Mimo upływu czasu wciąż jestem poruszony artykułem "Bezprecedensowy proces. Kardiochirurg twierdzi, że igły nie zagrażają życiu pacjentki". Nie zamierzam polemizować z wypowiedziami profesora T. Brossa, który stwierdził, że "pozostawienie igieł w worku osierdziowym  nie stanowi zagrożenia dla życia pacjentki", gdyż to on jest specjalistą, ale  już pogląd, że pacjentka nie ma podstaw do żądania odszkodowania, wywołuje mój sprzeciw.
Rośnie zainteresowanie tematem odpowiedzialności cywilnej lekarzy. Ostatnim głośnym przykładem błędu w sztuce lekarskiej było pozostawienie igieł w ciele pacjentki. Podstawa odpowiedzialności cywilnoprawnej lekarza może w takim przypadku wynikać ex delicto lub ex contractu. Przesłankami warunkującymi powstanie odpowiedzialności są wyrządzenie szkody, wina lekarza oraz związek przyczynowo-skutkowy miedzy zachowaniem lekarza a powstaniem szkody. Ciężar dowodu spoczywa na pacjencie, choć występują tutaj pewne wyjątki.