esas sayısı karar sayısı i davacının gerekçesi özeti usul yönünden sayılı kanunun hazırlanış müzakere ve oluşturulma çalışmalarında siyasî partiler komisyonlara güçleri oranında katılmamışlardır güven partisinin kurulması ilgili komisyon ve karma komisyonun bünyelerinde anayasanın maddesi ilkesinin gerektirdiği oranı bozduğu halde düzeltme yoluna gidilmemiştir kanunu oluşturan yasama tasarrufu bu nedenle anayasaya aykırıdır i̇şin önce bu yönden ele alınması gerekir esas yönünden türkiye cumhuriyeti anayasası çalışanlara karşı ilgisiz yansız toplumun çeşitli sınıf ve tabakaları arasındaki ilişkilerin gelişme veya çelişmesine seyirci kalacak liberalist bir ruhta değildir türkiye cumhuriyeti anayasası başlangıç bölümünde açıklandığı üzere sosyal adaleti ferdin ve toplumun huzur ve refahını gerçekleştirmeyi ve teminat altına almayı erek edinmiş bütün fertleri kaderde kıvançta tasada ortak saymıştır onun içindir ki anayasada sosyal ve i̇ktisadî haklar ve ödevler başlıklı bir üçüncü bölüm yer almıştır i̇leri doğru adımlar atılması göze alınmadıkça bu bölüm gerekleri gerçekleştirilemez bölümün maddeleri çalışanlar sınıfının günlük hayatını doğrudan doğruya ilgilendirmektedir sosyal ve iktisadî hakların kâğıt üzerinde kalmaması için anayasanın maddelerinde yazılı hakların çalışanlarla ilgili kanunlarda özellikle i̇ş kanununda günlük hayatta yaşanılır yararlanılır duruma getirilmesi zorunludur bu anayasanın maddesinde yazılı olduğu gibi devletin iktisadî gelişmesi ve malî kaynaklarının yeterliği ölçüsünde yerine getirilecek paraya dayanan bir ödev değildir türkiye dan ye geldiği ve arada anayasası bulunduğu için ortada sayılı i̇ş kanunu varken sayılı kanunu çıkarmak ihtiyacı duyulmuştur halde sayılı kanunda çalışanların daki durumunu muhafaza eden hatta geriye götüren hükümler varsa anayasanın maddelerinde yer alan haklar buraya aktarılmamış ve müeyyidelerle korunmamışsa kanun anayasanın temel ilkelerine ve ruhuna aykırı demektir sayılı kanun bu durumdadır kanun maddesi işveren vekili deyiminin sayılı kanundakinden daha kaypak bir tanımlamasını yapmakta işverenin sorumlarım işyeri yönetiminde sınırlı rolleri olan kapıcı bekçi vb gibi işçilerin omuzlarına yüklemekte işverenin bunlarla müteselsil sorumuna olanak vermemektedir sayılı yasanın maddesi sayılı kanunun maddesiyle haklarından yoksun edilen tarım işçisini aynı durumda bırakmıştır sayılı kanunun maddesinin güvence altına aldığı bir aylık tecrübe süresinin üç aya kadar uzatılabîlmesine dâva konusu kanun cevaz vermekte bu yönden geriye gidilmiş olmaktadıresas sayısı karar sayısı yeni kanun maddeleri ile atılan işçilerden üç yıllık kıdemi olmayanlara tazminat verilmemesi kıdemi olanlara her yıl için yalnız gündelik ödenmesi iş akdinin işverenin keyfince feshedilmesi yönlerinden yıl önceki durumu korumuştur anayasanın maddesi uyarınca çalışma hayatının kararlılık içinde gelişmesi için sosyal ve iktisadî tedbirlerle çalışanları korumak işsizliği önlemek zorunda olan devlet sayılı kanunun ve maddelerinden yararlanarak işçisini sokağa döken işverenlere soru soramaz durumdadır dâva konusu kanun madde asgarî ücretler konusunda da çalışanları yılındakinden kötü duruma düşürmüştür bu yasada bir takım hafif para cezalarının üç beş kat artırılmış olması görünüşü kurtarmak niteliğindedir ve bunun rayiçleri arasındaki farkı karşılamaktan ileri bir yönü yoktur dâva konusu kanunun kabahatli işçinin akdinin derhal ve tazminatsız olarak feshedilmesine ilişkin maddesi eski kanunun hükümlerinden de kötü sübjektif ölçüler getirmiştir sayılı kanun işverenin baskısını devlet yardımiyle işçi üzerinde kurmuş olan statükosunu işveren lehine çalışanlar aleyhine koruyan bir metin anayasanın başlangıç bölümüyle de maddesinin gerekçesiyle de bütünündeki ilkelerle ve ruhu ile çatışan bir görüşün ürünüdür çalışanların işverenlerce ezilmesine anayasasına rağmen cevaz vermektedir iptali gereklidir