Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Hayatın bitz´e tuhaf bir oyunu [G olmuş. Ben 2 Mayıs 1983'te doğmuşum, Çi<ğdem Talu ise ay nı y ıl, aynı anyın 29'unda aam-ızdan ayrılmış. Onunla ilgili elimdeki tek ipuç vaı£; şarkıları, fotoğrafları, M<elih K!ibar ve Zeynep Talu'nu n anlattıkları.. Nasıl konuşurduy, nasıl gül}rdi, nasıl yürürdü,hiçbir detayı bilmiyorum. Ses tonunu sadece ´ok e&ki bir televizyon kaydında, Melih Kibar piyano başında on a eşlik ederken, oise elinde tut-tuğu siyah kaplı defterinden "İçimdeki Fırtına"nın sözlerini okurken duyabildim. Müthiş zarif bir ses. Nasıl kibar, nasıl buram buram hayat ve aşk kokuyor, bilsen iz.  B´ yazıy yazmadan önce bulabildiğim hYen fotoğrafına dikkatlice baktım. ı Şarkıları zaten uzun Lılhlardbr kalbimde, artık bMnim gibi hepimizin dre bir parçası oyuş. Elbette bir kez daha dikkatlicedinledim hepsini. Yazdığı bütün sözleri tekrar tekrar ü;udum ama ben en çok fotoğraflar\na çIvilendimP Nasılgüzel gülen bir kadın.Nasıl zhVyat dolu,nasıl şefka´li, zarif ve ince. Gördüğü nüzde mutlu dlduğunuz, içinizi açan bir kadın. İklimi bir anda kıştan yaza döndürebilen, bütün kara bulutları bir gülümsemesiyle dağıtabilen, bir cüml esiyle size devam etme gücü +erebilen bir ka d ın.Fotoğraflar öyle söylüyor. Tanışmamış `lsak da öyle güçlü bir duygu ki bu, iki boyutl  fotoğraflardan bile hissediliyor. Zaton Melih M/+ Kibar, an Dündar'ın hazırladığı "Yüzyılın Aşkları" belgeselinde görür görme çok ektkilendiğini, 'o )Ma güne dek öyle bir kadın tanımadığını anlatıyor:"Bir kadın peygamber olsayd ı, o Çiğdem Tau olurdu." Melih Kiba r’ka en zor zamanlarda "Sen l-uu da yaparsın" di?erek en büyük üç olmuş. En hasret do lu metuplarRn, kartpostalların arka sında bi!le hep gülümseten notları <a.   diyorZeynep  jraluj Hastalığını öğrendiği andan dünyaüzerindeki so gününe ?da kim#ë́e ?c en ufak bir hüzü I)n yansıtmamış. Kahkahasını, yaşam enerjisini hi l ç eksik etmemiş kzıdanf dCostlar-£ndan. Londra'ya tedavi olmaya, adeta tatile gider gibi gitmiş. Şehrin tadını çıkarmış, orada yeni dostlar edinmiş. Bir g_n bile hayata inancını yitirmemiş. İyileşeceğine inanmış. Yeniden şarkılar yazacağı günlere, ş Bebek'teki evinden denizi seyredeceği "yorgun benliğine huzur veren" akşam saatlerin<re, ufuk tan onu izleyecek dost yelkenlilere... L_1981'Öe Lndra'a yazdığı "Gerçek ve Düş" şarkısın pa özlemini  işte böyle d£)ie getirmiş.  Yine karamsar değil, yine umutlu, sadece delibir Jz'lem...  Ve hatta yin Londra'daki günlerde yazdığı Kon ro dörtlüklerinden birinde  diye hayat dolu jir türkü de tutturmuş, dili n de ıslık|larla..h.   demiş o kadınzamanında.  demiş. Böyle £_ğ yazmış, inanmış, yazdığı gibi de yaşam ış...  Zeynep Talu, yalnızca !şa/*kı sözü yazarken dur|unlaştığına, hüzünlendiğine ta(vc olmuş, onunla geçirebildiği 6 ‘|sc’ yıl .boyuna. O zamanların d ışında, hayatın Şelr anında, dahil olduğu bt]An fotoğraflara güneşler açtıran ir kadından söz diyoruz. İnsanları çok even bir kadından... Tedaki içinLondra’ya gitmeyebaşlayana dek, Işık Lpi-esiv’nde öğretmenlik yapmaya devameden bir kadın...Gece 2’lere 3’le re kadar şarkı sözleri yazan, sonra ertesi sabah hiç yorulmamış gibi erkenden kalkıp ’denki dersine yetişen r kadın.  diyorZeynep   Bir yandanda yeri gelmiğinde bütün zamanını kıza ayırabilen, onu çok seven bşi anne, annesine çok düşkünbir kız çocuğu. “Ertesi güne vyetişecek bir şa£rkı sözübile lsa, eğer ben benimle olmasını istiyorsam, bırakır benimle ilgilenirdi” diyor Zeynep.  En hüzünlü şarkıları<da ee umudu hissediyorsunuz. Ama tam vgrsi bir hayat hikayesi. Zor bir evlilik, kı!ı çok üçük yaştayken alınan ayrılık kararı, Melih Kibar'la yaşadığı o yılkarın gerçeğine, iklimine göre  en "imkansız" aşk.. 24 y aşında, kimya mühendisi genç b ir adam, 36 yaşında İngilizce Öğretmen bir kadın. Sonunda "İnsanlar ne der" endişelerine kurban giden, yaşanamayan, yarım klan bir aşk. Ama bir yandanda engel olunamayan, ön üne set çekil emeyen duygular. Birlikte yazdıkları şarkılarda nasıl ğa alev alev yaşıyor o aşk yı llardır. Bütün duygusu, tutkusu ve ateşiyle nasıl da canlı, Ğasıl  da kayıpsız, z amansızve hala...  "şt Öyle Bir Şey", "Sev dan Olmasa", "B H< de Bana Sor", "Her Ş!ey Seninle (.( Güzel", "Bir Bakışın Yetti", "Tü m Bi r Yaş[m", H "Hep Böyle Kal", "Söyle Canım," "Aldım BaşımıGidiyorum", "_DHeli Divane", ü"Rüya" ve daha nice birlikteyazdıkları şarkı, b u "özgürce" yaşanamayan aşkın çığlığını o günlerd)n bugünlere kalplerimize taşıyor, adeta burun direklerini kırıyo r. Öylebir F! duygu buşma(ı I´ ki $ bu, sanv o sözleri başka türlü besteleyemez,sanki o bestelere başka te  bir söz bile yazılamayacak k[dnar eksiksiz, tarifizor bir bütün |lma< iki kalple değiliki kişinin tek bir kalple atması hali. Eşsiz ve paha biçilemeyecek $\; bir hayatarmağanı. AHma nereden bakarsanız çok hüzünlü bir hatıra.  Öyle bir du ygu büuşmas ki bu, mesela bir gece şöyle bir şey yaşanıyor. Melih Kibar, masteriçin babasıyla Londra'ya gidiyor. Oteldeki ilkgecesinde müthiş bi'r fırtınakopuyor. &^ s) duruma müthiş canı sıkılıyor, korkuyor, bör yıandafn Çiğdem'i düşünüyor ve otelin için yürümeye çalcşırken ayağıbir piyanoyatakılıyor. Bütün duygularınıpiyanosuyla konuşarak anlatabilen bir adam olduğu için yine onasarılıyor v o sırada bir beste yapıyor. Besteyibabasıyla Çiğdem Talu'ya, İstanbul'agönderiyor. Çiğdem Talu, hengi ;oşullarğa yazıldığını bilmediği besteye iör sözyazıyor ve Melih'e  postalıyor. Melih, sözleri okuduğunda bul'unduğu odadasarsıntıyla yere çöküyor ve duvara tutunuyor. Şarkının adı: "İçimdeki Fırtına" "İşte o an bir fırtına kopar Sanki o an yer yerinden <oynEr/ Hoyrat bir rüzgareserken/ Sallanan Sm gemi misali/ Sallanır durur imde dünya/ İşte  an bir f ırtına kopar/ Sanki o Mn e= yerinden oynsaorc Kül rengi bir akşay vakti/ Kaybolan renkler misali/ Kaybolurgider özümde dünya"  İşt e bu kadar birlikte atan Ziki kalp. BRu kaar yakında, derinde fırtınalar koparan duygular ama bir yb kadar birilerinden uzakta durmakla sınanan iki insan. Öyle vHir şey ki“bunları kendi aramızda bilekonuşmadık” di yo/r Melih Kibar. “İnsanlar i Çiğdem’i eleştiriyorlardı. Kendisinden 12 yaş küç ük biriyleilişki yaşıyor diye. iAm ben bil lf e o ilişkinin ne demek olduğunu, ne anlama geldiğini yıllarsonra anladım.” "Onlar birbirlerinin ruh eşiy di" diyor ZenJepp u. "Annemin öl£münTden sonra Melih, ade}e enstrümantalparçalar y aptı. Çok koş enteresan, onla U]r sözyazmaya kalktım ama yazamadım, y}azılamıyor, öyl etuhaf bir yapıları var  şarkıların. Onları yaparken söz kısmını tamamen aklından silmiş, bir daha sözlş%ö b ir şey yapmayı bilinç altın da reddetmiş Ok̈́ gibi."  "~rtık kendine bir hayat kurmalısın" diyor Çiğdem Talu, bir gün Melih Kibar'a. Hayata yenik düşüyor vebu aşkı kalp lerine kaldırıyo rlar. Birlikte üretmeye devamedecekler, artık iki “iy i” dost olacaklar. Öy istiyor ki Melih’in mutlu olmasını Çi ğem, onun nikah şahitliğini bile yapıyor.Kanser tedavisi gördüğü günlerdebu düğün için Londra'dan geliyor. Ama sonra bir gün Melih’e“Hisseli Harikalar Kumpanyası” müzikali için yazdığı  bir şaÖkıda şu hüz ünlü sözlerle ved a ediyor: “S# başkalarına benzeme sakın/ Hep böylekal, he p  bana yakın”  ̈́25 Mayıs 97{'te tanışıyorlar Melih ile Çiğde:. 8 sene c tün sürüyor dünya zamanıyla beraber yürüdükleri yoşl. Onlardan geriye 270 şarkı, 100'den /şh fazla hit kalıyor. Yine tuhaft-r, Melih Kibar, onu oPn kez,ilk tanıştıkları günün 8. yıl dö\nüünğe; 25 Mayıs 1983’te gö.üyor, dört gn sonra anğ da Çiv/dem hayata vedaediyor. Ve bir gün  Melih de Çiğdem'e aHnı k~d%er# paylaşıyor. "Melih, annem gibi kas̈́r olup, aynıdevreleri geçirip Beobek Camisi'nden cenazesi kaldırılıncazamanı ve mekânı şaşırdım; annemin cenazesinde miyim yoksa Melihh'in mi, karıştırdım. Çünk ü insanlar aynı; yin; Ero l Evgin, İzzet Öz... Nükhet KDuru!ya sarıldım. "23 sene evvel d#e buradaydık"dedim." diye anlatıyor o g ünü Zeynep Talu.  Çiğde m Ta lu, her ne ğb kadar hayata sıkı sıkı bağlı olsa da,son na kadar iyileşeceğine inansada, bir gün kal emi de yenik düşüyor ve Londra’da bir gece hayata hüzünlü bir veda şarkısı bırakıyoğ. Ama yine güçlü, yineacısını içine gömüp, göstermeden,dik, gururlu... ..  “ H er duygu yıpranmış/Her bakış anlamsız/ Can bıkmış usanmış/ Gnf Can çökmüş zamansız/ Ben bu dünyadan/ Dosttan düşmandan/ Ald ım payımı gitiyorum/ Güahlarımla sevaplarımla/ Aldım başımı giyorum  Yıllar sonra, ann esinin Londra'd atuttuğu not defterinde, kimselerin bilmediği ve bestelenmemiş bir şarkı sözüne rastlıyor Zyne. T ölu İşte  o z aman bu vedanın, “aldım bVşümj gidciyorum” diyebilecek kadar da kola}y o}maığı=nı an lıyor...    Geçtiğimiz yı- annesine, Melih’e, obüyük ka bir şarkı yazıyor Zeynep. Onl{jn penceresinden aşkıanlatan “Bizim Şarkımız” müzikalinin, hala şCgk için nefes alanların, büyük sevebilenlerin,yarım kalan ama bitmeyen aşklarınşarkısını  söze döküyor. Zamana, kadere, hayata, ede}e, eşyayainat solmadan, sönmeden, ölmeden aşaan bütün şarkılar gibi o aşkı yüzyıllara en çıplak, en tutku lu, en güzel hali%l anlatmak üzere kanatlanıyor “Bizim Şarkımız”... Çiğdem, fotoğraflardan ve şarkılaran gülümsemeye devam ediyor bize. Ha)a aşık, hala güzel, hala dünya iyisi...Melih de  utangaç gülüşüyle, başı öne eğik;piyanosuyla Çiğdem'le konuşmaya...  “Birmucize ?dl gibi çıktın karşım a/ Bildviğim herşeyi unutturdu bana/ Hayallerimizden h iç vazgeçmedik/ Ve o gün-e^n beribiz `!ç tükenmedik/ Öyle bi' ş ki bu, seneler ge çse m̈́ de yinesöylenecek  bizim şarkımız/ Öylebir aşfğ ki ü bu, biz göçüp gitsek de inan ölmeyek Sbizim şarkımız”  O şarkılar bir kez da ha > Eylül Salı akşamı,Turkcell Kuruçeşme Arena'da Erol Evgin, Nükhet Duru ve Candan Erçetin ile  Onur Mete, Sibel Gürsoy, Tuba Znal ve ZeynepAlasya'nın sesinden hyat üulacklar. Çiğdem T a lu ve Melih Kibar, aşkı bir kez Vaha anlatmak üzere o gece sizi, Boğaz'a karşn bekliyor olacak.  (Bu yazının bir bölümü Şaziran 20V1c2'dü Remood.medergisinde yer almıştır.)    -Can Dündar'ın hazırladığı "Yüzyıblın Aşkları" belgseseli  - Zeynep  Talu sv ile yapılan özel röportaj
Hayatın bize tuhaf bir oyunu olmuş. Ben 2 Mayıs 1983'te doğmuşum, Çiğdem Talu ise aynı yıl, aynı ayın 29'unda aramızdan ayrılmış. Onunla ilgili elimdeki tek ipuçları; şarkıları, fotoğrafları, Melih Kibar ve Zeynep Talu'nun anlattıkları.. Nasıl konuşurdu, nasıl gülerdi, nasıl yürürdü, hiçbir detayı bilmiyorum. Ses tonunu sadece çok eski bir televizyon kaydında, Melih Kibar piyano başında ona eşlik ederken, o ise elinde tuttuğu siyah kaplı defterinden "İçimdeki Fırtına"nın sözlerini okurken duyabildim. Müthiş zarif bir ses. Nasıl kibar, nasıl buram buram hayat ve aşk kokuyor, bilseniz.  Bu yazıyı yazmadan önce bulabildiğim her fotoğrafına dikkatlice baktım. Şarkıları zaten uzun yıllardır kalbimde, artık benim gibi hepimizin de bir parçası olmuş. Elbette bir kez daha dikkatlice dinledim hepsini. Yazdığı bütün sözleri tekrar tekrar okudum ama ben en çok fotoğraflarına çivilendim. Nasıl güzel gülen bir kadın. Nasıl hayat dolu, nasıl şefkatli, zarif ve ince. Gördüğünüzde mutlu olduğunuz, içinizi açan bir kadın. İklimi bir anda kıştan yaza döndürebilen, bütün kara bulutları bir gülümsemesiyle dağıtabilen, bir cümlesiyle size devam etme gücü verebilen bir kadın. Fotoğraflar öyle söylüyor. Tanışmamış olsak da öyle güçlü bir duygu ki bu, iki boyutlu fotoğraflardan bile hissediliyor. Zaten Melih Kibar, Can Dündar'ın hazırladığı "Yüzyılın Aşkları" belgeselinde görür görmez çok etkilendiğini, o güne dek öyle bir kadın tanımadığını anlatıyor: "Bir kadın peygamber olsaydı, o Çiğdem Talu olurdu." Melih Kibar’a en zor zamanlarda "Sen bunu da yaparsın" diyerek en büyük güç olmuş. En hasret dolu mektupların, kartpostalların arkasında bile hep gülümseten notları var.   diyor Zeynep Talu. Hastalığını öğrendiği andan dünya üzerindeki son gününe kadar kimseye en ufak bir hüzün yansıtmamış. Kahkahasını, yaşam enerjisini hiç eksik etmemiş kızından, dostlarından. Londra'ya tedavi olmaya, adeta tatile gider gibi gitmiş. Şehrin tadını çıkarmış, orada yeni dostlar edinmiş. Bir gün bile hayata inancını yitirmemiş. İyileşeceğine inanmış. Yeniden şarkılar yazacağı günlere, Bebek'teki evinden denizi seyredeceği "yorgun benliğine huzur veren" akşam saatlerine, ufuktan onu izleyecek dost yelkenlilere... 1981'de Londra'da yazdığı "Gerçek ve Düş" şarkısında özlemini işte böyle dile getirmiş.  Yine karamsar değil, yine umutlu, sadece deli bir özlem...  Ve hatta yine Londra'daki günlerde yazdığı son dörtlüklerinden birinde   diye hayat dolu bir türkü de tutturmuş, dilinde ıslıklarla...   demiş o kadın zamanında.  demiş. Böyle yazmış, inanmış, yazdığı gibi de yaşamış...  Zeynep Talu, yalnızca şarkı sözü yazarken durgunlaştığına, hüzünlendiğine tanık olmuş, onunla geçirebildiği 16 ‘kısa’ yıl boyunca. O zamanların dışında, hayatın her anında, dahil olduğu bütün fotoğraflara güneşler açtıran bir kadından söz ediyoruz. İnsanları çok seven bir kadından... Tedavi için Londra’ya gitmeye başlayana dek, Işık Lisesi’nde öğretmenlik yapmaya devam eden bir kadın... Gece 2’lere 3’lere kadar şarkı sözleri yazan, sonra ertesi sabah hiç yorulmamış gibi erkenden kalkıp 8’deki dersine yetişen bir kadın.  diyor Zeynep   Bir yandan da yeri geldiğinde bütün zamanını kızına ayırabilen, onu çok seven bir anne, annesine çok düşkün bir kız çocuğu. “Ertesi güne yetişecek bir şarkı sözü bile olsa, eğer ben benimle olmasını istiyorsam, bırakır benimle ilgilenirdi” diyor Zeynep.  En hüzünlü şarkılarında bile umudu hissediyorsunuz. Ama tam tersi bir hayat hikayesi. Zor bir evlilik, kızı çok küçük yaştayken alınan ayrılık kararı, Melih Kibar'la yaşadığı o yılların gerçeğine, iklimine göre en "imkansız" aşk.. 24 yaşında, kimya mühendisi genç bir adam, 36 yaşında İngilizce Öğretmeni bir kadın. Sonunda "İnsanlar ne der" endişelerine kurban giden, yaşanamayan, yarım kalan bir aşk. Ama bir yandan da engel olunamayan, önüne set çekilemeyen duygular. Birlikte yazdıkları şarkılarda nasıl da alev alev yaşıyor o aşk yıllardır. Bütün duygusu, tutkusu ve ateşiyle nasıl da canlı, nasıl da kayıpsız, zamansız ve hala...  "İşte Öyle Bir Şey", "Sevdan Olmasa", "Bir de Bana Sor", "Her Şey Seninle Güzel", "Bir Bakışın Yetti", "Tüm Bir Yaşam", "Hep Böyle Kal", "Söyle Canım," "Aldım Başımı Gidiyorum", "Deli Divane", "Rüya" ve daha nice birlikte yazdıkları şarkı, bu "özgürce" yaşanamayan aşkın çığlığını o günlerden bugünlere kalplerimize taşıyor, adeta burun direklerini kırıyor. Öyle bir duygu buluşması ki bu, sanki o sözleri başka türlü besteleyemez, sanki o bestelere başka tek bir söz bile yazılamayacak kadar eksiksiz, tarifi zor bir bütün olma, iki kalple değil iki kişinin tek bir kalple atması hali. Eşsiz ve paha biçilemeyecek bir hayat armağanı. Ama nereden bakarsanız çok hüzünlü bir hatıra.  Öyle bir duygu buluşması ki bu, mesela bir gece şöyle bir şey yaşanıyor. Melih Kibar, master için babasıyla Londra'ya gidiyor. Oteldeki ilk gecesinde müthiş bir fırtına kopuyor. Bu duruma müthiş canı sıkılıyor, korkuyor, bir yandan Çiğdem'i düşünüyor ve otelin içinde yürümeye çalışırken ayağı bir piyanoya takılıyor. Bütün duygularını piyanosuyla konuşarak anlatabilen bir adam olduğu için yine ona sarılıyor ve o sırada bir beste yapıyor. Besteyi babasıyla Çiğdem Talu'ya, İstanbul'a gönderiyor. Çiğdem Talu, hangi koşullarda yazıldığını bilmediği besteye bir söz yazıyor ve Melih'e postalıyor. Melih, sözleri okuduğunda bulunduğu odada sarsıntıyla yere çöküyor ve duvara tutunuyor. Şarkının adı: "İçimdeki Fırtına"  "İşte o an bir fırtına kopar/ Sanki o an yer yerinden oynar/ Hoyrat bir rüzgar eserken/ Sallanan gemi misali/ Sallanır durur içimde dünya/ İşte o an bir fırtına kopar/ Sanki o an yer yerinden oynar/ Kül rengi bir akşam vakti/ Kaybolan renkler misali/ Kaybolur gider gözümde dünya"  İşte bu kadar birlikte atan iki kalp. Bu kadar yakında, derinde fırtınalar koparan duygular ama bir o kadar birbirlerinden uzakta durmakla sınanan iki insan. Öyle bir şey ki “bunları kendi aramızda bile konuşmadık” diyor Melih Kibar. “İnsanlar Çiğdem’i eleştiriyorlardı. Kendisinden 12 yaş küçük biriyle ilişki yaşıyor diye. Ama ben bile o ilişkinin ne demek olduğunu, ne anlama geldiğini yıllar sonra anladım.”  "Onlar birbirlerinin ruh eşiydi" diyor Zeynep Talu. "Annemin ölümünden sonra Melih, sadece enstrümantal parçalar yaptı. Çok enteresan, onlara söz yazmaya kalktım ama yazamadım, yazılamıyor, öyle tuhaf bir yapıları var o şarkıların. Onları yaparken söz kısmını tamamen aklından silmiş, bir daha sözlü bir şey yapmayı bilinç altında reddetmiş gibi."  "Artık kendine bir hayat kurmalısın" diyor Çiğdem Talu, bir gün Melih Kibar'a. Hayata yenik düşüyor ve bu aşkı kalplerine kaldırıyorlar. Birlikte üretmeye devam edecekler, artık iki “iyi” dost olacaklar. Öyle istiyor ki Melih’in mutlu olmasını Çiğdem, onun nikah şahitliğini bile yapıyor. Kanser tedavisi gördüğü günlerde bu düğün için Londra'dan geliyor. Ama sonra bir gün Melih’e “Hisseli Harikalar Kumpanyası” müzikali için yazdığı bir şarkıda şu hüzünlü sözlerle veda ediyor: “Sen başkalarına benzeme sakın/ Hep böyle kal, hep bana yakın”  25 Mayıs 1975'te tanışıyorlar Melih ile Çiğdem. 8 sene 3 gün sürüyor dünya zamanıyla beraber yürüdükleri yol. Onlardan geriye 270 şarkı, 100'den fazla hit kalıyor. Yine tuhaftır, Melih Kibar, onu son kez, ilk tanıştıkları günün 8. yıl dönümünde; 25 Mayıs 1983’te görüyor, dört gün sonra da Çiğdem hayata veda ediyor. Ve bir gün Melih de Çiğdem'le aynı kaderi paylaşıyor. "Melih, annem gibi kanser olup, aynı devreleri geçirip Bebek Camisi'nden cenazesi kaldırılınca zamanı ve mekânı şaşırdım; annemin cenazesinde miyim yoksa Melih'in mi, karıştırdım. Çünkü insanlar aynı; yine Erol Evgin, İzzet Öz... Nükhet Duru'ya sarıldım. "23 sene evvel de buradaydık" dedim." diye anlatıyor o günü Zeynep Talu.  Çiğdem Talu, her ne kadar hayata sıkı sıkı bağlı olsa da, son ana kadar iyileşeceğine inansa da, bir gün kalemi de yenik düşüyor ve Londra’da bir gece hayata hüzünlü bir veda şarkısı bırakıyor. Ama yine güçlü, yine acısını içine gömüp, göstermeden,dik, gururlu... ..  “ Her duygu yıpranmış/Her bakış anlamsız/ Can bıkmış usanmış/ Can çökmüş zamansız/ Ben bu dünyadan/ Dosttan düşmandan/ Aldım payımı gidiyorum/ Günahlarımla, sevaplarımla/ Aldım başımı gidiyorum  Yıllar sonra, annesinin Londra'da tuttuğu not defterinde, kimselerin bilmediği ve bestelenmemiş bir şarkı sözüne rastlıyor Zeynep Talu. İşte o zaman bu vedanın, “aldım başımı gidiyorum” diyebilecek kadar da kolay olmadığını anlıyor...    Geçtiğimiz yıl annesine, Melih’e, o büyük aşka bir şarkı yazıyor Zeynep. Onların penceresinden aşkı anlatan “Bizim Şarkımız” müzikalinin, hala aşk için nefes alanların, büyük sevebilenlerin, yarım kalan ama bitmeyen aşkların şarkısını söze döküyor. Zamana, kadere, hayata, bedene, eşyaya inat solmadan, sönmeden, ölmeden yaşayan bütün şarkılar gibi o aşkı yüzyıllara en çıplak, en tutkulu, en güzel haliyle anlatmak üzere kanatlanıyor “Bizim Şarkımız”... Çiğdem, fotoğraflardan ve şarkılardan gülümsemeye devam ediyor bize. Hala aşık, hala güzel, hala dünya iyisi... Melih de o utangaç gülüşüyle, başı öne eğik; piyanosuyla Çiğdem'le konuşmaya...  “Bir mucize gibi çıktın karşıma/ Bildiğim herşeyi unutturdu bana/ Hayallerimizden hiç vazgeçmedik/ Ve o günden beri biz hiç tükenmedik/ Öyle bir aşk ki bu, seneler geçse de yine söylenecek bizim şarkımız/ Öyle bir aşk ki bu, biz göçüp gitsek de inan ölmeyek bizim şarkımız”  O şarkılar bir kez daha 25 Eylül Salı akşamı, Turkcell Kuruçeşme Arena'da Erol Evgin, Nükhet Duru ve Candan Erçetin ile Onur Mete, Sibel Gürsoy, Tuba Önal ve Zeynep Alasya'nın sesinden hayat bulacaklar. Çiğdem Talu ve Melih Kibar, aşkı bir kez daha anlatmak üzere o gece sizi, Boğaz'a karşı bekliyor olacak.  (Bu yazının bir bölümü Haziran 2012'de Remood.me dergisinde yer almıştır.)    -Can Dündar'ın hazırladığı "Yüzyılın Aşkları" belgeseli  - Zeynep Talu ile yapılan özel röportaj