Kandydaci choć złożyli sprawozdania, opinia publiczna nie dowiedziała się wiele o finansowaniu polityki w Polsce. W tej próbie analizy uwzględniam 12 uczestników wyborów z 8 października 2000 roku i Jana Olszewskiego. Ponad dwie trzecie zgromadzonych i wydanych pieniędzy komitetu Aleksandra Kwaśniewskiego pochodzi ze źródeł, które trudno nazwać jasnymi. u Jarosława Kalinowskiego z ponad 2 mln zł, które zebrał, jasno wskazane jest pochodzenie zaledwie co dwunastej złotówki.  Olechowski nie ujawnił dawców na dwie trzecie wartości "darowizn i usług niepieniężnych".Wałęsie do "jawnych" zaliczyć można tylko połowę datków od osób prawnych. Przed polskimi politykami jeszcze wiele pracy, by ustabilizować swoje źródła finansowania.
Ochrona konsumenta jako pasywnego uczestnika rynku pojawia się mniej więcej od lat sześćdziesiątych zarówno w USA i Europie.  W USA traktowana jest jako ochrona interesów mniejszości i zapewnienie jej stosownej reprezentacji przed każdą z władz. W Europie zaś jest to raczej polityka „prokonsumencka” kształtowana przez władzę i zorientowana na stworzenie warunków do integracji gospodarczej i gwarancji dla uczestników rynku. Prawa konsumenta są autonomizowane w dokumentach i programach wspólnotowych a podstawowymi instrumentami są dyrektywy obejmujące m.in. ochronę przed błędnymi informacjami, określanie cen żywności, zrozumiały języka, wprowadzającą w błąd reklamą, przejrzystość klauzul umownych czy też zakaz reklamy niektórych produktów i usług lub zakaz reklamy skierowanej do dzieci. Ich celem jest informacja o warunkach i konsekwencjach transakcji.