Prawdziwa erupcja drobnej wytwórczości w Polsce nastąpiła w latach 1989-1991. amortyzatorem skutków terapii szokowej byli drobni wytwórcy. Czemu należy przypisać erupcję drobnej przedsiębiorczości? W latach 1988-1989 otwarto gospodarkę, wprowadzono wewnętrzną wymienialność złotego, ułatwiono wejście na rynek. W późniejszych latach drobna przedsiębiorczość pod względem udziału w zatrudnieniu, tworzeniu wartości dodanej brutto, wydajności pracy czy rentowności powoli upodobnia się do europejskiej. pomimo ogromnych różnic w poziomie rozwojowym polskich i europejskich MSP, odczuwane przez nie bariery są podobne. Pierwszą są trudności dostępu do źródeł finansowania. Druga to brak wykwalifikowanych kadr.
Na pojęcie "drobna przedsiębiorczość" składają się trzy rodzaje podmiotów funkcjonujących poza rolnictwem: mikropodmioty, małe firmy oraz średnie przedsiębiorstwa. Zarówno w okresie przemian polityczno-gospodarczych po 1989 r. jak i teraz małe i średnie przedsiębiorstwa (MSP) odegrały olbrzymią rolę najpierw w amortyzowaniu skutków terapii szokowej skierowanej na uzdrowienie gospodarki publicznej, a obecnie w zmniejszaniu liczby osób bezrobotnych. Pojawienie się dużej ilości małych i średnich firm można przypisać polskiej specyfice potencjału przedsiębiorczości w warunkach realnego socjalizmu oraz zniesieniu barier, które ten potencjał powstrzymywały. Dzięki tej erupcji drobnej przedsiębiorczości proces transformacji w Polsce nabrał impetu.