እግዚአብሔር አብርሃምን ከሀገሩና ከወገኑ ተለይቶ እርሱ ወደሚያሳየው ሀገር እንዲሄድ ካዘዘው በኋላ ‹‹በዘርከ ይትባረኩ ኩሎሙ አሕዛበ ምድር፤ በዘርህ የምድር አሕዛብ ይባረካሉ› (ዘፍ 12÷3) ብሎ ቃል ኪዳን፣ ከአሕዛብ የሚለይበትና እግዝአብሔርን የሚያመልክ መሆኑ የሚታወቅበት ምልክት የሚሆን ግዝረትን ሰጠው።
Lekin Jab Ahnaaf ne Tark Rafayadayn ke masla'h me Ibraheem Naqa'i (rahmatullahi alaih) ke Asar ko ba-taur Shaahid peish kiya to usko Ye keh kar Jhutlaa diya ke, "Ba'z auqaat Taaba'ee aur Sahaabi ke darmyaan do-chaar balke 7 waastay bhi hote hain.