Esas N0 :1988  27 Karar N0 :1988  31 1 "... II  İTİRAZIN GEREKÇESİ : İtirazın gerekçesinde, davacının istemine dayanak gösterdiği 3402 sayılı Yasa'nın 45. Maddesinin mahkeme de uygulanacak kural olduğu, bu nedenle Anayasa Mahkemesi'ne başvurmak hakkının doğduğunu belirtildikten sonra davanın gelişimi anlatılmış, 766 sayılı Tapulama Yasasının 42. Maddesiyle, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 20. Maddesinin birbirine koşut olduğuna değinilmiş, davacının sonraki bu hükme dayanarak ölçü fazlasının zilyetlikle adını tescilini istediğini, ancak bunun başladığı tarihin belli edilmesi gereği üzerinde durulmuş, yasanın 45. Maddesinin birinci fıkrasındaki 31.12.1981'den geriye doğru hesaplanacak 20 yıl noktasında Anayasa'ya aykırılık durumunun ortaya çıktığı açıklandıktan sonra, özetle şunlar söylenmiştir : Yasanın bu maddesinin Anayasa'ya açıkça aykırı olduğunda duraksamaya yer yoktur. Eski uygulamaya ve bu konudaki kökleşmiş Yargıtay kararlarına, durumun daha iyi anlaşılmasına yarıyacaklarından dokunmak yerinde olacaktır. Zilyetliğin başlangıcı için anlaşmazlık konusu yeni orman sınırı dışına çıkarıldığı tarih esas alınıyordu. Böyle olunca taşınmazın hukuk yönünden orman niteliği kalmadığından ormanların zilyetlikle edinilmesi olanaksız kalıyordu. Şimdiki 45. Madde hükmü olmasaydı davacının zilyetlikle edinmesinin başlangıç tarihi Danıştay kararıyla orman kapsamı dışında kaldığının belirlendiği 30.11.1983 olacağından bundan sonraki 20 yıl dikkate alınacaktı. Oysa şimdi 45. Maddenin öngördüğü 31.12.1981 tarihine göre 31.12.1961'de davacının bu yere zilyet olması durumunda adına tescil olanağı doğacaktır. Önemli olan husus, 31.12.1961  30.12.1983 arasında taşınmazın orman niteliğini koruduğudur. Bu tarihlerde orman olan yer Anayasa'nın açık hükmüne karşın zilyetlikle kazanılmış olmaktadır. Bu nedenle 45. Madde iptal edilmelidir."