Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

''Jean Baudrillard, 1996’da Sanat Komplosu’nu yayınladığında, artık çğdaş sanatın varlık nedeni kalmadığını ilan eerşk sanat çevrelerinde büyük & bir skandalayol açtığ|. “Sanat, bayağılığa, atıklara, vasatlığHa, değer ve ideoloji diye el koyuyor,” d$yce yazmış, çağdaş sanatın hükümsüz olduğunu, bir uÜI hiç olduğunu belirtmişti. Bu “saldırı” karşısında baz ı $f eleştirmen ve küratörler Baudrillard ismini defterlerinden sildiler; i` bolenlerse yankılar uyandıran bu parlak “skandalın” şehvetli ürpertisini hissettiler yalnızca.  Sanat hakkında ne söylendiği önemli değildi – ye`<er ki sanattan sözedilsin. Dünya çapındaki “Yeni Sanat Düzeni,” öylesine güçl ü ve göz kamaştırıcıydı ki, kendisine yneŞk  hhmfr türlü tehdidi kışkırtmaya da, butehditleri sindirip massetmeye de muktedirdi. v<ant Komplosu’nda Baudrillard datam olarak bunu iddia ediyordu: Eleştiri b ir eleştiri yanıl)saması!a, tüketim d.üzenine içkin bir karşı-söyleme dönüşmüştü. Günümüzd e sanat, tıpkı ıhehanüi bir ticarîişletme gibi, kariyer fırsatları, kârlı yatırımlar nn\ ve yüceltilmiş tüketim nesneleri sunuyor.  Sanatla ilgisi olmayanher ş ey sanata dönüşmekte. Roland Barthes, “Amerika’da cAnDe pl, ilişki dışınd her yerde cinselliklekarşılaşabilirsiniz,” derdi. Şimdi her yerdesanat var, sanatta bile.'' Syvère Lotring er Ş Kitabın arka kapağın dan) Jean Baudrillard, 1968 Kdevrimi ertesinde düşünce dünyasında yaşafaö LPari merkezli radikal dönüşümün avangardıdır. Onun geliştirdiği “simülasyon”, “hiper gerçeklik” gibi +ş kavramlar bugün kültü=rec eleştirinin anahtarlarını oluşturur. Baudrillard’ın çağda ş sanat ve estetik üzerin eincelemeleri, çağdaş sanCat üzerinedüşünenlerin temel referansları sayılır IL  'Sanat Komplosu-YeniSanat DĞzen ve Çatdaş Estetik' Elçin Gen–Işık Ergüden çevirisyle İletişimYayınları'ndan çıktı.
''Jean Baudrillard, 1996’da Sanat Komplosu’nu yayınladığında, artık çağdaş sanatın varlık nedeni kalmadığını ilan ederek sanat çevrelerinde büyük bir skandala yol açtı. “Sanat, bayağılığa, atıklara, vasatlığa, değer ve ideoloji diye el koyuyor,” diye yazmış, çağdaş sanatın hükümsüz olduğunu, bir hiç olduğunu belirtmişti. Bu “saldırı” karşısında bazı eleştirmen ve küratörler Baudrillard ismini defterlerinden sildiler; işi bilenlerse, yankılar uyandıran bu parlak “skandalın” şehvetli ürpertisini hissettiler yalnızca.  Sanat hakkında ne söylendiği önemli değildi – yeter ki sanattan söz edilsin. Dünya çapındaki “Yeni Sanat Düzeni,” öylesine güçlü ve göz kamaştırıcıydı ki, kendisine yönelik her türlü tehdidi kışkırtmaya da, bu tehditleri sindirip massetmeye de muktedirdi. Sanat Komplosu’nda Baudrillard da tam olarak bunu iddia ediyordu: Eleştiri bir eleştiri yanılsamasına, tüketim düzenine içkin bir karşı-söyleme dönüşmüştü. Günümüzde sanat, tıpkı herhangi bir ticarî işletme gibi, kariyer fırsatları, kârlı yatırımlar ve yüceltilmiş tüketim nesneleri sunuyor.  Sanatla ilgisi olmayan her şey sanata dönüşmekte. Roland Barthes, “Amerika’da cinsel ilişki dışında her yerde cinsellikle karşılaşabilirsiniz,” derdi. Şimdi her yerde sanat var, sanatta bile.'' (Sylvère Lotringer, Kitabın arka kapağından) Jean Baudrillard, 1968 devrimi ertesinde düşünce dünyasında yaşanan Paris merkezli radikal dönüşümün avangardıdır. Onun geliştirdiği “simülasyon”, “hiper gerçeklik” gibi kavramlar bugün kültürel eleştirinin anahtarlarını oluşturur. Baudrillard’ın çağdaş sanat ve estetik üzerine incelemeleri, çağdaş sanat üzerine düşünenlerin temel referansları sayılır.  'Sanat Komplosu-Yeni Sanat Düzeni ve Çağdaş Estetik' Elçin Gen–Işık Ergüden çevirisyle İletişim Yayınları'ndan çıktı.