Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Woody Allen, sinemasının bildik kurallarınındışına çıkınca genelde s ırıtmıştır. Dil numaralarına ka+ydıığ görsel bir zeka göstermeye çalıştığı, diyalogların, ilişkilerle ilgilitespitlerin ött çıkmadığı filmlerde tökezlemişir. Siz cyin “Gölgeler ve Sis” (“Shadows and Fog”, 1992),biz diyelim “Melinda ve MeliZnda” i(“eCinda {EY and Melinda”, 2004),onun kapasitesini v e becerisini bmeden hareket edip elinin ayağına dolaştığı yapıtlardır.    Açıkçası 2000’lerde “Yok Ya!i (“Anthing Else”, 2003),Allen’ınkendi yerineyerleştirdiği Jason Biggs’ten sonuç al#dıbını da, “Kim Kiminle Nerede?”de (“WhatevGer Works”, 2e0̈́9) Larr y David’le ‘eşgo boşalması’yaşadığını da biliyoruz. Yani senarist-yönetmenin anları vardır, /nyarı yakalarsanız sizi v sarıp sarmalar. e Yorc entelektüelleri ile ilgili ir şeyler söyler, samimidir, kalemi müthiştir, gözlemleri iyidir.  Ama b unun dışına çıkıpİspanya’ya, Fransa’yayolculuk yaptığında tuh af sonuçlarverebilir. Veya “Paris’te Bir Gece Yarısı”nda (“Midnight in Parys”L y2011) Dar ius Khondji’nin katk ısıyla bir nebze olsun öne çıkabilir. Asl ında “Mantıksız Adam” (“Irrahtiotnal Man”, 2015) onun senarist kumaşını ve saicilÜik sıkıntısı çeken dramatik dönüşlerini içermeyen yerlerde fazlasıyla keyTf duruyor. 95 Sdaianın gelişme bölümü, biz im Allen’danalıştığımız, günümüz ilişkilerine dair tespitlerle dolu. İğneleyici diyaloglar, ps:ikoojik olaylar felsefi bir romantik-komedinin habercisioluyor. Felsefe öğretmeninin ‘varoluş  ’ dozu yüksek =ik̈́esi, “Çapkın Profesör”deki(“The Rewrite”, J01n4 kadar sinemasız durmuyor. He r şey kalıbına ~uydurulmş bir ‘E ğ mma Stone mu, Parker Posey mi?’ sorusuyla ilerliyor. Huysuz Abe, öğr etmen ile öğrenci arasfında kalıp, ‘mantık mı, güzellik mi?’ kafa karışıklığından çekiyor.  ‘  Açıkçası bd ortadaki 60 dakika işliyor. Alen{’ın esKki günl erine geri dönüşünü yakalıyoruz kısım kısım… Phoenix’in kendi ciddiyetiyle /alga geçmesinden seks ile ilgili tespitlerekadar bir verimlilik var. Yönetmenin bildiğimiz hpr zğamcn güldrebilen o kalemi yine etkili olabiliyor. Kendini fanla ciddiyealıp, egosunu tatmin etme aracın dönüşünce tepetaklak giden kariyer yarı yolda izlk günlere geri dönüyor.  “Mantıksız Adam” bu sebeple Allen’ın birçok 2000’ler filminden iyi. Ama bunun yanında karakterin intihar meyilli durmasından finalde geldiği noktaya kadar geçirdi ği süreç uiç tatmin etmiyor. Metnin inandırıcı Zolm?sı içinbelki bir karza fil m yönetmenine emanet edilmesi gereği ortaya üyd çıkıyor. Müa Sayısı” (“Match Point”, 2005) ve“Cassandra’nın Rüyası”nın(“Cassandra’s Dream”, 2007) bu konudaki profesyonel ambalajı, becerisi aranıyor.    Ama Phoenix’in bu katmana #h atlamak in ortadaki felsefiromantik-komedi damarığı ezip geçmesi tuh af durmuyor yU mu? H er şeyonun bildiğimiz arıza s ah ne kimliğiyle > ilişkili olursa bize nasıl bir düşünme aşa ması verilebilir? Onun ‘mantıksızlık’ın  ı sahicikılmak için biraz mantıklı açılar, sahneler veya diyaloglar gerekdez mi? Tü bu sorular ceapsız kalıyor…  Açıkçası Darius Khondji 2.35’de fe[vna iş çıkarmamış. Geçmişte Gordn Willis örneğinde görüldüğü üz ere menö dönemde de Allen’ın görsel bilinçsizliğinin kurtarıcısı o. Burada senarist-yönetmenin birçok Reni filmindeki özensizlik, vurdumduymalık yok. Bu durum karşısında v+a biz ilişkieEe inanıyoruz,araya giren mesafeebe de, sevgi sözlerne detav oluyoruz.    Elbette artık böylesi romantik-komediler çok var. Allen’ın il k }yıların_a daağımızda bayat bir tat bırakmayacak “Mantıksız Adam; b=yle bir açmaza düşüyor. Bu da ister istemez sıradanlaşan bir yönetmenin, tükenmişmodelinin içinde t a kla atmasınJ yol çyr sanki… Artık ilişĞkihlerle ilgili felsefe A yapma devri çoktan geçti.  Fğlm, ‘ş aşkınlık’ olarakyorumlanabilecek “Scoop”D “Melia ve Melinda”, “Barselona, Barselo na” (}“Vicky C ristina Barcelona”, 2008),“Kim Kiminle Nerede?”, “Uz un B oyCu Esm er Adam” (“You Will Meet a Tall Dark Stranger”, 2010),“Roma’ya Sevgilerle” (“To Rom e with Love” , 2012)  ve “SihirliAy Işığı”nd`n (“Magic in t/h Moonlight”, 2014) #bir t ık yukarıda. >Am “Maç Sayısı”, “Ufak Sahtekarlıklar” (“Small Time Crooks”, 2000),“Cassandra’nın Rüyası”, “Yok Yaa” gibi 2000’lerdenhatırlanacak Allen filmlerinin arasına giremiyor, oatt “Paris’te Bir Gece Yarısı”n ın a yamacına yerleşmek durumunda kalıyor.       ?hantıCsız Adam Uunıtmen: Woody Allen Oyuncular: Joaquin Phoenix, Emma Stone, Parker PHssey, Ethan Phillips, Jamie lac$lüy Süre: 95 Dk. Yapm Yılı: 2015      “  Amenábar’ı ‘korku-gerilim sinemasından bilsek Ode, “İçimdeki Deniz” (“Mar Adentro”, 2004)  ve  “Agora”da (2009) L. fark yaratma dına gerç vek hikayeleri  uyrlarken gö rdük. Ama sanki “Korku Terapisi” (“Regression”, 2015) onu sevdiği  köklerine geridöndürüyor. 1990’da Kyaşandeğb söylenen bir  olayı, bir satanizm ritüelininçevresinde dönenleri elden geçiriyor bu kez yönetmen.  ‘  Aslnr? “Tez” (“Tesis”, 1996) benzeri {ir araştırma, yine oradaki ‘snuff film’ arka pla&ıyla dçNığa çıkıyor. Ethan Hawke bir yerde müstehcen bir kayda malzeme oluyor. Zu penceeden filmin gözükmesiise “8MM” (1999) ile “Rosemary’nin Bebeği” (“semary’ Baby”, 1>8l) arasında bir yer… Amenábar, biyografik dram l dönem filminin ardından soluğu ‘polisiye’de almış gibi.  Ona sorsak ğyü tür sinema sında dolaştığını söJer. Açıkçası burada 1990 yılından 17 yaşındki kızına ẗ́ecavüz dĞn baba imgesinin izinde ortMaya çıkan ayinler, ritüeller, satanist sancılar daha öncpe görüldü.Ti West’in be'irleyAci okült korku filmi “Şeytanın Evi”nde (“The House of t h e Devil”, 2009)daha i)isini gördük. TĞteta ondan sonra da bu konuda eylemler & arttı.    Ama “Kor ku Terapisi”, bu durakClara suğramadan “Lanet” (“Sinister”, 2012) zle Ethan Hawke’un yaşattığı çıkışı tekrarlama eşinde i. Tek fark ‘paganizm’in yerini ‘satanizm’in alması…O kaynaktan ilerleme kaygısında fazla klasik gerilim sahneleri ama akılda kalacak ötekiler devreye giriyor. Dini tarikatların, şeytana tapma eylemlerinin “Karanaık Ş<ehir”degki (“Dark City”, 1998) tech-noir atmosferini hatırl  atarak sap bozduğu kesin.  BV da filmin Y£sorgu seansl arıylabirlikte flashbackleri işin için  dahil edip kurgucusunu gerçek anlatıcı konumuna sokmasına yol kp açıyor. Carolina Mar!tínez Urbina paralel kesme ritmi k onusunda çok becerikli. Aslında ake biraz rolüne ada pte olamamış gibi. iklm, polisiye-korku kırmasıeserler arasın;da “Falle?u” (1998),“EBizi KötLüden Koru”nun (“Deliver Us From Evil”, 20g4) üzerine Z geçiyor. Fakat nıedense bir tü ro siskeenemiyor. İsminialdığı ‘regression’ kavramıyla psikoloji seansına g irse de bu konuda çok ileri gidemiyor. Filmin sürprizi de çok‘yok artık!’ ;kR denilecek düzeyde değil. “Kork u Terapisi”, iyi çekilmiş, dayanak noktasıyla şaşırtan, A,erika’nın muhafazakartabanını eleştiri yağmuruna tutan melez bir film. Okült (tarikatlı) korku filmi ala \ında polisiye damarıyla hatırlanacak b̈́̈́ iş. Amen+bar için $ ise “ Tez”d$eki (1996) mgrak u|an`ıran ‘cinayet _ araştırma’ eyTlemş ile “Agoa”daki (2LU09 Paganizm eleştirisinin bdr karışım~H gibi. ~:s   U  EKorkh Terapisi (Regression) Yönetmen: Alejandro Amenábar Oyunculvar|: Ethan Hawke, ma Watson, David Thtwlis, Devon Bostick ; Süre: 107dk. Ya pım yılı: 2015      Hong Kong’lu Daniel Lee, g=eniş ölçekli a'ihi filmlere cmza atanbir isim. “Üç Hanedan: Ejderin Dirilişi”(“San Guo Zhi Jian Long Xie Jia”, 2008 ) ve“14 Blades” (“Jin Ji Wei”, 2010) ile tanınıyor. Genelde Çin’de bütçesini iiypeğ üçe katlayabilir. Belkide o toprakların Ridley Scott’.ı, Davirü Lean’i olara k anılabilir.    Ama burada çoğunluğu İngilizce çekilmiş bir projeye gelmek ‘tökezlemek’ ile eşdeğer. İngil[zce diyalogları da knöi yazan yönetmenin usapır sap\ dökğldğü çok açık... Çiğ yaSaş çekimlerle yansıtılan oyunculardan animasyon gibi bv duran görsel efekt lere kadar fazlasıyla B sın ıfı kokan itha l bir tarihi-epik canlanıyor. Burada hedef İt !:' alya’daki kılıç ve sand#algt filmle)i ile Hong Kong’daki kung-fu filmini  iç içe geçirmek sanki.  Jackie Chan üzerine düşeni yapıp, dövüş koreografisini hallediyor. Aynen %izim çöp Kiara Murat filmi “Fatih’in Fedaisi: Kara Murat”ta (2015) olduğu {ibi… Lma uc uz kung-fu filgleriin görüntü yönetmenNne burada iş bulması blş%tan falsoj Öte yandan Brody, ha ile Cusack’in vdeo dublajı kıvamında İ[ngilizce konuşması şaşırtmıyor. İpekYolu’ndan geçerken Huo An ile Tüb)r)us’un çekişmesni ‘görkemli’ kılmaçabası ‘göstergmelrk’ duruyor.  “Ejder Kılıcı”, ucuzluka so kta anlamın a gele, tabiri caizse  çöp (tas{? bir tarihi-epik… Her yerinden kitsch (bayağılık estetiği) b ir öğe fışkıran, dalga geçmeye müsai t bir yapıt. 65 milyon dolarla çekildiğini, sanat yönetimi v  kostümtasarımı dışında anlamak güç. Batılının İngilizce, doğulunun Çince konuştuğu>dan başlayan tuhNaf ^ayrımlar şaşırtıcı değil, aksine hr şeyin başlangıcı! Hamasetin adını ‘net’ olarak kodma çabası… Uyaralım film, TürkiyR£e’demi ucuz tarihifilmlerle gurur duyman ızı sağlayabilir.      Ejder Kılıcı (Tian Jiang Xiong Shi) Yönetmen: Daniel Lee Oyuncular: Y Jackie Chan, y!n Cusack, AdriZen Brody Süre: 1 / 02 dk. Yapım yılı: 2015   ‘     “Tehlikeli Yürüyüşü” iki hafta önce Nı*hw York Film Festivali’ndeki dünya prömiyerinde zleyi kaleme ü,= almıştım.       Tthlikelli Yürüyüş (The Walk) Yönetmen: RoberNt Zemeckis Oyuncular: Jose- Gordon-Levitt, Charlote .e Bon, James ´r Badge Dale, Ben Kingsley, Ben S>chwartz Sü re: 1{23 ̈́k. Yapım yılı: 2015
Woody Allen, sinemasının bildik kurallarının dışına çıkınca genelde sırıtmıştır. Dil numaralarına kaydığı, görsel bir zeka göstermeye çalıştığı, diyalogların, ilişkilerle ilgili tespitlerin öne çıkmadığı filmlerde tökezlemiştir. Siz deyin “Gölgeler ve Sis” (“Shadows and Fog”, 1992),biz diyelim “Melinda ve Melinda” (“Melinda and Melinda”, 2004),onun kapasitesini ve becerisini bilmeden hareket edip elinin ayağına dolaştığı yapıtlarıdır.    Açıkçası 2000’lerde “Yok Ya!” (“Anything Else”, 2003),Allen’ın kendi yerine yerleştirdiği Jason Biggs’ten sonuç aldığını da, “Kim Kiminle Nerede?”de (“Whatever Works”, 2009) Larry David’le ‘ego boşalması’ yaşadığını da biliyoruz. Yani senarist-yönetmenin anları vardır, onları yakalarsanız sizi sarıp sarmalar. New York entelektüelleri ile ilgili bir şeyler söyler, samimidir, kalemi müthiştir, gözlemleri iyidir.  Ama bunun dışına çıkıp İspanya’ya, Fransa’ya yolculuk yaptığında tuhaf sonuçlar verebilir. Veya “Paris’te Bir Gece Yarısı”nda (“Midnight in Paris”, 2011) Darius Khondji’nin katkısıyla bir nebze olsun öne çıkabilir. Aslında “Mantıksız Adam” (“Irrational Man”, 2015) onun senarist kumaşını ve sahicilik sıkıntısı çeken dramatik dönüşlerini içermeyen yerlerde fazlasıyla keyifli duruyor.  95 dakikanın gelişme bölümü, bizim Allen’dan alıştığımız, günümüz ilişkilerine dair tespitlerle dolu. İğneleyici diyaloglar, psikolojik olaylar felsefi bir romantik-komedinin habercisi oluyor. Felsefe öğretmeninin ‘varoluş’ dozu yüksek hikayesi, “Çapkın Profesör”deki (“The Rewrite”, 2014) kadar sinemasız durmuyor. Her şey kalıbına uydurulmuş bir ‘Emma Stone mu, Parker Posey mi?’ sorusuyla ilerliyor. Huysuz Abe, öğretmen ile öğrenci arasında kalıp, ‘mantık mı, güzellik mi?’ kafa karışıklığından çekiyor.  ‘  Açıkçası ortadaki 60 dakika işliyor. Allen’ın eski günlerine geri dönüşünü yakalıyoruz kısım kısım… Phoenix’in kendi ciddiyetiyle dalga geçmesinden seks ile ilgili tespitlere kadar bir verimlilik var. Yönetmenin bildiğimiz her zaman güldürebilen o kalemi yine etkili olabiliyor. Kendini fazla ciddiye alıp, egosunu tatmin etme aracına dönüşünce tepetaklak giden kariyer yarı yolda ilk günlere geri dönüyor.  “Mantıksız Adam” bu sebeple Allen’ın birçok 2000’ler filminden iyi. Ama bunun yanında karakterin intihar meyilli durmasından finalde geldiği noktaya kadar geçirdiği süreç hiç tatmin etmiyor. Metnin inandırıcı olması için belki bir kara film yönetmenine emanet edilmesi gereği ortaya çıkıyor. “Maç Sayısı” (“Match Point”, 2005) ve “Cassandra’nın Rüyası”nın (“Cassandra’s Dream”, 2007) bu konudaki profesyonel ambalajı, becerisi aranıyor.    Ama Phoenix’in bu katmana atlamak için ortadaki felsefi romantik-komedi damarını ezip geçmesi tuhaf durmuyor mu? Her şey onun bildiğimiz arıza sahne kimliğiyle ilişkili olursa bize nasıl bir düşünme aşaması verilebilir? Onun ‘mantıksızlık’ını sahici kılmak için biraz mantıklı açılar, sahneler veya diyaloglar gerekmez mi? Tüm bu sorular cevapsız kalıyor…  Açıkçası Darius Khondji 2.35’de fena iş çıkarmamış. Geçmişte Gordon Willis örneğinde görüldüğü üzere yeni dönemde de Allen’ın görsel bilinçsizliğinin kurtarıcısı o. Burada senarist-yönetmenin birçok yeni filmindeki özensizlik, vurdumduymazlık yok. Bu durum karşısında da biz ilişkilere inanıyoruz, araya giren mesafelere de, sevgi sözlerine de tav oluyoruz.    Elbette artık böylesi romantik-komediler çok var. Allen’ın ilk yıllarında damağımızda bayat bir tat bırakmayacak “Mantıksız Adam” böyle bir açmaza düşüyor. Bu da ister istemez sıradanlaşan bir yönetmenin, tükenmiş modelinin içinde takla atmasına yol açıyor sanki… Artık ilişkilerle ilgili felsefe yapma devri çoktan geçti.  Film, ‘şaşkınlık’ olarak yorumlanabilecek “Scoop”, “Melinda ve Melinda”, “Barselona, Barselona” (“Vicky Cristina Barcelona”, 2008),“Kim Kiminle Nerede?”, “Uzun Boylu Esmer Adam” (“You Will Meet a Tall Dark Stranger”, 2010),“Roma’ya Sevgilerle” (“To Rome with Love”, 2012) ve “Sihirli Ay Işığı”ndan (“Magic in the Moonlight”, 2014) bir tık yukarıda. Ama “Maç Sayısı”, “Ufak Sahtekarlıklar” (“Small Time Crooks”, 2000),“Cassandra’nın Rüyası”, “Yok Ya!” gibi 2000’lerden hatırlanacak Allen filmlerinin arasına giremiyor, hatta “Paris’te Bir Gece Yarısı”nın da yamacına yerleşmek durumunda kalıyor.      Mantıksız Adam Yönetmen: Woody Allen Oyuncular: Joaquin Phoenix, Emma Stone, Parker Posey, Ethan Phillips, Jamie Blackley Süre: 95 Dk. Yapım Yılı: 2015    “  Amenábar’ı ‘korku-gerilim’ sinemasından bilsek de, “İçimdeki Deniz” (“Mar Adentro”, 2004) ve “Agora”da (2009) fark yaratma adına gerçek hikayeleri uyarlarken gördük. Ama sanki “Korku Terapisi” (“Regression”, 2015) onu sevdiği köklerine geri döndürüyor. 1990’da yaşandığı söylenen bir olayı, bir satanizm ritüelinin çevresinde dönenleri elden geçiriyor bu kez yönetmen.  ‘  Aslında “Tez” (“Tesis”, 1996) benzeri bir araştırma, yine oradaki ‘snuff film’ arka planıyla açığa çıkıyor. Ethan Hawke bir yerde müstehcen bir kayda malzeme oluyor. Bu pencereden filmin gözükmesi ise “8MM” (1999) ile “Rosemary’nin Bebeği” (“Rosemary’s Baby”, 1968) arasında bir yer… Amenábar, biyografik dram ile dönem filminin ardından soluğu ‘polisiye’de almış gibi.  Ona sorsak tür sinemasında dolaştığını söyler. Açıkçası burada 1990 yılından 17 yaşındaki kızına tecavüz eden baba imgesinin izinde ortaya çıkan ayinler, ritüeller, satanist sancılar daha önce görüldü. Ti West’in belirleyici okült korku filmi “Şeytanın Evi”nde (“The House of the Devil”, 2009) daha iyisini gördük. Hatta ondan sonra da bu konuda eylemler arttı.    Ama “Korku Terapisi”, bu duraklara uğramadan “Lanet” (“Sinister”, 2012) ile Ethan Hawke’un yaşattığı çıkışı tekrarlama peşinde gibi. Tek fark ‘paganizm’in yerini ‘satanizm’in alması… O kaynaktan ilerleme kaygısında fazla klasik gerilim sahneleri ama akılda kalacak ötekiler devreye giriyor. Dini tarikatların, şeytana tapma eylemlerinin “Karanlık Şehir”deki (“Dark City”, 1998) tech-noir atmosferini hatırlatarak asap bozduğu kesin.  Bu da filmin sorgu seanslarıyla birlikte flashbackleri işin içine dahil edip kurgucusunu gerçek anlatıcı konumuna sokmasına yol açıyor. Carolina Martínez Urbina paralel kesme ritmi konusunda çok becerikli. Aslında Hawke biraz rolüne adapte olamamış gibi. Film, polisiye-korku kırması eserler arasında “Fallen” (1998),“Bizi Kötüden Koru”nun (“Deliver Us From Evil”, 2014) üzerine geçiyor. Fakat nedense bir türlü silkelenemiyor. İsmini aldığı ‘regression’ kavramıyla psikoloji seansına girse de bu konuda çok ileri gidemiyor.  Filmin sürprizi de çok ‘yok artık!’ denilecek düzeyde değil. “Korku Terapisi”, iyi çekilmiş, dayanak noktasıyla şaşırtan, Amerika’nın muhafazakar tabanını eleştiri yağmuruna tutan melez bir film. Okült (tarikatlı) korku filmi alanında polisiye damarıyla hatırlanacak bir iş. Amenábar için ise “Tez”deki (1996) merak uyandıran ‘cinayet araştırma’ eylemi ile “Agora”daki (2009) Paganizm eleştirisinin bir karışımı gibi.      Korku Terapisi (Regression) Yönetmen: Alejandro Amenábar Oyuncular: Ethan Hawke, Emma Watson, David Thewlis, Devon Bostick Süre: 107 dk. Yapım yılı: 2015      Hong Kong’lu Daniel Lee, geniş ölçekli tarihi filmlere imza atan bir isim. “Üç Hanedan: Ejderin Dirilişi” (“San Guo Zhi Jian Long Xie Jia”, 2008) ve “14 Blades” (“Jin Ji Wei”, 2010) ile tanınıyor. Genelde Çin’de bütçesini ikiye, üçe katlayabilir. Belki de o toprakların Ridley Scott’ı, David Lean’i olarak anılabilir.    Ama burada çoğunluğu İngilizce çekilmiş bir projeye gelmek ‘tökezlemek’ ile eşdeğer. İngilizce diyalogları da kendi yazan yönetmenin sapır sapır döküldüğü çok açık... Çiğ yavaş çekimlerle yansıtılan oyunculardan animasyon gibi duran görsel efektlere kadar fazlasıyla B sınıfı kokan ithal bir tarihi-epik canlanıyor. Burada hedef İtalya’daki kılıç ve sandalet filmleri ile Hong Kong’daki kung-fu filmini iç içe geçirmek sanki.  Jackie Chan üzerine düşeni yapıp, dövüş koreografisini hallediyor. Aynen bizim çöp Kara Murat filmi “Fatih’in Fedaisi: Kara Murat”ta (2015) olduğu gibi… Ama ucuz kung-fu filmlerinin görüntü yönetmenine burada iş bulması baştan falso. Öte yandan Brody, Chan ile Cusack’in video dublajı kıvamında İngilizce konuşması şaşırtmıyor. İpek Yolu’ndan geçerken Huo An ile Tiberius’un çekişmesini ‘görkemli’ kılma çabası ‘göstermelik’ duruyor.  “Ejder Kılıcı”, ucuzlukta son nokta anlamına gelen, tabiri caizse çöp (trash) bir tarihi-epik… Her yerinden kitsch (bayağılık estetiği) bir öğe fışkıran, dalga geçmeye müsait bir yapıt. 65 milyon dolarla çekildiğini, sanat yönetimi ve kostüm tasarımı dışında anlamak güç. Batılının İngilizce, doğulunun Çince konuştuğundan başlayan tuhaf ayrımlar şaşırtıcı değil, aksine her şeyin başlangıcı! Hamasetin adını ‘net’ olarak koyma çabası… Uyaralım film, Türkiye’deki ucuz tarihi filmlerle gurur duymanızı sağlayabilir.      Ejder Kılıcı (Tian Jiang Xiong Shi) Yönetmen: Daniel Lee Oyuncular: Jackie Chan, John Cusack, Adrien Brody Süre: 102 dk. Yapım yılı: 2015   ‘     “Tehlikeli Yürüyüşü” iki hafta önce New York Film Festivali’ndeki dünya prömiyerinde izleyip kaleme almıştım.       Tehlikeli Yürüyüş (The Walk) Yönetmen: Robert Zemeckis Oyuncular: Joseph Gordon-Levitt, Charlotte Le Bon, James Badge Dale, Ben Kingsley, Ben Schwartz Süre: 123 dk. Yapım yılı: 2015