आई, तू जगात नाहीस, माझ्या बाळाला तुझ्याबद्दल कसं सांगू?\nप्रतिनिधिक फोटो

पण ही गोड बातमी आईला न सांगता तरी कसं राहाणार? म्हणून रॉबिनने या जगात नसलेल्या तिच्या आईला एक हृदयस्पर्शी पत्र लिहिलं.   

प्रिय आईस,

आमच्या छोटूकल्याचा जन्म झाला तेव्हा चांगलच उकडत होतं. जुलै महिन्यातली रात्र होती ती. माझे डोळे जागरणाने लाल झाले होते, आम्ही खूप थकलेलो होतो पण आमच्या आनंदाला पारावार उरला नव्हता. 

हॉस्पिटल कुठे होतं माहितेय? तू आणि बाबा पहिल्यांदा भेटलात त्या चेल्सापासून हाकेच्या अंतरावरच. ज्या लाल विटांच्या घरात तुम्ही आयुष्यभर एकमेकांची साथ दिलीत ते घरसुद्धा अगदी जवळ होतं तिथून.

टेडीचा, माझ्या मुलाचा जन्म झाला तेव्हा मला बराच त्रास झाला. त्या पठ्ठ्याने माझे दिवस भरल्यानंतरही तब्बल 12 दिवस लावले जगात यायला. (त्याच्या भविष्यातल्या सवयींची ही झलक नसली म्हणजे मिळवलं.) तो माझ्या पोटातच खूश होता, त्यामुळे तर अक्षरशः डॉक्टरांना त्याला ओढून बाहेर काढावं लागलं. 

मला वाटलं त्याने तुझ्यासारखं दिसावं, पण तो तसा दिसत नाही. एवढंच काय, तो माझ्यासारखा किंवा माझा नवरा अँडीसारखाही दिसत नाही. आतापासूनच त्याचं स्वतःचं असं व्यक्तिमत्व आहे. 

माझा जन्म झाला तेव्हा तुलाही एवढाच त्रास झाला का गं? मला माहितेय माझ्या वेळेस तुझी काही नॉर्मल डिलिव्हरी झाली नाही. माझ्या मुलाच्या वेळेस माझंही तसंच होईल अशी मला भीती होतीच.   

रॉबिनची आई आणि रॉबिन

किती किती प्रश्न आहेत मला, काय सांगू. मला असं का होतंय? असं का वाटतंय? त्याने हे केलं तर चालेल ना? याचा रंग हा असाच असतो का? त्याच्या तोंडात द्यायच्या खेळण्यांच काय? त्याने रडू नये म्हणून त्याला चोखायला दिलेल्या पॅसिफायरचं काय? त्याला द्यायच्या औषधांचं आणि बेबीफूडचं काय? त्याला नॅपी रॅश आले तर? 

तू जवळ होतीस तेव्हा तुला हे प्रश्न विचारण्याचा विचारच कधी डोक्यात आला नाही. विशीत तर होते मी. आणि तेव्हा मूल वगैरे होऊ द्यायचा विचारही नव्हता डोक्यात. आणि तुझ्या शेवटच्या दिवसात माझ्याविषयी आणि माझ्या भविष्याविषयी तुझ्याशी कसं काय बोलू शकले असते मी?

त्या दिवसात माझं सगळं लक्ष तुला वेळेवर औषधं देण्यात, तू जेवणार नाहीस हे माहित असतानाही तुझ्यासाठी स्वयंपाक करण्यात आणि तुला शेवटचं भेटायला येणाऱ्या नातेवाईकांचं, आल्यागेल्याचं करण्यात असायचं. 

हे कमी की काय म्हणून मला बाबांकडेही बघावं लागायचं. विशेषतः त्यांना स्मृतिभ्रंश झाल्यापासून तर त्यांना सांभाळणं सोपं नव्हतंच....\n\ntl;dr:
काही आठवड्यांपूर्वी जेव्हा तिच्या मुलाचा जन्म झाला तेव्हा रॉबिन हॉलिंगवर्थला ती गोड बातमी सगळ्यांत आधी तिच्या आईला सांगायची होती. पण ती सांगू शकली नाही कारण तिच्या आईनं या जगाचा निरोप घेऊन 10 वर्षं झाली आहेत.