Przede wszystkim trzeba uświadomić sobie wyraźnie, że systemy społecznych ubezpieczeń emerytalnych oparte na monopolu czy zdecydowanej dominacji filaru repartycyjnego przeżywają głęboki ogólnoświatowy kryzys. Brak daleko idących reform w dziedzinie emerytur grozi ich bankructwem i kompromitacją państwa jako ich gwaranta. z  nieuwzględnienia zasięgu i powagi zachodzących zmian wynikają nieporozumienia, które znalazły wyraz w omawianym artykule.Nieporozumień tych jest wiele, wszystkie one mają jednak ważny wspólny mianownik. Mianownikiem tym jest niechęć autora do wyciągnięcia wniosków z faktu, że świat zmienia się szybko, a Polska zmienia się jeszcze szybciej w okresie transformacji systemowej. Nie jest prawdą - jak sugeruje artykuł - że reforma zlikwiduje ubezpieczenie społeczne. Filar kapitałowy przyniesie wyraźne korzyści uczestnikom systemu. Artykuł Koncentruje się na kosztach filaru kapitałowego. Sedno sprawy jednak w porównaniu kosztów i korzyści, a nie w analizie samych kosztów. Świadczenia nie ulegną obniżeniu. Reformy podobnego typu wprowadziły już lub rozpoczęły ich wdrażanie nie tylko znacznie bardziej rozwinięte gospodarczo od Polski Szwajcaria, Holandia, Australia, Singapur, ale także bliskie nam Węgry czy Łotwa. cały wysiłek podejmowany jest po to, aby w przyszłości za emerytury nie płacić głębokim deficytem budżetowym i okradającą nas wszystkich inflacją. Fundusze emerytalne nie będą natomiast źródłem finansowania deficytu.
Z powodu niewydolności obecnego systemu społecznych ubezpieczeń emerytalnych Biuro Pełnomocnika Rządu do spraw Zabezpieczenia Społecznego zdecydowalo się na przygotowanie projektu reformy. Reforma jest konieczna z dwóch powodów-szybkiej zmiany demograficznej w społeczeństwie, w którym pogarsza się proporcja mięszy osobami w wieku emerytalnym a ludmością w wieku produkcyjnym oraz zmiany w poglądach na rolr państwa w dziedzinie transferóe pieniężnych oraz rozwoju technologii umożliwiającą daleko posuniętą indywidualizację rachunków, na które wpłacane są składki. Przygotowany przez Biuro projekt reformy jest odpowiedzią na narastające zagrożenie kompromitacji systemu emerytalnego opartego na zdecydowanej dominacji filaru repartycyjnego. Reforma nie zlikwiduje ubezpieczeń społecznych a instytucje drugiego filaru takie jak fundusze emerytalne i zarządzane nimi towarzystwa emerytalne będą publiczne regulowane i nadzorowane przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi. Filar kapitałowy przyniesie korzyści uczestnikom systemu, ponieważ zwiększą się indywidualne oszczędności ludności oraz zmieni się ich struktura w kierunku większego udziału oszczędności długookresowych. Natomiast koszty filaru kapitałowego będą wyższe niż koszty w obecnym systemie ubezpieczenia społecznego, choć poczynione zostaną kroki aby kontrolować koszty, zwłasza te dotyczące marketingu i sprzedaży. Ponadto świadczenia nie ulegną obniżeniu lecz urosną. Obniży się jedynie  relacja świadczeń do płac co wynika jednak z realnego wzrostu płac, ale spadku emerytur. Realizacja projektu reformy wymaga uchwalenia przez Sejm 6-7 nowych ustaw i nowelizacji kilkunastu istniejących.