esas sayısı karar sayısı i̇ptal ve yürürlüğün durdurulmasi i̇stemleri̇ni̇n gerekçesi̇ dava dilekçesinin yürürlüğün durdurulması istemini de içeren gerekçesinin ilgili bölümleri şöyledir yasanın maddesinin bendinin birinci paragrafı yönünden ekim tarih ve sayılı kanunla yapılan değişiklikle savaş çok yakın savaş tehdidi ve terör suçları halleri dışında ölüm cezası verilemez hükmü anayasanın maddesine fıkra olarak eklenmiştir sayılı kanunun maddesi ile savaş ve çok yakın savaş tehdidi halleri dışında ölüm cezası müebbet ağır hapis cezasına dönüştürülmüştür anayasada ölüm cezası öngörülen haller arasında terör suçları da yer almasına rağmen sayılı kanunda terör suçları açısından dahi ölüm cezasının uygulanamayacağı kabul edilmiştir bu yönü itibariyle anayasanın maddesi ile sayılı kanunun maddesinin bendinin birinci paragrafı hükmü arasında bir çelişki bulunmaktadır bu çelişki anayasanın maddesine açık bir aykırılıktır ayrıca bölücü pkk terör örgütünün türkiye cumhuriyeti devletinden sürekli olarak idam cezasının kaldırılmasını talep etmesi bu cezanın bölücü teröre karşı mücadelede caydırıcılık etkisinin önemini göstermektedir nitekim türkiyedeki gibi ciddi ve sürekli bir terör tehdidi ve tehlikesi altında olmamalarına rağmen bazı batı ülkelerinde idam cezasının yeniden kabulü tartışılmaya başlanmıştır sayılı kanunun maddesi ile getirilen ve bölücü terörü teşvik edecek olan bu değişiklik türkiyeyi avrupa birliği üyeliği hedefine yaklaştırıcı değil aksine ondan uzaklaştırıcı bir fonksiyon ifa etmiş olacaktır çünkü avrupa birliği terör riski altında bulunan bir ülkeyi bu haliyle bünyesine dahil etmek istemeyecektir sayılı kanunun ilgili hükmü insan hakları açısından ele alındığında da ülke bütünlüğünü tehdit eden bölücü terör örgütü mensuplarının idam cezası kaldırılmak suretiyle korunmak istenen hayat hakkı terör kurbanlarının hayat hakkı ile birlikte değerlendirilmelidir bu nedenle sayılı kanunun maddesinin bendi kimin nasıl nerede ve ne zaman canına mal olacağı önceden bilinmeyen terör eylemleri sonunda hayatını kaybeden insanların hayat hakkını da koruyan anayasanın maddesine aykırıdır yukarıdaki düşünceler dikkate alındığında türkiyenin üniter yapısını tehlikeye sokan sayılı kanunun bu düzenlemesi devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütün olduğunu belirten anayasanın başlangıç kısmına aynı prensibi içeren anayasanın maddesine ve devletin temel amaç ve görevlerinin türk milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü ülkenin bölünmezliğini cumhuriyeti ve demokrasiyi korumak kişilerin ve toplumun refah huzur ve mutluluğunu sağlamak olduğunu ifade eden anayasanın maddesine aykırıdıresas sayısı karar sayısı aynı şekilde bu hüküm anayasanın maddesine de aykırıdır çünkü madde anayasanın ilk üç maddesinin değiştirilemeyeceğini ifade etmektedir oysa bu düzenleme ile şeklen yürürlükte olan madde uygulanamaz hale gelmekte dolaylı olarak yürürlükten kaldırılmaktadır ayrıca sayılı kanunun maddesinin bendi bu kanunun yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş suçlar bakımından bir özel af kanunu niteliğindedir çünkü terör suçlarından idam cezası almış olan mahkumların cezası bu hükümle birlikte müebbet ağır hapis cezasına dönüştürülmektedir her ne kadar kanunun başlığında ve madde metninde af sözcüğüne yer verilmemekte ise de bir kanunun af kanunu sayılabilmesi için böyle bir açıklığa gerek bulunmamaktadır nitekim anayasa mahkemesi çeşitli kararlarında ve son olarak da sayılı kanun açısından bu görüşü ifade etmiş ve sayılı kanunun ne başlığında ne de metninde af sözcüğüne yer verilmemiş olmasına rağmen asıl olanın kanunun niteliği ve içeriği olduğu görüşünden hareketle bunun bir özel af kanunu olduğu sonucuna varmıştır sayılı kanunun maddesi açısından da aynı sonuca varıldığında anayasanın maddesi gereğince bu hükmün üye tamsayısının beşte üç çoğunluğu ile türkiye büyük millet meclisi tarafından kabul edilmesi gerekirdi oysa böyle bir çoğunluk söz konusu olmamıştır bu nedenle bir af kanunu gibi nitelendirilmemekle anayasanın maddesi ihlal edilmiştir ayrıca tarih ve sayılı kanunla tarih ve mükerrer sayılı resmi gazete anayasanın birçok hükmü yanında maddesi de değiştirilmiş ve türkiye büyük millet meclisinin af ilan yetkisini sınırlayan anayasanın maddesindeki fiillerden dolayı hüküm giyenler hariç olmak üzere ibaresi anayasanın maddesinden çıkarılmıştır ancak sayılı kanunun geçici maddesinin bendinde anayasanın nci maddesinde yapılan değişiklik bu kanunun yürürlük tarihinden önce anayasanın üncü maddesindeki fiilleri işleyenler hakkında uygulanmaz hükmü yer almaktadır anayasada değişiklik yapan sayılı kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girdiğine ve resmi gazetede ekim tarihinde yayımlandığına göre bu tarihten önce anayasanın maddesindeki fiilleri işleyenler daha sonraki tarihlerde yargılanıp mahkum olsalar bile anayasanın maddesinin değişiklikten önceki şekline göre bir infaz rejimine tabi olacaklardır belirtilen bu hususlardan çıkan sonuç ekim tarihinden önce işlenmiş olan terör eylemlerinin faillerinin herhangi bir biçimde türkiye büyük millet meclisi tarafından genel veya özel affa tabi tutulamayacaklarıdır oysa yukarıda da açıklandığı gibi sayılı kanunun maddesi yürürlüğe girdiği tarihten önce işlenmiş olan terör eylemleri açısından özel af niteliğindedir dolayısıyla bu hüküm anayasayı değiştiren sayılı kanunun geçici maddesinin bendi ile çelişmektedir böylece anayasanın maddesi bu yönden de dolanılmaktadır çünkü belli bir tarihe kadar işlenmiş terör suçu failleri açısından anayasanın ve sayılı kanunun geçici maddesi ile kapatılmış olan af yolu sayılı kanunun maddesi ile aşılmaktadır yasanın maddesinin bendi yönünden sayılı kanunun maddesinin bendi iki paragraftan oluşmaktadır konu her ne kadar azınlık vakıflarının yeni taşınmaz mal edinmesi gibi ortaya konmuş olsa da aslındaesas sayısı karar sayısı asıl amaç dinî hayrî sosyal eğitsel sıhhî ve kültürel tesisler kurulabilmesi için yeni mallar edinilmesi yani bir anlamda bu tesislerin azınlık kimliği ile yenilerinin kurulmasına izin verilmesidir sayılı kanunun maddesinin bendinin birinci paragrafı anayasanın maddesine kanun önünde eşitlik ilkesine aykırıdır şöyle ki hukuk sistemimizde hukuki statüsü gereği iki tür vakıf bulunmaktadır eski vakıflar ve yeni vakıflar eski medeni kanunumuzun yürürlük tarihi olan ekim tarihi esas alınarak yapılan bu ayrımda eski vakıflar bir tatbikat kanunu olan ve yılında yürürlüğe giren sayılı vakıflar kanununa yeni vakıflar ise medeni kanuna tabidirler eski vakıflardan vakıflar kanununun maddesinde sayılan yöneticiliği vakfedenin ferilerine bırakılmış olanların dışındaki bütün vakıflar devletçe zaptedilmiş olup bir kamu kuruluşu olan vakıflar genel müdürlüğünce idare ve temsil edilmektedir vakfiyesi olmayan hiçbir eski vakfın kendi müstakil kişiliğini koruması mümkün bulunmamaktadır ancak azınlık vakıfları açısından uygulamada bir istisna öngörülmüş bunların kanunun geçici maddesine göre verecekleri beyannamelere istinaden vakfiyetleri tüzel kişilikleri tanınmış ve bu beyannameler onların vakfiyesi olarak kabul edilmiştir yargının yerleşik içtihatları bu yönde oluşmuştur hatta vakıflar kanunu layihası hazırlama çalışmalarına katılmak üzere ülkemize davet edilen i̇sviçreli profesör hans leemannın hazırladığı tasarıda benzeri türk müesseselerinin zaptolunduğundan bahisle azınlık vakıflarının da mazbut vakıflar arasına alınıp şekilde korunması yönündeki önerisi bunun lozanda üstlenilen yükümlülüklerle uzlaşmayacağı gerekçesiyle danıştay tarafından kabul görmemiştir ekim tarihinden evvel vücut bulmuş vakıfların ne suretle i̇dare edileceği hakkında muhtelif layihalar ankara dolayısıyla hukukumuzda gayrimüslim azınlıklara ait vakıfların tanınmış olmasının yegane gerekçesi lozan antlaşmasının maddesidir bu maddenin uygulamasına ilişkin kanun ise sayılı tarihli vakıflar kanunudur eğer bu kanunda azınlık vakıfları tanınmamış olsaydı türk medeni kanununun eski kanun maddesi karşısında böylesi vakıfların kurulması zaten mümkün olamayacaktı çünkü anayasakoyucu vakıflarla ilgili olarak da uygulanacağını belirttiği dernek kurma hürriyetini anayasanın maddesinde düzenlemiş ikinci ve üçüncü paragraflarda sınırlanması ve kuruluş usulünü belirleme yetkisini kanunkoyucuya bırakmıştır kanunkoyucu da vakıflar bakımından sınırlamayı medeni kanunun maddesinde düzenleyerek bu yetkiyi kullanmıştır bu sebeple genel kural vakıflara medeni kanunun maddesinin uygulanması yani azınlık mensuplarını desteklemek amacıyla vakıf kurulamaması istisnası ise lozan antlaşmasının maddesinde yükümlenilen sınırlar içerisinde sayılı vakıflar kanunu çerçevesinde belirlenen azınlık vakıflarına müsaade edilmesidir özetle sayılı kanun bu bakımdan medeni kanunun maddesinin tam bir istisnasını oluşturmaktadır bütün istisna hükümleri gibi azınlık vakıflarına ilişkin hükümlerin de dar yorumlanması gerekir çünkü istisna hükümlerinin dar yorumlanması hukukun temel ilkelerinden birisidir aksi takdirde istisna genel kural halini alır lozan antlaşmasının maddesinde azınlıkların vakıfları ile dinî ve hayrî kurumlarının türkiye hükümetince tanınacağı belirtildikten sonra bu azınlıkların yeni dinî ve hayrî kurumlar kurmaları hususunda türkiye hükümetinin öteki benzer kurumlara tanıdığı kolaylıkları göstereceği belirtilmiştir yani lozan antlaşması azınlık vakıfları bakımından durağan statik azınlıkların dinî ve hayri müesseseleri bakımından ise dinamik bir yaklaşımesas sayısı karar sayısı getirmiştir azınlık vakıfları antlaşma tarihindeki durumlarıyla sayısal veya taşınmaz gücü itibariyle kabul edilmiş buna karşılık ihtiyaç duyulacak yeni dinî kilise gibi ve hayrî aşevi gibi müesseseler kurulması için benzeri diğer kurumlara gösterilen kolaylıkların gösterilmesi türkiye hükümetince yüklenilmiştir fakat bu yeni kurulacak kurumların azınlık vakıflarınca kurulması türkiye hükümetince üstlenilmediği gibi sayılı kanunun maddesinin bendinde sayılan sosyal eğitsel sıhhî ve kültürel kurumlar kurulması ise hiçbir şekilde üstlenilmemiştir kanun bu haliyle lozan antlaşmasında üstlenilen yükümlülüklerle ilgili değildir bu sebeple gayrimüslim vatandaşların vakıfları lehine getirilen bu ayrıcalıklar diğer türk vatandaşlarının kurduğu vakıflarda medeni kanunun maddesi gereği yapılan kısıtlama sebebiyle açık bir eşitsizliğe yol açmaktadır dolayısıyla yukarıda belirtilen hüküm anayasanın kanun önünde eşitlik ilkesini düzenleyen maddesinin ayrımcılığı yasaklayan birinci ve hiçbir kişiye aileye zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz diyen ikinci fıkralarına açıkça aykırıdır sayılı kanunun maddesinin bendinin ikinci paragrafı anayasanın maddesine mahkemelerin bağımsızlığı ilkesine de aykırıdır hukuk devletinin en temel gereklerinden biri olan yargı bağımsızlığı konusunu düzenleyen anayasanın maddesine göre hâkimler görevlerinde bağımsızdırlar anayasaya kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlarına göre karar verirler hiçbir organ makam merci ve kişi yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hâkimlere emir ve talimat veremez genelge gönderemez tavsiye ve telkinde bulunamaz görülmekte olan bir dava hakkında yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili soru sorulamaz görüşme yapılamaz veya herhangi bir beyanda bulunulamaz yasama ve yürütme organları ile idare mahkeme kararlarına uymak zorundadır bu organlar ve idare mahkeme kararlarını hiçbir surette değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez bilindiği üzere yasama organının en temel fonksiyonu kanun yapmak kaldırmak ve değiştirmektir yasama organının kanun yapma konusundaki yetkisi asli ilk el bir yetkidir ve bu yetki konu unsuru itibariyle de sınırlandırılmamıştır genellik ilkesi hangi konularda kanun çıkartılacağı düzenlenecek konuların kapsamı vesair hususlarda kanun koyucunun anayasa ile çatışmamak üzere tam bir takdir yetkisine sahip olduğu açıktır ancak bütün kamusal yetki kullanımlarında olduğu gibi yasama yetkisinin kullanılmasında da amaç kamu yararının gerçekleştirilmesi olmalıdır tezi̇ç erdoğan anayasa hukuku beta yayınları ekim kanunkoyucunun kamu yararı dışında bir amaç gütmesi yasama işlemini kanunu amaç unsuru bakımından sakatlar sayılı kanunun maddesinin bendinin ikinci paragrafı ile getirilen düzenleme azınlık vakıflarının şimdiye kadar hukuken elde edemediği taşınmazları da onlara kazandırmayı amaçlamaktadır aşağıda örnek olarak verilen bir dizi yargıtay kararıyla oluşan düzenli içtihada göre ki hukuk genel kurulu da aynı görüşü paylaşmıştır vakfiyesi olmayan vakıflar bakımından sayılı kanunun geçici maddesine göre verilen yılı beyannameleri bu vakıfların vakfiyeleri yerine geçerler ve bunların hak ve fiil ehliyetleri de bu beyannamelere göre belirlenir beyannamelerde yani vakfiyelerde yeni taşınmazlar edinilmesi düzenlenmemişse bu vakıfların vasiyet ve bağış yoluyla dahi yeni taşınmaz mal edinmeleriesas sayısı karar sayısı mümkün değildir örnekler yhgk gün ve sayılı kararı oybirliği hd gün ve sayılı kararı kararlar dergisi yıl hd gün ve k sayılı kararı yargıtay kararları dergisi hd gün ve e sayılı kararı dalamanli lütfi eski yeni vakıf davaları ankara hd gün ve e sayılı kararı dalamanli age ve karar düzeltme talebi üzerine aynı dairenin verdiği gün ve e sayılı kararı aynı yerde hd gün ve k sayılı kararı hd gün ve sayılı kararı hd gün ve sayılı kararı ykd ekim hd gün ve e sayılı kararı ykd ocak bu yöndeki yargı içtihatlarından örnekler çoğaltılabilir bu doğrultuda verilen yargı kararlarıyla birçok uyuşmazlık sonuçlandırılmış bağışların sahiplerine iadesi kararlaştırılmış vasiyetlerde ise eğer mirasçı yoksa taşınmazın durumuna göre mazbut vakıflar tüzel kişiliğine ya da hazineye intikalleri sağlanmıştır sayılı kanunla getirilen bu düzenlemeyle ise bütün bu yargı kararları geriye dönük olarak yeniden tartışmaya açılmakta diğer bir ifadeyle kesinleşmiş yargı kararlarını etkisiz kılmak amacıyla geriye yürür tarzda kanun çıkartılmaktadır halbuki anayasanın maddesi gereği yasama organı dahil bütün devlet organları mahkeme kararlarına uymak zorundadır bu organlar mahkeme kararlarını hiçbir surette değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez aksi taktirde yargı bağımsızlığı sözkonusu olamaz ve hukuk devletinden de söz edilemez yasama organı beğenmediği yargı kararlarını üstelik de geriye yönelik uygulanmak üzere kanun çıkartıp etkisiz hâle getirecekse elbette ki yargı bağımsızlığı zedelenecektir sabuncu yavuz anayasaya giriş basım i̇maj yayıncılık ankara anayasanın başlangıç kısmında kuvvetler ayrımının devlet organları arasında üstünlük sıralaması anlamına gelmeyip belli devlet yetki ve görevlerinin kullanılmasından ibaret ve bununla sınırlı medeni bir iş bölümü ve işbirliği olduğu ve üstünlüğün ancak anayasa ve kanunlarda bulunduğu hususu açıkça vurgulanmaktadır cumhuriyetin niteliklerini belirten anayasanın maddesinde türkiye cumhuriyetinin hukuk devleti olduğu belirtilmektedir anayasanın maddesinde egemenliğin kayıtsız şartsız milletin olduğu türk milletinin egemenliği anayasanın koyduğu esaslara göre yetkili organları eliyle kullanacağı hiç kimse veya organın kaynağını anayasadan almayan bir devlet yetkisi kullanamayacağı maddede ise yargı yetkisinin türk milleti adına bağımsız mahkemelerce kullanılacağı hükme bağlanmaktadır bütün bu kurallar yargı bağımsızlığının sağlanmasına ilişkindir ve bu somut durum bakımından işin özü anayasanın maddesinde yoğunlaşmaktadır mahkeme kararlarına uymak zorunda olan kararları değiştirmesi ve yerine getirilmesini geciktirmesi dahi yasaklanmış bulunan yasama organı anayasanın başlangıç kısmında tanımlanan medeni iş bölümü sınırlarını da bir çırpıda aşıp bu kararları toptan geçersiz kılacak bir kanunu geriye yönelik olarak yürürlüğe koymuş sonuçta hukuk devletinin temeli olan yargı bağımsızlığını zedelemekle ve böylece anayasanın maddesini ihlal etmekle kalmamış aynı zamandaesas sayısı karar sayısı mahkeme kararlarını etkisiz kılma gibi bir yetkiyi kullanarak anayasanın maddesini de ihlal etmiştir halbuki anayasa yasama organına böyle bir yetki vermemiştir bütün bu sebeplerle sayılı kanunun maddesinin bendinin ikinci paragrafı başta anayasanın maddesi olmak üzere başlangıç kısmına ve madde hükümlerine de aykırıdır bunların yanı sıra kanunların geriye yürümezliği hukuki güven ve hukuki istikrar gibi hukukun genel ilkeleri de bu düzenleme ile ihlal edilmiş bulunmaktadır ayrıca sayılı kanunun maddesinin bendinin ikinci paragrafında yer alan düzenleme aşağıdaki gerekçeyle de anayasanın maddesine kanun önünde eşitlik ilkesine aykırıdır sayılı vakıflar kanununun geçici maddesi vakfiyesi olmayan bütün eski vakıfların kanunun yürürlük tarihinden itibaren üç ay içerisinde beyanname vermelerini zorunlu kılmıştır bu beyannamelerde vakfın gelir kaynakları ve bunların sarf yerlerinin bildirilmesi öngörülmüştür üç aylık süre hak düşümü süresi olarak düzenlenmiş ve süreden sonra beyanname verilmesi kabul edilmemiş süresinde beyanname vermeyen yöneticilerin vakıflarına karıştırılmayacakları hükme bağlanmıştır vakıflar kanununun maddesinde de bu kanunun neşri tarihinden en az onbeş yıl evvelinden beri vakıf olarak tasarruf edildikleri kanunda yazılı belgelerle ispat edilenlerin vakıfları adına vakıf kütüğüne yazılacakları maddede belirtilen prosedür sonunda da tapu kütüğüne kaydedilecekleri düzenlenmiştir sayılı kanunun maddesinin bendinin ikinci paragrafı ile getirilen düzenlemede ise vakıflar kanununun yürürlük tarihinden yıl sonra tekrar vakıflar kanununun maddesine benzer bir hüküm getirilmektedir şu farkla ki belli bir süreden beri onbeş yıl gibi taşınmaza tasarruf ediliyor olunması şartı aranmamaktadır kanunun neşri tarihinden bir gün öncesine ait herhangi bir belge dahi ibraz edilebilse azınlık vakfı adına tapu tescilinin gerçekleştirilmesi gerekecektir azınlık vakıflarının sayılı kanunun geçici maddesine göre verdiği beyannamelerde yer almayan yani yılından önceki bir tarihten itibaren dahi elinde bulundurduğunu herhangi bir şekilde belgeleyebildiği herhangi bir taşınmazın da vakıf adına tescili istenebilecektir diğer bir ifadeyle zaman sınırlaması olmaksızın bütün tarih bu paragrafla düzenlenmeye çalışılmakta böylece belki de sonu gelmez birçok taşınmaz davalarının kapısı aralanmaktadır fakat bütün bu düzenlemeler sadece azınlık vakıfları lehine yapılmıştır halbuki sayılı kanunun ve geçici maddelerindeki düzenlemeler bütün eski vakıflar bakımından geçerli idi diğer bir ifade ile yılı türkiyesinde eşitlik ilkesine uygun şekilde bütün eski vakıflar için düzenlemeler yapılırken sayılı kanun ile belirli bir zümre lehine özel düzenleme yapılmıştır aynı hukuki statüye tabi vakıflar arasında gerçekleştirilen bu ayırım ise anayasanın maddesinde ifadesini bulan kanun önünde eşitlik ilkesine ve hiçbir zümreye imtiyaz tanınmayacağı prensibine açıkça aykırıdır ayrıca kira sözleşmesi ve diğer belgeler adı altında şahsi borç doğuran belgelere mülkiyet hakkının kazanılması gibi ayni sonuçlar bağlanması bu belgeler ile ayni hakkı destekleyen kanuni deliller çeliştiği takdirde genel hukuk prensiplerinden ayrılınarak buesas sayısı karar sayısı kanun ile şahsi belgelere üstünlük tanınabileceği sonucunu doğuracak şekilde düzenleme yapılması mülkiyet hakkını düzenleyen anayasanın maddesine aykırıdır yasanın ve maddelerinin bentleri yönünden sayılı kanunun ve maddelerinin bentleriyle avrupa i̇nsan hakları mahkemesinin türkiye aleyhine hükmedilen ve tazminatla giderilemeyecek sonuçlar doğurduğu anlaşılan kararlarının hukuk ve ceza yargılamalarında yargılamanın yenilenmesine yol açması imkanı getirilmiş bu amaçla hukuk usulü muhakemeleri kanunu ile ceza muhakemeleri usulü kanununa birer madde eklenmiştir karşılaştırmalı hukuk açısından değerlendirildiğinde bu tür hükümler avrupa birliğine üye ülkelerin sadece bazılarının hukuk sistemlerinde yer almaktadır sözkonusu düzenlemeleri ilgili ülkeler yakın tarihlerde yapmış oldukları değişikliklerle hukuk sistemlerine dahil etmişlerdir örneğin i̇ngiltere avusturya almanya fransa ve yunanistan ise yılında kabul ettikleri hükümlerle avrupa i̇nsan hakları mahkemesi kararları üzerine yargılamanın yenilenmesi yolunu ulusal hukuk sistemleri açısından hüküm altına almışlardır buna karşılık belçika danimarka finlandiya hollanda i̇rlanda i̇spanya i̇talya i̇sveç portekiz gibi ülkeler bu tür hükümlere açık biçimde mevzuatlarında yer vermemişlerdir avrupa birliğine aday ülkelerin bir kısmında da avrupa i̇nsan hakları mahkemesi kararları yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak gösterilmiş iken diğer aday ülkelerde bu tür düzenlemeler mevcut değildir dolayısıyla avrupa birliği üyesi ülkeler ve aday ülkelerde sözkonusu hususa ilişkin standart bir uygulama bulunmamaktadır öte yandan avrupa i̇nsan hakları mahkemesinin türkiye hakkında vermiş olduğu kararların bir kısmında hukukilik niteliğinin ötesinde siyasi değerlendirme sonucunda hüküm tesis edildiği bilinmektedir aynı şekilde sözkonusu mahkemenin kararlarının bazılarında da önyargılı hareket edilmiş ve ülkemiz aleyhine çifte standartlı yaklaşımlar sergilenmiştir bu anlamda resmi dış politika uygulamalarımız sözkonusu kararların ülkemiz açısından bağlayıcılığı olmadığı yönündedir bu durumun somut örneğini güney kıbrıs vatandaşı loizidou tarafından açılıp aleyhimize sonuçlanan dava karşısında ülkemizin takındığı tavır açıkça göstermektedir anayasanın başlangıç kısmında ve maddesinde millet iradesinin mutlak üstünlüğünden ve egemenliğin kayıtsız şartsız türk milletine ait olduğundan söz edilmektedir egemenlik denen güç ise yasama yürütme ve yargı organları arasında paylaştırılmıştır egemenliğin bir kullanım şekli olan yargı yetkisi de anayasanın maddesi uyarınca türk milleti adına bağımsız mahkemelerce kullanılabilecektir türk milleti adına yetki kullanacak mahkemelerin de türk mahkemeleri olduğu hususunda bir şüphe yoktur sayılı kanunun ilgili maddelerinde ise egemenliğin kullanımı olan yargı yetkisinin avrupa i̇nsan hakları mahkemesine kısmen devredildiği ve bu suretle bağımsız türk mahkemelerinin ve yüksek mahkemelerinin üzerinde bir yargı mercii ihdas edildiği görülmektedir anayasada uluslararası sözleşmelerden veya yükümlülüklerden doğan istisnaların saklı olacağı yönünde bir hükme açıkça yer verilmediği sürece bu tür uluslararası veya ulusalüstü mercilerin milli yargı mercileri üzerinde ve bağlayıcı nitelikte karar verebileceklerinin kabul edilmesi hiç şüphe yok ki anayasaya aykırı olacaktır nitekim anayasanın maddesinin fıkrasının son cümlesinde hiçbir kimse veya organ kaynağını anayasadan almayan biresas sayısı karar sayısı devlet yetkisi kullanamaz hükmü yer almaktadır yargı yetkisi de egemenliğin dolayısıyla devlet yetkisinin kullanılması olduğuna göre böyle bir yetkinin kaynağı anayasada yer almadığı sürece avrupa i̇nsan hakları mahkemesine tanınan bu yetki anayasaya aykırı olmaya devam edecektir bu nedenlerle sayılı kanunun sözkonusu hükümleri anayasanın başlangıç kısmına maddesine maddesine ve ayrıca mahkemelerin bağımsızlığını düzenleyen maddesine aykırıdır ayrıca ilgili hükümler belirsizlikler de içermektedir gerçekten yargılamanın yenilenmesi talebi yargıtayca kabul edilip iş yargılamayı yapmış olan ilk derece mahkemesine tekrar gönderildiğinde ilk derece mahkemesinin avrupa i̇nsan hakları mahkemesi kararı ile bağlı olup olmayacağı belirsizdir şayet esas mahkemesinin avrupa i̇nsan hakları mahkemesi kararı ile bağlı olduğu kabul edilirse bu mahkemelerin bağımsızlığı ilkesiyle çelişir avrupa i̇nsan hakları mahkemesi kararı ile bağlı olmaksızın ilk derece mahkemesinin serbestçe karar verebileceği kabul edildiğinde ise bu yeni kararın avrupa i̇nsan hakları mahkemesine tekrar götürülüp götürülemeyeceği götürülebilecekse ve avrupa i̇nsan hakları mahkemesi kararı yine hukuka aykırı bulursa bunun ayrıca yargılamanın yenilenmesi sebebi olup olmayacağı gibi birçok husus belirsizdir oysa hukuk devleti ilkesinin esaslarından birisi de hukuki güvenliğin sağlanmasıdır hukuki güvenlik ancak hukuk kurallarının açık belirli ve anlaşılabilir olması ile sağlanabilir sayılı kanunun yukarıda zikredilen kuralları bu açıdan anayasanın maddesinde ifadesini bulan ve türkiye cumhuriyetinin temel niteliklerinden olan hukuk devleti ilkesine de aykırılık teşkil etmektedir değiştirilemeyecek ve değiştirilmesi teklif edilemeyecek hükümlerden olan anayasanın maddesi bu yolla devre dışı bırakılmaya çalışıldığı için anayasanın maddesi de ihlal edilmiş olmaktadır yasanın maddesinin bendi ile maddesinin b ve bentleri yönünden sayılı kanunun maddesiyle sayılı yabancı dil eğitimi ve öğretimi kanununun adı ve maddesi değiştirilmiş maddesinin fıkrasının bendine ise bir hüküm eklenmiştir böylece türk vatandaşı olan kişilerin türkçeden başka bir dili anadili olarak öğrenmelerine ve bu amaçla eğitim ve öğretim kurumları açılmasına imkan tanıyan bir düzenlemeye yer verilmiştir bu düzenlemeye göre türk vatandaşı olan kişiler türkçe dışında bir başka dili öğrenmek hususunda devletten gerekli izin ve kolaylıkların sağlanmasını isteyebilecek ve bu isteğin yerine getirilebilmesi amacıyla türkçe dışında başka bir dili anadili olarak türk vatandaşı olan kişilere öğretmeye matuf çeşitli eğitim öğretim kurumları kurulabilmesi veya devlete ait olan eğitim öğretim kurumlarında bu amaca yönelik programların gündeme getirilmesi söz konusu olabilecektir anayasanın maddesinde türkiye devletinin dilinin türkçe olduğu ifade edilmiştir madde metninde dil ifadesi kullanılmış ancak resmi dil ifadesine yer verilmemiştir bundan çıkan sonuç şudur türkçe türkiye devletinin sadece resmi dili değildir türkçe türkiye devleti ile vatandaşlık bağı içinde bulunan herkesin aynı zamanda eğitim ve öğretimesas sayısı karar sayısı dilidir nitekim anayasanın maddesinde türkçeden başka hiçbir dil eğitim ve öğretim kurumlarında türk vatandaşlarına anadilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez hükmüne yer verilmiştir bu durumda sayılı kanunun maddesi anayasanın bu yasaklayıcı hükümlerine açıkça aykırılık oluşturmaktadır ayrıca günümüz teknolojisinde ortaya çıkan gelişmeler sonucunda eğitim öğretim kurumlarının tanımı da değişmiştir buna göre eğitim öğretim sadece fiziki anlamda bir bina içinde yapılmamakta radyo ve televizyon yoluyla ve hatta dersane adı altında internet yoluyla da yapılabilmektedir dolayısıyla günümüzde eğitim ve öğretim hak ve hürriyeti ile yayın hürriyeti birbirinin tamamlayıcısı olup iç içe geçmiş iki hürriyettir dolayısıyla sadece dar anlamda eğitim ve öğretim dışında radyo televizyon ve internet yoluyla da türkçeden başka dillerin ve lehçelerin öğretimi sözkonusu olacağından bu durum anayasanın maddesinde ifadesini bulan türkiye devletinin dilinin türkçe olduğu yönündeki hükümle açıkça çelişmektedir böylece radyo ve televizyon yayınlarında türkçeden başka dil ve lehçelerin eğitim ve öğretim amaçlı kullanılması sözkonusu olacağından sayılı kanunun maddesinin de anayasanın maddesine aykırılık yanında ayrıca anayasanın maddesinde yer alan türkiye devletinin dili türkçedir hükmüne de açıkça aykırılık teşkil ettiği sonucu doğmaktadır değiştirilemeyecek ve değiştirilmesi teklif dahi edilemeyecek hükümlerden olan anayasanın maddesi bu yolla devre dışı bırakılmaya çalışıldığı için anayasanın maddesi de ihlal edilmektedir ayrıca belirtmek gerekir ki sözkonusu düzenlemeler türkiye cumhuriyetinin üniter devlet olma özelliğini ifade eden anayasa hükümlerine ve anayasanın genel esprisine de aykırılık teşkil etmektedir anayasanın başlangıç kısmında ve maddelerinde türkiye devletinin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü teyit edilmiştir millet kavramının kurucu unsurlarından biri de dil birliğidir halbuki sayılı kanunun yukarıda anılan hükümleri türkiye devletine vatandaşlık bağıyla bağlı olan insanlar arasında devletin dili türkçe ile geleneksel olarak gündelik hayatta kullanılan dil ve lehçeler arasındaki farklılıklardan hareketle anayasanın başlangıç kısmındaki ve maddelerindeki hükümlere aykırı düzenlemeler getirmiştir eğitim öğretim ve yayın her ne kadar birer anayasal hak ve hürriyet olsalar da bu hak ve hürriyetler hiçbir şekilde devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı sonuçlayacak şekilde kullanılamazlar nitekim anayasanın maddesine göre de anayasada yer alan hak ve hürriyetlerden hiçbirinin devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamayacağı ifade edilmektedir dolayısıyla sayılı kanunun uzun yıllardır bölücü terör örgütü tarafından dile getirilen taleplerle örtüşen ve ülke bütünlüğünü tehdit eden hükümleri anayasanın maddesini de ihlal etmektedirler sayılı kanunun ve maddelerindeki bu hükümlerin kurtuluş savaşı sonunda lozan antlaşması ile ortadan kaldırılan ağustos tarihli sevr antlaşmasının aşağıda yer verilen iki maddesindeki düzenlemelerle örtüşmeleri düşündürücüdüresas sayısı karar sayısı sevr antlaşmasının maddesi şöyledir osmanlı vatandaşlarından birinin gerek özel veya ticari ilişkilerinde gerekse mezhep ve basın işlerinde ve her türlü neşriyatta ve gerek genel toplantılarda herhangi bir dilin kullanma serbestliğine karşı herhangi bir tahdit yapılmayacaktır sevr antlaşmasının maddesi ise şöyledir irk din veya dil bakımından milli azınlıklara mensup bulunan osmanlı vatandaşları her çeşit hayır dini veya sosyal kurumları ve her türlü ilk orta ve yüksek okullar ve diğer öğretim kurumları kurmak idare ve kontrol etmek ve sözkonusu olan okullarda kendi dillerini serbestçe kullanmak konusunda eşit bir hakka sahip olacaklardır yasanın geçici ve maddeleri ile maddesi yönünden sayılı kanunun geçici maddesi aynı kanunun maddesi ile bağlantılı olduğundan iptali talep edilmektedir sayılı kanunun iptali istenen ve maddeleri ile ilgili olduğundan anılan maddeler ile bağlantılı olarak geçici maddenin iptali talep edilmektedir sayılı kanunun yürürlük konusunu düzenleyen maddesinin aynı kanunun iptali istenen ve maddeleri ile ilgili olduğundan sözügeçen maddeler ile bağlantılı olarak ve bu kanunun ve nci maddeleri bu kanunun yayımı tarihinden bir yıl sonra ibaresiyle sınırlı olmak üzere kısmen iptali talep edilmektedir sonuç yukarıda açıklanan gerekçelerle sayılı kanunun maddesinin bendinin maddesinin bendinin maddesinin bendinin maddesinin bendinin maddesinin bendinin maddesinin bütününün geçici maddesinin geçici maddesinin maddesinin ve maddeler ile ilgili kısmının yukarıda iptali istenen her bir madde kapsamında zikredilen anayasanın başlangıç kısmına ve çeşitli maddelerine aykırı olmaları nedeniyle iptaline anayasaya açık aykırılığı ve uygulanması durumunda doğacak giderilmesi güç ya da imkansız hukuki sonuçlar ve kamusal zararlar göz önünde bulundurularak sözkonusu hükümlerin yürürlüğünün durdurulmasına karar verilmesi arz ve talep olunur