W czerwcu mija 60 lat od śmierci za kraj Janusza Kusocińskiego. Starszym zachował się w pamięci przede wszystkim jako biegacz, który dostarczał niezwykłych emocji. Dla młodych entuzjastów sportu, którym jego dawne rekordy już nie imponują - jest jedynie postacią historyczną. Należę do bardzo już szczupłego grona ludzi, którzy znali go osobiście. Rok 1939. Janusz Kusociński odbył swój triumfalny powrót na bieżnię. Wyleczono mu nogę. Znów zaczął zwyciężać. Wojna.26 marca 1940 roku gruchnęła wieść: Kusociński aresztowany przez gestapo. Tego dnia w jego mieszkaniu miało się odbyć tajne zebranie ZWZ, późniejszej AK.   Nie wydał nikogo. Torturowano go do czerwca 1940 roku. Rozstrzelano w Palmirach.
60 lat temu zginał za kraj legendarny biegacz Janusz Kusociński. Znałem go osobiście. Poznaliśmy się po tym, jak doznał poważnej kontuzji nogi. Wtedy rozpoczął bogate życie towarzyskie. Był popularny, chodził na rauty i pokazywano go w magazynach. Niektórzy mówili, że jest zarozumiały i straszny snob. Zawsze chciał być najlepszy. W Polsce rywalizował ze Stanisławem Petkiewiczem. Kiedy wrócił na bieżnię walczył z Józefem Nojim, który wtedy był u szczytu sławy. Kiedy spotkaliśmy się w czasie okupacji powiedział, że w przyszłej olimpiadzie wystartuje w maratonie. Machnął ręką: "Mamy teraz inny maraton". W marcu 1940 r. został aresztowany. Znaleziono przy nim prasę podziemną. Nie wydał nikogo. Rozstrzelano go w Palmirach.