次次都係喺月頭左右個Depression帶嚟嘅Down嘅感覺就係最嚴重嘅。十一月係,十二月都係,理所當然咁一月都係,唯一唔同嘅就係我一月嘅月頭唔係喺醫院入面渡過咁。
同Typical BPD一樣,永遠都係怕自己一個人獨處,其實我應該好Get used to be alone皆因其實我嘅童年大部份時間都係自己一個人。
或者就係因為咁樣嘅原因底下,令到我成長之後好怕孤獨,唔能夠自己一個人,無論做任何嘢都係。
唔多人喺我呢個年紀有depression,但好衰唔衰我就係一個好典型嘅BPD嘅人,好驚俾人抛棄咁,但偏偏我就係經歷緊呢啲嘢,都可能因為咁而induce咗個depression出嚟。
老實講,其實自己都唔想做自己,一個被個世界left behind嘅人,呢個感覺真係唔好受。
唔難發現自己先係融入唔到圈子嘅一個人。
有咩我最怕?除咗要自己一個人之外,最驚就係啲分組活動,Project也好、去玩嗰啲也好,乜都怕。
要我做嘢,我唔介意,我亦都冇所謂。
最怕係冇組。
一個永遠都融入唔到嘅人係會注定係冇組嘅,而呢個情況,往往係最難受嘅,好似將你係一個邊緣人嘅事實赤裸裸咁俾人攞出嚟笑。
不過唔會有人會身同感受,因為我先係嗰個leftover嘅人。
我哋好typical嘅symptoms就係好驚做active嗰個,可能係要面子啦,永遠都唔會去主動去R其他人傾計,no matter人哋真實嘅睇法係啲咩啦,我本身都先入為主咗好似其他人都唔會理唔會接受到自己亦都冇人會聽我吹水。
而點解會令我感受咁深刻?因為我咁多年嚟第一次識到人會聽自己亂噏嘢。
依家自己一個人嘅時候發現自己個世界好冷清,以前嘅熱鬧景致都不再。
有人話,時間係最好嘅解藥,咩時間會沖淡一切。
但好可惜,對於我嚟講呢啲都係癈話。
同我講呢啲嘢根本同你同我講「唔好唔開心」啦一模一樣。
所以其實係唔會有人真正明白自己諗乜。
有人知我會唔開心,但有人會幫/幫到咩?
解鈴還需繫鈴人。
我一直祈求奇蹟會發生,只不過三個月嚟,有咩發生過?
有嘅,一個又一個嘅災難囉。
我其實真係再afford唔到呢種痛。好痛苦。
我都好想move on,但我真係唔得。
我唔係冇試過,但真係忘記唔到。
有啲嘢,喺心入面有條刺,就永不磨滅。