Które z wydarzeń zimowych igrzysk olimpijskich w Squaw Valley mocniej utkwiło pani w pamięci - srebrny medal w łyżwiarskim biegu na 1500 metrów czy utrata złotego na 1000 metrów po pechowym upadku? Trudno rozdzielić te uczucia radości i zawodu. dla mnie była to pierwsza olimpiada. Byłam zauroczona tym wyjazdem, atmosferą, jaka panowała w wiosce olimpijskiej. Po przyjeździe do Ameryki odczuwałam swobodę. Pojechałam najlepiej, jak umiałam. był to najlepszy czas dnia. W kolejnym, na 1000 metrów, byłam faworytką. trudno mi powiedzieć, jak doszło do upadku. kolejna olimpiada odbywała się w Innsbrucku. do Innsbrucka pojechałam ze stanem podgorączkowym. Przeżyłam tam wielką osobistą tragedię. nie miałam na nic siły. Co w całym życiu dało pani największą satysfakcję?To, że wykształciłam i wychowałam syna na porządnego człowieka, nie tłumacząc się karierą czy sytuacją materialną.
Ksiądz Wiesław Niewęgłowski w książce "Nowe Przymierze Kościoła i Środowisk Twórczych" pisze o wzajemnym przyciąganiu twórców i Kościoła w Polsce w latach 60. Decydującym czynnikiem pozwalającym na zbliżenie twórców do Kościoła była jego wiarygodność. To Nowe Przymierze między Kościołem a twórcami pogłębiło się po wprowadzeniu stanu wojennego. Spotkanie Kościoła z twórcami niewierzącymi przyniosło obu stronom duże korzyści, mimo że po upadku komunizmu wielu z nich opuściło światynie. Ksiądz Niewęgłowski takie przypadki odejścia od Kościoła traktuje z dystansem, twierdząc, że "niektórym zabrakło sił". Autor pisze również o podziałach dokonanych przez ekipę Wojciecha Jaruzelskiego wewnątrz środowiska twórców, które nadal stanowią przeszkodę w porozumiewaniu się Polaków. Zastanawiając się nad bilansem zbliżenia między twórcami a Kościołem, ksiądz Niewęgłowski twierdzi, że Nowe Przymierze nie zostało zerwane, a jedynie osłabione. Być może jego wzmocnienie dokona się poprzez rolę, którą Kościół może odegrać w procesie integracji Polski ze strukturami zachodnimi.