Aşağıdaki metin farklı kaynaklardan ocr ile çıkarılmış ve içinde hatalar bulunmaktadır. Metindeki hataları düzeltip metni tekrar yaz.

Çocuklarla spor... Hiç de k olay olmadığını öylemfmk isterim. Onları bulmak, gerçekten mutlu olanları seçmek, bir deözel hayatlarını konuşmaya ikna etmek...Uzun süredir birikte olan ve mutlu olduğunu sandığım çiftlerin telefondakisamimi konuşmalarından anladım ki aslında mutlu değiller. Özellikle  kadınların röportaj (bme konu sunda daha isteksiz olASası beni ;o şaşırttı.50 >Een sonraTürk halkı olara mutulCu I[ ve uzun sürel i birliktelikleri geçmişte bıraktığımız güzelliklerden biri olara  k ] anacağız? Demek ki en kısazamanda evlilik üzerine bir psikol.la konuşmam farz oldu.  Çölde bir vaha gibi görünen 'mutlu evlili?ğin' b ir örneği daha... Den~z ÜIef, Lutfi Arıboğan çifti. Onları basketbol buluşturmuş. Birbirleri için fedakârlıklarla geçen 25 senede iyi şbinr takım kurmuşlar.  Kim, Ö* zamangeri çekilmesi gerekiyorsa yapmış. İkisi de kariyerlerinde roket hızıylayükselirken ev hayatındaki dinginliğikorumaya özen göstermişler. Üç ay önce Bahçeşehir Ün iversitesi Rektörlüğü'ne atanan Deeniz Ülke Arıboğan'a, kocası "Türkiye'nin k,n akıllı ve güzel akademisyeni," diyor . Ülke kArıboöan ise kocası,ın onaverilen bir lütuf ce~ olduğuna alten inanıyor.  - Nasıml tanıştınız?  - Gutfi ArıcNoğn: Üniversit)de öğrenciydik. Ben c)kahra Üniversitesi ZiraatFakültesi'nde okurken, Ülke de Siyasal Bilgil^er Fakültesi'ndeydi. Bizi birleştiren şey, basketbol oldu. Yıl 198 2. Üniversitenin erkek takımındi oynarken bay£n takımında ̈́o oynayan Ülke'yi fark ettim. Asl ında onu ilk, Mülkiye yakınla rındğki 'Laz u*N Kafe' dediğimizkafede görmüşt üm. Uzaktan uzun uzun bakmıştım.  -  İlk görüşte aşk mı?  - LAşM: Evet.O zamandan beri d e peşindeyim.  - Ülke Arıboğan: Lutfi'yi tanıdığımda zaten çok popüler birbasketbolcuydu. Meşhur 14 numara! Hem çok centilmen hm de çys iyi bir oyuncu. [Kafede beni gördüğünün farkında değilim. S onradanbir turnuv ada beraber olduk. Beyefendi bir g örünüşü vardı. Çok da akıllı bulmuştum. pl/ g brsdüğüm anda diyemeyeceğim, ama zaman içinde daha # hoşuca giti.  - Kaç yaşında tanıdınız u# birbirinizi?  - L.A: Ben 2 yaşındaydım  Ülke 18'indeydi. Dört yıl sonra da evlendik.   Z- Neden bu kadar erken yaşta evlendiniz?  - L.A: Erken evl#ndk belki ama kararlarımız tereddütsüzdü. Hayatla ilgili ber aber aldığımız bütün kararlar da son dere ce isabetliydi. Beraber büyd,ük, olgunlaş tık.  - Evlilikte genelde öÜ çiftlerden hi=i daha baskındır. Sizin birlikteliğinizde son ş!- sözü kim styler? - .gu: Kararları daha ziyade Lutfiverir. Dahaakılcıdır, rahat kar alır. Ben daha duygusalım. Zrmanla ona benzemeye h başladım ama evin prensiplerini ortak oF)uşturduI. h prensipler de zamanla değişebilir, yumuşayabilir. BABASIZ V KOCASIZ BİR EV...  - Mesela ?  }  Ü.A: Kocam eskiden evie çalışan kadınların pişirdiği +emeklri yemezdi. Mutlaka ben pişireyim isterdi. Ama şimdi yemek  pişirmeye hiç vaktim yok.  - Lz: ÜKSke resim yapar gibi yemek yapar. Karımın elinden daha sık yemek yemeyi çok isterdim.  - Ü.A: Phaza kahvaltısında Rmlet pişirmediğim zavnan evde büyük huzursuzluk doğabiliyor... (Gülüyorlar)  - İkinizin de günü dışarda yoğun ve uzun g+çiyor. Aynı saattemi uyanırınız? Ayrı ayrı bir gününüz nasıl geçiyor?  - Ü.A: Saatimiz 07.00'da çalar. Gazete oCuy´rak güne başlarım. Her gün beş gazete .okuyorum. gönderir iz. Sonra bilik}e mutlaka 25 ddskika yürüyüş yaparız. 08.30 gibi evden çıkarız.  - Siziniş temponuz rektör seçildik tiGeş sonra Lu$gi Bey'e göre bişri[ daha ağıg*rflaştı galiba...  - Ü.A: Günde 15-20 toplastı yapıyorum bazen. 7 bAn kişilik br üniversitenin aşındayım. Çok hızlı değişen £ğe s gelişen bir yapısı var. Akşamları Taat 23.00'den ne eve gelemiyorumbirkaç aydır.  - L:A:İki buçukay içind£e eje üç gec yemek yiebildi bizbmle! (Lutfi Bey tırnaklarını yemeğebaşlıyor.) Aile kurzdumunuz zaman, bunu devam ettirmek için sihirli ̈́̈́$ bir şeye ihtiyaç varsa, ?or dasevgi bence. ÜlkeJy;le her zaman aynnı değerlere sahip olduk. İkimizin de yoğun cir iş hayatı var. Ama bV buna rağmen ailemizi her şeyinönüne koyduk.  - İknidzde$ biri mutlaka fedakârlık yapüıştğır. Bu dönem fedakarlık sırası sizdemi Lutfi Bey?  -L.A: Fedkârlıkları $Öep Ülke a yaptı. Oyunculuk yılları[ea _$ kamplar, maçlar, illRi takım programları vs. Üstelik yeni ediydük. Oğlumuz daha  bebekti. Üke'ye minettarım.   ^ F.A| Haftanın sadp./e iki günü eve geldiği dönemler oluyorgu. Evliliğimizde evde kalıp çocuklarla z ilgilenen taraf benoldum. Bütün s$rcu'arın eşleri aynışekilde yaşar. Babasız ve kocasız bir evi döndürmek zorund asınz. Eşinizi askere göndermek gibiğH. Vebu askerlik bizde 116 sene sürdü!   m- "Yeter artık," dediğiniz, isyan ettiğiniz zamanlar Ölmad mı? - Ü.A: Eşim daha çok yanımda olsun, diye zarzu e$tPiğm zamanlar oldu t_bii. Bir yanda da h~yatla mücadele ediyorsunuz. Akademik kariyeriniz de de iniş çıkışlar oluyor. Çocuklarınız var. Yüksek lis ansyaparken şğlum oldu. Doktora bittikten sonra a ıgı$ doğdu. Önemli ioFan birlikteyke  zamanın iy  e verimli geçirilmesi. Birlikt ömı e geçirdiğimiz çok  kısa zamanları bile iyi değerlendirmeye çalıştık.  DenizÜlke Arıboğan  * Lutfi'nin bakışıyla hep ısınmışımdır.  * Evde kalıpçocuklarla ilgilenen taraf benoldum. Bütün sorcu eşleri aynışekilde yaşar.  Lutfi'ye evdeLu diye  seslenirim.  * Babam bizi, dışardan gelecek tehlikelerden hep ha berdar \D ederdi. Lutfi'yletanışınca onu, beni tehlikelerekarşı koruyacak bir bodyguatd gibi gördü.  Lutfi Arıboğan  * Aileyi her şeyin önüne zkoduk.  * Fedakârlıkları ep Ük ya)tı.  * Ü llke'nin zaman i T& çinde biriken eşyalarımı tasfiyeetmesine }ä́en klzıyorum.  * Keşke riskli sporları yapmama müsa ade etseydi... Ne paraşütle atlamama izin verdi, ne uçak kullanabildim, ne de motosiklet...  Sabah
Çocuklarla spor... Hiç de kolay olmadığını söylemek isterim. Onları bulmak, gerçekten mutlu olanları seçmek, bir de özel hayatlarını konuşmaya ikna etmek... Uzun süredir birlikte olan ve mutlu olduğunu sandığım çiftlerin telefondaki samimi konuşmalarından anladım ki aslında mutlu değiller. Özellikle de kadınların röportaj verme konusunda daha isteksiz olması beni çok şaşırttı. 50 sene sonra Türk halkı olarak, mutlu ve uzun süreli birliktelikleri geçmişte bıraktığımız güzelliklerden biri olarak mı anacağız? Demek ki en kısa zamanda evlilik üzerine bir psikologla konuşmam farz oldu.  Çölde bir vaha gibi görünen 'mutlu evliliğin' bir örneği daha... Deniz Ülke, Lutfi Arıboğan çifti. Onları basketbol buluşturmuş. Birbirleri için fedakârlıklarla geçen 25 senede iyi bir takım kurmuşlar. Kim, ne zaman geri çekilmesi gerekiyorsa yapmış. İkisi de kariyerlerinde roket hızıyla yükselirken ev hayatındaki dinginliği korumaya özen göstermişler. Üç ay önce Bahçeşehir Üniversitesi Rektörlüğü'ne atanan Deniz Ülke Arıboğan'a, kocası "Türkiye'nin en akıllı ve güzel akademisyeni," diyor. Ülke Arıboğan ise kocasının ona verilen bir lütuf olduğuna kalpten inanıyor.  - Nasıl tanıştınız?  - Lutfi Arıboğan: Üniversitede öğrenciydik. Ben Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nde okurken, Ülke de Siyasal Bilgiler Fakültesi'ndeydi. Bizi birleştiren şey, basketbol oldu. Yıl 1982. Üniversitenin erkek takımında oynarken bayan takımında oynayan Ülke'yi fark ettim. Aslında onu ilk, Mülkiye yakınlarındaki 'Laz Kafe' dediğimiz kafede görmüştüm. Uzaktan uzun uzun bakmıştım.  - İlk görüşte aşk mı?  - L.A: Evet. O zamandan beri de peşindeyim.  - Ülke Arıboğan: Lutfi'yi tanıdığımda zaten çok popüler bir basketbolcuydu. Meşhur 14 numara! Hem çok centilmen hem de çok iyi bir oyuncu. Kafede beni gördüğünün farkında değilim. Sonradan bir turnuvada beraber olduk. Beyefendi bir görünüşü vardı. Çok da akıllı bulmuştum. İlk gördüğüm anda diyemeyeceğim, ama zaman içinde daha çok hoşuma gitti.  - Kaç yaşında tanıdınız birbirinizi?  - L.A: Ben 22 yaşındaydım, Ülke 18'indeydi. Dört yıl sonra da evlendik.  - Neden bu kadar erken yaşta evlendiniz?  - L.A: Erken evlendik belki ama kararlarımız tereddütsüzdü. Hayatla ilgili beraber aldığımız bütün kararlar da son derece isabetliydi. Beraber büyüdük, olgunlaştık.  - Evlilikte genelde çiftlerden biri daha baskındır. Sizin birlikteliğinizde son sözü kim söyler? - Ü.A: Kararları daha ziyade Lutfi verir. Daha akılcıdır, rahat karar alır. Ben daha duygusalım. Zamanla ona benzemeye başladım ama evin prensiplerini ortak oluşturduk. Bu prensipler de zamanla değişebilir, yumuşayabilir. BABASIZ VE KOCASIZ BİR EV...  - Mesela ?  - Ü.A: Kocam eskiden evde çalışan kadınların pişirdiği yemekleri yemezdi. Mutlaka ben pişireyim isterdi. Ama şimdi yemek pişirmeye hiç vaktim yok.  - L.A: Ülke resim yapar gibi yemek yapar. Karımın elinden daha sık yemek yemeyi çok isterdim.  - Ü.A: Pazar kahvaltısında omlet pişirmediğim zaman evde büyük huzursuzluk doğabiliyor... (Gülüyorlar)  - İkinizin de günü dışarda yoğun ve uzun geçiyor. Aynı saatte mi uyanırsınız? Ayrı ayrı bir gününüz nasıl geçiyor?  - Ü.A: Saatimiz 07.00'da çalar. Gazete okuyarak güne başlarım. Her gün beş gazete okuyorum. göndeririz. Sonra birlikte mutlaka 25 dakika yürüyüş yaparız. 08.30 gibi evden çıkarız.  - Sizin iş temponuz rektör seçildikten sonra Lutfi Bey'e göre biraz daha ağırlaştı galiba...  - Ü.A: Günde 15-20 toplantı yapıyorum bazen. 7 bin kişilik bir üniversitenin başındayım. Çok hızlı değişen ve gelişen bir yapısı var. Akşamları saat 23.00'den önce eve gelemiyorum birkaç aydır.  - L:A: İki buçuk ay içinde evde üç gece yemek yiyebildi bizimle! (Lutfi Bey tırnaklarını yemeğe başlıyor.) Aile kurduğunuz zaman, bunu devam ettirmek için sihirli bir şeye ihtiyaç varsa, o da sevgi bence. Ülke'yle her zaman aynı değerlere sahip olduk. İkimizin de yoğun bir iş hayatı var. Ama buna rağmen ailemizi her şeyin önüne koyduk.  - İkinizden biri mutlaka fedakârlık yapmıştır. Bu dönem fedakarlık sırası sizde mi Lutfi Bey?  - L.A: Fedakârlıkları hep Ülke yaptı. Oyunculuk yıllarımda kamplar, maçlar, milli takım programları vs. Üstelik yeni evliydik. Oğlumuz daha bebekti. Ülke'ye minettarım.  - Ü.A: Haftanın sadece iki günü eve geldiği dönemler oluyordu. Evliliğimizde evde kalıp çocuklarla ilgilenen taraf ben oldum. Bütün sporcuların eşleri aynı şekilde yaşar. Babasız ve kocasız bir evi döndürmek zorundasınız. Eşinizi askere göndermek gibi. Ve bu askerlik bizde 15-16 sene sürdü!  - "Yeter artık," dediğiniz, isyan ettiğiniz zamanlar olmadı mı?  - Ü.A: Eşim daha çok yanımda olsun, diye arzu ettiğim zamanlar oldu tabii. Bir yandan da hayatla mücadele ediyorsunuz. Akademik kariyerinizde de iniş çıkışlar oluyor. Çocuklarınız var. Yüksek lisans yaparken oğlum oldu. Doktora bittikten sonra da kızım doğdu. Önemli olan birlikteyken zamanın iyi ve verimli geçirilmesi. Birlikte geçirdiğimiz çok kısa zamanları bile iyi değerlendirmeye çalıştık.  Deniz Ülke Arıboğan  * Lutfi'nin bakışıyla hep ısınmışımdır.  * Evde kalıp çocuklarla ilgilenen taraf ben oldum. Bütün sporcu eşleri aynı şekilde yaşar.  * Lutfi'ye evde Lu diye seslenirim.  * Babam bizi, dışardan gelecek tehlikelerden hep haberdar ederdi. Lutfi'yle tanışınca onu, beni tehlikelere karşı koruyacak bir bodyguard gibi gördü.  Lutfi Arıboğan  * Aileyi her şeyin önüne koyduk.  * Fedakârlıkları hep Ülke yaptı.  * Ülke'nin zaman içinde biriken eşyalarımı tasfiye etmesine bazen kızıyorum.  * Keşke riskli sporları yapmama müsaade etseydi... Ne paraşütle atlamama izin verdi, ne uçak kullanabildim, ne de motosiklet...  Sabah