Dünya, kız çocuğa nasıl bakıyor? Neden kolayca vazgeçebiliyor? Hindistanlı ekonomist Sen, 1990 yılında kız bebeğin soykırım bilançosunu 100 milyon olarak açıklamıştı. Economist'e göre bu sayı çok daha fazla...
Bazılarının hayatına daha annelerinin karnındayken bazılarına da doğduktan sonra son veriliyor. Yaşamaya devam edenler de aileleri tarafından terk ediliyor. Her ne olursa olsun her gün binlerce kız bebek hayatını kaybediyor ve bu rakam günden güne yükseliyor. İngiliz Economist dergisi dünyadaki kadın nüfusunun doğal olmayan sebeplerle azalmasını, "gendercide" yani "cinsiyet soykırımı" olarak bu haftaki kapağına taşıdı.  Çin’de ve Hindistan’ın kuzeyinde erkek çocuk nüfusu, kıza oranla çok daha yüksek. Çin’de 1980’li yıllarda her 100 kız çocuk için 108 erkek çocuk sayılıyordu. 2000’li yıllarda ise kızların erkeklere oranı 100’e 124 oldu. Hatta bazı eyaletlerde bu değer 100’e 130’a kadar çıkabiliyor. Tayvan ve Singapur gibi Doğu Asya ülkeleri, Balkanların batısındaki eski Komünist ülkeler ve hatta ABD’de yaşayan Japonya ve Çin kökenli ailelerde bile bu dengesiz cinsiyet oranlarıyla karşı karşıya kalıyor.  Kız bebeklerin bu kadar hızlı ortadan kaldırılmasının nedenleri ise; eskiden beri erkek çocukların daha tercih edilir durumda olması, modern toplumlarda yaşayan insanların küçük aile isteği ve bebeklerin cinsiyetinin doğmadan önce belirlenebiliyor olması... Öte yandan en az dört çocuk yapılan toplumlara bakıldığında ise çiftler eninde sonunda erkek çocuğu buldukları için kız bebeklerini kurban vermek zorunda kalmıyor. Ama ailelerin bir ya da iki çocuk sahibi oldukları günümüzde erkek çocuk isteyen çiftler kızlarından feragat etmek zorunda kalıyor. Bu durum cinsiyet oranlarındaki dengesizliğin neden özellikle Çin’in en modern kısımlarında yaşandığını açıklıyor.  İlk çocuklar için kız-erkek sayıları daha dengeliyken ikinci ve sonraki çocuklarda ibre bir anda erkeklerin yönüne dönüyor. Aileler ilk çocukları kız olsa çok sorun etmiyor ancak ikinci çocuğun erkek olması için ellerinden geleni yapıyor. Kimi bölgelerde üçüncü çocuklar için erkeklerin kıza oranı 200’ü bulabiliyor. Bu eğilimi bugüne kadar değiştiren tek ülke ise Güney Kore. Ülkede kız ve erkek bebeklerin sayısı 1990’lı yıllarda en az Çin’deki kadar dengesizdi. Ancak giderek normalleşiyor. Bu değişiklik, kültürel değişiklikle mümkün oldu. Kadınların eğitime katılımının artırılması ve ayrımcılık karşıtı davalardan eşitliği destekleyici kararların çıkmasıyla erkek çocukların tercih edilirliği sona erdi. Ancak bu durum, Güney Kore zengin bir ülkeyken yaşandı. Eğer gelir seviyesi dörtte birine sahip Çin ya da onda birine sahip Hindistan zenginleşene kadar beklerse bu pek çok neslin daha bu koşulları yaşaması anlamına gelebilir. Bu durumun önüne geçmek için ilk olarak Çin’deki tek çocuk politikasından vazgeçmek gerek.  Dünyanın her yerinde kızların değerinin artırılması gerek. Bu nasıl olur? Kadınların eğitime ve toplum içine daha çok katılmasını sağlayarak, daha aktif rol verilerek ve kız çocuklarını aile mirasından mahrum eden yasaları kaldırarak...
[]
Kız bebekten neden vazgeçiliyor? 