Esas Sayısı:1971/55 Karar Sayısı:1972/60 1 "... I. DAVACININ GEREKÇESİ ÖZETİ: 1490 sayılı Kanunun 7. maddesiyle Türk Ceza Kanununun "Devlet idaresi aleyhinde işlenen cürümler" başlıklı üçüncü babının "Resmî sıfatı haiz olanlar aleyhine cürümler" başlıklı Dokuzuncu faslında yer alan 266. madde değiştirilmiş ve bu maddeye iki fıkra eklenmiştir. Fıkralar şöyledir : Hakaret ve taarruz, memurun sıfat ve hizmetinden dolayı, umuma neşir veya teşhir olunmuş yazı veya resim veya sair neşir vasıtalarıyla işlenmiş olursa, fiilin mahiyetine göre, yukarı fıkra ve bentlerde yazılı ceza 1/3 nisbetinde artırılarak hükmolunur. Sıfat veya hizmetinden dolayı vaki hakaret ve taarruz memurun gıyabında alenen işlenmiş olursa, fiilin mahiyetine göre, yukarı fıkra ve bendlerdeki cezaların yarısı hükmolunur. Bu fıkradaki suçun tekevvünü için 153. maddedeki aleniyet şarttır." Öte yandan Türk Ceza Kanununun 481. maddesi, hakaret ve sövme cürümlerinin failleri için ispat hakkını ilke olarak benimsememiş; ancak "isnat edilen fiilin hakikat olduğunu ispat talebi tecavüz olunan şahsın bir memur veya kamu hizmeti gören bir kimse olup da 266., 267 ve 268. maddelerde beyan olunan haller müstesna olmak üzere, isnat olunan fiil icra ettiği memuriyete veya gördüğü kamu hizmetlerine taallûk eylediği takdirde kabul olunur." esasını getirmiştir. 481. maddedeki bu kural 266. maddede 1490 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önce anlam taşımakta idi. Çünkü eski 266. madde huzurda kavlen veya fiilen taarruz ve hakarette bulunmayı düzenlemişti; yayın yolu ile veya gıyapta yapılanı kapsamamaktaydı. 266., 267. ve 268. maddeler 481. ve 270 maddelerle birlikte ele alındığında bir memura veya kamu görevlisine huzurda kavlen veya fiilen taarruz dolayısıyla isbat hakkı olmadığı halde suç yayın yolu ile veya gıyapta imlendiğinde isbat hakkının bulunduğu görülürdü. Yeni iki fıkra ile basın ve yayın yolu ile veya gıyapta olan eylemler de 266. madde kapsamına girdiğinden 481. maddedeki kuralın bir anlamı kalmamıştır. Bu durum Anayasa'nın 34. maddesine açıkça aykırıdır. Gene bu değişiklik memurun şeref ve haysiyetini öteki yurttaşlarınkinden üstün tutarak memur ve yurttaş arasında ayırım gözettiği için Anayasa'nın 12. maddesindeki eşitlik ilkesine de aykırıdır."