Nowy kodeks karny wprowadza inny model orzekania grzywny, system stawek dziennych. W systemie kwotowym im sprawca zamożniejszy, tym ustawowe zagrożenie jest dla niego łagodniejsze. W systemie stawkowym grzywnę wymierza się w dwóch etapach. W pierwszym sąd określi liczbę stawek dziennych, kierując się dyrektywą: winy, społecznej szkodliwości. Wyznaczywszy w pierwszym etapie liczbę stawek, w drugim sąd wyznaczy wysokość jednej, kierując się dyrektywą statusu majątkowego sprawcy. w pierwszym etapie chodzi o rozstrzygnięcie surowości kary, w drugim - o czysto techniczny zabieg mający zapewnić, aby grzywna była równie dolegliwa dla wszystkich sprawców. nie wolno rozstrzygnięcia o wysokości stawki dziennej kształtować na podstawie ustalonej wcześniej liczby stawek.
Nowy kodeks karny wprowadza model orzekania winy oparty na systemie określania stawek dziennych. W poprzednim modelu, funkcjonującym od 1932 r., zwanym kwotowym, oznaczenie granic ustawowego zagrożenia jak i wymiar kary w konretnym przypadku wyrażają się w określonej kwocie. Nowy model, w przeciwieństwie do poprzedniego, jest niewrażliwy na inflację, wolny od kłopotów związanych z określaniem wysokości kary zastępczej a przede wszystkim uczciwiej podchodzi do konstytucyjnej zasady równości. W nowym modelu sąd określa najpierw ilość zasądzonych stawek, których liczba nie może być niższa niż 10 ani wyższa niż 360. Na tym etapie nie brany jest pod uwagę majątek oskarżonego. Stan majątkowy jest istotny w drugiej części, tzn. przy określaniu wysokości stawek.