Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Aslında bi liSH<urgu alanına baktığımızda ‘klonlama filmi’nin alt tür olarak değil de ç ok az örnek v/ren bir distopik bilimkurgu alt-alt türü olarak anıldığını g örebiliriz. nck ka nımca al t tür adı altında ele alınması şart ilerleyen dnemde. Bunun için debir kilometre taşıfilmine ihtiyacı var.  Bu konseptin sin ema tarihindeki ö_neklerine In baktığımızda dönüşm geçiren karakterlerin izi sürdü ğü için genelde çok fazla ‘soğukkanlı’, ‘ağır üempolǘ’, ‘psikolojik’ ve ‘gerilim dolu’ eserlere açıldığı gerçeğine ulabiliriz. Tabii n son “6. Gün” (“The 6th Day”, 2000) ve “Ada” (“The Island”, 2005) gibi ksiyon ile bir ar aya gel miş örneklerini bi\r kenara bırakırsak... “Beni Assa Bırakma” da (_“Never %et Me G o”, 2010) aslında bunu nfarkında bir oluşum içerisinde ilerleyenbir çok satan roman uyarlaması. Kazuo Ishiguro’nun sevilenedebiyat eserinin aslında ‘distopik gençlik fiti’ kon.eptinde anılmasıda mümkün. Ancak filmdeMark Romanek onu öyle L bir haOle getirmiş ki, sanki karşımızda ilk ılarının geçtiği 1978’de çekilmi birbilimkurgu var. Öe k- 60’ların sonund a ve 70’lerde bili mkurgu s ıkbıcğ kalıplardan kur tulup yeni şeylere çılmi arzusuyla kimi ‘keyi[fli f ikrler’ üretiyordu. Bu mantık ışığında tirv yapanlar da oldu kabul edelim. Ancak “Beni Asla Bırakma”nın duruşudaha  Ü o zamanın ‘Post-Vietnam ^L yalnızlığını le alırken araya da bilimkurgusal +z motifler sokalım’ h avasında !gii Yola çıkış fikri, o kadar eski duruyor ki adeta bir Tüik y.nhe^men ba$limkurgu ekmiş gi]bi hissediyorsunuz çoğu yerinde. ‘196 0’larda dünyada 100 yaşını eçen insan sayısının artmasıyla birlikte, $ durumdan nüfusu bütünl;yece~ bir l tıp sistemi geliştirildi’ dşüncesylY açılıyorfilm. Bunun devamında da klon üreten, sıkışmı ş bir okul portresiyle yüzleştiriyor izleyicisini.  Doğrusunu söylemekgerekirse biz bu ‘gnç dünya’ya aşinşayız. Zira 1970’lerde “Hanging Rocka’ta PikniZ” (“Picnic at Hanging Rock”, 1975),İngiliz miras filmle:iin k arrakterlerii andıran öğret menler yoluyla çocukların bi yatılı okulda yaşadıkları‘sert’liği klostrofobik bir duyguyla perdeye yansıtmıştı. Bu atmosferin içinde ölüm, h gerilim £e tekinsizlik diz boyuydu. ncak  bu Lucille Hadzihalilonic’in 2005  tarihli filmi “M asumiyet”te (“Innocence”) bile Lynchesk bmşr moda sokulmuş ‘distopik okul sistemi’ örgüsü burada kesinlikle işlemiyor. Ya da ‘Romanek, öyle bir yapı kurmak istemi yor’ diyebiliriz. Zira o zman dilimi ni çabucak atla yıp bir aşk üçgeni izletmek için yola çıkmış gibi yönetmen.  Asüına Carey Mulligan’ınultra-iyi kız, K}ira Knightley’nin vampseksi kad̈́n, Andrew Garfield’ın ise aşık [e yakışıklıgenç gibi kalıplaşmış tiplemelerin köklerine inip‘aşırı karton’ çizilmeleride bu klonlama mantığını bir sonb_cu. Filmin t(mamında da adeta bu du<uma katkı yaparak ‘aşk ölümsüz olacak mı?’ gibi basit cümlelerinizini sürü yoruz.  Romanek ya da senaryo yCzar, bu klonlama filmi fikrinin altındaki geniş ğg alt metinlere inmekten ziyade izleyiciyi ı[n duygusal anlamda etkisi altına almayı seçmiş. Bu doğrultuda da n# film, Mulligan’ın ‘ben taşıyıc?yım’ dedi s açılış se+anscınd sürprizini açıKk etmeöifnin ardından sanki onun b akıN açısındanmış gibi flashbacklerle ilerliyor. “Beni A sla Bırakma”nın bunu ydpmasıı#n esas amacı seyirciyi baştan içine alairaAk özdeşleşilebilecek b iir bütü n yaratmak.   Serinin en hızlı v  e en eğlencelibölümü dersek herhalde ok a´G fazla abartmış olmayız. Zira buraYa Vin Diesel, Paul Walke r ve bö́ Jordana BrewstDr gibi ‘Hızlı ş{ ve Öfkeli’ (‘The Aast and he Fu rious’) mitininefsanevi karakterleri dördüncü bölümden sora bir kez daha bir araya gelirken, Tyrese Gibson, Gal Gadot, Sung Kang gibi oyuncularında mizah ve tempo oranını üst seviyelereçıkardığı görülebiliyor. Tabii Dwayne Johnson eklemesinin Diesel ile Walker’a bir de öldürücü rakip getirdiğini unutmamaklazım. 2001’de Rob Cohen’in hafif B filmi güdüsüyle alt kültürün ,araığna uyarladıbLğı araba yarışıfilmi konseptinin ge d)ği hali herhalde şimdi yönetmen gördüünde, ya ağlıyordur ya da gülüyorduA. Zira 2002’de yine Dies  # il e başlattığı bozucu ajan filmi “XXX” ile jv) beraber ciddi anlamda alt tüJle=i yenileyen eserlerdi bunlar. Ancak yine ajsyı yıl içindeki ikinci bölümden z\o sonra ‘Hızlı ve Öfkeli’, Lucas Black’in münferit mücadelesiyle biü ok|yB sedrüveninde sadeceaksiyona vurmakla kalmıştı. Son iki filmde ise farklı alt türlerde kitlesini doyurmaya çalışıyor. Aslında Diesel-Walker ikilisinin ‘kanunsuzlar  sıfatınayaraşır br şekilde önceki film de bir çeteyi kovaladıktan } sonra burada da soygun ´ç_] $üv bir araya gelmeler(, mitgi geliştiren biI hamle.  Zira burada “mtean’s Eleven”a(2001) taşçıkartma sevdasında bir soygun fNlmr r. “HzEı ve Öfkeli: Rio So ygunu” (“Fast  FiveB”I 2011) belki dramatikçatı ve entrika örgüsü açısından “Büyük Vurgun”(“Takers”, 2010)  ve “ r Zırhlı Kuvv\/etler” (“Armored”, 2 009) gibi alanınson dönemdeki B tipi eserlerinin üzerinde. Hat ta karakterlerinin zekası vediyalog becerisiyle atm zamanlı miza aşladığı veya aksiyon sahnelerini izlerken sıkılmadan koregra)füye kapılmamızı sağladığı dasöylenebilir filmin. Bu noktada de Justin Lin’in artık seriye  aapte olup ‘Hızlı ve Öfkeli’ uhusu *erinden hissettirme konusunda sıkıntı çekmediğini de itiraf etmek gerek. Ancak elbettebütün bu yüksek dozajdaki büyük /erd] eğlencesinh karşı n, bir serinin sıfırı tük ettiğinde ortaya çıkan o ticari ürünlerden biriyle daha yüzleBöiyoruz burada. “Hızlı ve Öfklli p5: R io Soygu nu”, beyazperdede ‘entertainment’ dediğimiz kavramı hakkıyla yerine getiGen eserlerden. İzledikten sopra çabucagk da akıllardan siliniyor. Hızlıve Öfkeli 5: Rio Soygunu (F/s Five) Yö ns}men: Justin Lin Oyuncular: Vin Diesel, Paul Walker, Jordana Brewster, Tyrese Gibsn, Sı?g Kang, Gal Gadot, Dwayne Johnson, Joaqu:im de Almeida Süre: 130 dk. Yapım Yılı: 2̈́11   Zefir Yönetmen: Belma Baş Oyuncular: Şeyma Uzunlar, Vahide Gördüm, Sevinç Baş, DüZ O. Rüştü Başc Fatma Uzun[lar, Harun Uzunlar Süre: 93 dk. Yıl: 2010   Thor Yönetmen: Kenneth Branagh Oyuncular: Chris Hemsworth, Anthony Hopkins, Nat alie Portman, Kat Dennings, Michael Clarke Duncan, Jere/my Revner Süre: 114 Dk. YapımYılı: 2 011
Aslında bilimkurgu alanına baktığımızda ‘klonlama filmi’nin alt tür olarak değil de çok az örnek veren bir distopik bilimkurgu alt-alt türü olarak anıldığını görebiliriz. Ancak kanımca alt tür adı altında ele alınması şart ilerleyen dönemde. Bunun için de bir kilometre taşı filmine ihtiyacı var.  Bu konseptin sinema tarihindeki örneklerine baktığımızda dönüşüm geçiren karakterlerin izini sürdüğü için genelde çok fazla ‘soğukkanlı’, ‘ağır tempolu’, ‘psikolojik’ ve ‘gerilim dolu’ eserlere açıldığı gerçeğine ulaşabiliriz. Tabii en son “6. Gün” (“The 6th Day”, 2000) ve “Ada” (“The Island”, 2005) gibi aksiyon ile bir araya gelmiş örneklerini bir kenara bırakırsak... “Beni Asla Bırakma” da (“Never Let Me Go”, 2010) aslında bunun farkında bir oluşum içerisinde ilerleyen bir çok satan roman uyarlaması. Kazuo Ishiguro’nun sevilen edebiyat eserinin aslında ‘distopik gençlik filmi’ konseptinde anılması da mümkün. Ancak filmde Mark Romanek onu öyle bir hale getirmiş ki, sanki karşımızda ilk yıllarının geçtiği 1978’de çekilmiş bir bilimkurgu var. Öyle ki 60’ların sonunda ve 70’lerde bilimkurgu sıkıcı kalıplardan kurtulup yeni şeylere açılma arzusuyla kimi ‘keyifli fikirler’ üretiyordu. Bu mantık ışığında zirve yapanlar da oldu kabul edelim. Ancak “Beni Asla Bırakma”nın duruşu daha çok o zamanın ‘Post-Vietnam yalnızlığını ele alırken araya da bilimkurgusal motifler sokalım’ havasında gibi. Yola çıkış fikri, o kadar eski duruyor ki adeta bir Türk yönetmen bilimkurgu çekmiş gibi hissediyorsunuz çoğu yerinde. ‘1960’larda dünyada 100 yaşını geçen insan sayısının artmasıyla birlikte, bu durumdan nüfusu bütünleyecek bir tıp sistemi geliştirildi’ düşüncesiyle açılıyor film. Bunun devamında da klon üreten, sıkışmış bir okul portresiyle yüzleştiriyor izleyicisini.  Doğrusunu söylemek gerekirse biz bu ‘genç dünya’ya aşinayız. Zira 1970’lerde “Hanging Rock’ta Piknik” (“Picnic at Hanging Rock”, 1975),İngiliz miras filmlerinin karakterlerini andıran öğretmenler yoluyla çocukların bir yatılı okulda yaşadıkları ‘sert’liği klostrofobik bir duyguyla perdeye yansıtmıştı. Bu atmosferin içinde ölüm, gerilim ve tekinsizlik diz boyuydu. Ancak bu Lucille Hadzihalilovic’in 2005 tarihli filmi “Masumiyet”te (“Innocence”) bile Lynchesk bir moda sokulmuş ‘distopik okul sistemi’ örgüsü burada kesinlikle işlemiyor. Ya da ‘Romanek, öyle bir yapı kurmak istemiyor’ diyebiliriz. Zira o zaman dilimini çabucak atlayıp bir aşk üçgeni izletmek için yola çıkmış gibi yönetmen.  Aslında Carey Mulligan’ın ultra-iyi kız, Keira Knightley’nin vamp seksi kadın, Andrew Garfield’ın ise aşık ve yakışıklı genç gibi kalıplaşmış tiplemelerin köklerine inip ‘aşırı karton’ çizilmeleri de bu klonlama mantığının bir sonucu. Filmin tamamında da adeta bu duruma katkı yaparak ‘aşk ölümsüz olacak mı?’ gibi basit cümlelerin izini sürüyoruz.  Romanek ya da senaryo yazarı, bu klonlama filmi fikrinin altındaki geniş alt metinlere inmekten ziyade izleyiciyi duygusal anlamda etkisi altına almayı seçmiş. Bu doğrultuda da film, Mulligan’ın ‘ben taşıyıcıyım’ dediği açılış sekansında sürprizini açık etmesinin ardından sanki onun bakış açısındanmış gibi flashbacklerle ilerliyor. “Beni Asla Bırakma”nın bunu yapmasının esas amacı seyirciyi baştan içine alarak özdeşleşilebilecek bir bütün yaratmak.   Serinin en hızlı ve en eğlenceli bölümü dersek herhalde çok fazla abartmış olmayız. Zira burada Vin Diesel, Paul Walker ve Jordana Brewster gibi ‘Hızlı ve Öfkeli’ (‘The Fast and the Furious’) mitinin efsanevi karakterleri dördüncü bölümden sonra bir kez daha bir araya gelirken, Tyrese Gibson, Gal Gadot, Sung Kang gibi oyuncuların da mizah ve tempo oranını üst seviyelere çıkardığı görülebiliyor. Tabii Dwayne Johnson eklemesinin Diesel ile Walker’a bir de öldürücü rakip getirdiğini unutmamak lazım. 2001’de Rob Cohen’in hafif B filmi güdüsüyle alt kültürün arasına uyarladığı araba yarışı filmi konseptinin geldiği hali herhalde şimdi yönetmen gördüğünde, ya ağlıyordur ya da gülüyordur. Zira 2002’de yine Diesel ile başlattığı bozucu ajan filmi “XXX” ile beraber ciddi anlamda alt türleri yenileyen eserlerdi bunlar. Ancak yine aynı yıl içindeki ikinci bölümden sonra ‘Hızlı ve Öfkeli’, Lucas Black’in münferit mücadelesiyle bir Tokyo serüveninde sadece aksiyona vurmakla kalmıştı. Son iki filmde ise farklı alt türlerde kitlesini doyurmaya çalışıyor. Aslında Diesel-Walker ikilisinin ‘kanunsuzlar’ sıfatına yaraşır bir şekilde önceki filmde bir çeteyi kovaladıktan sonra burada da soygun için bir araya gelmeleri, miti geliştiren bir hamle.  Zira burada “Ocean’s Eleven”a (2001) taş çıkartma sevdasında bir soygun filmi var. “Hızlı ve Öfkeli: Rio Soygunu” (“Fast Five”, 2011) belki dramatik çatı ve entrika örgüsü açısından “Büyük Vurgun” (“Takers”, 2010) ve “Zırhlı Kuvvetler” (“Armored”, 2009) gibi alanın son dönemdeki B tipi eserlerinin üzerinde. Hatta karakterlerinin zekası ve diyalog becerisiyle tam zamanlı mizah aşıladığı veya aksiyon sahnelerini izlerken sıkılmadan koreografiye kapılmamızı sağladığı da söylenebilir filmin. Bu noktada da Justin Lin’in artık seriye adapte olup ‘Hızlı ve Öfkeli’ ruhunu derinden hissettirme konusunda sıkıntı çekmediğini de itiraf etmek gerek. Ancak elbette bütün bu yüksek dozajdaki büyük perde eğlencesine karşın, bir serinin sıfırı tükettiğinde ortaya çıkan o ticari ürünlerden biriyle daha yüzleşiyoruz burada. “Hızlı ve Öfkeli 5: Rio Soygunu”, beyazperdede ‘entertainment’ dediğimiz kavramı hakkıyla yerine getiren eserlerden. İzledikten sonra çabucak da akıllardan siliniyor. Hızlı ve Öfkeli 5: Rio Soygunu (Fast Five) Yönetmen: Justin Lin Oyuncular: Vin Diesel, Paul Walker, Jordana Brewster, Tyrese Gibson, Sung Kang, Gal Gadot, Dwayne Johnson, Joaquim de Almeida Süre: 130 dk. Yapım Yılı: 2011   Zefir Yönetmen: Belma Baş Oyuncular: Şeyma Uzunlar, Vahide Gördüm, Sevinç Baş, O. Rüştü Baş, Fatma Uzunlar, Harun Uzunlar Süre: 93 dk. Yıl: 2010   Thor Yönetmen: Kenneth Branagh Oyuncular: Chris Hemsworth, Anthony Hopkins, Natalie Portman, Kat Dennings, Michael Clarke Duncan, Jeremy Renner Süre: 114 Dk. Yapım Yılı: 2011