esas no karar no metinler ve gerekçeler çine gezici arazi kadastrosu mahkemesince c anayasasının nci maddesine aykırı olduğu kanısına varılarak iptali istenen sayılı kanunun geçici inci maddesinde aynen ormanların tahdit ve kadastrosunun ikmaline kadar bu kanunun inci maddesi tatbikatından çıkacak ihtilâflarda bir yerin orman sayılıp sayılmıyacağı ziraat vekâletince belirtilir denilmektedir mahkeme işin anayasa mahkemesince incelenmesine ilişkin günlü kararında dâvaya konu olan yerde orman tahdidinin yapılmadığı için burasının orman sayılan yerlerden olduğu bakanlıkça bildirildiği takdirde mahkemece hiç bir işlem yapılmadan karar vermek zorunluğu doğacağını bu gibi dâvalarda davacı durumunda olan tarım bakanlığının orman kanunun geçici inci maddesinin emredici hükmüne göre bir yerin orman sayılan veya ormandan açılan bir yer olup olmadığı hususunda inceleme yapan ve mahkemeleride buna göre karar vermek zorunluğunda bırakan bir merci durumuna girdiğini mahkemelerin genel hükümler çevresinde tarafların gösterecekleri tanıkları dinliyerek ve yerinde bilirkişilerle keşif yaparak doğacak sonuç ve kanıya göre serbestçe karar vermelerinin mümkün olmadığını bu durumun ise hâkimlerin bağımsızlığına ve hiç bir merciin etkisi altında kalmadan serbestçe genel hükümler dairesinde inceleme yaparak karar vermesi gerektiğine dair anayasamızın nci maddesine aykırı olduğunu bildirmektedir orman kanunun gerekçesinde geçici inci maddenin şevkine sebep olarak memleketin morfolojik iklim ve tenebbüt bünyesinin arzettiği çeşitli değişiklikler ile ekonomik ve içtimai vaziyetlerinin mütenevvi icapları olarak ormanın tam ve kâmil bir tarifinin mutlak surette ifade edilmesindeki müşkülâtın tatbikatta yer yer ihtilâf tevlit edebileceği gözönünde tutularak ihtilâf halinde bir yerin orman sayılıp sayılmaması hususunda bütün faktörleri mülâhaza etmek suretiyle objektif karara varabilecek salahiyetli merciin ziraat vekâleti olabileceği düşüncesinden mülhem olarak maddenin tanzim edildiği gösterilmiş tarım komisyonu ile geçici komisyonda ise bu geçici madde tartışılmamıştır meclisteki görüşmelerde yalnız iki milletvekili sözü geçen madde üzerinde durarak birisi kanunun inci maddesinde nerelerin orman sayılacağı ve orman dışında kalan yerler açıkça ifade edildiğine göre tarım bakanlığına ayrıca yetki tanınmasına yer olmadığına öteki milletvekili de bir yerin orman olup olmadığınıda anlaşmazlık çıkarsa bunu mahkemenin çözümleyeceğini ve işlerin uzamasına yol açacak olan bu maddenin lüzumsuzluğuna kani bulunduğunu söylemişlerdir tarım bakanı da maddenin şevkine sebep olan gerekçeye yeni bir düşünce eklememiş ve mazbata muharriri yurdumuzda kadastro işi ikmal edilmediğinden vatandaşların hendesi bir sistem içinde mülklerini tescil ettiremediklerini tapulu yerlerin dahi karışık durum gösterdiğini bir yer üzerinde bir çok kimselerin hak iddiasında bulunduklarını bu konuda ilk defa tarım bakanlığının hakem rolünü oynayacağını ve devlet ormanlarını tâyin ve tavsif edeceğini bu madde kabul edilmezse pek çok tepkiler olacağını ve ormanların selâmeti bakımından kabulü gerektiğini ifade eylemiştir yukarıda belirtilen gerekçe ve konuşmalar söz konusu geçici inci maddenin kabulünü gerektiren sebepler hakkında genel olarak bir fikir vermekle ise de bu konuyu daha etraflı olarak aydınlatabilmek amacı ile sayılı kanunun kabulünden kısa bir süre sonra geçici inci maddenin kaldırılmasına ilişkin bazı milletvekillerinin meclise verdikleri kanun teklifinin gerekçeleri tarım ve adalet komisyonlarının raporları ve meclisteki görüşmeler de incelenmiştir gerekçe de ve komisyonların raporlarında kısaca tarım bakanlığı maddenin kendisine verdiği yetkiye dayanarak mahkemeye göndereceği cevapta bir yerin ormanesas no karar no olduğunu bildirince mahkemenin başka delil toplamağa tanık dinlemeye ve yerinde keşif yapmaya yetkili olmadığından vatandaş aleyhine karar verdiği ve böylece mahkemelerin usul hükümleri dışında hüküm vermeye zorlandığı hâkimin delilleri serbestçe takdir etmesine ve doğru bir sonuca varmasına ve tam bir vicdan huzuru içinde hüküm vermesine engel olunduğu sayılı kanunda da yer alan bu hüküm birçok haksızlıklara yol açtığından sayılı kanunda sayılı kanunla yapılan değişiklik sırasında kaldırıldığı fakat her nasılsa sayılı kanunda yeniden yer aldığı kaldırılması teklif edilen geçici inci maddenin acele olan orman dâvalarının sürüncemede kalmasına yol açtığı ve vatandaşları hukukî teminattan yoksun bırakan bir sistem yaratıldığı yönleri üzerinde durulmuştur teklifin mecliste görüşülmesi sırasında söz alan milletvekillerinden bazıları teklif ve raporlardaki gerekçeyi benimseyerek teklifi savunmuşlar ve bu arada maddenin kalmasını isteyenlerin hâkim tarafından gelişi güzel bilirkişi seçilerek bunların verecekleri raporlara göre karar verileceğinden ormanların yok edilmesine yol açılacağı konusundaki endişelere yer olmadığını hâkimin teknik ve özel bilgileri olan kişiler arasından bilirkişi seçmek zorunluğunda olduğunu söylemişlerdir milletvekillerinin bazıları da teklifin aleyhinde bulunarak ormanların yurt için taşıdıkları hayati önemi ve yok edilmeleri yüzünden düşürüldükleri bu günkü durumu hakkında bilgiler vererek söz konusu geçici maddenin ormanları korumak için bir tedbir teşkil ettiğini bu geçici madde kaldırılırsa ormanların yokedilmesine yol açılmış olacağını tarım bakanlığının bir yerin orman sayılıp sayılmıyacağı konusundaki incelemelerde çok hassas davrandığını yeterli elemanlara inceleme yaptırdığını bir yerin orman sayılıp sayılmıyacağını belirtmenin özel bilgi ve ihtisasa bağlı bulunduğundan incelemelerin tarım bakanlığı mensuplarına yaptırılması gerektiğini ileri sürerek teklifin reddini istemişlerdir sonuçta teklif meclisçe de reddolunmuş ve geçici inci kanunda bırakılmıştır böylece söz konusu geçici inci maddenin kanunda bırakılmasının esas sebebinin ormanların yokedilmekten korunmasını sağlamak ve bu yol ile özel mülkiyet içine alınmasını önlemektir bu maddenin kaldırılmak istenmesinin sebebi ise hâkimin genel hükümler çevresinde inceleme yaparak varacağı vicdanî kanısına göre hüküm vermesine engel olması düşüncesidir c anayasasının nci maddesine gelince konumuzla bu maddenin inci ve nci fıkraları ilgilidir bu fıkralarda aynen hâkimler görevlerinde bağımsızdırlar anayasaya kanuna hukuka ve vicdanî kanaatlerine göre hüküm verirler hiç bir organ makam merci veya kişi yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hâkimlere emir ve talimat veremez genelge gönderemez tavsiye ve telkinde bulunamaz denilmektedir bu hükümler başkaca bir incelemeyi gerektirmeyecek kadar açıktır bu fıkralarla hâkimlerin bağımsızlık ve vicdanî kanılarının her türlü karışma ve etkiden uzak bulundurulmasının ve adaletin tam bir serbestlik içinde yerine getirilmesinin sağlanması hedef tutulmuştur