w roku 1940  gen. Bolesław Wieniawa-Długoszowski zapakował sporą ilość papierów, prywatnych i urzędowych, i posłał pocztą do Francji. Wypłynęły dopiero w latach osiemdziesiątych. ich edycją zajął się Marek Pytasz. umiejętność mówienia różnymi głosami jest charakterystyczna dla ludzi wielostronnych. Takim człowiekiem był Wieniawa - doktor medycyny i student malarstwa, poeta i zawodowy oficer, dziennikarz i dyplomata, jednodniowy prezydent RP. te rozmaite biografie przenikają się wzajemnie i przeplatają.
Przed rokiem nakładem PIW ukazał się zbiór „Szuflada generała Wieniawy. Wiersze i dokumenty. Materiały do twórczości i biografii Bolesława Wieniawy–Długoszowskiego”. Los prezentowanych w tym szczupłym tomie tekstów był równie barwny, jak barwne było życie osoby, której dotyczą. Wieniawa posiadł charakterystyczną dla ludzi wielostronnych umiejętność mówienia różnymi głosami. W jego wierszach, nawet tych najbardziej swawolnych i pozornie niefrasobliwych, kryje się jakiś cień, wspomnienie jakiegoś traumatycznego przeżycia z przeszłości, przeżycia, które ma kobiece kształty i zapach śmierci.