"Oda basma" tartışmalarında Bülent Arınç'ın özür dilemesi üzerine Güldal Mumcu "Şahsımla ilgili özrü kabul edebilirdim. Ancak asıl özür dilenmesi gereken yer Meclis Başkanlığı'dır. Bu özür, özür değildir" açıklamasını yaptı.
Meclis'teki kavgalı akşamın yankıları sürüyor. TBMM Başkanvekili Güldal Mumcu'nun odasına giren Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç'ın "oda basma" tartışmasında son açıklama Mumcu'dan geldi. Yazılı bir açıklama yapan TBMM Başkanvekili Güldal Mumcu, Arınç'ın Başbakan Yardımcısı olduğunu, yurt içinde ve yurt dışında Hükümeti temsil ettiğini hatırlatarak ''TBMM Başkanlığının kürsü arkasındaki makam odasına geldiğinde de Başbakan Yardımcısıdır'' ifadesini kullandı. ''Kendisine belli bir süreliğine emanet olarak verilen Başbakan Yardımcılığı, istenince kullanılan, istenmeyince emanetçiye bırakılan bir unvan mıdır?'' diye soran Mumcu, şöyle devam etti: ''Bu nedenle TBMM Başkanlığını temsilen bulunduğum o makamda bana yönelttiği hakaretamiz sözler, şahsımın ötesinde açıkça TBMM Başkanlığına ve TBMM'nin manevi şahsiyetine hakarettir ve yürütmenin yasamaya baskısıdır. Durmadan yinelediği sade milletvekilliği, ezbere bildiğini söylediği İçtüzüğün 63. maddesini ortadan kaldırmaz. Sürekli işaret ettiği deneyimini aktarma yerinin Başkanlık makam odası değil, aynı İçtüzük gereğince Genel Kurul ve milletvekili kürsüsü olduğunu bilmesi gerekirdi. Nedenini anlayamadığım o derin öfke, geçici bir bellek kaybına mı neden olmuştur, yoksa aklın önüne mi geçmiştir?  Öte yandan objektif veriler, yaşananlar apaçık ortadayken, duygusallığa sürekli vurgu yapması dikkat çekicidir. Bu yaklaşım, kadını mümkünse eve mahkum etmek isteyen, onu daima aciz ve korunmaya muhtaç, akıl ve mantık kullanmayı bilmeyen bir varlık olarak gören zihniyetin, kadını görmek istediği yer ile fiilen gördüğü yer arasındaki farktan duyduğu rahatsızlığı sergilemektedir. Şahsımla ilgili özrü kabul edebilirdim. Ancak asıl özür dilenmesi gereken yer, Meclis Başkanlığı, dolayısıyla TBMM'nin manevi kişiliğidir. Kaldı ki yapılan işin yanlışlığının idrak edildiğini ortaya koyması açısından özür elbette anlamlı ve önemlidir; ama bu özür, o özür değildir.''
[]
Güldal Mumcu Arınç'ın özrünü kabul etmedi