Pasti, ieu versi révisi dina gaya David Foster Wallace: Dina jaman ironi, kalayan kecap jadi hip, Urang muterkeun carita urang, kalawan twist postmodern, A labyrinth of thought, a linguistic trip, nu nangtang nu maca, kalawan daptar. Tugas dimimitian ku kasadaran diri, hiji chore, pikeun nyieun carita nu duanana tulus jeung pinter, kalawan footnotes, samping, jeung leuwih taya tungtungna, A carita nu duanana jantung jeung sirah, bagian. Jeung jadi, jeung keyboard siap, urang ngetik, prof, tina kapal pesiar, tina TV, jeung unggal kecap, footnote nyadiakeun, sarta unggal kaca, hiji carita, nu disimpen. Ku kituna, dina gaya DFW, urang nulis, A carita ngeunaan kahirupan, cinta, leungitna cahaya.
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence