डॉक सारांशित करण्यासाठी: नवाज शरीफ आणि शाहिद अब्बासी

पाकिस्तानात मुस्लीम लीग (नवाज) सत्तेवर आहे. पण विरोधी गट हा सुद्धा मुस्लीम लीग (नवाज) असल्याचंच जाणवतं.

पंतप्रधान शाहिद खाकान अब्बासी हे सगळीकडेच सांगत सुटलेत की, "मी जरी देशाचा पंतप्रधान असलो तरी माझे पंतप्रधान हे नवाज शरीफ हेच आहेत."

मागच्या आठवड्यात पंतप्रधान अब्बासी म्हणाले होते, पुढील निवडणुका हे निवडणूक आयोग नव्हे तर 'खलाई मखलूक' म्हणजेच एलियंस हेच घेतील.

हे जर एखादा विरोधी पक्षाचा नेता म्हणत असता तर एकदाचं समजण्यासारखं होतं. कारण विरोधी पक्षाचं कामच असतं प्रत्येक गोष्टीत कुठली न कुठली चूक शोधून काढणं.

पण पुढची निवडणूक एलियंसच घेणार, हे जर एखादा राज्यकर्ताच म्हणेल, तर अशा वेळी सरकारची हतबलता लक्षात येते.

बॉस तर पंतप्रधानच आहे ना!

पंतप्रधान हे काही गुप्तहेर संस्थांकडे इशारा करत आहेत, हे स्पष्ट आहे. पण विडंबन बघा, या गुप्तहेर संस्थांचे बॉसही हेच पंतप्रधानच आहेत, कागदावर जरी दिसत असले तरी.

माजी पंतप्रधान नवाज शरीफ

पण कदाचित या संस्था इतक्या शक्तिशाली आहेत की स्वतः बॉस, म्हणजेच पंतप्रधान अब्बासी हे सती-सावित्रीसारखं या संस्थांचं थेट नाव घेण्याऐवजी डोक्यावरचा पदर बाजूला सारून फक्त हेच म्हणू शकतात - 'अहो चिंटूचे बाबा, ऐकता का जरा...?'

याच पद्धतीनं भ्रष्टाचाराचा शोध घेण्यासाठी CBI सारखीच एक संस्था सर्वोच्च न्यायालयाच्या आदेशाने माजी पंतप्रधान नवाज शरीफ आणि त्यांच्या कुटुंबाच्या संपत्तीची चौकशी करत आहे.

यावरही पंतप्रधान अब्बासी यांनी आरोप लावला की नॅशनल अकाउंटिब्लिटी ब्यूरो (NAB) ही संस्था कुणा दुसऱ्याच्या इशाऱ्यावर काम करत आहे.

पंतप्रधान अब्बासी यांचा पक्ष

स्पष्ट आहे की हा इशारासुद्धा 'चिंटूच्या बाबांकडे' आहे. यापेक्षाही गमंतीशीर वागणं हे पंतप्रधान अब्बासी यांच्या मुस्लीम लीग (नवाज) पक्षाचे सदस्य शहबाज शरीफ यांचं आहे.

ते तर सगळीकडेच सांगत फिरत आहेत की त्यांचा पक्ष जर सत्तेत आला तर आम्ही कराचीला न्यूयॉर्क बनवून दाखवू. सगळ्या देशात आधुनिक रस्त्यांचं जाळं पसरवून टाकू.

सिंध, बलुचिस्तान आणि खैबर पख्तूनख्वा या प्रदेशांचा विकास पंजाबच्या तोडीचा करून टाकू... वैगेरे वैगरे.

कुणात एवढी हिंमत नाही की, शहबाज शरीफ यांना स्वप्नरंजनातून बाहेर काढून खडसावेल की भाऊसाहेब जर बसून घ्या, तुमच्या डोक्यावर थंड पाण्याची बादली तर ओतू द्या, म्हणजे तुम्ही शुद्धीत याल.

9 वर्षांपासून सरकार...\nडॉक सारख्याच भाषेत सारांश:
लोकशाहीचा तंबू दोन खांबावर उभा असतो. एक सत्ताधारी आणि दुसरे विरोधक. पण पाकिस्तानमध्ये सद्यस्थितीला कोण कोणती भूमिका निभावत आहे हेच कळणं कठीण झालं आहे.