esas no karar no mahkemenin gerekçesi mahkeme kendisini itiraz konusu kanun hükmünün anayasaya aykırı olduğu kanısına götüren sebepleri açıklayan kararında sanığın suç konusu ağaçlarızaptın tutulduğu günden itibaren değil zabıt tarihinden daha evvelki zamandan beri bulundurmakta olduğu anlaşılmaktadır şayet bu ağaçlar daha evvel görülüp de suça tarihinden önce elkonulmuş olsa idi sanık sayılı af kanunnun inci maddesinden faydalanacak ve hakkındaki kamu dâvası af sebebiyle ortadan kaldırılmak gerekecekti çünkü kaçak ağaçlar miktar itibariyle kanunun inci maddesinde yazılı metreküp mamul veya yan mamul emvali geçmemekte ve keza suç tarihi itibariyle de kanunun birinci maddesinde gösterilen devreye tesadüf etmektedir fakat aynı kanunun inci maddesinin beşinci fıkrasında bu madde hükmünün tatbiki suça ilâ tarihleri arasında elkonulmuş olması şartına bağlıdır denilmiştir dâva konusu suça tarihinden sonra gününde elkonulmuş olduğundan bu fıkra sanığın sayılı af kanunundan faydalanmasına engeldir ancak kanuna konulmuş olan bu fıkranın aşağıda göstereceğimiz sebeplerden dolayı tarihli ve sayılı türkiye cumhuriyeti anayasasına aykırı olduğu kanısındayız çünkü düşüncemize göre bu fıkra fertlerin kanun önünde eşit olması ilkesine aykırı bulunmaktadır yani aynı durumda olan kimselerin kanun önünde eşit muameleye tabi tutulmaları gerekeceği ve bu eşitliği bozacak bir hükmün kanunlara konulamıyacağı anayasamızın inci maddesinde ifadesini bulmuştur halbuki yukarıda sözü edilen fıkra aynı tarihte orman suçu işlemiş olan kimselerden bir kısmının aftan faydalanması ve bir kısmının da aftan faydalanmaması neticesinin doğmasına sebep olması itibariyle fertlerin kanun karşısındaki eşitliği ilkesini ihlâl etmiştir anayasamızın üncü maddesinin inci fıkrasında kimse işlediği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz denilmiştir herne kadar ilk nazarda bu hükmün ceza kanunlarının geçmişe yürümeyeceği anlamını ifade ettiği söylenebilirse de düşüncemize göre anayasamızın bu hükmü olayda bahsedilen kanunun yukarıda yazılı fıkrasını da kapsamına almaktadır çünkü sayılı af kanununun inci maddesi ile tarihinden tarihine kadar işlenmiş olan orman suçlarından dolayı takibat yapılamıyacağı ve ceza verilemiyeceği bildirilmiş olduğuna göre kanun koyucu devre içerisinde işlenmiş olan orman kanununa aykırı fiilleri suç olmaktan çıkarmıştır binaenaleyh artık devre içerisinde işlendiği sabit olan maddede gösterilen suçlardan olduğu anlaşılan fiillerden dolayı kimseye ceza verilmemek lâzım gelir fakat bahsettiğimiz beşinci fıkra ile konulan hüküm anayasamızın bu prensibine aykırı olarak kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı ferde ceza verilmesi sonucunu doğurmaktadır ki bunun anayasamızın sözü geçen hükmü karşısında müdafaası mümkün değildir yine anayasamızın üncü madesinin dördüncü fıkrasında kimse kendisini veya kanunun gösterdiği yakınlarını suçlandırma sonucunu doğuracak beyanda bulunmağa veya bu yolda delil göstermeğe zorlanamaz denilmiştir gerçi sayılı kanunum inci maddesinin beşinci fıkrasında ve diğer hükümlerinde açıkça sanıklara suçlarını bildirmeleri mecburiyetine dair bir hüküm sevkedilmemiş ise de beşinci fıkrasına göre tarihinden sonra elkonulan orman suçlarında suçluların cezalandırılacağı ve aftan istifade ettirilemiyecekleriesas no karar no söylenmek suretiyle kanun koyucu zımnen suçlulara tarihinden evvel suçlarım haber vermelerini aksi takdirde haber vermemenin bir sonucu olarak ceza göreceklerini kabul etmiş bulunmaktadır burada suçu zamanında haber vermemek ile bir nevi sanıkların aleyhinde hüküm ve netice tahassul etmektedir görülüyor ki sayılı kanunun inci maddesinin beşinci fıkrasındaki hüküm anayasamızın suçluları kendileri aleyhinde beyanda bulunmak mecburiyetinden vareste kılan ilkesine de tamamen aykırı bulunmaktadır her ne kadar anayasamızda genel ve özel af kanunlarının ne gibi kayıt ve şartları ihtiva edeceği hakkında sarih hükümler mevcut bulunmamış ise de bu husus af kanunlarının çıkarılmasında ve af kanunlarının ihtiva edeceği hükümlerde kanun koyucunun tamamen serbest bırakılmış olduğu anlamına gelemez diğer bütün kanunlarda olduğu gibi af kanunlarının da anayasamızın kabul etmiş olduğu kişilerin temel hak ve hürriyetleri bulunduğu ve bunların özüne kamu yararı düşüncesi ile dahi olsa dokunulamıyacağı ilkesine aykırı hükümler konulamaz anayasamızda aksine bir sarahat bulunmadığına göre genel ve özel af ceza hukuku prensiplerine göre devletin belli zamanlarda işlenmiş olan suçların cezalandırılmasında içtimai fayda bulunmadığından bu fiillere ceza vermek yetkisinden geçici olarak vezgeçmiş sayılması demektir görülüyor ki burada esas olan muayyen zamanlarda işlenmiş olan suçlardır yoksa belli zamanlarda işlenmiş olan suçlara elkonulma tarihi önemli değildir af kanunları mahiyetleri itibariyle daima belli zamanlarda işlenmiş olan suçları nazara alır yoksa belli zamanlarda elkonulmuş suçların affından bahsedilemez çünkü kamu düzenini ihlâl eden bir suçun işlenmesidir devletin bu suça evvel veya sonra elkoymuş olması affın şümulüne tesir edemez aynı tarihte işlenmiş olan suçlardan bir kısmına daha önce elkonulmuş olduğu halde bir kısmına geç haber alınmış olması sebebiyle daha sonra elkonulmuş olabilir suçlara bu bakımdan muhtelif tarihlerde elkonulması genel olarak daha ziyade tesadüflerin bir neticesidir halbuki fertlerin temel hak ve hürriyetleri böyle tesadüflerin neticesine bağlı tutulamaz bu hukuk devleti ilkesine ve anayasamızın özüne tamamen aykırı düşer bir kimseye ceza verilip verilmemesi böyle tesadüflerin sonucuna bağlı tutulursa fertlerde ve netice olarak toplumda güven duygusu sarsılır anayasamız kanun koyucuya böyle bir yetki tanımamıştır sayılı af kanununun beşinci fıkrasındaki hükmün kanun okyucu tarafından kamu yararı düşüncesiyle kabul edilmiş olduğu da söylenemez buna benzer bir hüküm sayılı orman kanununun muvakkat inci maddesinde de mevcut ise de hükmün dâvada tesiri bulunmadığından üzerinde durulmamıştır besinci fıkradaki elkoyma tarihlerini öngören hükmün anayasamız karşısında hiç bir bakımdan müdafaası yapılamıyacağı kanısındayız şayet bu fıkra mevcut olmasa idi sanık aftan faydalanacak ve hakındaki kamu dâvası ortadan kaldırılacaktı bu bakımdan sözü geçen fıkra mahkemenin bakmakta olduğu dâvada uygulamaya mecbur olduğu bir kanun hükmüdür demektedir üyelerden i̇smail hakkı ülkmen şemsettin akçoğlu şeref hocaoğlu avni givda ve ekrem tüzemen sayılı kanunun inci maddecinin beşinci fıkrası mahkemenin bakmakta olduğu dâva dolayısiyle uygulayacağı bir kanun hükmü olmadığından iptali için anayasa mahkemesine itiraz yoluyla başvuramıyacağı ve itirazın bu yönden reddi gerekeceği görüşünü ileri sürmüşlerdir çoğunluk ise işlendiği gün ve kaçak malın miktarı bakımından suç sayılı af aknununu inci maddesi kapsamına girdiğinden mahkemenin durumun bu maddenin beşinci fıkrasına da uygun bulunup bulunmadığını incelemek ve bu fıkraya uygun gördüğü takdirde suçu affa tabi ve aksi takdirde affın kapsamı dışında olarak kabul etmek zorunluğunda ve bu sebeple de itiraz konusu hükmün bakılmakta olan dâvada uygulanması gerektiği sonucuna varmıştır