દક્ષિણ-પશ્ચિમ પેરુમાં હરિયાળીથી હર્યોભર્યો મનુ નેશનલ પાર્ક આવેલો છે, જ્યાં એન્ડિયન અને એમેઝોનનાં જંગલો મળે છે. જૈવ વૈવિધ્યતા ધરાવતો પૃથ્વીનો એવો વિસ્તાર, જે 15 લાખ હેક્ટરમાં ફેલાયેલો છે.

યુનેસ્કોએ અંકિત કર્યું છે તે પ્રમાણે પ્રકૃતિ ત્યાં ઝાકળમાં લપેટાયેલી છે, વેલીઓની ફેલાયેલી જાળ અને મોટા ભાગના આ વિસ્તાર સુધી માનવજાત પહોંચી જ નથી.

જો ગાઢ વર્ષાવનોમાં જવાનો કોઈ રસ્તો તમે શોધી કાઢો, ઉછાળા મારતી નદીઓ પાર કરી અને ચિત્તા-દીપડાઓથી બચીને આગળ જઈ શકો, તો કદાચ તમને છેલ્લાં જૂજ બચેલાં 'સિંચોના ઓફસિનાલિસ'નાં વૃક્ષો જોવાં મળી જાય.

જાણકાર ના હોય તેઓ કદાચ પાતળાં થડવાળાં, 15 મિટર લાંબાં એ વૃક્ષોને અન્ય વૃક્ષોની વચ્ચે ઓળખી ન શકે. 

પરંતુ એન્ડિયનની તળેટીમાં ઉગતાં આ વૃક્ષે અનેક  દંતકથાઓને જન્મ આપ્યો છે તથા સદીઓ સુધી માનવજાતને પ્રેરણા આપી છે.

નેટાલી કેનાલસ પેરુવિયન એમેઝોનિયન પ્રદેશના માદ્રે દિ દિયોસમાં મોટાં થયાં છે.

તેઓ કહે છે કે "આ કદાચ જાણીતું વૃક્ષ ના હોય, પરંતુ એમાંથી નીકળેલા અર્કની મદદથી માનવ ઇતિહાસમાં લાખો લોકોનાં જીવ બચ્યા છે."

આજે તેઓ કેનાલસ નેશનલ મ્યુઝિયમ ઑફ ડેન્માર્કમાં જૈવવૈજ્ઞાનિક છે અને... બીજા 4000 અક્ષરો માટે લેખ ચાલુ રાખો:
સિંચોનાના આનુવાંશિક ઇતિહાસ અંગે સંશોધન કરી રહ્યાં છે.

તેઓ સમજાવે છે કે આ વૃક્ષની છાલના અર્કે દુનિયાને એક દવા આપી. દુનિયાની સૌપ્રથમ મલેરિયા મટાડતી દવા. 

દુનિયાએ આ દવાની શોધને વધાવી લીધી. ઉત્સાહ અને સેંકડો વર્ષોની શંકા સાથે હાલમાં આ વૃક્ષનાં મેડિકલ સંસાધનો વધુ એક વખત વૈશ્વિક ચર્ચાનો મુદ્દો બન્યાં છે.

મલેરિયાની દવા - ક્વિનાઇનના કૃત્રિમ સ્વરૂપ જેવાં કે ક્લૉરોક્વિન અને હાઇડ્રૉક્સિક્લૉરોક્વિન વિશે દલીલો અને વિવાદો ચાલી રહ્યા છે કે તેનાથી નોવેલ કોરોના વાઇરસનો ઇલાજ શક્ય છે.

સદીઓથી એક મચ્છરજન્ય પરોપજીવી રોગ ગણાતા મલેરિયાને કારણે વિશ્વભરમાં લોકો બીમાર થયા છે. આ રોગને કારણે રોમન સામ્રાજ્યનો વિનાશ થયો હતો. વીસમી સદીમાં 15થી 30 કરોડ લોકો મૃત્યુ પામ્યાં હતાં. વિશ્વ સ્વાસ્થ્ય સંગઠનના અહેવાલ પ્રમાણે, વિશ્વની લગભગ અડધી વસતી હજુ પણ એવા વિસ્તારોમાં રહે છે, જ્યાં આ રોગનું સંક્રમણ ફેલાય છે.

મધ્યયુગીન સમયમાં 'મેલ અરિયા' (ઇટાલીમાં 'ખરાબ હવા')ને હવાથી ફેલાતો રોગ માનવામાં આવતો. જેના માટે લોહી વહેવાથી લઈને, શરીરનું અંગ કાપવા કે ખોપરીમાં છીદ્ર કરવા જેવા ઉપાયો અજમાવવામાં આવતા. 

પરંતુ 17મી સદીમાં સૌપ્રથમ વાર કથિત રીતે ગાઢ એન્ડિયસમાં તેનો ઉપચાર શોધાયો.

એવી માન્યતા છે કે મલેરિયાની દવા તરીકે ક્વિનાઇન ઈ.સ. 1631માં શોધાઈ

એવી માન્યતા છે કે ક્વિનાઇન, મલેરિયાની દવા તરીકે 1631માં શોધાઈ. સ્પેનનાં એક ઉમરાવ પરિવારનાં મહિલા કાઉન્ટેસ ઑફ સિંચોના પેરુના વાઇસરૉયને પરણ્યાં હતાં.

તેઓ બીમાર પડ્યાં, ભારે તાવ અને ઠંડી લાગવા જેવાં મલેરિયાનાં સર્વસામાન્ય લક્ષણો તેમનામાં જોવાં મળ્યાં.

પોતાનાં પત્નીને સાજાં કરવા માટે વાઇસરૉયે તેમને પાદરીઓ દ્વારા બનાવાયેલું એક મિશ્રણ આપ્યું, જેમાં એન્ડિયન વૃક્ષની છાલને લવિંગ, ગુલાબની પાંખડીનાં સિરપ ઉપરાંત અન્ય સૂકા છોડવાથી મિક્સ કરવામાં આવી હતી.

કાઉન્ટેસ (વાઇસરૉયનાં પત્ની) જલદીથી સાજાં થઈ ગયાં અને તેમના માનમાં તે જાદુઈ ઝાડને 'સિંચોના' નામ આપવામાં આવ્યું. આજે તે પેરુ અને એક્વાડોરનું રાષ્ટ્રીય વૃક્ષ છે.

ઘણા ઇતિહાસકારો આ વાર્તાને હવે વિવાદિત માને છે, પરંતુ મોટા ભાગની માન્યતાઓ પ્રમાણે તેના અમુક ભાગો સાચા છે. 

ક્વિનાઇન, એ આલ્કલોઇડ (અમ્લસંયોગી) કંપાઉન્ડ છે, જે સિંચોનાની છાલથી મળે છે, તે મલેરિયા માટે જવાબદાર પરોપજીવીઓ ઉપર હુમલો કરી તેને મારી નાખે છે, પણ તે સ્પેનના કૅથલિક પાદરીઓ દ્વારા નહોતું શોધવામાં આવ્યું.

કેનાલસે કહ્યું...