Kuring téh ucing hideung leutik, puas jeung kahirupan kuring, tapi aya hiji hal nu kuring ngarasa leungit. Sapanjang poé kuring ningali nu boga imah kuring ngetik jauh di komputer maranéhanana, sarta kuring bakal ngalakukeun nanaon pikeun gabung aranjeunna. nu boga imah kuring teu ngarti kahayang kuring, tapi nu teu nyegah kuring tina nyoba pikeun nyieun kahayang kuring jadi kanyataan. Unggal isuk, kuring luncat nepi ka méja jeung lingkaran sabudeureun ramo nu boga imah kuring sakumaha maranéhna ngetik. Tapi aranjeunna sok begging kuring jauh, jeung harepan mah fade. Hiji poé, kuring mutuskeun pikeun nyandak hal dina paws kuring sorangan. Kuring sneak nepi ka tukang imah kuring jeung luncat dina keyboard. Kuring teu bisa nahan kabagjaan mah jeung kuring murmur kabagjaan. Tapi kabagjaan mah téh pondok sakumaha nu boga imah kuring gancang nyokot kuring jauh jeung scolds kuring pikeun ngaganggu karya maranéhanana. Kuring diuk di dinya, dejected, bari maranéhna di
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence