Przede wszystkim trzeba uświadomić sobie wyraźnie, że systemy społecznych ubezpieczeń emerytalnych oparte na monopolu czy zdecydowanej dominacji filaru repartycyjnego przeżywają głęboki ogólnoświatowy kryzys. Brak daleko idących reform w dziedzinie emerytur grozi ich bankructwem i kompromitacją państwa jako ich gwaranta. z  nieuwzględnienia zasięgu i powagi zachodzących zmian wynikają nieporozumienia, które znalazły wyraz w omawianym artykule.Nieporozumień tych jest wiele, wszystkie one mają jednak ważny wspólny mianownik. Mianownikiem tym jest niechęć autora do wyciągnięcia wniosków z faktu, że świat zmienia się szybko, a Polska zmienia się jeszcze szybciej w okresie transformacji systemowej. Nie jest prawdą - jak sugeruje artykuł - że reforma zlikwiduje ubezpieczenie społeczne. Filar kapitałowy przyniesie wyraźne korzyści uczestnikom systemu. Artykuł Koncentruje się na kosztach filaru kapitałowego. Sedno sprawy jednak w porównaniu kosztów i korzyści, a nie w analizie samych kosztów. Świadczenia nie ulegną obniżeniu. Reformy podobnego typu wprowadziły już lub rozpoczęły ich wdrażanie nie tylko znacznie bardziej rozwinięte gospodarczo od Polski Szwajcaria, Holandia, Australia, Singapur, ale także bliskie nam Węgry czy Łotwa. cały wysiłek podejmowany jest po to, aby w przyszłości za emerytury nie płacić głębokim deficytem budżetowym i okradającą nas wszystkich inflacją. Fundusze emerytalne nie będą natomiast źródłem finansowania deficytu.
Jeszcze kilka lat temu przyjazd do Polski gwiazdy filmowej po to, by ozdobiła czyjąś imprezę, wydawał się niemożliwy. Dzisiaj już zaczynamy rozumieć, że wszystko jest do kupienia. Sumy zależą od pozycji gwiazdy na rynku i zmieniają się bardzo gwałtownie. Coraz częściej zdarza się, że nad Wisłę przyjeżdżają gwiazda "kupione", aby uświetnić organizowane imprezy (Naomi Campbell, Claudia Schiffer, Sophia Loren, Jane Seymour, Richard Chamberlain, Alain Delon, Catherine Deneuve). Polskie firmy i przedsiębiorstwa coraz częściej zwracają się do agencji z pytaniami o możliwość sprowadzenia gwiazdy, jednak słysząc ich stawki, wycofują się. Całkowity koszt sprowadzenia do Polski na półtora, dwa dni zachodniej gwiazdy wynosi ok. 500 tys. zł. Jest to koszt dwóch i pół minuty reklamy telewizyjnej wyemitowanej w najlepszym czasie. Sprowadzając gwiazdę, firma zyskuje ok. 150 publikacji prasowych w gazetach i czasopismach całego kraju i 2,5 godziny programu w różnych stacjach telewizyjnych. Rośnie również zapotrzebowanie na tych, którzy uatrakcyjnią albo w zawodowy sposób poprowadzą imprezę firmową czy spotkanie promocyjne. W polskiej, coraz bardziej konkurencyjnej, gospodarce obowiązują prawa rynku, reklama staje się jednym z najważniejszych warunków sukcesu. Każda akcja promocyjna, zwłaszcza ta mniej konwencjonalna, opłaca się.