 Thurmond to jeden z ludzi, o których mówi się, że są nie do zastąpienia. Dziś kwestia sukcesji po Thurmondzie stała się sprawą wagi państwowej. I dzieje się tak nie tylko dlatego, że jest on czwartą osobą w państwie i gdyby coś złego spotkało Busha, wiceprezydenta i przewodniczącego Izby Reprezentantów, to on właśnie zostałby prezydentem! W Białym Domu i w Izbie Reprezentantów republikanie rządzą dziś niepodzielnie, ale w Senacie obie partie mają po pięćdziesięciu przedstawicieli. W przypadku kiedy głosowanie kończy się remisem, decyzję podejmuje wiceprezydent, dziś - republikanin. Gdyby jednak Thurmond zrezygnował z mandatu z przyczyn zdrowotnych jego następcę wyznaczy gubernator Karoliny Południowej. A tak się składa, że gubernatorem jest demokrata.
Kiedy Filippo Tomasso Marinetti w 1909 roku publikował w paryskim „Figaro” swój „Manifest futuryzmu”, w którym zachwycał się pięknem szybkości, nie mógł przypuszczać, że w jego rodzinnych Włoszech kilkadziesiąt lat później setki tysięcy kibiców bić będą hołdy czerwonej maszynie marki Ferrari, której sercem jest silnik, a duszą komputer. Nie spodziewał się też, że wyścigi „samochodów o ognistym oddechu” staną się jedną z najsprawniejszych w świecie maszyn do robienia pieniędzy, a oglądać je będzie co dziesiąty człowiek na Ziemi. Dziś samochody Ferrari są synonimem sukcesu nie tylko w sporcie. Żyrują prestiż i status społeczny, stały się przedmiotem marzeń i zazdrości milionów.