generał Wojciech Jaruzelski rozkazał pojmać w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku, tysiące mężczyzn oraz kobiet z "Solidarności" i osadzić ich w miejscach odosobnienia. Następnego dnia padły pierwsze strzały.  Dla Kościoła i dla tych, którym wojnę wydała partia komunistyczna, nastał czas odmowy i sprzeciwu. Zbliżeniu Kościoła z ludźmi kultury i nauki poświęcił się ksiądz Wiesław Niewęgłowski. Próbę przedstawienia efektów swojej pracy podjął ksiądz Wiesław w książce "Nowe Przymierze Kościoła i Środowisk Twórczych". Początki zbliżenia twórców i Kościoła w Polsce, to czas mało znany. Należałoby zgodzić się ze stwierdzeniem, że zbliżenia te, niezależnie od tego, iż wielu twórców i intelektualistów opuściło świątynie, kiedy niebezpieczeństwo minęło, stanowią wspólną wartość. Zastanawiając się nad bilansem zbliżenia, autor twierdzi, że Nowe Przymierze nie zostało zerwane, a jedynie osłabione. Jeżeli tak, to jest to wyraz nadziei na jego wzmocnienie, być może poprzez nową rolę Kościoła.
Ksiądz Wiesław Niewęgłowski od lat sześćdziesiątych dążył od integracji Kościoła z ludźmi kultury. O swoich przemyśleniach oraz drodze, którą odbył dla osiągnięcia tego celu napisał w książce "Nowe Przymierze Kościoła i Środowisk Twórczych w Polsce w latach 1964-1996 (Doświadczenie warszawskie)", która ukazała sie nakładem Państwowego Wydawnictwa Naukowego. Ksiądz Niewęgłowski w Warszawie w latach 60. podjął nowe inicjatywy, których celem było przyciągnięcie ludzi kultury do Kościoła. Dla poetów ksiądz organizował Wieczory Jednego Wiersza a dla wszystkich organizowano Tygodnie Kultury Chrześcijańskiej. Na spotkania te przychodzili nie tylko wierzący,ale też ci, którzy w boga nie wierzyli lub ci, którzy byli sceptycznie nastawieni do wiary. Przychodzili tam, ponieważ chcieli się spotkać z osobami, które w tamtych czasach uważali za autorytety. Ponadto spotkania kościelne i rodzaj kultury jaką prezentowały, stanowiły doskonałą przeciwwagę do kultury marksistowskiej promowanej przez rządzących. Niestety wybory w czerwcu 1989 r. sprawiło,że wiele osób, głównie niewierzących, odeszło z Kościoła. Autor uważa jednak,że przymierze nie zostało zerwane.