Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Musavi’yi beklemek!’ Hali ha zırda Washington’da byük yankı bulan yeni diplomasi oyununun adı bju.  İran'da 12 Haziran'da y}pılaedcak Alan cumhurbaş kanlığı seç}mlerinde ie HüsesyiM Musavi'nin, Mahmud Ahmedinejad'a karşıbitirici ^br zafer elde etme olasılığı şu sıralar ABD'nin gündeminde.  Ahmedinejad'ın, Amer ikalıları istediği noktaya sürüklediği bur ö# gerçek. Şöyle ki SAmeriRalılhar Tahran’ın kapılarında, İslam Cumhuriyeti ile kouş#yı talep ediyorlar.  Obama’ya yakın kaynaklar ise, Ahmedinejad’ın Yahudi soykırımını ğedde'msi ve ‘Ame rikasız dünya’ yaratmayı vpat e tmesi sebebiyle, AÖD Başkanı'nın İran'la işbirliği yuaIpmak için başka bir isimi beklemeyi yeğlediğini iddia eğayor. Ne var ki b unun gerçek sebebi Ahmedinejad’ın, sözlü taşkınlıkları değ& gelecekte yapılabil ecek müzakerelerde Washington’dantam teslim iyet isteme i htimali.  Washington’un Aheinejad’ yenilgiye uğratacağını düşü ndüğ]ü isim, eski BaşOakan ve hali ?G hazırda İran’da ‘re}form}tler’ olaraz tanımlanan D kesimin cumhurbaşkanı adayı Mdş Hüseyin Musvi.  Musavi’nin başt] Londra, Paris ve Berlinolmak fK üzere bazı Avrupa u başkentlerinin olumlr yorumlar aldığı gözlem leniyor. Birçok Arap başkenti d e Musavi’nin ikt.')idara gelmesi durumunda rahatlayacakları yönünde işaretler verdi.  AmeriSkan ve Av/rupa kaynakları Musavi’yi y~ğleelerine üç sebep getiriyor. İlki ve en net olanı Musa vi’nin Ahmedinejad olmaması .Musavi’nin seçilmesi ile İ^lam Cumhuriyeti'nin geçen Lör yıl zarfında izlediğipolitikalar ve üÜ# davranış kalıplarının rededileceği vasayı lıyor. Ah me dinejad’ın seçmle görevden ayrılmasının, İran’ın yönünü rM̈́ değiştirmeye hazır olacağıyönünde güçlü bir işaretolacağı düşünülüyor.  İkinci sebep ise MusuKi’nin eğilimlerinde saklı. Humeyn i ' döneminde iki yıllık dışişleri bakanlığı  ve ardından sekiz yılIık başbakanlık görCvi yapan Musevi; ABD, Avrupa ve Arap ülkeleriiçinde geniş bir bağlantı ağıkurdu. Yürütmenin zI+ yüksek mevkilerinde y=Eğ aldığı yıllar boyunca, radikal söylemleri, pragmatist pratik yönemlerle harmanladı.  Üçüncü s ebep ese MusFevi’nin Ahmedinejad’ın aksineuluslararası müzakere ala)nında büyük bir deney ime sahip olması. GerÖEIekten Ahmed inejad, özellikle ‘Haçlılar, Siyonistler’ ve onların Müslüman dünyadaki müttefikleriyle ilişkide alışveriş kültüründen anlamıyor.  Ahmedinejad İran’a, Humeyni devriminin aracı olarak bakarken Musavi; İran’ı devrimci deneyiminden istifade [tme ve V ileriye gitme ihtiyacı içinde milliyetçi bir devlet olarak görüyor. Musavi hüküme tinn, Amer$ikalı rehinelerin 1981’de 444 gün sonra sbe[t bırakılmasına  yol açan Cezayir görüşeletrinde bulunduğunu buradazikretmek uygun h düşer. Müzakereler sırasındaİran tarafına başkanlık eden Behzad Nebevi ise Msevi’nin yardımcısı ve [ ileri beln danışmanlarındandı. Musavi’nin $eç=mleni kazanması durumunda Nebevi’nin yeni yönetimde belirgin } bir rol alacağı ^ kesin. Musavi hükümeti ayrıca Fransa’nın Şah dönemiyle ilgili larak kalan 1 milyar dolarlık borç konusunun çözülmesinde de başarılı olmuştu.  1984 ile 1986 yZılzrı arasında Musavi, Reagan hükümetiyle müzakerelerde bulunmKutştu Müzakerelerin koordinatörü Musevi’nin ileri gelen lanışkanlarıIdan v e dostlarından y Abbas Kangarlu idi. Bu isim Avrupa e ABD’deki istihbarat ve diplomasi çevreleriyle bağlantı ağıkurmuştu.  _sa~vi konusunda olumlu görvülen birçok noktanın bu%lumasına rağmen, bu ismin İran’da değişim ya ratma gücüyle ilgili büyük umutlar besleme  yanlış olr.  Ahmedinejad’ın, Humeyni yandaşı s eçmenlerin asıl temsilc iisi sayıldığıkesin. Uzun yılöırır Musavi, eski .umhupbaşkanl}arı Muhamıed Hatemi ve Haşimi Rafsancani’ye gerçek devrimciler olarak bakılmıyor.Musavi’nin  kendine çektiği taraftarların yapısı göz önüne alındığında,halk desteğinin Humeyni devriminin başKrısız olduğunu düşünen ' orta sınıflarda yoğunlaştığını görüyoruz.  Musavi’nin, Humeynici tabanın  eğmlmmine karşın seçimleri kazanması durumunda Amerikalıların, Avrupalıların ve Arapların isteKiği ödünleri sunma noktasında zorluklarla karşılaş}cağı k esin.Belki iç cephesini korumasına kılıf bulmak  için daha sıkı (ir yöntem izlemek zorunda kalabilir. Humeynici tabnı dış dünyayla mücadelede Musavi gibibir şahsın alacağı a tutumlardaki he r harekete, devrime ihan et gözüyle bakacağı şüphesiz.  Buna karşın Ahmedinejad’ın ataca ğı benzer hafifletici admlara jumeyniciler, ustaca yapılmış manevra gözüyle bakabaklardır.  Obama’nın Bush’a karş\mı çıkan tabanın g üçlü tepkisini körüklemeksizin selefi nin tart-şm+lı politikalarını sürdürebileceği, gözlemleniyor.  Ancak AhmedinEjNad’la müzakerelerin,Musavi’yle müzakerelerden daha kolay olacağı iron#k b ir gerçek. Belki Musaviİran için=de ve dışında farklı gruplardan oluşan bir koalisyon toparlayabilir, aancek kendini Hatemi’nin içine düştüğü konumda bulmması mümkün. Ahmedinejad hse ge nUR ta´a.nı bir desteğe sahip. Ahtmedinead’la ilişki kur may ı reddetmek bu yüzden, %iyi bir durum değil. j(nhmedinejad geçtiğimiz yıllarda, rakiplerinin zayıflığı sebebiyle fta  yol çözpmlerÖ kabul etmeyen radikl /i{r tutum izldi. Şimdi ise rakiplerinin geçen dört yıl boyunca durgunluk içiğde olduğunu görüni, seçimlerden tambir zaferle çıkma arzusundan bu adamı neengelleyebilir?  * Londra’da Arapça yayımlanan EHl Şarkulevsat gazetesi, 8 Mayıs 209, Arapçadan çeviri:
‘Musavi’yi beklemek!’ Hali hazırda Washington’da büyük yankı bulan yeni diplomasi oyununun adı bu.  İran'da 12 Haziran'da yapılacak olan cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Mir Hüseyin Musavi'nin, Mahmud Ahmedinejad'a karşı bitirici bir zafer elde etme olasılığı şu sıralar ABD'nin gündeminde.  Ahmedinejad'ın, Amerikalıları istediği noktaya sürüklediği bir gerçek. Şöyle ki Amerikalılar Tahran’ın kapılarında, İslam Cumhuriyeti ile konuşmayı talep ediyorlar.  Obama’ya yakın kaynaklar ise, Ahmedinejad’ın Yahudi soykırımını reddetmesi ve ‘Amerikasız dünya’ yaratmayı vaat etmesi sebebiyle, ABD Başkanı'nın İran'la işbirliği yapmak için başka bir isimi beklemeyi yeğlediğini iddia ediyor. Ne var ki bunun gerçek sebebi Ahmedinejad’ın, sözlü taşkınlıkları değil; gelecekte yapılabilecek müzakerelerde Washington’dan tam teslimiyet isteme ihtimali.  Washington’un Ahmedinejad’ı yenilgiye uğratacağını düşündüğü isim, eski Başbakan ve hali hazırda İran’da ‘reformistler’ olarak tanımlanan kesimin cumhurbaşkanı adayı Mir Hüseyin Musavi.  Musavi’nin başta Londra, Paris ve Berlin olmak üzere bazı Avrupa başkentlerinin olumlu yorumlar aldığı gözlemleniyor. Birçok Arap başkenti de Musavi’nin iktidara gelmesi durumunda rahatlayacakları yönünde işaretler verdi.  Amerikan ve Avrupa kaynakları Musavi’yi yeğlemelerine üç sebep getiriyor. İlki ve en net olanı Musavi’nin Ahmedinejad olmaması. Musavi’nin seçilmesi ile İslam Cumhuriyeti'nin geçen dört yıl zarfında izlediği politikalar ve davranış kalıplarının rededileceği vasayılıyor. Ahmedinejad’ın seçimle görevden ayrılmasının, İran’ın yönünü değiştirmeye hazır olacağı yönünde güçlü bir işaret olacağı düşünülüyor.  İkinci sebep ise Musavi’nin eğilimlerinde saklı. Humeyni döneminde iki yıllık dışişleri bakanlığı ve ardından sekiz yıllık başbakanlık görevi yapan Musevi; ABD, Avrupa ve Arap ülkeleri içinde geniş bir bağlantı ağı kurdu. Yürütmenin yüksek mevkilerinde yer aldığı yıllar boyunca, radikal söylemleri, pragmatist pratik yöntemlerle harmanladı.  Üçüncü sebep ise Musevi’nin Ahmedinejad’ın aksine uluslararası müzakere alanında büyük bir deneyime sahip olması. Gerçekten Ahmedinejad, özellikle ‘Haçlılar, Siyonistler’ ve onların Müslüman dünyadaki müttefikleriyle ilişkide alışveriş kültüründen anlamıyor.  Ahmedinejad İran’a, Humeyni devriminin aracı olarak bakarken Musavi; İran’ı devrimci deneyiminden istifade etme ve ileriye gitme ihtiyacı içinde milliyetçi bir devlet olarak görüyor. Musavi hükümetinin, Amerikalı rehinelerin 1981’de 444 gün sonra serbest bırakılmasına yol açan Cezayir görüşmelerinde bulunduğunu burada zikretmek uygun düşer. Müzakereler sırasında İran tarafına başkanlık eden Behzad Nebevi ise Musevi’nin yardımcısı ve ileri gelen danışmanlarındandı. Musavi’nin seçimleri kazanması durumunda Nebevi’nin yeni yönetimde belirgin bir rol alacağı kesin. Musavi hükümeti ayrıca Fransa’nın Şah dönemiyle ilgili olarak kalan 1 milyar dolarlık borç konusunun çözülmesinde de başarılı olmuştu.  1984 ile 1986 yılları arasında Musavi, Reagan hükümetiyle müzakerelerde bulunmuştu. Müzakerelerin koordinatörü Musevi’nin ileri gelen danışmanlarından ve dostlarından Abbas Kangarlu idi. Bu isim Avrupa ve ABD’deki istihbarat ve diplomasi çevreleriyle bağlantı ağı kurmuştu.  Musavi konusunda olumlu görülen birçok noktanın bulunmasına rağmen, bu ismin İran’da değişim yaratma gücüyle ilgili büyük umutlar besleme yanlış olur.  Ahmedinejad’ın, Humeyni yandaşı seçmenlerin asıl temsilcisi sayıldığı kesin. Uzun yıllardır Musavi, eski cumhurbaşkanları Muhammed Hatemi ve Haşimi Rafsancani’ye gerçek devrimciler olarak bakılmıyor. Musavi’nin kendine çektiği taraftarların yapısı göz önüne alındığında, halk desteğinin Humeyni devriminin başarısız olduğunu düşünen orta sınıflarda yoğunlaştığını görüyoruz.  Musavi’nin, Humeynici tabanın eğilimine karşın seçimleri kazanması durumunda Amerikalıların, Avrupalıların ve Arapların istediği ödünleri sunma noktasında zorluklarla karşılaşacağı kesin. Belki iç cephesini korumasına kılıf bulmak için daha sıkı bir yöntem izlemek zorunda kalabilir. Humeynici tabanın dış dünyayla mücadelede Musavi gibi bir şahsın alacağı tutumlardaki her harekete, devrime ihanet gözüyle bakacağı şüphesiz.  Buna karşın Ahmedinejad’ın atacağı benzer hafifletici adımlara Humeyniciler, ustaca yapılmış manevra gözüyle bakacaklardır.  Obama’nın Bush’a karşı çıkan tabanın güçlü tepkisini körüklemeksizin selefinin tartışmalı politikalarını sürdürebileceği, gözlemleniyor.  Ancak Ahmedinejad’la müzakerelerin, Musavi’yle müzakerelerden daha kolay olacağı ironik bir gerçek. Belki Musavi İran içinde ve dışında farklı gruplardan oluşan bir koalisyon toparlayabilir, ancak kendini Hatemi’nin içine düştüğü konumda bulması mümkün. Ahmedinejad ise geniş tabanlı bir desteğe sahip. Ahmedinejad’la ilişki kurmayı reddetmek bu yüzden, iyi bir durum değil. Ahmedinejad geçtiğimiz yıllarda, rakiplerinin zayıflığı sebebiyle orta yol çözümleri kabul etmeyen radikal bir tutum izledi. Şimdi ise rakiplerinin geçen dört yıl boyunca durgunluk içinde olduğunu görünce, seçimlerden tam bir zaferle çıkma arzusundan bu adamı ne engelleyebilir?  * Londra’da Arapça yayımlanan El Şarkulevsat gazetesi, 8 Mayıs 2009, Arapçadan çeviri: