Siostra Faustyna tworzy wyzwanie niełatwe. Zrozumieć Boga w Jego miłosierdziu. Trzeba wracać do "Dzienniczka" siostry Faustyny i odszukiwać bliskie nam treści. opisuje ona jedno ze swych "mistycznych omdleń". mówi o bólu: "Sił fizycznych nie miałam wcale, męka odebrała mi je zupełnie. Cały ten czas byłam jakby w omdleniu". "Ogień mojej miłości, stworzony, został złączony z żarem wiekuistej miłości Jego". ukazuje się prawda o miłości. jest tak, że miłość do Chrystusa została nagle stworzona, lecz raczej tak, że ona się odsłania. wiedza o miłości dojrzewa poprzez partycypacje. Z "Dzienniczka" płynie przesłanie. człowiek potrzebuje miłosierdzia.
Życie św. Wojciecha znaczyły kryzysy i katastrofy. Niektórzy złośliwi są skłonni nawet powiedzieć, że jego życie było totalnym bankructwem. Miał być rycerzem, a został biskupem. Dwukrotnie opuszczał biskupstwo szukając azylu w Rzymie, lecz go stamtąd wyrywano pod groźbą ekskomuniki. Pod koniec życia został misjonarzem, ale nikogo nie nawrócił. Ten z pozoru "bankrut" w półtora roku po śmierci został kanonizowany. Po tysiącu lat kreowany jest na patrona jednoczącej się Europy. W roku 1000 u jego grobu w Gnieźnie spotkali się cesarz niemiecki Otton III, legat papieża Sylwestra II i książę Bolesław Chrobry. Niebawem odbędzie się kolejny zjazd u grobu św. Wojciecha.