W czerwcu mija 60 lat od śmierci za kraj Janusza Kusocińskiego. Starszym zachował się w pamięci przede wszystkim jako biegacz, który dostarczał niezwykłych emocji. Dla młodych entuzjastów sportu, którym jego dawne rekordy już nie imponują - jest jedynie postacią historyczną. Należę do bardzo już szczupłego grona ludzi, którzy znali go osobiście. Rok 1939. Janusz Kusociński odbył swój triumfalny powrót na bieżnię. Wyleczono mu nogę. Znów zaczął zwyciężać. Wojna.26 marca 1940 roku gruchnęła wieść: Kusociński aresztowany przez gestapo. Tego dnia w jego mieszkaniu miało się odbyć tajne zebranie ZWZ, późniejszej AK.   Nie wydał nikogo. Torturowano go do czerwca 1940 roku. Rozstrzelano w Palmirach.
60 lat temu zginął Janusz Kusociński, lekkoatleta, bohater polskiego sportu, o którym zapomina młodsze pokolenie. Po zdobyciu złotego medalu na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles Kusociński musiał przerwać treningi. Prowadził ożywione życie towarzyskie, był bardzo popularny. W 1939 r. wrócił na bieżnię i w biegu przełajowym na Polu Mokotowskim pokonał młodego biegacza, Józefa Nojima. Cieszył się ze zwycięstwa, zapowiadał, że z kolejnej olimpiady przywiezie złoty medal. Wybuchła jednak wojna, podczas okupacji Kusociński pracował w karczmie. Rozmyślał o przyszłości biegów długodystansowych i starcie w maratonie. Aresztowno go w marcu 1940 r., był torturowany do czerwca. Rozstrzelano go w Palmirach.