آقای مهندس حمید شما در پاسخ نوشته اید که : بسته شدن شار پراکندگی از مسیر فلزی پوسته روتور سبب گرمایش بیش از حد و احتمالا سوختن آن می شود. در حالی که روتور را از ماشین در آورده ایم که؟
در مدل سازی های ترانس ما شار پراکندگی را توسط یک سلف آن هم به شکل سری مدل سازی میکنیم. بعد هسته آهنی را به صورت یک مقاومت و سلف مدل می کردیم.
در مدار معادل ماشین های القایی هم که شبیه مدار معادل ترانسفورماتور است یک شار پراکندگی باز به شکل سری مدل می کنیم.
مطلبی که من منوجه شدم این است که با خارج کردن روتور از ماشین القایی این شار پراکندگی میزانش بیشتر می شود پس در نتیجه سلفی که این شار پراکندگی را هم مدل می کنیم باید بزرگتر شود. یعنی اندوکنانس سری بیشتر. از طرفی چون روتور را بیرون کشیده ایم ان قسمت از مدار معادل که مربوط به مدل سازی هسته (روتور) است را نیز باید حذف کنیم. در نهایت با خارج کردن روتور مقاومت سلفی و القایی که در مدار معادل باقی می ماند در مقایسه با حضور روتور بسیار کم تر است و در نتیجه سبب افزایش جریان و سوختن سیم پیچ استاتور می شود.
در ست متوجه شده ام؟