'ਡਿਜ਼ਾਇਰ' ਦਾ ਮੇਰੀ 'ਡਿਸੇਬਿਲੀਟੀ' ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ'

ਫਿਰ ਕੀ, ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ? ਚਾਹਤ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਤੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਲੋੜ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਹੈ। ਓਨੀ ਹੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੈ। ਮੇਰੀ 'ਡਿਜ਼ਾਇਰ' ਦਾ ਮੇਰੀ 'ਡਿਸੈਬਿਲੀਟੀ' ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬੱਸ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦਾ ਮੇਰਾ ਤਜਰਬਾ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।

ਦਰਅਸਲ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੀ ਹੀ ਸੀ। ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ 'ਨਾਰਮਲ' ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਸੀ। 

ਪਰ ਜਦੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ ਤਾਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ।

ਨੌਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਮੈਨੂੰ 'ਬਲਾਈਂਡ' ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ 'ਸਪੈਸ਼ਲ' ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਆਮ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮੇਲਜੋਲ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।

'ਮੇਰੀ ਚਾਹਤ ਦਾ ਅਪਾਹਜ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ'

ਫ਼ਿਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਫ਼ਿਰ ਤੋਂ ਆਮ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ।

ਮੈਂ ਸੋਹਣੀ ਤਾਂ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਮੁੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ ਵੀ ਬਣਾਏ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਇਸਦਾ ਮੇਰੇ 'ਬਲਾਈਂਡ' ਹੋਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਬੱਸ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਲਈ 'ਡਿਜ਼ਾਇਰੇਬਲ' ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਦੇ ਲਈ 'ਅਵੈਲੇਬਲ'।

'ਹੱਥ ਫੜ੍ਹਨ ਦੇ ਮਾਇਨੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇ'

ਸਪੈਸ਼ਲ ਸਕੂਲ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਆਮ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਦੀ ਆਦਤ ਅਤੇ ਸਲੀਕਾ ਵਿਸਰ ਗਿਆ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀ ਨੀਯਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਸਵੈ-ਭਰੋਸਾ ਹੀ ਖੋਹ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਕੰਟੀਨ , ਕਲਾਸ ਜਾਂ ਲਾਈਬ੍ਰੇਰੀ ਤੱਕ ਜਾਣ ਦੇ ਲਈ ਮਦਦ ਲੈਣਾ ਅਜੀਬ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਜਬੂਰੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।

ਹੱਥ ਫੜਨਾ ਇੰਨਾ ਆਮ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਈ ਝਿਜਕ ਜਾਂ ਗਰਮਜੋਸ਼ੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਮਾਇਨੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਚਾਹਤ ਬਰਕਰਾਰ ਸੀ।

'ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭਿਆ'

ਫ਼ਿਰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਮਿਲਿਆ, ਜਾਂ ਇੰਝ ਕਹੋ ਕਿ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ।

ਉਹ 'ਬਲਾਈਂਡ' ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ 'ਪਾਰਸ਼ਲੀ-ਸਾਈਟਿਡ' ਹੈ। ਯਾਨੀ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਸੀਨੀਅਰ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਤੇ ਕੁਝ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਵਾਇਆ।

ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਸਤੀ ਹੋਈ।

'ਅਸੀਂ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮਿਲਣ ਲੱਗੇ'

ਉਹ ਮੇਰਾ ਬਹੁਤ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਕਦੇ ਕੌਫੀ ਲਈ, ਕਦੇ ਕਿਤਾਬ ਖਰੀਦਣਾ, ਕਦੇ ਬੱਸ ਇੰਝ ਹੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਉਹ... \n\nਉਪਰੋਕਤ ਲੇਖ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸਿਰਲੇਖ ਦਿਓ।
'ਜੋਤਹੀਣ ਹੋਣਾ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ'