Prof . Rosiak wyjaśnił , że w swoich badaniach łódzcy naukowcy zetknęli się z doniesieniami w literaturze na temat wykorzystania prostego tetrapeptydu do wywoływania angiogenezy poprzez dostarczenie go do leczonego obszaru ciała . Jest to związek naturalnie tworzony w organizmie ludzkim , o stosunkowo krótkim czasie półrozpadu rzędu 5 minut , stąd jego stężenie w normalnie funkcjonującym organizmie jest bardzo małe . Ten tetrapeptyd został zarejestrowany jako lek i dopuszczony do obrotu przez amerykańską Agencję Żywności i Leków ( FDA ) . " Jednak podawanie go do tkanek otaczających ranę odbywało się za pomocą iniekcji , co uniemożliwiało kontrolę obszaru działania i powodowało typowe skutki - gwałtowne osiąganie dużych stężeń i równie gwałtowny zanik , co niweczy jego działanie terapeutyczne . Nasz oryginalny , w skali światowej , pomysł sprowadza się zatem do podjęcia prób połączenia opatrunku hydrożelowego z tym tetrapeptydem " - wyjaśnił naukowiec .