Cel jest jasny. Zapewnić obywatelom szeroki dostęp do niezależnego niezawisłego sądu (art. 45 konstytucji, art. 6 ust. 1 konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności - Dz. U. z 1993 r. nr 61, poz. 284), w tym wypadku Sądu Najwyższego. To jedna z podstawowych zasad ustrojowych państwa prawnego i zasługuje na pełną społeczną aprobatę. Urzeczywistnianie tendencji do zwiększania podmiotowego i przedmiotowego zakresu spraw poddanych orzecznictwu sądowemu znalazło wyraz w instytucji kasacji.Nadzór nad orzecznictwem może być sprawny tylko wówczas, gdy SN ma czas na pełne wykorzystanie swego potencjału orzeczniczego, na sprawy o ciekawej problematyce prawnej, ważne dla kształtowania właściwych kierunków wykładni i stosowania prawa oraz ujednolicania orzecznictwa.
Wprowadzony w nowym kodeksie karnym model orzekania wysokości grzywny na podstawie ustalenia liczby i wysokości stawek dziennych (art. 33 par. 1) jest znacznie lepszy od poprzedniego modelu kwotowego w kontekście konstytucyjnej zasady równości. Wprowadza on jednostkę stawki dziennej zależną od statusu materialnego sprawcy, która pozwala na ustalenie finansowego wymiaru kary o podobnej wadze dla sprawców o różnym statusie materialnym. Istotą tego systemu jest niezależne ocenienie surowości kary, którą określa liczba stawek, i dokonanie analizy statusu materialnego sprawcy przez ustalenie wysokości stawki dziennej. Nieprzestrzeganie tych niezależnych ocen może prowadzić do nieprawidłowości. N.k.k. wprowadza również przepis o nieorzekaniu grzywny w przypadku, gdy sprawca nie będzie w stanie jej spłacić.