Hugo jeung Sophie geus opat puluh taun taun usum kamari. Pikeun maranéhna, eta ngarasa kawas ahir dunya, sarta maranéhna jadi sedih. Untungna, maranéhna kungsi rencanana lalampahan ka Rivière-au-Renard, kampung halaman maranéhna, nu ngidinan maranéhna pikeun mikir ngeunaan hal séjén. Dina ahir taun sakola kuring, bari kolot mah indit ka Gaspésie, kuring cicing di imah sobat kuring Josie. Saminggu saterusna, kolot mah datang pikeun nyandak kuring. Kuring langsung perhatoskeun yén maranéhna pohara bagja. "Naon liburan luar biasa!" ceuk Mom. "Ieu cicing hiji minggu masihan kuring énergi pisan!" "Kami dilongok sagala tempat urang dipaké pikeun buka jandéla urang dina yuswa urang", bababarkeun ka kuring. Nalika urang balik ka imah, headlights mobil hideung jeung tinted sumping di sisi séjén jalan.
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence