W wywiadzie "Pożegnanie  z bronią" ("Gazeta Wyborcza",  3 - 4. 02. 2001 r.) Adam Michnik powiedział m.in., iż w 1945 roku dla polskiego społeczeństwa  "nie było innej drogi" (w domyśle: jak pogodzenie się  z rzeczywistością  i zaakceptowanie władzy  komunistów oraz ich satelitów),  albowiem "ludzie o orientacji,  powiedzmy, akowskiej,  londyńskiej, nie mieli żadnej  realistycznej propozycji". Stwierdzenia te mogą prowadzić czytelnika do wniosku, że w 1945 roku realizmem politycznym wykazali się nie ci, którzy podejmowali próby czynnego przeciwstawienia się prącym do władzy komunistom, lecz ci, którzy, trafnie odgadując przesądzony już jakoby bieg wypadków, zaniechali oporu i poparli obóz nowej władzy. Opinia ta, jakkolwiek może budzić poważne zastrzeżenia ze strony historyka, zasługuje moim zdaniem na głębszą refleksję.
Stadion Śląski w Chorzowie wciąż jest placem budowy, na którym ciągle przeprowadza się kontrole, które mają udowadniać m.in. niegospodarność w dokumentacji technicznej. Biuro projektowe w Katowicach na zamówienie wojewody katowickiego wykonało dwa projekty: pierwszy miał dotyczyć niewielkiego remonty, drugi - zgodnie z nową decyzją inwestora - był dostosowany do gruntownej modernizacji obiektu. Biuro oraz architekci z Krakowa uważają, że zarzut niegospodarności jest bezpodstawny, wycena projektu, który ma wiele walorów, jest skromna. Minister sportu uważał, że wydawanie dużych pieniędzy na odbudowę Stadionu Śląskiego jest niepotrzebne. Ostatecznie wstrzymano finansowanie modernizacji. Michał Listkiewicz zaznacza, że w Polsce nie ma stadionu, na którym mogą być rozgrywane międzynarodowe spotkania. Stadiony uznane przez UEFA są w Bułgarii i Rumunii, nawet na Białorusi w ciągu roku zmodernizowano stadion w Mińsku. Dostosowanie Stadionu Śląskiego do norm UEFA jest pilną koniecznością, tutaj w przyszłym roku polska reprezentacja ma zagrać ze Szwecją.