Nowy kodeks karny wprowadza inny model orzekania grzywny, zwany systemem stawek dziennych. Stosownie do założeń tego modelu granice ustawowego zagrożenia grzywną wyznacza się za pomocą określonej liczby stawek dziennych, a wymiar tej kary polega na określeniu jej wysokości oraz liczby.Obowiązujący k.k. stosuje tradycyjny model orzekania grzywny, zwany kwotowym. System stawek dziennych zdecydowanie góruje nad systemem kwotowym.N.k.k. statuuje ważną zasadę, że grzywny nie orzeka się, jeżeli dochody sprawcy, jego stosunki majątkowe lub możliwości zarobkowe uzasadniają przekonanie, że sprawca grzywny nie uiści i nie będzie jej można ściągnąć w drodze egzekucji.Jeżeli sądowi nie wolno będzie orzec grzywny Musi sięgnąć po inny środek prawnokarnego oddziaływania.
Wprowadzony w nowym kodeksie karnym model orzekania wysokości grzywny na podstawie ustalenia liczby i wysokości stawek dziennych (art. 33 par. 1) jest znacznie lepszy od poprzedniego modelu kwotowego w kontekście konstytucyjnej zasady równości. Wprowadza on jednostkę stawki dziennej zależną od statusu materialnego sprawcy, która pozwala na ustalenie finansowego wymiaru kary o podobnej wadze dla sprawców o różnym statusie materialnym. Istotą tego systemu jest niezależne ocenienie surowości kary, którą określa liczba stawek, i dokonanie analizy statusu materialnego sprawcy przez ustalenie wysokości stawki dziennej. Nieprzestrzeganie tych niezależnych ocen może prowadzić do nieprawidłowości. N.k.k. wprowadza również przepis o nieorzekaniu grzywny w przypadku, gdy sprawca nie będzie w stanie jej spłacić.