Bezrobotni na wsi to ludzie o zawodach rolniczych, których charakteryzuje bardzo niski poziom wykształcenia i kwalifikacji zawodowych. Charakteryzuje ich bardzo niski poziom aktywności zawodowej, brak chęci do zmiany kwalifikacji, niechęć do szkoleń i przekwalifikowania. Na początku kwietnia przy "koszalińskim okrągłym stole" po raz drugi spotkali się przedstawiciele administracji samorządowej, służb wojewody, pracodawcy, związkowcy oraz kilkudziesięciu ekspertów. Doświadczenia, nie tylko koszalińskie, pokazują, że metody przeciwdziałania bezrobociu na terenach popegeerowskich nie są skuteczne. Pełnią bardziej funkcję socjalną, niż pomagają znaleźć stałe miejsce pracy. tylko co trzeci, co czwarty bezrobotny szuka pracy.
Przedstawiciele administracji samorządowej i inni zainteresowani zasiedli przy "koszalińskim okrągłym stole", żeby dyskutować o ograniczeniu skutków bezrobocia. Koszalińskie zostało uznane za szczególnie zagrożone bezrobociem związanym z przeszłą dominacją pegeerów. Uczestnicy spotkania przekonywali do rozwoju rolnictwa, przetwórstwa, turystyki i usług. Zaznaczono, że urzędy pracy starają się wspierać bezrobotnych. Rozmawiano o stworzeniu specjalnej strefy ekonomicznej. Postulowano poprawę prawa oraz utworzenie ośrodków informacji biznesowej. Uznano, iż sojusznikami wojewody powinny być samorządy gospodarcze. Zwrócono uwagę, że dla niektórych bycie bezrobotnych jest stylem życia. Prezes Krajowego Urzędu Pracy, spuentował dyskusję, mówiąc że zlikwidowanie bezrobocia oznaczałoby zlikwidowanie tego ustroju.