Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Slow m Food Yağmur B öreği  ve ÇEKÜL ortaklığında Tohumdan Sofraya ş-Mevsimi#ne  Sbz Meyve Tüketimi Eğitimi’nin  gönüllü neferlerinden biri olduğumdan br çt şey öğrendim.  Bir tüketici olarabk titizim zaten, şimdihem titiz hem şüpheci hem sorgulayan hem  deçözüm üretmeye çalışanım. Bazen böyle ol aMk hayatı zorlaştırıyor, insan artıkne yiyeceğini, nereden alışveriş edeceğini bilemiyor, i ama böyle lm- l gerekiyor.  “Bizim çocukluğumuzda” şekljinde bşlUşyan cümleler kurup, çocukluğumuzdan be=ri değişen düzeni, dayatılan sistemi sorgulamaktan çekinerek  ne kendimize ne de çocuklarımıza, gelecek kuşaklara bir yararımız oluyor çünkü...  Tohumdan Sofraya Eğit+imizi ilköğretim okullarında, zaman zaman daanaokullarında uyguluyoruz. Eğitim boyğunca, çocukların beslenme alışkanlıklarınıgördüğümüzde b=linçsizliği;iz bütün çıplaklığıyla seriliyor gözlerimizin önüne. Çocukların çoğu zam&ah anne-babalarından  vya da öğretmenlerinden darh açık oldu$klar(ını görmek ise umut veici oluyor Nü yapıyoruz T^humdan Sofraya Eğitimi’nde? Çocuklara Mned.#en meLsiminde yetişen sebzemeyveleri yemeleri gerektiğini , bir günlük beslenme tabağının nasıl o|lmağı gerektiğini, sebzelerin meyvelerin n?errelemde nasıl yetiştiğini konuşuyoruz ve s!orfa da cmutfağa giriyoruz... Değişik tadların, kokuların peşinde, aD+neleri çoğu zaman u zak tutmayı tercihettiği mutfakta çocukların nasıl üinik birer aşçı olabildiğine şahit olupyoruz.  Eğitimin e eğlenceli kısvmı y\ tutfak bölürmü zatn. x Oyunlarla, ikayelerle desteklenen efitimde anlatılan masallardan  birini birsüredir evde ğluma d  a anla\ıyorum, hattD oğlumun arkadaşlarına da. Sürprizli Üir masal bu; hatta oğlumun tanımıyla ‘sihirli’. Öyt gerçekten; bir mucizeyi anlatıyorçünkü Caroline Öğherin Bailey  , “Kapısı : Pencer$esi Olmayan Küçük Kırmızı Ev” masalında. Türkçeyeeğitim içeriğimizi Ve Ib= hazırlayan Olcay uingöl çevirmiş masalı, Ate yazık ki burada yayınlanmış bir m kitap değil =yBani. Kısaca ‘bir tohum masalı’ diyebi leceğim bunefis hikye okadar dillendi ki evimizde, oğlum o-ulddşki aşrkadaşlarına da anlatmamızı istedi. Daha öncevelilerine Tohumda?n Sofrvaya sunumu yaptığım ıjz Küçük ğuaç Anaokulu’nun sevgilimüdürü vel%lerin çocuklarla ortak bir şeyler yapm^/ası fikrine açık *iri neyse ki. Masalın etkisin e girmesi de uzun sürmedi zaden ve en Küçük Ağaç’ ın 5- yaşındaki bıdı$Srına ?$ “Kapısı ve PenceresiOlmayan Kü&ük Kırmızı E v”i anlatırken buldm kendimi. Oğlum ağzı kulaklarında, ama büyük biu gizide saklamayı başararak kat ıldı arkadaşlarının şaraına; ne de olsa ‘sihri’ biliyordu! Masalın sonuna yaklaştığım!da, yani tohumları saklayan ‘sihirli y&l>ızı’ çocuklara gösterdiğimde yüzlerindeki şaşkınlığıgörmenizi isterdim. Ne kadar doğal, ne kadar içt|enler. O an anladım ki, bir tohumun mucizesini büyüklerden daha iyi kavradılar. Minik ellerine bıraktığım elma tohumlarını o nedenle büyük bir neşeyle ve heyecanla diktiler kocaman saksımıza. O kadar da dikkatliler ki, saksının  bcr köşesine diktiğimiz ‘elma’ ̈́esmindeki elmala_ın  yeşil olmasına takıldılar; çünkü onların elmaları kırmızı olacaktı! Şimdi meraklı bir pbekleyiş, sah ipleniş var okulda; 11 minik elin toprakla buluşturduğu şh minik tohum gülJmsemeyG hazırlanıyor güneşe, çocuklara.  Zum İyi ki ısrar etti oğlum b- masalı arkadaşlarına daanlatmam için. Thumun mucize vi gücünü keşfettiler böylece. Çoğaldı masalın sihri, p buluştu ztohumar toprakla . Umarım hepsi sağlıkla büyür onlar' hayat veren miniklerle bi rlikte...
Slow Food Yağmur Böreği ve ÇEKÜL ortaklığında Tohumdan Sofraya -Mevsiminde Sebze Meyve Tüketimi Eğitimi’nin gönüllü neferlerinden biri olduğumdan beri çok şey öğrendim.  Bir tüketici olarak titizim zaten, şimdi hem titiz hem şüpheci hem sorgulayan hem de çözüm üretmeye çalışanım. Bazen böyle olmak hayatı zorlaştırıyor, insan artık ne yiyeceğini, nereden alışveriş edeceğini bilemiyor, ama böyle olmak gerekiyor.  “Bizim çocukluğumuzda” şeklinde başlayan cümleler kurup, çocukluğumuzdan beri değişen düzeni, dayatılan sistemi sorgulamaktan çekinerek ne kendimize ne de çocuklarımıza, gelecek kuşaklara bir yararımız oluyor çünkü...  Tohumdan Sofraya Eğitimini ilköğretim okullarında, zaman zaman da anaokullarında uyguluyoruz. Eğitim boyunca, çocukların beslenme alışkanlıklarını gördüğümüzde bilinçsizliğimiz bütün çıplaklığıyla seriliyor gözlerimizin önüne. Çocukların çoğu zaman anne-babalarından ya da öğretmenlerinden daha açık olduklarını görmek ise umut verici oluyor. Ne yapıyoruz Tohumdan Sofraya Eğitimi’nde? Çocuklara neden mevsiminde yetişen sebze meyveleri yemeleri gerektiğini, bir günlük beslenme tabağının nasıl olması gerektiğini, sebzelerin meyvelerin nerelerde nasıl yetiştiğini konuşuyoruz ve sonra da mutfağa giriyoruz... Değişik tadların, kokuların peşinde, annelerin çoğu zaman uzak tutmayı tercih ettiği mutfakta çocukların nasıl minik birer aşçı olabildiğine şahit oluyoruz. Eğitimin en eğlenceli kısmı da mutfak bölümü zaten. x Oyunlarla, hikayelerle desteklenen eğitimde anlatılan masallardan birini bir süredir evde oğluma da anlatıyorum, hatta oğlumun arkadaşlarına da. Sürprizli bir masal bu; hatta oğlumun tanımıyla ‘sihirli’. Öyle gerçekten; bir mucizeyi anlatıyor çünkü Caroline Sherwin Bailey, “Kapısı ve Penceresi Olmayan Küçük Kırmızı Ev” masalında. Türkçeye eğitim içeriğimizi de hazırlayan Olcay Bingöl çevirmiş masalı, ne yazık ki burada yayınlanmış bir kitap değil yani. Kısaca ‘bir tohum masalı’ diyebileceğim bu nefis hikaye o kadar dillendi ki evimizde, oğlum okuldaki arkadaşlarına da anlatmamızı istedi. Daha önce velilerine Tohumdan Sofraya sunumu yaptığımız Küçük Ağaç Anaokulu’nun sevgili müdürü velilerin çocuklarla ortak bir şeyler yapması fikrine açık biri neyse ki. Masalın etkisine girmesi de uzun sürmedi zaten ve ben Küçük Ağaç’ın 5-6 yaşındaki bıdırlarına “Kapısı ve Penceresi Olmayan Küçük Kırmızı Ev”i anlatırken buldum kendimi. Oğlum ağzı kulaklarında, ama büyük bir gizi de saklamayı başararak katıldı arkadaşlarının arasına; ne de olsa ‘sihri’ biliyordu! Masalın sonuna yaklaştığımda, yani tohumları saklayan ‘sihirli yıldızı’ çocuklara gösterdiğimde yüzlerindeki şaşkınlığı görmenizi isterdim. Ne kadar doğal, ne kadar içtenler. O an anladım ki, bir tohumun mucizesini büyüklerden daha iyi kavradılar. Minik ellerine bıraktığım elma tohumlarını o nedenle büyük bir neşeyle ve heyecanla diktiler kocaman saksımıza. O kadar da dikkatliler ki, saksının bir köşesine diktiğimiz ‘elma’ resmindeki elmaların yeşil olmasına takıldılar; çünkü onların elmaları kırmızı olacaktı!  Şimdi meraklı bir bekleyiş, sahipleniş var okulda; 11 minik elin toprakla buluşturduğu 11 minik tohum gülümsemeye hazırlanıyor güneşe, çocuklara.  İyi ki ısrar etti oğlum bu masalı arkadaşlarına da anlatmam için. Tohumun mucizevi gücünü keşfettiler böylece. Çoğaldı masalın sihri, buluştu tohumlar toprakla. Umarım hepsi sağlıkla büyür onlara hayat veren miniklerle birlikte...