Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Malum, şeker fabrikalarının özelleştirilmesiyle birlikte nişasta azlı şeker tartışması y eniden al/ldndi. Pk nijşsta baz#F şeker ile pancar şekeri]nin farkı ne? Sağl Üık açısından vücu dumuza ne gibi etkileBi oluyor? !J Bu sıcak gündemi konuşmak içinkonunun en önemli uzmanlarından, 2015’teUluslararası Dii;abe/ Federasyonu tarafında n verilen iyabet n alanında ‘Yılın Bilim Adamı’ ödülünü alan, Habertürk Gazetesi Sa=lık Yazarı Prof. Dr. Teel Yılmaz’ın kapısınıçaldım. TemelHoca’ya yalnızca şeker m meselesini de>el Ca n an z Karatay’ın tartışma yaratan açıklamalarını ve on dönemde  yaygınlaşan mide ütn küçültme ameliyatlarınıda sordum...  Konunun iki farklıyönü var: Politik bo yutu ve sağlık boyutu. Öncelikle bu k-on< ^e ilgili yürütülen politikalar koğusund düşüncemi söylemek istiyo rum. Şke fabrikalarınınözelleştirilmesine bd de pancar üretiminin sınırlandırılmasına ´& karşıyım. retim ağırlığının nişasta bazlı şekerlere kaydırılmasın Nı doğru bulmuyorum. Olayın sağlık boyutuna gelince; b u konuda ço +iddi ilgi kirliliği var. Şekrler̈́i kısaca gıdalarda doğal olarak bulunan r tatlı tadı veren glikoz, rutopz ve sakk arooI benzerimaddeler olarak tanımlıyoruz. Türkiye’de ticari ölçekte üretilmekte oan şekerler, ZTO şeker pancarından elde edilen“çay şekeri” ekkaüroz ile m^sırdan elde edilen “mısır şekeri” fruktoz-g likoz kgarışımlaÖrı. Sakkaroz yaniçay şekeri, vücuda alındıktsan  sonra midenin asitli ortamındave bağırsaklarda inversiyona uğrayarak yarı y arıya glikoz ve frukt oza dönüşür. Nişasta bazlı şeker (NŞB) ise mısırda bulunan $; nişastanın işlenmesiyl e eldeedilen fruktoz i çeren şekerlerolarak tan ımlanıyor. Mısırdan üreTtildiği için “mısır şekeri” ya da“mısır şurubu” olarak da }} adlandırılıyor. Gere k pancar şekerinin (çay şekeri),gerek mısır şekerinin 1 graü< vücuda ` kilokalori #erj veriyor. Sonuçta mısEr şekeri hem karışım Z>O hem de kalori olarak pancar şekeri Aa d sanayi şekerine benziyor. Aralarındaki önemli fark si; mısır şekerinin  içindeki fruktoz daha yüksek. ?d Fruktoz, çeşitli meyvelerde ve alda doğal olarak bulunan basitbir şekerdir. Özelliği sakkaroza \u göre yüzde 30daha tatlı olmyası ve vücutt a emilim inin glikozdan ] daha yavaş /erçeYkleşmesidirü Yapılan çalışmalar, aşırı fruktoz alımı ile kanda trigliserd artışına nden olduğunu ve NASH adınıverdiğimiz non alkolikkaraciğer yağlanmasını |F artırdığını gösteriyor. Pankreas kan´eri ile ilişkisi konusunda yayınlar tartışmalı. /Apcak özellikle son yıllazda gençlerde büyük artış gösteren ASH bv yani kaüaciğer yağlanmasından aşı rı şekner tüketimi sorumlu gösteriliyor.  Sonuçta sağlık açısından mısır şu nbu vitrindeki sorumlu ma mide-bağırsaklarda fruktoz ve glikoza dönüşen pancar şekerinin de sağlık açısından sorRlu olduğu  nu unutmamak gerek. Evet, nişasta bdzlı şeker zararlı ama panc ar şekeri $e masum değil.Özellikle gen ç kuşak=a hangiçeşit oZlursa total şeş>er alımını sını rlamak gerek. Bu konuda hemnormal kilonun hem  de obezitenin sınırları uzunca -ir sVr£dir tartışılıyor. 100 yıl önce Belçikalı bir  bilim insanı vücut kitle indeksi formülün/ bu ldu. Vücudun ağırlığının boyun metre cinsinden karesine bölümü... f?m f ormüle göre, vücut kitle in deksi 25’in altında olanlar sağlıklı,25 lş 30 arası olanlarhafif gSlonlu, 30’un üstünde olanlar obez, 40’ın üstünde olanlar da  morbi d obez olarak alınıyor. Obezite ilaçlarında ve bariatrik cerrahide hep bu yöntem k/Ğ kullanılıyor. Fakait bu formülün sakıncalı ki tarafı var. 14 ş yaşında, 1..70 boyundaki bir genç kızı düşünün; bir de 74 yaşında, 1.7 boyundaki yaşlı bir kadını düşünğn. 14 yaşındaki bij çocukla 70 yaşındaki |g bir kadını aynı obezitekavramının içine aldığınızda yanlışyaparsınız, çünkü insan yaşlandıkça v;cnt yapısı, kemik sistemi, vücuttaki yağdağılımı değişiyor. Sağlık Bakanlığı, bariatrik cerrahi için ön koşul olarak35  değerini alıyor. Ama  35 değeri, heryaştan insaniçin farklı bir sonucu ifade ediyo r. Evet, ağırlık y?| bölü boyun metre cinsinden karesi. Yaşlılarda 35 olarak ldığınız nZktada, bir yığın insanı gereksiz y ere cerrahiye sürüklemiş olursunuz. üBu konuyla ilişkili olarak yeni formül arayışları va r B{u noktada, “Her obez sağlıksız  mıdır?” sorusunu tartışmakgerekiyor. Okbe-zitenin sürekli olarak s ağlığa  çok zararlı olduğu düşüncesiyle atnua yaklaşılıyor. Vücut kitle enheÜsi 40n üzerinde olanları bu tartışmaya dahil etmiyorum ç&ü morbid obezin gerçekten kalb vücuda çok fazla yükü vır. Ama bu t ürobezite hastalarınınsayısı da az. Asıl oVl%n, 35 ile 40arasındaki oran. İnsanların müyük bir çoğunluğu 30 ile 40 arasında. İnsanlarda yağ dağılımı iki türlü oluyor: Birincisi, viseral yağlanm a dediğimiz,  içorganların traFfışı kaplayan yağlanma tip#%i. Bu tür yağlanmalar, kardiyovasküler açısından çok riskli olan hipetlnsiVonun, diyabetin altındaki  asıl neden olark alınıyor. Bun karşılık, obezHitenin bir aL[ bölümünde de viseral yağlanma yok; yağ sadece deri altında toplanmış oluyor. Bunlarda bir risk yük. Evet. Sırf vücut kitle indüksleri 35’in üzeri Ie olduğu için ynları aslında lüzum s|z nŞF yere aa risklibir yere; ameliyataitiyoruz. Ameliyatın hem kendispmni_ riskleri vyir hem de ameliyat olduktan sonrabirçok soru n çıkıyor. Normalde, viseral yağlanma yoksa obezite, jnsanlarıjn hayatını kısaltan bir /_* sağlık sorunu olar\C -ü/ karşımıza çı{ıyor. Oysakisiz Fp! bu insanları operasyonayolladığınızda, yüzde 10’lara varan ameliyat sırasındaölüm riski v ar. Evet, yüzde 1 0 civarında. Bununla ilişkili olarak resmi bir açıklama yok; bazı merkezl er “Yüzde  6”, bazıları“Yüzde 5” diyor.  Bununla i lişkili olarak Sağlı k Bkanlığı’nın b ir açıklama yagpmaı Av! bu sonuçları bildir mesi gerre%oir. Ölüm vakıalarını sadece birtak.ım gazete haberlerinden görüyoruz. Mide cerra:i,si operasyonları söz konusu olunca daima, “Gittim, 50  kilo verdim. İnsülini bıraktım.Aslanlar tibi o ldum” şeklinde kahramanlık hikâyeleri anlatılır. Diyabet nedeniyle ameliyat olnların ,üzd 70’i, 10 yıl sonra yeniden diy abet ilaçları veinsülin kulla nıyor. Aslında 2 yıl içinde de 3’t e 1’i tek ´iğ rar in^üinye başlıyor. Burada inanılmaz bir sanayi oluştu. Di ğe r alanlardaki cerrahlpr kendi işlerini bırakıp bariatrik cerrah oldu. Memlekette bu kadar bariatrik cerrah yoktur. Bu ülkedeki cerrahların neredeyse yüzde 50’si bariatrik crr/ahi  alanına kayd[. Yteri kadar uzmanlaşmış ekipler, le uzmanlaşmış sağlık merkezleri ol<adıkça komplikasyonlar vy] artıyor. k En ücra ~=] ilçeye _idin, o ilçenin özel hastanesinde “Bariatrik cerrahi amhliyatları(mız başlamıştır” diye kocaman bis aziş görürsünü zĞ Bu bir şaka değil! Mideyi alırsanız m idedeki yiyecekler çok hızlı bir şekilde ince bağırsağa öeiyor. MidFdek| yiyecekler ince bağı{Orsağa geçtiği zayan çok ani olarad hipoglisemi oluyor; soğuk terleme, k̈́f fenalık hissi, baygınlık hissi başlıyor. Bunu damping sendromu olara  Bk adla ndırıyoru z. Evet. =İstanbuul Ücn#versitesi Tıp Fakültesi’nde midesinin b?r böl:Oümü alınan bir genç kızda çok ciddi  olarak damping se ndromu ortaya çıkmış. {O ekip alıp b  u sefer düzeltme operasyonu adıyla yeni bir operasyon yapmış. | O yeni operasyondan onra bulgular iUkR kat artmış. Genç kıza hastanede sürekli şek$e|li serum veriliyor. Bunlarn hç?bir yazılmıyor. Ayrıc bu ameliyatlarda sağlam dokuyu çıkarıyorlar.Midenin bir bölümü alınıp a\tılıyor. Bu çıkarılan a landaki hücreler, B12 vitamini emi limini F sağlıyor. Sonrabu insanlar hayat ları boyunca  B12 iğnes }luyor. Vücut kitle indeksini | alacaksak sınır 40’ın üzerinde oljmalı. u işcer bu ka dar )as.it olmamalı, insan hayatından söz ediyoruz. Canan Hoca’nın açıklamalarını art ık birazüzüntüyle izliyorum. Depresyonu sadece bağırsaklara ve faydalı-zararlı bakteriler e bağlamak, sounu turşu yiyerekçözmek gibi önerleri de t artYşmk istemiyorum! Sorun butür talkshow t(ür. yoruml arda> ç ok daha ciddi. Sadece bizim toplum değil,dünyadaki tüm toplumların sorunu. Hekimler arasındaki bu tür tartışmaların yeri medya değil, olmamalı. Bir hipoteziniz vaIsa, bununla ilgili olarak b̈́ir uraştma yaparsınıvz. Oturup araştıvma\ı kaAeme alırsınız, sonra bu çalışmayıhakemli dergilerden a birisine gönderirsiniz. öf arada da bir bilimsel kongrede sunm ak insteriniz. Oradaki sunumda kog:nunun uzmanları sizi dinler, onayladıkları noktalarda onaylar, akıllarına yamayan noktalarda da sorularını sorar. Ondan d] sonra o düzeltmelerini iapa. Yayın, haiemLi bir deragde çıkar. Bu artık uluslararası standartlarda yapılmış bir araştırmadır ve herres bunu u#y:ular. Evet, somut kanıtlar olmadan konuşmamalı. “ŞmekRaer yüklemetestini  yaptıranlarınçocukları  şeker hastası olur, kalbidelik olur”diyorsanız, bKnu kanıtlamanız lazım. Tıpta gelişigüzel konuşma hakkınız yok. İnsan haatıyla ilişkili olarak karar (C veren ve daha sonra hesap sorulmayan mesleklerdenbiri hâki ölik, diğeri dJ ekiYlik. Bir has ta, celip sizi bir otorite olarak aldığı zaman, ağzınızdan çıkacak her kelimeyi izler. Söylediğiniz bir kelimeye takılpır, sabaha kjvdaI uyumaz. şanan Hoca’nın, glikoz tolerans testi y apılmış -nnelerin çocuklarının vricen glikoza ba ğlı olarak diyabet olduğuna dar kendi klinik araştırmasını ya ş?a literatüre ilişkin araştırmasını bekliyorum. - Baktım ama sLğ bulamadım. Depr_esyon ila% tük-timini aşırıolduğuna katılıyorum. Bunun temel nedei, gelişen tekno lojinin insazlara getirdiği y eni hayatmodeli. İnsanlar artıl  çok p,d daha uzun sIalr çalışıyor, daoa zun süre kapalh ortamlar dta kalıyor, daha hareketsiz ve daha streslĞi Mesaj-mail trafiğ. de düşükyoğunluklu stresi tüm güne yajdı. İnsanlar artık sürekli çalışan, sürekli izlednen ve sürekli uyarı ve emirlerle sürekli yönetilen moder n köleler ıalife ge`di ve tüm toplumlarda depresyon patladı. İlaç kullanımı da arttı. Ancak bu durum tek başıa  bu kadar Yaşrcı ilaç kullanımını izah etmez. Sorunu psRi$oterapik rehabilitasyonlarla çözümlenebilecek birçok insan hemenilaca yönlendi ,riliyor. AiCrı miktarda gereksiz, indikasyonsuz nlamç tüketimi va r. ]u ilaçlar duyguları etkileyen ilaçlar, stres ve üzüntüleri azaltırken sevinç ve mutlulukları da buduyor. Çalışma koşullarının biraz daha düzeltilmesi, işyerlerinde çaolışana psikol oj ik danışmanlı_ sağlanması i önlemler, sorunların çözümünde çok önemli rol oynayabilir. İstanbul Ü<niversitesi Öğretim Üyes b ve İ.Ü. Diyabet Araştırma ve UygulyamalZarı MerkeziMüdürü olarak görev yapıyor. Tip1 ve Tip ; diyacet alanında 350’nin üzerinde yy$ını ve20’nin üzerindekitabı var. 2015 yılında Uluslararası Diyabet Federasyonu, di,abet alanında “Yılın Bilim Adamı” ödü lünü Prof. Yılmaz’ a vermişti. Yazılarını h er cumartesi Habertürk Gazetesi’nde okuyabilirsiniz.
Malum, şeker fabrikalarının özelleştirilmesiyle birlikte nişasta bazlı şeker tartışması yeniden alevlendi. Peki nişasta bazlı şeker ile pancar şekerinin farkı ne? Sağlık açısından vücudumuza ne gibi etkileri oluyor? Bu sıcak gündemi konuşmak için konunun en önemli uzmanlarından, 2015’te Uluslararası Diyabet Federasyonu tarafından verilen diyabet alanında ‘Yılın Bilim Adamı’ ödülünü alan, Habertürk Gazetesi Sağlık Yazarı Prof. Dr. Temel Yılmaz’ın kapısını çaldım. Temel Hoca’ya yalnızca şeker meselesini değil Canan Karatay’ın tartışma yaratan açıklamalarını ve son dönemde yaygınlaşan mide küçültme ameliyatlarını da sordum...  Konunun iki farklı yönü var: Politik boyutu ve sağlık boyutu. Öncelikle bu konu ile ilgili yürütülen politikalar konusunda düşüncemi söylemek istiyorum. Şeker fabrikalarının özelleştirilmesine de pancar üretiminin sınırlandırılmasına da karşıyım. Üretim ağırlığının nişasta bazlı şekerlere kaydırılmasını doğru bulmuyorum. Olayın sağlık boyutuna gelince; bu konuda çok ciddi bilgi kirliliği var. Şekerleri kısaca gıdalarda doğal olarak bulunan ve tatlı tadı veren glikoz, fruktoz ve sakkaroz benzeri maddeler olarak tanımlıyoruz. Türkiye’de ticari ölçekte üretilmekte olan şekerler, şeker pancarından elde edilen “çay şekeri” sakkaroz ile mısırdan elde edilen “mısır şekeri” fruktoz-glikoz karışımları. Sakkaroz yani çay şekeri, vücuda alındıktan sonra midenin asitli ortamında ve bağırsaklarda inversiyona uğrayarak yarı yarıya glikoz ve fruktoza dönüşür. Nişasta bazlı şeker (NŞB) ise mısırda bulunan nişastanın işlenmesiyle elde edilen fruktoz içeren şekerler olarak tanımlanıyor. Mısırdan üretildiği için “mısır şekeri” ya da “mısır şurubu” olarak da adlandırılıyor. Gerek pancar şekerinin (çay şekeri),gerek mısır şekerinin 1 gramı vücuda 4 kilokalori enerji veriyor. Sonuçta mısır şekeri hem karışım hem de kalori olarak pancar şekeri ya da sanayi şekerine benziyor. Aralarındaki önemli fark şu; mısır şekerinin içindeki fruktoz daha yüksek. Fruktoz, çeşitli meyvelerde ve balda doğal olarak bulunan basit bir şekerdir. Özelliği sakkaroza göre yüzde 30 daha tatlı olması ve vücutta emiliminin glikozdan daha yavaş gerçekleşmesidir. Yapılan çalışmalar, aşırı fruktoz alımı ile kanda trigliserd artışına neden olduğunu ve NASH adını verdiğimiz non alkolik karaciğer yağlanmasını artırdığını gösteriyor. Pankreas kanseri ile ilişkisi konusunda yayınlar tartışmalı. Ancak özellikle son yıllarda gençlerde büyük artış gösteren NASH yani karaciğer yağlanmasından aşırı şeker tüketimi sorumlu gösteriliyor. Sonuçta sağlık açısından mısır şurubu vitrindeki sorumlu ama mide-bağırsaklarda fruktoz ve glikoza dönüşen pancar şekerinin de sağlık açısından sorumlu olduğunu unutmamak gerek. Evet, nişasta bazlı şeker zararlı ama pancar şekeri de masum değil. Özellikle genç kuşakta hangi çeşit olursa total şeker alımını sınırlamak gerek. Bu konuda hem normal kilonun hem de obezitenin sınırları uzunca bir süredir tartışılıyor. 100 yıl önce Belçikalı bir bilim insanı vücut kitle indeksi formülünü buldu. Vücudun ağırlığının boyun metre cinsinden karesine bölümü... Bu formüle göre, vücut kitle indeksi 25’in altında olanlar sağlıklı, 25 ile 30 arası olanlar hafif kilolu, 30’un üstünde olanlar obez, 40’ın üstünde olanlar da morbid obez olarak alınıyor. Obezite ilaçlarında ve bariatrik cerrahide hep bu yöntem kullanılıyor. Fakat bu formülün sakıncalı bir tarafı var. 14 yaşında, 1.70 boyundaki bir genç kızı düşünün; bir de 74 yaşında, 1.70 boyundaki yaşlı bir kadını düşünün. 14 yaşındaki bir çocukla 70 yaşındaki bir kadını aynı obezite kavramının içine aldığınızda yanlış yaparsınız, çünkü insan yaşlandıkça vücut yapısı, kemik sistemi, vücuttaki yağ dağılımı değişiyor. Sağlık Bakanlığı, bariatrik cerrahi için ön koşul olarak 35 değerini alıyor. Ama bu 35 değeri, her yaştan insan için farklı bir sonucu ifade ediyor. Evet, ağırlık bölü boyun metre cinsinden karesi. Yaşlılarda 35 olarak aldığınız noktada, bir yığın insanı gereksiz yere cerrahiye sürüklemiş olursunuz. Bu konuyla ilişkili olarak yeni formül arayışları var Bu noktada, “Her obez sağlıksız mıdır?” sorusunu tartışmak gerekiyor. Obezitenin sürekli olarak sağlığa çok zararlı olduğu düşüncesiyle konuya yaklaşılıyor. Vücut kitle endeksi 40’ın üzerinde olanları bu tartışmaya dahil etmiyorum çünkü morbid obezin gerçekten kalbe, vücuda çok fazla yükü var. Ama bu tür obezite hastalarının sayısı da az. Asıl olan, 35 ile 40 arasındaki oran. İnsanların büyük bir çoğunluğu 30 ile 40 arasında. İnsanlarda yağ dağılımı iki türlü oluyor: Birincisi, viseral yağlanma dediğimiz, iç organların etrafını kaplayan yağlanma tipi. Bu tür yağlanmalar, kardiyovasküler açısından çok riskli olan hipertansiyonun, diyabetin altındaki asıl neden olarak alınıyor. Buna karşılık, obezitenin bir bölümünde de viseral yağlanma yok; yağ sadece deri altında toplanmış oluyor. Bunlarda bir risk yok. Evet. Sırf vücut kitle indeksleri 35’in üzerinde olduğu için onları aslında lüzumsuz yere daha riskli bir yere; ameliyata itiyoruz. Ameliyatın hem kendisinin riskleri var hem de ameliyat olduktan sonra birçok sorun çıkıyor. Normalde, viseral yağlanma yoksa obezite, insanların hayatını kısaltan bir sağlık sorunu olarak karşımıza çıkmıyor. Oysaki siz bu insanları operasyona yolladığınızda, yüzde 10’lara varan ameliyat sırasında ölüm riski var. Evet, yüzde 10 civarında. Bununla ilişkili olarak resmi bir açıklama yok; bazı merkezler “Yüzde 6”, bazıları “Yüzde 5” diyor. Bununla ilişkili olarak Sağlık Bakanlığı’nın bir açıklama yapması ve bu sonuçları bildirmesi gerekir. Ölüm vakıalarını sadece birtakım gazete haberlerinden görüyoruz. Mide cerrahisi operasyonları söz konusu olunca daima, “Gittim, 50 kilo verdim. İnsülini bıraktım. Aslanlar gibi oldum” şeklinde kahramanlık hikâyeleri anlatılır. Diyabet nedeniyle ameliyat olanların yüzde 70’i, 10 yıl sonra yeniden diyabet ilaçları ve insülin kullanıyor. Aslında 2 yıl içinde de 3’te 1’i tekrar insüline başlıyor. Burada inanılmaz bir sanayi oluştu. Diğer alanlardaki cerrahlar, kendi işlerini bırakıp bariatrik cerrah oldu. Memlekette bu kadar bariatrik cerrah yoktur. Bu ülkedeki cerrahların neredeyse yüzde 50’si bariatrik cerrahi alanına kaydı. Yeteri kadar uzmanlaşmış ekipler, uzmanlaşmış sağlık merkezleri olmadıkça komplikasyonlar artıyor. En ücra ilçeye gidin, o ilçenin özel hastanesinde “Bariatrik cerrahi ameliyatlarımız başlamıştır” diye kocaman bir afiş görürsünüz. Bu bir şaka değil! Mideyi alırsanız midedeki yiyecekler çok hızlı bir şekilde ince bağırsağa geçiyor. Midedeki yiyecekler ince bağırsağa geçtiği zaman çok ani olarak hipoglisemi oluyor; soğuk terleme, fenalık hissi, baygınlık hissi başlıyor. Bunu damping sendromu olarak adlandırıyoruz. Evet. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde midesinin bir bölümü alınan bir genç kızda çok ciddi olarak damping sendromu ortaya çıkmış. O ekip alıp bu sefer düzeltme operasyonu adıyla yeni bir operasyon yapmış. O yeni operasyondan sonra bulgular iki kat artmış. Genç kıza hastanede sürekli şekerli serum veriliyor. Bunların hiçbiri yazılmıyor. Ayrıca bu ameliyatlarda sağlam dokuyu çıkarıyorlar. Midenin bir bölümü alınıp atılıyor. Bu çıkarılan alandaki hücreler, B12 vitamini emilimini sağlıyor. Sonra bu insanlar hayatları boyunca B12 iğnesi oluyor. Vücut kitle indeksini alacaksak sınır 40’ın üzerinde olmalı. Bu işler bu kadar basit olmamalı, insan hayatından söz ediyoruz. Canan Hoca’nın açıklamalarını artık biraz üzüntüyle izliyorum. Depresyonu sadece bağırsaklara ve faydalı-zararlı bakterilere bağlamak, sorunu turşu yiyerek çözmek gibi önerleri de tartışmak istemiyorum! Sorun bu tür talkshow türü yorumlardan çok daha ciddi. Sadece bizim toplum değil, dünyadaki tüm toplumların sorunu. Hekimler arasındaki bu tür tartışmaların yeri medya değil, olmamalı. Bir hipoteziniz varsa, bununla ilgili olarak bir araştırma yaparsınız. Oturup araştırmayı kaleme alırsınız, sonra bu çalışmayı hakemli dergilerden birisine gönderirsiniz. O arada da bir bilimsel kongrede sunmak istersiniz. Oradaki sunumda konunun uzmanları sizi dinler, onayladıkları noktalarda onaylar, akıllarına yatmayan noktalarda da sorularını sorar. Ondan sonra o düzeltmelerini yapar. Yayın, hakemli bir dergide çıkar. Bu artık uluslararası standartlarda yapılmış bir araştırmadır ve herkes bunu uygular. Evet, somut kanıtlar olmadan konuşmamalı. “Şeker yükleme testini yaptıranların çocukları şeker hastası olur, kalbi delik olur” diyorsanız, bunu kanıtlamanız lazım. Tıpta gelişigüzel konuşma hakkınız yok. İnsan hayatıyla ilişkili olarak karar veren ve daha sonra hesap sorulmayan mesleklerden biri hâkimlik, diğeri de hekimlik. Bir hasta, gelip sizi bir otorite olarak aldığı zaman, ağzınızdan çıkacak her kelimeyi izler. Söylediğiniz bir kelimeye takılır, sabaha kadar uyumaz. Canan Hoca’nın, glikoz tolerans testi yapılmış annelerin çocuklarının verilen glikoza bağlı olarak diyabet olduğuna dair kendi klinik araştırmasını ya da literatüre ilişkin araştırmasını bekliyorum. Baktım ama bulamadım. Depresyon ilaç tüketiminin aşırı olduğuna katılıyorum. Bunun temel nedeni, gelişen teknolojinin insanlara getirdiği yeni hayat modeli. İnsanlar artık çok daha uzun saatler çalışıyor, daha uzun süre kapalı ortamlarda kalıyor, daha hareketsiz ve daha stresli. Mesaj-mail trafiği de düşük yoğunluklu stresi tüm güne yaydı. İnsanlar artık sürekli çalışan, sürekli izlenen ve sürekli uyarı ve emirlerle sürekli yönetilen modern köleler haline geldi ve tüm toplumlarda depresyon patladı. İlaç kullanımı da arttı. Ancak bu durum tek başına bu kadar aşırı ilaç kullanımını izah etmez. Sorunu psikoterapik rehabilitasyonlarla çözümlenebilecek birçok insan hemen ilaca yönlendiriliyor. Aşırı miktarda gereksiz, indikasyonsuz ilaç tüketimi var. Bu ilaçlar duyguları etkileyen ilaçlar, stres ve üzüntüleri azaltırken sevinç ve mutlulukları da buduyor. Çalışma koşullarının biraz daha düzeltilmesi, işyerlerinde çalışana psikolojik danışmanlık sağlanması gibi önlemler, sorunların çözümünde çok önemli rol oynayabilir. İstanbul Üniversitesi Öğretim Üyesi ve İ.Ü. Diyabet Araştırma ve Uygulamaları Merkezi Müdürü olarak görev yapıyor. Tip 1 ve Tip 2 diyabet alanında 350’nin üzerinde yayını ve 20’nin üzerinde kitabı var. 2015 yılında Uluslararası Diyabet Federasyonu, diyabet alanında “Yılın Bilim Adamı” ödülünü Prof. Yılmaz’a vermişti. Yazılarını her cumartesi Habertürk Gazetesi’nde okuyabilirsiniz.