Urzeczywistnianie tendencji do zwiększania podmiotowego i przedmiotowego zakresu spraw poddanych orzecznictwu sądowemu znalazło wyraz w instytucji kasacji. Jej szczególność polega na szerokim włączeniu SN do instancyjnej działalności orzeczniczej. Przy racjonalizowaniu unormowań nie może zejść z pola widzenia cały obszar działalności SN, który konstytucja zobowiązuje do sprawowania nadzoru nad sądami powszechnymi w zakresie orzecznictwa. niezbędna jest interwencja ustawodawcy w postaci odpowiedniej nowelizacji przepisów k.p.c. w części dotyczącej kasacji, W szczególności chodzić tu będzie o wprowadzenie do postępowania instytucji tzw. przedsądu, umożliwiającej SN wyselekcjonowanie spraw uzasadniających ich merytoryczne rozpoznanie na rozprawie.
Nadzór nad orzecznictwem może być sprawny tylko wówczas, gdy Sąd Najwyższy ma czas na pełne wykorzystanie swego potencjału orzeczniczego. Chodzi zatem o uwolnienie SN od rozpoznawania spraw typowych. Po niespełna trzech latach obowiązywania kasacji w dziale spraw cywilnych SN widać poważne zachwianie równowagi między poziomem wpływu do SN spraw a wydolnością pracy sędziowskiej. Konieczne jest usprawnienie działalności SN poprzez nowelizację przepisów k.p.c., w tym przedmiotowe ograniczenie spraw, w których stronom przysługiwałaby kasacja; zaostrzenie wymagań co do istotnych warunków kasacji oraz zwiększenie możliwości rozpoznania kasacji na posiedzeniu niejawnym SN.