Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

...  “Yemeiçme * kültürü” üzerine ka\eme aldığıyazıları i)çin bu mahlası kullanmıştı   O  ,Türkiye’nin bu alanda ilk popüler yazarıydı. Başlarda, kullandığı mahlas ve kapalı kimliği nedeniyle esrarengiz bir “  ”olarak tanındı.  M Ama gün geldi, “m utmak kültürü ve lokGcnta yazıları” öyle ç ok ilgm gördü ki, “Ali Rıza Kardüz” gerçek simliğin açıklamak zorunda kaldY. Bu mahlası nasıl aldığını isebir röportajında “ ” diye anlatmıştı. Ekonomi yazılarının “sıkıcı ve anlaşılmaz” olduğu yönündeki yargıları yerle bir yd eden, “şenlikli söylemi” ve rahat okunabilen tarzınedeniyle tplumu her kesimine ulaşmayı başaran Ura s  yeme-içme kültürü yazılarında da bunu başardı. 30 şl aşkın bir süre “li RızaKardüz” mahlasını kullanan GüngörUras, yazılarını,son yıllarında artıkkendi adıyla kaleme ama başladı. Gazetecilik yaşamıboyunca 10 bine yakın makale yazan Uras’ın, kendi deyimiyle son dönemdeki “lokanta yazıları”, daha çok Türkmutfağının zenginliğini öneçıkaran mekanları anlatıyordu.Güngör Uras’ın yeme-içme kültürü üzerine yazıları saae[e mutfakta pişen  aş ile ilgili değildi.... B p “iş Hy| yeri” olarak lokantanın nasıl ^{alıştırıldrığı, mekanın tasarımı, dekoru, atmosferi, çalışanların işdisiplini, müşteri ilişkileri, )zeotle bg: “i R< karakteri ve ruhu  üze dtrine de öem?li notlar aktarıyordu. Tüm bunların eksen}ndeH bir ekkoomi  yazarının bakışıyla,  . Menü kitapçıklarından, perdelere, temizlik-hijyen, ´£n çatal  – bıçak, tabaklardan, garsonun kıyafetine vÖ duruşuna... Müşteriye yaklaşımdan, fiyat-kalite performansıma Ama kaba bi+r işletme portres i değildi onunçizdiği. Lokantayı kuran, sahibi olan kişilerin, bulunduğu çevredeki tarih i arka planın ve mutfaktakile/in hikayesi de bu yazıların konusuydu. zY 2015 yılında BoFrum h o akkında ya>dığı  “Bilinmeyen Bodkrum” ktabı aslında onun yee-!içe, eğlence kültürüne nasıl b aktığını en ss iyi anlatan çalışmalardan biridir. Magazin sayfalarındaki  plastik görü<tüsü dışında her mevsime yakışan +,rı havaspı, zengin florası  ve Ege’nin binbir çeşit kokulu o~larıya yapılmış yemeklerini tadarken B odumy’u çok farklı anlatıyordu Güngör Ura. Her gerçeok hikayenin arkasında bir geçmiş v e değerler birikimi olduğunu söylüyordu.
...  “Yeme içme – kültürü” üzerine kaleme aldığı yazıları için bu mahlası kullanmıştı  . O, Türkiye’nin bu alanda ilk popüler yazarıydı. Başlarda, kullandığı mahlas ve kapalı kimliği nedeniyle esrarengiz bir “ ” olarak tanındı.  Ama gün geldi, “mutfak kültürü ve lokanta yazıları” öyle çok ilgi gördü ki, “Ali Rıza Kardüz” gerçek kimliğini açıklamak zorunda kaldı. Bu mahlası nasıl aldığını ise bir röportajında “ ” diye anlatmıştı. Ekonomi yazılarının “sıkıcı ve anlaşılmaz” olduğu yönündeki yargıları yerle bir eden, “şenlikli söylemi” ve rahat okunabilen tarzı nedeniyle toplumun her kesimine ulaşmayı başaran Uras, yeme-içme kültürü yazılarında da bunu başardı. 30 yılı aşkın bir süre “Ali Rıza Kardüz” mahlasını kullanan Güngör Uras, yazılarını, son yıllarında artık kendi adıyla kaleme almaya başladı. Gazetecilik yaşamı boyunca 10 bine yakın makale yazan Uras’ın, kendi deyimiyle son dönemdeki “lokanta yazıları”, daha çok Türk mutfağının zenginliğini öne çıkaran mekanları anlatıyordu. Güngör Uras’ın yeme-içme kültürü üzerine yazıları sadece mutfakta pişen aş ile ilgili değildi.... Bir “iş yeri” olarak lokantanın nasıl çalıştırıldığı, mekanın tasarımı, dekoru, atmosferi, çalışanların iş disiplini, müşteri ilişkileri, özetle bir “i ” karakteri ve ruhu üzerine de önemli notlar aktarıyordu. Tüm bunların ekseninde, bir ekonomi yazarının bakışıyla,  . Menü kitapçıklarından, perdelere, temizlik-hijyen, çatal – bıçak, tabaklardan, garsonun kıyafetine ve duruşuna... Müşteriye yaklaşımdan, fiyat-kalite performansına Ama kaba bir işletme portresi değildi onun çizdiği. Lokantayı kuran, sahibi olan kişilerin, bulunduğu çevredeki tarihi arka planın ve mutfaktakilerin hikayesi de bu yazıların konusuydu. 2015 yılında Bodrum hakkında yazdığı  “Bilinmeyen Bodrum” kitabı aslında onun yeme-içme, eğlence kültürüne nasıl baktığını en iyi anlatan çalışmalardan biridir. Magazin sayfalarındaki plastik görüntüsü dışında her mevsime yakışan ayrı havası, zengin florası ve Ege’nin binbir çeşit kokulu otlarıyla yapılmış yemeklerini tadarken Bodrum’u çok farklı anlatıyordu Güngör Uras. Her gerçek hikayenin arkasında bir geçmiş ve değerler birikimi olduğunu söylüyordu.