Drobna przedsiębiorczość budzi żywe zainteresowanie polityków, ekonomistów i mediów. Nasza sytuacja ma wprawdzie swoją specyfikę, ale zjawiska, jakie zachodzą w tym sektorze na świecie, mają dla polskich firm tego typu znaczenie szczególne ze względu na obecną i przyszłą ich rolę w gospodarce.  Prawdziwa erupcja drobnej wytwórczości w Polsce nastąpiła w latach 1989-1991.Zarówno czynniki, które zadecydowały o pojawieniu się tego zjawiska, jak i jego specyfika to jednak zamknięta karta historii. Nie oznacza to jednak, że trzeba zaniechać przeszukiwań poprawy sytuacji na rynku pracy za pomocą promocji drobnej wytwórczości.
Sektor drobnej przedsiębiorczości w Polsce tworzą mikropodmioty oraz małe i średnie firmy. W wyniku transformacji politycznej po 1989 r. nastąpiła erupcja drobnej wytwórczości. Sprzyjało temu m.in. otwarcie gospodarki na rynki zagraniczne. Po wprowadzeniu "planu Balcerowicza" produkcja w sektorze prywatnym zamortyzowała skutki gwałtownych przemian. Polska gospodarka pod wieloma względami różni się od europejskiej, chociaż sektor drobnej przedsiębiorczości znacznie upodobnił się do warunków unijnych. Polskie i europejskie firmy mają podobne problemy: trudny dostęp do kredytów i brak wykwalifikowanych kadr. Wejście Polski do Unii przyspieszy wymianę międzynarodową, a drobne firmy będą miały w tym znaczny udział.