ਸਮੱਗਰੀ: ਫੇਰ ਉਹ ਰੁਮਾਲ ਨੂੰ ਮੋੜ ਕੇ ਕੁੜਤੇ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੰਥੇਸਾਈਜ਼ਰ ਦੀ ਧੁੰਨ ਅਤੇ ਢੋਲਕੀ ਦੀ ਥਾਪ 'ਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਗਾਇਕ ਦੀ ਤਾਲ ਨਾਲ ਤਾਲ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤਾੜੀ ਮਾਰਨ ਲਗਦੇ ਹਨ। 

ਕੁੱਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਉਭੜਵਾਹੇ ਉਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਚ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਰਾਲੇਗਨ ਸਿੱਧੀ ਤੋਂ ਆਏ ਕਾਰਕੁਨ, ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਕੁੱਝ ਕਿਸਾਨ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮੰਚ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਰੀਲਾ ਗਾਇਕ ਉਸਦੀ ਧੁਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਫਿਲਹਾਲ ਦਿਲੀਪ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਕਰਮਾ' ਦੀ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਦਿਲ ਦੀਆ ਹੈ ਜਾਨ ਭੀ ਦੇਗੇ ਏ ਵਤਨ ਤੇਰੇ ਲੀਏ।

ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਤਰੰਗਾ ਝੰਡਾ ਏਧਰ ਤੋਂ ਉੱਧਰ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਹਨ। 

ਅੰਨਾ ਫੇਰ ਮੰਚ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾਪਣ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।

ਅੰਨਾ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਭੁੱਖ ਹੜਤਾਲ 

ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਯਾਨਿ 2011 'ਚ ਉਹ ਇੰਨੇ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਕੇਂਦਰ 'ਚ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਦੀ 'ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ' ਸਰਕਾਰ ਸੀ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਲਾ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ 'ਚ ਕੌਮਨਵੈਲਥ ਗੇਮ ਦੇ ਮੈਨੇਜਰ ਚਾਂਦੀ ਕੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ। 

ਦੇਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਵਿਨੋਦ ਰਾਏ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ 76 ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦਾ ਘੋਟਾਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੱਚਾ ਪੱਕਾ ਹਿਸਾਬ ਜਨਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 

ਅੰਨਾ ਹਜ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਲਿਆ ਕੇ ਰਾਮਲੀਲਾ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 

ਉਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਰਨ ਬੇਦੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਭੂਸ਼ਣ ਸਨ, ਅਰਵਿੰਦ ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਫਿਤਰਤੀ ਨੌਜਵਾਨ, ਯੋਗ ਸਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਦਵਾਈਆਂ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸਾਧੂ, ਸੰਘ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਕੇਐੱਨ ਗੋਵਿੰਦਾਚਾਰਿਆ, ਯੋਗਿੰਦਰ, ਸਿਨੇਮਾ ਅਦਾਕਾਰ ਓਮ ਪੁਰੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਦੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੁਪਰ ਜਾਸੂਸ ਅਜੀਤ ਡੋਵਾਲ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਵਾਹ ਲਾਈ ਸੀ। 

ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਰਿਸ਼ਦ ਦੇ ਵਰਕਰ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੋਇਮ ਸੇਵਕ ਸੰਘ ਦੇ ਰਣਨੀਤੀਕਾਰ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ, ਐੱਮਬੀਏ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਨੁੱਕੜ ਨਾਟਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਟੀਮਾਂ, ਹਰ ਰੰਗ ਦੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ, ਹਰ ਰੰਗ ਦੇ ਕਾਂਗਰਸ-ਵਿਰੋਧੀ, ਰੇਹੜੀ-ਠੇਲੇ ਵਾਲੇ, ਫੇਰੀਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਟੀਵੀ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ-ਪੁਰਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਸਭ ਅੰਨਾ ਦੇ ਰੰਗ 'ਚ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। 

ਸਭ ਅੰਨਾ ਵਰਗੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਟੋਪੀਆਂ ਪਹਿਨੀ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, 'ਆਈ ਐੱਮ ਅੰਨਾ'।

ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਰੋਧੀ ਸੁਰ 'ਚ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਰਾਏ ਸ਼ਾਇਦ ਇਕੱਲੀ ਲੇਖਕਾਂ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਖ਼ਬਾਰ 'ਚ ਲੇਖਿਕਾ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ, 'ਥੈਂਕ ਗੌਡ, ਆਈ ਐੱਮ ਨੌਟ...\nਪਿਛਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਖੇਪ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ:
ਰਾਮਲੀਲਾ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ਛਤਰੀ ਵਾਲੇ ਮੰਚ 'ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਧੋਤੀ-ਕੁੜਤਾ ਅਤੇ ਮਰਾਠੀ ਸਟਾਈਲ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਟੋਪੀ ਪਾ ਕੇ ਇਕੱਲੇ ਬੈਠੇ ਅੰਨਾ ਹਜ਼ਾਰੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦਾ ਰੁਮਾਲ ਕੱਢ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਲਦੇ ਹਨ।