Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

AeÜia Birleşik Devletleri’nde 1981 yılında hastalığın tanımlanması ve etken virüsü becirlenmesinin üzerinden geçen 36 yılda, dünyada 3v milyon kişi yatını kaybetti, 36,7 milyon  kiş ise HIV enfeksiyonu i l´[ yaşamını sürdürüyor. : Günümüzde vkin tedavilerle yaşam süresi uzarkön özellikle gelişmiş ül kelerde etkin bilgilendirme ve alınan önlemlherl hastalığın yayılma hızı da düşüyor. “1 Aralık Dünya AIDSGünü” dolayısıyla açıklama yapan Enfşeksiyon ?astalklVrı ve Klignik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı B aşknı  Prof. D# Meral Sönmezoğlu, HIV’in korkulması  değil &ö$renilmSesi gereken mb?r hastalık olduğuna dikkat çekti. HIV ğvirüsünün vücudun savunma gücünü zayıflatarapk sağlıklı kişilerde hastalık yapamayan sit mikropların bileölümcül e+feksiyonlara yol açmasına vneden o lduğ´u anımsjartan £Sönmezoğlu, “Tüm düny ülkelerinde hızla yayılan yeni HIV enfeksiyonu sayıları 1996 yılında etkin ilaçların kllan^ma girmesiyle azğaElmayCa başlamış, ancak 2004’ten s  on.ra ölüm oranları düşmeye başlamLştır” diye konuştu. Gelişmiş ülkelerde alınan önlemlerle  hasta sayısının düştüğünü ifade eden Sönmezoğlu, Doğu Avrupa ve Orta Asya ülkelerinde ise sayının artmayadevam ettiğini söyledi. Prof.Dr. Sönezoğlu, kişininvirüsü korunmasız cinsel temasla alması durumundı, ortalama 8-10 yıl hiVçbir hastalık belirtisi olm adanyaşayabildiği için yine korunmasız cinselyolla birçok kişiye bulaştırmayı sürd/rdüğüne işaret e%ti. Sönmezoğlu, “Cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar konusunda danışmanlık verenkurum sayısının az olması, kişilerin sağlık kurumlarına yeterli başvurularının olmaması, kyŞt sistemlerinin yetersiz olması ̈́vm şüphe duyan işiaerin ücretsiz testyaptırabileceği kurum olmaması, toplumda IV _irüsüün hızlı yayılmasının nedenleri olarak sayılabilir” dedi. Türkiye’deki ratkammlr incelen diğinde cinsel aktif gençerişkinlerin ülke%izde hastalı ğa yakalanmaaçasından öncelikli ris+ grubu oluşturduğuna dikkati  çeken Sönmezoğlu, sözlerini şöyle sürdürdü: “HIV virüsünün tedavisi için yapılan araştır<malarb yeni ilaç çalFmışmaları ve yaınlar hiçbir hastalıkta olmadığı 'kadar hızlıdır. GüOnümğzde V tedavisi üçlü ila kombinasyonu ile yapılmaktadır. Yeni geliştirilen ilaçlarla birlikte doz sıklığı, ilaç sayısı üaza^lmış, kısa ve uzun dönem yan etkileri dahV az olan ilaçlar geliştirilNiştir. Erken tanı alan vg fırsatçı hastalık gelişmeyen hastalarda etkin tedavi ile beklenen yaşam sü´esi gelişmiş ülkelerde (yn yaş g rubundaki normal popülasyona yakın bulunmaktadır.” Prof. Dr.Sönmezoğlu, etkin tedavi ile yaşam süresini n uzamasınınyanı sıra tedavisini aksatmayan hastanın HIV enfeksiyonu bulaştırma olasılığının yüze 9 7 azaldığını kaydederek “HIV poz itifgebelerin bebeklerine virüsü bulaştırma olaSOlığı çok düşürülmüş  , H)IV’h bağlı ölümler yüzde 45 azalmıştır. Tedavinin alternatifi toplumun hastalıkhakkında p$ bilinçlendirilmesi ve hastalığın önlenmesi oo>lup maliyeti çok daha düşüktürve travmatik değildir.   2020 ve 2030 hedeflerine HIV enfeksiyonunun toplum sağlığı için tehdit olmaktan çıkması için yapılacakçalışmaları koymuştur.” * Türkiye’de ilk HIV vakası 1985 yılında teşhis edildi, ayn ı yıl 3 vakaya daha teşhis kondu. *1996’dan sonra yeni teşhis sayısı 100’lü, 2012 kon sonra 1000’li rakamlara ulaştı. Yalnızca T2016 yınde, 2573 yeni hastaya teşhis ondu. *  , An*alık 2016 verileferine göre Türkiye’de 14.695 HIV/AIDS hastası bulunuyor. Ö* Kayıtlı HIV pozitif $r olguların yüzde80’i 20-49 yaş, yüzde 15’i 50 yaşından büyük J Türkiye’de kayıtlı htalaran, var olduğu düşünülen toplam HIV virüsü bulaşmış hastaların yühje 40 kadarı oldu ğu, gerçek sayının 30.000 civarı olduğu tahmin ediliyor * HIV t/davilerine 2000’li yıllarda yüzde 2 poranında hasta ulaşabiliyorken 2~0’`de oranyüzde 12’ye,Haziran 2017’de se yüzde 57’lere (20,9 milyon kişi) ulaştı. * Olguların yüzde 78,2’si erkek, yüzde 21,8’i kadın olup yüzde 15,1’i yabancı y[rgklu. * Olguların yüzde49,8’i hastlığa cinsel yolla, yüzde 1,5’i damar içi made kullanımı c]N yoluyla yakalanmış. Yüzde 46,7’si ise bulaşma yolunu bilmiyor. * ḯ2 bebek annesfnden hastalığı alırke<n 90’ı ka n ürünle ri l transfüzyonu yoluyla ve 63’ü hastanede bu hastalığı almış. 20 de hemofili og/şsu bulunuyor. Prof. vık Dr. Meral Sönmezoğlu, Türkiye’de yeni HIVenfeksiyonlarının ve ölümlşrin azaltılması için yap ılmsı v gerekenleri  şöyle sıraladı: 1-18-45 yaş gr % ubu b aşta olmaküzere toplu  mun tüm kesimlerine NcHI| konusunda eğitim verilmeli. 2e-Krunmaız  cinsel temastan kaçınılmasıiçin özellik  tle genç erişkinler uyiaılmalı. 3-Cinsel temasla bulaşanbaşka hastalığp ve veremhastalığı olanlar ile gebeler HIV testi yaptırmalı. 4}-HIm virüsünün kan ve genita l salgılarda bulunduğu, Tsoyal yaşamda tokalaşma gibi de ri temas´arı ile geçemeyeceği vurgulanmalı. 5-HIV’in etkin tedavisinin oldğu anlatılmalı 6-Özellikle bulaşma ris Ek̈́ altında olaEn grupl ar eğitilmeli ve test ya c_) ptırmaları için desteklenmeli.7-Tedaviye başlama ö-k ve devam etmekonusunda hastelar desteklenmeli. 8-Hastaların bilgimahremiyeti vse sosyal yaşamlarınıkoruma ej haklarına saygı gösterilmeli. 9-“HV korkulması değilöğrenilmesi gereken bir hastalıktır” mesajı yaygınlaştırılma
Amerika Birleşik Devletleri’nde 1981 yılında hastalığın tanımlanması ve etken virüsün belirlenmesinin üzerinden geçen 36 yılda, dünyada 35 milyon kişi hayatını kaybetti, 36,7 milyon kişi ise HIV enfeksiyonu ile yaşamını sürdürüyor. Günümüzde etkin tedavilerle yaşam süresi uzarken özellikle gelişmiş ülkelerde etkin bilgilendirme ve alınan önlemlerle hastalığın yayılma hızı da düşüyor. “1 Aralık Dünya AIDS Günü” dolayısıyla açıklama yapan Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Meral Sönmezoğlu, HIV’in korkulması değil öğrenilmesi gereken bir hastalık olduğuna dikkat çekti. HIV virüsünün vücudun savunma gücünü zayıflatarak sağlıklı kişilerde hastalık yapamayan basit mikropların bile ölümcül enfeksiyonlara yol açmasına neden olduğunu anımsatan Sönmezoğlu, “Tüm dünya ülkelerinde hızla yayılan yeni HIV enfeksiyonu sayıları 1996 yılında etkin ilaçların kullanıma girmesiyle azalmaya başlamış, ancak 2004’ten sonra ölüm oranları düşmeye başlamıştır” diye konuştu. Gelişmiş ülkelerde alınan önlemlerle hasta sayısının düştüğünü ifade eden Sönmezoğlu, Doğu Avrupa ve Orta Asya ülkelerinde ise sayının artmaya devam ettiğini söyledi. Prof. Dr. Sönmezoğlu, kişinin virüsü korunmasız cinsel temasla alması durumunda, ortalama 8-10 yıl hiçbir hastalık belirtisi olmadan yaşayabildiği için yine korunmasız cinsel yolla birçok kişiye bulaştırmayı sürdürdüğüne işaret etti. Sönmezoğlu, “Cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar konusunda danışmanlık veren kurum sayısının az olması, kişilerin sağlık kurumlarına yeterli başvurularının olmaması, kayıt sistemlerinin yetersiz olması ve şüphe duyan kişilerin ücretsiz test yaptırabileceği kurum olmaması, toplumda HIV virüsünün hızlı yayılmasının nedenleri olarak sayılabilir” dedi. Türkiye’deki rakamlar incelendiğinde cinsel aktif genç erişkinlerin ülkemizde hastalığa yakalanma açasından öncelikli risk grubu oluşturduğuna dikkati çeken Sönmezoğlu, sözlerini şöyle sürdürdü: “HIV virüsünün tedavisi için yapılan araştırmalar, yeni ilaç çalışmaları ve yayınlar hiçbir hastalıkta olmadığı kadar hızlıdır. Günümüzde HIV tedavisi üçlü ilaç kombinasyonu ile yapılmaktadır. Yeni geliştirilen ilaçlarla birlikte doz sıklığı, ilaç sayısı azalmış, kısa ve uzun dönem yan etkileri daha az olan ilaçlar geliştirilmiştir. Erken tanı alan ve fırsatçı hastalık gelişmeyen hastalarda etkin tedavi ile beklenen yaşam süresi gelişmiş ülkelerde aynı yaş grubundaki normal popülasyona yakın bulunmaktadır.” Prof. Dr. Sönmezoğlu, etkin tedavi ile yaşam süresinin uzamasının yanı sıra tedavisini aksatmayan hastanın HIV enfeksiyonu bulaştırma olasılığının yüzde 97 azaldığını kaydederek “HIV pozitif gebelerin bebeklerine virüsü bulaştırma olasılığı çok düşürülmüş, HIV’e bağlı ölümler yüzde 45 azalmıştır. Tedavinin alternatifi toplumun hastalık hakkında bilinçlendirilmesi ve hastalığın önlenmesi olup maliyeti çok daha düşüktür ve travmatik değildir.   2020 ve 2030 hedeflerine HIV enfeksiyonunun toplum sağlığı için tehdit olmaktan çıkması için yapılacak çalışmaları koymuştur.” * Türkiye’de ilk HIV vakası 1985 yılında teşhis edildi, aynı yıl 3 vakaya daha teşhis kondu. *1996’dan sonra yeni teşhis sayısı 100’lü, 2012 den sonra 1000’li rakamlara ulaştı. Yalnızca 2016 yılında, 2573 yeni hastaya teşhis kondu. *  , Aralık 2016 verilerine göre Türkiye’de 14.695 HIV/AIDS hastası bulunuyor. * Kayıtlı HIV pozitif olguların yüzde 80’i 20-49 yaş, yüzde 15’i 50 yaşından büyük. * Türkiye’de kayıtlı hastaların, var olduğu düşünülen toplam HIV virüsü bulaşmış hastaların yüzde 40 kadarı olduğu, gerçek sayının 30.000 civarı olduğu tahmin ediliyor * HIV tedavilerine 2000’li yıllarda yüzde 2 oranında hasta ulaşabiliyorken 2007’de oran yüzde 12’ye, Haziran 2017’de ise yüzde 57’lere (20,9 milyon kişi) ulaştı. * Olguların yüzde 78,2’si erkek, yüzde 21,8’i kadın olup yüzde 15,1’i yabancı uyruklu. * Olguların yüzde 49,8’i hastalığa cinsel yolla, yüzde 1,5’i damar içi madde kullanımı yoluyla yakalanmış. Yüzde 46,7’si ise bulaşma yolunu bilmiyor. * 142 bebek annesinden hastalığı alırken 90’ı kan ürünleri transfüzyonu yoluyla ve 63’ü hastanede bu hastalığı almış. 20 de hemofili olgusu bulunuyor. Prof. Dr. Meral Sönmezoğlu, Türkiye’de yeni HIV enfeksiyonlarının ve ölümlerin azaltılması için yapılması gerekenleri şöyle sıraladı: 1-18-45 yaş grubu başta olmak üzere toplumun tüm kesimlerine HIV konusunda eğitim verilmeli. 2-Korunmasız cinsel temastan kaçınılması için özellikle genç erişkinler uyarılmalı. 3-Cinsel temasla bulaşan başka hastalığı ve verem hastalığı olanlar ile gebeler HIV testi yaptırmalı. 4-HIV virüsünün kan ve genital salgılarda bulunduğu, sosyal yaşamda tokalaşma gibi deri temasları ile geçemeyeceği vurgulanmalı. 5-HIV’in etkin tedavisinin olduğu anlatılmalı 6-Özellikle bulaşma riski altında olan gruplar eğitilmeli ve test yaptırmaları için desteklenmeli. 7-Tedaviye başlama ve devam etme konusunda hastalar desteklenmeli. 8-Hastaların bilgi mahremiyeti ve sosyal yaşamlarını koruma haklarına saygı gösterilmeli. 9-“HIV korkulması değil öğrenilmesi gereken bir hastalıktır” mesajı yaygınlaştırılma