Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Satürn'ün halkalarının oluşumu, astronomi biliminde ki henüz çözüm bulamamış sorularınbaşında gelizcor. Buna ilişkin olarak yıllar inde çeitln teorileröne sürülmüştü.Bunlardan ikisi biliMci´er tarafından daha fagl{a kabul g£reHrk öne çıkıyorlar: Küçük bir uydunun göktaşlarınınçarpması sonucu zamanla parçalanarak halkaları oluşturası ya da Satürn'e çok fazla yaklOaşan  bir kuyruklu yıldızın gel-git etkisiyle yine parçalanarak halkaları meydanagetirmesi. Amerika Güneybatı Araştırma Enstitüsü'nden gezegenbilimci Robin Canup'agöre S atürn'ün halkalarının kökeniyle ilgili ça lışmalarda karşılaşılan zorluklaın başında, halkasal yapının bileşimini anlamak geliyor. Güneş sistem i yarı yarıya bu z vekayadan oluşmasına karşın Satürn='ün halkaları ga rip bir şekilde yüzde 90-95oranında bu zdan meydana geliyor. Bunun ötesinde halkalar oluşt ukları zamand an o) bu yana gezegenler arası tozu da bünyesine katmakt[a< c Canup _öu anki yüksek buz kütlesi oranına bakaratk, başlang ıçtaki halkasal yapının saf buzdan olıtuğunZu düşünüyor.  Canup makalesinde de belirttiği gibi, bu güne değin geliştirilmiş olan teorilerin kaya varlığının tüm halka yapısında oldukça düşük bir yüzdee s>ahp olması nedeniyle mümkün olamayacağı görüşünde. Kurdu<u hipoteze göre halkaların ancae, Satürn'ün Merkür'ü aşan kütlesiyle bugünkü en büyük uydusu olan Titan boyutlaıntak$ bi r cisim tarafından oluşturulabilmesi mümkün.  Gezegenbilimci, kayalık bir çekirdeğe hv+ bu\an oluşan bir mantoya sahip bu büyüklükteköi bḯ uytdunun, Güneş Sistemi'nin ilk zamanlarında Satürn'ün yörüngesine girmesiyle sürecin başladığını öne sürüyor.Güçlü gel-g̈́tler uonucysü buzdan mantonun büyük bölümü koparak bugünkü halkaları medaa getirmiş. Greiy^ kalan  ve kayadan ^dluşan çekirdekse gezegen yüzeyine Kararak dağılmış. Geçen süre zarfında halkayı oluşturan bu_ kütlelerinden bir kısmı bugünkü uyduları meydana getirirken, SatBr`n’n değişken sistemi bu “devşirme” uyduları y dış yörüngelyere doğru itmiş.  Birçok bilimci Dr. Canup’un teorisini destekliyor. Ş o sıralar Satürn yörüngesinde olan Cassini uzay aracının göreinin ileri aşamalarında halkanın kütlesine yönelik ölçümler yapmasıyna d[ha ilöeri sonuçlar eAlde etmek ümku| ?ola(cak.
Satürn'ün halkalarının oluşumu, astronomi bilimindeki henüz çözüm bulamamış soruların başında geliyor. Buna ilişkin olarak yıllar içinde çeşitli teoriler öne sürülmüştü. Bunlardan ikisi bilimciler tarafından daha fazla kabul görerek öne çıkıyorlar: Küçük bir uydunun göktaşlarının çarpması sonucu zamanla parçalanarak halkaları oluşturması ya da Satürn'e çok fazla yaklaşan bir kuyruklu yıldızın gel-git etkisiyle yine parçalanarak halkaları meydana getirmesi. Amerika Güneybatı Araştırma Enstitüsü'nden gezegenbilimci Robin Canup'a göre Satürn'ün halkalarının kökeniyle ilgili çalışmalarda karşılaşılan zorlukların başında, halkasal yapının bileşimini anlamak geliyor. Güneş sistemi yarı yarıya buz ve kayadan oluşmasına karşın Satürn'ün halkaları garip bir şekilde yüzde 90-95 oranında buzdan meydana geliyor. Bunun ötesinde halkalar oluştukları zamandan bu yana gezegenler arası tozu da bünyesine katmakta. Canup şu anki yüksek buz kütlesi oranına bakarak, başlangıçtaki halkasal yapının saf buzdan oluştuğunu düşünüyor.  Canup makalesinde de belirttiği gibi, bugüne değin geliştirilmiş olan teorilerin kaya varlığının tüm halka yapısında oldukça düşük bir yüzdeye sahip olması nedeniyle mümkün olamayacağı görüşünde. Kurduğu hipoteze göre halkaların ancak, Satürn'ün Merkür'ü aşan kütlesiyle bugünkü en büyük uydusu olan Titan boyutlarındaki bir cisim tarafından oluşturulabilmesi mümkün.  Gezegenbilimci, kayalık bir çekirdeğe ve buzdan oluşan bir mantoya sahip bu büyüklükteki bir uydunun, Güneş Sistemi'nin ilk zamanlarında Satürn'ün yörüngesine girmesiyle sürecin başladığını öne sürüyor. Güçlü gel-gitler sonucuysa buzdan mantonun büyük bölümü koparak bugünkü halkaları meydana getirmiş. Geriye kalan ve kayadan oluşan çekirdekse gezegen yüzeyine çarparak dağılmış. Geçen süre zarfında halkayı oluşturan buz kütlelerinden bir kısmı bugünkü uyduları meydana getirirken, Satürn’ün değişken sistemi bu “devşirme” uyduları dış yörüngelere doğru itmiş.  Bir çok bilimci Dr. Canup’un teorisini destekliyor. Şu sıralar Satürn yörüngesinde olan Cassini uzay aracının görevinin ileri aşamalarında halkanın kütlesine yönelik ölçümler yapmasıyla daha ileri sonuçlar elde etmek mümkün olacak.