ભગવાન મુરુગન (કાર્તિકેય)ના ભક્તો માટે થઈપુસમ વર્ષનો સૌથી મહત્ત્વનો તહેવાર છે. 

આમ તો આ સમગ્ર દક્ષિણ ભારત, શ્રીલંકા અને સિંગાપોરમાં ઊજવવામાં આવે છે, પરંતુ મલેશિયાના કુઆલાલંપુર પાસે બાતૂ ગુફાઓમાં સૌથી ભવ્ય ઉત્સવ ઉજવાય છે.

અહીં આ તહેવાર 1892થી ઊજવવામાં આવે છે. દર વર્ષની શરૂઆતમાં લગભગ 15 લાખ લોકો ઘણા દિવસો સુધી અહીં આવે છે. 

ઉત્સવ દરમિયાન હજારો લોકો ઢોલ-નગારાં સાથે નાચતાં-ગાતાં ગુફા તરફ જતાં જોઈ શકાય છે.

તેઓ ગુફાની નીચે બનેલા મુખ્યદ્વારમાંથી પસાર થાય છે, ભગવાન મુરુગનની વિશાળ પ્રતિમાનાં દર્શન કરે છે અને 272 સતરંગી સીડી ચઢીને ગુફાની અંદર બનેલા મંદિરમાં જાય છે.

ભગવાન પ્રસન્ન રહે

ઘણા તમિલો માટે અને અન્ય કેટલાક હિંદુઓ માટે પણ થઈપુસમ ભગવાન મુરુગનને પ્રસન્ન કરવાનો અવસર હોય છે. તે માટે તેઓ 48 દિવસ સુધી ઉપવાસ અને પૂજા-પાઠ કરે છે.

ઘણા શ્રદ્ધાળુઓ કાવડ લઈને ચાલે છે. જે અલગઅલગ આકાર-પ્રકારની હોય છે. સામાન્ય રીતે એની ફ્રેમ ગોળ હોય છે, જેને મોરપીંછ અને ફૂલોથી શણગારવામાં આવે છે. 

તેની ફ્રેમ સાથે સેંકડો ખીલીઓ લટકાતી હોય છે જેને શ્રદ્ધાળુઓ પોતાના શરીરમાં ભોંકી દે છે.

આ દર્દનાક લાગે છે, પરંતુ કેટલાક ... બીજા 4000 અક્ષરો માટે લેખ ચાલુ રાખો:
ભક્તો માટે તે ઉત્સવનો મુખ્ય ભાગ હોય છે.

એક ઈશ્વર, દેવતા અનેક

ઇસ્લામ, ઈસાઈ અને યહૂદી ધર્મમાં એક જ ઈશ્વર છે. તેમના સંસ્થાપક એક છે અને ધર્મગ્રંથ પણ એક છે.

હિંદુ ધર્મ તેનાથી અલગ છે. તેના કોઈ એક સંસ્થાપક નથી. ઘણા ધર્મગ્રંથો છે, પરંતુ બાઇબલ કે કુરાનની જેમ હિંદુઓનો કોઈ એક સર્વસામાન્ચ ગ્રંથ નથી. 

હિંદુ ધર્મના દેવતા પણ ઘણા છે, જેમને એક જ પરમાત્માનાં અનેક રૂપ માનવામાં આવે છે. આ વિશ્વાસના રસ્તા પણ ઘણા છે.

મોટા ભાગના હિંદુ થઈપુસમ નથી મનાવતા કે ભગવાન મુરુગનની પૂજા કરતા નથી. આ એક સ્થાનિક તહેવાર છે જેને મલેશિયાનો તમિલ સમુદાય ઊજવે છે.

થઈપુસમમાં પણ પૂજાનાં અનેક સ્વરૂપ છે. બાતૂ ગુફાઓમાં પૂજા માટે આવેલા ચૌધરી કન્નન કહે છે, "શ્રદ્ધાળુઓ પોતાની શ્રદ્ધા કેવી રીતે વ્યક્ત કરે છે તેના પર છે."

ઘણા શ્રદ્ધાળુઓ પોતાના માથે દૂધનાં વાસણ લઈને ચાલે છે. કેટલાક લોકો વાળ ઊતરાવે છે. કેટલાક લોકો પ્રાર્થના કરે છે. તો કેટલાક લોકો ઘૂંટણિયાં ભરીને પ્રદક્ષિણા કરે છે.

બાળકની માનતા પૂરી કરવા માટે ભગવાન મુરુગનનો આભાર માનવા માટે ઘણા લોકો શેરડીથી બાંધેલા હીંચકામાં મૂકીને બાળકને મંદિરે લાવે છે.

શરીરને વીંધવું

ઘણા લોકો પોતાને વીંધે છે. કેટલાક લોકો હૂકનો ઉપયોગ કરે છે. કેટલાક પોતાના શરીરમાં ધાતુની પાતળી ધારદાર ખીલીઓ ભોંકે છે. આ ખીલીઓમાં ધાતુનાં નાનાં વાસણ કે લીંબુ પણ લટકાવે છે.

કિશનકુમારના પેટમાં ખીલી ઘૂસાડેલી હોવા છતાં તેમના ચહેરા પર પીડાની એક પણ રેખા નથી દેખાતી.

તેમના શરીર અને હાથ પર 130થી વધુ ખીલીઓ ભોંકવામાં આવી છે. ભાલા જેવો દેખાતો એક સોયો એમના બંને ગાલની આરપાર નીકળી ગયો છે.

અમે દુખાવો ઓછો કરવા કોઈ દવા ખાતા નથી. તેમના માટે આ ભગવાન મુરુગન પ્રત્યેની ભક્તિ છે.

કિશનકુમાર કહે છે કે પીડાથી ઈશ્વરમાં ધ્યાન લગાવવામાં મદદ મળે છે. 

ભક્તો પોતાના અહંકાર, ક્રોધ અને અન્ય માનવીય અવગુણો ભુલી જાય છે અને ભગવાન મુરુગનમાં ધ્યાન આપે છે. 

કિશનકુમારે શરીરમાં હૂક અને સોયો ઘૂસાડવાનું કામ પોતાના નજીકના મિત્રો અને નાની બહેનને સોંપ્યું છે.

તેમના મિત્રોએ ટૅન્ટમાં જ એક હંગામી મંદિર બનાવ્યું છે જે આધાર શિબિર જેવું કામ કરે છે. 

ત્યાં તેઓ પોતાની કાવડ રાખે છે (આ પ્રક્રિયામાં એક કલાક જેટલો સમય લાગી જાય છે) અને બાતૂ ગુફાઓના મુખ્ય મંદિર માટે નીકળતાં પહેલાં પ્રાર્થના કરે છે.

મંદિર જેવી કાવડ

કાવડ ઘણાં આકાર-પ્રકારની હોઈ શકે છે. ઘણી કાવડ ભારે હોય છે જે ખભાની બંને તરફ ફેલાયેલી...