Cel jest jasny. Zapewnić obywatelom szeroki dostęp do niezależnego niezawisłego sądu (art. 45 konstytucji, art. 6 ust. 1 konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności - Dz. U. z 1993 r. nr 61, poz. 284), w tym wypadku Sądu Najwyższego. To jedna z podstawowych zasad ustrojowych państwa prawnego i zasługuje na pełną społeczną aprobatę. Urzeczywistnianie tendencji do zwiększania podmiotowego i przedmiotowego zakresu spraw poddanych orzecznictwu sądowemu znalazło wyraz w instytucji kasacji.Nadzór nad orzecznictwem może być sprawny tylko wówczas, gdy SN ma czas na pełne wykorzystanie swego potencjału orzeczniczego, na sprawy o ciekawej problematyce prawnej, ważne dla kształtowania właściwych kierunków wykładni i stosowania prawa oraz ujednolicania orzecznictwa.
Sąd Najwyższy ma wiele ustawowych obowiązków, nie można więc w nim widzieć tylko instancji do rozpatrywania kasacji. Zapewnienie obywatelom szerokiego dostępu do niezależnego niezawisłego sądu to jedna z podstawowych zasad ustrojowych państwa prawnego. Nie należy jednak zapominać o innych aspektach działalności SN, który przecież konstytucja zobowiązuje do sprawowania nadzoru nad sądami powszechnymi w zakresie orzecznictwa oraz innych czynności w niej i w ustawach określonych. Konieczne jest zatem usprawnienie jego działalności z pomocą odpowiedniej nowelizacji przepisów k.p.c. w części dotyczącej kasacji. W szczególności chodzić tu będzie o wprowadzenie do postępowania instytucji tzw. przedsądu, umożliwiającej wyselekcjonowanie spraw uzasadniających zaangażowanie Sądu Najwyższego.