Aktüel Arkeoloji Dergisi, kimliğimizin bir parçası olan ‘göç’ konusunu ele aldığı 54. sayısında, insanlığın en uzun göçünü, Afrika’dan yola çıkarak dünyaya yayılan ilk insanın köklerinden itibaren büyük göç hareketlerini inceliyor.
Milyon yıllık bir tarihten günümüze süregelen bütün   hareketleriyle kültürlerin nasıl birbirine karıştığını, birbirlerinden etkilenerek nasıl geliştiğini, etkileşimin ilerlemenin en önemli unsuru olduğunu vurguluyor. Göç sayısının en can alıcı yanı, modern çağda çevremizde gördüğümüz ama sanki bu coğrafyaya ait olmadığını düşündüğünüz insanların bize unuttuğumuz kimliğimizi hatırlattığı... Çünkü her çağ kendi  ini yaratıyor! Göç etmek insanlık tarihinin en büyük metaforu ve kimliğimizin bir parçasıdır ancak buna rağmen, kendimizi bir yere ait hissetmek için onu hep reddederiz. Sadece insanlar değil, toplumlar ve uluslaştığını sanan  ler de böyledir. Ama insanlık tarihine baktığımızda, “göç” olgusunun tek büyük gerçeklik olarak bizi sürekli değiştirerek melezleştirdiğini ve “öteki”nin bir parçasını her zaman içimizde taşıdığımızı görürüz. Hiç durmadan bir yerden bir yere göç etmiş bir insanlıkla karşı karşıyayız ama zor olan kendimizi bu dünyaya ait hissetmek yerine, bu dünyanın küçük bir parçasına ait hissetmeye zorlanmamız. Özellikle   ve   gibi artık sonuçlarından emin olduğumuz bilimsel araştırmalar, bizim aslında biz olmadığımızı gösteriyor ve bu gerçeklik bizi görünmez bir şekilde incitmeye başlıyor. Uzun yıllardır ölümüne savunduğumuz bir ırka, millete, ulusa ait olmadığımızı öğrenmek bir anda bizi yıkıyor. Bu sayıyı hazırlarken gözümüzün önünde duran ama onu görmemek için çabaladığımız 21. yüzyılın en büyük korkusu, göçmenlerin, dünyayı nasıl değişmeye ittiği gerçekliğiydi. Göç dünyayı değiştirir. Her zaman değiştirdi. Her ne olursa olsun bu dünyanın bir parçası ve aslında birer göçmen olduğumuzu unutmayalım.
['Sanat', 'Arkeoloji']
İnsanlığın en büyük trajedisi: Çağlar boyu göç