...
ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ

ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਪਰੀਖਣ ਕਿੱਟਾਂ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਂਡ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ। 

ਟੈਸਟਿੰਗ ਵੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਮੂਨਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਵਿਘਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਸੀਮਤ ਹਨ।

ਡਾ. ਰਵੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ, "ਪੂਲ ਟੈਸਟਿੰਗ" ਹੈ।

WHO ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟਿਊਬ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਮੂਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਰੀਅਲ ਟਾਈਮ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਟੈਸਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਟੈਸਟ ਨੈਗੇਟਿਵ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਖੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਲ... ਬਾਕੀ ਲੇਖ ਲਿਖੋ:
ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਾਇਰਲੋਜਿਸਟ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਟੈਸਟ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਾਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਟੈਸਟ ਤਾਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋਈਏ।"

ਡਾਕਟਰ ਜੌਨ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ, ਸਰਕਾਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਇਰਸ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਲੜਾਈ ਲੜ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਅਪੀਲ ਅਤੇ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯਮਿਤ ਬਰੀਫਿੰਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਵਾਇਰਸ ਦੇ ਸੰਚਾਰਨ ਅਤੇ ਟੈਸਟਿੰਗ ਦੇ ਪੈਮਾਨਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਕਸਰ ਅਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਮਨਘੜਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮਾਸਕ ਪਹਿਨਣਾ ਪਿਛਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਹੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਿਰਫ਼ ਕੇਰਲਾ ਨੇ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਘਟਾਏ ਹਨ। 

ਇੱਕ ਵਾਇਰਲੋਜਿਸਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਮਾਮਲੇ ਘਟਾ ਕੇ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਸਾਰੇ ਸੂਬੇ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਗਿਰਾਵਟ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਗੇ।"

ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ ਕਿ ਕੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਾਂ ਘਾਟਾ। 

ਡਾ. ਜੌਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪਹੇਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕੋਈ ਆਸਾਨ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।"

ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ

(ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)