प्रातिनिधिक छायाचित्र

या वर्गाची गंमत म्हणजे याला जात, धर्म, पंथ, लिंग वंश, प्रदेश, पैसे कशाचेच अडथळे नाहीत. 'एकला चलो रे' असा हा पंथ. पेइंग गेस्ट, ग्रुपने राहणारे मित्रमित्र किंवा मैत्रिणी-मैत्रिणी, ऑफिसचे कलिग मिळून एकत्र राहणारे, नातेवाईकांकडे राहणारे यांना या गटात मज्जाव आहे. कुटुंबकबिला म्हणजेच संसार अशी व्याख्या नातेवाईकांनी केलेली असते. परंतु जेवाखायला, चांगलं जगायला प्रत्येकाला लागतं. त्यामुळे बॅचलर हेही संसारार्थीच माणसं. फरक एवढाच यांच्या रथाला एकच चाक असतं आणि ओढणारा माणूसही तोच असतो.   

बॅचलर मंडळीतही गट असतात. काही हौशी स्वयंपाक करतात. परंतु ही हौस वीकली ऑफच्या दिवशीच जागृत होते. कोरोनाने कंपल्सरी घरात बसवलं आहे. वरती वर्क फ्रॉम होम झालं आहे. घरातच लॅपटॉप-वायरींची जंजाळं दिसू लागल्याने आता वर्क-फूड बॅलन्स कसा साधायचा असा यक्षप्रश्न अनेकांसाठी झाला आहे. दिलेलं टास्क पूर्ण करावं की एकीकडे कुकर लावावा का शिफ्ट संपल्यावरच जेवण करायला घ्यावं का मध्ये ब्रेक घेऊन भाजी फोडणीस टाकावी अशी नवीनच इक्वेशन्स निर्माण होत आहेत. 

काही मंडळी सलाड आणि पालापाचोळा सदराअंतर्गत उरकून घेतात पण... आणखी 4000 वर्णांसाठी लेख सुरू ठेवा:
बहुतांशांना चौरस आहार लागतो. कामाची वेळ कुठलीही असली तरी दिवसातून दोन जेवणं, एक नाश्ता आणि तीन चहा/कॉफी एवढं लागतंच. बरं मनात आलं आणि घेतलं करायला असं करून चालत नाही. लॉकडाऊन पर्वात, सोशल डिस्टन्सिंग ठेऊन वाणसामान आणलंय का, भाज्या आहेत का, पॅनिक बाईंगमुळे न मिळालेल्या गोष्टी यामुळे आधीच उल्हास अशी परिस्थिती निर्माण होते.

कोरोनाबद्दल अधिक माहिती-

स्वयंपाक ही कलाही आहे आणि शास्त्रही. अस्मादिकांनी वर्क फ्रॉम होम काळात कुकरमध्ये भात लावण्याचा महत्वाकांक्षी निर्णय घेतला. परंतु आत वळणदार घुसळून खिटीत बसणारं ते झाकण पाहून तमाम जिम्नॅस्टना वंदन केलं. कुकरची खिटी आहे का सुडोकू असा प्रश्न मनी पडला. 

भात राहिला बाजूला पण पायथागोरसलाही बुचकळ्यात टाकणाऱ्या कुकरच्या खिटीरुपी झाकणाने वात आणला. कुकरशी व्यर्थ झटापट सुरू असताना २ कॉल, ३ व्हॉट्सअप कॉल, १ ऑडियो नोट आणि १३७ व्हॉट्सअप मेसेज दाखल झाले होते. एवढ्या वेळात खरंतर भाताची शिटी होऊन वदनी कवळ म्हणायला घ्यायचं त्या काळात युट्यूबवर कुकर लावायचा कसा या ट्युटोरिअलची शिकवणी सुरू झाली होती. 

पोटातल्या कावळ्यांचं महाकाय पक्षी अभयारण्यात रुपांतर झालं. आजूबाजूच्या घरातून मसालेदार ग्रेव्ही भाजीचे, तूप ओथंबून वाहणाऱ्या पोळ्यांचे, वाफाळत्या भाताचे गंध विहरू लागले. भात पंचवार्षिक योजना तिथेच सोडून देण्याचा अप्रिय निर्णय घ्यावा लागला. बाजूच्या ड्रॉवरमधून तमाम बॅचलर्सचा परमोच्च आधारवड बाहेर काढला- मॅगी.    

बॅचलर मंडळींच्या घरी स्वयंपाकाला ताई, मावशी, काकू येतात. न सांगता दांडी मारणं, अचानक गावी जाणं, ठरलेल्या वेळी सोडून सगळ्या वेळी येणं या प्रकाराला कंटाळून अनेक बॅचलर बल्लवाचार्य बनू पाहतात. परंतु स्वयंपाक हे पूर्णवेळाचं काम आहे आणि हा चहाचा कप आपल्या बसकी बात नही हे लक्षात आल्यावर बहुतांशजण पुन्हा हायबरनेशन मोडमध्ये जातात. 

कोरोना पसरू लागल्या लागल्या अनेकघरी स्वयंपाक करणाऱ्या वर्गाने बंडाची हाक दिली. त्यांच्या आणि आपल्या आरोग्याचा मुद्दा लक्षात घेऊन त्यांनी कामावर येणं थांबवलं आणि बॅचलर मंडळींचं धाबं दणाणलं. वाढत्या वयानुसार लागणारी पोळ्यांची चळत, भाजी, गरज लागल्यास आमटी-भात, यादरम्यान चहाची आधणं हे सगळं निगुतीने करणाऱ्या मंडळींना कोरोनाने घरी बसायला लावलं आणि इकडे आम्ही बसकण मारली. 

मोठ्या शहरांमध्ये मेस किंवा पोळीभाजी केंद्र असतात. अनेक बॅचलर मंडळी आपापल्या वेळांप्रमाणे तिथे...