esas sayısı karar sayısı i̇ptal i̇stemi̇ni̇n gerekçesi̇ günlü dava dilekçesindeki iptal gerekçeleri aynen şöyledir sayılı yasa terörle mücadele kanunu adını taşımakta ise de birbirleri ile organik ve hukuksal hiçbir bağı olmayan birçok konuyu düzenlemiş bir torba kanun niteliğindedir bir yandan terör suç ve cezaları kural altına alınmış iken öte yanda şartla salıverme koşullarının iyileştirilmesini içeren hükümlere yer verilmiş cezaevlerinin yapımı hakkında düzenlemenin yanında terörle mücadelede görevlilerin ve diğer kişilerin ödüllendirilmesine dair hükümler getirilmiştir böylece yasa yapma tekniğine ve ilkelerine uyulmamış olması mevzuat kargaşasına neden olmuş ve uygulamada da çelişkili sonuçlara zemin hazırlanmıştır hukuk devletinin varlığı ve korunması yönünden terörle mücadele kadar bu mücadelenin hukuki yollarla yapılması demokratik hukuk kurallarının dışına çıkılmaması da önemlidir her sanık suçlu değildir her terör sanığı da suçlu değildir aksine her sanığın cezalandırılmasını sağlayacak düzenlemeler getirmek bir başka teröre yani devlet terörüne veya adli teröre yol açar sayılı yasa hukukun genel kuralları ve demokratik siyasal yaşam ilkeleriyle çatışan birçok hükümleri anayasaya aykırı olan çeşitli olumsuzlukları ve çelişkileri bünyesinde taşıyan özelliktedir bu nedenle yasanın hangi hükmünün hangi anayasa maddesine aykırı nitelik taşıdığı gerekçelerde açıklanarak aşağıda sergilenmiş ve sonuçta yüce mahkemenize bu iptal davasını açma gereği doğmuştur terörle mücadele kanununun maddeleri suçta kanunilik ilkesinin yer aldığı anayasa kuralına aykırıdır madde ve anayasanın maddesi sayılı yasanın maddesinde yer alan terör tanımı niteliği belirgin olmayan yasalarda unsurları belirtilmiş suç olarak tanımı yapılmamış her türden eylemin terör suçu olarak kabul edilmesini zorunlu kılacak niteliktedir tanımda kullanılan sözcük ve terimler kaypak kapsamı ve yasalhukuksal çerçevesi belli olmayan bilimsel ve hukuksal olarak terör kavramı ile ilgisiz ve herhangi bir suç tipine uygun bulunmayan eylemineylemlerin dahi terör suçu sayılması olasılığını yaratacak nitelikte sözcük ve terimlerdir terör şiddet kullanılmak suretiyle işlenen eylemdir ocak tarihli tehdişçiliğin tenkili hususundaki avrupa sözleşmesi uluslararası ortak bir terör tanımı getirmiştir türkiye de bu sözleşmeyi imzalamıştır şiddet kavramının hukuksal belirgin bir anlamı vardır sayılı yasanın maddesinde ise korkutma baskı yıldırmaesas sayısı karar sayısı sindirme gibi sözcükler kullanılarak cebirşiddet kavramı da genişletilmiş bu açıdan da sınırları unsurları kapsamı yasal tanımı belli olmayan bir terör suçu kavramı yaratılmıştır ceza hukukunda bu tür düzenlemelerde ya cebirden veya şiddet ve tehditden söz edilir çünkü cebir genel bir kavramdır ve maddi cebir veya manevi cebir şeklinde ortaya çıkar maddi cebir şiddet deyimi ile manevi cebir tehdit deyimi ile ifade edilir bu nedenle maddede şiddet ve tehditten söz ettikten sonra ikisini birlikte ifade eden cebir deyimine gerek olmadığı gibi baskı korkutma yıldırma ve sindirme sözcüklerine yer verilmesine de gerek yoktur zira ya bu sonuncular şiddet veya özellikle tehdit kavramına dahildirler veya yukarıda açıklandığı gibi ne anlama geldikleri belli değildir terör tanımında sayılan amaçlar terörün yöneldiği varlık ve değerler de son derece belirsiz ve uygulama duraksamalara hatta keyfi yorum ve uygulamalara neden olabilecek niteliktedir bu varlık ve değerlerin daha önce hiçbir yasada tanımı yapılmamış olduğu gibi maddede de tanım denilebilecek unsurları ve kapsamı sayılmamış ve belirtilmemiştir her ne kadar maddede terörün tanımı verilmekte ise de bu madde madde ile birlikte nazara alındığında soyut bir terör tanımı olarak kalmamakta bir suç tanımı yani terör örgütü kurma suçu tanımı haline gelmektedir bu açıklamalar ışığında maddede yapılan terör tanımı ve madde ile düşünüldüğünde ortaya çıkan suç anayasanın maddesindeki kimse işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz şeklinde ifade edilen kurala suçun kanuniliği bir başka deyişle kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesine aykırıdır bu anayasa kuralı ilkesinin esası anlamı yasanın ne gibi eylemleri suç sayıp yasaklamış olduğunun hiç bir kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirtilmesi ve buna göre cezanın da önceden yasa ile saptanmış olmasıdır kişinin yasak eylemleri ve bunların cezalarını önceden bilmesi temel hak ve özgürlüklerinin de güvencesini oluşturur amk esas karar rg suçun tüm unsurlarının iptali istenen maddede olduğu gibi belirtilmemiş kullanılan sözcük ve terimlerin kaypak yasalhukuksal çerçeve ve anlamı belirsiz yorum yoluyla ve takdirle suç yaratılmasına sebep olacak nitelikte olması suçun kanuniliği ilkesine ve anayasanın maddesine aykırıdır bu nedenle maddenin iptali gerekir madde ve anayasanın maddesi sayılı yasanın maddesi terör suçlusu başlığı altında birinci maddede belirtilen amaçlara ulaşmak için meydana getirilmiş örgütlerin mensubu olup da bu amaçlar doğrultusunda diğerleri ile beraber veya tek başına suç işleyen veya amaçlanan suçu işlemese dahi örgütlerin mensubu olan kişiye terör suçlusu denilmektedir görüleceği üzere bir kimsenin terör suçlusu sayılması için öncelikle birinci maddedeki amaçlara ulaşmak için kurulmuş bir örgütün varlığı şarttıresas sayısı karar sayısı bir başka deyişle terör suçlusunu tanımlamak terör örgütünün varlığı ve tanımlanması ile mümkün olacaktır bu nedenle de terör ve terör örgütüyle ilgili yukarıda bölümünde ileri sürdüğümüz gerekçeler madde için de aynen geçerlidir bu gerekçeleri yinelemeksizin maddenin de anayasanın maddesine aykırı olduğu kuşkusuzdur maddenin fıkrasında yer alan ve terör örgütü mensubu olmadığı halde bu örgüt adına suç işleyenlerin terör suçlusu sayılacağı hükmü anlaşılması güç ve dolayısıyla uygulamada yanlışlıklara ve haksızlıklara yol açabilecek bir hükümdür geçmişte olduğu gibi tek başına hareket eden sanıklar ile terör örgütleri arasında yapay bağlantılar kurulması işkenceler yoluyla ikrarlar sağlanmasına yarayacak bulanık koşulları ve unsurları taşıyan bir kural niteliğindedir bu fıkrada böylece anayasanın maddesindeki suçun kanuniliği ilkesi ile bağdaşmamaktadır bu nedenle maddenin iptali gerekir madde ve anayasanın maddesi sayılı yasanın terör örgütleri başlıklı maddesi ve maddelerine sıralanan terör suçları terör amacı ile işlenen suçlar ve tcknun ve maddelerindeki suçlara ek olarak yeni bir suç ihdas etmektedir birinci fıkrada yasanın maddesinin kapsamına giren örgütleri her ne nam altında olursa olsun kuranlar bunların faaliyetlerini düzenleyenler yönetenler ve örgütlere girenler cezalandırılmaktadır yukarıda da söylendiği gibi madde de bu fıkranın gönderilmesi ile sadece terör örgütü tanımlanmamış ve madde birlikte bir suç oluşturmuştur maddenin iptali gerekçesi bu fıkra için de aynen geçerlidir öte yandan maddenin iptali durumunda suç olarak maddenin de iptali zorunlu olmaktadır i̇kinci fıkrada terör örgütü mensubuna yardım edenlerin cezalandırılacağı hükmü de kanunilik ilkesinin gerektirdiği açıklığa ve netliğe sahip değildir yardımın yardım edilenin örgüt üyesi olduğunu bilerek yapılması ve onun örgütsel faaliyetine ilişkin bir yardım şeklinde gerçekleşmesi halinin suç unsuru olarak belirtilmesi gerekirken böyle bir düzenleme yapılmamış olması suçun kanuniliği ilkesine uyulmadığını göstermektedir nitekim bazan bu kişilere yardım etmek insani bir zorunluluk olabilir ve böyle bir yardımı cezalandırmak düşünülemez örneğin yaralı ve ölmek üzere olan bir örgüt üyesini hastaneye getirmek ve tedavi etmek veya açlıktan ölmek üzere olan örgüt üyesine yiyecek vermek gibi öte yandan sayılı kanunun ve maddeleri ile tcknun yürürlükten kaldırıldığı ifade edilen ve maddeleri birlikte değerlendirildiğinde söz konusu maddelerde belirtilen amaçlara yönelik cemiyetleri kurma bunların faaliyetlerini düzenleme ve idare etme fiillerinin suç olmaktan çıkarıldığını savunmak zordur aynı fiiller daha geniş ve belirsiz amaçlarla ve tanımlarla yeniden suç haline getirilmiştir burada baskı cebir ve şiddet korkutma yıldırma sindirme ve tehdit gibi yöntemlerin şart koşulması büyük bir önem taşımaz zira bu yöntemlerin son derece belirsiz oldukları bir yana uygulamada bir kısım örgütler yönünden bunlar çoğu defa esasen var farzedilmektedir açıklanan nedenlerle maddenin ve fıkraları da anayasaya aykırıdır iptali gerekiresas sayısı karar sayısı basın yoluyla i̇şlenen fiillerin cezalandırılmasına i̇lişkin sayılı yasanın ve maddelerinin son fıkraları eşitlik anayasa madde cezaların kanuniliği anayasa madde ceza sorumluluğunun şahsiliği anayasa madde kurallarına aykırı olup basın özgürlüğü anayasa madde sınırlandırılmaktadır sayılı yasanın ve nci maddelerinin son fıkraları söz konusu maddelerdeki eylemlerin basın yoluyla işlenmesi durumunda süreli ve süresiz yayın sahiplerinin para cezası ile cezalandırılmasını öngörmektedir para cezasının hesaplanmasında da süreli yayınların bir ay önceki ortalama satış gelirleri ölçü olarak alınmıştır yeni yayına giren süreli yayınlar ile süresiz yayınlar açısından ise en yüksek tirajlı süreli yayının bir ay önceki ortalama satış gelirine göre para cezasının saptanması kabul edilmiştir sorumlu müdürlerin ise süreli yayın sahibine verilecek para cezasının yarısı ile birlikte hürriyeti bağlayıcı ceza ile cezalandırılması öngörülmüştür belirtilen cezalandırma sistemi ceza sorumluluğunun genel ilkelerine aykırı olduğu gibi anayasanın aşağıda belirtilen kurallarına da aykırıdır belirtilen cezalandırma sistemi eşitlik ilkesine aykırıdır suç teşkil eden eylemin cezalandırılmasında ölçü eylemin korunan hukuksal değer açısından yarattığı zarar veya zarar tehlikesi ağırlığıdır eyleme göre saptanacak cezanın failin sübjektif durumuna göre ferdileştirilmesi de cezanın artırılıp azaltılması sonucunu yaratır fakat yasalar temel cezayı aynı eylemi işleyenler için eşit genel ve objektif olarak belirler aynı eylem için kişiler açısından ayrı ayrı sonuçlar yaratacak ceza belirlemesine yönelik yasal düzenleme yapılamaz kişilerin aynı eylemi işlemeleri durumunda değişik cezalarla cezalandırılmaları ancak bu kişilerin fiile iştirak derecesi kişisel durumları isnat kabiliyetleri nedeniyle söz konusu olabilir bu durumda dahi yasanın işlenilen suç açısından öngördüğü temel ceza bütün sanıklar açısından aynıdır sayılı yasanın basın yoluyla işlenilen suçlar açısından öngördüğü ceza sistemi ise eylemin ağırlığına göre saptanmış değildir ceza suç oluşturan eyleme yabancı bir unsur olan basılmış eserin aylık ortalama gelirine göre belirlenmektedir böyle bir ceza ölçüsünün benimsenmesi ceza sorumluluğunun temel ilkelerine ceza müeyyidesinin nitelik ve amacına aykırı olduğu gibi anayasanın maddesinde öngörülen eşitlik kuralına da aykırıdır zira aynı eylemi işleyen süreli yayın sahipleri eylemleri aynı olduğu halde yayınlarının satışına göre başka başka cezalarla cezalandırılacaklardır bir yayının gelirinin çokluğu tirajının yüksekliği ve dolayısıyle etkinliğinin çokluğu anlamına da gelmemektedir gerçekten tirajı daha az olan bir süreli yayının satış fiyatı yüksek olduğu için tirajı daha yüksek süreli yayına oranla aylık ortalama gelirinin daha fazla olması mümkündür bu açıdan da yüksek gelirin yüksek tirajı ve bu açıdan etkinliğinin fazlalığı da öngörülemez belirtilen nedenle aynı konumda bulunan ve aynı fiili işleyen kişilerin başka başka cezalarla cezalandırılmasına yol açan sayılı yasanın ve maddelerinin son fıkraları eşitlik kuralına ve dolayısıyle anayasanın uncu maddesine aykırıdıresas sayısı karar sayısı söz konusu maddeler üçüncü şahsın fiilinden sorumluluk öngörmektedir ve bu nedenle ceza sorumluluğunun şahsiliğini öngören anayasanın maddesine aykırıdır sayılı yasanın söz konusu maddelerinde süresiz yayın sahipleriyle yeni yayına başlayan süreli yayın sahiplerinin en yüksek tirajlı süreli yayının bir ay önceki ortalama gelirine göre cezalandırılması öngörülmektedir halbuki en yüksek tirajlı gazetenin satış bedeli ve tirajı suçlu görülen süresiz yayının ve yeni yayınlanmaya başlayan süresiz yayının sahibi tarafından saptanmış değildir bu durumda ceza sanık durumundaki kişilerin irade ve kararları dışında kalan üçüncü şahsın karar ve tutumuna göre belirlenmektedir kişinin kendi iradi hareketi ile yarattığı sonuçtan sorumlu tutulması ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralının gereğidir bu durumda kişinin başkasına ait bir süreli yayının ortalama gelirinin ölçü alınması suretiyle cezalandırılması ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralına dolayısıyle anayasanın maddesine aykırıdır sayılı yasanın öngördüğü ceza ölçüsü cezaların kanuniliği kuralına ve dolayısıyle anayasanın maddesine aykırıdır anayasamızın maddesi ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur hükmünü içermektedir bu kural cezada kanunilik kuralı olarak isimlendirilir cezada kanunilik kuralı öğretide suçda kanunilik kuralından daha önemli bir kural olarak kabul edilir kişinin işlediği fiilin sonuçlarını bilmesi kişi güvenliğinin sağlanması açısından zorunlu bir koşuldur bu nedenledir ki kanun hükmünde kararnamelerle ceza ihdas edilemeyeceği kabul edilmiştir cezanın kanunla konulması kuralının mantığı cezanın belirginliğini de gerektirir belirgin olmayan bir cezalandırma sistemi suçda kanunilik ilkesiyle bağdaşmaz cezalar kanun tarafından konulunca kanunun genel objektif ve anonim olma niteliği bunlarda yer alan cezaların da kim olursa olsun suçlular hakkında eşit olarak uygulanmasını gerektirir cezada hukuki eşitlik kuralı yasalarda dahi belirtilmiştir fransız ceza kanunu bu konuda örnek gösterilebilir dönmezer erman nazari ve tatbiki ceza hukuku i̇stanbul nitekim süresi miktarı belli olmayan hüküm sisteminin cezada kanunilik kuralına aykırı olduğu ileri sürülebilmektedir dönmezer erman cezaların fiilin ağırlığı ile orantılı olması da hukukun genel kuralı olduğu kadar ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralının da bir sonucudur ceza işlenilen hukuka aykırı bir fiilin yarattığı zarar veya tehlikenin karşılığı olarak uygulanan bir müeyyide türü olduğuna göre ceza ile fiilin yaratacağı zarar veya tehlikenin ağırlığı arasında bir oran uyumluluk bulunması zorunludur ceza kanunları düzenlenirken suçların korunan hukuki değere göre belirlenmesinin mantığı da budur suç teşkil eden hukuka aykırı fiilin yarattığı zarar veya tehlike ile uyumlu olmayan bir cezalandırma sistemi devlet faaliyetinin esasını teşkil eden her türlü manevi adalet kavramını bir yana bırakmak demektir dönmezer erman böyle bir sistem ceza adaleti ilkesi ve cezada bulunması gereken nitelikler ile uyumsuzluk yaratır cezanın şahsa değil fiile göre tertibi ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralının da doğal sonucudur dönmezer erman iiesas sayısı karar sayısı nitekim anayasa mahkemesi de tarih ve sayılı kararında aynı esasları benimsemiş ceza ile fiilin kamunun huzur ve sükununu güvenini bozucu etkisi arasında oran bulunmasını zorunlu görmüştür rg nisan no kısaca değinilen ilkeler ışığında sayılı yasanın oluşturduğu cezalandırma sistemi değerlendirildiğinde şu sonuçlara varılabilir ceza fiilin ağırlığına göre mevkutenin ortalama tirajına göre saptanmaktadır fiilin yaratacağı zarar ve tehlike gözönünde bulundurulmaksızın mevkutenin ortalama satış tutarının bedeli ceza ölçüsü olarak kabul edilmiştir bu ceza ölçüsü fiilin ağırlığı ceza dengesini zorunlu kılan ceza sorumluluğunun anayasal ilkelerine aykırıdır suç sayılan fiilin cezası kanun tarafından saptanmış değildir cezanın alt sınırı sabit olarak saptanmıştır üst sınır ise suçlanan mevkutenin ortalama satış tutarıyla satış fiyatının çarpılmasıyla bulunacaktır bu durumda cezanın yukarı sınırı mevkutenin tirajı ve satış fiyatı arttıkça yükselecektir böylece mevkute sahibi kendi cezasını saptamış olmaktadır bu durumda ceza kanunla saptanmamış cezalandırmanın ölçüsü belirlenmiş bulunmaktadır belirtilen cezalandırma cezada kanunilik kuralına ve dolayısıyla anayasanın maddesine aykırıdır yukarıda belirtilen nedenlerle sayılı yasanın ilgili maddeleri anayasanın maddesine aykırıdır i̇ptali gerekir mevkute sahibinin suç faili olarak kabulü ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralına ve dolayısıyla anayasanın inci maddesine aykırıdır basın yoluyla işlenen suçlardan dolayı kimin sorumlu olacağı basın kanununun maddesinde belirtilmiştir basın kanununun maddesi mevkute sahibinin ceza sorumluluğunu kabul etmemiştir mevkute sahibi basın kanununun maddesine göre istihdam eden olarak sadece manevi tazminat açısından sorumlu tutulabilmektedir sayılı yasanın ve inci maddelerinin son fıkra hükümlerine göre ise mevkute sahibinin ceza sorumluluğu kabul edilmektedir belirtilen sorumluluk sistemi genel olarak ceza sorumluluğu politikasıyla kişinin kendi kusurlu fiilinden sorumlu tutulması ilkesiyle ve fiilin ağırlığı ile sorumluluk arasında denge gereksinmesiyle çelişmektedir bu çelişki ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesinin ihlal edilmesi demektir ceza sorumluluğunun şahsiliği anayasanın maddesinde yer almış anayasal bir kuraldır mevkute sahibinin ceza sorumluluğunun kabul edilmesi bu açıdan anayasanın inci maddesine aykırı düşmektedir nitekim haziran tarihli ve sayılı yasayla basın kanununun maddesi değiştirilerek mevkute sahiplerinin ceza sorumluluğu kabul edildiğinde büyük siyasal tepki doğmuş ve belirtilen yasa zamanın iktidarının anayasayı ihlal ile suçlanmasının nedenlerinden biri olarak kabul edilmiştir mayıs sonrasında çıkartılan sayılı yasayla da madde yeniden değiştirilerek mevkute sahibinin ceza sorumluluğu kaldırılmıştır basın kanununun maddesini değiştiren sayılı yasa da mevkute sahibinin ceza sorumluluğunu öngörmemiştiresas sayısı karar sayısı nitekim ceza sorumluluğu şahsidir kuralını içeren anayasasının maddesinin temsilciler meclisi komisyonu gerekçesinde ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralının kabul edilmesiyle basın davalarından yazı ve karikatürün müellifinden ve haberin vericisinden gayri kimselerin gazete sahip ve yazı işleri müdürlerinin rastgele cezalandırılmasını derpiş eden kanun hükümleri bertaraf edilmiş olacaktır denilmektedir öztürk türkiye cumhuriyeti anayasası ankara anayasasındaki hüküm aynen anayasasının maddesinde de yer almıştır bu açıdan anayasasının ceza sorumluluğunun şahsiliği ile ilgili gerekçesi yeni anayasa için de geçerlidir kaldı ki anayasasının danışma meclisi gerekçesinde de beşinci fıkra ceza sorumluluğunun şahsi olduğu yani failden gayri kişilerin bir suç sebebiyle cezalandırılamayacağı hükmünü getirmektedir bu ilke dahi ceza hukukuna yerleşmiş ve kusura dayanan ceza sorumluluğu ilkesine dahil terki mümkün olmayan bir temel kuraldır denilmektedir tc anayasası komisyon raporları ve madde gerekçeleri ankara böylece anayasası gerekçesi de kusursuz sorumluluk temeline dayanan ceza sorumluluğunun anayasanın maddesinde yer alan ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesine aykırı olduğunu açıkça ifade etmektedir belirtilen durumda mevkute sahibinin fiile iştiraki bulunmadığı ve fiilen yayını idare etmediği halde ceza sorumluluğunu öngören cezalandırma sisteminin ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralına aykırılığı açıktır özellikle mevkute sahibinin tüzel kişilik olması durumunda tüzelkişiliğin ceza sorumluluğunun kabulü kesinlikle sorumluluğun şahsiliği ilkesiyle bağdaşmaz gerçekten ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralı kişinin kendisine ait kusurlu fiilinden sorumlu tutulması anlamına gelmektedir basın kanununun maddesi sorumlu yazı işleri müdürünü salt gördüğü görev sebebiyle ve kusurunu aramaksızın sorumlu tutarak üçüncü şahsın fiilinden kusursuz sorumluluk hali yaratmıştır böyle bir sorumluluk şekli objektif sorumluluğun kabul edilmesi anlamına gelmektedir objektif sorumluluk sistemi ise kusur aranmadığı için ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesine aykırıdır ceza sorumluluğunun şahsiliği sadece maddi fiilin faile ait olması anlamına gelmektedir ayrıca kusurunun aranmasının gerekli bulunduğunu ifade etmektedir nitekim tcknun maddesi de kişinin ancak kendi fiilinden kast derecesinde kusurlu olması durumunda ceza sorumluluğunun doğacağını belirtmek suretiyle objektif sorumluluğun kabul edilmediğini göstermektedir dönmezer erman basın yoluyla işlenilen suçlarda ise sorumlu yazı işleri müdürünün kusuru aranmadığı ve eseri kendisi yaratmadığı halde ceza sorumluluğu öngörülerek ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesine aykırı bir düzenlemeye gidilmiştir bu konuda özek türk basın hukuku i̇stanbul sorumlu yazı işleri müdürünün objektif sorumluluk durumunu anormal sorumluluk olarak görüp sorumluluğu bir ölçüde subjektif temele oturtmaya çalışan cezacılar salt bu anormal sorumluluk biçimini yumuşatmak amacındadırlar bu nedenle sorumlu müdürün yazı işlerini idare etmesi açısından hukuka aykırı netice ile nedensellik bağı içinde kalan fiilinin var olduğunu nedensellik bağının ise taksir derecesinde kusuru ifade ettiğini belirtmektedirler bu görüşte olanlar dahi bu sorumluluk şeklini objektif sorumluluk olarak nitelemekte ve eleştirmektedirler bu görüş için dönmezer erman nitekim aynı nedenle basın kanununun maddesi değiştirilerek sorumlu yazı işleri müdürünün para cezası ile cezalandırılması sistemi benimsenmiştir yayını fiilen idare etmesi gereken sorumlu yazı işleri müdürünün ceza sorumluluğu dahi bunca tartışmaya yol açıp anormal bir ceza sorumluluğu olarak kabul edilirken yayınıesas sayısı karar sayısı fiilen idare eden kişinin ceza sorumluluğu ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesine aykırı bulunan mevkute sahibinin ceza sorumluluğunun anayasanın maddesinde yer alan ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralıyla bağdaşabileceğini kabul etmeye imkan yoktur mevkute sahipleri de genellikle yayınla fiilen ilgilenmemektedir yayın fiilini gerçekleştiren kişi mevkute sahibi değildir belirtilen durumda mevkute sahibinin kendisine ait kusurlu fiili mevcut bulunmamaktadır bu durumda fiile iştirakı kanıtlanmamış mevkute sahibinin kendisine ait kusurlu bir fiili bulunmamasına rağmen ceza sorumluluğunu öngören sayılı yasanın ve maddeleri ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesine ve dolayısıyla anayasanın maddesine aykırıdır i̇ptali gerekir öngörülen para cezası düşünce ve kanaatlerinde serbestçe yayınlanmasını engelleyici ekonomik ve mali engel yaratmaktadır anayasanın maddesi süreli ve süresiz yayın hakkının sağlanabilmesi açısından siyasal iktidarın otoritesini sınırlayıcı nitelik taşımaktadır maddede yer alan kanun haber düşünce ve kanaatlerin serbestçe yayınlanmasını engelleyici veya zorlaştırıcıekonomik ve mali şartlar koyamaz demektedir ve bu kural da özgür yayın hakkının sağlanmasına yöneliktir bu kural salt yayın yapmak hakkına başlamak açısından değil sürdürmek açısından da geçerlidir sayılı yasanın öngördüğü ceza ölçüsü ile hükmedilebilecek para cezaları ise yayın yapabilmek olanaklarını ortadan kaldıracak rakkamlara ulaşabilir gerçekten basılmış eserin ortalama satış bedelinin süreli ve süresiz yayın sahibi açısından para cezası ölçüsü olması genellikle sorumlu yazı işleri müdürü için öngörülecek para cezasının da süreli yayın sahibi tarafından ödenmesi süreli ve süresiz yayın sahibinin gerçekleştiremeyeceği büyük para cezaları ödemesi zorunluluğunu yaratacaktır özellikle sayılı yasanın suçluluk olasılığını yayınlaştıran düzenlemeleri gözönünde bulundurulacak olursa sürelisüresiz yayınların haber vermek hakkını kullanmaları nedeniyle sık sık büyük para cezaları ödemek zorunda kalmaları sonucunu yaratacaktır böylece yayın sahiplerinin ödemek zorunda kalacakları para cezaları yayın hakkını engelleyici hiç değilse zorlaştırıcı nitelik taşımaktadır bu tür cezaların ulaşacağı miktar tüzel kişi olsun gerçek kişi olsun yayıncının yayına devamını haber vermek görevini sürdürmesini toplumun doğruyu öğrenme hakkını engelleyecektir belirtilen nedenle sayılı yasanın ve inci maddelerinin son fıkraları anayasanın maddelerine aykırıdır i̇ptali gerekir iii sayılı yasanın uncu maddesi anayasanın uncu ve ncı maddesine aykırıdır sayılı yasanın uncu maddesi anayasa tarafından güvence altına alınmış bulunan kutsal savunma hakkını sınırlamakta ve kısıtlamaktadır maddenin bendinde sanık ve müdahil en fazla üç avukat tarafından temsil edilir denilerek kişilerin iddia ve savunma hakkını kullanabilmek açısından avukat görevlendirme olanağı daraltılmakta savunma hakkının kullanılmasını önleyici engeller getirilmektediresas sayısı karar sayısı terör suçundan sanık veya sanıklar en fazla üç avukatla sınırlı olarak güvence altına alınmış bulunan savunma hakkını kullanmak zorunda iken başka suçtan sanık olan kişiler hakkında böyle bir sınırlama getirilmemiş olması anayasanın uncu maddesindeki eşitlik kuralına aykırıdır suçun niteliği veya suçun yarattığı zarar düzeyi kendini yasa tarafından tayin edilen ceza miktarında gösterir böyle bir gerekçe savunma hakkının kısıtlanmasında neden olamaz kanun önünde eşitlik kuralı bozulduğunda ve savunma hakkı sınırlandırılmış olduğunda uncu maddesinin bendi anayasanın uncu ve ncı maddesine aykırıdır iptali gerekir uncu maddenin bendi tutuklu sanık veya hükümlünün avukatı ile tutukevi veya cezaevi görevlilerinin nezaretinde görüşme yapabileceklerini kural altına almıştır öncelikle bu düzenleme savunma hakkı kapsamında görülmesi gereken savunma gizliliğini ortadan kaldırmaktadır bu hüküm cmuknun üncü maddesi ile yargıcın takdirine bırakılan sanığın müdafii ile görüşmesinde hazır bulunma durumunu terör suçundan sanık olanlar yönünden zorunlu hale getirmekle kalmamakta bu durumu terör suçlarından hüküm giyenlerede teşmil etmekte ve hazır bulunma işinin takdirini yargıçtan alarak tutukevi veya cezaevi görevlilerine vermektedir bilindiği gibi ceza yargılaması kollektif faaliyet ile yürütülür i̇ddiayı yapan savcı ile savunma arasında diyalektik bir ilişki vardır bu ilişki çerçevesinde yürütülen yargılama faaliyeti sonucunda yargıç yargıya varacaktır savcı iddiayı hazırlarken delilleri yaptığı soruşturmanın verilerini ve dosya içeriğini gizli tutabiliyorsa aynı olanaklardan yararlanması gereken sanığında savunma olanaklarını kanıtlarını ve savunma yöntemi gizli tutması hakkıdır bu nedenledir ki sanığın avukatı ile görüşmesinin gizliliği hem ceza yargılamasının yapısından kaynaklanmaktadır hem de savunma hakkının doğal gereğidir bu bentteki düzenleme ile iddia ile savunma arasında varlığı zorunlu eşitlik olanakların ayrılığı ve dolayısıyle savunma hakkını ortadan kaldırmış olmaktadır i̇ddia ve savunma her türlü etkiden ve kaygıdan uzak olarak serbestçe kullanılabilmeli ve güven içinde olmadır anayasanın ncı maddesindeki hak arama özgürlüğünün anlamı budur hak arama özgürlüğünü düzenlemek onun daha etkin ve güvenceli kullanılmasını sağlamak devletin ödevidir yoksa onu kaldırıcı ve daraltıcı düzenlemeler aykırılık oluşturur ayrıca bu düzenleme tutuklu sanık ile tutuksuz sanık arasında savunma hakkını kullanabilme açısından da farklılıklar getirmektedir öyle ki aynı suça katılan sanıklardan bir kısmı bir tedbir olan tutuklamaya maruz kalmış ise diğerinden hak arama özgürlüğü açısından farklı konumda olacak ve özgürlükten yoksun bırakılacaktır sonuçta terör suçu sanıkları ile diğer sanıklar terör suçu sanığı olup tutuklananlar ile tutuklanmayanlar arasında bir eşitsizlik ortaya çıkmaktadır bu konuyu bitirirken kollektif ceza yargılamasındaki üç temel ayaktan biri olan savunma görevini üstlenen avukatların terör sanıkları ile işbirliği yaptıkları adeta onların suç ortağı oldukları varsayımına dayanıldığı görülmektedir oysa savunmanlık görevi avukatlık hizmeti bir kamu görevi olarak kabul edilmiş anayasanın inci maddesi ile de meslekiesas sayısı karar sayısı faaliyetleri kolaylaştırmak şeklinde ifade edilen devletin yükümlülüğü gözardı edilerek her şeyden öte aşağılayıcı bir düzen getirilmiş olduğunu belirtmekte de yarar vardır açıklanan nedenlerle uncu maddenin bendi de anayasanın uncu ve ncı maddelerine aykırılık taşıdığından iptali gerekir iv sayılı yasanın üncü maddesi anayasanın uncu maddesine aykırıdır sayılı yasanın üncü maddesi terör suçlarından dolayı verilen cezaların para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilemeyeceğini ve ertelenemeyeceğini hükme bağlamıştır bir başka deyişle sayılı cezaların i̇nfazı hakkında kanunun ve ncı maddeleri terör suçu işleyenler açısından zımnen ve tümüyle yürürlükten kaldırılmış olmaktadır hürriyeti bağlayıcı cezaların para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesi yahut ertelenmesi suçlunun kişiliği ile ilgili bir olgudur yani fiile yönelik değildir tamamen suçluların iyileştirilmesi amaçlanmıştır bu olgu ve amaçlar gözönüne alındığı takdirde suçlunun terör suçlusu olması veya başka bir suçtan hüküm giymiş olması ayrıcalık tanımaya gerekçe olamaz ancak üncü maddede ise terör suçluları ile diğer suçlular arasında anayasanın uncu maddesine karşın eşitliği bozucu ayrıcalık tanıyıcı bir düzenleme getirilmiştir bu nedenle üncü maddenin iptali gerekir sayılı yasanın inci maddesi anayasanın başlangıç bölümünün ve maddelerine aykırıdır inci maddenin ilk fıkrasında terörle mücadelede görev alan istihbarat ve zabıta amir ve memurları ile bu amaçla görevlendirilmiş diğer personelin bu görevlerinin ifasından doğduğu iddia edilen suçlardan dolayı haklarında açılan kamu davası sonuçlanıncaya kadar tutuksuz yargılanır hükmü getirilmiştir tutuklama bir tedbirdir bu tedbirle suç işlediği ileri sürülen kişinin kaçması delilleri yok etmesi veya değiştirmesi önlenmek istenmiştir bunun takdiri de yargıca bırakılmıştır bu takdir hem tutuklamayı hem de tutuklamamayı kapsamına almaktadır maddenin inci fıkrası ile getirilen tutuklamama zorunluluğu anayasanın başlangıç bölümünde ve uncu maddesinde yer alan kuvvetler ayrılığı ilkesine aykırıdır ve yargının görevine müdahale edilerek de anayasanın uncu maddesi ile bağdaşmayan bir düzenleme olmaktadır terörle mücadelede istihbarat ve kolluk mensuplarına görevlerinin gereği olarak bazı olanaklar sağlanması kabul edilebilir ancak burada sözkonusu edilen herhangi bir istihbarat ve kolluk görevlisi değil kanunları ihlal etmiş dolayısıyle suç işlemiş ve çoğu defa bu suçu kişilere işkence etmek olan bir istihbarat ve kolluk görevlisidir bu şekilde bir koruma işkence ve eziyet yapanlara cesaret vermekte hukuka aykırı yöntemlere ve işlemlere prim tanımaktadır devleti korumak ve terörü önlemek amacı ile de olsa bu hukuka aykırı yöntemler kabul edilemez demokratik hukuk devleti özellikleriyle de bağdaştırılamaz anayasanın nci maddesindeki hukuk devleti uncu maddesindeki eşitlik nci maddesinin fıkrasındaki kimseye işkence ve eziyet yapılamaz ilke ve kuralları böylece ihlalesas sayısı karar sayısı edilmiş bulunduğundan inci maddenin fıkrası anayasaya aykırılık taşıdığından iptali gerekir inci maddenin fıkrasında terörle mücadelede görevli kişilerin suç işlemeleri halinde aleyhlerine açılan davalarda en fazla üç avukatla savunulacaklarına dair kural yukarıda savunma hakkının sınırlanmasına ilişkin iii bölümünde sergilenen gerekçelerle anayasanın ncı maddesine aykırıdır yine bu fıkrada terörle mücadelede görevli kişilerin tutacakları avukatlara ücretin devlet tarafından karşılanması anayasanın uncu maddesindeki eşitlik kuralına aykırıdır bu nedenle inci maddenin fıkrası anayasanın uncu ve ncı maddelerine aykırı olduğundan iptali gerekir maddenin son fıkrasında terörle mücadelede görev alan istihbarat zabıta amir ve memurları ile bu amaçla görevlendirilmiş kamu görevlilerinin bu görevlerinin ifasından doğduğu iddia edilen adam öldürmek ile adam öldürmeye teşebbüs suçlarından doğrudan doğruya kamu davası açılarak yargılanmalarını aynı görev sırasında ve görev nedeniyle işlemiş oldukları diğer suçlardan ötürüde memurin muhakematı hakkında kanun hükümlerinin uygulanmasını öngören farklı düzenlemenin nedenini saptamak ve gerekçesini bulmak mümkün değildir tüm özellikleri aynı olan suçların değişik yargılama usulüne tabi olması ancak hukuki bir dayanak ve nedenle izah edilebilir burada hukuka aykırı bir koruma görülmektedir bu maddede sözü geçen suçlar kolluk mensuplarının adli görevi sırasında işlemiş oldukları suçlar grubuna girmektedir genel ilke bu suçlardan cmukna göre yargılamanın yapılacağı şeklindedir bu fıkrada ise aynı nitelik ve özellik taşıyan suçların bir bölümü cmukna yargılanması bir kesimin ise memurin muhakematı kanununa tabi tutulması hukuka aykırılığı açıkça yansıtan bir olgudur böylece maddenin son fıkrası da anayasanın maddesindeki hukuk devleti ve uncu maddesindeki eşitlik ilkelerine aykırılık oluşturduğundan iptali gerekir vi sayılı yasanın nci maddesi anayasanın nci ve uncu maddesine aykırıdır sayılı yasanın maddesi terör suçluları için şartla salıverme koşullarını ve sürelerini ağırlaştırmıştır böylece hükümlünün daha uzun süre cezaevinde kalması sonucu yaratılmıştır yukarıda da söylendiği gibi şartla salıverme hukuksal nitelik açısından eylemle değil faille ilgili bir sistemdir ölçü eylem olmayıp failin iyi halidir esasen sistemin amacı da faillerin iyi halinin sağlanmasıdır şartla salıvermede hükümlü mahkum edildiği hürriyeti bağlayıcı cezasının kanunla gösterilen bir kısmını iyi hal ile kurallara tam uyarak geçirmiş ise şartlara uymadığı