Nu fungen die Menschen an un breden sik ut över de ganze Eer, un se harrn ja ok Döchter. Do segen de Göttersööns de Minschendöchter sik an, un de steken eer in de Ogen; denn dat harrn se wull markt, dat se goot utsegen; se weren smucke Deerns. Und se nemen se sik vun all de, de eer gefallen deen, een to Fru.