W chwili, kiedy Włochy w roku 1940 opowiedziały się po stronie Niemiec, ówczesny ambasador RP przy Kwirynale, b. adiutant marszałka Piłsudskiego gen. Bolesław Wieniawa-Długoszowski zapakował sporą ilość papierów, prywatnych i urzędowych, i posłał zwykłą pocztą do Francji. Paczka doszła bez przeszkód, a osoba, która ją odebrała , czujnie zakopała papiery pod dużym drzewem, żeby nie wpadły w ręce Niemców. Po wojnie rzecz odkopała, zaniosła w worku na strych i zupełnie o tych obcych jej papierzyskach zapomniała. Wypłynęły dopiero w latach osiemdziesiątych.
Rok temu PIW wydał książkę "Szuflada generała Wieniawy. Wiersze i dokumenty. Materiały do twórczości i biografii Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego". Prezentowane w tym szczupłym tomie papiery, wbrew tytułowi, nie pochodzą z szuflady, lecz z ocalonych z wojny walizy i worka.  Zawartość to pisma urzędowe, depesze, wycinki, kwity, piękne zdjęcia, rękopisy, trochę poezji. Z papierów tych wyłaniają się szczątki egzystencji bogatej, nie na miarę jednego człowieka skrojonej.