Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Ölümünün dokuzuncu yıl dönümündeProf. Dr. Bülent Tanör eğitim yuvası nda, İstanbul Üniversitsi Rektörlük Binası Doktora Salonu'nda anıldı. Yer sembolik açıd an önemliydi; çYnkü hocanın cenaze töreninin cilJ 40 yılını verdiği üniversitesinden kaldırılamadığı 9 yıl öncesi işte tam {ka bu kampüste şimdi konuşulabildi. Onunkattığı değerler, leleZr anıla bildi% Toplantıda yakınları, ,p sevenleri ve öğrencileri biraradaydı. İstanbul Üniversitesi Rektörü Pr,f. Dr. Yunus Söylet etkinliğe gönderdiği açıklamasında "son derece hugrzuğu Colduğunu, etkinliği bir iade-i itibarvesilesi olarak değerlendirdiğini" dile getirdi.Konferansta söz vn Tanör'ü ya|ın arkad aşı PrUf. Dr. Gencay Gürsoy i se "daha resmi, (ıkrumsal bir özür ifade edilsin isterdim" dedi.  Tam 40 |yĞılını geçirdiği İstanbul Üniversitesi'ndeki j son dönemlerinde Alemdaroğlu ve ekibinin kabu sunu yaşamak zorunda kaldı. ma ben bu knuya girmeyeceğim,bugünTanör Hoca'mızı kendi eğitim yuvasında anmaktan üyük gurur duyuyorum.  Bu konferansı KSyM (Kadın Sorunları Ahatırma ve Uygulama Merkezi) bünyesinde gerçekleştiriyoruz... ülent T`nöy  de yıllar önce bir ikM başlatara kSosyal Bilimlerde Cinsiyetçilik  cadında yer ' açmış pe koordinatörlüğün`ü benim yapmamı istemişti. Biz de böylelikle nuen hukukçu yönünün yanı sıra, klltü& ve yaşam ustası yönünü de anmış oluyoruz.  Profesör Tanör'ün jrdeşiyii, haa çok zor geioyor konuşmak... Böyle bir ağabe ye ship olmayı her zamanbir ta lih Şolarak yaşadım. Desteğ ini benden hiç eirgmedi, çocukluğum ve gençliğim onunsayesinde şekillendi. ö#& Başkalarına V´rşı /lp hep duyarlı bir ağabeydi. Toplumun dertgerindi de, küçük bir çocuğun dertlerini de paylaşmayı bilirdi.İlkelerini savunma h)Ğ cesaretinin yanında gerçek pr aydın ve demokrattı.  . .. s Ben zünlü günlerin ta nığ]Vı olarak bu meseleyi (Tanör'ün İÜ'den ayrılışını) ´ kurcalamak istHiyorum. Türkiye'debenzer şeleri ço yaşadık. Üniversitelerde be nzer tav|lürla, benze kad i b ilmezliklerle  – lafımı mazur görün – hoyratlıklarla ilk defa karşılaşmıyoruz.Bülent, ne son e de ilk...Öğrencilikte tanıştık kendisiyle. '60 öncesi hareketlerinin a ktiflerinden biriydi. '60 hareketine "devrim" diyN. kuşaktık. O zamanlaröyle düşünüyorduk;geçen yıllar iinde bazı itirazlar arttı.  Olay, ünlü 1997 TÜSİAD raporu ile başladı. !Z Tanör, "Türkiye'de Demokratikleşme Perspektifleri" adlı bir rapor hazırlamıştı. Demokratik olarak ele alınm!ış rapor sağ ve so. çevrelerden tepki alarak karşılandı. Kıymetini bilen çoğunlukta değildi. Dönemin İstanbul Üniversitesi rektörü, rapor hakkında Tanör'ü suçlamaya başladı, fakat raporun içeriği yls ilgili değil, en zayıf yerinden vurarak, üniversitenindöner sermayesine telif ücretinin yatır ılmadığı suçlamasıile ortaya çı ktı. Oysa üniversite yasasının 36. mddesi-e göre, taU gün çalışanlar dön eer sermayye çalışmalarını bildirirdi fakat telif hakları harhç. Tanör'ün TÜSİAD =raporu bir telif ese,ridira. Rektör bununla da yetinmedi,üşenmedi TÜ ;İAD'a gitt}i, "raporun kaAağınĞda ?ank´'ün şduı yok" dedi. İkin)ci sayfayı =çtklrında Tanör'ün adını gösterdiklerinde rektövn neler hissettiğinin takdirini sizlere bırakıyorum... O günlerde bu tavra karşın, tabi Tanör'ün değerini bilenl{r çö'k cidditepki gösterdi. İlk defa 40 baro başkanı Bülent için bir rapor sundu, olayı kınadı.  Rektörün o dönemde yaptığı sadece bu $kadar değildi, Bülent a Tanör gibi bir bilim insanına bozuk sicil verdi. Tanör bu durumu daha sonra mahkeye götürdü, ve mahkeme kararı ancak ölüzmünden sonra çıkabildi; davayı kazandı, hakkını gerialdı. I günlerde bir ra\slantı ı bilinmez, İÜ rektö rünün bir kitabı konusunda intihal suçlamasıya dava açıldı. Soruştura döndü dolaştı, T]k Tabipler Birliği Yüksek Onur Kurulu'nda sayın rektörün bi lim hırsızlığı yaptığısonucuna varıldı, kanıtlandı. Daha sonra >dava zamanaşımına uğradı ve meılekter men cezası d geri alındı.  Bülent Tanör'`ün g`ğ bu yıpratıcı sü reç içerisinde 1996 yılında ortaya çıkan kanser hastalığı ilerledi. Zaman zaman Tanör'e karşı bu kişisel takıntı aline gelen tavır, onun tedavi sürecbni aksatacak adımla ra kada r uzandı. İlaçların yazılması konusu'nda bir takım problemler üretildi. Tanör İstanbul Tıü Fakültesi'nde hastalığının ağır dönemind tedavioeyken, Tıp Fakültesi yöneticilerine onun gerçekten  o dönem hastane içine olup olmadığının tespiti için raporlar hazırlatıldı. Kısaca akılalmaz güçlükler içerisi <ndl Bülent Tanör bugün, yıllar sonra anmasını bu çat ı altında yaptığımız bu kurumdan ayrılmak zorundakaldı, Galatas;ray Üniversitesi'ne geçti... Ve cenazesi40 yıllık üniversit esind;e değil, Galatasaray Üniversitesi'nde yapıldı.  Tabi yıllar geçiyor ve Türkiye'de geçmiş gaddarlıklarla ilgili özürler dileniyor. İsterdim ki Tanör içindaha resmi, kurumsal bir özür ifade edglsi, ama bunu da %\saygıyla kbarşılıyorutgz. Bu salonunun yanm töreni i:Öçin verilmesi, giş kırgınlığımızı bty dereceye kadar hafifletti.  Bug+nlerd Anayasa değişikliği ile ilgili bir referans bulma çabası içindeyken, Tanör'ü hatırlıyoruz. IaHnö referanslarımızdan biriydi, eksikiini yaşıyoruz. Hayatta olsaydı, TÜSİAD raporundaki sözlerini nasıl ifade ederdi? BunUn cevabı çok tartışılabilir, sevgili B&len raporunda bugün çok ciddi şekilde tartıştığımız ve bana gö£re Türkiye'de içindebulunduğumuz birçok sorunun çözümünde anahtar rolü oynayan, özellikle Anayasa'nın değişmez olarak ifade edilen ilk dört maddesindeki temel bazı değişikik.erin çok fazla üstüne gitmemişti. Bugün inanıyorum ki hnaya^tta olsaydı, daha farklı biçimde ele ıhdı b! konuyu. Biraz simgel=-le konuşuyorum farkındayım, ama tartışmalıkonulara >ok fazla irm$ek isşemiorum. İnanıyorum ki , Bülent hayatta olsaydı bugün, Türkiye'de barış,demokrasi, şefaflIık, insan hakları ne gerektiriyorsa, onların ışı ğında mücadeleveriyor olacaktı O gün dönemin İÜ rektörü için kuulllnığı "_spotizm" kimliğinin yerine, bugün belki başka kimliklerin geçeceğini çok vş] daha aç'k, net, cesurbir şekilde  ifade edecekti.
Ölümünün dokuzuncu yıl dönümünde Prof. Dr. Bülent Tanör eğitim yuvasında, İstanbul Üniversitesi Rektörlük Binası Doktora Salonu'nda anıldı. Yer sembolik açıdan önemliydi; çünkü hocanın cenaze töreninin bile 40 yılını verdiği üniversitesinden kaldırılamadığı 9 yıl öncesi, işte tam da bu kampüste şimdi konuşulabildi. Onun kattığı değerler, ilkeler anılabildi. Toplantıda yakınları, sevenleri ve öğrencileri biraradaydı. İstanbul Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Yunus Söylet etkinliğe gönderdiği açıklamasında "son derece huzurluğu olduğunu, etkinliği bir iade-i itibar vesilesi olarak değerlendirdiğini" dile getirdi. Konferansta söz alan Tanör'ün yakın arkadaşı Prof. Dr. Gencay Gürsoy ise "daha resmi, kurumsal bir özür ifade edilsin isterdim" dedi.  Tam 40 yılını geçirdiği İstanbul Üniversitesi'ndeki son dönemlerinde Alemdaroğlu ve ekibinin kabusunu yaşamak zorunda kaldı. Ama ben bu konuya girmeyeceğim,bugün Tanör Hoca'mızı kendi eğitim yuvasında anmaktan büyük gurur duyuyorum.  Bu konferansı KSAUM (Kadın Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi) bünyesinde gerçekleştiriyoruz... Bülent Tanör de yıllar önce bir ilki başlatarak Sosyal Bilimlerde Cinsiyetçilik  adında yer açmış ve koordinatörlüğünü benim yapmamı istemişti. Biz de böylelikle onun hukukçu yönünün yanı sıra, kültür ve yaşam ustası yönünü de anmış oluyoruz.  Profesör Tanör'ün kardeşiyim, hala çok zor geliyor konuşmak... Böyle bir ağabeye sahip olmayı her zaman bir talih olarak yaşadım. Desteğini benden hiç esirgemedi, çocukluğum ve gençliğim onun sayesinde şekillendi. Başkalarına karşı hep duyarlı bir ağabeydi. Toplumun dertlerini de, küçük bir çocuğun dertlerini de paylaşmayı bilirdi.İlkelerini savunma cesaretinin yanında gerçek bir aydın ve demokrattı.  ... Ben hüzünlü günlerin tanığı olarak bu meseleyi (Tanör'ün İÜ'den ayrılışını) kurcalamak istiyorum. Türkiye'de benzer şeyleri çok yaşadık. Üniversitelerde benzer tabularla, benzer kadim bilmezliklerle ve – lafımı mazur görün – hoyratlıklarla ilk defa karşılaşmıyoruz. Bülent, ne son ne de ilk... Öğrencilikte tanıştık kendisiyle. '60 öncesi hareketlerinin aktiflerinden biriydi. '60 hareketine "devrim" diyen kuşaktık. O zamanlar öyle düşünüyorduk; geçen yıllar içinde bazı itirazlar arttı.  Olay, ünlü 1997 TÜSİAD raporu ile başladı. Tanör, "Türkiye'de Demokratikleşme Perspektifleri" adlı bir rapor hazırlamıştı. Demokratik olarak ele alınmış rapor sağ ve sol çevrelerden tepki alarak karşılandı. Kıymetini bilen çoğunlukta değildi. Dönemin İstanbul Üniversitesi rektörü, rapor hakkında Tanör'ü suçlamaya başladı, fakat raporun içeriği ile ilgili değil, en zayıf yerinden vurarak, üniversitenin döner sermayesine telif ücretinin yatırılmadığı suçlaması ile ortaya çıktı. Oysa üniversite yasasının 36. maddesine göre, tam gün çalışanlar döner sermayeye çalışmalarını bildirirdi fakat telif hakları hariç. Tanör'ün TÜSİAD raporu bir telif eseridir. Rektör bununla da yetinmedi, üşenmedi TÜSİAD'a gitti, "raporun kapağında Tanör'ün adı yok" dedi. İkinci sayfayı açtıklarında Tanör'ün adını gösterdiklerinde rektörün neler hissettiğinin takdirini sizlere bırakıyorum... O günlerde bu tavra karşın, tabi Tanör'ün değerini bilenler çok ciddi tepki gösterdi. İlk defa 40 baro başkanı Bülent için bir rapor sundu, olayı kınadı.  Rektörün o dönemde yaptığı sadece bu kadar değildi, Bülent Tanör gibi bir bilim insanına bozuk sicil verdi. Tanör bu durumu daha sonra mahkeye götürdü, ve mahkeme kararı ancak ölümünden sonra çıkabildi; davayı kazandı, hakkını geri aldı. O günlerde bir raslantı mı bilinmez, İÜ rektörünün bir kitabı konusunda intihal suçlamasıya dava açıldı. Soruşturma döndü dolaştı, Türk Tabipler Birliği Yüksek Onur Kurulu'nda sayın rektörün bilim hırsızlığı yaptığı sonucuna varıldı, kanıtlandı. Daha sonra dava zamanaşımına uğradı ve meslekten men cezası da geri alındı.  Bülent Tanör'ün bu yıpratıcı süreç içerisinde 1996 yılında ortaya çıkan kanser hastalığı ilerledi. Zaman zaman Tanör'e karşı bu kişisel takıntı haline gelen tavır, onun tedavi sürecini aksatacak adımlara kadar uzandı. İlaçların yazılması konusunda bir takım problemler üretildi. Tanör İstanbul Tıp Fakültesi'nde hastalığının ağır döneminde tedavideyken, Tıp Fakültesi yöneticilerine onun gerçekten o dönem hastane içine olup olmadığının tespiti için raporlar hazırlatıldı. Kısaca akılalmaz güçlükler içerisinde Bülent Tanör bugün, yıllar sonra anmasını bu çatı altında yaptığımız bu kurumdan ayrılmak zorunda kaldı, Galatasaray Üniversitesi'ne geçti... Ve cenazesi 40 yıllık üniversitesinde değil, Galatasaray Üniversitesi'nde yapıldı.  Tabi yıllar geçiyor ve Türkiye'de geçmiş gaddarlıklarla ilgili özürler dileniyor. İsterdim ki Tanör için daha resmi, kurumsal bir özür ifade edilsin, ama bunu da saygıyla karşılıyoruz. Bu salonunun anma töreni için verilmesi, geçmiş kırgınlığımızı bir dereceye kadar hafifletti.  Bugünlerde Anayasa değişikliği ile ilgili bir referans bulma çabası içindeyken, Tanör'ü hatırlıyoruz. Tanör referanslarımızdan biriydi, eksikliğini yaşıyoruz. Hayatta olsaydı, TÜSİAD raporundaki sözlerini nasıl ifade ederdi? Bunun cevabı çok tartışılabilir, sevgili Bülent raporunda bugün çok ciddi şekilde tartıştığımız ve bana göre Türkiye'de içinde bulunduğumuz birçok sorunun çözümünde anahtar rolü oynayan, özellikle Anayasa'nın değişmez olarak ifade edilen ilk dört maddesindeki temel bazı değişikliklerin çok fazla üstüne gitmemişti. Bugün inanıyorum ki hayatta olsaydı, daha farklı biçimde ele alırdı bu konuyu. Biraz simgelerle konuşuyorum farkındayım, ama tartışmalı konulara çok fazla girmek istemiyorum. İnanıyorum ki, Bülent hayatta olsaydı bugün, Türkiye'de barış, demokrasi, şeffaflık, insan hakları ne gerektiriyorsa, onların ışığında mücadele veriyor olacaktı. O gün dönemin İÜ rektörü için kullanığı "despotizm" kimliğinin yerine, bugün belki başka kimliklerin geçeceğini çok daha açık, net, cesur bir şekilde ifade edecekti.