W chwili, kiedy Włochy w roku 1940 opowiedziały się po stronie Niemiec, ówczesny ambasador RP przy Kwirynale, b. adiutant marszałka Piłsudskiego gen. Bolesław Wieniawa-Długoszowski zapakował sporą ilość papierów, prywatnych i urzędowych, i posłał zwykłą pocztą do Francji. Paczka doszła bez przeszkód, a osoba, która ją odebrała , czujnie zakopała papiery pod dużym drzewem, żeby nie wpadły w ręce Niemców. Po wojnie rzecz odkopała, zaniosła w worku na strych i zupełnie o tych obcych jej papierzyskach zapomniała. Wypłynęły dopiero w latach osiemdziesiątych.
Los tekstów prezentowanych w tomie "Szuflada generała Wieniawy. Wiersze i dokumenty. Materiały do twórczości i biografii Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego" był barwny, jak życie osoby, której dotyczą. Wieniawa-Długoszowski był człowiekiem wielostronnym, łączący w jednym życiu różne biografie - doktor medycyny i student malarstwa, poeta i zawodowy oficer (bezinteresownie wierny i oddany adiutant Józefa Piłsudskiego), dziennikarz (redaktor naczelny "Dziennika Polskiego" w Detroit) i dyplomata, wreszcie jednodniowy prezydent RP.