Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

egos'ta yer alan #V habere  göre, haklarında gözaltı ve  tutuklama kararları alınan, üniversitelerindeki kariyerleri sonla ndırılan akademisyenlerden biri ile, Utku Sayın’la konuştuk. Sayın, ‘Barış İçi. Akademisyenler’ inisiyatifininikinci ^k grup imzacısı olduğu içinhakkında hem idari hm de ad´i s oruşturma başlatıldı.Soruşturma süreci sonlanmadan 22 Ağustos’ta ´u okulla ilişiği kesildi. Sayın, süreci anlattı.  2015 ns+ Mart başı Ü gibi Rektör lük ihbarıyla savcılık tarafından bir adli soruşturma süreci başlatıldı. je Savcılık soruştu*öası sürecinde de savunmamı yaptım.Bunun, lnsan hakları ve düşünce özgürlüğü çerçevesinde gelişen birsüreç olduğunu, ayrıca bir akademisyen olarak toplumu bilgilendirme görevimin olduğunu ifade ptmr^eye çalıştım. Adli soruşturmanın ardından, ünivers ite tarafından bi de idari soruşturma süreci başlatıldı. ÜniversEte soruşturması kapsamında çok ilginç sorulacrl karşmılaştım.  Bir akadmisyenin bir diğer Akademisyene asla akıl e drp de sormayacağı bir soru tarzıyla | karşılaştık. Yineburada, eşlemin ‘düşünce özgürlüğü’ çerçevesinde yapıldığı yönünde, hem AİHM hem ke Anayasa Mahkmesi ka rarlar ını göstererek bir savunma yaptım. Neticede soruşturmanın gidişatıyla lgili bana k^ bilgi C\ verilmediği `ıR halde, 2: Ağustos’ta sözleşmemin uzatılmadığına ili şki% bir bildirim aldım. Soruşturma Komisyonu’nun abĞim  ‘de!vlet memurluğundan Yı{karılmam’ yönünde bi r öneride bulunduğunu ve Rektörlüğün de bu öneriye dayanarak sözleşmemi uzatmamayıtercih ettiğini öğr enmiş oldum.  Açıkçası, hiçbir yasj ve maddeye dayandırılmadan, saece YÖK’ün ‘Bu kişileri soruşturun’ yönündeki yzıötsına dayanarak başlatılan çok usulsüz bir soruştu{maydcı. T{kb^ usulsüz k olmasının, evrensel hukuk anlamında, çıkan sonucu geçersiz aılmbs`ı gerekior ama, ~ Türkiye’deki hukuksal anlayışı ve idari yapınJın hkuk üzerindekiegemenliğini maalesefbu soruşturma sürecinde gör müş olduk.  Kesinlikle ay Rnı noktadayı%. Dünyada üç meslek grubunun cübbesi vardır; hukukçular, din adamlarıve akademisyenler. Bu üç cübbede düğme yoktur. Çünk ne hukukçujar, nedin adamları nn}e de akademisyenler a}imse karşısında düğme iliklemez, boyun eğmez. Ama J gördü k ki, Türkiye’de RektörlerCumhurbaşkanı’nın lni öpmeye çalıştı,Yargıçlar, Adli Yıl açılışında Cumhurbaşkanı karşısında ayağa kalktı, sin adamlarının ise enasıl £r ^tavır serg}iledğikni DiS´(net İşleri Başkanlığı aracılığıyla gördük. Dolayısıyla, g bugün aynı şeyle karşılaşsam yine ayhn tavrı kesinikle sergilerdim, sergileyeceğim de.  Evet. İnsa nlar, 15 Temmuz sonrası ortaya çıkan süreç içerisinde,‘hükümetin a da Cumhurbaşkanlığ ı’nın tavrı Fetullahçı yapılanmaya arşı olacak’ gibi bir algı içerisinde olmaya başladılar. Ama biz hiçbirzaman köz ardı edilmedik. Do`laısıyla, idare açısından, ‘uygulam|ktf zorlandığı’ hukuksal olmayan b üün o gerekçesiz işten çıkarmalar yada cezalandırmalara yönelik olarak aslında bir fırsat dğmiş oldu d&iye düşünüyorum. Enindesonunda bu sürec in b ize h> yöneleceğini biliyordk, ki özellikle yayınlanan {Yn kararnameler bunu  net bkai şekizde görmüş gösterdi. Zira Fetullahçı yapılanma içerisinde diyerek işten çıkarılan 50 kü^sur Öf( bin -eCu\ içerisinde birçok imzacı arkadaşımız da bulunuyor. Bence devamıda gelecektir… Ben her zaman ilk dersimde öğrencilerime şunu söylemlişimdir: Burası Antakya. Birçok kültürün v e birçok halkın Ler arada yaşadığı öir şehir ve böylesi birşehirde, kültürlere ve yapılara saygılıolmak ç ok önemli. Bir akademisyenin öğrencisine öğretebileceğien önemli şe bu diye düşünüyorum. Derseyim Kürt, Türk, Arap öğrenciler oluyor, ‘Hepiniz benim dersimde kendi dilinizi konuşma konusunda özgürsünüz’ diyoru. Bunuduymak onlara oldukça ilginç geliyor. Üni_ersite aşamasındaki bir ğ,renAci bile sizin bu yaklaşımınızı garip bir tepkiyle yaklaşıyorsa eğer, sizin kendinizi d halka vesisteme anlatmanEz şüphesizki diagha zor eO bir hale gelebiliyor. Ama bakabileceğimiz başka bir pencere d  yov Bi, böyle birülkeyiz. Bizt, Iöh halkların bir arada yaşamak zorun da olduğu vebir arada da yaşayacağı $ir ülkeyiz. Bu açııan ele ald'ğımızda ben, bir akadhmisyenin kesinlikle ‘ö~zgür’ düşünm.si l gerektiğine inanıyorum. Ama bunu o;rtay\ koymayaçalıştığınızda, şüphesiz ki, akademisyen arkadaşlarınızdan tutun da sistemin yönetrine  negemenlerine kadar birçok  noktadan tepki alma riskiniz var. Ama bu tepkilerden korktuğumuz zamanda bizler akademisyen olmuyoruz zaten. 12 Eylül sürecindeki 1402’liklerin roknu.mu gerçekten de lçok ağırdı.Ama 1402’ler, yaşadıklarısonuçlar düşünüldüğünde, toplumsal anlamda değer g,ren ĞJir nitelbiğe sahipler di. Çünkü idare onla rı onurzedeleyici bir ctavır  içerisinesokmadı. Rma bugünsiz ‘barış ?akademiisyeniym’ diyorsanız insanlar size çok cdddi ik suç işlemişsiniz gibi ̈́bkmaya bişIıor. Ciddi bir itibarsızlaştırma süreci K yaşıyoruz.  Biz, ikRincoz gr G#barış akademisyenleri akademisyenleri tüm bu sonuçların doğacağını bile bile imza attık . Arkasından çekilmeyegerek olan şeyler ,jN söylemedik. Dolayısıyla, mücadele, gidebildiği yere $ kadar gidecek. Şu aOn istesek yurt dışına gidebilecek Ceterliliğe sKhip insanlarız. cma istiyoruz ki, buInun mücadelesini ülBöümizde yapalım. İstiyoruz ki, halkların barış içinde yaşayabileceği bir ortam hazırlayalım. Adalet mekanizmasına güvenmiyorum ama güvenmesem de, ülkemi  ve halkımı terk etmek içime sinmiyor. Ülkemi skv=yorum. Burada bir şeyler ürketmek istiyorum, pes ettiğiniz za man ‘bilim insanı’ olma şansınız yok.
Agos'ta yer alan habere göre, haklarında gözaltı ve tutuklama kararları alınan, üniversitelerindeki kariyerleri sonlandırılan akademisyenlerden biri ile, Utku Sayın’la konuştuk. Sayın, ‘Barış İçin Akademisyenler’ inisiyatifinin ikinci grup imzacısı olduğu için hakkında hem idari hem de adli soruşturma başlatıldı. Soruşturma süreci sonlanmadan 22 Ağustos’ta okulla ilişiği kesildi.  Sayın, süreci anlattı.  2015 Mart başı gibi Rektörlük ihbarıyla savcılık tarafından bir adli soruşturma süreci başlatıldı. Savcılık soruşturması sürecinde de savunmamı yaptım. Bunun, insan hakları ve düşünce özgürlüğü çerçevesinde gelişen bir süreç olduğunu, ayrıca bir akademisyen olarak toplumu bilgilendirme görevimin olduğunu ifade etmeye çalıştım. Adli soruşturmanın ardından, üniversite tarafından bir de idari soruşturma süreci başlatıldı. Üniversite soruşturması kapsamında çok ilginç sorularla karşılaştım. Bir akademisyenin bir diğer Akademisyene asla akıl edip de sormayacağı bir soru tarzıyla karşılaştık. Yine burada, eylemin ‘düşünce özgürlüğü’ çerçevesinde yapıldığı yönünde, hem AİHM hem de Anayasa Mahkemesi kararlarını göstererek bir savunma yaptım. Neticede soruşturmanın gidişatıyla ilgili bana bilgi verilmediği halde, 22 Ağustos’ta sözleşmemin uzatılmadığına ilişkin bir bildirim aldım. Soruşturma Komisyonu’nun benim ‘devlet memurluğundan çıkarılmam’ yönünde bir öneride bulunduğunu ve Rektörlüğün de bu öneriye dayanarak sözleşmemi uzatmamayı tercih ettiğini öğrenmiş oldum.  Açıkçası, hiçbir yasaya ve maddeye dayandırılmadan, sadece YÖK’ün ‘Bu kişileri soruşturun’ yönündeki yazısına dayanarak başlatılan çok usulsüz bir soruşturmaydı. Tabi usulsüz olmasının, evrensel hukuk anlamında, çıkan sonucu geçersiz kılması gerekiyor ama, Türkiye’deki hukuksal anlayışı ve idari yapının hukuk üzerindeki egemenliğini maalesef bu soruşturma sürecinde görmüş olduk.  Kesinlikle aynı noktadayım. Dünyada üç meslek grubunun cübbesi vardır; hukukçular, din adamları ve akademisyenler. Bu üç cübbede düğme yoktur. Çünkü ne hukukçular, ne din adamları ne de akademisyenler kimse karşısında düğme iliklemez, boyun eğmez. Ama biz gördük ki, Türkiye’de Rektörler Cumhurbaşkanı’nın elini öpmeye çalıştı, Yargıçlar, Adli Yıl açılışında Cumhurbaşkanı karşısında ayağa kalktı, sin adamlarının ise nasıl bir tavır sergilediğini Diyanet İşleri Başkanlığı aracılığıyla gördük. Dolayısıyla, bugün aynı şeyle karşılaşsam yine aynı tavrı kesinlikle sergilerdim, sergileyeceğim de.  Evet. İnsanlar, 15 Temmuz sonrası ortaya çıkan süreç içerisinde, ‘hükümetin ya da Cumhurbaşkanlığı’nın tavrı Fetullahçı yapılanmaya karşı olacak’ gibi bir algı içerisinde olmaya başladılar. Ama biz hiçbir zaman göz ardı edilmedik. Dolayısıyla, idare açısından, ‘uygulamakta zorlandığı’ hukuksal olmayan bütün o gerekçesiz işten çıkarmalar ya da cezalandırmalara yönelik olarak aslında bir fırsat doğmuş oldu diye düşünüyorum. Eninde sonunda bu sürecin bize yöneleceğini biliyorduk, ki özellikle yayınlanan kararnameler bunu net bir şekilde görmüş gösterdi. Zira Fetullahçı yapılanma içerisinde diyerek işten çıkarılan 50 küsur bin memur içerisinde birçok imzacı arkadaşımız da bulunuyor. Bence devamı da gelecektir… Ben her zaman ilk dersimde öğrencilerime şunu söylemişimdir: Burası Antakya. Birçok kültürün ve birçok halkın bir arada yaşadığı bir şehir ve böylesi bir şehirde, kültürlere ve yapılara saygılı olmak çok önemli. Bir akademisyenin öğrencisine öğretebileceği en önemli şey bu diye düşünüyorum. Derslerim Kürt, Türk, Arap öğrenciler oluyor, ‘Hepiniz benim dersimde kendi dilinizi konuşma konusunda özgürsünüz’ diyorum. Bunu duymak onlara oldukça ilginç geliyor. Üniversite aşamasındaki bir öğrenci bile sizin bu yaklaşımınızı garip bir tepkiyle yaklaşıyorsa eğer, sizin kendinizi halka ve sisteme anlatmanız şüphesiz ki daha zor bir hale gelebiliyor. Ama bakabileceğimiz başka bir pencere de yok! Biz, böyle bir ülkeyiz. Biz, halkların bir arada yaşamak zorunda olduğu ve bir arada da yaşayacağı bir ülkeyiz. Bu açıdan ele aldığımızda, ben, bir akademisyenin kesinlikle ‘özgür’ düşünmesi gerektiğine inanıyorum. Ama bunu ortaya koymaya çalıştığınızda, şüphesiz ki, akademisyen arkadaşlarınızdan tutun da sistemin yönetimine ve egemenlerine kadar birçok noktadan tepki alma riskiniz var. Ama bu tepkilerden korktuğumuz zaman da bizler akademisyen olmuyoruz zaten. 12 Eylül sürecindeki 1402’liklerin konumu gerçekten de çok ağırdı. Ama 1402’ler, yaşadıkları sonuçlar düşünüldüğünde, toplumsal anlamda değer gören bir niteliğe sahiplerdi. Çünkü idare onları onur zedeleyici bir tavır içerisine sokmadı. Ama bugün siz ‘barış akademisyeniyim’ diyorsanız insanlar size çok ciddi bir suç işlemişsiniz gibi bakmaya başlıyor. Ciddi bir itibarsızlaştırma süreci yaşıyoruz.  Biz, ikinci grup barış akademisyenleri akademisyenleri tüm bu sonuçların doğacağını bile bile imza attık. Arkasından çekilmeye gerek olan şeyler söylemedik. Dolayısıyla, mücadele, gidebildiği yere kadar gidecek. Şu an istesek yurt dışına gidebilecek yeterliliğe sahip insanlarız. Ama istiyoruz ki, bunun mücadelesini ülkemizde yapalım. İstiyoruz ki, halkların barış içinde yaşayabileceği bir ortam hazırlayalım. Adalet mekanizmasına güvenmiyorum ama güvenmesem de, ülkemi ve halkımı terk etmek içime sinmiyor. Ülkemi seviyorum. Burada bir şeyler üretmek istiyorum, pes ettiğiniz zaman ‘bilim insanı’ olma şansınız yok.