انتخابات فدراسیون کشتی نباید حتی با تایید نشدن صلاحیت سه نفر به اما و اگر کشیده شود و وزارت ورزش با برگزاری آن در روز چهارشنبه میتواند ثابت کند که منافع و آرامش کشتی بر منافع فردی اولویت دارد. در حالی که تنها چهار روز تا برگزاری مجمع انتخاباتی فدراسیون کشتی باقی مانده اما حاشیههای این انتخابات تمامی ندارد. بعد از حرمت شکنیهایی که در این مدت اخیر کشتی را وارد حاشیه کرده بود اکنون نوبت به تایید نشدن صلاحیت سه کاندیدا رسیده تا اما و اگرهایی در برگزاری یا عدم برگزاری مجمع به وجود آورد و کشتی را وارد حاشیه جدیدی کند. فدراسیون کشتی از ۹ ماه پیش که رسول خادم استعفا کرد، در بلاتکلیفی به سر میبرد تا اینکه بالاخره وزارت ورزش اعلام کرد انتخابات این فدراسیون قرار است ۲۶ تیر برگزار شود. در میان، بحث تایید صلاحیتها معضل جدید انتخابات این فدراسیون شده به طوری که علیرضا دبیر، امیر خادم و عباس جدیدی احراز صلاحیت نشدهاند و شنیده شده که نامه رسمی احراز صلاحیتها نیز به وزارت ورزش ابلاغ شده اما در این میان هنوز پاسخ روشنی نسبت به تایید صلاحیتها رسماً از سوی وزارت ورزش اعلام نشده است. البته چند ماه پیش هر زمان صحبت از برگزاری انتخابات فدراسیونها میشد، محمدرضا داورزنی عنوان میکرد برگزاری مجامع فدراسیونهای مدالآور در اولویت است اما در عمل کشتی آخرین فدراسیونی است که انتخابات آن قرار است برگزار شود، بنابراین این انتظار وجود دارد که حداقل در همان ۲۶ تیر تکلیف کشتی هم مشخص شود تا بیش از این زمان برای این رشته مدالآور از دست نرود و بیش از این درگیر حواشی نشود. در همین ۹ ماه بلاتکلیفی شاهد به وجود آمدن حاشیههای زیادی برای این رشته بودیم و به نظر میرسد دیگر وقت آن رسیده تمام حرف و حدیثها و حواشی به پایان برسد و با برگزاری انتخابات، کشتی در فضای آرامتری کار خود را برای گرفتن سهمیه المپیک پیش ببرد. البته یک نکته مهم را هم نباید فراموش کرد که صالحی امیری چند هفته پیش در لوزان سوییس به لالوویچ رییس اتحادیه جهانی کشتی قول داده که انتخابات در تیر ماه برگزار میشود و اگر این اتفاق روز چهارشنبه نیفتد، میتواند تبعات خارجی هم داشته باشد که مهمترین آن بیاعتمادی لالوویچ و حساس شدن به ماجرای انتخابات فدراسیون کشتی ایران است. اگر تحت هر شرایطی ۲۶ تیرماه تکلیف رییس فدراسیون کشتی مشخص نشود، مسوولان ورزش باید تبعات این اتفاق را در مسابقات جهانی پیش رو، کسب سهمیههای المپیک و در نهایت نتایج المپیک را به جان بخرند، چرا که بیش از این بلاتکلیفی ورزش اول، لطمات جبرانناپذیری را به همراه خواهد داشت.