Drobna przedsiębiorczość budzi żywe zainteresowanie polityków, ekonomistów i mediów. Dzieje się tak zarówno w Polsce, jak  i na świecie. Na pojęcie "drobna przedsiębiorczość" składają się trzy rodzaje podmiotów funkcjonujących poza rolnictwem: mikropodmioty (1-10 pracowników), firmy małe (11-50 pracowników) i średnie (51-250 pracowników). Prawdziwa erupcja drobnej wytwórczości w Polsce nastąpiła w latach 1989-1991.Dzięki erupcji drobnej przedsiębiorczości proces transformacji w Polsce nabrał impetu. Szukanie obecnie  walki z bezrobociem w odtworzeniu tego samego procesu to sianie złudzeń. Biorąc pod uwagę rozmiary bezrobocia, promocję ich rozwoju uznać należy za priorytet w polityce gospodarczej.
Drobna przedsiębiorczość składa się z trzech rodzajów podmiotów funkcjonujących poza rolnictwem - mikropodmiotów, firm małych i średnich. W roku 1989 w Polsce najwięcej było firm mikro, później nastąpiła jednak eksplozja drobnej wytwórczości, która praktycznie uratowała sytuację gospodarczą kraju. Także dziś należy stawiać na promocję sektora MSP, bo może on pomóc w walce z bezrobociem. Obecnie polska drobna przedsiębiorczość upodabnia się do europejskiej. Wejście do UE oznaczać będzie dla polsich MSP przyspieszenie wymiany międzynarodowej. Pomimo różnic w poziomie rozwojowym polskich i europejskich MSP sektory napotykają podobne trudności – niski dostęp do finansowania i brak wykwalifikowanych kadr.