તે પછી ગરમ પાણી ભરેલી કીટલી લઈને મારી માથે તે ઊભી રહી ગઈ હતી. 

ત્રણ વર્ષથી અમે સાથે રહેતાં હતાં, પણ હવે અમારા ઝઘડા થવા લાગ્યા હતા. 

ગ્રે કલરનાં વસ્ત્રો મારે ન પહેરવાં અને મારી હેર સ્ટાઇલ બરાબર નથી એવી નાની-નાની વાતે તે ઝઘડવા લાગી હતી. 

તે પછીના નવ મહિના સુધી તેમણે મારા પર ત્રાસ વર્તાવી દીધો હતો. હું તેનાથી ખૂબ ડરી ગયો હતો. 

આજે પણ મારી નજર સમક્ષ કીટલીમાંથી ઊકળતું પાણી મારી ચામડી પર પડતું મને દેખાઈ રહ્યું છે. 

જાણે સ્લો મોશનમાં ઘટના બનતી હોય એમ. મારી ચામડીમાં બળતરાનો અનુભવ થઈ રહ્યો હતો. 

જિંદગીમાં ક્યારેય આવી પીડા મેં ભોગવી નહોતી. 

મેં તેમને વિનંતી કરી કે મને બાથરૂમમાં ઠંડા પાણીમાં જવા દે જેથી ચામડીની બળતરા ઓછી થાય. 

તેમણે ઠંડા પાણીના બાથમાં મને બેસવા દીધો ત્યારે બળતરા થોડી ઓછી થઈ. 

તમને કલ્પના પણ નહીં આવે કે થીજાવી દેનારા ઠંડા પાણીમાં તમે કેવી રીતે બેસી શકો. પણ મારા માટે દુનિયાનો સૌથી સારો અનુભવ તે હતો. 

તે પછી તેમણે કહ્યું કે બહાર નીકળ, નહીં તો ફરીથી ઊકળતું પાણી રેડીશ.

હું કણસવા લાગું અને કહું કે બહુ બળતરા થાય છે ત્યારે કહેતી કે, "સારું, જા ટબમાં બેસી જા." 

તે પછી ફરી મને ... બીજા 4000 અક્ષરો માટે લેખ ચાલુ રાખો:
બહાર કાઢતી અને ફરી મારા પર ઊકળતું પાણી રેડતી. 

આ એક માઇન્ડ ગેમ જેવું થઈ ગયું હતું. તે મારા જીવન પર કબજો જમાવવા માગતી હતી. 

મને યાદ છે હું નિર્વસ્ત્ર દશામાં બાથમાં પડ્યો હતો. જાણે હું ઓવનમાં હોઉં અને રંધાઈ રહ્યો હોઉં તેવું લાગતું હતું. 

ચામડી ઊતરવા લાગી હોય એવું લાગતું હતું. એ અનુભવ બહુ ભયાનક હતો.

ઇંગ્લૅન્ડ અને વેલ્સના ક્રાઇમ સર્વેના આંકડાં અનુસાર માર્ચ 2018ના રોજ પૂરા થયેલા વર્ષમાં 16થી 59 વર્ષના અંદાજે 20 લાખ લોકો ઘરેલું હિંસાનો ભોગ બન્યા હતા. 

એક અંદાજ અનુસાર ઘરેલુ હિંસાનો ભોગ બનેલા લોકોમાં એક તૃતિયાંશથી વધારે પુરુષો હતા.

કિશોરાવસ્થામાં દર પાંચમાંથી એકને તેના બૉયફ્રેન્ડ કે ગર્લફ્રેન્ડના શારીરિક ત્રાસનો અનુભવ થતો હોવાનો અંદાજ છે. 

માન્યતાથી વિપરિત પુરુષો પર પણ ત્રાસ થતો હોય છે. 

ઇંગ્લૅન્ડ અને વેલ્સ પોલીસે 2017માં દોઢ લાખ જેટલા પુરુષો પર ત્રાસ થયાની ફરિયાદો નોંધી હતી.

2012 કરતાં આ સંખ્યા બમણી હતી. એક સેવાભાવી સંસ્થાના જણાવ્યા અનુસાર ઘરેલું હિંસાથી પીડિત લોકો માટેના આશ્રયસ્થાનમાં એક ટકાથી પણ ઓછી સંખ્યામાં પુરુષો આવે છે. લંડનમાં એક પણ પુરુષ જોવા મળ્યો નહોતો.

2012માં અમે કૉલેજમાં મળ્યાં, ત્યારે જોર્ડન વર્થ અને હું 16 વર્ષનાં હતાં. 

શાળામાં ભણવામાં તે હોંશિયાર હતી અને હર્ટફોર્ડશાયર યુનિવર્સિટીમાં તેને પ્રવેશ મળી ગયો હતો.તેની ઇચ્છા શિક્ષિકા બનવાની હતી. 

પ્રારંભના થોડા મહિના અમારો સંબંધ સારી રીતે ચાલ્યો હતો. અમારો સમય આનંદમાં સાથે વીતતો હતો.

ફિલ્મો જોવા જતાં, ફરવા જતાં અને ખુશીથી જીવન વિતાવતાં હતાં. 

હું મારા મિત્રોને ખુશીથી કહેતો કે મારી એક ગર્લફ્રેન્ડ પણ છે. 

તે લોકો જ્યારે પૂછે કે, "વીકેન્ડમાં શું કર્યું?" તો કહેતો કે હું મારી પ્રેમિકા સાથે હતો.

થોડા મહિના પછી કેટલીક વિચિત્ર ઘટનાઓ બની હતી. જોકે, પહેલાં એવું લાગેલું કે મારું ધ્યાન ખેંચવા તે આવું કરે છે. 

મારાં માતાપિતા અમને લંડનમાં ધ લાયન કિંગ ફિલ્મ જોવા લઈ ગયાં હતાં. 

ત્યાં અચાનક જોર્ડન ગુમ થઈ ગઈ. અમે બધા તેને શોધતા રહ્યાં.

તેને રિસેપ્શન એરિયામાં આખરે અમે શોધી કાઢી, ત્યારે તે ખડખડાટ હસી પડી હતી. 

આ વર્તન થોડું વિચિત્ર હતું. આજે વિચાર આવે છે તે મને ગભરાવી દેવા માગતી હતી અને તેની ચિંતા કરતો થાઉં એવું કરવા માગતી હતી. 

મારા પર આવી રીતે પકડ જમાવી દેવા માગતી હતી. 

જોર્ડન ધીમે ધીમે મને મારા મિત્રો અને પરિવારથી અળગો કરવા લાગી હતી. દોસ્તોને મળવાની...