Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Küreselleşen dünyada kentler, ööç : ve mülteciler konusunda dünyanın sayılı sos ıÖ yologlarından Saskia Sassen, ntvmsnbc’nin sorularını y anıtladı.  İstanbul’un ulusal değilküresel bir kent ş olduğunu vurgulayan Sassen ile kentlerin büTük sorunlarından gEçü veçok tartışılan kentsel döYnüşümleri konuştuk...    Evet, İstanbul’uartık ulusal bir şehir olarak düşünemeeyiz. İstanbul’un göçmenler, zengin iş çevreleri, büyük firmalargibi kürse yönleri vary Bu kürelleşmenin uusal dışında a kalan elektronik finans marketleri, SomaliVli korsanlar gibi yanları var. Birçok a`klı dinamiği barındıra İE~abul, `uerw York, Londra gibi şehirlerisadece ulusal şehir olarak `Y tanımlayamayız.    Küresel düzeyde  olä́ olayların ulusal d üzeyde oluşmasının kötü olmadığını düşünenlerdenim. İşleyen bir ulu)&al devlet, ulus-devlet değil ulusa   l devlet, çok karmaşık bir ör yapıdır. En zengin küresel firmanınkinden d- çok daha karmaşık bir yapı. Çünkü k_ü kent bütün bu farklılıklarla başa çıkmak zorundadır. Bu bir avantaj, küresel  şehirler ; İstanbul gibi,Londra gibi New ork gibi, küresel ve ulusal alanlar arasında neredeyse bir sı nır görenvi görüyr. Küreseb burada yoksul göçmenler, zengin iş çevreleri, sanatçılarvs. gjbk anlamlara gelebilir. Onlar burada birbir+eriyle karşılaşıyorlar lve şehirler bu anlamda etkileşimlerin oluşmasına olanak sağlayan çok özel yerle=.  Bu sadece İstanbul’a özgü  bir durumdeğil. Bu tarz şeye Paris'te de  oluyor, Almanya’nın, İspanya’nıın birçok şeşhrindYe de]... Elbttj her şeh irde farklı şekilde ama g öv olgusu aynı... Bütün bu şe hirlerde farklı göçmen toplulukları, farklı şartlar var. fG bizim günümüztarihinin bir parçası. ZeÖgin ve fakir ülkelerin hepsinde var. Biz gelişmiş ülkelerde ournla `anıyoruz k h {%_ epsi bizim ülkelerimize geliyor am.a ha'gr. Göçlerin yarısından çoğu Afrika'da, Afrika'nın güney%n(de meydana geliyor. E{b Bunu hatırlamak çk önemli... Öte yandan göç,kentlerin enbüyük sorunlarından a olsa insanların e|h büyük sorunu değil. Sonuçta göçmenler, bütün insanların içinde zı`nlık] ulaşabildiğimiz ıpe=n yüksekrakam 300 milvov. Bu tab̈́|ii >]v ki çok amu bütün insanların sayısıneredyse  7 milyar. Yani aslında insöanların çoğu göçetmiyor...  Evet, bua´nunla ilgili daha iyi politikalar geliştirmek zorundayız. Günümüzpolitikaları ister Almanya’da olsun, ister Amerika’da ister Afrika üÖlkele[rinhe olsun işe y aramıyor. Çok olpms)z bir düzen yaratıyor.Farklı politika lararaştırmalı ve geliştirmeliyiz. Şimdi ki duruma v~ göç edenlerin çoğunun yaşadığı koşullara bakın. Üstelik ni daha iyi konumda olanların bir aşağılamasından Tdş bahsedebiliriz. Oysa Fait oldukları yerde olanlar, sokaktaki insanlara nefret duyarsa bu onları -mutlu etmez,nefret iyibir d£y|gu değildir. Ayrıca, ilginç olan başka bir y de 2-3 nesl alabilir ama sonunda şimdi çok yabancı, bizden olmayan olarak rdğümüz kişiler bizim bir papçamız olacaklar.    Bu ciddi ir kriz… Ülkelerin politikaları halklara zarar veiyor. Aynı zamanda yaptığımız şeylerin işe yaramadığını ıd g!österiyor. Kaddafi’nin daha önce bu sahnedençıkmış oılması gerekirdi.  O a~n Kaddafi’nin kışkırttığı buani ẗ́kryzi yaşamazdk.  Kentsel dö£şüm eronmCik bi r hikaye oaran başlar ama sadece ekonomik değildir . Pek çok yönden küres el ekonomiyi şirketler ve piyasalarbazında düşünmek yeterli değildir. Küresel şirketler v$e piyasalar çok karmaşık bir afna ihtiyaç duyarlar ki bu da şehirlerdir. Eğer neo-lieral p%rojemlere gö ı;e özelleştirmeler yaparsanız pek ç^ok şeyi devletin elinden almış olursunuz ve şehirler daha da stratejik yer<er haiine gıeliaj. Bu dinamizmle, İstanbul’a bakın, bütü n büyük şehirlere bakın, son 20 yıldır çok dinamikleştiler. Öte yandan bununl£a birlikte eşitsizlik de arttı bunun da söylenmesi gerek.  r Ve yerlerinden edilmiş pek çok nz<an ortaya çıktı. Biz olayın sadece ayi yanlarını grüyorz ve yerlerinden edilen bu insanlar gör üfnmez hale geliyorlar. Son yaptığımız bir araştırmaya göre New York, Fk 5 bölgesinin içinde, Amerika’nın  ze´gin ve pk fakir bölgelerin i barındıryor. Ken }n gelirinin yüzde 50’sinden fazlası çalışanların yüzde10’una gidiyor. Bu d gösteriyor ki bir yanda müthiş by[ dinamizm z? var ama bir yandan ğa eşitsizlik çok fazla artıyor. İstanbul'u bilmiyorum ama İskandinav ülkelerinde bile eşitsizliğin arttığını görüyorsunuz. Sorulması  gereken şu: Bu yeni  gücün ve paranın yoğunlaştığı yüzde 20’lik kesim gücünü idare etmeyi biliyormu bilmiyor mu?
Küreselleşen dünyada kentler, göç ve mülteciler konusunda dünyanın sayılı sosyologlarından Saskia Sassen, ntvmsnbc’nin sorularını yanıtladı.  İstanbul’un ulusal değil küresel bir kent olduğunu vurgulayan Sassen ile kentlerin büyük sorunlarından göçü ve çok tartışılan kentsel dönüşümleri konuştuk...    Evet, İstanbul’u artık ulusal bir şehir olarak düşünemeyiz. İstanbul’un göçmenler, zengin iş çevreleri, büyük firmalar gibi kürsel yönleri var. Bu kürelleşmenin ulusal dışında kalan elektronik finans marketleri, Somalili korsanlar gibi yanları var. Birçok farklı dinamiği barındıran İstanbul, New York, Londra gibi şehirleri sadece ulusal şehir olarak tanımlayamayız.    Küresel düzeyde olan olayların ulusal düzeyde oluşmasının kötü olmadığını düşünenlerdenim. İşleyen bir ulusal devlet, ulus-devlet değil ulusal devlet, çok karmaşık bir yapıdır. En zengin küresel firmanınkinden de çok daha karmaşık bir yapı. Çünkü kent bütün bu farklılıklarla başa çıkmak zorundadır. Bu bir avantaj, küresel şehirler; İstanbul gibi, Londra gibi New York gibi, küresel ve ulusal alanlar arasında neredeyse bir sınır görevi görüyor. Küresel burada yoksul göçmenler, zengin iş çevreleri, sanatçılar vs. gibi anlamlara gelebilir. Onlar burada birbirleriyle karşılaşıyorlar ve şehirler bu anlamda etkileşimlerin oluşmasına olanak sağlayan çok özel yerler.  Bu sadece İstanbul’a özgü bir durum değil. Bu tarz şeyler Paris'te de oluyor, Almanya’nın, İspanya’nın birçok şehrinde de... Elbette her şehirde farklı şekilde ama göç olgusu aynı... Bütün bu şehirlerde farklı göçmen toplulukları, farklı şartlar var. Bu bizim günümüz tarihinin bir parçası. Zengin ve fakir ülkelerin hepsinde var. Biz gelişmiş ülkelerde oturanlar sanıyoruz ki hepsi bizim ülkelerimize geliyor ama hayır. Göçlerin yarısından çoğu Afrika'da, Afrika'nın güneyinde meydana geliyor. Bunu hatırlamak çok önemli... Öte yandan göç, kentlerin en büyük sorunlarından da olsa insanların en büyük sorunu değil. Sonuçta göçmenler, bütün insanların içinde azınlık; ulaşabildiğimiz en yüksek rakam 300 milyon. Bu tabii ki çok ama bütün insanların sayısı neredyse 7 milyar. Yani aslında insanların çoğu göç etmiyor...  Evet, bununla ilgili daha iyi politikalar geliştirmek zorundayız. Günümüz politikaları ister Almanya’da olsun, ister Amerika’da ister Afrika ülkelerinde olsun işe yaramıyor. Çok olumsuz bir düzen yaratıyor. Farklı politikalar araştırmalı ve geliştirmeliyiz. Şimdi ki duruma ve göç edenlerin çoğunun yaşadığı koşullara bakın. Üstelik daha iyi konumda olanların bir aşağılamasından da bahsedebiliriz. Oysa ait oldukları yerde olanlar, sokaktaki insanlara nefret duyarsa bu onları mutlu etmez, nefret iyi bir duygu değildir. Ayrıca, ilginç olan başka bir şey de 2-3 nesil alabilir ama sonunda şimdi çok yabancı, bizden olmayan olarak gördüğümüz kişiler bizim bir parçamız olacaklar.    Bu ciddi bir kriz… Ülkelerin politikaları halklara zarar veriyor. Aynı zamanda yaptığımız şeylerin işe yaramadığını da gösteriyor. Kaddafi’nin daha önce bu sahneden çıkmış olması gerekirdi. O zaman Kaddafi’nin kışkırttığı bu ani krizi yaşamazdık.  Kentsel dönüşüm ekonomik bir hikaye olarak başlar ama sadece ekonomik değildir. Pek çok yönden küresel ekonomiyi şirketler ve piyasalar bazında düşünmek yeterli değildir. Küresel şirketler ve piyasalar çok karmaşık bir alana ihtiyaç duyarlar ki bu da şehirlerdir. Eğer neo-lieral projelere göre özelleştirmeler yaparsanız pek çok şeyi devletin elinden almış olursunuz ve şehirler daha da stratejik yerler haliine gelir. Bu dinamizmle, İstanbul’a bakın, bütün büyük şehirlere bakın, son 20 yıldır çok dinamikleştiler. Öte yandan bununla birlikte eşitsizlik de arttı bunun da söylenmesi gerek. Ve yerlerinden edilmiş pek çok insan ortaya çıktı. Biz olayın sadece iyi yanlarını görüyoruz ve yerlerinden edilen bu insanlar görünmez hale geliyorlar. Son yaptığımız bir araştırmaya göre New York, 5 bölgesinin içinde, Amerika’nın en zengin ve en fakir bölgelerini barındıryor. Kentin gelirinin yüzde 50’sinden fazlası çalışanların yüzde 10’una gidiyor. Bu gösteriyor ki bir yanda müthiş bir dinamizm var ama bir yandan da eşitsizlik çok fazla artıyor. İstanbul'u bilmiyorum ama İskandinav ülkelerinde bile eşitsizliğin arttığını görüyorsunuz. Sorulması gereken şu: Bu yeni gücün ve paranın yoğunlaştığı yüzde 20’lik kesim gücünü idare etmeyi biliyor mu bilmiyor mu?