Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Başak Kültür veSanat Va k´fı ile İstanbul Bilgi Üniversitesi Göç Ç alışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi ortaklığıyla gerçeleştirilen "2010 (ES-DUYI araştırmasında; zorunlu göçün çocuk py ve gençler üzerindekietkileri incelendi.  $pm Zorunlu göçü yaşayan ailelerin, ekonomik Paçda`n oluukça güçlük çektiğini orptay koyanbu }ra~ştırma, çarpıcı gerçekleri de beraberindegetirdi.  Örneğin; katılımcı hanelerin yüzde 34.7'sinde  yaş al\t en  az bir çocuk öb?lümü gerçeleşmiş. Y in araştırmada yefr alan çocuk vc g%ençlrin yüzde 33.2'sinin kendine ait bir yatağı dahiyok. Öte yandan e£itim açısından bakıldığında ise özelli kle çocukların karşılaştıkları en ,bü-ük sorun, ok ulu terk etme zorunda kalmaaarı...  Geçen sene Aralıkayında başlayanve Eylül 20h10'dK tamamlanançalışma kapsşmındv; ztzanbul genelindeki 15 ilçede (Sultanbeyli, Ümraniye, Üsküda, Beykoz, Ataşehir, Sancaktepe,Sultangazi, Esenler, Kadıköy, Ma ltepe, Kartal, Pendik, Tuzla, Şişli ve Gycebze) 12-17 ya şarası 260 çocuk ve 18-24 yaş arası 267 genç ile görüşüldü. Parasızlık, ilgisizlik, büyük şehPire alımha güçlüğü, diğer insanların kol ay ko lay kabullenmemesi, eğitimiyarıda bırakma zorunda kalma... Bunlar `^ sadece bir kaçı... Yokluk, yoksunluk, şehi gĞYr yaşamına uyum gi zorluklar yaşayan bu çocuklar ve gençler; bakın hangi sıkıntılarla boğuşuyorRlar... Örneğin;araştırma genelinde görüşülĞn han{lerin en büeyük dertlerinden birisi parasızlık... Yüzde 39,2'si ayda750 TL'den az bizr gelirle geçinmeye çalışıyor. Yüzde 47,4'ü, gelirlerinin en temelgereksinimleri karşılamaya yetmediğinisöylüyor. Sadece yYzn.de Umr 3,1'lik gibi yçok küçük bir kısım, rahatça yaşayacak ğg£elir sahip... Yaşam kalitesine gelinc e; o da yok denilecek adar düşük. Her 10haneden 6'sı musluk (uyu içiyot her 4 haneden 3' odun-kömür sob!csı ile ısınıyor. Gö rüşülen çocuklardan sade ce yüzde 10,4'lük bir kesimi kendine ait bir oaya sahipken; yüzde 41,2'sininise kendine ait bir yataD bile yok. Yine bu çocuklar dahilinde yüzde 85,4'ü okula kayıtlı. Ancak (üze 14,6'sıokulu ter k betmek zorund a kalmış. Gençlerde bu oranyüzde 74,9' gösteriyor.  Oku%lu uterk etmenin en önemli sebebi; yüzde 46,5 oranıyla ai lenin ekonomik duru#$Ü... Ancak ailenin e koomi/k durumuyla, çalışmak zorunda kalma yanıtları bir araya getirildiğindeailenin maddi duörumu yüzde 61,8 oranında çocuk şv= gençlerin okulu tehk etme seb,bi oluyor.  Okul u terk etmiş çocuk ve gençlelin yüüde 6,4'ü göHçn bunasebep olduğunu belirtiyor.  Çocuklar ınbeklentileri ise oldukçabasit.  Temiz bir çevre, sosyal fMa\*liyet alanHL(rı e yücretiz meslek kursları... O kadar... Gençler ise,bunların yanı sıra öncelikli olarak iş istiyor.  AraşVırFmaya katıl$an çocukların yüzde 30,9'u, gençlerin ise yüzde 43,8'i memleketlerinegeri dönmek istiyor. Ancak bu fikrin te rsini düşünenlerin r sayısı Ciç de az değil...  Çocukların yüzde 34,7'si, gençlerin ise yüzde 28,3'ü hanlergnden memnun. Yine çocukların yüzde 34,4'ü ve gençlerin de yüde 27,9'u mevsimsel olarak er_ rdönme k% isteği içerisinde...  İşte bu sorunun cevabında trafi*k başı çekiyor -.  Bu o]nla iç in büyük Kbir sorun. Öte yandan çok i sık kavga ve lay çıkması, kalabalık birnüfus ve pogig du ruk yere kimlik sorması da rahatsız oldukl>ark diğer konular.  Ancak şikayet etselerde yüzde 76,8'likgibi st kısım, İstanbul'u seviyor ve S+bgu büyükşehirde hayatını devam ettirmek istiyor.  Araştırmanın sevindiri ci bir yanı; 2004 yılındaki şV verilerine oranla çocuk işçiliğinde azalmanıngözlenmesi. Bu sorun tam anlamıyla bitmYese de,yine ı düşü ştee..^ Örnğin; görüşülen uı} çocuklğrının yüzde 1,6'sı hem öğrenci vhem çalışan, yüzde 6,3'ü ise çalışan kesim.Yine ^e'kek çocukların ise ü.e 11,2'si hem okuyup hem çalışıyor, yüzde 9m') ise sadece -p+ çalışıyor.  Araştırmaya katılangençler arasında kayıtdışı çalışma ise bir hayli yaygın.Mesela; çhışan gyç kesişinin yüzde 56,4'ü maalesef ki herhangi bdr sosyal güvenlik kurumuna kayıtlı değil.  Çalışan adınların yaklaşık yüzde 67'si, erkeklerin ise yüzdu 50'si asgari ücret ve al$ındÜ aylık ücret alıyor.  Genç erkeklerde işsizlik oranı yüzde b4,, genç Fbp kadınlarda ise yüzde26,4. Toplamda görüş ülen gençlerde işsizlik oranı ise yüzde 20,3 olarak karşımıza çıkıyor.  İ st-anbul Bilgi Cnivsersitesi zü: Göç Çalışmaları Uygulama ve raştü+rma Merkezi Yrd. Doç. D r. Pınar Uyan Uş{ Semerci, göç maŞduru bu çocuklara yardtĞm Itme konSs[undea nbeleL yapılabile$ceğini öjgle ifade ediyor:  "Bu konuyla ilgili kapsamlı bir sosyal politika yürütmek gereklidir. ZornMu göçle gelen ailelerin çocukve gençlerinineğitim ve çalışma ha yKtenda yaşadıkları sorunlara eğilmek ve çöü üretmek zorunluluktur.  İstanbul'da yaşayan y}U çocuk ve gençlerin kent, barınm a gibi haklardan yararlanmalarını sağlayacak politikalar jB geliştirilmelidir. Bu a\lamöa çocuklar ve gençlerin hayatlarının ̈́ö}znSsi olarak değerlendirilip, talepleri düşünülmelidir: Örneğin;  - Ücretsiz meslek kurslrının açı lması, du kurslara erişim olanağının sağlanması ve is^t?ihdaT olanağı yaratılması (Yüzde 78'lik br kesim,  ekonomik sorunların çözülmesini çok önembiyor) u Sosyal faaliyetalanlarının yaratılması ve temiz bir çevrenin sağlanması (Yüzde 77'lik  blir kesim, sokadların Ğçok pis ol(masından şikayetçi)   - Psikolojikdestek verilmesi - Çalışma ve eğitim alanında ortaya çıkan cinsiyet eşitsizliğinin giderilmesine yöne#ik çalışmaların yapılhası.
Başak Kültür ve Sanat Vakfı ile İstanbul Bilgi Üniversitesi Göç Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi ortaklığıyla gerçekleştirilen "2010 SES-DUY" araştırmasında; zorunlu göçün çocuk ve gençler üzerindeki etkileri incelendi.  Zorunlu göçü yaşayan ailelerin, ekonomik açıdan oldukça güçlük çektiğini ortaya koyan bu araştırma, çarpıcı gerçekleri de beraberinde getirdi.  Örneğin; katılımcı hanelerin yüzde 34.7'sinde 5 yaş altı en az bir çocuk ölümü gerçekleşmiş. Yine araştırmada yer alan çocuk ve gençlerin yüzde 33.2'sinin kendine ait bir yatağı dahi yok. Öte yandan eğitim açısından bakıldığında ise özellikle çocukların karşılaştıkları en büyük sorun, okulu terk etme zorunda kalmaları...  Geçen sene Aralık ayında başlayan ve Eylül 2010'da tamamlanan çalışma kapsamında; İstanbul genelindeki 15 ilçede (Sultanbeyli, Ümraniye, Üsküdar, Beykoz, Ataşehir, Sancaktepe, Sultangazi, Esenler, Kadıköy, Maltepe, Kartal, Pendik, Tuzla, Şişli ve Gebze) 12-17 yaş arası 260 çocuk ve 18-24 yaş arası 267 genç ile görüşüldü. Parasızlık, ilgisizlik, büyük şehire alışma güçlüğü, diğer insanların kolay kolay kabullenmemesi, eğitimi yarıda bırakma zorunda kalma... Bunlar sadece bir kaçı... Yokluk, yoksunluk, şehir yaşamına uyum gibi zorluklar yaşayan bu çocuklar ve gençler; bakın hangi sıkıntılarla boğuşuyorlar... Örneğin; araştırma genelinde görüşülen hanelerin en büyük dertlerinden birisi parasızlık... Yüzde 39,2'si ayda 750 TL'den az bir gelirle geçinmeye çalışıyor. Yüzde 47,4'ü, gelirlerinin en temel gereksinimleri karşılamaya yetmediğini söylüyor. Sadece yüzde 3,1'lik gibi çok küçük bir kısım, rahatça yaşayacak gelire sahip... Yaşam kalitesine gelince; o da yok denilecek kadar düşük. Her 10 haneden 6'sı musluk suyu içiyor, her 4 haneden 3'ü odun-kömür sobası ile ısınıyor. Görüşülen çocuklardan sadece yüzde 10,4'lük bir kesimi kendine ait bir odaya sahipken; yüzde 41,2'sinin ise kendine ait bir yatağı bile yok.  Yine bu çocuklar dahilinde yüzde 85,4'ü okula kayıtlı. Ancak yüzde 14,6'sı okulu terk etmek zorunda kalmış. Gençlerde bu oran yüzde 74,9'u gösteriyor.  Okulu terk etmenin en önemli sebebi; yüzde 46,5 oranıyla ailenin ekonomik durumu... Ancak ailenin ekonomik durumuyla, çalışmak zorunda kalma yanıtları bir araya getirildiğinde ailenin maddi durumu yüzde 61,8 oranında çocuk ve gençlerin okulu terk etme sebebi oluyor.  Okulu terk etmiş çocuk ve gençlerin yüzde 6,4'ü göçün buna sebep olduğunu belirtiyor.  Çocukların beklentileri ise oldukça basit. Temiz bir çevre, sosyal faaliyet alanları ve ücretsiz meslek kursları... O kadar... Gençler ise, bunların yanı sıra öncelikli olarak iş istiyor.  Araştırmaya katılan çocukların yüzde 30,9'u, gençlerin ise yüzde 43,8'i memleketlerine geri dönmek istiyor. Ancak bu fikrin tersini düşünenlerin sayısı hiç de az değil...  Çocukların yüzde 34,7'si, gençlerin ise yüzde 28,3'ü hallerinden memnun. Yine çocukların yüzde 34,4'ü ve gençlerin de yüzde 27,9'u mevsimsel olarak geri dönme isteği içerisinde...  İşte bu sorunun cevabında trafik başı çekiyor. Bu onlar için büyük bir sorun. Öte yandan çok sık kavga ve olay çıkması, kalabalık bir nüfus ve polisi durduk yere kimlik sorması da rahatsız oldukları diğer konular.  Ancak şikayet etselerde yüzde 76,8'lik gibi bir kısım, İstanbul'u seviyor ve bu büyük şehirde hayatını devam ettirmek istiyor.  Araştırmanın sevindirici bir yanı; 2004 yılındaki verilerine oranla çocuk işçiliğinde azalmanın gözlenmesi. Bu sorun tam anlamıyla bitmese de, yine de düşüşte... Örneğin; görüşülen kız çocuklarının yüzde 1,6'sı hem öğrenci hem çalışan, yüzde 6,3'ü ise çalışan kesim. Yine erkek çocukların ise yüzde 11,2'si hem okuyup hem çalışıyor, yüzde 9'u ise sadece çalışıyor.  Araştırmaya katılan gençler arasında kayıt dışı çalışma ise bir hayli yaygın. Mesela; çalışan genç kesiminin yüzde 56,4'ü maalesef ki herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna kayıtlı değil.  Çalışan kadınların yaklaşık yüzde 67'si, erkeklerin ise yüzde 50'si asgari ücret ve altında aylık ücret alıyor.  Genç erkeklerde işsizlik oranı yüzde 14,5, genç kadınlarda ise yüzde 26,4. Toplamda görüşülen gençlerde işsizlik oranı ise yüzde 20,3 olarak karşımıza çıkıyor.  İstanbul Bilgi Üniversitesi Göç Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi Yrd. Doç. Dr. Pınar Uyan Semerci, göç mağduru bu çocuklara yardım etme konusunda neler yapılabileceğini şöyle ifade ediyor:  "Bu konuyla ilgili kapsamlı bir sosyal politika yürütmek gereklidir. Zorunlu göçle gelen ailelerin çocuk ve gençlerinin eğitim ve çalışma hayatında yaşadıkları sorunlara eğilmek ve çözüm üretmek zorunluluktur.  İstanbul'da yaşayan bu çocuk ve gençlerin kent, barınma gibi haklardan yararlanmalarını sağlayacak politikalar geliştirilmelidir. Bu bağlamda çocuklar ve gençlerin hayatlarının öznesi olarak değerlendirilip, talepleri düşünülmelidir: Örneğin;  - Ücretsiz meslek kurslarının açılması, bu kurslara erişim olanağının sağlanması ve istihdam olanağı yaratılması (Yüzde 78'lik bir kesim, ekonomik sorunların çözülmesini çok önemsiyor) - Sosyal faaliyet alanlarının yaratılması ve temiz bir çevrenin sağlanması (Yüzde 77'lik bir kesim, sokakların çok pis olmasından şikayetçi)  - Psikolojik destek verilmesi - Çalışma ve eğitim alanında ortaya çıkan cinsiyet eşitsizliğinin giderilmesine yönelik çalışmaların yapılması.