Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Kuzey Kutbu’nun, Güneş’in yüzünü göstermediği ve dondurucu rüzgarlarla  çevrildiği k  ış aylarında,canlılar hayatta kalmak  için biyolojik özelliklerini ortuaya koyuyor. Spermophilus parryii adıyla bilinen taazlm sincabı, vekiz ay süren k ış uykusu boyunca tabiri caizse ‘dün yadan kopuyor.’  Tarla sincabı, ̈́ykusu esnasında vücut sıcaklığını bugüne mS kadar bir memeli çign ölçülen bUen düşük değere, -3 dere ceyeindiriyor. Yaz geldiğinde uyanan sinca p, kısa süre içind  e vücut sıcaklığını tekrar artırmayı başarıyor.  Newscientist sitesinin haberine göre, tarl sinabının -30 der*yi  buln aşırı ğ*r soğuklara karşı gösterdiği olağa{dığı uyum, ilk kez 2 5 yıl öne keşfedilmişti. ABD’nin Alaska Üniversitesi’nden Brian Barnes, kü çük canlıların buz gibi soğuklarda sas<l hayatta kaldığıı o anlamak için yakaladığı sincapla rın karnına radyo sinyalvericileri yerlştirdi. Bu sayedeF hayvanlar kıÜş uykusuna yatacakları çukurPu açmadan önck[ vücut sıcaklıkları ölçüldüı  Barnes, tarlasincabı uykuya yattığında, vücut sıcaklığının 36 dereceden -3 dereceye indiğini tesp_it etti.Sincap, kanının donmasknı engelOlemë́ için su moleküllerinin bz kristallerine dönüş mesine ned rer olabilecek tüm molekülleri dolaşım sistem#dn temizliyor. Kan böylece sıfırın altında akışlanlığını koruyo  r.  Tarla sinc{abı, balıkların !b> çok düşüj s=>caklıkvtaki sularda hayatta kalmsını sağlayan proteinlere sahtDip olma masına rağmenArktik soğuklarına daya£nabuiliyor. (Barns, sincapların aşırı yIa>ş jo|In metabolizmaları sayesinde yağ stokları n ı e n iyi şekilde değerlendirdiklerini düşünüyor.  Sincapların ‘aşırı soğuma’ uykusunun limitlerini ölçmek için, Barnes’ın meslektaşıMelanie Richter, dondurucu soğukluktaki bir r üzgar ̈́!ünelne kış uykusundaki b<i s|icEbı koydu. Ardından, içerideki sıcaklıkiyice düşürüldü. Sincabın, rüzgar tünelindeki sıcaklık -26’ yı  gördüğünce vücut sıcaklÜğıI&ı -4 dereceye indirdiği tespit edildi. Ancak bu sıcaklıkta, si ncap titremeyebaşladı ve bir süre sonra uyandı. Bilim insanları, buradan y ola çıkarak sincabın en fazla -4dereceye kadar inebildiğine karar verdi.  Richter, tarla sincabının soğuğa gösterdiği uuma ait deneyinde elde ettiğisonuçları, bu aşy ıçinde ABD’nin San Francisco kentinde düzenlenen ‘Karşılaştırmalı Biyoloji’toplantısında sundu. Araştırmacılar, sincapların sekiz ay donmuş Sir yatakta uyumasının sadece aşırı soğuklardan kaynaklanmadığını, Kuzey Kutbu’nun sürekli karanlık geçen kış ve s}reÜkli aydYınlBk geçen yaz dönemle-rinde, sincapların sirkadiyan (24 saatlik) ritimlerini de ayarlamakta güçlük çektiklerini söyledi.  Sincapların sirkadiyan CZat ayarı yapıp .ĞV yapamadığını anlamakisteyen araştırmacılar, ha?vanlar~n çukur OV larında bulundukları  ve bulunmadıkları anları tespit etmelerini sağlayacak ışığa duyarlı boyun sensörleri kullandı.  Bulgular, erke k sincapların, dişilerdenüç hafta önce uyandı<ını gNsterdi. Bu süre içinde, erkekler yuvada kalarak önc&der debpoladıkları yiryeceklöeri yedi. Böylece, lsifiri karanlıkta vücut sıcaklıkları sabit kald ı ama sirkadiyan saatleri‘devreye girmedi.’ Lı Bahar geldiğinde, sincapların vücut sıcakl*ıklarnı gpndüz vakti arttığı, geceleriise tekrar azaldığı anlaşıldı. Yazın ise gündüzleri çukurdan çıkan, yeceleri ise |eri giren sincaplar, sirkadiyan saatinin VçalışmHaya başladığına dair izlenimler gösterdi.  Güneş’in yüksekliğine ve Cızıllıına b,Grak günün ne  zaman başladığı ve bittiğini an}amanın zor olduğunu belrten Barnes, sincaplarınsirkadiyan saati ayarını beyinlerindeki bir gen sayesinde yapıyor olabileceklerini ifade etti.
Kuzey Kutbu’nun, Güneş’in yüzünü göstermediği ve dondurucu rüzgarlarla çevrildiği kış aylarında, canlılar hayatta kalmak için biyolojik özelliklerini ortaya koyuyor. Spermophilus parryii adıyla bilinen tarla sincabı, sekiz ay süren kış uykusu boyunca tabiri caizse ‘dünyadan kopuyor.’  Tarla sincabı, uykusu esnasında vücut sıcaklığını bugüne kadar bir memeli için ölçülen en düşük değere, -3 dereceye indiriyor. Yaz geldiğinde uyanan sincap, kısa süre içinde vücut sıcaklığını tekrar artırmayı başarıyor.  Newscientist sitesinin haberine göre, tarla sincabının -30 dereceyi bulan aşırı soğuklara karşı gösterdiği olağandığı uyum, ilk kez 25 yıl önce keşfedilmişti. ABD’nin Alaska Üniversitesi’nden Brian Barnes, küçük canlıların buz gibi soğuklarda nasıl hayatta kaldığını anlamak için yakaladığı sincapların karnına radyo sinyal vericileri yerleştirdi. Bu sayede, hayvanlar kış uykusuna yatacakları çukuru açmadan önceki vücut sıcaklıkları ölçüldü.  Barnes, tarla sincabı uykuya yattığında, vücut sıcaklığının 36 dereceden -3 dereceye indiğini tespit etti. Sincap, kanının donmasını engellemek için su moleküllerinin buz kristallerine dönüşmesine neden olabilecek tüm molekülleri dolaşım sisteminden temizliyor. Kan böylece sıfırın altında akışlanlığını koruyor.  Tarla sincabı, balıkların çok düşük sıcaklıktaki sularda hayatta kalmasını sağlayan proteinlere sahip olmamasına rağmen Arktik soğuklarına dayanabiliyor. Barnes, sincapların aşırı yavaş olan metabolizmaları sayesinde yağ stoklarını en iyi şekilde değerlendirdiklerini düşünüyor.  Sincapların ‘aşırı soğuma’ uykusunun limitlerini ölçmek için, Barnes’ın meslektaşı Melanie Richter, dondurucu soğukluktaki bir rüzgar tüneline kış uykusundaki bir sincabı koydu. Ardından, içerideki sıcaklık iyice düşürüldü. Sincabın, rüzgar tünelindeki sıcaklık -26’yı gördüğünce vücut sıcaklığını -4 dereceye indirdiği tespit edildi. Ancak bu sıcaklıkta, sincap titremeye başladı ve bir süre sonra uyandı. Bilim insanları, buradan yola çıkarak sincabın en fazla -4 dereceye kadar inebildiğine karar verdi.  Richter, tarla sincabının soğuğa gösterdiği uyuma ait deneyinde elde ettiği sonuçları, bu ay içinde ABD’nin San Francisco kentinde düzenlenen ‘Karşılaştırmalı Biyoloji’toplantısında sundu. Araştırmacılar, sincapların sekiz ay donmuş bir yatakta uyumasının sadece aşırı soğuklardan kaynaklanmadığını, Kuzey Kutbu’nun sürekli karanlık geçen kış ve sürekli aydınlık geçen yaz dönemlerinde, sincapların sirkadiyan (24 saatlik) ritimlerini de ayarlamakta güçlük çektiklerini söyledi.  Sincapların sirkadiyan saat ayarı yapıp yapamadığını anlamak isteyen araştırmacılar, hayvanların çukurlarında bulundukları ve bulunmadıkları anları tespit etmelerini sağlayacak ışığa duyarlı boyun sensörleri kullandı.  Bulgular, erkek sincapların, dişilerden üç hafta önce uyandığını gösterdi. Bu süre içinde, erkekler yuvada kalarak önceden depoladıkları yiyecekleri yedi. Böylece, sifiri karanlıkta vücut sıcaklıkları sabit kaldı ama sirkadiyan saatleri ‘devreye girmedi.’ Bahar geldiğinde, sincapların vücut sıcaklıklarnı gündüz vakti arttığı, geceleri ise tekrar azaldığı anlaşıldı. Yazın ise gündüzleri çukurdan çıkan, geceleri ise geri giren sincaplar, sirkadiyan saatinin çalışmaya başladığına dair izlenimler gösterdi.  Güneş’in yüksekliğine ve kızıllığına bakarak günün ne zaman başladığı ve bittiğini anlamanın zor olduğunu belirten Barnes, sincapların sirkadiyan saati ayarını beyinlerindeki bir gen sayesinde yapıyor olabileceklerini ifade etti.