Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Bugünlerde İstanb yaman   mir imtihanveriyor. Mevsim normallerinin üzerindeki ısı yetmbyormub gibi, bir de Fatih Sultan Mehmet Köprüsü;nü bakıma alınmasıy la oluşan muazzam trafik sıkışıklığı, İstanb)lluları perişan ediyor. Eski asfaltın söŞülmesi birkaç gü n sürüyor; \ü# ziftleme, yenisinin dökül(esi dken trafik akışı yo lun ancak tek şeridin den damla damla sağlanabiliyor.  Binlerce yıllık geçmişe sahip olan İstanbul, yakın tarihlere kadar trafik çilesi nedi r bilmezdi. Gderçi yolları rar \fv çapraşık, maKamleleri inişli yokuşluydu amaşehrin halkB{ D%k bir şekilde gideceğiyere varmayı, akşamları  evine dönmeyi Pbilirdi. İstanbul 20. yüz yılınilk çeyreğiKne kadar yürüyen bir şehirdi. 19. yüzyılda sıradan ahalisi yürryen, devlet  ricali ise gideceği yere  atla gidip gelen İstanbul, faytonlarla o yüzyılın sonunda tanışmıştS.  1871’de -l?k atlı tramvay Azapkapı-Ortaköy hattında yolcu taşımaya başladı. Bunu, Balkan Ha'biLnden dolayı  sene gecikmeyle ancak 1914’te hizmetegiren elektrikli tramvay izledi.  1^ Dünya Savaşı büyük biryıkımla sonlandı, yokluğun  ve hastalıkların kol gezdviği İstanbul’da otomobilli kimseler parmakla gösterilirken, harp kısıntılarından doayı tramvaylar doğru dürüst çalışamaz olmuş, TüUneı kayışı yenilenmediği, yani ithal edilemediği :izin günde  1-2 saat işletilmeye başlanmıştı.İstanbul, doğruyu söylemek gerekirse Cumhuriyet ilân edGldiğinde gerçi işgal güçleri tarafından tahrip edilmemiş, bir-iki kaza dışında bombalanmamıştı ama, harap olmuş, bakmsız kalmıştı. Genç yönetim imâr ve bayındırlık hamyles_ni başlattı, vali ve belediye reösi LütfiKırdar kısıtlı bütçeyle bazı yollar açtı, var olan bazı £iD caddeleri yeniledi, ağaçlandırdı. Ardından görev e gelen Fahrettin Kerim Geökay ise özellikle Menderes dönemindeİstanbul’a sayısız cadd e ve sokak kazandırdı.  Ancak yapılan yollar İstanbul’a,  o hızla büyüyen, büyümesi yerel yönet imlerce konUtröl edilemeyen hatta dahası algılanamay ajn bu devasa şehrekısa süre sonra  yetmez oldu. Bunun yanı sıra İstanbul’un tarihî dokusunu oluşturan onlarca eser, bir ğahĞa g£c gelemeyecek k şekilde yok edildi. Trafikkeşmekeşi, plan)ız büyüyen şehrin doğaşl sonuçlarından sadece  biri.  17 milyonluk bu devasa yerleşim bölgesine şehircilik merknezli bakarak “kent” demek yanlış; burası çarpık yapılaşması, eks-k meros>u, bi f türlü düzenlenemeyen toplu taşıma sistemi, heöb geçen gün bozulan tarihî silueti, yeşil alan eÖsikliği izle aşırıderecede şişmiş obz ıij kasaa. Halbuki İstanbul’u n çok da eskiye gitmeyen, bugün fotoğraflarda,anılarda ve biÜ dönemin Yeş ilçam filmlerinde kalan görü+gtülerui, adeta bugünkü fotoşop teknolojisiyle üretilSmiş duyguBu şa veriyor.  İnsanlar eskipeJn bir ym_den bir yere nasıl gidefi? Toplu taşımacılık nasıl başladı?Yollarda “trafik” olur muydu?İstanbullular eskiden de trafikten şikayet `[edbr miydi? Geçen ay kentte en çok sözü c} edilen konulardan biri olan İstanbul trafiğinin yakıngeçmişi...  Türkiye'nin en büyük şhri, artan trafik sorunu ile boğuşadursu n,   kentin geçmişinde di yolculuğa çıktşı; son 100  yılda şehrin yollarının, arabaların, insanların nasıl değiştiğiniaraştırdı. İstanbul’da kara ulaşımının fotoğraflarla portresi   Ağustos sayında´..
Bugünlerde İstanbul yaman bir imtihan veriyor. Mevsim normallerinin üzerindeki ısı yetmiyormuş gibi, bir de Fatih Sultan Mehmet Köprüsü’nün bakıma alınmasıyla oluşan muazzam trafik sıkışıklığı, İstanbulluları perişan ediyor. Eski asfaltın sökülmesi birkaç gün sürüyor; ziftleme, yenisinin dökülmesi derken trafik akışı yolun ancak tek şeridinden damla damla sağlanabiliyor.  Binlerce yıllık geçmişe sahip olan İstanbul, yakın tarihlere kadar trafik çilesi nedir bilmezdi. Gerçi yolları dar ve çapraşık, mahalleleri inişli yokuşluydu ama şehrin halkı bir şekilde gideceği yere varmayı, akşamları da evine dönmeyi bilirdi. İstanbul 20. yüzyılın ilk çeyreğine kadar yürüyen bir şehirdi. 19. yüzyılda sıradan ahalisi yürüyen, devlet ricali ise gideceği yere atla gidip gelen İstanbul, faytonlarla o yüzyılın sonunda tanışmıştı.  1871’de ilk atlı tramvay Azapkapı-Ortaköy hattında yolcu taşımaya başladı. Bunu, Balkan Harbi’nden dolayı bir sene gecikmeyle ancak 1914’te hizmete giren elektrikli tramvay izledi.  1. Dünya Savaşı büyük bir yıkımla sonlandı, yokluğun ve hastalıkların kol gezdiği İstanbul’da otomobilli kimseler parmakla gösterilirken, harp kısıntılarından dolayı tramvaylar doğru dürüst çalışamaz olmuş, Tünel kayışı yenilenmediği, yani ithal edilemediği için günde 1-2 saat işletilmeye başlanmıştı. İstanbul, doğruyu söylemek gerekirse Cumhuriyet ilân edildiğinde gerçi işgal güçleri tarafından tahrip edilmemiş, bir-iki kaza dışında bombalanmamıştı ama, harap olmuş, bakımsız kalmıştı. Genç yönetim imâr ve bayındırlık hamlesini başlattı, vali ve belediye reisi Lütfi Kırdar kısıtlı bütçeyle bazı yollar açtı, var olan bazı caddeleri yeniledi, ağaçlandırdı. Ardından göreve gelen Fahrettin Kerim Gökay ise özellikle Menderes döneminde İstanbul’a sayısız cadde ve sokak kazandırdı. Ancak yapılan yollar İstanbul’a, o hızla büyüyen, büyümesi yerel yönetimlerce kontrol edilemeyen hatta dahası algılanamayan bu devasa şehre kısa süre sonra yetmez oldu. Bunun yanı sıra İstanbul’un tarihî dokusunu oluşturan onlarca eser, bir daha geri gelemeyecek şekilde yok edildi. Trafik keşmekeşi, plansız büyüyen şehrin doğal sonuçlarından sadece biri.  17 milyonluk bu devasa yerleşim bölgesine şehircilik merkezli bakarak “kent” demek yanlış; burası çarpık yapılaşması, eksik metrosu, bir türlü düzenlenemeyen toplu taşıma sistemi, her geçen gün bozulan tarihî silueti, yeşil alan eksikliği ile aşırı derecede şişmiş obez bir kasaba. Halbuki İstanbul’un çok da eskiye gitmeyen, bugün fotoğraflarda, anılarda ve bir dönemin Yeşilçam filmlerinde kalan görüntüleri, adeta bugünkü fotoşop teknolojisiyle üretilmiş duygusu veriyor.  İnsanlar eskiden bir yerden bir yere nasıl giderdi? Toplu taşımacılık nasıl başladı? Yollarda “trafik” olur muydu? İstanbullular eskiden de trafikten şikayet eder miydi? Geçen ay kentte en çok sözü edilen konulardan biri olan İstanbul trafiğinin yakın geçmişi...  Türkiye'nin en büyük şehri, artan trafik sorunu ile boğuşadursun,   kentin geçmişinde bir yolculuğa çıktı; son 100 yılda şehrin yollarının, arabaların, insanların nasıl değiştiğini araştırdı. İstanbul’da kara ulaşımının fotoğraflarla portresi   Ağustos sayında...