Czy wydarzenia rozgrywające się w Zairze rzeczywiście są takie ważne?  RYSZARD KAPUŚCIŃSKI:  Niewątpliwie tak. Konflikt w Zairze jest dziś jednym z największych na naszej planecie. Ale jeśli chodzi o samą Afrykę, jest to wyraźne zakończenie epoki zimnej wojny. w okresie dekolonizacji, walki o niepodległość, nie znając dobrze Afryki, zakładano, że procesy tam zachodzące mogą stać się zalążkiem wielkiego konfliktu między mocarstwami, że może wybuchnąć tam trzecia wojna światowa. właśnie na tej fali niepokoju wyrósł Mobutu. W 1965 roku w wyniku zamachu stanu Mobutu przejmuje władzę w państwie i formalnie do dziś jest dyktatorem. Wydarzenia w Zairze to przykład kryzysu państwa narodowego. tradycyjna koncepcja państwa centralnie rządzonego przechodzi bardzo silny kryzys. Ze szczególnym nasileniem ten kryzys przebiega w Afryce, gdzie państwo zawsze było słabe, bo nie miało tradycji.
Wydarzenia nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku doprowadziły do zbliżenia Kościoła z ludźmi kultury i nauki. Zbliżenie to opisał w swojej książce "Nowe Przymierze Kościoła i Środowisk Twórczych" ksiądz Wiesław Niewęgłowski. Związek twórców z Kościołem dokonywał się nie tylko na płaszczyźnie religijnej, ale także na płaszczyźnie obywatelskiej. Zbliżenie nastąpiło nie tylko z tęsknoty do sacrum i z potrzeby Boga. Z tego powodu wielu twórców i intelektualistów opuściło świątynie, kiedy niebezpieczeństwo minęło. Ksiądz Wiesław traktuje takie przypadki z wyczuwalnym dystansem. Dystans ten bierze się z przekonania, że religia bez kultury zamienia się w zabobon, a kultura bez religii staje się tandetna i nie stanowi niczego. Zastanawiając się nad bilansem zbliżenia między twórcami a Kościołem, autor twierdzi, że Nowe Przymierze nie zostało zerwane, a jedynie osłabione. Jeżeli tak, to jest to wyraz nadziei na jego wzmocnienie, być może poprzez nową rolę Kościoła.