Na pożółkłych kartach są wypisane kolumny liczb, tabele i zestawienia. Pełne poprawek, na marginesach dopiski ołówkiem. Nagłówki opatrzone napisami "ściśle tajne" lub "poufne". Widać olbrzymią pracę rachmistrzów ministerialnych, biurowych specjalistów  od przetwarzania ludzi  w cyferki.Do dokumentów Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego zgromadzonych w Archiwum Akt Nowych w Warszawie od lat nikt nie zaglądał. W marcu 1950 roku pojawiła się ustawa o planowym zatrudnieniu absolwentów szkół średnich zawodowych oraz szkół wyższych. Już na początku widniało w niej zdanie: "Państwo Ludowe powinno planowo kierować dopływem absolwentów szkół do uspołecznionych zakładów pracy i zapewnić młodzieży możliwość niezwłocznego włączenia się w budownictwo socjalistyczne". "Niezwłoczne włączenie się" oznaczało nakaz pracy.
W III RP prawodawca chce powiązać zmiany społeczne i zmiany w prawie ze świadomym powrotem do dawnych klauzul generalnych, co widać w przypadku starań o zastąpienie klauzuli zasad współżycia społecznego, która była klauzulą "identyfikacyjną" w socjalistycznych systemach prawnych, odwołaniami do dobrych obyczajów. Prawodawca kieruje się chęcią nawiązania do klasycznych sformułowań kodeksów cywilnych i handlowych, chęcią odejścia od praktyki upolityczniania klauzul oraz zamiarem "ukonkretnienia" odesłania przez ściślejsze związanie ocen z normami i ocenami funkcjonującymi w społeczeństwie. Samo zastąpienie jednej klauzuli drugą nie wpłynie na praktykę decyzyjną, należy zatem kibicować zmianom, dzięki którym klauzule generalne byłyby stosowane w sposób odpowiadający aktualnym przekształceniom społecznym i dokonaniom prawa międzynarodowego.