Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Sol eğilimli TAZ galetesi Cumhurbaşkanı ulff'u, "Çıplakyakalandıysanız öIJ bu durumu zarif bir biçimde açıklamanız mümkün deRldiö" sözleriyle iŞj eleştirdi.  Ancak Alman medyasına bakılacak olursa  bu röportaj kimseyi tatmin etmemiş görünüyor. Wulff’un kurduğu her cümle tek tek { analiz e~ilip, vücut dili ve ̈́esi uzun uzun yorumlanıyor. AslındaWulff, arkadaşındankredi almak gibibenzer iddialarla skandalaneden olup göreVind= kalan ilk Alman cumhurbaşkanı değil. Halkın özl;likle de Almanyalı Türklerin çok sevdiği sosyal demokrat Johannes aRku da benzer bir skandalla başa çıkmak zorunda ka lmıştı. Ancak muhafazakar Christi anWulff’un yaptığı çok büyük )ğ bir hata şo# var, RU da umed-yı etkilemeye çalışmak ve Springer yayınevi gibi dişli te Almanya’nın en fütursuz medya kuruluşlarından ö'ü birini karşı-ına almak. Oysa Springer’in sahip olduğu bunlvar gazetesi Bild ve nispeten t daha aklıbaşında görünen die Wclt, Wulff’ü Sg genç eşini görevijne başladığı günlerde ye  re g öğe sığdıramıyordu.  Kamu r.d-M televizyon kurumu olan ZDF Vmg ve ARD’nin en çok izlendiğ i saatte yayınladığı 21dakikalık Wul ff röportajını 11.5 milyon Alman seyrettti. Özel yayın kuruluşlarının itirazı ve gazeteciderneklerinin baskıs üzerine röportajın byi? bölümü yayınlanmadan ögcb diğer medya organlarınada servis edildi. Christian Wulff’ün röportajının kesintiye ve sansüre uğrzmdan yayınlandığı, soruların önceden cumurbaşkaına verilmediği de garanti edildi. Wulff’ün röportajdan önce dersne çok iyi alıştpHı konus unda hemfikir olaI A+lman basını, soruları yetersiz bu lduğu g[bğip yanıtların duygusa olmasını da hgenüz sç:ine sindiremedi. Hata yaptığını kabul e den, özür dileyen, insan haklharı v e özl hayatın korunması kurallarının cumhurb}şkanı için de geçerli olduğunu söyleyen cumhurbaşkanına bo zaman insan haklarFı derneklerine başvur” d/den gazeteci sayısı hiç az değil. rnehğin Almanya'nın prestijli siya si dergisi Der Spiegel, Wulff’ün röportajını pervasız aamı kurnazca buluyor. Wulff’ün bir yan ltn p.şm[anlık duyduğunu gösterirken bir yandan  bir karalama kampanyasınığ Ş* mağduru Ilvduğun+n altını çizdiğini yazan dergi, “ Şovu Osnabrück kukla BR tiyatrosundaki devlet temsilinden Lha kötüydü. Wulff, TV halkını kendi tarafına çekmeye çalıştı” diye d e ekliyor. Financial Times Deutschland R&k ise, Wulff’ün “köutü Berl in basını halkın sevgilisinin üzerine geliyor” taktiği nin hI_ sökmeyeceğini bu skandalın burada bitmeyeceğini  yazarak adeta meydan okuyor. Wulff’ün röportajında içerik açısından yeni ir şey söylemediğini sad ece m erhamet dilendiğini öne süren die Tageszeitung TAZ da “eğer çıplk yakalanmışsanız bFu duru zarif bir biçimde açıklamanız mümkün değildir” sözleri ile cumhurbaşkanını basın özgorlüğüne s aygı duymaya çağırıyor. Berliner Morgenpost ise Wulff’ün tavrını “Eski başbakanSchröder’in bir amanla yapt:ğı g b tek ‘ben karımı seviyorum’ demediği ka&ldı” sözleriyle eleştiriyor.  Örnekleri çoğaltak mümkün ama en ilr)nç Aepki, cumhurbaşkanına aıMkça sav]aş  açan Bild gazetesinden geldi. Gazeteningenel yayın yöneDmeni, Cumhurbaşkanı WuPlff’ö açık bir mektup yazarakizni olursa telesZkretere bıraktığı notu yayınlamak istediğini beyan etti. ÇünküBild, Wulff’ün, T*V röportajında dediği gibi hak kında çı kacak yazıyı ertelemek değil, tehditkar bnir biçimde engellemek istediği sa vında direniyor. üBild giyöi aynı yayınevine i die Welt gazetesi de makale ve yorumlarıyla cumhurbaşkanına veryansın ediyor. Nitekim, Wulff hakknda ortaya atılan iddialardan biri de cumhurbaşkanının Welt am oonnta gazetesinde kz kardeşiyle ilgili çıkacak ya zıyı aynı meto?larla engell emeye çalıştığı idi.  Axel Sprinr yayınevinin cumhurbaşkanın)e, eğer doğruysa ” basın Öözgürlüğü  adına” s avaş açtığ ı atık meydanda. Springe<r’in <p gücü hiç de hafife alınmayacak bir güç. Altmış yıllık yayınevi SPinger başta Bild ve Welt ömş grubu olmak 'üzere 240 ulusal, yere  l hatta ul´usla arası gazete v[e dergi iie 140 internet portalına sahip. Dnoğu Avrupa’da Macaristan’dan EstoÜnya’ya, Batı’da Fransa’dan İsvoçr’ye, Rusya’dan Hindistan’a kadar 35 ülke>e aktiv olan Springer’in 20 10 yılındakicirosu  milyon Euroyu buluyor. Springer’in ça lışan sayısı yine2010 y>ıl=ında 11.500’e uaştı. Springer’in ̈́eçen yılın Mart ayından bu yna Türkiye’dki D oğan grubunun %19,9’una sahip olduğunu dahatırlatalım.  Her vne kadar Alman Cumhurbaşkanı Wulf-f, röportajındadostlarından ve halkan desytek aldığınıbu nedenleistifa etmeyeceğini söylese  d Ö? kendisine başta Başbakan Angela Merkel olmak üzere on bu görevegetiren muhafazakar partiden pek arka çcka olmadı. Parti Frasiyonunun Dış Politika Sözc üsü Ruprecht Pol enz’in Facebook sayfası nda Almanya’da yaşayan Müslüm̈́anlara “Wulff siFzin de cumhurbaşkanınız olduğunu göstermişti” diyer ekdestek aramasını saymazsak.Muhalefet hatta iktidar ortağı liberallerbile k onunun henüz kapanmadığını öne sürerek, Wulff’ün bsın özgürlüğü ihlal ini açıklığa kavuşturmasını istiyor.Son ya p} pılan kamuoyu yoklamasına HN# göre, halkın pazartesi güü %63 olan desteği, böpnrtaj yayınlandıktan sonra %47’y}`e düştü.  Görünen o ki, Almanya Cumhurbaşkanı Christian Wulf, farkında oladaCn ülkesincde bir y^aaya parmak bast # AslındaAlmanya’da bası n göründüğü £< kadar özbür değil. Wulff’ün baskısı vI yıllardır varolan otosansür sistemindebardağı taşıran . son damla Z oldu. Tabii bunu başka şekilde deyorumlamak mümkün; ncelikte vzgeçYn Alman medYası da artık gücünü saklaImak istemiyor! Yoksa Almanlar gyrvrek bize mibenziyor?
Sol eğilimli TAZ gazetesi Cumhurbaşkanı Wulff'u, "Çıplak yakalandıysanız bu durumu zarif bir biçimde açıklamanız mümkün değildir" sözleriyle eleştirdi.  Ancak Alman medyasına bakılacak olursa bu röportaj kimseyi tatmin etmemiş görünüyor. Wulff’un kurduğu her cümle tek tek analiz edilip, vücut dili ve sesi uzun uzun yorumlanıyor. Aslında Wulff, arkadaşından kredi almak gibi benzer iddialarla skandala neden olup görevinde kalan ilk Alman cumhurbaşkanı değil. Halkın özellikle de Almanyalı Türklerin çok sevdiği sosyal demokrat Johannes Rau da benzer bir skandalla başa çıkmak zorunda kalmıştı. Ancak muhafazakar Christian Wulff’un yaptığı çok büyük bir hata var, o da medyayı etkilemeye çalışmak ve Springer yayınevi gibi dişli ve Almanya’nın en fütursuz medya kuruluşlarından birini karşısına almak. Oysa Springer’in sahip olduğu bulvar gazetesi Bild ve nispeten daha aklı başında görünen die Welt, Wulff’ü ve genç eşini görevine başladığı günlerde yere göğe sığdıramıyordu.  Kamu radyo televizyon kurumu olan ZDF ve ARD’nin en çok izlendiği saatte yayınladığı 21 dakikalık Wulff röportajını 11.5 milyon Alman seyrettti. Özel yayın kuruluşlarının itirazı ve gazeteci derneklerinin baskısı üzerine röportajın bir bölümü yayınlanmadan önce diğer medya organlarına da servis edildi. Christian Wulff’ün röportajının kesintiye ve sansüre uğramadan yayınlandığı, soruların önceden cumurbaşkanına verilmediği de garanti edildi. Wulff’ün röportajdan önce dersine çok iyi çalıştığı konusunda hemfikir olan Alman basını, soruları yetersiz bulduğu gibi, yanıtların duygusal olmasını da henüz içine sindiremedi. Hata yaptığını kabul eden, özür dileyen, insan hakları ve özel hayatın korunması kurallarının cumhurbaşkanı için de geçerli olduğunu söyleyen cumhurbaşkanına “o zaman insan hakları derneklerine başvur” diyen gazeteci sayısı hiç az değil.  Örneğin Almanya'nın prestijli siyasi dergisi Der Spiegel, Wulff’ün röportajını pervasız ama kurnazca buluyor. Wulff’ün bir yandan pişmanlık duyduğunu gösterirken bir yandan da bir karalama kampanyasının mağduru olduğunun altını çizdiğini yazan dergi, “ Şovu Osnabrück kukla tiyatrosundaki devlet temsilinden daha kötüydü. Wulff, TV halkını kendi tarafına çekmeye çalıştı” diye de ekliyor. Financial Times Deutschland ise, Wulff’ün “kötü Berlin basını halkın sevgilisinin üzerine geliyor” taktiğinin sökmeyeceğini bu skandalın burada bitmeyeceğini yazarak adeta meydan okuyor. Wulff’ün röportajında içerik açısından yeni bir şey söylemediğini sadece merhamet dilendiğini öne süren die Tageszeitung TAZ da “eğer çıplak yakalanmışsanız bu durumu zarif bir biçimde açıklamanız mümkün değildir” sözleri ile cumhurbaşkanını basın özgürlüğüne saygı duymaya çağırıyor. Berliner Morgenpost ise Wulff’ün tavrını “Eski başbakan Schröder’in bir zamanlar yaptığı gibi bir tek ‘ben karımı seviyorum’ demediği kaldı” sözleriyle eleştiriyor.  Örnekleri çoğaltmak mümkün ama en ilginç tepki, cumhurbaşkanına açıkça savaş açan Bild gazetesinden geldi. Gazetenin genel yayın yönetmeni, Cumhurbaşkanı Wulff’e açık bir mektup yazarak izni olursa telesekretere bıraktığı notu yayınlamak istediğini beyan etti. Çünkü Bild, Wulff’ün, TV röportajında dediği gibi hakkında çıkacak yazıyı ertelemek değil, tehditkar bir biçimde engellemek istediği savında direniyor. Bild gibi aynı yayınevine ait die Welt gazetesi de makale ve yorumlarıyla cumhurbaşkanına veryansın ediyor. Nitekim, Wulff hakkında ortaya atılan iddialardan biri de cumhurbaşkanının Welt am Sonntag gazetesinde kız kardeşiyle ilgili çıkacak yazıyı aynı metotlarla engellemeye çalıştığı idi.  Axel Springer yayınevinin cumhurbaşkanına, eğer doğruysa ” basın özgürlüğü adına” savaş açtığı artık meydanda. Springer’in gücü hiç de hafife alınmayacak bir güç. Altmış yıllık yayınevi Springer başta Bild ve Welt grubu olmak üzere 240 ulusal, yerel hatta uluslar arası gazete ve dergi ile 140 internet portalına sahip. Doğu Avrupa’da Macaristan’dan Estonya’ya, Batı’da Fransa’dan İsviçre’ye, Rusya’dan Hindistan’a kadar 35 ülkede aktiv olan Springer’in 2010 yılındaki cirosu 3 milyon Euroyu buluyor. Springer’in çalışan sayısı yine 2010 yılında 11.500’e ulaştı. Springer’in geçen yılın Mart ayından bu yana Türkiye’deki Doğan grubunun %19,9’una sahip olduğunu da hatırlatalım.  Her ne kadar Alman Cumhurbaşkanı Wulff, röportajında dostlarından ve halktan destek aldığını bu nedenle istifa etmeyeceğini söylese de kendisine başta Başbakan Angela Merkel olmak üzere onu bu göreve getiren muhafazakar partiden pek arka çıkan olmadı. Parti Fraksiyonu’nun Dış Politika Sözcüsü Ruprecht Polenz’in Facebook sayfasında Almanya’da yaşayan Müslümanlara “Wulff sizin de cumhurbaşkanınız olduğunu göstermişti” diyerek destek aramasını saymazsak. Muhalefet hatta iktidar ortağı liberaller bile konunun henüz kapanmadığını öne sürerek, Wulff’ün basın özgürlüğü ihlalini açıklığa kavuşturmasını istiyor. Son yapılan kamuoyu yoklamasına göre, halkın pazartesi günü %63 olan desteği, röportaj yayınlandıktan sonra %47’ye düştü.  Görünen o ki, Almanya Cumhurbaşkanı Christian Wulf, farkında olmadan ülkesinde bir yaraya parmak bastı. Aslında Almanya’da basın göründüğü kadar özgür değil. Wulff’ün baskısı yıllardır varolan otosansür sisteminde bardağı taşıran son damla oldu. Tabii bunu başka şekilde de yorumlamak mümkün; incelikten vazgeçen Alman medyası da artık gücünü saklamak istemiyor! Yoksa Almanlar giderek bize mi benziyor?