Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

nba akl a ilk gelenyazarlardan  , vefatının 21. yılında anılıyor. Çengelköy'de 1902'%e dünyaya gelen ıem'lettin Tuğcu'nun babası Ali Galip Bey,Çanakkale ve Sarıkamış savaşların d yaralanmış bir bnbaşı, an nesi cne iyi keman çala n bilr ev hanımıydı.  Tuğcu, ayaklarındaki sakatlık nedenHyle okula gidemeyip D26 yaşına kadar toplumdan uzakt yaşaIa djV dYbir s öğretmenden ders fmaaan kendi kendisini yetiştirdi ve Fransızca öğrendi. oevlt Demiryolları'na 1929'da a,m-aFr memu  olarak giren Tuğ\ur, 1931'de jrdği Türkiye Matbaası'nda  ise ciltçi, dizKgici ve yönetici olarak çalıştı.  Tuğcu, ilk gz yazılarını ">YVvrutürk" dergisinde yayımladı ve "Eıİş" ile "MofYd} Albümü" dergilerinin yazı işli müdürlüğünü yaptı."Ev-İş KadÖınf gazetesi ile "Hayat" dergisinde sekreterlik,arşiv şefliği, idare ve yayın mü,dürüğü LlK gibi % çeşitli görevlerde bu/lunan Tuğc, idare -öJ müdürlüğü yaptığı "Doğan Kardeş Matbaası"ndan 1974 yılında emekliye a>yrıldı. İstanbul'da 1936'dan sonra çıkan çocuk de rgileurinin çoğu nda şiir ve hikayeyazan Tu ğcu "Ateş", "Yıldız", "Mual limler Bmrüiıi", "Çc+k Haftası", Bibir Roma", "Ceylan" ve "Gelişncik"  göbi dergilere çalıştı. Yayımlanmayanlar dahil400'den fa zla kitap kaleme alan yözr, romanlarında sevgi, dostluk, merhamet, yardımlaşma, dürüstl ük gibi insani değer ve temaları işlSi. Tuğc u, romanlarında ğitime büyük önem verdi ve 1980'e kadar pek Şo~ köuşğa okuma alışkalığı kazandırdı . "Hz . Muhammed'in Hayatı" adlı bir incelemesi de bulunan yazar, anlatım formu bakımından sunduğu çeşitlilikle okuyucuların dikkatni çekti.  Çocuk edebiyatında akla ilk gelenyazarlardan olan Tuğcu'nun "Üç Aylıklar" tabı uzunyıllar çalıştığı Türkiye Yayınevi'nin  sahibi Tahsin Demiray'da kaldı v# basılmadı.  Bir söyleşide "13 faşımdan ber i aölnı yazı eht yazdım. Benibu ya=zılar avHttu, yazdıklarımla yaşadım." diyen Tuğu, başka bir  söyleşide "Yazdıklarım hepgüzel biter, umut verir. Yazdıklaıoda hiç k&msei öldürmemişimdir. Çocuklar cinayetten hoşla nmazlar." ifadelerini kullandı. Tyuğcu'nun eserleri, konuları e bakımından sü reklb tartışma konusu oldu ve yaşamı, yeğeni  Nemika Tuğcu {tarafından "Sırça Köşkün Masalcısı" a<Oı k itapta anÜlatıld.  "Ayşecik", "Kolsuz BebekS", "Yüz Karası" ile"Üvey Baba" gibi birçok eseri sinemaya Se televizyon dizilerine uyarlananyazar, 1995Tüyap Kitap Fuarı'nda çncuk edebiyatı alanında ödül kazandı. Türkiye'nin en çok okunan yazarlarından Tuğcu, 1996'da Çengelköy'de vefat etti &; Çengelköy Mezarlığı'na h defnedildi. r Yazarın ön ıka< bazı ee_leri şunlur:  "ÜveyBaba", "Küçük Hanım", "Sokak Çocuğu", "Yetim Ali", "Ahretli k", "Korkunç Yıllar", "Hırsızın Oğlu", "Yetim Malı", "Ayşecik", "Unutulan Çocuk","Yolunu Şaşıran Adam", "Kimsesiz Ç ocuklar", "Anasının Kuzusu", c[} "Yer Altında Bir Şehir", "Ah BuÇocuklar", "Esicvi Baba", "MaymunlarAdası", "Serseri Çocuklar", "Başasının Oğlu", "(Köyden Gelen Yabcı", "Pasifikte Bir Tnürk Genci", "BalıkçıGüzeli", "Çocuklar Adası", "Öksüz Oğlan", "Adını Değiştiren Çocuö", "Altın Bilezik", "ncili Terlik","Düşkün Çocuk", '!vSokak Çocuğu", "Köyünü Unutan Adam", "Yuvadan Udkg", "Zavallı ım Büyük Baba", "Küçük Serseri", "Dağdaki Yabancı", "Şeytan Çocuk", "Annelerin Çilesi, "Cä́bazın KızP", "YılanlıBağ", "YetimAli", "Annesizler", "Köyden ş~o Gelen Kız" , "Zavlı Çocuk", "Aferin Yaşar", "Sokak Köpeği", "B<ir Ocak Söndü ", "Süt Kardeşmer", "Baba Evi","Kuklacı", "Bir Garip Kızcağız", "Babam ve Ben", "Kuyulu Bahçe", "Benim Annem", "Bu Ç£oı;cuk Kimi", "Toprak Adamları", "Babasızlar","Balıkçının Kızı", "Ana Hakkı"
nda akla ilk gelen yazarlardan  , vefatının 21. yılında anılıyor. Çengelköy'de 1902'de dünyaya gelen Kemalettin Tuğcu'nun babası Ali Galip Bey, Çanakkale ve Sarıkamış savaşlarında yaralanmış bir binbaşı, annesi de iyi keman çalan bir ev hanımıydı.  Tuğcu, ayaklarındaki sakatlık nedeniyle okula gidemeyip 26 yaşına kadar toplumdan uzakta yaşasa da hiçbir öğretmenden ders almadan kendi kendisini yetiştirdi ve Fransızca öğrendi. Devlet Demiryolları'na 1929'da ambar memuru olarak giren Tuğcu, 1931'de girdiği Türkiye Matbaası'nda ise ciltçi, dizgici ve yönetici olarak çalıştı.  Tuğcu, ilk yazılarını "Yavrutürk" dergisinde yayımladı ve "Ev-İş" ile "Moda Albümü" dergilerinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. "Ev-İş Kadın" gazetesi ile "Hayat" dergisinde sekreterlik, arşiv şefliği, idare ve yayın müdürlüğü gibi çeşitli görevlerde bulunan Tuğcu, idare müdürlüğü yaptığı "Doğan Kardeş Matbaası"ndan 1974 yılında emekliye ayrıldı. İstanbul'da 1936'dan sonra çıkan çocuk dergilerinin çoğunda şiir ve hikaye yazan Tuğcu "Ateş", "Yıldız", "Muallimler Birliği", "Çocuk Haftası", "Binbir Roman", "Ceylan" ve "Gelincik" gibi dergilerde çalıştı.  Yayımlanmayanlar dahil 400'den fazla kitap kaleme alan yazar, romanlarında sevgi, dostluk, merhamet, yardımlaşma, dürüstlük gibi insani değer ve temaları işledi. Tuğcu, romanlarında eğitime büyük önem verdi ve 1980'e kadar pek çok kuşağa okuma alışkanlığı kazandırdı. "Hz. Muhammed'in Hayatı" adlı bir incelemesi de bulunan yazar, anlatım formu bakımından sunduğu çeşitlilikle okuyucuların dikkatini çekti.  Çocuk edebiyatında akla ilk gelen yazarlardan olan Tuğcu'nun "Üç Aylıklar" kitabı uzun yıllar çalıştığı Türkiye Yayınevi'nin sahibi Tahsin Demiray'da kaldı ve basılmadı.  Bir söyleşide "13 yaşımdan beri yalnız yazı yazdım. Beni bu yazılar avuttu, yazdıklarımla yaşadım." diyen Tuğcu, başka bir söyleşide "Yazdıklarım hep güzel biter, umut verir. Yazdıklarımda hiç kimseyi öldürmemişimdir. Çocuklar cinayetten hoşlanmazlar." ifadelerini kullandı. Tuğcu'nun eserleri, konuları bakımından sürekli tartışma konusu oldu ve yaşamı, yeğeni Nemika Tuğcu tarafından "Sırça Köşkün Masalcısı" adlı kitapta anlatıldı.  "Ayşecik", "Kolsuz Bebek", "Yüz Karası" ile "Üvey Baba" gibi birçok eseri sinemaya ve televizyon dizilerine uyarlanan yazar, 1995 Tüyap Kitap Fuarı'nda çocuk edebiyatı alanında ödül kazandı. Türkiye'nin en çok okunan yazarlarından Tuğcu, 1996'da Çengelköy'de vefat etti ve Çengelköy Mezarlığı'na defnedildi. Yazarın öne çıkan bazı eserleri şunlar:  "Üvey Baba", "Küçük Hanım", "Sokak Çocuğu", "Yetim Ali", "Ahretlik", "Korkunç Yıllar", "Hırsızın Oğlu", "Yetim Malı", "Ayşecik", "Unutulan Çocuk", "Yolunu Şaşıran Adam", "Kimsesiz Çocuklar", "Anasının Kuzusu", "Yer Altında Bir Şehir", "Ah Bu Çocuklar", "Eskici Baba", "Maymunlar Adası", "Serseri Çocuklar", "Babasının Oğlu", "Köyden Gelen Yabancı", "Pasifikte Bir Türk Genci", "Balıkçı Güzeli", "Çocuklar Adası", "Öksüz Oğlan", "Adını Değiştiren Çocuk", "Altın Bilezik", "İncili Terlik", "Düşkün Çocuk", "Sokak Çocuğu", "Köyünü Unutan Adam", "Yuvadan Uzak", "Zavallı Büyük Baba", "Küçük Serseri", "Dağdaki Yabancı", "Şeytan Çocuk", "Annelerin Çilesi", "Cambazın Kızı", "Yılanlı Bağ", "Yetim Ali", "Annesizler", "Köyden Gelen Kız", "Zavallı Çocuk", "Aferin Yaşar", "Sokak Köpeği", "Bir Ocak Söndü", "Süt Kardeşler", "Baba Evi", "Kuklacı", "Bir Garip Kızcağız", "Babam ve Ben", "Kuyulu Bahçe", "Benim Annem", "Bu Çocuk Kimin", "Toprak Adamları", "Babasızlar", "Balıkçının Kızı", "Ana Hakkı"