ਸੰਖੇਪ ਕਰਨ ਲਈ ਦਸਤਾਵੇਜ਼: ਸੰਕੇਤਕ ਤਸਵੀਰ

ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਧਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਦੋਂ ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਕਿਰਦਾਰ ਕਰਕੇ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ?

ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਣ ਲਈ ਕਸੂਰਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਕਸੂਰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 

ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਹਾਲੇ ਨਸਲੀ ਤੇ ਲਿੰਗਕ ਵਖਰੇਵੇਂ ਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ।

ਡਿਸਏਬਿਲਟੀ ਸਮਾਜਿਕ ਧਾਰਨਾ

ਲਿੰਗਵਾਦ ਅਤੇ ਨਸਲਵਾਦ ਵਾਂਗ ਡਿਸਏਬਿਲਟੀ ਵੀ ਇੱਕ ਧਾਰਨਾ ਹੈ। ਡਿਸੇਬਲਡ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਵਿਤਕਰੇ ਬਹੁਪਰਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਪ੍ਰਸੰਗਕ ਹਨ। 

ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਪੰਗਾਂ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਵਧਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੀਣ ਭਾਵਨਾ ਘੱਟ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।

ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਵੀਲ੍ਹ ਚੇਅਰ ਵਰਤਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਗਿਆ ਪਰ ਇਸ ਤੇ ਬੈਠਣਾ ਮੈਨੂੰ ਹਾਰਨ ਵਰਗਾ ਲਗਦਾ....

ਡਿਸਏਬਲਡ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰੇਪਣ ਜਾਂ ਸਰੀਰਕ ਕਮੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਹੀ ਨਾ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਣ ਆਏ ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਭਗਤ ਨਹੀਂ, ਇਨਸਾਨ ਹਾਂ।

ਮੇਰੀ ਨਿੱਜੀ ਸਚਾਈ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਤਾਰਾ

ਇਹ ਸਤਰਾਂ ਲਿਖਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਮੇਰਾ ਸਫ਼ਰ ਭਾਵੇਂ ਅੱਤ ਔਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਪਰ ਸਰੀਰਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਵਰਜਣਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਸਾਨੂੰ ਦੂਹਰੇ ਮੋਰਚਿਆਂ 'ਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਤੇ ਦੂਜਾ ਸਮਾਜਿਕ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ।

ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ, ਮਾਂ ਬਾਪ ਦੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰਨ। 

ਰੱਬ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਧਰੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕਿਹੜੇ ਪੁੰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?

ਸੰਕੇਤਕ ਤਸਵੀਰ

ਕੋਈ ਅਪੰਗ ਜਮਾਂਦਰੂ ਡਿਸਏਬਲਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸਗੋਂ ਚੁਗਿਰਦੇ, ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦਾ ਤ੍ਰਿਕੋਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਬਿਠਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਮੇਲਿਆਂ ਦਾ ਚਾਅ, ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਫੇਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਖੋਹ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੈਂ ਵੀ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਕਰਕੇ ਖਿੱਝ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕਸੂਰ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰੁਆਂਸੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਹਾ ਸਾਡਾ ਵੀ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?

ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਤੇ ਉਸ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਜਿਸ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿਣਤੀ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ?

ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬੇ ਨਾਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਸੋਚਾਂ ਤਾਂ ਸਿਰ ਚਕਰਾਉਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। 

ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਤੁਰਨ, ਟਿਕ ਕੇ ਬੈਠਣ ਦੀਆਂ ਸਲਾਹਾਂ ਤੇ ਝਿੜਕਾਂ ਪਿੱਛੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਸੱਟ-ਫੇਟ' ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ...\nਉਸੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾਂਸ਼ ਜਿਵੇਂ doc:
ਇਹ ਸਤਰਾਂ ਲਿਖਣ ਸਮੇਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਟਿਨ ਲੂਥਰ ਕਿੰਗ ਦਾ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਯਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਦੇ ਕਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਕਿਰਦਾਰ ਕਰਕੇ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ?