Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Akşam gazetesinin aberine g;ö̈́r, Kürt  sorunun çözüm  k tartışılırken 90'lıyılların başınd boşaltılan köylerden metropollere göç etmek zorunda kalanailelerin varoşlarda büyüy en çocukları gAz ardı edildi. Oçocuklar bug  ün 20'li yaşlarda ve çok öfkeliler. 'KüZt gençlerini BDP de kontrıol edemiyor' diyen Henr . Ba´rkey, Türkiye'de b ir intifada tehlikesine dikkat çekmişti. Barkey'in bu sözlerini Ahmet Türk yorumladı. Ahmet TCk, analizleri desteleyerek 'Bu gençleri k.onrol etmek  çok zor korkuyorum' dediB. - Son 20-30 yılda köylerinj terketmek zoruda .r kalan ailelerin çocukları bugün metropollerde nasıl bir Vg} ruh hali içindeler? Toplumsal birçalkantının yaşandığı bir süreçten geçb|k. Bu gençler bizim pyaşadığ%ım£z &rbe dönemlerini yaşamamış olmalarına rağmen ailelerinden duydukları birkaç olay bile içlerindeki kinin, nefretin, öfkenin büyümesine neden oeuo,. Yaşananların muhasebesi yapılmazsa toplumsal değişim kontrjl edilemeznoktaya gelir. - Henri Barkey 'BDP bugençleri kontrkl edemiyor' d]yor. Öye mi? Bu gençleri n fkfnşrolü zordur. Bizzat yaşıyoruz. Bir gün Diyarbakır'da /ar_akDola bağıran gru ba 'ütfen yapmayın!' diye seslendim. Konuşmam boyuncabana sırtlarını döndüle>. - Yani anne-babalarının aksinebu gençler pilitDk değil...Siyasetin }[nü k apanınca yaşanan acıl ar beraberinde çürümeyi getiriyor, demokrasi kültürünü ortadan kldrıyor. İstanbul'a gidiyoruz, tanıyorlar ama yüZümüze bakmıyorlar. Gözlerinden bazı alışkanlıklar edindiklerini anlıyoruz.Hepsi için değil ama böyle bir grup var. Bu gençlerid anne-babalar ı politik geçmişleri sebebiyle kontrollü olabiliyor ama bunlar öyle değil. ı Tam tersi bir uca da sürü klenebilirler ç ok radikal işled de yapabilirler. Serseri kurş n dönüştüler. Yer değişikliği, toplumsal baskı, mahalle baskısı hepsi etkendir. Bakıyorlar çevrelerine, kendilerio imkanlara sahtp değiller. ğ Sizin h?' kuşağınızla bugençler arasındaki fark ? Beni kafamda bu sürecin barışa nasıl  evrilebileceğine dairçözüm önerilerim, bir çabam var.O gencin kafasında ise bambaşka Tr gerçeklk var. Diyor ki, 'Bana zulü&m edilmiş!' - Sizin d döneminzde parti onlar için neyaptı, şimdi  M BDP neler yapıyor? Diyarbakır Blë́iyesi bu gençleri alcı, öğretmenler eşliğinde N>amplara götürdü. Ancak öyle bir [;z noktadayız ki, bu gençlere uaşmak da, onlar ı kontrol etmek de çok zor .- Yani 'Bizmüzakere yapılacakson kuşağız' uyarısını tekrarlıyorsunuz? u gençlerle anlaşmak mü mkün değil mi? Açıkçası ürküyorum, korkuyorum. Bu gençl erle böyle bir müzakerenin zor olduğunudüşünüyorum. Demokratik siyasette insanlar ğğreniyor, olgunlaşıyor, olaylara bakışı değişiyor. Gençken daha radikal  çö zümler talep edebilir am asiyaset yaptıkça olgunlaşıyor. Şimdi o olgunluğa sahip insanlar ceaevie atılıyor. j[oztif ayrımcılık yapılmalı -lĞYapLlan tespitler çok öne mli. Biz bu konuda acil önlem alınmasını )defalMrca gündeme getirdik. Vroşada yaşayan gençler akranlarıyla aynı koşullara sahip değilMler. Onlar çoi hayatın her alanında eşit koşullarH yarlatılması gerekiyor.   -Devlet onlara : pozitif asımc{lık yamalı. Hepsci acı içinde büyümüş gençlerin durumu tahlil edilmeli. RItankul'un varoşlarına gittik,Kürt geançle'riyDe  konuştuk. Küçükçekmece'de, İkitelli'de çoğunu kahvJelerde bulduğumuz gençlerin ilk söylediği 'y asadan daha önemlisi kafalar*n değıişmesiR oldu. Fotoğraf çekirmeyen A.Ç ile Z.B, 'Bir gazeteye bilekonuşmaya korkuyoruz. Bizim halimizi düş ünün!'dediler.  Mardinliyim, ailem 19 yıldı<r İstanbul'da. ş6 yaşındaki kar%deşimrn kötü şl%r yapmasından korkuyorum. Dizginlemeye çalışıyorum. Devlet diyor i 'Bana karş  ı gelmeyin de ne pislik yapar̈́tanı yapın!' Kanarya'dapolisin giremediği sokaklar var. Oralar a neden müd ahale edilmiyor?  Eline ii kuruş geçsin diye her suçu işleyecek o kadar çok genç var k\i! İş başvurusuna git tim \rz sanayiye, 'Nerel isin?' diye sordu. Muşluyum %^{ deyince teşekkür edip göndeZrdi. 7-8 aydır işsizim. 'Nerelisin?' sorusun dan nefret ediyorum. Önce bunu yasaklasınlar.  Erzurumluyum,  yıldır buradayım. Kürt s\orununu/n çözüleceğine dair çok umut%lu değilim ama ABDdevrede duğu için çözülebilir. Bizim e  n büyük sorunumuz işsizlik değil. Bizim sorunumuz da+y çok kültürel haklar.  Kürt gençliği hiçbir za\man apolitik olamaz. İnsanlar  gün geçtikçe hırçınlaşıyor. Kürt genci varoşarda rahattır, ̈́ şehir mekezine kendini kötü hisseder. Yasaların değişmesi önemli değil,kafaların değişmesi lazım.  Çözüm için adım atılmazsa gençler daha radikalleşir. Dedem PKK d eyince 'terörist' derdi.Torunlarıysa farklı düşünüyor.  ErzuPum'dan geldiğimde bebektim. Hükümetin attığıadımları ye tersiz buluyorum. Kafanızı çevirdiğiniz  yerde bir Kürt gencini uyuşturucu satar ken görebilirsiniz. ÖFt Bunun da bir  devletpolitikası lduğCnu düşün üyorum.  Ailem Diyarbakır'da, ben ağabeyimin yanındayım. Sorunun çöz ülebilkeceğine inanmıyorum. Konuşuluyor olma sı bir teselli sadece.Artık Kürt gençler bu soruna eskisi gibi bakmıyor. Öfkeli olduklarını görmemek için kör ol[mk lazım. 30 yıl%ık #zC savaşın izleribunlar. İstanbul{daki 3 Filyon Kürt nüfustan söz ediyoruz.  >rt çok cügçlü olsa y;a bu kadar nüfusu vegenci kontrol etmek çoy ama çok zor..g. E< v birçok rrkadaşı[m KCK operasyonu kapsamına gözaltına alınmıştık. O sırada Halkvlıhda askeri arcı hedefalan saldırı oldu. KCK diye alındık bomba nedeniyle de soruşturulduk. 20 yldı yaşadığım bölgede herkesin 'Bakkatil bu!' dediğ +ir adam haline geldimn hedef gösterildim. Polisin servis ettiği bilgiyi hiç arştırmadan canlı y ayın yapan basın, bizim hedef gösterilmemizin baş sorumlusudur. 22<, 18 ve 1k3 yaşlarında 3 çocuğum var. T ürk arkadaşları çocuklarımla ilişkiyi kesti. İşlerim de kötüye gitti. Komşumuz evimizinyanına Berlin Duvarı gibi bir duvar inşa etti. KÜRT sorununun çözümünde başka bir dili konuşan ve seslerini duyurmaya  çalışan entelektüel Kürt gençleri, düşünce  lerini anlattı.  VAROŞLARA sürülmüş, elinden geleceği alınmış, babasının annesinin şiddete uğradığını, ölürüldüğünü gözleriyle görmüş olan çocuklarınhıncı aslında O Kürt s orununun önümüzdeki erionu olacak. A Örgüt silahlı mücadeleyi bırakıp   evine dönse bleH devlet ciddi demokran?tik adımla r atsa bile vaşüoşlardaki Kürt göçmenler il^e#e ilgili çok ciddi [bJir çalışma yürütmek gerekiyor.Kandil'deki sorunu çözmekİstanbul'daki sorunu çözmekle aynı anlamagelmiyor. Buinsanlar zorlaköyü ryakılarajk, tedhiş ve öidydetle köyündUn atılıp şehrinçöplüklerine sürüldü. PKK'NIN yöneticile o ri dahi günümüzde şid detin, silahın çö züm olamayacağını söylüyor. Kürtçe sanat,tiyatro yapan bizler dehalklar arasındaki iletişimin, köprünün lnat üzerinden kurulabileceğini söylüy^oruz. Toplumsal barışınhayata geçeceği tek unsur sanattır ıdiye düşünüyoruz. Sanat şiddete karşı bir şeydir. Bu sanatı biz operas yonların yapıldığı &izre, Hakkari, Yüksekova'da icra ediyoruz. DEVLETİNve birtakım f'çlrin işine geldiği için şi ddete başvuruluyor. Halk, sanatçılari a}dışlarl Kürthalkı şiddetten yana değil. Yatığım müzi ğin sözlerini Türkçeye çevirmiş olsam, barıştan, sevgiden, aşktan yana olduğunu göreceksini cz. Şiddetten yana t ek kelime yok.27 yaşındayım. Çocukluğumda Kürtçe kasetler tezeklerin içinde saklanıyo rdu.
Akşam gazetesinin haberine göre, Kürt sorunun çözümü tartışılırken 90'lı yılların başında boşaltılan köylerden metropollere göç etmek zorunda kalan ailelerin varoşlarda büyüyen çocukları göz ardı edildi. O çocuklar bugün 20'li yaşlarda ve çok öfkeliler. 'Kürt gençlerini BDP de kontrol edemiyor' diyen Henri J. Barkey, Türkiye'de bir intifada tehlikesine dikkat çekmişti. Barkey'in bu sözlerini Ahmet Türk yorumladı. Ahmet Türk, analizleri destekleyerek 'Bu gençleri kontrol etmek çok zor korkuyorum' dedi. - Son 20-30 yılda köylerini terk etmek zorunda kalan ailelerin çocukları bugün metropollerde nasıl bir ruh hali içindeler? Toplumsal bir çalkantının yaşandığı bir süreçten geçtik. Bu gençler bizim yaşadığımız darbe dönemlerini yaşamamış olmalarına rağmen ailelerinden duydukları birkaç olay bile içlerindeki kinin, nefretin, öfkenin büyümesine neden oluyor. Yaşananların muhasebesi yapılmazsa toplumsal değişim kontrol edilemez noktaya gelir. - Henri Barkey 'BDP bu gençleri kontrol edemiyor' diyor. Öyle mi? Bu gençlerin kontrolü zordur. Bizzat yaşıyoruz. Bir gün Diyarbakır'da karakola bağıran gruba 'Lütfen yapmayın!' diye seslendim. Konuşmam boyunca bana sırtlarını döndüler. - Yani anne-babalarının aksine bu gençler politik değil... Siyasetin önü kapanınca yaşanan acılar beraberinde çürümeyi getiriyor, demokrasi kültürünü ortadan kaldırıyor. İstanbul'a gidiyoruz, tanıyorlar ama yüzümüze bakmıyorlar. Gözlerinden bazı alışkanlıklar edindiklerini anlıyoruz. Hepsi için değil ama böyle bir grup var. Bu gençlerin anne-babaları politik geçmişleri sebebiyle kontrollü olabiliyor ama bunlar öyle değil. Tam tersi bir uca da sürüklenebilirler çok radikal işler de yapabilirler. Serseri kurşuna dönüştüler. Yer değişikliği, toplumsal baskı, mahalle baskısı hepsi etkendir. Bakıyorlar çevrelerine, kendileri o imkanlara sahip değiller. - Sizin kuşağınızla bu gençler arasındaki fark ne? Benim kafamda bu sürecin barışa nasıl evrilebileceğine dair çözüm önerilerim, bir çabam var. O gencin kafasında ise bambaşka bir gerçeklik var. Diyor ki, 'Bana zulüm edilmiş!' - Sizin döneminzde parti onlar için ne yaptı, şimdi BDP neler yapıyor? Diyarbakır Belediyesi bu gençleri aldı, öğretmenler eşliğinde kamplara götürdü. Ancak öyle bir noktadayız ki, bu gençlere ulaşmak da, onları kontrol etmek de çok zor. - Yani 'Biz müzakere yapılacak son kuşağız' uyarısını tekrarlıyorsunuz? Bu gençlerle anlaşmak mümkün değil mi? Açıkçası ürküyorum, korkuyorum. Bu gençlerle böyle bir müzakerenin zor olduğunu düşünüyorum. Demokratik siyasette insanlar öğreniyor, olgunlaşıyor, olaylara bakışı değişiyor. Gençken daha radikal çözümler talep edebilir ama siyaset yaptıkça olgunlaşıyor. Şimdi o olgunluğa sahip insanlar cezaevine atılıyor. Pozitif ayrımcılık yapılmalı - Yapılan tespitler çok önemli. Biz bu konuda acil önlem alınmasını defalarca gündeme getirdik. Varoşlarda yaşayan gençler akranlarıyla aynı koşullara sahip değiller. Onlar için hayatın her alanında eşit koşulların yaratılması gerekiyor.  - Devlet onlara pozitif ayrımcılık yapmalı. Hepsi acı içinde büyümüş gençlerin durumu tahlil edilmeli. İstanbul'un varoşlarına gittik, Kürt gençleriyle konuştuk. Küçükçekmece'de, İkitelli'de çoğunu kahvelerde bulduğumuz gençlerin ilk söylediği 'yasadan daha önemlisi kafaların değişmesi' oldu. Fotoğraf çektirmeyen A.Ç ile Z.B, 'Bir gazeteye bile konuşmaya korkuyoruz. Bizim halimizi düşünün!' dediler.  Mardinliyim, ailem 19 yıldır İstanbul'da. 16 yaşındaki kardeşimin kötü işler yapmasından korkuyorum. Dizginlemeye çalışıyorum. Devlet diyor ki, 'Bana karşı gelmeyin de ne pislik yaparsanız yapın!' Kanarya'da polisin giremediği sokaklar var. Oralara neden müdahale edilmiyor?  Eline iki kuruş geçsin diye her suçu işleyecek o kadar çok genç var ki! İş başvurusuna gittim sanayiye, 'Nerelisin?' diye sordu. Muşluyum deyince teşekkür edip gönderdi. 7-8 aydır işsizim. 'Nerelisin?' sorusundan nefret ediyorum. Önce bunu yasaklasınlar.  Erzurumluyum, 5 yıldır buradayım. Kürt sorununun çözüleceğine dair çok umutlu değilim ama ABD devrede olduğu için çözülebilir. Bizim en büyük sorunumuz işsizlik değil. Bizim sorunumuz daha çok kültürel haklar.  Kürt gençliği hiçbir zaman apolitik olamaz. İnsanlar gün geçtikçe hırçınlaşıyor. Kürt genci varoşlarda rahattır, şehir merkezinde kendini kötü hisseder. Yasaların değişmesi önemli değil, kafaların değişmesi lazım.  Çözüm için adım atılmazsa gençler daha radikalleşir. Dedem PKK deyince 'terörist' derdi. Torunlarıysa farklı düşünüyor.  Erzurum'dan geldiğimde bebektim. Hükümetin attığı adımları yetersiz buluyorum. Kafanızı çevirdiğiniz yerde bir Kürt gencini uyuşturucu satarken görebilirsiniz. Bunun da bir devlet politikası olduğunu düşünüyorum.  Ailem Diyarbakır'da, ben ağabeyimin yanındayım. Sorunun çözülebileceğine inanmıyorum. Konuşuluyor olması bir teselli sadece. Artık Kürt gençler bu soruna eskisi gibi bakmıyor.  Öfkeli olduklarını görmemek için kör olmak lazım. 30 yıllık savaşın izleri bunlar. İstanbul'daki 3 milyon Kürt nüfustan söz ediyoruz. Örgüt çok güçlü olsa da bu kadar nüfusu ve genci kontrol etmek çok ama çok zor... BEN ve birçok arkadaşım KCK operasyonu kapsamında gözaltına alınmıştık. O sırada Halkalı'da askeri aracı hedef alan saldırı oldu. KCK diye alındık bomba nedeniyle de soruşturulduk. 20 yıldır yaşadığım bölgede herkesin 'Bak katil bu!' dediği bir adam haline geldim, hedef gösterildim. Polisin servis ettiği bilgiyi hiç araştırmadan canlı yayın yapan basın, bizim hedef gösterilmemizin baş sorumlusudur. 22, 18 ve 13 yaşlarında 3 çocuğum var. Türk arkadaşları çocuklarımla ilişkiyi kesti. İşlerim de kötüye gitti. Komşumuz evimizin yanına Berlin Duvarı gibi bir duvar inşa etti. KÜRT sorununun çözümünde başka bir dili konuşan ve seslerini duyurmaya çalışan entelektüel Kürt gençleri, düşüncelerini anlattı.  VAROŞLARA sürülmüş, elinden geleceği alınmış, babasının annesinin şiddete uğradığını, öldürüldüğünü gözleriyle görmüş olan çocukların hıncı aslında Kürt sorununun önümüzdeki versiyonu olacak. Örgüt silahlı mücadeleyi bırakıp evine dönse bile, devlet ciddi demokratik adımlar atsa bile varoşlardaki Kürt göçmenler ile ilgili çok ciddi bir çalışma yürütmek gerekiyor. Kandil'deki sorunu çözmek İstanbul'daki sorunu çözmekle aynı anlama gelmiyor. Bu insanlar zorla köyü yakılarak, tedhiş ve şiddetle köyünden atılıp şehrin çöplüklerine sürüldü. PKK'NIN yöneticileri dahi günümüzde şiddetin, silahın çözüm olamayacağını söylüyor. Kürtçe sanat, tiyatro yapan bizler de halklar arasındaki iletişimin, köprünün sanat üzerinden kurulabileceğini söylüyoruz. Toplumsal barışın hayata geçeceği tek unsur sanattır diye düşünüyoruz. Sanat şiddete karşı bir şeydir. Bu sanatı biz operasyonların yapıldığı Cizre, Hakkari, Yüksekova'da icra ediyoruz. DEVLETİN ve birtakım güçlerin işine geldiği için şiddete başvuruluyor. Halk, sanatçılar, aydınlar, Kürt halkı şiddetten yana değil. Yaptığım müziğin sözlerini Türkçeye çevirmiş olsam, barıştan, sevgiden, aşktan yana olduğunu göreceksiniz. Şiddetten yana tek kelime yok. 27 yaşındayım. Çocukluğumda Kürtçe kasetler tezeklerin içinde saklanıyordu.