मधुकर कड

या युद्धभूमीवर गाफील राहून चालणार नाही, असं म्हणत काम करणाऱ्या फ्रंटलाईन वर्कर्सनाही कोरोनाची लागण होतेय. 

मुंब्रा पोलीस ठाण्याचे वरिष्ठ पोलीस निरीक्षक मधुकर कड कोव्हिड-19 आजारातून गेल्या आठवड्यात बरे झाले. त्यांनी आजाराचा सामना कसा केला? मानसिक ताण-तणावातून त्यांना कसं जावं लागलं? त्याची त्यांनीच सांगितलेली गोष्ट. 

वर्षभरापूर्वी नाशिकहून मुंब्रा पोलीस ठाण्याला माझी बदली झाली होती. ते वर्ष निवडणुका, धरणे-आंदोलनं, अशा घडामोडींनी व्यापलेलं राहिलं. हे संपतं ना संपतं तोवर कोव्हिड-19 विषयीच्या बातम्या कानावर येऊ लागल्या. मार्चपर्यंत जगभरात कोरोना व्हायरसचा कहर सुरू आहे, हे ऐकत होतो. त्यात मी सायन्सचा विद्यार्थी असल्याने उत्सुकतेने सतत वाचत होतो.

आपल्याकडे काय होणार आहे, याची पुसटशी कल्पना मला आली होती. तोपर्यंत आमच्याकडे कोणत्याही प्रकारचं ट्रेनिंग किंवा माहिती पोहोचली नव्हती. देशभरात 22 मार्चला लॉकडाऊन जाहीर झाला आणि आमची जबाबदारी वाढली. 

मुंब्रामध्ये एरव्हीपेक्षा अधिक गस्ती सुरू झाल्या. भाजी मार्केट, किराणा, मेडिकल दुकानं अशा अत्यावश्यक सेवांच्या ठिकाणी नियमांचं पालन नीट होत... आणखी 4000 वर्णांसाठी लेख सुरू ठेवा:
ंय का, याची पाहणी आम्ही करत होतो. हे करत असताना सोशल डिस्टन्सिंगचे नियम पाळण्यावर माझ्यासह इतर सहकाऱ्यांचाही कटाक्ष होता. 

30 मार्च ते 4 एप्रिल या दरम्यान आमच्या कामाचे तासही खूप वाढले. इतर गुन्ह्यांचा तपासही सुरू होता. सकाळी सुरू झालेलं काम रात्री 11 वाजता संपायचं. सगळेच जण जीव ओतून काम करत होते.

लॉकडाऊनपूर्वी मुंब्रामध्ये बाहेरून आलेल्या आणि गेलेल्या लोकांची यादी आम्हाला मिळत होती. त्यानुसार त्यांच्यावर लक्ष ठेवत होतो. नाकाबंदी, क्वारंटाईन करणं या सगळ्या गोष्टी चालू होत्या. त्या दरम्यान मुंब्र्यात राज्य राखीव पोलीस दलाच्या तुकड्या तैनात करण्यात आल्या. लोकांनी नियमांचं पालन करावं म्हणून कडेकोट बंदोबस्त सुरू होता. 

माझं घर आणि कुटुंब नाशिकला असतं. ठाण्यात बदली झाल्याने मुक्काम कळव्याला असायचा. सुट्टीच्या दिवशी घरी जाणं व्हायचं. 

जवळपास पंधरा दिवस कामाचे तास वाढल्याने झोपही चार-पाच तास मिळत होती. 5 एप्रिलच्या सकाळी अचानक घसा दुखायला लागला. ते दुखणं एरव्हीसारखं नव्हतं. मनात वाटूनही गेलं आपल्याला कोरोनाची लागण तर झाली नसेल?

पण मी स्वतःची खूप काळजी घेत होतो. घशाला सूज होती, ताप नव्हता, पण थोडं ब्लड प्रेशरही वाढल्यासारखं वाटू लागलं. खासगी डॉक्टरनी येऊन तपासलं तेव्हा खरंच माझं ब्लड प्रेशर वाढलं होतं. वरिष्ठ अधिकाऱ्यांना सांगून त्या दिवशी रात्रीच मी नाशिकला घरी परतलो. 

प्रातिनिधिक फोटो

नाशिकमध्ये पुन्हा खासगी दवाखान्यात डॉक्टरांचा सल्ला घेतला. पण कोव्हिडची लक्षणं दिसत नसल्याने सीव्हिल हॉस्पिटलला तपासणी करण्यासाठी जावं की नाही, असा विचार करत होतो. अधूनमधून 101 पर्यंत ताप यायचा पण बरंही वाटायचं.

नाशिकच्या घरी आल्यापासून आयसोलेशनचे नियम पाळत मी स्वतंत्र खोलीत स्वतःला वेगळं ठेवलं होतं. पण तीन दिवसांनी मला कळलं की माझ्या संपर्कात आलेल्या काहीजण कोव्हिड पॉझिटिव्ह आहेत. त्यामुळे मलाही टेस्ट करणं भाग होतं.

नाशिकच्या झाकीर हुसेन हॉस्पिटलमध्ये तपासणीसाठी मी स्वतःहून दाखल झालो. घशातून द्रवाचे नमुने घेऊन स्वॅब टेस्ट केली.

दुसऱ्या दिवशी दुपारी टेस्टचा निकाल 'निगेटिव्ह' म्हणून हातात आला. मी निश्चिंत झालो. साहजिकच घरातल्या सगळ्यांना आनंद झाला होता. पण माझ्यात टायफाईड आणि न्युमोनियाची लक्षणं असल्याचं डॉक्टरांनी सांगितलं.

मला अशक्तपणा जाणवत होता आणि आराम करायची गरजही जाणवत होती. घरी राहून सक्तीचा आराम करणं माझ्याच्यानं...