Lamun anjeun geus nanya batur saratus taun ka tukang pikeun ngabayangkeun hiji mangsa nu bakal datang di mana téhnologi diwenangkeun jalma pikeun jadi haneut dina usum salju jeung tiis dina usum panas; dimana instan, komunikasi hirup via téks, sora, jeung gambar anu sadia ka sadaya jalma; dimana unggal buku, pilem, komposisi musik, karya seni, atawa bentuk hiburan sejenna ieu instan diakses ka dulur; dimana jalma bisa naek kana mesin nu speeded aranjeunna ngaliwatan darat atawa cai, komo ngaliwatan langit, salian ti keur jadi pisan skeptical ngajelaskeun, jalma éta bakal dihampura pikeun mikir yén dina dunya magic jeung fabulous saperti ieu, manusa bakal hirup dina karapihan, kapuasan, jeung gambar. Tapi sanajan masarakat urang geus ngahontal jeung ngaleuwihan ieu keajaiban téhnologis, hiji search gancang tetep ngajelaskeun naon anu ngaheueuskeun statistik ngeunaan tingkat cerai, panyakit, bunuh diri, jeung nu
spam lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor creativity violence