KS. PIOTR BRZĄKALIK: Wpadłem jak każdy inny człowiek, którzy nie chce dostrzec objawów dowodzących, że jego sposób używania alkoholu zwiastuje niebezpieczeństwo. mój arcybiskup pozbawił mnie prawa wykonywania funkcji kapłańskiej. byłem na skraju życia i śmierci. Potem było leczenie odwykowe w Gorzycach. coś się we mnie przełamało. Wróciłem do posługi kapłańskiej. Rozpoczął się piąty rok mojej abstynencji. Arcybiskup obdarzył mnie funkcją duszpasterza trzeźwości. Nie jestem za prohibicją. Uważam, że trzeba propagować wiedzę na temat choroby alkoholowej.
Przed rokiem nakładem PIW ukazał się zbiór „Szuflada generała Wieniawy. Wiersze i dokumenty. Materiały do twórczości i biografii Bolesława Wieniawy–Długoszowskiego”. Los prezentowanych w tym szczupłym tomie tekstów był równie barwny, jak barwne było życie osoby, której dotyczą. Wieniawa posiadł charakterystyczną dla ludzi wielostronnych umiejętność mówienia różnymi głosami. W jego wierszach, nawet tych najbardziej swawolnych i pozornie niefrasobliwych, kryje się jakiś cień, wspomnienie jakiegoś traumatycznego przeżycia z przeszłości, przeżycia, które ma kobiece kształty i zapach śmierci.