Esas Sayısı : 1996/47 Karar Sayısı : 1997/43 1 "... II  İTİRAZIN GEREKÇESİ Başvuran Mahkeme'nin gerekçesinde özetle : Ülkemizde resmî nikâhla evlenen çiftlerden birisinin eşi aleyhine daha önce herhangi bir sebebe dayanarak açtığı boşanma davasında, kusurlu ve korunmaya değer bulunmayarak, haksız olduğunun belirlenmesi üzerine mahkemece reddedilip, kararın kesinleşmesinden sonra aradan üç yıl geçince taraflara dava açma hakkı verildiği; bu davada, karar ne sebeple olursa olsun müşterek hayat yeniden kurulmamışsa eşlerden birinin talebi üzerine hiç bir şart aranmadan, Mahkeme'ye de bu konuda araştırma ve delilleri değerlendirme yetkisi tanınmadan boşanmaya karar verilmesi hakkının sağlandığı; Oysa, evlilik birliği müşterek hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenilmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerden herbirinin boşanma davası açabileceği; Ancak, uygulamada anlaşmalı boşanma olarak adlandırılan boşanma davalarının, adeta evlilik kurumunu parasal gücü yerinde olan eşin istediği zaman yıkabileceği bir kurum haline getirmesine neden olduğu, bir kısım eşlerde anlaşmalı boşanmayla anne veya babalarının bağlı bulunduğu sosyal güvenlik kurumlarından dul ve yetim aylığı alabilmenin bir yolu haline getirildiği, oysa aile birliğini kendi kişisel yararı ya da diğer istekleri doğrultusunda bozan bir kişinin boşanma davası açmamasının gerektiği; Türk Kanunu Medenisi'nin değişik 134. maddesinin üçüncü ve son fıkraları ile; Mahkemece daha önce Yasa önünde haksız ve kusurlu olduğu tespit edilen tarafa kararın kesinleşmesinden itibaren üç yıl geçince yeniden dava hakkı tanınmasının ve taraflara anlaşmalı boşanma davası açma hakkının verilmesinin, devletin sürekliliği ve güvenirliliği açısından Anayasamızın ailenin korunmasına ilişkin 41. maddesinde öngörülen temel hak ve hürriyetlere aykırılık oluşturduğu ileri sürülerek, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin 3444 sayılı Yasa ile değişen 134. maddesinin üç ve dördüncü fıkralarının iptaline karar verilmesi istenilmiştir."