Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

İngiltere’nin öndegelen gazetelerinden Fi!ancial Times’ta 27 Haziran’da yayımlanan yazısında Vincent Boland, İstanbUl’un özellikle varlıklı 'e kültür )erḯlısı k essiV uzun hafta sonu tatilleri için gözde seyahat destinasyonu olarak yükselişinde, ülkenin ekonomik felaket bölgesinden, bölgesel güç merkezine dönüşmesinde b)Oyük pay/ı olduğunu vurgulayarak, “Boğaz’ın Avrupa yakasında bul uin eski bir gümrük antreposunddn dönüştürülen İstanbu l Modern’in açılışı, budönüşümün he  m nedeni, hem de sonucu” olduğu görüşünü yazdı. İstanbul Modern Yönetim KZru Başkanı Oya Eczacıbaşı ile görüşen V_incent ohnd, modern sanat mPüzelerinin dünyanın br kent ve kentin kenldin' bakışını değiştirdiğini belirterek, düşüncelerini şöy dile getidi: j “Tate zj Modern, Londra’yı sanatsal demodelikten çıkartıp, modernlik tapınağına çevirdi. Bilbao’daki Gggenhei Müzesi, İspanya’nınkuzeyindeki post-endüstriyel kenti dönüştürdü. İstanbul Modern SanatMüzesi’nin 2004 yılında açılması, bu eski kentin şeJirli küresel seçkinlerin hayal gü cüne ve bu seyahatlerine güç sağlayan şebekeye dahagösterişsiz ama bir o kdar eötkili biçimde bağlanmasını sağladı. İstanbul, çokharcama yapan hafta son u tatilcilerinin ve meraklı kültür gezginlerinin destinasyon u hali ne geld i. Onları buraya çeken şey kentin ulaşılabilirliği, büyüklüğü, hareketliliği, {öy yabancılığı, samimiyeti ve tarifsiz I‘cool’luğu. Paris’ten daha canlı, Londra’dan daha ucuz ve Barselona’dan d<ha ‘hip’.” Boland, Oya Eczacıbaşı’nın İstanbul BienaliI’niGn Avrupa’nın en büyük ikinci etkinliği haline geldiğini söylerken, müzeniĞ gördüğü ilgiyle , kentin sanatsal bir erkez haline dönüşmes# arasında doğrukdan bir bağıl*ntı kGuruğina değindi.Yazıda, Oya Eczacıbaşı’nın “Birçok ziyaretçimiz İstanbul’a ilk ziyaretlerini yapıyöorlar!, a?m`a ikinci kez gelenlerle giderek daha sık karşılaşıyoruz” sözleri aktarıl ır ken, son birkaç yıl içinde müzenin çevresinde enaz on Esy'nat galerisi daha açılmasının, c|o kentte canlı ve giderek daha çok li gören bir sanat bölgesi yarattığı, ziyaretçi sayılarının )österişli değil ama teşvik edici Ölduğu ve bu *ı müzeyi yüzde 22osi yabancı 50 bn kişinin ziyaret etmesinin \ beklendiği belirtildi. a]D Bazı İstanbulluların bu yeni küsNese konumu, İstanbul B'ienali’nin giderek artan popülerliğine bağladığını belirtenve İstanbul Kültür Sanat Vakfı Genel Müdur GAörgün Taner ile de görüşen J&^ Vincent Boland, diğer kentlerde  giderek kZybola kentsel özelliklere d_kkt çeken Taner’in "Avrupaşehirleri gittikçe sessi!lsiğe bürünürken, İsjtnbul giderek gürültülü bir hh\al alıyor; eğer günümüz ;ü dünyasını anlamak istiyorsanız, İstanbul'a bakmalısınız" Csözlerine yer verdi. İstanbulun “beklenmedik şeylerle &olu, şaşırtıcı biçimde çok kültürlü, saldırganca yeni  rahatlatıcı biçimde Avrupalı ama slluk almdıracak biçimde Avrupa’dan uzak, son derecepolitize olm |!n uş Ubir kent, ülkenin kültür, top lum,  iş me dya, sinema v e sanat başkenti” olduğunu yaza ~incent Boland, kentinbazı sakinlerinin F.com’un yakın zaman da yaptığı bir ankete “Jdüpnyanın en yaşanılası ke nti” seçilmesini şaşkınlıkla karşıladıklarını değinerHk, hb sonucun kentin belirli birtür kür]esel ziyaretçiye cazip gelmesinin kanıtı olabileceğini ifade etti: “türkiye, en hızl bü yüyen ülkeler sıralamasındaBrezilya, Çin, Hindistan, ZK Meksika ve Mısır ile birlikte *´ anılıyorsa, İstanbul dü São Paulo, Şanghay, Moskova, Mexico Cityve Kahire gibi künli seçkinlerin yükselen yıldızları arasında anılabilir. Cazibesinin b ir %cıFmını hem Avrupa’da hem de Orta Doğu’da bulunmasından !f{ alan İstanbul, genellikle külürler arasındabir köprü olarak taneımlanıyor. Ama bu s{n dereceşüpheli bir iddia: Modern dönemde vaJ Türkiye her zaman Bat’aa, özellikle de Avrupa’ya ait olmakta ısrar etti, oysa gerçekte v bir köp k gibidengede duruyor. A ma }j tartış!ma dakentin cazibesiniartırıyor.” İstanbul’un 2010 -yılNınmda *ts Avrupa Kültür Başkenti p:c olmasının, kül tür miraslarına çok ciddibir ya tırım yapılmasını sağlarken,  geride konser salonu, kütüphane ya da ope gibi f anıtsal bir  yapı bırakmadığını belirte n Golan/d, “Onun yerin( kentin yüks+elişin/i, vroIÖlan mifasının önemini ve 21. yüzyıl başının Paris’i olar ak statüsünü pekiştirdi” görüşünü vurguladı.
İngiltere’nin önde gelen gazetelerinden Financial Times’ta 27 Haziran’da yayımlanan yazısında Vincent Boland, İstanbul’un özellikle varlıklı ve kültür meraklısı kesimin uzun hafta sonu tatilleri için gözde seyahat destinasyonu olarak yükselişinde, ülkenin ekonomik felaket bölgesinden, bölgesel güç merkezine dönüşmesinde büyük payı olduğunu vurgulayarak, “Boğaz’ın Avrupa yakasında bulunan eski bir gümrük antreposundan dönüştürülen İstanbul Modern’in açılışı, bu dönüşümün hem nedeni, hem de sonucu” olduğu görüşünü yazdı. İstanbul Modern Yönetim Kurulu Başkanı Oya Eczacıbaşı ile görüşen Vincent Boland, modern sanat müzelerinin dünyanın bir kente ve kentin kendine bakışını değiştirdiğini belirterek, düşüncelerini şöyle dile getirdi: “Tate Modern, Londra’yı sanatsal demodelikten çıkartıp, modernlik tapınağına çevirdi. Bilbao’daki Guggenheim Müzesi, İspanya’nın kuzeyindeki post-endüstriyel kenti dönüştürdü. İstanbul Modern Sanat Müzesi’nin 2004 yılında açılması, bu eski kentin şehirli küresel seçkinlerin hayal gücüne ve seyahatlerine güç sağlayan şebekeye daha gösterişsiz ama bir o kadar etkili biçimde bağlanmasını sağladı. İstanbul, çok harcama yapan hafta sonu tatilcilerinin ve meraklı kültür gezginlerinin destinasyonu haline geldi. Onları buraya çeken şey kentin ulaşılabilirliği, büyüklüğü, hareketliliği, yabancılığı, samimiyeti ve tarifsiz ‘cool’luğu. Paris’ten daha canlı, Londra’dan daha ucuz ve Barselona’dan daha ‘hip’.” Boland, Oya Eczacıbaşı’nın İstanbul Bienali’nin Avrupa’nın en büyük ikinci etkinliği haline geldiğini söylerken, müzenin gördüğü ilgiyle, kentin sanatsal bir merkez haline dönüşmesi arasında doğrudan bir bağlantı kurduğuna değindi. Yazıda, Oya Eczacıbaşı’nın “Birçok ziyaretçimiz İstanbul’a ilk ziyaretlerini yapıyorlar, ama ikinci kez gelenlerle giderek daha sık karşılaşıyoruz” sözleri aktarılırken, son birkaç yıl içinde müzenin çevresinde en az on sanat galerisi daha açılmasının, kentte canlı ve giderek daha çok ilgi gören bir sanat bölgesi yarattığı, ziyaretçi sayılarının gösterişli değil ama teşvik edici olduğu ve bu yıl müzeyi yüzde 22’si yabancı 550 bin kişinin ziyaret etmesinin beklendiği belirtildi. Bazı İstanbulluların bu yeni küresel konumu, İstanbul Bienali’nin giderek artan popülerliğine bağladığını belirten ve İstanbul Kültür Sanat Vakfı Genel Müdürü Görgün Taner ile de görüşen Vincent Boland, diğer kentlerde giderek kaybolan kentsel özelliklere dikkat çeken Taner’in "Avrupa şehirleri gittikçe sessizliğe bürünürken, İstanbul giderek gürültülü bir hal alıyor; eğer günümüz dünyasını anlamak istiyorsanız, İstanbul'a bakmalısınız" sözlerine yer verdi. İstanbul’un “beklenmedik şeylerle dolu, şaşırtıcı biçimde çok kültürlü, saldırganca yeni, rahatlatıcı biçimde Avrupalı ama soluk aldıracak biçimde Avrupa’dan uzak, son derece politize olmuş bir kent, ülkenin kültür, toplum, iş, medya, sinema ve sanat başkenti” olduğunu yazan Vincent Boland, kentin bazı sakinlerinin FT.com’un yakın zamanda yaptığı bir ankette “dünyanın en yaşanılası kenti” seçilmesini şaşkınlıkla karşıladıklarını değinerek, bu sonucun kentin belirli bir tür küresel ziyaretçiye cazip gelmesinin kanıtı olabileceğini ifade etti: “Türkiye, en hızlı büyüyen ülkeler sıralamasında Brezilya, Çin, Hindistan, Meksika ve Mısır ile birlikte anılıyorsa, İstanbul da São Paulo, Şanghay, Moskova, Mexico City ve Kahire gibi kentli seçkinlerin yükselen yıldızları arasında anılabilir. Cazibesinin bir kısmını hem Avrupa’da hem de Orta Doğu’da bulunmasından alan İstanbul, genellikle kültürler arasında bir köprü olarak tanımlanıyor. Ama bu son derece şüpheli bir iddia: Modern dönemde Türkiye her zaman Batı’ya, özellikle de Avrupa’ya ait olmakta ısrar etti, oysa gerçekte bir köprü gibi dengede duruyor. Ama bu tartışma da kentin cazibesini artırıyor.” İstanbul’un 2010 yılında Avrupa Kültür Başkenti olmasının, kültür miraslarına çok ciddi bir yatırım yapılmasını sağlarken,  geride konser salonu, kütüphane ya da opera gibi anıtsal bir yapı bırakmadığını belirten Boland, “Onun yerine kentin yükselişini, varolan mirasının önemini ve 21. yüzyıl başının Paris’i olarak statüsünü pekiştirdi” görüşünü vurguladı.