esas sayısı karar sayısı i̇ti̇razin gerekçesi̇ yargıtay ceza dairesinin başvuru kararının gerekçe bölümü aynen şöyledir olayda cezalandırılan şirketin türk ticaret yasasına göre kurulmuş bir tüzel kişi olup başkasının eyleminden dolayı ve hem de kendini yeterince savunamamasına karşın günlü sayılı yasa ile sayılı basın yasasının maddesine eklenen son ve türk ceza yasasının maddesinin değişik fıkraları uyarınca sorumlu tutulmuştur gerçekten davada uygulanmış ve uygulanacak olan bu yasa kuralları şöyle düzenlenmiştir sayılı basın yasasının maddesine günlü sayılı yasayla eklenen son fıkrada bu kanun ile diğer kanunların basılı eserin sahip veya yayınlatanını cezai veya hukuki bakımdan sorunlu kıldığı hallerde sahip veya yayınlatan tüzel kişi ise temsilen bir gerçek kişi gösterilmiş olsa bile sorumluluk tüzel kişiye aittir ve türk ceza yasasının aynı yasa ile değiştirilen maddesinin fıkrasında ayrıca mevkute sahibi veya mevkute olmadığı takdirde yayınlatan hak kanda yirmimilyon liradan yüzmilyon liraya kadar ağır para cezası verilir denilmektedir basın yasasına eklenen bu fıkrada sözü edilen öbür yasalardan birinin de türk ceza yasası olduğunda kuşku yoktur nitekim inceleme konusu davada hakaret eylemine türk ceza yasasının maddesi aracılığıyla maddesi uygulanmıştır bu uygulama ise ceza yargılama yasasının ve türk ceza yasasının anayasal düzeydeki ilkeleriyle çatışma durumundadır ilkin türk ceza yasasının maddesindeki hakaret cürmü sözle ya da yazıyla işlenebilen bir suçtur suçun faili olabilecek kimseler ancak ceza yeterliliği bulunan gerçek kişilerdir bu suçun tüzel kişi tarafından işlenmesi olanaksızdır oysa yürürlükteki yasa hükümlerine göre dava konusu olayda tüzelkişi cezalandırılmıştır zira türk ceza yasasının maddesinin değişik fıkrasına göre basın yoluyla işlenen hakaret suçundan dolayı ayrıca mevkute sahibi yada bu olmadığı takdirde yayınlatan cezalandırılmakta basın yasasının maddesinin son fıkrasına göre de sorumluluk tüzelkişiye ilişkin bulunmaktadır i̇kinci olarak madde yalnızca haklarında dava açılmadığı için mevkute sahibiyle yayınlatana ceza sorumluluğu getirmeyen basın yasasının sistemine bir olay yükleyerek hakaret cürmünde türk ceza yasası md hukuka uygunluk nedenini yok olması ya da var olmakla birlikte sınırının aşılması durumlarında sanığın isteği üzerine iddiayı temsil edenin karşı çıkmaya çağrılması nedeniyle yaratılan karşılıklı yargılama sonucu failin cezadan kurtulmasını sağlayan kanıtlama hakkı kurumunun md mevkute sahibi ve yayınlatan iddia makamında temsil edilmediği için yüzüne sanık olarak hakkında dava açılmadığı sorguya çekilmediği kendisini savunamadığı sanığın yokluğunda yargılamayı öngördüğü ve yasal yollara bizzat başvuramadığı nitekim olayımızda tüzelkişi olan şirketin yönetim kurulu başkanı ile yardımcısı temyiz yoluna başvurmuşlardır için ceza yargılama yasasının morfolojik yapısına ve temel mantığına ratio legis aykırı değil bununda ötesinde ana yasanın savunma hakkını ve cezanın kişiselliğini vurgulayan ve maddelerine de aykırıdır şöyle kiesas sayısı karar sayısı anayasanın hak arama özgürlüğünü düzenleyen maddesine göre herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahiptir buna karşın mevkute sahibi ya da yayınlatan kendine hiç savunma hakkı tanınmadığı halde basın yasasının maddesine eklenen son fıkrasıyla türk ceza yasasının maddesinin değişik sekizinci fıkrası gereğince cezalandırılmaktadır olayımızda bir tüzelkişi olan mevkute sahibi şirket bu hükümlere göre savunma hakkı tanınmadan cezalandırılmıştır oysa savunma hakkı ceza yargılamasında susmayı bile hukuka uygun ve sanığı nesne ve yüklem olmaktan çıkarıp yargılamanın öznesi kılan yargılamanın olmazsa olmaz kuralı sayılan ve bu yüzden de evrensel ve uluslararası nitelikteki bir çok insan haklan bildiri ve sözleşmelerinde yer alan doğal hatta kutsal bir haktır nedenle de bu hakka ilişkin düzenlemelere yalnızca yargılama yasalarında değil anayasal düzeyde korunma sağlanması için anayasanın hakların korunması ile ilgili hükümleri arasında ve adil ve hakkaniyete uygun yargılamayı amaçlayan maddesinde de yer verilmiştir anayasanın temel haklan düzenleyen ikinci kısmının yine hakların korunması ile ilgili hükümleri arasında yer alan maddesinin altıncı fıkrasına göre ceza sorumluluğu şahsidir denilmektedir buna göre bir suç nedeniyle ancak suçun faili cezalandırılabilecek failin dışındaki kimseler cezalandırılmayacaktır çağdaş ceza hukuku kusur ilkesine dayanmaktadır buna göre kusursuz suç ve de kusursuz ceza olmaz nullum crimen sine culpa nulla poena sine culpa failin sorumlu olabilmesi için suçun işlenmesine katılması ve suçtan doğan sonuç ile failin davranışı arasında maddi ve psişik nedensellik bağının bulunması zorunludur bu koşullar gerçekleşmedikçe toptancı yöntemlerle yargılanarak adalet dağıtmak suretiyle bir kimse cezalandırılamaz oysa olayda uygulanan sayılı yasanın maddesinin son ve türk ceza yasasının maddesinin değişik sekizinci fıkralarına göre cezalandırılan fail yani mevkutenin sahibi olan tüzelkişi yazıda yer alan küçük düşürücü olayların gerçek olduğunu kanıtlayamayan bir yazarın hukuksal deyişle başkasının eylemi nedeniyle sorumlu tutulmaktadır üstelik sorumlu tutulan kişi çağdaş ceza hukukunda ancak ekonomik suçlarda fail olabilecekleri ileri sürülen bir insan olmamaları nedeniyle yapılan gereği sövme suçunu işlemeleri olanaksız bulunan tüzelkişilerdendir görülüyor ki sözü edilen maddeler uyarınca inceleme konusu olayda gazetenin mevkutenin sahibi olan şirket anayasanın savunma hakkı ve cezaların kişiselliği ilkelerini düzenleyen ve maddelerine aykırı olarak cezalandırılmıştır