Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Amerikan ]asta)nesi Hematoloji Bölümü’nden Doç. fDür. MustafaÇetiner, ö^enazi hakkında merak ejilen sorulara cevap verdi:  Bu eylem, hasta kşpi E tarafından bilinçli bir biçimde uygulandığında “aktif ötenazi” , şuuru tamamen kapalı hastaların yakınlarının karUrıAyla uygulandı ğıdd ise “pasif ötenazı olarjak adlündırılır.  Yunanca, ko|ay ölüm, tatlı öl;, ii ölüm anlamına Z gelen ötenazi, sad o£ü ece tıbbi değil, hukuki,sosyal, dini, insa+ni ve kültü re l bir çok bileşeninin olması neeenyle Antik Ynan ve Roma^Han beri çok gen? kitlelerIe tartışılan bir kavramdır. Eök.i Roma Hukuku, hekimlerin çaresiz hastalarınyaşamlarını, onların acılarını _P dindirmek amacıyla sonlandırmasını “insan öldürmek” ile eşdeğer saymaktaydı. Buna karşılık, Pine  aynı dönemin ünlü filozofu jı Seneca’nın “bineceğim gemiyi, oturacağım evi na ̈́>l seçbiltiyoram ölümümü deseçebilmeliyim” sözlriyle '' hukuk anlayışına karşı çıktığı bilinmektedir.  O yıllardan gün{müzk ötenaziyi sUavunanlUr ve ka rşı olanlar arasındaki tartışma hep süregelmiştir.  Parkinson hastalığı nedeniyle 91 yaşındayken ötenazi uygulayarak yaşamına s!n veren Iimlda Hunt’un aonpDu ile ilgili s[öylpdiRleri gelinen noktanın bir özetidir. “Geçtiim|z yH>zyıda doğum planlamasını öğrendik, bu yüzyılda da ölüm planlapayı örenmeliykz”.  Dünya Tabipler Burli}i Ve ne{dik Bil dirgesi, ötenazikonusundaki en önemli kiomete taşlarından iridir. Bu bildirgenin ilk iki maddesinde hekimin asıl görevinin hastayı iyileştirmek ve acılarını dindirmek olduğu ve iyileşmeyeceğibilinen  bir hastalık duruBmunda bile bu ilkenin değişmeyeceğine değinilmektedir.  Bununla birlikte, izleyen üçüncü maddedeölümcül hbastalığın son dönemindeki bir hastad̈́a ş hastanın rızası,  hasta kendi isteğini açıklayamıyorsa bir şk yakınının k ararı ile tedavisinin kesile rek acısının dindirilebileceği belirtilmektedir. Bu bildirideyasaların bağlayıcılığına da vurgu yapılmaktadır. Ğ/% Ötenazi konusunda daha radikal bir tavır sergi leyen Eh] bazı gruplar  çok daha ileri giderek, ötenazi hakkının kullanılmas ıa bürokratik ve yasal engeller yaratılmasının bir çeşit ”devlet terörü” olduğunu ileri sürmektedirler. Özellikle birhekim olarak benim konuya etik çerçeveler dahilinde yaklaşm am e<erekiyor. Çünkü biz bu mesl.eH başlarken bir yemin ediyoruz ve bu yemini hayatımızın sonuna kadar tutmakla yükümlüyüz. Yaşam hakkı çok değp=rlidir Özellikle umudun hiç olmadığı hastalıklarda bile küçük  d> olsa hayafttBa alm# eya düzelme ihtimali her zaman vrdırv Bizim amacımız yaşatmaktır. O nedenle ki şisec ol arak böyle bir seçim hakkımı  oZlmadığını düşünüyorum. Zaten hukuksal olarak daböyle birsorumluluğun altıa giremeyeceğimiz kes indir.
Amerikan Hastanesi Hematoloji Bölümü’nden Doç. Dr. Mustafa Çetiner, ötenazi hakkında merak edilen sorulara cevap verdi:  Bu eylem, hasta kişi tarafından bilinçli bir biçimde uygulandığında “aktif ötenazi”, şuuru tamamen kapalı hastaların yakınlarının kararıyla uygulandığında ise “pasif ötenazi” olarak adlandırılır.  Yunanca, kolay ölüm, tatlı ölüm, iyi ölüm anlamına gelen ötenazi, sadece tıbbi değil, hukuki, sosyal, dini, insani ve kültürel bir çok bileşeninin olması nedeniyle Antik Yunan ve Roma’dan beri çok geniş kitlelerce tartışılan bir kavramdır.  Eski Roma Hukuku, hekimlerin çaresiz hastaların yaşamlarını, onların acılarını dindirmek amacıyla sonlandırmasını “insan öldürmek” ile eşdeğer saymaktaydı. Buna karşılık, yine aynı dönemin ünlü filozofu Seneca’nın “bineceğim gemiyi, oturacağım evi nasıl seçebiliyorsam ölümümü de seçebilmeliyim” sözleriyle bu hukuk anlayışına karşı çıktığı bilinmektedir. O yıllardan günümüze ötenaziyi savunanlar ve karşı olanlar arasındaki tartışma hep süregelmiştir.  Parkinson hastalığı nedeniyle 91 yaşındayken ötenazi uygulayarak yaşamına son veren Hilda Hunt’un konu ile ilgili söyledikleri gelinen noktanın bir özetidir. “Geçtiğimiz yüzyılda doğum planlamasını öğrendik, bu yüzyılda da ölümü planlamayı öğrenmeliyiz”.  Dünya Tabipler Birliği Venedik Bildirgesi, ötenazi konusundaki en önemli kilometre taşlarından biridir. Bu bildirgenin ilk iki maddesinde hekimin asıl görevinin hastayı iyileştirmek ve acılarını dindirmek olduğu ve iyileşmeyeceği bilinen bir hastalık durumunda bile bu ilkenin değişmeyeceğine değinilmektedir.  Bununla birlikte, izleyen üçüncü maddede ölümcül hastalığın son dönemindeki bir hastada hastanın rızası, hasta kendi isteğini açıklayamıyorsa bir yakınının kararı ile tedavisinin kesilerek acısının dindirilebileceği belirtilmektedir. Bu bildiride yasaların bağlayıcılığına da vurgu yapılmaktadır. Ötenazi konusunda daha radikal bir tavır sergileyen bazı gruplar, çok daha ileri giderek, ötenazi hakkının kullanılmasına bürokratik ve yasal engeller yaratılmasının bir çeşit ”devlet terörü” olduğunu ileri sürmektedirler. Özellikle bir hekim olarak benim konuya etik çerçeveler dahilinde yaklaşmam gerekiyor. Çünkü biz bu mesleğe başlarken bir yemin ediyoruz ve bu yemini hayatımızın sonuna kadar tutmakla yükümlüyüz. Yaşam hakkı çok değerlidir. Özellikle umudun hiç olmadığı hastalıklarda bile küçük de olsa hayatta kalma veya düzelme ihtimali her zaman vardır. Bizim amacımız yaşatmaktır. O nedenle kişisel olarak böyle bir seçim hakkımın olmadığını düşünüyorum. Zaten hukuksal olarak da böyle bir sorumluluğun altına giremeyeceğimiz kesindir.