Amerikan edebiyatının devi Joyce Carol Oates’un kaleminden kanınızı donduracak bir seri katil hikâyesi: Zombi.
Oates’un kurguladığı karakter Quentin P_ içimizden biri. Birilerinin oğlu, birilerinin erkek kardeşi. Yolda yanında öylece yürüyüp geçtiğinizde gözünüze çarpmayacak denli sıradan biri; ama o, gözünü kırpmadan cinayet işliyor, dehşetli fantezilerini gerçekleştirmek adına akla hayale gelmeyecek yöntemlere başvuruyor. Varlığını anlamlandırma becerisinden yoksun, evrene atılmışlığının azabıyla hareket eden biri Quentin P_. Serseri bir mayın kadar tehlikeli ve içindeki boşluğu dış dünyaya akıtmakta ısrarlı.  Gelmiş geçmiş en acımasız seri katillerden Jeffrey Dahmer’dan esinlenerek yazılan Zombi, günlük benzeri anlatımıyla katilin hayatından ve zihninden kesitler sunuyor okura. Oates’un yarattığı seri katil, bir yandan günlük hayatın sıradan taleplerini karşılarken öte yandan dehşetli metotlar ile cinayet işliyor. Onu ürkütücü kılan tam da bu: içimizden biri olabileceği gerçeği.  Zombi dev bir yazarın kaleminden, gerçekliğiyle ruhlara ve midelere dokunacak denli ağır bir roman. Seri katilin zihnine uzanan Oates, onu yaratan düzeni ince ince eleştirmekten de geri durmuyor. Şiddetin tüketiminin mübah olduğu bir dünyada, doğrular ve yanlışlar arasındaki sınırlar bulanık. Katiller içimizde ve hayat devam ediyor.  Bram Stoker Ödülü’ne layık görülen Zombi’de Oates, dehşetli bir öykü anlatıyor.  Zombi, yaşayan ölülerin değil, içimizde yaşayanların romanı.  ''Adım Q___ P___ & otuz bir yıl, üç ay önce doğdum. Boyum bir metre yetmiş sekiz santim, kilom altmış yedi. Göz rengim kahve, saç rengim kahve. Vücut yapım normal. Kollarımda, sırtımda oraya buraya dağılmış soluk çiller var. İki gözüm de astigmat, araba kullanırken numaralı gözlükler takmam gerekiyor. Göze çarpan özelliğim: yok.  Dizlerimdeki şekli kurtçuklara benzeyen belli belirsiz yaralar belki. Bir bisiklet kazasından kaldıklarını söylüyorlar, küçük bir çocukmuşum o zamanlar. Aksini iddia etmiyorum ama hatırlamıyorum da.  Ben asla aksini iddia etmem. Sizler bilgece konuşurken ben hep size katılırım. O hıyar ağızlarınızı oynatırsınız & ben EVET EFENDİM derim, HAYIR BAYAN. Mahcuptur gözlerim. Tenimi gösteren şeffaf plastik çerçeveli gözlüklerimin ardındalar.  Beyaz ırka ait ten rengidir bu. Ailemin iki tarafında da, bildiğim kadarıyla, sonsuzluğa uzanan atalarımın ten rengi.  Son ölçüldüğünde IQ’m: 112. Daha önce ölçüldüğünde: 107. Lisedeyken ölçüldüğünde: 121.  Doğduğum yer Michigan, Mt. Vernon, 11 Şubat, 1963. Dale Springs devlet okulları. Dale Springs Lisesi, 1981 mezunlarından. Q___ P___ yüz on sekiz kişi arasında kırk dördüncü olarak mezun oldu. Hiçbir üniversiteden burs kazanmadı. Takımlarda, okul gazetesinde ya da yıllıkta yer almadı. En yüksek notlar matematikte; son sınıfta çuvalladığım türev & integral hariç.  İki perşembede bir, sabah saat 10’da, Mt. Vernon şehir merkezinde adli gözetim memurum Bay T___’yi görüyorum. Terapistim Dr. E___ ’yi pazartesileri öğlen 4’te, Üniversite’nin Sağlık Merkezi’nde. Dr. B__ ile grup terapisi salıları akşam 7’de.  Pek iyi değilim, sanırım. Ya da yalnızca idare ediyorum. Hakkımda raporlar yazdıklarını biliyorum. Ama onları görme iznim yok. İçlerinden biri kadın olsaydı daha iyi olurdum gibime geliyor. Onlar sana inanırlar, böyle sürekli izleyip durmazlar seni.  GÖZ TEMASI KURMAK BENİ MAHVETTİ.''    Amerikalı yazar Joyce Carol Oates, 1938 yılında, New York eyaletinin Lockport kasabasında dünyaya geldi. Ekonomik sıkıntılar içerisinde geçen çocukluğu sonrasında, 14 yaşında edindiği daktilo ile yazı serüvenine başladı. Amerikan edebiyatının en verimli kalemlerinden biri sayılan Oates, ellinin üzerinde romanıyla olduğu kadar kısa öykü, şiir, düzyazı ve piyesleriyle de öne çıkmıştır. Kara Su isimli romanıyla Pulitzer Ödülü’ne aday gösterilmiş ve Pen/Malamud, O’Henry, Femina Etranger gibi pek çok seçkin edebiyat ödülüne layık görülmüştür. Yazınının Alice Harikalar Ülkesinde’den William Faulkner’e, Sylvia Plath’ten Franz Kafka’ya değin uzanan geniş bir yelpazede yer alan roman ve edebiyatçılardan izler taşıdığını belirten Joyce Carol Oates, halen Princeton Üniversitesi’nde ders vermekte ve yazmayı sürdürmektedir.  'Zombi' Merve Sevtap Ilgın'ın çevirisyle Siren Yayınları'ndan çıktı.
[]
İçimizde yaşayan 'Zombi'ler