Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Eyaletler, ön seçimlerde ya parti eçmeHlerinin sandığa gidipoy vkerdiği “ön seçim”yöntemini ya da kilise, okul gbi erFlere toplanıp , )kimi seçeceklerini tartışarak karar verdikleri “parti toplantıları” yöpnte}mini benimserken, bu seçimleraslında doğrudan başkan adayını seçmeye değil, eyalet delegelerinin Genel Ku rul oylamasında hangi ÿ́* adaya oy vereceğini belirlemeyeyönelik. Ama ö: eyalet delegeleri de seçmenlerin tercihle]rine “sad^Kk” k{ldığvıdan aslında geeele rSV daha Genel Kurul yajılmZdan partilerin başkan adayla rı ̈́^ belli oluyor. Ülkede, seçim dönemi, uzun aşamalar ve karmaş ık sistm nedeniyle tüm yıla yayılıyor.  20ö8'deki seçimlerin ardından ABD, bu yılın başında yeni seçim dönemine girdi. Başkanlık seçimlerinin il k aşaması olan “başkanlık ön seçimleri” gerçekleşti. Ancak bu aZm, daha çok Cumhur)iyetçileri ilgile ndirdi. Çünkü DemokbaPtların 2012 Başkan C}v adayı, şu anki ABD Başkanı Obama oldu. Bu nedenle parti he lhangi bir ön seçim sürecinegirmedi. ABD'deki biraz karmaşık Dolan başkanlık Ö[ seçim sistemi e şöyle işliyor : ABD'de, hem Cumhuriyetçi hem de Demokrat parti, r mi olrak Başkan adaylarını Genel Kurul'daki seçimle açı klıyor. Ancak  sürece gelene kadar ülkede, .t> eyalet sistemine MTh#p olması nedeniyle ilginç seçim sistemleri uygulanıyor.ABD'de, C umhuriyetçive Demokrat Parti'de başkanlık ön s eçimlerindCeöeyaleatler, kendi partiiç tüzüklerine göre iki yöntemden birini benimseyebiliyor. Bunla ran birincisi, hemen herkesin bil  Ldiği sandıkbaşına giderek oy verme işlemi şeklinuki klasik “ön seçim” iken, ikincisi “arti toplantısı” olarak bilinen geleneksel bir seçim yöntemi  Eğer eyalet “parti toplantıları” yöntemiyle ön se'çimne YDo gidecekse, örneğin Cumhuriyetçi Parti'nin seçimlerinde, partiye kayıtlı üyeler, e yaletçapında kilise, okul, kütüphane, parti binası ve hatta özel evle  gibi çeşitli yerlerde toplantılardüzenliyor.   Bu toplantılara katılan parti üyeleri ke#di aralarında kimi ad ay olarak görmek istedGkleri ğv üzerinde tartışıyor v:e gruplara ayrılıyorlar. Gruplar, diğ´r gruplardakileri kendilerine kcat£lmavya ikna etmeye çalışıyor. Daha o]ra% yapılan oylamada en fa zla grup çoğunluğunu elde eden aday o seçim bölgesinikazanıyor. Daha sonra eyalet çapında bu şekilde belirlenen tüm sonuçla r toplanıp sayılarak sonuç belirleniyor.  “Ö´n seçim” yönteminde  se klasik seçim yöntemiyle parti üylri gidip oy kullanıyor. “Ön seçim” ve ya “parti toplantıları” yöntemiyle yap ılan seçimlerin ardından, partilerin başkan dayının belirlenmesinde ikinci bir aşama daha bulunuyor: üGynl Kurul.Genel Kurul'da >d_ eyaletlerZin delegeleri oyhların kullanıyor ve çıkan sonuçlara gör/e ü partinin başkan adayı =ell[i oluyor. Peki, ön seçim %şt ve Genel Kurul oylamaları nasıl birbiriyle aynı sonuçl a rı veriyor? slında, ABD'de p artilerin Gnel Kuru oylamaları bi r yön%en sembolik nitelik taşıyor. Çünkü her eyaletin parti tüzüğ üne gjr belirlenen delegeler, kendi eyaletlerindeki ön seçimlerde çkan oylama son/uçla>rına göre Genel Kurul'da oy kullanıRyor. Burada da si usul bulunuyor: Eyaletlere göre farklılık gösten bk usulde yadelegelerin tamamı, ğ! eyaletlerindeki ön seçimde ) ilk sırada çıkan adaya oylarının tamamın o ı v-eriykr ya dva delegelerin oyları, seçim sonuçlarına ´öre or£ntısal olarak bölünüyor. Yaniaslında ön seçimlerde, parti seçmenleri başkan adaylarını doğrudan seçmiyor, kendi zrengini gösteriyorve f bu renge göre de eyaletlerin delegeleri, Genel Kur£ul' gidip, eyaletten çıkan sonucu yansıtacakoy kullanıyor. Böylecebaşkan adayı `ig seçiminde ön seçimler birici e aşamayı, Genel urul ik inci aşamayı oluşturuyor. ;Ancak burada ikinci bir ayrıntı daha bulunuyor kiGenel Kurul'd a da iki i delege bulunuyor. Eyale tlerdengelip ve kendi eyaletlerindeki seçimi yansıtan delegelere “taahhütlü delegeler” denilirken, bir de genellikleşu an veya önceki seçilmiş ofis görevlisi veya partiliderlerinden oluşan “taahhütlü olmayan” ve geneld “süper elege olarak bilinen bir =ru delege daha bulunuyor. Bunlar ise T Genel Kurul'da diğerlerinin aksinU kendi isteklerine g ö$re oy kullanıyor. Dolayısıyla onuçta tüm bu aşamaların sonunda Genel Kurul'danzaferle çıkan kişi, opartinin başkan adayı oluyor. Bunun yanında, ABD'de başkanlık ö n seçimleri, ülkedeki tüm eyaletlerde a,nı mndK yapılmıyor, yaklaşık 6 aya yayılıyor. Bu nok'tada, ilk seçimler gene oarak h}ak ayındaIowa ve New Hampshire ile baclıyo. Ön [şd seçimlerin uzun zamana yayılması, seçim sonuçları ve adayların durumlarındy değişke nlik yaratabiliyor. Do layısıylabazı /` seçim dönemlerinde,bir Edüyı eyaletlerde yarışı açık farkla önd[e götüğmesiyle daha ön seçimlerin başlangıcında veya yarısındakimin partinin baş'kan adayları olacağı açıkça ortayaçıkarken, bazı çekişmeli gNçeın seçim dönemle rinde bu, son dakikaya kadar belli olamıyor. Örneğin, Demokratların zön seçim sisteminde d elegelerin oyları, eyaletteki seçim sonuçlarını orantısalolarak yansıttığından, 2008 oyılı]dak.i Hillary Clinton ile Barack Obama y arasındaki yarış son dak ikaya kadar devam eimişti. Ancak £ABD'deki bu seçşm sistemine yönelik ciddi eleştiriler de bulunuyor pbe sistemuzun yılardıVr tartışılıyor. Partilerin başkan adaylığının <n Öf seçimlerinin Iowa v &e New Hampshire gibi eyaletlerde başlaması özellikle bazı kesimler ve eyaletlerce eleştiriliyor. Bu eyaletlerin “ülke ortalamasından zengin, beyaz nüfus a ğırlıklı, muhafazakar” olması gibi nedenlerle“ülke nüfutsunu temsil etmediğini” belirten eleştirmenler, buna rağmen,buralardan çıkan sanuçların psikolojik olarak diğe eyaletlerdeki seçmenlerietkilediğini ve seçim sonuçlarının değişebilmesine nede  n olduğunu z belirtiyorlar. Özellikle ön seçimlerini gT yapan bazı eyaletler de kendilerine sıra gelene kedaP zaten başkan adayının netlik kazandığı jge oyvermelerinin bi anlamının kalmadığını belirtiyor. NitekŞm bF bu nedenle Lön seçimlerini Haziran ayında y apan New Jersey, tarihini Şubat olarak değiştirmişti. Buşuon yanında ba} eyaletlerde abay ço az bir farkla, hatta sa dece 1 üyla seçimi kazansa b\il, Genel Kurulda o eyaletintüm delegelerinin oyunu t'oplayıp fark yaratabiliyoar. ABD,  buyılın ilk yarısını ön seçimler,  yazı  Genel Kurul, sonbaharıda asl %} yarış olan A BD Başkanlığı yarışıyla geçirdi.
Eyaletler, ön seçimlerde ya parti seçmenlerinin sandığa gidip oy verdiği “ön seçim” yöntemini ya da kilise, okul gibi yerlerde toplanıp, kimi seçeceklerini tartışarak karar verdikleri “parti toplantıları” yöntemini benimserken, bu seçimler aslında doğrudan başkan adayını seçmeye değil, eyalet delegelerinin Genel Kurul oylamasında hangi adaya oy vereceğini belirlemeye yönelik. Ama eyalet delegeleri de seçmenlerin tercihlerine “sadık” kaldığından aslında genelde daha Genel Kurul yapılmadan partilerin başkan adayları belli oluyor. Ülkede, seçim dönemi, uzun aşamalar ve karmaşık sistem nedeniyle tüm yıla yayılıyor.  2008'deki seçimlerin ardından ABD, bu yılın başında yeni seçim dönemine girdi. Başkanlık seçimlerinin ilk aşaması olan “başkanlık ön seçimleri” gerçekleşti. Ancak bu aşama, daha çok Cumhuriyetçileri ilgilendirdi. Çünkü Demokratların 2012 Başkan adayı, şu anki ABD Başkanı Obama oldu. Bu nedenle parti herhangi bir ön seçim sürecine girmedi. ABD'deki biraz karmaşık olan başkanlık ön seçim sistemi ise şöyle işliyor: ABD'de, hem Cumhuriyetçi hem de Demokrat parti, resmi olarak Başkan adaylarını Genel Kurul'daki seçimle açıklıyor. Ancak bu sürece gelene kadar ülkede, eyalet sistemine sahip olması nedeniyle ilginç seçim sistemleri uygulanıyor. ABD'de, Cumhuriyetçi ve Demokrat Parti'de başkanlık ön seçimlerinde eyaletler, kendi parti iç tüzüklerine göre iki yöntemden birini benimseyebiliyor. Bunlardan birincisi, hemen herkesin bildiği sandık başına giderek oy verme işlemi şeklindeki klasik “ön seçim” iken, ikincisi “parti toplantısı” olarak bilinen geleneksel bir seçim yöntemi. Eğer eyalet “parti toplantıları” yöntemiyle ön seçime gidecekse, örneğin Cumhuriyetçi Parti'nin seçimlerinde, partiye kayıtlı üyeler, eyalet çapında kilise, okul, kütüphane, parti binası ve hatta özel evler gibi çeşitli yerlerde toplantılar düzenliyor.  Bu toplantılara katılan parti üyeleri kendi aralarında kimi aday olarak görmek istedikleri üzerinde tartışıyor ve gruplara ayrılıyorlar. Gruplar, diğer gruplardakileri kendilerine katılmaya ikna etmeye çalışıyor. Daha sonra, yapılan oylamada en fazla grup çoğunluğunu elde eden aday o seçim bölgesini kazanıyor. Daha sonra eyalet çapında bu şekilde belirlenen tüm sonuçlar toplanıp sayılarak sonuç belirleniyor.  “Ön seçim” yönteminde ise klasik seçim yöntemiyle parti üyeleri gidip oy kullanıyor. “Ön seçim” veya “parti toplantıları” yöntemiyle yapılan seçimlerin ardından, partilerin başkan adayının belirlenmesinde ikinci bir aşama daha bulunuyor: Genel Kurul. Genel Kurul'da da eyaletlerin delegeleri oylarını kullanıyor ve çıkan sonuçlara göre partinin başkan adayı belli oluyor. Peki, ön seçim ve Genel Kurul oylamaları nasıl birbiriyle aynı sonuçları veriyor? Aslında, ABD'de partilerin Genel Kurul oylamaları bir yönden sembolik nitelik taşıyor. Çünkü her eyaletin parti tüzüğüne göre belirlenen delegeler, kendi eyaletlerindeki ön seçimlerde çıkan oylama sonuçlarına göre Genel Kurul'da oy kullanıyor. Burada da iki usul bulunuyor: Eyaletlere göre farklılık gösteren bu usulde ya delegelerin tamamı, eyaletlerindeki ön seçimde ilk sırada çıkan adaya oylarının tamamını veriyor ya da delegelerin oyları, seçim sonuçlarına göre orantısal olarak bölünüyor. Yani aslında ön seçimlerde, parti seçmenleri başkan adaylarını doğrudan seçmiyor, kendi rengini gösteriyor ve bu renge göre de eyaletlerin delegeleri, Genel Kurul'a gidip, eyaletten çıkan sonucu yansıtacak oy kullanıyor. Böylece başkan adayı seçiminde ön seçimler birici aşamayı, Genel Kurul ikinci aşamayı oluşturuyor. Ancak burada ikinci bir ayrıntı daha bulunuyor ki Genel Kurul'da da iki tip delege bulunuyor. Eyaletlerden gelip ve kendi eyaletlerindeki seçimi yansıtan delegelere “taahhütlü delegeler” denilirken, bir de genellikle şu an veya önceki seçilmiş ofis görevlisi veya parti liderlerinden oluşan “taahhütlü olmayan” ve genelde “süper delege” olarak bilinen bir grup delege daha bulunuyor. Bunlar ise Genel Kurul'da diğerlerinin aksine kendi isteklerine göre oy kullanıyor. Dolayısıyla sonuçta tüm bu aşamaların sonunda Genel Kurul'dan zaferle çıkan kişi, o partinin başkan adayı oluyor. Bunun yanında, ABD'de başkanlık ön seçimleri, ülkedeki tüm eyaletlerde aynı anda yapılmıyor, yaklaşık 6 aya yayılıyor. Bu noktada, ilk seçimler genel olarak Ocak ayında Iowa ve New Hampshire ile başlıyor. Ön seçimlerin uzun zamana yayılması, seçim sonuçları ve adayların durumlarında değişkenlik yaratabiliyor. Dolayısıyla bazı seçim dönemlerinde, bir adayın eyaletlerde yarışı açık farkla önde götürmesiyle daha ön seçimlerin başlangıcında veya yarısında kimin partinin başkan adayları olacağı açıkça ortaya çıkarken, bazı çekişmeli geçen seçim dönemlerinde bu, son dakikaya kadar belli olamıyor. Örneğin, Demokratların ön seçim sisteminde delegelerin oyları, eyaletteki seçim sonuçlarını orantısal olarak yansıttığından, 2008 yılındaki Hillary Clinton ile Barack Obama arasındaki yarış son dakikaya kadar devam etmişti. Ancak ABD'deki bu seçim sistemine yönelik ciddi eleştiriler de bulunuyor ve sistem uzun yıllardır tartışılıyor. Partilerin başkan adaylığının ön seçimlerinin Iowa ve New Hampshire gibi eyaletlerde başlaması özellikle bazı kesimler ve eyaletlerce eleştiriliyor. Bu eyaletlerin “ülke ortalamasından zengin, beyaz nüfus ağırlıklı, muhafazakar” olması gibi nedenlerle “ülke nüfusunu temsil etmediğini” belirten eleştirmenler, buna rağmen, buralardan çıkan sonuçların psikolojik olarak diğer eyaletlerdeki seçmenleri etkilediğini ve seçim sonuçlarının değişebilmesine neden olduğunu belirtiyorlar. Özellikle ön seçimlerini geç yapan bazı eyaletler de kendilerine sıra gelene kadar zaten başkan adayının netlik kazandığı ve oy vermelerinin bir anlamının kalmadığını belirtiyor. Nitekim bu nedenle ön seçimlerini Haziran ayında yapan New Jersey, tarihini Şubat olarak değiştirmişti. Bunun yanında bazı eyaletlerde aday çok az bir farkla, hatta sadece 1 oyla seçimi kazansa bile, Genel Kurul'da o eyaletin tüm delegelerinin oyunu toplayıp fark yaratabiliyor. ABD, bu yılın ilk yarısını ön seçimler, yazı Genel Kurul, sonbaharı da asıl yarış olan ABD Başkanlığı yarışıyla geçirdi.