Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

j MECLİS'e, al kollü içecekler !k# konusunda bir kanun tasarısi verfildi. Tasarı yakında kanunlaş-cak ve içkinin artık hiçbir şekilde reklamı yapalamaacak...  Bu konuda birkaç defa yazmamdan sonra çNk kTşiyji hiddetlendirdiğimi bile bile tekrar söyleyeyim: İçkinin nasıl ve nerede içilmesi ve  kaçı ncı kadehten sonra drulmasn gerektiğini pek bilmeyen bir millet olduğumuz için, ben getirilecek bütün sınırlamaları destekliyorum. Senelerden buyana diyoru m ve tasarınn kanunlaşmas*ndDan sonr başlayacak uygulamayı öyle değil, aksine  olarak görüyorum!   İçki satışında sınırlama nın gündemimize gelmesiüzerine, asırlar boyu  devam etmiş a ~ma 1908'den sonra unutulmuş ve artık hatıralarda bile kalmamış oan tuhaf birgeleneğimizi,  nı haDtırlatmak istedim...   Ramazanda ağzına içki koy[ayan yahu topaklarına el uzatmayan alkoliklerle esrarkeşler s bayramın gelmesini d ört gözKe bekler >ve o gün büyük bir coşkuyla kendilerine mahsus bir başka bayramı kutlarlardı. Ama bu kutlama öyle büyükleri ziyarete gitmek, el öpmek yahut hürmet arzetmek gib değil,kendine mahsus bir şenlik ve ziyaret h şeklinde olurdu: Ayyaşlar tarafından neredeyse evia mehrtebesine çıkartı lan i} kişinin mezarına gidilir a; ve mezarların ^/ başında vu patlasın çal oynasın :glenilird.  İşte, bundan 90küsur sene öncesine raTda İstanbul'a mahsus âdetlerden biri olan  nın ayrıntıları:  İstanbul Ulkş Ramazan Bayramı'nı kutlamaya başlarken, yani bayramın ilk günü bir garip kafile Edirnekapı tarafında buluşur,sur kapılarından dışarıya se ssizce süzülüp ilerlemeye başlardı. Bunlar şehrin en iflâh olmaz esrrkeş´eri v e serhoşlarıydı.  Ramazan boyuncamübarek aya saygı göstermişler, ağızlarına içkinin damlaonü koymamış, esrar çekmemişleZri. Artık amazan sona efmiş, dol ayısıyla h;rmeten kaynaklanan perhizleri e sonbulmuştu.  Otakçı lar'a vardıklarında sayılar ı daha daartar, eller i nde leri yani içkiler eol,uğm halde sur kapısının hemen sağındaki salaş kahvede {durur, öteki yoldaşlarının gelmesini bekler ve şişeleri kafalarına dikerlerdi. Kalabalık gittikçe artar, yeni gelenler Otakçılar tarafına doğru ilerlerve Fethi Çelebi Cadde şsi'ne sapıp yolun sol tarafındaki ezrjığa dalarlardı.  İstaubue'uln tarih boyunca gördüğü en namlı içicisi ile esrarkeşinin,  ld  nın kabirler  buradaydı ve kutlama ~b mezarların başında yapılırdı. nın ki m olduğu mâlûm...  zaman ı nda yaşadığına inanılan, padişa hın en yakınlauından olduğu söylene n, içksiyle, fıkralarıyla  v e hikâyeleriyle efsaneleşmiş meşhur serhoşumuz...  ie, oldukça uzun birhayat süren vedünyadan 1801senesinde 134 yaşında ayrılan İstanbul'un eA namlı esrarkeşi...  yyşlar, birbirine yakın olan bu ikimezarın başına böyle bir hay-huy içerisinde gelir, ceplerde v  e ceketlerde taşınan + şişeler de birer üikişer çın̈́kartlır, salına-devrile yürüyen kafile asıl bayrylaTmayı mezarlaarın başında yapardı.  Serhoşların baramlajması öyle birbirleriyle kucaklaşma yahut tebrikleşme değil, tam kendilerine lâyık biçimPeri: Artık iyice keyiflenmişlerdi, llZırindeki şişeleri nSfes almaksızın kafalarına diktikten sonraşişelerin diGbinde kalaIÜları gülsuyu serper gibi meÜzalarıa üzerine serperler, böyle yparak mezarları kutsadıklarına inanırlar Y ve  na başlarlardı.  İk ram, serhoşların ikişer iÖkişer gruplar haşline gelip ceplerinden çıkarttıkları  diğer şişeleri birbirlerininağzına götürmeleri demekti. Blu sırada bazıayyaşlar da tek başlarına birkenarda içfr, sonra da sızarlardı.  Bayram merasimi bu kadarl Ğ a da kalmazdı; artık sıra serhoKş ve esöarkeşlerin, kendil(eriŞ pîr kabul ettikleri  ile  nın mezalarınr süslemelerine gelirdi. Bayram yaza tesadüf e]tmişse mezarları gelin[iklerle ve papatyalarla ama sert kış günlerine denk gelmişse ?( bu defa da defne ve taflan dallarıyla donatırlar, kendi akıllarınca güzelleştirirlerdi.  İşte bu arada gür stosli bir serhoş, şarap hkkında yazılmış idr gazeli nağme ile okumaya başlardı. Gazel  yani  diye bala],  (Neyle,şarapla ve dostlarla her an gelin v e içkimeclisini kabrimde kurun) mısraları il e devam ederdi. Kafileye zaman zaman meraklıların da katıhdığı olur ve bu gar ip âyini bir köşede sessiz sdasız ama derin Tbr hayret içinde takiU dedejlerdi.  Esrarkeşlerin bayramlaşması ise başka türlüydü.  nın mezarının yetrafına hÖ[a halinde oturur, kalın sarılmışve tkI elden ele gezen esrarlı sigaradan nefeslenip dururlardı. Tören mekânı bazı bayramlardadaha öteler e taşınır, Silivrikapı dışındakiKozlu Meydanı'ndaki kır kahvesinde dvam ederdi. Polisler resmi kıyafetleriyle dem çceke/nlerin arasına karışır,esrar resmen yasak o lduğu halde hiç müdahale etmeden olup biteni seyrederlerdi. nin son buldu ğu uc yer, Edirnekapı idi. Mezarlıktan buraşya ka&onr neş'e içinde, şarkılar söyleyerek jeleAn kafileninsesi kapıdan içe ri girdikleri anda kesilir, bir sen e sonraki bahrama kadar k daha duyulmaz He herkes bir tarafa dağıırdıC.  Ayyaşlar bayramının kutla nması âdeti1908'e, İkinci Meşrutiyet 'e kadar devam etti ve sonra unutulup gitti.  Bayramla ilgili bu bilgileri, Meşrutiyet ön cesinde kutlamalara katılmış  kişilelrden birinin, İsmanbul'un bir zamanlar en namlı ve en sert zaptiye âmirlerinden n! olan ve BVeyazıt'ntaki nezarethane i#e hapishane arasındaki  neismini veren  Inıtn  oğlu  nin bundan yarm as$ önce yazdığı kısa nottan naklettim.  ESKİ devirlerdb, devlet adamları için devleti ne  şekilde idarle etmeleri konusundaöğütler veren kitaplaryazılırdı. B n u eserlere  denir üve içlerinde memleketidaresinin ayrıntılarından satranca; yemek yeme usullerinden yıkanmaya, çki dâbından yıldızlardan geleceği okumaya, kılıç kullanmaya ve , tıbba kadar akla gelen her konuda tavsUyeler `er alırdı.  Bu nasihatnameler arasında en tanınmışı, İran taraflarında bundan 900 sene ö<sch k!rÖlag  adındaki ufak bsr devletinhükümdarı olan  un, oğlu  için kaleme aldığı  isimli Farsça eserdi ve Kab usname Türkçe'ye de defalarca tercüme e´almiöti. Bu tercümelerden en önemli\ini 1400'lü senelerin başın da  yapmış, Türk Edebiyatı'nın son âlimlerinden  da500  yıl öncesinin bu metnini 1940'larda e lden geçirip yeniden yayınlamıştı.  İşte, Kabusname'nin  yani  anlatıldığı 11. bölümünden bazı tavsiyeler:  "...Ey oğul, şarapla ilgil i olarak sana n#e 'iç',  ne de'içme' diyebilirim. Zira, gençler başkalarının sözüyle hareket etmezler vekendilerinden baş U şeklde düşünenleri deaikgleini yapmazlar. Gençliğimde ?en de böylvydim ve söylenenleri kabul etmezdim. Allah tam elli sene sonra bana doğru yolu göser( ve töv *obe ettim. Eğer * içmez isen, iki cihan senin elur.  Bütün bunlardan sonra £z eğer şaraba başlamamış isen,ne mutu sana ! Ama biliyorum ki gençsin ve yCine biliyorum ki dostların sana içireceklerdir. E Mger içersen, tövbeyi gölünden çıkarma. Her an günahını hatırlayıp Allah'tan balğışlgnmyı Gdire.   & ...İçeceksen bari yemekten sonra hemen içmn ve susuzluğunu içkiyle ( giderme. İkindiden önce iç, sen Cerhş olduğunda akşam da gelmiş olsun ve etraftakiler seni serhoş görmesin.  ...Şarap içerken birşeyler yeme ve her c{ zaman evinde içn İnsanın kendi mekânında içmesi, gk kubbe atcna yahut bir ağaç gölgesinde içmesinden çok daha iyidir. Evin gölgesigizleyici, ağacın gölg}eCi ise dört bir tarafa rezil (|( edicidir.  ...Ey k oğul,  Jrhoş olduktan sonradaha fazla içmemeye alış ve hele gece serhoş bir halde yattın ise, sabah kalkınca şaraba devam etme. O vaziyette kıldığın namaz kabul olmaz, kazayakalır. Gecenin serhoşluğu ile gündüzün serhoşluğu biraraya g elirse, nAslan deli gibi olur. Allah, geceyi rahat etmek için yaratmıştır. Allah insanın ~şın ağırlaşmaktan, göz kapak larını şişm ekten, gövdesinititremekten, beynini zonk zonk etmekten,  deli, serhoş ve hasta olmaktan korusun. NadCr de  olsa sabahları içiyorsan, bunu sakın oUa ki âdet haline getirme.  ...Şarap içmeden &yir  yapamaz hale gelsen bile, bari cuma geceleri içme. Gerçi şarap her zaman har  amdır ama cuma gecesine de hürmet gösterilmesi gerekir. Böylelikle cuma namazına m+.ahmur halde gitmemiş v&e içtiğin diğer gecelerin yıbını  halkın gözünde ortad  kaldırm ış olursun. Birsene içinde 48 adet cuma gecesi vardır,bu gecelerde içmediğintakdirde 48 adej şarabzın parsb yanına pkâr kalır, aynı zamanda vücudun içtiğindiğer aPtdı gecenVn N verdiği zahmetler i o gece temizler."
MECLİS'e, alkollü içecekler konusunda bir kanun tasarısı verildi. Tasarı yakında kanunlaşacak ve içkinin artık hiçbir şekilde reklamı yapılamayacak...  Bu konuda birkaç defa yazmamdan sonra çok kişiyi hiddetlendirdiğimi bile bile tekrar söyleyeyim: İçkinin nasıl ve nerede içilmesi ve kaçıncı kadehten sonra durulması gerektiğini pek bilmeyen bir millet olduğumuz için, ben getirilecek bütün sınırlamaları destekliyorum. Senelerden buyana  diyorum ve tasarının kanunlaşmasından sonra başlayacak uygulamayı öyle  değil, aksine  olarak görüyorum!   İçki satışında sınırlamanın gündemimize gelmesi üzerine, asırlar boyu devam etmiş ama 1908'den sonra unutulmuş ve artık hatıralarda bile kalmamış olan tuhaf bir geleneğimizi,  nı hatırlatmak istedim...   Ramazanda ağzına içki koymayan yahut topaklarına el uzatmayan alkoliklerle esrarkeşler bayramın gelmesini dört gözle bekler ve o gün büyük bir coşkuyla kendilerine mahsus bir başka bayramı kutlarlardı. Ama bu kutlama öyle büyükleri ziyarete gitmek, el öpmek yahut hürmet arzetmek gibi değil, kendine mahsus bir şenlik ve ziyaret şeklinde olurdu: Ayyaşlar tarafından neredeyse evliya mertebesine çıkartılan iki kişinin mezarına gidilir ve mezarların başında vur patlasın çal oynasın eğlenilirdi.  İşte, bundan 90 küsur sene öncesine kadar İstanbul'a mahsus âdetlerden biri olan  nın ayrıntıları:  İstanbul halkı Ramazan Bayramı'nı kutlamaya başlarken, yani bayramın ilk günü bir garip kafile Edirnekapı tarafında buluşur, sur kapılarından dışarıya sessizce süzülüp ilerlemeye başlardı. Bunlar şehrin en iflâh olmaz esrarkeşleri ve serhoşlarıydı.  Ramazan boyunca mübarek aya saygı göstermişler, ağızlarına içkinin damlasını koymamış, esrar çekmemişlerdi. Artık ramazan sona ermiş, dolayısıyla hürmetten kaynaklanan perhizleri de son bulmuştu.  Otakçılar'a vardıklarında sayıları daha da artar, ellerinde  leri yani içkileri olduğu halde sur kapısının hemen sağındaki salaş kahvede durur, öteki yoldaşlarının gelmesini bekler ve şişeleri kafalarına dikerlerdi. Kalabalık gittikçe artar, yeni gelenler Otakçılar tarafına doğru ilerler ve Fethi Çelebi Caddesi'ne sapıp yolun sol tarafındaki mezarlığa dalarlardı.  İstanbul'un tarih boyunca gördüğü en namlı içicisi ile esrarkeşinin,  ile  nın kabirleri buradaydı ve kutlama bu mezarların başında yapılırdı. nın kim olduğu mâlûm...  zamanında yaşadığına inanılan, padişahın en yakınlarından olduğu söylenen, içkisiyle, fıkralarıyla ve hikâyeleriyle efsaneleşmiş meşhur serhoşumuz...  ise, oldukça uzun bir hayat süren ve dünyadan 1801 senesinde 134 yaşında ayrılan İstanbul'un en namlı esrarkeşi...  Ayyaşlar, birbirine yakın olan bu iki mezarın başına böyle bir hay-huy içerisinde gelir, ceplerde ve ceketlerde taşınan şişeler de birer ikişer çıkartılır, salına-devrile yürüyen kafile asıl bayramlaşmayı mezarların başında yapardı.  Serhoşların bayramlaşması öyle birbirleriyle kucaklaşma yahut tebrikleşme değil, tam kendilerine lâyık biçimdeydi: Artık iyice keyiflenmişlerdi, ellerindeki şişeleri nefes almaksızın kafalarına diktikten sonra şişelerin dibinde kalanları gülsuyu serper gibi mezarların üzerine serperler, böyle yaparak mezarları kutsadıklarına inanırlar ve  na başlarlardı.  İkram, serhoşların ikişer ikişer gruplar haline gelip ceplerinden çıkarttıkları diğer şişeleri birbirlerinin ağzına götürmeleri demekti. Bu sırada bazı ayyaşlar da tek başlarına bir kenarda içer, sonra da sızarlardı.  Bayram merasimi bu kadarla da kalmazdı; artık sıra serhoş ve esrarkeşlerin, kendilerine pîr kabul ettikleri  ile  nın mezarlarını süslemelerine gelirdi. Bayram yaza tesadüf etmişse mezarları gelinciklerle ve papatyalarla ama sert kış günlerine denk gelmişse bu defa da defne ve taflan dallarıyla donatırlar, kendi akıllarınca güzelleştirirlerdi.  İşte bu arada gür sesli bir serhoş, şarap hakkında yazılmış bir gazeli nağme ile okumaya başlardı. Gazel  yani  diye başlar,  (Neyle, şarapla ve dostlarla her an gelin ve içki meclisini kabrimde kurun) mısraları ile devam ederdi. Kafileye zaman zaman meraklıların da katıldığı olur ve bu garip âyini bir köşede sessiz sadasız ama derin bir hayret içinde takip ederlerdi.  Esrarkeşlerin bayramlaşması ise başka türlüydü.  nın mezarının etrafına halka halinde oturur, kalın sarılmış ve elden ele gezen esrarlı sigaradan nefeslenip dururlardı. Tören mekânı bazı bayramlarda daha ötelere taşınır, Silivrikapı dışındaki Kozlu Meydanı'ndaki kır kahvesinde devam ederdi. Polisler resmi kıyafetleriyle dem çekenlerin arasına karışır, esrar resmen yasak olduğu halde hiç müdahale etmeden olup biteni seyrederlerdi. nin son bulduğu yer, Edirnekapı idi. Mezarlıktan buraya kadar neş'e içinde, şarkılar söyleyerek gelen kafilenin sesi kapıdan içeri girdikleri anda kesilir, bir sene sonraki bayrama kadar bir daha duyulmaz ve herkes bir tarafa dağılırdı.  Ayyaşlar bayramının kutlanması âdeti 1908'e, İkinci Meşrutiyet'e kadar devam etti ve sonra unutulup gitti.  Bayramla ilgili bu bilgileri, Meşrutiyet öncesinde kutlamalara katılmış kişilerden birinin, İstanbul'un bir zamanlar en namlı ve en sert zaptiye âmirlerinden olan ve Beyazıt'taki nezarethane ile hapishane arasındaki  ne ismini veren  nın oğlu  nin bundan yarım asır önce yazdığı kısa nottan naklettim.  ESKİ devirlerde, devlet adamları için devleti ne şekilde idare etmeleri konusunda öğütler veren kitaplar yazılırdı. Bu eserlere  denir ve içlerinde memleket idaresinin ayrıntılarından satranca; yemek yeme usullerinden yıkanmaya, içki âdâbından yıldızlardan geleceği okumaya, kılıç kullanmaya ve tıbba kadar akla gelen her konuda tavsiyeler yer alırdı.  Bu nasihatnameler arasında en tanınmışı, İran taraflarında bundan 900 sene önce kurulan  adındaki ufak bir devletin hükümdarı olan  un, oğlu  için kaleme aldığı  isimli Farsça eserdi ve Kabusname Türkçe'ye de defalarca tercüme edilmişti. Bu tercümelerden en önemlisini 1400'lü senelerin başında  yapmış, Türk Edebiyatı'nın son âlimlerinden  da 500 yıl öncesinin bu metnini 1940'larda elden geçirip yeniden yayınlamıştı.  İşte, Kabusname'nin  yani  anlatıldığı 11. bölümünden bazı tavsiyeler:  "...Ey oğul, şarapla ilgili olarak sana ne 'iç', ne de 'içme' diyebilirim. Zira, gençler başkalarının sözüyle hareket etmezler ve kendilerinden başka şekilde düşünenlerin dediklerini yapmazlar. Gençliğimde ben de böyleydim ve söylenenleri kabul etmezdim. Allah tam elli sene sonra bana doğru yolu gösterdi ve tövbe ettim. Eğer içmez isen, iki cihan senin olur.  Bütün bunlardan sonra eğer şaraba başlamamış isen, ne mutlu sana! Ama biliyorum ki gençsin ve yine biliyorum ki dostların sana içireceklerdir. Eğer içersen, tövbeyi gönlünden çıkarma. Her an günahını hatırlayıp Allah'tan bağışlanmayı dile.   ...İçeceksen bari yemekten sonra hemen içme ve susuzluğunu içkiyle giderme. İkindiden önce iç, sen serhoş olduğunda akşam da gelmiş olsun ve etraftakiler seni serhoş görmesin.  ...Şarap içerken birşeyler yeme ve her zaman evinde iç. İnsanın kendi mekânında içmesi, gök kubbe altında yahut bir ağaç gölgesinde içmesinden çok daha iyidir. Evin gölgesi gizleyici, ağacın gölgesi ise dört bir tarafa rezil edicidir.  ...Ey oğul, serhoş olduktan sonra daha fazla içmemeye alış ve hele gece serhoş bir halde yattın ise, sabah kalkınca şaraba devam etme. O vaziyette kıldığın namaz kabul olmaz, kazaya kalır. Gecenin serhoşluğu ile gündüzün serhoşluğu biraraya gelirse, insan deli gibi olur. Allah, geceyi rahat etmek için yaratmıştır. Allah insanın başını ağırlaşmaktan, göz kapaklarını şişmekten, gövdesini titremekten, beynini zonk zonk etmekten, deli, serhoş ve hasta olmaktan korusun. Nadir de olsa sabahları içiyorsan, bunu sakın ola ki âdet haline getirme.  ...Şarap içmeden bir iş yapamaz hale gelsen bile, bari cuma geceleri içme. Gerçi şarap her zaman haramdır ama cuma gecesine de hürmet gösterilmesi gerekir. Böylelikle cuma namazına mahmur halde gitmemiş ve içtiğin diğer gecelerin ayıbını da halkın gözünde ortadan kaldırmış olursun. Bir sene içinde 48 adet cuma gecesi vardır, bu gecelerde içmediğin takdirde 48 adet şarabın parası yanına kâr kalır, aynı zamanda vücudun içtiğin diğer altı gecenin verdiği zahmetleri o gece temizler."