Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Pozitif Yaşam Derneği İletişi m Sorumlusu ÇiğdemŞimşek, Türkiye'nin HIV/AIDS alan ında ilk bloğu olan ''Pozitif Günlük''ün,8 ay gibi kısa br sülrme 10 bin okuyucuya ulaştığını, hedefle\rnin busayıyı yılsonuna rJ kadar 100 bine çıkarmak !lduL)nu söyledi.  Siede opIV/AIDS ile y+şayanların hikâyelerini  anlattıklarını bildiören Şimşek, göst erilen ilgiden duydukl`rı memnuniyeti dile getirdi. HIV ve AIDS konusunda dernekolarak hemen her alanda çalıştık(aFını belirten Şimşek, zLö son dönemlerde sosyal medyayı dah (>> da etkin biçimde kullanabildikleri için mutlu olduklarını kaydetti.  Şimşek, HIV/AI DSkonusunda yürütülecek çalışmaarda, özellik+lee gençlere ulaşabilm ek iÜHOin svsylc medyanın, ilgilitüm kurumlar tarafından daha fazla kullanılması gerektViğini söyledi.  PziUtif Günlük BlogEditörü Okan oAkvu, öykülerin 8 ayda Şc bin kişiye ulaştığını, bunun Türkiye şartlarında onl´ukça iyi bir sayı olduğunu belirtti. Blog okuyuculrının profilleri ileilgili olar ak bilgi veren Aksu, şunlaörı kaydetti:  ''Türkiye'de HIV/AIDS ile yaşayan ins anların hayatlarını, yaşadıkları zorlukları, mutlulukları, sevinçleri anlatabilmek Mçin bö üe bir çalışmaya ihtiyacımız vardı. Şimdiden i£evnet sitemiz hakkında b ir doktora |t tezi yazılmaya ığlandı. Alanında bir ilk olan internet sitemiz, toplumun birçok kesimine şimdiden ulaştı. Okuyucul arımız sağlık profesyonellerinden ev hanımlarına kadar geniş b ir kitleden oluşuyor. UlaşÖğımız insanlarda HIV phj AIDS konu+unda nbir parça da *ae olsa farkındalık yaratmpş olmayıumuyoruz.''   S çalı şma sayesinde sosyal me/yanın gücünün ortaya çıktığına dikkati çeken Aks_, ''Bloğu muz ile rid e yen i yazaların katılmıyla daha da büyüyecek'' dedi.  Tamamen g&erç&o olgulara lyeJ verilenPozitif Günlük'te,yazarların kendi +$= hayat hikâyeleri, yaşadıkları ve tedavi süreçleri anlatılı yor. aoı yerlerde kurum ve kişi isimlerinin, iglileri korumak amacıyla değiştirildiği sitede, ''Sağdlı`k ile ilgili önerilerasla bir dok!or tavs iyesi olarak algılanmamalıdır. Okuyucuların sağlık durumları öe ilgili doktorl arı tarafından verilen tavsiye ve tedavilere uymaları ge{ekmektediri uyarısı da bulunuyor.  www.pozitifgunluk.com adresinden ulaşılabilenPozitif Günlük'tekY ilgi çe kici öyülerden bazıları şöyle:  “HIV ile ilk tanışmam 007 tarihinde evliliğimin ilk günlerinde olmuştu. Ev lilik için gerekli tstlerde HIV pozitif olduğum ertya çıkmış, ama biz sonuçları beklerken artıs düğün dern? hepsi bör arada çıkmıştı. Sonra nelermi oldu? HyŞat aktı gitti. Zamn ve  Nbilgi her şeyin ilacıydıgerçekten de. Zeman hayatımdakitüm zoCluklar Ü önüne katıp silip attı. Eşi m e benimle birlikte bilgilendikçe güçlendi. Sevgi hertürlü n zorluğu yener. Bizde de böyle oldu. Yuvamızıbir bebkl'e şenlendirmeye k arar verdik. Bunu nasıl olacağını araştırmıştık tabii ki. Sistm öyle basitti ki; sperm alınıyor, yıkanarak HIV'den arınodırılyor v anne rahmine enjekteediliyordu. Sonrası ne oldu diyemerak ediyorsunuzdeğil m? Sonrasıbebek geldi. Şimdi H0 günlük bir bebeğimiz  var. Fıstık gbi, :& şeker mi şnkr  ve tabii rüyamda g̈́{ördüğüm gibi kız.”  “Şokyaklaşık 6 ay süre Geçmişi, sZ olayları hatırlamayı, neredehata etiğimi bulmaya uğraşırken ky gözyaşlarımı da tutamıyordum. Sonra kendi kendime terapiye başladım. Ben bir doktordum veçok acı, çaesi vaka&rla yıllarca karşılaşmıştım. Bunlara alışık olmalıydım. Karşcmda kromozom anomalisi, ka hastalığı, ? doğuştan organ gp´ yetmezliği veya mmun yetmezliği gibi bir hastalık daolabilirdi ve bu benim çocuğumdu.Bizimle birlikte kalmasını ve berabe müca dee etmeyi önerdiğimizde kabul etti. HIV onun Uşk olduğu kadar tüm dünya a nın da sorunudur. Diğer tüm hastalıklarda olduğu gib i HIV ilede yaşamayı ve mücadele etmeyi öğreneceğiz ve HIV pozitiflerin y{şamldarına saygı duyacağız.”  “Benden AIDS sözcüğünü duyduğu anyüzü simsiyaha kesildi birden. Benim için zmmanın durduğu  bir andÖs ski. Ömrümün sonuna kadar o yüz ifa desini hiç unutmayacağım. Ama an duygusallık anı değildi. Diydik durup ''iyiolduğumu'' anlatma zamanıydı. Kızımın ileriye bakabilmesi için geride aklı kalmamalıydı. O hayat yolunu çizerken''annem ne olacak?'A sorusuna takDlham{lıydı. Sabah yainındaY geçe /rken gelip kend i öptü beni. Ben zşd kucağımaalıp o [şu nekadar sevdiğimi, benim için   kadar değerli ve vazgeçilmez olduğunu,kokusunun başka kimselerdeolmadığını öI.e Söpe söyledim. Bakalım bunda Gn sonrakisürecimiz na s'l geçecek? DilVri_ çok zorlu olmaz. Çünküsabırlı olması ultra MIr oluyor.”  “Ben HIV kbardeşi olan bir a?layıV Böyleşeyler sadece filmlerde olur diy e bilirdim. Hatta (buhunla ilgili birkaç film de seyretmiştim. O insanlara çok üz ülür, ağlardım. Bu nasıl bir hastalık ki insanlar buna yenik düşebiliyor, k ısa sürede ayatları{nı kaybediyorlardı. Ölümcül bir hastalık olarak n= görüyordum. Yakalandığ}n an tedavisi olmayan, aşırı kilo )e hayat kaybedi len bu ha stalığıTV'de ya da filmlerde seyrettiğimde bni çok korkuturdu. Bakamazdım yüreğim dayanmazdı. yma hep bir tarafı m bc merak etmiti  bu hastalığı. Hiç araştırmadım üzerinde d durmadım.Ama bi gün b hastalığa kardeşimin yakalanacağı ve +bğr yüzden araştıracağım hOç abklıvOma gelmezdi. Kardeşim ilk tanı alıp bana söylediğinde hayat bir anda durdu sanki. Allah'ım o gün ölüyorum sandım. Nefes alamıyorum, çığlık atm$ istiyorum, bağıra zıra ağlamak, karde şiöme tokat atıp''Nasıl -d)kkct etmezsin, bu kadardüşüncesiz olKmazsı&, {naöıl bu kadar rahıt olabilirsin'' demekistedim. Artık eskisi gibi çok aramıyorum, üzerine gitmiyorum. O yolunu çizmiş. Onun içinde başka  bir dünya, başka bir hayat var. İk imiz acılarımızı içumizüe gömdük. Bir araya geldiğim  izde, atık ben HIV/A!IDS il}ili konuşmuyorum.Ancak kendisi konuşm . ak istedse konuşuyoruz.”
Pozitif Yaşam Derneği İletişim Sorumlusu Çiğdem Şimşek, Türkiye'nin HIV/AIDS alanında ilk bloğu olan ''Pozitif Günlük''ün, 8 ay gibi kısa bir sürede 10 bin okuyucuya ulaştığını, hedeflerinin bu sayıyı yılsonuna kadar 100 bine çıkarmak olduğunu söyledi.  Sitede HIV/AIDS ile yaşayanların hikâyelerini anlattıklarını bildiren Şimşek, gösterilen ilgiden duydukları memnuniyeti dile getirdi. HIV ve AIDS konusunda dernek olarak hemen her alanda çalıştıklarını belirten Şimşek, son dönemlerde sosyal medyayı daha da etkin biçimde kullanabildikleri için mutlu olduklarını kaydetti.  Şimşek, HIV/AIDS konusunda yürütülecek çalışmalarda, özelliklere gençlere ulaşabilmek için sosyal medyanın, ilgili tüm kurumlar tarafından daha fazla kullanılması gerektiğini söyledi.  Pozitif Günlük Blog Editörü Okan Aksu, öykülerin 8 ayda 10 bin kişiye ulaştığını, bunun Türkiye şartlarında oldukça iyi bir sayı olduğunu belirtti. Blog okuyucularının profilleri ile ilgili olarak bilgi veren Aksu, şunları kaydetti:  ''Türkiye'de HIV/AIDS ile yaşayan insanların hayatlarını, yaşadıkları zorlukları, mutlulukları, sevinçleri anlatabilmek için böyle bir çalışmaya ihtiyacımız vardı. Şimdiden internet sitemiz hakkında bir doktora tezi yazılmaya başlandı. Alanında bir ilk olan internet sitemiz, toplumun birçok kesimine şimdiden ulaştı. Okuyucularımız sağlık profesyonellerinden ev hanımlarına kadar geniş bir kitleden oluşuyor. Ulaştığımız insanlarda HIV ve AIDS konusunda bir parça da olsa farkındalık yaratmış olmayı umuyoruz.''  Bu çalışma sayesinde sosyal medyanın gücünün ortaya çıktığına dikkati çeken Aksu, ''Bloğumuz ileride yeni yazarların katılımıyla daha da büyüyecek'' dedi.  Tamamen gerçek olgulara yer verilen Pozitif Günlük'te, yazarların kendi hayat hikâyeleri, yaşadıkları ve tedavi süreçleri anlatılıyor. Bazı yerlerde kurum ve kişi isimlerinin, ilgilileri korumak amacıyla değiştirildiği sitede, ''Sağlık ile ilgili öneriler asla bir doktor tavsiyesi olarak algılanmamalıdır. Okuyucuların sağlık durumları ile ilgili doktorları tarafından verilen tavsiye ve tedavilere uymaları gerekmektedir'' uyarısı da bulunuyor.  www.pozitifgunluk.com adresinden ulaşılabilen Pozitif Günlük'teki ilgi çekici öykülerden bazıları şöyle:  “HIV ile ilk tanışmam 2007 tarihinde evliliğimin ilk günlerinde olmuştu. Evlilik için gerekli testlerde HIV pozitif olduğum ortaya çıkmış, ama biz sonuçları beklerken artık düğün dernek hepsi bir arada çıkmıştı. Sonra neler mi oldu? Hayat aktı gitti. Zaman ve bilgi her şeyin ilacıydı gerçekten de. Zaman hayatımdaki tüm zorlukları önüne katıp silip attı. Eşim de benimle birlikte bilgilendikçe güçlendi. Sevgi her türlü zorluğu yener. Bizde de böyle oldu. Yuvamızı bir bebekle şenlendirmeye karar verdik. Bunun nasıl olacağını araştırmıştık tabii ki. Sistem öyle basitti ki; sperm alınıyor, yıkanarak HIV'den arındırılıyor ve anne rahmine enjekte ediliyordu. Sonrası ne oldu diye merak ediyorsunuz değil mi? Sonrası bebek geldi. Şimdi 40 günlük bir bebeğimiz var. Fıstık gibi, şeker mi şeker ve tabii rüyamda gördüğüm gibi kız.”  “Şok yaklaşık 6 ay sürdü. Geçmişi, olayları hatırlamayı, nerede hata ettiğimi bulmaya uğraşırken gözyaşlarımı da tutamıyordum. Sonra kendi kendime terapiye başladım. Ben bir doktordum ve çok acı, çaresiz vakalarla yıllarca karşılaşmıştım. Bunlara alışık olmalıydım. Karşımda kromozom anomalisi, kan hastalığı, doğuştan organ yetmezliği veya immun yetmezliği gibi bir hastalık da olabilirdi ve bu benim çocuğumdu. Bizimle birlikte kalmasını ve beraber mücadele etmeyi önerdiğimizde kabul etti. HIV onun olduğu kadar tüm dünyanın da sorunudur. Diğer tüm hastalıklarda olduğu gibi HIV ile de yaşamayı ve mücadele etmeyi öğreneceğiz ve HIV pozitiflerin yaşamlarına saygı duyacağız.”  “Benden AIDS sözcüğünü duyduğu an yüzü simsiyaha kesildi birden. Benim için zamanın durduğu bir andı sanki. Ömrümün sonuna kadar o yüz ifadesini hiç unutmayacağım. Ama an duygusallık anı değildi. Dimdik durup ''iyi olduğumu'' anlatma zamanıydı. Kızımın ileriye bakabilmesi için geride aklı kalmamalıydı. O hayat yolunu çizerken ''annem ne olacak?'' sorusuna takılmamalıydı. Sabah yanından geçerken gelip kendi öptü beni. Ben de kucağıma alıp onu ne kadar sevdiğimi, benim için ne kadar değerli ve vazgeçilmez olduğunu, kokusunun başka kimselerde olmadığını öpe öpe söyledim. Bakalım bundan sonraki sürecimiz nasıl geçecek? Dilerim çok zorlu olmaz. Çünkü sabırlı olması ultra zor oluyor.”  “Ben HIV kardeşi olan bir ablayım. Böyle şeyler sadece filmlerde olur diye bilirdim. Hatta bununla ilgili birkaç film de seyretmiştim. O insanlara çok üzülür, ağlardım. Bu nasıl bir hastalık ki insanlar buna yenik düşebiliyor, kısa sürede hayatlarını kaybediyorlardı. Ölümcül bir hastalık olarak görüyordum. Yakalandığın an tedavisi olmayan, aşırı kilo ve hayat kaybedilen bu hastalığı TV'de ya da filmlerde seyrettiğimde beni çok korkuturdu. Bakamazdım yüreğim dayanmazdı. Ama hep bir tarafım merak etmişti bu hastalığı. Hiç araştırmadım üzerinde de durmadım. Ama bir gün bu hastalığa kardeşimin yakalanacağı ve bu yüzden araştıracağım hiç aklıma gelmezdi. Kardeşim ilk tanı alıp bana söylediğinde hayat bir anda durdu sanki. Allah'ım o gün ölüyorum sandım. Nefes alamıyorum, çığlık atmak istiyorum, bağıra bağıra ağlamak, kardeşime tokat atıp ''Nasıl dikkat etmezsin, bu kadar düşüncesiz olamazsın, nasıl bu kadar rahat olabilirsin'' demek istedim. Artık eskisi gibi çok aramıyorum, üzerine gitmiyorum. O yolunu çizmiş. Onun içinde başka bir dünya, başka bir hayat var. İkimiz acılarımızı içimize gömdük. Bir araya geldiğimizde, artık ben HIV/AIDS ilgili konuşmuyorum. Ancak kendisi konuşmak isterse konuşuyoruz.”