 እስኪዝግና በብል እስኪበላ ድረስ ወርቁንና ብሩን፣ ልብሱንና እህሉን ለራሳቸው ከምረው በረሃብ የሚቀጧቸው የጊዜው ባለጠጎች በኑሮ የሚበድሏቸው አንሶ ያስጨንቋቸውና ወደ ፍርድ ቤት ይጎትቷቸው ነበር።
8Jaanong a tsaya mašwi a madila le a lobese le namane e a e apeileng, a di baya fa pele ga bona, ene a ntse a eme fa go bone fa tlase ga setlhare fa ba ja.