ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੈ ਇਸ ਖੱਡ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਕਈ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ

ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸੈਕਸ ਵਰਕਰ ਸੀ। ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਾਫ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਸੀ। 

ਉਹ ਅਹਿਸਾਸ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਜ਼ਹਿਨ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। 

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾ?

ਮੇਰਾ ਅਜੇ ਤੱਕ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ। ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਇਸ ਪਾੜੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਕਈ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ, ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡਾ ਮੁੰਡਾ ਸਰਕਾਰ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਗੱਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੀ, ਨਿੱਜੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਕੀ ਭਰੋਸਾ? ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਵਿਆਹ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ 8,000 ਰੁਪਏ ਕਮਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਘਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮੁੰਡਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਵਿਆਹ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਜੇਕਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ।

ਹੱਦ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਹੋਈ ਜ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:
ਦੋਂ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਨੀਰਜ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਮਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਨੀਰਜ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ 20 ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ। 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ਬੀਬੀਸੀ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਸੀਰੀਜ਼ #HisChoice 10 ਭਾਰਤੀ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਲੜੀ ਹੈ।

ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤੀ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਮੌਜੂਦ ਵਿਕਲਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ਅਸੀਂ ਚਾਰ ਦੋਸਤ ਸੀ। ਅਕਸਰ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂਦੇ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿਖਾਈ ਦੇ ਗਈ ਸੀ। ਗਲਾਸ ਵਿੱਚ ਬੀਅਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਬੇ ਐਨਾ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਚੱਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੂੰ! ਤੂੰ ਜੇ ਵਿਆਹ ਕਰ ਵੀ ਲਵੇਗਾ ਤਾਂ ਵੀ ਐਨਾ ਮਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ"

"ਦੇਖ ਦੁਨੀਆਂ ਕਿੰਨੀ ਰੰਗੀਨ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਮਜ਼ਾ ਲੈ ਯਾਰ! ਚੱਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ।"

ਮੈਂ ਇਸ ਖਿਆਲ ਤੋਂ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਪਰ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਮੈਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਖ਼ਰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਹੀ ਗਏ।

ਮੈਂ ਕਈ ਬਲੂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇਖੀਆਂ ਸਨ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ।

ਫਿਰ ਕੀ ਸੀ, ਹੋਟਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਮੇਰੀ ਆਦਤ ਬਣ ਗਈ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਸਕੂਨ ਦੇਣ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਸੌਖਾ ਰਸਤਾ ਸੀ।

ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ ਝਿੜਕਿਆ

ਪਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਇਸ ਰਾਜ਼ ਦੀ ਭਣਕ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਸੱਤਵੇਂ ਆਸਮਾਨ 'ਤੇ ਸੀ।

ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਇੰਝ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਜੁਰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਖ਼ੂਨ

ਹੱਥ ਤਾਂ ਚੁੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਚੀਕ ਕੇ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

 "ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਆਈ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ? ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਸੋਚਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਮੂੰਹ ਦਿਖਾਵੇਗੀ?"

ਮਾਂ ਅਤੇ ਦੀਦੀ ਵੱਖ ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਭੈਣ ਦੇ ਸੁਹਰਿਆਂ ਤੱਕ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।

ਮੈਂ ਸਫ਼ਾਈ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਪਿਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ। ਮੈਂ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ਕੀ-ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗੀ ਕਿ ਗ਼ਲਤੀ ਹੋ ਗਈ।

 "ਤਾਂ ਫਿਰ ਐਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਗ਼ਲਤੀ ਕਿਉਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ?"

ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਭੈਣ ਅਤੇ ਜੀਜਾ ਜੀ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਝਿੜਕ ਰਹੇ ਸਨ।...