Esas Sayısı: 1989/28 Karar Sayısı: 1990/18 1 "... II  İTİRAZIN GEREKÇESİ : İtiraz yoluna başvuran Mahkemenin bu konudaki 27.8.1989 günlü kararının gerekçe bölümü aynen şöyledir : "Elazığ Bölge Çalışma Müdürlüğünce davacı hakkında 410.500. lira idarî para cezası verildiği, adı geçenin bu idarî para cezasına yasal süresi içinde itirazda bulunduğu, Mahkememizce taraflara duruşma günü bildirildiği, olayla ilgili belge ve dosyanın getirildiği, incelendiği, anlaşılmaktadır. Mahkememizce dava konusu olayın Mahkememizce itiraz yolu ile incelenmesini sağlayan yasanın Anayasamızın yargı ile ilgili maddelerine uygun olmadığı kanaatına varılmıştır. Çünkü bu davanın mahkememizde incelenmesini sağlayan yasa maddesi 1475 sayılı yasanın 108. maddesini değiştiren 3493 sayılı yasanın 26. maddesi olup bu madde incelendiğinde:   Bu cezaların idarî nitelikteki para cezaları oldukları,   Bu para cezalarına karşı tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde yetkili Sulh Ceza Mahkemesine itiraz edileceği,   İtiraz üzerine verilen kararların kesin olduğu,   İtirazın, zaruret görülmeyen hallerde evrak üzerinde inceleme yapılarak en kısa sürede sonuçlandırılacağı ... belirtilmiştir,   Görülüyorki bu davanın incelenmesinde uygulanması gereken usul bu yasanın bu maddesi koyduğu esaslara göre yapılması amir hüküm olarak konulmuştur. Oysa Anayasamızın yargı ile ilgili aşağıda belirttiğimiz maddelerinde kabul edilen ilkelere uygun düşmemektedir. Öncelikle: Olaya konu (Davaya) para cezasının "İdarî nitelikteki para cezaları ..." olduğu sözü edilen yasa maddesi tarafından belirtilmiştir. Bu para cezası idarî nitelikteki para cezası olduğuna göre bu karara karşı itiraz ya da dava yerinin idarî mahkemeler olması gerektiği Anayasamızın kabul ettiği yargı sistemi gereğidir ve zorunludur. Bu Kanunun bu madde bu yönüyle Anayasamızın yargı bölümünün ruhuna ve kabul ettiği esaslarına ve özellikle Yargıtay'ı kabul eden 154. maddesi ile Danıştay'ı kabul eden 155. maddelerine açıkça aykırıdır. Bu Kanunun bu maddesi Yargı usulü açısından da Anayasamızın 141. maddesine uygun değildir. Çünkü kanun incelemenin evrak üzerinde yapılacağını ve verilen kararın kesin olduğunu amir hüküm olarak koymuştur. Oysa Anayasamızın bu maddesine göre duruşmaların herkese açık olacağı belirtilmiştir. Bu Kanun bu yönüyle ayrıca Anayasamızın yukardaEsas Sayısı: 1989/28 Karar Sayısı: 1990/18 2 belirtildiği gibi Temyiz Mahkemesi olarak Yargıtay'ın ve Danıştay'ın varlıklarını kabul eden 154. ve 155. maddelerine aykırıdır. Zira, amaç ne olursa olsun Mahkemelerin tarafların mameleki ile ilgili kararların yüksek yargı birimlerinin denetimine tabi olması Anayasamızın temel ilkelerindendir. Sonuç olarak yukarda belirtmiş olduğumuz gibi sözünü ettiğimiz bu Kanunun bu maddesi bu tür cezaların idarî nitelikteki para cezası olduğunu kabul ettiğine göre gerek yargı yeri ve gerekse yargı usulü itibarı ile Anayasamızın özüne, yargı ile ilgili bölümün esasına ve belirtmiş olduğumuz maddelerin açıklığına aykırı olduğu kanaat ve neticesine varılmıştır. Bu nedenle aşağıda yazılı şekilde karar vermek gerekmiştir. Karar : Yukarda açıklanan nedenlerle 1475 sayılı Yasanın 108. maddesinde değişiklik yapan 3493 sayılı Yasanın 26. Maddesini gerek yargı yeri ve gerekse yargı usulü açısından Anayasamızın yargı ile ilgili bölümünün esasına ve yargı ile ilgili Yargıtay ve Danıştay'ın varlık sebebini kabul eden 154. ve 155. Maddelerine aykırı olduğu kanaat ve düşüncesine varıldığından İPTAL edilmesi için Anayasamızın 152. maddesine uyarınca Anayasa Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmek üzere karar verildi.""