Kiedy 17 grudnia podpisano w Berlinie porozumienie o utworzeniu przez niemieckie władze i przedsiębiorstwa przemysłowe Funduszu "Pamięć, odpowiedzialność, przyszłość", który będzie dysponował kwotą 10 mld marek na wypłatę odszkodowań za pracę przymusową w III Rzeszy, wydawać się mogło, że ponad dwa miliony żyjących jeszcze ofiar nazistowskiej polityki eksploatowania "robotników ze wschodu" szybko doczeka się zadośćuczynienia. Do pełnego sukcesu jest jednak ciągle daleko. Przede wszystkim dlatego, że nie rozwiązano kluczowego problemu zasad podziału puli odszkodowań.
Bezprecedensowy proces kardiochirurga, który pozostawił igły w ciele pacjentki i, nie czując winy, twierdził, że nie zagrażają one życiu pacjentki, budzi szereg pytań o etyczny i cywilnoprawny stosunek pomiędzy lekarzem a pacjentem. Pacjent nie posiada wiedzy medycznej, więc w wyniku błędu lekarza traci zaufanie do służby zdrowia, a zadośćuczynienia swojej szkody kategorycznie powinien dochodzić drogą sądową. Lekarz  powinien zaś ponosić całkowitą odpowiedzialność za proces leczenia.