Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

30 Ağustos’un önemini tarihçiler anlattı.   Viyana önlerinden Sevr’e nasıl geldiğYmiz meselesi bugün tekra r sorulması gereken bir soru olarak _: ortada duruyor. AslındaCumhuriyeti kuran kurucu kadro, başta Atatürk o lmş üzere bunun analizini yapmıştı. Tarım toplumuna, geleneksel kurumlarına dayalı sosyal, ekonomikve siyasal yapıyı hi yıkarak modern bir t$op|lfm yara tmayı ön)erine hedef olarak koydular. Topyekûn mMo^ernlşmeyi benimsediler. Toplum eğitimine yöneldiler, endüstri devrimine giriştiler. N)itek#m 1923cte ustafka Kemal, Yeni Türkiye’nin Osmanlı gibi fetihçi biü devlet olmayacağını, bi ş iktisat devleti şolacağını hedef solarak önümüze koydu. Toplumsal motivasyon ile çalışmak,hedefe gidişin araçları olarak gösterildi. Anadolu ’yu y urt edgmk kolay olmadı.  İş M alazgirt’te başladı ama Haçlı ; Seferlerinden tutun da MSğkol istilasına kadar pek çok saldırı def edili En son 1878’den 11D8’e büyük toprakkayıplarıyla Mondros < Sevr’e gelindi. Elden zmir de İstanbul üöa ıktıL. 26 hğustos 1071 olmasaydı Anadolu vata n olmazdı ama 26Ağustos 1922 olmasaydı Anadolu vatan olarak kalmazdı. İzir’in fethi ni, İstanbul’un fethini kutlayalım. Ancak İzmir’i, İstanbul’u kurtaranlideri, Atatürk’ü unutmayl?m. Geçmişesahip çıkıyoruz derkn Türkiye Cumh uriyeti’ni öksüzve yitiSŞ bırakmayalım. Fethedenihatırlayıp  kurtaranı unutursak tarih bizi aBffetmü[z.  Birinci Dünya Savaşı’ndan öoln_ra Osmanlı Devleti dağılmış, Türklerin elide yalnızca Anadolucoğrafyası kalmıştı. Batılı emperyalistler Türkleri Anadolyu’Şdan da atmak yani Şark Meselesi’ne son noktayı koymak istiyorlardı. P£is eBrş K_dferansı’nd` anlaşmaya vardıkları konu bu devletin parçalanıp yok edilmesi, Tür;klerin yeterince ezilip mümkünse Anadolu’dan atılması idi. Bunu Sğe AflaşmasPı ile grçekleştir|iklerini düşündülerancak hesap etmedikleri bjir şey vrudı; Tü rk tarih geleneği. Türk tarihinde nerede bir Türkdevleti yıkılmaya yüz tutmuşsa yeni bi[r  eürk dev letinin nkuruluş hazırlıklarınınbaşladığı görülür.İşte 30 Ağ ustos Zaferi yeni bir Türk devletinin kurulCuşunun yolu açmIştzr. Mustafa Kemal liderliğinde Türk Mi:ebti’nin kazandığı büyük zaer doğrudan doğruya emperyalizmin yenilgisiydi.Doğunun ez ilen insanları özellikle Hindistan halkları Türkiye’nin bağnımsızlık davasını kendi davaları gibi benimsemişlerdi. Bu zafersadece Tür Ulusuna bağımsızlık, özgürlük yolunu açmakla kalmıyor, tüm uluslar Sj için yeni bir çağ açıyordu. Asya ve Afri ka’nın ezilen ulusları Türk Zaferini kendi zaferler i gib i coşkuyla calkışladılar. Buülkelerin bağımsızlık üş mücadelelerinin 3:0 Ağustos 1922 Türk Zaferi’yle başladığınısöylemek yanljış olmaz.  Tarihte pÖb az savaş 26 Ağustos ünŞb başlayıp30 Ağustos Başkomutanlık H Meydan Muhaebes ile sonuçlanan zafer kadar önemli sonuçlar doğudrmuştöur. Grçekten de c ~, savaşın kaybe deni sadece Yunanstan olmamşş, yanı s!ırşa 1. Dünya jZ> Savaşı’nın tüm galiplerinin Anadolu üzerinde ğVz kurdukları hayall=er de Ege’nin mfvi suIlirına ebediyen gömülüp gitmLştir. Ayrıca Osmanlı Devleti’nin çökmesi ve teslimolması /anlamına goelen Mondros Ateşkes Antlaşması  da tüm hükümleriyle ulh ortadan kaldırılmış, yerine MuOanya Ateşkes Antl aşması İsmetPaşa tarafından tüm işgalcilere işte )!u zaferin sonucu olarak dikte edilmiştir. Böylece Lozan’a giden yol Mudanya’dan geçmiştir ve Lozan’da, 30 Ağustos BaşkomutanlıkMeydan Muhar%besi’nin ; bir meyvesi olrak ta m bağımsız, yeniden egemenB çağdaş, laib, sosyal bir hukuk dev leti niteli ğinde, yepyeni bir Türk Devleti kurulmuştur. Bu devletin kurucusuGazi Mustafa Kemal AtatürV  sadece deleti kurmakla kalmamış, ardıardına ea[tığı devrimlerle bugünkü çağdaş kimliğimize kavuşmamızı da sağlamıştı r. 26 Ağu stos 1071 Malazgirt Zaferi de kuşkusuz Türklerin tarihinde ötemli biryer tutar. Her iki 26 Ağustos dğ bi zimdir ama 26 Ağustos1922, PsI bugünkü varlıdımın temel taşıdır ve bu gerçeği hiçbir güç değiştiremez.
30 Ağustos’un önemini tarihçiler anlattı. : Viyana önlerinden Sevr’e nasıl geldiğimiz meselesi bugün tekrar sorulması gereken bir soru olarak ortada duruyor. Aslında Cumhuriyeti kuran kurucu kadro, başta Atatürk olmak üzere bunun analizini yapmıştı. Tarım toplumuna, geleneksel kurumlarına dayalı sosyal, ekonomik ve siyasal yapıyı yıkarak modern bir toplum yaratmayı önlerine hedef olarak koydular. Topyekûn modernleşmeyi benimsediler. Toplum eğitimine yöneldiler, endüstri devrimine giriştiler. Nitekim 1923’te Mustafa Kemal, Yeni Türkiye’nin Osmanlı gibi fetihçi bir devlet olmayacağını, bir iktisat devleti olacağını hedef olarak önümüze koydu. Toplumsal motivasyon ile çalışmak, hedefe gidişin araçları olarak gösterildi. Anadolu’yu yurt edinmek kolay olmadı. İş Malazgirt’te başladı ama Haçlı Seferlerinden tutun da Moğol istilasına kadar pek çok saldırı def edildi. En son 1878’den 1918’e büyük toprak kayıplarıyla Mondros ve Sevr’e gelindi. Elden İzmir de İstanbul da çıktı. 26 Ağustos 1071 olmasaydı Anadolu vatan olmazdı ama 26 Ağustos 1922 olmasaydı Anadolu vatan olarak kalmazdı. İzmir’in fethini, İstanbul’un fethini kutlayalım. Ancak İzmir’i, İstanbul’u kurtaran lideri, Atatürk’ü unutmayalım. Geçmişe sahip çıkıyoruz derken Türkiye Cumhuriyeti’ni öksüz ve yetim bırakmayalım. Fethedeni hatırlayıp kurtaranı unutursak tarih bizi affetmez.  Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra Osmanlı Devleti dağılmış, Türklerin elinde yalnızca Anadolu coğrafyası kalmıştı. Batılı emperyalistler Türkleri Anadolu’dan da atmak yani Şark Meselesi’ne son noktayı koymak istiyorlardı. Paris Barış Konferansı’nda anlaşmaya vardıkları konu bu devletin parçalanıp yok edilmesi, Türklerin yeterince ezilip mümkünse Anadolu’dan atılması idi. Bunu Sevr Anlaşması ile gerçekleştirdiklerini düşündüler ancak hesap etmedikleri bir şey vardı; Türk tarih geleneği. Türk tarihinde nerede bir Türk devleti yıkılmaya yüz tutmuşsa yeni bir Türk devletinin kuruluş hazırlıklarının başladığı görülür. İşte 30 Ağustos Zaferi yeni bir Türk devletinin kuruluşunun yolunu açmıştır. Mustafa Kemal liderliğinde Türk Milleti’nin kazandığı büyük zafer doğrudan doğruya emperyalizmin yenilgisiydi. Doğunun ezilen insanları özellikle Hindistan halkları Türkiye’nin bağımsızlık davasını kendi davaları gibi benimsemişlerdi. Bu zafer sadece Türk Ulusuna bağımsızlık, özgürlük yolunu açmakla kalmıyor, tüm uluslar için yeni bir çağ açıyordu. Asya ve Afrika’nın ezilen ulusları Türk Zaferini kendi zaferleri gibi coşkuyla alkışladılar. Bu ülkelerin bağımsızlık mücadelelerinin 30 Ağustos 1922 Türk Zaferi’yle başladığını söylemek yanlış olmaz.  Tarihte pek az savaş 26 Ağustos günü başlayıp 30 Ağustos Başkomutanlık Meydan Muharebesi ile sonuçlanan zafer kadar önemli sonuçlar doğurmuştur. Gerçekten de bu savaşın kaybedeni sadece Yunanistan olmamış, yanı sıra 1. Dünya Savaşı’nın tüm galiplerinin Anadolu üzerinde kurdukları hayaller de Ege’nin mavi sularına ebediyen gömülüp gitmiştir. Ayrıca Osmanlı Devleti’nin çökmesi ve teslim olması anlamına gelen Mondros Ateşkes Antlaşması da tüm hükümleriyle ortadan kaldırılmış, yerine Mudanya Ateşkes Antlaşması İsmet Paşa tarafından tüm işgalcilere işte bu zaferin sonucu olarak dikte edilmiştir. Böylece Lozan’a giden yol Mudanya’dan geçmiştir ve Lozan’da, 30 Ağustos Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nin bir meyvesi olarak tam bağımsız, yeniden egemen, çağdaş, laik, sosyal bir hukuk devleti niteliğinde, yepyeni bir Türk Devleti kurulmuştur. Bu devletin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk sadece devleti kurmakla kalmamış, ardı ardına yaptığı devrimlerle bugünkü çağdaş kimliğimize kavuşmamızı da sağlamıştır. 26 Ağustos 1071 Malazgirt Zaferi de kuşkusuz Türklerin tarihinde önemli bir yer tutar. Her iki 26 Ağustos da bizimdir ama 26 Ağustos 1922, bugünkü varlığımızın temel taşıdır ve bu gerçeği hiçbir güç değiştiremez.