Można  odnieść wrażenie, że prawodawca polski chce powiązać zmiany społeczne i zmiany w prawie ze świadomym powrotem do dawnych klauzul generalnych, formułowanych w okresie międzywojennym. Na razie w dalszym ciągu obowiązują odesłania do takich klauzul jak zasady współżycia społecznego, kojarzone z socjalistycznym porządkiem prawnym.  Zastosowanie zasad współżycia prowadziło często do uogólniania ocen ponad potrzebną miarę, aż do utraty kontaktu z rzeczywistymi preferencjami społecznymi. W tym kontekście można powiedzieć, że prawodawca ma polityczny interes w przywróceniu klauzuli dobrych obyczajów do tekstów podstawowych aktów prawnych. Trzeba jednak powiedzieć, że o skutkach, jakie wywołują klauzule generalne, decyduje przede wszystkim otoczenie społeczne i polityczne prawa.
Polski prawodawca zamierza zastąpić klauzulę zasad współżycia społecznego klauzulą dobrych obyczajów. Zmiany nazewnictwa pojawiają się z opóźnieniem w stosunku do zmian aksjologii społecznej i prawnej. Szybciej zmienia się nazwy wyraźnie sprzeczne z nowym porządkiem. Klauzula zasad współżycia społecznego dominowała w socjalistycznym systemie prawnym, przede wszystkim w ZSRR. Jej zastosowanie w orzecznictwie, uwarunkowane polityką państwa, doprowadziło do podporządkowania interesów jednostki interesom ogólnospołecznym. Przywrócenie w podstawowych aktach prawnych klauzuli dobrych obyczajów, związanej z europejskimi kodyfikacjami XIX w., pozwoli odciąć się od starego systemu aksjologicznego. Nowe odniesienie bardziej przystaje do gospodarki rynkowej, ale o skutkach klauzuli i tak zadecyduje praktyka.