Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Geçtiğimiez günlere Amerikan yönetiminin birbirinden bağımsız olarak aynı sonuca varan, yaGi laboratuvarlarda insandan insana geçen, öldürücü birkuş gribi virüsü üretmenin mümkün olduğunu kanıtlayan iki araştırmacıdan bu bilgiyi gizli tutmasını istemesi bilim dün:askında ;d yeni bir tartış ma başlattı. Bazı bilim adamları böyle bir girişimi sansür olarak nitelerken, bazılarıda bilim j özgürlüğünün de sınırları olduğu görBşünd,.  Bilim insanları kötü niyetli kişilerin eline geçip, farklı amaçlar doğrultusunda da kullanılabilecek bilgileri gizli i tutmalı? Alman Biyloşi Bilimleri e Eti Referans Merkezi Yöneticisi *Prof D£ieter Suprmac bu soru yu yanıtlamanınhiç de kolay olmadığını söylüyor. Zira profesöre =iör bu tartışmada iki nmel değer, araştırma özgürlüğü i`e sağlık hakkı ve k amu güvenliği karş ı karşıya geliyor: “Araştırmaözgürlüğü araştırmaya  gdyn yolun ser.esbt olmasını teminat altına almk zorunda, her tür tedavi, aş  Fı vebenzeri denemeler gibi.”  Zira ancak araştırmacıların bir virüsün gelişimini önceden bilmesi halinde,buna karşı önlemler alınması mümkün. vjFksi takdirde Mu bilgilerin yanlış cişilerin eMne geçmesi tehlikesi bulunuyor. Hangi bilginin kamuoyu i< pay laşılacağı, hapai bilgininse gizli kalacağı yönünd e verilmesi gereken karar da aslında etik &+K bir thartışma konusu. Bilim dünyasında bu z konuda otokontrol prensibi uygulaıyer. Alman Biyoloji Bilimleri ve Etik Referans Merkezi'ndenDr. Bert  Heinrichs, nükleer silahların y ayılmaması için bazı kontrller yapıl abileceğini,ancak söz konusu araştırma sonuçları olunca bunun çok daolası olmadığını vurguluy or. Bilginin paylaşımının ç'ok kolay olduğunu belirten Heinrichs, "Tabii burada şu temel soru ortaya çıkıyor: Bilginin yayılmasını kısıtlamak meşru mudur? Bun_ resmi |ir Ierket´ aracılığıyla yapmanın da hiçbir anlamı olmaz, zira eu bir çeşit sansürdür" diyor.  Yani bu sorunun bilim dünya s içi'de çözülmesi gerekiyor  Etik erekçeler dolayısıyla sınırlandırılan araştırma la r oldu{, boil[m adamları da bua genel itibariyle rsaĞÖgı gösterdi. Ayrıca aademik araştırmaların f£~ sonuçlarının yayımlandığı dergiler de bilim insanlarının b[ etik ilkelere bağlı kalıp $ kalmadığını inceliyor; örneğin kök hücre araştırmaları c{Au alanlardan biri. Profz  Sturma, sorumluluğun daha çok  bilim insanlarındaolduğunu, araştırmacıların +r& araştırmalarının sonuçlarını kamuoyuna açıklamanın olası sonuçları üzerinde düşünmel eri gerektiğini bj sözlerle ḯfade ediyor: b̈́ “Araştırma özgürlüğüne atıf ta bulunarak, ayrım gözetmeksizin bütün araştırma sonuçlarının yayımlanması gerektiğini söyl mk doğru olmaz. Araştırma özgürlüğü desınırsız değildir, fakat herhangi bir biçimde baskı altına alınmaması gerekir.”  Prof. SturmĞ, araştırma projelerini f inanse ezeın riurumlazın ya da bakanlıkların kamuoyun u tehlikelerdenkorumak için bazı kriterler belirleyebileceğinisöylüyor. Prof. Sturma, yasalara bağlı kalınıp kalınmadığını denetlemenin or oduğun Y belirtse d birçok araştırmacının zae sorumllukları~nın bilincinde olduğunu ifadd diyo S}rm, sonuçları özet üeklinde açıklamanın &gı bir y öntem olarak görülebileceğini beliriyorn !# BFrn Heinrichs ise Ekamuü kapalı olarak daha nfok savunma araştırmaları yapıldığınıbelirtiyor. Buu kuş gribi süper virüsü gioNIi virüslereilişkin araştırmalar içinde çözüm yolu olabileceğini belirtiyor.
Geçtiğimiz günlerde Amerikan yönetiminin birbirinden bağımsız olarak aynı sonuca varan, yani laboratuvarlarda insandan insana geçen, öldürücü bir kuş gribi virüsü üretmenin mümkün olduğunu kanıtlayan iki araştırmacıdan bu bilgiyi gizli tutmasını istemesi bilim dünyasında yeni bir tartışma başlattı. Bazı bilim adamları böyle bir girişimi sansür olarak nitelerken, bazıları da bilim özgürlüğünün de sınırları olduğu görüşünde.  Bilim insanları kötü niyetli kişilerin eline geçip, farklı amaçlar doğrultusunda da kullanılabilecek bilgileri gizli mi tutmalı? Alman Biyoloji Bilimleri ve Etik Referans Merkezi Yöneticisi Prof. Dieter Sturma, bu soruyu yanıtlamanın hiç de kolay olmadığını söylüyor. Zira profesöre göre bu tartışmada iki temel değer, araştırma özgürlüğü ile sağlık hakkı ve kamu güvenliği karşı karşıya geliyor: “Araştırma özgürlüğü araştırmaya giden yolun serbest olmasını teminat altına almak zorunda, her tür tedavi, aşı ve benzeri denemeler gibi.”  Zira ancak araştırmacıların bir virüsün gelişimini önceden bilmesi halinde, buna karşı önlemler alınması mümkün. Aksi takdirde bu bilgilerin yanlış kişilerin eline geçmesi tehlikesi bulunuyor. Hangi bilginin kamuoyu ile paylaşılacağı, hangi bilgininse gizli kalacağı yönünde verilmesi gereken karar da aslında etik bir tartışma konusu. Bilim dünyasında bu konuda otokontrol prensibi uygulanıyor. Alman Biyoloji Bilimleri ve Etik Referans Merkezi'nden Dr. Bert Heinrichs, nükleer silahların yayılmaması için bazı kontroller yapılabileceğini, ancak söz konusu araştırma sonuçları olunca bunun çok da olası olmadığını vurguluyor. Bilginin paylaşımının çok kolay olduğunu belirten Heinrichs, "Tabii burada şu temel soru ortaya çıkıyor: Bilginin yayılmasını kısıtlamak meşru mudur? Bunu resmi bir merkez aracılığıyla yapmanın da hiçbir anlamı olmaz, zira bu bir çeşit sansürdür" diyor.  Yani bu sorunun bilim dünyası içinde çözülmesi gerekiyor. Etik gerekçeler dolayısıyla sınırlandırılan araştırmalar oldu, bilim adamları da buna genel itibariyle saygı gösterdi. Ayrıca akademik araştırmaların sonuçlarının yayımlandığı dergiler de bilim insanlarının bu etik ilkelere bağlı kalıp kalmadığını inceliyor; örneğin kök hücre araştırmaları bu alanlardan biri. Prof. Sturma, sorumluluğun daha çok bilim insanlarında olduğunu, araştırmacıların araştırmalarının sonuçlarını kamuoyuna açıklamanın olası sonuçları üzerinde düşünmeleri gerektiğini şu sözlerle ifade ediyor: “Araştırma özgürlüğüne atıfta bulunarak, ayrım gözetmeksizin bütün araştırma sonuçlarının yayımlanması gerektiğini söylemek doğru olmaz. Araştırma özgürlüğü de sınırsız değildir, fakat herhangi bir biçimde baskı altına alınmaması gerekir.”  Prof. Sturma, araştırma projelerini finanse eden kurumların ya da bakanlıkların kamuoyunu tehlikelerden korumak için bazı kriterler belirleyebileceğini söylüyor. Prof. Sturma, yasalara bağlı kalınıp kalınmadığını denetlemenin zor olduğunu belirtse de birçok araştırmacının zaten sorumluluklarının bilincinde olduğunu ifade diyor. Sturma, sonuçları özet şeklinde açıklamanın da bir yöntem olarak görülebileceğini belirtiyor. Dr. Bert Heinrichs ise kamuya kapalı olarak daha çok savunma araştırmaları yapıldığını belirtiyor. Bunun kuş gribi süper virüsü gibi virüslere ilişkin araştırmalar için de çözüm yolu olabileceğini belirtiyor.