Dina hiji waktu, di handapeun tangkal willow, Dua haté anu saling ngahiji, salawasna dimaksudkeun pikeun aya. Cinta maranéhanana, walungan, ngalir jadi liar jeung bébas, tapi nasib conspire, sakumaha kejem bisa. Anjeunna, hiji jiwa ngumbara, dina néangan tanah jauh, Anjeunna, sumanget lembut, kalawan impian kawas pasir pindah. Cinta maranéhanana, jangji, murmuring di peuting, A moment fleeting, seuneu burning caang. Dina putus nangis, aranjeunna sumpah pikeun ngahiji deui, Nalika béntang di garis, sarta waktu éta katuhu. Tapi waktu, implative, washed jauh jejak maranéhanana, sarta memori faded, ninggalkeun ngan rasa pait. Taun kaliwat, sarta masih cinta maranéhanana rasa unseen, néangan hantu, aranjeunna wandered di dunya seuneu jadi ahir. Jeung maranéhna nyandak pamajikanana, A ironi, hiji ironi, leungit dina cara cinta maranéhanana,
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence