W tradycji judeochrześcijańskiej jałmużna jest jednym ze sposobów, w jaki człowiek naśladuje dobroć, miłosierdzie i sprawiedliwość Boga. Pytania o zastosowania tego imperatywu rodzą komplikacje. dawać każdemu? Przeciw przemawiają: lęk przed oszustwem, obawa demoralizacji i współodpowiedzialność za niewłaściwe wykorzystanie pomocy. błądzi, kto sądzi, iż wśród żebraków można odróżnić potrzebujących od wydrwigroszów. jak powiadają ludzie ostrożni, Ludziom ubogim powinniśmy dawać szansę wyjścia z ubóstwa. W logice "szansa albo jałmużna" najmniej przekonująco przedstawia się założenie, iż muszą to być akty rozłączne. w dobroczynności nie obowiązują zwykłe zasady rynkowe. Na tym rynku monopol nie zwiększa zysków, a pomoc świadczona konkurencji poprawia własne przychody. Dlatego prośmy o wsparcie organizacji pozarządowych i nie zabierajmy chleba żebrakom.
60 lat temu zginał za kraj legendarny biegacz Janusz Kusociński. Znałem go osobiście. Poznaliśmy się po tym, jak doznał poważnej kontuzji nogi. Wtedy rozpoczął bogate życie towarzyskie. Był popularny, chodził na rauty i pokazywano go w magazynach. Niektórzy mówili, że jest zarozumiały i straszny snob. Zawsze chciał być najlepszy. W Polsce rywalizował ze Stanisławem Petkiewiczem. Kiedy wrócił na bieżnię walczył z Józefem Nojim, który wtedy był u szczytu sławy. Kiedy spotkaliśmy się w czasie okupacji powiedział, że w przyszłej olimpiadzie wystartuje w maratonie. Machnął ręką: "Mamy teraz inny maraton". W marcu 1940 r. został aresztowany. Znaleziono przy nim prasę podziemną. Nie wydał nikogo. Rozstrzelano go w Palmirach.