ਇੱਕ ਮੁਸਾਫਰ ਦੀਆਂ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਯਾਦਾਂ\nਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਹੀਥਰੋ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਸਾਡਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ।

ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸੰਗਾਊ ਸੀ ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਚਿੰਬੜਿਆ ਰਿਹਾ।

ਕੈਂਸਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੋਲਣ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਯੰਤਰ 

ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਕੀ ਸਾਬਿਤ ਹੋਇਆ?

ਮੈਂ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ ਬੌਰਨਵੀਟਾ ਹੌਟ ਚੌਕਲੇਟ ਦੇ ਕੱਪ ਪੀਣਾ ਪਸੰਦ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਇੱਕ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨੂੰ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਤਰਸ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਰਬੌਨ ਚੌਕਲੇਟ ਕਰੀਮ ਵਾਲੇ ਬਿਸਕੁਟ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਾ ਲਏ।

ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਯਾਦ ਸੀ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ 35 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।

ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ ਮਸ਼ਹੂਰ

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਕੌਮੀ ਏਅਰਲਾਈਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਬਾਰੇ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ-ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖੱਟੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈਆਂ। 

ਅਮਰੀਕਾ ਤੇ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਐੱਨਆਰਆਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਮਖੌਲ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।

ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਓਵਰਬੁਕਡ ਫਲਾਈਟਸ, ਮੁਸਾਫਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕਲੇ ਛੱਡਣਾ, ਚੈੱਕ ਇਨ ਡੈੱਸਕ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚੀਕਣਾ, ਸਬਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਬੜੀਆਂ ਤੇ ਟੁੱਟੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ, ਟੁਆਇਲਟਸ ਦਾ ਨਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਮਾੜੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ। 

ਮੈਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੂਹੇ ਦੇਖਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣੀ ਹੈ ਪਰ ਹਾਂ ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।

ਮੈਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਪੁੱਛੀ ਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਮਿਲੇ:

35 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਫਲਾਈਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁਣ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਤੱਕ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ।

787 ਡਰੀਮਲਾਈਨਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸੀਟਾਂ ਪੂਰੀ ਫਲਾਈਟ ਦੌਰਾਨ ਖਾਲੀ ਪਈਆਂ ਰਹੀਆਂ। 

ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਅ ਲਈਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਸਿਸਟਮ 'ਤੇ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਮੇਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਹੌਲ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਮੁਸਕੁਰਾਇਆ।

(ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ  YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)

\n\ntl;dr:
ਓਦੋਂ ਮੈਂ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਵਲੈਤ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਲੰਡਨ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਸੀ।