Tránh dùng ngôn ngữ gây tổn thương. Nói về mối lo của bạn với người bệnh. Sử dụng cách xưng "Chị" hay các cách xưng phù hợp khác sao cho truyền tải được tình cảm thân thiết và tình thương yêu của bạn. Tránh đe dọa và đổ lỗi. Định hình buổi nói chuyện hướng tới vấn đề sức khoẻ. Khuyến khích người bệnh chia sẻ cảm xúc và trải nghiệm. Không được gạt đi các suy nghĩ và cảm xúc của người bệnh vì cho rằng nó “không thật” hoặc không đáng xem xét. Thuyết phục người bệnh đi khám bệnh tầm soát. Nhấn mạnh vai trò của chuyên gia khi điều trị.

Given the above summary, write a detailed text in Spanish for it.
Algunas personas pueden decir en broma que son “un poco bipolares” o “esquizos” cuando se describen, incluso si no se les ha diagnosticado una enfermedad mental. Además de estar equivocadas, este tipo de lenguaje trivializa la experiencia real de las personas que tienen trastorno bipolar. Sé respetuoso cuando discutas sobre las enfermedades mentales.  Es importante recordar que las personas son más que la suma de sus enfermedades. No uses frases totalizadoras como “Creo que eres bipolar”. En su lugar, di: “Creo que puedes tener un trastorno bipolar”.  Referirse a alguien por su enfermedad lo reduce a un elemento sobre él. Esto fomenta el estigma que con mucha frecuencia aún rodea a la enfermedad mental, incluso si no lo dices en serio. Tratar de consolar a la otra persona diciéndole: “Yo también soy un poco bipolar” o “Sé cómo te sientes” puede causar más daño que bien. Estas cosas pueden hacer que la otra persona se sienta como si no te tomaras en serio la enfermedad. Quizás te preocupe hablar con tu ser querido por miedo a molestarlo. En realidad, es muy útil e importante que hables con tu ser querido sobre tus preocupaciones. No hablar de la enfermedad mental fomenta el estigma injusto a su alrededor y puede promover que las personas con un trastorno crean de forma errónea que son “malas” o “inútiles”, o que te avergüenzas de su enfermedad. Cuando te aproximes a tu ser querido, sé abierto, honesto y muestra compasión.  Asegura a la persona que no está sola. El trastorno bipolar puede hacer que una persona se sienta muy sola. Dile a tu ser querido que estás allí para él y quieres apoyarlo de cualquier forma que puedas. Reconoce que la enfermedad de tu ser querido es real. Tratar de minimizar los síntomas de tu ser querido no lo harán sentir mejor. En lugar de tratar de decir a la persona que la enfermedad “no es gran cosa”, reconoce que la afección es grave pero tratable. Por ejemplo: “Sé que tienes una enfermedad real y que eso hace que te sientas y hagas cosas que no son como tú. Podemos encontrar ayuda...