Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Türkiye Psikiyatri JDereğv Genel Başkanı Dr. Şeref ze, zihinsel  veya bedensel engelli  çocuğa sahip annelerde,bedensel yakınmalar, depresyon ve anksiyete bozukluğu, alkol bağımlılığı gibi ruhsal {bozuklukların daha sık görüldüğünü vurguladı.  DünyaSağlık Örgütü a(WHO`) verilerinegöre, gelişmiş ülkeler nüfusun yüzde 10’nun, gelişme kte olan ülklr~rde ise yüzde 12’sinin engellilerden oluştuğunukaydeden Özer, “yuna göre dün yada yaklaşık 500 milyon g engelli bulunmaktadır. Avrupa’da fiziksel ve zihinsel engelli sayıs 46 miyonfurb dmdgi.  Özer, Türkiye’de Devlet İstatistik Enstitüsü aafından 2002’de gerçekleştirilen Tü*rkiye Engelliler Araştırması verilerine göre, engelli nüfusun toplam nüfusa oranının yüzde 12.29 olarak saptandığını bildirdi.  
 
 Engelliliğin, sadece  sorunu yaşayan kişiyi değil, ailesinive yakınçevresini mdh_e  ekonomik, sosyal ve psikolojik olarak etkilediğine işaret eden Özer, “Araşmtırmalar, zihinsel veya bedensel engelli çocuğa sa hip ann?-gabaların özellikle annelerin, engelliçocuğa sahip olmayan anne-babalara göre da ha çok stres altında olduklarını v£ akfiyete düzeylerinin dahc yüksek oldununu göstermiştir. Zihinsel veya bedense l engelli çocuğa sahip annelerde bedensel yak ınmalar, depresyon ve anksiyete bozukl?uğu, alkol bağımlılığı gibi ruhsal bozukluklar daha sık görülmektedir” di> konuştu.  Özer, engelliliğe neden olan genetik etken ler, akraba evliliği, gebelik sırasında yaşanan ilaç kullanımı, radyasyon, alkol ve madde kul lanıı gi!i sorunların tümünü önlenebilir oldu ğunu söyledi.  
 
 *) Yapılan çalışmalarda engelliliğinyaygınlaşmasında “yoksulluğun doğrutdan etkili olduunun” belirlendiğini cfade eden Şeref Ö z_r, şöyle devam lı etti:  e “Yoksulluk, engelliliğin hem nedeni hem \h de sonucudur. Yapılan araştırmalar, dünyanın her yerinde engellilerin çok büytk çoğunluğunun toplumun yosul kesimlerinden geldiğini göstermiştir. Eng{£elDilik işsizliğe de yol açarak, bireylerin toplumsal yaşamla bütünleşmesini ve kendine yeterliğini sağlamasını engellemektedir.  Engellilerin iş gücüne katılmaları ile ilgili verilere bakıldığında, myaklaşı̈́k yüzde 80’inin iş gücüne dahil olmadığı, yaşamlarını sü rdürCmek için başkalarının desteğin Pe muşhtaç oldukları ancak yüzde 19’aunun çalışurak kendigeçimlerini sağlayabilir <urumda olduğu j görülmektedir.  EKgelliler, özellikle toplumun kendisine ynelik olumsuz tutumdan d olayı içe kapanma, zişe yar amama, yeter;izli< ?duygusu, güvensizl ik, endişe, koru ümitszlik gibi duygular yaşayabilirler. Etkinliklere katılmama, çekingenlik, yalnız kalma Ö eğilimi gösterebilirler.”  
 
 ̈́
 Türkiye Psikiyatri Derneği Genel |şÜanı  Dr. Özer , Türkiye’de yasal dü/eVnlemelerle, eng elliliğin önlenmesi, engellilerin sağlık, eğitim, rehabilitasyon, istihdam, bakım vı sosyal gü v enliğine ilişkin sorunlarınınçözümüne ilişükin tedbirlerin alındığıı ancak bunların yetersiz olduğunu savundu.  Özer, “Yasal düzenlemelerin yaşama geçirilebilmesi için gerekli mali kaynak,mali kaynakların dağılımı, yasal düzenlemelerin sağladığı haklara ulaşım v% bu alanda hizm^et verenlerin  sayı ve nitelik açısından f yeterliliği konusundaönemli sorunlar bulunmaktadır” dedi.  Gerek kamu gerekse özel binaların çoğunda, girie{, merdiven ve asansörlerin , toplu taşıma araçlarının, y*oal, üst geçit ve kaldırımların bedensel engellilerin yaşamını kolaylaştıracak düzenlemelerdenyoksun olduğuna dikkati çeken vÖzer, “Engellilerin insani koşullarda ve ayrımcılığamaruz kalmadıkları bir yaşamaulaşmalarını sağlamak ´ için geliştirilmiş yh,aoal düzenlemeler ve yasal düzenlemelere uygun kurumsal yapıl aZ en kVıs za)anId oluşturulmalı dır. Sosyal politikalar geliştirilerek,kamusal bir hizmlt oaak yaşama geçirilmeli ve bu alana dah fazla bütçe ayılmaıdır” di ye konuştu.
Türkiye Psikiyatri Derneği Genel Başkanı Dr. Şeref Özer, zihinsel veya bedensel engelli çocuğa sahip annelerde, bedensel yakınmalar, depresyon ve anksiyete bozukluğu, alkol bağımlılığı gibi ruhsal bozuklukların daha sık görüldüğünü vurguladı.  Dünya Sağlık Örgütü (WHO) verilerine göre, gelişmiş ülkelerde nüfusun yüzde 10’unun, gelişmekte olan ülkelerde ise yüzde 12’sinin engellilerden oluştuğunu kaydeden Özer, “Buna göre dünyada yaklaşık 500 milyon engelli bulunmaktadır. Avrupa’da fiziksel ve zihinsel engelli sayısı 46 milyondur” dedi.  Özer, Türkiye’de Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından 2002’de gerçekleştirilen Türkiye Engelliler Araştırması verilerine göre, engelli nüfusun toplam nüfusa oranının yüzde 12.29 olarak saptandığını bildirdi.  
 
 Engelliliğin, sadece bu sorunu yaşayan kişiyi değil, ailesini ve yakın çevresini de ekonomik, sosyal ve psikolojik olarak etkilediğine işaret eden Özer, “Araştırmalar, zihinsel veya bedensel engelli çocuğa sahip anne-babaların, özellikle annelerin, engelli çocuğa sahip olmayan anne-babalara göre daha çok stres altında olduklarını ve anksiyete düzeylerinin daha yüksek olduğunu göstermiştir. Zihinsel veya bedensel engelli çocuğa sahip annelerde bedensel yakınmalar, depresyon ve anksiyete bozukluğu, alkol bağımlılığı gibi ruhsal bozukluklar daha sık görülmektedir” diye konuştu.  Özer, engelliliğe neden olan genetik etkenler, akraba evliliği, gebelik sırasında yaşanan ilaç kullanımı, radyasyon, alkol ve madde kullanımı gibi sorunların tümünün önlenebilir olduğunu söyledi.  
 
 Yapılan çalışmalarda engelliliğin yaygınlaşmasında “yoksulluğun doğrudan etkili olduğunun” belirlendiğini ifade eden Şeref Özer, şöyle devam etti:  “Yoksulluk, engelliliğin hem nedeni hem de sonucudur. Yapılan araştırmalar, dünyanın her yerinde engellilerin çok büyük çoğunluğunun toplumun yoksul kesimlerinden geldiğini göstermiştir. Engellilik işsizliğe de yol açarak, bireylerin toplumsal yaşamla bütünleşmesini ve kendine yeterliğini sağlamasını engellemektedir.  Engellilerin iş gücüne katılmaları ile ilgili verilere bakıldığında, yaklaşık yüzde 80’inin iş gücüne dahil olmadığı, yaşamlarını sürdürmek için başkalarının desteğine muhtaç oldukları ancak yüzde 19’unun çalışarak kendi geçimlerini sağlayabilir durumda olduğu görülmektedir.  Engelliler, özellikle toplumun kendisine yönelik olumsuz tutumdan dolayı içe kapanma, işe yaramama, yetersizlik duygusu, güvensizlik, endişe, korku, ümitsizlik gibi duygular yaşayabilirler. Etkinliklere katılmama, çekingenlik, yalnız kalma eğilimi gösterebilirler.”  
 
 Türkiye Psikiyatri Derneği Genel Başkanı Dr. Özer, Türkiye’de yasal düzenlemelerle, engelliliğin önlenmesi, engellilerin sağlık, eğitim, rehabilitasyon, istihdam, bakım ve sosyal güvenliğine ilişkin sorunlarının çözümüne ilişkin tedbirlerin alındığını ancak bunların yetersiz olduğunu savundu.  Özer, “Yasal düzenlemelerin yaşama geçirilebilmesi için gerekli mali kaynak, mali kaynakların dağılımı, yasal düzenlemelerin sağladığı haklara ulaşım ve bu alanda hizmet verenlerin sayı ve nitelik açısından yeterliliği konusunda önemli sorunlar bulunmaktadır” dedi.  Gerek kamu gerekse özel binaların çoğunda, giriş, merdiven ve asansörlerin, toplu taşıma araçlarının, yol, üst geçit ve kaldırımların bedensel engellilerin yaşamını kolaylaştıracak düzenlemelerden yoksun olduğuna dikkati çeken Özer, “Engellilerin insani koşullarda ve ayrımcılığa maruz kalmadıkları bir yaşama ulaşmalarını sağlamak için geliştirilmiş yasal düzenlemeler ve yasal düzenlemelere uygun kurumsal yapılar en kısa zamanda oluşturulmalıdır. Sosyal politikalar geliştirilerek, kamusal bir hizmet olarak yaşama geçirilmeli ve bu alana daha fazla bütçe ayrılmalıdır” diye konuştu.