ਸੰਖੇਪ ਕਰਨ ਲਈ ਦਸਤਾਵੇਜ਼: ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਇਸੇ ਹੋਸਟਲ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੁੰਡੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਵੇਰੇ 5 ਵਜੇ ਉੱਠ ਕੇ ਦੋ ਘੰਟੇ ਰਿਆਜ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਜਦੋਂ ਲਤਾ ਨੇ ਟਿਕਟ ਖਰੀਦ ਕੇ ਜਗਜੀਤ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ

ਪੈਸੇ ਮਿਲਣ ਤਾਂ ਅਪਾਹਜ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੋਗੇ?

ਏਆਈਆਰ ਨੇ ਉੱਪ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਨ ਸ਼ੈਲੀ 'ਚ ਕੀਤਾ ਫੇਲ੍ਹ 

ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਦੇ ਜਲੰਧਰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਨ ਸ਼ੈਲੀ 'ਚ ਫੇਲ੍ਹ ਕੀਤਾ ਸੀ। 

ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਤਸਵੀਰ।

ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੀ-ਗ੍ਰੇਡ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 

ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੁਭਾਸ਼ ਘਈ ਅਤੇ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਆਪਣੀਆਂ-ਆਪਣੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇੰਟਰ ਸੂਬਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੌਜਵਾਨ ਸਮਾਗਮ 'ਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਗਏ ਸਨ। 

ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ 'ਤੇ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀ ਸਤਿਆ ਮਰਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਸੁਭਾਸ਼ ਘਈ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਰਾਤ ਦੇ 11 ਵਜੇ ਜਗਜੀਤ ਦਾ ਨੰਬਰ ਆਇਆ ਸੀ। ਮਾਇਕ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਗਾਇਨ ਕਰਨਗੇ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਠਹਾਕੇ ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਸ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਚ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਭੰਗੜੇ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।"

ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰਲੇ 12 ਘੰਟੇ

ਸਤਿਆ ਮਰਨ ਨੂੰ ਸੁਭਾਸ਼ ਘਈ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, "ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਏ ਲੋਕ ਸੀਟੀ ਮਾਰਨ ਲੱਗੇ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲਾਪ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।

"ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਸ਼ੋਰ-ਸ਼ਰਾਬੇ 'ਚ ਜਦ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਅਲਾਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 30 ਸੈਕਿੰਡ ਬਾਅਦ ਉਹ ਜਦ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਜਿਵੇਂ ਜਾਦੂ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।"

ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਰੋਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਛੇਤੀ ਹੀ ਤਾੜੀਆਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਰੁਕ ਰੁਕ ਕੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰ ਪੰਜ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ।"

"ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਣਾ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਇੰਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਤਾੜੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ ਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ।" ਉੱਥੇ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। 

ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਬਿਲਕੁਲ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇ: ਚਿਤਰਾ

1965 ਵਿੱਚ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਮੁੰਬਈ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਉਭਰਦੀ ਗਾਇਕਾ ਚਿਤਰਾ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਹੇਈ। 

ਚਿਤਰਾ ਸਿੰਘ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਲਕੋਨੀ 'ਚੋਂ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਨੀ ਤੰਗ ਪੈਂਟ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿੱਕਤ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਗੁਆਂਢ ਗਾਉਣ ਲਈ ਆਏ ਸਨ।"

"ਮੇਰੀ ਗੁਆਂਢਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣੇਗੀ? ਕੀ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਉਸ ਦੀ?"

ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੁਣਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਚੰਗੇ...\nਉਸੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾਂਸ਼ ਜਿਵੇਂ doc:
ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜਲੰਧਰ ਦਾ ਡੀਏਵੀ ਕਾਲਜ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਵਾਂ ਹੋਸਟਲ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ।