Мөнәҗәт
Мөнәҗәт (гарәпчәдән) — Шәрык әдәбиятларында һәм фольклорында лирик жанр атамасы, дини–интим эчтәлекле әсәр. Аның асылында ягызлыкта үз-үзең белән сөйләшү, Аллаһ Тәгаләгә мөрәҗәгать итү, ялварып ярлыкауны сорау ята. Шактый борынгы заманнардан ук татар язма әдәбиятының һәм халык иҗатының үзенчәлекле жанры булып формалаша.
Мөнәҗәт — иляһи көчкә юнәлтелгән, әмма чынлыкта үз-үзең белән сөйләшүгә корылган монолог ул. Биредә Аллаһ, изге затлар, гадәттә, максималь югарылыкка куелып тасвирлана, ә лирик герой, киресенчә, кечәрәйтелә.
Мөнәҗәт текстларын 4 төркемгә бүлеп анализларга мөмкин:
- Дини-фәлсәфи мөнәҗәтләр
- Туган ил турында
- Ана һәм бала мөнәсәбәтләре турында
- Яшәү һәм үлем турында
Гадәттә мөнәҗәтләр көй белән башкарылалар.