Kerem Akça, bu hafta vizyona giren filmleri değerlendirdi
Aslında bilimkurgu alanına baktığımızda ‘klonlama filmi’nin alt tür olarak değil de çok az örnek veren bir distopik bilimkurgu alt-alt türü olarak anıldığını görebiliriz. Ancak kanımca alt tür adı altında ele alınması şart ilerleyen dönemde. Bunun için de bir kilometre taşı filmine ihtiyacı var.  Bu konseptin sinema tarihindeki örneklerine baktığımızda dönüşüm geçiren karakterlerin izini sürdüğü için genelde çok fazla ‘soğukkanlı’, ‘ağır tempolu’, ‘psikolojik’ ve ‘gerilim dolu’ eserlere açıldığı gerçeğine ulaşabiliriz. Tabii en son “6. Gün” (“The 6th Day”, 2000) ve “Ada” (“The Island”, 2005) gibi aksiyon ile bir araya gelmiş örneklerini bir kenara bırakırsak... “Beni Asla Bırakma” da (“Never Let Me Go”, 2010) aslında bunun farkında bir oluşum içerisinde ilerleyen bir çok satan roman uyarlaması. Kazuo Ishiguro’nun sevilen edebiyat eserinin aslında ‘distopik gençlik filmi’ konseptinde anılması da mümkün. Ancak filmde Mark Romanek onu öyle bir hale getirmiş ki, sanki karşımızda ilk yıllarının geçtiği 1978’de çekilmiş bir bilimkurgu var. Öyle ki 60’ların sonunda ve 70’lerde bilimkurgu sıkıcı kalıplardan kurtulup yeni şeylere açılma arzusuyla kimi ‘keyifli fikirler’ üretiyordu. Bu mantık ışığında zirve yapanlar da oldu kabul edelim. Ancak “Beni Asla Bırakma”nın duruşu daha çok o zamanın ‘Post-Vietnam yalnızlığını ele alırken araya da bilimkurgusal motifler sokalım’ havasında gibi. Yola çıkış fikri, o kadar eski duruyor ki adeta bir Türk yönetmen bilimkurgu çekmiş gibi hissediyorsunuz çoğu yerinde. ‘1960’larda dünyada 100 yaşını geçen insan sayısının artmasıyla birlikte, bu durumdan nüfusu bütünleyecek bir tıp sistemi geliştirildi’ düşüncesiyle açılıyor film. Bunun devamında da klon üreten, sıkışmış bir okul portresiyle yüzleştiriyor izleyicisini.  Doğrusunu söylemek gerekirse biz bu ‘genç dünya’ya aşinayız. Zira 1970’lerde “Hanging Rock’ta Piknik” (“Picnic at Hanging Rock”, 1975),İngiliz miras filmlerinin karakterlerini andıran öğretmenler yoluyla çocukların bir yatılı okulda yaşadıkları ‘sert’liği klostrofobik bir duyguyla perdeye yansıtmıştı. Bu atmosferin içinde ölüm, gerilim ve tekinsizlik diz boyuydu. Ancak bu Lucille Hadzihalilovic’in 2005 tarihli filmi “Masumiyet”te (“Innocence”) bile Lynchesk bir moda sokulmuş ‘distopik okul sistemi’ örgüsü burada kesinlikle işlemiyor. Ya da ‘Romanek, öyle bir yapı kurmak istemiyor’ diyebiliriz. Zira o zaman dilimini çabucak atlayıp bir aşk üçgeni izletmek için yola çıkmış gibi yönetmen.  Aslında Carey Mulligan’ın ultra-iyi kız, Keira Knightley’nin vamp seksi kadın, Andrew Garfield’ın ise aşık ve yakışıklı genç gibi kalıplaşmış tiplemelerin köklerine inip ‘aşırı karton’ çizilmeleri de bu klonlama mantığının bir sonucu. Filmin tamamında da adeta bu duruma katkı yaparak ‘aşk ölümsüz olacak mı?’ gibi basit cümlelerin izini sürüyoruz.  Romanek ya da senaryo yazarı, bu klonlama filmi fikrinin altındaki geniş alt metinlere inmekten ziyade izleyiciyi duygusal anlamda etkisi altına almayı seçmiş. Bu doğrultuda da film, Mulligan’ın ‘ben taşıyıcıyım’ dediği açılış sekansında sürprizini açık etmesinin ardından sanki onun bakış açısındanmış gibi flashbacklerle ilerliyor. “Beni Asla Bırakma”nın bunu yapmasının esas amacı seyirciyi baştan içine alarak özdeşleşilebilecek bir bütün yaratmak.   Serinin en hızlı ve en eğlenceli bölümü dersek herhalde çok fazla abartmış olmayız. Zira burada Vin Diesel, Paul Walker ve Jordana Brewster gibi ‘Hızlı ve Öfkeli’ (‘The Fast and the Furious’) mitinin efsanevi karakterleri dördüncü bölümden sonra bir kez daha bir araya gelirken, Tyrese Gibson, Gal Gadot, Sung Kang gibi oyuncuların da mizah ve tempo oranını üst seviyelere çıkardığı görülebiliyor. Tabii Dwayne Johnson eklemesinin Diesel ile Walker’a bir de öldürücü rakip getirdiğini unutmamak lazım. 2001’de Rob Cohen’in hafif B filmi güdüsüyle alt kültürün arasına uyarladığı araba yarışı filmi konseptinin geldiği hali herhalde şimdi yönetmen gördüğünde, ya ağlıyordur ya da gülüyordur. Zira 2002’de yine Diesel ile başlattığı bozucu ajan filmi “XXX” ile beraber ciddi anlamda alt türleri yenileyen eserlerdi bunlar. Ancak yine aynı yıl içindeki ikinci bölümden sonra ‘Hızlı ve Öfkeli’, Lucas Black’in münferit mücadelesiyle bir Tokyo serüveninde sadece aksiyona vurmakla kalmıştı. Son iki filmde ise farklı alt türlerde kitlesini doyurmaya çalışıyor. Aslında Diesel-Walker ikilisinin ‘kanunsuzlar’ sıfatına yaraşır bir şekilde önceki filmde bir çeteyi kovaladıktan sonra burada da soygun için bir araya gelmeleri, miti geliştiren bir hamle.  Zira burada “Ocean’s Eleven”a (2001) taş çıkartma sevdasında bir soygun filmi var. “Hızlı ve Öfkeli: Rio Soygunu” (“Fast Five”, 2011) belki dramatik çatı ve entrika örgüsü açısından “Büyük Vurgun” (“Takers”, 2010) ve “Zırhlı Kuvvetler” (“Armored”, 2009) gibi alanın son dönemdeki B tipi eserlerinin üzerinde. Hatta karakterlerinin zekası ve diyalog becerisiyle tam zamanlı mizah aşıladığı veya aksiyon sahnelerini izlerken sıkılmadan koreografiye kapılmamızı sağladığı da söylenebilir filmin. Bu noktada da Justin Lin’in artık seriye adapte olup ‘Hızlı ve Öfkeli’ ruhunu derinden hissettirme konusunda sıkıntı çekmediğini de itiraf etmek gerek. Ancak elbette bütün bu yüksek dozajdaki büyük perde eğlencesine karşın, bir serinin sıfırı tükettiğinde ortaya çıkan o ticari ürünlerden biriyle daha yüzleşiyoruz burada. “Hızlı ve Öfkeli 5: Rio Soygunu”, beyazperdede ‘entertainment’ dediğimiz kavramı hakkıyla yerine getiren eserlerden. İzledikten sonra çabucak da akıllardan siliniyor. Hızlı ve Öfkeli 5: Rio Soygunu (Fast Five) Yönetmen: Justin Lin Oyuncular: Vin Diesel, Paul Walker, Jordana Brewster, Tyrese Gibson, Sung Kang, Gal Gadot, Dwayne Johnson, Joaquim de Almeida Süre: 130 dk. Yapım Yılı: 2011   Zefir Yönetmen: Belma Baş Oyuncular: Şeyma Uzunlar, Vahide Gördüm, Sevinç Baş, O. Rüştü Baş, Fatma Uzunlar, Harun Uzunlar Süre: 93 dk. Yıl: 2010   Thor Yönetmen: Kenneth Branagh Oyuncular: Chris Hemsworth, Anthony Hopkins, Natalie Portman, Kat Dennings, Michael Clarke Duncan, Jeremy Renner Süre: 114 Dk. Yapım Yılı: 2011
['beni asla bırakma', 'cherrybomb', 'hızlı ve öfkeli 5: rio soygunu', 'içimdeki yangın', 'kerem akça', 'never let me go', 'pina 3d', 'tehlikeli tutkular', 'thor', 'zefir']
'Stepford'ın 'piknik'çi gençleri