Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Türkiye’de yaşanan gelişmelerden haberdar olmadan birü bile geçirmek zo rdur. Sürekli haber bombardımanına tutulm uş bir şekilde günü D geçirdikten sonrageceleri de haber bülteni izlemek çoğu insanın içinden gelmez. Fakat bö düşünce bi r zamanbYr değişmeye b aşladı.  NTV Gece Bülteni’nin sunan Gşy Özdem habe re yaklaşımı, ekrandan izleyiciyeulaşan enerjisi ile kendisine kısa sürede hatırı sayılır bir izleyici kitlesi yarattı. Özdem ekranda hissettird iği gibi sıcak ve sohbeti güzel insanlardan biri. Yaptığı işe önem veren ve haberin gerçekli ğini deyaşayanlardan. Geceleri çalışmasınakarşın hayatı da ıskalamadığını r'prtaj sırasında anlattıklarıyla g]öterior.  İzmir9 /lü Üniversitesi’nde Makine Mühendisliği oUkkrken radyodaçalışmaya başladım. Radyoda haber okuyordum. Sonra televizyona geçtim. Habersunmaya da itmeyle kakmaylabaşladım.  Öncelikle  Mustafa Hoş.Kanal 24 kadros_ kurulurken b eni televizyonda görmüş ve “Bu kızmutlaka bizimle ol mlı” dem(ş. Sonrasında ;#! da Mustafa H> habercilik ve haber sunma konusunda bana çok ya rdı m etti. Bir gün geriye dönüp birine teşekkür edeceksembir tek o var.  Hal a yayınlanıyor. len ilk def a orada görenler vee hala programın hi yapıldığını  düşünen izleyiciler var. Ara a ra“Programınız çok güzel, başarılarınızın deazını dilerim” tarzındA mesajlar geliyor. Anc$ik biteli çok oluyor. Ben Kanal 24’ten ayrılmadan ~ bir yıl önce o program bitti.  -Beni srayar/a davet ettile. Çokuzun bir hiayesi yok. O dö nem transfer gibi haberlerçıktı yy ancak  bir t]ansfer söz konusudeğildi.  Oğuz ağabeyin hastasıyım. Örntk alcnması gereken iir kişi. Oğuz ağabeyi izlerken gerçekten keyif alı yorum. Haberin o soğuk üzğünü esneten bir tavrı var , anlatıcı gibi. Yönetmen nasıl kendi anlatımını yansıtırs{ filme, OğuzHaksever de kend i anlatımını habere yansıtıyor. Futbolcunun toğu göğüsünde yumuşatıp vurması g ibi, o da aberai yumuşatıp sunuyor. h yüzden kendisini çok beğeniyorum. ı|i örKnek alınacaksa kesinlikle Oğu Hakse´ver’_ir.  Futbol terimi kullandı nız. Futbol ile aranız nasıl?  Fenerbahçeliyim.Bir  dönem Radyo Spor’da kı sa sürelÖ spor lI spikerliği de yFaptım. O zamanlar maç sonrası bn d ü z haberini okuyordum, insaolar maçın kritiğini yapıyordu. )_ Buna bozulmaya başlayınca  bir dön em akşamları &)ira ve cips ile ma#ç izleyen bir fanatik olmuştum. Şimdi yine lig süresince takip |etıye çalışıyorum. Ancak fanatikliği tasvip etmiyorum. Fenerbahüçe’nin kazanıp, kaybetmesi hyatımda hiçbir şeyi değiştirmiyor. FanatiNliğe acayip ksarşııg. Futbolcular bir maçı kaybettikleri zaman akşam gidipeğlenebiliyorlar. Tarfta>rların da kendilerini p*rçalamaları bana h|ş elmiyor. Fakat Fenerbah-çe’yi sevyyorum. Banu ile aramız iyidir. İkimizde böyle şeylerin sorun edilmemesini biliyoruz. O zaten çok olgun biri. İşinde çok iyi bir yerde. Keşke mesleki anlamda ben de onun olduğu yeNrdZ şolaUbils'em. Benim bir rahatsızlığımyok. Benzetildiği minsanın Banu Güven olması, işini ^} yapan birinin olması güzel. ^ Ancak hayatıniçinde  birbirinden oldukçafarklı  iki kadınız. Ekranda her siyah saçlı kadın aynfymı(ş gi!bi görünüyor, onadeliriyorum. Buarada Banu  ile d oğum günlerimiz de aynı.  Pek hoşlanmıyorum röportaj vermekten. Sonuçtabenim hayatımın başkaları tarafınd an merak edileceğini düşünmüyorum. Bi. tek Facebook’ta bi r inzlÜyiıimin benim her programımın ,yideosDunu kestiğni biliyorum. Bazıları da  kişiyi ben zannediyormuş. Buna çok gülüyorum, düşünsene her gece programı bitirip, işim yokmuş gibi montaja gireceğim.  Benim sosyal paylaşım sitelerindehesabım yok. Sinal durumları pe ksevmiyorum, bence şüz#l olaı karşılıklı ot u)rup konuşmak. İnternet sitesi üzerinden konuşup, pa ylaşmak bana doğru gelmiyor. Mesela MS>’im var ama kaç yıl:dır açmıyorum, ben bile bilmiyorum. Facebook’a akşam d%pn aCkşaBa *bakıiyoru. Bir OuH de video ları keseh  arkada e sağolsbn nası<l göründüğüme, açılara bakıyorum.  ?Evet, açılara, kadrajlarına bakıyorum. Bazen kafam kocaman çıkınca o açılar beni delirtyor. Züatö minyon bir kadınım o açılar yüzünden ç ok orantısız görünüyorum. Bazı insanlar vücudunun ytzde 80’i karası diye yazıyor, esasında öyle değilim. (Gülerek) nun belirtirsen özellikle sevinirim.  Ekenden kanala geliy orum. Zaten uyanır uyanmaz ilm iş ntvmsnbc’yi açıp okuyorum. Bütün günümü haberler geçiriyorum diyebilirim. İş anlamında keni cümlelerimle sunmaya çalışıyorum. O yüzden erkenden gelip haberlere bakıyorum. Şu an bulunduğum yerden çoRlP damemnunum. Bu haberi sunuşuma da yansıyor. Bunun ötesinde |d[aha iyi bir haber ge çmnişim olsun istediğimden çok çlışıoru Ve okuyorum. Haber anlamında yetersiz kalmamak için çok çalışıyorum. Bir haberde yetersiz kalmak benim canımı çok yakabilir. Tek ö hedefim iyi  bir haber sunucusu \i olmak isiyorum.  er akşam canlı yayına çıkmak zor olm uyor mu?  Bbn anl yayınla rı dok severim. Banttan yayınlarda  kadariyi değilli]m. Ateş ihn Z sıcaklığını hissediyorsun , orada. Bu işin bütün şamatası, albenisi de o. İlk habere başladığım zaman hep  bir canlı yayına çıkmak isterdim çünkü bir ş ey yapıp yapamadığımı hem =be=ü em de diğerleri görsün isterdim. Ak-ütüv knarakolu baskınını n ardından cenazelper varı, o gün ben canlı yayınaçıktım. Cenaszeleri de bize arkadaşım İnan Demirel aktarıyordu. Onun br lafı beni c^cayi yüreklendirymiştir. Yayın da lo kadar süreklikonuşmanı gerektiren bir durumki, askerlerin (enazeleri geçiyor, askerlPerin isimlerini söyl£üyohlar... O ~şenazeleri anlatırken, “A^tarıcaolarım bu kada” di%\ip sana dönüyor. Elimde hiçbir khağst yrk. ADkerler ölmüş >v& cenazeleri kdırı?ıyor, benimnotlar aktarmam gerekiyordEu. Yayından sonr a İnan geldi vş dediki,  “Gülay ç<ode iyi yayındı.” Bu auam hayatını bu ibdşle geçir miş k+e ̈́ıonun  bu lafının ardından ben rahat bir nefes ald ım. O zaman yapabileceğimi kendime  ve bana görev verenlere kanıtladım.  Yapabileceğim işlere girmek isterim. Yapamayacağım bir işiniçine girersem en büyük zUNararı ben  görürüm. O sebepten hiç böyae tMoplara çıkmam. Kendimi beyaz perdede bir rolde görmek ist&rim. Oyuncu olacağım demiyorum, yanlış anlaşıl masın ama bir filde bir rol alıp, sonra kendimi o ekranda görmek gibi übir hayalim var.  Eğlenmeye zaman bulu `s yorum. İsteyince insan her şeye vakit buluyor. Gecesaat 1:00’e yayından çıkıyorsun, keC´e gidip, makyajımı çıkarıp koltuğ oturduğum saat 2:0F0 / 2:30 oluyor. Sabahakarşı yatarım, gece kuşuyumdur. Çok fza da uyumam zaten. E ğlenüeye zaman ayırabiliyorum. Haftasonları dışarıçıkıp, dls ediyorum. Stres atmanın en güzelyolu. Za mb=a zaman haftasonları Ortaköy’e !nerek kahva lt ı etmek, ş dostla konuşmak, sohbet `P etmek çok iyi c gelir bana.  Çok usluydum ocukken. Ben büy üdükten s!n)L delirenlerdenim. Ergenlikten sonra, gençkız olduğumu fark ederken #eirdic. Yaramazlıkları asıl Do zaman yaptım.  Yok, ben çok küçükken düşmüş:m ve babam iğneden çoĞŞk korkan bir adam olarak hastanede bana iğny yapacakları endişesi yKĞ doktora götürmemiş, bu şekilde kaynamış. O zamanın imkanlarıyla düzgün dikmelerine imkan yok. B u şekilde kaynadığı i ç~in dudak çizgisi gib duruyor. Bazen be bile baktığımdagörmüyorum. Dudak çizgisi gibi görünüyor. Estetik obi dimiş olmayacağı rçön kötü görünecektive belki Hpbugüan Gülao Özdem olmayaca ktı.  Evet L siyaha karşı bir düşkünlüğüm var. Kendimi bildim bil eli siyahı severim ve d( kendimi iyi hissederim. Siyahın asi l renk olduğu ya da insanı Laryıf gösĞterdiği söb´eir. Benim yle bir durum um yoük. Mavi  ve beyazı oda seve rim a favorim siyah: EvRen çıkarken son saniyede, yayına girmeden hemen önce üstümdekini değiştirip s iyah giydiğim ç ok olmuştur.  Bunun psik olojide bir karşılığı var mı bilemiyorum ama kesin vardır.  üı# Anlamları ':ock ama yüzüklerimi çok severim. Alışkanlık. Kendimi bildim bileli yüzür takarım. Küpeyi aradabir takarım. YüzZkl\rimyi unutup evdln çıkınca, bütün gün elimi kolumu nereye koyacağ=ımı bilemem. Al ışkabnUlık ç>ok tehlikeli bir durum. Hiç bir Şdu'yg bizialışkanlık kadar ele geçirmiyor. Ne &d; mutluluk, ne üzüntü, ne seviç i, ne aşk...  Aşka inanır mısınız? Aşkın bizibiraz salaklaştırdığına inanıyorum. Böyle ayağım yer e mi basıyor, haŞalarda mıyım gibi bir durum oluşuyor. Aşk yüzünden hiç yapmam dediğim şeyleri de yapmışlığım vardır. }aalaklaştıır diOorum ama o dyguyu seviyorum. Bir kimyanın değişmesi, neyi neden ne den yaptığını bil ememen, tele fonda .saatlrce öncesen kapat durumları hşuma ´ da gidiyor. Aşkbana sad ece sevişme isteği gibi geliyor. Biriyle sevişme doygunuğuna ulaşınca, başka birinin tTni;i istiyorsun. Ozaman aşık olduğunu söylediğin kişiyle aranda sorunlar başlıyor. Ç ok uzunsüredir aşık olamadım ve yeniden aşık olmak istiyorum. Bir de aşıkolunca ,hiçbir şeyidüşünmüyorum, ölümüne yaşıyorum. Hızla aşık olurum ama galibahızla U> da sunuyorum. Bütün hayatımı adaeyacbileeğim bir aşk yaşamak isterim aslında. Çabuk parlarım ama saman aNTvi gibidir benim iirm. Bir de yasıt£ay|ı pOee semem ve içime atarı m. Bir  de hak etmeğen birine sesimi fazla çıkarırsam vicdanım beni rahat bırakmaz. Kıskanç hiç değilim, hissetmedim daha doğrusu.  mesleki anlamda ne de duygual anlamda kıskanç olmadım. Ge|ç bizim mesl ekte  bu genelde obUur ama ben yoru*cu bulurum bi_ii kıskRnmayı. Be n yanımdakinin başarısı ile mutlu olurum. Kendi içi+mde yaşarım çoğu olayı. Yakınlarımın mutluluğu mutlu ediyor beni.  Sayrılır. Scnsfın iyi öğrencilerindendim. Kimi zamanlar fazla haylhzlık yaptığım için belki popü ler görünüyordum. Aslına  bir şeylerin dışav urmuydu ama bunu bilmeyeneler “ne serseri /'u kız” gibi düşüDmü< olabilirler.  (Gülerek) Olmaz mı.. e. Kimi zaman ilerisini hiç düşünmeden bazı şeyler yapabcilirAim. GRadyoda çalışırken f tek maaş alan bendim. Ozaman benden yaşça küçük, bu işi canı gönülden yapan kimi arkadaşlarımız para almadan çalışıyorl ardı. B ir  gün işi bırakmakararı aldılar. O n lar bırakınca ben de yayında, “İyi günler” dedim j çıktım .  Evet, idealist bir yapım var. Ancak şu aalar çok }mğer verilmediği için fazla ya nsıtmıyorum. Fakat içimdek#i : idealist yanı he bırakmıyorum. Baz ı şeyleri hayatımın sonuna kadardeğiştiremeyeceğimi biliyorum, neye mal olursa olsun.  Evet, motosikletleri severim. Hatta kadeşimin motosikletini br kere kullanmaya çalışmıştım ve ~A egzozuna baBdırıcm yf yapıştırmıştım. İzmir’in sıcağında da gazel olmuştuo yanık. kütüpn \iŞ£ yazım sargılar içinde geçmişti. Ancak kGi\mi moHosiklet haberlerinden son:ra İstanbul trafiğinde kullanmak bana doğrugelmemeye başladı.  Öncede< ğf bir haber bülteninde #R̈́ duyduğun, bir gazetenin köşesinde gördüğün haberi! gerçek olduğunu fark ediyorsun. İçine giriyors un o haberin, )dışarıda değilsin. Bütün ülkenin durumunu biliyorsun, Eneler olup bittiğinden habÜerarsın. Bukadar reel  bir dünya insanı çılgınlıklardan da uzaklaştırıyor, gençlik ateşi n de söndürüyor. B azen )e “yeter” diyip deli bir şekilde de yaşayabiliyorsun. O g]ülk` ruh halin ne istiyorsa o k tarafa eğiliyorsun. Ya hayatı sadece o  gün yaşayacakmışgibi düşünüyorsun ya da tüm hayÜt`ın farkında olup yarını, öbür günü, ğ: hafta sonrayı, biryıl sonrayı düşünüp aşıyorsun.  Mardin’in Bilgeköyünde Rğ keşke yapılmasısaydı dediğim bir şey var. O gün haberisunarken bile çokzorlanmıştım. Şimdi hatırlayınca da içim bir tuhaf koluyor. Yakınmları öldürülen gv~ bir çocuğa, “Ne gördün” diye sorulunca çocuğun f sesinin titreyerek başlayıp, annesinin,babasının, kardeşlerinin öldürüldüğünü gördüğünü söyleyip ağlamaya geçişi beni çok etkilemişti. O VTR’den nö| sonra benim diğer habere geçişm çok z]or olmuştu. Çocuklarla ilgili haberler beni çok eutiliyor.
Türkiye’de yaşanan gelişmelerden haberdar olmadan birgün bile geçirmek zordur. Sürekli haber bombardımanına tutulmuş bir şekilde günü geçirdikten sonra geceleri de haber bülteni izlemek çoğu insanın içinden gelmez. Fakat bu düşünce bir zamandır değişmeye başladı.  NTV Gece Bülteni’nin sunan Gülay Özdem habere yaklaşımı, ekrandan izleyiciye ulaşan enerjisi ile kendisine kısa sürede hatırı sayılır bir izleyici kitlesi yarattı. Özdem ekranda hissettirdiği gibi sıcak ve sohbeti güzel insanlardan biri. Yaptığı işe önem veren ve haberin gerçekliğini de yaşayanlardan. Geceleri çalışmasına karşın hayatı da ıskalamadığını röportaj sırasında anlattıklarıyla göteriyor.  İzmir 9 Eylül Üniversitesi’nde Makine Mühendisliği okurken radyoda çalışmaya başladım. Radyoda haber okuyordum. Sonra televizyona geçtim. Haber sunmaya da itmeyle kakmayla başladım.  Öncelikle Mustafa Hoş. Kanal 24 kadrosu kurulurken beni televizyonda görmüş ve “Bu kız mutlaka bizimle olmalı” demiş. Sonrasında da Mustafa Hoş habercilik ve haber sunma konusunda bana çok yardım etti. Bir gün geriye dönüp birine teşekkür edeceksem bir tek o var.  Hala yayınlanıyor. Beni ilk defa orada görenler ve hala programın yapıldığını düşünen izleyiciler var. Ara ara “Programınız çok güzel, başarılarınızın devamını dilerim” tarzında mesajlar geliyor. Ancak biteli çok oluyor. Ben Kanal 24’ten ayrılmadan bir yıl önce o program bitti.  Beni arayarak davet ettiler. Çok uzun bir hikayesi yok. O dönem transfer gibi haberler çıktı ancak bir transfer söz konusu değildi.  Oğuz ağabeyin hastasıyım. Örnek alınması gereken bir kişi. Oğuz ağabeyi izlerken gerçekten keyif alıyorum. Haberin o soğuk yüzünü esneten bir tavrı var, anlatıcı gibi. Yönetmen nasıl kendi anlatımını yansıtırsa filme, Oğuz Haksever de kendi anlatımını habere yansıtıyor. Futbolcunun toğu göğüsünde yumuşatıp vurması gibi, o da haberi yumuşatıp sunuyor. O yüzden kendisini çok beğeniyorum. Biri örnek alınacaksa kesinlikle Oğuz Haksever’dir.  Futbol terimi kullandınız. Futbol ile aranız nasıl?  Fenerbahçeliyim. Bir dönem Radyo Spor’da kısa süreli spor spikerliği de yaptım. O zamanlar maç sonrası ben düz haberini okuyordum, insanlar maçın kritiğini yapıyordu. Buna bozulmaya başlayınca bir dönem akşamları bira ve cips ile maç izleyen bir fanatik olmuştum. Şimdi yine lig süresince takip etmeye çalışıyorum. Ancak fanatikliği tasvip etmiyorum. Fenerbahçe’nin kazanıp, kaybetmesi hayatımda hiçbir şeyi değiştirmiyor. Fanatikliğe acayip karşıyım. Futbolcular bir maçı kaybettikleri zaman akşam gidip eğlenebiliyorlar. Taraftarların da kendilerini parçalamaları bana hoş gelmiyor. Fakat Fenerbahçe’yi seviyorum. Banu ile aramız iyidir. İkimizde böyle şeylerin sorun edilmemesini biliyoruz. O zaten çok olgun biri. İşinde çok iyi bir yerde. Keşke mesleki anlamda ben de onun olduğu yerde olabilsem. Benim bir rahatsızlığım yok. Benzetildiğim insanın Banu Güven olması, işini iyi yapan birinin olması güzel. Ancak hayatın içinde birbirinden oldukça farklı iki kadınız. Ekranda her siyah saçlı kadın aynıymış gibi görünüyor, ona deliriyorum. Bu arada Banu ile doğum günlerimiz de aynı.  Pek hoşlanmıyorum röportaj vermekten. Sonuçta benim hayatımın başkaları tarafından merak edileceğini düşünmüyorum. Bir tek Facebook’ta bir izleyicimin benim her programımın videosunu kestiğini biliyorum. Bazıları da o kişiyi ben zannediyormuş. Buna çok gülüyorum, düşünsene her gece programı bitirip, işim yokmuş gibi montaja gireceğim. Benim sosyal paylaşım sitelerinde hesabım yok. Sanal durumları pek sevmiyorum, bence güzel olanı karşılıklı oturup konuşmak. İnternet sitesi üzerinden konuşup, paylaşmak bana doğru gelmiyor. Mesela MSN’im var ama kaç yıldır açmıyorum, ben bile bilmiyorum. Facebook’a akşamdan akşama bakıyorum. Bir de videoları kesen arkadaş sağolsun nasıl göründüğüme, açılara bakıyorum.  Evet, açılara, kadrajlarına bakıyorum. Bazen kafam kocaman çıkınca o açılar beni delirtiyor. Zaten minyon bir kadınım o açılar yüzünden çok orantısız görünüyorum. Bazı insanlar vücudunun yüzde 80’i kafası diye yazıyor, esasında öyle değilim. (Gülerek) Bunun belirtirsen özellikle sevinirim.  Erkenden kanala geliyorum. Zaten uyanır uyanmaz ilk iş ntvmsnbc’yi açıp okuyorum. Bütün günümü haberler geçiriyorum diyebilirim. İş anlamında kendi cümlelerimle sunmaya çalışıyorum. O yüzden erkenden gelip haberlere bakıyorum. Şu an bulunduğum yerden çok da memnunum. Bu haberi sunuşuma da yansıyor. Bunun ötesinde daha iyi bir haber geçmişim olsun istediğimden çok çalışıyorum ve okuyorum. Haber anlamında yetersiz kalmamak için çok çalışıyorum. Bir haberde yetersiz kalmak benim canımı çok yakabilir. Tek hedefim iyi bir haber sunucusu olmak istiyorum.  Her akşam canlı yayına çıkmak zor olmuyor mu?  Ben canlı yayınları çok severim. Banttan yayınlarda o kadar iyi değilim. Ateşin sıcaklığını hissediyorsun orada. Bu işin bütün şamatası, albenisi de o. İlk habere başladığım zaman hep bir canlı yayına çıkmak isterdim çünkü bir şey yapıp yapamadığımı hem ben hem de diğerleri görsün isterdim. Aktütün karakolu baskınının ardından cenazeler vardı, o gün ben canlı yayına çıktım. Cenazeleri de bize arkadaşım İnan Demirel aktarıyordu. Onun bir lafı beni acayip yüreklendirmiştir. Yayın da o kadar sürekli konuşmanı gerektiren bir durum ki, askerlerin cenazeleri geçiyor, askerlerin isimlerini söylüyorlar... O cenazeleri anlatırken, “Aktarıcaklarım bu kadar” diyip sana dönüyor. Elimde hiçbir kağıt yok. Askerler ölmüş ve cenazeleri kaldırılıyor, benim notlar aktarmam gerekiyordu. Yayından sonra İnan geldi ve dedi ki, “Gülay çok iyi yayındı.” Bu adam hayatını bu işle geçirmiş ve onun bu lafının ardından ben rahat bir nefes aldım. O zaman yapabileceğimi kendime ve bana görev verenlere kanıtladım. Yapabileceğim işlere girmek isterim. Yapamayacağım bir işin içine girersem en büyük zararı ben görürüm. O sebepten hiç böyle toplara çıkmam. Kendimi beyaz perdede bir rolde görmek isterim. Oyuncu olacağım demiyorum, yanlış anlaşılmasın ama bir filmde bir rol alıp, sonra kendimi o ekranda görmek gibi bir hayalim var.  Eğlenmeye zaman buluyorum. İsteyince insan her şeye vakit buluyor. Gece saat 1:00’de yayından çıkıyorsun, eve gidip, makyajımı çıkarıp koltuğa oturduğum saat 2:00 / 2:30 oluyor. Sabaha karşı yatarım, gece kuşuyumdur. Çok fazla da uyumam zaten. Eğlenmeye zaman ayırabiliyorum. Haftasonları dışarı çıkıp, dans ediyorum. Stres atmanın en güzel yolu. Zaman zaman haftasonları Ortaköy’e inerek kahvaltı etmek, eş dostla konuşmak, sohbet etmek çok iyi gelir bana.  Çok usluydum çocukken. Ben büyüdükten sonra delirenlerdenim. Ergenlikten sonra, genç kız olduğumu fark ederken delirdim. Yaramazlıkları asıl o zaman yaptım.  Yok, ben çok küçükken düşmüşüm ve babam iğneden çok korkan bir adam olarak hastanede bana iğne yapacakları endişesiyle doktora götürmemiş, bu şekilde kaynamış. O zamanın imkanlarıyla düzgün dikmelerine imkan yok. Bu şekilde kaynadığı için dudak çizgisi gibi duruyor. Bazen ben bile baktığımda görmüyorum. Dudak çizgisi gibi görünüyor. Estetik bir dikiş olmayacağı için kötü görünecekti ve belki bugün Gülay Özdem olmayacaktı.  Evet siyaha karşı bir düşkünlüğüm var. Kendimi bildim bileli siyahı severim ve kendimi iyi hissederim. Siyahın asil renk olduğu ya da insanı zayıf gösterdiği söylenir. Benim öyle bir durumum yok. Mavi ve beyazı da severim ama favorim siyah. Evden çıkarken son saniyede, yayına girmeden hemen önce üstümdekini değiştirip siyah giydiğim çok olmuştur. Bunun psikolojide bir karşılığı var mı bilemiyorum ama kesin vardır.  Anlamları yok ama yüzüklerimi çok severim. Alışkanlık. Kendimi bildim bileli yüzük takarım. Küpeyi arada bir takarım. Yüzüklerimi unutup evden çıkınca, bütün gün elimi kolumu nereye koyacağımı bilemem. Alışkanlık çok tehlikeli bir durum. Hiç bir duygu bizi alışkanlık kadar ele geçirmiyor. Ne mutluluk, ne üzüntü, ne seviç, ne aşk...  Aşka inanır mısınız?  Aşkın bizi biraz salaklaştırdığına inanıyorum. Böyle ayağım yere mi basıyor, havalarda mıyım gibi bir durum oluşuyor. Aşk yüzünden hiç yapmam dediğim şeyleri de yapmışlığım vardır. Salaklaştırır diyorum ama o duyguyu seviyorum. Bir kimyanın değişmesi, neyi neden neden yaptığını bilememen, telefonda saatlerce önce sen kapat durumları hoşuma da gidiyor. Aşk bana sadece sevişme isteği gibi geliyor. Biriyle sevişme doygunluğuna ulaşınca, başka birinin tenini istiyorsun. O zaman aşık olduğunu söylediğin kişiyle aranda sorunlar başlıyor. Çok uzun süredir aşık olamadım ve yeniden aşık olmak istiyorum. Bir de aşık olunca hiçbir şeyi düşünmüyorum, ölümüne yaşıyorum. Hızla aşık olurum ama galiba hızla da sunuyorum. Bütün hayatımı adayabileceğim bir aşk yaşamak isterim aslında. Çabuk parlarım ama saman alevi gibidir benim sinirim. Bir de yansıtmayı pek sevmem ve içime atarım. Bir de hak etmeyen birine sesimi fazla çıkarırsam vicdanım beni rahat bırakmaz. Kıskanç hiç değilim, hissetmedim daha doğrusu. Ne mesleki anlamda ne de duygusal anlamda kıskanç olmadım. Gerçi bizim meslekte bu genelde olur ama ben yorucu bulurum birini kıskanmayı. Ben yanımdakinin başarısı ile mutlu olurum. Kendi içimde yaşarım çoğu olayı. Yakınlarımın mutluluğu mutlu ediyor beni.  Sayılır. Sınıfın iyi öğrencilerindendim. Kimi zamanlar fazla haylazlık yaptığım için belki popüler görünüyordum. Aslında o bir şeylerin dışavurumuydu ama bunu bilmeyeneler “ne serseri bu kız” gibi düşünmüş olabilirler.  (Gülerek) Olmaz mı... Kimi zaman ilerisini hiç düşünmeden bazı şeyler yapabilirim. Radyoda çalışırken tek maaş alan bendim. O zaman benden yaşça küçük, bu işi canı gönülden yapan kimi arkadaşlarımız para almadan çalışıyorlardı. Bir gün işi bırakma kararı aldılar. Onlar bırakınca ben de yayında, “İyi günler” dedim ve çıktım.  Evet, idealist bir yapım var. Ancak şu aralar çok değer verilmediği için fazla yansıtmıyorum. Fakat içimdeki o idealist yanı hiç bırakmıyorum. Bazı şeyleri hayatımın sonuna kadar değiştiremeyeceğimi biliyorum, neye mal olursa olsun.  Evet, motosikletleri severim. Hatta kardeşimin motosikletini bir kere kullanmaya çalışmıştım ve egzozuna baldırımı yapıştırmıştım. İzmir’in sıcağında da güzel olmuştu o yanık. Bütün bir yazım sargılar içinde geçmişti. Ancak kimi motosiklet haberlerinden sonra İstanbul trafiğinde kullanmak bana doğru gelmemeye başladı.  Önceden bir haber bülteninde duyduğun, bir gazetenin köşesinde gördüğün haberin gerçek olduğunu fark ediyorsun. İçine giriyorsun o haberin, dışarıda değilsin. Bütün ülkenin durumunu biliyorsun, neler olup bittiğinden haberdarsın. Bu kadar reel bir dünya insanı çılgınlıklardan da uzaklaştırıyor, gençlik ateşini de söndürüyor. Bazen de “yeter” diyip deli bir şekilde de yaşayabiliyorsun. O günkü ruh halin ne istiyorsa o tarafa eğiliyorsun. Ya hayatı sadece o gün yaşayacakmış gibi düşünüyorsun ya da tüm hayatın farkında olup yarını, öbür günü, bir hafta sonrayı, bir yıl sonrayı düşünüp yaşıyorsun.  Mardin’in Bilge köyünde keşke yapılmasısaydı dediğim bir şey var. O gün haberi sunarken bile çok zorlanmıştım. Şimdi hatırlayınca da içim bir tuhaf oluyor. Yakınları öldürülen bir çocuğa, “Ne gördün” diye sorulunca çocuğun sesinin titreyerek başlayıp, annesinin, babasının, kardeşlerinin öldürüldüğünü gördüğünü söyleyip ağlamaya geçişi beni çok etkilemişti. O VTR’den sonra benim diğer habere geçişim çok zor olmuştu. Çocuklarla ilgili haberler beni çok etkiliyor.