warto zastanowić się nad objęciem kontrolą konstytucyjności prawa aktów prawa miejscowego. punktem wyjścia dla przyjęcia zasadności poglądu o rozszerzeniu kognicji TK także na akty prawa miejscowego jest przepis art. 87 ust. 2 ustawy zasadniczej. O ile wykluczyć należy możliwość poddawania kontroli aktów prawa miejscowego w trybie kontroli abstrakcyjnej, o tyle takiej weryfikacji nie można wykluczyć w trybie kontroli konkretnej. Przyjęcie takiego stanowiska uzasadnione jest: trybem podejmowania przez TK kontroli konkretnej, charakterem aktu poddawanego takiej kontroli, a ponadto dotychczasową praktyką oraz ogólnymi zasadami realizowania kontroli konstytucyjności prawa, którym towarzyszy wyrażona w art. 8 ustawy zasadniczej zasada bezpośredniego stosowania konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny orzeka o zgodności z konstytucją ustaw i umów międzynarodowych oraz przepisów wydawanych przez centralne organa państwowe. Warto zastanowić się nad objęciem kontrolą konstytucyjności prawa również aktów prawa miejscowego. Są one bowiem źródłami powszechnie obowiązującego prawa na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Ponadto, obowiązująca regulacja umożliwia tryb kontroli konkretnej, który uzasadnia potrzeba ochrony konstytucyjnych wolności i praw jednostki. Akty prawa miejscowego powinny być poddane ocenie ich zgodności z ustawą zasadniczą. Tak samo bowiem jak akty prawne stanowione przez centralne organa państwa, mogą one ingerować i naruszać konstytucyjny katalog wolności i praw jednostki.