Wersja 1: Astronauta w ciemności Mój statek rozpada się na kawałki adrenalina płynie w moich żyłach Próbuję uciec, ale mój czas kończy się Chorus: dryfując w próżni Bez tlenu i nadziei Mój koniec zbliża się, moja nieuchronna śmierć Mogę tylko krzyczeć w nieskończoność Wersja 2: Przestrzeń jest moim więzieniem, mój grobowiec Samotność pochłania mnie, utopię sobie pamięć o moim domu, mojej rodzinie i przyjaciołach Ale wszystko wydaje się tak odległe, tak obce Chorus: Dryfuję w próżni Bez tlenu i nadziei Mój koniec zbliża się, moja nieuchronna śmierć Mogę tylko krzyczeć do nieskończoności Bridge: Zimno mnie, mrok moje życie znika, moja dusza znika w ciszy niczego, odradzam się w mojej ostatniej westchu jest modlitwą Chorusa w próżni bez tlenu i nadziei.
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence