Przygotowany w Biurze Pełnomocnika Rządu do Spraw Reformy Zabezpieczenia Społecznego projekt reform jest odpowiedzią na narastające szybko zagrożenie kompromitacji systemu emerytalnego.Nie jest prawdąże reforma zlikwiduje ubezpieczenie społeczne.Dla uczestnika systemu ubezpieczenie społeczne od starości oznacza, że jego ryzyko socjalne będzie pokryte i że nastąpi wyrównanie między potrzebami pokrycia ryzyk socjalnych wszystkich ubezpieczonych a sumą zebranych środków dla tego pokrycia.Zreformowany system emerytalny pozostanie więc w pełnym tego słowa znaczeniu systemem ubezpieczenia społecznego. Długookresowe dane pokazują wyraźnie, że stopa zwrotujest wyższa w filarze kapitałowym niż w filarze repartycyjnym.Nie jest prawdą, że upadłość towarzystwa emerytalnego kosztuje system, ponieważ wszystkie koszty będą pokrywane wyłącznie z majątku towarzystwa.Świadczenia nie ulegną obniżeniu, wręcz przeciwnie - będą  rosły. Obniży się jedynie relacja świadczeń do płac, ale wyniknie to z realnego wzrostu płac, a nie spadku emerytur, które w naszych analizach były waloryzowane w stosunku do cen.Zbankrutowaćmoże, tracąc jedynie własne środki, prywatne towarzystwo emerytalne, i to wskutek przekazania własnego kapitału na niedobór wynikający z niższych w porównaniu z innymi funduszami dochodów.Realizacja projektu reformywymaga uchwalenia przez Sejm 6-7 nowych ustaw i nowelizacji kilkunastuGotowa jest już ustawa o pracowniczych programach emerytalnych. Przygotowuje się ustawę o systemie ubezpieczeń społecznych oraz kilka innych nowelizacji i zmian.
Chciałbym ustosunkować się do ocen i interpretacji zawartych w artykule Jana Jończyka, który krytykuje dokument powstały w kierowanym przeze mnie Biurze Pełnomocnika Rządu ds. Reformy Zabezpieczenia Społecznego. Systemy społecznych ubezpieczeń emerytalnych oparte na monopolu czy zdecydowanej dominacji filaru repartycyjnego przeżywają ogólnoświatowy kryzys. Brak reformy sysytemu emerytalnego grozi bankructwem i kompromitacją państwa. Nieporozumień dt.projektu wynikają z niechęci autora zrozumienia zmian zachodzących na świecie. Nie jest prawdą, że reforma zlikwiduje ubezpieczenie społeczne. Zreformowany system będzie dalej systemem ubezpieczenia społecznego, a instytucja obsługująca zachowa publiczny charakter. Obecne wymieszanie repartycji z redystrybucją jest niekorzystne.Filar kapitałowy przyniesie korzyści uczestnikom systemu, choć artykuł koncentruje się  tylko na kosztach filaru kapitałowego. Świadczenia nie ulegną obniżeniu, zostanie wprowadzona  emerytura minimalna. Nieuzasadnione są  zarzuty autora o zbyt wysokim wartościowaniu ostatniej fazy zatrudnienia. W sferze obowiązkowego filaru ubezpieczeń zmieni się jedynie sposób zarządzania środkami. Reformę w Polsce należałoby raczej oprzeć na wzorach węgierskim lub szwajcarskim a nie chilijskim - jak chce autor-, bo odbywa się w  warunkach demokratycznych a nie wojskowej dyktatury. Reforma zbudowana została na bazie możliwości społeczeństwa. Zdumiewające wydaje się rozczarowanie autora unikaniem przez obecny rząd wciągania reformy w przedwyborcze rozgrywki. Zarzut autora odnośnie fiskalnego jedynie celu reformy jest nieuzasadniony.