Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Cuma günü vizyona giren ‘Yaktın Beni’de ca[lndırdığı ‘Esrarengiz Muacit?’ k'rakterşyle hayranlarını şaşırtacak olan Uğur Yücel, HT MAGAZİN’e konuştu. Usta omuncu “İlk komedi /filmim” dediği yapımla ilgili “Bu film ns/şe versininsanlara. Hoşça anılsın” dedi. İlk scea filmi 198 5 yapımı ‘Aş\k Oldu?’da ‘Kameranınönünden geçen adaö’ olsa da iR#{n ehli gözlerKenter  Tiyatrosu’ndan gelen genç adamın yeteneğinin zaten farkındaydı.Yeteneğinin geni kitlelerce farkına vrılması ise bir yıl sonra çekilen ‘MiKlyarder&’deüki al,is Dombili karakteriyle gerçekleşti. ‘Muhsin Bey’deki Ali Nazik ile artık Uğur Y ücel’di. ,lbette ‘SeölamBız Bandosu’ndaki MNusa’nın trenin peşinden ko şmsası a sinema tarihimizin unutulmaz sahneleri arasınd  yer aldı. yğuL Yücel’i tanımlamak gerekirse, hani dEenr  ya ‘Dört dörtlük&’ veya ‘On parmağında on marifet’. .. İşte pöyle tanımlan'bilir}. Kariyerinde14 filmin başrol oyunculuğu, 5 filmin yönetmenliği, 3 filmin senaristliği, bir filmin yapımcılığı, 2 fḯmin mmüzilği^ bir filmn kurgusu ve bir ilmn dublajı bulunan Yücel, bir sinema filminin omurgasını oluşturan }ütün evrelerde bRpunarak ‘Nasıl üstat oldu?’sorusunun cevabını otomatikman veriVor. Belki setlerde çay da taşımıştır ama biz onu henüz bilmiyoruz. Uğur Yüce&l, cu ma ]p günü gösterime giren ‘Yaktın zeJni’ode ünlü Hşair Can  IYücel gils aynı adı ve s oyad paylaşan oğlunun yönetmenliğinde kamera karşısına geçerken ´ kendisine Meltem Cumbul, Sarp Apk ve Sinet #obal eşlik etti. Kariyer hiç düşünmediğim ya da aiıl eumedi-ğim bir şey.Bu sözü hiç kullanmadım ekemÜ. Hırs, başarı, kazanmUk, kariyer gibi sözcüklerikullanmam. Hayatımı daha sakin yaşamaya gayret ediyorum. Ama sanırım bundan sonra bo işçıkacak. Şimdiye kadar y apamadığıma hayıflandığım kI işler gözükecek galiba. Neşeversin insanlara . Hoşçaanılsın. ‘A şık Oldum’,kamera önünden geçtiğim ve Ertem Abi (ğilme)zb ile alıÖşaya başladığım filmdi. ‘Arabesk’ |e senaryo aşamasından beri ihinde olduğum ir Ö filmdi. Başrol değildim . Ama Ertem Abi’yi Öakityi:z kaybetmÖjseydik çok komedi filmimia olurdu.  E'bv\et hşğ bazen oZedyezn a<rak da algılanıyorum. ‘Bi/ komedyen \ olarak ne düşünüyorsunuz?’ diyorlar... Gençliğimde tek baş|ıma gösteriler yapıyordum. O dönemler ‘komedyen’ daha çok kulinılıyordu. Son yıllarda oyuncu-yönetmen olarak tanımlanıyorum. Ne kullanırlarsa kullansınlFr  fark etmiyordoğrusu. Hiç öyle kaygım }ok´ Ülkehuzuru, çocukların mutluluğu, kimseye yük  olmadan ,aşamak. Başka ne #f olsun? Yeter. ‘ı!ra b u işleri, aç bir t? köfteci dayı. Heba Cdiyors}n kendini’ derdim. Doğrusu biraz daha film yepsam bana iyi gelecek. Yoo, hiç öyle hissetmiyorum. Ben, bilgi aktarmaya, öğretmeye heveskâr değilim. Bir üniversitede ders vermem istendi, 5sömestr ancak dayanabildim.Zaman zaman anlatmaktan zevk alıyordum ama akademisyen olmak cbaşka bir şey. Derslere hazırlanmak lazım. Elbette gidip derslerdeanılarını anlat;ayacaksın. Ciddi f bir H mesai. Ben ciddiye aldım. O z aman eğitmenliğiniçine dalıyorsun. Diğer yandan yaptığım dki ve zilmlerde birikimimizi paylaşıyoru z. B elki daha çok iş yapmalıyım. Bir sorun bireksiklik varsabenden kaynaklanıyordur. B enimle aynı iş yapanlarla o kadar frklı inisanlarız ki. Nasıl yan yana getirip özelliklerimizi ayırabileceğimi b´lemedim. Özellikle kişisel i,lerimde detaylara indikçe yeni labirentler c açacak kaaf kayboluyorum.Bunun için mükemmel zamanlar lazım;. Tabii dya lambalı radyo  çocuklarıyız. Bizim için kavranması zor değişimler. Ancak teknoloji olarak her şeye yakın oldum.  Meraklı olduğum için yaşamın uzağına hiç düşmedim. Çok kekin virajlı dönemlerden gntie. Gençliğimizin şiddet iklimindennasiplendik tabii. 40’larımdVan sonra kendi kişisel sinema(a d^ne ve  oralarda ka&ma hevesiyle ‘Yazı-Tura’yı çekmiştim ama hiçbir şey istediğim hÖibi gitmedi. Battım. O dün yada kalamadım. Oradan çok dil&, çok ser iş ler çıkacaktı. < Tekrar dizilere döndüm.Oyuncu kimliği öne çıktüı. Ama ahlayıp puflamıyorum. Neyse. Sonuçta düyanuın, insanlığın bu kadar abu tüketileceğinihesaplayamamıştım. Gezegen bitiyor ve unu insanoğlu yapıyor. EF çok buna şaşkMn´ım. Savaşlar, kitle katliamları bitmiyor. Korkunç bir hayat. Par) bkmediğik bir alan. İkincisi bir sanatçı sadece işini üretmeli. ara gelir.  Ben hata etim. Paraylailişki )zurmaya kalktım. Aldandım. Kendimi ‘Şu adamın etinden,  suyundan faydalanayım’ diye karşıma koyamadım. Fazladuygusalım. Kendimi yeterince Bet:aya dönüştüremedim. Böylesiiyi. elki de daha deSn sularda b oğulacaktım.  Orada da k[endimi yeterince yetkin görmedim. O müzikleri ‘Arkjdaşlaa bi faydam dokunur m ub?’ di ye yapmaya kalktım. O zaman çok genç ve parasız sinemacılardı. El uzatmak istedim. Ritimleri, sololarıayrı ayrı kayde d p miksledim. Müik prodüktörlüğü kibi bir şey.Yardımcı olmak  da güzel. Yuztdışına bir tane en iyi erkek oyuncu |/ ödülü alışım. İskenderiy e Film Festivali’nd e ‘Hayatımın K#sdynısın’ filminde ki rolüm için ö'ül vrdziler. Evde hiç ödülüm yoktur. Alır, teşekkür eder ve gönlümüze koyarız.  Sistem, aK^ra, çalışma saatleri.Herkesin bi rkaç yılönünü görebilmesi. İşlerine duydukları derin saygı. Mantalite farklılığı. Ama bizden çok iyi yeten|ek,er çıkıyor soE yıllarda. Nevar k i ço]j kirasını ödeyemiyor.  Evet, sektörün en büyük sorunu sVn(ryo ve sena$isttir. B ru bütündünya içinböyle. Senaryo birikim işidir ayn ı zamanda ama h#ikây üze#hnden gider özellikle ticarisinema ve diziler. Bukaynağın çağlaması için binlerce kitapyazılmış. Yüzlerce formül üretilmitr. Koyarsıhn karşısına senaryo işleyiş çizelgesiniyine de yapı kurulamaz. u Js kadar matematiksel ve de gizemli  bir Ilan olamaz. Kimse içinden çıkamıyor. Hayalim onun mutluluğuydu. Bakıyorum sette muMlu. Yaz günü karanlık odalara kapanıp post prodüksiyon yapmaktan % haz duyuyor. Yavaş yavaş kendi dünyasınıkuruyor. ´akında ke ndi stili de olacaktır. Can izimden gitmiyor. Onun kendi yolu varp  Yok canım, biz ticari bir işletme değ)iliz. Lo}antacı olsak tamam da sanırım ben bu işten ikrah edene kadar yazıpçekeceğim. Gündelik olanla  artık tkl kola yaşanıyor. İletişim sizi bırakmıyor. Sosya l medyayı sadece izleyici olarak takip ediyorum. Kendẗ́B *aktivitem yok. Sinema, güzel sanatlar, edebiyat ve dünyay ı sıcak izliyorum.  Hgyatıpm $ kadar zengin ki. Şöhret herkesin sahip olacağı bir şey. Önemli olan engin bir ruha ve dünyaya sahip olabilmekte. Ben ona çabaladım.Ben çok kalabalık yaşamam. Ama elime telefonu aldığ -ımga 2 saatiçinde 30 kıişiyle sofrada olduğumu bilirim .  Çoğu da sanatçıydı. Yani aslında çok kalabalığımdır.
Cuma günü vizyona giren ‘Yaktın Beni’de canlandırdığı ‘Esrarengiz Macit’ karakteriyle hayranlarını şaşırtacak olan Uğur Yücel, HT MAGAZİN’e konuştu. Usta oyuncu “İlk komedi filmim” dediği yapımla ilgili “Bu film neşe versin insanlara. Hoşça anılsın” dedi. İlk sinema filmi 1985 yapımı ‘Aşık Oldum’da ‘Kameranın önünden geçen adam’ olsa da işin ehli gözler Kenter Tiyatrosu’ndan gelen genç adamın yeteneğinin zaten farkındaydı. Yeteneğinin geniş kitlelerce farkına varılması ise bir yıl sonra çekilen ‘Milyarder’deki Halis Dombili karakteriyle gerçekleşti. ‘Muhsin Bey’deki Ali Nazik ile artık Uğur Yücel’di. Elbette ‘Selamsız Bandosu’ndaki Musa’nın trenin peşinden koşması da sinema tarihimizin unutulmaz sahneleri arasında yer aldı. Uğur Yücel’i tanımlamak gerekirse, hani denir ya ‘Dört dörtlük’ veya ‘On parmağında on marifet’... İşte böyle tanımlanabilir. Kariyerinde 14 filmin başrol oyunculuğu, 5 filmin yönetmenliği, 3 filmin senaristliği, bir filmin yapımcılığı, 2 filmin müziği, bir filmin kurgusu ve bir filmin dublajı bulunan Yücel, bir sinema filminin omurgasını oluşturan bütün evrelerde bulunarak ‘Nasıl üstat oldu?’ sorusunun cevabını otomatikman veriyor. Belki setlerde çay da taşımıştır ama biz onu henüz bilmiyoruz. Uğur Yücel, cuma günü gösterime giren ‘Yaktın Beni’de ünlü şair Can Yücel ile aynı adı ve soyadı paylaşan oğlunun yönetmenliğinde kamera karşısına geçerken kendisine Meltem Cumbul, Sarp Apak ve Sinem Kobal eşlik etti. Kariyer hiç düşünmediğim ya da akıl etmediğim bir şey. Bu sözü hiç kullanmadım desem. Hırs, başarı, kazanmak, kariyer gibi sözcükleri kullanmam. Hayatımı daha sakin yaşamaya gayret ediyorum. Ama sanırım bundan sonra bol iş çıkacak. Şimdiye kadar yapamadığıma hayıflandığım işler gözükecek galiba. Neşe versin insanlara. Hoşça anılsın. ‘Aşık Oldum’, kamera önünden geçtiğim ve Ertem Abi (Eğilmez) ile çalışmaya başladığım filmdi. ‘Arabesk’ ise senaryo aşamasından beri içinde olduğum bir filmdi. Başrol değildim. Ama Ertem Abi’yi vakitsiz kaybetmeseydik çok komedi filmimiz olurdu.  Evet bazen komedyen olarak da algılanıyorum. ‘Bir komedyen olarak ne düşünüyorsunuz?’ diyorlar... Gençliğimde tek başıma gösteriler yapıyordum. O dönemler ‘komedyen’ daha çok kullanılıyordu. Son yıllarda oyuncu-yönetmen olarak tanımlanıyorum. Ne kullanırlarsa kullansınlar fark etmiyor doğrusu. Hiç öyle kaygım yok. Ülke huzuru, çocukların mutluluğu, kimseye yük olmadan yaşamak. Başka ne olsun? Yeter. ‘Bırak bu işleri, aç bir köfteci dayı. Heba ediyorsun kendini’ derdim. Doğrusu biraz daha film yapsam bana iyi gelecek. Yoo, hiç öyle hissetmiyorum. Ben, bilgi aktarmaya, öğretmeye heveskâr değilim. Bir üniversitede ders vermem istendi, 5 sömestr ancak dayanabildim. Zaman zaman anlatmaktan zevk alıyordum ama akademisyen olmak başka bir şey. Derslere hazırlanmak lazım. Elbette gidip derslerde anılarını anlatmayacaksın. Ciddi bir mesai. Ben ciddiye aldım. O zaman eğitmenliğin içine dalıyorsun. Diğer yandan yaptığım dizi ve filmlerde birikimimizi paylaşıyoruz. Belki daha çok iş yapmalıyım. Bir sorun bir eksiklik varsa benden kaynaklanıyordur. Benimle aynı iş yapanlarla o kadar farklı insanlarız ki. Nasıl yan yana getirip özelliklerimizi ayırabileceğimi bilemedim. Özellikle kişisel işlerimde detaylara indikçe yeni labirentler açacak kadar kayboluyorum. Bunun için mükemmel zamanlar lazım. Tabii ya lambalı radyo çocuklarıyız. Bizim için kavranması zor değişimler. Ancak teknolojik olarak her şeye yakın oldum. Meraklı olduğum için yaşamın uzağına hiç düşmedim. Çok keskin virajlı dönemlerden geçtik. Gençliğimizin şiddet ikliminden nasiplendik tabii. 40’larımdan sonra kendi kişisel sinemama dönme ve oralarda kalma hevesiyle ‘Yazı-Tura’yı çekmiştim ama hiçbir şey istediğim gibi gitmedi. Battım. O dünyada kalamadım. Oradan çok dişli, çok sert işler çıkacaktı. Tekrar dizilere döndüm. Oyuncu kimliği öne çıktı. Ama ahlayıp puflamıyorum. Neyse. Sonuçta dünyanın, insanlığın bu kadar çabuk tüketileceğini hesaplayamamıştım. Gezegen bitiyor ve bunu insanoğlu yapıyor. En çok buna şaşkınım. Savaşlar, kitle katliamları bitmiyor. Korkunç bir hayat. Para bilmediğim bir alan. İkincisi bir sanatçı sadece işini üretmeli. Para gelir. Ben hata ettim. Parayla ilişki kurmaya kalktım. Aldandım. Kendimi ‘Şu adamın etinden, suyundan faydalanayım’ diye karşıma koyamadım. Fazla duygusalım. Kendimi yeterince metaya dönüştüremedim. Böylesi iyi. Belki de daha derin sularda boğulacaktım.  Orada da kendimi yeterince yetkin görmedim. O müzikleri ‘Arkadaşlara bir faydam dokunur mu?’ diye yapmaya kalktım. O zaman çok genç ve parasız sinemacılardı. El uzatmak istedim. Ritimleri, soloları ayrı ayrı kaydedip miksledim. Müzik prodüktörlüğü gibi bir şey. Yardımcı olmak da güzel. Yurtdışında bir tane en iyi erkek oyuncu ödülü almışım. İskenderiye Film Festivali’nde ‘Hayatımın Kadınısın’ filmindeki rolüm için ödül verdiler. Evde hiç ödülüm yoktur. Alır, teşekkür eder ve gönlümüze koyarız.  Sistem, para, çalışma saatleri. Herkesin birkaç yıl önünü görebilmesi. İşlerine duydukları derin saygı. Mantalite farklılığı. Ama bizden çok iyi yetenekler çıkıyor son yıllarda. Ne var ki çoğu kirasını ödeyemiyor.  Evet, sektörün en büyük sorunu senaryo ve senaristtir. Bu bütün dünya için böyle. Senaryo birikim işidir aynı zamanda ama hikâye üzerinden gider özellikle ticari sinema ve diziler. Bu kaynağın çağlaması için binlerce kitap yazılmış. Yüzlerce formül üretilmiştir. Koyarsın karşısına senaryo işleyiş çizelgesini yine de yapı kurulamaz. Bu kadar matematiksel ve de gizemli bir alan olamaz. Kimse içinden çıkamıyor. Hayalim onun mutluluğuydu. Bakıyorum sette mutlu. Yaz günü karanlık odalara kapanıp post prodüksiyon yapmaktan da haz duyuyor. Yavaş yavaş kendi dünyasını kuruyor. Yakında kendi stili de olacaktır. Can izimden gitmiyor. Onun kendi yolu var.  Yok canım, biz ticari bir işletme değiliz. Lokantacı olsak tamam da sanırım ben bu işten ikrah edene kadar yazıp çekeceğim. Gündelik olanla artık kol kola yaşanıyor. İletişim sizi bırakmıyor. Sosyal medyayı sadece izleyici olarak takip ediyorum. Kendi aktivitem yok. Sinema, güzel sanatlar, edebiyat ve dünyayı sıcak izliyorum.  Hayatım o kadar zengin ki. Şöhret herkesin sahip olacağı bir şey. Önemli olan engin bir ruha ve dünyaya sahip olabilmekte. Ben ona çabaladım. Ben çok kalabalık yaşamam. Ama elime telefonu aldığımda 2 saat içinde 30 kişiyle sofrada olduğumu bilirim. Çoğu da sanatçıydı. Yani aslında çok kalabalığımdır.