Id-drammaturgu Brittaniku David Hare, ikkritikat fil-passat għall-politika tal-predikazzjoni tiegħu, jingħad li fl-aħħar sab triqtu lil hinn mill-polemika (John Lahr, The New Yorker). Id-dramm il-ġdid ta’ Hare dwar kritiku tal-films iċċentrat lilu nnifsu, martu, u ommu huwa faħħar bħala kolp ta’ teatru (Matt Wolf, Variety ), kemm għall-kritika soċjali tiegħu (tal-amoralità tal-midja tal-aħbarijiet) kif ukoll għas-sensittività tagħha dwar kwistjonijiet personali bħal telf, niket u sopravivenza stoika (Benedict Nightingale, il-London Times). Id-dilettanti ta’ Hare jiddikjaraw li wasal iż-żmien għall-kanonizzazzjoni.
Id-drammaturgu kien jiġi kkritikat għall-kontenut politiku ħoloq dramm li jappella lill-partitarji mhux politiċi.