Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

ArĞştırma görevlisi Eric Gilbert’in başını çeektiği arştı£mada, 2001 yılınds batan enerji şirketinin eski çalışanl arına ait yüzlerce e-mail incelen di. Araştırmacılar, çalışanlarıne-maillerinin yüz de 14.7’sinin “dedikodu” oarÖk tanımlanabilecek içerikten ibaret olduğunu tespit etÜi.  Araştırmada iorhtaya çıkan cei ilgi çekici detay ise dedikodununorganizasyon yapısının tüm se viyelerinde mevcut olduğu ve en çok deaikodtunun en alt seviyelerde `Dş yapılması.  Gilbert, “DedikodiŞ+u de diğiniz zaŞan insanlardan neredeyse anında o lumsuz bir yorum alır sınız, ancak  şirket l[lere baktığınızda, dedikodu iletişimin önem[li bir parvasını oluşturuyor” dedi. “Şirket e-maillerindeki dedikodunun insanları nasıl tanıdığımızı ve onları nasıl gördüğümüzü” yansıttığını belirten Gilbert sosyal bilgi paylaşımında yine dedikodunun başı çektiğini if ade etti.  Araştırmacılar, dedikodu e-maillerinin duygusal olmaktan olduğunr belirtse de, “negatif” dedikodu içeren e-mailler, pozitif dedikodu içeren e-maillerin 2.7 katı. Araştırmadayer alt Tanushree Mitra,  elde ^dişen bulguların antropoljik teorile[(e bakıld)ğınTa dedikodunu n önemini tekrar önc çıkardığını ve enpopüler modern eBetr*nik iletişim n)acı olan u-ml hakkında önerml bir gerçeği ortaya koyduğunu belirtti.  Mitra, “İnsanları oluşturduğu sosy al grupl_u arasın d dedikodunun e v renselleşmesi ve kullanımında )hm _d antropoloji hem de sosyoloji lajnında zen/in b geçmiş olduğunu biliyoruz. Geçmişteki araştırmalar, dedikodunun d ör t ana amacı olduğunu göster .ei: Bilgi, eğlence, samimiyet ve nüfuz. Bu dört Day#ram, Enron şirketYi.nn hem i  ş hem d  e ilişk i odaklı e-maillerinde tespit edildi” dedi.  Enron e-mailleri, şirketin hiyerarşi yapısına lgöre yedi gruba ayrıldı. CEO’dan en alt seviyeyekadar e-mil dedikodularınıon oldukça yoğun olduğunu gören araştırmacılar, ençok dedikodu a)kıının en alt se´i-edN yaşandığını tespit etti.  Araştırmada, dedikodu e-maillerinin enyoğun olduğu ikinci grup, Üb başkan yardımcıl.rı ve yöneticiler oldu^. Başkan yardımcıları ile l yöneticiler arasındaki dedikodu oranı, başkanlar il .e CE O’lar arasındaki dedikoduy fark attı.  Elde edilen sonuçl ar il gi çekici <lsda da, şirketin kendrivsine özel ol ma durumu  da söz konusu. Smna rağmen Gilbert, “Enron’da -ir ‘kovboy kültürü’ gördüğümüzü söyleyebilirim... Anc´k elde üeddil̈́n sonuçların ABD’deki şirketlerin genelinden çok farklı olduğunu düşünmüyorum.Sonuçta en çok dedikoduyu yacan)ar en alt seviyelerdeki çalışanlarda ama buna rağmen şirketi batıran CEO’larınne yaptıkları nda habersizlerdi” dedi.  Enron’un iflasının ardından, şirkete ait b0 J# bin mesaj bilimsel çalışmalar için kullanımasunuldu. Böylece, b~çok y' bilimsel Se tŞkniA araştırmada kullanılabilecek dünyanın en büyük “doğal” e-mail havuzu :ldc edildi.  G ilbert, Enron e-mailleri üzerinde yapılan ç{alışmalar£ın, 2005 yılında spam ma illerin filtrelenmesinde çok ğüyük atılımlar sağladığına diOkat Uo çekti.  Gilber, dedikodu maillerinin yaklaşık yüzde 15 olarak belirmesininbeklediklerinden yüksek bir oran o lduğunu ancak fazla şaşırmadıklarını: “Aslına bakarsanız dedikodu hayatımızın her köşesinde r ediniyor. Bu araştırmayı okuyan CEO’larbile birkaç hv_ dakika ona birilerin i zu çekiştiren bir e-mail atacaktır d dedi. Gilbert v Mitra’nındedikodu e-mailleri araştırması, İrlanda’nın başkenti \Dublin’d dün düzenlenen ICWSM '12’de (Web ;BlogVlarR ve Sosya  Medya Konferansı) sunuldu.
Araştırma görevlisi Eric Gilbert’in başını çektiği araştırmada, 2001 yılında batan enerji şirketinin eski çalışanlarına ait yüzlerce e-mail incelendi. Araştırmacılar, çalışanların e-maillerinin yüzde 14.7’sinin “dedikodu” olarak tanımlanabilecek içerikten ibaret olduğunu tespit etti.  Araştırmada ortaya çıkan en ilgi çekici detay ise dedikodunun organizasyon yapısının tüm seviyelerinde mevcut olduğu ve en çok dedikodunun en alt seviyelerde yapılması.  Gilbert, “Dedikodu dediğiniz zaman insanlardan neredeyse anında olumsuz bir yorum alırsınız, ancak şirketlere baktığınızda, dedikodu iletişimin önemli bir parçasını oluşturuyor” dedi. “Şirket e-maillerindeki dedikodunun insanları nasıl tanıdığımızı ve onları nasıl gördüğümüzü” yansıttığını belirten Gilbert, sosyal bilgi paylaşımında yine dedikodunun başı çektiğini ifade etti.  Araştırmacılar, dedikodu e-maillerinin duygusal olmaktan olduğunu belirtse de, “negatif” dedikodu içeren e-mailler, pozitif dedikodu içeren e-maillerin 2.7 katı. Araştırmada yer alan Tanushree Mitra, elde edilen bulguların antropoljik teorilere bakıldığında dedikodunun önemini tekrar öne çıkardığını ve en popüler modern elektronik iletişim aracı olan e-mail hakkında önemli bir gerçeği ortaya koyduğunu belirtti.  Mitra, “İnsanların oluşturduğu sosyal gruplar arasında dedikodunun evrenselleşmesi ve kullanımında hem antropoloji hem de sosyoloji alanında zengin bir geçmiş olduğunu biliyoruz. Geçmişteki araştırmalar, dedikodunun dört ana amacı olduğunu gösterdi: Bilgi, eğlence, samimiyet ve nüfuz. Bu dört kavram, Enron şirketinin hem iş hem de ilişki odaklı e-maillerinde tespit edildi” dedi.  Enron e-mailleri, şirketin hiyerarşi yapısına göre yedi gruba ayrıldı. CEO’dan en alt seviyeye kadar e-mail dedikodularının oldukça yoğun olduğunu gören araştırmacılar, en çok dedikodu akışının en alt seviyede yaşandığını tespit etti.  Araştırmada, dedikodu e-maillerinin en yoğun olduğu ikinci grup, başkan yardımcıları ve yöneticiler oldu. Başkan yardımcıları ile yöneticiler arasındaki dedikodu oranı, başkanlar ile CEO’lar arasındaki dedikoduya fark attı.  Elde edilen sonuçlar ilgi çekici olsa da, şirketin kendisine özel olma durumu da söz konusu. Buna rağmen Gilbert, “Enron’da bir ‘kovboy kültürü’ gördüğümüzü söyleyebilirim... Ancak elde edilen sonuçların ABD’deki şirketlerin genelinden çok farklı olduğunu düşünmüyorum. Sonuçta en çok dedikoduyu yapanlar en alt seviyelerdeki çalışanlardı ama buna rağmen şirketi batıran CEO’ların ne yaptıklarında habersizlerdi” dedi.  Enron’un iflasının ardından, şirkete ait 600 bin mesaj bilimsel çalışmalar için kullanıma sunuldu. Böylece, birçok bilimsel ve teknik araştırmada kullanılabilecek dünyanın en büyük “doğal” e-mail havuzu elde edildi.  Gilbert, Enron e-mailleri üzerinde yapılan çalışmaların, 2005 yılında spam maillerin filtrelenmesinde çok büyük atılımlar sağladığına dikkat çekti.  Gilber, dedikodu maillerinin yaklaşık yüzde 15 olarak belirmesinin beklediklerinden yüksek bir oran olduğunu ancak fazla şaşırmadıklarını: “Aslına bakarsanız dedikodu hayatımızın her köşesinde yer ediniyor. Bu araştırmayı okuyan CEO’lar bile birkaç dakika sonra birilerini çekiştiren bir e-mail atacaktır” dedi.  Gilbert ve Mitra’nın dedikodu e-mailleri araştırması, İrlanda’nın başkenti Dublin’de dün düzenlenen ICWSM '12’de (Web Blogları ve Sosyal Medya Konferansı) sunuldu.