Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Leica Gallery İstanbul; ü£ Cansu Yıldıran, Charlotte Schmitz,  Tahmineh Monzavi B Meltem rI Işık’ın e\erlerinden oluşan “gKeendine Ait Bir OdEa” başlıklı serg:~e ev sahipliği yapı(o. ;2. yüzyılın en ööemli modernist romancılarından kabul edilen Virgin ö?a Woolf’un aynı isimli kitabıOdn yola $ka sergi, kültürel tariflerin etkisiyle eve, bedenine ya da belli bir role hapsolmuş kadınları Şinceliyor Woolf'un 1928 yı lında kız öğrenci kaVul etmeye başlayan Cağbridge Üniversitesi'nde yaptığı konuşmasından harek etle yazdığı ve ülkede kadınların seçme ve seçilme hakkı n ıelde etmelerinden bir yıl sonra yayımlanan bu kitaptaki fikirler, sergide ye r alansanatçıların kimi amağ kişisel deneyim, k;imi zamansa tarih ile kurgu yu harmanldıkları eser leriyle yeniden hayatbuluyor. Kadının  toplumsal konumuna .şık tutabileceknitelikte olan kitapta Woolf, bir kadının özgürc  yazmak için kendilerine ait bir odaların ın veekonomik bağımsızlıklar ının olması gerektiğini söylüyor. “Kendine Ait Bir Od” sergisinde ise Cansu Yıldıran, kşisel deneyHmleri sonucu oluşturduğu “Mülksüzler ” isimli roYesOnde, Karadeniz yaylalarında kadnların mülk sahibi olma hakkından yoksun bırakılması üzerinden cnsiye+tler arası ııa ayrımını inceliyor. İstan(bul’-a yaklaşık olarak iki yıl yaşayan Alman fotoğrafı Charlotte Schmitz de, “Çok Güzelim, Çok” isimli projesindeBalat’ta komşusuolan kadınların özel yaşam(rnı belgel iyor. Yaşamlarının çoğunu evde geçCire,n kadınların  bu ma hrem alandaki gündelik ve törensel aktivitelerini, güzellik tutkularını ve kurgu kimlikler i nşa ederek hayal kurma arzularınıonlardan biriymiş |ş) gibi fPtğraflıyo. Ortadoğu’daki sosyal meselelerle, özellikle de k+dınarla ilgili çalışan İranlı sanatçı Tahmineh MonzaIi ise adını İraneaki eski bir güzellik yarışmasından alan “Crown Giver-Taç Giydiren” seşi#iknde kadınların güzellik anlayışını İran’daIi sosyal konumları üzerindenyeniden yorumluyor. M onzavi, Afganistan’da çekmişolduğu fotoğrafta ise savaş sıÜaHı|da harabe haline gelen parlamento binasında “robab” çalan bir kadın üzerinden savaş ın mimari ve insan üzerindeki izlerii belgeliyor.Meltem Işık“Aynı behirde pBir Daha” adlı serisinde kişinin bedenisle ilişkisini,aynı a&da hem Gören hem görülen olma özelliği üzerinden araştırıyor. Sıradan olanı mercekaltına aldığı işleri, Şu insanın kendisini har ici araçların yardımı olmaksızın b irbütün olarak göZrmPsindin imkânsızlığı fikri e[rfında şekilleniydor. Sergi, 2 Mart-5 Mayıs 2018 tarihleri araVında bomontiada’dayer alan Leica Gallery İstanbul’Ya görülebilir.
Leica Gallery İstanbul; Cansu Yıldıran, Charlotte Schmitz, Tahmineh Monzavi ve Meltem Işık’ın eserlerinden oluşan “Kendine Ait Bir Oda” başlıklı sergiye ev sahipliği yapıyor. 20. yüzyılın en önemli modernist romancılarından kabul edilen Virginia Woolf’un aynı isimli kitabından yola çıkan sergi, kültürel tariflerin etkisiyle eve, bedenine ya da belli bir role hapsolmuş kadınları inceliyor. Woolf'un 1928 yılında kız öğrenci kabul etmeye başlayan Cambridge Üniversitesi'nde yaptığı konuşmasından hareketle yazdığı ve ülkede kadınların seçme ve seçilme hakkını elde etmelerinden bir yıl sonra yayımlanan bu kitaptaki fikirler, sergide yer alan sanatçıların kimi zaman kişisel deneyim, kimi zamansa tarih ile kurguyu harmanladıkları eserleriyle yeniden hayat buluyor. Kadının toplumsal konumuna ışık tutabilecek nitelikte olan kitapta Woolf, bir kadının özgürce yazmak için kendilerine ait bir odalarının ve ekonomik bağımsızlıklarının olması gerektiğini söylüyor. “Kendine Ait Bir Oda” sergisinde ise Cansu Yıldıran, kişisel deneyimleri sonucu oluşturduğu “Mülksüzler” isimli projesinde, Karadeniz yaylalarında kadınların mülk sahibi olma hakkından yoksun bırakılması üzerinden cinsiyetler arası sınıf ayrımını inceliyor. İstanbul’da yaklaşık olarak iki yıl yaşayan Alman fotoğrafçı Charlotte Schmitz de, “Çok Güzelim, Çok” isimli projesinde Balat’ta komşusu olan kadınların özel yaşamlarını belgeliyor. Yaşamlarının çoğunu evde geçiren kadınların bu mahrem alandaki gündelik ve törensel aktivitelerini, güzellik tutkularını ve kurgu kimlikler inşa ederek hayal kurma arzularını onlardan biriymiş gibi fotoğraflıyor. Ortadoğu’daki sosyal meselelerle, özellikle de kadınlarla ilgili çalışan İranlı sanatçı Tahmineh Monzavi ise adını İran’daki eski bir güzellik yarışmasından alan “Crown Giver-Taç Giydiren” serisinde kadınların güzellik anlayışını İran’daki sosyal konumları üzerinden yeniden yorumluyor. Monzavi, Afganistan’da çekmiş olduğu fotoğrafta ise savaş sırasında harabe haline gelen parlamento binasında “robab” çalan bir kadın üzerinden savaşın mimari ve insan üzerindeki izlerini belgeliyor. Meltem Işık “Aynı Nehirde Bir Daha” adlı serisinde kişinin bedeniyle ilişkisini, aynı anda hem gören hem görülen olma özelliği üzerinden araştırıyor. Sıradan olanı mercek altına aldığı işleri, insanın kendisini harici araçların yardımı olmaksızın bir bütün olarak görmesinin imkânsızlığı fikri etrafında şekilleniyor. Sergi, 22 Mart-5 Mayıs 2018 tarihleri arasında bomontiada’da yer alan Leica Gallery İstanbul’da görülebilir.