Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Yemek borısu yani özofagNs kanseri, dünyada görülen A#m kanserler arasında aÖtıncı sırada yer alıyor. Erken belirti vermemesi nedeniyle genellikle ]anı koğulduğund hastalık ilerlefi oluyor. dvBu nedenletedavi yani tam iyileşme şansının azaldığını söyl;ÿ́ Acıbadem Kadıköy Hastanesi en-l Cerrahi Uzmanı Proı. Dr. Nihat Yavuz,sinsi ilerleÖyen  yemek borusu kanseriyle ilgi l i şu bilgileri veriyor: Erkeklerde daha sk görülen hastalık genellikle 50-70yaş arasındf görülür. Hastalığın görülme sıklığı coğrafi olarak da farklılıklar gösterir. Btı ülkelerinde 100.N00’Be 20 iken, UzakRoğu üÜlkelerlşnde 100.ü00’e 100 oranında rastlanır. Bu oran Güney Afrika’da 100.0’de 160, Kazakistan’da 100.000’de 50’*lara kadar çıkar. Ülkemizde ise ora  tNam okarak &: bilinmese de Doğu Anadolu bölgesinde daha sık görülr.   Yemek b orusu kanserine neden olan faktörler kanserin tipinegöre farklılıklar gösterir. Squamoz hücreli kanser gelişiminde alkol vetütün tüketimi en önemli rolü oynar.  Buna tütsülenmiş et, tuzlanmış sebzelerle beslenme, sıcak sıvı{arın alınmas < vitamin-mineral eksikliklerive birtakımhastalıklar (akalazya gcbi) da r;ml oynalark. Adenokanser gelişmesinde isegastroözofageal reflü önemli bir rol oynamaktadır. Ye m e borsu kanserlerinde hastaların yüzde 90’ında yUtma güçlüğü ve kilo kayb i  lkbelirtileri oluşturur. Yut  ma g üçl üğü gitikç+e ilerleyen bir özelyikt oluphastalar öncekatı gıdaları daha sonra yum$ak gıdaları ve en son$una da suyu ble yutamadığını söyl er . Bunlara ilaveten ağrılı yötma, yediklerininağzına geri gelmesi, göğüs arkasında /,< ağrı, gıdaların aspirasyonunabağlı akciğer eieksiyonu h gelişebilir. İlerlemişolgularda ses kısıklığı,soluk borusu il *emTk borusu arasında f istül gelişimi görülebilir. Hastaların fizik muayenesinde kilo kaybına ait bulgular, elegelen l}n bezleri saptanabilir. Ta nyıd kullanılan yöntemler sırasıyla radyoloji yani ilaçlı film ile yemek borusu ve iŞG mide filmlerinin çDilmes, endEskCopik biyopsi, bilgisayarlı tomografi yai göğüs ve karın bölgesinintomografilerinin çekilm esi hemtanı hemde hastalığın evrelendirilmesi açısından önemlidir. Enos)oik ultrasonografi (endoskopi altıHda tümörün derinliğini saptayıp biyopsi almamıza olanak sağlar)en sık kulla&ılan tanı yöntemleridir. Bunların yanı sıra M R(manyetik rezonans görütülee) ´ve PET (Pozitron Emisyon Tomografis) nadir olarak kullanılan yöntemlerdir. Öellikle PET hastalığın yay)ılmış olŞması halinde ö nemlidir. (ekek borusu kanseri tnısı konulup vŞ h astalığın evresi saptandıktan  sonra tedavide nasıl bir yol izleneceği önemlidir. Cerrahi, radyoloji ve onkolojiden oluşan multidisipliner  yaklaşımla hangi tedavini &nf uygulanacağına karar verilir. Yemek borus u kanserlerinde cerrahi tedavi Ff(yemek boruunun çıkaroılması)* radyoterapi (ışıntedavisi), kemoterapi (ilaç tedavis#i)}, lazer tedavisi vr palyatif işlemler (stent uygulanması) hastalara uygulanan tedavi seçeneklerini oluştururlar.
Yemek borusu yani özofagus kanseri, dünyada görülen tüm kanserler arasında altıncı sırada yer alıyor. Erken belirti vermemesi nedeniyle genellikle tanı konulduğunda hastalık ilerlemiş oluyor.  Bu nedenle tedavi yani tam iyileşme şansının azaldığını söyleyen Acıbadem Kadıköy Hastanesi Genel Cerrahi Uzmanı Prof. Dr. Nihat Yavuz, sinsi ilerleyen yemek borusu kanseriyle ilgili şu bilgileri veriyor: Erkeklerde daha sık görülen hastalık genellikle 50-70 yaş arasında görülür. Hastalığın görülme sıklığı coğrafi olarak da farklılıklar gösterir. Batı ülkelerinde 100.000’de 20 iken, Uzakdoğu ülkelerinde 100.000’de 100 oranında rastlanır. Bu oran Güney Afrika’da 100.00’de 160, Kazakistan’da 100.000’de 540’lara kadar çıkar. Ülkemizde ise oran tam olarak bilinmese de Doğu Anadolu bölgesinde daha sık görülür.  Yemek borusu kanserine neden olan faktörler kanserin tipine göre farklılıklar gösterir. Squamoz hücreli kanser gelişiminde alkol ve tütün tüketimi en önemli rolü oynar. Buna tütsülenmiş et, tuzlanmış sebzelerle beslenme, sıcak sıvıların alınması, vitamin-mineral eksiklikleri ve birtakım hastalıklar (akalazya gibi) da rol oynarlar. Adenokanser gelişmesinde ise gastroözofageal reflü önemli bir rol oynamaktadır. Yemek borusu kanserlerinde hastaların yüzde 90’ında yutma güçlüğü ve kilo kaybı ilk belirtileri oluşturur. Yutma güçlüğü gittikçe ilerleyen bir özellikte olup hastalar önce katı gıdaları daha sonra yumuşak gıdaları ve en sonunda da suyu bile yutamadığını söyler. Bunlara ilaveten ağrılı yutma, yediklerinin ağzına geri gelmesi, göğüs arkasında ağrı, gıdaların aspirasyonuna bağlı akciğer enfeksiyonu gelişebilir. İlerlemiş olgularda ses kısıklığı, soluk borusu ile yemek borusu arasında fistül gelişimi görülebilir. Hastaların fizik muayenesinde kilo kaybına ait bulgular, ele gelen lenf bezleri saptanabilir. Tanıda kullanılan yöntemler sırasıyla radyoloji yani ilaçlı film ile yemek borusu ve mide filmlerinin çekilmesi, endoskopik biyopsi, bilgisayarlı tomografi yani göğüs ve karın bölgesinin tomografilerinin çekilmesi hem tanı hem de hastalığın evrelendirilmesi açısından önemlidir. Endoskopik ultrasonografi (endoskopi altında tümörün derinliğini saptayıp biyopsi almamıza olanak sağlar) en sık kullanılan tanı yöntemleridir. Bunların yanı sıra MR (manyetik rezonans görüntüleme) ve PET (Pozitron Emisyon Tomografisi) nadir olarak kullanılan yöntemlerdir. Özellikle PET hastalığın yayılmış olması halinde önemlidir. Yemek borusu kanseri tanısı konulup ve hastalığın evresi saptandıktan sonra tedavide nasıl bir yol izleneceği önemlidir. Cerrahi, radyoloji ve onkolojiden oluşan multidisipliner yaklaşımla hangi tedavinin uygulanacağına karar verilir. Yemek borusu kanserlerinde cerrahi tedavi (yemek borusunun çıkarılması), radyoterapi (ışın tedavisi), kemoterapi (ilaç tedavisi), lazer tedavisi ve palyatif işlemler (stent uygulanması) hastalara uygulanan tedavi seçeneklerini oluştururlar.