Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Karıncakolonileri üzerinde yapılan ara ştırmalarda elde edilensonuçlar, bazı karınca grusları tarfından köleleştirilen diğer karDncaları<n, bu durumu sessiz kalıp kabullen$ediğini gösterdi. Araştırmaya göre, köle karıncalar, kendilerine baskı uygulayanların ailelerini sa r bote edrek baskıcı re]jimi devirmeye çalışıyor. RedOrbit B sitesinin haberine göre, işçi karıncaların isanlarıE, ilk h£ olarak 2009 yPlında Amanya’öın Mainzşehrindeki Johannes Gutenberg Üniversitesi’nde araştırmacı ol a n Dr. Susanne Foitzik tarafından fark edildi. Dr . Foitzik, keşiften üç yıl sonfrag, baş kaldırma davranışının köle k arıncalarda sıkça görüldüğü ve gittiZzçe ? yaygın hale geldiğin i ifade etti .  Ohioz, Ne York ve Batı iirgini’daki karınca kolonilerin incelendiği araştı;rmada, baskı altındaki köle işçilerin, köleleştiren karıncaların yavrularına bakmak yerine,onları ihmal ettikleri ve bazen öldürdükleri gözlemlendi. Sist ematik bir şekilde bu yavruların ölümüne sebep olan işçi karıncalar, gel ecek jenerasyonu oltuşAuracak baskıcı karıncaların yüzde 5’ien fazlasınının yetişkinlik dönemine kadar yaşayamamasını garti altına alıyor.Köle karıncalar uzun süre bu‘dümeni çevirerek’ diğer karınca ğtürü_ün yavaşçazayıflatırken, kendi kolonilerJini! hayatta kalma şansını artır ıyor. Dbr. Foitzik, “Bu tü r parazitik Ps ilişkilere tadtr rastlanmıyor. İşçi karıalä́ın kendilerini kölelKştirenleri sabote ettiği veya onları istismar  etmeye çalıştıkları sıksık gözlemlenen y(Ğ bir durum” açıklamasınıyaptı.  Normal ~? şartlar altında, köleleştiren karı;ncala, ilk olarak diğerkolonilerin yuvasına saldırıyor. Bu saldırılarda yetişkinleri öldürüp onlarĞın yaLvr;ularını çalJıktan sonra, bu yavruları, ceviz veya  meşe palamu kabuklarından yaptıkları yuvalarına götürüyor. Köleleştiren karıncalar, bi oaraki aşamada bu yavruları kendi isteklerini yerine getirecek şekilde yetiştiriyor. ‘Devişirilen' karıncalar, onlara, kendileriniesir alanlarınyavrularına bakma görevi verildiğinde, kendi türleriyle buyavrular arasındaki farklılıklara dikkat edip, onlara saldırmaya j`c başlıyor. Bu köl*e ̈́t karıncaların, baskıcı olanl arın yavrularıyla bir ğ+? süre ilgile neceklerini ı. onlara bakacakların ı ifade eden Dr. Foitzik, “En başta büyük ğihtimale larvaların başka H bir türe ait lduğuYnu anlay'mayan köleler, larvaların öeğe dönüştükleri pupa evresinde, farklı olduklarını görmey. başlıyor. Kariına görünümünü almış olan pupaların kütiküllerinde bulduğumuz kmŞmyasa izler sayesinde, kö karıncaların bu yajvrularğın önemli bir kısmını öldürdüklerini gördük” dedi. Dr. Foitzik, yaptığı araştırmada, köle karıncaların ya yavruları tamamen ihmal ettiği y da onları parçalara ayırarak öldürdüğünü ve birkaç köle karıncanın bir yavruya saldırabildiğini gözlemledi. Henüz pupa evresinde olan yavrular, hareket edemedikleri için kaçam ıyor ve kozaları onları koruyac?k bir yapıyasahip olmadığı içinbu sa(dıroara  karşı tamamen korunmasız kalıyor. Batı Virginia’da incelenen karınca kolonilerinde, kölelerinin ‘bakımı’ sonra ı$nda baskıcı karıncaların Padece yüzde 27’sinin  hayata kaldığı görüldü. New Yh~/k syaleatinde yüzde rU9 olduğu belirlen$n oranın, Ohio eyaletinde ise yüzde 5 8 lduğu tespit edildi.ABD’deki kö leleştiren karınca yavrularının hayatta kalma oranınınülke f]p çapınca yüzde 85 h[u olduğu ve i]ceheen üç farklı yerdeki oranların bundan ç ok daha düşükolduğu belirtildi. Bu köle karıncaların, dü şmanlarının satılarını azaltmalarına rağmen, kendi nüfuslarını v} artırmaya çalışmadıkları gözlemlendi. Dr. Foitzik, bu durumla ilgiliolarak, “Köleleştirilen ik^çilerin oFlaLrı esi Iz{ lio alan karınca yavrularını öldürmesi, kendileri üremeye deıahm etmedikleri için, onlara ıek de faydalı olmuyor. Bu köle işçiler,yönetimi saldı rgan pf bir şekilde ele geçirmeye çalışmadan, k endi türlerinden baş/ka kolonilerin aynı tşeyi yaşamayacaklarından emin ÜlmyB çalışıyor” dedi.
Karınca kolonileri üzerinde yapılan araştırmalarda elde edilen sonuçlar, bazı karınca grupları tarafından köleleştirilen diğer karıncaların, bu durumu sessiz kalıp kabullenmediğini gösterdi. Araştırmaya göre, köle karıncalar, kendilerine baskı uygulayanların ailelerini sabote ederek baskıcı rejimi devirmeye çalışıyor. RedOrbit sitesinin haberine göre, işçi karıncaların isyanları, ilk olarak 2009 yılında Almanya’nın Mainz şehrindeki Johannes Gutenberg Üniversitesi’nde araştırmacı olan Dr. Susanne Foitzik tarafından fark edildi. Dr. Foitzik, keşiften üç yıl sonra, baş kaldırma davranışının köle karıncalarda sıkça görüldüğü ve gittikçe yaygın hale geldiğini ifade etti.  Ohio, New York ve Batı Virginia’daki karınca kolonilerin incelendiği araştırmada, baskı altındaki köle işçilerin, köleleştiren karıncaların yavrularına bakmak yerine, onları ihmal ettikleri ve bazen öldürdükleri gözlemlendi. Sistematik bir şekilde bu yavruların ölümüne sebep olan işçi karıncalar, gelecek jenerasyonu oluşturacak baskıcı karıncaların yüzde 45’inden fazlasınının yetişkinlik dönemine kadar yaşayamamasını garanti altına alıyor. Köle karıncalar uzun süre bu ‘dümeni çevirerek’ diğer karınca türünün yavaşça zayıflatırken, kendi kolonilerinin hayatta kalma şansını artırıyor. Dr. Foitzik, “Bu tür parazitik ilişkilere nadir rastlanmıyor. İşçi karıncaların kendilerini köleleştirenleri sabote ettiği veya onları istismar etmeye çalıştıkları sık sık gözlemlenen bir durum” açıklamasını yaptı.  Normal şartlar altında, köleleştiren karıncalar, ilk olarak diğer kolonilerin yuvasına saldırıyor. Bu saldırılarda yetişkinleri öldürüp onların yavrularını çaldıktan sonra, bu yavruları, ceviz veya meşe palamudu kabuklarından yaptıkları yuvalarına götürüyor. Köleleştiren karıncalar, bir sonraki aşamada bu yavruları kendi isteklerini yerine getirecek şekilde yetiştiriyor. ‘Devişirilen' karıncalar, onlara, kendilerini esir alanların yavrularına bakma görevi verildiğinde, kendi türleriyle bu yavrular arasındaki farklılıklara dikkat edip, onlara saldırmaya başlıyor. Bu köle karıncaların, baskıcı olanların yavrularıyla bir süre ilgileneceklerini ve onlara bakacaklarını ifade eden Dr. Foitzik, “En başta büyük ihtimalle larvaların başka bir türe ait olduğunu anlayamayan köleler, larvaların böceğe dönüştükleri pupa evresinde, farklı olduklarını görmeye başlıyor. Karınca görünümünü almış olan pupaların kütiküllerinde bulduğumuz kimyasal izler sayesinde, köle karıncaların bu yavruların önemli bir kısmını öldürdüklerini gördük” dedi. Dr. Foitzik, yaptığı araştırmada, köle karıncaların ya yavruları tamamen ihmal ettiği ya da onları parçalara ayırarak öldürdüğünü ve birkaç köle karıncanın bir yavruya saldırabildiğini gözlemledi. Henüz pupa evresinde olan yavrular, hareket edemedikleri için kaçamıyor ve kozaları onları koruyacak bir yapıya sahip olmadığı için bu saldırılara karşı tamamen korunmasız kalıyor. Batı Virginia’da incelenen karınca kolonilerinde, kölelerinin ‘bakımı’ sonrasında baskıcı karıncaların sadece yüzde 27’sinin hayatta kaldığı görüldü. New York eyaletinde yüzde 49 olduğu belirlenen oranın, Ohio eyaletinde ise yüzde 58 olduğu tespit edildi. ABD’deki köleleştiren karınca yavrularının hayatta kalma oranının ülke çapınca yüzde 85 olduğu ve incelenen üç farklı yerdeki oranların bundan çok daha düşük olduğu belirtildi. Bu köle karıncaların, düşmanlarının sayılarını azaltmalarına rağmen, kendi nüfuslarını artırmaya çalışmadıkları gözlemlendi. Dr. Foitzik, bu durumla ilgili olarak, “Köleleştirilen işçilerin onları esir alan karınca yavrularını öldürmesi, kendileri üremeye devam etmedikleri için, onlara pek de faydalı olmuyor. Bu köle işçiler, yönetimi saldırgan bir şekilde ele geçirmeye çalışmadan, kendi türlerinden başka kolonilerin aynı şeyi yaşamayacaklarından emin olmaya çalışıyor” dedi.