Przede wszystkim , proszę Państwa , ja nie cierpię seriali , a już szczególnie takich , które się ciągną i ciągną . I po raz kolejny mogę do siebie zastosować stare przysłowie łacińskie errare humanum est , a cokolwiek by m o sobie sądziła , to przecież jestem tylko człowiekiem , dobra - kobietą , jeszcze kilka epitetów mogę sobie przypisać , ale nie w tym rzecz . Nie o mnie chodzi , lecz o serial . A ta produkcja nauczyła mnie , proszę Państwa , cierpliwości . Nauczyła m się tydzień w tydzień czekać na nowe odcinki i patrzeć , jak też scenarzyści prowadzą akcję . Od dwóch lat siadam , patrzę i wiem , że przez 42 minuty będę mogła spokojnie pożyć życiem innych , zobaczyć jak rozbitkowie na tajemniczej wyspie muszą sobie radzić z nowym życiem . Żeby odetchnąć od kłopotów dnia codziennego ( któż ich nie ma ? ) wolę sobie popatrzeć na kłopoty wymyślone .