esas sayısı karar sayısı iii anayasaya aykirilik i̇ddi̇asinin gerekçesi̇ nazilli sulh ceza mahkemesi kararında türk ceza kanununun madesinin birinci fıkrasının şu nedenlerle anayasaca aykırı olduğu öne sürülmüştür türk ceza kanununun maddesinin birinci fıkrasında yer alan amme emniyeti kamu güvenliği veya amme intizamı kamu düzeni sözcükleri kesinlik taşımayan yoruma muhtaç özellikle sınıflı toplumlarda kişinin açısına göre değişiklik gösteren sözcüklerdir suç yasada tüm yasal öğeleriyle birlikte belirlenmemişse sucun yasalığı ilkesine uyulmamış demektir maddede yer alan mülahaza sözcüğü de yasa tekniğine uymayan maddenin anlamını daha çok bulandıran bir sözcüktür yurttaşın neyin suç olduğunu neyin suç olmadığını önceden açıkça bilmeye hakkı vardır oysa türk ceza kanununun maddesi selâhiyetli mercilerin mülahaza sına göre biçimlenen önceden yazılı olmayan bir durumu suç olarak benimsemektedir her ne kadar yasada kanun ve nizamlara aykırı olmayarak verilen bir emir denilmekte ise de bu emir verme mevkiinde bulunan kişi veya kişilerin kendince indi kararlarını önleyebilecek tam bir güvenlik sübabı niteliğini taşımaz çünkü emir verme durumunda olan kimse yasal sorumunu idrak etmemiş olabileceği gibi verdiği emrin içtenlikle yasalara ve tüzüklere uygun olduğu sanısına da düşebilir yetkili katların dışında yetkili katların verdiği emrin kamu güvenliği ve kamu düzeni ile ilintili olup olmadığını veya yasa ve tüzüklere uygun bulunup bulunmadığını denetleyip açıklayacak yani yurttaşı aydınlatacak bir baş vurağı yoktur burada bütün takdir yetkili katın kendisindedir bu durum karşısında yurttaşa iki seçenekten birini yeğlemek düşüyor ya yasa ve tüzüklere aykırı da olsa kamu güvenliği ve düzeni ile hiçbir ilintisi olmasa da yetkili katların verdiği emirlere körü körüne tam bir teslimiyet ile boyun eymek ya da cezalandırılmayı en azından mahkeme huzuruna çıkarılmayı göze alarak emre uymamak birinci yol daha kolaydır ancak bu durumda yurttaşlarının birçok anayasal haklarını kullanmaması ve yetkili katların keyfi uygulamalarım büsbütün artırması olasılığı belirir ikinci yol zordur menedi cesaret ister ne var ki sonucu da belli değildir buraya kadar anlattıklarımızı yargıtayın iki taze içtihadını örnek göstererek tanıtlayalım dosyada bir örneği bulunan yargıtay birinci ceza dâiresinin günlü sayılı ilâmının birinci maddesinde sanıktan elde edilen kitapların kendisine atılan suçla ilgili bulunmadığı yasak kitabın evde bulundurulması da suç teşkil etmeyeceği ve müsadereyi gerektirmeyeceği cihetle sanığın evinde elde edilen kitapların yasak kitaplardan olup olmadığının araştırılmasına ilişkin bozma sebebine iştirak edilmemiştir denilmektedir yine dosyada örneği bulunan yargıtay i̇kinci ceza dairesinin günlü sayılı bozma ilâmında ise arama sonucu sanıklardan elde edilen kitaplardan dolayı yetkili mercilerce mahkumiyet hükmüne dayanılarak usulen yayınlanmış kitap toplatma kararıesas sayısı karar sayısı bulunup bulunmadığı araştırılmadan yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi yolsuzdur denilmektedir her iki içtihat da taban tabana karşıttır birinci içtihada göre yasak kitabın evde bulundurulması suç teşkil etmez bir kimse yasak kitabı evinde bulunduruyorsa soyut olarak bu eyleminden dolayı cezalandırılmasını gerektirecek bir yasa hükmü yoktur çünkü yasak kitabın evde bulundurulmasının kamu güvenliğine ve kamu düzenine bir zararı olamaz i̇kinci içtihada göre ise yetkili katlarca mahkumiyet hükmüne dayanılarak alınıp usulen yayınlanmış toplatma kararı var da yurttaş buna karşın bu kitapları evinde bulunduruyorsa türk ceza kanununun maddesine göre suçlu sayılacaktır bu iki içtihat arasında çok az bir zaman farkı vardır bu zaman içerisinde türk ceza kanununun maddesi hiç değişmemiştir değişen yalnızca kişiler ve görüşlerdir hukuk alanında en yetkili ve bilgili organ olarak yüksek yargıtay kamu güvenliği ve kamu düzeni konusunda bu derece çelişkiye düşülebileceğine göre en doğru yol maddenin birinci fıkrasının iptali ile yurttaşı gereksiz ceza tahdidinden kurtarmaktır aksi takdirde her türlü faşist uygulamalar türk ceza kanunun maddesini kendisine kalkan ederek yaptırım gücü ve geçerlilik kazanır türk ceza kanununun maddesi anayasanın düşünce hürriyeti ilkesine aykırıdır uygulamada yargıtay ikinci ceza dairesinin konuya bakış açısı benimsendiği takdirde düşünce hürriyeti kasıtlanmış olur soyut düşünme ile kişinin evde sırf kendi tecessüsünü tatmin için kitap bulundurması eş anlamlıdır soyut düşüncenin mahkûm edilmesi ise ortaçağ kararılığını davet eder türk ceza kanununun maddesi anayasanın mülkiyet ilkesinede aykırıdır bir kimse ceza tehdidi altında kalmadan mülk edinebilmelidir yurttaş bir kitaba sahip olduktan sonra kitap hakkında yetkili mercilerce mahkumiyet hükmüne dayanılarak alınıp usulen yayınlanmış kitap toplatma kararı çıkarsa hem yurttaşın para ödeyerek aldığı kitabını elinden alacağız hem de ceza vereceğiz piyasadan serbestçe alınan her kitap için bu olasılık var olduğuna göre yurttaşın her an diken üzerinde oturmaktan ise hiç kitap almama yolunu seçmesini mazur göstermek gerekecektir yasak kitap bulunduran kimse suçlu sayıldığına göre onun elinden alınan kitabın bedelinin kendisine ödenmesi de caiz değildir bu duruma göre yurttaşın kitap edinme hakkının diğer bir deyişle mülk edinme hakkının hiçbir güvencesi olmadığı gibi tersine büyük sakıncaları vardır