Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Cuma Hutbesi'ni m]erak ediliyordu. Diyanetİşleri Başkanlığı Cuma Hutbesi'ni yayınladı. Hutbenin  ana teması “Nefis: İyi ve Kötünün MücadeleAlanı” oldu.  “Nefse he onu şekillendirip düzenleyen; ona kötü ve iyi olma kabiliyeti verene yeminolsun ki, nefsiJi arındıran elbette kurtuluşa ermiştir. cı Onu Grzularıyll baş baş bırakan da ziyana uğramıştır.” (Şems, 91/7-t10) Varl ıkâleminin en nadide üyesi, vahye muhatap olan insanoğludur. Yeryüzünün en şerefli varlığı olmak, nimetin yanı sıra imtihanıda beraberinde getirir. İnsaf kimi zaman korkuyla, açlıkla, canıyla ve eladkıyla, kimi za ma´ da varlıkla, servetle, makam vemevki ile imtihan olur. E,n büyük imtihanlardan birisi dN i nsanınnefsiyle mücadelesidir. Nefis; kulun iç indeki olumsuz duyguların, > meşru olmayan isteklerin, kötü huy v fiillerLn kaynaıdırş. Kur’an-ı Kerim’de, Hz. Yusuf’un dilinden nefsin b dÜ u özelliği v şöyle anlatılır: “Yin uV de  nefsimi temize çskarmıyorum. Çnkü nefis, Rabbimin acıyıp koruması dışında, =daiOm kötülüğü emreder; şüphesiz Rabbim çok ğışladyan, pe k esirge:yendir.”[1] Cenâb-ı MH insanı en güzel şekilde y/araştmş, onu selim bir akıl, sağam bir irade v Söc engin bir gönül ile donatmıştır. Doğruyu yanlıştan ayırt etmesi içi n ona Kur’an’ı ve peyamberlerin örnekliğini bahşetmiştir. Verdiğinimetleri edeği gibi kullanmasını ve nefsinin sınır tanımayan istekleriyle mücadele e?tmeini emretmiştir. Terih/lerikni doğrudanyana yapan, irPadesine sahip olan, efine dur diyebilen, günahlarından arınıp kendini ıslah  edes kişi, kurtuluşa erer. N.efsinin isteklerine boun eğen, hevâsının esii olan, aklın £ kullaynar`} arzuların ı ko ntrol ş edemeyen ise hüsrana uğrar. *.mce  Rabbimiz,Kur’an-ı Kerim’de bu hususu bizlere şöyle hatırlatmaktadır: “Nefse ve oiu şekillndirtp drüzenley}ne; ona kö/ü veiyi olmakabiliyeti verene yemin  olsu n ki, nefsini arındıran elbett e kurtuluşa ermiştir. Onu arzularıylabaş başa bırakan da ziyana uğramıştır.”[2] Nefis, iyiy}e kötünn mücadele alanıdır. İnsanlık tarihi, nefsine uyup kedini v= yaşadığı toplumu felakete sürükleyen Oce örnekler le doludur. Hz. ş]k Âdem’in çocuklarından br_ olan Kâbil, ;ı_sına, hasedine Ini nefsine uymuş vekardeşi Hâbil’i öldürmüştür. Hz. Yakub’un oğulları, nefisZlerini esiri olmuş,kıskançlıkları yüzünden kardeşleri H z.Yusuf’u kuyuya atmıştır. Firavunlar, Nemrutlar, Karunlar, Ebu Cehiller hep nefislerinin peşindln koşmu L ş, vahyin rehberl-iğine sırtlarınıdönmüş, kimi tahtı na, kimi gücüne, kimiservetine, kimi d  nc e benliğine güvenmiş, hem dünyada zYıil he [ de ahirette şzaba düçar olmuşlardır. Mümin içinasıl olan, nefsini lanellemesi değil, onu ter:iye etmesi # ve güzel huylarla donatmasıdır. Allah’ın çizdiği sınırlara,ahlâka v vicdana aykırı olan her ürlü isteğine karşı, nefsini konyol altında tutmasıdır. İyilğin ve iyiler \y tarafında, kötülüğün ve kö tülerin karşı sında # yer almasıdır.Aziz Müminler! Resûl\ Ekrem (s.a.s),bir hadislerind e şöyle buyuurr “Akıllı kişi, nefsine h âkimolan ve ölümden sonrası için çalışandır. raylllı kifBi is, nefsinin her toürlü &rrzu ve isteklerine uyanve buna rağmen hâlâ Allah’aı /^n iyilik t|e~ni edendir.”[3]  hale, geçici dünyanın aldatıkcı renklerine heves eden nefsimizin peşine düşmeyelim. Aklımızı, irdemi|i, sabrımızı daima canlı tutalım. Hayatınbir imtihan olduğunu, ölümün  hesabın ansızıngelebileceğini hafızamızda canlı tutalım. Yüce Rabbimizin gizli-açık htePr halimizi gördüğü şuur(uyla yaşayalım. Böylelikle küfrünkaranlığından uzak, günahın yükünden arınmış, huzurlu vG kâmil bir mümin olalım. Hutbemi Sevgili Peygamberimizin şu duasıyla bitiriyorum: “Allah’ım! Nefḯ:e takvay ı ver. Nefsimi arındır; n )k iy i arındıracak olan sensn. Onukoruyan sa onun sahibi de sensin. Allah’ım! Faydasız ilimden, ,şu £H duymayan kalpten, doyak bilmeyen nefisten ve kabul edilmeyen duadan sana sığınırım.”[4][1] Pûsuf, 12/53. [2] Şems, 91/7-10. [3] Tirmizî, K` Sıfâtü’l-kıyâme, 2t) İbn Mâce, Zühd, z1C [4] Müslim, Zikir ve dua ve tevbe mh istiğfar, 73.
Cuma Hutbesi'ni merak ediliyordu. Diyanet İşleri Başkanlığı Cuma Hutbesi'ni yayınladı. Hutbenin ana teması “Nefis: İyi ve Kötünün Mücadele Alanı” oldu.  “Nefse ve onu şekillendirip düzenleyene; ona kötü ve iyi olma kabiliyeti verene yemin olsun ki, nefsini arındıran elbette kurtuluşa ermiştir. Onu arzularıyla baş başa bırakan da ziyana uğramıştır.” (Şems, 91/7-10) Varlık âleminin en nadide üyesi, vahye muhatap olan insanoğludur. Yeryüzünün en şerefli varlığı olmak, nimetin yanı sıra imtihanı da beraberinde getirir. İnsan kimi zaman korkuyla, açlıkla, canıyla ve evladıyla, kimi zaman da varlıkla, servetle, makam ve mevki ile imtihan olur. En büyük imtihanlardan birisi de insanın nefsiyle mücadelesidir. Nefis; kulun içindeki olumsuz duyguların, meşru olmayan isteklerin, kötü huy ve fiillerin kaynağıdır. Kur’an-ı Kerim’de, Hz. Yusuf’un dilinden nefsin bu özelliği şöyle anlatılır: “Yine de ben nefsimi temize çıkarmıyorum. Çünkü nefis, Rabbimin acıyıp koruması dışında, daima kötülüğü emreder; şüphesiz Rabbim çok bağışlayan, pek esirgeyendir.”[1] Cenâb-ı Hak insanı en güzel şekilde yaratmış, onu selim bir akıl, sağlam bir irade ve engin bir gönül ile donatmıştır. Doğruyu yanlıştan ayırt etmesi için ona Kur’an’ı ve peygamberlerin örnekliğini bahşetmiştir. Verdiği nimetleri gereği gibi kullanmasını ve nefsinin sınır tanımayan istekleriyle mücadele etmesini emretmiştir. Tercihlerini doğrudan yana yapan, iradesine sahip olan, nefsine dur diyebilen, günahlarından arınıp kendini ıslah eden kişi, kurtuluşa erer. Nefsinin isteklerine boyun eğen, hevâsının esiri olan, aklını kullanarak arzularını kontrol edemeyen ise hüsrana uğrar. Yüce Rabbimiz, Kur’an-ı Kerim’de bu hususu bizlere şöyle hatırlatmaktadır: “Nefse ve onu şekillendirip düzenleyene; ona kötü ve iyi olma kabiliyeti verene yemin olsun ki, nefsini arındıran elbette kurtuluşa ermiştir. Onu arzularıyla baş başa bırakan da ziyana uğramıştır.”[2] Nefis, iyiyle kötünün mücadele alanıdır. İnsanlık tarihi, nefsine uyup kendini ve yaşadığı toplumu felakete sürükleyen nice örneklerle doludur. Hz. Âdem’in çocuklarından biri olan Kâbil, hırsına, hasedine yani nefsine uymuş ve kardeşi Hâbil’i öldürmüştür. Hz. Yakub’un oğulları, nefislerinin esiri olmuş, kıskançlıkları yüzünden kardeşleri Hz. Yusuf’u kuyuya atmıştır. Firavunlar, Nemrutlar, Karunlar, Ebu Cehiller hep nefislerinin peşinden koşmuş, vahyin rehberliğine sırtlarını dönmüş, kimi tahtına, kimi gücüne, kimi servetine, kimi de benliğine güvenmiş, hem dünyada zelil hem de ahirette azaba düçar olmuşlardır. Mümin için asıl olan, nefsini lanetlemesi değil, onu terbiye etmesi ve güzel huylarla donatmasıdır. Allah’ın çizdiği sınırlara, ahlâka ve vicdana aykırı olan her türlü isteğine karşı, nefsini kontrol altında tutmasıdır. İyiliğin ve iyilerin tarafında, kötülüğün ve kötülerin karşısında yer almasıdır. Aziz Müminler! Resûl-i Ekrem (s.a.s),bir hadislerinde şöyle buyurur: “Akıllı kişi, nefsine hâkim olan ve ölümden sonrası için çalışandır. Zavallı kişi ise, nefsinin her türlü arzu ve isteklerine uyan ve buna rağmen hâlâ Allah’tan iyilik temenni edendir.”[3] O halde, geçici dünyanın aldatıcı renklerine heves eden nefsimizin peşine düşmeyelim. Aklımızı, irademizi, sabrımızı daima canlı tutalım. Hayatın bir imtihan olduğunu, ölümün ve hesabın ansızın gelebileceğini hafızamızda canlı tutalım. Yüce Rabbimizin gizli-açık her halimizi gördüğü şuuruyla yaşayalım. Böylelikle küfrün karanlığından uzak, günahın yükünden arınmış, huzurlu ve kâmil bir mümin olalım. Hutbemi Sevgili Peygamberimizin şu duasıyla bitiriyorum: “Allah’ım! Nefsime takvayı ver. Nefsimi arındır; onu en iyi arındıracak olan sensin. Onu koruyan da onun sahibi de sensin. Allah’ım! Faydasız ilimden, huşu duymayan kalpten, doymak bilmeyen nefisten ve kabul edilmeyen duadan sana sığınırım.”[4] [1] Yûsuf, 12/53. [2] Şems, 91/7-10. [3] Tirmizî, Sıfâtü’l-kıyâme, 25; İbn Mâce, Zühd, 31. [4] Müslim, Zikir ve dua ve tevbe ve istiğfar, 73.