Przygotowywany na czerwcowy szczyt w Amsterdamie traktat o zmianie systemu działania Unii Europejskiej nie przyniesie takich przełomowych i pobudzających wyobraźnię rozstrzygnięć jak utworzenie jednolitego rynku czy powołanie wspólnej waluty europejskiej. Co więcej, większość jego postanowień nie będzie miała związku z planowanym rozszerzeniem Unii na wschód, choć taki był oficjalny powód zwołania Konferencji Międzyrządowej.Każdy przełomowy etap w historii integracji europejskiej ma swoje słowo-klucz z upodobaniem używane przez urzędników w Brukseli.
Szczyt w Amsterdamie nie przyniesie przełomowych rozstrzygnięć. Możemy spodziewać się kompromisów, do których europejscy politycy zdążyli się już przyzwyczaić, tym bardziej że wszyscy chcą jak najszybciej zakończyć przedłużające się prace. Postęp powinien nastąpić w czterech aspektach: zmianie systemu działania Komisji i Rady UE, umożliwieniu inicjowania określonych projektów integracyjnych tylko z udziałem niektórych państw, rozwinięciu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz pogłębieniu współpracy w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.