Pisanie o "Pożegnaniu  z bronią", wywiadzie,  jakiego , to zajęcie niewdzięczne i trudne. Trudnym, gdyż prostowanie wszystkich fałszów, przeinaczeń, półprawd, z jakich się on składa, wymagałoby polemiki znacznie dłuższej Pisanie na ten temat jest w specyficznie przebiegły sposób. Specyfika ta polega na wtrącaniu w kolejne fragmenty wywodu zdań, które przeczą głównej myśli danego fragmentu, a dla autora stanowią rodzaj alibi. "Pożegnanie z bronią" jest ze strony Michnika kolejną próbą rehabilitacji PRL i to idącą najdalej w stosunku do wszystkich poprzednich. Dokonywane jest to poprzez rehabilitacjękomunistycznego systemu w Polsce.
Rodzice, posyłający dzieci do szkół publicznych, domagają się reformy oświaty. Amerykańskie związki nauczycielskie wszelkimi możliwymi sposobami bronią się przed wprowadzeniem bonów oświatowych, które pozwoliłyby rodzicom na swobodny wybór między szkołami publicznymi, prywatnymi i wyznaniowymi. Nauczyciele twierdzą, że nowy system niechybnie skazałby dzieci z ubogich rodzin na najgorsze szkoły. Badania opinii publicznej wykazują jednak, że właśnie najuboższe rodziny najbardziej chcą wprowadzenia bonów. Poziom nauczania w szkołach publicznych jest zastraszająco niski i zdecydowanie niewspółmierny do kosztów, jakie ponoszą podatnicy na rzecz takiego systemu edukacji. Mimo to potężne związki zawodowe nauczycieli blokują wszelkie próby stworzenia systemu, w którym szkoły musiałyby ze sobą konkurować i podnosić poziom.