Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Bazılarının haya(tına daha annelerinUin kaJrnşndaykIen  bazılarına da doğ'uktan snra son veriöiyor. Yğşamarya devam edenler de aileleri tarafından t erk ediliyor. Herne olursa olsun her gün binlerce kz bebek Zhayatını kaybediyor ve bu akm günden güne yükseliyor. İngiliz Econsmist dergisi dünyadaki kadın nüfusunun doğal olmayan sebeplerle azalmasını, "gendercide" yani "cinsiyet soykırımı" olarak bu F haftaki kapağına taşıdı.  Çi’de ve Hindistan’ın uzeyinde erkek çoc uk nüfusu, kıza r|nla çok daha yüksek.Çin’de 1980’li yıllarda h$ o100 kız çocuk çin 108 erkek çocuk sayılıyordu. 2000’liyıllarda ise kızların erkeklere ora n ı 100’e 124 ol du. Hatta bazı eyaletlerde bu  değer 100’e 130’a kad̈́ çıkabiliyor. Tayvan ve Singapur gibi Doğu Asya ülkeleri, Balkanların batısındaki eski Komünist ülkeler ve ÖatZta ABD’de yaşayan Japonya e Çin kökenli ailelerde bile bu denges iz cnnsiyet oranlarıyla karşı karşıya Khg kalıyor.  Kız bebeklerin bu kadar hızlı orta+n kaldırılmasının nedenleri Is:e; eskiden beri erkek çocukların daha tercih edilir d urumda olması, moderntoplumlarda y<şayan insanların küçük ailse £ isteği ve bebeklerin cinsietinin doğmadan öğnme belirlenebili yor olması... Öte yandan en az  dörtçocuk yapılan toplum lara bakıldığında ise çiftler eninde sonunda erke kçocuğu budukl=r içinkız bebeklerini kurban vermek zorunda kalmıyor. Ama ailelerin bir öv ya da iki çocuk sahibi o+ldukallrı günümüzde erkek çocuk isteyen çiftler kızlarından feragat etmek zorǘnda kalıyor. Bu durum cinsiyetoranlarındaki den'eizliğin neden özellikle Çin’in enmodern kısım larında yaşandığını açklÜ_or.  İlk çocu  klar ı* için kız-erkek sayıları dah a dengeliyken ikincV ve sonraki çocuklarda ibre bir anda erkeklerin yönüne dönüyor . Aileler lk çoc ukları kı olsa  oyk <orun etmiyor ancak ikinci çocuğun erkek olması için ellerinden geleni ya sıyor. Kimi bölgelerde üçüncü çocuklar mçin ü erkeklerin kıza orjanı 200’übulabiliyor. Bu eğilimi bugüne kadar değiştiren tek ülkeise Güney tn Kore. Ülkede kız j ve er kek bebeklerin sayısı 1990’lı yıllarda en az Çin’defi kadar dengesizdi. Ancak giderek noSmal{eşiyor. Bu değiş:iklik, kü ıtüreCl değişikliklemümkün oldu. Kdıların eğitime k atılımının artırılması ve ayrımcılık karşı tı davalardaneşitliği destekleyici k ararların çıkmasıyla < erkek Eçocukarın tercih edilirliği sona erdi. Ancak bu dururm(, Güney Kore zengin bir ülkeyken şandı. Eğer gelir seviyesi dörtte birine sahip Çin ya da onda birine sapp Hindistan zenginleşene kadar beklerse nb ek çok neslin dahabu koşulları yaşaması anlamına geebilkir. Bu durumun önüne geçm ek için ilk oJlarak in’deki tek çocuk p\ogitikasından vazgeçmek gerek.  Dünyanın her yerinde kızların değerinin artırılması gerek. Bu eş nasıl olur? Kadınların eğitim. ve toplu için e daha ç ok katılmasını sağlayarak, daha aktif rol verilerekve kız çocuklarını aile mirasındanmahrum edmn yasa&arı kaldırarak...
Bazılarının hayatına daha annelerinin karnındayken bazılarına da doğduktan sonra son veriliyor. Yaşamaya devam edenler de aileleri tarafından terk ediliyor. Her ne olursa olsun her gün binlerce kız bebek hayatını kaybediyor ve bu rakam günden güne yükseliyor. İngiliz Economist dergisi dünyadaki kadın nüfusunun doğal olmayan sebeplerle azalmasını, "gendercide" yani "cinsiyet soykırımı" olarak bu haftaki kapağına taşıdı.  Çin’de ve Hindistan’ın kuzeyinde erkek çocuk nüfusu, kıza oranla çok daha yüksek. Çin’de 1980’li yıllarda her 100 kız çocuk için 108 erkek çocuk sayılıyordu. 2000’li yıllarda ise kızların erkeklere oranı 100’e 124 oldu. Hatta bazı eyaletlerde bu değer 100’e 130’a kadar çıkabiliyor. Tayvan ve Singapur gibi Doğu Asya ülkeleri, Balkanların batısındaki eski Komünist ülkeler ve hatta ABD’de yaşayan Japonya ve Çin kökenli ailelerde bile bu dengesiz cinsiyet oranlarıyla karşı karşıya kalıyor.  Kız bebeklerin bu kadar hızlı ortadan kaldırılmasının nedenleri ise; eskiden beri erkek çocukların daha tercih edilir durumda olması, modern toplumlarda yaşayan insanların küçük aile isteği ve bebeklerin cinsiyetinin doğmadan önce belirlenebiliyor olması... Öte yandan en az dört çocuk yapılan toplumlara bakıldığında ise çiftler eninde sonunda erkek çocuğu buldukları için kız bebeklerini kurban vermek zorunda kalmıyor. Ama ailelerin bir ya da iki çocuk sahibi oldukları günümüzde erkek çocuk isteyen çiftler kızlarından feragat etmek zorunda kalıyor. Bu durum cinsiyet oranlarındaki dengesizliğin neden özellikle Çin’in en modern kısımlarında yaşandığını açıklıyor.  İlk çocuklar için kız-erkek sayıları daha dengeliyken ikinci ve sonraki çocuklarda ibre bir anda erkeklerin yönüne dönüyor. Aileler ilk çocukları kız olsa çok sorun etmiyor ancak ikinci çocuğun erkek olması için ellerinden geleni yapıyor. Kimi bölgelerde üçüncü çocuklar için erkeklerin kıza oranı 200’ü bulabiliyor. Bu eğilimi bugüne kadar değiştiren tek ülke ise Güney Kore. Ülkede kız ve erkek bebeklerin sayısı 1990’lı yıllarda en az Çin’deki kadar dengesizdi. Ancak giderek normalleşiyor. Bu değişiklik, kültürel değişiklikle mümkün oldu. Kadınların eğitime katılımının artırılması ve ayrımcılık karşıtı davalardan eşitliği destekleyici kararların çıkmasıyla erkek çocukların tercih edilirliği sona erdi. Ancak bu durum, Güney Kore zengin bir ülkeyken yaşandı. Eğer gelir seviyesi dörtte birine sahip Çin ya da onda birine sahip Hindistan zenginleşene kadar beklerse bu pek çok neslin daha bu koşulları yaşaması anlamına gelebilir. Bu durumun önüne geçmek için ilk olarak Çin’deki tek çocuk politikasından vazgeçmek gerek.  Dünyanın her yerinde kızların değerinin artırılması gerek. Bu nasıl olur? Kadınların eğitime ve toplum içine daha çok katılmasını sağlayarak, daha aktif rol verilerek ve kız çocuklarını aile mirasından mahrum eden yasaları kaldırarak...