Teoman’ın geçen hafta piyasaya çıkan yeni albümü “Yavaş Yavaş”ın düşündürdükleri ve şaşırtan tarafı
Teoman geçtiğimiz hafta, yeni albümü “Yavaş Yavaş”ı yayınladı malumunuz. Albüm, single olarak da çıkan “Haziran” parçası dışında Teoman’ın eski şarkılarından oluşuyor. Sadık dinleyicileri için sanırım sürpriz olmamıştır ancak son severek dinlediğim albümü 2004 yılında çıkardığı “En Güzel Günüm”den sonra Teoman pratiğini yitirmiş biri olarak ben şaşırdım. 2011’de çıkardığı “Aşk ve Gurur”dan sonra birkaç kez müziği bırakıp geri dönen, bu kadar önemli bir rock figürünün yeni parçası olmadan albüm çıkaracağını sanmazdım. Dizilerin flash back bölümleri ve toplama albümler için sıkça yapılan “Malzeme olmayınca tabii, geçiştirivermişler...” geyiğine girmeye niyetim yok. Teoman’ın hakikaten çok sıkı şarkıları var, yirmi “Best of” yapsa hakkıdır, ki zaten “Konseridir, akustiğidir, remiksidir” derken neredeyse yapmış. Ancak yine de 90’lardan geriye kalan ender pop-rock’çılardan mıdır bilinmez, o hiç gitmesin yeni materyallerle gelsin istiyoruz. Gerçi neden gelemediğini anlamak güç değil. Zaten kendisi de öyle dobra bir adam ki, gayet cool bir şekilde “Ben artık şarkı bile yazamıyorum ki, aklıma bir şey gelmiyor” diye bir açıklama yapmıştı, geçtiğimiz aralıkta. Bunu da yazıyorum ki Türk popüler müziğine bu kadar değer katmış bir adamı kurban yerine koymayayım. İşin özünde Teoman’ın müzik kariyeri ve yaratıcılığı, kendi yarattığı veya adına yaratılan “bağlanma sorunları olan problemli adam” miti ve bu mitolojik canavarın, onu bağlamaya yeminli kadınlarla olan diyalektiği üzerine kuruluydu. Zeus’tan Kazanova’ya “zamparalık” (“Zampara’nın Ölümü” şarkısından cesaret alarak rahatça kullanıyorum) hem komik hem de trajik birçok tuhaf maceranın konusu olmuştur. Zeus’un, Demeter, Antiope, Niobe ve daha bir sürü kadın için kâh kuğu olması kâh anahtar deliğinden ışık olarak odaya girmesi gibi. Tabii bu mitlerde mutlaka bir de hep orada olan ve olayları uzaktan, biraz endişeyle izleyen kadın figürü vardır. Zamparalık mitlerinin bir nevi mutlu sonudur erkek kahramanın bu kadına dönmesi. Zeus’un sonunda Hera’ya dönmesiyle hikâyenin bitmesi gibi. İşte Teoman’da da olan budur. Yıllardır hep hayatında olan kadın, Ayşe Kaya ile evlenince bitti hikâyesi zamparanın. Yani bu sefer gerçek anlamda “zamparanın sonu”. En büyük ümidim Teoman’ın entelektüel birikiminin çeşitliliği. Zira, Duman grubunun üyelerinde olduğu gibi aile hayatının Teoman’ın müziğine politik içerik olarak döneceğini sanmam, tarzı değil, gönül adamı o... Teoman ve Ayşe Kaya 30 Aralık 2012’de dünyaevine girdi. Ardından aralarına kız çocukları katıldı. Böylece Teoman hem koca hem de baba oldu...
['teoman', 'yavaş yavaş', 'yeni albüm', 'rock']
Teoman, yaratıcılık, mitler ve ‘best of’ üzerine 