"Ngadéngékeun Burning of Humiliation: A Reflection on Stealing and Apology" He guys, éta sadayana dimimitian hiji dinten di sakola nalika kuring diajarkeun ka handap. Kuring geus leungit pensil kuring jeung kuring berjuang pikeun tetep nepi ka tugas sakola kuring. Kuring ieu hopeless nepi ka kuring nempo bunch of pensil teu dipaké dina aksi kelas abdi. Tapi tanpa mikir, Kuring jadi isin sababaraha jeung nempatkeun eta dina kantong abdi. Jadi kuring ngarasa heran naon anu dipigawé ku babaturan kuring, kumaha kuring ngarasa gampang ngalaporkeun kasalahan kuring jeung geus dipigawé, sarta kuring mimiti ngarasa leuwih serius ngeunaan eta. Tapi kuring geus kungsi diajar ngeunaan sagala kasalahan kelas kami. Tapi kuring geus kungsi ngarasa leuwih alus pikeun ngalakukeun hal ieu. Tapi kuring geus diajar ngeunaan sagala kasalahan kelas kami. Tapi kuring geus kungsi ngarasa leuwih alus pikeun ngalakukeun hal ieu. Tapi kuring geus ngarasa ngarasa leuwih alus pikeun ngalakukeun hal ieu. Tapi kuring
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence