Na zakup pomocy szkolnych wydaje się z budżetu oświaty od 0,5 do 1 proc. Zazwyczaj pod koniec roku, kiedy pojawiają się środki finansowe szkoły starają się je upłynnić, producenci nie są w stanie sprostać zamówieniom. funkcjonuje lista pomocy zalecanych przez MEN, ale nie jest ona obligatoryjna. Skończył się monopol MEN w zakresie produkcji i dystrybucji pomocy dydaktycznych. trwa walka między szkołokrążcami, oferującymi kiepski, a tani towar, dawnymi państwowymi producentami oraz nowoczesnymi prywatnymi firmami, których produkty zbierają nagrody. MEN zamierza promować pomoce dydaktyczne ze swojej listy, wyposażając w nie WOM-y, wyższe szkoły pedagogiczne, żeby obecni i przyszli nauczyciele wiedzieli, z jakich pomocy mogą korzystać.
W polskich szkołach pracuje około 700 tysięcy nauczycieli. Zawód nauczyciela cieszy się dużym społecznym prestiżem choć uważa się, że zarobki nauczycieli są zbyt niskie. Dobrze też są oceniane szkoły na tle lokalnych instytucji pożytku publicznego.  Połowa uczniów ocenia swoje stosunki z nauczycielami pozytywnie. Co trzeci uczeń uważa, że nauczyciele wolą karać niż nagradzać, co czwartemu nauczyciel kojarzy się z lękiem, połowa twierdzi, że nie ma nauczycieli, do których mogliby się zwrócić z osobistym problemem.  Polskie grono pedagogiczne jest bardzo zróżnicowane: są entuzjaści, ale i ci których obejmuje postępowanie dyscyplinarne. Nauczycielom przeszkadza niechętny stosunek do twórczego podejścia, brak pomocy dydaktycznych i brak wynagrodzenia za twórczą pracę.