Pacjent ma wiele praw. Przesłankami warunkującymi powstanie odpowiedzialności lekarza są: wyrządzenie szkody, wina lekarza oraz związek przyczynowo-skutkowy między zachowaniem lekarza a powstaniem szkody. Szkodę majątkową może stanowić m.in. uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia, straty wynikłe z utraty zdolności do pracy zarobkowej, koszty leczenia, utrata dochodów, koszty związane z przekwalifikowaniem itd. Szkodę niemajątkową stanowią cierpienia fizyczne i moralne będące wynikiem błędów lekarza.
Bezprecedensowy proces kardiochirurga, który pozostawił igły w ciele pacjentki i, nie czując winy, twierdził, że nie zagrażają one życiu pacjentki, budzi szereg pytań o etyczny i cywilnoprawny stosunek pomiędzy lekarzem a pacjentem. Pacjent nie posiada wiedzy medycznej, więc w wyniku błędu lekarza traci zaufanie do służby zdrowia, a zadośćuczynienia swojej szkody kategorycznie powinien dochodzić drogą sądową. Lekarz  powinien zaś ponosić całkowitą odpowiedzialność za proces leczenia.