Mimo upływu czasu wciąż jestem poruszony artykułem "Bezprecedensowy proces. Kardiochirurg twierdzi, że igły nie zagrażają życiu pacjentki". Nie zamierzam polemizować z wypowiedziami profesora T. Brossa, który stwierdził, że "pozostawienie igieł w worku osierdziowym  nie stanowi zagrożenia dla życia pacjentki", gdyż to on jest specjalistą, ale  już pogląd, że pacjentka nie ma podstaw do żądania odszkodowania, wywołuje mój sprzeciw.
Bezprecedensowy proces kardiochirurga, który pozostawił igły w ciele pacjentki i, nie czując winy, twierdził, że nie zagrażają one życiu pacjentki, budzi szereg pytań o etyczny i cywilnoprawny stosunek pomiędzy lekarzem a pacjentem. Pacjent nie posiada wiedzy medycznej, więc w wyniku błędu lekarza traci zaufanie do służby zdrowia, a zadośćuczynienia swojej szkody kategorycznie powinien dochodzić drogą sądową. Lekarz  powinien zaś ponosić całkowitą odpowiedzialność za proces leczenia.