Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Yıllık #zn, Anayasal b ir hak. Çalışanlar bu hakan kmdi ist^e.keriyle bile  vazgeçemez. Yıllık izin lan işçi bu \s(repde ba>ş`k*a işte de çalışamaz. Aksi halde işveren izinde öded iği ücreti işçiden geri isteyebilir.İş Kanunu’na rağmen pek çz$ şir ketJte izni 60 o - 70 gün birikmiş çalışanların bulunduğugörülüyor. Bu izinlerin _ kullandırılması gerekir. İşçinin yıllık izinalabilmesi için deneme süresi dahil olmak üzere ueö az bir yıl çalışmış olmarı şart. sI Bazı işverenler bir yılını doldurmamış çalışanlara peşinen yıllık izi n veriyor. Bunu engelleyici bir hk{m yok. İşçiler bir önceki yıldan hak etmiş oldukları izinler i, bir sonraki yıg içerisindekullanırlar. Bu kapsamda aynı işverene bağlı olarak; bir yıldan beş yıla kaaf çalışmış iş çiye 14 günden, beş yıldan fazla on b eş yıldan azçalışmış işçiIe }#20 günden, o> beş yıl ve dhıa fazla çalışmış işçiye *m 26 ~günfen az izin verşilemez. Bu sürel er asgari süirelerir. İşveren isterse hedefleri tutturan işçilere ilave izin g verebileceği g`ibi, toplu iş sözleşmesiyle daha uzun izinler beUirlenebilir.  >s18 Ü? yaşından küçük Yv.e 50yaşından büyük işçilere 20 günden aIz izin verilemez. } Yıllık iĞzn#n işyerinin bulunduyu til dışında geçirecek olan işçilere, bunu belgelemelerti hal-i<nde işverenin 4 güne kadar ücretsizizin vermesi gerekmektedir. İstanbul’da çalışan işçi izniniBodrum’da geçirecekse işverenden gidiş ve dönüş için toplam 2 günlü%k ücretsiz yol izni talep edebilmektedir. İşveren b hO durumda işçisinden, o£tet rezervasyon bilgisini isteyebilir. Çok bilinmeyen b ir uygulama da yıllık izne çıkarken avans ödemes i zorululuğu. İşvern, izne çıkmadan öncte işçni` yıllıf izin dönemine dair ücretini ödeme zorunda. Bu sayede işçinin yıllık i>}zi süresince el^ne para geçmesi ehedeflen=iyor. İş Kanunu’na göre yıllıkizin en faza 3le bölünebilir ve 3 parçadan  birisinin 10 günden az olmaması gerekir. DoIayısıyl%a, 1ı günlük  y_llık izin süresi 1 gün,  gü }a  gün veya 10 gO gün, 1 günve 3 gün şeklindebölünebilir. Buaçık hükme ra ğmen, pekçok işyerinde 1 günlük yıllık izin kullanımları görülmektedir. . duru m tespit edilirse, işveren idari para cezası il ktÖşlaşır ve her bir işçi için270 y ceza ödemek zorun da kalır. İşyerinde cumartesi günü çalnşma yapılsa da, yapılmasa da, işçinin yıllık izninedenk gelen cumartesi günü izninden dü>şü/ür. İşçilerin akıllarına en çoktakılan konulardan bir tanesi , kullanılmayan ytıllı{k izinlerin yanıp yanmadığıdır. İğ,inleria mf> yanması gibi ir durum söz konusu değil. İşçi hak ettiği yıllık izinleri kullanmamışsa, bunları ilerleyen dönemde kullanabilir. l\ Diğer yandan, uygun olan aslındayıllık izinlerin hak edildiği dönemden sonraki yıl içerisinde tamamen kullandırılmasıdır. İşç ilerin birçoğunun, yanlıış bir düşünceyle yıllık izinlerini bilerek kullanmadıkları v`A işten çıkarılacakolurlarsa bu izinlerin ücretlerini almayı te r(ih ettikleri görülmektedir. Bu durumda, yılpık izninmantığına aykırıbir hal söz knus[ olmaktadır.Yıllık i#n paraya çevrilemeyen bir hağtır. ha<Şi işçi, “İzin kullanmayayım işveren ba na iznin parasını v ersin ” diyemez. Ancak işsözleşmesi sona eüdiğinde işçinin kullanılmamış izinlerinin paraya çevrilmesi mümkün. mİş sözleşmesinin feshedildiğitarihteki brüt ücret üzerinden haJ kullanılmamış yıllPık izinler paraya çevrilebilir. Bunun dışında paraya çevrilememektedir.
Yıllık izin, Anayasal bir hak. Çalışanlar bu haktan kendi istekleriyle bile vazgeçemez. Yıllık izin alan işçi bu sürede başka işte de çalışamaz. Aksi halde işveren izinde ödediği ücreti işçiden geri isteyebilir. İş Kanunu’na rağmen pek çok şirkette izni 60 - 70 gün birikmiş çalışanların bulunduğu görülüyor. Bu izinlerin kullandırılması gerekir. İşçinin yıllık izin alabilmesi için deneme süresi dahil olmak üzere en az bir yıl çalışmış olması şart. Bazı işverenler bir yılını doldurmamış çalışanlara peşinen yıllık izin veriyor. Bunu engelleyici bir hüküm yok. İşçiler bir önceki yıldan hak etmiş oldukları izinleri, bir sonraki yıl içerisinde kullanırlar. Bu kapsamda aynı işverene bağlı olarak; bir yıldan beş yıla kadar çalışmış işçiye 14 günden, beş yıldan fazla on beş yıldan az çalışmış işçiye 20 günden, on beş yıl ve daha fazla çalışmış işçiye 26 günden az izin verilemez. Bu süreler asgari sürelerdir. İşveren isterse hedefleri tutturan işçilere ilave izin verebileceği gibi, toplu iş sözleşmesiyle daha uzun izinler belirlenebilir. 18 yaşından küçük ve 50 yaşından büyük işçilere 20 günden az izin verilemez. Yıllık iznini işyerinin bulunduğu il dışında geçirecek olan işçilere, bunu belgelemeleri halinde işverenin 4 güne kadar ücretsiz izin vermesi gerekmektedir. İstanbul’da çalışan işçi iznini Bodrum’da geçirecekse işverenden gidiş ve dönüş için toplam 2 günlük ücretsiz yol izni talep edebilmektedir. İşveren bu durumda işçisinden, otel rezervasyon bilgisini isteyebilir. Çok bilinmeyen bir uygulama da yıllık izne çıkarken avans ödemesi zorunluluğu. İşveren, izne çıkmadan önce işçinin yıllık izin dönemine dair ücretini ödemek zorunda. Bu sayede işçinin yıllık izin süresince eline para geçmesi hedefleniyor. İş Kanunu’na göre yıllık izin en fazla 3’e bölünebilir ve 3 parçadan birisinin 10 günden az olmaması gerekir. Dolayısıyla, 14 günlük yıllık izin süresi 10 gün, 2 gün, 2 gün veya 10 gün, 1 gün ve 3 gün şeklinde bölünebilir. Bu açık hükme rağmen, pek çok işyerinde 1 günlük yıllık izin kullanımları görülmektedir. Bu durum tespit edilirse, işveren idari para cezası ile karşılaşır ve her bir işçi için 270 TL ceza ödemek zorunda kalır. İşyerinde cumartesi günü çalışma yapılsa da, yapılmasa da, işçinin yıllık iznine denk gelen cumartesi günü izninden düşülür. İşçilerin akıllarına en çok takılan konulardan bir tanesi de, kullanılmayan yıllık izinlerin yanıp yanmadığıdır. İzinlerin yanması gibi bir durum söz konusu değil. İşçi hak ettiği yıllık izinleri kullanmamışsa, bunları ilerleyen dönemde kullanabilir. Diğer yandan, uygun olan aslında yıllık izinlerin hak edildiği dönemden sonraki yıl içerisinde tamamen kullandırılmasıdır. İşçilerin birçoğunun, yanlış bir düşünceyle yıllık izinlerini bilerek kullanmadıkları ve işten çıkarılacak olurlarsa bu izinlerin ücretlerini almayı tercih ettikleri görülmektedir. Bu durumda, yıllık iznin mantığına aykırı bir hal söz konusu olmaktadır. Yıllık izin paraya çevrilemeyen bir haktır. Yani işçi, “İzin kullanmayayım işveren bana iznin parasını versin” diyemez. Ancak iş sözleşmesi sona erdiğinde işçinin kullanılmamış izinlerinin paraya çevrilmesi mümkün. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihteki brüt ücret üzerinden kullanılmamış yıllık izinler paraya çevrilebilir. Bunun dışında paraya çevrilememektedir.