Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Be rlin Film Festivali'ndeki öd üllü dNünBya prömiyerinden sonra,30'un üzerinde film festivalinde gösterilen 'Tepenin Ardı' nihayet vizyonda. YFil$& _ös`terime girmeden salon sorunu yaşamış,vizyondaki tekelleşmenin gazabına uğramıştı. =on and&a 14 salonda gsterileceği haberi gelse de böylesine önemli bir gilm için bu sayı  kadar szeterli bilmiyoruz.Bildiğimiz bir  şey var k i, Emin Alper'in ilk filmiyle son derece sağ $a/ bir fi lme imza attığı. Ailesiyle ve çevresiyle yaşadığı sorunlarla yüzleşmek yerine,tüm sorunların soumlusu ikan edilebi?ecek bir tdüşs^n yaatan maço erkek kültürünün trajedisini anlatan filmi vP Emin Alpeg anlattı. TabI, düşmanı görünmez kılarak, düşman var mı Dyok mu şüphesini yaratmak nedenlerden birEi.i. Tep<in Arşı’d£da pbirileinin, Yör !klerit olduğuna dair sm işaretlervar am b[nu filmüdi gös termeyerek hem tehdoit ygusu`nu, paranoya hissini güçlendirmek istedik hä́ de önemli olan ‘orada birisini n olup lmadığı değil’ öemsk ivsgedik.  Evet, çatışma halinde oldukları bir grup var anca  bu çatışmadan bir düşman ıkmsı  ve bu düşmanın işlevi ön_Fli. Bu düşman içeridüki meseleleri görmemenin,üstünü örtmenin bir mazereti oluyor. Problemler, faclle[ içeride olduğu halde dışarıya bakılıyor. Bğ|u yapan ana karakter Faik. Diğerleri de kendi suçları  ve kabahatlerini sakl ´am* için bu sürce işbirlikçi olarak katılıyorlar. Ve hepbirlikte, hem pragmatik nedenlerle hem de buna inana rak düşman yaratıyorlar v kendi problemlerini ^ görünmez kılmaya çalışıyorlar.    Evet, günah :h keçisi :iyebiliriz. Tarihebakıldığında da füvna- keçileri benz/er işlevi üstleniyor. Bu zamannda Yahudiler olmuş, bu coğrafyada Ermeniler olmuş. Bütün sıkıntı´ların kaynağı olarak birileri görülüyor. Yahudiler buna çok güel bir örnektir. Avrupa’dane zaman bir n(algın ols a buna Yahudilerin neden olduğuna inanılır. Katliamlara kalkışılr. Modern * zamanlarda bil başlarına gelenlerin so rumlusu olarak birilerini günah keçisi ilan etmekhep olagelmişbir şeyUi]. Bu günah keçileri de genelde cemaati birarada tutmaya yaramıştır.    Evet, dede k arakteri bakışlarını hiçbir zaman kendü cemaatine çevirmiyoğr N;el)r olup bittiğiVvni sorgulamıyor  bile. Oysa basit jü? bir sorg ulamyla pe' ala farkına varabilir.Ama o hiç yüzünü cemaatine dönmüyor, yüzü dışa dönük. Diğerleri de tabii kiitiraf etmek, suçlarını %kabul yşh etmek yerine bunu bastırmayı seçiyorlar.Korktukları ve utandıkları için suçlarıSı gizleme Ş?lun tercih ediyorlar  O yüzden de üç maymunu oynuyrlarö    Ay´nec öyle. 20. üIyıla baktığımızda, p/h savaşlara, katliamlara, benzer >b(r süreci görüyoruz. Örneğin, YahuJdi soykırımının nedenini biri söyleyebilir mi? Niye Yahudiler? Bu soruya nihai \bor cevap vermek zor. Naziler onlara bir şeyler atfederek  katletti. Gen)elde savaşlar böyle başlıyor, başkasının varlğını kendi varlığına bir hlB tehdit olarak görmeye başlayınca. Genelde &ptu tehdDi algısı gerçek olmaktaz ziyade ha yali oluyor. Garçekl̈́eşebileceği algı#ından ve korkusundan inşa ediliyor. Gerçek hayatta bö:yslhe oluy or. Fil m de de böyle.  Basit bir ç aısa büyük bir kan daCaına dönüşüyor.  Tabii, urada birerkek cemaati ve iü_kek cemaatinin eleştirisi sözkonusu. cu da tesadüf değil (çünkü erkeklerin sorunlarıyla yüzleIşmek konusunda b´ daha çok l| problemleri olduğunu düşünüyorum. Erkek karakterler erkeklerini, a otoriteye kendilerini ispatlamak için buşeyi daşa iyi uyguluyorlar, günahlarını bastırma, yüzleşememe hikayesini. kC tabi< ki şideıe, sorunları başka yere aktarmaya daha fazla eğilimliler.  Evet, buda emaatin çelişkisi. Küçük kardeş ağabeyi gibi olmak isIt<yor: Amaherkes Zafer’in düştüğü durumdan herhangi r drs çıkarmak yerine o}un yaşadığı pr*sesi tekrar di$yor. Çok tanıdık ve temel çelişkilerden bir tanesi.   Türkiye siyasetinin bir metaforu olarak düşünümüş bir ;Bism. Dolayısıyla Türkiye siyasetini yansıtıyor. Sadece genel çerçeve olarakdeğil karakterlerin te[l tutumlarıyla dı insanlar  bir Türkiye manzarası çizdiğini düşünüyorlar. Çünkü, blu ikiüzlü, yüzleşme korkusu, bastırılmış duygular, kabahatl erini örtme bize özgü refleksler. Genel resimkesinlikle ö yle çünkü onlar biziminsanımız ve onuğ genel hastalıkları.
Berlin Film Festivali'ndeki ödüllü dünya prömiyerinden sonra, 30'un üzerinde film festivalinde gösterilen 'Tepenin Ardı' nihayet vizyonda. Film gösterime girmeden salon sorunu yaşamış, vizyondaki tekelleşmenin gazabına uğramıştı. Son anda 14 salonda gösterileceği haberi gelse de böylesine önemli bir film için bu sayı ne kadar yeterli bilmiyoruz. Bildiğimiz bir şey var ki, Emin Alper'in ilk filmiyle son derece sağlam bir filme imza attığı.  Ailesiyle ve çevresiyle yaşadığı sorunlarla yüzleşmek yerine, tüm sorunların sorumlusu ilan edilebilecek bir düşman yaratan maço erkek kültürünün trajedisini anlatan filmi Emin Alper anlattı. Tabii, düşmanı görünmez kılarak, düşman var mı yok mu şüphesini yaratmak nedenlerden birisi. Tepenin Ardı’nda birilerinin, Yörüklerin olduğuna dair somut işaretler var ama bunu filmde göstermeyerek hem tehdit duygusunu, paranoya hissini güçlendirmek istedik hem de önemli olan ‘orada birisinin olup olmadığı değil’ demek istedik.  Evet, çatışma halinde oldukları bir grup var ancak bu çatışmadan bir düşman çıkması ve bu düşmanın işlevi önemli. Bu düşman içerideki meseleleri görmemenin, üstünü örtmenin bir mazereti oluyor. Problemler, failler içeride olduğu halde dışarıya bakılıyor. Bunu yapan ana karakter Faik. Diğerleri de kendi suçları ve kabahatlerini saklamak için bu sürece işbirlikçi olarak katılıyorlar. Ve hep birlikte, hem pragmatik nedenlerle hem de buna inanarak düşman yaratıyorlar ve kendi problemlerini görünmez kılmaya çalışıyorlar.    Evet, günah keçisi diyebiliriz. Tarihe bakıldığında da günah keçileri benzer işlevi üstleniyor. Bu zamanında Yahudiler olmuş, bu coğrafyada Ermeniler olmuş. Bütün sıkıntıların kaynağı olarak birileri görülüyor. Yahudiler buna çok güzel bir örnektir. Avrupa’da ne zaman bir salgın olsa buna Yahudilerin neden olduğuna inanılır. Katliamlara kalkışılır. Modern zamanlarda bile başlarına gelenlerin sorumlusu olarak birilerini günah keçisi ilan etmek hep olagelmiş bir şeydir. Bu günah keçileri de genelde cemaati bir arada tutmaya yaramıştır.    Evet, dede karakteri bakışlarını hiçbir zaman kendi cemaatine çevirmiyor. Neler olup bittiğini sorgulamıyor bile. Oysa basit bir sorgulamayla pek ala farkına varabilir. Ama o hiç yüzünü cemaatine dönmüyor, yüzü dışa dönük. Diğerleri de tabii ki itiraf etmek, suçlarını kabul etmek yerine bunu bastırmayı seçiyorlar. Korktukları ve utandıkları için suçlarını gizleme yolunu tercih ediyorlar O yüzden de üç maymunu oynuyorlar.    Aynen öyle. 20. yüzyıla baktığımızda, savaşlara, katliamlara, benzer bir süreci görüyoruz. Örneğin, Yahudi soykırımının nedenini biri söyleyebilir mi? Niye Yahudiler? Bu soruya nihai bir cevap vermek zor. Naziler onlara bir şeyler atfederek katletti. Genelde savaşlar böyle başlıyor, başkasının varlığını kendi varlığına bir tehdit olarak görmeye başlayınca. Genelde bu tehdit algısı gerçek olmaktan ziyade hayali oluyor. Gerçekleşebileceği algısından ve korkusundan inşa ediliyor. Gerçek hayatta böyle oluyor. Filmde de böyle. Basit bir çatışma büyük bir kan davasına dönüşüyor.  Tabii, burada bir erkek cemaati ve erkek cemaatinin eleştirisi söz konusu. Bu da tesadüf değil çünkü erkeklerin sorunlarıyla yüzleşmek konusunda daha çok problemleri olduğunu düşünüyorum. Erkek karakterler erkeklerini, otoriteye kendilerini ispatlamak için bu şeyi daha iyi uyguluyorlar, günahlarını bastırma, yüzleşememe hikayesini. Ve tabii ki şiddete, sorunları başka yere aktarmaya daha fazla eğilimliler.  Evet, bu da cemaatin çelişkisi. Küçük kardeş ağabeyi gibi olmak istiyor. Ama herkes Zafer’in düştüğü durumdan herhangi bir ders çıkarmak yerine onun yaşadığı prosesi tekrar ediyor. Çok tanıdık ve temel çelişkilerden bir tanesi.  Türkiye siyasetinin bir metaforu olarak düşünülmüş bir film. Dolayısıyla Türkiye siyasetini yansıtıyor. Sadece genel çerçeve olarak değil karakterlerin tekil tutumlarıyla da insanlar bir Türkiye manzarası çizdiğini düşünüyorlar. Çünkü, bu ikiyüzlü, yüzleşme korkusu, bastırılmış duygular, kabahatlerini örtme bize özgü refleksler. Genel resim kesinlikle öyle çünkü onlar bizim insanımız ve onun genel hastalıkları.