Téori konflik, munggaran dikembangkeun ku Karl Marx, nyaéta téori yén masarakat aya dina kaayaan konflik abadi kusabab persaingan pikeun sumber daya anu kawates. Téori konflik nganggap yén tatanan sosial dijaga ku dominasi sareng kakawasaan, tibatan ku konsensus sareng konformasi. Numutkeun téori konflik, jalma anu gaduh kabeungharan sareng kakawasaan nyobian nahanana ku sagala cara anu mungkin, utamina ku nyéépkeun anu miskin sareng teu aya kakuatan. Premis dasar téori konflik nyaéta yén individu sareng kelompok di jero masarakat bakal damel pikeun nyobian maksimalkeun kabeungharan sareng kakawasaan sorangan. Téori konflik parantos nyobian ngajelaskeun sababaraha fenomena sosial, kalebet perang, révolusi, kamiskinan, diskriminasi, sareng kekerasan domestik. Éta ngahubungkeun kalolobaan pangembangan dasar dina sajarah manusa, sapertos démokrasi sareng hak sipil, ka usaha kapitalis pikeun ngendalikeun massa (sapertos anu béda-bé
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence