Esas Sayısı : 1992/14 Karar Sayısı : 1992/26 1 "... II  İTİRAZIN GEREKÇESİ : İtiraz yoluna başvuran Mahkemenin iptal isteminin gerekçesi aynen şudur: "Hükümlünün 17.12.1991 tarihli dilekçesi ile infazın 1/5 üzerinden yapılması lazım geldiği halde bu yola gidilmediğini vekilinin dilekçesinde müvekkilinin yeni infaz yasasına göre 9.2.1992 tarihinde tahliyesi gerekirken 3713 sayılı Kanunun (b) bendine konan kısıtlanma nedeniyle tahliye edilmediğini, aynı yasasının aynı madde bendinde sayılan bir çok bentlerinin mahkemelerince Anayasa Mahkemesi'ne gönderilip iptal edildiğini, aynı durumda olan TCKnun 416/1 maddesi ile ilgili fıkranın da iptali lazım geldiğini bu sebeple suç dosyasının infaz sırasında doğurduğu yasada eşitlik prensibine ters düşmesi nazara alınarak 3713 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin TCK. nun 416/1 ile ilgili uygulamanın iptalini talep ettiği görülmüştür. İnfaz dosyasının incelenmesinde yukarıda bahsi geçen sanığın işlediği suçtan dolayı Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda bahsi geçen kararı gereğince TCKnun 416/1, 417, 438, 59. maddeleri gereğince iki sene on bir ay süre ile ağır hapis cezası ile tecziye edildiği, Sanığın evvelce tutuklanıp bilahare tahliye edildiği, karar kesinleşip infaza verildikten sonra 6.9.1991 tarihinde yeniden cezaevine alındığı, müddetnamenin 3713 sayılı Kanunun geçici 4. maddesinin (b) bendi nazara alınarak meşruten tahliye müddetinin hesaplandığı, buna göre meşruten tahliyesinin 28.5.1992 tarihi olarak tesbit edildiği görülmüştür. 3713 sayılı Kanunun geçici 1. ve 4. maddeleri infazla ilgili maddelerdir. İnfaz yani cezanın çektirilmesi işlenen suçun türüne bağlı olmaksızın suçlunun topluma uyum sağlamasını ve topluma yeniden kazandırılmasını amaçlar. Sanıkların cezaları kesinleşip hükümlülük durumuna girmeleri sebebiyle diğer hükümlülerle eşit işlem görmeleri gerektiği 3713 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi ile geçici 4. maddesinde sanıklar hakkında değişik hükümlerin uygulanması koşulunu getirdiğinden hukukun genel ilkelerine aykırı olduğu gibi suçun niteliği ile de ilgili bulunmadığı bu sebeple şartla salıverme amacına aykırı düştüğü kanaatına varılmıştır. Aynı durumda bulunan hükümlülerin işledikleri suçların niteliğine göre iki ayrı gruba ayrılarak infazda farklı uygulama yapılması Anayasa'nın 2 ve 10. maddelerinde belirtilen hukuk devleti ve eşitlik ilkeleri ile bağdaşmadığı sonucuna varılmakla 3713 sayılı Kanunun geçici 4 (b) maddesi ile getirilen farklı uygulamanın Anayasa'ya aykırı bulunduğu yolundaki iddianın yerinde ve ciddi görülerek Anayasa Mahkemesine bu yolda başvurulması, mevcut mahkumiyet kararı, tanzim olunan müddetnamelerin onaylı örneklerinin karara eklenerek Anayasa Mahkemesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi.""