हे किस्से आयुष्यभर आठवणीत राहणार आहेत. यातल्या काही गोष्टी आपण इतरांना सांगू शकतो, तर काही गोष्टी दुसऱ्यांना सांगण्याची बिलकुल सोय नाही.

असेच किस्से जाणून घेण्यासाठी बीबीसीने लोकांना लॉकडाऊनमधली आपली आगळीवेगळी कहाणी पाठवण्यास सांगितलं होतं. 

लोकांनीही याला प्रतिसाद देताना आपल्या रंजक गोष्टी आम्हाला पाठवल्या. आता हे किस्से तुम्हाला सांगितलं नाही तर कसं चालेल?

यासाठी आम्ही सहा किस्से तुम्हाला सांगण्यासाठी निवडल्या आहेत. हे किस्से ऐकून एक तर तुम्ही खळखळून हसाल किंवा कपाळावर हात तरी नक्की मारून घ्याल. पण या गोष्टी तुम्हाला सांगताना वाचकांची ओळख लपवली आहे बरं का...

"कामासाठीचं प्रेझेंटेशन मुलाचं होमवर्क म्हणून पाठवलं"

मी कामासाठी बनवलेली एक प्रेझेंटेशन माझ्या मुलाचं होमवर्क म्हणून सबमिट केलं. माझा मुलगा आपलं होमवर्क करायला विसरला होता. पण मी सबमिट केलेल्या 'होमवर्क'साठी त्याचं खूप कौतुक झालं.

माझा मुलगा नववीच्या वर्गात शिकतो. त्याला त्याचं होम-वर्क करायचं होतं. साधारणपणे मी त्याची मदत करतो. पण एके दिवशी तो होमवर्क करायला विसरला होता. मी त्या दिवशी इतर कामांमध्ये बिझी होतो. त्यामुळे मु... आणखी 4000 वर्णांसाठी लेख सुरू ठेवा:
लाने शेवटपर्यंत त्याची प्रेझेंटेशन बनवले नव्हते. 

मी विद्यार्थ्यांना आयटी शिकवतो. त्यामुळे मी त्यांच्यासाठी बनवलेलं एक प्रेझेंटेशन मुलाला दिलं. अशा प्रकारचं दुसरं प्रेझेंटेशन बनव, असं मी त्याला सांगितलं. पण त्याने त्यात काहीच बदल केले नाहीत, फक्त बाहेरचं नाव बदलून प्रेझेंटेशन सबमिट करून टाकलं. 

त्यांचे शिक्षक प्रेझेंटेशन पाहून प्रचंड खुश झाले. अशा प्रकारचं प्रेझेंटेशन कोणत्याच विद्यार्थ्याकडून पाहिलं नसल्याचं ते म्हणाले.

त्याला या होमवर्कसाठी पैकीच्या पैकी गुण देण्यात आले. शाळेच्या बातमीपत्रातही त्याचा उल्लेख करण्यात आला. पण याबाबत माझ्या मनात अपराधीभाव आहे.  पण आता माझी खरी गोची झाली आहे. आता मला त्याच्या होमवर्कसाठी आणखी जास्त मेहनत घ्यावी लागणार आहे. शाळेत कौतुक झाल्यामुळे माझा मुलगा मात्र खुश आहे. पहिल्यांदाच मी असं काही केलं होतं. पण पुढे असं काही नक्कीच करणार नाही.

"सासूसाठी आणलेलं सामान निर्जंतुकीकरण न करता दिलं"

मी माझ्यासाठी आणि माझ्या सासूसाठी काही किराणा सामानाची डिलिव्हरी घरपोच मागवली होती. सामान आल्यानंतर मी माझं सामान निर्जंतुकीकरण करून तर घेतलं. पण सासूसाठीचं सामान निर्जंतुकीकरण न करताच त्यांना दिलं.  

सध्या प्रत्येक वस्तू व्यवस्थित स्वच्छ करून घ्यावं लागतं. हे कधीकधी कंटाळवाणं वाटतं. त्यामुळेच मी सासूसाठी आणलेलं सामान स्वच्छ न करता सरळ पिशवीत टाकून त्यांच्याकडे देऊन टाकलं. 

काही वेळानंतर मी पाहिलं त्या कुठेतरी बाहेर चालल्या आहेत. तेव्हा त्यांना कुठूनही कोरोनाचा संसर्ग होऊ शकतो, असं माझ्या मनात आलं. 

मला अपराधी वाटलं. मी त्यांना मारण्याचा प्रयत्न बिलकुल करत नव्हते. पण सामान निर्जंतुक केलंय किंवा नाही हे त्यांनी कधी विचारलंच नाही. त्यांनी विचारलं असतं तर मी सांगितलं असतं. 

मी सध्या खूप घाबरलेली आहे. प्रत्येक गोष्ट निर्जंतुक करून घेते. त्यामुळेच मला वाटलं की त्यांचं सामान त्यांनीच स्वच्छ करून घ्यावं. 

 "लॉकडाऊनमध्येसुद्धा आजी-आजोबांसाठी केक घेऊन गेलो"

एप्रिल महिन्यात माझ्या दोन्ही मुलांचा वाढदिवस होता. कोरोना लॉकडाऊनमुळे अत्यावश्यक कारणांशिवाय बाहेर जाण्याचा विचार कुणी करू शकत नाही.  पण या काळातही आजी-आजोबांसाठी मी केक घेऊन गेलो होते. पण केक त्यांच्या दरवाजावर ठेवून निघून आलो.नेहमी नातेवाईकांच्या वाढदिवसांच्या दिवशी आम्ही एकत्र येत असतो. पण यावर्षी हे शक्य नव्हतं. 

पण तरीही मी केक...