dziennikarka włoska, Oriana Fallaci, wybuchnęła tekstem, który obudził burzę. Jeśli zbiorowości muzułmańskich imigrantów na Zachodzie domagają się prawa do wyznawania swojej religii to konflikt z normą europejską oczywisty. Muzułmańskie prawo jest sprzeczne z prawami człowieka. Fallaci pisze, że wojna wypowiedziana naszemu światu w dniu ataku na USA to "wojna religijna, której chce i którą wypowiada być może tylko odłam tamtej religii".  Fundamentaliści islamscy odwołują się do religii. W ich przeświadczeniu jest to wojna religijna. Za globalną klasę wyzyskiwaczy uznany został bogaty Zachód. Zniszczenie go otworzy bramy dla wprowadzenia boskiego porządku na świecie. Fallaci Pisze o wyższości kultury Zachodu, która ufundowana została na wolności.
Przed kilkoma laty niemiecki Trybunał Konstytucyjny uznał, że nawet osoba pełnoletnia, samodzielna, nie poddana żadnemu przymusowi wymaga ochrony ręcząc za kredyt bankowy oraz że konieczna jest szczegółowa, jasna informacja dla poręczyciela. Opisywana sytuacja jest kolejnym przykładem tego, jak dalece anachroniczna jest koncepcja (u nas bynajmniej nierzadko wyznawana), że swoboda umów wyklucza ideę ochrony konsumenta. W europejskim prawie wspólnotowym uważa się, że konsument wymaga ochrony, ponieważ jest źle poinformowany i na skutek tego nie może w prawdziwie wolny sposób decydować o swym "udziale na rynku". Cechami charakterystycznymi europejskiego prawa konsumenckiego jest również to, że występuje w nim wskazanie minimalnego poziomu treści umowy oraz to, że konsumentowi przysługuje prawo "wycofania się z transakcji".