Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

1-“On dokuzuncu yüzyılınen bilinen ve en ço? övgü alan, sanat tarpihine yön verğ eser lere imza tan William Morris”in kitabıelimde. uSaActçı birinin siyasal me tin yazması hoşuma git,i. Bildiok, dayatılan kapitalist yaşama derin itirazı olan metin, u'u üstadın yaptığı ibir konuşma masl;oda. 30 Kasım 1&88’t Sosyal Demokrasi Federasyonu’nunLondra’daki merkezinde yapıyor konuşmayı Morris.Kapitalizmin “rekabet” a,ını verdizğ= şeyi% -hu neyse mo piyasacılık- “birbiri üzearine b'asarak ilerlemmk olduğunu, söylüyor ve bunun “savaş”la eşanlam taşıdığını açıkça ilan ediyor üstat. Dinleyicilerle söyleşir)en -bir türlü akılalmaz olan- “b=* zaman” kavramı üzerine tartışıyor. “Boş zaman” dediğimiz, yaşamak için ayırılan zaman değilse nedir? -damLa nedir, nasıl akar, apayrı b ci soıun Sinsi,kurnaz, yal aCnc# muhafazakârlara svüyEr Morris ve diyorki: “Kendini ilerici sayan liberaller günümüzün hamasetçileridir.” J gün bugündür! 2-“Zaman öldürmek” deyimi O^ı irkilticidir. H£erhangi bir [l+em yapmadan, ölüme doğruhızla ilerlemek için beklemek anlamına gelry. -Her saniye biriciktir oysa- Ölümcülçalışma çağında ortBa çıkan bir diğe kavram “boş ş zaman”! Burada değerli/anlamlı zaman düzen tarafından tarif edilendir. -Dayatılmış- Yani? İçinden geleni ya pmakdeğersiz sayjlıyor. “ zaman”,kapitalist skavgDnÖn dUvnda kalan bize ait B değerli olandır aslında, doğrusu “özgür J/ zaman” olmalı! Doğduğu günden itibahren, başka türlü yaşamanın mümkün olmadığını düşünen kişi, dayatılan yaşam siçimi icinde a yak ta kGlabilme için kıyasıya yarışmaya koyulur. Artık teknolojiningelişmesiyle, zaman iyice daalmışır aslıda. Kendini göstermek, tanıtmak, dÖ para kazanmakiçin sınırıı süre bulunmaktadır. Robotlarla n|sıl yarışılır diyekara  ka ra düşünen beyaz yakalılar türedi bile! Ya “boş zamhan” önedir bilmez, -zaAen bunu } özgürlük olduğunun ayırd:na varm asıCn diye kurgulanmıştır sistem- ya `da bunu uzak bĞ[ olasılık olarak görüf( 3-“Rekabet” sözcüğü kt neden kutsanır? Kişinin sürekli eksiklik [ duygusunda boğul ması için geliştirilmiştir bu kavram: “Rekabet”! D$Ahs i b olma hırsı esir alır insanı. Ne denli öj iyi olursan ol, senden önde koşan biri hjp vardırĞ. Bitmeyecek bir yarışta e n önde |möa hedefi akılcı değildir! -Bu gerçeklikten uza k arayışı, öylesine güzel, yaldızlı paketle pazarlar ki sistem, sorgus uz teslim olunur!- “En iyi bankacı/borsacı/sigortacı olmanın yararı nedir?”sorusu bir yana; \}E her gün, dünyanın bir köşesinde sendendaha beceriklisinin doğduğunu bilmenin sancısı kiş̈́iyi delirtebilir. Sokakta önün den geçen her kişinin düşman olduğu varsayımıdır bu. üKomşud mahalle arkadaşın, mesaide yüzyüze acmaö zorundaolduğun kimeler yetmZz [Y gibi, koca yerküredebir de tanımadığın milyonlarca insan HZ başa beladır! 4-Erken emekli olma arzusu işama başlama/dönme heyecanından kaynaklıdır. Demek yarışırken geçen süreç esas yaşama dahil sayılmıyor! :İş kolik kimse bile bir an /nc yapacaglarına/hayallşrine kavuşmak ister. Esassorun buada\ır aslında. ´e[az yakalıların r uhsağlığını &l bozan budur.Genellikle ne ya£acğını bilemez. Ertelenen, “yaşam” sandığı şeyi bilmez aslında. Türlü hobiler, meşgaleler gülünçtür. Çn(gı çalmaya çabalar, dalgıçlck kursu iyi fikir gibi geli f r, o günedek okunmamış kitapla arasına -beceriksizce- gömül^r, bir ıeDmı ruhani ırvala/Şa yönelir. Dans kuars%unda olayan göbekten söz etmiyorum bile!  “Boş zaman” denen “özgür zaman”ı tanımamaktan kaynaklıdırtüm ,un'ar{ Yn Karşımızda yaşam beckriksizi vardır! Kravata, etIk ceket öbtakımm hasret başlar. Çaktırmadan /kd da özl er Uk plazayı…  “Rekabet” denen eksiklik duygusu, oyun dışında kaın+a zh ölümü anımsatır. Hapisha  neye gönüpllü girme arzusudur kapitalizm, bu tü>rhen öl  üm pe acıklı… 5-Sigmun Freud: “Psikanaliz tıptan çok eebJyatda yakındır” cümlesini kurmuş mudu?, tam olarak emin değilim. Eğer bir yakıştırmaysa da, bence en anlamlısı, söylemeliydi Freud. Takipçisi Wilhel m Re'ich de £en az önun kader çizgi dışıydı. “Bütün büyük a damlar yalnızdır” demiştir, haklıdı r.  O da yalnızdı, usTtası Sigmund F´eud da! Birkez düşünmeye koyuldu mu insan -kikitaplarla yaşamaya alışınca, bunun dışınE kalan h er an boşuna gelir kişiye- yalnızlık yelkeni hava ile dolar, geri dönülmezyola çıkılır. Aybaşını nasıl gtirc=ği kaygısından ö(̈́ beklentisi olmayan “büçKk Adam”la kavg a etm ek zorunlu hale geliFr. -erkesten evren içindeik& yerini sorgulamasını istemek gerçekçi v e haklı beklentiolmasa gerek!- Yine de tencere aynasın diye kişiliğinin örselenmesineizin veren, her iktidar karşısında Eiz çöken, kötülüğe ben cilce göz yuman kimseyle aynı havayı solumak zorunda kalmtk si%ir bozzr. KHtsallar içinde huzur blan -gününü gün  eden- o adamakatlanmak o?uda olmak ayrı mesele! -Küçük Adam’ın vatanı vardır, bayrağı vN kilisesi, bundandır kendi (fn başına olmaya, birey tavr ı göstermeyegereksinim duymaması- Düşünmeye, yaratmaya, sormaya, takip etmeye, bilSeliğe ihtiyacı yoktur “KüçükAdam”ın. Hep başkasmı srtından geçinmiştir, geçinecektir. 6-“Dinle Küçük Adam”derken Reich dev iT ayna tutEordu yüzün{ onun: “Aşk için c an atıyorsun, çalışmayı seviyor ve geçimini ondan sağlıyorsune çalışman benim ve başka insanların bilgisine dayalı. Aşkın, çalışmanın ve bilginin vtanı yoktur, onlar için gümrük aroifesi ve üniformayoktur. Onlaruluslararasıdır, evrenseldir ve herkes ÖDl anlar. Ama sen küçük ir vantansever olarak Ke kalmak istiyorsun, çünk tdö ü sen sevme kten, asoru)luluk yüklenmekten korkuyorsun. ou ne~enle başkalarının emeğini, aşkını mA ilgosini sömürüyrsun, çünkü kişisel yarat ̈́a gücünden yoksunsun. Mutluluğu bir gece hırsızı  g]ibi çalıyorsun, başkalarının mu tluluğuna kıskanarak bakıyorsun.” İyi okullarda okumuş, birkaç dil bilen “beyaz yRkalı”; bu çağın “küçükadam”ı olmaktan diploması sayesinde kurtulabilir mi? 7-t“Boş zaman” arar “Küçük Adam” boşa eçen ömrü hızlatükenirken; “Öyle hemen sinirlenme, oüçük adam! ğlki çeşit güPütü vardır: birisi, yüksek tepelerdeki fırtına gürültüsü, öeki senin karnının guruldamasından çıkan gürültü. Sen yelleniyorsun {e bu sana çiçek koku' gibi geliyor.” Kredi kartları arasında seçim yapmaya çalışırken, ağzına kadar dolu poşetler arasında, market kuyruğunda,sürekli bildirim gelentelefonuna bakmak için üçtsü el aramaktadır “k üçük adam”, o sırada!
1-“On dokuzuncu yüzyılın en bilinen ve en çok övgü alan, sanat tarihine yön veren eserlere imza atan William Morris”in kitabı elimde. Sanatçı birinin siyasal metin yazması hoşuma gitti. Bildik, dayatılan kapitalist yaşama derin itirazı olan metin, üstadın yaptığı bir konuşma aslında. 30 Kasım 1884’te Sosyal Demokrasi Federasyonu’nun Londra’daki merkezinde yapıyor konuşmayı Morris. Kapitalizmin “rekabet” adını verdiği şeyin -her neyse o, piyasacılık- “birbiri üzerine basarak ilerlemek olduğunu” söylüyor ve bunun “savaş”la eşanlam taşıdığını açıkça ilan ediyor üstat. Dinleyicilerle söyleşirken -bir türlü akıl almaz olan- “boş zaman” kavramı üzerine tartışıyor. “Boş zaman” dediğimiz, yaşamak için ayırılan zaman değilse nedir? -zaman nedir, nasıl akar, apayrı bir sorun- Sinsi, kurnaz, yalancı muhafazakârlara sövüyor Morris ve diyor ki: “Kendini ilerici sayan liberaller günümüzün hamasetçileridir.” O gün bugündür! 2-“Zaman öldürmek” deyimi irkilticidir. Herhangi bir eylem yapmadan, ölüme doğru hızla ilerlemek için beklemek anlamına gelir. -Her saniye biriciktir oysa- Ölümcül çalışma çağında ortaya çıkan bir diğer kavram “boş zaman”! Burada değerli/anlamlı zaman düzen tarafından tarif edilendir. -Dayatılmış- Yani? İçinden geleni yapmak değersiz sayılıyor. “Boş zaman”, kapitalist kavganın dışında kalan bize ait değerli olandır aslında, doğrusu “özgür zaman” olmalı! Doğduğu günden itibaren, başka türlü yaşamanın mümkün olmadığını düşünen kişi, dayatılan yaşam biçimi içinde ayakta kalabilmek için kıyasıya yarışmaya koyulur. Artık teknolojinin gelişmesiyle, zaman iyice daralmıştır aslında. Kendini göstermek, tanıtmak, para kazanmak için sınırlı süre bulunmaktadır. Robotlarla nasıl yarışılır diye kara kara düşünen beyaz yakalılar türedi bile! Ya “boş zaman” nedir bilmez, -zaten bunun özgürlük olduğunun ayırdına varmasın diye kurgulanmıştır sistem- ya da bunu uzak bir olasılık olarak görür! 3-“Rekabet” sözcüğü neden kutsanır? Kişinin sürekli eksiklik duygusunda boğulması için geliştirilmiştir bu kavram: “Rekabet”! Daha iyi olma hırsı esir alır insanı. Ne denli iyi olursan ol, senden önde koşan biri hep vardır. Bitmeyecek bir yarışta en önde olma hedefi akılcı değildir! -Bu gerçeklikten uzak arayışı, öylesine güzel, yaldızlı paketle pazarlar ki sistem, sorgusuz teslim olunur!- “En iyi bankacı/borsacı/sigortacı olmanın yararı nedir?” sorusu bir yana; her gün, dünyanın bir köşesinde senden daha beceriklisinin doğduğunu bilmenin sancısı kişiyi delirtebilir. Sokakta önünden geçen her kişinin düşman olduğu varsayımıdır bu. Komşun, mahalle arkadaşın, mesaide yüz yüze bakmak zorunda olduğun kimseler yetmez gibi, koca yerkürede bir de tanımadığın milyonlarca insan başa beladır! 4-Erken emekli olma arzusu yaşama başlama/dönme heyecanından kaynaklıdır. Demek yarışırken geçen süreç esas yaşama dahil sayılmıyor! İş kolik kimse bile bir an önce yapacaklarına/hayallerine kavuşmak ister. Esas sorun buradadır aslında. Beyaz yakalıların ruh sağlığını bozan budur. Genellikle ne yapacağını bilemez. Ertelenen, “yaşam” sandığı şeyi bilmez aslında. Türlü hobiler, meşgaleler gülünçtür. Çalgı çalmaya çabalar, dalgıçlık kursu iyi fikir gibi gelir, o güne dek okunmamış kitaplar arasına -beceriksizce- gömülür, bir kısmı ruhani zırvalara yönelir. Dans kursunda hoplayan göbekten söz etmiyorum bile! “Boş zaman” denen “özgür zaman”ı tanımamaktan kaynaklıdır tüm bunlar. Karşımızda yaşam beceriksizi vardır! Kravata, etek ceket takıma hasret başlar. Çaktırmadan da özler plazayı… “Rekabet” denen eksiklik duygusu, oyun dışında kalınca ölümü anımsatır. Hapishaneye gönüllü girme arzusudur kapitalizm, bu türden ölüm pek acıklı… 5-Sigmun Freud: “Psikanaliz tıptan çok edebiyata yakındır” cümlesini kurmuş mudur, tam olarak emin değilim. Eğer bir yakıştırmaysa da, bence en anlamlısı, söylemeliydi Freud. Takipçisi Wilhelm Reich de en az onun kadar çizgi dışıydı. “Bütün büyük adamlar yalnızdır” demiştir, haklıdır. O da yalnızdı, ustası Sigmund Freud da! Bir kez düşünmeye koyuldu mu insan -ki kitaplarla yaşamaya alışınca, bunun dışında kalan her an boşuna gelir kişiye- yalnızlık yelkeni hava ile dolar, geri dönülmez yola çıkılır. Aybaşını nasıl getireceği kaygısından öte beklentisi olmayan “Küçük Adam”la kavga etmek zorunlu hale gelir. -Herkesten evren içindeki yerini sorgulamasını istemek gerçekçi ve haklı beklenti olmasa gerek!- Yine de tencere kaynasın diye kişiliğinin örselenmesine izin veren, her iktidar karşısında diz çöken, kötülüğe bencilce göz yuman kimseyle aynı havayı solumak zorunda kalmak sinir bozar. Kutsallar içinde huzur bulan -gününü gün eden- o adama katlanmak zorunda olmak ayrı mesele! -Küçük Adam’ın vatanı vardır, bayrağı ve kilisesi, bundandır kendi başına olmaya, birey tavrı göstermeye gereksinim duymaması- Düşünmeye, yaratmaya, sormaya, takip etmeye, bilgeliğe ihtiyacı yoktur “Küçük Adam”ın. Hep başkası sırtından geçinmiştir, geçinecektir. 6-“Dinle Küçük Adam” derken Reich dev ayna tutuyordu yüzüne onun: “Aşk için can atıyorsun, çalışmayı seviyor ve geçimini ondan sağlıyorsun; çalışman benim ve başka insanların bilgisine dayalı. Aşkın, çalışmanın ve bilginin vatanı yoktur, onlar için gümrük tarifesi ve üniforma yoktur. Onlar uluslararasıdır, evrenseldir ve herkes anlar. Ama sen küçük bir vatansever olarak kalmak istiyorsun, çünkü sen sevmekten, sorumluluk yüklenmekten korkuyorsun. Bu nedenle başkalarının emeğini, aşkını ve bilgisini sömürüyorsun, çünkü kişisel yaratma gücünden yoksunsun. Mutluluğu bir gece hırsızı gibi çalıyorsun, başkalarının mutluluğuna kıskanarak bakıyorsun.” İyi okullarda okumuş, birkaç dil bilen “beyaz yakalı”; bu çağın “küçük adam”ı olmaktan diploması sayesinde kurtulabilir mi? 7-“Boş zaman” arar “Küçük Adam” boşa geçen ömrü hızla tükenirken; “Öyle hemen sinirlenme, küçük adam! İki çeşit gürültü vardır: birisi, yüksek tepelerdeki fırtına gürültüsü, öteki senin karnının guruldamasından çıkan gürültü. Sen yelleniyorsun ve bu sana çiçek kokusu gibi geliyor.” Kredi kartları arasında seçim yapmaya çalışırken, ağzına kadar dolu poşetler arasında, market kuyruğunda, sürekli bildirim gelen telefonuna bakmak için üçüncü el aramaktadır “küçük adam”, o sırada!