Esas sayısı:1967/14 Karar sayısı:1967/36 1 "... II. İtiraz yoluna başvuran mahkemenin gerekçesi özeti : Anayasa'nın 14. maddesinde : (Kişi dokunulmazlığının ve hürriyetinin, kanunun açıkça gösterdiği hallerde, usulüne göre verilmiş hâkim karan olmadıkça kayıtlanamayacağı); 15. maddesinde : (Kanunun açıkça gösterdiği hallerde, usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça, kamu düzeninin gerektirdiği hallerde de, kanunla yetkili kılınan merciin emri bulunmadıkça, kimsenin üstünün, özel kâğıtlarının ve eşyasının aranamayacağı): 16. maddesinde : (Konuta dokunulamayacağı: kanunun açıkça gösterdiği hallerde usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; millî güvenlik veya kamu düzeni bakımından gecikmede sakınca bulunan hallerde de, kanunla yetkili kılınan merciin emri bulunmadıkça, konuta girilemiyeceği, arama yapılamıyacağı ve buradaki eşyaya elkonulamayacağı); 32. maddesinde : (Hiçkimsenin tabiî hâkiminden başka bir merci önüne çıkarılamayacağı; bir kimseyi tabiî hâkimden başka bir merci önüne çıkarma sonucunu doğuran yargı yetkisine sahip olağanüstü merciler kurulamayacağı); 132. maddesinde ise : (Hâkimlerin görevlerinde bağımsız oldukları; hiçbir organ, makam, merci veya kişinin yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hâkimlere emir ve talimat veremeyeceği) yazılıdır. Bu hükümler Memurin Muhakematı Hakkındaki Kanunla karşılaştırılınca kanunun Anayasa'ya aykırı olduğu açıkça ortaya çıkar. Çünkü bu kanunla ilk tahkikat hâkiminin yetkileri idarî mercie verilmiştir. Yetki bir yargı yetkisidir; fakat idarî merci bir yargı organı değildir. Öte yandan Anayasa, kuvvetler ayrılığı ilkesini benimsemiştir, îdarî mercilerin yargı yetkisi ile donatılması bu ilkeyi zedelemektedir. Memurlar için ayrı bir muhakeme usulünün kabul edilmiş bulunması, Anayasa'nın koyduğu, kanunlar önünde eşitlik ilkesi ile de bağdaşamaz. Bu nedenlerle Memurin Muhakematı Hakkındaki Kanunun tümü Anayasa'ya aykırıdır."