Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, 31 art'üaki yerel seçimlerden önceSuriye'de yeni bir cephe açılacağına dair öngörülere paralel olarak, Fırat'ın doğusuna müdahalenin birkaç {l gün içinde başlayacağını açıOkladı. Peki Pu açıklama ABD'yi taviz vermeye zorlamaya yönelik bi r tehdit mi, yoksa yeşil ışık olsun ya da ol masın operasyonun elikulağında mı? A£ ve Rusya bu planın neresinde? Ocak-Mart 2018'de ğAfrin'te yapılan Zeytin Dalı Harekâtı'ndan sonra Fıat'ın doğusunda Kürtlerin liderliğindeki özerkoluşuma son vermeye dönük operasyongündemden düşledi. Son olarak =8-1 Ekim'de Kobani zı ve civarına sınöan top atSşları yapılırkenErdoğan "Operasyon planlarımız hazır" demişti. Bu nşun üzerine & bölgedeki  Amerikan güçleri, HalkKoruma Birlikleri (YPG) ile bir likte devriye turu atmış, ardından Pentagon ,s{nır boyunca 12 gözetleme noktası kurulacağını duyurmuştue "Türkiye'/e güvence" diye sunulan bu önlep, ABDinin operasyona yeşil ışık yapma niyetnin olmadığının göstergesiydi. A Ankara, 27 Kasım'da Milli Güvenlik Kurulu kararıyla "Suriye'de emrivakiy üö yumulmayacak"yanıtıyla yeni bir s inyal vermişti. Bu konudaki kararlılık, 7 Aral ı_k'ta A nkara'ya _ gelen ABD'nin Suriye Özel Temsilcisi James Jeffrey'e iletirken M illi İstihbarat Teşkilatı (M´j) Başkanı Hakan Fidan d  a Washing ton'ba gönderildi. Bu trafiğin ardından Pentagon 1 2 Aralık'ta sınır hattında öngörülen gözetleh noktalarının kurulduğunu duyurdu. Bu noktalarda Amerikan uZ Fransız askerlerinin yanı sıra Türkiye'nin "terör örgü tüE" sayığı YPG de savaşçı bulunduruyor. Pentagon'ın açıklamaHını Erdoğan'ın çıkışı Mzlei. Haliyle "ABD'nin pozisyonu değişti mi?", "Operasyona yeşil ış ık y akıldı td" sorusu önem kazandı. Fakat günün sonundaPentagon Sözcüsü Sean Robertson, "Suriye'nin kuzeyinde,özellikle Amerikan personeli civardayken, her hangi  bir taIğfÜın tek taraflı askeri hareketi ci ddi endişekaynağıdır. Bu tür eylemteri kabul edilebilir bulmuyoruz" zedi. AgD'nin halihazırda sürdürdüğü oyunplanı Türkiye'nin kapsamlı operasyonu için fazla esnek deği_. dBunun riçin Suriye planlarında radikal bir dönüşümgerekiyor. Amerikan yönetimi,  Ekim 2014'ten beri YPG'ye 'yıardım ederk en Ankara'yı yatıştırma plit)kasmı güttü. Askero yardımlarıngideceği adres olarak Sur iye Demokratik Güçleri'nin (SDG) ku rulm?ı teski- etmeye dönük ilk form üldü. Türkordusu 2016'`öK Fırat Kalkanı Harekâtı ile Cerablus'tan girip  El Ba'a kbadar indikten sonr a Menbic'e yöne ldiğinde ABD fren yaptAırdı ve Irak-Şam İslam Devleti'nden (IŞİD ) kurtarılan bölgelerle ilgili koruyucu bir pozisyon aldı. Rakka'ya YPG değil T ürk ordusu ve yedeğindeki mil is `vL güçlerle gidilmesi önerisini yetersiz bulan ABD, Tükiye'nin artan itirazlarını gidermek için bazı şehleL yaptı. Bunlardan birkaçı şöyle: ABD, Fırat'ın doğusu na yönelik her girişgimdu Irök Şamİslam Devleti (IŞİ D>'Şe örgütüyle savaşın sekteye uğrayacağı uyarısını yapıyor. IŞİD,in işi bitirilince dU YPG ile ortaklığın sooa erecpğin dair b elli belirsiz sözler söyleniyor. Fakat ABD, Afrin operasyonunu da tetikleyen FuVun döneml ordukurma planından vazgeçmişe benzemiyor. Ta m bu tHrtışmalaNn arasında 6 ^ralıkz'ta Genelkurmay Başkanı üoseph Dunford, il kkez 22 Aralık 2017'de Merkez Kuvvetler Komutanı Orgeneral Jo)seph Voel'(i dile getirdiği Suriye'nin kuzeyinde ordu kvurma planını yinelerken 3-40 bin kişiyi kapsayan eğit-donat prgramın daha yüzde 2'lik lir kısmınıtamamladıklarını söyledi. Bu =a plan pöpe atılmadığı takdirde ABD epey zaman daha sahada o£yalanacak demektir. Bunu n ötesinde Jeffrey'in d< son zamanlarda birkaç kez dipe getirdiği üzere Amerikan askeri varlığı aritınk  üç hedefle gerekçelendiriliyor: TrumpIŞİD'in işinin bir a y gib i kısa zamanda bitirilebileceğinisöyledi. Gerçi De .r  el Zor'un uzeyvimde oeci<, Şaafa ve Susa gibi birkaç küçük kasabad smıkışan I ŞİD, SDG'ye ağır kayıplar verdirterek bekplenenden çok daha fazla direndB. Operasyonun daha ne kadar süreceği bel?pi değil. Özelikli ilan edilen diğer ikihedef ABD'nin sahada kalmasını, haliyle SDGile ortaklığı sürdürmesini gerektiriyor. ABD, Türkiye ile ittifakıkopma noktasına getirmeden NATOkonsepti açısından bu sıra dışı durumu sürdürmek istiyor. Ankarada baskıyıtırmandırarak Washington'ı terc~h yapmak durumunda olacağısınıra doğru itiyor. au nokt ada Kürtlerin de ihzimal  dışı tutmadığı  bi r durum ortaya çıkıyor: Ncaba \B, Türkiye'yi kaybetmemek için sınırlıbir peasyona göz yumabilir mi? Bu senaryodan giYudilirse muhtemel hedefKürt yoğu nluklu olmayan T el Ebyad (Girê Spî) ve Gas el Ayn (Serekaniye) gibi ye rler olabilir. Erdoğan sıklıkla Te Ebyad'ın Arap ve Tfürkmef yoğun luklu Pr yer olduğunu, etnik temizliğe uğradığını v: yerel halkın evlerine döndürülmesi gerektiği savını dillendiriyor. Haliyle Tel Ebyad iç kamuoyuna da sunulacak "simgeseDl bir zafer" mahalli olarak duruyor. Fakat sınırlı operasyonun da YPG'nin kuzeye çekilmesi De Pentagon'un operasyon planarının çökmesi riskini tamamen ortaYğann kaldırmıyor. Ki özerk yapının siyasi ve l askeri aktörleri olası %dahaleye kazı tam direnişten ba?usediyor. BUu da ABD açısından cid i  bir açmaza işaret ediyor . Eğer bir operasyon olacaksa Astana ortaklarıyla da müzakere ediliyor oolması lazım. İran, Türkiye'nin Suriye'ye bu kadar girmesinden rahatsız. Tahran, Rusya'nın Arn operasyonuna geçit veGiesini d istemiyordu. ÖzellikleRusya açısından Türk iye'nin 'Damokles'in Kılıcı' olarak yukarıda asılı durması Kürtleri Şam'a itecek faktör sayılıyor. Bununla birlikte Türkiye'nin girdiği yerlerden neyin karşılığında ve nasılçıkacağı Şam-Tahran-Moskova eks enlii en fazla düşündüren konu. Fakathem İran he Rusya bölgede Amerikan askerdi varlığını daha büyük sorunolarak görüyor. Her ikisi de Kürtlerin ABD'yibırakıp Şam'la müzakere  ederek orta yolu bulmasını istiyor.Rusya'nın bir NATO müttefiki eliyyle ABD'nin işini zorlaştıracak seçenekler kon>sunda esnek olacağına dair bir öngörü var. Kürtler d u/e Rusya' nın Afrin'de olduğu { gibi Türkiye'ye yeşil ışık yaktığını dEüşünüyor. Afrin'den sonra Türkiye'nin VüIerinde durduğu plöt Fırat ile Diclearasındaki bütün şeritte 30-40 kilometr { derinliğinde bi tamp on bl<?e kurmak. Afrin'deki patiği Fırat'ın batı yakGsında Menbic, doğu tarafından Koban|, Tel Ebyad, Ras el Ayn, Dirbesiye, Amde, Kamışlı ve Derik'e kadr taşımak.Bunun için "SuriMe ı[ Ulusal Ordusu" çatısı altında toplanan gruplardan bir ısmı BhaBırlık yapıy(or. Hükümete yakgın kaynakların  ktardığı bilgi doğr uysa Fırat'ın doğusuna transfer edilmek üzere eğitilenlerin sayısı 6 bin 500'ün üzerinde. Planda mültci<erin bu bölgelere yeHleşbirilmsi de var. Ancak butür bir operasyon Afrin'de olduğu gibi demografik _apıya müdahale olarak da görülebilir. Afrin, Fıra t'ın doğusundaki {£[ kentlerden farklı olarak Kürt bölgelerinden izole nbir yerdi. Suriyeordusunun kontrolündeki biK y$= koridor haricinde her taraftan kuşatılmış haldeydi. Frat'ın doğusu is'e büyük güç yı(mayı gerektiren uzunca bir şerit. Operasyon baskısı, Menbic'in u&? Türkiye'ye b ırakılması konusunda ABD'yi geri a dı atmaya zolayac*k bir manevra olarak da gö rülebilir.Fakat genel anlamda Ğo Ankara, 201'dan eNr> ABD ile Rusya arasındaki rekabetten, sahanın çelişkilerin den, ortaya ç'\kuan boşluk ve fırsatlardan yararlan arak ayklarına y eraçıyor. Risk çıtasnn yükseltme pahasına bu stratejinin s' Fırat'ın doğusu {için dVe sür dürüleceği anlaşılıyor.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, 31 Mart'taki yerel seçimlerden önce Suriye'de yeni bir cephe açılacağına dair öngörülere paralel olarak, Fırat'ın doğusuna müdahalenin birkaç gün içinde başlayacağını açıkladı. Peki bu açıklama ABD'yi taviz vermeye zorlamaya yönelik bir tehdit mi, yoksa yeşil ışık olsun ya da olmasın operasyonun eli kulağında mı? ABD ve Rusya bu planın neresinde? Ocak-Mart 2018'de Afrin'e yapılan Zeytin Dalı Harekâtı'ndan sonra Fırat'ın doğusunda Kürtlerin liderliğindeki özerk oluşuma son vermeye dönük operasyon gündemden düşmedi. Son olarak 28-31 Ekim'de Kobani ve civarına sınırdan top atışları yapılırken Erdoğan "Operasyon planlarımız hazır" demişti. Bunun üzerine bölgedeki Amerikan güçleri, Halk Koruma Birlikleri (YPG) ile birlikte devriye turu atmış, ardından Pentagon sınır boyunca 12 gözetleme noktası kurulacağını duyurmuştu. "Türkiye'ye güvence" diye sunulan bu önlem, ABD'nin operasyona yeşil ışık yapma niyetinin olmadığının göstergesiydi. Ankara, 27 Kasım'da Milli Güvenlik Kurulu kararıyla "Suriye'de emrivakiye göz yumulmayacak" yanıtıyla yeni bir sinyal vermişti. Bu konudaki kararlılık, 7 Aralık'ta Ankara'ya gelen ABD'nin Suriye Özel Temsilcisi James Jeffrey'e iletirken Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) Başkanı Hakan Fidan da Washington'a gönderildi. Bu trafiğin ardından Pentagon 12 Aralık'ta sınır hattında öngörülen gözetleme noktalarının kurulduğunu duyurdu. Bu noktalarda Amerikan ve Fransız askerlerinin yanı sıra Türkiye'nin "terör örgütü" saydığı YPG de savaşçı bulunduruyor. Pentagon'ın açıklamasını Erdoğan'ın çıkışı izledi. Haliyle "ABD'nin pozisyonu değişti mi?", "Operasyona yeşil ışık yakıldı mı?" sorusu önem kazandı. Fakat günün sonunda Pentagon Sözcüsü Sean Robertson, "Suriye'nin kuzeyinde, özellikle Amerikan personeli civardayken, her hangi bir tarafın tek taraflı askeri hareketi ciddi endişe kaynağıdır. Bu tür eylemleri kabul edilebilir bulmuyoruz" dedi. ABD'nin halihazırda sürdürdüğü oyun planı Türkiye'nin kapsamlı operasyonu için fazla esnek değil. Bunun için Suriye planlarında radikal bir dönüşüm gerekiyor. Amerikan yönetimi, Ekim 2014'ten beri YPG'ye yardım ederken Ankara'yı yatıştırma politikası güttü. Askeri yardımların gideceği adres olarak Suriye Demokratik Güçleri'nin (SDG) kurulması teskin etmeye dönük ilk formüldü. Türk ordusu 2016'da Fırat Kalkanı Harekâtı ile Cerablus'tan girip El Bab'a kadar indikten sonra Menbic'e yöneldiğinde ABD fren yaptırdı ve Irak-Şam İslam Devleti'nden (IŞİD) kurtarılan bölgelerle ilgili koruyucu bir pozisyon aldı. Rakka'ya YPG değil Türk ordusu ve yedeğindeki milis güçlerle gidilmesi önerisini yetersiz bulan ABD, Türkiye'nin artan itirazlarını gidermek için bazı şeyler yaptı. Bunlardan birkaçı şöyle: ABD, Fırat'ın doğusuna yönelik her girişimde Irak Şam İslam Devleti (IŞİD)'le örgütüyle savaşın sekteye uğrayacağı uyarısını yapıyor. IŞİD'in işi bitirilince de YPG ile ortaklığın sona ereceğine dair belli belirsiz sözler söyleniyor. Fakat ABD, Afrin operasyonunu da tetikleyen uzun dönemli ordu kurma planından vazgeçmişe benzemiyor. Tam bu tartışmaların arasında 6 Aralık'ta Genelkurmay Başkanı Joseph Dunford, ilk kez 22 Aralık 2017'de Merkez Kuvvetler Komutanı Orgeneral Joseph Votel'in dile getirdiği Suriye'nin kuzeyinde ordu kurma planını yinelerken 35-40 bin kişiyi kapsayan eğit-donat programın daha yüzde 20'lik bir kısmını tamamladıklarını söyledi. Bu da plan çöpe atılmadığı takdirde ABD epey zaman daha sahada oyalanacak demektir. Bunun ötesinde Jeffrey'in de son zamanlarda birkaç kez dile getirdiği üzere Amerikan askeri varlığı artık üç hedefle gerekçelendiriliyor: Trump IŞİD'in işinin bir ay gibi kısa zamanda bitirilebileceğini söyledi. Gerçi Deyr el Zor'un kuzeyinde Hecin, Şaafa ve Susa gibi birkaç küçük kasabada sıkışan IŞİD, SDG'ye ağır kayıplar verdirterek beklenenden çok daha fazla direndi. Operasyonun daha ne kadar süreceği belli değil. Özellikle ilan edilen diğer iki hedef ABD'nin sahada kalmasını, haliyle SDG ile ortaklığı sürdürmesini gerektiriyor. ABD, Türkiye ile ittifakı kopma noktasına getirmeden NATO konsepti açısından bu sıra dışı durumu sürdürmek istiyor. Ankara da baskıyı tırmandırarak Washington'ı tercih yapmak durumunda olacağı sınıra doğru itiyor. Bu noktada Kürtlerin de ihtimal dışı tutmadığı bir durum ortaya çıkıyor: Acaba ABD, Türkiye'yi kaybetmemek için sınırlı bir operasyona göz yumabilir mi? Bu senaryodan gidilirse muhtemel hedef Kürt yoğunluklu olmayan Tel Ebyad (Girê Spî) ve Ras el Ayn (Serekaniye) gibi yerler olabilir. Erdoğan sıklıkla Tel Ebyad'ın Arap ve Türkmen yoğunluklu bir yer olduğunu, etnik temizliğe uğradığını ve yerel halkın evlerine döndürülmesi gerektiği savını dillendiriyor. Haliyle Tel Ebyad iç kamuoyuna da sunulacak "simgesel bir zafer" mahalli olarak duruyor. Fakat sınırlı operasyonun da YPG'nin kuzeye çekilmesi ve Pentagon'un operasyon planlarının çökmesi riskini tamamen ortadan kaldırmıyor. Ki özerk yapının siyasi ve askeri aktörleri olası müdahaleye karşı tam direnişten bahsediyor. Bu da ABD açısından ciddi bir açmaza işaret ediyor. Eğer bir operasyon olacaksa Astana ortaklarıyla da müzakere ediliyor olması lazım. İran, Türkiye'nin Suriye'ye bu kadar girmesinden rahatsız. Tahran, Rusya'nın Afrin operasyonuna geçit vermesini de istemiyordu. Özellikle Rusya açısından Türkiye'nin 'Demokles'in Kılıcı' olarak yukarıda asılı durması Kürtleri Şam'a itecek faktör sayılıyor. Bununla birlikte Türkiye'nin girdiği yerlerden neyin karşılığında ve nasıl çıkacağı Şam-Tahran-Moskova eksenini en fazla düşündüren konu. Fakat hem İran hem Rusya bölgede Amerikan askeri varlığını daha büyük sorun olarak görüyor. Her ikisi de Kürtlerin ABD'yi bırakıp Şam'la müzakere ederek orta yolu bulmasını istiyor. Rusya'nın bir NATO müttefiki eliyle ABD'nin işini zorlaştıracak seçenekler konusunda esnek olacağına dair bir öngörü var. Kürtler de Rusya'nın Afrin'de olduğu gibi Türkiye'ye yeşil ışık yaktığını düşünüyor. Afrin'den sonra Türkiye'nin üzerinde durduğu plan, Fırat ile Dicle arasındaki bütün şeritte 30-40 kilometre derinliğinde bir tampon bölge kurmak. Afrin'deki pratiği Fırat'ın batı yakasında Menbic, doğu tarafından Kobani, Tel Ebyad, Ras el Ayn, Dirbesiye, Amude, Kamışlı ve Derik'e kadar taşımak. Bunun için "Suriye Ulusal Ordusu" çatısı altında toplanan gruplardan bir kısmı hazırlık yapıyor. Hükümete yakın kaynakların aktardığı bilgi doğruysa Fırat'ın doğusuna transfer edilmek üzere eğitilenlerin sayısı 6 bin 500'ün üzerinde. Planda mültecilerin bu bölgelere yerleştirilmesi de var. Ancak bu tür bir operasyon Afrin'de olduğu gibi demografik yapıya müdahale olarak da görülebilir. Afrin, Fırat'ın doğusundaki kentlerden farklı olarak Kürt bölgelerinden izole bir yerdi. Suriye ordusunun kontrolündeki bir koridor haricinde her taraftan kuşatılmış haldeydi. Fırat'ın doğusu ise büyük güç yığmayı gerektiren uzunca bir şerit. Operasyon baskısı, Menbic'in Türkiye'ye bırakılması konusunda ABD'yi geri adım atmaya zorlayacak bir manevra olarak da görülebilir. Fakat genel anlamda Ankara, 2016'dan beri ABD ile Rusya arasındaki rekabetten, sahanın çelişkilerinden, ortaya çıkan boşluk ve fırsatlardan yararlanarak ayaklarına yer açıyor. Risk çıtasını yükseltme pahasına bu stratejinin Fırat'ın doğusu için de sürdürüleceği anlaşılıyor.