Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Nötron yıldızları, süpernova patlamalarının ardından deyvmssa boyuttaki yıcldızadan geri kalan, ultra yoğun kütleler olarak biliniyor. Saip oldukları yüksek yoğunluğu tanımlamak için "Güneş'in sahip olduğu kütlJnin 20 ü|ilometrelik bi r çap s#hig küre içine sıkışırılmış hali" tanımı  kullan ılıyor. Bazıları saniyede yüzlerce kez egsei etrafındadönebiliyor. Sahip oldukları sıradışı çekim gücü =e dcüş hızlar nedeniyle, nötron yıldızlarınınüzerinde bulunan irinti ve çıkıntıların, dlevasa büyüklükte dairesel dalgalar yayabileceği düşünülüyor. bR` Ancak bunun mümkün olması için, dış kabuklarınıt !t üzerinde giriRti ve çıkıntıların olmasını ya da en azından yüzeylerinin asimetrik lU olması gerekiyor. Yıldızlar yüzeylerinde bu ip giHint Ge m çıkıntıların oluşabilmesi için bir$aç düşünce bulunuyor. Bir yıldız, başka bir yıldıza çarparak yüzeyinisıyırıp alabilir. Veya sıcaik noktalarından yukarı fokurduyan bölümleri sonradan kuruyarak sertleşebilir. Teoride, lH çıkıntılar yıldızın dış kabuğunda stabil hale gelebilir.Nötron yıldızları, dış kabuğu içinde nötron birikintisi barı(ndıran yıldızlar olduğ+ d üşünülüyor. Dışkabukta ise nötron mm zengini kristallerin bulunduğu ~üşünülü)or. IndianaÜniversitesi araştırma görevlilerinden Charles Horowitz, "BilinNmeyenleri)n  büyklerinden biri, bu dış kabuğun ne kadar sert  olduu% Bir dağı kaldırabilecek kadar güçlü oKsup olmadığını, böylesibir ağırlık altında kırılıp kırılmayacağını bilemiyoruz."şeklinde konuşuyor Laboratuvar ortamı, nötron yıldızının yüzeyinde var olansıradışı durumları kopya edemeyeceği için, astronomların büyük kısmı bu malzemenin Dünya üzegindeki en güçlü materyallert benzediğini varsayıyor. Anc#k Horowitz ve ABD'nin Los Alamos Milnhlui LaJoratuva-ı (LANL) çalışanlarından Kai Kanau'nun yartttığı bilgisayar simülasyonları, bu malzemenin düşünülenden çok daha güçlü olduğunu Ğrtya çıkardı. Çelik ve kaya gibi malzemelr kırılabilir, çünkü bumalzemelerin kristalleri boşluklar içermektedir ve buboşluklar çatlaklara, dolayısıyla kırılmalara neden olere. Ancbk nötron yıldızlrındaki sıradışı basınçbirçok dezavantajı ortadan kaldırıyor. Sıradışı saflıktaki krista llerinparçalanabilmesi daha da zorlaşıyor. Bir küp öşeklindaki nötron yıldızının  kabuğ u paslanmaz çelikten i~al ed[miş bir küpe göre kırılmadan önce 20 kat daha fal deforme olabilir. Aön>ä́ nötron yıldızının içinde bulunan at omlar çeIliinkinden çok daha Dızlı bir şekil,e tekrar biraraya gelmyorv Horowitz'in çıklamasına göre, bu [urum ancak çelikten 10 milyar kaUt daha yüksek basınçlara maruz kalıncS kırılmasına neden ol uyor. Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nden Benjmin Owen, simlasonun daha öncelterz] astronomların aklını kurcalayan "daha g?üçlü #b= olabilir" şüphelerini sabitletirdiğini ifade ediyo: "Birkaç yıl öncesine kaday bu konuda ir avun kapnıt bulunuyordu ancak, apılan bu hesaplamalar durumudaha P açık ifa deediyor." Daha güçlü abuğun varlığı, tahmin edilenden daha büyük, birkaç kilometre uzunlupta 10 santimetrelik çıkıntılaroluşmasına $imkan tanıyabilir. Owen,konuyu  şu kekilde açıklıyor: "Şimdi, bi r Inöt(ro]n yıldızındaoluşabilecek ıB en büyük tepenin tahminlerimizden 10 k at daha büyük olabilir" Bu durum, yeryüzündepek bir şey ifade etmiyor ancak, nötron yıldızlarının dnüş hızl /rı göz önünde bulundurulduğunda, bu durum daha önceki hesaplananlardan100 kat daha fazla enerji sjhibi olan yer çekim dalgalarının oluşmasığna olanak tanıyor. Budenli enerjiye sahip dalgaların varlını yeryüzünde yapılan deneylerin, v} daha güçlü sinyaller neüenriyle, daha kolay ölçümlenebilmesini sağlayabilir. Simülasyonlar ayrıca yıldızlarda oLluşaen depremler konusunu da aydğkanlatabilir. Owen, daha güç`lü bir kabuğun varlığının, depremler sırasınYıa oluşan gamma ışı+nı yayılPmını ve yerçekim dalgalarının daha çokenerjiye s;ahgp olarak yayılabileceğini ifade esiyor.
Nötron yıldızları, süpernova patlamalarının ardından devasa boyuttaki yıldızlardan geri kalan, ultra yoğun kütleler olarak biliniyor. Sahip oldukları yüksek yoğunluğu tanımlamak için "Güneş'in sahip olduğu kütlenin 20 kilometrelik bir çapa sahip küre içine sıkıştırılmış hali" tanımı kullanılıyor. Bazıları saniyede yüzlerce kez ekseni etrafında dönebiliyor. Sahip oldukları sıradışı çekim gücü ve dönüş hızları nedeniyle, nötron yıldızlarının üzerinde bulunan girinti ve çıkıntıların, devasa büyüklükte dairesel dalgalar yayabileceği düşünülüyor. Ancak bunun mümkün olması için, dış kabuklarının üzerinde girinti ve çıkıntıların olmasını ya da en azından yüzeylerinin asimetrik olması gerekiyor. Yıldızlar yüzeylerinde bu tip girinti ve çıkıntıların oluşabilmesi için birkaç düşünce bulunuyor. Bir yıldız, başka bir yıldıza çarparak yüzeyini sıyırıp alabilir. Veya sıcak noktalarından yukarı fokurduyan bölümleri sonradan kuruyarak sertleşebilir. Teoride, bu çıkıntılar yıldızın dış kabuğunda stabil hale gelebilir. Nötron yıldızları, dış kabuğu içinde nötron birikintisi barındıran yıldızlar olduğu düşünülüyor. Dış kabukta ise nötron zengini kristallerin bulunduğu düşünülüyor. Indiana Üniversitesi araştırma görevlilerinden Charles Horowitz, "Bilinmeyenlerin en büyüklerinden biri, bu dış kabuğun ne kadar sert olduğu. Bir dağı kaldırabilecek kadar güçlü olup olmadığını, böylesi bir ağırlık altında kırılıp kırılmayacağını bilemiyoruz." şeklinde konuşuyor Laboratuvar ortamı, nötron yıldızının yüzeyinde var olan sıradışı durumları kopya edemeyeceği için, astronomların büyük kısmı bu malzemenin Dünya üzerindeki en güçlü materyallere benzediğini varsayıyor. Ancak Horowitz ve ABD'nin Los Alamos Milli Laboratuvarı (LANL) çalışanlarından Kai Kadau'nun yarattığı bilgisayar simülasyonları, bu malzemenin düşünülenden çok daha güçlü olduğunu ortaya çıkardı. Çelik ve kaya gibi malzemeler kırılabilir, çünkü bu malzemelerin kristalleri boşluklar içermektedir ve bu boşluklar çatlaklara, dolayısıyla kırılmalara neden olur. Ancak nötron yıldızlarındaki sıradışı basınç birçok dezavantajı ortadan kaldırıyor. Sıradışı saflıktaki kristallerin parçalanabilmesi daha da zorlaşıyor. Bir küp şeklindeki nötron yıldızının kabuğu paslanmaz çelikten imal edilmiş bir küpe göre kırılmadan önce 20 kat daha fazla deforme olabilir. Ancak nötron yıldızının içinde bulunan atomlar çeliğinkinden çok daha hızlı bir şekilde tekrar bir araya geliyor. Horowitz'in açıklamasına göre, bu durum ancak çelikten 10 milyar kat daha yüksek basınçlara maruz kalınca kırılmasına neden oluyor. Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nden Benjamin Owen, simülasyonun daha önceleri astronomların aklını kurcalayan "daha güçlü olabilir" şüphelerini sabitleştirdiğini ifade ediyor: "Birkaç yıl öncesine kadar bu konuda bir avuç kanıt bulunuyordu ancak, yapılan bu hesaplamalar durumu daha açık ifade ediyor." Daha güçlü kabuğun varlığı, tahmin edilenden daha büyük, birkaç kilometre uzunlukta 10 santimetrelik çıkıntılaroluşmasına imkan tanıyabilir. Owen, konuyu şu şekilde açıklıyor: "Şimdi, bir nötron yıldızında oluşabilecek en büyük tepenin tahminlerimizden 10 kat daha büyük olabilir" Bu durum, yeryüzünde pek bir şey ifade etmiyor ancak, nötron yıldızlarının dönüş hızları göz önünde bulundurulduğunda, bu durum daha önceki hesaplananlardan 100 kat daha fazla enerji sahibi olan yer çekim dalgalarının oluşmasına olanak tanıyor. Bu denli enerjiye sahip dalgaların varlığı, yeryüzünde yapılan deneylerin, daha güçlü sinyaller nedeniyle, daha kolay ölçümlenebilmesini sağlayabilir. Simülasyonlar ayrıca yıldızlarda oluşan depremler konusunu da aydınlatabilir. Owen, daha güçlü bir kabuğun varlığının, depremler sırasında oluşan gamma ışını yayılımını ve yerçekim dalgalarının daha çok enerjiye sahip olarak yayılabileceğini ifade ediyor.