सामग्री: साधारणतः वयाच्या विशीत एखादा माणूस आपल्या कौमार्यातून बाहेर पडतो, पण हे काही सगळ्यांबाबत खरं नाही. ६० वर्षांचे, विदुर असणारे 'जोसेफ' यांच्यासाठी कौमार्यातून बाहेर पडणं हे खूपच लाजिरवाणं आणि वैतागवाणं होतं. ही त्यांची कहाणी.

मी खूपच लाजाळू आणि नेहमी काळजीत असायचो, पण मी एकलकोंडा मात्र नव्हतो. मला अनेक मित्रमैत्रिणी होत्या पण मला त्यातून कधी जवळीकीचं नात तयार करता आलं नाही. 

शाळेत असताना माझ्या भोवती मुलींचा आणि बायकांचा गराडा असायचा. पण माझ्याकडून 'तशी' कोणतीच पावलं उचलली गेली नाहीत. तसे जर मी प्रयत्न केले असते तर ते नैसर्गिकच समजलं गेलं असतं. 

मी विद्यापीठात शिक्षण घ्यायला लागलो तोपर्यंत माझं आयुष्य साचेबद्ध झालं होतं. रिलेशनशिप नसणं किंवा न ठेवणं हेच खूप स्वाभाविक झालं होतं. याचं मोठं कारण म्हणजे माझा कमकुवत स्वाभिमान आणि लोकांना मी फारसा आकर्षक वाटणार नाही हा मला स्वतः बद्दल वाटत असलेला न्युनगंड आणि त्यावरचा दृढ विश्वास. 

तुम्ही तुमच्या 'टीन एज' म्हणजेच वय वर्ष १३-१९मध्ये आणि विशीत पदार्पण केल्यानंतर कधीच कुणाबरोबर रिलेशनशिपमध्ये राहिला नसाल तर तुमच्याकडे लोकांना तुम्ही का आवडता हे सांगण्यासाठी काहीच पुरावा नसतो. तुम्ही हे कधीच म्हणू शकत नसता की, "बघा! ही मुलगी माझी गर्लफ्रेंड होती, तीसुद्धा माझी गर्लफ्रेंड होती." 

यामुळे तुम्ही आकर्षक नाही, असं तुमचं मत बनत जातं आणि हे मत नंतर अधिकाधिक बळकट होत जातं.

मी कधीच माझ्या मित्रांशी याबद्दल बोललो नाही आणि त्यांनीही मला कधी याबद्दल विचारलं नाही. मला कधी त्यांनी याबद्दल विचारलं असतं तर, अगदी खरं सांगायचं तर, मी बचावात्मक पवित्रा घेतला असता. याचं मुख्य कारण हेच होतं की मला याची लाज वाटू लागली होती. 

सेक्स केला नाही यावरून कदाचित समाज लोकांची पारख करत नसेलही. पण मला असं वाटतं की, जेव्हा एखादी गोष्ट नॉर्मलच्या बाहेर आहे, असं समाजाला वाटतं, तेव्हा ती गोष्ट नक्कीच अडचणीची आहे असा समज होऊ शकतो. या सगळ्यांमुळे मला लाज वाटू लागली.

माझ्या अनेक मित्रांना गर्लफ्रेंड होत्या. त्यांच्या रिलेशनशिपकडे आणि पुढे त्याच रिलेशनशिपचं लग्नात रूपांतर होताना मी लांबून पाहायचो. माझ्या स्वाभिमानाला यामुळे तडे जाऊ लागले होते. 

मी एकटा पडलो होतो आणि खिन्न झालो होतो. पण मला याची तेव्हा जाणीव झाली नाही. ते कदाचित माझे कुणाशीच शारीरिक संबंध नव्हते म्हणून असेल. पण कुणाशीच भावनिक जवळीक नसणं...\nमागील सामग्री खालीलप्रमाणे सारांशित केली जाऊ शकते:
मी माझ्या वयाची तिशी उलटून गेली तरी व्हर्जिनच होतो. हे किती विचित्र आहे याची मला कल्पना नाही. पण मला फारच लाजीरवाणं वाटत असे आणि माझ्यावर बट्टा लागलाय की काय असं वाटे.