Przed kilkoma laty niemiecki TK uznał, że nawet osoba pełnoletnia, nie poddana przymusowi wymaga ochrony ręcząc za kredyt bankowy.Konieczna jest jasna informacja ze wskazaniem na kwestie najbardziej niebezpieczne dla poręczyciela. umowy kredytowe i sytuacja poręczyciela doczekały się oceny z konstytucyjnego punktu widzenia. ustawa zasadnicza da się użyć jako norma rozstrzygająca na wypadek kilku możliwych interpretacji jakiegoś przepisu: "prokonsumenckiej" i "antykonsumenckiej" lub "konsumencko neutralnej". na Zachodzie ustawodawstwo jest przychylne konsumentom. kamieniem węgielnym ochrony konsumenta jest informacja. każda informacja musi być "jasna, niedwuznaczna i zrozumiała".dyrektywy konsumenckie mają z reguły charakter minimalny, poszczególne państwa nie mogą zejść niżej wskazanego tam poziomu ochrony. cechą współczesnego prawa umów jest to, że konsumentowi przysługuje prawo wycofania się z transakcji.
Podstawowym środkiem ochrony konsumenta w europejskim prawie wspólnotowym jest obowiązek przekazania mu w umowie szeregu szczegółowych informacji. Informacje te muszą być "jasne, niedwuznaczne i zrozumiałe" - wszelkie niejasności i dwuznaczności są tłumaczone na korzyść konsumenta. Europejskie dyrektywy konsumenckie określają także minimalny poziom uprawnień, które muszą być zagwarantowane konsumentowi w prawie wewnętrznym poszczególnych państw. Konsumentowi przysługuje również prawo wycofania się z transakcji. W Polsce ochrona konsumenta zagwarantowana jest w art. 76 konstytucji. Przepis ten może sugerować wybór prokonsumenckiej wykładni na przykład w przypadku kilku możliwych interpretacji jakiegoś przepisu. W kontekście badań wskazujących na niewielkie umiejętności Polaków w zakresie rozumienia urzędowego tekstu wydaje się pożądane wprowadzenie w Polsce szczegółowego określenia obowiązków kontrahenta wobec konsumenta.