Przykro mi , ale zawiodła m się na tym lekarzu . Wiele dobrego słyszała m wcześniej od znajomych . Gdy urodziła się moja córeczka , w rozpaczy , że tak wcześnie , że jest ciężko chora , że może umrzeć - zajaśniało światełko nadziei - jedzie do Opola , do doktora Walasa . I pierwsze nasze wrażenia były pozytywne . Taki miły , zaangażowany doktor . Taki fajny zespół . Potem pojawiły się pierwsze zgrzyty . A to zwymyślał moją mamę , że oparła się o inkubator . A to przy rodzicach zbluzgał o coś pielęgniarkę . A to w nieprzyjemny sposób " przesłuchiwał " na porannej wizycie śmiertelnie zmęczoną lekarkę przekazującą dyżur . Myśleli śmy , że wybitne osoby czasem mają trudne charaktery . Ale potem jego nerwowe poczynania stały się groźne dla pacjentów . Łudzę się , że było to tylko przemęczenie licznymi dyżurami , ale doktor nie rejestrował zgłaszanych przez pielęgniarki problemów , kilka razy pytał o to samo . Następnego dnia po operacji na klatce piersiowej maluszka kazał odstawić leki przeciwbólowe , a lekarce prowadzącej córeczkę tłumaczył , że przyspieszona akcja serca jest objawem niedokrwistości , a nie bólu , a grymas na twarzy wcześniaka to nie cierpienie , ale wygłupy . A na koniec stracił do nas cierpliwość i mimo wcześniejszych ustaleń dziecko wymagające jeszcze okresowo respiratora ( bez uprzedzenia nas ) przekazał do innego szpitala . . .