Jedyne, co pozostało w japońskiej kulturze rdzenne, to sumo.Japońscy mistrzowie zostali zaproszeni przez organizatorów igrzysk w Nagano do udziału w ceremonii otwarcia. Sumo wywodzi się z praktyk religijnych. W 1923 roku Japońska Federacja Sumo skodyfikowała zasady tego sportu. Zmagania zawodników odzwierciedlają walki bogów. Dla niskich Japończyków ci herosi utożsamiają nadludzką siłę. We wrześniu 1996 roku na zjeździe Polskiego Związku Zapaśniczego podjęto uchwałę o wprowadzeniu nowej dyscypliny - sumo. Sumo zdobywa zwolenników.
Jednym z niewielu tradycyjnych elementów kultury japońskiego pozostaje sumo. To misterium łączące w sobie elementy teatru, religii i walki nadal fascynuje zarówno japońskich nastolatków, uważających monumentalnych wojowników prawie za bogów, jak i nastolatki, które zwycięzców otaczają wielką czcią. Również na świecie, choć w wersji amatorskiej, narodowe federacje sumo starają się rozszerzyć popularność tego sportu, ktory łączyo tradycję, ceremoniał i widowiskowość. Dzięki temu coraz częściej zawody sumo generują duże pieniądze.