Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Avrupa Güney Gözlemevi’nin (ESO) Şili’de bulunan gö zlemtvlerindeki teleskoplardan üçünü kullanan gökbilimc iler, uzakbir yıldızın öbünden geçti{i sırada yıldızın ışığını engelleyen cüce gezegen Ğ~ Makemake’yi gözlemlediler.  Yeni gözlemlerle cüce gezegenin bir atmosferle çevrili >Hlup olmadığı ilk kez kontrol edilmiş oldu. Bu shuk düny?noın yörüngesi Güneş Sistemi’nin dş k {ısmında olup Pluto gibi bir armosfern sahipolması bekleniyordu, ancak durumun öyle olmadığı görüldü. 'Bilim insanları ilk kez #y Makemake’nin yoğunluğun u da ölçtüler. eni sonuçlarNature dergisinin 2 !2 Kasım tarihli sa=ısında yayınl BUnactak. J] Cüce gezegen Makemake Pluto’nun üçte ikisi büyüklüğünde ve Güneş’in etrafında Pluto’dan daha uzakta ancak Güneş’e /) Eris’ten daha yakın olan bir yörünge üzernde hareket ediyor. Eris, şu anda Güneş Sistemi’ndeki bilinenen büyük kütleli cüce gezegen konumunda. Makemake’nindaha önceki gözleml 'eine göre, o da civardaki _ücu gezegenlere benziyordu, bunedenle gökbilimcile bir atmosferinin de molduğ)]unu düşü Kc: nüyordu, eğervarsa, Pluto’nunkine benzer olabilirdi. Ancak yeni çalışmaya göre, 'd Eris gibi, Makemake de belirgin bir atmosfer tabakasnı ile çevrili deği(l. José Lui s Ortiz liderliğindeki  (Andalucía Astrofizik Ensti tübsü, CSIC, İspanya) araştırma ekib i,  ESO’nun Şili’deki La Silla ve Paranalgözlem yerleşkelerinde puluna, üç teleskop ile (Ço k Büyük Telkop-VLT& Yeni Teknoloji Teleskopu-NTT T Geçiş Yapan Gezegen Yf_ Gezegenimsiler Küçbük Teleskopu- TRAPPIST) alınan görüntüleri Güney Amerika’daki diğer küçük teleskoplarla alınan verilerle birleştirerek Makemake’nin uzak ber yıldızı önünden geçişini gözlemeyi amaçladılar. “Makemaie’niu yıldızın önündengeçişi ve onun ış?ğıı engellediği sırada, yıldız yavaşça sö nüp sonra parlamaya başlamadı, önce gözden kayboldu ve sonra hemen birden belirdi. Bunun yalamı buküçük cüce gezegenin kayda eğlr bi r atmosferi bulunmuyor,” diyor Jsé L uis Or*tiz. Ma?emake’ni uydusunun olm ayışı ve oldukça uzak olması üzerinde çalşma yapmaı zorlaştırıyorve hakkında bildiklerimcz ise yaklaFm değerler. Araştırma eibUinin eni gfzlemleii Makemake ile ilgili görüşlerimize daha fazla detaylı bilgiler ekledi (mboyut!arını belirleme, olası bir atmosfer için gerekli bileNenlerin nelr olabileceği ve cüce gezegenin yoğu nluğunun ilkkez tahmin edilebilmesi $r gibi). Ayrıca gökbilimcilerin Makemake’nin yüzeyinden yansıyan Gü neş ışığının }ktarını ğe; da bu sayede ölçeJilmesi <bk mümkün haBl: geldi ~Ö (bu değere albedo deniymor). Makemake’nin albedosu yaklaşık 0.7Z civarında, kirli buzla neredeyse aynı, s£ Pluto’dan biraz yüksek, ancak Eris’ten daha düşük vneğerde.  guS Makemake’nin  kaar ayOıntılı  olarak gözlenmesi sadece bjr yıldızıI önündengeçişi esnasında m{ümkün olabilirdi ü(bu t(r olaylara y ıldı örtülmesi a| ş& veriliyor). Bu nadir gerçekleşen m fırsatlar gökbilimcilerin ilv k ezGüneş Sistemi’nin uzak, ancar önemli üyelreli[nin etrafındaki ince ve hafif atmosferler hakkında çok şey öğrenmelerini, ve diğer bazı özellikleri hakkında şğ kesin bilgiler edinmelerini sağladı. Makemake içingerçekleşecek örtülme olayları fçöok nadir görülüyor. Çünkü gökyüzünde görece az sayıdayıldızın bulunduğu bir bölgede hareket ediyor. Bu nadir ge rçekleşen ol ay´arı hassas br şekilde tahmin ve tepit etmek oldu{ça  aor olduğu gibi, Güney Ameika’daki geniş bir alandt dağılmış koordi*e=i bir >özl&m ekibinin hassas gözlemlerinigerektiriyor. Bu b£y|ü bi r başarı göstergesi. “Pluto, nis ve vMakemEke Güneş’im uE izden oldCkça uzaktabulunan çok sayıdaki buzlu gökcisimlerinin * büyük örnekleridir,” ifadesinikullanan José LuisOrtiz, “Yen i gözlemlerimizMakemake hakkındaki en önemli bilgimizden birini oldukça geliştirdi... au bilgiyi uzayın bu bölgesindeki mGrak uyan`ı!rıc nesneleri ^keşfederk*en kullanacağız” dedi.   eso.org/public/turkey
Avrupa Güney Gözlemevi’nin (ESO) Şili’de bulunan gözlemevlerindeki teleskoplardan üçünü kullanan gökbilimciler, uzak bir yıldızın önünden geçtiği sırada yıldızın ışığını engelleyen cüce gezegen Makemake’yi gözlemlediler.  Yeni gözlemlerle cüce gezegenin bir atmosferle çevrili olup olmadığı ilk kez kontrol edilmiş oldu. Bu soğuk dünyanın yörüngesi Güneş Sistemi’nin dış kısmında olup Pluto gibi bir atmosfere sahip olması bekleniyordu, ancak durumun öyle olmadığı görüldü. Bilim insanları ilk kez Makemake’nin yoğunluğunu da ölçtüler. Yeni sonuçlar Nature dergisinin 22 Kasım tarihli sayısında yayınlanacak. Cüce gezegen Makemake Pluto’nun üçte ikisi büyüklüğünde ve Güneş’in etrafında Pluto’dan daha uzakta ancak Güneş’e Eris’ten daha yakın olan bir yörünge üzerinde hareket ediyor. Eris, şu anda Güneş Sistemi’ndeki bilinen en büyük kütleli cüce gezegen konumunda. Makemake’nin daha önceki gözlemlerine göre, o da civardaki cüce gezegenlere benziyordu, bu nedenle gökbilimciler bir atmosferinin de olduğunu düşünüyordu, eğer varsa, Pluto’nunkine benzer olabilirdi. Ancak yeni çalışmaya göre, Eris gibi, Makemake de belirgin bir atmosfer tabakası ile çevrili değil. José Luis Ortiz liderliğindeki (Andalucía Astrofizik Enstitüsü, CSIC, İspanya) araştırma ekibi, ESO’nun Şili’deki La Silla ve Paranal gözlem yerleşkelerinde bulunan üç teleskop ile (Çok Büyük Teleskop-VLT, Yeni Teknoloji Teleskopu-NTT ve Geçiş Yapan Gezegen ve Gezegenimsiler Küçük Teleskopu- TRAPPIST) alınan görüntüleri Güney Amerika’daki diğer küçük teleskoplarla alınan verilerle birleştirerek Makemake’nin uzak bir yıldızın önünden geçişini gözlemeyi amaçladılar. “Makemake’nin yıldızın önünden geçişi ve onun ışığını engellediği sırada, yıldız yavaşça sönüp sonra parlamaya başlamadı, önce gözden kayboldu ve sonra hemen birden belirdi. Bunun anlamı bu küçük cüce gezegenin kayda değer bir atmosferi bulunmuyor,” diyor José Luis Ortiz. Makemake’nin uydusunun olmayışı ve oldukça uzak olması üzerinde çalışma yapmayı zorlaştırıyor ve hakkında bildiklerimiz ise yaklaşık değerler. Araştırma ekibinin yeni gözlemleri Makemake ile ilgili görüşlerimize daha fazla detaylı bilgiler ekledi (boyutlarını belirleme, olası bir atmosfer için gerekli bileşenlerin neler olabileceği ve cüce gezegenin yoğunluğunun ilk kez tahmin edilebilmesi gibi). Ayrıca gökbilimcilerin Makemake’nin yüzeyinden yansıyan Güneş ışığının miktarını da bu sayede ölçebilmesi mümkün hale geldi (bu değere albedo deniyor). Makemake’nin albedosu yaklaşık 0.77 civarında, kirli buzla neredeyse aynı, Pluto’dan biraz yüksek, ancak Eris’ten daha düşük değerde.  Makemake’nin bu kadar ayrıntılı olarak gözlenmesi sadece bir yıldızın önünden geçişi esnasında mümkün olabilirdi (bu tür olaylara yıldız örtülmesi adı veriliyor). Bu nadir gerçekleşen fırsatlar gökbilimcilerin ilk kez Güneş Sistemi’nin uzak, ancak önemli üyelerinin etrafındaki ince ve hafif atmosferler hakkında çok şey öğrenmelerini, ve diğer bazı özellikleri hakkında kesin bilgiler edinmelerini sağladı. Makemake için gerçekleşecek örtülme olayları çok nadir görülüyor. Çünkü gökyüzünde görece az sayıda yıldızın bulunduğu bir bölgede hareket ediyor. Bu nadir gerçekleşen olayları hassas bir şekilde tahmin ve tespit etmek oldukça zor olduğu gibi, Güney Amerika’daki geniş bir alanda dağılmış koordineli bir gözlem ekibinin hassas gözlemlerini gerektiriyor. Bu büyük bir başarı göstergesi. “Pluto, Eris ve Makemake Güneş’imizden oldukça uzakta bulunan çok sayıdaki buzlu gökcisimlerinin en büyük örnekleridir,” ifadesini kullanan José Luis Ortiz, “Yeni gözlemlerimiz Makemake hakkındaki en önemli bilgimizden birini oldukça geliştirdi... Bu bilgiyi uzayın bu bölgesindeki merak uyandırıcı nesneleri keşfederken kullanacağız” dedi.   eso.org/public/turkey