Rok 1998powinien odpowiedzieć na kilka pytań o ogromnej wadze. Po pierwsze: Czy kryzys finansowy, jaki dotknął wschodnioazjatyckie "tygrysy", przeminie i okaże się nieprzyjemnym wspomnieniem bez większych konsekwencji, czy też doprowadzi do zapaści o zasięgu światowym? W tej chwili możliwe jest i jedno, i drugie.Trudności w stawieniu czoła konkurencji zagranicznej to problem polski. Przykład polskich mleczarni i produkowanego przez nie mleka pokazuje, że nie będzie nam łatwo sprostać prawdziwej rywalizacji międzynarodowej.Myślę, że w roku 1998 możemy się natknąć na więcej podobnych problemów.Istnieje inny problem - naprawdę trudny. To sprawa tak zwanego porozumienia z Schengen.
Kilka lat temu niemiecki Trybunał Konstytucyjny orzekł, że każdy klient-poręczyciel wymaga ochrony, i zarekomendował bankom zawarcie szczegółowym informacji w umowach. W konsekwencji niemieckie sądy zaczęły unieważniać niektóre umowy z bankami (np. poręczenia przez osoby bez dochodów). Warto zwrócić uwagę na kilka kwesti. Po pierwsze - TK skorzystał z konstytucji przy ocenie umów z bankami. W polskiej konstytucji również istnieje zapis, dzięki któremu można zwiększyć ochronę konsumenta. Po drugie - TK uznał, że informacja jest orężem konsumenta, bowiem gdy jest on dobrze poinformowany może wzmocnić swoją słabą pozycję rynkową w stosunku do banku. Po trzecie - to pokazuje jak anachroniczna jest u nas koncepcja, że swoboda umów wyklucza ideę ochrony konsumenta.