Radę Polityki Pieniężnej charakteryzuje wypełnianie celu inflacyjnego. Brak instrumentarium analitycznego, czyli indeksu inflacji bazowej oraz różnych modeli inflacji i popytu na pieniądz jest zapewne przyczyną zbyt gwałtownych reakcji Rady. Radzie Polityki Pieniężnej, jak żadnej innej instytucji, pozwolono na nadzwyczaj długi okres próbny. Niestety okazało się, że braki w instrumentarium, w konsekwencji działań i w koordynacji z polityką budżetową doprowadzają ją do podejmowania słabo umotywowanych decyzji.
Nakłady przeznaczone przez samorządy na kulturę w roku 2000 na ogół pozostają na niezmienionym poziomie lub wręcz je obniżono. W wielu regionach dotacje wystarczają jedynie na niskie płace i bieżące świadczenia. Sytuacja taka wynika nie tylko z faktu, iż samorządowcy mają za mało pieniędzy do podziału, ale także, że w wyniku reformy przypisano im zbyt wiele instytucji kulturalnych. Wiele samorządów kosztem wydatków bieżących zwiększa nakłady na inwestycje i remonty. Dyrektorów instytucji kulturalnych martwi też przygotowywana nowelizacja ustawy o ubezpieczeniach społecznych.