Nowy kodeks karny wprowadza inny model orzekania grzywny, zwany systemem stawek dziennych. zdecydowanie góruje nad systemem kwotowym. Przede wszystkim bije konkurenta na głowę w kontekście konstytucyjnej zasady równości. W systemie stawkowym grzywnę wymierza się w dwóch etapach, które wyraźnie się od siebie oddzielają. W pierwszym sąd określi liczbę stawek dziennych, kierując się tymi samymi dyrektywami co przy wyznaczaniu dolegliwości kar niemajątkowych. Podstawą decyzji powinna być zawsze wszechstronna analiza wielu okoliczności splatających się w stanie faktycznym będącym przedmiotem postępowania. w drugim sąd wyznaczy wysokość jednej, kierując się wskazaniami, które można by nazwać zbiorczo dyrektywą statusu majątkowego sprawcy.
Nowy kodeks karny wprowadza model orzekania winy oparty na systemie określania stawek dziennych. W poprzednim modelu, funkcjonującym od 1932 r., zwanym kwotowym, oznaczenie granic ustawowego zagrożenia jak i wymiar kary w konretnym przypadku wyrażają się w określonej kwocie. Nowy model, w przeciwieństwie do poprzedniego, jest niewrażliwy na inflację, wolny od kłopotów związanych z określaniem wysokości kary zastępczej a przede wszystkim uczciwiej podchodzi do konstytucyjnej zasady równości. W nowym modelu sąd określa najpierw ilość zasądzonych stawek, których liczba nie może być niższa niż 10 ani wyższa niż 360. Na tym etapie nie brany jest pod uwagę majątek oskarżonego. Stan majątkowy jest istotny w drugiej części, tzn. przy określaniu wysokości stawek.