Tym specjalnym hotelem , kierował pułkownik kontrwywiadu Securitate , który działał „ pod przykryciem ” dyrektora obiektu . Wice dyrektorem był natomiast pułkownik DIE . Fotografowanie dokumentów , notesów , listów i notatek gości , przeglądanie ich pozostawionych w pokojach rzeczy , stanowiło „ hotelową ” rutynę . Agentkami były oczywiście „ urzędujące ” w hotelu prostytutki , ale także przesiadujący w barze i restauracji „ intelektualiści ” i artyści oraz znaczna część gości . Athénée Palace stał się niejako prototypem dla innych „ hoteli ” tego rodzaju prowadzonych pod szyldem służb specjalnych . Nie tylko zresztą w Bukareszcie , ale także w innych miastach krajów „ demokracji ludowej ” .