Esas Sayısı : 2021/9 Karar Sayısı: 2022/4 1  İtiraz konusu kuralda; karı ve koca ile usul ve füru, sıhren üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) hısımlar, evlat edinenle evlatlık arasında yapılan ivazlı tasarrufların bağışlama gibi kabul edileceği öngörülmüştür. Anayasanın 35. maddesinde Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir./ Bu haklar, ancak kamu yaran amacıyla, kanunla sınırlanabilir./ Mülkiyet hakkının kullanılması toplum ya  rarına aykırı olamaz. denilmektedir. Anayasanın anılan maddesiyle güvenceye bağlanan mülkiyet hakkı, ekonomik değer ifade eden ve parayla değerlendirilebilen her türlü mal varlığı hakkım kapsamaktadır (AYM, E.2015/39, K.2015/62, 1/7/2015, § 20). Menkul ve gayrimenkul malların mülkiyet hakkının kapsamına dâhil olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Mülkiyet hakkı; kişiye başkasının hakkına zarar vermemek ve yasaların koyduğu sınır  lamalara uymak koşuluyla sahibi olduğu şeyi dilediği gibi kullanma, semerelerinden yarar  lanma ve tasarruf etme olanağı veren bir haktır. Bu bağlamda malikin mülkünü kullanma, se  merelerinden yararlanma ve mülkü üzerinde tasarruf etme yetkilerinden herhangi birinin sınır  lanması veya mülkünden yoksun bırakılması mülkiyet hakkına müdahale teşkil eder. Anayasanın 35. maddesinin son fıkrasında, mülkiyet hakkının kullanımının toplum ya  rarına aykırı olamayacağı kurala bağlanmak suretiyle devletin mülkiyetin kullanımım düzenle  mesine imkân sağlanmıştır. Zira mülkiyet hakkının kullanımının toplum yararına aykırı olama  ması, devletin mülkiyetin kullanımım toplum yararına uygun olarak düzenleyebilmesini gerekli kılmaktadır. Bu durumda da devletin mülkiyetin kullanımını düzenleme yetkisine sahip oldu  ğunun kabulü zorunludur. Anayasanın 35. maddesinde mülkiyet sınırsız bir hak olarak düzenlenmemiş, bu hakkın kamu yararı amacıyla ve kanunla sınırlandırılabileceği öngörülmüştür. Mülkiyet hakkına mü  dahalede bulunulurken temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin genel ilkeleri dü  zenleyen Anayasanın 13. maddesinin de göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Anayasanın 13. maddesinde Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yal  nızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırla  nabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz. denilmektedir. Anayasanın 13. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı, Anayasada öngörülen nedenlere bağlı olarak demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmaksızın ancak kanunla sınırlanabilir. Bu bakımdan mülkiyet hakkına getirilen sınırlamalar hakkın özüne dokunamayacağı gibi Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz. Çağdaş demokrasiler, temel hak ve özgürlüklerin en geniş ölçüde sağlanıp güvence al  tına alındığı rejimlerdir. Temel hak ve özgürlüklerin kullanılmasını önemli ölçüde güçleştiren, hakkı kullanılamaz hâle getiren veya ortadan kaldıran sınırlamalar hakkın özüne dokunur. Te  mel hak ve özgürlükler, istisnai olarak ve ancak özüne dokunmamak koşuluyla demokratik top Esas Sayısı : 2021/9 Karar Sayısı: 2022/4 2 lum düzeninin gerekleri için zorunlu olduğu ölçüde ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. De  mokratik bir toplumda temel hak ve özgürlüklere getirilen sınırlamanın bu sınırlamayla güdülen amacın gerektirdiğinden fazla olması düşünülemez. Demokratik hukuk devletinde güdülen amaç ne olursa olsun kısıtlamaların bu rejimlere özgü olmayan yöntemlerle yapılmaması ve belli bir özgürlüğün kullanılmasını önemli ölçüde zorlaştıracak ya da ortadan kaldıracak düzeye vardırılmaması gerekir. Öte yandan Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasında Herkes, meşrû vasıta ve yol  lardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. hükmüne yer verilmiştir. Buna göre hak arama özgürlü  ğünün en önemli iki öğesini oluşturan iddia ve savunma haklarını kısıtlayacak, bu hakların ek  siksiz kullanımını engelleyecek ve adil yargılanmaya engel olacak yasa kurallarının Ana  yasanın 36. maddesine aykırılık oluşturacağı açıktır. Maddeyle güvence altına alman hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkı, kendisi bir temel hak niteliği taşımasının yanında diğer temel hak ve özgürlüklerden gereken şekilde yararlanılmasını ve bunların korunmasını sağlayan en etkili güvencelerden biridir. Demokratik toplum, hak arama özgürlüğünün tüm bireyler açısından en geniş şekilde güvence altına alındığı bir düzeni gerektirir. Demokrasilerde devlete düşen görev; bireyin hak arama özgürlüğünü kullanabilme imkânına sahip olmasını sağlamak, bu imkânı ortadan kaldır  maya yönelik tutumlardan kaçınmak ve bu yönde gelebilecek olumsuz müdahaleleri engelle  mektir. Hak arama özgürlüğüne müdahalenin demokratik toplum düzeninin gereklerine aykırı olmaması gerekir. İtiraz konusu kuralda, 2004 sayılı Kanunun 277. ve devamı maddelerinde öngörülen iptal davası yönünden borçlunun sıhren ve neseben üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) hısımları ile yaptığı ivazlı tasarrufların bağışlama gibi kabul edileceği düzenlenmiştir. Bağış  lama olarak kabul edilen bu tasarruflar 2004 sayılı Kanunun 278. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtildiği şekilde haciz, aciz veya iflas hâlinde, haczin veya aciz vesikası verilme  sinin sebebi olan veya iflas masasına kabul olunan alacaklardan en eskisinin tesis edilmiş ol  duğu tarihe kadar geriye doğru olan süreçte ve haciz, aciz veya iflastan önceki iki sene içinde yapılmış olması hâlinde iptal edilebilecektir. Kural olarak borçlunun mallarının haczedilmesinden, aciz hâline düşmesinden veya if  lasına karar verilmesinden önceki süreçte mal varlığı üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlanmamış  tır. Borçlunun bu süreçte mal varlığı üzerinde istediği şekilde tasarrufta bulunma hak ve yetkisi Anayasanın 35. maddesi kapsamında güvence altına alınmış olan mülkiyet hakkının bir gere  ğidir. Ancak itiraz konusu kuralın yer aldığı Kanunun 277. ve borçlu tarafından gerçekleştirilen tasarruf işleminin geçerliliğini etkilememekte; borçlunun gerçekleştirdiği tasarruf işlemi geçerli kalmaya devam etmektedir. Ancak iptal davası lehine sonuçlanan alacaklı tasarruf konusu malı haczettirerek satış bedelinden alacağını alma hak ve yetkisine sahip olduğundan tasarruf işle  minin karşı tarafını oluşturan üçüncü kişi cebri icra işlemlerine katlanma yükümlülüğü altına girmektedir. Bu bakımdan her ne kadar iptal davasının borçlunun gerçekleştirdiği tasarruf işle  minin geçerliliğine bir etkisi bulunmasa da iptale konu tasarruf işleminin karşı tarafını oluşturan üçüncü kişi iptal davası sebebiyle mal varlığında meydana gelen azalmayı borçludan geri iste  yebilecektir. Borçlunun henüz mal varlığı üzerindeki tasarruf yetkisinin hukuken kısıtlanmadığı bir dönemde gerçekleştirmiş olduğu tasarruf işlemlerine daha sonra malen veya nakden sorum  luluğunu doğuracak şekilde sonuç bağlayan ve tasarrufta bulunulan üçüncü kişiye cebri icra işlemlerine katlanma yükümlülüğü getiren itiraz konusu kural, borçlu ve tasarrufta bulunulanEsas Sayısı : 2021/9 Karar Sayısı: 2022/4 3 üçüncü kişinin mülkiyet hakkına müdahale teşkil etmektedir. Borçlunun belirli kişilerle yapa  cağı ivazlı tasarruf işlemlerini bağışlama sonucuna bağlayan düzenlemenin mülkiyet hakkının kullanımının düzenlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Anayasanın 35. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı ancak kamu yararı amacıyla sınırla  nabilir. Kamu yaran kavramı, devlet organlarının takdir yetkisini de beraberinde getiren bir kavram olup objektif bir tanıma elverişli olmayan bu ölçütün her somut olay temelinde ayrıca değerlendirilmesi gerekir. İtiraz konusu kuralda belirtilen neseben üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) hısımlar arasındaki ivazlı tasarrufların bağışlama olarak kabul edilmesi borçlunun henüz haciz, aciz veya iflas hâli gerçekleşmemiş olmakla birlikte bu hâllerden birinin yakında gerçekleşmesinin kuvvetle muhtemel olduğu kritik zamanlarda şüpheli tasarruflarda bulunması, bu tasarrufları genellikle bir başka isim altında gizlemesi ile bu tasarrufların gerçekte ivazsız olduğunun ve tarafların bu husustaki gerçek iradelerinin alacaklı tarafından ispat edilmesinin oldukça zor olmasından kaynaklanmaktadır. Bu kapsamda düzenleme, borçlunun alacaklıların  dan mal kaçırmasını ve alacaklıların alacağın tahsiline yönelik çabalarının sonuçsuz kalmasını önlemeyi; tasarruf işleminin taraflarının çoğu zaman dış dünyaya yansımayan gerçek iradeleri  nin ortaya konulmasının zorluğu sebebiyle alacaklıya ispat kolaylığı sağlamayı amaçlamakta  dır. Bu şekilde toplumdaki ekonomik dengelerin, toplumsal barış ve adaletin sağlanmasına katkı sunması beklenen kuralın kamu yararını gerçekleştirmeye yönelik olmadığı söylenemez. Mülkiyet hakkına yapılan müdahalenin kamu yararı amacına dönük olması yeterli ol  mayıp ayrıca ölçülü olması, malike aşırı ve orantısız bir külfet yüklememesi gerekir. Öncelikli olarak itiraz konusu kuralda, borçlunun neseben tüm hısımları ile yapacağı ivazlı tasarruflar bağışlama olarak kabul edilmemiştir. İtiraz konusu kuralda yer alan nesep yönünden hısımların borçlu ile arasında kan bağı bulunan, hayatın olağan akışı kapsamında genel olarak borçlunun yakınında bulunan, onun durumunu bilebilecek, çoğu zaman aralarında güven ilişkisi olan hı  sımlar olarak genişletildiği ve bu özellikleri gözetilerek hısımlığın üçüncü derece ile (bu derece dâhil) sınırlandırıldığı anlaşılmaktadır. Esasen bazı hısımlar arasında yapılan ivazlı tasarrufları bağışlama olarak kabul eden düzenlemedeki hısımlık derecesi, alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla gerçekleştirilen şüpheli tasarrufların önlenebilmesi ve öngörülen amacın işlerliğinin korunabilmesi bakımından zaman içinde genişletilmiştir. Nitekim itiraz konusu kuralda deği  şiklik yapan 538 sayılı Kanunun 114. maddesinin ve 3494 sayılı Kanunun 53. maddesinin gerekçelerinde de ifade edildiği şekilde ilk olarak ana, baba ile evlat ve kan koca arasındaki ivazlı tasarrufları bağışlama hükmünde kabul eden düzenleme zaman içinde yetersiz kaldığın  dan, şüpheli tasarrufların önlenebilmesi bakımından yakın akrabalar kategorisi genişletilerek ihtiyaçlar doğrultusunda akrabalık derecesi üçüncü dereceye kadar çıkarılmıştır. Bağışlama olarak kabul edilen ivazlı tasarrufların iptal edilebilmesi ayrıca belli şartların varlığına bağlanmıştır. Bu bakımdan başlatılan icra takibinin kesinleştirilmiş olması ile alacağın kısmen veya tamamen alınamaması durumunda iptal davası açılabilecek ve ancak alacaklının alacağının doğumundan sonra borçlu tarafından gerçekleştirilen tasarruf işlemleri iptal konusu olabilecektir. İptal edilebilecek tasarruflar süre yönünden de ayrıca sınırlandırılmış olup ancak hacizden, aciz hâlinden veya iflasın açılması tarihinden başlayarak geriye doğru son iki yıllık süreçte gerçekleştirilen tasarruflar iptal edilebilecek ve iptal davası ancak iptale tabi tasarrufun yapıldığı tarihten itibaren beş yıllık hak düşürücü süre içinde açılabilecektir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde mülkiyet hakkına müdahale teşkil eden itiraz konusu kural sebe  biyle iptal davası açılabilmesinin belli şartların gerçekleşmesine bağlı olduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan mülkiyet hakkına müdahale teşkil eden itiraz konusu kuralda; neseben ve sıhren üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) hısımlar arasında yapılan ivazlı tasarruflarınEsas Sayısı : 2021/9 Karar Sayısı: 2022/4 4 başka hiçbir koşula bağlı bulunmaksızın bağışlama gibi olduğu, aksinin iddiası ve ispatı müm  kün olmayan bir olgu olarak kabul edilmiştir. Bu bakımdan tasarruf konusu malın değerinin tam olarak veya fazlasıyla ödenmiş olması, tasarruf işleminin borçlunun alacaklılarının da men  faatine bulunması, alacaklıların tasarruf işlemi dolayısıyla zarar görmemesi, alacaklıların ala  cağı tahsil ve cebri icra imkânlarının zorlaştırılmamış hatta kolaylaştırılmış olması sonucu de  ğiştirmeyecektir. Neseben ve sıhren üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) hısımlar arasında gerçekleşen ivazlı tasarruflara kesin olarak bağışlama sonucunu bağlayan itiraz konu düzen  leme, taraflara belirtilen hususlarda iddia ve savunmada bulunma, bu hususların ispatı yönün  den delil, bilgi ve belge sunma imkânı vermemektedir. Bu yönüyle mülkiyet hakkına yapılan müdahale ile ulaşılmak istenen amaç arasında gözetilmesi gereken makul dengeyi malik aley  hine bozan düzenlemenin ulaşılmak istenen amaç ile orantılı olduğu söylenemez. İtiraz konusu kural, kamu yararı ile kişisel yarar arasındaki dengeyi bozmak suretiyle mülkiyet hakkının ve hak arama özgürlüğünün ölçüsüz biçimde sınırlandırılmasına neden ol  maktadır. Açıklanan nedenlerle kuralda yer alan 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 278. maddesi  nin 3. fıkrasının (1) numaralı bendinin Anayasanın 13., 35. ve 36. maddelerine aykırıdır. İptali gerekir. Yukarıda açıklanan nedenler dolayı aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1  Davalı vekilinin ileri sürdüğü Anayasaya aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varılmakla mahkememizde görülmekte olan dava sebebiyle uygulanacak olan 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 278. maddesinin 3. fıkrasının (1) numaralı bendinin Anayasanın 13., 35 ve 36. maddelerine aykırı görülmesi nedeniyle iptali istemi ile Anayasa Mahkemesine başvurul  masına, 2  Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği karara kadar davanın geri bırakılmasına, karar verildi.Esas Sayısı : 2021/68 Karar Sayısı : 2021/49 5  Davacı  vekili vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; borçlu davalı  bankadan kullandığı ve geri ödemediği borçlarından dolayı aleyhine Kütahya 4. İcra Dairesi'nin 2016/5126 Esas   2016/7266 Esas   2016/5771 Esas   2016/6343 Esas sayılı takip dosyaları, Kütahya 2. İcra Dairesi'nin 2017/2308 Esas   2016/6449 Esas sayılı takip dosyaları ile icra ta  kibine başlanıldığını, davalının bankadan çek defteri verilmesini talep ettiğini, talep üzerine banka tarafından çek hesabı açıldığını, borçlunun ticari faaliyetleri kapsamında keşide ettiği çek yapraklarının karşılıksız çıktığını, müvekkil bankanın çek yapraklarına karşılıksızdır işlemi yaptığını cezai maktu bedelleri ödediğini, ödemek zorunda kaldığı bu bedellerin davalı tarafın  dan ödenmediğini, aleyhine yapılan icra dosyalarında borçlu adına kayıtlı gayrimenkul, 3.kişi  lerde hak ve alacaklara rastlanılmadığını, borçlu adına yapılan araç sorgusunda  plakalı açık kasa Ford model araç bulunduğunu, ancak araç üzerinde birçok haciz şerhinin bulunduğunu, aracın satılsa bile müvekkilin alacağına yetmediğini, davalı aleyhine takip başlatılmadan ancak borç doğduktan sonra Lala Hüseyin Paşa Mahallesi, 901 Ada 11 Parsel de bulunan 1/2 hisseli Karkas İşyerini 31.000,00 TL bedel ile  sattığını, taşınmazın gerçek değerinden düşük bir bedel ile satıldığını, ilgili kanun hükmüne göre 3.kişinin iyi niyetli olması halinde dahi tasarru  fun iptali için herhangi bir engel teşkil etmediğini, taraflar arasındaki sözde satış işleminin bağış hükmünde olduğunu, yine borç doğduktan sonra davalı tarafından Siner Mahallesi, 26 Ada 2 Parsel, B Blok 3. Kat 11 numaralı mesken bağımsız bölümü de 63.683,00 TL bedel ile  sat  tığını, borçlunun ilgili yeri sattıktan sonra dahi aynı yerde oturmaya devam ettiğini, satış işle  minin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yine davalı tarafından borç doğduktan sonra mal kaçırmak amacı ile  plakalı aracı da 12/02/2016 tarihinde  sattığını,  ile aralarında hı  sımlık olduğunu, taraflar arasındaki satış işleminin bağışlama hükmünde olduğunu, yine davalı tarafından mal kaçırmak amacı ile borç doğduktan sonra  plakalı aracın  satıldığını, işbu araç satışlarının da hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkilin mal kaçırmak amacı ile yapılan satışlardan dolayı zarara uğradığını, müvekkili borçludan olan alacağından dolayı yok  sun bırakmak gayesi taşıdıklarını ve izah edilen bu nedenlerden dolayı; satış işlemi yapılan iki taşınmaz üzerine ihtiyati haciz şerhi konulmasını, iki taşınmaz üzerinde cebri icra yapabilme yetkisi verilmesini, satışı yapılan iki aracın ruhsat kaydına ihtiyati haciz şerhi konulmasını, mu  vazaalı yapılan tüm satış işlemlerinin iptalini, dava konusu araçlar üzerinde cebri icra yapa  bilme yetkisi verilmesini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Birleşen dava (2019/272 Esas   2020/235 Karar) davacısı . vekili mahkememize ver  diği dava dilekçesinde özetle; davalı  hakkında  tarafından Kütahya 4. İcra Müdürlüğü'nün 2016/6413 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını, icra dosyası sonrasında yeni  lendiği için 2019/477 esasını aldığını, söz konusu icra dosyasının dilekçe ekinde sunmuş olduk  ları temlik sözleşmesi gereğince müvekkili tarafından bankadan temlik alındığını, davalı  ile temlik öncesi alacaklı olan  arasında 24.08.2015 tarihli, 50.000,00 TL bedelli 58305068 nu  maralı Genel Kredi Sözleşmesi imzalandığını, ödemelerin düzenli gerçekleştirilmemesi üzerine ilgili hesapları yasaya uygun şekilde kat edildiğini, gönderilen ihtara rağmen süresi içinde ödeme gerçekleştirilmediğinden dolayı temlik öncesi alacaklısı banka tarafından Kütahya 4. İcra Müdürlüğü'nün 2016/6413 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını, aradan geçen sürede dikkate alınarak davalı  yerleşim yerine  Dumlupınar Mah. Berk Sok. 23/11 Kütahya  19/03//2019 tarihinde hacze çıkıldığını, haciz tutanağı incelendiğinde görüleceği üzere, adresin kapısının kapalı olduğunu, borçlunun komşusu  binada kimsenin oturmadığını ve davalı  yaklaşık 1 yıl önce taşındığının öğrenildiği görüleceğini, 17.04.2019 tarihinde Meydan Mah. Dablak Sok. Dış Kapı 44/16 Merkez/KÜTAHYA adresine hacze çıkıldığını ve haciz tutanağı incelendiğinde görüleceği üzere borçlunun eşi  hazır bulunduğunu, borçtanEsas Sayısı : 2021/68 Karar Sayısı : 2021/49 6 haberinin olduğu lakin ödeyecek durumunun olmadığı anlaşılmış hacze geçildiğinde hacze ka  bil mal bulunamadığını, davalı  tapuda kendi adına Kütahya ili, Merkez ilçesi, Siner Mah., 126 Ada, 2 parsel de kayıtlı taşınmazı borcun doğum tarihinden sonra 09.03.2016 tarihinde diğer davalı eşi  kardeşi yani kayınbiraderi  düşük bir bedelle sattığını, bahis konusu taşın  mazın gerçek değerinin çok altında devredildiği hususu dikkate alındığında, söz konusu tasar  rufun İİK md. 277 284'lerinde yer alan tasarrufun/ iptali hükümlerine tabi olduğunu, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 278/3 2 bendine göre aktin yapıldığı sırada kendi verdiği şeyin değerine göre, borçlunun ivaz olarak pek aşağı fiyat kabul ettiği akitler bağışlama hükmünde olup aynı yasanın 278/1. fıkrasına göre batıl olduğundan dava konusu taşınmaz satım tasarrufu da, ta  şınmazın gerçek değerinin çok altında yapılmış olması nedeniyle batıl olduğunu, Kütahya ili, Merkez ilçesi, Siner Mah., 26 Ada, 2 parsel de kayıtlı taşınmazın satışına ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Birleşen dava davalısı  vekilinin mahkememize verdiği cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 09.03.2016 tarihinde müvekkil tarafından 100.000,00 TL bedel ile alındığını, anılan bu bedelin 60.000,00 TL'si için Kütahya İş Bankası Menderes Şubesinden kredi kullanan müvekkilinin bakiye miktarı ise ekte sunulu dekonttan anlaşılacağı üzere 16.03.2016 tarihinde davalının hesabına yatırmak sureti ile ödendiğini, dairenin o tarihteki fi  yatları araştırıldığında değerinin bu civarda olduğu emsallerinin de aynı fiyatlarda satıldığı do  layısı ile satışın batıl olmadığı ve gerek kredi kullanılması gerekse gerçek değerinin ilgilisine ödenmiş olması bu hususu ispatladığını, tapu değerinin düşük olması belediye emlak değerin  den kaynaklanmakta olduğunu müvekkilinin taşınmaz için ödediği gerçek bedel 100.000,00  TL olduğunu, dava konusu taşınmaza ilişkin satış bağış niteliğinde olmayıp gerçek bir satış olduğunu, ayrıca dava dışı bankanın hesabı kat ettiği tarih ile satış tarihi arasında diğer davalının aczi söz konusu olmadığını, müvekkil aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesini yargı  lama giderleri ve ücreti vekaletin karşı yana yüklenmesini talep etmiştir. Davalı  vermiş olduğu cevap dilekçesinde özetle; mahkemenin yetkili olmadığını, da  vacı tarafından iptali istenilen tasarrufun borcun doğumundan sonra yapıldığını, yapılacak araş  tırmalarda ve dinlenilecek tanık beyanları ile söz konusu gayrimenkulü satın alma tarihindeki değeri üzerinden satın aldığını, davalı  devraldığı hisse ile ilgili olarak 24/11/2015 tarihindeki rayiç bedelinin tamamını davalı  ödediğini, davalı borçlarına ilişkin herhangi bir bilgisinin olmadığını ve izah edilen bu nedenlerden dolayı; davanın usulden reddini, dava dilekçesindeki eksikliklerin ikmal edilmesini bu sebeple cevap hakkının saklı tutulmasını, davanın reddini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep et  miştir. Davalı  vermiş olduğu cevap dilekçesinde özetle; davalı  ile tasarruf konusu işlem  den önce aralarında herhangi bir beşeri münasebetinin olmadığını, tanıdıklıklarının araç satı  şından dolayı olduğunu, kendisi ile herhangi bir akrabalık ilişkisinin de olmadığını, davalı  ekonomik durumu ve borç bilgisi hakkında da herhangi bir bilgisinin olmadığını, davalı ile aralarındaki satışın gerçek bir satış işlemi olduğunu ve izah edilen bu nedenlerden dolayı; da  vanın reddini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar ve  rilmesini talep etmiştir. Mahkememizin 2019/272 Esas sayılı dava dosyası dosyamız arasına alınmıştır. İlgili dosyanın tetkikinde; davalıların ve tasarrufunun iptali istenilen taşınmazların aynı olduğu gö  rülmekle HMK md. 166 hükmü ve HMK md.24 hükmü de nazara alınarak mahkememiz dos  yası ile birleştirilmesine dair karar verildiği görülmüştür.Esas Sayısı : 2021/68 Karar Sayısı : 2021/49 7 2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 152. ve 6216 Sayılı Kanunun 40. mad  desi uyarınca Mahkememizce İptali İstenen Kuralların Anayasanın Hangi Maddelerine Aykırı Olduklarını Açıklayan Gerekçe Asıl dava dosyasında davacı, davalı borçlu  alacaklı olduğunu, borcun doğumundan sonra davalı  Kütahya İli Merkez İlçesi LHP Mahallesi 901 ada 11 Parseldeki taşınmazdaki 1/2 hissesini davalı  Kütahya İli Merkez İlçesi Siner Mahallesi 26 ada 2 Parsel B Blok Üçüncü Kat 11 nolu bağımsız bölümdeki tam mülkiyet hissesini davalı ,  plaka sayılı aracını davalı ,  plaka sayılı aracını da davalı  devrettiğini belirterek ilgili tasarrufların 2004 sayılı İİK'nın 277 vd maddeleri uyarınca iptalini ve taşınır ve taşınmazlar üzerinde cebri icra yetkisi verilmesini istemiştir. Birleşen dava dosyasında da davacı, davalı borçlu  alacaklı olduğunu, borcun doğu  mundan sonra davalı  Kütahya İli Merkez İlçesi Siner Mahallesi 26 ada 2 Parsel B Blok Üçüncü Kat 11 nolu bağımsız bölümdeki tam mülkiyet hissesini davalı  devrettiğini belirte  rek ilgili tasarrufların 2004 sayılı İİK'nın 277 vd maddeleri uyarınca iptalini ve taşınır ve taşın  mazlar üzerinde cebri icra yetkisi verilmesini istemiştir. Yargılama safahatında davalı  tarafından davaya konu Kütahya İli Merkez İlçesi Siner Mahallesi 26 ada 2 Parsel B Blok Üçüncü Kat 11 nolu bağımsız bölümün satış bedeli olarak 40.000,00 TL'nin  gönderildiğine dair banka dekontunun ibraz edildiği görülmüş; ayrıca da  valı  taşınmazı satın alırken İş bankasından konut finansmanı kredisi çektiği ve mahkeme  mizce İş bankasına yazılan müzekkere cevabından ve ekinde yer alan dekonttan da 60.000,00 TL'lik konut kredisi bedelinin banka tarafından satıcı  ödendiği görülmüştür. Davalı  ait nüfus kayıt örneklerinin incelenmesinde davalı  davalı  babası,  da davalı  eşinin kardeşi olduğu anlaşılmıştır. 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 18/2/1965 tarihli ve 538 sayılı Kanunun 114. maddesiyle değiştirilen 278. maddesi; Mütat hediyeler müstesna olmak üzere, hacizden veya haczedilecek mal bulunmaması sebebiyle acizden yahut iflasın açılmasından haczin veya aciz vesikası verilmesinin sebebi olan yahut masaya kabul olunan alacaklardan en eskisinin tesis edilmiş olduğu tarihe kadar geriye doğru olan müddet içinde yapılan bütün bağışlamalar ve ivazsız tasarruflar batıldır. Ancak, bu müddet haciz veya aciz yahut iflastan evvelki iki seneyi geçemez. Aşağıdaki tasarruflar bağışlama gibidir. 1. (Değişik : 9/11/1988 3494/53 md.) Karı ve koca ile usul ve füru, () sıhren üçüncü dereceye kadar (bu derece dahil) hısımlar, evlat edinenle evlatlık arasında yapılan ivazlı tasar  ruflar, 2. Akdin yapıldığı sırada, kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği akitler, 3. Borçlunun kendisine yahut üçüncü bir şahıs menfaatine kaydı hayat şartiyle irat ve intifa hakkı tesis ettiği akitler ve ölünceye kadar bakma akitleri, şeklinde düzenlenmiştir.Esas Sayısı : 2021/68 Karar Sayısı : 2021/49 8 2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 13. maddesi; Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili mad  delerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Ana  yasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz. şeklinde Aynı yasanın 35. maddesi; Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz. şeklinde, Yine aynı yasanın 36. maddesi de; Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde da  vacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz. şeklinde hü  kümler içermektedir. Anayasanın yukarıda muhteviyatı belirtilen 35. maddesiyle güvenceye bağlanan mül  kiyet hakkı, ekonomik değer ifade eden ve parayla değerlendirilebilen her türlü mal varlığı hak  kını kapsamaktadır (AYM, E.2015/39, K.2015/62, 1/7/2015, § 20). Menkul ve gayrimenkul malların mülkiyet hakkının kapsamına dâhil olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Mülkiyet hakkı; kişiye başkasının hakkına zarar vermemek ve yasaların koyduğu sınır  lamalara uymak koşuluyla sahibi olduğu şeyi dilediği gibi kullanma, semerelerinden yarar  lanma ve tasarruf etme olanağı veren bir haktır. Bu bağlamda malikin mülkünü kullanma, se  merelerinden yararlanma ve mülkü üzerinde tasarruf etme yetkilerinden herhangi birinin sınır  lanması veya mülkünden yoksun bırakılması mülkiyet hakkına müdahale teşkil eder. Anayasanın 35. maddesinin son fıkrasında, mülkiyet hakkının kullanımının toplum ya  rarına aykırı olamayacağı kurala bağlanmak suretiyle devletin mülkiyetin kullanımını düzenle  mesine imkân sağlanmıştır. Zira mülkiyet hakkının kullanımının toplum yararına aykırı olama  ması, devletin mülkiyetin kullanımını toplum yararına uygun olarak düzenleyebilmesini gerekli kılmaktadır. Bu durumda da devletin mülkiyetin kullanımını düzenleme yetkisine sahip oldu  ğunun kabulü zorunludur. Anayasanın 35. maddesinde mülkiyet sınırsız bir hak olarak düzenlenmemiş, bu hakkın kamu yararı amacıyla ve kanunla sınırlandırılabileceği öngörülmüştür. Mülkiyet hakkına mü  dahalede bulunulurken temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin genel ilkeleri dü  zenleyen Anayasanın 13. maddesinin de göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Anayasanın 13. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı, Anayasada öngörülen nedenlere bağlı olarak demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmaksızınEsas Sayısı : 2021/68 Karar Sayısı : 2021/49 9 ancak kanunla sınırlanabilir. Bu bakımdan mülkiyet hakkına getirilen sınırlamalar hakkın özüne dokunamayacağı gibi Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz. Çağdaş demokrasiler, temel hak ve özgürlüklerin en geniş ölçüde sağlanıp güvence al  tına alındığı rejimlerdir. Temel hak ve özgürlüklerin kullanılmasını önemli ölçüde güçleştiren, hakkı kullanılamaz hâle getiren veya ortadan kaldıran sınırlamalar hakkın özüne dokunur. Te  mel hak ve özgürlükler, istisnai olarak ve ancak özüne dokunmamak koşuluyla demokratik top  lum düzeninin gerekleri için zorunlu olduğu ölçüde ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. De  mokratik bir toplumda temel hak ve özgürlüklere getirilen sınırlamanın bu sınırlamayla güdülen amacın gerektirdiğinden fazla olması düşünülemez. Demokratik hukuk devletinde güdülen amaç ne olursa olsun kısıtlamaların bu rejimlere özgü olmayan yöntemlerle yapılmaması ve belli bir özgürlüğün kullanılmasını önemli ölçüde zorlaştıracak ya da ortadan kaldıracak düzeye vardırılmaması gerekir. Öte yandan Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasına göre hak arama özgürlüğünün en önemli iki ögesini oluşturan iddia ve savunma haklarını kısıtlayacak, bu hakların eksiksiz kullanımını engelleyecek ve adil yargılanmaya engel olacak yasa kurallarının Anayasanın 36. maddesine aykırılık oluşturacağı açıktır. Maddeyle güvence altına alınan hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkı, kendisi bir temel hak niteliği taşımasının yanında diğer temel hak ve özgürlüklerden gereken şekilde yararlanılmasını ve bunların korunmasını sağlayan en etkili gü  vencelerden biridir. Demokratik toplum, hak arama özgürlüğünün tüm bireyler açısından en geniş şekilde güvence altına alındığı bir düzeni gerektirir. Demokrasilerde devlete düşen görev; bireyin hak arama özgürlüğünü kullanabilme imkânına sahip olmasını sağlamak, bu imkânı ortadan kaldır  maya yönelik tutumlardan kaçınmak ve bu yönde gelebilecek olumsuz müdahaleleri engelle  mektir. Hak arama özgürlüğüne müdahalenin demokratik toplum düzeninin gereklerine aykırı olmaması gerekir. Mahkememizce iptali istenen kuralda, 2004 sayılı Kanunun 277. ve devamı maddele  rinde öngörülen iptal davası yönünden borçlunun usul ve sıhren üçüncü dereceye kadar (bu derece dâhil) hısımları ile yaptığı ivazlı tasarrufların bağışlama gibi kabul edileceği düzenlen  miştir. Bağışlama olarak kabul edilen bu tasarruflar 2004 sayılı Kanunun 278. maddesinin bi  rinci ve ikinci fıkralarında belirtildiği şekilde haciz, aciz veya iflas hâlinde, haczin veya aciz vesikası verilmesinin sebebi olan veya iflas masasına kabul olunan alacaklardan en eskisinin tesis edilmiş olduğu tarihe kadar geriye doğru olan süreçte ve haciz, aciz veya iflastan önceki iki sene içinde yapılmış olması hâlinde iptal edilebilecektir. Kural olarak borçlunun mallarının haczedilmesinden, aciz hâline düşmesinden veya if  lasına karar verilmesinden önceki süreçte mal varlığı üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlanmamış  tır. Borçlunun bu süreçte mal varlığı üzerinde istediği şekilde tasarrufta bulunma hak ve yetkisi Anayasanın 35. maddesi kapsamında güvence altına alınmış olan mülkiyet hakkının bir gere  ğidir. Ancak itiraz konusu kuralın yer aldığı Kanunun 277. ve devamı maddeleri kapsamında borçlunun hacizden, acizden veya iflastan önce yapacağı birtakım şüpheli tasarrufların iptal edileceği düzenlenmiştir. İptal davası, sonucu itibarıyla borçlu tarafından gerçekleştirilen tasar  ruf işleminin geçerliliğini etkilememekte; borçlunun gerçekleştirdiği tasarruf işlemi geçerli kal  maya devam etmektedir. Ancak iptal davası lehine sonuçlanan alacaklı tasarruf konusu malı haczettirerek satış bedelinden alacağını alma hak ve yetkisine sahip olduğundan tasarruf işle  minin karşı tarafını oluşturan üçüncü kişi cebri icra işlemlerine katlanma yükümlülüğü altınaEsas Sayısı : 2021/68 Karar Sayısı : 2021/49 10 girmektedir. Bu bakımdan her ne kadar iptal davasının borçlunun gerçekleştirdiği tasarruf işle  minin geçerliliğine bir etkisi bulunmasa da iptale konu tasarruf işleminin karşı tarafını oluşturan üçüncü kişi iptal davası sebebiyle mal varlığında meydana gelen azalmayı borçludan geri iste  yebilecektir. Borçlunun henüz mal varlığı üzerindeki tasarruf yetkisinin hukuken kısıtlanmadığı bir dönemde gerçekleştirmiş olduğu tasarruf işlemlerine daha sonra malen veya nakden sorum  luluğunu doğuracak şekilde sonuç bağlayan ve tasarrufta bulunulan üçüncü kişiye cebri icra işlemlerine katlanma yükümlülüğü getiren itiraz konusu kural, borçlu ve tasarrufta bulunulan üçüncü kişinin mülkiyet hakkına müdahale teşkil etmektedir. Borçlunun belirli kişilerle yapa  cağı ivazlı tasarruf işlemlerini bağışlama sonucuna bağlayan düzenlemenin mülkiyet hakkının kullanımının düzenlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Anayasanın 35. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı ancak kamu yararı amacıyla sınırla  nabilir. Kamu yararı kavramı, devlet organlarının takdir yetkisini de beraberinde getiren bir kavram olup objektif bir tanıma elverişli olmayan bu ölçütün her somut olay temelinde ayrıca değerlendirilmesi gerekir. İtiraz konusu 