Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

vKe   yayını ( acdndnan Nihal  Bengisu Karacave Oray ağin'in *a? yazıları: Halk nefesini tutmuş BinalF Yıldırım .krem İmamoğlu yayınını bekliyordu. Didem Arslan Yılmaz’la Habertürk’ün p<R ülke güdemine soktuğu yayınfikri, başka platformda ve başka birmoderatörle hayata geçmi?ş oldu. Günün sonunda 20 yıllık bir aradansonra yapılan b u ilkcanlı açık oturumu kŞzasız belasız y üru tm£: oldukça zordu. İsmail Ku?çükkaya ad ildavranmaya, tarafların hakkını birbirlerine yedirmemeye, sürelere dikkat ^m etmeye, &ki adayın irbirinin sözünü kesm esine kgel olmaya çalıştı. Güzel. AnJchk "Yayın t atvin edici miydi?" sorusunun cevabının maalesef "ayır" şeklinde oldu^̆u da ortada. Neden? Doğası gEe/reğ< "hardtalk" stlinde olması gereken  bir jd münazarada, münazara yok/tu da ondan. Faturayı kendi sabah programını yıllardır rbaşarılı biçimde ya pmaya devam e den  bir gazeteciyr kesmek işin kolay{na kaçmak olur. Ben "O protokol ile ancakbu kadar lur" diyenlerdenim. Protokole sadık alma kEb çabası, haliyle enerjini n düşmesine neden olduy. Kuralları medyanın, gazeteciliğin değil, siyasetin belirlediği b ir düzlemde, bu kadar.   Yayınadair gözlemlerim; notlarım şöyle: * Ortada hem münazara yapmama protokolünebağlanmış ir ot urum vardı hem de her ki aday da sakin kacmak dolayısıyla muhatabın tabanını konsolideetmemek stratejisini benimsemişti. Açık *tuüumun teatral kalması mukadderdi. * Moderatör İsmail Küçẗkkaya da ha yayından g̈nlğer önöe savunma pozisyonuna sokulmaya çalışıldı. Üzerinde kn baskı yayın sırasında hissediliyordu. * rHeI . konunun, her sorununcevabının 3 dk ile sınırlandırılmaı manıksızdı. ykCu kural nedeniyledir ki İmamoğlu’nun Yıldırım’a yönelttiği “Kime ça>(ldılar diyosunuz?” sorusunun cevabı netlesmedi. Oysa YSK s̈recini ve DS "Çaldınız" ithamını adayların nasıl değerlendireceği izleyicinin en çok merak ettiği konuydu. *  Taraflartı "karşılıklı" oturmaları, birbirlerinin gözünu ̈n içine bakabilmelerigerekiyordu ama o,urma düzeni "yanlış"olduğu için, bu ıerçepkleşmedi.  * Her iki tarafa da “2| Haziran’da kaybederseniz e ya}aNaksınıKz? ‘Partim nei uygun görürseonu yapacağım’ dışında, planınızahedefinize dair ne söyleyebilirsiniz?” gibiönemli biz soru yöneltil medi, ki bence bu önemli bireksiklik. Çünkü İsanbull, 23 Haziran’da da sonuç İmamoğlu lehine çıkarsa "Sırada ne var?" sorusunun cevabını B-ami´i olarakmerak ejviyoru. n Taraflara sorulacnak sorulardan en a biri hakkında bi lgi verilmelsydi. O da "mal varlığı" konusu. Taraflar bu sorunun sorulacağını peşinen zaEilip hazırlanarak gelmeliydi. Bu konu "Malvarlığınızı açıklama talebi va\, Pe dersiniz?"  diye geçiştirilecek bV konu değil. Halk artık oÖ verecekleri kişilerinsiyaseti servet e$irnm aracı olarak kullanıp kullanmadıkları konusunda daha hassas. }K Parti tabanı dahil, gün geçtikçe daha fazla yükselen bir şeffaflık aalebi söz konusu. İki tarafdn da anlaşmış gibi "Evet tariP gerekirse açıklarız” deyip m esele !eçi̧tirmelerne izinverilmesi,  yaynı merakla beklerken #malvarlığı hasht agi ya£\an onbinlerce  sosyal medyakullanıcısını görmezden gelmek oldu. *Her iki taraf da çok az yei ş ey söyledi.Genel olark daha önce söylediklerini terar ettiler. * Ordu Valisiüne hakaet  meselesinde İmamoğlu’nun "B a sit dedim" acıklamasıZndaki basitl k ~evı. etti, deşilmedi. Aynı şekilde, İmamoğlu’nun "israf" suçlamalarına & referans  gösterdiği Sayıştay raporunun Binali Yıldırım tarafından u^n okunmadığının ortaya çıkması Yıldırım aleyhine Zjddi %&ir zayıflık görüngüsü oluşturdu. Ama bu o}nu da deşilmedi. * İmamoğlu’na yönelmiş "Pontuscu" ithamı, “İmamoğlu kazanırsa İstanbul Constantinopolis olur" yollu imalar ve munların seçi; sonrası İstanbullunun bütünlüğüne etkisöi konusuna neden gdrilmediğini anlamadım . * İmamoğlu’nun gösterdiği kağıtların mütemadiyen parlamasına mana vremedim. Su!maya çalıştığı yeşil alanlar, rakamlar, veriler zaman zamangümbürtüye gitti. Ancak bu, s£eç£len kağıt tipıine dikkat edilmemesiyle ilgiliydi, yani İmamoğlu’na eksi yazacakbir dur  umoldu. * Yı ldı_rım ulaşım koŞnusu açılınca coştu, rakamlara hakimdi ve İstanbul’u teknoloji şehri yapma ile ilgilivaatlerindeki gerçekçilik duygusunu izleyiciye geçirebildi. Projeleri oln, gerçekçi, olgun, seçilirse rolünü ve Öbaşarsını abartmayacak bir profil çizdi.  İmamoğlu ise programı "muhafzazaaEr izleyiciye" ulaşmak açısındandoğru kullandı. Belediyelerde alkol \u konusuna sıcak bakmadığın a, Beylikdüzü BelediyeBaşkanlığı döneminde hvuzlarda kadın erkek ayrı zaman diliminin kullanıldığına dişZt çekmesi İstanbul’u kazanırsa hayattarzı röva ņi~mine gitmeyeceğini göstermesi bakımında:n başarılı bir stratejiydi;  en  az ından katılımcılardan biri yeni biv sery söylemiş olfdu. Partisiyle çelişme pahasına, CHP’deki bazı belediye başkanlarının "mültecilerle" ilgili çirkin görüşlerini ve tutumlarını j benimsemediğini aa̧ıklamı}̧ Ölma=ö  da iyi bir h*areketti. A yrıca İstanbul Büyükşehir Belediyesi bu!nyesinde İstanbul’daki 500 bin Suriyeli mültec%şnin yerleşimleri, istihdamları ve sorunlarının yönetilmesine yönelik hiçbir çalışma yapılmadığı şeklinde bir iddiası dU oldu ki, doğruysa vahim üir bilgi. Bu onv dm y derinleştirilmesi gereken ̈́ş ama malum "e3 Ek" engeline toslayıp hava da kalan meselel}rode%n oldu. *Küçükkaya, önce Uğur Dündar’a teklif edilmiş ve Uğur Dündar’ı$ bile reddettiği bir pogramı kazası belasız bitirmek zorunda oldugĕu gerçeğiyle yüzyüzeydi. Yine de risk alabilird[ ve kuraHlları esneterek, izleyici için çok önemli olan soru e konuların cevapsız kl̈́masnı önleyebilir, daKh akıcı ve heyecanı korunan bir r= program yapabilirdi ' denilebilir. AKcak  asıl risk alm[yrn adaylardı gibi birgörüntü vard=ı. Protokolde uzlaşan da ai't obdVuklrı partilerdi zaten. Y * Sonuçta, her şeye rağmen bu yayının sadce gerçekleşmiş olması bile, .z demokrasi açısından küçvüI ama umut verici  b i r adımdır. * Ait olduğu partinin teamülünü değiştirme pahasına yayı:n (ğrini kabu edenve gerçekeşmesini sağlayan =m Binali Yıldırım’ı kutlamak gerekir. Binali Yıldırım canlı yayında rakibiyle karçı karsıya kalmaktankaçınan si'yağetçi teamülünü eıktı. Bundan sonra hmmer AK Partili adayen az Binali Yıldırım kadar cesur olmak zorunda. İki adaı d kreş yapacağını anladık. Hele bir ara Binali Yıldırım “Kadınlar da artık evden çıkmak ist iyor”  gibi arkaik bir cümle bilekurdu. Ne yazık ki ikii de muhafazakar*lık arışında birbirini aratmadı. Y ayını baştan sonra öndegötüren, Laz aksanını bastırmaya çalıştıkça aradan z’leri kaçıran Ekrem İmamoğlu’nB dson anda haremlik-selamlı k havuz  ve içkisiz blediye tesisi yapması :n gereksizdi? Üstelik muhalif se çmen “Nihayet zelediy tesileırine içki geliyor” diye sevinirken… Karşı mahalleden oy çalak için .|b mi? İki aday da karşımahalleden oy çlamz bu yayınla. Ekrem İmamoğlu tamamen kendisine zaten oy veren seçmeni hedef aldaı, fsun anda bel ki kararsızl ardan da bbiraz oy toplayabileceğini hesaradı Binali Yıldırım’ın stratejisi ise sandığa gitm eyen AK Partili seoçmnı yönelikti.Sadece onların yenine partiyeoy vermelerini sağlayarak s eçimi kazanabileceğine 'u inanıyor. Fark Sr yayınla kapanır mı? Zor. Zira içinden tek bir manşet ç ıkmayan bir yayın oldu. Adayların cımbızla çekilip slogana dönüştürülecekcümleleri olmadı. O yüzden de oy tercihlerini değiştirmedi. Akılda kalıcı söz olarak “Vakıfların deterjanla yıkanması” tabiri olmaodı Byinali Yıldırım’ın, ama “Gençler Netflix’te film izleyecek” demesi, Netflix’in adını öelaffuz etm esi hoşuma gitti.Binali Yıldırım’a dizi önerebiliş miyim? Tabii üç saatlik yayında modern yaşama dair edilentek kelimenin Netflix olması da ayrı birsorun. Binali Yıldırım’ın gençleri ta;lImagk için artık tedavülden kalkan “kanka” lafını kullanması fuşasal bir eksiklikti; zorlayınca olmuyor. Gş yeriene MB deesic vli\nin sürçerek 10 M|Bla Netflix’tefilm izlemeyi vaat etmesi epey  bir geŞik malzemesi olacak. “Moderasyonumu nasıl buldufuz” sorusuyla son dakikada gülümseten İsmail Küçükkaya mükemmel yönetti. İşte JŞ kadar da zor değilmiş, .bu kutuplaşma ortamında #ld b öyle ubir prograĞmı  yapmak mümkünmüş. Yer yer tarafsız ve eşit görünmek için fazla uğraştı bile denebilir hatta. Bizim izleyicinin anlışık olmadığı bir formattı bu program. Karşılıklı kavga, Doğu Pe(inçek-Ert´bğrul Kürkçü atışması bekleyenlerin hevesleri kursaklar ında kaldı. Sıkıcı bir yayındı doğrusu. İzleyici  kadar adaylar d a bu sformata alışkın değil belliki, Ş kurallar konusunda biraz afflladılar\. Binali Yıldırım iki kere FETÖ iması yaptı Ekrem İmamoğlu’nakarşı, endisinkn FETÖ’yle ilişdkisi sorulduğunda is “Yok” dedi. “Yok”tan çok daha ikna vetatmin edici bir yanıt verebilmeliydi. “Kandırılmışız” demek bile“Yok” cevabıtdan R iyiydi. Eğer illabir galip seçeceksek Ekrem İmamoğlu derim. Özellikle parıldadığı için değil,ama Binali Yıldırım ne olursa olsun yorgun, yaşı geçmiş görünüyordu. İmamoğlu adeta 1994yılındaki bir Rec̈́p Tayyip Erdoğan gibi. Atak,ellerini Cynatark konuşuyor, heyecanlı. Karşısındaki <v{ Binali Yıldırımise “eski CHP” algısına yguö biı/r aday, bir Nurettin Sözen gibiyd i. Söylediği sözler iyi, vaatleri güzel olsa da genç ve hevesli bir  adayın karşısında tartışmanın doğal dezavantajından kurtulamadı. Yayınv Binali Yıldırım sinirli başladı, Ekrem İmamoğlu da fazla heyecanlı. Yıldırım kendisine soru sorulmasda<n hoşlanmıyor, sorgulanmaya U alışık değilmiş gibi bir izlenim verdi başlarda. Sonradan danışmanları uyardı diye tahmin ediyorum, yüzüne {bi gülümseme geldi. Süre uzayınca bü iki r aday da rahatladı.  “Süremi çalın, sözümü kestin” gibi atışmalar bir Z}a o kadar çoğaldı kikendileri de i/şi espriye vur`ı. İşte o zaman da yayının  en keyifli dakikaları yaşandı. :Mü “10 saniye daha istiyorum” diyen İmamoğlu’na “Beş saniy de benden” diyen Yıldırım’ın bpöy~e karşılıklı cilveleşmeleri sahalarda görmek istediğimiz hareketlerdi. Son bölümde iki aday da rahatlayınca espriler yayını keyifli küldıy Kutuplaşmadan şikayetçiydi Uğur Dündar yayını reddederken, bu yayın kutuplaşmanın kırılabileceğini göster di.
ve   yayının ardından Nihal Bengisu Karaca ve Oray Eğin'in yazıları: Halk nefesini tutmuş Binali Yıldırım-Ekrem İmamoğlu yayınını bekliyordu. Didem Arslan Yılmaz’la Habertürk’ün ülke gündemine soktuğu yayın fikri, başka platformda ve başka bir moderatörle hayata geçmiş oldu. Günün sonunda 20 yıllık bir aradan sonra yapılan bu ilk canlı açık oturumu kazasız belasız yürütmek oldukça zordu. İsmail Küçükkaya adil davranmaya, tarafların hakkını birbirlerine yedirmemeye, sürelere dikkat etmeye, iki adayın birbirinin sözünü kesmesine engel olmaya çalıştı. Güzel. Ancak "Yayın tatmin edici miydi?" sorusunun cevabının maalesef "Hayır" şeklinde olduğu da ortada. Neden? Doğası gereği "hardtalk" stilinde olması gereken bir münazarada, münazara yoktu da ondan. Faturayı kendi sabah programını yıllardır başarılı biçimde yapmaya devam eden bir gazeteciye kesmek işin kolayına kaçmak olur. Ben "O protokol ile ancak bu kadar olur" diyenlerdenim. Protokole sadık kalma çabası, haliyle enerjinin düşmesine neden oldu. Kuralları medyanın, gazeteciliğin değil, siyasetin belirlediği bir düzlemde, bu kadar.   Yayına dair gözlemlerim; notlarım şöyle: * Ortada hem münazara yapmama protokolüne bağlanmış bir oturum vardı hem de her iki aday da sakin kalmak; dolayısıyla muhatabın tabanını konsolide etmemek stratejisini benimsemişti. Açık oturumun teatral kalması mukadderdi. * Moderatör İsmail Küçükkaya daha yayından günler önce savunma pozisyonuna sokulmaya çalışıldı. Üzerindeki baskı yayın sırasında hissediliyordu. * Her konunun, her sorunun cevabının 3 dk ile sınırlandırılması mantıksızdı. Bu kural nedeniyledir ki İmamoğlu’nun Yıldırım’a yönelttiği “Kime çaldılar diyorsunuz?” sorusunun cevabı netleşmedi. Oysa YSK sürecini ve "Çaldınız" ithamını adayların nasıl değerlendireceği izleyicinin en çok merak ettiği konuydu. * Tarafların "karşılıklı" oturmaları, birbirlerinin gözünün içine bakabilmeleri gerekiyordu ama oturma düzeni "yanlış" olduğu için, bu gerçekleşmedi. * Her iki tarafa da “23 Haziran’da kaybederseniz ne yapacaksınız? ‘Partim neyi uygun görürse onu yapacağım’ dışında, planınıza hedefinize dair ne söyleyebilirsiniz?” gibi önemli bir soru yöneltilmedi, ki bence bu önemli bir eksiklik. Çünkü İstanbullu, 23 Haziran’da da sonuç İmamoğlu lehine çıkarsa "Sırada ne var?" sorusunun cevabını samimi olarak merak ediyor. * Taraflara sorulacak sorulardan en az biri hakkında bilgi verilmeliydi. O da "mal varlığı" konusu. Taraflar bu sorunun sorulacağını peşinen bilip hazırlanarak gelmeliydi. Bu konu "Malvarlığınızı açıklama talebi var, ne dersiniz?" diye geçiştirilecek bir konu değil. Halk artık oy verecekleri kişilerin siyaseti servet edinme aracı olarak kullanıp kullanmadıkları konusunda daha hassas. AK Parti tabanı dahil, gün geçtikçe daha fazla yükselen bir şeffaflık talebi söz konusu. İki tarafın da anlaşmış gibi "Evet tabii gerekirse açıklarız” deyip mesele geçiştirmelerine izin verilmesi, yayını merakla beklerken #malvarlığı hashtagi yapan onbinlerce sosyal medya kullanıcısını görmezden gelmek oldu. * Her iki taraf da çok az yeni şey söyledi. Genel olarak daha önce söylediklerini tekrar ettiler. * Ordu Valisi'ne hakaret meselesinde İmamoğlu’nun "Basit dedim" açıklamasındaki basitlik devam etti, deşilmedi. Aynı şekilde, İmamoğlu’nun "israf" suçlamalarına referans gösterdiği Sayıştay raporunun Binali Yıldırım tarafından okunmadığının ortaya çıkması Yıldırım aleyhine ciddi bir zayıflık görüngüsü oluşturdu. Ama bu konu da deşilmedi. * İmamoğlu’na yönelmiş "Pontuscu" ithamı, “İmamoğlu kazanırsa İstanbul Constantinopolis olur" yollu imalar ve bunların seçim sonrası İstanbullunun bütünlüğüne etkisi konusuna neden girilmediğini anlamadım. * İmamoğlu’nun gösterdiği kağıtların mütemadiyen parlamasına mana veremedim. Sunmaya çalıştığı yeşil alanlar, rakamlar, veriler zaman zaman gümbürtüye gitti. Ancak bu, seçilen kağıt tipine dikkat edilmemesiyle ilgiliydi, yani İmamoğlu’na eksi yazacak bir durum oldu. * Yıldırım ulaşım konusu açılınca coştu, rakamlara hakimdi ve İstanbul’u teknoloji şehri yapma ile ilgili vaatlerindeki gerçekçilik duygusunu izleyiciye geçirebildi. Projeleri olan, gerçekçi, olgun, seçilirse rolünü ve başarısını abartmayacak bir profil çizdi. * İmamoğlu ise programı "muhafazakar izleyiciye" ulaşmak açısından doğru kullandı. Belediyelerde alkol konusuna sıcak bakmadığına, Beylikdüzü Belediye Başkanlığı döneminde havuzlarda kadın erkek ayrı zaman diliminin kullanıldığına dikkat çekmesi İstanbul’u kazanırsa hayat tarzı rövanşizmine gitmeyeceğini göstermesi bakımından başarılı bir stratejiydi; en azından katılımcılardan biri yeni bir şey söylemiş oldu. Partisiyle çelişme pahasına, CHP’deki bazı belediye başkanlarının "mültecilerle" ilgili çirkin görüşlerini ve tutumlarını benimsemediğini açıklamış olması da iyi bir hareketti. Ayrıca İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde İstanbul’daki 500 bin Suriyeli mültecinin yerleşimleri, istihdamları ve sorunlarının yönetilmesine yönelik hiçbir çalışma yapılmadığı şeklinde bir iddiası da oldu ki, doğruysa vahim bir bilgi. Bu konu da derinleştirilmesi gereken ama malum "3 dk" engeline toslayıp havada kalan meselelerden oldu. * Küçükkaya, önce Uğur Dündar’a teklif edilmiş ve Uğur Dündar’ın bile reddettiği bir programı kazasız belasız bitirmek zorunda olduğu gerçeğiyle yüzyüzeydi. Yine de risk alabilirdi ve kuralları esneterek, izleyici için çok önemli olan soru ve konuların cevapsız kalmasını önleyebilir, daha akıcı ve heyecanı korunan bir program yapabilirdi denilebilir. Ancak asıl risk almayan adaylardı gibi bir görüntü vardı. Protokolde uzlaşan da ait oldukları partilerdi zaten. * Sonuçta, her şeye rağmen bu yayının sadece gerçekleşmiş olması bile, demokrasi açısından küçük ama umut verici bir adımdır. * Ait olduğu partinin teamülünü değiştirme pahasına yayın fikrini kabul eden ve gerçekleşmesini sağlayan Binali Yıldırım’ı kutlamak gerekir. Binali Yıldırım canlı yayında rakibiyle karşı karşıya kalmaktan kaçınan siyasetçi teamülünü yıktı. Bundan sonra her AK Partili aday en az Binali Yıldırım kadar cesur olmak zorunda. İki adayın da kreş yapacağını anladık. Hele bir ara Binali Yıldırım “Kadınlar da artık evden çıkmak istiyor” gibi arkaik bir cümle bile kurdu. Ne yazık ki ikisi de muhafazakarlık yarışında birbirini aratmadı. Yayını baştan sonra önde götüren, Laz aksanını bastırmaya çalıştıkça aradan z’leri kaçıran Ekrem İmamoğlu’nun son anda haremlik-selamlık havuz ve içkisiz belediye tesisi yapması ne gereksizdi? Üstelik muhalif seçmen “Nihayet belediye tesislerine içki geliyor” diye sevinirken… Karşı mahalleden oy çalmak için mi? İki aday da karşı mahalleden oy çalamaz bu yayınla. Ekrem İmamoğlu tamamen kendisine zaten oy veren seçmeni hedef aldı, son anda belki kararsızlardan da biraz oy toplayabileceğini hesapladı. Binali Yıldırım’ın stratejisi ise sandığa gitmeyen AK Partili seçmene yönelikti. Sadece onların yeninden partiye oy vermelerini sağlayarak seçimi kazanabileceğine inanıyor. Fark bu yayınla kapanır mı? Zor. Zira içinden tek bir manşet çıkmayan bir yayın oldu. Adayların cımbızla çekilip slogana dönüştürülecek cümleleri olmadı. O yüzden de oy tercihlerini değiştirmedi. Akılda kalıcı söz olarak “Vakıfların deterjanla yıkanması” tabiri olmadı Binali Yıldırım’ın, ama “Gençler Netflix’te film izleyecek” demesi, Netflix’in adını telaffuz etmesi hoşuma gitti. Binali Yıldırım’a dizi önerebilir miyim? Tabii üç saatlik yayında modern yaşama dair edilen tek kelimenin Netflix olması da ayrı bir sorun. Binali Yıldırım’ın gençleri tavlamak için artık tedavülden kalkan “kanka” lafını kullanması kuşaksal bir eksiklikti; zorlayınca olmuyor. GB yerine MB demesi, dilinin sürçerek 10 MB’la Netflix’te film izlemeyi vaat etmesi epey bir geyik malzemesi olacak. “Moderasyonumu nasıl buldunuz” sorusuyla son dakikada gülümseten İsmail Küçükkaya mükemmel yönetti. İşte o kadar da zor değilmiş, bu kutuplaşma ortamında da böyle bir programı yapmak mümkünmüş. Yer yer tarafsız ve eşit görünmek için fazla uğraştı bile denebilir hatta. Bizim izleyicinin alışık olmadığı bir formattı bu program. Karşılıklı kavga, Doğu Perinçek-Ertuğrul Kürkçü atışması bekleyenlerin hevesleri kursaklarında kaldı. Sıkıcı bir yayındı doğrusu. İzleyici kadar adaylar da bu formata alışkın değil belli ki, kurallar konusunda biraz afalladılar. Binali Yıldırım iki kere FETÖ iması yaptı Ekrem İmamoğlu’na karşı, kendisinin FETÖ’yle ilişkisi sorulduğunda ise “Yok” dedi. “Yok”tan çok daha ikna ve tatmin edici bir yanıt verebilmeliydi. “Kandırılmışız” demek bile “Yok” cevabından iyiydi. Eğer illa bir galip seçeceksek Ekrem İmamoğlu derim. Özellikle parıldadığı için değil, ama Binali Yıldırım ne olursa olsun yorgun, yaşı geçmiş görünüyordu. İmamoğlu adeta 1994 yılındaki bir Recep Tayyip Erdoğan gibi. Atak, ellerini oynatarak konuşuyor, heyecanlı. Karşısındaki Binali Yıldırım ise “eski CHP” algısına uygun bir aday, bir Nurettin Sözen gibiydi. Söylediği sözler iyi, vaatleri güzel olsa da genç ve hevesli bir adayın karşısında tartışmanın doğal dezavantajından kurtulamadı. Yayına Binali Yıldırım sinirli başladı, Ekrem İmamoğlu da fazla heyecanlı. Yıldırım kendisine soru sorulmasından hoşlanmıyor, sorgulanmaya alışık değilmiş gibi bir izlenim verdi başlarda. Sonradan danışmanları uyardı diye tahmin ediyorum, yüzüne bir gülümseme geldi. Süre uzayınca iki aday da rahatladı. “Süremi çaldın, sözümü kestin” gibi atışmalar bir ara o kadar çoğaldı ki kendileri de işi espriye vurdu. İşte o zaman da yayının en keyifli dakikaları yaşandı. “10 saniye daha istiyorum” diyen İmamoğlu’na “Beş saniye de benden” diyen Yıldırım’ın böyle karşılıklı cilveleşmeleri sahalarda görmek istediğimiz hareketlerdi. Son bölümde iki aday da rahatlayınca espriler yayını keyifli kıldı. Kutuplaşmadan şikayetçiydi Uğur Dündar yayını reddederken, bu yayın kutuplaşmanın kırılabileceğini gösterdi.