W tradycji judeochrześcijańskiej jałmużna jest jednym ze sposobów, w jaki człowiek naśladuje dobroć, miłosierdzie i sprawiedliwość Boga. Pytania o zastosowania tego imperatywu rodzą komplikacje. dawać każdemu? Przeciw przemawiają: lęk przed oszustwem, obawa demoralizacji i współodpowiedzialność za niewłaściwe wykorzystanie pomocy. błądzi, kto sądzi, iż wśród żebraków można odróżnić potrzebujących od wydrwigroszów. jak powiadają ludzie ostrożni, Ludziom ubogim powinniśmy dawać szansę wyjścia z ubóstwa. W logice "szansa albo jałmużna" najmniej przekonująco przedstawia się założenie, iż muszą to być akty rozłączne. w dobroczynności nie obowiązują zwykłe zasady rynkowe. Na tym rynku monopol nie zwiększa zysków, a pomoc świadczona konkurencji poprawia własne przychody. Dlatego prośmy o wsparcie organizacji pozarządowych i nie zabierajmy chleba żebrakom.
Aby bankowy tytuł egzekucyjny kwalifikował się do przedłożenia sądowi z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności musi, zgodnie z  art. 97 ust. 1 prawa bankowego, jednocześnie: - być skierowany wyłącznie przeciwko osobie, która bezpośrednio z bankiem dokonała czynności bankowej, - obejmować roszczenie wynikające bezpośrednio z czynności bankowej.  W przypadku przyjęcia przez bank poręczenia cywilnego lub wekslowego od podmiotu nie będącego bankiem egzekucja za pomocą bankowego tytułu egzekucyjnego jest niedopuszczalna, gdyż w takim przypadku żadna ze stron nie dokonuje czynności bankowej.  Odmienny pogląd został przedstawiony w artykułach "Przyjmowanie poręczeń cywilnych" i "Poręczyciel tak jak dłużnik" M. Tarkowskiego oraz "Poręczenie długu wobec banku" J. Krzyżewskiego. Obydwaj autorzy twierdzą, że bez względu na prawnofinansową naturę czynności "pasywnej" konstytuującej zabezpieczenie wierzytelności banku poręczeniem ofiarami bankowego tytułu egzekucyjnego mogą być wszyscy poręczyciele cywilni.