To było wyjątkowe pokolenie naszych rodaków. Urodzeni u schyłku XIX stulecia, wzrastali w niewoli trzech zaborów, walczyli o niepodległość, przeżyli jej utratę, przeszli jeszcze raz przez wojnę, działali na Zachodzie, a potem nie starczyło im już zdrowia lub życia, by powrócić do ojczyzny w latach dziewięćdziesiątych. do tej generacji należał również Kazimierz Glabisz. Całe jego życie wypełniły dwa działania: praca dla Wojska Polskiego i dla polskiego sportu. Jakie było to bogate życie!  Ten urodzony żołnierz dzięki zdolnościom, coraz większemu doświadczeniu i osobistej dyscyplinie awansował coraz wyżej.
Kazimierz Glabisz urodził się w 1893 roku w Wielkopolsce. Studiował w Monachium i Wrocławiu. Bardzo wcześnie zaczął interesować się sportem. Zrobił karierę wojskową, awansując na stopień kapitana oraz majora Sztabu Generalnego. Był bliskim współpracownikiem Piłsudskiego. Równolegle pełnił ważne funkcje w polskim sporcie. Po kampanii wrześniowej przedostał się do Londynu. Nie chciał dobrowolnie wrócić do PRL. Angażował się w życie emigracyjne, zwłaszcza sportowe. Wierzył, że sport utrzyma młodzież przy polskości. Zmarł w Londynie w 1981 roku, tam też został pochowany. Nigdy nie wrócił do ojczyzny.