Nie ma wątpliwości,  że pojawienie się przed dziesięcioma laty pierwszych uczelni niepaństwowych zapoczątkowało proces zasadniczych przemian całego systemu szkolnictwa wyższego w Polsce. Wykształcenie wyższe przestało być socjalnym przywilejem i wyznacznikiem statusu społecznego, stało się podstawowym elementem kapitału, którym dysponuje jednostka na rynku pracy. Uczelnie niepaństwowe odpowiedziały szybko, oferując ponad 30 proc. miejsc na studiach i dostosowując swoją ofertę do struktury popytu. To lawinowe zróżnicowanie było zaskoczeniem dla środowisk akademickich. Z pewnością najgorszą odpowiedzią na wątpliwości dotyczące jakościowych standardów kształcenia byłoby ograniczanie liczby studentów.
Kazimierz Glabisz urodził się w 1893 roku w Wielkopolsce. Studiował w Monachium i Wrocławiu. Bardzo wcześnie zaczął interesować się sportem. Zrobił karierę wojskową, awansując na stopień kapitana oraz majora Sztabu Generalnego. Był bliskim współpracownikiem Piłsudskiego. Równolegle pełnił ważne funkcje w polskim sporcie. Po kampanii wrześniowej przedostał się do Londynu. Nie chciał dobrowolnie wrócić do PRL. Angażował się w życie emigracyjne, zwłaszcza sportowe. Wierzył, że sport utrzyma młodzież przy polskości. Zmarł w Londynie w 1981 roku, tam też został pochowany. Nigdy nie wrócił do ojczyzny.