekrar ayrı+]ığında imse hem önceki 1y yılın, hem de sonraki çalıştı ğ ı yılların izin parasını alıV. İşveren oc yılın slonpunda kıdemtazminatı ödemişama izin parasını vermemişses yine izin süreleri konusunda U işçinin ıaz)anılmış hakları korunur. Yıllık izin süresinin hesabında önceki çalışma sürele=ri de dikkate aĞlınır. ̈́hj İşçiler bazen _l de aynı işverenin jbir/en fazla işyerinde çalışabiliyor. Örneğinbir mağaza zinciriin Çankaya Ğ şubesinde 9 ay çalĞşRtıktan sonra  ayrılan işçi , bir  yılı doldurmadığı iç`i] izin parası ala madı diyelim. Buişçi birkaç ay sonra aynı zincirin Kızılayşubesinde ´j 3 ay çlışırsa, bir  yıllık süreyi tamafmlamış olduğuiçin 14 günlük izin hakkı elde eder. İşten ayrıldığında da iki ayrı şubedekiçalışmalar birleştirilerek kullanılmayan izin BgünlDriniOn peara£ ödenir.  Yargıtay, yıllık iznin lşçi aç ısından özde bir dinlenme ha<kı olduğu, bu nedenle hyn̈́d işverene bağlı işyerlerindki aralıklı çalışm alarda önceki dönemin zaman aşımına uğramayacağı yönünde ma kararlar veriyor. Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süen mevsimlik  veya kampanya işlerinde çalışanların yıllık izin hakkı bulunmuyor. Bir işyerinde başlangıçta mevsimlik işçiolarak çalıştırılan ve üdaha sonra sürekHi çalıştırılmaya başlanan işçininmevsimlik dönemdeki çalışması kıdem tazminatı hesabında dikkate alınırken, yıllıkücretli iin desabda dikkatealınmıyor. Ancak Ya rgıtay bu noktada her aralıklı çalışmayı “mevsimlik” olarak kabul etmiyor. V~ İşçinin mevsimlik çalıştığı belirtilen dönemde yapılan işin gerçekten mevsime bağlı olarakyapılması koşulunu arıyor. YargıtğyCNn bu konudaki hassasiyeti, baz ı işverenlerin, normalde tam #ıtl çalışılma>ı % gereken ve devamlılığın olan işte, işçilerin işlerine 2 ,say ara vererek mevsimlik  ola rak çalıştırmalarındankaynaklanıyor. İşKanunu £ uyarınca, kamuda çalışan işçilerin izin hakl arının ´ belirlenmesinde, farklı kamu kurumlarında çalışılan süreler birlikte değerlendiriliyor. Ayn %ı bakanlığa bağlı işyerleri ile ayvnı bakanlığa bağlı  tüzel kişilerin işyerlerinde geÜçen süre{er  kamu iktisadi teşepbüsleri yahut özel  kanuna veV$a Cumhurbaşkanlığı kararnmeNine dayanılarak  kurulan banka ve yRY kuruluşlar veyabunlara bağlı işyerlerinde geçensüreler, iş çininyıllık ücretli izin hakkının hesaplanmasında göz üönüde bulundurulmak zorunda.
Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş akdinin feshedilmesi gerekiyor. Bir başka ifadeyle, çalışırken yıllık izin parası alınamıyor. Yıllık izin ücretini alma konusunda sözleşmenin sona erme şeklinin ve iş akdinin feshinin haklı bir nedene dayanıp dayanmadığının önemi yok. İşveren haklı bir nedenle işçiyi işten atsa da kullanılmayan yıllık izin günlerinin parasının, işten ayrılırken ödenmesi gerekiyor. Yıllık izne hak kazanabilmek için en az bir yıl çalışmış olmak gerekiyor. Yıllık izin süresi, aynı işyerindeki toplam çalışma süresine göre belirleniyor. Çalışması bir yıldan beş yıla kadar olanlara 14 gün; 5 yıldan fazla 15 yıldan az olanlara 20 gün; çalışması 15 yıl ve daha fazla olanlara 26 gün yıllık ücretli izin verilir. İzin süreleri bunun altında olamaz ama toplu iş sözleşmesiyle veya işverenle işçi arasındaki iş sözleşmesiyle artırılabilir. İşçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönünden dikkate alınması gerekir. Kamu kurum ve kuruluşlarında işçi olarak çalışanların da hizmetlerinin aynı gerekçeyle izin hesabı yönünden birleştirilmesi zorunlu. İş hayatında çeşitli nedenlerle sık sık iş değişiklikleri yaşanabiliyor. Bir işverene bağlı çalışırken işten ayrılan işçi, ayrılırken kullanmamış olduğu izinlerinin parasını alırsa, hemen veya bir iki yıl sonra yeniden aynı işverene bağlı olarak çalıştığında izin hesabında önceki çalışma dikkate alınmaz. Örneğin bir işverene bağlı olarak 15 yıl çalışarak yılda 26 gün izne hak kazanan işçi, kullanmadığı izin günlerinin parasını alıp ayrılmışsa, aynı işyerinde iki yıl sonra yeniden çalışmaya başladığında izne hak kazanabilmek için bir yıl çalışması gerekecek. Bir yıl çalıştıktan sonra da 5 yıla kadar olan dönemde yılda 14 gün izin kullanabilir. Buna karşılık, aynı işçi 15 yıllık çalışmanın ardından izin parasını almadan ayrılır ve iki yıl sonra dönerse 26 gün üzerinden izin kullanmaya devam eder. Tekrar ayrıldığında ise hem önceki 15 yılın, hem de sonraki çalıştığı yılların izin parasını alır. İşveren 15 yılın sonunda kıdem tazminatı ödemiş ama izin parasını vermemişse, yine izin süreleri konusunda işçinin kazanılmış hakları korunur. Yıllık izin süresinin hesabında önceki çalışma süreleri de dikkate alınır. İşçiler bazen de aynı işverenin birden fazla işyerinde çalışabiliyor. Örneğin bir mağaza zincirinin Çankaya şubesinde 9 ay çalıştıktan sonra ayrılan işçi, bir yılı doldurmadığı için izin parası alamadı diyelim. Bu işçi birkaç ay sonra aynı zincirin Kızılay şubesinde 3 ay çalışırsa, bir yıllık süreyi tamamlamış olduğu için 14 günlük izin hakkı elde eder. İşten ayrıldığında da iki ayrı şubedeki çalışmalar birleştirilerek kullanılmayan izin günlerinin parası ödenir.  Yargıtay, yıllık iznin işçi açısından özde bir dinlenme hakkı olduğu, bu nedenle aynı işverene bağlı işyerlerindeki aralıklı çalışmalarda önceki dönemin zaman aşımına uğramayacağı yönünde kararlar veriyor. Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanların yıllık izin hakkı bulunmuyor. Bir işyerinde başlangıçta mevsimlik işçi olarak çalıştırılan ve daha sonra sürekli çalıştırılmaya başlanan işçinin mevsimlik dönemdeki çalışması kıdem tazminatı hesabında dikkate alınırken, yıllık ücretli izin hesabında dikkate alınmıyor. Ancak Yargıtay bu noktada her aralıklı çalışmayı “mevsimlik” olarak kabul etmiyor. İşçinin mevsimlik çalıştığı belirtilen dönemde yapılan işin gerçekten mevsime bağlı olarak yapılması koşulunu arıyor. Yargıtay’ın bu konudaki hassasiyeti, bazı işverenlerin, normalde tam yıl çalışılması gereken ve devamlılığın olan işte, işçilerin işlerine 1-2 ay ara vererek mevsimlik olarak çalıştırmalarından kaynaklanıyor. İş Kanunu uyarınca, kamuda çalışan işçilerin izin haklarının belirlenmesinde, farklı kamu kurumlarında çalışılan süreler birlikte değerlendiriliyor. Aynı bakanlığa bağlı işyerleri ile aynı bakanlığa bağlı tüzel kişilerin işyerlerinde geçen süreler ve kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesine dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar veya bunlara bağlı işyerlerinde geçen süreler, işçinin yıllık ücretli izin hakkının hesaplanmasında göz önünde bulundurulmak zorunda.