Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

u$n Ağustos _999 Marmara Depremi’nin sembolüÖmür Kınay, depremin 10’uncu yılında NTV’ye konuştu.  Canlı yayına eğitim için gittiği İngiltere’den bağğnğn Kınay, şunlaEı söyedi:  “Burs alarak özel bir üniversitede eğ itimi \ff tamamladım, dil öğrenmek içsOn İngiltere’ye geldim. Buaraya brsla değil, kendi imkanlarımlageldim. } Ağustos hayatımı tamamen değişti rdi . Benim için Eahba zor Jbir hayat başladı. Büyü zk bir acı Laşam_ıştı*. Annemi kaybetmiştim, , sağlığımı yitirmiştim. Gençtim ve çalışmak Ğorundayıhm. Depremden sonra herkesin i´esi destek olmuştur; teyzem, anneannem v kuzenlerim de banaçok yardım etti.  Benim gibi ü[k sorunlar yaşayaninsanların +her zamanbir derdi oluyor. _evlana’nmın 7 öğüdüyle ilyil Ov? bir kısa film yaptım. Mevlana feldefesi çok büyük, anlatmak çok zor. Buraya gelmeden önce engellileri konu alan bir animasyon filmi yaptım. TKeşekkür ediy or um OHkan Bayülgen seslendirmesini, Ceza ise müziğini yaptı. rRes&m deyapıyorum. Sanat beni rahatlatıyor. An*ak öncel ikle burada İngilizce öğrenmemlazım.  Açıkçası ülkemde i bulamadım. Burada inşallahkendimi geliştirip, döndüğümde orada işbulabilirim. Ailem Türkiye’de, oradan kopmak ist emiy orum. İngitere’de  1 sene kalıp, geri dönmek istiyorum. Türkiye’de engelliler içi her şey çok zor .Devletten herhC&ngi ebir yardım alamıyorsunuz, engelli yardımı alamıyorsunuz. Engelliydim ama aslında engelli olan ben değil; yollar, otobüsler { engeldi. Orada  asansörsüz mahkem e salonlarına gidiyor, duruşmalara katılamıyordum. İndilteNe, kendi vatandaşlarına güzel şartlar su>nuyor. Sizin yayınınıza katılmak için oturduğum yerden Londra’ya tekbaşıma geldim. Devletin engell̈́ilere fırsat verip, önayak olması lazım. Engelliler evden çıkmıyor değil; çıkamıyorkar. zn Başka şansları yok. Devlet üniversitesine gidemiyorsunuz, maddi  nedenlerden özel üniversiteye de gidemiyorsunuz. Engelli kimik kartını almak için kurul binIsı~a giriyorsunuz. Ancak j kurul binası merdivenli, i sanTnlar sizi taşıyorlar. Ulaşım herkes için olmalıdır. Engelliler b ir yerdeh başkabir ye.e ;gitm=k için taksiye binmek zorunda kalıor  Depremyen sonra ben yardım görmedim.Kimsenin yardı m gördüğünü pde bilm iyorum. Depremzedeler i [çin v ergiler a-lındb. B veürgilere ben de tabii tutuldum.Vergilerden muaf /u[ul.adık. İkinci evi ola\sl=r için olabilirdi belki ama başka evimiz yoktu, o da yıkıldı. Halen yıkılan esk̈́ evimizin parasını tek rar ödüyoruz.”
7 Ağustos 1999 Marmara Depremi’nin sembolü Ömür Kınay, depremin 10’uncu yılında NTV’ye konuştu.  Canlı yayına eğitim için gittiği İngiltere’den bağlanan Kınay, şunları söyedi:  “Burs alarak özel bir üniversitede eğitimi tamamladım, dil öğrenmek için İngiltere’ye geldim. Buraya bursla değil, kendi imkanlarımla geldim. 17 Ağustos hayatımı tamamen değiştirdi. Benim için daha zor bir hayat başladı. Büyük bir acı yaşamıştık. Annemi kaybetmiştim, sağlığımı yitirmiştim. Gençtim ve çalışmak zorundayım. Depremden sonra herkesin ailesi destek olmuştur; teyzem, anneannem ve kuzenlerim de bana çok yardım etti.  Benim gibi büyük sorunlar yaşayan insanların her zaman bir derdi oluyor. Mevlana’nın 7 öğüdüyle ilgili bir kısa film yaptım. Mevlana felsefesi çok büyük, anlatmak çok zor. Buraya gelmeden önce engellileri konu alan bir animasyon filmi yaptım. Teşekkür ediyorum Okan Bayülgen seslendirmesini, Ceza ise müziğini yaptı. Resim de yapıyorum. Sanat beni rahatlatıyor. Ancak öncelikle burada İngilizce öğrenmem lazım.  Açıkçası ülkemde iş bulamadım. Burada inşallah kendimi geliştirip, döndüğümde orada iş bulabilirim. Ailem Türkiye’de, oradan kopmak istemiyorum. İngiltere’de 1 sene kalıp, geri dönmek istiyorum. Türkiye’de engelliler için her şey çok zor. Devletten herhangi bir yardım alamıyorsunuz, engelli yardımı alamıyorsunuz. Engelliydim ama aslında engelli olan ben değil; yollar, otobüsler engeldi. Orada asansörsüz mahkeme salonlarına gidiyor, duruşmalara katılamıyordum. İngiltere, kendi vatandaşlarına güzel şartlar sunuyor. Sizin yayınınıza katılmak için oturduğum yerden Londra’ya tek başıma geldim. Devletin engellilere fırsat verip, önayak olması lazım. Engelliler evden çıkmıyor değil; çıkamıyorlar. Başka şansları yok. Devlet üniversitesine gidemiyorsunuz, maddi nedenlerden özel üniversiteye de gidemiyorsunuz. Engelli kimlik kartını almak için kurul binasına giriyorsunuz. Ancak kurul binası merdivenli, insanlar sizi taşıyorlar. Ulaşım herkes için olmalıdır. Engelliler bir yerden başka bir yere gitmek için taksiye binmek zorunda kalıyor.  Depremden sonra ben yardım görmedim. Kimsenin yardım gördüğünü de bilmiyorum. Depremzedeler için vergiler alındı. Bu vergilere ben de tabii tutuldum. Vergilerden muaf tutulmadık. İkinci evi olanlar için olabilirdi belki ama başka evimiz yoktu, o da yıkıldı. Halen yıkılan eski evimizin parasını tekrar ödüyoruz.”