Postanowiłam odezwać się w sprawie przyjmowania przez banki poręczeń po analizie wypowiedzi M. Tarkowskiego oraz J. Krzyżewskiego. Po prostu cierpię, kiedy brzęk grosiwa zagłusza słowa ustawy, choćby tak bełkotliwej jak miejscami ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.Obydwaj autorzy chcą przekonać czytelnika, że bez względu na prawnofinansową naturę czynności "pasywnej" konstytuującej zabezpieczenie wierzytelności banku poręczeniem, ofiarami bankowego tytułu egzekucyjnego w sensie art. 96-97 pr.b. mogą być wszyscy poręczyciele cywilni.  zamiast "gdybać", lepiej posłuchać, o czym mówi w interesującym zakresie sama ustawa. dopuszczalność operowania przez bank bankowym tytułem egzekucyjnym potwierdzimy jedynie wówczas, gdy uzyskamy odpowiedź twierdzącą na dwa pytania: czy czynność, której dokonał dłużnik bezpośrednio z bankiem, jest czynnością bankową, czy dochodzone roszczenie wynika bezpośrednio z czynności bankowej, której dłużnik dokonał bezpośrednio z bankiem.
Na łamach Rzeczpospolitej pojawiły się teksty dotyczące stosowania bankowych tytułów egzekucyjnych w stosunku do wszystkich poręczycieli cywilnych. Autorzy powołują się na wykładnię NBP jednakże ten wcale jednoznacznie nie rozstrzyga tematu. Nowe prawo zmienia kompetencje bankowe w temacie czynności bankowych. Zgodnie z nim bankowy tytuł egzekucyjny można wystawić wobec podmiotu, który bezpośrednio z bankiem zawarł czynność poręczenia i może obejmować tylko roszczenie wynikające z tej czynności. W przypadku kiedy czynność z bankiem zawarł inny bank sprawa jest prosta, w takim przypadku bank może zastosować tytuł egzekucyjny. Inaczej ma się sprawa w przypadku kiedy stroną jest podmiot nie będący bankiem, w takim przypadku nie możemy mówić o czynności bankowej i nie możemy zastosować tytułu. Przepisy te wprowadzają technicznoprawną nazwę czynności bankowej dzięki czemu nie trzeba powtarzać całej jej zawartości pojęciowej.