Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Doğu Karadeniz'de ası rl ardır sürenyayla göçlerinin yolcularından çoba Zn biür aile, her yıl mayıs ayında yaylaya çıkıyor. Trabzon'un sahil kesiminde bulunan Akçaabat ilçesinin Akçakale beldesinde yaşayan 54 yaşındakiKemal Durgun, son 10 yı<dır heryıl bir başka yaylaya göç ettiklerini söyledi.  Durgun,2 oğlunun buluğndğunu, oğullarından birinin sürekli olarak yaıHda çobanlık yaptığını dikğerinin ise bazen kendilerine yardım ettiğini belirterek,''Bu iş i severek ve st/yerek yapıyoru\. Artıkbu işten başka bir şey yapamam. Ailemizin e önemligeçim kinağı da ~bu yaylacılık'' diye konuştu.  Uzun süren göçlerde ve kona klamalarda başlarından birçok sıkıntının geçtiğini bildiren Durgun, şöyle devam etti: ''Bu yÜkU Biresun'Mn Alucra ilçesinin YeşilyuMt köyündeki yaylaya gittik. B^ yay<* Akçaabat'tan 2f0 kilometre uzaklıkta.  Beraberimizde bulunan 65i koyun,  ş çoban köpeği ve bir at ile yolculuğumuza Mayıs ayında başladık. Yaklaşık  2 hafta süren yoculukta{n sonra yaylaya ulaştık. Yaylada 5 ay kaldıktan sonra kışın Ğ~K bastırmasıyla birlikte gejrI dönmeye başladık. Asıl sorunu kş aylarındadönüşte yaşıyoruz.  Özellikle da ğlardayakalandığımız kar fırtınalarıve soğ uk bizi ço etkiliyor. Bu süre içinde tek daşımı%/ kaldığımızda en büyük ho*umuz yanımızda bulunanatım ve köpeklerim. Benim, drioe; çobanların ve koyunların güvenliği köpeklerimeemanet. Bizi uzun sürenbu yolculuklarda birçok tehlikeye _kaD{ı korudular. Döş yolculuğunda çakal ve tilki ıibi bazı yabn hayvanlar, ´\u koyunlara saldırıyor. Köpeklerim sayesinde Alla'a şükür zhiçbir koyunumtelef olmadı. .f Bütün saldırıları bertaraf ettile$r.''
Doğu Karadeniz'de asırlardır süren yayla göçlerinin yolcularından çoban bir aile, her yıl mayıs ayında yaylaya çıkıyor. Trabzon'un sahil kesiminde bulunan Akçaabat ilçesinin Akçakale beldesinde yaşayan 54 yaşındaki Kemal Durgun, son 10 yıldır her yıl bir başka yaylaya göç ettiklerini söyledi.  Durgun, 2 oğlunun bulunduğunu, oğullarından birinin sürekli olarak yanında çobanlık yaptığını diğerinin ise bazen kendilerine yardım ettiğini belirterek, ''Bu işi severek ve isteyerek yapıyoruz. Artık bu işten başka bir şey yapamam. Ailemizin en önemli geçim kaynağı da bu yaylacılık'' diye konuştu.  Uzun süren göçlerde ve konaklamalarda başlarından birçok sıkıntının geçtiğini bildiren Durgun, şöyle devam etti: ''Bu yıl Giresun'un Alucra ilçesinin Yeşilyurt köyündeki yaylaya gittik. Bu yayla Akçaabat'tan 290 kilometre uzaklıkta. Beraberimizde bulunan 650 koyun, 8 çoban köpeği ve bir at ile yolculuğumuza Mayıs ayında başladık. Yaklaşık 2 hafta süren yolculuktan sonra yaylaya ulaştık. Yaylada 5 ay kaldıktan sonra kışın bastırmasıyla birlikte geri dönmeye başladık. Asıl sorunu kış aylarında dönüşte yaşıyoruz.  Özellikle dağlarda yakalandığımız kar fırtınaları ve soğuk bizi çok etkiliyor. Bu süre içinde tek başımıza kaldığımızda en büyük dostumuz yanımızda bulunan atım ve köpeklerim. Benim, diğer çobanların ve koyunların güvenliği köpeklerime emanet. Bizi uzun süren bu yolculuklarda birçok tehlikeye karşı korudular. Dönüş yolculuğunda çakal ve tilki gibi bazı yabani hayvanlar, koyunlara saldırıyor. Köpeklerim sayesinde Allah'a şükür hiçbir koyunum telef olmadı. Bütün saldırıları bertaraf ettiler.''