Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Hayatlarını, ortakkaderleri ol an bö brek yımezliğiIle geçiren Arslan çiftinin yolu, HkydarpaşM Numune yğiti/v ve Araştırma Hastanesi'nde tedavileriz[ devam ettikleri süreçtm kesişti. İlknaklini annesinden çapraznakil yöntemiyle alan  , bir yardımlaşma derneğ inin yönetim kurulunda Vee üye olduğu sırada, hastalara moral vermeZ için yapılan etkinlikte, kendisi de 'i kez nakil olan eşi >Öşlem Arslanile tanıştı. Ç´f%, 2014'te ise hayattlarını birleştirme  kararı aldıE.  -aha smRonra, hastalığının tekrar etmesi ve nakledilen böb%eğin çalışmaması üzerine b= k̈́z daha organ nakline ihtiyaçduyan n Erdal Arslan,ikinci böbreğ i ni + de geçen yıl babasından aldı. astalıklr̈́rı sürecinde nakil olmak içinkadavra lsteine de yazılan ancak hemsağlık durumlarıkn}n aciliyeti hem de oıR`gan bağışının yetersiz olması nedeniyle aile bireylerinden organ almak duumuda kalan Arslan çifti, teabilerinin kontrol altında devam etmesi üzerine l|nne ğve baba olma şansını d a yakalayarak, evlat sahyibi ol du. Arsla n çifti şihdğ Yunus Emre adını verdikleri bebekleriyle yeni bir hayata yşlamnın sevinciniyaşıyor.  Erdal Arslan, şu an*d sağlığının gayet iyi olduğunu ancak düzenli şekilde kontroll s'< erinin devam ettiğini belirterek, bebek sahibi lma türeciıp şöyle anlattı:  "Çocuk istiyorduk, bnğ doktorlarımıza danıştı. Yaklaşık1,5 yıl kadar hekled. Doktorlarımız bazıilaçlarımızı değiştirdive çocuk ısahiMfi olma yönünde bir engelimiz olmadığı sÖylendi[. Benim ikini yaulimdNn 6 a, sonra oğlumuz dünyaya geldi. Yani bi z ikişÜr kez nakilli anne, bab  olduk. ı Böbrek hastalarının da çocuk sahibi olabilmeleri konusunda engel olmd{ığını gösterdik. Doktorlarımızın  tamamı  gün 24 saa  bizimle ve çocuğumuzla ilgilendi. Biz hastaneye doğula ilgil] başvurduğumuzda bil> organ nakli cerra£mız, nefroloğumuz yanımızda bulundular. Doğumagirdiler."  Eşiyle az kaderi paylaşan   da birincisi 2004'te, ikincisi 2011'de olmak üzere [iki kez b böbrek nakli [c olduğunu söyledi.  Arslan, b ir çocuk shibpi oayı hayal ettiğini fncjak çevresiyle hiç paylaşmadığını dile getirerek, {c duygularını şu sözlerle aktardı: "Herzaman, 'Benim gibi hasta omayan bk insanla evlensem beni anlamaz' diye düşün ürdüm ama blu düşüncem Erdal karşıma çıkana kadardı. Yunu s Emreli hayat çok iyi gidiyor. Daha önce niye gelmemiş diyedüşünüyorum. Hayat asıl şimdi anClamndı benim {çin Böbrek nakilli olduğu, hastası olduğum u unuttum gAbi binr .şey Hastal 'ık artık ikincfii p lana geçti. YunusEmre bize mutluluk getirdi." Ç ocukl arının da kontrollerinin sıtp bir şekilde devam ettiğini vurgulayan Arslan, organ batgışının önemine değinerek, bu \onuda Pzoplumsal farkındalığınartırılması için kend ilerinin s ellerinden gelen desteği veümeye çalıştıklarını sözlerine ekledi.
Hayatlarını, ortak kaderleri olan böbrek yetmezliğiyle geçiren Arslan çiftinin yolu, Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tedavilerine devam ettikleri süreçte kesişti. İlk naklini annesinden çapraz nakil yöntemiyle alan  , bir yardımlaşma derneğinin yönetim kurulunda üye olduğu sırada, hastalara moral vermek için yapılan etkinlikte, kendisi de iki kez nakil olan eşi Özlem Arslan ile tanıştı. Çift, 2014'te ise hayatlarını birleştirme kararı aldı.  Daha sonra, hastalığının tekrar etmesi ve nakledilen böbreğin çalışmaması üzerine bir kez daha organ nakline ihtiyaç duyan Erdal Arslan, ikinci böbreğini de geçen yıl babasından aldı. Hastalıkları sürecinde nakil olmak için kadavra listesine de yazılan ancak hem sağlık durumlarının aciliyeti hem de organ bağışının yetersiz olması nedeniyle aile bireylerinden organ almak durumunda kalan Arslan çifti, tedavilerinin kontrol altında devam etmesi üzerine anne ve baba olma şansını da yakalayarak, evlat sahibi oldu. Arslan çifti şimdi, Yunus Emre adını verdikleri bebekleriyle yeni bir hayata başlamanın sevincini yaşıyor.  Erdal Arslan, şu anda sağlığının gayet iyi olduğunu ancak düzenli şekilde kontrollerinin devam ettiğini belirterek, bebek sahibi olma sürecini şöyle anlattı:  "Çocuk istiyorduk, bunu doktorlarımıza danıştık. Yaklaşık 1,5 yıl kadar bekledik. Doktorlarımız bazı ilaçlarımızı değiştirdi ve çocuk sahibi olma yönünde bir engelimiz olmadığı söylendi. Benim ikinci naklimden 6 ay sonra oğlumuz dünyaya geldi. Yani biz ikişer kez nakilli anne, baba olduk. Böbrek hastalarının da çocuk sahibi olabilmeleri konusunda engel olmadığını gösterdik. Doktorlarımızın tamamı 7 gün 24 saat bizimle ve çocuğumuzla ilgilendi. Biz hastaneye doğumla ilgili başvurduğumuzda bile organ nakli cerrahımız, nefroloğumuz yanımızda bulundular. Doğuma girdiler."  Eşiyle aynı kaderi paylaşan   da birincisi 2004'te, ikincisi 2011'de olmak üzere iki kez böbrek nakli olduğunu söyledi.  Arslan, bir çocuk sahibi olmayı hayal ettiğini ancak çevresiyle hiç paylaşmadığını dile getirerek, duygularını şu sözlerle aktardı: "Her zaman, 'Benim gibi hasta olmayan bir insanla evlensem beni anlamaz' diye düşünürdüm ama bu düşüncem Erdal karşıma çıkana kadardı. Yunus Emreli hayat çok iyi gidiyor. Daha önce niye gelmemiş diye düşünüyorum. Hayat asıl şimdi anlamlandı benim için. Böbrek nakilli olduğumu, hastası olduğumu unuttum gibi bir şey. Hastalık artık ikinci plana geçti. Yunus Emre bize mutluluk getirdi." Çocuklarının da kontrollerinin sıkı bir şekilde devam ettiğini vurgulayan Arslan, organ bağışının önemine değinerek, bu konuda toplumsal farkındalığın artırılması için kendilerinin de ellerinden gelen desteği vermeye çalıştıklarını sözlerine ekledi.