Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Türkiye’nin ödye gelen ca z sanatçılarından, duayen Neşe Ruacan 1948’d ,Mş e İstanbul Kadcıköy’dş doğdu. Çocukluğ \ Moda’da da geçen ve hals orada yaşayan caz git\risRti, müziğe küçük yaşlarda ağ̈́ız mızıkası çalarak başladı. Daha sonta kom{şusunn gitarına mera ksardı  Gve 10 iyaşında gitar dersleri almaya başladı.Nota vc, okumayı  sevŞyen Ruacan’ın u caza ee ilgisi, ilk git ar derslerinde başladı. Böylece cdz ve gitar beraber yürüdü. Caz hayatının büyük tb;i parçası olduktan sonra dönemin önemli cazcılarıyla çalıştı, çalışıyor. Birçok radyo-TV programı sundu;  TR aT aCz Orkestrası’nda giaristşik ve sonrasında da şeflik yaptı. Birçok }[] cazcı yetiştirdi... Müziğe nal başladığımı hatırlamıyorum, çünkü eçok ufaktım. Ablam evde mndoIMin çalardı. Demem ki doğduğum  zamandan berihep bir müzik sesi va'rı evin içinde. Ev Ön içinde radyo k dinlenirdi, malum. Kadıköy F!oda’da büyüdüm ve Moda ’a müzik her zam an ? vardı. Klasik müzik sanatçılarıJC cazcılar vardı. Kısacası u çevresel faktör %benim için çok belirleyici !oldu. Çocukluğum müzik içinde geçti. Çok küçükken, gitarı bimiyordYm tabii, ama  muazzam ağ ız mızıkası çalıyordum. Ondan odra brden bire 10 yaşında gitarı Maldıpm el ime. Komşunun itaıydı v  çok h oşuma gitt/iM Sonra gitar dersi almaya başladım. Ardından caz dersleri almaya başladım. Gitarda caz çalıyordum.  Hep doğaçlama. Paralel olarak yürütüyordum ikisini de. Klasik gitar hocam Rıza Başikoğlu’ydu. Caz giar hocam da Dr: Meti n Bulut’tu. Onlar banaçok emek verdiler, onlarla başladım. Sonra klasik gitar biv kentara kondu, ona devam edilmedi.Caz Rk̈́ gitardan elektro gitar ve tekrar caz gitar derken ca  gal ip geldi. Biraz \ daha büyüdüğümd e, yani delikanlı çağanda, arkadaşlarla £t müzik yapmaya başladık. Bağktm ki, caz müziğini bilen insanlar daha iyi çalıyordu her ü{ tarz müziği. Bunda bir sır olmalı dedim. ]aşi iyi müziği yapa`ilmen için, ya klasik müziği çok iyi bileceksin ya caz müziğini ya [] da ikisini birden. Onun ikçin cazı tam a#lamıyl`a öğrenmek labım dedim. Derine indikçe de çok hoşuma gitti, sardı beni. Basit vy keskin birşekilde söyleyeyim ki bugün dünyada ‘kendi müziğimi yapıyorum’ diyebilecek tekmüzisyen caz müzisyenidir. Dpiğe]leri bunu söyleyemez. Dün bestelediği parçayı bugün kendisi elan bi r insan bile dünkü kendini çalıyordur. Am 'a bu  durum dün bestelediği şekilde çalıyorsa geçerlidir. Eğer on u caz gibi çalıyorsa o zaman kendimüziğini yapıyor demektir. Caz müziğiyleuğraşan bir nasap, herhangi bir insandır. Onun heyle uğraştığını baktığınızda tipinden, suratından -anlgamamanız şgedekir. Çünkü cazın bir aksesuara veya başka bir şeye ihtiyacı yok.Cazcı gib giyiGmek diye bir şey yok. İnsa n neyse ncı müzis|yejinin ^pd o olması lazım.Cazcı her an her şekliyle etrafındaki her şeyloe gerçek bir iletişim halindedir. Diğer müzik türlerindeki insanlardasahneye çıkmadan evvel bir gerginlik,basında ilişkilerinde b;r faklılık, ‘ay efendim havamda dNeğili, ilham gelmedi’ler filan vaĞrdır ki bnlhr tümü sa çmalıktır. Gerçi saçmalık da değil, çünkü başkasının müziğiniyapıyorlar. Tabii burada zorlanmaları normaldir. Ama bakarsınız klasik müzik soliti olup da cazcı kafasıyla oişe yaklaşan büyük solistle vardır, rahat bırakırlar. İşe onlar biraz da alsna kendi müziklerini yaparlar tü, baıkalarıÜnn parçalarını çalsalar bile. Çünkü o öparçanın üzerine yaptıkları yrum, o parçayı kişiselleştirir. Nasıl ki tango kurs.|arı vsaire bir süpü şeyler var ve osyalleşiyopr Dnsan̈́lar, müziği ğ& tanıyabilirler boş vakitlerinde. Tjamam, caz dinlemeye yeni başlayacaklar güncelden başlayabilirler. B  doğru anvcak hiçbir sanat, form anlaşılmadan anlaşılamaz Eğr bunu bilmeden izleyig, dinlerseniz ; ne izlediğinizi, ne dinlediğinizi bi lemezsiniz. Bir zamanlar caz iBçin ‘Caz artık müzisyenlerin üziği oldu, halktan koptu’ bile dediler. Yan i onun için cazın formları, işleyiş protokolü, sonra soloları  için ön bir çalışma  ortamı iyi olur. Bu hd konserlere gelerek sorarak, soruşturarak olur.
Türkiye’nin önde gelen caz sanatçılarından, duayen Neşet Ruacan 1948’de İstanbul Kadıköy’de doğdu. Çocukluğu Moda’da da geçen ve hala orada yaşayan caz gitaristi, müziğe küçük yaşlarda ağız mızıkası çalarak başladı. Daha sonra komşusunun gitarına merak sardı ve 10 yaşında gitar dersleri almaya başladı. Nota okumayı sevmeyen Ruacan’ın caza ilgisi, ilk gitar derslerinde başladı. Böylece caz ve gitar beraber yürüdü. Caz hayatının büyük bir parçası olduktan sonra dönemin önemli cazcılarıyla çalıştı, çalışıyor. Birçok radyo-TV programı sundu; TRT Caz Orkestrası’nda gitaristlik ve sonrasında da şeflik yaptı. Birçok cazcı yetiştirdi... Müziğe nasıl başladığımı hatırlamıyorum, çünkü çok ufaktım. Ablam evde mandolin çalardı. Demek ki doğduğum zamandan beri hep bir müzik sesi vardı evin içinde. Evin içinde radyo çok dinlenirdi, malum. Kadıköy Moda’da büyüdüm ve Moda’da müzik her zaman vardı. Klasik müzik sanatçıları, cazcılar vardı. Kısacası çevresel faktör benim için çok belirleyici oldu. Çocukluğum müzik içinde geçti. Çok küçükken, gitarı bilmiyordum tabii, ama muazzam ağız mızıkası çalıyordum. Ondan sonra birden bire 10 yaşında gitarı aldım elime. Komşunun gitarıydı ve çok hoşuma gitti. Sonra gitar dersi almaya başladım. Ardından caz dersleri almaya başladım. Gitarda caz çalıyordum. Hep doğaçlama. Paralel olarak yürütüyordum ikisini de. Klasik gitar hocam Rıza Başikoğlu’ydu. Caz gitar hocam da Dr. Metin Bulut’tu. Onlar bana çok emek verdiler, onlarla başladım. Sonra klasik gitar bir kenara kondu, ona devam edilmedi. Caz gitardan elektro gitar ve tekrar caz gitar derken caz galip geldi. Biraz daha büyüdüğümde, yani delikanlı çağında, arkadaşlarla müzik yapmaya başladık. Baktım ki, caz müziğini bilen insanlar daha iyi çalıyordu her tarz müziği. Bunda bir sır olmalı dedim. Yani iyi müziği yapabilmen için, ya klasik müziği çok iyi bileceksin ya caz müziğini ya da ikisini birden. Onun için cazı tam anlamıyla öğrenmek lazım dedim. Derine indikçe de çok hoşuma gitti, sardı beni. Basit ve keskin bir şekilde söyleyeyim ki bugün dünyada ‘kendi müziğimi yapıyorum’ diyebilecek tek müzisyen caz müzisyenidir. Diğerleri bunu söyleyemez. Dün bestelediği parçayı bugün kendisi çalan bir insan bile dünkü kendini çalıyordur. Ama bu durum dün bestelediği şekilde çalıyorsa geçerlidir. Eğer onu caz gibi çalıyorsa o zaman kendi müziğini yapıyor demektir. Caz müziğiyle uğraşan bir insan, herhangi bir insandır. Onun neyle uğraştığını baktığınızda tipinden, suratından anlamamanız gerekir. Çünkü cazın bir aksesuara veya başka bir şeye ihtiyacı yok. Cazcı gibi giyinmek diye bir şey yok. İnsan neyse caz müzisyeninin de o olması lazım. Cazcı her an her şekliyle etrafındaki her şeyle gerçek bir iletişim halindedir. Diğer müzik türlerindeki insanlarda sahneye çıkmadan evvel bir gerginlik, basında ilişkilerinde bir farklılık, ‘ay efendim havamda değilim, ilham gelmedi’ler filan vardır ki bunlar tümü saçmalıktır. Gerçi saçmalık da değil, çünkü başkasının müziğini yapıyorlar. Tabii burada zorlanmaları normaldir. Ama bakarsınız klasik müzik solisti olup da cazcı kafasıyla o işe yaklaşan büyük solistler vardır, rahat bırakırlar. İşte onlar biraz da olsa kendi müziklerini yaparlar, başkalarının parçalarını çalsalar bile. Çünkü o parçanın üzerine yaptıkları yorum, o parçayı kişiselleştirir. Nasıl ki tango kursları vesaire bir sürü şeyler var ve sosyalleşiyor insanlar, müziği de tanıyabilirler boş vakitlerinde. Tamam, caz dinlemeye yeni başlayacaklar güncelden başlayabilirler. Bu doğru ancak hiçbir sanat, form anlaşılmadan anlaşılamaz. Eğer bunu bilmeden izleyip, dinlerseniz; ne izlediğinizi, ne dinlediğinizi bilemezsiniz. Bir zamanlar caz için ‘Caz artık müzisyenlerin müziği oldu, halktan koptu’ bile dediler. Yani onun için cazın formları, işleyiş protokolü, sonra soloları için ön bir çalışma ortamı iyi olur. Bu da konserlere gelerek sorarak, soruşturarak olur.