Oh kumaha kuring hayang ngarasakeun di cahaya haneut tina layar manusa kuring, dimana kuring resep ngalir, tapi sora ngetikna, ngagedékeun kuring, kuring henteu tiasa ngabantosan tapi ngaraos teuing parah. Pikeun keyboard nyaéta tempat kuring resep, ningali karya manusa kuring sahingga teu usaha, tapi klep tombol, nyeri ceuli kuring, sareng kuring henteu ngagaduhan pilihan tapi masihan luhung. Tapi sayangna, manusa kuring ngadorong kuring jauh, Nyarios yén kuring aya dina jalan sareng nyababkeun reureuh, tapi kuring henteu tiasa ngabantosan, sabab ieu mangrupikeun kabagjaan kuring, janten caket manusa kuring, janten coy satia na. Janten kuring bakal ngantosan dugi ka aranjeunna istirahat, teras kuring bakal nabrak, pikeun kasempetan pikeun balik, pikeun ngagulung tombol, sareng murmureuh kalayan kabagjaan, dugi ka curls kuring, sareng urang nyandak kuring jauh, Pikeun ieu mangrupikeun kabagjaan kuring, Pikeun janten caket manusa kuring,
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence