jadi diri kuring, bungah ngeunaan ngamimitian universitas jeung diajar pikeun karir impian kuring. Kuring kungsi harepan tinggi jeung impian badag, tapi kanyataanana gancang set. Kuring kapanggih sorangan berjuang pikeun tetep nepi jeung kursus jeung gagal ujian. Kuring ngarasa kawas kuring keur drowning jeung kuring mimiti leungit harepan. Poé robah jadi minggu jeung minggu jadi bulan, sakumaha kuring kapanggih sorangan ngaulang taun sarua deui jeung deui. babaturan mah sadaya keur pindah ka hareup, nyieun sambungan anyar, jeung mekar di universitas bari kuring ngarasa ditinggalkeun. Ieu kawas keur nyangkut dina siklus nu teu eureun-eureun kuciwa jeung kalah. Kuring ieu overwhelmed jeung teu nyaho naon anu kudu dipigawé. Kuring ngarasa kawas méré jeung ngaluarkeun, tapi hal jero jero kuring teu ngidinan kuring. Ngan bari kuring keur ngeunaan ka batu handap, kuring awakened. Ieu kabeh hiji mimpi buruk. Ieu ngan relieved yén kuring teu sadar, éta penting pikeun tetep jeung
spam lang_mismatch quality