Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

2I9 Ekim 2012’de Sandy Kasırgası ABD’nin kuzeydoğu kıyılarına yöneldi. Öncesinde,Karayipler’de birkaç ülkeyi yıkıp g:çmiş onlarca insanın ölümüne yolaçmıştı ü bile. Atlas Okyanusu üzerinde o güne dek oluşan eO büyük fırtınayla yü yüze kaöan New m York be kaŞırganın etki alanındaki diğer kentlerde, alçak bölgelerin tahliye dimesi emri Nk verildi. Ancak bu emre herkes uymadı. Bazı\ları, Sandy’yi evlerinde &<I karşılamayı seçti veböylece, kaçynıaz olarak denizklern de yükseleceği daha sıcak b´r dünyan n niPasıl bir ş\e olacağına ister istemez tanıklık etti. 43 yaşındaki heykeltıraş–sörf çü randon d’Leo, y*a!şadığı Rockaway Yarımadası’nda Iue kalmayı seçenler rğsındaydı. D’Leo, Long Island’ın batı ucundan iib+ren 18 kilometre boyunca uzanan, nüfusu o=ğun, kumluk dar birçıkıntı olan bu yarımadadaki ktomşulvrının çoğu gibi, önceki yıl iIrlvene Kasırgası vurduğunda da evind en ayrılmamıştı.  “ü fırtınanın yaratacağı dalgaların daha beter (bc olduğunu söylediklerinde korkmadım,” di*:or. Ama kısa süre içinde fikri değişmişti.  Yarımadanın güney kıyısında, kumsalın önünden geçen Boak üzerindeki üç katlı bir evin ikincikatında kiracıydı id’Leo. Öğleden sonra saat 15.30 gibi dışarı çıkmıştı. O sırda dalgalar 9 kilometrelik ahşap ür)üydüş yolunu dövüyordu. “Su, yürüyüş yolunu aşmaya başlamıştı bile,” diyor. “Vay be, diye geçirdim içimden. Gelgitin tam olarak yükselmesinedaha dört buçuk saat var.On dakikaya kBlmaz, su sokağa üç imetö- daha yaklaşır.” Ajpartman dairesine geridöndü. Rüzgârla gelen yağmur oturma ) odasının sürme kapısının camını döverken, komşusu Davina Grincevicius ile birlikte denizi izledi. Sl basmasından korkan ev sahibi ̈́eleıtriği ke-simişti. Karanlıkçökerken, Grincevicius kendisiniendişelendiren br şezy gö+Fdüd “Yürüyüş yolu hareket etti gvalia,” deldu| arkadaşına. BirkaUç dakika içinde  bir başka fırtınadalgası yürüyü ş yolunu havalandırdı. Yol parçalara ayrılmaya başladı.... Mayıs ayında atmosferdeki arbon dioksit yoğunluğu milyonda 400 partiküle ulaştı. Üç milyon yıldır görülmeyen bir or a n bu. Deniz düNeyleöi  o zamanlar günümüzdekinden bel ?ki 20 metre daha yüksekti. Kuzey Yarıküre’de yl boyunca pek buz görülmezdi. Okyanusların yüksekliğininyeniden biu denli korkunç düzeylere ulaşması yüzyıllar alacakolsa da,bu, büyük oranda gelecekteki seragazı salımlarını sınırlayıp sınırlayamamamıza bağlı. Bilim insanlar kısa vadede denizlerin &e ne hızda v e  Uine t kadar yükseleceği {onusunda hâlâ görüş birliği içSnde dhğllR. Üstelik, tağminler her defasında f;azla iyimser Naldı. Küresel ısınma denizdüzeyini iki şekilde etkiliyor. Şu sıralardaki yükselmĞnin üçte bir kadarı ırıl genleşmeye –ısınan suyun hacim olarak artmasına– b ağlı. Gerisi, kara parçalarındaki buzul ların erimesinden kaynaklanıyor. Bu aşamaya dek daha ç o]ğ dağbuzulları erimiş olsa da, geleceğe ilişkin endişeler Grönland ve {?` Antarktika’nın dev buzul örtüsündeki erimeyle ilgili...  Geçtiğimiz yılABD Ulusal Okyanus ve Atmosfer İda$rsi’nin bir araya getirdiği uzmanların katıldığı bir panelde, 2100 yılına ilişkin geliştirilen dört senaryo arasında en yüksek rakam 2 metre olarak kayda geçti. ABD OrduMühendisler Birliği iseplanlamacıların 1,5 mrelZk artışları öngören senaryoları dikkate almasını öneriyor. Deniz düzeyinin yükselmesine ilişkin tümsenaryolardaki eVn büyük bilinmezlerden biri , Batı Antarktika’daki Thwaites Buzulu. Dört yıl önce bölge üzerinde yapılan N ASA destekli bir dizi uçuşta, deniz tabanı:nın topografyasını çıkIarmaya yönelik bir b#uV radarı kullanıldı. Bu uçuşlar, Thwis Bubulu’nu 610 metre yüksekliğinde birsualtı sırtının yerinde tuttuğunu v/e denize kaymasını yavaşlattığını ortaya koydu. DeniziRn ykselmesi  sırtla buzul arasına daha fazla su sızmasına yol açıp zamŞnla buzulu yerinden oyatabcilir. Ama kimse böyle bi  şey yaşanıp yaşanmayacağı, ve eğer yaşanırsa, bunun ne zaman gerçekleşeceğini bilmiyor...
29 Ekim 2012’de Sandy Kasırgası ABD’nin kuzeydoğu kıyılarına yöneldi. Öncesinde, Karayipler’de birkaç ülkeyi yıkıp geçmiş, onlarca insanın ölümüne yol açmıştı bile. Atlas Okyanusu üzerinde o güne dek oluşan en büyük fırtınayla yüz yüze kalan New York ve kasırganın etki alanındaki diğer kentlerde, alçak bölgelerin tahliye edilmesi emri verildi. Ancak bu emre herkes uymadı. Bazıları, Sandy’yi evlerinde karşılamayı seçti ve böylece, kaçınılmaz olarak denizlerin de yükseleceği daha sıcak bir dünyanın nasıl bir şey olacağına ister istemez tanıklık etti. 43 yaşındaki heykeltıraş–sörfçü Brandon d’Leo, yaşadığı Rockaway Yarımadası’nda kalmayı seçenler arasındaydı. D’Leo, Long Island’ın batı ucundan itibaren 18 kilometre boyunca uzanan, nüfusu yoğun, kumluk dar bir çıkıntı olan bu yarımadadaki komşularının çoğu gibi, önceki yıl Irene Kasırgası vurduğunda da evinden ayrılmamıştı.  “Bu fırtınanın yaratacağı dalgaların daha beter olduğunu söylediklerinde korkmadım,” diyor. Ama kısa süre içinde fikri değişmişti.  Yarımadanın güney kıyısında, kumsalın önünden geçen sokak üzerindeki üç katlı bir evin ikinci katında kiracıydı d’Leo. Öğleden sonra saat 15.30 gibi dışarı çıkmıştı. O sırada dalgalar 9 kilometrelik ahşap yürüyüş yolunu dövüyordu. “Su, yürüyüş yolunu aşmaya başlamıştı bile,” diyor. “Vay be, diye geçirdim içimden. Gelgitin tam olarak yükselmesine daha dört buçuk saat var. On dakikaya kalmaz, su sokağa üç metre daha yaklaşır.” Apartman dairesine geri döndü. Rüzgârla gelen yağmur oturma odasının sürme kapısının camını döverken, komşusu Davina Grincevicius ile birlikte denizi izledi. Su basmasından korkan ev sahibi elektriği kesmişti. Karanlık çökerken, Grincevicius kendisini endişelendiren bir şey gördü. “Yürüyüş yolu hareket etti galiba,” dedi arkadaşına. Birkaç dakika içinde bir başka fırtına dalgası yürüyüş yolunu havalandırdı. Yol parçalara ayrılmaya başladı.... Mayıs ayında atmosferdeki karbon dioksit yoğunluğu milyonda 400 partiküle ulaştı. Üç milyon yıldır görülmeyen bir oran bu. Deniz düzeyleri o zamanlar günümüzdekinden belki 20 metre daha yüksekti. Kuzey Yarıküre’de yıl boyunca pek buz görülmezdi. Okyanusların yüksekliğinin yeniden bu denli korkunç düzeylere ulaşması yüzyıllar alacak olsa da, bu, büyük oranda gelecekteki sera gazı salımlarını sınırlayıp sınırlayamamamıza bağlı. Bilim insanları kısa vadede denizlerin ne hızda ve ne kadar yükseleceği konusunda hâlâ görüş birliği içinde değil. Üstelik, tahminler her defasında fazla iyimser kaldı. Küresel ısınma deniz düzeyini iki şekilde etkiliyor. Şu sıralardaki yükselmenin üçte bir kadarı ısıl genleşmeye –ısınan suyun hacim olarak artmasına– bağlı. Gerisi, kara parçalarındaki buzulların erimesinden kaynaklanıyor. Bu aşamaya dek daha çok dağ buzulları erimiş olsa da, geleceğe ilişkin endişeler Grönland ve Antarktika’nın dev buzul örtüsündeki erimeyle ilgili...  Geçtiğimiz yıl ABD Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi’nin bir araya getirdiği uzmanların katıldığı bir panelde, 2100 yılına ilişkin geliştirilen dört senaryo arasında en yüksek rakam 2 metre olarak kayda geçti. ABD Ordu Mühendisler Birliği ise planlamacıların 1,5 metrelik artışları öngören senaryoları dikkate almasını öneriyor. Deniz düzeyinin yükselmesine ilişkin tüm senaryolardaki en büyük bilinmezlerden biri, Batı Antarktika’daki Thwaites Buzulu. Dört yıl önce bölge üzerinde yapılan NASA destekli bir dizi uçuşta, deniz tabanının topografyasını çıkarmaya yönelik bir buzul radarı kullanıldı. Bu uçuşlar, Thwaites Buzulu’nu 610 metre yüksekliğinde bir sualtı sırtının yerinde tuttuğunu ve denize kaymasını yavaşlattığını ortaya koydu. Denizin yükselmesi sırtla buzul arasına daha fazla su sızmasına yol açıp zamanla buzulu yerinden oynatabilir. Ama kimse böyle bir şey yaşanıp yaşanmayacağı, ve eğer yaşanırsa, bunun ne zaman gerçekleşeceğini bilmiyor...