esas sayısı karar sayısı i̇ti̇razin gerekçesi̇ başvuru kararının gerekçe bölümü şöyledir başbakanlık türkiye i̇statistik kurumu başkanlığında sayılı devlet memurları kanununun maddesi uyarınca çalışmakta iken hizmet sözleşmesi fesh edilen davacının tarafına iş sonu tazminatıkıdem tazminatı ödenmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddi yolundaki başbakanlık türkiye istatistik kurumu başkanlığının günlü sayılı işlemi ile hizmet sözleşmesinde yer alan sözleşmenin feshinde ihbar kıdem veya sair adlar altında herhangi bir tazminat ödenmez hükmünün ve bütün bunlara dayanak alınan türkiye i̇statistik kurumunda yılında geçici personel çalıştırılmasına i̇lişkin usul ve esasların belirlenmesi ve ödenecek ücretlere dair günlü sayılı bakanlar kurulu kararının maddesinin fıkrasının iptali ve yürütmenin durdurulması istemiyle açtığı davada danıştay i̇kinci dairesince verilen yürütmenin durdurulması isteminin reddine ilişkin günlü sayılı karara davacının itiraz etmesi üzerine açılan dosya incelendi davaya konu olay ve davacının i̇stemi başbakanlık türkiye i̇statistik kurumunda yılından bu yana her yıl yenilenen hizmet sözleşmesi ile sayılı yasanın maddesinde tanımlanan geçici personel statüsünde çalıştığını ifade eden davacı tarafından tarihi itibariyle sona eren hizmet sözleşmesinin yılı için yeniden düzenlenmediği iş ilişkisinin bu tarih itibariyle sona erdiği bu nedenle kazandığı iş sonu tazminatıkıdem tazminatının iş akdinin sona erme tarihi olan tarihinden itibaren hesaplanacak en yüksek banka reeskont faiziyle birlikte hesaplanarak tarafına ödenmesi istemiyle davalı idareye yaptığı tarihli başvurunun dava konusu işlemle sayılı kanunun maddesi hükmüne istinaden her yıl için farklı olarak çıkarılan bakanlar kurulu kararı uyarınca istihdam edildiği statüsünün işçi veya geçici işçi olarak kabul edilmesine olanak bulunmadığı ilgili hizmet sözleşmesi ve bakanlar kurulu kararında da bu yönde düzenleme yer almadığı sözleşmede belirlenen tarih itibariyle sözleşmenin kendiliğinden sona erdiği bu nedenle kendisine kıdem tazminatıişsonu tazminatı ödenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir türkiye i̇statistik kurumunda yılında geçici personel çalıştırılmasına i̇lişkin usul ve esasların belirlenmesi ve ödenecek ücretlere dair karar sayılı devlet memurları kanununun maddesinin fıkrasına göre türkiye i̇statistik kurumu başkanlığının merkez ve bölge teşkilatlarında hane halkı araştırmaları işyeri araştırmaları kurum ve kuruluşlardan bilgi derlenmesini amaçlayan araştırmalarla yılında yapılacak olan uygulamalarında veri derleme değerlendirme ve benzeri işler ile diğer hizmetler için yıldan az süreli olmak üzere aynı anda en çok kişinin geçici personel olarak çalıştırılmasına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi ile bu personele ve kurum dışından yukarıda belirtilen işlerde çalıştırılacak olan kamu personeline ödenecek ücretlerin tespiti amacıyla günlü sayılı devlet memurları kanununun maddesinin fıkrası ile günlü sayılı türkiye i̇statistik kanununun maddesine dayanılarak hazırlanmıştır anılan kararın dava konusu maddesinin fıkrasında sözleşmenin herhangi bir şekilde sona ermesi halinde ilgiliye ihbar kıdem ve sair adlar altında bir tazminat ödenmez hükmü bu karar uyarınca istihdam edilecek geçici personelin hizmet sözleşmesinin maddesinin fıkrasında yine sözleşmeninesas sayısı karar sayısı herhangi bir şekilde sona ermesi halinde ilgiliye ihbar kıdem ve sair adlar altında bir tazminat ödenmez hükmü yer almaktadır davacı tarafından tarihinden bu yana sayılı yasanın maddesinde tanımlanan geçici personel statüsünde başbakanlık türkiye i̇statistik kurumu bünyesinde çalışması ve sözleşmesinin tarihinde sona ermesi nedeniyle kendisine iş sonu tazminatıkıdem tazminatı ödenmesi istemiyle yaptığı başvurusunun reddi yolundaki günlü sayılı işlem ile hizmet sözleşmesinde yer alan sözleşmenin feshinde ihbar kıdem veya sair adlar altında herhangi bir tazminat ödenmez hükmü ile dayanağı türkiye i̇statistik kurumunda yılında geçici personel çalıştırılmasına i̇lişkin usul ve esasların belirlenmesi ve ödenecek ücretlere dair günlü sayılı bakanlar kurulu kararının maddesinin iptali ve yürütmenin durdurulması istemiyle dava açılmıştır yasa kuralları sayılı devlet memurları kanununun i̇stihdam şekilleri başlıklı maddesinin birinci fıkrasında kamu hizmetlerinin memurlar sözleşmeli personel geçici personel ve işçiler eliyle gördürüleceği belirtildikten sonra bendinde memur mevcut kuruluş biçimine bakılmaksızın devlet ve diğer kamu tüzel kişiliklerince genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerini ifa ile görevlendirilenler bu kanunun uygulanmasında memur sayılır yukarıdaki tanımlananlar dışındaki kurumlarda genel politika tespiti araştırma planlama programlama yönetim ve denetim gibi işlerde görevli ve yetkili olanlar da memur sayılır bendinde sözleşmeli personel kalkınma planı yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması gerçekleştirilmesi işletilmesi ve işlerliği için şart olan zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde bakanlar kurulunca belirlenen esas ve usuller çerçevesinde kurumun teklifi ve devlet personel başkanlığının görüşü üzerine maliye bakanlığınca vizelenen pozisyonlarda mali yılla sınırlı olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileridir bendinde geçici personel bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olduğuna devlet personel dairesinin ve maliye bakanlığının görüşlerine dayanılarak bakanlar kurulunca karar verilen görevlerde ve belirtilen ücret ve adet sınırları içinde sözleşme ile çalıştırılan ve işçi sayılmayan kimselerdir bendinde işçiler b ve fıkralarında belirtilenler dışında kalan ve ilgili mevzuatı gereğince tahsis edilen sürekli işçi kadrolarında belirsiz süreli iş sözleşmeleriyle çalıştırılan sürekli işçiler ile mevsimlik veya kampanya işlerinde ya da orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde ilgili mevzuatına göre geçici iş pozisyonlarında altı aydan az olmak üzere belirli iş sözleşmeleriyle çalıştırılan geçici işçilerdir şeklinde tanımlanmıştır öte yandan aynı yasanın değişik maddesinde bu yasaya tabi kurumların dördüncü maddede yazılı dört istihdam şekli dışında personel çalıştıramayacağı öngörülmüştür sayılı türkiye i̇statistik kanununun ödemeler başlıklı maddesinde de sayım araştırma ve veri kalite kontrolü ile inceleme ve denetleme işlerinde kurum içinden veya dışından bu kanun gereğince geçici görevle görevlendirilecek olan kişilere başka yerde görevlendirildikleri süre için verilecek gündelikler sayılı harcırah kanunu hükümleri uyarınca belirlenecek gündeliklerin birbuçuk katı olarak uygulanıresas sayısı karar sayısı sayılı devlet memurları kanununun üncü maddesinin fıkrasına göre sözleşmeli olarak çalıştırılacak geçici personele ödenecek ücretler kurum dışından görevlendirileceklere verilecek zaruri gider karşılıkları ve her çeşit ödenekler ile anket formu başına verilecek ödenekler ve bunların usûl ve esasları bakanlar kurulu kararı ile tespit edilir sayılı devlet memurları kanununun üncü maddesinin fıkrasına göre sözleşmeli olarak çalıştırılacak geçici personele bu kanunun inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında verilecek fazla çalışma ücreti inci dereceden aylık alanlar için tespit edilen tutar kadar ödenir bu kanun gereğince geçici görevle görevlendirilenlere verilecek yol ve konaklama giderleri ile sürekli görevle görevlendirilenlerin harcırahları da sayılı harcırah kanunu hükümleri uyarınca ödenir sayım araştırma inceleme denetleme ve veri kalite kontrolü için alanda görevlendirilenler mahallî idarelerce işletilen toplu taşım araçlarından geçici görev süresince ücretsiz ve kamu kurum ve kuruluşlarının konaklama ve sosyal tesis imkânlarından ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının personeline uygulanan şartlarla aynen yararlandırılır düzenlemesine yer verilmiştir davalı idarelerce sayılı yasanın ve sayılı yasanın maddeleri uyarınca tesis edilen düzenleyici ve bireysel işlemlerin iptali istemiyle açılan davada belirtilen yasa maddeleri uyuşmazlığın çözümünde uygulanacak kural niteliğindedir bu nedenle sayılı yasanın maddesinde yer alan kural ile sayılı yasanın maddesinin ikinci fıkrasında yer alan kuralın anayasanın ve maddelerine aykırılığı iddiasıyla başvurulmaktadır anayasal düzenlemeler anayasanın maddesinin ilk tümcesi herkes yaşama maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir hükmünü taşımaktadır kişinin yaşama hakkı maddi ve manevi varlığını koruma hakkı birbirleriyle sıkı bağlantıları olan devredilmez vazgeçilmez temel haklardandır bu haklara karşı olan her türlü engelin ortadan kaldırılması da devlete ödev olarak verilmiştir güçsüzleri güçlüler karşısında koruyacak olan devlet gerçek eşitliği sağlayacak toplumsal dengeyi koruyacak böylece gerçek hukuk devleti niteliğine ulaşacaktır hukuk devletinin amaç edindiği yaşama hakkının korunması sosyal güvenliğin sağlanmasıyla gerçekleşecektir sosyal güvenliği sağlamak için yapılacak yasal düzenlemelerin yaşama hakkı ile maddi ve manevi varlığı koruma haklarını zedeleyecek veya ortadan kaldıracak hükümler içermemesi gerekmektedir sosyal güvenlik uluslararası hukuk belgelerinde ve çağdaş anayasalarda temel bir hak niteliğinde görülerek ekonomik ve sosyal haklar bölümünde düzenlenmiştir toplumun tüm bireylerini kapsamına alma çabalarının bir sonucu olarak sosyal güvenlik temel bir insanlık hakkı görünümü kazanmıştır sosyal güvenlik sosyal hukuk devletinin dayanaklarından biridir sosyal güvenlik hukuku alanında oluşturulacak tüm kuralların özde sosyal devlet kavramı anlayışına uygunesas sayısı karar sayısı olması zorunludur sosyal hukuk devleti niteliğinin gereği olarak sosyal güvenlik kavramını yaşama geçirerek somutlaştırır sosyal güvenlik kısaca kişinin yarınından emin olma gereksinmesini karşılayan bir kavramdır tehlikeyle karşılaşan ve yoksulluğa düşen bireye asgarî bir güvence sağlamak sosyal güvenliğin varoluş nedenidir çağdaş hukuk sistemlerinde sosyal güvenlik sosyal risk karşısında uğranılan zararın giderilmesi düşüncesine dayanır sosyal güvenlik bir meslekî fizyolojik ya da sosyoekonomik riskten ötürü geliri sürekli ya da geçici olarak kesilen kimselerin geçinme ve yaşamı devam ettirme gereksinimlerini karşılamayı amaçlayan bir sistemdir sosyal güvenlik herşeyden önce herhangi bir nedenle kısmen ya da tamamen çalışamayanlara ve bu nedenle gelir kaybına uğrayarak muhtaç duruma düşenlere insan onuruna yaraşır asgarî bir hayat sürmeleri için gerekli olan gelirin sağlanmasını öngörür sosyal güvenlik ekonomik yönden güçsüzleri insanca yaşamak için yeterli geliri olmayanları koruyup kollar birleşmiş milletler genel kurulu tarafından aralık de kabul edilen i̇nsan hakları evrensel bildirgesinin maddesinde her kişinin toplumun üyesi olarak sosyal güvenlik hakkına sahip olduğu ilkesi konulduktan sonra bu hakkın gelişimi için gerekli ekonomik sosyal ve kültürel hakların her ülkenin ekonomik kaynakları gözönünde tutularak ulusal çaba ve uluslararası işbirliğinin katkısıyla sağlanabileceği vurgulanmıştır anayasanın sosyal güvenlik hakkı başlıklı maddesinin birinci fıkrasında herkes sosyal güvenlik hakkına sahiptir ikinci fıkrasında da devlet bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilâtı kurar denilmektedir bu kural bireylere yaşlılık hastalık kaza ölüm ve malûllük gibi sosyal riskler karşısında asgarî ölçüde bir yaşam düzeyi sağlamak amacını gerçekleştirmeye yöneliktir maddenin ikinci fıkrasında bu görevin devlet tarafından oluşturulacak kuruluşlar yoluyla yerine getirileceği öngörülmüştür çağdaş uygarlığın simgesi olarak tüm toplumlarca benimsenmiş ve evrensellik kazanmış olan sosyal güvenlik kavramı özde bireyin karşılaşacağı tehlikelere karşı güvence arayışının ürünüdür bireye güç günlerinde asgarî bir güvence sağlamak sosyal güvenliğin temel amacıdır günümüzde sosyal güvenlik politikalarının temelini sosyal risklerin bireyler üzerindeki etkilerinin giderilmesi çabaları oluşturmaktadır anayasanın maddesi uyarınca sosyal devlet vatandaşların sosyal durumlarıyla refahlarıyla ilgilenen onlara asgarî bir yaşam düzeyi sağlamakla kendini görevli sayan devlettir anayasanın maddesinde de kişilerin ve toplumun refah huzur ve mutluluğunu sağlamak kişinin temel hak ve hürriyetlerini sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmak insanın maddî ve manevî varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamak devletin temel amaç ve görevleri arasında sayılmıştır öte yandan hukuk devleti ilkesinin önkoşullarından biri olan hukuk güvenliği ile kişilerin hukuki güvenliğinin sağlanması amaçlanmaktadır hukuk güvenliği ilkesi hukuk normlarının öngörülebilir olmasını bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güvenesas sayısı karar sayısı duyabilmesini devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar anayasanın maddesinde düzenlenen çalışma ve sözleşme özgürlüğü anayasanın temel haklar ve ödevler başlıklı ikinci kısmının sosyal ve ekonomik haklar ve ödevler bölümünde yer almaktadır buna göre herkes dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetine sahiptir özel teşebbüsler kurmak serbesttir devlet özel teşebbüslerin milli ekonominin gereklerine ve sosyal amaçlara uygun yürümesini güvenlik ve kararlılık içinde çalışmasını sağlayacak tedbirleri alır çalışma hakkı ve ödevi başlıklı maddesinde çalışma herkesin hakkı ve ödevidir devlet çalışanların hayat seviyesini yükseltmek çalışma hayatını geliştirmek için çalışanları ve işsizleri korumak çalışmayı desteklemek işsizliği önlemeye elverişli ekonomik bir ortam yaratmak ve çalışma barışını sağlamak için gerekli tedbirleri alır kuralı yer almaktadır anayasanın maddesinde ise temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir bu sınırlamalar anayasanın sözüne ve ruhuna demokratik toplum düzeninin ve laik cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz denilmektedir buna göre yasa koyucu anayasanın maddesinde öngörülen çalışma ve sözleşme özgürlüğünü maddede öngörülen çalışma hak ve ödevlerini ancak maddedeki nedenlerle sınırlandırabilir anayasanın maddesinde türkiye cumhuriyetinin başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan bir devlet olduğu vurgulanmış maddesi ile anayasa metni içinde olduğu açıklanan başlangıç bölümünde ise güçler ayrılığı ilkesine yer verilmiştir bu ilke gereği yasama yürütme ve yargı bu yetkileri kullanacak organlar olarak belirlenmiş anayasanın maddesinde yasama yetkisinin türkiye büyük millet meclisince kullanılacağı ve devredilemeyeceği kurala bağlanmıştır bu kural karşısında anayasada yasayla düzenlenmesi öngörülen konularda yürütme organına genel ve sınırları belirsiz bir düzenleme yetkisinin verilmesi olanaklı değildir yürütmenin düzenleme yetkisi sınırlı tamamlayıcı ve bağımlı bir yetkidir bu nedenle anayasada öngörülen ayrık durumlar dışında yasalarla düzenlenmemiş bir alanda yasa ile yürütmeye genel nitelikte kural koyma yetkisi verilemeyeceği açıktır yürütme organına düzenleme yetkisi veren bir yasa kuralının anayasanın maddesine uygun olabilmesi için temel ilkeleri koyması çerçeveyi çizmesi sınırsız belirsiz geniş bir alanı yönetimin düzenlemesine bırakmaması gerekmektedir temel kuralları koymadan ölçüsünü belirlemeden ve sınırları çizmeden yürütmeye düzenleme yetkisi veren bir kuralın anayasanın maddesine aykırı düşeceğinde kuşku bulunmamaktadır günlü sayılı resmi gazetede yayımlanan ve günlü sayılı kanunla onaylanması uygun bulunan avrupa sosyal şartinda da herkesin özgürce edinebildiği bir işle yaşamını sağlama fırsatına sahip olduğu tüm çalışanların adil çalışma koşullarına ve güvenli ve sağlıklı çalışma koşullarına sahip olma haklarının bulunduğu herkesin sosyal refah hizmetlerinden yararlanma hakkına ve iş akdinin sona erdiği durumlarda korunma hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra iş akdinin sona erdiği durumlarda korunma hakkını düzenleyen maddesinde akit taraflar çalışanların iş akdinin sona erdiği durumlarda korunma hakkının etkili bir biçimde kullanılmasını sağlamak amacıylaesas sayısı karar sayısı tüm çalışanların yetenekleri ya da davranışlarıyla bağlantılı olarak ya da işletmenin kuruluşun ya da hizmetin işleyişinin gereklerine dayanarak iş akitlerinin geçerli nedenler olmadan sona erdirilmemesi hakkını iş akitleri geçerli bir neden olmaksızın sona erdirilen çalışanların yeterli tazminat ya da diğer uygun yardımlar alma hakkını tanımayı taahhüt ederler bu amaçla akit taraflar iş akdinin geçerli bir neden olmaksızın sona erdirildiğini düşünen çalışanın bağımsız bir organa başvurma hakkını güvence altına almayı taahhüt ederler kurallarına yer verilmek suretiyle yukarıda değinilen anayasal hükümlere koşut düzenleme yapılmıştır anayasaya aykırılığın değerlendirilmesi devlete çalışanları korumak çalışma barışını sağlamak için tedbir almak yükümlülüğünü getiren anayasanın maddesi anayasanın maddesinde ifadesini bulan sosyal hukuk devleti ve hukuk güvenliği ilkeleri istihdam şekilleri belirlenerek çalışma hayatının yasayla düzenlenmesini zorunlu kılmaktadır elbette temel bir insan hakkı olan çalışma hakkına ilişkin yasalarda çalışma hakkını fonksiyonel kılacak yeterli düzenlemelere yer verilmesi sınırlamaların da anayasanın maddesine uygun biçimde hakkın özüne dokunulmadan ölçülülük ilkesine uygun yapılması gerekir çalışma hakkının varlığı yeterli ölçüde iş güvencesi ve sosyal güvenlik hakkı tanınmasına bağlıdır haksız keyfi işten çıkarmaya karşı hukuki korumayı ifade eden iş güvencesi ve sosyal güvenlik hakkını düzenlemeyen bir yasanın çalışma hakkını koruduğundan söz etmeye olanak bulunmamaktadır i̇ş güvencesi ve sosyal güvenlik hakkını tanıyan istihdam şekillerini yeterli biçimde tanımlayıp düzenleyen yasal düzenlemelerle çalışma hakkı korunabilir nitekim memur sözleşmeli personel işçi statüleri istihdam şekilleri ayrıntılı biçimde yasalarla düzenlenmiş belirtilen statülerde çalışanlara iş güvencesi ve sosyal güvenlik hakları tanınmıştır sayılı yasanın maddesinin bendinde ise geçici personel adı altında memur sözleşmeli personel işçi dışında bir başka statü istihdam şekli kabul edilmiştir ancak anılan yasal düzenlemede sadece geçici personel adı verilen statüden söz edilmekle yetinilip bu istihdam şeklinin kapsamı çalışanların hak ve yükümlülükleri belirlenmeksizin bu konuda düzenleme yapma yetkisi bütünüyle yürütme organına bırakılmıştır yasama organı tarafından bir istihdam şeklinin yalnızca adı konulup düzenleme yetkisinin yürütme organına bırakılması iş güvencesi ve sosyal güvenlik hakkının düzenlenmemesi anayasanın maddesine aykırı olduğu gibi yasama yetkisinin devredilemeyeceğine ilişkin anayasanın maddesine ve sonuçta çalışma hakkının özünün zedelenmesi nedeniyle de maddesine aykırı bulunmaktadır anayasanın maddesinde ifadesini bulan ve anayasa mahkemesinin yerleşik kararlarına göre güçsüzleri güçlüler karşısında koruyarak gerçek eşitliği yani sosyal devlet niteliğiyle devletin temel amaç ve görevlerini belirleyen maddesindeki kişinin temel hak ve hürriyetlerini sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayanesas sayısı karar sayısı siyasal ekonomik ve sosyal engelleri kaldırma kuralıyla çalışma hakkı ve ödevi başlığı altındaki maddesinin ikinci fıkrasında vurgulanan devlet çalışanları korumak için gerekli tedbirleri alır biçimindeki uyulması zorunlu hükümlerle sayılı yasanın maddesindeki çalışanların güvence eksikliğini bağdaştırmak olanağı yoktur halde devlet genel idare esasları dışındaki hizmetlerde birer çalıştırılan konumunda bulunan sayılı yasanın maddesi kapsamındaki personelin hukuksal statüsünü belirlemek ve istihdam güvencesini sağlamak için yapılacak idari sözleşmelere esas olmak üzere anayasanın maddesinin ikinci fıkrasında memur ya da diğer kamu görevlilerine maddelerde işçilere ilişkin güvencelerin benzerlerini çerçeve bir yasa ile kurallara bağlamak zorundadır yasal bir çerçevenin bulunmaması sonucunda davacı ile aynı durumda olanlara iş sonu tazminatı adı altında bir ödemede bulunulmazken özelleştirme uygulamaları sonucunda işsiz kalanlardan sayılı yasanın maddesi kapsamında çalışmayı kabul edenlerle sınırlı olarak günlü sayılı bakanlar kurulu kararıyla işsonu tazminatı ödenmesi konusunda düzenleme yapılarak aynı statüde çalışanlar arasında da farklı uygulama yapılmasına neden olunmuştur sonuç olarak sayılı yasanın maddesinin bendinin istihdam şekli tanımlanıp iş güvencesi ve sosyal güvenlik hakkı belirlenmeden sadece geçici personel olarak adlandırılan statüyü düzenleme yetkisinin bütünüyle bakanlar kuruluna bırakılmış olması nedeniyle anayasanın ve maddelerine aykırı olduğu sonucuna varılmıştır öte yandan sayılı yasanın maddesinde de sayılı yasanın maddesi kapsamında istihdam edilen personele çalıştığı dönemde yapılacak bazı ödemelere yer verilmiş ancak statüleri hakkında düzenleme yapılmayarak bu konudaki düzenleme sınırları çizilmeksizin bakanlar kuruluna bırakılmıştır dolayısıyla yukarıda sayılı yasanın maddesi bağlamında belirtilen anayasaya aykırılık nedenlerinin burada da geçerli olacağı kuşkusuzdur açıklanan nedenlerle bir davaya bakmakta olan mahkemenin davada uygulanacak bir yasanın anayasaya aykırı olduğu kanısına götüren görüşünü açıklayan kararı ile anayasa mahkemesine başvurulması gerektiğini düzenleyen sayılı anayasa mahkemesinin kuruluşu ve yargılama usulleri hakkında kanunun maddesinin birinci fıkrası gereğince sayılı devlet memurları kanununun maddesi ile sayılı türkiye i̇statistik kanununun maddesinin ikinci fıkrasının anayasanın ve maddelerine aykırı olduğu kanısına ulaşılması nedeniyle anayasa mahkemesine başvurulmasına bu kuralların anayasaya aykırılığı ve uygulanması durumunda giderilmesi güç ve olanaksız zararlar doğabileceği gözetilerek esas hakkında bir karar verilinceye kadar yürürlüklerinin durdurulmasının istenilmesine dosyada bulunan belgelerin onaylı bir örneğinin anayasa mahkemesi başkanlığına gönderilmesine gününde oyçokluğu ile karar verildi