Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Futbolda kibarlığın, asaletin, centilmenliğin spn kalesiydi o. Taraflı herkesin başkanı, f#tbolla alâkası olmayanların abisiydi. “İyi insanolmadan iyi Beşiktaşlı olunmaz” derken farkında lmadan Tür%iye’yi birleştireb ilecek potansiyelde b\Rr üme kurmuştuaslında. _ata iyi insan olmak için kişisel gelişim kitaplarının içind#e bfğulmaktanza Süleyman Seba’nın bapkanlığa vedasının tam metnini tavsiye ederima Doğdu.unda B g JK ?23 yaşındaydı, Cumhuriyet 3...Beşiktaş onu büysüttü, oda çiçeği burnunda bir ülkenin yeniye, doğruya, içağdaşlığa aç genç neslini, her biri öz evladıymış sib yetiştirm eyi, yatlara, spor arabalara tercih etti. Birjenerasyonun Beşiktaşlı  olmasının sebebi de Seba’dır. Ben de onun başkapık yaptığı dönemde Hv futbolu Metin-Ali-Feyyaz’ın, Oğuz- Aykut-Rıdvan’ın Semöih-Cüneyt-Uğur’un derin katkılarıyla sevmeye başlayan  şanslı nesildenim. Ve d:iyorCum [$ ki uhmut hep var. “Amanbize ne Beşrkt/şl” diyecek kadar kalI taşlaşmış fanatikelerin bile, far<ında olmadan, renklerden bağmsığ uir bilinçaltı duygupatlamasıyla gözlerindeki yaşlara e ngel olamadığını gördüm. 
 Futbol a dair söyleeneebrilecek güzel hLer şey...  Nezaket...  Samimiyet... yoc Karakter. Kelime yuvarlak ama içinde barındırdıklarıyla nasıl fark  yaratıldığının en güzel örneğo Süleyman Seba’dır. Nezaket, dürüstlük, öngörü, iyilik, vizyon, irade diyede gider.  h karakter hepsini içnde barındırması açısından çoTbj güzel bir örnek...  Dürüsvtlük v  e nezaket ilk a>lıa gelenler... Başkanın o kadar sağlık sorunları vardı ki, o an lamda kesinlikle artık ağlamakısmını bir kenara bırakmak ge`rekiyor. hir gün nhepiid öleceğiz. Önemli olas naisıl bi r hayat yaşadığGın, geriye dönüp baktığında gençler e artıolarak  ne bıraktığın... Ne mutlu ki Süleyman Seba ço k şey yaptı ve daha da önemlisi fark e dildi.Allah herkese böyle bsC vedanasip esin. Tavır, nar£anış te eylemleriyle hep bizimle olIcöak. Bunların hiçbirini hesap ktapla yapmadığı için bukadar (z bdıvraktı. Planlı prgrallı )çalışpa ve netbir hedef koymak. Başkanın en büyük avantajlarından pr̈́ de daha önce birfutbol g eçmişi olması`dı. F utbol bu kadar içinden gelerek sevmesiydi. Ne yaparsanız ypın, yaptığınız işisevin. Süleyman Seba sabah akşamfutbol düşünürdü, futbolla yatıp kalkardı. Tabii ki yanlışlar oluo|. Hatasız insan olmaz a[a içinizdeki o karşılığı olmayan der^r sevgi, (nude sonunda doğru yolu kişiye bulduruyor. Sevmek he  şeyden önce gelir. Bir Z de işin madd tarafını bırakıp önce manevi tarafına yönelme k l azım. Bence Süleyman Seba’nın en büyük artısı buydu. Biz işimiz en doğru şekilde yapalım. İş doğıu yapıldığında para zaten gelir. Transferler lehine dönüyor. g- Arz talep dengeleri oturuyor. Dürüstlükten yola çıkm)k lazım. SebalıBeşiktaş’ın başarısının sırrı buy*u. ÜO. Samimiyetle, elindeki imkânları bilerek ve c ol ursa olsun “bir arrada” hareket e dereksorunların üstesinden geldi  Gerçekten  samimiyet bize de geçtbi, sonra sında taraftara dageçti. Hiç kurgu olmadı hayatımızda.  “Yapacağım” deyip yapmadığı Ybir şey olmadı. Ağzından çıka.n her şey sözdü bizim i)ii. Umarım her kulübe hatta camiaya böyle bir yönetici nasip olur. Maç olmadığı zamanlar ign; giderdik, iki kFde içerdi. Üç değil, bir de değil. Bazen ben de katılırdım. Otururduk pencerenin önüne. B[aşkanım” derdim... “Heykeli de apartmanın karşısınadikmişsiniz ne güzel”. Fam evinin karşısındaki par kt l dikiliydi heykeli. Çok komikti..Ö. “Metincim heykeldeki benim ama onu si diktiniz” derdi. Ben “Başkanım” derdim o “Süleyma n Abide” derdi ama ben bir TS̈́ türlü diyemezdim. İlla başkn kelimesi çıkardı ağzımdan. Ali og gZz,l derdi mesela “Abi”yi...  SüeyHman Abi... Çok sert görünürdü am a ne istersen söyleyebileceğin bir adamdı. Nebir çekingenğlik hissedersin n% de laflarına dikkat etme ihtiyacı... Bir insanın ~ıadığı enerji çok önemli.Eğer karşındaki ins&n pozitifse o{a her derdini +d anlatırsın, ağlarken güşerib de. Süleyman Abi geldiği !andn \i itibaren bk,öm b ir parçamızdı. Futbolculuk geçmişinin olması, camiada eski olma]ı, yöneticilik geçmişinin o lma)[ı... Az buz değildi yaptıkları. Ve bunları yaparken z kimseyi kırıpdökmedi. Onun mantığına göre kırıp -dökülerek yapsaydı lf bir kıymeti #yoktu.  OğIu bile nezaketle kutlamaya çalışırdı. Sadece halkın takımı <lvufu için değil,diğer takımdakiler rencide S olmasın diye... B&aşkalarına saygı hyat\ının en önemli şeyiydive onunla vakitgeçiren birinin onun bakış açısı nınakışına kapılmaması mümün değildi.  Onu bilemezsiniz. Hayatlarımızı yaşıyoruz ve geri sarıp başka bir hayat yaşama imknımız yok. Aslında Metin- A l i-Feyyaz da tamamen tesadüfi olarak ortayaçıktı. Bir kriz yönetiminin getirdiği baskı neticesinde farklı bir ~aç oynanıyordu Ü)g ve bir anda tribünlerd en yükselen Metin-Ali-Feyyaz £H} tezahüratı hayatımızı değiştirdi. Allahıntakdiri herhalde. Aluinn dediği gibi bir anda oldu. O zaman kadro bayağı genişti ´Nvr bir şarkı ol&ara doğdubu ü´çlü. sgc Aslında çok daa büyük bir bestedir bu. Bir dön emdir. Seba’dır, Rıza’dır, Şifo’dur, yöneticilerdir. Yaşanmlş ve yauatıl>ışır. Bu gün başkanın eski görüntülerini izliyordum. “Vz hepgençlere güvendik, kendi kadromuza inandık. rOnardaf hiçbir zaman o vazgeçmeyeceğim” dyordu.  O zaman o kaTr dikkat etmemişim,  cümlenn değerini fark etmemişim. Şimdi  o kadar iyi anlıy orum |J.  Kırılma n okalajı çÜl!k farklıydı bizde. Bir kadro şamiyon oldu,sonra iki sene üst üste harika mücadele verdik ama son iki ya da üç hatada şampiyonluğu kaybettik. Şizdi bakıyorsunuz ü büyüklere altı ayda bir büyük transfer yapsıyoZrgar. O zaman SÜba nve y%pğıj? Kadroyahiç okunmadMı. Oyuncuların hepsini tuttu. Kaybederek kazanmayı öğrenen bir kadro oluşu. Agkasından da üç kıre şampiyonolduk. İki sene üstüste şampiyo n olamayan b}Rr teknikadamla devam etme kararı da aldı. Şu dönemle karşılaştırdığında hiç n ormal f` değil aslında.  O zaman çok protestolar oldu tab ii “~itsin diye. Seba kasraoıda net olduğu için pf_ kaldı.  Hayatımızın en güzel günleörÖydi.  Güzeldi evet... Salıları kondisyon idmanı, çarşamba taktik, perşembe bazen izin, cumaları sağdan soldan ortalar. Başta çok zorlandık.  |Özellikle   o tek pas idmanları mahvetti bzi. Her idmandan sozra tek p>as çalışıyorduk. Bocaladık tğii. Milne deoynuyordu işin komik tarafı...  mO Ailecek oynuyorduk.  Aaa evet oğlu da geliyordu. Baa g cide, oğul aıVta.  Sonra grdük ki o antrenmanlar biz,im ah şv. akıcı oynamamıza, daha Ü pratik düşünmeMize sebep oluyor. Genel de idman sistemi aynıydı. Adam deişikliği bile pT aynıydı. “Ali for Metin% derdi.“Feyyaz for Ali”... O kadar. Ama bütün hazırlığı sdğ olsun antremanlarda yaptığı için z/a maçta ekstra bir müdahaleye gerek kalmıyordu. Saha dışınd a çokrahattık ama.  Sanırım. Kamptayız. A=ygı Aodad toplanıyorduk. Gece 3’te  garson geldi tepsiyle, kan revan içinde, yine ne sipariş ettiysek. “Abi size kolej takımı diyorlar ama ben hayatımda bu kğajmr disiplinsiz bir takım gdrmedim. Buraya daha önce Fenerbahçe de geldi,  Galatasaray d^ geldi. Ş -hiçbr takıma böyle servis yapmadım” de-%edi, döndü gitti dinlemeden. Gordon I Milne’nin “Sen k açta geldin, sen yedin öi hiç böyle tkıntılarıı yoktu.  Sonra Daumgeldi yk “Aynı terliğigiyeceksin” yok “Ovn şuraya otur, kaptan gelmeden  yem]ğe başlanmaz”...  Kendi içimizde bir oyun bulduk, Böyle oynayalım” dedik. Milne ona bihe müdah^ale etmedi. Finlandiya maçı vardı. Aynı oteldeydik. Bunlar kakara kikiri yiyorlar, içiyorlar. Ben oralarda dolanıyorum. “Tamam” adğdim kğesin yeneriz biz bunları. Eri g ün 2-1 yend£Vğr. Yani o muhabbet deen  az birçok biline detay kadar önemli. Çok uFzun süreler geçiriyorduk kamplarda. Başlarda kamp ya&madı Mlne B iz kendi aramızda yapıyoruz. Kendi iç dsipline ço? acağipti bizim tak.mın. Milne e kamp olayına ayak uydurdu. Bu sefer biz bi rgün öncesinde yine ^i kendi aramızda toplanmaya bBşladıö. King oynardık, bir yandantepside börekler gUelirdi. King grubunu hatırlıyor musunuz?  Metin, Ali, UeySaz v Şenol... enhi transfer Şenol.  “King biliyorum” dedi oturdu karşımıza. King’i bilir misiniz, oyun sonunda en jaz bir kiş  i artı olur, eön az bir kş´ de eksi. Tezk eksi Şenolçıktı, biz üçümüz de artı [ çıktık. Yine Metin, Ali, Feyyaz kaldık, yapacak bir şey yok. -erçekten sizin i;jn +vsni &potek etti mi? Çok net bilmiyorum ama medyayJm yansıyan haberler hep o şekildeydi, kimse  dje yalanlamadı. Bence doğrudur. Tabii kü o dönemler 3-4 milyon lirayla koca takımı yönetebilirdin,şimdiki Tgibi rakamlar söz konusu değildi. Başlardao kavar bRil değildi... Gerekiyorsa mutlaka yapmıştır. ün!kü b öyle bir du#m varsa,elindeki tek varlığı da eviyse grözün kırpmadan ipotek edecek zihniyette bir insandı. Zaten tek varlığıda eviydi. Demişti ki “İyiinsan olmadan iyi Beşiktaşlı olunamaz”... Fotoğraf geniş baktığınızda bu yaşadığımız hayatta birçok şey için söylenebilir. Fil ozof tarafı da var mıy dı? Başkanın farklı za man ve ortamlard^ ağzından çok değişik laflar çıkardı. Kurgulamadan), içinden geldiği gibi... Bence kesinlikle filozoftu... Verdiğin sözü tutmak denen şeyi ben başkanda gördm ve sanırım onunla birlikte kayboldu. Şimdi belgelerle, imzalarla H:c garanti altına alınıyor söler. Kimse kimseyle söz le iş apmaz artk ama bu sadece futbol için değil hayatın her aanı i&sn geçerli. Sözün garanti yerine geçtiği dönemlerin çok iyi /ihr temsilcisiydi Seb a.  mukavele yaptık bi z Beşiktaş’la. Hiç sözleşmegörmedik. Seba’nın verdiğisöz üzerine imza attık Ö sürekli. O zamanlrdan aklımda kaan en güzel anı; biz girerdiksırayla zaları atardık, [hemen arkamızdan basın açıklaması yapardı baş$a “En büyük transferler$ yapt.ık” diyeŞ. Yönetiminfelsefesi buydu. Bize t! bu £G inancı daha güzel yansıtamazlardı.  Tabii bu ökaaı veren bizzat başkan dR O kadar emindiki “Hayır” diyebilecek kimse y-kẗ́ karşısında. İi i nsan olmak hay atın her sfhasına önemli. O gerçekten iyi birinsan olarak zor günler yaşyan bir ku|übü kaderni d̈́ğiştirdi. Şerefli ikincilik kavramı da bence altı çizilmesi gereken l kavKamdır. Ne  olursa olsun yapabildiğinin en iyisini yap ama kimsenin ]t hakkını yeme... İkFinciliği böyle yakalamanın  birin cilikten daha şerefli ve değerli Vholduğunu kimsedaha iyi a}nlatamazdı. “Şerefli birincilikler” diyFlim biz MZne  de...  Özellikle Beşiktaş’a...  J “Beşiktaş’a” diyelim. Her gün diyelim... 
 B ir mesaj aldım. Sgüleyman Seba’yla iFlgili bi r yaz istediler. Sanırım bir internet sitesi içindi. O aralar ; hastaneye yatikıtı <v durLmu ciddiydi. SonraMetin’le konuştum ve içimden Igeyn byr şeyler yazacağımı ama bir gazetede de yayınlanmasını istediğimi söyledim. Yaz  ı bir anda çıktı. Biliyorsunuz... Ya Ho bilmiyorsunuz benim Beşiktaş’tan ayrılışım bgi´nz sıkıntılı oldu. Başkanla östemeden diyalogu=uz koptu ama ona ola n ioen sevgim  derin saygım hiç bitmedi. *d< Olaylar ikimizin dışı{ndÖ! gelişti. Sonra kağıdı kalemi aldım eliml. Sevdiği ni kaybetme riski olduğunda, “Keşke şöyle yapsaydımV” hissi gelişir yJBa insanın inde,  bir andatüm geçmiş gözünün önden geçer, bu duygu patlamasıbana bunları yazdırdı. Feyyaz’ın yazısı y^ çok duygusal ama orada baş%ıa bir nokta v ar. Gencecik adamlara forEayı verdi.Gerçekten de 20 - 21 yaşlarındaydık. “Hadi a´J altyapıdan adazTmsarı toplayvalım, başarılı olalım” gibi bir durum değil, dama>m Avcılar’danFeyyaz’dı ama Feyyaz’dı yani. A li, ıGöĞhan hep biı arada doğru isimlerdi. Bunun arsasın\a durmak da kolay bir şey değildi. Seba hep kararlarının arkasında durdu.  Son zamanları çok z or geti ama çelik gibi iradesi vardı. Yaz başında hastalığı ilerledi. ğ“sİnşallaEh ben buralarda deği{ken başına bi*a şey gelmez” dejdim. Son gittiğimde cF “Artık gitme zamanı geldi” dedi. \{ “Hastaneden mi” diye takıldım. Nu~ içinde yatKafkas Kartalı... Beşiktaş’a kattığın eağereri unutturmayacağız.
Futbolda kibarlığın, asaletin, centilmenliğin son kalesiydi o. Taraflı herkesin başkanı, futbolla alâkası olmayanların abisiydi. “İyi insan olmadan iyi Beşiktaşlı olunmaz” derken farkında olmadan Türkiye’yi birleştirebilecek potansiyelde bir cümle kurmuştu aslında. Hatta iyi insan olmak için kişisel gelişim kitaplarının içinde boğulmaktansa Süleyman Seba’nın başkanlığa vedasının tam metnini tavsiye ederim. Doğduğunda BJK 23 yaşındaydı, Cumhuriyet 3... Beşiktaş onu büyüttü, o da çiçeği burnunda bir ülkenin yeniye, doğruya, çağdaşlığa aç genç neslini, her biri öz evladıymış gibi yetiştirmeyi, yatlara, spor arabalara tercih etti. Bir jenerasyonun Beşiktaşlı olmasının sebebi de Seba’dır. Ben de onun başkanlık yaptığı dönemde futbolu Metin-Ali-Feyyaz’ın, Oğuz- Aykut-Rıdvan’ın Semih-Cüneyt-Uğur’un derin katkılarıyla sevmeye başlayan şanslı nesildenim. Ve diyorum ki umut hep var. “Aman bize ne Beşiktaşlı” diyecek kadar kalbi taşlaşmış fanatiklerin bile, farkında olmadan, renklerden bağımsız bir bilinçaltı duygu patlamasıyla gözlerindeki yaşlara engel olamadığını gördüm. 
 Futbola dair söylenebilecek güzel her şey...  Nezaket...  Samimiyet... Karakter. Kelime yuvarlak ama içinde barındırdıklarıyla nasıl fark yaratıldığının en güzel örneği Süleyman Seba’dır. Nezaket, dürüstlük, öngörü, iyilik, vizyon, irade diye de gider. O karakter hepsini içinde barındırması açısından çok güzel bir örnek...  Dürüstlük ve nezaket ilk aklıma gelenler... Başkanın o kadar sağlık sorunları vardı ki, o anlamda kesinlikle artık ağlama kısmını bir kenara bırakmak gerekiyor. Bir gün hepimiz öleceğiz. Önemli olan nasıl bir hayat yaşadığın, geriye dönüp baktığında gençlere artı olarak ne bıraktığın... Ne mutlu ki Süleyman Seba çok şey yaptı ve daha da önemlisi fark edildi. Allah herkese böyle bir veda nasip esin. Tavır, davranış ve eylemleriyle hep bizimle olacak. Bunların hiçbirini hesap kitapla yapmadığı için bu kadar iz bıraktı. Planlı programlı çalışmak ve net bir hedef koymak. Başkanın en büyük avantajlarından biri de daha önce bir futbol geçmişi olmasıydı. Futbolu bu kadar içinden gelerek sevmesiydi. Ne yaparsanız yapın, yaptığınız işi sevin. Süleyman Seba sabah akşam futbol düşünürdü, futbolla yatıp kalkardı. Tabii ki yanlışlar oluyor. Hatasız insan olmaz ama içinizdeki o karşılığı olmayan derin sevgi, eninde sonunda doğru yolu kişiye bulduruyor. Sevmek her şeyden önce gelir. Bir de işin maddi tarafını bırakıp önce manevi tarafına yönelmek lazım. Bence Süleyman Seba’nın en büyük artısı buydu. Biz işimiz en doğru şekilde yapalım. İş doğru yapıldığında para zaten gelir. Transferler lehine dönüyor. Arz talep dengeleri oturuyor. Dürüstlükten yola çıkmak lazım. Sebalı Beşiktaş’ın başarısının sırrı buydu. Samimiyetle, elindeki imkânları bilerek ve ne olursa olsun “bir arada” hareket ederek sorunların üstesinden geldi.  Gerçekten o samimiyet bize de geçti, sonrasında taraftara da geçti. Hiç kurgu olmadı hayatımızda.  “Yapacağım” deyip yapmadığı bir şey olmadı. Ağzından çıkan her şey sözdü bizim için. Umarım her kulübe hatta camiaya böyle bir yönetici nasip olur. Maç olmadığı zamanlar ona giderdik, iki kadeh içerdi. Üç değil, bir de değil. Bazen ben de katılırdım. Otururduk pencerenin önüne. “Başkanım” derdim... “Heykeli de apartmanın karşısına dikmişsiniz ne güzel”. Tam evinin karşısındaki parkta dikiliydi heykeli. Çok komikti... “Metincim heykeldeki benim ama onu siz diktiniz” derdi. Ben “Başkanım” derdim o “Süleyman Abi de” derdi ama ben bir türlü diyemezdim. İlla başkan kelimesi çıkardı ağzımdan. Ali çok güzel derdi mesela “Abi”yi...  Süleyman Abi... Çok sert görünürdü ama ne istersen söyleyebileceğin bir adamdı. Ne bir çekingenlik hissedersin ne de laflarına dikkat etme ihtiyacı... Bir insanın yaydığı enerji çok önemli. Eğer karşındaki insan pozitifse ona her derdini de anlatırsın, ağlarken gülersin de. Süleyman Abi geldiği andan itibaren bizim bir parçamızdı. Futbolculuk geçmişinin olması, camiada eski olması, yöneticilik geçmişinin olması... Az buz değildi yaptıkları. Ve bunları yaparken kimseyi kırıp dökmedi. Onun mantığına göre kırıp dökülerek yapsaydı bir kıymeti yoktu.  Onu bile nezaketle kutlamaya çalışırdı. Sadece halkın takımı olduğu için değil, diğer takımdakiler rencide olmasın diye... Başkalarına saygı hayatının en önemli şeyiydi ve onunla vakit geçiren birinin onun bakış açısının akışına kapılmaması mümkün değildi.  Onu bilemezsiniz. Hayatlarımızı yaşıyoruz ve geri sarıp başka bir hayat yaşama imkânımız yok. Aslında Metin- Ali-Feyyaz da tamamen tesadüfi olarak ortaya çıktı. Bir kriz yönetiminin getirdiği baskı neticesinde farklı bir maç oynanıyordu ve bir anda tribünlerden yükselen Metin-Ali-Feyyaz tezahüratı hayatımızı değiştirdi. Allahın takdiri herhalde. Ali’nin dediği gibi bir anda oldu. O zaman kadro bayağı genişti ve bir şarkı olarak doğdu bu üçlü. Aslında çok daha büyük bir bestedir bu. Bir dönemdir. Seba’dır, Rıza’dır, Şifo’dur, yöneticilerdir. Yaşanmış ve yaratılmıştır. Bugün başkanın eski görüntülerini izliyordum. “Biz hep gençlere güvendik, kendi kadromuza inandık. Onlardan hiçbir zaman vazgeçmeyeceğim” diyordu. O zaman o kadar dikkat etmemişim, o cümlenin değerini fark etmemişim. Şimdi o kadar iyi anlıyorum ki.  Kırılma noktaları çok farklıydı bizde. Bir kadro şampiyon oldu, sonra iki sene üst üste harika mücadele verdik ama son iki ya da üç haftada şampiyonluğu kaybettik. Şimdi bakıyorsunuz üç büyüklere altı ayda bir büyük transfer yapıyorlar. O zaman Seba ne yaptı? Kadroya hiç dokunmadı. Oyuncuların hepsini tuttu. Kaybederek kazanmayı öğrenen bir kadro oluştu. Arkasından da üç kere şampiyon olduk. İki sene üst üste şampiyon olamayan bir teknik adamla devam etme kararı da aldı. Şu dönemle karşılaştırdığında hiç normal değil aslında.  O zaman çok protestolar oldu tabii “Gitsin” diye. Seba kararında net olduğu için kaldı.  Hayatımızın en güzel günleriydi.  Güzeldi evet... Salıları kondisyon idmanı, çarşamba taktik, perşembe bazen izin, cumaları sağdan soldan ortalar. Başta çok zorlandık.  Özellikle o tek pas idmanları mahvetti bizi. Her idmandan sonra tek pas çalışıyorduk. Bocaladık tabii. Milne de oynuyordu işin komik tarafı...  Ailecek oynuyorduk.  Aaa evet oğlu da geliyordu. Baba geride, oğul açıkta. Sonra gördük ki o antrenmanlar bizim daha akıcı oynamamıza, daha pratik düşünmemize sebep oluyor. Genelde idman sistemi aynıydı. Adam değişikliği bile aynıydı. “Ali for Metin” derdi. “Feyyaz for Ali”... O kadar. Ama bütün hazırlığı sağ olsun antrenmanlarda yaptığı için maçta ekstra bir müdahaleye gerek kalmıyordu. Saha dışında çok rahattık ama.  Sanırım. Kamptayız. Aynı odada toplanıyorduk. Gece 3’te garson geldi tepsiyle, kan revan içinde, yine ne sipariş ettiysek. “Abi size kolej takımı diyorlar ama ben hayatımda bu kadar disiplinsiz bir takım görmedim. Buraya daha önce Fenerbahçe de geldi, Galatasaray da geldi. Ben hiçbir takıma böyle servis yapmadım” dedi, döndü gitti dinlemeden. Gordon Milne’nin “Sen kaçta geldin, sen yedin mi” hiç böyle takıntıları yoktu.  Sonra Daum geldi yok “Aynı terliği giyeceksin” yok “Sen şuraya otur, kaptan gelmeden yemeğe başlanmaz”...  Kendi içimizde bir oyun bulduk, “Böyle oynayalım” dedik. Milne ona bile müdahale etmedi. Finlandiya maçı vardı. Aynı oteldeydik. Bunlar kakara kikiri yiyorlar, içiyorlar. Ben oralarda dolanıyorum. “Tamam” dedim kesin yeneriz biz bunları. Ertesi gün 2-1 yendiler. Yani o muhabbet de en az birçok bilinen detay kadar önemli. Çok uzun süreler geçiriyorduk kamplarda. Başlarda kamp yapmadı Milne. Biz kendi aramızda yapıyoruz. Kendi iç disiplini çok acayipti bizim takımın. Milne de kamp olayına ayak uydurdu. Bu sefer biz bir gün öncesinde yine kendi aramızda toplanmaya başladık. King oynardık, bir yandan tepside börekler gelirdi. King grubunu hatırlıyor musunuz?  Metin, Ali, Feyyaz ve Şenol... Yeni transfer Şenol.  “King biliyorum” dedi oturdu karşımıza. King’i bilir misiniz, oyun sonunda en az bir kişi artı olur, en az bir kişi de eksi. Tek eksi Şenol çıktı, biz üçümüz de artı çıktık. Yine Metin, Ali, Feyyaz kaldık, yapacak bir şey yok. Gerçekten sizin için evini ipotek etti mi? Çok net bilmiyorum ama medyaya yansıyan haberler hep o şekildeydi, kimse de yalanlamadı. Bence doğrudur. Tabii o dönemler 3-4 milyon lirayla koca takımı yönetebilirdin, şimdiki gibi rakamlar söz konusu değildi. Başlarda o kadar bile değildi... Gerekiyorsa mutlaka yapmıştır. Çünkü böyle bir durum varsa, elindeki tek varlığı da eviyse gözünü kırpmadan ipotek edecek zihniyette bir insandı. Zaten tek varlığı da eviydi. Demişti ki “İyi insan olmadan iyi Beşiktaşlı olunamaz”... Fotoğrafa geniş baktığınızda bu yaşadığımız hayatta birçok şey için söylenebilir. Filozof tarafı da var mıydı? Başkanın farklı zaman ve ortamlarda ağzından çok değişik laflar çıkardı. Kurgulamadan, içinden geldiği gibi... Bence kesinlikle filozoftu... Verdiğin sözü tutmak denen şeyi ben başkanda gördüm ve sanırım onunla birlikte kayboldu. Şimdi belgelerle, imzalarla garanti altına alınıyor sözler. Kimse kimseyle sözle iş yapmaz artık ama bu sadece futbol için değil hayatın her alanı için geçerli. Sözün garanti yerine geçtiği dönemlerin çok iyi bir temsilcisiydi Seba. 6 mukavele yaptık biz Beşiktaş’la. Hiç sözleşme görmedik. Seba’nın verdiği söz üzerine imza attık sürekli. O zamanlardan aklımda kalan en güzel anı; biz girerdik sırayla imzaları atardık, hemen arkamızdan basın açıklaması yapardı başkan. “En büyük transferleri yaptık” diye. Yönetimin felsefesi buydu. Bize bu inancı daha güzel yansıtamazlardı.  Tabii bu kararı veren bizzat başkandı. O kadar emindi ki “Hayır” diyebilecek kimse yoktu karşısında. İyi insan olmak hayatın her safhasında önemli. O gerçekten iyi bir insan olarak zor günler yaşayan bir kulübün kaderini değiştirdi. Şerefli ikincilik kavramı da bence altı çizilmesi gereken bir kavramdır. Ne olursa olsun yapabildiğinin en iyisini yap ama kimsenin hakkını yeme... İkinciliği böyle yakalamanın birincilikten daha şerefli ve değerli olduğunu kimse daha iyi anlatamazdı. “Şerefli birincilikler” diyelim biz yine de...  Özellikle Beşiktaş’a...  “Beşiktaş’a” diyelim. Her gün diyelim... 
 Bir mesaj aldım. Süleyman Seba’yla ilgili bir yazı istediler. Sanırım bir internet sitesi içindi. O aralar hastaneye yatmıştı ve durumu ciddiydi. Sonra Metin’le konuştum ve içimden gelen bir şeyler yazacağımı ama bir gazetede de yayınlanmasını istediğimi söyledim. Yazı bir anda çıktı. Biliyorsunuz... Ya da bilmiyorsunuz benim Beşiktaş’tan ayrılışım biraz sıkıntılı oldu. Başkanla istemeden diyalogumuz koptu ama ona olan içten sevgim ve derin saygım hiç bitmedi. Olaylar ikimizin dışında gelişti. Sonra kağıdı kalemi aldım elime. Sevdiğini kaybetme riski olduğunda, “Keşke şöyle yapsaydım” hissi gelişir ya insanın içinde, bir anda tüm geçmiş gözünün önünden geçer, bu duygu patlaması bana bunları yazdırdı.  Feyyaz’ın yazısı çok duygusal ama orada başka bir nokta var. Gencecik adamlara formayı verdi. Gerçekten de 20 - 21 yaşlarındaydık. “Hadi altyapıdan adamları toplayalım, başarılı olalım” gibi bir durum değil, tamam Avcılar’dan Feyyaz’dı ama Feyyaz’dı yani. Ali, Gökhan hep bir arada doğru isimlerdi. Bunun arkasında durmak da kolay bir şey değildi. Seba hep kararlarının arkasında durdu.  Son zamanları çok zor geçti ama çelik gibi iradesi vardı. Yaz başında hastalığı ilerledi. “İnşallah ben buralarda değilken başına bir şey gelmez” dedim. Son gittiğimde “Artık gitme zamanı geldi” dedi. “Hastaneden mi” diye takıldım. Nur içinde yat Kafkas Kartalı... Beşiktaş’a kattığın değerleri unutturmayacağız.