Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Sarısülük, 1 Haziran günü A nkara'da polis tarafı ndan başından vuruldu. Günlerce l~ yoğun bakımda kalan Sarısülük, 14 Hazira>'da yaşamını yitirdi. , anne Sayfi Saısülük,  derken, 1 Haziran güünü anlattı: "Ben evişine giderdPm, sokağın £köşesi+deki duvarı? üzerinde oturur beni beklerlerdi}. Ne bulduysak biz onu yiyorduk. Suyumuza ekmek batırır Tod| yerdik biz. Ama mutluyduk biz  o zaman. Mutluluğumukoymadı * benim. 5 tane çocuğu tekbaşına büyüttüm ben.Sesini duyuumayı çok mu gördüler oğ$|sma. Oğlum hayatta olsa  yine gönderirdim. Onu öldürdü ler ama oğlumun yerineartık ben gidiyorum, gidereğim de. Ethem çalışmak ist_iyordu. 'Anne sen çalışıyorsunbiz evdeyz olmaz. Ben e çalOışacağım' diyordu. Ethem'in okuması çok iyiydi. 'Sen u' diyordum. Okuyacaktı yavrkm ama lise 2'ye kadar okudu.'Senin bu şekilde çalışmana dayanamıyorum anne, ben de çalışacağım'dedi ve okuldan ayrılarak a-ışmaya başladı. İlk aldığı parayla da eve ekmek ve zyiyÜecek bir şe yler Üel<i. Henüz 15 yaşı ndaydı. Hiç unutmuyorum M günü,mutlulukla geldi. |Çantaları bile boşaltmamıştı, beni mekliy)rd£u. Okuması çok iyfiydi Ethem'imin. cDe`te kalemalamadım ona. Eski defter sayfalarını vibr yeniden kullanırdı, kırık kalemerle gidüri  okula. Kitaplarını poşet e koyardı. Seslerini duyurmak için git tile<r. O'lum kaynaktaçalışıyordu. İşten çıktı e{ve gelO'>, elleri hep yanıktı. Sonra eyleme g itti. Ekmeği nin davası için çalışıyordu Ethem'im. Bizler eller gibi k<okul>u elbiseler giymedik. Te mizlik için gittiğim evlerden getirdiğim giysileri gigdirdim Abe çocuklarıma. Kendim de giydim !. Benim çocuğum ackkını savunmaya, sesini duurhaSa gittiT BütüL annelerin sesi için gitti. Kız kardeşleri için g itti. Kızılay'ı { oğluma çokmu gördün!" Sanıkpolis Ahmet Şahbaz h<kkında açılan daka devamediyor. Ahmet Şahbaz, ilk duruşmaya büyük bir koruYa kalkanıyla ve k ılığını değiştirerek geÖlmişti. AnYak Sayfi Ana,duruşma salonunun girişinde fark etti Şahbaz'ı. İlk duruşma için,   diyor. Herduruşmaya bir bmÜutla gittiğini söy :g& leyen anne, şunları ekliyor: Sayfi A n!;, her hafta, Çorum'a giderek, Ethem'inin mezarıı ziyabet ettiğini belirtir ken,   diyor. Son sözü annelere:
Sarısülük, 1 Haziran günü Ankara'da polis tarafından başından vuruldu. Günlerce yoğun bakımda kalan Sarısülük, 14 Haziran'da yaşamını yitirdi. , anne Sayfi Sarısülük,  derken, 1 Haziran günü anlattı: "Ben ev işine giderdim, sokağın köşesindeki duvarın üzerinde oturur beni beklerlerdi. Ne bulduysak biz onu yiyorduk. Suyumuza ekmek batırır da yerdik biz. Ama mutluyduk biz o zaman. Mutluluğumu koymadı benim. 5 tane çocuğu tek başına büyüttüm ben. Sesini duyurmayı çok mu gördüler oğluma. Oğlum hayatta olsa yine gönderirdim. Onu öldürdüler ama oğlumun yerine artık ben gidiyorum, gideceğim de. Ethem çalışmak istiyordu. 'Anne sen çalışıyorsun biz evdeyiz olmaz. Ben de çalışacağım' diyordu. Ethem'in okuması çok iyiydi. 'Sen oku' diyordum. Okuyacaktı yavrum ama lise 2'ye kadar okudu. 'Senin bu şekilde çalışmana dayanamıyorum anne, ben de çalışacağım' dedi ve okuldan ayrılarak çalışmaya başladı. İlk aldığı parayla da eve ekmek ve yiyecek bir şeyler geldi. Henüz 15 yaşındaydı. Hiç unutmuyorum o günü, mutlulukla geldi. Çantaları bile boşaltmamıştı, beni bekliyordu. Okuması çok iyiydi Ethem'imin. Defter kalem alamadım ona. Eski defter sayfalarını siler yeniden kullanırdı, kırık kalemlerle giderdi okula. Kitaplarını poşete koyardı. Seslerini duyurmak için gittiler. Oğlum kaynakta çalışıyordu. İşten çıktı eve geldi, elleri hep yanıktı. Sonra eyleme gitti. Ekmeğinin davası için çalışıyordu Ethem'im. Bizler eller gibi kokulu elbiseler giymedik. Temizlik için gittiğim evlerden getirdiğim giysileri giydirdim ben çocuklarıma. Kendim de giydim. Benim çocuğum hakkını savunmaya, sesini duyurmaya gitti. Bütün annelerin sesi için gitti. Kız kardeşleri için gitti. Kızılay'ı oğluma çok mu gördün!" Sanık polis Ahmet Şahbaz hakkında açılan dava devam ediyor. Ahmet Şahbaz, ilk duruşmaya büyük bir koruma kalkanıyla ve kılığını değiştirerek gelmişti. Ancak Sayfi Ana, duruşma salonunun girişinde fark etti Şahbaz'ı. İlk duruşma için,   diyor. Her duruşmaya bir umutla gittiğini söyleyen anne, şunları ekliyor: Sayfi Ana, her hafta, Çorum'a giderek, Ethem'inin mezarını ziyaret ettiğini belirtirken,   diyor. Son sözü annelere: