Enya, kuring pasti bisa coba. Ieu puisi ngeunaan carita cinta sedih: Dina sepi peuting, Hiji hate nangis kaluar kasedih na, Pikeun cinta anu sakali burned bright, tapi geus lila leungit cahayana. Aranjeunna papanggih di panonpoé usum panas, Dua haté pinuh harepan jeung impian, Tapi sakumaha usum robah jeung ngajalankeun, cinta maranéhanana teu naon eta Sigana. Pikeun hirup bisa jadi kejem, Jeung takdir bisa jadi teu ramah, Cinta maranéhanana jadi duel, Of hurts jeung nyeri entwined. Kecap anu diucapkeun, tatu dijieun, Jeung di ahir maranéhna dipisahkeun jalan, ninggalkeun nanaon tapi kalangkang, Of cinta nu teu bisa tetep. Ayeuna aranjeunna diajar unggal jalan sepi, Isro ku kenangan jeung hanjelu, Wishing maranéhanana bisa balikkeun kaliwat, Jeung jadi maranehna bakal ngalakukeun cinta. Tapi cinta kudu hirup, Jeung cinta ngan sakali, jeung cinta nu anyar lahir, sarta cinta nu anyar, sarta hay
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence