Strof kahiji Walt Whitmans urang "A Song of Myself" nyaeta: Kuring ngagungkeun diri, jeung nyanyi diri, jeung naon kuring nganggap anjeun bakal nganggap, keur unggal atom milik kuring salaku alus milik anjeun. Kuring loaf jeung ngajak jiwa mah, kuring lean jeung loaf di kuring genah observasi spear of rumput usum panas. Basa mah, unggal atom getih mah, diwangun tina taneuh ieu, hawa ieu, lahir di dieu ti kolot lahir di dieu ti kolot sarua, jeung kolot maranéhanana sarua, abdi, ayeuna tilu puluh tujuh taun heubeul sampurna dimimitian, miharep pikeun eureun teu dugi ka maot. kapercayaan jeung sakola dina pendirian, Retiring sababaraha waktos cekap di naon aranjeunna, tapi pernah poho, abdi harbor pikeun alus atawa jahat, abdi nyarita di unggal bahaya aslina, tanpa dipariksa ku énergi alam idin.
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence