Esas Sayısı:1980/68 Karar Sayısı:1981/3 1 "... II   İTİRAZIN GEREKÇESİ : İtirazcı Mahkeme, başvurusunu özet olarak şu gerekçelere dayandırmaktadır: " Cezada adalet" ilkesi gereğince, suçları ağırlığına göre ayırmak zorunlu görülmektedir. Çağdaş ceza hukukunun kabul ettiği ikili ayırıma göre, suçlar, " cürümler" ve " kabahatler" olarak ayrılmıştır. Kabahatler, toplumun düzenini cürümler kadar ağır biçimde bozmayan suçlardır. Türk Ceza Yasasının 536. maddesi ile cezalandırılan suç da kabahat türündendir. Anılan madde ile, yetkili makamdan izin almaksızın veya ilân yapıştırmaya izin verilmiş olan yerlerin dışında kalan bir yere basılı, resimli, ya da el yazılı kâğıt asan veya astıranlar 15 liraya kadar hafif para cezasıyla cezalandırılmakta iken, 2248 sayılı Yasayla yapılan değişiklikle, bir çok cürüme ilişkin cezalardan daha ağır sayılabilecek cezalar konulmuştur. Bu cezalar, örneğin, tehdit, konut dokunulmazlığını çiğnemek, etkili eylemde bulunmak ve hakaret suçları karşılığında konulmuş bulunan cezalardan daha fazladır. Adaletsizlik bu kadarla kalmamış, anılan yasa değişikliğiyle, söz konusu cezaların ertelenmemesi ve 647 sayılı Cezaların infazı Hakkındaki Yasanın 4. maddesinde belirtilen ceza ve tedbirlere çevrilmemesi öngörülmüştür. Oysa, aynı Yasa ile yapılan bir başka değişiklikle, kaçakçılık suçlarına ilişkin cezalar bile, yasal koşullar gerçekleştiğinde ertelenebilir duruma gelmiştir. Bundan başka, iptali istenen yasa maddesi ile, Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınmış bulunan düşünce ve kanaatlerin açıklanması ve yayılması hakkı sınırlanmak istenmiştir. Fakat, bu sınırlama adil olmayan bir ceza yaptırımına bağlanarak, sonuçta, sözü edilen temel hakkın özü zedelenmiştir."