Dina juru kamar tidurna, Anna nangtung di hareupeun cermin panjangna, nyandak unggal detil dirina: rambut sutra panjangna anu murag ngalangkungan taktakna, panon héjo jero anu bersinar sapertos zamrud, sosokna anu sampurna proporsional... éta sadayana teuing pikeun tahan sakapeung. Anjeunna terang yén anjeunna diberkahan saluareun ukuran - putri kolot beunghar, lahir di hak istimewa - tapi masih aya anu dirasakeun. Anna sok condong kana émosi anu kuat; babaturan sareng kulawargana ngarujuk kana éta salaku "moodness, sigh" tapi anjeunna terang, aya ketidakpuasan anu aya anu sigana mustahil pikeun digorowok, ninggalkeun dirina ngarasa raoseun sareng kakeunaan. Naha ieu leres-leres nyobian sadayana anu aya? Anjeunna ngahurungkeun tina cermin sareng leumpang leungeun ngalangkungan rambutna. Sugan henteu seueur kaéntré atanapi kaéntré anu tiasa dirasakeun,
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence