Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

1923 yılında Lozan AntlaşLm^sıjna ek protokol uyarınca Trkiye ve Yunanistan, keDndUi ülkelerinin yurttaşlarını din esası üzerine zorunlu gö çe tabi tuttu. Mübadele ile, 1.250 bin Ortodoks Hıristiyan Anadolu'dan Yunanistan'a, 500 bin Msl£üman Türk de Yunanistan'dan Türkiye'ye göç etmek zorunda rkldı. Şimdi mübadeleden 80 küsü r yıl sonra İstanbul 2010 Avrupa Kültür  Bakkenti Ajansı, Lozan Mübadiller Vakfıve Çatalca Belediyesi işbirliği ile Türkiye'nin ilk ]übadele  müzesi Çatalca'da kuruluyor.Mübadeleye tabi tutulan Yunan v u Türkvatandaşları ile oCAaın yakınları ve sonraki kuşaklar için tarihi ve kültürel ön]eme sahip olacakmüzede mübadillerin eşyalarından yazılıbelgelere, fotoğraflardan anılara kadar birçok şey ~yer alacak. MüzeIe ayrıca Lo zan Mübadil`leri Vakfı ' nın arşivindeki 1. ku şak mübadillerle yapılmış görüşmeler de bu lunacak . Çatalcada Kaleiçi Mahallesi'nde yer alaIa ^y; müze dışında Çatalca'nın birçok alanı da müzeyle paralel ol arak düzeneneek; bir mübadele meydanı yapılacak ve mübadele anıtı dikilecek. Biz de müzeyi Lozan Mübadilleri Vakfı Başkanı Atilla K*arauelas ve bina bağışcısıErtuğrul ÖlOr ile konuştuk: İstanbul, mübadelede kapsam dışı bırakılmıştı. Ama,Çatalca,  o günkü İstanbul'un sınırları içerisinde değildi ve mübadeleye dahil edildi. Yani Çataflca İstanbul'a & gyakn mübadeleyi yaşadış bjp yer, özJellike b u Kaleiçi Ma|>allsi. Aaleiçi Mahallesi'ndemübadele döneminden kalma içop£ sayıda eser var. Zaten bumüze projes tüm Kaleiçi projesinin pir başlangıcı veya bi r parçası. Bütünbu sebeplerden dolayıbu müze için, Çatalca'yı seçtik. Tabii Çatalca'd çv fazla mübadil var. Hemen hem en gaş her sene Yunanistan’dan Türkiye’ye çok sayıda insa´ geliyor, bunlarınçoğu da İstanbul’a geliyor. ükü Patrikhane İstanbul’da. lProjeni temel amacı, bu insanların Çatalca’ya gelmesini sağlamak ve KaleiDi’no k ültür  ve tarih merkezi yapmak.  Burada insanlar hal b kendi aralarında Rumca konuşuyor. Burada yemek isimleri farklıdır, müzikler farklıdır. Ama hep içe kapalı şekilde yaşandı. Am daha sonra böyle önemli bir konuda örgütlenmeye ve bu konuda çalışmalar yapmaya karar verdik. Daha sona çalışmalar çığ gibi büyüdü.  Yunanistan’da mübadeleyl e ilgizi müzeler 50 yıldır var. Burada bs çalışmalar 200e0Ili yıllarda başladı. Arada 50yıllık bnir fark vf 1984 yılından oHi b öyle bGr projeyi Çatalca’da uygulamaya çalışıyoruz. Kaleiçi burada terk edilmiş bir yer Kalini aldı. Bu yerlerin birçoğu isbn için verimoiş binalar. Aıtlar Yüksek K{ulDu tarafından da bu mahallen in irçok yeri koruma altıa alınmı ş. Hiç kimse bir çivi bile çakamamı ş, çakamıor, tamir ettiremiy_ş. Çoğu çökmek v {yok omakla yüz yüze. Burayı nasılkurtarırız? diye koyulduk yola .  Öncelikle restore edilecek. Gelen turistler den imkan sağlanavdak, ücret alınacak ve dlayısaıylö Kaleiçi Mahallesi 'kurtarılma'ya başlanacak. Sadece bir binanın müze olması, restore ediPmesi gy Çatalca’ya P Kaleiçi Mahallesi’ne bir şey kazandırmaz. Amacımız, buradaki tarihi d okuyu koruyacak şekil adl diğer binaları da restore etmek, Sa franbolu gibi kurtarmak.  Bu projeyle tüm KaleiçiMahallesi’nde oturaninsanların gelir kaynaklarıda artmışolacak. uB%m mübadil .T değilim, Çatalca’nın yerlisiyim. Bu mahalle de büyüdüm, bu mahallede çocukluğumu yaşadım. Ama böyle viran hKale gelmei içimi acı tıyor. Uma rız esas tarih değerini bulur.   Mübadele ile ilgilü birçok şey müzede ze}l alacak. 'Nasıl taşındılar, n  e zorlklar yaşadılar' ziyaret edenler bu duygu yu yaşamalılar. Mü`aeleyi yaşaı_ş olanl arın eşyaları, mektupları, anıları, fotoğrafları, dönemin belgeleri, yazılı Ğnlaşpmalar, videolar, Lozan Mübadilleri V akfı'nda y^eb alan arşiv (elgeleri, hepsi müzede olacak. Lozan Antlaşması’nda kullanılan masayı da müzeye koyacaktık ama masanın boyut l arına müze )üç=k geldi. 0 kişinin aynı anda oturduğu bir masayı düşünün. Ankara da Y ']sayı koyac ak yer bulamadı.Cumhurbaşkanlığı'nın  br deposuna kaldırdılar.  Buraya gelen her grup o dönem den bir şeylerbulacak. Eski Rum yemeklerinden, e l |şi çalışmalarına kadar 'öt birçok şey. Meydan tam  a men yaşayan bir Rum mahal!lesi görüntüsüne kavuşacak.  Miuüze binası soyuldu, özel k kzo arolar, doğramalar yapılıyor,  eski doğramalar çüRümüş. Bahçe kapısı açılıyor;öbür tarafa geçiş için. Asm a kat yapılacak. *´ri belli değil ama kasım cyına yetiştirilecek. Eylül sonunda tarihi netleştirmek dahakolay.  Djuvarlara resimler, vitrineör o^ yapılacak. Asma üat sergi alanı olacak. Bütün yönetim ve depolama birimleri, güvenlik birimleri ültür evinde olacak. Bir bütünlük içerisinde olacak her şe ^_ Dolayısıyla bu = meydan ge iki sokak da buranın bir parçası olacak. Sokakla rda ışıklı panolur yer alacak.Müzenin yanındaki boş alana daha sonra bir anıt yapılacak. Müze açıldıktan sonr N da, çeşitli spnsorların çalışmalarıyla reytorasyon ça;ışmaları devam edecek.  Birleşmiş Milletler’den 2 milyon Euro'luk bir talebimiz oldu. BM’nin böyle bir birimi var f,ve bu birimin başındada şagnsım#ıza Kemal Derviş var. Bunuda değerlendirmek istiyoruz. Bildiğiniz gbi, Kemal Derviş debir mübBdi$l. Onun dışında sponsor çalışmalarımız da sürüyor. Yunanistan'd a mübadele müzelerinde iki ]temğ işleniyor. Biri&nci[i, Türkiye’de yaşadıkları egin aynısını y ~apiışlÖr müze olarak. Girseniz yemek bile pişire^bğlirsiniz. İkincisi, >Pbu mübadeleye tabi tutulmuş olan insanların konuşmaları, görsel çalışmalar, türküler,şarkılar... £ Mübadeleyle ilgili bir takım belgeler (nasıl taş<ndıflar ne zorluklIr yaşadılar). Sadece basit bir odada, bi revde ya drüa 4-5katlı bir bigna içerisind  e sergiliyorlar.  Atina’nın mübadeleyle  hi ç ilgisi olmamasına rağmen Atina’da bi)le var. Selanik’te a*m p0 y ıl içeri_sind anıtlar yapmışlar. /İk başlarda Tüğk d üşmatlı;ğı içerikli çal ışmalar vardı ama son 10 yılda bunların hepsini imha ettiler, hepsini kaldırdılar. e Onlar kaldırdı.  Annemle bbmın doğduğu söye gittiğim zaman,  or ada bir mübadele müzesi ol Iduğun öğrendim. Kü=ü bir köyde... Sadeceoradan giden Türkle'in bıraktıkları eşyaları sergil+yo(rlar. Araba tetker, kağnı arabası, hoamam tas mutfak eşyası, *kiim v s..j Kim gider oraya, ka çtane turist gider? Ama onlaG kendilerine göre yapmıbşlar; başkaları için yapmamışlar. Daha biz o ş eylere gelemedik. 50yılda yaşanmış bir şey var orada.
1923 yılında Lozan Antlaşması'na ek protokol uyarınca Türkiye ve Yunanistan, kendi ülkelerinin yurttaşlarını din esası üzerine zorunlu göçe tabi tuttu. Mübadele ile, 1.250 bin Ortodoks Hıristiyan Anadolu'dan Yunanistan'a, 500 bin Müslüman Türk de Yunanistan'dan Türkiye'ye göç etmek zorunda kaldı. Şimdi mübadeleden 80 küsür yıl sonra İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı, Lozan Mübadiller Vakfı ve Çatalca Belediyesi işbirliği ile Türkiye'nin ilk mübadele müzesi Çatalca'da kuruluyor. Mübadeleye tabi tutulan Yunan ve Türk vatandaşları ile onların yakınları ve sonraki kuşaklar için tarihi ve kültürel öneme sahip olacak müzede mübadillerin eşyalarından yazılı belgelere, fotoğraflardan anılara kadar birçok şey yer alacak. Müzede ayrıca Lozan Mübadilleri Vakfı 'nın arşivindeki 1. kuşak mübadillerle yapılmış görüşmeler de bulunacak. Çatalca'da Kaleiçi Mahallesi'nde yer alacak müze dışında Çatalca'nın birçok alanı da müzeyle paralel olarak düzenlenecek; bir mübadele meydanı yapılacak ve mübadele anıtı dikilecek. Biz de müzeyi Lozan Mübadilleri Vakfı Başkanı Atilla Karaelmas ve bina bağışcısı Ertuğrul Ölçer ile konuştuk: İstanbul, mübadelede kapsam dışı bırakılmıştı. Ama, Çatalca, o günkü İstanbul'un sınırları içerisinde değildi ve mübadeleye dahil edildi. Yani Çatalca İstanbul'a en yakın mübadeleyi yaşamış bir yer, özellikle bu Kaleiçi Mahallesi. Kaleiçi Mahallesi'nde mübadele döneminden kalma çok sayıda eser var. Zaten bu müze projesi tüm Kaleiçi projesinin bir başlangıcı veya bir parçası. Bütün bu sebeplerden dolayı bu müze için, Çatalca'yı seçtik. Tabii Çatalca'da çok fazla mübadil var. Hemen hemen her sene Yunanistan’dan Türkiye’ye çok sayıda insan geliyor, bunların çoğu da İstanbul’a geliyor. Çünkü Patrikhane İstanbul’da. Projenin temel amacı, bu insanların Çatalca’ya gelmesini sağlamak ve Kaleiçi’ni kültür ve tarih merkezi yapmak.  Burada insanlar hala kendi aralarında Rumca konuşuyor. Burada yemek isimleri farklıdır, müzikler farklıdır. Ama hep içe kapalı şekilde yaşandı. Ama daha sonra böyle önemli bir konuda örgütlenmeye ve bu konuda çalışmalar yapmaya karar verdik. Daha sonra çalışmalar çığ gibi büyüdü.  Yunanistan’da mübadeleyle ilgili müzeler 50 yıldır var. Burada ise çalışmalar 2000'li yıllarda başladı. Arada 50 yıllık bir fark var. 1984 yılından beri böyle bir projeyi Çatalca’da uygulamaya çalışıyoruz. Kaleiçi burada terk edilmiş bir yer halini aldı. Bu yerlerin birçoğu iskan için verilmiş binalar. Anıtlar Yüksek Kurulu tarafından da bu mahallenin birçok yeri koruma altına alınmış. Hiç kimse bir çivi bile çakamamış, çakamıyor, tamir ettiremiyor. Çoğu çökmek ve yok olmakla yüz yüze. Burayı nasıl kurtarırız? diye koyulduk yola.  Öncelikle restore edilecek. Gelen turistlerden imkan sağlanacak, ücret alınacak ve dolayısıyla Kaleiçi Mahallesi 'kurtarılma'ya başlanacak. Sadece bir binanın müze olması, restore edilmesi Çatalca’ya ve Kaleiçi Mahallesi’ne bir şey kazandırmaz. Amacımız, buradaki tarihi dokuyu koruyacak şekilde diğer binaları da restore etmek, Safranbolu gibi kurtarmak.  Bu projeyle tüm Kaleiçi Mahallesi’nde oturan insanların gelir kaynakları da artmış olacak. Ben mübadil değilim, Çatalca’nın yerlisiyim. Bu mahallede büyüdüm, bu mahallede çocukluğumu yaşadım. Ama böyle viran hale gelmesi içimi acıtıyor. Umarız esas tarih değerini bulur.   Mübadele ile ilgili birçok şey müzede yer alacak. 'Nasıl taşındılar, ne zorluklar yaşadılar' ziyaret edenler bu duyguyu yaşamalılar. Mübadeleyi yaşamış olanların eşyaları, mektupları, anıları, fotoğrafları, dönemin belgeleri, yazılı anlaşmalar, videolar, Lozan Mübadilleri Vakfı'nda yer alan arşiv belgeleri, hepsi müzede olacak. Lozan Antlaşması’nda kullanılan masayı da müzeye koyacaktık ama masanın boyutlarına müze küçük geldi. 40 kişinin aynı anda oturduğu bir masayı düşünün. Ankara da o masayı koyacak yer bulamadı. Cumhurbaşkanlığı'nın bir deposuna kaldırdılar.  Buraya gelen her grup o dönemden bir şeyler bulacak. Eski Rum yemeklerinden, el işi çalışmalarına kadar birçok şey. Meydan tamamen yaşayan bir Rum mahallesi görüntüsüne kavuşacak.  Müze binası soyuldu, özel karolar, doğramalar yapılıyor, eski doğramalar çürümüş. Bahçe kapısı açılıyor; öbür tarafa geçiş için. Asma kat yapılacak. Tarih belli değil ama kasım ayına yetiştirilecek. Eylül sonunda tarihi netleştirmek daha kolay.  Duvarlara resimler, vitrinler yapılacak. Asma kat sergi alanı olacak. Bütün yönetim ve depolama birimleri, güvenlik birimleri kültür evinde olacak. Bir bütünlük içerisinde olacak her şey. Dolayısıyla bu meydan ve iki sokak da buranın bir parçası olacak. Sokaklarda ışıklı panolar yer alacak. Müzenin yanındaki boş alana daha sonra bir anıt yapılacak. Müze açıldıktan sonra da, çeşitli sponsorların çalışmalarıyla restorasyon çalışmaları devam edecek.  Birleşmiş Milletler’den 2 milyon Euro'luk bir talebimiz oldu. BM’nin böyle bir birimi var ve bu birimin başında da şansımıza Kemal Derviş var. Bunu da değerlendirmek istiyoruz. Bildiğiniz gibi, Kemal Derviş de bir mübadil. Onun dışında sponsor çalışmalarımız da sürüyor. Yunanistan'da mübadele müzelerinde iki tema işleniyor. Birincisi, Türkiye’de yaşadıkları evin aynısını yapmışlar müze olarak. Girseniz yemek bile pişirebilirsiniz. İkincisi, bu mübadeleye tabi tutulmuş olan insanların konuşmaları, görsel çalışmalar, türküler, şarkılar... Mübadeleyle ilgili bir takım belgeler (nasıl taşındılar, ne zorluklar yaşadılar). Sadece basit bir odada, bir evde ya da 4-5 katlı bir bina içerisinde sergiliyorlar.  Atina’nın mübadeleyle hiç ilgisi olmamasına rağmen Atina’da bile var. Selanik’te var. 50 yıl içerisinde anıtlar yapmışlar. İlk başlarda Türk düşmanlığı içerikli çalışmalar vardı ama son 10 yılda bunların hepsini imha ettiler, hepsini kaldırdılar. Onlar kaldırdı.  Annemle babamın doğduğu köye gittiğim zaman, orada bir mübadele müzesi olduğunu öğrendim. Küçük bir köyde... Sadece oradan giden Türklerin bıraktıkları eşyaları sergiliyorlar. Araba tekeri, kağnı arabası, hamam tası, mutfak eşyası, kilim vs... Kim gider oraya, kaç tane turist gider? Ama onlar kendilerine göre yapmışlar; başkaları için yapmamışlar. Daha biz o şeylere gelemedik. 50 yılda yaşanmış bir şey var orada.