esas no karar no dâvanın gerekçesi gününde anayasa mahkemesine verilmiş bulunan günlü dâva dilekçesinin dâvanın konusu bölümünde iptali istenen hükmün anayasanın başlangıç kısmının ikinci fıkrasının sözüne ve ruhuna aykırı olduğu ileri sürüldükten sonra dâvanın gerekçesi bölümünde özet olarak sayılı kanunun maddesinin ilk fıkrasında zikredilen affın yüksek adalet divanınca mahkûm edilmiş kimseler için bir genel af niteliğinde vazedilmiş bulunduğu genel affın suçluluğun ve suçluluğun bütün neticelerinin tam olarak kaldırılması demek olduğu ve genel af teriminin hafızalardan sümek anlamını taşıyan yunanca bir kelimenin karşılığı olarak kullanıldığı buna karşılık özel affın suçluluğu kaldırmadığı ve hafızalardan silmediği sadece cezayı ve mahkûmiyetin kanunî neticelerini kısmen ortadan kaldırdığı yüksek adalet divanınca mahkûm edilmiş kimseler hakkında sayılı kanundan önce çıkarılmış olan af kanunlarının hepsinin özel af niteliğini taşıdığı özellikle türk ceza kanununun memnu hakların iadesi yoluna başvurularak suçluluğun neticelerini ortadan kaldırmanın mümkün olduğu ve bunun için suçlunun mahkeme huzurunda nedametini tescil ettirmesi gerektiği anayasamıza göre yüksek adalet divanınca mahkûm edilmiş kişiler hakkında sadece özel af kanunları çıkarılabileceği ve memnu hakların iadesi hükümlerinin uygulanabileceği ve fakat genel af çıkarılamıyacağı bu sebeple anayasanın ncı maddesi ile anayasa metninden sayılan ve temel ilkeler olduğu anayasanın ikinci maddesinde açıklanan başlangıç kısmının ikinci fıkrası ile geçici maddesinin mayıs devrinin hukukî amacını tescil etmiş bulunduğu ve bunlar karşısında bahse konu genel affın çıkarılmasına cevaz bulunmadığının kolayca anlaşıldığı anayasamızın maddesi ile diğer bazı suçlularla yüksek adalet divanınca mahkûm edilen kimselerin cezalan affedilmiş olsalar dahi yasama organı üyesi olmaktan mahrum kalacakları saptanmış ve bu maddenin sevk sebeplerinden birinin de yüksek adalet divanınca mahkûm edilmiş kimselerin yüksek devlet makamlarında yer alamamaları olduğu bunun nedeninin anayasa ve hukuk düzenimizin temel meşruluk ilkesinin korunmasından ibaret bulunduğu ve aynı sebeplerle anayasanın maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle cumhurbaşkanının maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle başbakanın maddesinin son fıkrası delaletiyle bakanların da maddedeki mahkûmiyetlerin bulunmaması koşuluna bağlanmış oldukları böylece kanun yapma görevinden yasaklanan yasada hükümlülerinin kanunları yürütme görevinden de yoksun bırakıldıkları dâva konusu hükmün yüksek adalet divanınca mahkûm edilen kimselere hâkim yargıtay ve danıştay gibi yüksek mahkeme hâkimi olmalarına imkân verdiği ve böylece yapılmasına yürütülmesine katılamıyacakları kanunları kazaî sahada uygulama ve yorumlama görevlerini ve ayrıca bu kişilere anayasa mahkemesi üyeliğine seçilerek yapılmasına katılamayacakları kanunların iptaline karar verme yetkisini de tanıdığı ve anayasamızın ve nci maddeleri ile uncu maddesinin son fıkrasına dayanılarak çıkarılan temmuz tarihli ve sayılı siyasî partiler kanununun ve inci maddeleri anayasanın maddesine atıfta bulunmak suretiyle sözü geçen kişilerin siyasi parti kurucusu ve üyesi olamamalarım emrettiği halde dâva konusu hükme göre bu kişilerin cumhuriyet başsavcısı parti yasaklamaları inceleme kurulu üyesi ve anayasa mahkemesi üyesi sıfatiyle siyasi partilerin kapatılmasına ilişkin yasalar ortamında alınacak kararlara katılma yetkisine sahip olacakları şehir ve kasabalarda mahalle muhtar ve ihtiyar heyetleri teşkiline dair kanunun inci maddesini değiştiren temmuz tarih ve sayılı kanun köy kanununun maddesini değiştiren temmuz tarihli ve sayılı kanun belediye kanununun maddesini değiştiren temmuz tarihli ve sayılı kanunlaesas no karar no idareî umumiyei vilâyat kanununun maddesini değiştiren temmuz tarihli ve sayılı kanun anayasamızın maddesinde yer alan hükmün benzerini getirdikleri bilindiği halde iptal konusu hüküm sayesinde bu kişiler köy muhtarı bile olamazlarken vali kaymakam yargıtay danıştay yüksek hâkimler kumlu üyesi elçi müsteşar ve anayasa mahkemesi üyesi olabilecekleri ve bunun mayıs devriminin meşruluğuna dayanan bu günkü anayasa ve hukuk düzenimizin ruhuna aykırı olduğu ve bu düzeni temelinden inkâr anlamım taşıdığı belirtilmiş ve bu nedenlerle dâva konusu hükmün iptali istenmiştir