Pani psycholog trafnie wskazała podłoża nieuświadomionego lęku męża . Stwierdziła , że mąż nie jest w stanie zapanować nad tym lękiem , ponieważ świadomie go nie rozpoznaje , że to jest jak tarcza która odbija np moje słowa , by nie czuć lęku . Próbowała pokazać mi moje wewnętrzne ograniczenia . Mówiła , że jesteśmy i tak super parą . Nie wskazała sposobu rozwiązania problemu między nami , ponieważ to my znamy siebie nawzajem i musimy wzajemnie się słuchać i dogadać . Rozmawiali śmy bezowocnie z mężem przez 15 lat trwania problemu , z tego powodu postanowili śmy skorzystać z pomocy psychologa . Taka porada jest dla nas zupełnie nieprzydatna . Pani psycholog stwierdziła , że nie jest od rozwiązywania naszych problemów a jedynie lustrem , które może nam je pokazać . W moim odczuciu Pani psycholog odnalazła podłoża problemu , jednak nie udzieliła nam pomocy , po którą przyszli śmy . Zadawanie pytania pacjentowi , który przychodzi w dużym stresie " czego pan / pani oczekuje po tej wizycie jest trochę dziwne , ponieważ już w założeniu przychodzi człowiek , który szuka pomocy . Na moje usilne " co dalej skoro mąż ma nieuświadomione blokady , które władają jego reakcjami - zachowaniami " - odpowiedziała rozmawiać i słuchać , bo przecież mamy już po 60 lat i znamy siebie . Zasugerowała m , że nazwanie problemu i uświadomienie go , nie zawsze ma moc " uzdrawiającą " ( wiedziała m o tym z mojego wcześniejszego doświadczenia , ponieważ wiele lat temu , przepracowywała m śmierć moich rodziców ) , wówczas Pani psycholog zasugerowała terapię psychoanalityczną . Jestem rozczarowana , mąż zdezorientowany .