Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

''Türkiye: Boğaziçi''başlığıyla İstanbul'dançok sayı d  ftDğrafın bulunduğu dergide, harita üzerinde müzelre ve saraylara ilişk in bilgiler a<tarıldı. İtalya'dan İstanbul'a ulaşıu hakkında bilgil er verildi. Oteller ve restoranlar tanıtıldı.  Cristina Gambaro'nun kaleme aldığı, Andrea Pistolesi'nin fotoğraflarıyla süsulenen yazı, Topkapı Sagayı, Sultanahmet Tepesi ve (I İstanbul'daki ilk yerl&şimlre ev sahipliği yapan Kadıköy'den söz ederek başlıyor.  Yazıda, ço iyikorunmuş durumdaki 34 Roma gemisinin enkazına ulaşıldığı, aralarında Kuzey Afrika'dan ̈́elen amforalar,deriden yapılmış kıyafetler ve ayakkabılar, Ege'den tabaklar bulunan tarihieserlerin antik döne:mde Boğaziçi'ndeki tocar+et trafiğine Gıhfk tuttuğu belirtiliyor.  İstanbul'un ''Marmara Denizi ~le Karadeniz'i birbirine bağlayan aynı zamanda Asya ile pÖ Avrupa'yı birbirinden ayıran, 'resi olmayan rakamlaGZ  g öre 15 milyonluk  nüfusuyla bir megapol'' olarak nitelendirildiği yazıda, Bğkaz, ''iki k. araslnda her gün milyonlarca kiş iyi taşıyarak gidip gel*n vapurların, b alıkçı emileriUoin ve bük petrol tankerlerinin gezdiği bir nehre'' benzetiliyor. ''Altın Boynuz'' yani Haliç'in de anlatıld ığı yazıda, 1502'de II. Beyazıd döneminde Leonardo {a Vinci'nin Gala ta'da bir  köprü yapmak istediği ancak bunun gerçekleşemediği de anımstılıyor.  Yazıda,Galata Köprüsü, ''alt katındaki balık lokantaları ve nargile kafeleri, üstkatında ellerinde olta balık uẗ́ onlarca insanla İstanbul'un en canlı noktalarından biri'' olarak betimleniyor. Boğaziçi'nin asırrvar boyunca yerleşim >erlerin? _< ev sahipliği yapmadığı, surların dışında yaşamanın insanlaFa korkutucu geldiği ifadeedilen z)da, Bizansdöneminde kıyıda sadec e manastırları n olduğu,Osmanlı döneminde ise Boğaziçi'nin yaşam alanlarına açıldığı, 1471'de Hünkar İskelesi'nde ilk sarayın kurulduğu, b\u Beşiktaş,  Bebek Z ve Ortaköy'dekilerin izled}iği anlatılıyor.  Dolmabahçe Sarayı'nın ''\uhteşem'' olarak nitelendirildiği iyazÖıd, sarayın bölümleri n z. ilişkin ayrıntılıbilgi okurlarla payaılıyor. Dergidi, iki denizin tuzluluk ve sıcaklılık oranlarının farklı olma%jsı.ın Boğaziçi'ni balık açısından zeng birhale getirdiği belirtile rek, m evsimine göre tadılabilecek balıklar hakknd. bilgi veriliyor.  Bir dönem Boğaz'daki balık bolluğunun, ''Boğaz'da neredeyse elinle balık yakalayabilirmişsin'' sözleiyle anlatıldığıyazıda, zaman ijimdm İstanbulyakınlarındaki balıçı köylerinin sayısın*n azaldığınadikkat çekiliyor.   Kantte tarihi ve dğa)l güzelliklerin birarada bulunduğu semtler, ''Boğaziçi Köprüsü'nün hayağ|ndeki Ortaköy'de barla, nargile ka:eler, ? restoranlar, caz müzik dinletnebi|ecek yerler var'',''Asya tarafındaki en $alabalık semtlerden biri Üsküdar'' gibi kısa notlar da yeralıyor.  İstanbul'daki tarihi yapılararasında hamamların önemine vurg yapılan a_zıda, kenoin O tarihinde özel bir öneme sıhmip yalılar hakkında da geniş y bilgi bulunuyor.  Ya lıların fiziki özöelliklerinin anlatıldığı yazıda, bu yapıların bugün utk otellere dönüştürüldüğü kaydediliyor. Ayrıca, l* İstanbul'da çeşitli z̈́ dinlere ait %p ibadet mekanlarının ziyaret edi lebileceğide yazıda belirtiliyor.  Hay-arpşa İsta syonu'nun fotoğrafının da yeraldığı yazıda  istasyon '' Orta Doğu'ya Agirş kapısı'' olarak nitelendiriliyor.
''Türkiye: Boğaziçi'' başlığıyla İstanbul'dan çok sayıda fotoğrafın bulunduğu dergide, harita üzerinde müzelere ve saraylara ilişkin bilgiler aktarıldı. İtalya'dan İstanbul'a ulaşım hakkında bilgiler verildi. Oteller ve restoranlar tanıtıldı.  Cristina Gambaro'nun kaleme aldığı, Andrea Pistolesi'nin fotoğraflarıyla süslenen yazı, Topkapı Sarayı, Sultanahmet Tepesi ve İstanbul'daki ilk yerleşimlere ev sahipliği yapan Kadıköy'den söz ederek başlıyor.  Yazıda, çok iyi korunmuş durumdaki 34 Roma gemisinin enkazına ulaşıldığı, aralarında Kuzey Afrika'dan gelen amforalar, deriden yapılmış kıyafetler ve ayakkabılar, Ege'den tabaklar bulunan tarihi eserlerin antik dönemde Boğaziçi'ndeki ticaret trafiğine ışık tuttuğu belirtiliyor.  İstanbul'un ''Marmara Denizi ile Karadeniz'i birbirine bağlayan aynı zamanda Asya ile Avrupa'yı birbirinden ayıran, resmi olmayan rakamlara göre 15 milyonluk nüfusuyla bir megapol'' olarak nitelendirildiği yazıda, Boğaz, ''iki kıyı arasında her gün milyonlarca kişiyi taşıyarak gidip gelen vapurların, balıkçı gemilerinin ve büyük petrol tankerlerinin gezdiği bir nehre'' benzetiliyor. ''Altın Boynuz'' yani Haliç'in de anlatıldığı yazıda, 1502'de II. Beyazıd döneminde Leonardo da Vinci'nin Galata'da bir köprü yapmak istediği ancak bunun gerçekleşemediği de anımsatılıyor.  Yazıda, Galata Köprüsü, ''alt katındaki balık lokantaları ve nargile kafeleri, üst katında ellerinde olta balık tutan onlarca insanla İstanbul'un en canlı noktalarından biri'' olarak betimleniyor. Boğaziçi'nin asırlar boyunca yerleşim yerlerine ev sahipliği yapmadığı, surların dışında yaşamanın insanlara korkutucu geldiği ifade edilen yazıda, Bizans döneminde kıyıda sadece manastırların olduğu, Osmanlı döneminde ise Boğaziçi'nin yaşam alanlarına açıldığı, 1471'de Hünkar İskelesi'nde ilk sarayın kurulduğu, bunu Beşiktaş, Bebek ve Ortaköy'dekilerin izlediği anlatılıyor.  Dolmabahçe Sarayı'nın ''muhteşem'' olarak nitelendirildiği yazıda, sarayın bölümlerine ilişkin ayrıntılı bilgi okurlarla paylaşılıyor.  Dergide, iki denizin tuzluluk ve sıcaklılık oranlarının farklı olmasının Boğaziçi'ni balık açısından zengin bir hale getirdiği belirtilerek, mevsimine göre tadılabilecek balıklar hakkında bilgi veriliyor.  Bir dönem Boğaz'daki balık bolluğunun, ''Boğaz'da neredeyse elinle balık yakalayabilirmişsin'' sözleriyle anlatıldığı yazıda, zaman içinde İstanbul yakınlarındaki balıkçı köylerinin sayısının azaldığına dikkat çekiliyor.   Kentte tarihi ve doğal güzelliklerin bir arada bulunduğu semtler, ''Boğaziçi Köprüsü'nün ayağındaki Ortaköy'de barlar, nargile kafeler, restoranlar, caz müzik dinlenebilecek yerler var'', ''Asya tarafındaki en kalabalık semtlerden biri Üsküdar'' gibi kısa notlar da yer alıyor.  İstanbul'daki tarihi yapılar arasında hamamların önemine vurgu yapılan yazıda, kentin tarihinde özel bir öneme sahip yalılar hakkında da geniş bilgi bulunuyor.  Yalıların fiziki özelliklerinin anlatıldığı yazıda, bu yapıların bugün butik otellere dönüştürüldüğü kaydediliyor. Ayrıca, İstanbul'da çeşitli dinlere ait ibadet mekanlarının ziyaret edilebileceği de yazıda belirtiliyor.  Haydarpaşa İstasyonu'nun fotoğrafının da yer aldığı yazıda, istasyon ''Orta Doğu'ya giriş kapısı'' olarak nitelendiriliyor.