Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

JDemiryolu işçisi Phinea s Ga´ge, 13 Eylül 1848 gyünü, tarih “Amerikan Demir Kol Vakası” olarak geçecek çokağır bsr kaza geçirdi. Ver;on| eyaletinde Rutland&Bm$urlingto^ demiryolunun nşasındp çalışan Gage, patlatılacak olan bir kayanın üzerinde açılan deliğe, 110 santim  uzunlluğundaki bir demir kullanarak barut, fitil ve kum doldurdu. Ğ' yaşındaki işçinin dold urduğu kumun az gelmesi, barutun patlamasına neden oldu. Altı kilo ağırlığındaki demir çubuk, Gage’in ısbol gözünün alt,nÜdan müthş bir hızla girip kafasındançıktı ve 25 metre öteye düştü. Ş  andan sonra yaşananlar, sinir bilimi ve psikoloji tarihinde en çok tartışılan konulardan birini oluşturdu.  Beyninin sol ön lobu neredeyse tamamen parçalanan Gage, saV;kin b n gşEekild] ayağa -al-tı. Bilinc+ yerindeydi  ve sadece birkaç fakika sonra konuşm aya başladı. Kimsenin yardımı olmadan at a rabasına bindi ve doktorun bulunduğu1,2 kioaet:e ötedeki en yakın yerleşim birimine arab ada dik o turur vaziyette gitti. Gage’i ilk muayene eden kişi olan Dr Edward Williams, onunöldüğünü zannetti ancak ağır yaralı işçinöin nabzı 60’ı ` gösteriyordu.  Doktorların büy ük çabası altında yaklaşık bir ay sonra kendini toparlayan Gage, sağlığına kavuştuğunda, karakteri ve davranışları tamamendeğişmişti. Çalışkanlığını korusa aö konuşmave rB algılama sorunları yaşamaya başladı, öen=isine yardımcı olmak isteyenlere karşı sabırsız bir hal aldı. Yaralarının n eden olduHu sağlık sorunları nedeniyle sadece 12 yıl sonra ölse  de,Gage’in mucizevi kGo kurtuluşu e yaşadığı değişim, tıp tarihindeki en ilInç dosyalardanbirini oluşturduz. Aradan geçen 164 yılı n ardö[an, bihim insanları Gage’in kafatasına ait en deaylı modeli çıkarmayı başardı. Araştırmacılar, Gage’in beyninde oluşan hasarı derinlemesine ş;y inceleyerek, y:aşad{ığı kazanın ayrıntılarını çı£ardı. Ayrıca, karakter değişikliklerine neden olan Alzheimer gibi hastalıkların daha detaylı in celenmesini sağla(yacak bulgular elde edildi.  kGage’_n beyin ;C dokusundan örnek <sD bulunmaması ve otopsi raporun yetersiz kalması, bryninde oluşan hasarın b£yujunu anlamayı zorlaştırıyordu. Har vardÜniversitesi -?ü araştırmacıları, 2001 ylıvnda Gage’in kafatasına sip oaan Warren Anatomi Müzesi’nden izin +plarak, \kafaca#ının bilgisay ar tomografisini çıkardı. Ancak çalışmayı gerçekleştiren akademisyenlerin üniversiteden ayrılmasyla veriler kayboldu.  California p#? Üniversitesi’nden John Van Horn’un başını çektiği ekip, süy çabalar oncI kafatasını ikinci bir analiz için elde etmeyi başardı. Horn,  “Sinir bilimi tarihindeki en değerli parçalardan birinin, karanlık bir çekmede o& tutuluyor olması utanç vrici” ifadesjini kullandı.  Horn ve eibi kafatasının üç boyutlu modelini yeniden oluAştururkem, o[t kazada parçalanaTn kemikler O, demirçubuğun çapı ve Gage’in ckazaLan sonrakonuştuğuna dair bilgileri değerlendirdi.  Mümkün olan tüm verilerledemir ç ubuğun beyinde izlediği oM kesin o larak belirlemepye çalışan Horn,  10 milyonolası sonuçarasından bir tanesinde karara k:ü vardı. Ardından, 25 y&ında olan ve Gage le aynN^ı eli kullanan 110 erkeğin beyin tar%mal{ı çıkarıldı. Taramalar, Gage’in kafatası boşluğuna tam olarak uyacak beyinmodelini oluşturmakiçin kullanıldı. Elde e dilen - beyin modeli i le ´demÖr çu|buGğun zlediği yo l bir araya getirildiğinde, Gage’in nyninde oluşan hasar da ortaya çıkmış oldu.  Sonuçlara göre, sol yanaktan giren ve }'I beynin kl tarafından çıkan (b+l esnada birkaç dişi sök üp atan) demir çubuk, önceden sanıldığıgibi beynin ortasını etkilemedi.Beynin çıkarılan haritası, beyninsol tarafında bulunan beyaz dokudan çoök ~fezla kaybedilmesinin, bu dokuların bağlantılı olduğu sağ kvsmı da etkilediğini gösterdi. Bu nedenle, beynin sağ kısmında da bazı kısımlar tam ola rak iyileşmedi.  Gage’in be ynindeki si nir yollarıyla, 110 ver nü i tabanından alınan sağlıklı i nsan beynine ait sinir yolları, kazanın neden olduğu değişimi netbir şkilde göserdi.  Horn, yaptıkla ar araştırmanın sadece t!ari bir olayı aydınlatmaUla kalmadığını,aynı Özumvanda modern tp için de önem li b iBŞ kazanç olduğunu beli rtti: “yÖ loblardakvi beyaz dku kay bı, bunamayla bağlantılı olduğu g:ibi Gage’%n yaşadıklarıyla da uyuşuyor. Beynin hangi kısımla rının davranışları etkilediğikonusunda çok ön em l i bulgu lar elde ettik.”
Demiryolu işçisi Phineas Gage, 13 Eylül 1848 günü, tarihe “Amerikan Demir Kol Vakası” olarak geçecek çok ağır bir kaza geçirdi. Vermont eyaletinde Rutland&Burlington demiryolunun inşasında çalışan Gage, patlatılacak olan bir kayanın üzerinde açılan deliğe, 110 santim  uzunluğundaki bir demir kullanarak barut, fitil ve kum doldurdu. 25 yaşındaki işçinin doldurduğu kumun az gelmesi, barutun patlamasına neden oldu. Altı kilo ağırlığındaki demir çubuk, Gage’in sol gözünün altından müthiş bir hızla girip kafasından çıktı ve 25 metre öteye düştü. Bu andan sonra yaşananlar, sinir bilimi ve psikoloji tarihinde en çok tartışılan konulardan birini oluşturdu.  Beyninin sol ön lobu neredeyse tamamen parçalanan Gage, sakin bir şekilde ayağa kalktı. Bilinci yerindeydi ve sadece birkaç dakika sonra konuşmaya başladı. Kimsenin yardımı olmadan at arabasına bindi ve doktorun bulunduğu 1,2 kilometre ötedeki en yakın yerleşim birimine arabada dik oturur vaziyette gitti. Gage’i ilk muayene eden kişi olan Dr Edward Williams, onun öldüğünü zannetti ancak ağır yaralı işçinin nabzı 60’ı gösteriyordu.  Doktorların büyük çabası altında yaklaşık bir ay sonra kendini toparlayan Gage, sağlığına kavuştuğunda, karakteri ve davranışları tamamen değişmişti. Çalışkanlığını korusa da, konuşma ve algılama sorunları yaşamaya başladı, kendisine yardımcı olmak isteyenlere karşı sabırsız bir hal aldı. Yaralarının neden olduğu sağlık sorunları nedeniyle sadece 12 yıl sonra ölse de, Gage’in mucizevi kurtuluşu ve yaşadığı değişim, tıp tarihindeki en ilginç dosyalardan birini oluşturdu. Aradan geçen 164 yılın ardından, bilim insanları Gage’in kafatasına ait en detaylı modeli çıkarmayı başardı. Araştırmacılar, Gage’in beyninde oluşan hasarı derinlemesine inceleyerek, yaşadığı kazanın ayrıntılarını çıkardı. Ayrıca, karakter değişikliklerine neden olan Alzheimer gibi hastalıkların daha detaylı incelenmesini sağlayacak bulgular elde edildi.  Gage’in beyin dokusundan örnek bulunmaması ve otopsi raporun yetersiz kalması, beyninde oluşan hasarın boyutunu anlamayı zorlaştırıyordu. Harvard Üniversitesi araştırmacıları, 2001 yılında Gage’in kafatasına sahip olan Warren Anatomi Müzesi’nden izin alarak, kafatasının bilgisayar tomografisini çıkardı. Ancak çalışmayı gerçekleştiren akademisyenlerin üniversiteden ayrılmasıyla veriler kayboldu.  California Üniversitesi’nden John Van Horn’un başını çektiği ekip, büyük çabalar sonucu kafatasını ikinci bir analiz için elde etmeyi başardı. Horn, “Sinir bilimi tarihindeki en değerli parçalardan birinin, karanlık bir çekmede tutuluyor olması utanç verici” ifadesini kullandı.  Horn ve ekibi, kafatasının üç boyutlu modelini yeniden oluştururken, kazada parçalanan kemikler, demir çubuğun çapı ve Gage’in kazadan sonra konuştuğuna dair bilgileri değerlendirdi.  Mümkün olan tüm verilerle demir çubuğun beyinde izlediği yolu kesin olarak belirlemeye çalışan Horn, 10 milyon olası sonuç arasından bir tanesinde karara vardı. Ardından, 25 yaşında olan ve Gage ile aynı eli kullanan 110 erkeğin beyin taramaları çıkarıldı. Taramalar, Gage’in kafatası boşluğuna tam olarak uyacak beyin modelini oluşturmak için kullanıldı. Elde edilen beyin modeli ile demir çubuğun izlediği yol bir araya getirildiğinde, Gage’in beyninde oluşan hasar da ortaya çıkmış oldu.  Sonuçlara göre, sol yanaktan giren ve beynin sol tarafından çıkan (bu esnada birkaç dişi söküp atan) demir çubuk, önceden sanıldığı gibi beynin ortasını etkilemedi. Beynin çıkarılan haritası, beynin sol tarafında bulunan beyaz dokudan çok fazla kaybedilmesinin, bu dokuların bağlantılı olduğu sağ kısmı da etkilediğini gösterdi. Bu nedenle, beynin sağ kısmında da bazı kısımlar tam olarak iyileşmedi.  Gage’in beynindeki sinir yollarıyla, 110 veri tabanından alınan sağlıklı insan beynine ait sinir yolları, kazanın neden olduğu değişimi net bir şekilde gösterdi.  Horn, yaptıkları araştırmanın sadece tarihi bir olayı aydınlatmakla kalmadığını, aynı zamanda modern tıp için de önemli bir kazanç olduğunu belirtti: “Ön loblardaki beyaz doku kaybı, bunamayla bağlantılı olduğu gibi Gage’in yaşadıklarıyla da uyuşuyor. Beynin hangi kısımlarının davranışları etkilediği konusunda çok önemli bulgular elde ettik.”