esas sayısı karar sayısı i̇ptal i̇stemi̇ni̇n gerekçesi̇ i̇ptal isteminin dava dilekçesinde açıklanan gerekçeleri aynen şöyledir i̇ptali istenen yasanın inci maddesinde düzenlenen türk ceza kanununun inci maddesinde semavî dinlerden birine ait dini işler ibadet ve ayinin yapılmasını men ve ihlâl allaha ve semavî dinlerden veya bu dinlerin peygamberlerinden veya mukaddes kitaplarından veya mezheplerinden birine hakaret i̇kinci maddesinde düzenlenen türk ceza kanununun ncı maddesinde her kim semavî dinlerden birini tahkir maksadıyla bu dinlerce kutsal sayılan mabetleri mezarları buna benzer yerleri veya bu yerlerdeki eşyayı yıkmak bozmak ve zarar vermek semavî din görevlilerinin görevleri esnasında veya görevlerini yapmalarından dolayı kendilerine karşı cürüm işlenmesi suç sayılmış ve bunlarla ilgili olarak ceza tertip edilmiştir yukarıda belirtildiği gibi semavî dinlere bu yasa ile ayrıcalık getirilmiştir semavî dinler buna inananlar bu dinlerle ilgili görevliler ve bu dinlerle ilgili mabetler ve eşyalar çeşitli tecavüz fiillerine karşı bir korumaya tabi tutulmuşlardır bu durumda semavî olmayan dinler buna inananlar bu dinlerin görevlileri mabet ve eşyaları koruma dışı bırakılmışlardır yeryüzünde semavî kabul edilen dinler hıristiyanlık i̇slamiyet yahudilik yanında semavî olmayan dinler cainizm şintoizm budizm hindu dini konfüçyus dini gibi dinler de mevcuttur bu konuda bilgiler şu iki ansiklopediden sağlanmıştır büyük kültür ansiklopedisi sh encyclopedia i̇nternational sn bu dinlerin yeryüzünde milyonlarca ve hatta milyarlarca taraftarı mevcuttur a lâiklik en basit anlamı ile din işleriyle dünya işlerini birbirinden ayırmak sosyal siyasal ve hukuki hayat ile din arasındaki ilişkiyi çizmek yasalar açısından dinler arasında ayırım yapmamak devlet ve yasalar önünde her dinin ayrı değere sahip olması anlamını taşır bu anlam için bkz anayasa mahkemesinin gün ve sayılı kararı anayasa mahkemesi kararlar dergisi sayı sh ayrıca niyazi berkes teokrasi ve lâiklik i̇stanbul sh ali fuad başgil din ve lâiklik i̇stanbul sh anayasaya aykırılık konusu ele alındığında anayasa mahkemesinin anayasası yürürlükte iken verdiği bazı kararlardan da yararlanılmıştır bu kararlarda söylenenler anayasasının yürürlükte bulunduğu günümüzde de geçerlidir zira anayasa mahkemesi lâiklik ile din ve vicdan hürriyeti ile ilgili bu kararlarında genellikle anayasasının başlangıç hükümleri ile ve üncü madde hükümlerine dayanmıştır bu maddelerin anayasasında karşılığını oluşturan başlangıç hükümleri ve ve üncü madde hükümleri konumuzu ilgilendiren hususları bakımından anayasasındaki hükümlerin aynısıdır herhangi bir değişiklik mevcut değildir bu nedenle bu konuda anayasası hükümlerine dayanarak verilen kararlar ve gerekçeleri günümüzde de geçerlidiresas sayısı karar sayısı halde dinleri ve inanç sahiplerini semavî dinler ve ona inananlar ile semavî olmayan dinler ve onlara inananlar diye ikiye ayırmak bunlara yasa ile farklı muamelede bulunmak lâiklik kavramına aykırıdır bu nedenle maddeler anayasanın başlangıç hükümlerine ve nci maddesine aykırıdır keza anayasamızın nci maddesine göre türkiye cumhuriyeti bir hukuk devletidir hukuk devletinde hukuk tarafından korunmayı kazanabilmek için belirli bir din ya da dinlerden olmak gerekmez oysa ve nci maddeler hukukî korunmayı sadece belirli dinler için öngörmüştür hukuk devleti fikri ile mevcut dinlerden birini ya da birkaçını tercih eylemi bağdaşamaz bu konuda bkz faruk erem türk ceza hukuku iii özel hükümler baskı ankara sh bu gerekçe ile de ve nci maddelerin yeni şekli anayasanın nci maddesine aykırıdır anayasanın uncu maddesi herkesin din mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşit olduğunu hükme bağlamaktadır i̇ncelenen maddeler ise türkiyedeki kişileri inançlarına göre farklı görmektedirler eğer kişi semavî dine inanıyor ise onun inancı korunmaya değerdir onun inancına küfredilmeyecek ibadeti engellenemeyecek inancı nedeni ile kınanamayacak alaya alınamayacaktır aksi halde suç teşekkül edecektir yani kısacası devlet semavî dinlere inananların inançlarını cezaî himayenin konusu kabul etmiştir buna karşın semavî olmayan dinlere mensuplarının inancı ise cezaî himaye dışı bırakılmıştır semavî olmayan din mensuplarının ibadetleri engellenebilecek inançları tezyif ve olay konusu yapılabilecektir zira böyle bir eylem suç değildir bu durum ise uncu maddede öngörülen eşitliğe aykırıdır kişilerin inançları mensup oldukları din nedeniyle yasa tarafından farklı muameleye tâbi tutulmaktadır halde ve ncı maddeler bu açıdan anayasanın uncu maddesine aykırıdırlar anayasanın üncü maddesi herkes vicdan dinî inanç ve kanaat hürriyetine sahiptir demektedir bu maddenin öngördüğü din hürriyetini tcknun ve ncı maddeleri korumakta idi son değişiklikten önce bu maddeler dinler arasında bir ayırım yapmadan din hürriyetini koruyan maddelerdi maddelerin eski halinde yer alan devletçe tanınan dinler kavramı gerek mehaz kanunundan gerek majno şerhinden gerek yargıtay ceza kanunu komisyonunun eylül tarihli zabıtlarından ve gerekse takdir ve uygulamadan açıkça anlaşılacağı üzere türk devletinin temel nizamına aykırı olmayan dinler anlamını taşımakta idi bkz faruk erem türk ceza hukuku iii özel hükümler baskı ankara sh ve bu suretle anayasal düzeni ile öngörülen sınır içinde kalan bütün dinler mevcut ve ortaya çıkabilecek açısından din hürriyeti eşit bir şekilde himaye edilmekte ve böylece anayasanın üncü maddesinde tanınan tahkim fiiliyatta varlığı sağlanmakta idi son değişiklik ile semavî olmayan dinler din hürriyetini sağlayan himayenin dışına çıkarılmakta semavî olmayan dinlere inanma hürriyeti zedelenmiştir zira artık bu dine mensup olanların ibadetleri engellenebilecek inançları tezyif ve olay konusu yapılabilecektir bu durumda artık ülkemizde din hürriyeti herkes için mevcut değildir sadece semavî dinlere inananlar için mevcuttur bu ise anayasanın üncü maddesine aykırıdıresas sayısı karar sayısı sayılı yasa ile değiştirilen inci maddenin üncü fıkrası her kim bir kimseyi mensup olduğu dinin emirlerini yerine getirmesinden dolayı kınarsa cezalandırılır hükmünü getirmektedir fıkrada geçen dinin emirleri ibaresi geniş ve maksadı aşan yorumlara elverişli bir ibaredir bu ibare bu şekliyle dinin her türlü emri lâik hukuk sistemine ters düşse bile kayıtsız şartsız koruma altına almaktadır böylece madde semavî dinlerin gereklerinin hiçbir sınırlamaya tabi olmadan yerine getirilmesi hakkını öngörmektedir çünkü dinin yerine getirilen emrinin türk anayasasına kamu düzenine yasalarına uygun olup olmadığı aranmamaktadır davranışın dinin emri olması onun kınanamaz dahi olması için yeterlidir kınamak ise hakaret demek değildir maddede bu durum tezyif sözcüğü ile ayrıca hükme bağlanmıştır kınamak ise yapılan bir işin kötü olduğunu belirten bir biçimde söz söylemek ayıplamak takbih etmek demektir bkz türkçe sözlük türk dil kurumu baskı sh keza aynı anlam okyarın türkçe sözlük sh kınamak sözcüğünün eski dildeki karşılığı olan takbih sözünün de çirkin görme beğenmeme anlamını taşıdığı belirtilmiştir bkz osmanlıca türkçe sözlük ansiklopedik lügat ferit devellioğlu ankara sh görülmektedir ki dinin her türlü emrine uyan davranışlar eleştirinin dahi dışında bırakılmıştır bütün bunlar maddenin bu hükmünün semavî dinlerin bütün emirlerinin türk yasalarına aykırı olsa dahi korunmasını öngördüğünü göstermektedir oysa anayasanın kabul ettiği din ve vicdan hürriyeti böyle sınırsız her şeyin hatta devlet düzeninin dahi üzerinde bir din hürriyeti değildir anayasanın ve üncü maddeleri nasıl ve nelerin dikkate alınarak sınırlama yapılacağını genel olarak belirtmişlerdir anayasanın üncü maddesinin nci fıkrası da yine sınırın mevcut olduğunu açıkça belirtmiştir başlangıç hükümleri ise anayasanın atatürkün inkılâp ve ilkeleri doğrultusunda olduğunu çağdaş medeniyet düzeyine ulaşma azmi yönünde bulunduğunu ifade etmektedir anayasanın üncü maddesi de anayasanın temel amaçlarının türk toplumunu çağdaş uygarlık seviyesinin üstüne çıkarma ve türkiye cumhuriyetinin lâik niteliğini koruma olduğunu belirtmektedir halde bu anayasal düzenin sağlanabilmesi buna aykırı davranışların kınanabilmesine eleştirilebilmesine bağlıdır herhangi bir dinin atatürk inkılâp ve ilkelerine türk toplumunun çağdaş uygarlık seviyesinin üstüne çıkarma seviyesine ve en önemlisi lâik düzene ters düşen hükümleri emirleri mevcut olabilir bu emirlere uymayı yani anayasamızın temel ilke ve amaçlarına ters davranışları kınamayı kötü gördüğünü söylemeyi dahi yasaklamak bu dini emirlere anayasa ilkeleri üzerinde yer vermek anayasaya aykırı bu davranışların yapılabileceğini hükme bağlamak demektir bu nedenlerle inci maddenin üncü fıkrasında yeralan her kim bir kimseyi mensup olduğu dinin emirlerini yerine getirmesinden dolayı kınarsa cezalandırılır hükmü anayasamızın başlangıç hükümlerine ve üncü madde hükümlerine aykırıdır