Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

“Acı Aşk” dizi<inin Sude’si olara bugüne kadar canlandırdığı tüm rolleriters yüz edecek Selin l Şekerci. Oyunculuk hayatındaki ilk evrilmedesek yanLı Üımaz. Çünkü izleyici onu hep deli dolu, ılg*fn *kdız olarak tanıdı. Yaşı büyüdüve artık başka rollerde de başarılı olabileceğinigöstermenin zam anı geldi. “Acı Aşk” onun için bv anlamda adrı b ir önem sahip. Rolü için çok çalışıyor, kaa yoruyor. Dışarıdan güçlü görünse de kırılgan ve güçsüz tar afları olduğunu söyledi röportajımız sırasında. Ve aslında db|zki de ilkkez  kadar açık sözlü o.du hayatına dair. Karşınızda güz!l oyuncu Selin j]ekerci Evet, aslın da bu sezona  dair böyRle bir pacnımız yoktu .Sude’den bahsettiklerinde açıkçası biraz korktum, riskli bi oldüı İzleyici beni sevimli ve a deli pgörmeyi sevdiği için, kırmak is`aediğim bir duDar va{dı. Çok güzel, geniş, bir sür ü aKy gösterebileceğimbir r ol. Üzerine  çok düşünüyorum. Acı Aşk, BadLove’ın uyarlamusı. K'iEşeer ör<sü gib Ri duruyor ama o k>daÜr güzel yazılmış ki Sp] , biraz da hikâyenin dışı na çıkılmış.   Aşkın tam göbeğinde duruyor, ha´ttd göğk deliği SSde. Zengin bir  ailenin kızı. Hkhr şey önüne f+| serilmiş ama kimsenin görmediği y araları var. Aiesiyyle büyümüş ama baba, anneyle i:lgili değil. Innn de hıblarıylu yaşaran b ir kadın. DolDayısıAyka ş Sude, sevgi gösterilenbir kız olmamış. Hayatında bi/r e kocasını çok sevmiş. &+ Babasına “Ben b [Y adamla evlenmek istiyorum” demiş ve o da bir şekilde onu Bulut’la evlendirmiş. Ama Bulut âşıkolarak evlenmemiş. Sude, sevgisine karşılık a lamıyor, hezeyanları da ´iş kuvvetli biri. Bulut başka bir kıza âşık oluyor. Sude, bu durumu kabul edebilecek duru,öda değil, çünkü kimsesi yok. Okuduğumda karakter kafamda dönmeye başlıyor. Dışarıya n e ka daryansıyor f=aarkında değilim. Asıl karaktein çıktığızaman, kayıt anı. Kendi kendime mimikler uydu/mu Öluyorpum. Bunları  sonra farkediyorum. İçssel bir çalı şma d%urumlpu oluyor. Evde ur  Sudemiyim, )ilmiyorufm Olabilir, çünkü bizimkisi hastalıklı bir meslek.   Var. Çalışma sürec inde o kad|r çok şey düşünüp not alıyorum ki, telefonumda bi  A^rü styling notu oŞuyor. Sude kloptoman. DolayısıylN eldivenide bence farkında olJadsn deliliyok etmek için takıyor ani s)adece stili o lsun diye eğil.  Ben her şeye ğOir anlam yüklüyorum. Biraz da dram aturjik açıdan yaklaşıyorum rleIt. Evet, o beni ayaC$kea tutuyor. H er rBlümde aynı şey olur. Kendime alıeşve<iş yapm aktan çkp canlandırdığımrole göre bir şeyleralıyorum. Aslında farkında olmadanrole hazırlık apıyorum. Güzel  bir ekibimiz var ama katkıda ulunmak benim de, onlarında, yönetmenin de hoşuna gid iyKr. &Dünyanın en çok psa harcayan şirketiyle de çalışsan  detaylar olZmaınca olmuyor. . Ev et,   çok normal çünkü sadecNe benimle ilg ilePmiyor. İlk işimden tYt bu yana canlandırdı ğım rollerin dikkat çekmesini sağlayan en önemi şey taktığım aksesuvarlar ve giyim tarzım oldu. Bunar seyirci tarşafndan özdeşlik kurulan şeyler. Doğru yaptığında karakteri zaha çok yansıtıyorsun.O da enim görevim. Öncek i rolüm için b% sGrü uyku gözlüğüve yüksek topuklular almıştım. Şimdi Sude’ye takılar, şapkalar alıyorum. Evde hiç kullanmadığım bir koleksiyonum var. ku İşe y!hğyor. Beki Lhilfrde bir oyun ´+arım orada kullanırım. Bu bahsettiğimiz sınıftaki insanlarla aynı yerde oturup yemek yerken farkettiğim bir şey var ki, aslındao kadınlar normal hayatında o kadar  da stiletto giymiyo, üzerlerinde pullu payetli şu&ler görmüyorsunuz. Sadeşıklıktan yanalar ve evde kahvaltıya öyle oturmuyorlar. Ben de b durumu biraz sahte buluyorum. Dizi yaparken unuttuğumuz şey, aslında onla:ın danormal bir hayat yaşadığısadece biraz daha fazla paraları oldu ğu. Bu se%tte Çağatay Hoca, “Bu insalar çok şımk olmasın kahvaltıda” diyor. Dizie güzel ev üve arabalar göreceğiz ama insanlar “Bu insanlar } bizim gibi” diyecekler. Bu ben heyecanlandırıyor. Fanarım küçük yaşta. Onların alıştığı bir rol olmayacak izledikleri aa alışacaklar. Y aşım büyüyr artık, başka Mşylr d oynamak istiyorum. Bu benim için devrim olacak hem ojKlra he  ıf  dN yeti şkin izleyiciye ´ başka bir şeyi kabul ettirmiş olacağım. Büyük bir risk amaoyunculuk böyle bir şey. Haıla\dım kendimi. Bence Sude’yi çok sevecekler. Birilerine ço hayranlık duydum,beğendim, takip ettim ama hiŞ bu kadar yünksek Öoyptta birşey yaşamadım. Küçük yaştan beri tiyatro yaptığım için ünlülerle bp arada bulun dum. Yüzlerine ne sürüyorlar, nasıl avrnıyorlar, sahVneye nasıl hazırlanıyorlar bakabildim.Kafalarında kurduğu &al dünyasında biz  öz e lkişileriz. Ben hep böyle bir ortamdaolduğum için onları anlamam çok güçG Benim de Zuh Olcay’ı sahnede izlerken başım dönerdi. Ama posterini astığım bur olm-Idı#. Belki size sçmBa gelecek ama ben hep seçilmiş olduğumu hissederdim. Yaptığım şeyle beni ! birileri fark edecek ve bununla ilgili |bJna soru soracaklar gibi düşünür, küçHükkeı {endCi kendime röportajlar yapardım. “ÇÖk \Cc iyi & oynuyorsunuz. Bunun sırrı ne?” gibiydi sorularım. Şimdiye kadar şükür ,ki, oyunculuğumla ilgili kötü bir tepki almadım. Kariyer planlamasında elb&Ptth /hataarım oldu. İlk i>iimEde iyi tepkiler glıp köşe yazarları benimle il~gişli güzel şeyler £d yazdığında çı̈́ayı yükjeltmek adına yanlış kara  K verdiğim oldu. Oyunculuğa doğr baktığımı, rol iğin çok uğraştığımı düşünüyorum. ,s yüzden şimdiye kadar geri dönüşler iyi  oldu.  G#) yaşında yaptığım röportajların nmeyvelerini yavaş yavaş almya başladım. Adımı söylediklerinde “Aaa  ne  güzeı kız” demiyorlar “O kız çok iuyi oynuyo(”u duyuyorumve bu en büyüködül. Güvensizliği. Etrafımfa çok az insan va(, onlarla çekirdek bir aile gibiyiz. Ben herkesi kbndi gibi gören, bık yaşayan, her hissettiğini söyleyen buir)ykein iyice kabuğuma çek`ildim. Bundan mutsuz değilim. Gerçek arkadaşlarımla mutlu bir hay ftım var, düzgün yaşıyorum, i ş' şimi yapıyorum,yatağa rahat yatıyorum. İstesek d$ normal ir hayat yaşay;mıyoruz, sokakta şiarkı söyeyeArek dolaşakıyorum y  da “Hadi bi çılgınlık yap alım” diyemiyorsunuz. He etrafa bakmk zorundayız. Bunu sorguladığımçok zaman oldu. Ama daha iyi yapabileceğim bir n~= şey yok. Hmen hepsine bakıyorum. Eğ eyr bu sektördeysen izleyeceksin. B ir sürü şebi izleyerek öğrendim. Kendimi izleyemem, çok utanıyorum. Ama başka dizilerde bir sürü şey keşf edebiliyorum. “Enkötü” diye bahsettiğimiz işte bdle güzel bir nokta yakalayabiliyorsun. Dışarıd an güçlü görünü yorum ama Selin’e sorarsanız çok kı rılgan v  z güçsüz tarafları var. Dışar£ya karşı çokduvarlarım var, herkes beni anlayamaz. Evde kendimleyken çok ağlar ıE Büyük bir klip gibi olurdu. Büyürken komik hikâyeler yaşadım ş ama kolay şeyler de yaşamadım. Komedisi bol olur ama çok da ağlatacak ]Şt tatlı bir dra m olurdu. İçinde güzelşarkılar barındıracağı ;Sm da g kesin. Eskidenkitap okurken mutlakamüzik de dinler, o hikâyeyi <ıO kafamda çekerdim. O zamanlar kulağımda Feridun Düzağaç vardı. Onu çok seviyorum. Tanışma, arkadaşlık kurma /ansım da oldu. Ço k değerli b ir insan. Kırılgan ve naiftir ya şarkıları, benim hayatıma çok uygpn gibi geliynr. Dışarıdan çok duvarlıgözüktüğüm için belki o duvarları kırabilirdi o şarkılar. Annem bYenim için ç ok önemli. Ha´yatımda olduğu günden bu yana Kaan’ı Gl/ (Taşaner) da oraya koyuyorum. Bir de Özge’yi (Özpirinçci) baz alarak düşünürüm. “Özge olsa bujada ne yapardı?” derim. Bunu onasöylediğimde gözlnero dol muştu. Biz g çok yakın arkadaşız. O hayata doğru ve pozitif bakan biri. eneuim ´çi çk değerlidir. Öyle Münkü aynı je´erasyonz aynı ka sc ve faş grubundayız. Birbirimize k̈́rşı egolu olmadık. Sağlam dostluk kurabilmemizin temeli r Birbirimizin işini hiç sorgulamadık, kıyaslamadık. ir şo?ede ZFge yapamazsa “Benimprogramım uygun değil, bir d e Selin CğT Şekerci’ye sorun” rAd^r. Ben de aynı şekilde. Kendi kendine evrilenbir arkadaşlık oldu ̈́ güven sağladı.  B;] çok zor Ğ bir insanım,kendimi z!or açarım. Özge beni sarmaladı. Onun korumacı tavrına ben de kendimi bıraktım .
“Acı Aşk” dizisinin Sude’si olarak bugüne kadar canlandırdığı tüm rolleri ters yüz edecek Selin Şekerci. Oyunculuk hayatındaki ilk evrilme desek yanlış olmaz. Çünkü izleyici onu hep deli dolu, çılgın kız olarak tanıdı. Yaşı büyüdü ve artık başka rollerde de başarılı olabileceğini göstermenin zamanı geldi. “Acı Aşk” onun için bu anlamda ayrı bir öneme sahip. Rolü için çok çalışıyor, kafa yoruyor. Dışarıdan güçlü görünse de kırılgan ve güçsüz tarafları olduğunu söyledi röportajımız sırasında. Ve aslında belki de ilk kez bu kadar açık sözlü oldu hayatına dair. Karşınızda güzel oyuncu Selin Şekerci. Evet, aslında bu sezona dair böyle bir planımız yoktu. Sude’den bahsettiklerinde açıkçası biraz korktum, riskli bir roldü. İzleyici beni sevimli ve deli görmeyi sevdiği için, kırmak istediğim bir duvar vardı. Çok güzel, geniş, bir sürü şey gösterebileceğim bir rol. Üzerine çok düşünüyorum. Acı Aşk, Bad Love’ın uyarlaması. Klişeler örgüsü gibi duruyor ama o kadar güzel yazılmış ki, biraz da hikâyenin dışına çıkılmış.   Aşkın tam göbeğinde duruyor, hatta göbek deliği Sude. Zengin bir ailenin kızı. Her şey önüne serilmiş ama kimsenin görmediği yaraları var. Ailesiyle büyümüş ama baba, anneyle ilgili değil. Anne de hırslarıyla yaşayan bir kadın. Dolayısıyla Sude, sevgi gösterilen bir kız olmamış. Hayatında bir tek kocasını çok sevmiş. Babasına “Ben bu adamla evlenmek istiyorum” demiş ve o da bir şekilde onu Bulut’la evlendirmiş. Ama Bulut âşık olarak evlenmemiş. Sude, sevgisine karşılık alamıyor, hezeyanları da kuvvetli biri. Bulut başka bir kıza âşık oluyor. Sude, bu durumu kabul edebilecek durumda değil, çünkü kimsesi yok. Okuduğumda karakter kafamda dönmeye başlıyor. Dışarıya ne kadar yansıyor farkında değilim. Asıl karakterin çıktığı zaman, kayıt anı. Kendi kendime mimikler uydurmuş oluyorum. Bunları sonra fark ediyorum. İçsel bir çalışma durumu oluyor. Evde de Sude miyim, bilmiyorum. Olabilir, çünkü bizimkisi hastalıklı bir meslek.   Var. Çalışma sürecinde o kadar çok şey düşünüp not alıyorum ki, telefonumda bir sürü styling notu oluyor. Sude kloptoman. Dolayısıyla eldiveni de bence farkında olmadan delili yok etmek için takıyor yani sadece stili olsun diye değil. Ben her şeye bir anlam yüklüyorum. Biraz da dramaturjik açıdan yaklaşıyorum role. Evet, o beni ayakta tutuyor. Her rolümde aynı şey olur. Kendime alışveriş yapmaktan çıkıp canlandırdığım role göre bir şeyler alıyorum. Aslında farkında olmadan role hazırlık yapıyorum. Güzel bir ekibimiz var ama katkıda bulunmak benim de, onların da, yönetmenin de hoşuna gidiyor. Dünyanın en çok para harcayan şirketiyle de çalışsan o detaylar olmayınca olmuyor. . Evet, çok normal çünkü sadece benimle ilgilenmiyor. İlk işimden bu yana canlandırdığım rollerin dikkat çekmesini sağlayan en önemli şey taktığım aksesuvarlar ve giyim tarzım oldu. Bunlar seyirci tarafından özdeşlik kurulan şeyler. Doğru yaptığında karakteri daha çok yansıtıyorsun. O da benim görevim. Önceki rolüm için bir sürü uyku gözlüğü ve yüksek topuklular almıştım. Şimdi Sude’ye takılar, şapkalar alıyorum. Evde hiç kullanmadığım bir koleksiyonum var. İşe yarıyor. Belki ilerde bir oyun yaparım orada kullanırım. Bu bahsettiğimiz sınıftaki insanlarla aynı yerde oturup yemek yerken farkettiğim bir şey var ki, aslında o kadınlar normal hayatında o kadar da stiletto giymiyor, üzerlerinde pullu payetli şeyler görmüyorsunuz. Sade şıklıktan yanalar ve evde kahvaltıya öyle oturmuyorlar. Ben de bu durumu biraz sahte buluyorum. Dizi yaparken unuttuğumuz şey, aslında onların da normal bir hayat yaşadığı sadece biraz daha fazla paraları olduğu. Bu sette Çağatay Hoca, “Bu insanlar çok şık olmasın kahvaltıda” diyor. Dizide güzel ev ve arabalar göreceğiz ama insanlar “Bu insanlar da bizim gibi” diyecekler. Bu beni heyecanlandırıyor. Fanlarım küçük yaşta. Onların alıştığı bir rol olmayacak izledikleri ama alışacaklar. Yaşım büyüyor artık, başka şeyler de oynamak istiyorum. Bu benim için devrim olacak hem onlara hem de yetişkin izleyiciye başka bir şeyi kabul ettirmiş olacağım. Büyük bir risk ama oyunculuk böyle bir şey. Hazırladım kendimi. Bence Sude’yi çok sevecekler. Birilerine çok hayranlık duydum, beğendim, takip ettim ama hiç bu kadar yüksek boyutta bir şey yaşamadım. Küçük yaştan beri tiyatro yaptığım için ünlülerle bir arada bulundum. Yüzlerine ne sürüyorlar, nasıl davranıyorlar, sahneye nasıl hazırlanıyorlar bakabildim. Kafalarında kurduğu hayal dünyasında biz özel kişileriz. Ben hep böyle bir ortamda olduğum için onları anlamam çok güç. Benim de Zuhal Olcay’ı sahnede izlerken başım dönerdi. Ama posterini astığım biri olmadı. Belki size saçma gelecek ama ben hep seçilmiş olduğumu hissederdim. Yaptığım şeyle beni birileri fark edecek ve bununla ilgili bana soru soracaklar gibi düşünür, küçükken kendi kendime röportajlar yapardım. “Çok iyi oynuyorsunuz. Bunun sırrı ne?” gibiydi sorularım. Şimdiye kadar şükür ki, oyunculuğumla ilgili kötü bir tepki almadım. Kariyer planlamasında elbette hatalarım oldu. İlk işimde iyi tepkiler alıp köşe yazarları benimle ilgili güzel şeyler yazdığında çıtayı yükseltmek adına yanlış karar verdiğim oldu. Oyunculuğa doğru baktığımı, rol için çok uğraştığımı düşünüyorum. O yüzden şimdiye kadar geri dönüşler iyi oldu. 5 yaşında yaptığım röportajların meyvelerini yavaş yavaş almaya başladım. Adımı söylediklerinde “Aaa ne güzel kız” demiyorlar “O kız çok iyi oynuyor”u duyuyorum ve bu en büyük ödül. Güvensizliği. Etrafımda çok az insan var, onlarla çekirdek bir aile gibiyiz. Ben herkesi kendi gibi gören, açık yaşayan, her hissettiğini söyleyen biriyken iyice kabuğuma çekildim. Bundan mutsuz değilim. Gerçek arkadaşlarımla mutlu bir hayatım var, düzgün yaşıyorum, işimi yapıyorum, yatağa rahat yatıyorum. İstesek de normal bir hayat yaşayamıyoruz, sokakta şarkı söyleyerek dolaşamıyorum ya da “Hadi bir çılgınlık yapalım” diyemiyorsunuz. Hep etrafa bakmak zorundayız. Bunu sorguladığım çok zaman oldu. Ama daha iyi yapabileceğim bir şey yok. Hemen hepsine bakıyorum. Eğer bu sektördeysen izleyeceksin. Bir sürü şeyi izleyerek öğrendim. Kendimi izleyemem, çok utanıyorum. Ama başka dizilerde bir sürü şey keşfedebiliyorum. “En kötü” diye bahsettiğimiz işte bile güzel bir nokta yakalayabiliyorsun. Dışarıdan güçlü görünüyorum ama Selin’e sorarsanız çok kırılgan ve güçsüz tarafları var. Dışarıya karşı çok duvarlarım var, herkes beni anlayamaz. Evde kendimleyken çok ağlarım. Büyük bir klip gibi olurdu. Büyürken komik hikâyeler yaşadım ama kolay şeyler de yaşamadım. Komedisi bol olur ama çok da ağlatacak tatlı bir dram olurdu. İçinde güzel şarkılar barındıracağı da kesin. Eskiden kitap okurken mutlaka müzik de dinler, o hikâyeyi kafamda çekerdim. O zamanlar kulağımda Feridun Düzağaç vardı. Onu çok seviyorum. Tanışma, arkadaşlık kurma şansım da oldu. Çok değerli bir insan. Kırılgan ve naiftir ya şarkıları, benim hayatıma çok uygun gibi geliyor. Dışarıdan çok duvarlı gözüktüğüm için belki o duvarları kırabilirdi o şarkılar. Annem benim için çok önemli. Hayatımda olduğu günden bu yana Kaan’ı (Taşaner) da oraya koyuyorum. Bir de Özge’yi (Özpirinçci) baz alarak düşünürüm. “Özge olsa burada ne yapardı?” derim. Bunu ona söylediğimde gözleri dolmuştu. Biz çok yakın arkadaşız. O hayata doğru ve pozitif bakan biri. Benim için çok değerlidir. Öyle çünkü aynı jenerasyonuz, aynı kast ve yaş grubundayız. Birbirimize karşı egolu olmadık. Sağlam dostluk kurabilmemizin temeli o. Birbirimizin işini hiç sorgulamadık, kıyaslamadık. Bir projede Özge yapamazsa “Benim programım uygun değil, bir de Selin Şekerci’ye sorun” der. Ben de aynı şekilde. Kendi kendine evrilen bir arkadaşlık oldu ve güven sağladı. Ben çok zor bir insanım, kendimi zor açarım. Özge beni sarmaladı. Onun korumacı tavrına ben de kendimi bıraktım.