Można  ostatnio odnieść wrażenie, że prawodawca polski chce powiązać zmiany społeczne i zmiany w prawie ze świadomym powrotem do dawnych klauzul generalnych, formułowanych w okresie międzywojennym. Ich geneza łączy się z wielkimi kodyfikacjami XIX wieku, które, w myśl dominujących dziś poglądów, stanowią niezaprzeczalny dorobek europejskiej, kontynentalnej kultury prawnej. Na razie jednak w dalszym ciągu obowiązują odesłania do takich klauzul jak zasady współżycia społecznego, społeczno-gospodarcze przeznaczenie prawa,itp., kojarzone zazwyczaj bezbłędnie z socjalistycznym porządkiem prawnym. Nasunąć się może w związku z tym pytanie ogólne o związek zmiany społecznej i zmiany w prawie ze zmianami w nazewnictwie pozaprawnych kryteriów klauzul generalnych.
Polski prawodawca chce powiązać zmiany społeczne z powrotem do dawnych klauzul generalnych. Nie spieszy się jednak z odpowiednimi nowelizacjami. Czy w nowej rzeczywistości należałoby odejść od pojęcia zasad współżycia społecznego, która dominowała w socjalistycznych porządkach prawnych i była ich elementem rozpoznawczym? Klauzulę tę często wykorzystywano politycznie. Jej brzmienie jest jednak neutralne i pozwala na wykładnię w duchu nowego ustroju. Przywrócenie klauzuli dobrych obyczajów mogłoby mimo to pomóc polskiemu prawodawcy w odcięciu się od aksjologii starego systemu. Stanowiłoby wyraźny sygnał dla sędziów, zachęcając ich do zmiany dawnych przyzwyczajeń orzeczniczych. To właśnie judykatura ostatecznie zadecyduje o nowej aksjologii.