W wyborach wystartuje 12 kandydatów: p.o. prezydenta Władimir Putin, lider Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej Giennadij Ziuganow, szef "Jabłoka" Grigorij Jawliński, Władimir Żyrinowski oraz grupa kandydatów mających niewielkie szanse na zebranie znaczącej liczby głosów. Są to: bliżej nieznany czeczeński biznesmen Umar Dżabraiłow, pierwsza kobieta ubiegająca się o ten urząd, była minister w rządzie Jegora Gajdara, Ełła Panfiłowa, Aleksiej Podbierozkin, w przeszłości związany z komunistami, dziś lider ruchu "Duchowe Dziedzictwo", a także znany reżyser Stanisław Goworuchin, dwóch gubernatorów - "lewicowy" Aman Tulejew i "prawicowy" Konstantin Titow, oraz były kremlowski urzędnik Jewgienij Sawastianow.W rzeczywistości jest tylko jeden faworyt - Władimir Władimirowicz Putin.
W książce "Nowe Przymierze Kościoła i Środowisk Twórczych" Ksiądz  Wiesław Niewęgłowski przedstawił swoje przemyślenia na temat zbliżenia Kościoła z ludźmi kultury i nauki w stanie wojennym. Wbrew temu co można sądzić, wydarzenia te wcale nie były początkiem Nowego Przymierza, o jakim pisze autor.Wszystko zaczęło się w latach 60. Kościół się otworzył - szukał sposobów ożywienia swojej obecności w życiu wiernych poprzez kulturę, bez ambicji tworzenia jednego modelu kultury. W książce znajduje się rzetelne odzwierciedlenie stanu z tamtego okresu, tj. o działaniach siłowych wobec ludzi kultury, sprzeciwie zniewolenia Polski i szerzeniu nieprawdy o sytuacji politycznej,a także wiele wątków, które pozwalają zrozumieć ówczesny fenomen socjologiczny. Konsekwencją stanu wojennego były nowe podziały i nowe urazy, które do dzisiaj stanowią przeszkodę w porozumiewaniu się Polaków. Zastanawiając się nad bilansem zbliżenia między twórcami a Kościołem, autor - mimo wielu gorzkich uwag - twierdzi, że Nowe Przymierze nie zostało zerwane, a jedynie osłabione.