Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

1915 olaylarını Hfğ “soykırım” olarak kabul edip aklı süra bizi perişan eden   h varlığını <slında 16. asırda Türkiye’nin sağladığı desteğe borçludur ve Hollanda’nınbu desteği shğlaoabilmek ̈́çiTn İst anbul’a gönderdiği elçisi Cornelius Haga zamanın hükümdarıBirinci Ahmed’in şeyhiolan Aziz `Mhmud HüdsÜ\’nin eling öpmüş, padişaha da “Lûtuf buyurupbizi kulluğunuza kabul edin” demiştir!  Hollanda Parlamentosu 1915 olai'larını   ol,ra kabuletti ve Türkiye’yi aklı Nsıra perişan hâle getirdi! Kararın üzerinden geçen biroaç gü)den buyana ~gyüya ne yapacağımızı, ne edeceğimizi düşünü p derdimizin vee üzüntümüzü\ çaresini aryıp mahvoluyoruz... Bizim deP   şeklinde bir karar lmamız ne karar ciddî ve ağırbaşlı  bir iş ise, Hollanda’nın bugün yaptığı d  budur; hırsına tYlrihi âletetmesi, kendini hâki $-m m yerine koyup geçmiş hak kında hüküm verme işgüzarl}ığıdır. Hollanda geçmişinde h^p inişli kalkışlı devirler geçirmiş ve birçok kanlı hadiselere s F sebep olmuştur ama  bir özelliğin i inkâr etmemek gerekir: Topraklarından kat kNt büyük bölgeleri idaresi altına alıp muazzam bir sömürge dev|eti kurmaya muvaffakolmuş, gücünü devam ettirebilmek için sömürge halklarına gkarş bakının her [~̈́ çeşidini uygulamaktan çekinmemiş almfa tarihin hükmünden kurtulamamış vedenizaşırı topraklağı Antiller’de bugün elnnde kalan avuç f- içi kadar birkaçada dışında teker teker elinden çıkmıştır. Son iki sene sk. içerisinde Türkiy e’ye k̈́rşı elinden geleni ardına k)oygyan Hollanda’nın varolabilmek için aktfiyl bize mha/ kaldığ ın dan, hat t â İstanbul’daki elçisinin çok güçlü bir şeyhin elini öpüp hkümdara Dau!  bildirdiğinden haberdar mısınız? İşte o  günlerin, dahadoğrusu tarihin en büyük nankörlüklerinden birini göstermiş olan Hollanda ile ilişkilerimizin kısa geçmişi: Uzun asırlar İspanyol hkimiyeti altındabulunan Hollanda, tarip sahnesine 16. yüzyılın ikinci yarısında, İspa%nya’ya karşı başlattığı isyanın ardından çıktı. İsyanın -başına 1n68’ Oranje Prensi   geçti, İspaya il e mca:delb plâinlharı yapılırken v dışarıda da güçlü bTr des teğe ihtiyaç |lduğu farkedildi ve bazı Avrupa memleketlerine destek sağlamş olan O smanlı Devleti’ndenyardım istendi. Ama, Osmmanlılar o gü´{nlerde Kıbrp=s’ın fethi ile meşgul oldukları için gelen talebe hemen t destek veremediler. Veziriazam   Orange Prensi’ne 1574’te yazdığı me ktupta istenenyardımın Kıbrıs meselesi ileİnebahtı bozgununun yarattığı sEıkınıların hallinden sonra yapılabileceğini ve Osma nlı -rzskerleri ile beraber Cezayir birliklerinin d e Hollanda taraflarında hem karadanhem d<nizdeH İspanyollar’ın üzerine sevkedileceğini müjdeliyordu.nun mektubunda bir £K de tavsiyesi vardı: Hollandalılar’ın Almanya’daki Protestanlar le işbirliği yapmalarını ve İspanya’nın ayaklanmış Müsl{man halkı ile de tFmas bulunmalarını istiyordu. Askerî ve siyasî gelişmeler Hollanda’ya ask# gönderilmesine imkân sş tanımadı omama İstanbul’un tavsiyesiHollandalılar’ın hayli işine yaradı vre Almanya’nınKatolik olmayan halkı ile berberce çalışmaya ve Protestanlar da şapkalarına Türk bayrağından esinlenerek hazırladıkları bir sembolü takmaya başladılar. Hil_âl şeklindeki sembolün ]n* üzerinde  sloganı yazılı idi  bu slogan ha kiliselerdeki vayzyarda, _ hem de savaşlarda İspanyollar’a karşı kullanıldı. !Y 1581’de bağımsızlığını ilân eden ve Hindistanile Atlantik’te ticaretyapmaya başlayan Hollandalılar hiçbir Avrupadevleti tarafından tanı nmadıkları için g'h Akdeniz’e kendi bayrakları il giremiyorC Fra nsız vb hngbiliz bayralarını kullanmak Ö zorunda kalıyorlardı ve bu alanda \. Osmanlı İmparatorluğu’nun desteğine ihtiyaçları vardı.   1612’de Ho.landa’nın İstanLl’a elçi olarak gönderdiği   adındaki avukat, imtiyazlarını kaptırmak istemeyen İniliz, / Fransız ve Venedik elçilerinin *dürls tüÖlü entrikalarınauğradı ama vezir  ü  ’yı himayesi alta altı. Elçiyi b ir kayığa bindirip Üküdar’a götürdü,zamanın büyük şeyhlerinden olan ve sarayda |d£ itibar göre,n eyh nin huzuruna çıkartıp Şeyh’in elini öptürdü! nın işleri işte bu  elöpüşünden sonra açıldı! Elçinin gö sterdiği hürmetten i:$ memnun kalan   zamanın hükümdarı ’den yı kabul etme%si ricasında bulundu _ve elçi 1 Mays 1612’de, Topkapı Sarayı’nda padşahv#n huzuruna çıktı.   dedi ve Katolik İspanya’ya karşı Avrupa’daki VD* her türlü mücadelenin yanında olan Dstanbul, Hollanda’ya iste diği tcüarî imtiyazları verdi. Hollandalılar b imtiyazlar sayesinde Akdeniz’de serbestçe ticart yapmaya $N başladılar ve hemen ar:ıdan d a bölgee F konsolosluk ağı kurup Halep, İskenderun  , Kı̈́rıP, Mora, İnebahtıve Eğriboz’da te)msilcilikler açtılar. MevcudiyetiAvrupa’nın Katolik kralları v Habsburg Hanedanı ){ tarafından  30 Yıl Savaşlarının sonunda 1648’de ğimzalanan Vest falya Antlaşması ile kabul edlen Holli]anda, Osmanlı Devl eti tarafından {` bu atlaşmadyaJn 36 sene önce tanınmış, $Ş Türkiye’de büyükelçilik statüsündetemsil edilmiş ve bütün bu ayrıcalıklara da elçisinin İstanbul’un önde gl}n şeyhlerinden biinan elin i öpme si ile kavuşabilnmişti... ***********  HOşLANDA?’nın Türkiye’ye Y%rşı uzun zamandır dıvam eI=den r\ ve artık nerede ise sadece nefretten ibaretolan davranışlarının geerisinKde 19 14 ŞubaTt’ında, Rusya ile imzalamak zorunda kaldığımız utanç verJci bir ınlama sayesinde eld laz e ettiği ama b{ kullanma imkânı bulamadığı haklarına ye niden kavuşabilme merakı d var gibidir. 8 Şubat 1914’te imzalnan anlaşma tarihte  yahut   diye geçerve Tuüriye bu an}lama ile doğudaki yedi  vilâyetin idaresini N orveç ile Hollanda’dain gelen müfettişl´re terketmiştir. Sadrazam  ’ nın Yeniköy’ deki yalısında Paşa ble Rusya’nınİstanbul’daki maslahatgüzarı     tarafından imz&lanan  ne uzanan gelişmeler, önceki senelerde yaşanan yenilgilerin neticesi idi.  Avrupa’nın 1876’da Rus Ordusu’nun Yeşilköğy’e kadar gelmesi ile neticelenen sn´aşın ardından başlayan Doğu Anadolu’da reforma gidilmesi yolundaki baskıları üzerine talepler Bâbıâlî ile Avrupa devletleri %oB arasında seneler oyunca görüşülmüş ´ğ mutabakata varılamamıştı. Konu,1913’teki Bâbıâlî baskınının ardından iktidara gelenİttihad ve Terakki i le Avrupalı diplomatlar arasında da aylarc´ konuşpldu ve Rusya’nın İngiltere ve Fransa’nın da desteğini alarak hazırlad/ığı Yme;tin, 1914’ün , Şubat’ında Sadrazam  ’gnın Yeniköy’deki yalısınd a imzalanır Tür kiye, bu mukaveleye göre E:rzuum, Trabzon, Sivas, Van, BitLlBf, Harput ve Diyarb a kır’ın iki ayrı ö<fetişlik bölgesi hâ line getirilmesini kabul edHor; bu bölgelerdeki (azı haklarınan feragat ediyordu. Müfettişler Arupa)lı olacaklardı ve Van, ÖBitAns, Harput vk Diyarbakır’ın oluşturduğu bölgenin başına Norveçli Binbaşı   Trabzon, Erzur um !e Sivas’ın teşkil etti ğ ( ikinci bölgeye de Doğu Hind Adaları’ndaki Hollanda sömürgelerinin idaŞrecisi   getirilecekti. Binbaşı   kararın zamanın hüküm darı  R  tarafından oZaylanmasın;ıın ardından hemen Van s gitmiş,   ise İstanbul’daki hazırlıklarını tamamlayamadığı için görev yerine hareköet edememğşti. Yeniköy Mukavelesi uyarıIca kurulan ve devletin topraklarının bir bölümünd e hâkihmiyetted vazgeçmesi anlamına geFlen Norveli ve Hollandalı müfettişlikler _ a y boyunca fiilen bliTr iş yap amadılar ise de, resmeF vâro ldular ve kadroları Osmanlı İmparatorluğu’nun Birinci Dünya Savaşı’na girmesinden hemen sonra 31 Aralık 1914’t eyayınlanan bir fermanla lâğvedildi, müfettişler dPe memleketlerine gönderildiler.
1915 olaylarını “soykırım” olarak kabul edip aklı sıra bizi perişan eden   varlığını aslında 16. asırda Türkiye’nin sağladığı desteğe borçludur ve Hollanda’nın bu desteği sağlayabilmek için İstanbul’a gönderdiği elçisi Cornelius Haga zamanın hükümdarı Birinci Ahmed’in şeyhi olan Aziz Mahmud Hüdaî’nin elini öpmüş, padişaha da “Lûtuf buyurup bizi kulluğunuza kabul edin” demiştir!  Hollanda Parlamentosu 1915 olaylarını   olarak kabul etti ve Türkiye’yi aklı sıra perişan hâle getirdi! Kararın üzerinden geçen birkaç günden buyana güya ne yapacağımızı, ne edeceğimizi düşünüp derdimizin ve üzüntümüzün çaresini arayıp mahvoluyoruz... Bizim de   şeklinde bir karar almamız ne karar ciddî ve ağırbaşlı bir iş ise, Hollanda’nın bugün yaptığı da budur; hırsına tarihi âlet etmesi, kendini hâkim yerine koyup geçmiş hakkında hüküm verme işgüzarlığıdır. Hollanda geçmişinde hep inişli kalkışlı devirler geçirmiş ve birçok kanlı hadiselere de sebep olmuştur ama bir özelliğini inkâr etmemek gerekir: Topraklarından kat kat büyük bölgeleri idaresi altına alıp muazzam bir sömürge devleti kurmaya muvaffak olmuş, gücünü devam ettirebilmek için sömürge halklarına karşı baskının her çeşidini uygulamaktan çekinmemiş ama tarihin hükmünden kurtulamamış ve denizaşırı toprakları Antiller’de bugün elinde kalan avuç içi kadar birkaç ada dışında teker teker elinden çıkmıştır. Son iki sene içerisinde Türkiye’ye karşı elinden geleni ardına koymayan Hollanda’nın varolabilmek için vaktiyle bize muhtaç kaldığından, hattâ İstanbul’daki elçisinin çok güçlü bir şeyhin elini öpüp hükümdara da   bildirdiğinden haberdar mısınız? İşte o günlerin, daha doğrusu tarihin en büyük nankörlüklerinden birini göstermiş olan Hollanda ile ilişkilerimizin kısa geçmişi: Uzun asırlar İspanyol hâkimiyeti altında bulunan Hollanda, tarih sahnesine 16. yüzyılın ikinci yarısında, İspanya’ya karşı başlattığı isyanın ardından çıktı. İsyanın başına 1568’de Oranje Prensi   geçti, İspanya ile mücadele plânları yapılırken dışarıda da güçlü bir desteğe ihtiyaç olduğu farkedildi ve bazı Avrupa memleketlerine destek sağlamış olan Osmanlı Devleti’nden yardım istendi. Ama, Osmanlılar o günlerde Kıbrıs’ın fethi ile meşgul oldukları için gelen talebe hemen destek veremediler. Veziriazam   Orange Prensi’ne 1574’te yazdığı mektupta istenen yardımın Kıbrıs meselesi ile İnebahtı bozgununun yarattığı sıkıntıların hallinden sonra yapılabileceğini ve Osmanlı askerleri ile beraber Cezayir birliklerinin de Hollanda taraflarında hem karadan hem denizden İspanyollar’ın üzerine sevkedileceğini müjdeliyordu. nun mektubunda bir de tavsiyesi vardı: Hollandalılar’ın Almanya’daki Protestanlar ile işbirliği yapmalarını ve İspanya’nın ayaklanmış Müslüman halkı ile de temasta bulunmalarını istiyordu. Askerî ve siyasî gelişmeler Hollanda’ya asker gönderilmesine imkân tanımadı ama İstanbul’un tavsiyesi Hollandalılar’ın hayli işine yaradı ve Almanya’nın Katolik olmayan halkı ile berberce çalışmaya ve Protestanlar da şapkalarına Türk bayrağından esinlenerek hazırladıkları bir sembolü takmaya başladılar. Hilâl şeklindeki sembolün üzerinde  sloganı yazılı idi ve bu slogan hem kiliselerdeki vaazlarda, hem de savaşlarda İspanyollar’a karşı kullanıldı. 1581’de bağımsızlığını ilân eden ve Hindistan ile Atlantik’te ticaret yapmaya başlayan Hollandalılar hiçbir Avrupa devleti tarafından tanınmadıkları için Akdeniz’e kendi bayrakları ile giremiyor, Fransız ve İngiliz bayraklarını kullanmak zorunda kalıyorlardı ve bu alanda da Osmanlı İmparatorluğu’nun desteğine ihtiyaçları vardı.   1612’de Hollanda’nın İstanbul’a elçi olarak gönderdiği   adındaki avukat, imtiyazlarını kaptırmak istemeyen İngiliz, Fransız ve Venedik elçilerinin türlü türlü entrikalarına uğradı ama vezir  ,  ’yı himayesi altına altı. Elçiyi bir kayığa bindirip Üsküdar’a götürdü, zamanın büyük şeyhlerinden olan ve sarayda da itibar gören Şeyh nin huzuruna çıkartıp Şeyh’in elini öptürdü! nın işleri işte bu el öpüşünden sonra açıldı! Elçinin gösterdiği hürmetten memnun kalan   zamanın hükümdarı ’den yı kabul etmesi ricasında bulundu ve elçi 1 Mayıs 1612’de, Topkapı Sarayı’nda padişahın huzuruna çıktı.   dedi ve Katolik İspanya’ya karşı Avrupa’daki her türlü mücadelenin yanında olan İstanbul, Hollanda’ya istediği ticarî imtiyazları verdi. Hollandalılar bu imtiyazlar sayesinde Akdeniz’de serbestçe ticaret yapmaya başladılar ve hemen ardından da bölgede bir konsolosluk ağı kurup Halep, İskenderun, Kıbrıs, Mora, İnebahtı ve Eğriboz’da temsilcilikler açtılar. Mevcudiyeti Avrupa’nın Katolik kralları ve Habsburg Hanedanı tarafından 30 Yıl Savaşları’nın sonunda 1648’de imzalanan Vestfalya Antlaşması ile kabul edilen Hollanda, Osmanlı Devleti tarafından bu antlaşmadan 36 sene önce tanınmış, Türkiye’de büyükelçilik statüsünde temsil edilmiş ve bütün bu ayrıcalıklara da elçisinin İstanbul’un önde gelen şeyhlerinden birinin elini öpmesi ile kavuşabilmişti... ***********  HOLLANDA’nın Türkiye’ye karşı uzun zamandır devam eden ve artık nerede ise sadece nefretten ibaret olan davranışlarının gerisinde 1914 Şubat’ında, Rusya ile imzalamak zorunda kaldığımız utanç verici bir anlaşma sayesinde elde ettiği ama kullanma imkânı bulamadığı haklarına yeniden kavuşabilme merakı da var gibidir. 8 Şubat 1914’te imzalanan anlaşma tarihte  yahut   diye geçer ve Türkiye bu anlaşma ile doğudaki yedi vilâyetin idaresini Norveç ile Hollanda’dan gelen müfettişlere terketmiştir. Sadrazam  ’nın Yeniköy’deki yalısında Paşa ile Rusya’nın İstanbul’daki maslahatgüzarı     tarafından imzalanan  ne uzanan gelişmeler, önceki senelerde yaşanan yenilgilerin neticesi idi.   Avrupa’nın 1876’da Rus Ordusu’nun Yeşilköy’e kadar gelmesi ile neticelenen savaşın ardından başlayan Doğu Anadolu’da reforma gidilmesi yolundaki baskıları üzerine talepler Bâbıâlî ile Avrupa devletleri arasında seneler boyunca görüşülmüş ama mutabakata varılamamıştı. Konu, 1913’teki Bâbıâlî baskınının ardından iktidara gelen İttihad ve Terakki ile Avrupalı diplomatlar arasında da aylarca konuşuldu ve Rusya’nın İngiltere ve Fransa’nın da desteğini alarak hazırladığı metin, 1914’ün 8 Şubat’ında Sadrazam  ’nın Yeniköy’deki yalısında imzalandı. Türkiye, bu mukaveleye göre Erzurum, Trabzon, Sivas, Van, Bitlis, Harput ve Diyarbakır’ın iki ayrı müfettişlik bölgesi hâline getirilmesini kabul ediyor; bu bölgelerdeki bazı haklarından feragat ediyordu. Müfettişler Avrupalı olacaklardı ve Van, Bitlis, Harput ve Diyarbakır’ın oluşturduğu bölgenin başına Norveçli Binbaşı   Trabzon, Erzurum ve Sivas’ın teşkil ettiği ikinci bölgeye de Doğu Hind Adaları’ndaki Hollanda sömürgelerinin idarecisi   getirilecekti. Binbaşı  , kararın zamanın hükümdarı     tarafından onaylanmasının ardından hemen Van’a gitmiş,   ise İstanbul’daki hazırlıklarını tamamlayamadığı için görev yerine hareket edememişti. Yeniköy Mukavelesi uyarınca kurulan ve devletin topraklarının bir bölümünde hâkimiyetten vazgeçmesi anlamına gelen Norveçli ve Hollandalı müfettişlikler on ay boyunca fiilen bir iş yapamadılar ise de, resmen vâroldular ve kadroları Osmanlı İmparatorluğu’nun Birinci Dünya Savaşı’na girmesinden hemen sonra 31 Aralık 1914’te yayınlanan bir fermanla lâğvedildi, müfettişler de memleketlerine gönderildiler.