amerykańscy geofizycy William Ryan i Walter Pitman z Obserwatorium Oceanologicznego Lamont-Doherty Podczas kongresu w San Francisco przedstawili scenariusz potopu. Swoją hipotezę oparli na badaniach przeprowadzonych nad Morzem Czarnym. Wiercenia na wysokości Półwyspu Krymskiego wykazały na głębokości 140 m pod powierzchnią wody istnienie zerodowanej warstwy gliny i żwiru, co świadczy, że znajdowała się ona niegdyś w ujściu rzeki do wielkiego jeziora.
Mit o potopie znany jest na całym świecie. Legenda sięga czasów, kiedy topniały lodowce i stopniowo podnosił się poziom wód. Amerykańscy geofizycy stwierdzili, że potop miał miejsce 7500 lat letmu, kiedy woda z Morza Śródziemnego wlewała się do zbiornika dzisiejszego Morza Czarnego. Wskazują na dobroczynne skutki potopu: użyźnieniu gleby, rozkwit rolnictwa migrację ludności.