Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Facebook’taki “ifade paylaşımı” m eselesinden y eni aslanlı profilfotoğrafım sayesinde lalerdar oldum. İnsamnltr resmin altına w;w” ifadesi ekliyor, yani şaşkınlık ifadelerini gizleyemiyorlardı. Beğenmeler, beğenmemeler artı  son derece demde, 4aydır hayatımızda like,love, haha,wow, sad vBe angry (sırasıyla beğenme, $üi sevme,  kahkaha, w ow, üzüntü ve cnj öfke) _ifadeleri var.Yani ikonlar sayesinde şükürler olsun k belli post’lara ol an hislerimizi ]daha iyi ifade edebiliyoru#, özellikle kızgınlık ve üzüntü söz konusuysa. Eskidenböyle değild i, mesıla arkadaşın “Babamı kaybettim” yazınca beğeniyordun, bir gaUiı oluyordu. Facebook 2004’te kuruldu ama ilk /pikini 2007’de yapmış olabilir. Yıl 2016, hepimiz Facebook’taŞ sıkıldık, yıldık; şp üstüne ne Instagram’lar, Snapchat’ler eskittik.Ve fakat Ajexa’ya göre hâlâ Google ve Youtube’un ardından {n çok Facebook’a giriyoruz  ve bu da Facebook’un h;aber Hs akışı kısmını dünyanın e ğn ön<mfi haber akSışö kaynağı haline getiriyor. Her gcn yavru kedi fotoğraflarından son jakika haberlerine her şeyin döndüğü, 1.65 milyar insanın içinde bulunduğu bir kaynaktan söz ediyorum. Tabii şir_et açısından bu durumun çok sayıda veri toparlamak gibibir fzalydaıından söz edilebilir  ama konumuz  bu değil. Konumuz; yazılım mühnis\ Ae teknoloji blogge ribı Max Wool’un aralarında CNN, TMZ,BBC m' ve Fox’un da bulunduğu dünyantn enpopüler   hÜaber sitelerinin Facebook syfaları̈́a d>ir sunduğu grafikl er. Woolf, çok sayıda grafik vEe interaktif şnm yardımıyla Fac%bookct~a en çok mek]iyon göserilen haber içeriklerini araştırdı ve  Is= enteresan sonuçlar zlde etti. DüşşFnsenize, hangi hikâyeler acaba han}i ifadelere tekabül ediyord? Malum patlamalar, saldırılar, ortalık kan rea çünkü ve hepimiz olan biteni gün $ boyu haber akışındantakip ediyoruz. Sonuçlar çarpıcı.Örneklerle gidelim: Mesela Fox News’un paylaştığı hikâyeler as ?|| lında da ha çok öfkeyi teıikleyecek türden amha insanlar daha zi yade s por kulüplerine ve politik figürlere olumlu tepkiler vermuye meyilli ve bu nedenle zaman akışında da dünyayı && ayağa kald,ran patlamalar, saldırılar, k% rşeva)nla ?dğeğil ou içerikle kaoşılaşıyonrlar. Yine en “sevilen” ve “wow”lanan ve tabii herkes:in paylaşmaya yer aradığıpostlar ire hayvanBara, doğaya, ünlü çocuklarına,kasabada kedi kurtaran yerel itfaiyecilere ve kahrmm köpek c- hikâyelerine ait.Yandaki kutuda CNN, BBsC ve Fox’un og en çok seve)en v ewow’lananlarını görüyorsunuz. Tüm bu hi+âyelerin insanları şok etmesinde ya da şefkatli yanlarını dürtmesinde elette şaşılacak bir şey yok. A ncak Facebook’un enformasyon âle,indeki yerini düşündüğüm̈́üzde bu veriler çok kıymetli. Açıklayayım: Facebook, haber kaynağıyla Y/ ilgili yaptığı çıklada sitenin kişilerin akışıSnda ilgi alanlarına yönelik haberleri sıraladığını ifade etti.  Yani haber kaynağınızda tıkladığınız, paylaştı?ğınız, beğendiğiniz şeylere benzer içeriklerle karşı;aşıyonrsunnuz. Buinun enn iyiörneği 15 Ağ;uystos 2014’te ?wi{tter Ferguson protestolarıyla yıkılırken Facebook’ta Fuo[nunun uzun sjatler boyunca trend bile olmcaı olabilir. . Hatta sırf bu yüzden “Twitter Ferguson, Facebook Ice Bucket için” (ALS hastalığı  [ için yapılıp çı ğ gibi büyüyen Rp buz movaClı aI Bucket dalgasını hatırlayın) gibi orumlr yapıldı. Şimdi ise hangi içeriklerin hangi duygulara hitap }g% ettiği, neyin daha tıkaşmalşk olduğu, kimin neyi görünce ̈́e hissettiği ko[nujunda daha derin ve inclikli >tm verilere sah!biz. “Kasiyerin nezaketi”, “bir mağazanın işe aldığı köpekli adamın hikâyesiJ” şgtri iç ısıtan post’ların aldığı abartılı reaksiyonları biliyoruz. Öte landan geçtiğimiz günlerdeFacebook’un yaptığı haber kaynağı revizy onu açıklamasında bu küçük duygu ikonarıncn bahsi bile geçmedi. Yani şirket bvu reaksiyonların tverilerini tutmuyor. Neticede ha be!r kaynağımızda trend ol\!rak görmediğimiz tüm o ciddiiçeriklerin sebeb {i ısarla beğendiğimiz, hunharca wow’laığım^ız kedi yavruları. Tabii kullanıcılar açısından bu durum büüük bir mesele değil. I Kimsenin umurunda mı, o Bd~ tartışılır çünkü milyonların Facebook’u kullanma amacı arkadaşlarıyla gittiği tatilin }h ya da kedis inin fotoğraHflarını pağylaşmak. Peki Facebo ok’u gerçek bir haber kaynağı olarak görmeli miyiz? Sosyal medyayla ilgili en büyü k sorun, ge leMeksel medyadan beklediğimiz doğruluk, nesnelmlḯ, şeffaflık ve adalet gibi değerleri bumecralardan a beklememiz olabili r, çünkü yanılıyoruz.Kurumsal değerlerine bakıld%ğında yhâOl Facebooı’un niai amacı insanların a)leleriyle ve arkadaşlarıyla iletişim kurmsı paylaşımlarda bulu>asuı. Zira onlar kendilerini bir haber şirketi olarak görmüyo r, kendilerini oÖada konumlandırmıyor ve bizim onlarda n bunu beklememizi garipsiyorlar. Şirketin hab\or }z kaynağı kısmından sorumlu müdürü Adam Mosseri, “ Biz daima insanların ken dilerini aile ve arkada şlarına na sıl daha iyi iifade edebileceği, onlardan nasıl haber alablceği C£B nasıl iltişimdOe kalabilecekleri üzerine U kafa yorup projeler üretiyoruz” diyor Yani siz ve rak}[mlar -her ne kadar dünyanın en önemlihaber kaynağı kIlarak Facebook’u gösterseniz de sevimli beb̈́e fotoğrasfları daima sö́n dakika haberlerine galit gelecek. Bu noktada The Washington Post’un dijital yazarı Ca itlin Dewey’e kulak vermek doğrs olabilir: “Her ne kaar intYernet kullanıcılarının yarısı ce Facebook’u haber almak üzere kullansa da benim zomk;an akışım ark adaşlarımla ve askerlikfotoğraflarıyla dolu. Kusura bakmayın ams ben gerçekler için haberlere ya daSnapchat’e gidiyorum.”
Facebook’taki “ifade paylaşımı” meselesinden yeni aslanlı profil fotoğrafım sayesinde haberdar oldum. İnsanlar resmin altına “wow” ifadesi ekliyor, yani şaşkınlık ifadelerini gizleyemiyorlardı. Beğenmeler, beğenmemeler artık son derece demode, 4 aydır hayatımızda like, love, haha, wow, sad ve angry (sırasıyla beğenme, sevme, kahkaha, wow, üzüntü ve öfke) ifadeleri var. Yani ikonlar sayesinde şükürler olsun ki belli post’lara olan hislerimizi daha iyi ifade edebiliyoruz, özellikle kızgınlık ve üzüntü söz konusuysa. Eskiden böyle değildi, mesela arkadaşın “Babamı kaybettim” yazınca beğeniyordun, bir garip oluyordu. Facebook 2004’te kuruldu ama ilk pikini 2007’de yapmış olabilir. Yıl 2016, hepimiz Facebook’tan sıkıldık, yıldık; üstüne ne Instagram’lar, Snapchat’ler eskittik. Ve fakat Alexa’ya göre hâlâ Google ve Youtube’un ardından en çok Facebook’a giriyoruz ve bu da Facebook’un haber akışı kısmını dünyanın en önemli haber akışı kaynağı haline getiriyor. Her gün yavru kedi fotoğraflarından son dakika haberlerine her şeyin döndüğü, 1.65 milyar insanın içinde bulunduğu bir kaynaktan söz ediyorum. Tabii şirket açısından bu durumun çok sayıda veri toparlamak gibi bir faydasından söz edilebilir ama konumuz bu değil. Konumuz; yazılım mühendisi ve teknoloji blogger’ı Max Woolf’un aralarında CNN, TMZ, BBC ve Fox’un da bulunduğu dünyanın en popüler haber sitelerinin Facebook sayfalarına dair sunduğu grafikler. Woolf, çok sayıda grafik ve interaktif şema yardımıyla Facebook’ta en çok reaksiyon gösterilen haber içeriklerini araştırdı ve enteresan sonuçlar elde etti. Düşünsenize, hangi hikâyeler acaba hangi ifadelere tekabül ediyordu? Malum patlamalar, saldırılar, ortalık kan revan çünkü ve hepimiz olan biteni gün boyu haber akışından takip ediyoruz. Sonuçlar çarpıcı. Örneklerle gidelim: Mesela Fox News’un paylaştığı hikâyeler aslında daha çok öfkeyi tetikleyecek türden ama insanlar daha ziyade spor kulüplerine ve politik figürlere olumlu tepkiler vermeye meyilli ve bu nedenle zaman akışında da dünyayı ayağa kaldıran patlamalar, saldırılar, kan revanla değil, bu içerikle karşılaşıyorlar. Yine en “sevilen” ve “wow”lanan ve tabii herkesin paylaşmaya yer aradığı postlar ise hayvanlara, doğaya, ünlü çocuklarına, kasabada kedi kurtaran yerel itfaiyecilere ve kahraman köpek hikâyelerine ait. Yandaki kutuda CNN, BBC ve Fox’un en çok sevilen ve wow’lananlarını görüyorsunuz. Tüm bu hikâyelerin insanları şok etmesinde ya da şefkatli yanlarını dürtmesinde elbette şaşılacak bir şey yok. Ancak Facebook’un enformasyon âlemindeki yerini düşündüğümüzde bu veriler çok kıymetli. Açıklayayım: Facebook, haber kaynağıyla ilgili yaptığı açıklamada sitenin kişilerin akışında ilgi alanlarına yönelik haberleri sıraladığını ifade etti. Yani haber kaynağınızda tıkladığınız, paylaştığınız, beğendiğiniz şeylere benzer içeriklerle karşılaşıyorsunuz. Bunun en iyi örneği 15 Ağustos 2014’te Twitter Ferguson protestolarıyla yıkılırken Facebook’ta konunun uzun saatler boyunca trend bile olmaması olabilir. Hatta sırf bu yüzden “Twitter Ferguson, Facebook Ice Bucket için” (ALS hastalığı için yapılıp çığ gibi büyüyen buz kovalı Ice Bucket dalgasını hatırlayın) gibi yorumlar yapıldı. Şimdi ise hangi içeriklerin hangi duygulara hitap ettiği, neyin daha tıklamalık olduğu, kimin neyi görünce ne hissettiği konusunda daha derin ve incelikli verilere sahibiz. “Kasiyerin nezaketi”, “bir mağazanın işe aldığı köpekli adamın hikâyesi” gibi iç ısıtan post’ların aldığı abartılı reaksiyonları biliyoruz. Öte yandan geçtiğimiz günlerde Facebook’un yaptığı haber kaynağı revizyonu açıklamasında bu küçük duygu ikonlarının bahsi bile geçmedi. Yani şirket bu reaksiyonların verilerini tutmuyor. Neticede haber kaynağımızda trend olarak görmediğimiz tüm o ciddi içeriklerin sebebi, ısrarla beğendiğimiz, hunharca wow’ladığımız kedi yavruları. Tabii kullanıcılar açısından bu durum büyük bir mesele değil. Kimsenin umurunda mı, o da tartışılır çünkü milyonların Facebook’u kullanma amacı arkadaşlarıyla gittiği tatilin ya da kedisinin fotoğraflarını paylaşmak. Peki Facebook’u gerçek bir haber kaynağı olarak görmeli miyiz? Sosyal medyayla ilgili en büyük sorun, geleneksel medyadan beklediğimiz doğruluk, nesnellik, şeffaflık ve adalet gibi değerleri bu mecralardan da beklememiz olabilir, çünkü yanılıyoruz. Kurumsal değerlerine bakıldığında hâlâ Facebook’un nihai amacı insanların aileleriyle ve arkadaşlarıyla iletişim kurması, paylaşımlarda bulunması. Zira onlar kendilerini bir haber şirketi olarak görmüyor, kendilerini orada konumlandırmıyor ve bizim onlardan bunu beklememizi garipsiyorlar. Şirketin haber kaynağı kısmından sorumlu müdürü Adam Mosseri, “Biz daima insanların kendilerini aile ve arkadaşlarına nasıl daha iyi ifade edebileceği, onlardan nasıl haber alabileceği ve nasıl iletişimde kalabilecekleri üzerine kafa yorup projeler üretiyoruz” diyor. Yani siz ve rakamlar -her ne kadar dünyanın en önemli haber kaynağı olarak Facebook’u gösterseniz de sevimli bebek fotoğrafları daima son dakika haberlerine galip gelecek. Bu noktada The Washington Post’un dijital yazarı Caitlin Dewey’e kulak vermek doğru olabilir: “Her ne kadar internet kullanıcılarının yarısı Facebook’u haber almak üzere kullansa da benim zaman akışım arkadaşlarımla ve askerlik fotoğraflarıyla dolu. Kusura bakmayın ama ben gerçekler için haberlere ya da Snapchat’e gidiyorum.”