esas sayısı karar sayısı  anayasanın mülkiyet hakkı başlıklı maddesinde herkes mülkiyet ve miras haklarına sahiptir bu haklar ancak kamu yararı amacıyla kanunla sınırlanabilir mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz hükmü dikkate alındığında şahısların kendi mülkiyetinde bulunan taşınmazlar üzerinde kullanacakları mülkiyet hakkının mevzuatta belirlenen yükümlülükleri yerine getirmeden ve yapı yapılmasına müsaade edilmeyen alanda bina yapmak suretiyle toplum yararına aykırı şekilde kullanılmasına davaya konu edilen düzenlemeler ile fırsat tanınmaktadır anayasanın kıyılardan yararlanma başlıklı maddesinde kıyılar devletin hüküm ve tasarrufu altındadır deniz göl ve akarsu kıyılarıyla deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir kıyılarla sahil şeritlerinin kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir hükmü doğrultusunda kıyı kanunu ile kıyı ve sahil şeridi kavramlarına açıklık getirilerek kıyılarda yapılaşma hakkı tamamen yasaklanmış kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak en az metrelik alan olarak ifade edilen sahil şeritlerinde de kısıtlanmıştır bu durumda kıyı kanununda sahil şeridinde taşınmazı bulunan şahıslar açısından sahil şeritlerinde yapılacak yapıların kıyı kenar çizgisine en fazla metre yaklaşabileceği yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlarında ancak yaya yolu gezinti dinlenme seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere planlanabileceği hükme bağlanarak mülkiyet hakkına bir sınırlama getirilmiştir zira kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilmek zorundadır i̇stanbul i̇dare mahkemesince itiraz yolu ile günlü sayılı tarih ve sayılı kanunun bazı maddelerinin değiştirilmesi ve bu kanuna bazı maddeler eklenmesi hakkında kanun un maddesiyle değiştirilen günlü sayılı i̇mar ve gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı i̇şlemler ve sayılı i̇mar kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanunun maddesinin bendinde yer alan i̇stanbul boğazı sahil şeridi ve öngörünüm bölgeleri haziran tarihinden sonra yapılan gecekondular ekim tarihinden sonra inşaasına başlanan imar mevzuatına ruhsat ve eklerine aykırı yapılar hükmünün anayasanın ve maddelerine aykırılığı nedeniyle iptali istemiyle anayasa mahkemesine yapılan başvuru neticesinde yüksek mahkemenin k tarihli kararında kamuya açık olmayan özel yapılanmaları yasaklayan anayasanın sahil şeridinde mevzuata aykırı eylemi durumlara af yasalarıyla geçerlik kazandırılmasına olur vermesi olanaksızdır anayasanın çizdiği sınır yasalarla aşılamaz ve yasakladığı oluşumlar gerçekleştirilemez bu nedenle boğaziçi sahil şeridi yönünden itiraz konusu imar affına ilişkin ibare anayasanın maddesinin ikinci fıkrasına aykırıdır gerekçesi ile iptal edilmiştir anayasanın tarih kültür ve tabiat varlıklarının korunması başlıklı maddesinde devlet tarih kültür ve tabiat varlıklarının ve değerlerinin korunmasını sağlar bu amaçla destekleyici ve teşvik edici tedbirleri alır bu varlıklar ve değerlerden özel mülkiyet konusu olanlara getirilecek sınırlamalar ve bu nedenle hak sahiplerine yapılacak yardımlar ve tanınacak muafiyetler kanunla düzenlenir hükmüne yer verilmiştir dava konusu olaya anılan hükümler açısından bakıldığında geçici maddenin fıkrasında sayılı boğaziçi kanununda tanımlanan boğaziçi sahil şeridi ve öngörünüm bölgesi içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alan ile i̇stanbul tarihi yarımada içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanlarda ve ayrıca sayılı çanakkale savaşları gelibolu tarihi alan başkanlığı kurulması hakkında kanunun nci maddesinin birinci fıkrasının bendinde belirlenmiş tarihi alanda alanda yapı kayıt verilmesine ilişkin usul ve esasların uygulanmayacağı belirtilmiş bunlar haricinde özel mevzuatı gereği yapılaşma yasağı ya da kısıtlaması getirilen başka alanlar madde metninde ve kabul edilen tebliğde açıkça ve ayrıca düzenlenmemiştir bu durumda çanakkale savaşları gelibolu tarihi alan başkanlığı kurulması hakkında kanun ve boğaziçi kanunu kapsamında kalan belirli alanlarda bu özel kanunlar gereği yapılaşmaya ilişkin sınırlamalar ve istisnalar zaten belirlenmiş olmasına karşın yalnızca bu iki kanunun ismine geçici maddede ve tebliğde tekrar yer verilmiş olması kanun koyucunun bu alanların özellikle korunmasına yönelik iradeye sahip olduğunun göstergesi olmakla birlikte başka özel kanunlarda korunması gerekli olarak belirlenen alanların uyuşmazlık konusu düzenlemelerde zikredilmemiş olması bu alanlarda yapı kayıt belgesi düzenlenebileceği sonucuna ulaştırmaktadır somut olayda taşınmazda yer alan yapının ahşap ev envanter numarasıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli sivil mimarlık örneği teşkil ettiği yapı ruhsatı mevcut bulunan yapının m²lik kısmını aşan kısmı ve kıyıya işgali diğer kısımları yönünden yapı kayıt belgesi verilmesine cevaz veren düzenlemenin kıyıların korunmasını öngören anayasanın maddesine aykırılık teşkil etmektedir yine anayasada korunması devletin görev ve sorumluluğunda bulunan kültür ve tabiat varlıkları yönünden kentsel sit alanında korunması gerekeli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli onaylı restorasyon projesinde konut kullanımında olan yapının yapı kayıt belgesi ile beyana dayalı olarak kullanım maksadının ticari olarak değiştirilmesine cevaz veren düzenlemenin kültür ve tabiat varlıklarının korunmasını öngören anayasanın maddesine aykırılık teşkil ettiği değerlendirilmiştir sonuç olarak dava konusu işlemin dayanağını oluşturan sayılı i̇mar kanunun geçici maddesi hükmünün anayasada korunması öngörülen kıyılar ile kültür ve tabiat varlıkları hakkında eksik düzenleme içerdiği kıyılar ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına yönelik hüküm ihdas edilmediği anlaşıldığından anılan hükmün anayasanın yukarıda yer alan ilgili hükümlerine aykırılık teşkil ettiği görüşüyle anayasa mahkemesine başvurulması gerektiği sonucuna varılmıştır açıklanan nedenlerle sayılı i̇mar kanunun geçici maddesi hükmünün anayasada korunması öngörülen kıyılar ve kültür ve tabiat varlıkları hakkında eksik düzenleme içerdiği devletin korumakla yükümlü olduğu kıyılar ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına yönelik hüküm ihdas edilmediği bu bakımdan anayasanın ve maddelerine aykırı olduğu düşüncesi ile iptali için anayasa mahkemesine gidilmesine dava dosyasının tüm ekleriyle birlikte oluşturulacak suretinin anayasa mahkemesine sunulmasına iş bu karar ile dosya suretinin anayasa mahkemesine ulaşmasından itibaren ay süre ile karar verilinceye kadar davanın bekletilmesine beş ay içerisinde karar verilmez ise davanın mevcut mevzuata göre sonuçlandırılmasına tarihinde oybirliğiyle karar verildi