...ोजन करते.

विद्यापीठाच्या बॉलरूममध्ये दिवाळीचा सोहळा रंगतो. जवळपास साडेतीनशे माणसं या कार्यक्रमाला येतात. प्रत्येकी 20 डॉलरला कार्यक्रमाचं तिकीटही असतं आणि महिनाभरापूर्वीच सगळी तिकीटं हातोतात संपतात. 

तिकिटाची काही रक्कम गरजूंसाठी काम करणाऱ्या नॅशनल चॅरिटी संस्थेला देण्यात येते. तिकिटांमधून आलेली काही रक्कम विद्यार्थ्यांसाठी राखीव ठेवली जाते. विविध देशांतून अलास्कात आलेल्या विद्यार्थ्यांना प्रवास, आरोग्य किंवा कोणत्याही आपात्कालीन अडचणीसाठी ही रक्कम वापरली जाते. 

पहाटे पाच वाजता आम्ही स्वयंपाक... उर्वरित लेख लिहा:
ंडळी दमली की पार्टी संपते. मग सगळं आवरण्याची गडबड सुरू होते. पाहुणे परतू लागतात. काही तासांचा कार्यक्रम आम्हाला घरची, घरच्यांची, संस्कृतीची आठवण करून देतो. आम्ही भले संख्येने कमी असू पण दिवाळीचा सण जोशात साजरा करतो. 

ज्यांना दिवाळी म्हणजे काय ठाऊकही नाही, अशा दोस्तांसमवेत आपला सण साजरा करण्यासारखा आनंद नाही.

या सणाच्या निमित्ताने परिसरातल्या सगळ्यांना एकत्र आणून त्यांच्यासमोर आपल्या संस्कृतीची झलक सादर करणं, दिव्यांच्या माध्यमातून प्रकाशाचा संदेश देणं, हीच खरी दिवाळी. 

अलास्कन समाजाच्या साथीने सर्वव्यापी ईश्वराची प्रार्थना करतो. आम्हाला बुद्धी दे, आमचं संरक्षण कर, अशी त्याला विनंती करतो. आमच्यासाठी सणांचा हंगाम दिवाळीपासून सुरू होतो आणि थँक्सगिव्हिंग (आप्तेष्टांचे ऋण व्यक्त करण्याचा अमेरिकन सण) आणि ख्रिसमसनिशी संपतो, असं मी माझ्या इथल्या दोस्तांना सांगतो. 

भौगौलिकदृष्ट्या आम्ही भारतापासून दूर आहोत. पण फेअरबँक्समध्ये भारतातलं दिवाळी वातावरण आम्ही निर्माण करतो.

अलास्काच्या भूमीपुत्रांसह दिवाळीचा जल्लोष साजरा होत असल्यानं मायदेशात नसण्याची खंत एवढी जाणवत नाही. या दिवाळीची धूम मनात ताजी असतानाच पुढच्या वर्षीच्या दिवाळीची तयारीही सुरू होते.

(बीबीसी मराठीचे सर्व अपडेट्स मिळवण्यासाठी तुम्ही आम्हाला फेसबुक, इन्स्टाग्राम,  यूट्यूब, ट्विटर वर फॉलो करू शकता.)