Panonpoé, baheulana sobat nu caang, ayeuna ngalampahkeun aneh, tetempoan aneh. Teu deui caang, haneut jeung jelas, tapi ngagumbirakeun, siga dina sieun. Sakelompok babaturan, balanja roti, ngobrol, seuri, sadayana dahar. Tapi bari leumpang, aranjeunna henteu terang, yén nasibna bakal gancang ditingalikeun. Panonpoé, ayeuna janten poék pisan, ngabeledug ku vim anu kuat. babaturan, aranjeunna henteu kantos ngagaduhan kasempetan, Awakna ayeuna ngan nari. Roti anu aranjeunna milari, ayeuna abu ogé, Kék aranjeunna ayeuna, warna anu jauh. Panonpoé anu pernah haneut, ayeuna angkat, ngan ukur wengi pikeun cicing. Janten urang ngahargaan unggal dinten anu urang di dieu, ngajaga jalma-jalma urang anu dipikacinta pisan. Pikeun kahirupan, ieu urang terang, sareng panonpoé tiasa meledak, sareng babaturan tiasa angkat.
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence