ਮਾਲਟਾ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਲਾਗ਼ਰ, ਦਾਫ਼ਨੇ ਕਰੁਆਨਾ ਗਲੀਜ਼ੀਆ, ਦੀ ਕਾਰ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ 'ਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ

ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕਤਲ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਬੈਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਾਹਮਣਾ 6 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ। 

ਦਰਅਸਲ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਚੋਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਬਲਾਗ਼ ਛਾਪਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਉਮੀਦਵਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਮਰਥਕ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। 

ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਸੂਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਘਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਕਸੂਰ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤੇ ਸਨ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ 1.30 ਵਜੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਰਿਹਾਅ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਵੀਡੀਓ ਭੇਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਹਿਨੇ ਹੋਈ ਸੀ। 

ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਏ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਮੀਦਵਾਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਵੀ ਗਿਆ, ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। 

‘ਜਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮੇਰੀ ਨੂੰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:
ਸੀ ਤੇ ਉਹੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।’

ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕਾਰ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਾਰੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੈਂਕ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਸੀਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਖਾਤਾ ਦੁਬਾਰਾ ਖੁਲਵਾਉਣ ਲਈ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। 

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ 53 ਸਾਲ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ 30 ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰ ਦੀ ਸੀਟ ਹੇਠਾਂ ਬੰਬ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੇ ਜਸ਼ਮ ਮਨਾਇਆ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਆਪ ਹੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ ਸੀ। 

ਇਹ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਅਮਰੀਕੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਜੇਮਸ ਫੋਲੀ ਲਈ ਕਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਸੀਰੀਆ 'ਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 

ਕਤਲ ਦਾ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਇੰਨਾ ਅਹਿਮ ਕਿਉਂ?

ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੱਥ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਜਮਾਤ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।"

"ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਚਲਦਿਆਂ ਹੀ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਰਹਿਣ ਲਾਇਕ ਬਣਦਾ ਹੈ।"

ਮਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਇਸ ਦੁੱਖ 'ਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਦੇਣ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। 

ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ 'ਚ ਰਹੀਏ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਇੱਕੋ-ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਪਰ ਸਾਡੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਖੁਆਇਸ਼ਾਂ ਕਦੇ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਜੋ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਹਨ — ਇਹ ਕਿਸੇ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਂਗ ਹਨ — ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਅਕਸਰ ਦੇਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 

ਦਾਫਨੇ ਕਾਰੁਆਨਾ ਗਲੀਜ਼ੀਆ ਦਾ ਕਤਲ 

ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਈ ਟੀਚੇ ਤੈਅ ਕੀਤੇ। 

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਤਲ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾ ਕੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਘਟਨਾ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਵੇ। 

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਬਚਦਾ ਸੀ। 

ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਖੋਜੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਯੂਗਰ ਮੁਮਕੂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਾਰ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ 'ਚ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਪੁਲਿਸ ਮੁਖੀ ਨੇ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 

ਪੁਲਿਸ ਮੁਖੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ।"

ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, "ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਇੱਟਾਂ...