pan deocent jest najlpeszy. mialam wade wrodzona pan docent rozpoznal ja przy pierwszej wizycie. powiedzial ze kiedy zdecyzuje sie na oprecaje bedzie czekalo na mnie lozko w szpitalu. nie chcialo mi sie wierzyc bo terminy sa dlugie ale mial racje. dostalam sie do szpitala w ciagu 3 tygodni. po kolejnym tygodniu wyszlam z niego. inni pacjenci na sali czekali dugo na wizyte swojego lekarza, zabieg itd. pan docent owszem jest gburowaty, ale tylko wtedy kiedy zadaje mu sie za duzo pytan. poprostu jest cholerykiem, zdarza sie. nie nazley brac jego wybuchow do siebie. dobra rada- o co sie da pytajcie siostry przelozonej a na co odpowiedziec nie chce dopiero docenta. fachowcem jest swietnym, podejmuje sie operacji ktorych inni sie boja. zawsze uczciwe powie co jest w stanie a czego nie jest zrobic. poinforumje pacjenta o skutkacj operacji i zwiazanym z nia ryzyku. ale nie powie wprost- tak musi sie pani zopreowac. zawsze decyzje zostawia pacjentowi, powie np tak: zopreuje sie pani to sie pani wyleczy, objawy ustapia. nie zoperuje sie pani to pania moze sparalizowac, ale nie stanie sie to zbyt szybko, moze tez sie w ogole to nie zdarzyc, ale ryzyko jest. decyzja nalezy do pani. niektorym taki styl sie nie podoba i zaczynaja docenta naciskac czy amja czy nie maja sie operowac, wtedy docent sie deneruwje o on wyjasnil zagrozenia i skutki opreacji i czeka na decyzje.