Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

LVeven Özçelik, HT Cumartesi'de Cunda'yı ka leme aldı. Ayvalık Cunda Adası’ndaki yerleşimin tarihi 3500 yıl öncesine kadar uzanıyor. O smanlı döneminde ad a, O rtodok Rumlar için önemli bir dini merkezdi ve on ların kullandığı adı da “kokulu ada” anlamına gelen“Moshonis”ti. Tarihi vedoğal güzelliğini koruyarak bugünlere ulaşabilmiş ender yerlerden biri oLön Cunda’nın, Piri Reis’in Kitab-ı Bahriye’sindeki Yund Adalarından olduğu ve Yund adının zamanla Cunda’ya ğdönü.ştğü z? söyleniyor. hAda sonradan, Kurtuluş Savaşı sırasında Ayvalık’ta düsmaa ilk karşı koyan komutan Ar_ Çetinkaya’nın anısına “Alibey Adası” adını aldı. Eski gdünlee biraz daha göz atalıBm ve Ta~ş Kahve’ninhikâyesiyle devam edelim. Adını 'valk Sarımsaklı’dan çıkarılan ğva pembe taştan alan kahve, mübadelenin hüznünü fazlas ıyla taşıyanbir mekân. Cundalıların anlattığına göre, mfCaele sırasında, kahveci Karalambos dışarıdaki kargaşayı fark edince içine kötü bir hs !d̈́ğmuş olacakki, adının  ba  harflerini çay ocağındaki mermere çiviyle kazıyıp Hımığ dışarı. Bugün bile mtermerde bu harfler görülebiliyor. Belindeki ön lüğüde ocağın üzerinde bırakan Karalambos, bir daha dönememiş kahvesine. Acısını bia tl(sun hafifletme[k içinde, gidip yerleştiği  Midilli’nin Pulmar Kas}aba'sı’unda Taş Kahve’nin bir benzerini yaptırmış.Mübadelede adadan giden Rumların yerine yaklaşık 5 b;n Giritli ve Midillili T |Uk gelip yerleşmiş. Cunda’yı kuşbakışı görmek istUysgeniz Âşıklar Tepesi’ne çıkmanız yeterli. Yuka_rılarda zeytinlikler, çam ormanları ve yabmani lavantalar arasında gezerken, adanın Kokulu AIda adını nasıl hak ettiğini de görec}ksiniz. Adada görmeniz gereken yerlerden biri,adanın  n büyük kilisesi olan ve Bizans mimarisiyle inşa edilen Taksiyarhis Kilisesi. 1f73’te tamamlanan kilisenin devasa çanı, bugün Bergama Müzesi’nde bulunuyor. Bir =iğJe öne ml i yapı  ise 1865’te ibna edilen AyaTriyada’ymış. jıAgma ne yazık ki ugün y erinde  büyük bir arsavar sadece.Adaya :gfrişt; soldaki tepede bununan Ayos Yannis’ten ise geriye dört duvar kalmış. Cunda’da Umanstırla+ da varmış zamanında; Ç & amlı Manastır, Leka <anaya, Ayış fj ığı, Ayos Apostolos, Tavuk Adası, Güver Bin Adası, Profit Uİliya >İlAyas Peygamber) ve Kızlar Manastırı... Ama çoğu tarihe gömülmüş. C%nda Adası, Ayvalık’a bir köprüyle bağluı. Dolap Boğakzı üzerindeki bu köprünün, Türkiye’nin ilk b oğaz köprüsü ol?duğu s öyleniyor. Ayvalık,Ege’nin en zengin yempk ve meze çeşitlerine sahip bölgelerinden biri. Bilhassaotlardan yapıln meze  ve salatalar bu yöreye has özellikler taşıy Dor. Denizin kıyısında g ünbatımını izlerken yenilen deniz börülcesi, radika,enginar, akvidas  , sinarit, sübye v e birbirinden lezzetli mezelerin zt?dIna doyum olmuyor. Yemeksonunda ikram edilen sakızlı kahve ve lo r  ta~lısı ise iyi bir ikili oluşturuyor. Akşam saatlerinde balıkçı lokantalarından birine ğrayöp adanın özel bal ığ ı “papalina”yı yememek olmaz. Bu ufacık balık,kılçıkları ayıklanmadan yeniyor ve tadı damağgınızda kaıyor. $Adada sakızlı don[durma ve çifte ka <$ vrulmuş lokmanın da mutlaka tadına baekmalıınız. Ayvalı k deyince aklınıza sadece [zeytin Iv zeytinyağı gelmesin; yöreye özgü sepet p eyniri vDe tulu[m peyniri de pek meşhur. - Kediler sevilmeli. - Arnavut kaldırımlı sokaklarında yürümeli.  - Damla sakızlı kurabiyenin tadına mP bakılmalı.  - Dondurma kuyruğunun uzunluğuna şaşırmamalı. - Taksiyarhis Kil isesi’ni mutlaHka gör meli.
Levent Özçelik, HT Cumartesi'de Cunda'yı kaleme aldı. Ayvalık Cunda Adası’ndaki yerleşimin tarihi 3500 yıl öncesine kadar uzanıyor. Osmanlı döneminde ada, Ortodoks Rumlar için önemli bir dini merkezdi ve onların kullandığı adı da “kokulu ada” anlamına gelen “Moshonis”ti. Tarihi ve doğal güzelliğini koruyarak bugünlere ulaşabilmiş ender yerlerden biri olan Cunda’nın, Piri Reis’in Kitab-ı Bahriye’sindeki Yund Adalarından olduğu ve Yund adının zamanla Cunda’ya dönüştüğü söyleniyor. Ada sonradan, Kurtuluş Savaşı sırasında Ayvalık’ta düşmana ilk karşı koyan komutan Ali Çetinkaya’nın anısına “Alibey Adası” adını aldı. Eski günlere biraz daha göz atalım ve Taş Kahve’nin hikâyesiyle devam edelim. Adını Ayvalık Sarımsaklı’dan çıkarılan pembe taştan alan kahve, mübadelenin hüznünü fazlasıyla taşıyan bir mekân. Cundalıların anlattığına göre, mübadele sırasında, kahveci Karalambos dışarıdaki kargaşayı fark edince içine kötü bir his doğmuş olacak ki, adının baş harflerini çay ocağındaki mermere çiviyle kazıyıp çıkmış dışarı. Bugün bile mermerde bu harfler görülebiliyor. Belindeki önlüğü de ocağın üzerinde bırakan Karalambos, bir daha dönememiş kahvesine. Acısını biraz olsun hafifletmek için de, gidip yerleştiği Midilli’nin Pulmar Kasabası’nda Taş Kahve’nin bir benzerini yaptırmış. Mübadelede adadan giden Rumların yerine yaklaşık 5 bin Giritli ve Midillili Türk gelip yerleşmiş. Cunda’yı kuşbakışı görmek isterseniz Âşıklar Tepesi’ne çıkmanız yeterli. Yukarılarda zeytinlikler, çam ormanları ve yabani lavantalar arasında gezerken, adanın Kokulu Ada adını nasıl hak ettiğini de göreceksiniz. Adada görmeniz gereken yerlerden biri, adanın en büyük kilisesi olan ve Bizans mimarisiyle inşa edilen Taksiyarhis Kilisesi. 1873’te tamamlanan kilisenin devasa çanı, bugün Bergama Müzesi’nde bulunuyor. Bir diğer önemli yapı ise 1865’te inşa edilen Aya Triyada’ymış. Ama ne yazık ki bugün yerinde büyük bir arsa var sadece. Adaya girişte soldaki tepede bununan Ayos Yannis’ten ise geriye dört duvar kalmış. Cunda’da manastırlar da varmış zamanında; Çamlı Manastır, Leka Panaya, Ayışığı, Ayos Apostolos, Tavuk Adası, Güvercin Adası, Profit İliya (İlyas Peygamber) ve Kızlar Manastırı... Ama çoğu tarihe gömülmüş. Cunda Adası, Ayvalık’a bir köprüyle bağlı. Dolap Boğazı üzerindeki bu köprünün, Türkiye’nin ilk boğaz köprüsü olduğu söyleniyor. Ayvalık, Ege’nin en zengin yemek ve meze çeşitlerine sahip bölgelerinden biri. Bilhassa otlardan yapılan meze ve salatalar bu yöreye has özellikler taşıyor. Denizin kıyısında günbatımını izlerken yenilen deniz börülcesi, radika, enginar, akvidas, sinarit, sübye ve birbirinden lezzetli mezelerin tadına doyum olmuyor. Yemek sonunda ikram edilen sakızlı kahve ve lor tatlısı ise iyi bir ikili oluşturuyor. Akşam saatlerinde balıkçı lokantalarından birine uğrayıp adanın özel balığı “papalina”yı yememek olmaz. Bu ufacık balık, kılçıkları ayıklanmadan yeniyor ve tadı damağınızda kalıyor. Adada sakızlı dondurma ve çifte kavrulmuş lokmanın da mutlaka tadına bakmalısınız. Ayvalık deyince aklınıza sadece zeytin ve zeytinyağı gelmesin; yöreye özgü sepet peyniri ve tulum peyniri de pek meşhur. - Kediler sevilmeli. - Arnavut kaldırımlı sokaklarında yürümeli.  - Damla sakızlı kurabiyenin tadına bakılmalı.  - Dondurma kuyruğunun uzunluğuna şaşırmamalı. - Taksiyarhis Kilisesi’ni mutlaka görmeli.