esas sayısı karar sayısı mahkemenin anayasaya aykırılık gerekçesi özeti de yürürlüğe giren sayılı sosyal sigortalar kanununun inci maddesinin ikinci fıkrasında sigortalı işçinin meslek hastalığına neden olabilecek işten eylemli olarak ayrılmasıyle meslek hastalığının çıkması arasında tüzükte belirtilen süreden daha uzun bir sürenin geçmemesi halinde kendisine sosyal yardımlardan yararlanabilmesi olanağı öngörülmüştür sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılan sayılı i̇ş kazaları ile meslek hastalıkları ve analık sigortalan yasasının uncu maddesinin ikinci fıkrasında meslek hastalığını oluşturacak işten ayrıldıktan sonra bir yıl içinde meydana çıkacak meslek hastalıkları için sigorta geliri bağlanacağı hükme bağlanmış iken sayılı sosva sigortalar yasasının inci maddesinde bu sürenin tüzükte belirtilmesi öngörülmüş fakat bu tüzük şimdiye dek çıkarılmamış olduğundan aynı yasanın geçici inci maddesine dayanılarak çalışma bakanlığınca düzenlenen genelge işleme esas tutulmuştur günlü sayılı sosyal sigortalar sağlık i̇şlemleri genelgesi nin inci maddesinin dördüncü kısmında ise davacının hastalısına ilişkin raporlara uygun olan pnömokonyozlarda slikoz için sorumluluk süresi yıl olarak kabul edilmiştir yani sözü geçen meslek hastalığını oluşturacak isten ayrıldıktan sonra yıl içinde hastalık meydana çıkarsa işçi için sigorta yardımı sözkonusu olabilecektir bu süre geçtikten sonra meydana çıkacak meslek hastalıkları için sigorta yardımı yapılmayacaktır oysa anayasanın inci maddesine göre herkes sosyal güvenlik hakkına sahiptir bu hakkı sağlamak için sosyal sigortalar ve sosyal vardım teşkilâtı kurmak ve kurdurmak devlete düşen ödevlerdendir bu tür meslek hastalıklarının dosyadaki sağlık kurulu raporunda da belirtildiği üzere yıl sonra meydana çıkabileceği kabul edilmesi göre yardım sorumunu tüzükte saptanan bir süre ile sınırlamak anayasanın inci maddesiyle bağdaşamaz bu madde doğrultusunda çıkarılan yasa tüzük ve yönetmeliklerin ulaşılmak istenen amacın eksiksiz gerçekleşmesini sağladığı da ileri sürülemez her ne kadar anayasanın üncü maddesinde devletin iktisadî ve sosyal amaçlara ulaşma ödevlerinin malî kaynakların yeterliliği ölçüsüyle birlikte düşünülmesi öngörülmüş ise de olayda bu maddenin uygulama olanağı yoktur çünkü burada sorum sosyal sigortalar kurumuna düşmektedir ve bu kurum yüklenilen rizikoların ağırlık derecesine göre pirim tutarlarında değişiklik yapabilecek ve yüklendiği sorumu karşılayabilecektir bundan başka hastalığın yıl geçtikten sonra meydana çıkmasında işçiye yüklenecek herhangi bir kusur da düşünülemez ekonomik yönden güçsüz olan işçinin her zaman işveren hakkında dâva açıp tazminat isteyebilmesi beklenemez i̇şçiye böyle bir yüküm yüklemek sigortalı işçinin güvençle bağlandığı sosyal sigortalar kurumunun niteliği ile de bağdaştırılamaz i̇şçiye meslek hastalıkları için bir güvence kaynağı olarak ortaya çıkan sosyal sigortalar kurumunun sorumunu bir süre ile sınırlamak anayasanın inci maddesinin salt ve açık hükmüne aykırıdır