Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

YBir arkadaşım, annesinin ablalrını küçükken zorla bale dersine yolladığını anlatmıştı. Annesi, arkadaşımı ise, ilk ) “gitmek iste_emiyo`rum” dediğinde; ‘’tamam o zaman’’ U/ diyerek baledyen almıştı.  Abşaldarı, yapmak istemedikleri  bir şeye zorlandıkları içşo, kendisi i_)se aslında yetenekli _bduğu bir konuda motive edilmediği iaü travmatize olmuştu. Gel de Freud’a hak ver.e Ne yapsanbir türlü o lmuyor.  Gelin görün ki doğa, kaIne denen şeyin işletim sist;m>ndeı mrs etme özelliğin çıkardığı çin, annelerin ideali arama çabaları kıyasıya >devam ğediyor. srtda ekoller, yazarlar, kitaplar var. Hem de her dönemde olduğundan çok daha fazla; Ferberciler, Do ku+ ğal ebeveynciler,Tracyciler, Montessori anneleri...  Bı sadGece bir ideali aram çabası da değil. Her şey gibi ihtiyaçtpan kaynaklanıyor; uykusuzluk, ´lF yeme Pc sorunları, iki yaş krizleri... Tüm bunlarla başa çıkmakta zorlanan anneler, kafalarını suyn üzeinde tutabilmek için çare arıyor.  İşte bu eko[ılerin temsilcilerinden biri yakVın zamanda TüMrkiye’yi ziyaret etti. Önceki yazımda,    Aldort’un konuşmasından geriye, ´öğ aklımda annelik etmekle ilgiRli bir his, bir hal tavırkaldı. Aldort’un, kayıt yapan makine, diye tanımladığı zihnimin içindeki doğrulardan, yanlışlardan geln bir hal tavır değildi bu.  Akademik bilgilld{i galayıp ydtmak  için harcadığımız çabayı biC%ze ‘’kayıt yNapa= makineden |elen’T komutların farkına varmak işçi kallanmamızı öğütlüyror. Sorunların t:z  varsa,bunun çözümü,çocuğunuzun ya dg kendinizin olduğunuzdan farklı olma`nkz'ı istemekten geçmiyor.  Kenzinizi dV -ocuğunuzu da olduğu gibi kucaklarsanız, başkabir ezyde sorunlarınız çözülmeye başlıyor.  Aldort bize; ‘’Çocuğunuzda ne~y%i değiştirmek isterdiniz?’’ diy e sordu. Uzunca bir süre, yazacak bi r şey bulmakta zorlandım. Sonun-da, daha kolay uykuya dalan bi v r çocuk olmasını isterdim, y- da sebze yem$esini isterdim gibi aslında fkk de önemli olmayan iki _O# madde ortaya çıktı  İlkin i kesinlikle onun için değil, kendi konforum içun istediğimi za =ten biliyordum. Yoksa o zaten itiyacı olan uykuyualıyor.  Danışan n annelerden tbiri, üç çocuğunda n büyük olanın çok fkeli olduğunu ve evde kend isinin deiçinde olduğu bir çatışma ortamı oaş]sdığını, mi zaman oğluna bağırdığını söyled i. Anne, ‘’etrafına öfkeli tepkiler veren bir çocuk olmamasını’’ isterdim dedi.  Aldort bu anneyle uzun süre u cevap yaptı. Anne, öfkeli tepkiler vermen-Jin ço/k rahatsız edici r kötü bir huyolduğunu söyledi.  Aldort, öncel´kle çocukljarı bir çatışmaortamına  girdiğijnde aagnnenin de öfke £uyduğuĞu yüzeye çıkarı ve kendimizin yapamadığı bir şeyi, çocuktan istemenin adil bir durum olmadığını söyledi. İnsana, hissettiği bir şei hissetmemesigerektiği söyle%mk kadar rahatsız k[ edici bir şey olabilir mi ? Aldort, ‘’çocuğunuz o veya bu nedenle öfke duyuyor, ondan nasıl bu öfkeyi duymamasını isteriz’’ diye sor du.  Anneye çocuğunun öfke nöbetlerini yaşamasına  ijein versini öğütledi. a? şe kilde aralarındaki kızgınlığın ortadan kalkabilceğini  ve daha sonra be lki çocuğun öfkesinin daha derin nedenlerini anlamanın yolunu, annesinin { bulabileceğini söyledi.  İster ẗ́ inanın ister inanmayın, Aldort’un tavsiyeDlerinden beni e n çok zorlayan konu mHr bu oldu. Özellikle pzzle yapmak gibi aktivitelerde kendimi tutamıyorum.  iadin de yardım istemeye, belli ki benden kaynaklı nedenlerdenmeraklı bir çcuk. Kendimeverdiğim Aldort ayarınydan sonra, dün ilk defa üçlü bir puzzle yaparkenbir iki dakika zo rlanmasına rğme! dişimi sıktım.  Hiçbir şey demedim. Sonunda yaptı ve daha önce hiç olmadığı kadar mutlu oldu. Yaşasın! duye bağırarak evde şampiyonluk turu :atma`sı görmeye değerdi. Kendi kendim e, bu zev k [ onun elinden almamalıyımdedim. YaklaDımı o hoşuma gi)se deuygulamada Naomi Aldort’a katıl madığım noktalar var. B  unları da yarınki yazımda bulabilir siniz Esra Sert 'in"Acemi Anne" köşesini Facebook'tan takip etmek için
Bir arkadaşım, annesinin ablalarını küçükken zorla bale dersine yolladığını anlatmıştı. Annesi, arkadaşımı ise, ilk “gitmek istemiyorum” dediğinde; ‘’tamam o zaman’’ diyerek baleden almıştı.  Ablaları, yapmak istemedikleri bir şeye zorlandıkları için, kendisi ise aslında yetenekli olduğu bir konuda motive edilmediği için travmatize olmuştu. Gel de Freud’a hak verme. Ne yapsan bir türlü olmuyor.  Gelin görün ki doğa, anne denen şeyin işletim sisteminden pes etme özelliğini çıkardığı için, annelerin ideali arama çabaları kıyasıya devam ediyor. Ortada ekoller, yazarlar, kitaplar var. Hem de her dönemde olduğundan çok daha fazla; Ferberciler, Doğal ebeveynciler, Tracyciler, Montessori anneleri...  Bu sadece bir ideali arama çabası da değil. Her şey gibi ihtiyaçtan kaynaklanıyor; uykusuzluk, yeme sorunları, iki yaş krizleri... Tüm bunlarla başa çıkmakta zorlanan anneler, kafalarını suyun üzerinde tutabilmek için çare arıyor.  İşte bu ekollerin temsilcilerinden biri yakın zamanda Türkiye’yi ziyaret etti. Önceki yazımda,    Aldort’un konuşmasından geriye, aklımda annelik etmekle ilgili bir his, bir hal tavır kaldı. Aldort’un, kayıt yapan makine, diye tanımladığı zihnimin içindeki doğrulardan, yanlışlardan gelen bir hal tavır değildi bu.  Akademik bilgileri yalayıp yutmak için harcadığımız çabayı biraz, ‘’kayıt yapan makineden gelen’’ komutların farkına varmak için kullanmamızı öğütlüyor. Sorunlarınız varsa, bunun çözümü, çocuğunuzun ya da kendinizin olduğunuzdan farklı olmanızı istemekten geçmiyor.  Kendinizi de çocuğunuzu da olduğu gibi kucaklarsanız, başka bir düzeyde sorunlarınız çözülmeye başlıyor.  Aldort bize; ‘’Çocuğunuzda neyi değiştirmek isterdiniz?’’ diye sordu. Uzunca bir süre, yazacak bir şey bulmakta zorlandım. Sonunda, daha kolay uykuya dalan bir çocuk olmasını isterdim, ya da sebze yemesini isterdim gibi aslında pek de önemli olmayan iki madde ortaya çıktı.  İlkini kesinlikle onun için değil, kendi konforum için istediğimi zaten biliyordum. Yoksa o zaten ihtiyacı olan uykuyu alıyor.  Danışan annelerden biri, üç çocuğundan büyük olanın çok öfkeli olduğunu ve evde kendisinin de içinde olduğu bir çatışma ortamı yaşandığını, kimi zaman oğluna bağırdığını söyledi. Anne, ‘’etrafına öfkeli tepkiler veren bir çocuk olmamasını’’ isterdim dedi.  Aldort bu anneyle uzun süre soru cevap yaptı. Anne, öfkeli tepkiler vermenin çok rahatsız edici ve kötü bir huy olduğunu söyledi.  Aldort, öncelikle çocukları bir çatışma ortamına girdiğinde annenin de öfke duyduğunu yüzeye çıkardı ve kendimizin yapamadığı bir şeyi, çocuktan istemenin adil bir durum olmadığını söyledi.  İnsana, hissettiği bir şeyi hissetmemesi gerektiği söylemek kadar rahatsız edici bir şey olabilir mi ? Aldort, ‘’çocuğunuz o veya bu nedenle öfke duyuyor, ondan nasıl bu öfkeyi duymamasını isteriz’’ diye sordu.  Anneye çocuğunun öfke nöbetlerini yaşamasına izin vermesini öğütledi. Bu şekilde aralarındaki kızgınlığın ortadan kalkabileceğini ve daha sonra belki çocuğun öfkesinin daha derin nedenlerini anlamanın yolunu, annesinin bulabileceğini söyledi.  İster inanın ister inanmayın, Aldort’un tavsiyelerinden beni en çok zorlayan konu bu oldu. Özellikle puzzle yapmak gibi aktivitelerde kendimi tutamıyorum.  Ladin de yardım istemeye, belli ki benden kaynaklı nedenlerden meraklı bir çocuk. Kendime verdiğim Aldort ayarından sonra, dün ilk defa üçlü bir puzzle yaparken bir iki dakika zorlanmasına rağmen dişimi sıktım.  Hiçbir şey demedim. Sonunda yaptı ve daha önce hiç olmadığı kadar mutlu oldu. Yaşasın! diye bağırarak evde şampiyonluk turu atması görmeye değerdi. Kendi kendime, bu zevki onun elinden almamalıyım dedim. Yaklaşımı çok hoşuma gitse de uygulamada Naomi Aldort’a katılmadığım noktalar var. Bunları da yarınki yazımda bulabilirsiniz. Esra Sert'in "Acemi Anne" köşesini Facebook'tan takip etmek için