w myśl art. 96 ust. 1 pr.b., bankowi wolno wystawiać bankowych tytułów egzekucyjnych ile dusza zapragnie. Aby jednak dany tytuł kwalifikował się do przedłożenia sądowi z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności, zgodnie z art. 97 ust. 1 pr.b., musi: być skierowany wyłącznie przeciwko osobie, która bezpośrednio z bankiem dokonała czynności bankowej, obejmować roszczenie wynikające bezpośrednio z czynności bankowej. należy wyodrębnić trzy układy proceduralne, w których problematyka bankowego tytułu egzekucyjnego wymaga różnego komentarza. Są to układy przyjęcia przez bank poręczenia: 1) cywilnego od innego banku, 2) wekslowego od innego banku, 3) cywilnego lub wekslowego od podmiotu nie będącego bankiem.Najwięcej kłopotów przysparza układ trzeci. jeśli bank przyjmuje poręczenie od niebanku, to żadna ze stron nie dokonuje czynności bankowej. w tym układzie egzekucja za pomocą bankowego tytułu egzekucyjnego jest niedopuszczalna z braku przesłanek materialnoprawnych.
Na łamach Rzeczpospolitej pojawiły się teksty dotyczące stosowania bankowych tytułów egzekucyjnych w stosunku do wszystkich poręczycieli cywilnych. Autorzy powołują się na wykładnię NBP jednakże ten wcale jednoznacznie nie rozstrzyga tematu. Nowe prawo zmienia kompetencje bankowe w temacie czynności bankowych. Zgodnie z nim bankowy tytuł egzekucyjny można wystawić wobec podmiotu, który bezpośrednio z bankiem zawarł czynność poręczenia i może obejmować tylko roszczenie wynikające z tej czynności. W przypadku kiedy czynność z bankiem zawarł inny bank sprawa jest prosta, w takim przypadku bank może zastosować tytuł egzekucyjny. Inaczej ma się sprawa w przypadku kiedy stroną jest podmiot nie będący bankiem, w takim przypadku nie możemy mówić o czynności bankowej i nie możemy zastosować tytułu. Przepisy te wprowadzają technicznoprawną nazwę czynności bankowej dzięki czemu nie trzeba powtarzać całej jej zawartości pojęciowej.