مؤمین در فکر خیر است؛ نه لذت حسی و سود دنیایی . البته این خیر گاهی لذیذ و نافع و گاهی تلخ وزیانبار است. در قران کریم آمده است که باید معیار کار ها ، خیر باشد و لذت وسود ظاهری نباشد " عسی ان تکرهوا شیئا و هو خیر لکم و عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم" * چه بسا شما چیزی را دوست دارید ، از این جهت که به ذائقه شما گوارا است یا به منافع مادی شما لطمه ای وارد نمی کند، بلکه اثر مثبتی هم نسبت به آن دارد. ولی در حقیقت آن چیز به حال شما ضرر دارد و خیر نیست.
*سوره بقره 216