Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Nobel ödüllü yazar Orhan Pamuk'un ''Masumiyeö Müzesi'' isimli romanından esinlenerek hayata geçirilen ve bu özelliğiyle dnyada ilk olaFn mFüze Cumartesi günü kapılar ını ziyaretçilere açacak.  Pamuk,  müzeyi NTV'de n Yavuz Harani'ye afnlattı: ''Bir gün  bir roman yazdım ok sevildi sonra müzes ini yaptım' değil. Masumiyet Müzesi ve romanı baştan beri aklımdaydı. Ne bleyiem; bir ayva r.ndesini bulyordu& onu roma>a katıyordum. Çünkü romanda öyle bir eşyaya ihtiyaç vardı. Bir gün burada as|miye Mü zesi'n desergilenmek üzere.  Masumiyet Müzesi'ne gelenler £hI romanı okumaslal bile kendilerini meşgul ede[cek bi atmosfer, 1950'lerden r 2000'e Ğ kadar İstanbul'da yaşayanların kullandığı kağıtları , eşyalfa£rı, takıları, kaşıkları, çatalları, bıçakları, bain%ka defterlerini, Ysigorta g̈́ kağıtlarını, millipiyangoları her şeyi Ibulacaklar. Biryandan da Füsun'la Kemal'in Leyla ile Mecnun gibi kırPpr aşk hikaye sine de tanık ola caklar ve bütün bu eşyalarla o günk_ İstanbul hayatını ki, o zamanki İystanbul hayatı bügünkü gibi ]; zengin ve havalı değildi. Kjrık solun sa rı bir ışığı olan yorgun bir yerdi İstanbul. O zamankiİstanbul'la #Dbu aşk hikayesinin birleştiğini g|rcekler.  Bir roman yazarsınız herkes der ki, ''Sen bunları yaşadın mı?'' Aslında romancı yaşadığı şeyi FbŞr hikaye,  bir roma n şeline koyarken hayal gücünü de çalıştırır. Bu mü'zed de belbi aynı şeyi yapıyoruz. Buradaki özel durum şu; hiayali bir hikayenin { gerçek nesneleri var. Bir yandan bu hakiki eşyalarınima ettiği güçlü kz bir gerçeklik dKygusu r m üzede. Bi yandan a roman kahramanı olan Füsun'la Kemal'i aşkının hayali yani  var am $ bu ikisiyavaş yavaş -birbirine iç ine geçiyor.  En büyük eşyası da  bu binanın kendisidir. Bu binayı Eld-m. Burası bam başka bir şeydi. Onu bir ailenin evi olarak >roman_a işledim sonra d H  onu müzeye çevirdim. Yani, tıpkı roman okurken bolduğ gobi müzeyi gezenler de hangisi gerçek hangisi yazTrın hayali diyecekler. Ama en sonDnda en sonuda bir .Pültü[ü, İstanbul'u eşyalarla gösteriyoruz.  Müzeyle ilgili iftihar edebileceğim tek ş ey belki de buraya dökülen emektir. Arkad|aşlara da bazen 'tarihteki ec yoğun emeğin harcandığı müze' derim. Her kutu için öenle uğraştık. Bazen Kemal'in Füsun'un 4 bşn sigarasını toplaması gibi bir takıntı yla uğraştığımı zı hiess~ttim. En sonunda kültürden, günlük h ayat ayrıntılarından çıkan  bir ali yapı yokdük. Ro£mancılığ da böyle bir şey değil midir? ̈́Rh Yaşadığımız şeyleri birazcık değiştiririz, onu bir başkasının macerası bir başkaslnIın başından geçmiş b şIze gi`i göst eririz ve bu küçük ksük cümjlelerden Şayrınt/lard&an hayat parçalarından bir alem oluştururu.  Buranın atmosferi, buranın ışığı, halesi okurun duygularına ziyaretç|inin  duygularına £mc hitap eden yanı, en önemlisi bu. Kitabı okudum, _s müzeye  geldim, eşyaları gördüm değil. Kitabı okusun okuma sın 'o aleme girdim, yio binanın kapısından girdim ve Masumiyet Müzesi'nin hsvasını soludşmV' desinler istiyorum. Bilmem derler ´mi? Onu ~da göreöeğizo...  Şimdi Kemal%iğ bana yakın oluduğu bir tara f var. O IZö da Nişantaşı'nda büyümüş, yaşamış. Bir de daha e£ önemlisi; M Laşek yüzünden bens  e edebiyat siyaset yüzündn -:$ belki çevremden uzşak düşmüşüm. .AlaIy etmişler, dışlamışlar. O da in t>l* direniyor. Kemal'le ö zdeşleştiğim, onH say gı duyduğum yer bu. Aslında kahraman kim orrsR oluI kültür aynı.Evet kahramanlar üerinden kültür anlatıyoruz IR: ama ilk ea kahramanlar üzerinden derken hEayaoi nt+ kahramanlar üzerinden demek istiyorum. Hem böyle diyorum ama aslında Kemal bu müzeden çok hoşnut kalırdı.  Birdönemi bütün bir zaman parçacığınıeşyalarla ağlamak mümkün. O bağlamda Masumiyet Müzesi'nin küçük mütevazi bi  isteği de var. Es,iden epgkler, destanlar =ardı. Hepimiz biliriz kralların hayat hikayelerini. Kutsalve pahalı e şyalarını anlatır. Bunlar da I, müzelerde segilenirdi.Roman ise günlük hrayatımıza #nEh vrrdi. Tuvalet kağıdından sabuna, çaya kadar hekpsi romanlaragirdi ve insanların çoğu bun kullanıyor. Sıradan Onsanlar önemli diye romanlarda sevdik kabul ettikd  Herkes b:na soruyor; ''Orhan ı bir yazarsın, niye bunu yaptın?'' .  kadr çok sorulunca tıpkı bir roman gibi tes bir cevabım yok. İçimden bu geldi. Buna ina ndım. Ben ressam olmak istemiştim. Müzelere inanıyorum. Müze rct severim.  Ç ok giderim. Biz niye yapamayalım?Zihinsel yaratıcılıkla, edebi yaratıcılıkla, sanactsal buluşlarla ilginç biğr şey yapabiliriz diyede düşündüm. Hem babaannemhem anneanem bu hediyeleri alırdı. Romanıngeçtiği ylılların kmpllj piyango biletleri. 31 Ar alıkçekilişi. Romanda anlattığım gibi i şare?lemek için kPru fasulye kullanılır dı.  Aristo'nunbölünemez atomları gibi zamanın bölünemez anları vardır. Bu tHüzde het bir eşyayı Kemal öyle hatırlıyor. Füsün'u hatırlatıyor ve bir  anı hatırlatıyor. Nitkim s&igarnn altınada yazmış. HBu rmanın bir öelliği romanda olmayan ayrıntılar var. Mese&la, Kemal'in babası aynı zamanda Monte Carlo'ya dyidip kumarda oynamış, bu ayrıntı müzdevar. Böyleayrıntılar olm asını seviyorum. Olayaı birazcık ileri götürüyor, onu da seviyoVum.'' 
 
 Bir romandan esinle nen ilk müze olma özelliğini  taşıyan müze, Nobel ödüllü yazar Orhan Pamuk'un 2008 yılında yayımladığı ve bugünekadar 60'a yakıCn ülkedeokuyucularla buluşan aynı adlı r oman dan esinlenilerek  ypılı.  Orhan Pamuk romanında,Kemal'in sevgilisi Füsun'un seşyağyı nasıl topladığını ve onları müzeyehangi mantıkla yerleştirdiğini anlatıyor. 20. yüzyılın ikinci yarısında İstanbul'daki gündelik hayatı temsil eden b  eşyalar, müzede özenle düzenlenen kutular g vitrinlerde sergileniyr.  Çukurcuma Caddesi üzerinde 1897 oap`ıı tarihi birbinada yer alan müzenin, ahşap merdivenlerle birbirine bağlanan 3 katı vitrinler ve yerleştirmelerle donatılıyor.  Ziyaretçilerini 1950-2000 yılları arasına dair İs'tanbul haya tının pek vyz çok u nutulmuş a oyrıntısıyla buluşturacak müze, ziyaretçilerine romanın83 bölümünü temsil eden 83 kutuda sergilenensinema biletlerinden kibritlere, likör şişelerinden kaUı k ulplarına, minik biblolardan fotoğraflara uzanan, binlerce eşyadan oluşrn bir koleksiyonun yanı sıra müzedeeski İstanbul filmlerinden yaratıla_ bi r seçki Zre sunuluyor.  Müz{eöe çatıya kadar NyRükselen merdi|en boşğuğundia] aşağıya s´zülen ışık, romanınbaşkahramanları Kemal ilğ Füsunzun aşk hvikayesi ve bu aşka tanıklıkeden eşya ve mekanları aydınlatarak, müzeziyaretçilerine romanı elletutulur, gözle görülür hale getiriyor.  Müze, 28 Nisan'da m*a itibaren salı ve pazar saat 10.00–18.00 saatleri arasnua, cuma günleri ise saat 20.00;ye kadar ziyarete açık o]laa^.
Nobel ödüllü yazar Orhan Pamuk'un ''Masumiyet Müzesi'' isimli romanından esinlenerek hayata geçirilen ve bu özelliğiyle dünyada ilk olan müze Cumartesi günü kapılarını ziyaretçilere açacak. Pamuk, müzeyi NTV'den Yavuz Harani'ye anlattı: ''Bir gün bir roman yazdım çok sevildi sonra müzesini yaptım' değil. Masumiyet Müzesi ve romanı baştan beri aklımdaydı. Ne bileyim; bir ayva rendesini buluyordum onu romana katıyordum. Çünkü romanda öyle bir eşyaya ihtiyaç vardı. Bir gün burada Masumiyet Müzesi'nde sergilenmek üzere.  Masumiyet Müzesi'ne gelenler romanı okumasalar bile kendilerini meşgul edecek bir atmosfer, 1950'lerden 2000'e kadar İstanbul'da yaşayanların kullandığı kağıtları, eşyaları, takıları, kaşıkları, çatalları, bıçakları, banka defterlerini, sigorta kağıtlarını, milli piyangoları her şeyi bulacaklar. Bir yandan da Füsun'la Kemal'in Leyla ile Mecnun gibi kırık aşk hikayesine de tanık olacaklar ve bütün bu eşyalarla o günkü İstanbul hayatını ki, o zamanki İstanbul hayatı bügünkü gibi zengin ve havalı değildi. Kırık solgun sarı bir ışığı olan yorgun bir yerdi İstanbul. O zamanki İstanbul'la bu aşk hikayesinin birleştiğini görecekler.  Bir roman yazarsınız herkes der ki, ''Sen bunları yaşadın mı?'' Aslında romancı yaşadığı şeyi bir hikaye, bir roman şekline koyarken hayal gücünü de çalıştırır. Bu müzede de belki aynı şeyi yapıyoruz. Buradaki özel durum şu; hayali bir hikayenin gerçek nesneleri var. Bir yandan bu hakiki eşyaların ima ettiği güçlü bir gerçeklik duygusu var müzede. Bir yandan da roman kahramanı olan Füsun'la Kemal'in aşkının hayali yani var ama bu ikisi yavaş yavaş birbirine içine geçiyor.  En büyük eşyası da bu binanın kendisidir. Bu binayı aldım. Burası bambaşka bir şeydi. Onu bir ailenin evi olarak romanda işledim sonra da onu müzeye çevirdim. Yani, tıpkı roman okurken olduğu gibi müzeyi gezenler de hangisi gerçek hangisi yazarın hayali diyecekler. Ama en sonunda en sonuda bir kültürü, İstanbul'u eşyalarla gösteriyoruz.  Müzeyle ilgili iftihar edebileceğim tek şey belki de buraya dökülen emektir. Arkadaşlara da bazen 'tarihteki en yoğun emeğin harcandığı müze' derim. Her kutu için özenle uğraştık. Bazen Kemal'in Füsun'un 4 bin sigarasını toplaması gibi bir takıntıyla uğraştığımızı hissettim. En sonunda kültürden, günlük hayat ayrıntılarından çıkan bir alem yapıyorduk. Romancılık da böyle bir şey değil midir? Yaşadığımız şeyleri birazcık değiştiririz, onu bir başkasının macerası bir başkasının başından geçmiş bi şey gibi gösteririz ve bu küçük küçük cümlelerden ayrıntılardan hayat parçalarından bir alem oluştururuz.  Buranın atmosferi, buranın ışığı, halesi okurun duygularına ziyaretçinin duygularına hitap eden yanı, en önemlisi bu. Kitabı okudum, müzeye geldim, eşyaları gördüm değil. Kitabı okusun okumasın 'o aleme girdim, o binanın kapısından girdim ve Masumiyet Müzesi'nin havasını soludum' desinler istiyorum. Bilmem derler mi? Onu da göreceğiz...  Şimdi Kemal'in bana yakın oluduğu bir taraf var. O da Nişantaşı'nda büyümüş, yaşamış. Bir de daha önemlisi; o aşk yüzünden bense edebiyat siyaset yüzünden belki çevremden uzak düşmüşüm. Alay etmişler, dışlamışlar. O da inatla direniyor. Kemal'le özdeşleştiğim, ona saygı duyduğum yer bu. Aslında kahraman kim olursa olsun kültür aynı. Evet kahramanlar üzerinden kültür anlatıyoruz ama ilk defa kahramanlar üzerinden derken hayali kahramanlar üzerinden demek istiyorum. Hem böyle diyorum ama aslında Kemal bu müzeden çok hoşnut kalırdı.  Bir dönemi bütün bir zaman parçacığını eşyalarla anlatmak mümkün. O bağlamda Masumiyet Müzesi'nin küçük mütevazi bir isteği de var. Eskiden epikler, destanlar vardı. Hepimiz biliriz kralların hayat hikayelerini. Kutsal ve pahalı eşyalarını anlatır. Bunlar da müzelerde segilenirdi. Roman ise günlük hayatımıza önem verdi. Tuvalet kağıdından sabuna, çaya kadar hepsi romanlara girdi ve insanların çoğu bunu kullanıyor. Sıradan insanlar önemli diye romanlarda sevdik kabul ettik.  Herkes bana soruyor; ''Orhan sen bir yazarsın, niye bunu yaptın?''. Bu kadar çok sorulunca tıpkı bir roman gibi tek bir cevabım yok. İçimden bu geldi. Buna inandım. Ben ressam olmak istemiştim. Müzelere inanıyorum. Müze severim. Çok giderim. Biz niye yapamayalım? Zihinsel yaratıcılıkla, edebi yaratıcılıkla, sanatsal buluşlarla ilginç bir şey yapabiliriz diye de düşündüm. Hem babaannem hem anneannem bu hediyeleri alırdı. Romanın geçtiği ylılların milli piyango biletleri. 31 Aralık çekilişi. Romanda anlattığım gibi işaretlemek için kuru fasulye kullanılırdı.  Aristo'nun bölünemez atomları gibi zamanın bölünemez anları vardır. Bu müzede her bir eşyayı Kemal öyle hatırlıyor. Füsün'u hatırlatıyor ve bir anı hatırlatıyor. Nitekim sigaranın altına da yazmış. Bu romanın bir özelliği romanda olmayan ayrıntılar var. Mesela, Kemal'in babası aynı zamanda Monte Carlo'ya gidip kumar da oynamış, bu ayrıntı müzde var. Böyle ayrıntılar olmasını seviyorum. Olayları birazcık ileri götürüyor, onu da seviyorum.'' 
 
 Bir romandan esinlenen ilk müze olma özelliğini taşıyan müze, Nobel ödüllü yazar Orhan Pamuk'un 2008 yılında yayımladığı ve bugüne kadar 60'a yakın ülkede okuyucularla buluşan aynı adlı romandan esinlenilerek yapıldı.  Orhan Pamuk romanında, Kemal'in sevgilisi Füsun'un eşyayı nasıl topladığını ve onları müzeye hangi mantıkla yerleştirdiğini anlatıyor. 20. yüzyılın ikinci yarısında İstanbul'daki gündelik hayatı temsil eden bu eşyalar, müzede özenle düzenlenen kutular ve vitrinlerde sergileniyor.  Çukurcuma Caddesi üzerinde 1897 yapımı tarihi bir binada yer alan müzenin, ahşap merdivenlerle birbirine bağlanan 3 katı vitrinler ve yerleştirmelerle donatılıyor.  Ziyaretçilerini 1950-2000 yılları arasına dair İstanbul hayatının pek çok unutulmuş ayrıntısıyla buluşturacak müze, ziyaretçilerine romanın 83 bölümünü temsil eden 83 kutuda sergilenen sinema biletlerinden kibritlere, likör şişelerinden kapı kulplarına, minik biblolardan fotoğraflara uzanan, binlerce eşyadan oluşan bir koleksiyonun yanı sıra müzede eski İstanbul filmlerinden yaratılan bir seçki de sunuluyor.  Müzede çatıya kadar yükselen merdiven boşluğundan aşağıya süzülen ışık, romanın başkahramanları Kemal ile Füsun'un aşk hikayesi ve bu aşka tanıklık eden eşya ve mekanları aydınlatarak, müze ziyaretçilerine romanı elle tutulur, gözle görülür hale getiriyor.  Müze, 28 Nisan'da itibaren salı ve pazar saat 10.00–18.00 saatleri arasında, cuma günleri ise saat 20.00'ye kadar ziyarete açık olacak.