esas sayısı karar sayısı i̇ptal ve yürürlüğün durdurulmasi i̇stemleri̇ni̇n gerekçesi̇ i̇ptal ve yürürlüğün durdurulması istemlerini içeren günlü dava dilekçesinin gerekçe bölümü şöyledir i̇ptal sebepleri tarih ve sayılı kanun günü mükerrer sayılı resmî gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir ancak söz konusu kanunun ve maddeleri anayasanın ve maddelerine açıkça aykırıdır şöyleki tarih ve sayılı kanunun maddesi anayasanın ve maddelerine aykırıdır sayılı kanunun maddesi aynen şöyledir madde anayasanın maddesine aykırıdır anayasanın maddesine göre türkiye cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir doktrinde ve anayasa mahkemesinin birçok kararında belirtildiği gibi hukuk devleti bütün işlem ve eylemlerinin hukuk kurallarına uygunluğunu başlıca geçerlik koşulu bilen her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurmayı amaçlayan ve bunu geliştirerek sürdüren hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan anayasaya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan insan haklarına saygı duyarak bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren anayasa ve hukuk kurallarına bağlılığa özen gösteren yargı denetimine açık olan yasaların üstünde yasakoyucunun da uymak zorunda olduğu temel hukuk ilkeleri ile anayasanın bulunduğu bilinci olan devlettir hukuk devletinin temel özelliği bütün vatandaşlar hatta vatandaş olmasa bile ülkesindeki tüm insanlara hukuki güvence sağlamasıdır hukuki güvencenin ilk ve en basit şartı ise aleyhteki kanunların geriye yürümemesidir oysa sayılı kanunun maddesi geriye dönük olarak vergileme yapmakta kişi ve kurumların iki yıl önceki gelirleri yılına ait kazanç ve iratları üzerinden ek vergi almaktadır halbuki klasik iktisadın kurucusu kabul edilen adam smithin kısaca milletlerin zenginliği diye bilinen meşhur eserini yayınladığı tarihinden bu yana geriye yürümezlik ilkesi vergilemede temel bir ilkedir hukuk devletinin bir gereği olan aleyhteki kanunların geriye yürümezliği ilkesi vergi hukukunda türk doktrininin hiç duraksamadan ittifakla kabul ettiği bir ilkedir nitekim prof dr özhan uluatama göreesas sayısı karar sayısı hukukun temel ilkelerinden olan kanunların ancak yürürlüğe girdikten sonraki olaylara uygulanması anayasamızda yalnızca ceza hukukuna ilişkin olarak ifade edilmekle beraber vergi hukukunda da esas olarak geçerliliğini korur prof dr mualla öncel prof dr ahmet kumrulu ve prof dr nami çağan ise vergi hukuku isimli ortak eserlerinde aynen şöyle demektedirler hukuki güvenlik ilkesi vergi yasalarının geçmişte meydana gelen olaylara uygulanmamasını gerektirir kişiler gelecek dönemlere ilişkin planlarını yürürlükteki vergi yasalarına göre yaparlar sonradan çıkartılan yasalarla geçmiş dönemler için vergi yükünün artırılması yükümlülerin devlete ve hukuk düzenine olan güvenlerini sarsar ekonomik ve ticari hayatta bulunması gereken belirlilik ve istikrar bozulur hukuk devletinden yana olan tüm hukukçuların savunduğu geriye yürümezlik ilkesi danıştayımız tarafından da hiçbir duraksamaya meydan vermeyecek şekilde benimsenmiştir nitekim danıştay bir içtihadı birleştirme kararında geriye yürümeye müsaade etmemiştir kanunların geriye yürümezliği ilkesi bir hukuki eylem ya da davranışın bir hukuki ilişkinin vuku bulduğu ya da meydana geldiği dönemdeki kanun hükümlerine tabi kalmakta devam edeceğini ifade eder sonradan çıkan kanun kural olarak yürürlüğünden önceki olaylara ve ilişkilere uygulanmaz vergi kanunları kamu hukukuna ilişkin yükümlülükler getirdiğinden bu kanunların özellikle malî yükümü artırıcı nitelikteki hükümlerinin geçmişe yürütülmemesi hukuki güvenlik ilkesi yönünden önem taşır anayasanın maddesinin üçüncü fıkrasında ifadesini bulan vergilerin kanuniliği ilkesi de hukuki güvenliği sağlama amacına matuftur ve vergiyi doğuran olayın vukuu döneminde yürürlükte olmayan bir kanuna dayanılarak vergi yükünün artırılmasına imkan vermez danıştay i̇çtihadı birleştirme kurulu kararı danıştay vergi dava daireleri genel kurulunun tarihli k kararı da aynı yöndedir danıştay vergi dava daireleri genel kurulu kararında da açıkça ve haklı olarak belirtildiği gibi cari yılın ikinci yarısında yapılan bir düzenleme mükellefin aleyhine olarak yılın ilk yarısını da etkiliyorsa artık hukuki güvenlikten bahsedilemez somut olayımızda ise sayılı kanun cari yılın sadece ilk yarısını değil fakat mükelleflerin aleyhine olarak tam iki yıllık geçmişi etkilediğine göre artık hukuki güvenlikten hiç bahsedilemez başka bir ifadeyle çıkardığı yeni bir kanuna dayanarak vatandaşlarının yılına ait kazanç ve iratları üzerinden yılında ek vergi alan bir devlete hukuk devleti denemez kısaca yılının vergisi ödenmiş kazanç ve iratları üzerinden yılında ek vergi almak hukuk devleti ilkesi ile bağdaşamaz anayasa mahkemesinin de bu yönde verilmiş birçok kararı vardır nitekim yüksek mahkeme geriye yürümezlik ilkesini incelerken bir kararında aynen şöyle demiştiresas sayısı karar sayısı geriye yürümezlik ilkesi hakkında anayasada açık bir kural bulunmamasına karşın anayasa mahkemesi hukuk devleti ilkesi ve ölçülülük yönlerinden yargısal denetim yapar vergilendirme işleminin öğesini oluşturan vergiyi doğuran olaydan sonraki artışları içeren düzenlemeler geriye yürümeyi kapsarsa uygunluk denetimine bağlı tutulabilire t amkd s anayasa mahkemesi aynı kararında konuyu anayasanın maddesi bakımından yani hukuk devleti açısından incelerken ise aynen şu değerlendirmeyi yapmıştır yasal düzenlemelerin cumhuriyetin temel niteliklerinden birisi olan hukuk devleti ilkesine uygun olması kaçınılmaz bir zorunluluktur yönetilenlere en güçlü en etkin ve en kapsamlı biçimde hukuksal güvenceyi sağlayan hukuk devleti tüm devlet organlarının eylem ve işlemlerinin hukuka uygunluğunu başlıca geçerlik koşulu sayarak insan hakları temel haklar ve özgürlükler yönünden anayasal ilkeler düzeyine ulaşmış kurallara dayanır hukukun üstünlüğünü toplumsal barışı ve ulusal dayanışmayı amaçlamayan anayasanın öncelik ve bağlayıcılığını gözetmeyen hukukun evrensel kurallarına saygılı olmayan adaletli bir düzeni gerçekleştirmeyen kişilere değer vermeyen çağdaş kurum ve kurallarla uyum sağlamayan devletin hukuk devleti olduğundan söz edilemez yetkilerle güçlendirilen devlet vergilendirme konusunda gerekli düzenlemeleri gerçekleştirirken de hak ve özgürlükleri özenle koruyacak devlete kaynak sağlamak amacıyla hukuksal ilkelerin yıpranıp yıkılmasına duyarsız kalmayacaktır gelir elde edilmesi amacıyla hukuk devleti niteliklerinden vazgeçilemez kısaca sayılı kanunun maddesi kanaatimizce anayasanın maddesine açıkça aykırıdır iptal edilmelidir madde anayasanın maddesine de aykırıdır sayılı kanunun maddesi anayasanın maddesine iki açıdan mali güç ve vergi yükünün adaletli dağılımı ilkeleri bakımından aykırıdır madde ödeme gücü ilkesine aykırıdır vergilemenin temel prensiplerinden biri anayasamızın maddesinde ifadesini bulan ödeme gücü ilkesidir anayasasının vergi ödevi başlıklı maddesiyle hukukumuzda yerini alan mali gücüne göre vergi ödeme yükümlülüğü anayasasının maddesiyle de benimsenmiştir böylece anayasal ilke niteliği alan kavram kişi ve kuruluşların ekonomik durumlarına göre vergiye bağlı tutulmalarını anlatmaktadır bu ilkenin uygulanmasıyla mali gücün bilimsel göstergeleri olarak kabul edilen gelir sermaye ve harcamalar gözetilerek vergi yükünün adaletli ve dengeli biçimde dağılımı sağlanır mali güç ödeme gücünün kaynağı dayanağı nedeni ve varlık koşuludur ekonomik değer düzeyini de kapsayan vergi ödeme gücünü ortaya koyan sahip olunan değerler toplamıdır vergi yükümlülüğünün uygulamadaki ölçütü sayılan mali güç ekonomik değer düzeyine göre kişi ve kuruluşların yükümlülüğünü belirler yasakoyucu bu olguya göre vergi salar bu güç oranındaki değişik önlem ve yöntemlerle vergilendirmeyi düzenler toplanmasını gerçekleştirir gelir türlerinde vergi oranları vergi dilimleri bağışıklık ve indirimler bu ölçüt gözetilerek kurallaştırılır gerçek kişiler bakımından ayrıca mükelleflerin şahsi ve ailevi durumları dikkate alınır böylece herbir mükellefin ödeme gücü belirleniresas sayısı karar sayısı sayılı kanunun maddesi anayasanın maddesinde ifadesini bulan vergi yükünün adaletli dağılımı ilkesine aykırıdır sayılı kanunun maddesi ek gelir vergisi mükellefi ile ek kurumlar vergisi mükellefini belirlerken bu mükelleflerin halihazırdaki ödeme güçlerini değil de yılındaki kazanç ve iratlarını esas almıştır başka bir deyişle yılının kazanç ve iratları üzerinden ek vergi salınırken mükellefin bugünkü gelir servet harcama şahsi ve ailevi durumları hiç dikkate alınmamıştır bu sebepledir ki yılı kazanç ve iratlarına göre gelir veya kurumlar vergisi mükellefi olan bir kimse iflas edip sayılı kanunun yürürlüğe girdiği tarih olan itibariyle tasfiye sürecinde bulunsa bile ek vergi ödeyecektir hiç ödeme gücü bulunmayan hatta ödeme gücü negatif olan iflas halindeki bir vatandaşın iki yıl önceki vergilendirilmiş kazancı üzerinden ek vergi alınması kanaatimizce ne vergi adaleti ile ne anayasanın maddesi ile ve ne de sosyal devlet ilkesi ile bağdaşabilir ödeme gücü ilkesine göre herkes kamu giderlerini karşılamak üzere mali gücü nisbetinde bir vergi ödemelidir somut olayımızda ise sayılı kanunun maddesiyle kendilerinden ek vergi istenen mükellefler daha önce ve yıllarında mali güçlerine göre vergilerini ödeyip bitirmişlerdir ödeme gücüne göre vergisini ödemiş olan kimselerden hem de geriye dönük olarak ek vergiler talep etmenin anayasamızın maddesindeki ödeme gücü ilkesi ile bağdaşmayacağı gayet açıktır i̇laveten belirtelim ki yılında ödeme gücüne göre vergisini ödemiş olan bir mükellef yılında belki de ödeme gücünü bütünüyle kaybetmiştir mükellefin mevcut durumunu dikkate almadan yılındaki vergilendirilmiş kazanç ve iratları üzerinden ek vergi almak kanaatimizce anayasanın sadece hukuk devleti ve ödeme gücü ilkelerine değil fakat aynı zamanda sosyal devlet ilkesine de aykırı düşer sayılı kanunun maddesi anayasanın ve maddelerine aykırıdır sayılı kanunun ek emlak vergisi başlığını taşıyan maddesi aynen şöyledir sayılı kanunun maddesinin fıkrası ile fıkrasının ilk cümlesi anayasanın maddesine hukuk devleti ilkesine aykırıdır sayılı kanunun maddesinin fıkrasına göre tarihli ve sayılı emlak vergisi kanununun ve nci maddelerinde yazılı bina arsa ve araziler yılı emlak vergisi matrahları üzerinden bir defaya mahsus olmak üzere ek emlak vergisine tabidir görüldüğü gibi kanunun bu hükmü vergisi tarh tahakkuk ve tahsil edilmiş olan yani yılıyla ilgili olarak vergileme işlemleri bütünüyle sona ermiş bulunan bina arsa ve arazileresas sayısı karar sayısı üzerinden geriye dönük olarak ek emlak vergisi alınmasını öngörmektedir böyle bir uygulama aleyhteki bir vergi kanununun gerçek anlamda geriye yürümesi demektir halbuki aleyhteki kanunların geriye yürümezliği ilkesi hukuk devletinin olmazsa olmaz sine qua non şartıdır bu sebeple ve maddeyle ilgili olarak belirttiğimiz gerekçelerden dolayı sayılı kanunun maddesinin fıkrası anayasanın maddesine aykırıdır i̇ptal edilmelidir öte yandan aynı maddenin fıkrasına göre yılında bina ve arazi vergisi mükellefi olanlar bu verginin de mükellefidirler böyle bir hükmü anayasamızın maddesi hukuk devleti mantığı ile bağdaştırmak mümkün değildir çünkü yılında emlak vergisi mükellefi olan birçok kimse türkiyenin içinde bulunduğu ağır ekonomik kriz sebebiyle işletmesini takviye ederek ayakta tutabilmek veya vergi borçlarını ödeyebilmek için elden çıkarmak zorunda kalmış olabilir bir hukuk devleti ekonomik güçlükler yüzünden mesela evini satmak mecburiyetinde kalmış olan vatandaşlarına dönüp benim paraya ihtiyacım var sizler de geçen sene emlak vergisi ödemiştiniz evinizi arsa ve arazini satmış olmanız beni ilgilendirmez ek emlak vergisi ödemeniz lazım diyemez derse anayasanın maddesini ihlal etmiş olur burada belki mükellefler için myi aşmayan bir konut bakımından muafiyet tanındığına göre böyle bir şey olamaz biçiminde bir savunma yapılabilir ancak böyle bir savunma gerçekçi olamaz çünkü aa deprem bölgesi dışındaki mükellefler için muafiyet sadece konut bakımındandır başka bir deyişle arazi ve arsalar bakımından böyle bir istisna yoktur bb ek emlak vergisi mükellefleri için muafiyet sadece bir konut bakımındandır cc i̇stisna sadece ve sadece brüt alanı myi aşmayan bir konut için geçerlidir başka bir deyişle işletmesini iflastan kurtarmak veya vergi borçlarıyla özel borçlarını ödeyebilmek için arazi ve arsalarını ya da brüt alanı olan tek konutunu satmak mecburiyetinde kalmış olan vatandaşlar ek emlak vergisi ödemekten kurtulamayacaklardır böyle bir ek emlak vergisinin ise hukuk devleti ilkesine aykırı düşeceği gayet açıktır burada şunu da kaydedelim ki mutlaka ek emlak vergisi almak gerekiyor idiyse bunun mükellefi bina arsa veya arazisi bulunduğu için yılında emlak vergisi ödemiş olan kimseler değil hiç değilse sayılı kanunun yürürlüğe girdiği tarihte günü söz konusu emlake bina arsa ve araziye malik bulunan kimseler olmalıydı çünkü ek emlak vergisinin konusu yılında vergilendirilen bina arsa ve arazilerdir bunlar malikinin ödeme gücünü etkileyen önemli servet unsurlarıdır bu unsurlar el değiştirirken mükellefiyetin değişmemesi mükellefiyetin eski malikin üzerinde kalması anayasaya uygun olamaz sayılı kanunun maddesi anayasamızın maddesine aykırıdıresas sayısı karar sayısı sayılı kanunun maddesiyle getirilen vergi mükellefin ödeme gücü ilkesi ile vergi yükünün adaletli dağılımı ilkesini hiç dikkate almayan bir ek vergidir yılında vergilendirilmiş bulunan bina arsa ve arazi üzerinden alınan ilave bir vergidir üstelik yılında konusu bina arazi ve arsalar sahip değiştirmiş olsa bile mükellefi değişmemiş olan bir vergidir kısaca sayılı kanunun maddesi vergilendirilmiş bina arsa ve arazilerin ek vergilerle bir daha vergilendirilmesi ek emlak vergisinin geçmişe dönük olarak alınması ek vergilemede aa mükelleflerin ödeme güçlerinin hiç dikkate alınmaması bb vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı ilkesinin ihlâl edilmesi bakımından anayasanın maddesine aykırıdır sayılı kanunun maddesinin fıkraları anayasanın ve maddelerine aykırıdır ek motorlu taşıtlar vergisi başlığını taşıyan madde aynen şöyledir sayılı kanunun maddesinin ve fıkraları anayasanın maddesine aykırıdır söz konusu maddenin fıkrasına göre sayılı kanunun yayımlandığı tarihte ilgili sicilde kayıtlı bulunan taşıtlar bir defaya mahsus olmak üzere yılı için tahakkuk ettirilen motorlu taşıtlar vergisi tutarı kadar ek motorlu taşıtlar vergisine tabidir aynı maddenin fıkrasına göre ise ek motorlu taşıtlar vergisi bu kanunun yayımlandığı tarihte tahakkuk etmiş sayılır sayılı kanunun maddesinin fıkrasına göre ise ek motorlu taşıtlar vergisi iki eşit taksitte ödenecektir sayılı kanunun bu f ve hükümleri aleyhteki kanunların geriye yürümezliği ilkesini açıkça ihlal etmektedir hem bu bakımdan hem de tekrar etmemek için kaydedelim ki madde için belirtilen sebeplerden dolayı anayasanın maddesinde ifadesini bulan hukuk devleti ilkesine aykırıdır bu yüzden maddenin iptali gerekir sayılı kanunun maddesinin ve fıkraları anayasanın maddesine de aykırıdır sayılı kanunun yürürlüğe girdiği tarihine kadar motorlu taşıt iktisap etmiş olan mükellefler bizzat devletin belirlediği ödeme gücü ve adalet ilkelerine göre motorlu taşıtlar vergilerini ödemişlerdiresas sayısı karar sayısı ödeme gücü ve adalet ilkelerine göre vergisini ödemiş olan mükelleflerden eskidikleri için modelden düşüp değer kaybeden taşıtları üzerinden ek motorlu taşıtlar vergisi alınması anayasanın maddesinin ve fıkralarına açıkça aykırı düşer bu sebepten dolayı da sayılı kanunun maddesinin ve fıkraları iptal edilmelidir sayılı kanunun maddesi anayasanın ve maddelerine aykırıdır özel i̇şlem vergisi başlığını taşıyan madde aynen şöyledir sayılı kanunun maddesi anayasanın maddesindeki sosyal devlet ilkesine aykırıdır çünkü maddenin fıkrasına göre tarihli ve sayılı kanunun geçici inci maddesinin fıkrasında belirtilen işlemler ve kağıtlar için ödenen eğitime katkı payı tutarı kadar ayrıca özel işlem vergisi ödenir tarih ve sayılı kanunun geçici maddesinin fıkrası ülkede cereyan eden her türlü hukuki iktisadi ve mali olaylardan eğitime katkı payı adı altında olağanüstü ek vergiler alan çok geniş kapsamlı bir fıkradır sözü edilen geçici maddenin fıkrası aynen şöyledir görüldüğü gibi tarih ve sayılı kanunun geçici maddesinin fıkrası ülkedeki iğneden ipliğe kadar her şeyden ek vergi alınmasını düzenleyen bir fıkradır bu fıkranın bendine göre bakanlar kurulu eğitime katkı payını beş katına kadar artırmaya yetkilidir nitekim bakanlar kurulu bu yetkisini kullanarak sayılı kanunun geçici maddesinin fıkrasında belirtilen miktarları tarihinde nisbetinde artırmıştır şimdi katkı payları nisbetinde artırılmış olan miktarlara ilave olarak aynı konular üzerinden aynı mükelleflerden ve aynı miktarlarda özel işlem vergisi alınacaktır hiç şüphe yoktur ki toplum için bu tür bir vergilendirme getiren bir yöntem anayasanın sosyal devlet ilkesiyle bağdaşmaz çünkü bu tür vergileme mükerrer çifte vergilemeden de öte tripler vergilemedir bilindiği gibi aynı mükelleften aynı konu sebebiyle aynı mahiyette birden fazla vergi alınmasına mükerrer vergileme denir mükerrer vergileme ödeme gücü ve vergi adaleti ilkelerine ters düşer bu yüzden türkiyenin de içinde bulunduğu birçok devlet mükerrer vergilemeyi önlemek için çeşitli anlaşmalar imzalamışlardır bu anlaşmalara rağmen türkiyenin mükerrer vergilemeden de öte tripler vergiler katma değer vergisieğitime katkı payıözel i̇şlem vergisi alması anayasanın sosyal devlet ilkesine açıkça aykırı düşer anayasa mahkemesinin bir kararında da vurgulandığı gibiesas sayısı karar sayısı anayasanın maddesi türkiye cumhuriyetinin sadece hukuk devleti değil aynı zamanda sosyal devlet olduğunu belirlemiştir hukuk devletinin ileri aşaması bu ilke ile sağlanır bu ilke bireyin doğuştan sahip olduğu onurlu bir yaşam sürdürme maddi ve manevi varlığını bu yönde geliştirme hak ve yetkisinin kullanılmasına devletin sosyal adalet gereklerince olanak sağlamak yükümlülüğünü içerir sosyal devletin temel amaç ve görevleri sosyal adaletin sosyal refahın ve sosyal güvenliğin sağlanmasıdır sayılı kanunun maddesinin anayasanın maddesine sosyal devlet ilkesine aykırı olduğu kanaatimizce gayet açıktır iptali gerekir sayılı kanunun maddesi anayasanın maddesinin ve fıkralarına aykırıdır malumları olduğu ve maddeyle ilgili gerekçemizde ayrıntılı olarak belirtildiği üzere maddenin fıkrası verginin herkesten ödeme gücüne göre alınacağını aynı maddenin fıkrası ise vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılması gerektiğini belirtmektedir maliye bilim adamlarının ortak kanaatine göre vergi ödeme gücünü belirleyen beş unsur vardır bu beş unsurdan üçü genel ikisi ise şahsa bağlı özel unsurlardır ödeme gücünü belirleyen üç genel unsur mükellefin gelir ve serveti ile harcamalarıdır ödeme gücünü etkileyen iki özel unsur ise mükellefin şahsi ve ailevi durumudur yine maliye bilimcilerinin ortak kanaatlerine göre zikredilen beş unsuru vasıtasız vergiler için tespit etmek mümkün vasıtalı vergiler bakımından ise mümkün değildir maktu vergiler bakımından ise imkânsızdır bu münasebetle gelir ve servet vergileri mükelleflerin ödeme güçlerini dikkate aldıkları için adil harcama vergileri ise ödeme gücünü dikkate almadığı için gayr adil maktu vergiler zalim mükerrer vergiler ise en zalim vergilerdir konuya bu açıdan bakılacak olursa görülür ki sayılı kanunun maddesinin ihdas ettiği özel işlem vergileri hem maktu hem de mükerrer hatta tripler vergilerdir bu tür vergilerde mükelleflerin ödeme gücünü tespit etmek mümkün değildir kısaca dava konusu madde ile ihdas edilen vergiler en zalim vergilerdir anayasanın maddesinin ve fıkralarına açıkça aykırı olup iptalleri gerekir yürürlüğün durdurulması sebepleri tarih ve sayılı kanunun ve maddeleri hakkında kanaatimizce acilen yürürlüğün durdurulması kararı verilmelidir çünkü bu maddeler açıkça anayasaya aykırıdır bu maddelerin uygulanması halinde hem mükellefler bakımından hem de sosyal hukuk devleti açısından telafisi imkânsız bir takım zararların doğacağı kaçınılmazdır kesindiresas sayısı karar sayısı söz konusu maddeler hakkında yürürlüğün durdurulması halinde herhangi bir hukuki boşluk meydana gelmiyecektir dava konusu maddeler hakkında yürürlüğün durdurulması kararı verilmeyip de bilahare iptal kararı verilecek olursa iş bu iptal kararı etkisiz kalacaktır sonuç tarihinde kabul edilip aynı gün mükerrer sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren ancak uygulanması halinde telafisi imkansız bir takım zararlar doğuracağı kesin bulunan sayılı ve tarihlerinde marmara bölgesi ve civarında meydana gelen depremin yol açtığı ekonomik kayıpları gidermek amacıyla bazı mükellefiyetler i̇hdası ve bazı vergi kanunlarında değişiklik yapılması hakkında kanunun ve maddeleri hakkında acilen yürürlüğün durdurulması ve iptal kararı verilmesini saygılarımla arz ederim