amerykańscy geofizycy William Ryan i Walter Pitman z Obserwatorium Oceanologicznego Lamont-Doherty Podczas kongresu w San Francisco przedstawili scenariusz potopu. Swoją hipotezę oparli na badaniach przeprowadzonych nad Morzem Czarnym. Wiercenia na wysokości Półwyspu Krymskiego wykazały na głębokości 140 m pod powierzchnią wody istnienie zerodowanej warstwy gliny i żwiru, co świadczy, że znajdowała się ona niegdyś w ujściu rzeki do wielkiego jeziora.
Mity o potopie występują na cały świecie. Geofizycy zaprezentowali hipotezę, udowadniającą, że potop był wydarzeniem rzeczywistym: wody Morza Śródziemnego wlały się do Morza Czarnego, przekształcając je ze zbiornika słodkowodnego w morze. Gwałtowne to wydarzenie znalazlo odzwierciedlenie w legendach. Badania naukowe potwierdzają jeziorową przeszłość Morza Czarnego i tempo zmian. Według naukowców potop miał skutki dobroczynne.