wśród młodzieży powszechne jest przekonanie o pozytywnych efektach działania narkotyków - pozwalają lepiej się bawić, bywają pomocne w nauce. dyrektorzy za wszelką cenę chcą wyciszać historie związane z narkotykami. nauczyciele wiedzą o narkotykach niewiele.Często słyszę, że marihuana jest stosowana jako lekarstwo. nikt nie dodaje, że jest kilkadziesiąt razy mocniejsza od tej z lat sześćdziesiątych. Jesteś rozleniwiony, masz kłopoty z pamięcią. dealer poratuje amfetaminą albo kokainą. jak nie pisać o marihuanie, skoro prawie wszystkie historie zaczynają się właśnie od niej - tak też było z Grześkiem. miał kłopoty w szkole. badanie moczu Wykazało, że dzieciak miał do czynienia z marihuaną, amfetaminą i heroiną. pogrążał się błyskawicznie. został dealerem. Latem przeszedł odtrucie, trafił do Monaru. Zwiał po trzech tygodniach. Pani Ewa wygląda na prawie pogodzoną z tym, że straciła dzieciaka. w Polsce wyciąga się z tego dwa procent ludzi. pusta abstynencja jest niewiele warta.Cały ambaras polega na tym, żeby ćpun znalazł sobie coś zamiast - taniec, siłownię, nowe towarzystwo.
Nie wiadomo, jak potoczyłyby się losy piłki nożnej, gdyby nie dwa znaczące fakty z lat dwudziestych – dopuszczenie do rozgrywek w Brazylii piłkarzy kolorowych oraz zmiana przepisu o spalonym, umożliwiająca rozwój taktyki. Wcześniej kolorowi mieszkańcy Brazylii nie mieli prawa grać w piłkę z białymi. Sport ten uchodził za elitarny. Skoro w Anglii w lidze nie grali Murzyni, w Brazylii zwyczaj ten przejęto, rozszerzając go na Mulatów, Metysów oraz Indian. Przełom nastąpił w roku 1923. Klub Vasco da Gama z Rio de Janeiro postanowił sprzeciwić się zasadom i przystąpił do rozgrywek o mistrzostwo stanu Guanabara z kolorowymi piłkarzami w składzie. Wygrywał przez dwa kolejne lata. To spowodowało rewolucję. W roku 1925 International Board zmienił przepis o spalonym w części mówiącej o liczbie zawodników mogących znajdować się w momencie podania piłki między linią bramkową a najbliższym niej graczem drużyny atakującej. Dotychczas było ich trzech zawodników, od tej pory miało być tylko dwóch. Z nowych ustaleń pierwszy skorzystał angielski trener Herbert Chapman, wprowadzając system WM. Wycofał środkowego pomocnika do obrony, zmienił ustawienie ataku, wycofując w głąb pola dwóch łączników.