esas sayısı karar sayısı  i̇ti̇razin gerekçesi̇ i̇nebolu sulh ceza mahkemesinin itirazına dayanak yaptığı gerekçeler özetle şöyledir sayılı kanunun maddesinin orman içinde eskiden açılmış olan tarlanın işlenmesi ve ekilmesini yasaklaması anılan maddenin birinci fıkrasının yaptığı yollamayla maddesinin uygulanmasını gerektirecektir orman içi köy halkının atalarından kalma tarlaları kullanmalarına rağmen görevlilerin kimi köylüler hakkında tutanak düzenledikleri kimi köylüler hakkında ise bu yola başvurmadıkları bir gerçektir bu durum eşitlik ilkesini zedelemektedir eşitsizliğin yasadan değil görevlilerin tutumundan kaynaklandığı söylenebilir ancak köylünün açma tarihi bile belli olmayan atasından kalmış olan tarlayı eskiden yapılmış evini ve ağılını kullanmasını yasayı eşit uygulayarak tümden yasaklama toplum gerçeğine aykırı olduğu kadar anayasanın maddesinin amacına da ters düşer hâkimin köyde bütün orman köylüsü için sayılı kanunun maddesinin ve maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğini görmesine karşılık tesadüfen hakkında kamu davası açılan kişi için ceza yaptırımı uygulama durumunda kalması vicdanına göre hüküm kuramaması sonucunu doğurur bunun ise anayasanın maddesindeki hakimler görevlerinde bağımsızdırlar anayasaya kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlarına göre hüküm verirler hükmüne aykırı bulunduğu ortadadır bu uygulama anayasanın maddesinin açıklaması niteliğinde olan günlü sayılı orman köylülerinin kalkındırılmalarının desteklenmesi hakkında kanunla çeliştiği gibi doğrudan doğruya yukarıda anılan anayasa maddesine de aykırıdır gerçekten anayasanın maddesinin birinci fıkrasının orman içi köyler halkının kısmen veya tamamen orman dışına yerleştirilmesinin kanunla düzenleneceğini belirtmesi yerleştirme yapılıncaya kadar duruma katlanılmasını ifade eder köylünün hem orman içinde bulunduğunu kabul etmek hem de orman içindeki tarlasını kullanmasını engellemek akla uygun düşmez ve yasaya uymaz anayasanın maddesinin üçüncü fıkrasının orman içinden nakledilen köyler halkına ait araziler devlet ormanı olarak derhal ağaçlandırılır hükmü de bu görüşü doğrulamaktadır orman içi köylüsü ormanda doğmuş ve büyümüştür yaşamı ormana bağlıdır atasınınorman içindeki evini kullanmakta onun eskiden ormanı tahrip ederek açtığı tarlayı ekip biçmektedir başkaca bir yaşam kaynağı da bulunmamaktadır bu imkanın elinden alınması onu tam bir çaresizlik içinde bırakır oysa anayasanın maddesi yaşama hakkını güvence altına almıştır öte yandan anayasanın başlangıç kısmı her türk vatandaşının hukuk düzeni içinde onurlu bir hayat sürdürme ve maddi manevi varlığını bu yönde geliştirme ve millet hayatının her türlü tecellisinde ortak olma haklarından söz eder orman köylüsü çaresizliğine ormancının ve hakimin neden olduğunu sanacak giderek onların şahsında devleti kendisine hasım görerekesas sayısı karar sayısı devlete ve düzene karşı çıkacaktır oysa hakimin görevi vatandaşı devlete karşı duruma getirmek değildir sayılı orman kanununun maddesinin açıklanan hükmü ve uygulanması vatandaşın devlete karşı çıkma sonucunu doğuracak niteliktedir