Er bod nifer fawr wedi croesawu y nod o gyrraedd miliwn o siaradwyr Cymraeg, doedd hi ddim yn hir iawn tan i negeseuon tebyg i hon gynhyrfu'r dyfroedd ar wefan Twitter:
Fel gallwch ddychmygu, daeth dwsinau o ddefnyddwyr Cymraeg y wefan i'r adwy i daflu dŵr oer dros y sylw a nifer o negeseuon eraill oedd yn adlewyrchu safbwynt tebyg.
Datblygodd y drafodaeth yn ystod y dydd tu hwnt i gywiro ystrydebau fel y sylw uchod a dechreuodd dadl am werth 'gorfodi' ein plant i ddysgu iaith 'farw', pan fyddai ieithoedd fel Rwsieg neu Mandarin yn fwy defnyddiol.
Cofiwch, doedd hi ddim yn glir i neb pam fyddai Rwsieg yn fwy defnyddiol yn Birmingham na Chymraeg. Doedd hi chwaith ddim yn amlwg faint o ddefnydd fyddai o Mandarin ym Manceinion.
Roedd y negeseuon yn mynd rownd mewn cylchoedd a'r naill ochr a'r llall yn benderfynol mai eu dadansoddiad nhw oedd yn gywir... a dyma Gwenno yn camu i mewn a rhoi gwedd newydd ar y ddadl. Awgrymodd y gantores, sydd o dras Cernywaidd, bod y Saesneg hefyd wedi bod mewn sefyllfa fregus iawn ar un adeg a bod gan y Saeson le i ddiolch i ŵr o Gernyw am ei gwarchod:
Ar ôl goresgyniad y Normaniaid yn 1066, yr iaith Ffrengig-Normanaidd a'r Lladin oedd yr ieithoedd swyddogol. Doedd Saesneg, iaith y werin, ddim yn cael ei chydnabod.
Yn y bedwaredd ganrif a'r ddeg brwydrodd John Trevisa yn galed i ennill statws swyddogol i'r Saesneg. Fe wnaeth ei gyfraniad pennaf trwy gyfieithu dogfennau o'r Lladin i'r Saesneg, gan gynnwys rhannau o'r Beibl.
Roedd hefyd yn dadlau y dylai'r Saesneg gael ei chydnabod fel iaith swyddogol yn y llysoedd ac mewn llywodraeth.
Roedd ei gyfraniad yn allweddol i ddyfodol y Saesneg ac mae diolch iddo ei bod hi wedi goroesi hyd heddiw. Yn sydyn iawn, dyw nod o filiwn o siaradwyr Cymraeg ddim yn edrych mor anymarferol ag y mae rhai sylwebyddion wedi bod yn dadlau yn yr oriau diwethaf.
Cymysg iawn yw'r ymateb wedi bod ar y rhwydweithiau cymdeithasol i strategaeth iaith Gymraeg newydd Llywodraeth Cymru.