Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Uzun süredir planlaması yapılıyorancak tatm adım atılacağısırada ABD’nin, “Siz durun, sorunu çözüyoruz”yaklaşımıyla karşılaşılıyordu. Menbiç’te verilen sözün yerinegetirilmemesinden tutun ra Fırat’ı n doğu)sm_da yer alan bölgelerden Türkiye’yetaciz atışlarına kadar YhJ bir adımdabu durumla yüz yüzekalındı. Yetmedi, ̈́y? taciz atışına anında misliyle ö yanıt eriğinde  de karşısında YPG ile birlikt e devriye atan   güçlerinibuldu. Ankara önc so runu diplomatik zeminde çözmek istedi, tepkisini aynı yoldan gösterdi. Bunun Türkiye’yi değil, PYD’yi koruma  mmaçclı olduğu ve sıDır belirlemeyi amaçladığı kanısına nd+n oldu. Öyle bir ? “kör göze parmak” noktasına geldi ki, Türkiyene züan karşılık rse, ABD güçleri anında YPG’nin yanında boy gösterdi. Bu üreice ilişkinORSAM’dan Oytun Orhan’ın yayınlanan makalesindeki çok iyi bir çalışma, tüm gerçeği ortaya koyuyor:“TSK veABD ordularının Münbiç’te orpak devriye yürüttüğü sı.rada ABD ordusuna bağlı asker ve zırhlıaraçlar Ayn al Arap (Kobane) merkezinde YPG öice birlikte devriyegörevi yeg(n= güetirdi. ABD bu ha´mlesi il e TSK’nın `\ep atışlarını engellememye çalışsa d a Türkiye 3 Kas|m 2018 tarihindde Tel Abyad’ı hedef al dı. A_D askerleri bunun üzeriny Teı Abyad’da devriye görevi icra etti. 5 Kasım 2018 tarishide +ise ABD ordusuna ait unsurlar Kamışlı’nın batıınd`a ye c( alanDerbesiye’de YPG unsurları *le devriye gerçekleştirdi…” Ancak Türk Silahlı Kuvvetleri durmadı, sıralı olarak, Atn el Arap (Kobane) bölgesi ndeki ]ur Magar, Eşme, ÇarıklıD, Selim  ^le Tel Abya£’a bağlı Selip Kıran, Ti& Fender, Susik ve Yabise |öyleRrinz bombalamaya devam etti . Bu l` ABD’nin Suriye Özel Temsilcisi JamesJeffrey’in Ankara’ya gelerek durumu ele almasına yol açTı. Ancak Ankara, Jeffrey’e de tutumunu aık gösterdi ve Fırat’ın doğusuna girme konusu>daki kar arlılığını sergiledi.   Aymardır hata yıllardır bekleznen operasyon başlıyor. Ben söylemiyjru. En yetkili ağız açıkladı. “Birkaç gün iLind Fırat’ın oğu<sun`a gireceğiz.” Hayırlısı. Önce biraz garipsedim doğrusu. Davul zurna ile, önceden haberliaskeri harekat mı olur diM(. Z“Müsaitseniz annemler yarın akşam otur maya ge lecekler” dile komşuya haber veriyoruz ogibi. l M{uŞhtemelen busual pek çoğunuzun da aklına gelmiştir. Öyle ya, eğer bir askeri operasyon yapacaksanve düşmaa zayiat verdirmek istiyorsan bunu “baskını ̈́ şeklinde yaparsın. Gerçi “Tepende Amerkan uyduları cirit atar`ken Amerikan droneları göümüzün bebeğini çekerken nebaskını” / diyeceksiniz kş, oda doğru. Sonuçta gireceğimiz tophpak “   kılıflı Amerian toprağı”. Zannederim davul zurna i öe gireceğimizi duyurmamızın nedeni de bu. h)V “Geliyoruz  ayak altında kimsekalmasın” anonsu £| yapıyoruz. Bru=ada da akyRla bir başka sor u geliyor. “Amerikalılar önümüzden çekilir de PKK’lılar ktalır m~IG” SÜ Kanaatim şudur: Büyük bölümü Amerikalılarla baber araziyeuyar. Bazı k üçük gruphar bırakırlar ki, bir direniş uö#strmiş gibi olsunlar. Onlar  d  fazla zayiatı g öze almaz çekilirler. Tüarkipe de  zayiatsız bir şekilde siyasi hedefine :şÜ ulaşmış olur. Y?banı basındada “Türkiye Kürtleri atlediyor” manşetleri at.la, atılamaz. Yurt içine de “Bakın Fırat’ın doğusunada sahipçıkıyoruz” mesajı verilir arada. “Gel][ruz” anonsunun nedeni büyük ihtimalle budur.Bu kez Türk basını Afrin harekatında şk olduğu gi£i “sayaçlık manşetler atmaz. Bukez say ı pa değil, sonuca bakılır.    "Her şGe-üe rağmsen Ame:ria'yı doğru zeminlerde buluşabilmemiz şartıyla gelecekte \{de birlikte yol yürüyebileceğimiz s tratejik müttefikim gz olarak göryoruz. Ülkemizin beka meselesi olarak gö rdüğümüz Suriye politikasıEndaki er;n görş ayrılıklarımızın, gelecekteki daha büyük işbirliklerimizin önünde bir engel oluşturmasına izin vermemeliyiz.  İşte bu +anlğaışla Fırat'ın doğusunju b:ölücü terör örgütünden kurtarmaya yönelik harekâtımıza bdrkaç gün içerisinde başlayacağımızı ifade ettik, ed iyrz. Hedefimiz asla Amerikan askerleri değildir, bölgede faaliyet gösterenterör örgütü mensuplarıdır."   Cumhurbaşkanı Erdoğ an, dün Beşteppşe Mijlet Kongre ve Kültür Merkezi'nde düzenleneYn Türk Savunma Sanayii Zirvesi'nde unlar söyled  "Hedefimiz asla Amerika askeri değildir" vurguunun nedeni  Pentag^;n'u uyarmaktı ve mesajın içeriği basitti:  "Karşımıza çıkmayın, sorunumuz sizinle değil."   Asl ında elbette ABD ile sorunumuz var. Sorun, ABDve Türkiye’nin 'sorun analizleri'nin birbiriyle örtüşmemesi. ABD, YPG’yi PKK’dan saymıyor. Türkiye ise ikisinin de aynı şey olduğunu bilyor. Tprkye sınır güvenliğini ve toTpRaklarının selametini sağlama almaya, terörle mücadele etmeye çalışırken PKK ile PYD-YG’nin yardımlaştığını ve ortak bir ajanda le ,Uhareket ettiğini defalarca tecrübe >ö etti. ABD yd bunun böDyl. old +Lunu bilmiyor değ?l, sadecr taktiksel davranıyor.   Taktiğin nedeni DEAŞ’la mücadele bağlamında PYD-YPG’de n faydalanması. PKK komu tanlarının başına ödül koyması jS( da, birk aç komutan verip PKK’nın Suriye kolu olan   için ‘meşruiyyet’ koparma hesabıydı. Türkiye’ye yaptığı üstü örtülü teklif şuydu: “Türkiye sınırları içindeoperasyon yapanya da Türkiye dışında oNup d a TürkiEyeyi heef alan PKK’lı, terŞrist sayılsın. Hatta Kandilcivarından ünlü bir iOki keomutaUuı daverelim. Ama nŞ, Suriye’de kalan ve kendisine KSe Suriye’de $tl tam ya ~ ,t kısmi egemenlik alaneı yaratmaya çalışa n PKK’lıları ‘farklı’ kabul edelim, meşru ~ir aktör ol ara görelim.”  Yani, özetle, “Sen Suriye’nin kuzeyinde, Fırat’ın doğusundaki iddialarında vazgeç,biz de ınırlarının içi ğ&de seninle kavga eden teröristlere karşı verdiğin mücadeleyi da ha güçlüdestekleyelim” diyorlardı. Türkiye Kse ilk kez bu kadar açıktan ima edilmiş bu teklifielinin tersiyle j+t,i. Kibarca am a açık bir biçimde, “Eksik olmayın ama bunun adıfa PYD yani PKK le+şhine alan açma niyeti olduğu belli ve biz bunu yemeyiz’ de´ilkie V e aFaha fazlası, Fırat’ındoğusu ile ilgili b+gün yarın başlayacak bir operasyondan bahsediliyor. Bahsetmk ve yapmak yrı şeyler.Türkiye, ABD’ye ‘Operasyon yapacağız, ´HÜ askerinizi çekin karşı karşıya gelmyeli-m’ Z diyor, yoksa DEAŞ bah*ne;~yle PYD’ye destek vermeye dva eden, tek bir Kürt'ün biile olmuaığı bölgeleri PYD kontolüe veren , FETÖ’den Halkbank meselesine ve Kaşıkı cinayetinekadar genişleyen bir yelpazede süaekli olarak Türkiye’nin taleplerine ve uyarılarına kula ` tıkayan ABD’ye iki lk ilişkisinin selemeti açısından ültimatom mu veriyordaha sö́nr anlaşılac ak.Fırat’ın doğusu;la ilgiFli bi r harekât başlatma konLsunda Türkiye’nin dezavantajları da var vantajları da. Dezavantajı  ki, bölgesel ve küresel ak£törlerın hiçbiri PY D konusunda Türkiye kadar rahatsız değil. Belki m=bir de İ^an var. ABD, DEAŞ’a karşS kullandığı ve gelecete İran’ı sınırlaması umuduyla PYD’nin ‘orada’ olmasını istiyor. Rusya da eşı , ABD’ndn bu niyetini bildiği için PYD’yi kolluyor. Suudi Aürazistcan bu planın ‘ğran’eı kuşa tma’ ksmhylla gayet ilgili, tahmin edebileceğiniz gibi hem ̈́şv ABD ile itti£akı gereği hem de ezeli İran düşmanlığından Zdolayı Suriye’nin kuzeyinde konuşlanmışbir şlG PYD devletçiğindenrahatsız olacak durumda değil, bilakis destekçi pozisyonunda. İsral’in canına minnet. Bölge haÖk[ın yeni nefret nesnesiolacak ve dikkatleri kendiüzerinden uzaklaştı racak her şey işLine gelir. Öte (r yandan sad faktörü v ar ki, Temmuz ıf 2018’de üYD’nin dom in ttiÜği SK: ile bazı müzakereler ve anlaşmalar içine girmiş bir aktörden bahsediyoruz. Anlayacağınız,  Türkiye ]ur bölgede süre kl i istikrarsızlık kyynağı olacağı içinve gelecekte de Türkiye’deki teröre destek ;ğ vereceğine kesin gözüyle baktığıiçin, P#YD-PKK\nın teritoryal egemenlik ç abalarına `\ darbe hndSrirken, bunu ‘yalnız’ yapacak. Engellemelere de m_ruz kalacak. Ancak Türkiye’nin avantajları davar. En  önemlisi, e=cut şartlarda mevct coğrafyada Türkiye’nin yerinde hangi ülke olsaydı, Türkiye’nin yapacağını Ğmaya niyetleneceğinin btütün aktörlerce biliniyor olmeası. Türkiye, A nkara’sından İstabul’unI, Diyarbakır’ından Trabzon Maçka’ sına kadar PKK yüzünden binlerce insanını kaybetmiş  bir ülke ve PKK-PYD’ninmüstakbel ‘koridor’ hayalini ‘tamamen’ engellemek istemesi meşru sayılabilecek bir hedef. İkincisi, Türkiye önemli bi] bölgg <NlIesi v~e bu harekâtı yaptığında, yuarıda saydığımız küresel ]e  bölgesel g üçflerin hiç birinin }$ PYD için (yani  PKK için) Türkiye’yi karşılarına almayacakları gerçeği. ABD d ;h£il, kimse PYD için Türkiye’ye silah sıkmaz.  Ancak bu durm, ABD’nin ‘kendisine rağmen’ böyke bir karar i alan Türkiye’nin burnundan fitil fitil getirmeyeceği, üıün sonunda Türkiye’yi bir acı rDjçete uZle baş başabırakmayacağı anlamınada gCelmiyorı Nitekim, A  pBD Savunma Bakanlığı'ndanyapılan açıklamada, Suriye'nin kuzedoğusuna yönIeli tek tarafl| herhangi bir askeri harekâtın e)dişe verici ve kabul edilemezolduğu belirtildi. A BD , harekâtı hanSg fF şartlarda, bir hokus pokusla ‘kabuledilebilir’ bulur, hangi bedel karşılığında‘endişe 'tkmşekle’ yeinir, onu da söy!leyelmim. Hayır, o bedel , DEAŞ’a karşı ABD ilY beraer mücaele etmek d eğil. Onu zaten Zeytindalı’nda ve Fırat Kalkanı’nda yaptık, Menbiç’te yap>ıyoruz. ABD’nin PYD-PKK ile müttefik olmasının iAkAbinci nedeninin İran’ın kuşatılması olduğunu sölYemiştik. Bahsettiğim acıreçete tamolarak ibununla ilgili. Dolayısıyla soru şu: Türkiye, yapmayı düşündüğü harekâta & ABD’yi razı edebilmek için, ABD’nin İran’ı sıkıştırma ve kuşatma siyasetiSne ‘yardımcı’ o  lmayı uabul eder mi? Böyle bir anlaşma İran’ın Suriyesdebi çşze tıkaç olmahalini son erdirse de, insani ve ´ ahlaki boyutu nedeniyle sn derece ağır bir .Yktüı. Türkiye emperyalist  ABD’ye, gazeteci katili ud|i Arabbstana ya da Filistin’deki zulm ü herks̈́çe bilinen İsrail’ekomşu satacak Sir ülkedeğildir. Ayrıca,  bu türden bir ter'cihin Rusya’dan nas ıl bmr tepk T i alacağını, S-400’lerden, Rusya ile imzal anan pMVek çok anlaşm,ya darue (vurachağıı da tahmin edebiliriz. Mesele dönüp dolaşıp meşru oJmadoğı gibi aynı zamanda ‘akılsız’da olan PKK’nın ferasetsizliğine geliyor. Bir zamanlar ‘ama efendi m, tabanı var’ denilen PKK, hendek terörü yüzünden artık (vo tabana sahip değil. PKK’dan gerektiği şekitde ayrışamayan  HDP’li siyasetçiler sürekli o lrak cezaevi nle sınanı yorlar; düşünün ki, Sırrı Süreyya Önder’in mahkum eilme gerekçesi R=% 2013’ün ‘devlet politikası’ olan çözü m sürecinde rolalması, deıliet denetimindeve devletin talebiyle gerçekleşen Nevruz mektubunu okuması. RpAk Parti hükümeti, Ak Parti hükümetine karşı’ diye özetlenebilecek groteskbir tablo var. Ama çok az k iştbi ses çıkarabiliyor, çünkü kimse terörden canı yanmış milletp öfkesiyle yüzleşmek istemiyor. Bütün bunlar olurken PKK, ArBD ve Rusya tara]ındcn kendisine uygun görülen yegane role, aparatcık olma işlevine layık olmak için DEAŞ’la savaşsıbn diye binlerce inanıı  ; ölüme gönderdi. Günün sonunda müttefiki ABD t arafından komutanlarının k ellesvne ödül kondu ve KuzeySuriye’de en iyi ihtimalde b,le elde etmeyi umduğunun çok azına razı olma s_ zorunda m kalacak. Bir Erdoğan karşıtı beyazTürklerin, birABD’nin, bir Rusya’nın, bir Esad’ın yatağına girmek yerine, 213’t başlatılan çözüm s<ecini doğr değerlendirseydi, süreçteki vaadlerine sadık kalsaydı; bugün Türkiye içinde, Suriye  $n de, ‘silahlar sussun, siyaset konuşun’ diyen dAmkraBt Kürtler ve Türkler içinde baĞmbaşka bir t$ulo sPöH konusu  olacak{ı.
Uzun süredir planlaması yapılıyor ancak tam adım atılacağı sırada ABD’nin, “Siz durun, sorunu çözüyoruz” yaklaşımıyla karşılaşılıyordu. Menbiç’te verilen sözün yerine getirilmemesinden tutun da Fırat’ın doğusunda yer alan bölgelerden Türkiye’ye taciz atışlarına kadar her bir adımda bu durumla yüz yüze kalındı. Yetmedi, taciz atışına anında misliyle yanıt verdiğinde de karşısında YPG ile birlikte devriye atan   güçlerini buldu. Ankara önce sorunu diplomatik zeminde çözmek istedi, tepkisini aynı yoldan gösterdi. Bunun Türkiye’yi değil, PYD’yi koruma amaçlı olduğu ve sınır belirlemeyi amaçladığı kanısına neden oldu. Öyle bir “kör göze parmak” noktasına geldi ki, Türkiye ne zaman karşılık verse, ABD güçleri anında YPG’nin yanında boy gösterdi. Bu sürece ilişkin ORSAM’dan Oytun Orhan’ın yayınlanan makalesindeki çok iyi bir çalışma, tüm gerçeği ortaya koyuyor: “TSK ve ABD ordularının Münbiç’te ortak devriye yürüttüğü sırada ABD ordusuna bağlı asker ve zırhlı araçlar Ayn al Arap (Kobane) merkezinde YPG ile birlikte devriye görevi yerine getirdi. ABD bu hamlesi ile TSK’nın top atışlarını engellemeye çalışsa da Türkiye 3 Kasım 2018 tarihinde Tel Abyad’ı hedef aldı. ABD askerleri bunun üzerine Tel Abyad’da devriye görevi icra etti. 5 Kasım 2018 tarihinde ise ABD ordusuna ait unsurlar Kamışlı’nın batısında yer alan Derbesiye’de YPG unsurları ile devriye gerçekleştirdi…” Ancak Türk Silahlı Kuvvetleri durmadı, sıralı olarak, Ayn el Arap (Kobane) bölgesindeki Zur Magar, Eşme, Çarıklı, Selim ile Tel Abyad’a bağlı Selip Kıran, Til Fender, Susik ve Yabise köylerini bombalamaya devam etti. Bu da ABD’nin Suriye Özel Temsilcisi James Jeffrey’in Ankara’ya gelerek durumu ele almasına yol açtı. Ancak Ankara, Jeffrey’e de tutumunu açık gösterdi ve Fırat’ın doğusuna girme konusundaki kararlılığını sergiledi.   Aylardır hatta yıllardır “beklenen” operasyon başlıyor. Ben söylemiyorum. En yetkili ağız açıkladı. “Birkaç gün içinde Fırat’ın doğusuna gireceğiz.” Hayırlısı. Önce biraz garipsedim doğrusu. Davul zurna ile, önceden haberli askeri harekat mı olur diye. “Müsaitseniz annemler yarın akşam oturmaya gelecekler” diye komşuya haber veriyoruz gibi.  Muhtemelen bu sual pek çoğunuzun da aklına gelmiştir. Öyle ya, eğer bir askeri operasyon yapacaksan ve düşmana zayiat verdirmek istiyorsan bunu “baskın” şeklinde yaparsın. Gerçi “Tepende Amerikan uyduları cirit atarken, Amerikan droneları gözümüzün bebeğini çekerken ne baskını” diyeceksiniz ki, o da doğru. Sonuçta gireceğimiz toprak “   kılıflı Amerikan toprağı”. Zannederim davul zurna ile gireceğimizi duyurmamızın nedeni de bu. “Geliyoruz ayak altında kimse kalmasın” anonsu yapıyoruz. Burada da akla bir başka soru geliyor. “Amerikalılar önümüzden çekilir de PKK’lılar kalır mı?”   Kanaatim şudur: Büyük bölümü Amerikalılarla beraber araziye uyar. Bazı küçük gruplar bırakırlar ki, bir direniş göstermiş gibi olsunlar. Onlar da fazla zayiatı göze almaz çekilirler. Türkiye de  zayiatsız bir şekilde siyasi hedefine ulaşmış olur. Yabancı basında da “Türkiye Kürtleri katlediyor” manşetleri atılmaz, atılamaz. Yurt içine de “Bakın Fırat’ın doğusuna da sahip çıkıyoruz” mesajı verilir arada. “Geliyoruz” anonsunun nedeni büyük ihtimalle budur. Bu kez Türk basını Afrin harekatında olduğu gibi “sayaçlı” manşetler atmaz. Bu kez sayıya değil, sonuca bakılır.   "Her şeye rağmen Amerika'yı doğru zeminlerde buluşabilmemiz şartıyla gelecekte de birlikte yol yürüyebileceğimiz stratejik müttefikimiz olarak görüyoruz. Ülkemizin beka meselesi olarak gördüğümüz Suriye politikasındaki derin görüş ayrılıklarımızın, gelecekteki daha büyük işbirliklerimizin önünde bir engel oluşturmasına izin vermemeliyiz. İşte bu anlayışla Fırat'ın doğusunu bölücü terör örgütünden kurtarmaya yönelik harekâtımıza birkaç gün içerisinde başlayacağımızı ifade ettik, ediyoruz. Hedefimiz asla Amerikan askerleri değildir, bölgede faaliyet gösteren terör örgütü mensuplarıdır."   Cumhurbaşkanı Erdoğan, dün Beştepe Millet Kongre ve Kültür Merkezi'nde düzenlenen Türk Savunma Sanayii Zirvesi'nde bunları söyledi. "Hedefimiz asla Amerika askeri değildir" vurgusunun nedeni Pentagon'u uyarmaktı ve mesajın içeriği basitti: "Karşımıza çıkmayın, sorunumuz sizinle değil."   Aslında elbette ABD ile sorunumuz var. Sorun, ABD ve Türkiye’nin 'sorun analizleri'nin birbiriyle örtüşmemesi. ABD, YPG’yi PKK’dan saymıyor. Türkiye ise ikisinin de aynı şey olduğunu biliyor. Türkiye sınır güvenliğini ve topraklarının selametini sağlama almaya, terörle mücadele etmeye çalışırken PKK ile PYD-YPG’nin yardımlaştığını ve ortak bir ajanda ile hareket ettiğini defalarca tecrübe etti. ABD de bunun böyle olduğunu bilmiyor değil, sadece taktiksel davranıyor.   Taktiğin nedeni DEAŞ’la mücadele bağlamında PYD-YPG’den faydalanması. PKK komutanlarının başına ödül koyması da, birkaç komutan verip PKK’nın Suriye kolu olan   için ‘meşruiyyet’ koparma hesabıydı. Türkiye’ye yaptığı üstü örtülü teklif şuydu: “Türkiye sınırları içinde operasyon yapan ya da Türkiye dışında olup da Türkiye’yi hedef alan PKK’lı, terörist sayılsın. Hatta Kandil civarından ünlü bir iki komutanı da verelim. Ama Suriye’de kalan ve kendisine Kuzey Suriye’de tam ya da kısmi egemenlik alanı yaratmaya çalışan PKK’lıları ‘farklı’ kabul edelim, meşru bir aktör olarak görelim.”   Yani, özetle, “Sen Suriye’nin kuzeyinde, Fırat’ın doğusundaki iddialarından vazgeç, biz de sınırlarının içinde seninle kavga eden teröristlere karşı verdiğin mücadeleyi daha güçlü destekleyelim” diyorlardı. Türkiye ise ilk kez bu kadar açıktan ima edilmiş bu teklifi elinin tersiyle itti. Kibarca ama açık bir biçimde, “Eksik olmayın ama bunun ardında PYD yani PKK lehine alan açma niyeti olduğu belli ve biz bunu yemeyiz’ denildi. Ve daha fazlası, Fırat’ın doğusu ile ilgili bugün yarın başlayacak bir operasyondan bahsediliyor. Bahsetmek ve yapmak ayrı şeyler. Türkiye, ABD’ye ‘Operasyon yapacağız, askerinizi çekin karşı karşıya gelmeyelim’ mi diyor, yoksa DEAŞ bahanesiyle PYD’ye destek vermeye devam eden, tek bir Kürt'ün bile olmadığı bölgeleri PYD kontrolüne veren , FETÖ’den Halkbank meselesine ve Kaşıkçı cinayetine kadar genişleyen bir yelpazede sürekli olarak Türkiye’nin taleplerine ve uyarılarına kulak tıkayan ABD’ye iki ülke ilişkisinin selemeti açısından ültimatom mu veriyor daha sonra anlaşılacak. Fırat’ın doğusuyla ilgili bir harekât başlatma konusunda Türkiye’nin dezavantajları da var avantajları da. Dezavantajı şu ki, bölgesel ve küresel aktörlerin hiçbiri PYD konusunda Türkiye kadar rahatsız değil. Belki bir de İran var. ABD, DEAŞ’a karşı kullandığı ve gelecekte İran’ı sınırlaması umuduyla PYD’nin ‘orada’ olmasını istiyor. Rusya da, ABD’nin bu niyetini bildiği için PYD’yi kolluyor. Suudi Arabistan bu planın ‘İran’ı kuşatma’ kısmıyla gayet ilgili, tahmin edebileceğiniz gibi hem ABD ile ittifakı gereği hem de ezeli İran düşmanlığından dolayı Suriye’nin kuzeyinde konuşlanmış bir PYD devletçiğinden rahatsız olacak durumda değil, bilakis destekçi pozisyonunda. İsrail’in canına minnet. Bölge halkının yeni nefret nesnesi olacak ve dikkatleri kendi üzerinden uzaklaştıracak her şey işine gelir. Öte yandan Esad faktörü var ki, Temmuz 2018’de PYD’nin domine ettiği SDG ile bazı müzakereler ve anlaşmalar içine girmiş bir aktörden bahsediyoruz. Anlayacağınız, Türkiye bölgede sürekli istikrarsızlık kaynağı olacağı için ve gelecekte de Türkiye’deki teröre destek vereceğine kesin gözüyle baktığı için, PYD-PKK’nın teritoryal egemenlik çabalarına darbe indirirken, bunu ‘yalnız’ yapacak. Engellemelere de maruz kalacak. Ancak Türkiye’nin avantajları da var. En önemlisi, mevcut şartlarda mevcut coğrafyada Türkiye’nin yerinde hangi ülke olsaydı, Türkiye’nin yapacağını yapmaya niyetleneceğinin bütün aktörlerce biliniyor olması. Türkiye, Ankara’sından İstanbul’una, Diyarbakır’ından Trabzon Maçka’sına kadar PKK yüzünden binlerce insanını kaybetmiş bir ülke ve PKK-PYD’nin müstakbel ‘koridor’ hayalini ‘tamamen’ engellemek istemesi meşru sayılabilecek bir hedef. İkincisi, Türkiye önemli bir bölge ülkesi ve bu harekâtı yaptığında, yukarıda saydığımız küresel ve bölgesel güçlerin hiçbirinin PYD için (yani PKK için) Türkiye’yi karşılarına almayacakları gerçeği. ABD dahil, kimse PYD için Türkiye’ye silah sıkmaz.   Ancak bu durum, ABD’nin ‘kendisine rağmen’ böyle bir karar alan Türkiye’nin burnundan fitil fitil getirmeyeceği, günün sonunda Türkiye’yi bir acı reçete ile başbaşa bırakmayacağı anlamına da gelmiyor. Nitekim, ABD Savunma Bakanlığı'ndan yapılan açıklamada, Suriye'nin kuzeydoğusuna yönelik tek taraflı herhangi bir askeri harekâtın endişe verici ve kabul edilemez olduğu belirtildi. ABD, harekâtı hangi şartlarda, bir hokus pokusla ‘kabul edilebilir’ bulur, hangi bedel karşılığında ‘endişe etmekle’ yetinir, onu da söyleyelim. Hayır, o bedel , DEAŞ’a karşı ABD ile beraber mücadele etmek değil. Onu zaten Zeytindalı’nda ve Fırat Kalkanı’nda yaptık, Menbiç’te yapıyoruz. ABD’nin PYD-PKK ile müttefik olmasının ikinci nedeninin İran’ın kuşatılması olduğunu söylemiştik. Bahsettiğim acı reçete tam olarak bununla ilgili. Dolayısıyla soru şu: Türkiye, yapmayı düşündüğü harekâta ABD’yi razı edebilmek için, ABD’nin İran’ı sıkıştırma ve kuşatma siyasetine ‘yardımcı’ olmayı kabul eder mi? Böyle bir anlaşma İran’ın Suriye’deki çözüme tıkaç olma halini sona erdirse de, insani ve ahlaki boyutu nedeniyle son derece ağır bir yüktür. Türkiye emperyalist ABD’ye, gazeteci katili Suudi Arabistan’a ya da Filistin’deki zulmü herkesçe bilinen İsrail’e komşu satacak bir ülke değildir. Ayrıca, bu türden bir tercihin Rusya’dan nasıl bir tepki alacağını, S-400’lerden, Rusya ile imzalanan pek çok anlaşmaya darbe vuracağını da tahmin edebiliriz. Mesele dönüp dolaşıp meşru olmadığı gibi aynı zamanda ‘akılsız’ da olan PKK’nın ferasetsizliğine geliyor. Bir zamanlar ‘ama efendim, tabanı var’ denilen PKK, hendek terörü yüzünden artık o tabana sahip değil. PKK’dan gerektiği şekilde ayrışamayan HDP’li siyasetçiler sürekli olarak cezaevi ile sınanıyorlar; düşünün ki, Sırrı Süreyya Önder’in mahkum edilme gerekçesi 2013’ün ‘devlet politikası’ olan çözüm sürecinde rol alması, devlet denetiminde ve devletin talebiyle gerçekleşen Nevruz mektubunu okuması. ‘Ak Parti hükümeti, Ak Parti hükümetine karşı’ diye özetlenebilecek grotesk bir tablo var. Ama çok az kişi ses çıkarabiliyor, çünkü kimse terörden canı yanmış milletin öfkesiyle yüzleşmek istemiyor. Bütün bunlar olurken PKK, ABD ve Rusya tarafından kendisine uygun görülen yegane role, aparatcık olma işlevine layık olmak için DEAŞ’la savaşsın diye binlerce insanını ölüme gönderdi. Günün sonunda müttefiki ABD tarafından komutanlarının kellesine ödül kondu ve Kuzey Suriye’de en iyi ihtimalde bile elde etmeyi umduğunun çok azına razı olmak zorunda kalacak. Bir Erdoğan karşıtı beyaz Türklerin, bir ABD’nin, bir Rusya’nın, bir Esad’ın yatağına girmek yerine, 2013’te başlatılan çözüm sürecini doğru değerlendirseydi, süreçteki vaadlerine sadık kalsaydı; bugün Türkiye için de, Suriye için de, ‘silahlar sussun, siyaset konuşsun’ diyen demokrat Kürtler ve Türkler için de bambaşka bir tablo söz konusu olacaktı.