Nowy kodeks karny wprowadza inny model orzekania grzywny, zwany systemem stawek dziennych. Stosownie do założeń tego modelu granice ustawowego zagrożenia grzywną wyznacza się za pomocą określonej liczby stawek dziennych, a wymiar tej kary polega na określeniu jej wysokości oraz liczby.Obowiązujący k.k. stosuje tradycyjny model orzekania grzywny, zwany kwotowym. System stawek dziennych zdecydowanie góruje nad systemem kwotowym.N.k.k. statuuje ważną zasadę, że grzywny nie orzeka się, jeżeli dochody sprawcy, jego stosunki majątkowe lub możliwości zarobkowe uzasadniają przekonanie, że sprawca grzywny nie uiści i nie będzie jej można ściągnąć w drodze egzekucji.Jeżeli sądowi nie wolno będzie orzec grzywny Musi sięgnąć po inny środek prawnokarnego oddziaływania.
Nowy kodeks karny wprowadza model orzekania winy oparty na systemie określania stawek dziennych. W poprzednim modelu, funkcjonującym od 1932 r., zwanym kwotowym, oznaczenie granic ustawowego zagrożenia jak i wymiar kary w konretnym przypadku wyrażają się w określonej kwocie. Nowy model, w przeciwieństwie do poprzedniego, jest niewrażliwy na inflację, wolny od kłopotów związanych z określaniem wysokości kary zastępczej a przede wszystkim uczciwiej podchodzi do konstytucyjnej zasady równości. W nowym modelu sąd określa najpierw ilość zasądzonych stawek, których liczba nie może być niższa niż 10 ani wyższa niż 360. Na tym etapie nie brany jest pod uwagę majątek oskarżonego. Stan majątkowy jest istotny w drugiej części, tzn. przy określaniu wysokości stawek.