Zostałyśmy objęte przygotowaniami do olimpiady w Squaw Valley we wrześniu 1959 r. tylko ze względu na srebrny medal, który koleżanka Helena Pilejczyk zdobyła w biegu na 1000 m w mistrzostwach świata w sezonie przedolimpijskim. dla mnie była to pierwsza olimpiada. Potem jeszcze parę razy wyjeżdżałam na igrzyska jako zawodniczka, trener kadry, również osoba prywatna, ale nigdzie nie spotkałam się z taką atmosferą.  W swoim pierwszym starcie, na 500 metrów, zajęłam punktowane 6. miejsce. Nazajutrz na 1500 metrów ścigałam się z Amerykanką. Na tablicę wyników spojrzałam dopiero po minięciu mety. Wtedy był to najlepszy czas dnia i wynik tylko o 0,2 sek. gorszy od rekordu świata. W kolejnym, na 1000 metrów, byłam już faworytką. Do dziś trudno mi powiedzieć, jak doszło do upadku.
60 lat temu zginał za kraj legendarny biegacz Janusz Kusociński. Znałem go osobiście. Poznaliśmy się po tym, jak doznał poważnej kontuzji nogi. Wtedy rozpoczął bogate życie towarzyskie. Był popularny, chodził na rauty i pokazywano go w magazynach. Niektórzy mówili, że jest zarozumiały i straszny snob. Zawsze chciał być najlepszy. W Polsce rywalizował ze Stanisławem Petkiewiczem. Kiedy wrócił na bieżnię walczył z Józefem Nojim, który wtedy był u szczytu sławy. Kiedy spotkaliśmy się w czasie okupacji powiedział, że w przyszłej olimpiadzie wystartuje w maratonie. Machnął ręką: "Mamy teraz inny maraton". W marcu 1940 r. został aresztowany. Znaleziono przy nim prasę podziemną. Nie wydał nikogo. Rozstrzelano go w Palmirach.