Nowy kodeks karny wprowadza inny model orzekania grzywny, system stawek dziennych. W systemie kwotowym im sprawca zamożniejszy, tym ustawowe zagrożenie jest dla niego łagodniejsze. W systemie stawkowym grzywnę wymierza się w dwóch etapach. W pierwszym sąd określi liczbę stawek dziennych, kierując się dyrektywą: winy, społecznej szkodliwości. Wyznaczywszy w pierwszym etapie liczbę stawek, w drugim sąd wyznaczy wysokość jednej, kierując się dyrektywą statusu majątkowego sprawcy. w pierwszym etapie chodzi o rozstrzygnięcie surowości kary, w drugim - o czysto techniczny zabieg mający zapewnić, aby grzywna była równie dolegliwa dla wszystkich sprawców. nie wolno rozstrzygnięcia o wysokości stawki dziennej kształtować na podstawie ustalonej wcześniej liczby stawek.
Wprowadzony w nowym kodeksie karnym model orzekania wysokości grzywny na podstawie ustalenia liczby i wysokości stawek dziennych (art. 33 par. 1) jest znacznie lepszy od poprzedniego modelu kwotowego w kontekście konstytucyjnej zasady równości. Wprowadza on jednostkę stawki dziennej zależną od statusu materialnego sprawcy, która pozwala na ustalenie finansowego wymiaru kary o podobnej wadze dla sprawców o różnym statusie materialnym. Istotą tego systemu jest niezależne ocenienie surowości kary, którą określa liczba stawek, i dokonanie analizy statusu materialnego sprawcy przez ustalenie wysokości stawki dziennej. Nieprzestrzeganie tych niezależnych ocen może prowadzić do nieprawidłowości. N.k.k. wprowadza również przepis o nieorzekaniu grzywny w przypadku, gdy sprawca nie będzie w stanie jej spłacić.