esas sayısı karar sayısı davacı vekili tarafından dönemi stopaj beyannamesi üzerinden ihtirazi kaydın kabul edilmemesi suretiyle yapılan tarihli tahakkukun iptali ve ödenen tutarın iadesi istemiyle ankara vergi̇ dai̇resi̇ başkanliğina karşı açılan davada işin gereği düşünüldü sayılı gelir vergisi kanununun maddesinin son fıkrasında maliye bakanlığı vergiye tabi işlemlere taraf veya aracı olanları verginin ödenmesinden sorumlu tutabilir hükmü yer almaktadır bu yetkiye dayanılarak maliye bakanlığınca günlü ve sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren seri nolu gelir vergisi genel tebliğinde gelir vergisi kanununun üncü maddesinin son fıkrasının maliye bakanlığına verdiği yetkiye istinaden aynı maddenin birinci fıkrasında tevkifat yapacaklar arasında sayılmayan aile hekimlerinin aile hekimliği hizmetlerinin verilmesiyle ilgili olarak temizlik sekreterlik şoförlük gibi hizmetler için yanlarında çalıştıracakları hizmet erbabına yapılacak ücret ödemeleri serbest meslek işleri dolayısıyla yapılan ödemeler ile işyerine ilişkin kira ödemeleri ve esnaf muaflığından yararlananlardan mal ve hizmet alımları karşılığında yapılan ödemelerden maddede belirtilen oranlarda tevkifat yapmaları uygun bulunmuştur birden çok aile hekiminin görev yaptığı aile sağlığı merkezlerinde ise bu yükümlülük yönetici olarak belirlenen aile hekimi tarafından yerine getirilecektir düzenlemesine yer verilmiştir dava dosyasının incelenmesinden davacının dönemi için tarihinde ihtirazi kayıt ile gelir vergisi stopaj beyannamesi verdiği ihtirazi kayıt kabul edilmeyerek aynı tarihte tahakkuk fişi düzenlendiği anlaşıldığından işlemin dayanağı olan seri nolu gelir vergisi genel tebliğinin dayanağı sayılı gelir vergisi kanununun maddesinin son fıkrasına yönelik anayasaya aykırılık durumu ankara vergi mahkemesi hakimliğince göz önüne alınarak anayasaya uygunluğunun incelenmesi gerekli görülmüştür anayasanın maddesinde türkiye cumhuriyeti toplumun huzuru millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde insan haklarına saygılı atatürk milliyetçiliğine bağlı başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan demokratik lâik ve sosyal bir hukuk devletidir denilmektedir anayasanın maddesinde herkes mülkiyet ve miras haklarına sahiptir bu haklar ancak kamu yararı amacıyla kanunla sınırlanabilir mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz hükmü yer almaktadır anayasanın maddesinde herkes kamu giderlerini karşılamak üzere mali gücüne göre vergi ödemekle yükümlüdür vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı maliye politikasının sosyal amacıdır vergi resim harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur değiştirilir veya kaldırılır vergi resim harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi bakanlar kuruluna verilebilir düzenlemesi yer almaktadır anayasanın maddesinde belirtilen hukuk devleti eylem ve işlemleri hukuka uygun insan haklarına saygılı bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren her alanda adil bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren anayasaya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayan yargı denetimine açık yasaların üstünde yasaesas sayısı karar sayısı koyucunun da uyması gereken anayasa ve temel hukuk ilkelerinin bulunduğu bilincinde olan devlettir bu bağlamda hukuk devletinde yasa koyucu yalnız yasaların anayasaya değil evrensel hukuk ilkelerine uygun olmasını sağlamakla yükümlüdür hukuk devletinin en önemli ilkelerinden biri hiç kuşkusuz hukuki güvenlik ilkesidir kişiler hukuk aleminde yapacakları işlemlerle ilgili pozisyonlarını anki hukuk kurallarına güvenerek alırlar bu ilkeye göre hukuk kuralları sık sık değişmemelidir bu ilkeyle ilişkili olarak da anayasamızın maddesinde yer alan vergi resim harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur değiştirilir veya kaldırılır hükmü ile vergilendirmede kanunilik ilkesi benimsenmiştir kanunilik ilkesinin istisnası da anayasamızın yine aynı maddesinde yer alan vergi resim harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi bakanlar kuruluna verilebilir hükmü ile düzenlenmiştir vergi resim harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulup değiştirilip kaldırılması vergi mükellefiyetinin kanunla tesis edilip düzenlenip kaldırılabileceği anlamına gelir kimlerin vergi mükellefi olacağı verginin konusu oranı ve matrahı gibi vergilendirmede temel olan hususlar kanunilik ilkesi gereği kanunla düzenlenmek zorundadır bu durum anayasanın emredici bir hükmüdür kanunilik ilkesi vergi mükellefiyetinin yanında vergi sorumluluğunu da kapsar vergi sorumlusu da yeri geldiği zaman asıl borçlunun yerine geçip vergiyi ödemek zorunda kalır bu yüzden vergi sorumluluğu da vergi mükellefiyeti gibi vergilendirmenin temel hususlarından biridir bunun sonucu olarak vergi sorumlularının da kanunla düzenlenmesi gerekmektedir bu durumu göz önüne alan kanun koyucu sayılı gelir vergisi kanununun maddesinde tevkifat yapmaya mecbur olanları sayma yoluyla belirtmişken tarihli ve sayılı kanunun maddesiyle eklenen maddenin son fıkrası ile idareye bu sayıyı artırma konusunda takdir hakkı verilmiştir kanunilik ilkesini benimseyen anayasa vergilendirmeye ilişkin düzenlemelerin kanun ile yapılmasını öngörerek hukuki güvenlik sağlamıştır çünkü kanunları değiştirmek idari işlemleri değiştirmekten daha zordur sayılı gelir vergisi kanununun maddesinde vergi sorumluları tek tek sayılmışken son fıkradaki düzenleme ile vergi sorumluluğunun kapsamının idarenin düzenleyici işlemleri ile genişletilebileceği göz önüne alındığında bu durum keyfi bir uygulamaya neden olabileceğinden hukuki güvenlik ilkesi ile bağdaşmamaktadır ayrıca vergilendirme mülkiyet hakkını da yakından ilgilendirir çünkü vergi ödeyen kişinin malvarlığında bir azalma meydana gelir dolayısıyla vergilendirmeye ilişkin düzenlemeler mülkiyet hakkını etkilediğinden ve anayasa mülkiyet hakkının kanunla sınırlanabileceğini öngördüğünden vergilendirme ile ilgili temel hususlardan biri olan vergi sorumluluğunun kanunla düzenlenmesi gerekmektedir uyuşmazlık konusu olayda sayılı gelir vergisi kanununun maddesi ile istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur olanlar sayma yolu ile tahdidi olarak belirlenmişken maddenin son fıkrasında bakanlığa verilen yetki ile çıkarılan seri nolu gelir vergisi genel tebliği ile aile hekimleri tevkifat yapacaklar arasına alınmıştır bu kuralla vergi sorumluluğu genişletilerek kanunilik ilkesine aykırı davranılmıştır anayasa vergi mükellefiyetinde olduğu gibi vergi sorumluluğunda da kanunilik ilkesini benimsemiştir kanunda vergi sorumluları tahdidi olarak sayılmışken bu vergi sorumlularının tebliğ ile artırılmasına imkan veren maddenin son fıkrası anayasal dayanaktan yoksundur bu itibarla sayılı gelir vergisi kanununun maddesinin son fıkrası anayasanın ve maddesine aykırılık oluşturmaktadıresas sayısı karar sayısı açıklanan nedenlerle anayasanın maddesinin fıkrası ile sayılı kanunun maddesinin fıkrası uyarınca bir davaya bakmakta olan mahkemenin davada uygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin hükümlerini anayasaya aykırı görmesi durumunda davayı açan belgeler ile dosyanın ilgili bölümlerinin onaylı örnekleri ve kendisini bu kanıya götüren gerekçeli kararı ile anayasa mahkemesine başvurması öngörüldüğünden sayılı gelir vergisi kanununun maddesinin son fıkrasının anayasanın ve maddesine aykırı olduğu kanaatine ulaşıldığından anılan hükmün iptali istemiyle itiraz yoluyla anayasa mahkemesine başvurulmasına dava dosyasının onaylı bir örneğinin anayasa mahkemesine gönderilmesine anayasa mahkemesinin bu konuda vereceği karara kadar ay süreyle davanın geri bırakılmasına tarihinde karar verildi