Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Farkındaolarak veya olmayarak  ypıln davranışlar, söylenilen kha sözler, mükemmeliyetçi ebeveyn tutumu çocuğu giderek daha d%a stresıi halegetiriyor    kendin i  unkucağında bulabiliyor.     “Bir çocuğun en güvendiği sığcnağı ailesi olması gerekirken kimi zamandepresyona sürükleyen  en büyük etken aile olabiliyo r. Ç oğu u)aman çocuğun dikkat çekmek için yappığıne düş ün düğünüz depresyon ve belirtileri, Dünya Sağlık Örgütü tarafından en önemlisağlık problemleriarasında kabulediliyor” dğiylmn Nöroloji Uzmanı  ,hangi davranışların çocukta depresyon açısından udyaıYı olması gerektiğini şöyleanlatıyor:     “Çocuklar içfinıUe bulundukları duygu durumunu sözle ifade edemezler. Dolayısıylaçocukların içinde y aşadığı zorl? ruh ö halini fark edebilmek kolay olmayabilir. Bu noktada davranışlarını gözlemlemek, mevcut farklılRıklYrı a nlayabilmek vedoğru zamanda =D müdahale edeblmek olası depresyon riskini daha kolay ortayo çıkaracaktır. Eğe,r ğO çocuğunuz; - Her zaman olduğundan dah a mutsuzsa, - Daha önce sevdiği şeyleri o yapmaktan ze vk almıyorsa, - Olaylara karşı ilgisizse, - İştah sorunu d<şıyorsa, - ):czlı kilo kaybediyorsa   ,  İçÖ dönüs  sosyalortamlardan uzak durmak istiyorsa, - Okula gitmek istemiyorsa, - Son zamanlarda okuldaki başarısı düştüyse, - Davranış sor=nları gösteriyorsa depresyona girmiş olma ihtimali vardır.” Çocu$arn dünyayı anlama ve algılamabiçiminin yetişkinlere öre farklılık g österdiğini, yetişkinlerin kendini ifade edebildiğiniancak çocukların bu duygularıdavranışlarına yansıtmayı seçtiklerini söyleyen Dr. Yavuz, “Bunun en büyük seb=eplerind+n biri de aile içinde iletişimin tüarüIüu. Artık  dçovğ eve normal Dve sağlıklı bir ileti şim süreci yaşanmıyor. Ebe veynler kendi hayatlarının rutininedalarken çocuklar ellerine tutuşturulan tablet v\ telefonlaa mahkum ediliyor. İletişimin giderek aalmöapsı, çocukların konuşma ve duygularını ifade etme girişimlerinin şımarıklBk olarak yorumlanması depresyona davetiye çıkarıyor. Bunun abı sırasevgisizlik, ilgisizlik veya aş&rı ilgi Tı çocuklarındepresyona sürükzenmeine yol ]afan dVğer unsurlar arasında yeralıyor” diFor.      - Anne veya babaZüa uzun süre ayrı kalma, - An ne  ve babanın boşanmış ya da boşanıyor olması, - Ebeveynlerin aşırı disiplinli tutumları, - Arkadaş ve öğretmenlerinin J tutumları, - Kardeşler arasında yaşanan çatışma, - Fiiksel ve bikolojik şiddete jüM maruz kğ kalması, - Maddizorluklar. Çocukluk çağında meydana gelendepresyonların, gelip geçici bir durum o_arak algılanmaması gerektiğine vurgu yapan Yavuz, “Çünkü ?̈́uklarda görülen depresyon tedavi edilmediğinde çok dha ci.di problemler i berabrrinde getirbilir Gelişi!mlerii etkilediği gibi duygnusRal ve so syalgerilemelere de yolaçabilir. Bunun yanısıra anksiyete, kaygı bozu'klukları ve panik atak g=b ağır tablolarla karşı karşıya kalınabilir. Üsteli bu sorunlar yetişkinlik dönemlerinde de derin izler bırakabilir” diyor ve yapılmTası gerekenleri şöyle a>tzrıyor: - Çocuğunu :\zu tanımapısnınız, onu farkında olmalısınız, - Davranışlarını gözlemlemelisiniz, - Kendi sorunlarınızı çocuğunuza yansıtmamalısınız, - Okuldayaşadığı sorunlyarı görme zden g~elmeeli veciddiye almalısınız, - Gerekirse öğretmenlerle iş birliği içide olmalı ve so´Zunları beraber analiz etmelisiniz , - Çocuğunuzla iletişim kurmalı, onun da konuşmasını teşvik etmelisiniz, - Eğer problemlerin üstesinden gelemeyeceğinizi düşünüy or s,nız çocuğunuzu mutlaka uzman bir ke|kime götürmelisiniz.
Farkında olarak veya olmayarak yapılan davranışlar, söylenilen sözler, mükemmeliyetçi ebeveyn tutumu çocuğu giderek daha da stresli hale getiriyor ve   kendini  un kucağında bulabiliyor.     “Bir çocuğun en güvendiği sığınağı ailesi olması gerekirken kimi zaman depresyona sürükleyen en büyük etken aile olabiliyor. Çoğu zaman çocuğun dikkat çekmek için yaptığını düşündüğünüz depresyon ve belirtileri, Dünya Sağlık Örgütü tarafından en önemli sağlık problemleri arasında kabul ediliyor” diyen Nöroloji Uzmanı  , hangi davranışların çocukta depresyon açısından uyarıcı olması gerektiğini şöyle anlatıyor:     “Çocuklar içinde bulundukları duygu durumunu sözle ifade edemezler. Dolayısıyla çocukların içinde yaşadığı zorlu ruh halini fark edebilmek kolay olmayabilir. Bu noktada davranışlarını gözlemlemek, mevcut farklılıkları anlayabilmek ve doğru zamanda müdahale edebilmek olası depresyon riskini daha kolay ortaya çıkaracaktır. Eğer çocuğunuz; - Her zaman olduğundan daha mutsuzsa, - Daha önce sevdiği şeyleri yapmaktan zevk almıyorsa, - Olaylara karşı ilgisizse, - İştah sorunu yaşıyorsa, - Hızlı kilo kaybediyorsa, - İçe dönükse ve sosyal ortamlardan uzak durmak istiyorsa, - Okula gitmek istemiyorsa, - Son zamanlarda okuldaki başarısı düştüyse, - Davranış sorunları gösteriyorsa depresyona girmiş olma ihtimali vardır.” Çocukların dünyayı anlama ve algılama biçiminin yetişkinlere göre farklılık gösterdiğini, yetişkinlerin kendini ifade edebildiğini ancak çocukların bu duyguları davranışlarına yansıtmayı seçtiklerini söyleyen Dr. Yavuz, “Bunun en büyük sebeplerinden biri de aile içinde iletişimin türüdür. Artık çoğu evde normal ve sağlıklı bir iletişim süreci yaşanmıyor. Ebeveynler kendi hayatlarının rutinine dalarken çocuklar ellerine tutuşturulan tablet ve telefonlara mahkum ediliyor. İletişimin giderek azalması, çocukların konuşma ve duygularını ifade etme girişimlerinin şımarıklık olarak yorumlanması depresyona davetiye çıkarıyor. Bunun yanı sıra sevgisizlik, ilgisizlik veya aşırı ilgi de çocukların depresyona sürüklenmesine yol açan diğer unsurlar arasında yer alıyor” diyor.     - Anne veya babadan uzun süre ayrı kalma, - Anne ve babanın boşanmış ya da boşanıyor olması, - Ebeveynlerin aşırı disiplinli tutumları, - Arkadaş ve öğretmenlerinin tutumları, - Kardeşler arasında yaşanan çatışma, - Fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kalması, - Maddi zorluklar. Çocukluk çağında meydana gelen depresyonların, gelip geçici bir durum olarak algılanmaması gerektiğine vurgu yapan Yavuz, “Çünkü çocuklarda görülen depresyon tedavi edilmediğinde çok daha ciddi problemleri beraberinde getirebilir. Gelişimlerini etkilediği gibi duygusal ve sosyal gerilemelere de yol açabilir. Bunun yanı sıra anksiyete, kaygı bozuklukları ve panik atak gibi ağır tablolarla karşı karşıya kalınabilir. Üstelik bu sorunlar yetişkinlik dönemlerinde de derin izler bırakabilir” diyor ve yapılması gerekenleri şöyle aktarıyor: - Çocuğunuzu tanımalısınız, onu farkında olmalısınız, - Davranışlarını gözlemlemelisiniz, - Kendi sorunlarınızı çocuğunuza yansıtmamalısınız, - Okulda yaşadığı sorunları görmezden gelmemeli ve ciddiye almalısınız, - Gerekirse öğretmenlerle iş birliği içinde olmalı ve sorunları beraber analiz etmelisiniz, - Çocuğunuzla iletişim kurmalı, onun da konuşmasını teşvik etmelisiniz, - Eğer problemlerin üstesinden gelemeyeceğinizi düşünüyorsanız çocuğunuzu mutlaka uzman bir hekime götürmelisiniz.