 ይኸውም ጌታችን አንድ ገበሬ ዘር ሲዘራ በመንገድ ዳር የወደቀው ዘር ከመብቀሉ በፊት በወፎች እንደ ተበላ፤ በጭንጫ ላይ የተጣለውም ወዲያውኑ ቢበቅልም ነገር ግን ጠንካራ ሥር ስለማይኖረው በፀሐይ ብርሃን እንደ ጠወለገ፤ በእሾኽ መካከል የወደቀው ደግሞ ሲበቅል በእሾኽ እንደ ታነቀ፤ ከኹሉም በተለየ መልኩ በመልካም መሬት ላይ የተጣለው ዘር ግን አድጎ መቶ፣ ስድሳ፣ ሠላሳ ፍሬ እንደ ሰጠ ያስረዳል።
Nimankii na siraayaye waax-waax noo kala saaftaye solanaayay cadkeenna innagoo dhexda suunku sabarkeenna qarqooray kii sadkeenna cunaayay sarartiisa ka muuqdaye surwaalkii ka yaraadaye daaro loo sibidheeyiyo sariiraa lagu seexdiyo kabadh suuf laga buuxshiyo mid baabuurka safeeyiyo sagaal booy iyo kuug iyo aayad saarta carruurtiyo weliba seeska lahaa kii sabaanka u laabayow Saaxirkii kala guurraye Sarreeyow ma nusqaamow aan siduu yahay eego' e kaana siib kanna saar).