Trylogie też . Książka jest ostatnim tomem Trylogii husyckiej i powiedziało by się , że koniec wieńczy dzieło , ale . . . No , właśnie . Autor chyba przesadził . Namnożył wątków w części drugiej i dodał jeszcze następne , a próbując wszystkie zamknąć w jednym tomie strasznie się rozpędził z akcją . Co stronę na głównego bohatera czyha nowe niebezpieczeństwo , jest tego tak pełno , że powieść zamiast wciągać , zaczyna irytować . Przyznam szczerze , kiedy w jednym rozdziale główny bohater był co i rusz przez kogoś porywany , moja irytacja doszła do poziomu wrzenia . No , ileż można ? ! Tak , jakby Sapkowski usiłował pobić rekord w nagromadzeniu momentów kulminacyjnych w przeliczeniu na stronę tekstu . Tych przygód , w które wpakował swego bohatera , starczyło by spokojnie na dwa tomy , zamiast jednego , a dzięki temu lektura nie złościła by zamiast cieszyć . Żadna powieść nie może składać się wyłącznie z momentów kulminacyjnych , to jej szkodzi , całkiem jak nadmiar cukierków w diecie , a i efekt podobny - czytelnikowi się przejada i tyle . Na szczęście są i dobre strony . Nasz bohater w końcu dorasta , robi się znośny , momentami nawet daje się lubić . Tło historyczne jest nadal świetne , wciąż widać dogłębną znajomość tematu autora . Język powieści jest po prostu znakomity , opisy okropności wojny wbijają się w pamięć . A i co ma bawić , jest zabawne . Fantastyki też trochę jakby więcej , niż w poprzednich tomach . Jednym słowem , wszystko było by dobrze , gdyby autor nie przesadził z kulminacjami .