Балет у рапідзе\nСвой “Лістапад”: танцавальная класіка з ХVІІІ стагоддзя\n29 кастрычніка, быццам папярэджваючы Мінскі міжнародны кінафестываль “Лістапад”, у кінатэатры “Цэнтральны” будзе прэзентавана новая, амаль гадзінная, стужка “Беларускі балет: гісторыя”. Яе стварылі на “Беларускім відэацэнтры”.\nСтаронкі нашага музычна-танцавальнага мінулага — далёкага і блізкага — нарэшце, ажылі. Аўтары пачынаюць аповед з сярэдзіны ХVIII стагоддзя, калі сярод айчынных магнатаў шырока распаўсюдзіліся прыватныя оперныя тэатры. А колькі сцэн з сучасных спектакляў можна ўбачыць! “Карцінка” на экране — папраўдзе гожая: у адноўленым Нясвіжскім палацы артысты ўвасабляюць Радзівілаў з іх тэатральнымі забавамі. Выкарыстаны і элементы анімацыі, камп'ютарнай графікі. Дый тэкст “за кадрам”, якім суправаджаецца дзея, поўны цікавых звестак і справядлівых гістарычных акцэнтаў (прыкладам, сумленна акрэслены ўнёсак, што зрабіла беларускае балетнае мастацтва ў развіццё польскага і расійскага балета канца ХVIII стагоддзя).\nМінулая ж сотня гадоў, аддаленая ад нас куды менш, паўстае праз афішы, фота са спектакляў, дакументальныя відэаздымкі, шматлікія кадры тагачасных “навін культуры”. Яшчэ больш поўна ды красамоўна пададзена апошняя трэць ХХ стагоддзя, звязаная з магутнай постаццю народнага артыста СССР і Беларусі Валянціна Елізар’ева і яго шматлікімі пастаноўкамі. Фільм варты ўхвалы ўжо за адно тое, што справядліва аддае даніну павагі гэтаму найталенавітаму харэографу, праца якога ў тэатры сталася асобнай эпохай канцэпцыйна-філасофскіх балетаў.\nПеражыўшы эйфарыю ад самой наяўнасці стужкі, выдадзенай на кампакт-дыску, ацаніўшы шырокія магчымасці яе выкарыстання (ад шыкоўнага падарунка да вучэбна-метадычнага дапаможніка), пачынаеш заўважаць дэталі, якія ўсё ж не дазваляюць прылічыць свежаспечаны “кампактны” блінец да шэдэўраў сусветнага мастацтва. Фільм перагружаны тэкстам, і голас Алега Лукашэвіча, вядучага і аднаго з аўтараў сцэнарыя (ён сам у кадры так і не з’явіцца) пачынае асацыіравацца з… чытаннем газет (у дадзеным выпадку, даведніка) у радыёэфіры, як гэта было напрыканцы 1920-х.\nПаводле законаў мантажу, любое сутыкненне кадраў (а тым больш — “стыкі” слоў і рухаў) надаюць убачанаму новы сэнс. Фрагмент цяперашняга “Шчаўкунка” з павольным “палётам” пад каласнікамі, узнікшы ў час аповеду пра ХVІІІ стагоддзе, успрымаецца папраўдзе вельмі дарэчы: тагачасная эстэтыка была схільная да падобных тэатральных эфектаў, і рэжысёр Руслан Макараў убачыў яе сучасны працяг. Такім жа дакладным трапляннем уяўляецца “пераможны салют” фантана пасля слоў пра неабмежаваныя тэхнічныя магчымасці нашага Вялікага тэатра. Ды ўсё ж стасункі паміж відовішчам, словам і музыкай у новым фільме часам нагадваюць байку пра Лебедзя, Рака ды Шчупака.\nРазмова пра нацыянальны танцавальны фальклор, стварэнне балетнай студыі, пастаноўку “Чырвонага мака” М.Гліэра — усё “пакладзена” на мелодыі з “Кармэн” Ж.Бізэ, якія становяцца чымсьці накшталт “лейтматыву” стужкі. Ледзь не пастаянна згадваецца і “Лебядзінае возера” П.Чайкоўскага. Але да ўзроўню ніткі Арыядны, што вывядзе з гістарычнага лабірынта, гэты прыём не дацягвае. А між тым, народная артыстка Беларусі Вольга Гайко, дзякуючы паўторам у рапідзе, удала выведзена на абагульнена-сімвалічную ролю Тэрпсіхоры. Дый гаворыць яна добра! Як і іншыя салісты балета. А чаму б не выкарыстаць думкі не толькі практыкаў тэатра, а яшчэ і даследчыкаў? Можа, тады ўвесь аповед набыў бы рысы не “летапісу пункцірам”, а… дэтэктыву, закручанага ў праславутыя “32 фуэтэ”?\nТак што выйсце ёсць. Яно — у працягу. І гэтага фільма, і далейшых балетных пастановак (пакуль жа “адлюстраваннем” мадэрна, пра які распавядае Дзяніс Клімук, становіцца… неакласічна-драматычная “Анюта”). І, шырэй, самой гісторыі нашага балетнага мастацтва, у якой усё яшчэ недаравальна многа белых плям падманна-чорных лебедзяў.\nПраўда, тады заканамерна паўстае пытанне: а што ж опера? Гэтым тыднем Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета Беларусі распачаў у Камернай зале імя Л.Александроўскай цыкл вечароў “Гісторыя оперы”. Аўтарам і вядучым праекта выступіў саліст тэатра і кіраўнік “Беларускай капэлы” Віктар Скорабагатаў — нястомны рупліўца нацыянальнай спадчыны. А ў “Белвідэацэнтра” ёсць планы, што і опера з часам дойдзе да кіно. Ці кіно — да оперы?..


Легітымізм — Вікіпедыя\nЛегітымі́зм (ад лац.: legitimus, фр.: légitime, «законны») — палітычная тэорыя ў Заходняй Еўропе (пераважна ў Францыі), якая прызнае гістарычнае права дынастый на рашэнне асноўных прынцыпаў дзяржаўнага ладу.\nВысунута Талейранам на Венскім кангрэсе ў мэтах абгрунтавання і абароны тэрытарыяльных інтарэсаў Францыі, якія складаліся ў захаванні межаў, якія існавалі на 1 студзеня 1792, і недапушчэнні тэрытарыяльнага пашырэння Прусіі.\nПрынцып легітымізму не быў прыняты Венскім кангрэсам, бо ён супярэчыў анексіянісцкім планам Прусіі і Расіі.\nТэрмін «легітымізм» ужываецца таксама ў іншым значэнні: прыхільнасць «законнай» (легітымнай) старэйшай лініі дынастыі Бурбонаў у Францыі. Узнік і зацвердзіўся пасля Ліпеньскай рэвалюцыі 1830 года, у выніку якой на французскі прастол узыйшоў Луі Філіп Арлеанскі. Пасля згасання старэйшай лініі французскіх Бурбонаў у 1883 частка легітымістаў прызнала Арлеанскую дынастыю, але частка стала падтрымліваць прэтэнзіі на французскі прастол іспанскіх прынцаў з дому Бурбонаў; да 1939 карлістаў, а затым старэйшую лінію нашчадкаў Альфонса XIII. Сучасны легітымісцкі прэтэндэнт на французскі прастол — праўнук Альфонса Луіс, герцаг Кадыскі, якога яны завуць Людовікам XX.\nУ шырэйшым сэнсе легітымістам завуць усякага прыхільніка зрынутых манархій. Так у сучасным расійскім манархічным руху легітымістамі завуць прыхільнікаў аднаўлення Дынастыі Раманавых у асобе нашчадкаў т.зв. «Імператара ў выгнанні Кірыла I».\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Легітымізм&oldid=1780560"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:05, 28 красавіка 2014.


Экспедыцыі СЭТ-2016. Падвядзенне вынікаў – Студэнцкае этнаграфічнае таварыства\nАртыкулы Экспедыцыі СЭТ-2016. Падвядзенне вынікаў\nЭкспедыцыі СЭТ-2016. Падвядзенне вынікаў\nНовы экспедыцыйны сезон паспяхова распачаўся. З 27 чэрвеня па 9 ліпеня выправа СЭТ працавала ў Пружанскім раёне, а з 18 па 14 ліпеня — ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці.\nПружанская частка экспедыцыі адбывалася ў межах праекту «Падляскі шлях белага бусла» пры падтрымцы грамадскай арганізацыі АПБ і аграсядзібы «Залессе».\nУдзельнікамі экспедыцыі сталі 28 чалавек, якія прыехалі з розных куткоў краіны: Мінска, Магілёва, Віцебска, Рэчыцы, Гомеля, Пружан. Сярод удзельнікаў былі як прафесійныя этнографы, так і даследчыкі-аматары. У адной камандзе працавалі, напрыклад, праграміст, настаўніца, перакладчык, студэнтка фальклорнага аддзялення маскоўскай «Гнесінкі» і супрацоўніца Акадэміі навук Беларусі.\nТэма экспедыцыі гучала як «ўніверсальная этнаграфія». Гэта значыць, што тэма гутаркі з канкрэтным інфарматарам найчасцей залежыла ад зацікаўленасці самога даследчыка: спевы, пэўнае рамяство, светапогляд, народная медыцына, кухня ці зёлкі і гд. Пры гэтым ўвага звярталася найперш на «жывыя» праявы традыцыі, рэчы і з’явы, якім яшчэ цяпер магчыма навучыцца ад носьбітаў, якія магчыма аднавіць і выкарыстоўваць ў паўсядзённым жыцці.\nУ экспедыцыі было адразу некалькі мэт: збор інфармацыі для архіва СЭТ, пошук носьбітаў традыцыі, наладжвання кантактаў з мясцовымі ўстановамі культуры і асобнымі актывістамі.\nПра вынікі экспедыцыі\nПадчас выправы па Пружаншчыне была даследавана заходняя, прыпушчанская частка раёна (база у в. Залессе). Адным з галоўных поспехаў можна лічыць адкрыццё не даследаванага дагэтуль вясельнага абраду «Сава». У даследчыкаў СЭТ атрымалася высветліць арэол бытавання абраду і сабраць мноства яго апісанняў. Апроч гэтага ўдзельнікі экспедыцыі могуць пахваліцца каштоўнымі запісамі пазаабрадавых спеваў (в. Вялікае Сяло, в. Раўбіцк), памінальных і пахавальных псальмаў (в. Вугляны, Камянецкі р-н.), добрымі вынікамі даследавання мясцовага строю (в. Галасяціна, в. Шчарчова, в. Крыніца) і багатай калекцыяй старых фотаздымкаў.\nНа Кобрыншчыне даследаванні адбываліся на самым поўдні раёна (база ў в. Дзівін). Даследчыкаў цікавілі найперш мясцовыя спевы і строй. У часе працы атрымалася адфатаграфаваць багатыя этнаграфічныя зборы вясковых дамоў культуры, школ ды бібліятэк, якія рабіліся мясцовымі работнікамі культуры цягам апошні некалькіх дзесяцігоддзяў (в. Дзівін, в. Балоты, в. Павіцце) Важным вынікам працы стала знаёмства з носьбітамі традыцыі, выдатнымі спевакамі, музыкантамі і майстрамі. Так, напрыклад, спявачка з вёскі Літвінкі Галіна Мартынаўна Мігура «трымала» даследчыкаў каля 4 гадзін, праспяваўшы каля 30 песень. Большую частку рэпертуара спявачка пераняла ад уласных бацькоў разам з мясцовай манерай спеву. Трэ сказаць, што Кобрынская частка экспедыцыі насіла хутчэй характар «выведкі», пасля якой стала відавочна, што на лета працу трэба працягнуць ўжо у фармаце паўнавартаснай, 3-х тыднёвай экспедыцыі.\nСабраны матэрыялы будуць апрацаваныя ў межах агульнага архіва СЭТ. Пасля сканчэння першаснай працы па сістэматызацыі, запісамі зможа карыстацца любы жадаючы.\nКУПАЛЛЕ СЭТ 2016 (Фота)\nСпеўны летнік СЭТ


Апладысменты бабулям! - Адукацыйная прастораАдукацыйная прастора\nНапярэдадні Дня жанчын Мінскі дзяржаўны палац дзяцей і моладзі ў сваіх сценах вітаў самых галоўных жанчын — тых, якія маюць ганаровае званне бабуль. Пяць самых актыўных бабуль — супрацоўніц палаца і тых, чые ўнукі тут займаюцца, упершыню атрымалі магчымасць прыняць удзел у конкурснай праграме “Супербабуля”. Арганізатарамі мерапрыемства выступілі камітэт па адукацыі Мінгарвыканкама і сектар арганізацыі вольнага часу МДПДіМ.\n“Гэта наша першае мерапрыемства ў такім фармаце, — гаворыць Яўгенія Васільеўна Бартош, загадчык сектара МДПДіМ. — Асноўная яго мэта — у самы галоўны для кожнай жанчыны дзень згуртаваць сям’ю, яшчэ раз выказаць словы падзякі, любові і пяшчоты жанчынам, якія вельмі многа часу праводзяць у нашым палацы. Бабулі вельмі актыўныя, лёгка сумяшчаюць ролю сучаснай паспяховай жанчыны і ролю гаспадыні, любіміцы сям’і. Яны і ўнукаў найлепш пачастуюць, падрыхтуюць для іх падарункі і ў той жа час працягваюць працаваць, самаўдасканальвацца”.\nКаб атрымаць гучны тытул, бабулям прыйшлося пазмагацца за запаветныя балы ад журы ў пяці конкурсных выпрабаваннях. Першы — майстар-клас — на самыя ўмелыя рукі. Тут канкурсанткі прадставілі сувеніры, зробленыя сваімі рукамі. Падчас візітовак гледачы ўбачылі і тэатральныя пастаноўкі, і нават кіно. Былі і сюрпрызы: у самай маладой бабулі Людмілы Георгіеўны Пракаповіч аказалася самая вялікая сям’я — ажно 13 чалавек: яе муж, трое дзяцей, іх мужы і жонкі і ажно пяцёра ўнукаў!\nПадчас конкурсу-экспромта “Тлумачалкі” трэба было адгадаць, пра што гаварылі дзеці з экрана. І хоць часам складана зразумець, што танцы, падчас якіх “ламаюцца пальцы на нагах”, — гэта балет; стан чалавека, пры якім “і ногі цэлыя і зубоў хапае”, — здароўе, а “аднолькавыя маміны падарункі для таты, якія не хочуць есці сабачы корм”, — гэта блізняты, усім бабулям удалося справіцца з задачай. Відаць па ўсім: навыкі зносін з уласнымі ўнукамі даюць плён.\nПадчас кулінарнага конкурсу “Фірменная страва”, якую ўдзельніцы мерапрыемства загадзя прыгатавалі, стала відавочным, хто ў іх сем’ях адказвае за харчаванне. Канкурсанткі прапанавалі паспытаць любімыя стравы сваіх дамачадцаў: пірожныя, фаршыраваную рыбу, саленні — і раскрылі сакрэты іх прыгавання. Ды і падача арыгінальная, калі торт — дык у выглядзе вожыка, калі блінцы — дык пад гармонік і з прыпеўкамі!\nПадчас “Мінуты славы” канкурсанткі змагаліся ў вакальным майстэрстве. Самым яркім, арыгінальным выступленнем стала пародыя Ніны Аляксандраўны Кузьміцкай на Верку Сярдзючку. Дапамагалі ёй падрыхтаваць нумар удзельнікі клуба “У гасцях у бабуль” Кастрычніцкага раёна Мінска. Дарэчы, сама Ніна Аляксандраўна — старшыня гэтага клуба і завадатарка для самых актыўных бабуль раёна.\nПавіншавала ўдзельніц святочнай праграмы, выказала словы шчырай любові і пяшчоты прысутным жанчынам дырэктар МДПДіМ Галіна Леанідаўна Шкляр: “Сённяшнае свята дало адлік заснаванай намі традыцыі правядзення конкурсу “Супербабуля”. Бабуля — душа любой сям’і, захавальніца сямейнага ачага і сямейнага камфорту і, канечне, лепшая выхавальніца сваіх унукаў”.\nУ фінале праграмы кожная канкурсантка атрымала званне ў намінацыі па сваіх талентах. Так, званне “Самая арыгінальная бабуля” атрымала Ніна Аляксандраўна Кузьміцкая, самай абаяльнай бабуляй стала Таццяна Іванаўна Новікава, самай таленавітай аказалася Таццяна Антонаўна Бабенка. Людміла Георгіеўна Пракаповіч атрымала адразу дзве ўзнагароды: перамогу ў намінацыі “Самая артыстыстычная бабуля” і “Прыз глядацкіх сімпатый”. Галоўнай узнагароды — званне “Супербабуля — 2014” — удастоена Алена Сцяпанаўна Мартынава. Усе жанчыны атрымалі каштоўныя прызы і ўзнагароды. А яшчэ больш прыемных эмоцый і святочнага настрою ім і ўсім прысутным падарылі выступленні лепшых творчых дзіцячых калектываў палаца.\n“Супербабуля” бабушка Дзень жанчын конкурсная праграма Мінскі дзяржаўны палац дзяцей і моладзі\nЗ тегами: “Супербабуля” бабушка Дзень жанчын конкурсная праграма Мінскі дзяржаўны палац дзяцей і моладзі\nПапярэдняя: Дзіцячы сад і сям’я: шляхі да паспяховага супрацоўніцтва\nНаступная: Чалавек з акрыленай душой


Прэзідэнт Польшчы заклікаў падтрымаць беларускіх палітвязняў (фота) – Свабоду палітвязьням!\nПрэзідэнт Польшчы заклікаў падтрымаць беларускіх палітвязняў (фота)\n13.12.2012 Апублікавана ў Навіны\nПрэзідэнт Польшчы з жонкай заклікалі падтрымаць палітвязняў Беларусі.У сувязі з гадавінай увядзення ваеннага становішча ў Польшчы Браніслаў Камароўскі заклікаў сваіх суграмадзян разам з ім і яго жонкай запаліць ў вокнах свечкі салідарнасці з беларусамі, для якіх дэмакратыя і свабода ўсё яшчэ недаступныя. Прыводзім тэкст яго заявы (пераклад – charter97.org):\n«13 снежня 1981 года жорстка былі раздушаныя – пры дапамозе танкаў, узброеных атрадаў войска і міліцыі – польскія надзеі на свабоду і дэмакратыю. Былі арыштаваныя і кінутыя ў турмы лідэры дэмакратычнага руху. У Сілезіі, у Гданьску, у Кракаве і іншых гарадах пратэсты былі падушаныя сілай, былі забітыя і параненыя. Сёння Польшча – гэта свабодная і дэмакратычная краіна, краіна, у якой удзел у дэманстрацыі – гэта ўжо не адважны подзвіг, а права, даступнае для кожнага незалежна ад таго, якіх ён прытрымліваецца поглядаў. Аднак у дзень гадавіны ўвядзення ваеннага становішча мы павінны асабліва памятаць пра тых, для каго сёння яшчэ свабода і дэмакратыя недаступныя. Паколькі і сёння турмы, збіццё, пераслед сем’яў застаюцца балючай доляй шматлікіх змагароў за свабоду ў многіх краінах, у тым ліку ў блізкай палякам Беларусі. Для іх у гэтай сітуацыі важны кожны жэст салідарнасці, памяць, якая паказвае, што яны не самотныя.\n12 снежня а 17-й гадзіне ў чарговы раз разам з жонкай мы запалілі ў акне Бельведэра сімвалічную свечку – свечку памяці аб ахвярах ваеннага становішча, якая адначасова з’яўлялася сімвалам нашай надзеі і салідарнасці з Беларуссю і іншымі народамі, якія змагаюцца за сваю свабоду. Мы хочам звярнуцца да сродкаў масавай інфармацыі, каб на першай старонцы газет, на вокладках часопісаў, на інтэрнэт-сайтах, на тэлевізійных застаўках змясцілі ў гэты дзень сімвал свечкі.\nУспамінаючы ахвяры ваеннага становішча, просім усіх вас памятаць пра тых, для каго яшчэ не скончылася ноч без свабоды і дэмакратыі. Хай жэст салідарнасці, які ідзе ад нас, палякаў, умацоўвае веру ў тое, што свабоду нельга затрымаць, яе немагчыма падвергнуць цэнзуры або збіць міліцэйскай дубінкай. Нельга яе замкнуць у турме. Давайце дамо надзею тым, хто ў ёй сёння так мае патрэбу. Менавіта гэта азначае салідарнасць».\nБраніслаў Камароўскі збіраецца сустрэцца са сваімі сябрамі ў турме ў варшаўскай Бялаленке, куды ён быў кінуты пасля арышту ў першы ж дзень ваеннага становішча. Ён таксама заявіў: «Спадзяюся, што нашыя сем’і – былых вязняў падчас ваеннага становішча – вышлюць пасылкі для тых, хто сёння таксама падвяргаецца рэпрэсіям за барацьбу за свабоду ў Беларусі. Мы збіраемся зрабіць гэта не ў сувязі з нашымі пасадамі, але паколькі мы змагаліся і змагаемся за свабоду і тады, у 1981 годзе. І таксама сёння, у 2012 годзе… »


25 верасень 2017, 09:25\nІнстытут сацыялёгіі беларускай Акадэміі навук апублікаваў у матэрыялах да Кастрычніцкага эканамічнага форуму прэзэнтацыю (PDF) вынікаў дасьледаваньня «Каштоўнасныя прыярытэты розных групаў насельніцтва».\nПаводле дасьледаваньня, у 2016 годзе што для гарадзкіх, што для сельскіх жыхароў Беларусі на першым месцы сярод каштоўнасьцяў — здароўе. Сьледам у сельскіх — дзеці і сям’я, у гарадзкіх у адваротным парадку — сям’я і дзеці. Таксама сярод найважнейшых каштоўнасьцяў называюцца (у парадку зьмяншэньня значнасьці) каханьне, матэрыяльна забясьпечанае жыцьцё, сяброўства, душэўны спакой.\nДля гарадзкіх жыхароў у большай ступені, чым для сельскіх, важныя цікавая праца і прафэсія, адукацыя і веды, пазнаньне людзей, багацьце. Сельскія больш за гарадзкіх цэняць веру і дапамогу людзям.\nУнізе прыярытэтаў беларусаў — абавязкі перад Радзімай, магчымасьць атрымаць любыя задавальненьні, улада. На самым апошнім месцы для сельскіх — грамадзкае прызнаньне і рэпутацыя, для гарадзкіх — творчасьць.\nЯшчэ ў 2005 годзе на першым месцы для беларусаў была сям’я, здароўе асноўнай каштоўнасьцю называлі толькі 45,81% апытаных. У 2010-м здароўе ўжо стала галоўнай каштоўнасьцю (79,88%), а сям’ю і дзяцей назвалі галоўнай каштоўнасьцю адпаведна 64,87% і 69,89%. Здароўе цяпер важнае для любых узростаў: так, маладзейшыя ў 2000-м мелі на першым месцы матэрыяльную забясьпечанасьць, у 2005-м — сям’ю, а ў 2010-м і 2016-м ужо ставілі на першае месца здароўе.\nЯе сьцьвярджае Інстытут сацыялёгіі, Беларусь паводле каштоўнасных арыентыраў трапляе ў тую ж «групу сьветапогляду», што і Расея і Ўкраіна, Славенія і Казахстан, ЗША і Паўднёвая Карэя, Тайвань і Аргентына. Але ня ў тую групу, у якой Нямеччына, Гішпанія, Аўстралія, Кітай і Эстонія, і ня ў тую, дзе Польшча, Румынія, Сынгапур, Бразылія і Мэксыка.\nУ цяжкі момант дапаможа сям’я, а не дзяржава\nНа пытаньне, што дапамагае спраўляцца з жыцьцёвымі цяжкасьцямі, самыя папулярныя адказы і ў гарадзкіх, і ў сельскіх — сям’я, жыцьцёвы досьвед, грошы, сябры і наяўнасьць належных сувязяў.\nГарадзкія часьцей за сельскіх казалі, што ім дапамагаюць маральныя якасьці, інфармаванасьць і прафэсійныя веды і ўменьні, а сельскія часьцей за гарадзкіх — што вера ў Бога, маральныя якасьці, зварот да закону. На апошніх месцах сярод крыніц дапамогі — дзяржава і ўдзел у палітычным жыцьці (абодва пункты прыкметна больш актуальныя для сельскай мясцовасьці).


Фотаапарат — зброя экстрэміста\n05 красавік 2013, 12:44\nУ сярэдзіне 1980-х пасьля затрыманьня групы менскай моладзі на Купальле, афіцэр КГБ нібыта запытаўся ў барда Алеся Камоцкага пра ягоную жонку Касю Камоцкую: «Вы ведаеце, што ваша жонка сьпявае нацыяналістычныя песьні?» — «Так, — адказаў Камоцкі. — А яшчэ яна танчыць нацыяналістычныя танцы».\nВысьвятляецца, што ў цяперашняй Беларусі людзі ўжо ня толькі пішуць экстрэмісцкія тэксты, але і здымаюць экстрэмісцкія фота. «Мастацтвазнаўцаў у цывільным» заўсёды турбавала, каб у людзей была правільная карцінка рэчаіснасьці. Таму іх нацыянальны гонар і годнасьць не прыніжае, калі міліцыянт лупіць дубінкай ляжачую жанчыну — кепска толькі тое, што такі вобраз патрапляе на шырокую публіку.\nАцэншчыкі з Гарадзенскага аблвыканкаму і дзяржаўнага ўнівэрсытэту пішуць пра няправільную падборку ды інтэрпрэтацыю здымкаў.\nАле выглядае гэта, як спроба загарнуць у паперку лом, якім разьбіваюць люстэрка, бо надта ж агідная адтуль пыса пазірала.\nІ гэтае фота, пэўна ж, таксама экстрэмізм


Які сёння дзень: 12 студзеня 2022 года - 12.01.2022, Sputnik Беларусь\nЯкі сёння дзень: 12 студзеня 2022 года\nГэты дзень з'яўляецца дванаццатым па грыгарыянскім календары, а да канца года засталося 353 дні. 12.01.2022, Sputnik Беларусь\nЯкія падзеі адбыліся 12 студзеня і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.Гістарычныя падзеі 12 студзеняХто нарадзіўся 12 студзеняТаксама сёння нарадзіліся французскі казачнік Шарль Перо, амерыканскі пісьменнік Джэк Лондан і японскі пісьменнік Харукі Муракамі.12 студзеня ў народным календарыСёння праваслаўныя вернікі шануюць памяць святой Анісіі Салунскай. Ёй маліліся людзі, якія пакутвалі ад захворванняў страўніка.У гэты дзень рэзалі дамашнюю птушку і свіней. У народзе верылі, што па вантробах жывёл можна прадказаць, якая будзе зіма: калі печань тоўстая, з тлушчам, прыйдуць маразы, без тлушчу – да цёплай зімы, пусты страўнік сведчыў пра зацяжную зіму, а роўная селязёнка прадказвала надыход халадоў.12 студзеня забаранялася шыць і прасці, а таксама саліць ежу.Калі гэты дзень быў сонечны, гэта сведчыла пра тое, што хутка вернуцца пералётныя птушкі.\n© Sputnik / Альфред МикусЯкі сёння дзень: 12 студзеня 2022 года\nГэты дзень з'яўляецца дванаццатым па грыгарыянскім календары, а да канца года засталося 353 дні.\nЯкія падзеі адбыліся 12 студзеня і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.\nГістарычныя падзеі 12 студзеня\nУ 1581 годзе Пінск атрымаў герб.\nУ 1591 годзе Мінск атрымаў герб.\nУ 1895 годзе У Мінску пачала працаваць першая электрастанцыя.\nУ 2007 годзе была ўведзена ў эксплуатацыю Салігорская ГЭС.\nХто нарадзіўся 12 студзеня\n1888 год: Язэп Каранеўскі, беларускі дзяржаўны дзеяч, педагог, другі рэктар БДУ.\n1901 год: Антаніна Абрэмбская-Яблонская, польскі мовазнавец, якая склала "Падручны польска-беларускі слоўнік", першы і шматгадовы кіраўнік Кафедры беларускай філалогіі Варшаўскага універсітэта.\n1941 год: Уладзімір Мулявін, заснавальнік "Песняроў", народны артыст Беларусі.\nТаксама сёння нарадзіліся французскі казачнік Шарль Перо, амерыканскі пісьменнік Джэк Лондан і японскі пісьменнік Харукі Муракамі.\n12 студзеня ў народным календары\nСёння праваслаўныя вернікі шануюць памяць святой Анісіі Салунскай. Ёй маліліся людзі, якія пакутвалі ад захворванняў страўніка.\nУ гэты дзень рэзалі дамашнюю птушку і свіней. У народзе верылі, што па вантробах жывёл можна прадказаць, якая будзе зіма: калі печань тоўстая, з тлушчам, прыйдуць маразы, без тлушчу – да цёплай зімы, пусты страўнік сведчыў пра зацяжную зіму, а роўная селязёнка прадказвала надыход халадоў.\n12 студзеня забаранялася шыць і прасці, а таксама саліць ежу.\nКалі гэты дзень быў сонечны, гэта сведчыла пра тое, што хутка вернуцца пералётныя птушкі.


Суд "Нашай Нівы".\nУ мінулы чацьвер адбыўся суд рэдакцыі газэты "Нашае Нівы" супраць Дзяржаўнага камітэту па друку РБ. У сёньняшняй "Вострай Браме" я ня буду стамляць слухачоў пратакольнымі справаздачамі з таго працэсу, а распавяду пра пэўныя асаблівасьці сучаснага беларускага погляду і погляду на беларускія праблемы, якія, на маю думку, ці на мой слых прагучалі на тым працэсе па-новаму.\nСуд адмовіў рэдакцыі, адхіліўшы яе іск да Міністэрства друку. Нагадаю, з чаго гэта ўсё пачалося. Ведамства Міхаіла Падгайнага вынесла газэце папярэджаньне за распальваньне міжнацыянальнае варожасьці. Нагодаю стаў апублікаваны ў "Нашай Ніве" ліст чытачкі Судзілоўскай (яна, дарэчы, была на працэсе), дзе чытачка эмацыйна распавядала пра адчай беларускамоўнага чалавека ў цяперашняй Беларусі. Такі чалавек увесь час церпіць прыніжэньне і абразы як ад суграмадзянаў, так і -- найперш -- ад органаў улады.\n"Ненавіджу расейцаў і зайздрошчу Чачэніі", -- пісала спадарыня Судзілоўская і працягвала:\n"Ня ведаю дакладна, калі гэта пачалося. Зараз гэта ўва мне сядзіць крывавым комам, які патрабуе выйсьця. А выхад адзін -- дзейнічаць, бо слова ўжо ня дзейнічае, бо яно пэўна толькі ў Бога.\nЯ жанчына, архітэктар драўлянага дойлідзтва. Я люблю дрэвы і ўсё тое, што робяць рукі чалавечыя ў згодзе з прыродай і дазволам Божым. Зьнішчыць лес і згвалціць народ -- гэта тое самае.\nКалі мяне схапілі ў Курапатах, на тамтыя Дзяды, пасадзілі ў камэру на Прылуцкай, на наступны дзень чатыры гадзіны вазілі невядома дзе ў спэцшафе бяз вокан пад гукі "чісто рускіх" радыё "Альфа" ці то "Біэй". Мяне гвалтавалі маральна -- у пастарунку, калі распранулі дагала, апісваючы мае рэчы, у судзе, калі судзьдзя ніяк ня мог зразумець, што за месяц такі, у якім я нарадзілася -- студзень. Кожны дзень гвалтуюць у транспарце, калі крывяць расейскімі насамі на пытаньні ці адказ па-беларуску. Учора прылюдна старая расейка згвалціла нашу жанчыну, якая заступала ёй дарогу ў тралейбусе.\n-- "Понаехалі, деревня, жізні от вас нет".\nА наша толькі ціхенька ёй адказвала -- "прабачце, калі ласка, я хутка выйду". Так і выйшла са словамі -- "Прабачце, калі ласка". А тая, старая -- "деревня! алкоголічка". І я ня здолела расквасіць ёй нос! Яны, расейцы, згвалцілі нашых дзяцей, якія цяпер саромяцца "деревенскай" мовы, мовы сваіх бацькоў. Згвалцілі ўсіх беларускіх жанчын, самых прыгожых у сьвеце і самых працаздольных. Згвалцілі нашых мужыкоў, самых лагодных у сьвеце, што тыя ня могуць абараніць сваіх жанчынаў. Абразілі мову! Зьнішчылі культуру і гісторыю. Жывую крыніцу пераўтварылі ў крініцу. Яны, расейцы, згвалцілі нашы імёны і прозьвішчы, назвы гарадоў і вёсак.\nКалі Бог зробіць сьпіс усяго згвалчанага і зьнішчанага на маёй Радзіме? Я ведаю, хто такія расейцы, і таму я ведаю, што робіцца ў Чачэніі, і я ёй зайздрошчу".\nЯ наўмысна прывёў гэты ліст, гэты прадмет судовага разьбіральніцтва цалкам, каб слухачы самі маглі даць яму ацэнку, вызначыць, што гэта: распальваньне нецярпімасьці да іншых ці адчайная спроба абараніць сваё. Рэдакцыя "Нашай Нівы" настойвала на другім, а судзьдзя Федарэнскі салідарызаваўся з Дзяржкамдрукам, маўляў, тут усё ж першае -- распальваньне. У выніку іск рэдакцыі да Дзяржкамдруку быў адхілены. Папярэджаньне засталося ў сіле. Дастаткова на працягу году атрымаць яшчэ адно такое і спадар Падгайны можа ініцыяваць працэс закрыцьця "Нашай Нівы".\nПа вялікім рахунку, гэта быў справядлівы суд. Нельга пісаць у газэце: ненавіджу расейцаў. Таму і спадар Падгайны, і ягоны прадстаўнік на працэсе Антонаў, і судзьдзя Федарэнскі маюць рацыю. Гэта абсалютная рацыя. І можна было б увогуле не ўсчынаць разьбіральніцтва. Але вось у чым праблема. Ніколі справядлівае рашэньне ў такой справе ня будзе вынесена на карысьць беларушчыны. Беларушчына паводле гэтай абсалютнай рацыі асуджаная на паразу і выміраньне.\nРэч у тым, што заканадаўства патрабуе аднолькавага стаўленьня як да беларускай мовы, так і да расейскай. У нейкіх чыста лябараторных умовах суд мусіць дбаць пра роўнасьць і пра тое, каб адныя не казалі, што іх душаць другія. І суд дбае. Толькі ж мы не існуем у лябараторных умовах. Мы існуем ва ўмовах сёньня ўжо абсалютна адкрытага дзяржаўнага перасьледу ўсяго беларускага і поўнага прыярытэту ўсяго расейскага. Гаварыць у такіх умовах пра роўнасьць -- значыць непазьбежна выносіць несправядлівае рашэньне. Што судзьдзя Федарэнскі і зрабіў.\nСуд адмовіўся разглядаць кантэкст, у якім існуе беларускамоўны грамадзянін краіны, а таксама эмацыйны бок прадмету гаворкі -- ліста чытачкі. Суд адбыўся не ў імя паляпшэньне грамадзкіх узаемадачыненьняў, а ў імя літары закону. З чаго я , прызнаючы гэтую самую літару, раблю выснову, што нашае заканадаўства зь ягонымі пасажамі пра роўнасьць, насамрэч падтрымлівае русіфікацыю і скіраванае на задушэньне ўсяго беларускага.\nШто гэта значыць? Гэта значыць, што пра беларушчыну ці, больш дакумэнтальна, пра беларускія нацыянальныя інтарэсы сёньня дбаюць і могуць дбаць толькі прыватныя асобы, якія дзяржаўнымі органамі разглядаюцца як варожыя. Зразумела, што прыдушанае за два стагодзьдзі русіфікацыі беларускае пытаньне: мова, культура, гістарычная памяць, -- усё гэта мусіла б сёньня мець прыярытэт у заканадаўстве. Бо гэта НАША, бо яно нікому, апроч нас, не патрэбнае, бо яно сёньня занядбанае і пастаўленае на мяжу выжываньня. Такія прыярытэты існуюць ва ўсіх цывілізаваных краінах, у тым ліку і ў былых савецкіх рэспубліках, дзе сваё, нацыянальнае, атрымала пасьля развалу СССР абсалютны заканадаўчы прыярытэт -- як кампэнсацыю за савецкія часы, за гады ўціску, за русіфікатарскую палітыку Масквы. Расейскую мову і культуру выдатна захаваюць, абароняць і прымножаць самі расейцы. Але ні расейцы, ні палякі, ні хто яшчэ ў сьвеце ня будзе захоўваць, бараніць і прымнажаць беларушчыну. Апроч самых беларусаў. Вось жа сёньня гэтай справай займаецца не дзяржава, а жменька нялюбых дзяржаве людзей, якія міжволі ператвараюцца ў апазыцыю, адно толькі гаворачы па-беларуску.\nІнакш кажучы, паводле фармальных прыкметаў наша краіна ператварылася ў нешта накшталт Тамбоўскай або Цьвярской губэрні. Менск -- кажуць -- моцна нагадвае Варонеж. А людзі, якім патрэбная Беларусь як такая -- з яе мовай і праўдзівай гісторыяй, зь яе будучыняй -- няхай такіх людзей і нямала -- яны ня толькі нацыянальная меншасьць, але яшчэ й непажаданая нацыянальная меншасьць.\nПа інэрцыі мы яшчэ думаем, што варта зьмяніць уладу на сваю, беларускую, і наша меншасьць ператворыцца ў большасьць. Будуць прынятыя адпаведныя законы, у якіх прыярытэт будзе замацаваны не за расейшчынай, а за беларушчынай. Але праходзяць гады і надзея на альтэрнатыву тае як дым. Бо ёсьць улада, а ёсьць многія сотні тысячаў насельніцтва, якое шырокай масай ідзе па праспэкце Скарыны на 9 траўня.\nПрызнаюся, што ніколі ў жыцьці ня бачыў на менскім праспэкце столькі народу, колькі сёлета на Дзень перамогі. Цемра, позьні вечар і сотні-сотні тысячаў шпарка рушаць кудысьці ў адным накірунку. Канца гэтаму патоку няма і не прадвачыцца ані з паўгадзіны, ані за гадзіну. Пераважна ідзе моладзь. Але вось пракульгаў і старэнькі дзядзечка. На тварах -- увесь спэктар грамадзва -- ад пячатак інтэлекту да распухлых бамжоўскіх плюхаў. Што яшчэ можа прыйсьці ў галаву, калі назіраеш такое, як не купалаўскі верш "А хто там ідзе ў агромністай грамадзе". У Купалы беларусы ішлі з мэтай занесьці сваю крыўду на сьвет цэлы і каб людзьмі звацца. А куды ж і навошта ідуць сёньняшнія беларусы?\nВось натурысты дзіцёнак, гадоў пяці, рашуча прысеў на броўку праезнай часткі. Ягоныя бацькі нэрвова хапаюць яго за рукі: "Пойдем". "Куда?" -- стомлена пытаецца дзіця. "Туда" -- цьвёрда адказваюць бацькі і я адчуваю, што для іх у гэтым адказе ўтрымліваецца нейкі сэнс, які я зразумець не магу.\nМабыць той сэнс зразумелы і для ўсёй гэтай чалавечай ракі, якая рашуча мкне ў адным накірунку па ходніках і па самім праспэкце. Урэшце спыняю дзецюка, які, здаецца, зможа растлумачыць, што тут адбываецца. "Куды ідуць усе гэтыя людзі?"\nЁн паглядзеў на мяне адсалютна цьвярозым вокам і адказаў: "Куда-то в даль".\nНазаўтра мне растлумачылі, што ўсе гэтыя сотні тысяч хадзілі глядзець салют, што пасьля яны вярталіся з салюту і па пешаходным у гэты час праспэкце і запаўнялі сабою ўваходы ў мэтро. У мэтро, кажуць, было ня ўбіцца. Знаёмы мастак спабаваў зайсьці ў сумнай памяці пераход на станцыі Няміга. Ня здолеў, бо гушчыня людзей утварыла чаргу, давялося б доўга стаяць, а мастак некуды сьпяшаўся.\nТрэба абавязкова патрапіць на судовы працэс "Нашай Нівы", каб адчуць сваё месца ва ўласнай краіне і праўдзівыя адносіны да цябе з боку ўлады. Не судовай галіны ўлады, а проста ўлады -- адзінай цяпер у нас -- прэзыдэнцкай. Судзьдзя ня скажа вам -- не выпендрывайся са сваім языком, як могуць сказаць у тралейбусе або краме. Судзьдзя мусіць прымаць цябе такім, які ты ёсьць. Ён толькі перапытвае: "Скажите, значит расейцы і рускіе -- это разные вещи?"\nЗьміцер Бартосік з гэтай нагоды зрабіў выснову, маўляў суд расплюшчыў яму вочы на тое, хто ёсьць хто: расейцы -- гэта русіфікатары, расіяне -- гэта жыхары Расеі, а рускія -- гэта проста рускія, якія жывуць у Беларусі, гавораць па-расейску і не выяўляюць агрэсіі да беларушчыны. Мы ў гэтай клясыфікацыі -- проста беларусы.\nМожна з гэтым пагадзіцца, але няма адчуваньня, што мы гаспадары краіны. Ці то ад слабасьці нашай, нематлікасьці, неразьвітасьці. Наша апазыцыя вельмі добра пачуваецца на мітынгах, але не як альтэрнатыўная, а маргінальная сіла. Яшчэ лепш яна пачуваецца за мяжою. Кожнага лідэра вельмі лёгка ўявіць сабе паслом Беларусі. У асяродках, дзе зьбіраюцца беларускія эмігранты і беларускія апазыцыянэры ўжо зусім не адчуваецца мяжы, якая б падзяляла першых і другіх. На судовым працэсе гэта зьведваеш яшчэ лепей. Здаецца, прамаўляеш такія рэчы, якія складаюць ісьціну што для паляка, што для амэрыканца, а ў адказ сустракаеш няўцямны позірк судзьдзі. Толькі ж паводле ўсіх фармальных прыкметаў менавіта ён тут гаспадар. А хто тады ты? Эмігрант. Напэўна, эмігрант, бо лягчэй знаходзіш агульную мову з замежнікамі, чым з тутэйшымі.\nАле ж і яны, што жывуць у Менску са сваімі Альфарадыямі, Роксамі ды Расейскімі тэлеканаламі, яеы таксама насамрэч жывуць не ў Беларусі, а ў Варонежы. У тым, што яны робяць і гавораць, няма ані каліва клопату або цікавасьці да спэцыфікі ГЭТАЕ зямлі. Яны таксама эмігранты. Толькі мы -- эмігранты з захаду, а яны -- з усходу, з Расеі. Расейцы. Мы якія-небудзь цэрэушнікі або натаўцы, а яны -- расейцы. Мы -- апазыцыя, а яны -- электарат усенароднае ўлады -- вялізнага корпусу чынавенства. Корпус гэты аднародны і ўвесь "заточаны" пад адзінаўладнага кіраўніка краіны. Нарэшце кіраўнік, для якога галоўны клопат -- бараніцт матушку Русь -- таксама ня мае ніякага дачыненьня да Беларусі як такой. Ён, праўда, не эмігрант, яму паводле статусу не паложана. Ён акупант.\nТакая вось клясыфікацыя беларускага насельніцтва складаецца на працэсе ў Вышэйшым гаспадарчым судзе краіны з зусім адпаведнаю гэтай клясыфікацыі назвай -- Рэспублікі Беларусь. Паводле правілаў што беларускай, што расейскай мовы калі слова Беларусь у гэтым выпадку не скланяецца, яго трэба пісаць у двукосьсях. "Іменем Рэспублікі Беларусь" -- абвяшчае судзьдзя, і гэтыя двукосьці гучаць у ягоным голасе на поўную моц. Тое, што з-за абсурднасьці сытуацыі не перадаецца на пісьме, аказваецца, выдатна перадаецца вымаўленьнем. Праўда, коджны ўкладае сваё пачуцьцё -- хто іронію, хто сарказм. Так адбываецца таму, што ўсе разумеюць, што насамрэч мы жывем у Варонежы, калі хочаце, у Варонежы нумар два.\nЗусім новае пачуцьцё, зь якім даводзіцца сустракацца -- асабліва сярод моладзі -- гэта неўсьвядомленая крыўда на згаданую другаснасьць. Бо раўналеткі з Варонежа нумар адзін слухаюць прафэсійнае прыкольнае Русское радио, а нашым даводзіцца спажываць сурагатныя падробкі пад яго ў вяглядзе ўсялякіх радыё бі-эй. Быццам мы горшыя. Старэйшае пакаленьне апошнім часам таксама неўсьвядомлена крыўдуе, што Пуцін ня наш. Прыдумалі гэтую саму РБ. Навошта? Нібы нейкі штучны бар'ер на шляху ўспрыманьня палітычных навінаў з суседняй Расейскай Фэдэрацыі. Між іншым, на ўзор Рэспублікі Беларусь, яна мусіла б называцца Расейскай Фэдэрацыя.\nПарадаксальнае тое, што і ўласна расейская культура не выклікае ў душах нашых апанэнтаў ніякіх эмоцыяў і нават аўтарытэту. Даводзячы рацыю чытачкі Нашай Нівы, якая заявіла пра сваю нелюбоў да расейцаў, што было кваліфікавана як распальваньне нацыянальнае варожасьці, я згадаю фразу прафэсара Праабражэнскага з булгакаўскага раману "Сабачае сэрца", які сказаў -- Так, я не люблю пралетарыята. Аналягічны выпадак, які нікому не прыйдзе ў галаву трактаваць як распальваньне варожасьці сацыяльнае. Суд гэта не кранула. Чаму? Можа справа ў тым што Булгакаў даўно памёр? Ці таму, што зноў актуальнымі робяцца адносіны да Сабачага сэрца, якое за савецкім часам было забароненым творам. Тады патэнцыяльна ліст чытачкі Судзілоўскай праз сто гадоў можа трапіць у школьныя хрэстаматыі, а сёньня на парадку дня нас чакае новы Гулаг?\nПрадстаўнік Дзяржкамдруку -- малады юрыст Антонаў -- настойвае на інтарэсах свайго ведамства. Нашыя праблемы яму проста незразумелыя. Ён са сваімі стэрыльнымі законамі выглядае ў нашых вачах марсіянінам. Але я разумею, што ў ягоных вачох праз усе гэтыя клопаты пра нікому непатрэбную родную мову і ўсе зьвязаныя з гэтым праблемамі марсіянамі выглядаем мы. Мы гаворым на розных мовах, на розных частотах, на розных хвалях, у розных канцах зямлі. Нашыя довады не перасякаюцца.\nСудовы працэс канстатаваў радыкальны падзел паміж насельніцтвам Беларусі на эмігрантаў-эўрапейцаў і эмігрантаў-расейцаў. Эмігранты судзіліся з эмігрантамі. Розьніца была ў тым, што мы, хто прайграў гэты працэс, адчувалі поўную маральную перавагу. Няхай у іхных вачах мы нейкія дзівакі, эмігранты, непажаданая меншасьць. Важна, каб мы самі ня ставіліся да сябе гэтак, каб не перанялі іхны погляд на сябе як на ізгояў, што марна спрабуюць адрадзіць даўно памерлыя атрыбуты сканалае нацыі. Эмігранты з Варонежу нумар два не прапануюць нам ніякае альтэрнатывы, апрача расьліннага спажывецкага існаваньня без апазнавальных прыкметаў. Іхны шлях -- на Ўсход. Наш жа шлях -- з Захаду. Яны сыйдуць туды, куды імкнуцца. Мы -- вернемся на сваю родную, спаганеную імі зямлю. І станем на ёй гаспадарамі. Таму што будучы ў меншасьці цялеснай, мы складаем у Беларусі абсалютную духовую, маральную большасьць.\nНа працэсе я спрабаваў давесьці судзьдзю, што распальваньне варожасьці мусіць выяўляцца ў нейкіх закліках, чаго ў нашаніўскай публікацыі і блізка няма. Судзьдзя Федарэнскі запярэчыў: А как вы объясните слова: "выхад адзін -- дзейнічаць"? Баронячы расейшчыну, ён разгледзеў тут заклік да бойкі ці да пагромаў. Баронячы беларушчыну, мне такое і ў галаву не прыйшло. Я згадаў пра зачыненыя беларускія школы, а таксама пра рубрыку прыватных абвестак у газэце "Наша Ніва". Што-небудзь накшталт: "Сьвядомыя беларусы Лунінеччыны, адгукнецеся". Альбо: "ахвочыя аддаць дзіця ў беларускі садок, тэлефануйце". Вось што такое, у маім разуменьні, дзейнічаць. На жаль, свайго аптымізму, які я выношу з такіх абвестак, я ніколі не змагу перадаць судзьдзю Федарэнскаму. Бог яму судзьдзя. Нам жа і сапраўды пара дзейнічаць.


Хэльсынская фэдэрацыя: рэпрэсіі савецкага тыпу вяртаюцца ў СНД\n27 сакавік 2007, 17:32\nЮрась Бушлякоў, Прага Міжнародная Хэльсынская фэдэрацыя абнародавала справаздачу “Правы чалавека ў рэгіёне АБСЭ: Эўропа, Сярэдняя Азія і Паўночная Амэрыка”. У дакумэнце праваабаронцы зьвяртаюць сярод іншага ўвагу на вяртаньне да рэпрэсіяў савецкага тыпу ў шэрагу краінаў СНД, у прыватнасьці ў Беларусі, Расеі і дзяржавах Сярэдняй Азіі.\nУ найнавейшай справаздачы Хэльсынскай фэдэрацыі зроблены агляд сытуацыі з правамі чалавека ў 2006 годзе ў краінах-удзельніцах Арганізацыі бясьпекі і супрацоўніцтва ў Эўропе, а таксама ў ЗША. Найбольшую ўвагу аўтары дакумэнту аддаюць сытуацыі ў Беларусі, краінах Сярэдняй Азіі і паўночнакаўкаскім рэгіёне Расейскай Фэдэрацыі.\nПаводле высноваў праваабаронцаў, улады ў шэрагу краінаў СНД уваскрэсілі практыкі савецкай мінуўшчыны, абмяжоўваючы свабоду выказваньня і веравызнаньня, заглушаючы голас палітычнай апазыцыі і нават – у паасобных рэгіёнах – катуючы і забіваючы апанэнтаў.\nНа думку выканаўчага дырэктара Міжнароднай Хэльсынскай фэдэрацыі Арона Роўдза, можна гаварыць пра замарожваньне пазытыўных зьменаў у галіне датрыманьня правоў чалавека на постсавецкай прасторы.\n“У 1990-я быў пэўны рух наперад да стварэньня праваабарончых інстытутаў і разьвіцьця супрацоўніцтва ў міжнародных арганізацыях, такіх як Рада Эўропы і АБСЭ. ААН у тыя гады таксама працавала больш канструктыўна. Цяпер мы бачым замарожваньне пазытыўных зьменаў і нават рух назад”, – лічыць Арон Роўдз.\nПаводле высноваў Міжнароднай Хэльсынскай фэдэрацыі, цягам 2006 году сытуацыя з правамі чалавека ў Беларусі заставалася нездавальняльнай і характарызавалася сыстэмным парушэньнем грамадзянскіх і палітычных правоў.\n“У дзяржаве парушаліся прынцыпы дэмакратыі, вяршэнства закону і асноўныя правы чалавека, уключаючы права на ўдзел у кіраваньні дзяржаваю, свабоду выражэньня, свабоду асацыяцыяў і сродкаў масавай інфармацыі”, – зазначаецца ў справаздачы Міжнароднай Хэльсынскай фэдэрацыі. Аўтары дакумэнту зьвяртаюць увагу на тое, што роля палітычных партыяў у Беларусі зьведзеная да мінімуму, што ў беларускім парлямэнце няма палітычнага плюралізму і яму фактычна адведзена роля афармляльніка рашэньняў прэзыдэнта.\n“Выбары прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь у сакавіку 2006 году не адпавядалі нормам і стандартам дэмакратычных выбараў, а кампанія выбараў дэпутатаў мясцовых саветаў, пачатая ў кастрычніку, паказала далейшую непавагу уладаў да права грамадзянаў на ўдзел у кіраваньні сваёй краінаю”, – гаворыцца ў справаздачы Міжнароднага Хэльсынскага камітэту.


Вызначаны прэтэндэнты ад нашай краіны на прэміі Саюзнай дзяржавы ў галіне літаратуры і мастацтва за 2015—2016 гады\nМузы ў квартэце\nОпубликовано: 09.03.2015 20:36:14\nВызначаны прэтэндэнты ад нашай краіны на прэміі Саюзнай дзяржавы ў галіне літаратуры і мастацтва за 2015—2016 гады. З 12 падрыхтаваных прапаноў пасля абмеркаванняў калегіяй Міністэрства культуры вылучаны чатыры кандыдатуры. У іх ліку наступныя праекты.\nПомнік Свяцейшаму Патрыярху Аляксію II, устаноўлены каля Храма Усіх Святых у Мінску Мінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аўтары — творчы калектыў у складзе протаіерэя Фёдара Поўнага, аўтара ідэі, настаяцеля Усіхсвяцкага прыхода ў Мінску; скульптара Уладзіміра Слабодчыкава; архітэктара Ігара Марозава.\nЦыкл патрыятычных песень да 70-годдзя Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне, за значны асабісты ўклад ва ўмацаванне адносін братэрства, дружбы і супрацоўніцтва паміж краінамі Саюзнай дзяржавы. Аўтар — народны артыст СССР і Беларусі, кампазітар Ігар Лучанок.\nКанцэртныя праграмы Нацыянальнага акадэмічнага народнага хору імя Г.І.Цітовіча, актыўная гастрольная дзейнасць якога ўнесла значны ўклад ва ўмацаванне і развіццё культурных сувязей Расіі і Беларусі. Аўтар — мастацкі кіраўнік калектыву, народны артыст Беларусі Міхаіл Дрынеўскі.\nПесенны аўдыяальбом «Дзе каліна цвіла» і стварэнне асабліва значных творчых работ і твораў, што садзейнічаюць умацаванню адносін братэрства, дружбы і развіццю супрацоўніцтва ў сферы культуры і культурнай спадчыны народаў Расіі і Беларусі. Аўтары — творчы калектыў у наступным складзе: народны артыст Беларусі, мастацкі кіраўнік ансамбля «Сябры» Анатоль Ярмоленка; заслужаны дзеяч мастацтваў, кампазітар Алег Елісеенкаў; паэт Іван Юркін.\nУ канцы красавіка — пачатку мая плануецца першае пасяджэнне экспертнага савета па прэміях пры Пастаянным камітэце Саюзнай дзяржавы, на якім будуць разгледжаны гэтыя прапановы. Затым да верасня бягучага года адбудуцца грамадскія абмеркаванні прапаноў. Рашэнне аб трох лаўрэатах экспертны савет па прысуджэнні прэмій прыме да канца гэтага года. Яно будзе прадстаўлена на разгляд саюзнага Савета Міністраў і Вышэйшага дзяржаўнага савета Саюзнай дзяржавы.\nУручэнне ўзнагарод па традыцыі праходзіць на міжнародным фестывалі мастацтваў «Славянскі базар у Віцебску». Сума грашовай прэміі фіксаваная і складзе 5 мільёнаў расійскіх рублёў.


Пачобута вызвалілі ад пакарання (Фота)\nСуд Ленінскага раёну вызваліў ад пакарання журналіста Анджэя Пачобута. Раней гэты ж суд прызнаў яго вінаватым у паклёпе на прэзідэнта, прыгаварыўшы да трох гадоў пазбаўлення волі з адтэрмінаваннем выканання на два гады.\n«Прадстаўнік інспекцыі адбыцця пакарання запрапанаваў вызваліць мяне ад адбыцця пакарання з прычыны таго, што я не меў за гэты час парушэнняў. Пракуратура падтрымала прапанову інспекцыі», – распавёў журналіст пасля паседжання суда.\nКрымінальную справу ў дачыненні карэспандэнта польскага выдання «Gazeta Wyborcza» распачалі 28 сакавіка 2011 года. У пастанове пракуратуры гаварылася, што Пачобут змясціў у інтэрнэце публікацыі, «у якіх утрымліваюцца прыкметы публічнай абразы прэзідэнта Рэспублікі Беларусь». У прыватнасці, у абвінавачанні фігуравалі публікацыі на сайтах выдання «Gazeta Wyborcza», «Беларускага партызану» ды «Хартыі’97».\n«Гэтая крымінальная справа не мела ніякага ўплыву на маю працу. Я і далей пісаў гэтак, як і дагэтуль. Я думаю пра тое, як больш трапна адлюстраваць рэчаіснасць, а не пра тое, ці спадабаецца гэта пракуратуры, КДБ, Аляксандру Лукашэнку ці камусьці яшчэ», – зазначыў журналіст.\nКаб разабрацца ў тэкстах і выказваннях гарадзенскага журналіста, Следчы камітэт падчас расследавання стварыў адмысловую групу, у якую увайшлі выкладчыкі Гарадзенскага дзяржаўнага ўніверсітэту і працаўнікі ідэалагічнага аддзелу гарадзенскага аблвыканкаму. Перад гэтым тэксты Пачобута ацэньвалі «эксперты ад ідэалогіі» з Акадэміі кіравання пры прэзідэнце, Белдзяржуніверсітэту і Акадэміі навук.


Цікавыя тэмы, паэты, музыкі, навукоўцы, разняволеная атмасфера — абавязковыя складнікі заняткаў Мова Нанова. Толькі тут можна пачуць хіт «Тры чарапахі» на цымбалах ці песню пра гомельскае метро ў выкананні паэта. А заканчваецца першы сезон Мова Нанова ў Гомелі выступам выбітнага госця – лідэра легендарнага гурта «Крама» Ігара Варашкевіча.\nШчыра запрашаем адзначыць заканчэнне першага сезона Мова Нанова ў Гомелі разам! Чакаем 31 траўня (нядзеля), а 15-00, у філіяле Веткаўскага музея (парк).


Канвертаваць Аманскіх рыял (OMR) і Steems (STEEM) : Калькулятар абменнага курсу\nАманскі рыял (OMR) і Steem (STEEM) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Аманскі рыял і Steem пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 11 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Аманскі рыял. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Steem валюты па змаўчанні. Націсніце на Steems або Аманскіх рыял канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАманскі рыял гэта валюта, у Аман (ОМ, OMN). The Steem гэта валюта, у ні ў адной краіне. Аманскі рыял таксама вядомы як Аманскі рыял. Сімвал OMR можа быць запісаная RO. Сімвал STEEM можа быць запісаная STEEM. Аманскі рыял дзеліцца на 1000 baizas. Абменнага курсу Аманскі рыял Апошняе абнаўленне 10 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Steem Апошняе абнаўленне 11 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. OMR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. STEEM каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


09 лістапада 2017, 13:40\n9 лістапада, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Дажджы і парывісты вецер чакаюцца ў Беларусі ў выхадныя, паведамілі карэспандэнту БЕЛТА ў Рэспубліканскім цэнтры па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Мінпрыроды.\n"Антыцыклон, які забяспечваў воблачнае, але цёплае і без істотных ападкаў надвор'е, паволі адыходзіць на ўсход. У бліжэйшыя дні ўмовы надвор'я на тэрыторыі краіны будуць вызначаць атмасферныя франты, што перамяшчаюцца з Заходняй Еўропы. Тэмпературны фон пачне паступова паніжацца і да канца тыдня наблізіцца да кліматычнай нормы", - сказалі ў Гідрамеце.\nУ пятніцу, 10 лістапада, умовы надвор'я на тэрыторыі Беларусі будуць вызначаць атмасферныя франты. Чакаецца пераважна воблачнае надвор'е, у многіх раёнах пройдуць дажджы. Тэмпература паветра ўначы складзе ад мінус 1 да плюс 5 градусаў, у другой палавіне дня павысіцца да 4-9 градусаў цяпла.\nУ суботу, 11 лістапада, франтальныя раздзелы, што перамяшчаюцца з Заходняй Еўропы, абумовяць на большай частцы тэрыторыі кароткачасовыя дажджы, якія ўдзень будуць суправаджацца парывістым ветрам. Тэмпература паветра ўначы складзе 2-7 градусаў вышэй за нуль, удзень - 4-9 цяпла.\nУ нядзелю, 12 лістапада, захаваецца няўстойлівае надвор'е, тэмпературны фон крыху панізіцца. На большай частцы тэрыторыі пройдуць дажджы, па поўначы з мокрым снегам, такім чынам у паўночных раёнах краіны магчыма фарміраванне невялікага снежнага покрыва. У асобных раёнах чакаецца парывісты вецер. Тэмпература паветра ўначы складзе ад мінус 1 да плюс 4 градусаў, удзень - 1-7 градусаў цяпла.\nУ панядзелак і аўторак, 13-14 лістапада, надвор'е будзе вызначаць вобласць паніжанага атмасфернага ціску, па паўднёва-ўсходняй частцы краіны праявіцца ўплыў франтальнага раздзелу. Пераважна па паўднёвым усходзе чакаюцца ападкі ў выглядзе дажджу і мокрага снегу. Уначы і раніцай у асобных раёнах Беларусі магчымы слабы туман і галалёд. Тэмпература паветра ўначы складзе ў асноўным ад мінус 3 да плюс 3 градусаў, толькі па паўднёвым усходзе будзе 4-5 градусаў вышэй за нуль. Удзень - 1-7 градусаў цяпла.-0-


Хто калядуе ў Менску і што за новы звычай у Магілёве?\n<> Каб адчыніць гэтае відэа на іншай старонцы, скапіюйце код фільму.\n<iframe scrolling=”no” src=”http://belsat.eu/be/wideo/obiektyw/m,1851.html” height=”402″ width=”642″ marginheight=”0″ marginwidth=”0″ frameborder=”0″></iframe\nПрыняўшы царкоўныя традыцыі, беларусы не забыліся і на народныя. Такія, як хаджэнне каляднікаў па хатах ды проста народныя гулянні. Але спрадвечныя звычаі мадэрнізуюцца. Хто цяпер калядуе ў сталіцы і якую новую калядную традыцыю ў апошнія гады атрымаў Магілёў?\nЗ Калядаў сонца паварочвала на лета, сёлета ж у Менску надвор’е такое, што футры каляднікам маглі і не спатрэбіцца. Але, не гледзячы ні на што, гэтыя хлопцы разам з бацькамі падрыхтаваліся па-сапраўднаму.\nМІРОН ВІТУШКА, КАЛЯДНІК:\n“Мне вельмі падабаецца калядаваць, вяртацца да старадаўніх традыцыяў, вывучаць свае карані, гэта, безумоўна, радасна, а яшчэ і рабіць тое, што рабілі нашыя продкі, – гэта цікава і весела, да таго ж і прыбытак – даюць штосьці, калі калядуеш”.\nМаскі рабілі самыя, разам з Мядзведзем тут і Каза – галоўны герой, без якога немагчыма ўявіць шчадраванне.\nУСЯСЛАЎ САГАНОВІЧ, КАЛЯДНІК:\n“Продкі верылі, што ў гэты час Хрыстос нарадзіўся, ды і ўвогуле без хрысціянства тады было свята”.\nЯРАШ ГРЫНЧАНКА, КАЛЯДНІК:\n“Мы спяваем, і за гэта нам даюць цукеркі”.\nТакі вось спрошчаны варыянт калядак. Але ж галоўны элемент – нязменны: спевы ды вясёлы настрой.\nПАЛІНА ГРЫНЧАНКА, МАЦІ КАЛЯДНІКА:\n“Калядоўшчыкі нясуць у дом радасць і абяцаюць людзям добрае жыццё, вось у чым сэнс, за гэта людзі дзякуюць адпаведна”.\nЗ хаты на вуліцу і зноўку ў кватэру. У гэтую кватэру вясёлыя госці завіталі ўжо другі раз. Упершыню прыйшлі на каталіцкія Каляды, цяпер сярод каляднікаў – і ўнук гаспадыні.\nГАЛІНА ВІТУШКА, БАБУЛЯ КАЛЯДНІКА:\n“Я вельмі радая, што ёсць такія прыгожыя маладыя людзі, якія ведаюць гэта і сваіх дзяцей таксама прывучаюць, і мой унук сярод іх, ад гэтага я шчаслівая. Нашая мова – гэтая нашая святыня”.\nСапраўдным народным карнавалам, які аб’яднаў усё ад Казы да Каляднага дзеда, сталіся Каляды ў Магілёве. Фішкаю была вуха са знакамітых казіміраўскіх шчупакоў, але частавалі тут усім.\n“Вуха вухою, але ж мы рознае любім: і блінчыкі, і пельмені. Гэта ж калядкі, усё павінна быць”.\n“Кажуць, якую сумку накалядуеш, з такім багаццем увесь год пражывеш, шкада, вядома, што ў нас зараз гэта крыху забылі, але, спадзяюся, з хуткім часам усё вернецца назад і будуць сустракацца калядоўшчыкі часцей”.\nПаводле старога стылю Каляды толькі пачаліся і будуць доўжыцца яшчэ два тыдні, а таму можна яшчэ паспець накалядаваць цэлы мех.


5 ЧЭРВЕНЯ — ДЗЕНЬ АХОВЫ НАВАКОЛЬНАГА АСЯРОДДЗЯ: ДЗІЎНАЕ — ПОБАЧ | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\n5 ЧЭРВЕНЯ — ДЗЕНЬ АХОВЫ НАВАКОЛЬНАГА АСЯРОДДЗЯ: ДЗІЎНАЕ — ПОБАЧ\n04.06.2014 278 nneditor Комментариев нет\nАбняўшыся, дрэвы растуць пры дарозе ад алімпійскай трасы на Нясвіж.\nЯк вядома, зусім нядаўна Нясвіжчына славілася не толькі сваім знакамітым замкам і іншымі адметнымі збудаваннямі, але і вядомым на ўсю Еўропу ўнікальным прыродным помнікам. Я маю на ўвазе дуб і сасну. Колькі легенд складзена пра гэтую закаханую пару! Колькі турыстаў нашай краіны і замежных гасцей зачаравана спынялася перад незвычайнымі дрэвамі! А што адметнага, спытаецеся, можа мець асобны дуб альбо сасна? Гэтыя ж, што раслі пры дарозе Нясвіж — Гарадзея, здзіўлялі ўсіх: раслі яны, цесна абняўшы адно аднаго. Абняліся, сапраўды, як закаханыя хлапец з дзяўчынай. Іх шанавалі, аберагалі. У апошнія гады агарадзілі, паставілі памятна-ахоўную шыльду. Відаць, і праўда, дуб з сасной мелі вялікую каштоўнасць, бо, кажуць, падчас Вялікай Айчыннай вайны фашысты мелі намер вывезці гэтыя дрэвы ў Германію.\nАднак усемагутны час не шкадуе не толькі людзей, але і архітэктурныя ды прыродныя помнікі. З часам састарыліся закаханыя дуб і сасна. Памерлі, пакінуўшы толькі прыемныя ўспаміны ды шкадаванне ў душах спагадлівых людзей.\nНе раз паказваў гасцям Нясвіжчыны гэтыя дрэвы (а пасля — месца іх жыцця) і я. Мой сум па зніклых закаханых дрэвах вярэдзіў душу. І вось сёлета да мяне прыйшла нечаканая радасць. Было гэта на Радаўніцу, калі ўсе мы, хоцькі ці няхоцькі, але, пакінуўшы свае родныя гнёзды, едзем да родных і дарагіх магіл нашых бацькоў, родных, сваякоў, аднасяльчан. Едучы ў сваю родную вёску Баяры, што на Нясвіжчыне, я міжволі скіраваў погляд на дарожную ўзбочыну. Было гэта на адрэзку асфальтавай дарогі, якая вядзе ад скрыжавання старой брэсцка-мінскай трасы (паралельна з так званай «алімпійкай») і дарогі на Гарадзею і Нясвіж.\nНечакана маё вока заўважыла тое, што прымусіла крыкнуць маёй дачцэ Надзеі, якая была за рулём: «Стой, спыніся!» Яна неўразумела зірнула на мяне, але затармазіла. Я паказаў ёй тое, што здзівіла мяне. Спачатку і сам не паверыў вачам. Але, калі падышоў да дрэў, што раслі на ўзбочыне, пераканаўся: вочы не падвялі, я не памыліўся. Сярод іншых дрэў сваёй асаб-лівай статнасцю (ці мо гонарам?) вылучалася адна гонкая бяроза. Не, я не маю рацыі, не адна. Бо хоць і ўзвышалася над іншымі менавіта бяроза, аднак жа расла яна не адна. Побач з ёй, практычна з самага кораня, ствол да ствала, расла крыху ніжэйшая за бярозу сасна. Ды не проста расла, прытуліўшыся сваім меднаколерным ствалом да белай бярозы, а некалькі разоў абвівала бярозу. Я адразу ўспомніў колішнія дуб з сасной і адзначыў, што тут сяброўскія повязі дрэў нават больш цесныя. Бо колькасць «абдымкаў» бярозы і сасны значна большая. Не, я не перабольшваю. Паглядзіце на здымак, і вы самі зразумееце, якімі цеснымі сумеснымі сяброўскімі повязямі назаўсёды звязаны гэтыя нясвіжскія бяроза і сасна.\nДоўга стаяў я каля гэтых дрэў. Зачаравана пазіраючы на іх, згадваў іх папярэднікаў (не, бяроза з сасной растуць не на месцы колішніх дуба і сасны), разважаў і над лёсам лю-дзей, і над загадкамі прыроды. І тут жа нарадзілася ідэя займальнай казкі пра верагодны дагэтулешні лёс сасны і бярозы. А яшчэ прыйшло ціхае суцяшэнне — справядліва ўсё-ткі зладжана ў прыродзе: памерлых заўсёды замяняюць жывыя. Так і тут: нібыта працягваючы жыццё ссохлых дуба і сасны, з»явіліся на свет сасна і бяроза. Не, спярша бяроза, калі меркаваць па таўшчыні ствала, а затым ужо каля яе вырасла сасна. На здзіўленне людзям, як сведчанне неўміручасці прыроды, доказ таго, што прыродныя цуды не знікаюць бясследна.\nІ таму, думаецца мне, будзе цалкам справядліва, калі і гэты нованароджаны прыродны цуд набудзе статус ахоўнага прыроднага помніка з усімі неабходнымі ўмовамі яго зберажэння, адпаведнымі патрабаваннямі да яго догляду і аховы.\nТурысты ж, спадзяюся, будуць не толькі наталяць сваю цікаўнасць, аддаючы належнае цудадзейству самой прыроды, але і паважліва ставіцца да таго, што яна падаравала нам для духоўнага задавальнення і як доказ неўміручасці сваёй творчай патэнцыі.\nАнатоль БУТЭВІЧ. «Звязда»\n← Об обеспечении требований безопасности труда при выполнении работ по заготовке кормов\nНа дороге дети — мы за них в ответе! →


17 красавік 2017, 11:52\nДэпутат Палаты прадстаўнікоў Ігар Марзалюк. «Марш недармаедаў» у Магілёве 15 сакавіка 2017 году\nПра гэта дэпутат паведаміў у адказ на зварот да яго магілёўскіх праваабаронцаў Аляксандра Буракова, Барыса Бухеля і Аляксея Колчына. Яны, у прыватнасьці, прасілі дапамагчы ў вызваленьні і рэабілітацыі асуджаных удзельнікаў акцыі.\nЯк паведамлялася, у чарговай акцыі супраць дэкрэта № 3 «аб дармаедах» у Магілёве 15 сакавіка ўзялі ўдзел ад 300 да 500 чалавек, у тым ліку Марзалюк, які выступіў перад прысутнымі. Пасьля акцыі прыблізна 10 чалавек былі з выкарыстаньнем сілы затрыманыя, а пасьля асуджаныя. Двое з іх, Зьміцер Люнтаў і Алег Мяцеліца, арыштаваныя на 15 і 12 сутак адпаведна.\nУ сваім адказе Марзалюк піша, што калі затрыманыя парушылі заканадаўства, то адміністрацыйнае спагнаньне накладзенае на іх правамернае і меры па іх вызваленьні і рэабілітацыі ня могуць быць прынятыя.\nПры гэтым Марзалюк пакінуў без адказу пытаньне аўтараў звароту, ці лічыць ён справядлівым, што ўдзельнікаў мітынгу ў Магілёве 15 сакавіка, на якім выступаў дэпутат, пакаралі штрафамі і арыштамі, нягледзячы на яго словы аб дэмакратыі і захаваньні правоў чалавека.\nАдказ Марзалюк даў на расейскай мове, нягледзячы на тое што заканадаўства аб зваротах грамадзян абавязвае даваць адказ на мове звароту, у гэтым выпадку беларускай. Як паведаміў БелаПАН Аляксандр Буракоў, верагодна, праваабаронцы зьвернуцца ў адпаведныя органы, каб прыцягнуць дэпутата да адказнасьці за парушэньне заканадаўства.\nЗараз іншы магілёўскі праваабаронца, Аляксандр Хамратаў, запатрабаваў ад міліцыі прыцягнуць да адміністрацыйнай адказнасьці Ігара Марзалюка за ўдзел у несанкцыянаваным мітынгу супраць дэкрэта прэзыдэнта № 3. Органы правапарадку пачалі дадатковую праверку дзеяньняў дэпутата падчас несанкцыянаванага мітынгу ў Магілёве.\n«Чаму нас пакаралі, а Марзалюка — не?» — удзельнікі магілёўскага «Маршу недармаедаў» абскарджваюць штрафы


У цяперашні час толькі 14% пластыкавай упакоўкі ва ўсім свеце перапрацоўваецца - толькі 5% матэрыялаў выкарыстоўваецца паўторна з-за адходаў, якія ўзнікаюць у працэсе сартавання і перапрацоўкі. Перапрацоўка ўпакоўкі для прыгажосці звычайна больш складаная. Вінгстранд тлумачыць: «Шмат упаковак зроблена з змешаных матэрыялаў, таму я ...\nШмат упакоўкі зроблена са шкла альбо акрылу？\nШмат упакоўкі зроблена са шкла альбо акрылу. Аднак у апошнія гады мы знаходзім на рынку ўсё больш касметычных брэндаў, якія выкарыстоўваюць флаконы з ласьёнамі для хатніх жывёл. Дык чаму ўпакоўка ласьёнаў для хатніх жывёл так папулярная? Перш за ўсё, шкляная альбо акрылавая бутэлька з ласьёнам занадта цяжкая, а вага не спрыяе ...\nАналіз пераваг і недахопаў пластыкавых бутэлек для ўпакоўкі\nЧакаецца, што сусветны рынак пластыкавых бутэлек значна павялічыцца ў прагназуемы перыяд. Рост прымянення ў фармацэўтычнай і касметычнай прамысловасці абумоўлівае попыт на пластыкавыя бутэлькі. У параўнанні з іншымі нягнуткімі, дарагімі, далікатнымі і цяжкімі матэрыяламі (напрыклад, шклом і ...\nНовае паступленне беспаветранай бутэлькі - навошта ісці беспаветранай касметычнай упакоўцы?\nБеспаветраныя бутэлькі з помпай абараняюць адчувальныя прадукты, такія як натуральныя крэмы для сыходу за скурай, сыроваткі, танальныя крэмы і іншыя крэмы без кансервантаў, прадухіляючы іх празмернае ўздзеянне паветра, павялічваючы тым самым тэрмін прыдатнасці прадукту да 15%. Гэта робіць беспаветраную тэхналогію новай будучыняй ...\nГель-лак для чорных бутэлек, Касметычны кантэйнер для парашка з сіта, Касметычная ўпакоўка для банкі з крэмам, Касметычныя кантэйнеры для крэму, Касметычная баночка з крэмам, Баночка для крэму для вачэй,


Мара пра снег… | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМара пра снег…\nДар'я Ліс, 7 дзён таму\nШмат нягодаў было ў беларусаў (і дэфіцыт сонца не дадаваў аптымізму!), але надарылася радасць нечаканая – снег! Новы год, Каляды і снег – цудоўнае спалучэнне на зімовых вакацыях.\nАдразу і не скажаш, хто найболей узрадаваўся такому сюрпрызу і раскупіў усе санкі і цюбінгі ў ваколіцах (дзеці? дарослыя?), але хто засмуціўся, дык гэта камунальнікі. У прыватнасці, Смаргоншчына не была гатовая ды сустрэчы з сапраўднай зімой… Вось да прыгожых снежных фотасэсій – так! Складваецца ўражанне, што ўсе беларусы ў навагоднюю ноч загадалі адно жаданне, але хтосьці там, зверху, вырашыў адкласці яго да вясны і парадаваць нас снегам. То бок прадмет мараў замянілі на іншы, пакінуўшы ў сіле інтэнсіўнасць задуманага беларусамі.\nІ пасля снежна-марозных шпацыраў (а пад канец першага працоўнага тыдня сіноптыкі ўвогуле паабяцалі 25 градусаў марозу!) цалкам апраўданае жаданне многіх людзей – занурыцца ў свой свет з дзецьмі, катамі і кнігамі. Прыткнуццца кудысьці да печы, каміна, цёплай батэрэі… Захінуцца ў плед і жыць у іншай рэальнасці. Апошнім часам з’явілася шмат новых казачных гісторый. Адна з іх – кніга пра незвычаную дзяўчынку Марту. Марта загадала паболей снегу, калі снежань стаміў слотай і брудам, лужынамі. Снег пайшоў і ўжо не мог спыніцца. Пісьменніца Ганна Янкута напісала яшчэ адну цікавую гісторыю для дзяцей.\n“Марта і яе мара пра снег” – гісторыя пра дзяўчынку, якая была неасцярожная ў сваіх жаданнях і загадала паболей снегу… Працяг мы ведаем. Але ўсё скончылася добра. Гэта гісторыя пра мары, фізічныя абмежаванні, сапраўднае сяброўства, цуды і дабрыню. Яшчэ адна кніга, якая змагаецца з дэфіцытам дзіцячай літаратуры ў нашай краіне, а гэта значна горш за дэфіцыт снегу і сонца. Усе мы родам з дзяцінства. І вельмі важна, каб у беларускіх дзетак былі свае казачныя героі: дзяўчынка Марта, срэбная бабулька, якая лётае на сваёй кульбе над горадам, і галубы, што могуць размаўляць. Горад, дрэвы, людзі… Вятры і снягі.\nІ шыкоўныя малюнкі мастачкі Ліліі Давыдоўскай. Выдавецтва “Папуры”. Не прапусціце.


4/6/8/10 Bars Поўны спектр вадзіць завод растуць агні China Manufacturer\nапісанне:LED Grow Light Bars,10 Bars Led завод растуць агні,Пад кіраўніцтвам завода растуць агні Bars\n HomeпрадуктыСвятлодыёдныя агні растуцьПладовыя святлодыёдныя ліхтары4/6/8/10 Bars Поўны спектр вадзіць завод растуць агні\nмадэль №: GLS-180W\nСвятлодыёдныя растуць агні дапамагаюць ствараць больш прадуктыўныя расліны\nУ адрозненні ад новых удасканаленых святлодыёдных агнёў, успадкаваныя агні працуюць на двайковай сістэме кіравання. Яны ўключаны або выключаны, вырабляючы той жа спектр па пакоі для кожнай расліны, незалежна ад іх патрэбаў. Гэта азначае , што кожнае расліна атрымлівае той жа спектр, незалежна ад іх разнавіднасці, пакуль яны знаходзяцца ў тым жа прасторы. Але думаць пра гэта - чаму б кожным ураджаі атрымаць разумны святло , калі яны Don `T атрымаць тыя ж пажыўныя рэчывы?\nНу, святлодыёдныя ліхтары, мяняюцца , што з дапамогай свайго новага сеткавага абсталявання і праграмнага забеспячэння , каб дазволіць вытворцам магчымасці выпрацаваць уласную лёгкую формулу або рэцэпт , каб зрабіць завод у лепшым выпадку яны могуць быць, гатовы да рынку.\nХарактарыстыкі 270W Led днець\nШто правільнае адлегласць ад раслін для СВД расце святло?\nУ той час як святлодыёды не працуюць так горача , як HIDs, яны да гэтага часу патушыць вельмі высокую інтэнсіўнасць святла , які выдатна падыходзіць для ўраджайнасці , але і можа прывесці да лёгкаму спаліць для вашых раслін , калі вы не будзеце асцярожныя. Для таго, каб пазбегнуць святло паліць вы хочаце , каб пераканацца , што вашы святлодыёдныя свяцільні растуць досыць далёка вышэй верхняй частцы полога вашых раслін. Дакладнае колькасць адлегласці , якое неабходна вар'іруецца ў залежнасці ад stregth цыбулін. Выконвайце прыведзенай ніжэй табліцы , як агульнае правіла. Калі ёсць сумневы, заўсёды трымаць святлодыёды далей.\nLED растуць агні шырока выкарыстоўваюцца ў гідрапонікі, садоўніцтва, хатні балкон высеву, пасеў, развядзенне, ферма, выстава кветак, сад, расліны ў чыгунах і г.д. Такія , як бананы, кветкі, дендробиум, архідэі, тытунь, водарасці, зялёны перац, баклажаны, горкая гарбуз, памідоры, вінаград, салата, салата і іншая трава, гародніна, кветкі і пасадка культуры расліннай тканіны.\n* Можа быць выкарыстаны ў садзе дома, гаршчок культуры, сад, пасеве, развядзенне, фермы, выстава кветак, бонсай, сад, зялёны дом,\nГідрапонікі сад вадзіць завод днець Звяжыцеся прама цяпер


Алесю Бяляцкаму дазволілі патэлефанаваць дадому\nhttp://spring96.org/be/news/59438 2012 2012-11-29T14:30:09+0300 2012-11-29T14:30:09+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nАлесь Бяляцкі ведае пра канфіскацыю кватэры, у якой знаходзіўся офіс "Вясны". Гэта падзея чакалася і для яго не стала навіной.\n- Інфармацыю, звязаную з канфіскацыяй офіса, ён прыняў да ведама. Таму што, у прынцыпе, гэта падзея, якая павінна была адбыцца менавіта ў гэтыя дні. Гаворыць, што ўсё ў яго нармальна, голас бадзёры. Настрой, здаецца, таксама добры. Гэты званок хоць дае ўпэўненасць, што ён здаровы, што з ім пакуль што ўсё нармальна.\nАлесь Бяляцкі быў асуджаны да 4 гадоў 6 месяцаў зняволення з канфіскацыяй маёмасці быццам за ўтойванне прыбыткаў. Сваёй віны ён не прызнаў. Па меркакванні праваабаронцаў, пераслед Бяляцкага звязаны з яго праваабарончай дзейнасцю. Абвінавачванні ва ўтойванні асабістых прыбыткаў не знайшлі пацверджання ў судзе. За іх следства выдала сродкі, якія былі прызначаныя для праваабарончай дзейнасці, у тым ліку дапамогу рэпрэсаваным.\n29.11.2012 Тэгі: умовы ўтрыманьня, крымінальная справа Алеся Бяляцкага


Курганы — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Пераказы, дыктанты → Курганы\nВёсачка на Палессі ўскрай бітага шляху, што пралёг на тысячы кіламетраў з поўначы на поўдзень, на Украіну. Нешырокая, уся ў лазняках, рачулка, поле, балота, лес. I курганы. Вялізныя, пакатыя, парослыя травою і мохам. Іх чатыры – татарскі, шведскі, польскі, французскі...\nI пра кожны курган – свая легенда, свой сказ...\nСамы стары і даўні курган – татарскі. Ён ад тых часоў, калі татары ішлі на славянскія землі, як саранча, і стрымаць іх, не пусціць проста не хапала сіл. Татарам можна было толькі не скарыцца, помсціць спадцішка пры кожным зручным выпадку – за спаленыя і разбураныя паселішчы, за згвалтаваных нявест і забітых матак і дзяцей. I людзі гэта разумелі. Аднойчы выйшлі яны ўсёю вёскаю з сякерамі і жалезнякамі на дарогу, дзе, як расказваюць, некалі падыходзілі блізка адно да аднаго два азярцы, і тры дні і тры ночы капалі вялізную яму. А выкапаўшы, засцялілі яе ламаччам, галлём, прыклалі дзёрнам, прысыпалі пясочкам, ды так, што і не пазнаеш, што тут не дарога, а яма. I паклікалі татарскі атрад... I калі ён, той атрад, быў непадалёку ад вёскі, напусцілі на татарскіх коней ваўкоў і мядзведзяў, што налавілі знарок дзеля гэтага ў лесе... Коні спудзіліся, і ... увесь атрад апынуўся ў яме...\nСа шведамі вёска справілася яшчэ мудрэй. Тыя папрасілі, каб іх пераправілі цераз балоты на Украіну. Іх і пераправілі, толькі не на Украіну, а на выспу, з якой ніяк нельга было выбрацца, толькі хіба на плытах ці на лодках. А плыты, лодкі патапілі...\nКурган палякаў набілі тады, як Палессе гуло ад паўстанняў і сюды ад самога Хмяльніцкага прыйшоў са сваім атрадам Міхал Крачэўскі...\nФранцузаў апрасталі даволі лёгка, калі тыя неяк узімку збіліся з дарогі і, галодныя, зняможаныя, уночы натрапілі на вёску...\nМог быць і яшчэ адзін курган, нямецкі. Ды яго чамусьці не насыпалі...\nСтарыя людзі шчыра вераць у курганы. Бо варта было толькі насыпаць курган на варожых касцях і забіць у яго асінавы кол, як з той краіны больш ніколі ўжо не прыходзілі на Палессе ваяваць. Старажылы маюць даволі важкі довад – яны, напрыклад, кажуць, што каб, маўляў, не паленаваліся ды насыпалі былі ў імперыялістычную вайну нямецкі курган, то не тапталі б больш немцы нашай зямлі...\nНіхто з маладых, вядома, у гэта не верыць, хаця сёй-той і шкадуе, што не насыпалі нямецкага кургана. Хай бы быў...


Нацыянальны гістарычны музей Рэспублікі Беларусь, які з’яўляецца музеем-удзельнікам Культурнай праграмы ІІ Еўрапейскіх гульняў 2019 года, запрашае на выставу “Наш край любімы – Беларусь”. Выстава з’яўляецца часткай Міжнароднага фестывалю мастацтва “Арт-Мінск”.\nНаведвальнікі экспазіцыі змогуць убачыць унікальныя прадметы са збору Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь (калекцыі народных промыслаў і рамёстваў, этнаграфіі і іншыя), а таксама творы выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва выбітных беларускіх мастакоў, якія працягваюць глыбінныя народныя традыцыі ў сучасным мастацтве.\nКожны музейны прадмет, прадстаўлены на выставе, – носьбіт гэтых традыцый як неад’емнага кампанента нацыянальнай беларускай культуры, у той час як у знакавых аўтарскіх працах сучасных мастакоў адлюстраваны духоўны свет беларускага народа.\nСярод аўтараў такія прызнаныя майстры, як Леанід Шчамялёў, Уладзімір Тоўсцік, Мікалай Кузьміч, Уладзімір Слабодчыкаў, Рыгор Сітніца, Уладзімір Васюк, Ала Непачаловіч, Тамара Васюк, Наталля Сухаверхава, Алена Обадава. Выстава працуе з 10 чэрвеня па 5 ліпеня 2019 года.\nКультурная праграма II Еўрапейскіх гульняў стартавала 1 мая 2019 года і ўключае ў сябе лепшыя культурныя падзеі, якія будуць праходзіць па ўсёй краіне ў маі–чэрвені 2019 года.\nКультурныя мерапрыемствы падчас Гульняў пройдуць на дзясятках пляцовак Мінска. Ужо задзейнічана больш за 50 устаноў культуры Мінска, з іх больш за 20 музеяў, 6 тэатраў. Прыцягнуты лепшыя творчыя калектывы, музыкі, артысты. Мноства мерапрыемстваў пройдзе на гарадскіх пляцоўках і фан-зонах.\nПадрабязней аб Культурнай праграме ІІ Еўрапейскіх гульняў - https://minsk2019.by/ru/belarus/cultural-program


Галоўная ➠ Дзверы\nВытворчасць уваходных дзвярэй\nАпублікавана 07.06.2011 12:49\nКалі вы вырашылі набыць ўваходныя металічную дзверы, то вядома ж, вы маментальна ацэньваеце яе прывабны знешні выгляд, надзейнасць і бяспека. Але мала хто задумваецца аб тым, што такая дзверы вырабляецца, не так ужо і проста, як здаецца.\nПадрабязней:Вытворчасць уваходных дзвярэй\nБудуем драўляны ганак\nАпублікавана 29.06.2010 20:54\nНа фоне практычна любога дома першапачатковае ўвагу адразу прыцягвае ганак. Існуюць правілы, што яно вырабляецца з той жа матэрыялу, што і ўсе будынак.\nПадрабязней:Будуем драўляны ганак\nПажарная бяспека дома\nАпублікавана 30.12.2009 13:01\nВельмі многія сем'і, якія жывуць у буйных гарадах, мараць аб тым, каб мець у сваёй уласнасці загарадны дом. Падобныя збудаванні не заўсёды прызначаюцца для непасрэднага пражывання, і вельмі часта выкарыстоўваюцца ў якасці дачы.\nПадрабязней:Пажарная бяспека дома\nМагніт на счетчки вады\nАпублікавана 13.02.2009 20:04\nНапэўна, усе ведаюць, што рост камунальных тарыфаў прама прапарцыйны росту папулярнасці неодимовых магнітаў. Гэтыя магніты, маючы, прама скажам, смешную кошт здольныя зэканоміць дзясяткі, калі не сотні тысяч рублёў.\nПадрабязней:Магніт на счетчки вады\nВыбар надзейнай ўваходных дзвярэй\nАпублікавана 21.01.2008 12:50\nНабыць надзейную ўваходныя дзверы сёння, здавалася б, вельмі проста. Аднак большасць пакупнікоў вагаецца пры выглядзе шырокага асартыменту прапанаванай прадукцыі прыгожых і разнастайных мадэляў ўваходных дзвярэй.\nПадрабязней:Выбар надзейнай ўваходных дзвярэй\nМіжпакаёвыя дзверы эканом класа\nАпублікавана 10.10.2007 15:15\nПадчас правядзення рамонту, чалавек задумваецца аб вялікай колькасці момантаў, якія ўзнікаюць. Адным з такіх момантаў прынята лічыць – выбар міжпакаёвых дзвярэй, разнастайнасць якіх проста цешыць вока.\nПадрабязней:Міжпакаёвыя дзверы эканом класа\nВыбар месца для каміна ў доме\nАпублікавана 12.09.2006 18:28\nПрыемна ў дажджлівае надвор'е ўтульна ўладкавацца ў крэсле каля каміна з куфлем гарачага грог і цікавай кнігай! Безумоўна, камін можа стаць галоўным упрыгожваннем любога інтэр'еру, калі правільна выбраць для яго месца.\nПадрабязней:Выбар месца для каміна ў доме\nЯкую выбраць душавую кабінку\nАпублікавана 29.12.2005 19:49\nНе так даўно душавыя кабінкі лічыліся элементам раскошы і дастатку, але цяпер гэта вельмі функцыянальнае вынаходства даступна таксама сем'ям з сярэднім дастаткам.\nПадрабязней:Якую выбраць душавую кабінку\nСпосабы афармлення памяшкання па фэншую\nАпублікавана 15.12.2005 11:17\nУ цяперашні час фэншуй становіцца ўсё больш папулярным. Да гэтых прыёмам часцей за ўсё звяртаюцца людзі, якія паважаюць законы энергіі, пры выбары дома, у якім збіраюцца жыць, а некаторыя нават падчас рамонту.\nПадрабязней:Спосабы афармлення памяшкання па фэншую\nАптымальны варыянт дзверы на лоджыю\nАпублікавана 31.10.2005 18:57\nЎстаноўка ўваходных дзвярэй у кватэру, дзверы міжпакаёвых або на лоджыю залежыць ад пэўных фактараў. Памер дзверы, якая ўстанаўліваецца на лоджыю, залежыць ад планіроўкі кватэры.\nПадрабязней:Аптымальны варыянт дзверы на лоджыю\nВыбіраем ўваходныя і міжпакаёвыя дзверы\nАварыйнае ўскрыцце замкоў\nСауна каркас і ўцяпленне\nАд чаго залежыць надзейнасць металічных дзвярэй\nКатэдж на маленечкім участку


28.11.2017 11:06 ,AЎТАР(Ы): Наталля ТУР\nАднак стала вядома, што па новым графіку ў цягнікоў №805 (першага ранішняга) і №807 (апошняга вячэрняга), якія курсіруюць па маршруце Мінск – Вільня, адмененая стаянка на станцыі Маладзечна. Тое самае тычыцца цягнікоў, якія ходзяць па гэтым маршруце ў зваротным кірунку: №804 (першы ранішні) і №806 (апошні вячэрні).\nНеабыякавыя маладзечанцы Уладзімір Палуха, Яўген Громаў і Сяргей Гайдараў звярнуліся ў “Рэгіянальную газету”, каб задаць цалкам слушнае пытанне: у сувязі з чым у вышэйназваных цягнікоў адмянілі стаянку ў Маладзечне?\nПа выхадных днях па маршруце Мінск – Вільня/ Вільня – Мінск курсіруюць дадатковыя цягнікі, у якіх ёсць стаянка ў Маладзечне. А вось у працоўныя дні будзе значна горш. Па буднях толькі адзін цягнік будзе спыняцца ў Маладзечне. Гэта цягнік №803 з часам адпраўлення ў 11:31. Назад у Мінск спыняцца ў Маладзечне будзе толькі цягнік №808 з часам адпраўлення з Вільні ў 15:05 (прыбыццё ў Маладзечна ў 18:08).\nДзве тыповыя сітуацыі, якія паказваюць, наколькі нязручнай будзе адмена цягнікоў\nХлопцы прапануюць разабраць дзве тыповыя сітуацыі, з якімі сутыкнуцца маладзечанцы і жыхары раёна, якім зручна дабірацца да Вільні з Маладзечна.\nКалі нехта едзе ў Вільню на адзін працоўны дзень, каб паспець вярнуцца дадому, то мог ехаць 805-м ці 803-м цягніком, а вярнуцца назад 806-м. Гэта найбольш аптымальны па часе варыянт. Пасля змены раскладу, для іх застаецца толькі 803-і, а назад можна вярнуцца толькі 30-м хуткім Калінінград – Масква, які прыбывае ў Маладзечна ў 23:20. А гэта ўжо позна (не ўсе гарадскія аўтобусы ходзяць у гэты час).\nДругая сітуацыя для тых пасажыраў, якія прыехалі ў Маладзечна ў госці і ўвечары хочуць вярнуцца дадому ў Вільню. Цяпер яны з’язджаюць 807-м. Асабліва ў пятніцу шмат людзей. Па новым графіку ў іх такой магчымасці ўжо не будзе. Толькі адзін цягнік – №29 / 30 Масква – Калінінград курсіруе штодня, але з вельмі нязручным для жыхароў Маладзечна графікам (адпраўленне з Маладзечна на Вільню ў 4:10). Астатнія цягнікі курсіруюць не кожны дзень.\nСяргей, Яўген і Уладзімір просяць звярнуцца да кіраўніцтва Беларускай чыгункі з просьбай вярнуць прыпынак у Маладзечне для цягнікоў №804 / 805 і №806 / 807.\n– Мы ж не проста патрабуем вярнуць усё як было, – кажа Сяргей, – мы ж можам абгрунтаваць сваю пазіцыю. Зразумела, не трэба, каб гэтыя цягнікі спыняліся на кожным паўстанку. Але ж Маладзечна – гэта не толькі буйны горад на шляху з Мінска ў Вільню, але яшчэ і буйны вузел цэлых чатырох кірункаў. Жыхарам навакольных гарадоў, асабліва лідскага і полацкага кірункаў, прасцей і хутчэй даехаць да Маладзечна, каб там перасесці на цягнік у Вільню. Якія варыянты потым будуць у іх? Не думаю, што прыпынак у Маладзечне, які павялічыць час у шляху максімум на пяць хвілін, моцна сапсуе карціну.\nЦі магчымыя іншыя варыянты?\nМаладзечна геаграфічна знаходзіцца недалёка ад Вільні, ехаць ўсяго паўтары гадзіны, не лічачы часу, патрэбнага для праходжання пагранічнага кантролю. Многія з маладзечанцаў маюць сваякоў у Літве, хтосьці ездзіць на вучобу, нехта па іншых справах.\nЁсць аўтобусы і маршрутныя таксі?\nЁсць усяго адзін аўтобус, які курсіруе ў Вільню праз Маладзечна. Гэта аўтобус Барысаў – Вільня з максімальнай колькасцю даступных для продажу білетаў не больш за два. Гэта можна паглядзець на сайце ticketbus.by. Акрамя таго, зваротны білет з Вільні ў Маладзечне ўвогуле не прадаецца. Ёсць аўтобусы, якія праходзяць праз іншыя навакольныя гарады, але ўсе яны транзітныя. Гэта значыць, што спланаваць паездку і набыць білет загадзя вельмі праблематычна. Аўтобусаў з Вільні ў Маладзечна няма ўвогуле.\nЗначыць, аўтобусны транспарт адпадае. Можа, ёсць прыватныя маршрутныя таксі. Але як міжнародны транспарт яны ўвогуле не падыходзяць. Цесна, буйны багаж не паставіш. Ды і праходжанне памежнага кантролю можа заняць шмат часу, бо “маршрутка” – гэта ўжо не рэйсавы аўтобус.\nВось і атрымоўваецца, што хоць Маладзечна ў параўнанні з Мінскам не такі і вялікі горад, але на кожны цягнік да Вільні тут садзіцца стабільна чалавек дваццаць.\nУ прэс-службе Беларускай чыгункі пракаментавалі, што Маладзечна без прыпынку не застанецца. Аднак пакуль вядома, што прыпынкі вярнулі толькі цягнікам 805, 807.\nТо бок, калі вы едзеце ў Вільню, у вас будзе магчымасць сесці на цягнік у Маладзечне, а вось з віленскіх закупаў пакуль давядзецца ехаць аж да Мінску, а адтуль вяртацца назад іншым відам транспарту.\nБывае і так: піў з жанчынай і скраў у яе рогі мужа-паляўнічага


ЭЛОС-эпіляцыя - супрацьпаказанні і наступствы\nУ сучаснай медыцыне і касметалогіі актыўна выкарыстоўваецца апарат для выдалення валасоў, які спалучае ў сабе электрычнае і светлавое ўздзеянне. З яго дапамогай праводзіцца ЭЛОС-эпіляцыя - супрацьпаказанні і наступствы працэдуры трэба вывучыць яшчэ перад тым, як прымаць рашэнне аб яе выкананні. У некаторых выпадках ужыванне дадзенай тэхналогіі можа быць небяспечна для здароўя або справакаваць ўзнікненне негатыўных пабочных эфектаў.\nСупрацьпаказанні да ЭЛОС-эпіляцыі\nЎстрымацца ад выдалення валасоў разгляданай працэдуры прыйдзецца пры наяўнасці такіх захворванняў і станаў:\nусталяваны ўнутраны дэфібрылятар або кардыёстымулятар;\nметалічныя імплантаты і пірсінг ў апрацоўванай зоне;\nВІЧ і СНІД;\nпарушэнні здольнасці крыві да згортванню або прыём антыкаагулянтаў;\nперыядычная Герпетычная ліхаманка і іншыя паталогіі, актывізуюцца пры награванні і уздзеянні святлом;\nрубцы на скуры ў галіне апрацоўкі;\nпразмерна сухі і адчувальны эпідэрміс;\nсіндром полікістоза яечнікаў;\nСупрацьпаказаннямі да выдалення лішніх валасоў на твары з'яўляюцца пілінгі і лазерныя ўздзеяння, выкананыя на працягу папярэдніх 90 дзён.\nПабочныя эфекты ад працэдуры ЭЛОС-эпіляцыі\nНават пры правільным ажыццяўленні працэдуры не атрымаецца пазбегнуць такіх з'яў, як пачырваненне скуры ў апрацаванай зоне, яе раздражненне і лёгкая прыпухласць.\nАкрамя таго, апісваная методыка выдалення валасоў даволі балючая і выклікае непрыемнае паколванне і паленне.\nКаб мінімізаваць названыя эфекты важна знайсці кваліфікаванага спецыяліста, які зможа правільна падабраць інтэнсіўнасць і працягласць ўздзеяння. Таму непажаданая ЭЛОС-эпіляцыя ў хатніх умовах, бо самастойна, не маючы медыцынскіх ведаў і навыкаў, складана ацаніць глыбіню і памер фалікулаў, якія падлягаюць разбурэння.\nПравільна выкананая працэдура не мае ускладненняў. Аднак пры адсутнасці кваліфікацыі ў чалавека, які яе праводзіць, выкарыстанні няякасных або пратэрмінаваных асадак, абсталявання без сертыфікатаў бяспекі могуць узнікнуць наступныя негатыўныя наступствы:\nапёкі на скуры, асабліва ў выпадку ЭЛОС-эпіляцыі бікіні, асобы і падпах;\nпрацяглыя балючыя адчуванні пасля сеансу;\nадукацыя рубцоў на апрацаваных зонах;\nняпоўнае разбурэнне валасяных фалікулаў і адсутнасць эфекту.\nМезороллер для валасоў\nПрыгожыя і лёгкія прычоскі\nЦі можна мыць галаву халоднай вадой?\nДэкор з дрэва\nХамякі - догляд і ўтрыманне ў хатніх умовах, важныя нюансы\nІмбір ад кашлю - рэцэпт\nЛячэнне коклюшу ў дарослых\nБіяграфія Хіта Лэджэра\nЖаночыя джынсавыя шорты 2014\nПадсвятленне для кухні пад шафы\nЭтнаграфічны музей Эйрарбакки\nТумба для пасцельнай бялізны\nАбраз «непарушны сцяна» - значэнне, у чым дапамагае?\nЯк пачаць жыць поўным жыццём?\nТату алмаз - значэнне


Князь Канстанцін (Васілій) Астрожскі 1526 – 1608 | СППС – сайт прихода Свято-Петро-Павловского собора г. Минска\nСППС - сайт прихода Свято-Петро-Павловского собора г. Минска > Братства > Брацтва ў гонар Віленскіх мучанікаў > Выдавецтва > Кнігі па царкоўнай гісторыі > Князь Канстанцін (Васілій) Астрожскі 1526 – 1608\nРод князёў Астрожскіх — адзін з найбольш знатных і багатых родаў на землях былога Вялікага княства Літоўскага. Ён даў многа славутых мужоў, якія праславіліся не толькі на палях бітваў, дзяржаўнай службе, але і падзвіжніцтвам на духоўнай ніве.\nПершым вядомым прадстаўніком роду быў Даніла Астрожскі, які жыў на Валыні ў сярэдзіне XIV стагоддзя. Сын яго Фёдар Данілавіч\n(?—1407?) — князь Уладзмірскі і Цвярскі, удзельнік Грунвальдскай бітвы і Гусіцкіх войнаў, у канцы жыцця стаў інакам Кіева-Пячэрскай лаўры з імем Феадосій. За набожнае і падзвіжніцкае жыццё яшчэ ў XVI ст. ён быў праслаўлены Царквою і далучаны да ліку святых. Нятленныя мошчы прападобнага і цяпер пакояцца ў Дальніх пячорах Кіева-Пячэрскай лаўры. У 2002 г. прападобны Фёдар Астрожскі далучаны да Сабору беларускіх святых. У яго гонар асвячона капліца ў царкоўным доме “Кінанія” ў Калодзішчах, што пад Мінскам.\nСлаўны след у гісторыі пакінуў князь Канстанцін Іванавіч Астрожскі (1460? —1530), найвышэйшы гетман Вялікага княства Літоўскага, кашталян Віленскі, ваявода Троцкі. Ён шырока праславіўся дзяржаўнымі справамі, вайсковымі перамогамі і адначасова быў вядомы як руплівец праваслаўнай асветы, заснавальнік шматлікіх храмаў і манастыроў. Князь Канстанцін Іванавіч фундаваў мураваны сабор у Навагрудку, цэрквы Прачысценскую і ў гонар свяціцеля Мікалая ў Вільні, храмы ў Смалявічах, Дзятлаве і інш. За заслугі перад дзяржавай, яквыдатны военачальнік і дыпламат, князь Канстанцін Іванавіч атрымаў ад караля шматлікія маёнткі і зямельныя ўгоддзі, яму належалі Тураў, Дзятлава, Копысь, Глуск, Барань, Гальшаны, Тарасава пад Мінскам, Ахонава і селішча з возерам Свіцязь у ваколіцах Навагрудка, двор у Мінску і інш. Трэба ўлічваць, што гэта быў час, калі пры выбары кандыдатур на высокія і ганаровыя дзяржаўныя пасады перавага аддавалася католікам.\nКнязь Канстанцін Іванавіч здзіўляў сучаснікаў сціплым і пабожным ладам жыцця. Спачыў ён у 1530 г. ў Вільні, а пахаваны быў ва Успенскім саборы Кіева-Пячэрскай лаўры, дзе ёсць надмагілле з яго выяваю.\nСЛУЖЭННЕ БОГУ І БАЦЬКАЎШЧЫНЕ\nНайбольш выразна духоўныя сілы, асаблівая місія роду Астрожскіх праявіліся ў дзейнасці сына найвышэйшага гетмана — князя Канстанціна, у хрышчэнні Васілія, Астрожскага (1526—1608). Нарадзіўся ён у Тураве, там правёў дзяцінства і юнацтва. Пасля смерці бацькі выхоўваўся маці — Аляксандрай Сямёнаўнай з роду князёў Слуцкіх Алелькавічаў. У доме бацькоў князь Канстанцін атрымаў добрую адукацыю і выхаванне ў духу адданасці роднай веры і свайму народу. Дасягнуўшы паўналецця, князь Канстанцін ажаніўся з княжной Сафіяй, дачкой галіцкага магната графа Тарноўскага. У 27 гадоў ён займаў пасаду Уладзімірскага старасты, у 32 гады стаў Кіеўскім ваяводам.\nЗ узростам князь стаў свядомым і глыбока перакананым прыхільнікам Праваслаўя, быў сярод тых нямногіх магнатаў, якія глыбока ўсведамлялі каштоўнасць Праваслаўя, непарыўную сувязь традыцыйнай усходняй хрысціянскай веры з этнічнай самабытнасцю ўсходніх славян. Хоць афіцыйна вышэйшым ктытарам у Кіеўскай мітраполіі лічыўся кароль, на справе Астрожскі быў найбольш значнай асобай сярод міран у справе ўладкавання Праваслаўнай Царквы. Ад бацькі князю Канстанціну перайшоў абавязак патранату, апекі над Праваслаўнай Царквой і яе паствай. Канстанцінопальскі патрыярх Іерамія II, высока ацэньваючы пабожныя памкненні князя ў адносінах да Царквы, у сваіх граматах называў яго захавальнікам і паборнікам ладу ў Царкве на ўсіх паўднёва-заходніх землях Вялікага княства Літоўскага. У сваіх уладаннях Астрожскі заснаваў больш чым 600 цэркваў і 20 манастыроў, пры многіх з іх дзейнічалі шпіталі і школы.\nНягледзячы на высокае грамадскае становішча і заможнасць, князь Канстанцін вёў строгі і пабожны лад жыцця, шмат часу аддаваў рэлігійнай практыцы. У Вялікі пост ён аддаляўся ў манастыр, апранаўся ў бедную вопратку, праводзіў дні і ночы ў роздуме і малітве.\nКнязь К.К. Астрожскі быў найбольш аўтарытэтным сярод абаронцаў Праваслаўнай Царквы ў час падрыхтоўкі і заключэння царкоўнай уніі. Пра сваю нязгоду з афіцыйнай палітыкай Рэчы Паспалітай ён неаднойчы заяўляў на сейме Польска-Літоўскай дзяржавы, звяртаўся з пасланнямі да караля, жыхароў Рэчы Паспалітай, да праваслаўных епіскапаў. Ён фактычна ўзначаліў работу праваслаўнага сабора 1596 г., які праходзіў у Брэсце адначасова з уніяцкім. Пасля падпісання уніі князь працягваў нялёгкую барацьбу ў абарону правоў і годнасці праваслаўных.


Майстар па… збруі — Климовичи. Новости города и района.\nМайстар па… збруі\nмая 2 Дек 2 Родная Нiва\nТак ужо павялося, што конь лічыцца надзейным памочнікам вяскоўцаў. Ён дапамагае гаспадарам і пасеяць, і ўбраць вырашчаны ўраджай. Трэба кудысьці даехаць ці штосьці цяжкае перавезці? Калі ласка! Ваш канёк і тут прыйдзе на дапамогу. Але ж каб гэта разумная жывёла заўжды добра служыла, яе трэба не толькі карміць, а яшчэ і набыць ёй адпаведную “вопратку” — вупраж. Зараз у краме можна купіць тавары на любы густ, аднак хамуты, аброці, падсядзёлак знайсці будзе цяжкавата. А што рабіць, калі такія патрэбныя аксесуары проста неабходна адрамантаваць? Куды ісці па такую паслугу? У такім выпадку дарога прывядзе вас у Леанполле. Тут жыве рэдкі для сённяшняга дня майстар па… збруі.\nДа паслуг Івана Бяляшчанкі звяртаюцца жыхары нашага раёна і суседніх — Хоцімскага і Касцюковіцкага. Крыху больш за чвэрць стагоддзя Іван Іванавіч робіць і рамантуе збрую. Наплыў заказаў у яго пачынаецца вясной, разам з пасяўной.\nШчырыя словы падзякі за працу казалі не раз яму многія ўдзячныя гаспадары. Яны затым і раілі яго паслугі сваім знаёмым.\n— У маладосці я працаваў фатографам. Потым са мной здарыўся няшчасны выпадак, у выніку чаго я пашкодзіў ногі… Атрымаў інваліднасць… Аднак жыццё працягваецца. Трэба было жыць далей, зарабляць на хлеб, — гаворыць Іван Іванавіч. — З чаго ўсё пачалося? Неяк да мяне прыйшоў сусед і папрасіў дапамагчы яму адрамантаваць хамут. Я згадзіўся. Атрымалася няблага. Пасля — яшчэ адзін… Вось так і пачаў я займацца гэтай справай. Напрыклад, каб сплесці аброць, патрэбна дні два-тры. Па просьбе некаторых вяскоўцаў упрыгожваю вупраж рознакаляровымі ніткамі. Як-ніяк, прыгажосць павінна быць ва ўсім! — гаворыць майстар.


Iталiя на каранцiне. Як каранавiрус паралiзаваў Апенiны | zviazda.by\nХатняя старонка » У свеце » Кантыненты » Iталiя на каранцiне. Як каранавiрус паралiзаваў Апенiны\nУспышка каранавiруснай iнфекцыi, якая ўзнiкла ў снежнi мiнулага года ў кiтайскай правiнцыi Хубэй, распаўсюдзiлася цягам двух з паловай месяцаў ужо больш чым на 110 краiн свету. Адной з найбольш пацярпелых ад iнфекцыi дзяржаў, акрамя Паднябеснай, стала Iталiя. У гэтай еўрапейскай краiне смяротнасць ад новага тыпу каранавiруса нават вышэйшая, чым у Кiтаi (больш чым 12 тысяч заражаных, з якiх памерла звыш тысячы чалавек). Каб скарацiць наступствы распаўсюджвання небяспечнага захворвання, iтальянскi ўрад з аўторка ўвёў беспрэцэдэнтныя ў сусветнай практыцы меры — фактычна на каранцiн закрыта ўся краiна. Як каранавiрус паралiзаваў Апенiны i чаго чакаць у далейшым?\n«Больш не будзе Iталii з чырвонай або аранжавай зонай, а будзе ўся Iталiя ў абароненай зоне», — з такой заявай выступiў прэм'ер-мiнiстр краiны Джузепе Контэ, абвясцiўшы беспрэцэдэнтныя меры i новыя правiлы па барацьбе з распаўсюджваннем новай хваробы. Правiлы пашыраюцца на ўсю тэрыторыю краiны, але па ўзгадненнi з рэгiёнамi. «Перасоўванне па ўсёй Iталii будзе магчыма толькi па прычынах работы, неабходнасцi або здароўя», — падкрэслiў Контэ. Новыя правiлы называюцца Io resto a casa («Я застаюся дома»). Пакуль што сядзець дома iтальянцы павiнны да 3 красавiка, а на вулiцы i ў грамадскiх месцах iм загадана выконваць правiла аднаго метра — не наблiжацца да iншых людзей.\nЯк адзначыў Контэ, «сёння надышоў вырашальны момант у барацьбе з вiрусам, мы не можам знiзiць кантроль i адказнасць». «Закрыць школы i ўнiверсiтэты было няпростым рашэннем, i мы просiм сем'i i бацькоў з дзецьмi прыкласцi значныя намаганнi для выканання нашых патрабаванняў. Будучыня Iталii ў нашых руках, i кожны павiнен зрабiць свой унёсак. Усе грамадзяне павiнны аказваць супрацьдзеянне распаўсюджванню каранавiруса», — цытуе прэм'ера La Stampa. I прыводзiць яшчэ адно яго выказванне: «Мы выдатна разумеем, наколькi складана змянiць нашы звычкi. Але ў нас больш няма часу: адбываецца значны рост iнфекцыi i колькасцi памерлых ад яе людзей. Таму мы ўсе павiнны пакiнуць на час клопат пра ўласны камфорт i выгоды дзеля выжывання i дабра Iталii. I мы павiнны зрабiць гэта неадкладна».\nЗакрыты нават сабор Святога Пятра ў Ватыкане. З 12 сакавiка па ўсёй краiне не працуюць бары, рэстараны. Рашэнне не закранула аптэк i супермаркетаў, падкрэслiў Контэ. У канцылярыi прэм'ера дадалi, што гэтая мера будзе дзейнiчаць да 25 сакавiка. Спартыўныя спаборнiцтвы альбо будуць скасаваны, альбо iх будуць праводзiць без гледачоў. Людзi з тэмпературай вышэй за 37,5 градуса павiнны заставацца дома i звесцi да мiнiмуму кантакты з навакольнымi.\nПры гэтым працягнуць працаваць грамадскi транспарт, кавярнi (але толькi да шасцi гадзiн вечара) i крамы. Ва ўказе прэм'ер-мiнiстра таксама не згадваюцца абмежаваннi на ўезд у краiну i выезд з яе. Пры гэтым улады ўзмоцняць кантроль на гранiцы. Уводзяцца праверкi пасажыраў круiзных суднаў, якiя прыбываюць у Венецыю: яны не змогуць высадзiцца для наведвання горада, толькi для таго, каб вярнуцца ў месца свайго пражывання ў Iталii або краiну паходжання.\nПанiка i бунты\nВыклiкi, з якiмi сутыкнулася медыцынская сiстэма краiны, таксама беспрэцэдэнтныя, расказаў CNN Антонiа Пезенцi, каардынатар сiстэмы iнтэнсiўнай тэрапii ў крызiсным штабе правiнцыi Ламбардыя — першакрынiцы iтальянскай эпiдэмii. Па яго словах, сiстэма аховы здароўя Ламбардыi «за крок ад калапсу», нягледзячы на ўсе намаганнi вызвалiць максiмальную колькасць бальнiчных ложкаў. Ён таксама расказаў пра «цунамi-хвалi пацыентаў», дадаўшы, што да канца сакавiка на бальнiчных ложках можа апынуцца да 18 тысяч пацыентаў, калi каранавiрус працягне распаўсюджвацца. «Я нiколi не бачыў нiчога падобнага, — прызнаўся Антонiа Пезенцi. — Iтальянцам варта хвалявацца».\n«Успыхнула вайна, i бiтвы не спыняюцца днём i ноччу. Патрэба ў ложках паўстала ва ўсёй сваёй драматычнасцi, — расказаў медык з Ламбардыi Данiэль Мачынi. — Ужо няма рабочых змен або гадзiн. Сацыяльнае жыццё спынена. Мы ўжо не бачым сем'яў, бо апасаемся iх заразiць. Некаторыя з нас ужо заразiлiся, нягледзячы на пратакол».\nУ шэрагу гарадоў краiны ўжо ў ноч на 10 сакавiка людзi кiнулiся ў кругласутачныя супермаркеты, пiша La Repubblica. Выданне апавядае пра доўгiя начныя чэргi ў прадуктовых крамах Рыма, Палерма, Неапаля. У асобных выпадках палiцыi давялося ўмяшацца, каб пазбегнуць боек, у iншых — кантраляваць i абмяжоўваць рэзкi наплыў клiентаў быў вымушаны персанал супермаркетаў. На фоне ажыятажу ўлады Iталii заклiкаюць суграмадзян не панiкаваць i нагадваюць, што прадукты будуць прадавацца ў звыклым рэжыме, крамы не зачыняцца, а каранцiнны рэжым дазваляе выходзiць па пакупкi i нават ездзiць у суседнiя рэгiёны, калi якiя-небудзь неабходныя тавары вычарпаны ў мясцовых крамах.\nНа думку Раберта Бурыёнi, iтальянскага ўрача, прафесара мiкрабiялогii i вiрусалогii ўнiверсiтэта Vita-Salute San Raffaele (Мiлан), «меры па прафiлактыцы каранавiруса не павiнны прымацца толькi тымi, хто жыве ў зоне ўспышкi iнфекцыi». Наадварот, больш увагi варта ўдзяляць менавiта тым рэгiёнам, дзе вiрус яшчэ не распаўсюдзiўся. «Заставайцеся дома, — параiў вiрусолаг у iнтэрв'ю Radio Capital. — Так, мы ўсё яшчэ можам паўплываць на ход эпiдэмii, затрымаць i аслабiць яе».\nПустыя вулiцы i палiцы — гэта яшчэ не самае абсурднае i страшнае, што здарылася ў краiне за гэты час. Бунты супраць каранцiнных мер адбылiся ў 27 турмах Iталii, пасля таго як там забаранiлi наведваннi. Акрамя таго, некаторыя зняволеныя патрабавалi амнiстыi на фоне эпiдэмiялагiчнай сiтуацыi. Па паведамленнях СМI, некалькiм дзясяткам вязняў удалося ўцячы. Беспарадкi пачалiся на поўначы краiны — у Мадэне. «Сiлавыя структуры спрабуюць кантраляваць сiтуацыю», — адзначае iспанская El Confidencial.\nДзверы да рэцэсii\nКаранавiрус адкрыў краiне дзверы да рэцэсii. Сёлета яе ВУП, па iнфармацыi Банка Iталii, знiзiцца на 0,2 працэнтнага пункта (i гэта адзiн з самых аптымiстычных прагнозаў). Страты турыстычнага сектара могуць скласцi каля €7,4 млрд. Урад Iталii iмкнецца ўсiмi сiламi выправiць сiтуацыю. Зарэзервавана 25 мiльярдаў еўра на меры па лiквiдацыi наступстваў для эканомiкi ад успышкi каранавiруса, заявiў мiнiстр фiнансаў Раберта Гуальтыеры. Спачатку, па яго словах, урад ухвалiў выдзяленне першага пакета стымулюючых мер аб'ёмам каля 12,5 мiльярда еўра. Астатнiя сродкi будуць зарэзерваваныя на аплату iншых дадатковых стымулюючых мер. У прыватнасцi, чыноўнiкi абмяркоўваюць магчымасць накiраваць грошы на дапамогу тым, хто часова застаецца без работы ў вынiку абмежаванняў, у гарантыйны фонд для крэдытавання малога i сярэдняга бiзнесу, на выплаты кампенсацый кампанiям, абарот якiх знiзiўся больш чым на 25 працэнтаў. Таксама, як паведамляе Bloomberg, абмяркоўваецца ўвядзенне мараторыя на плацяжы па iпатэцы i крэдытах для бiзнесу.\nУ выпадку, калi распаўсюджванне каранавiруса прывядзе да глабальнага фiнансавага крызiсу, яго ачагом стане банкаўскi сектар Iталii. Да такой высновы прыйшоў эканамiчны аглядальнiк газеты Washington Post Дэвiд Лiнч. Ён звярнуў увагу на прыпыненне камерцыйнай дзейнасцi ў краiне i лiчыць, што будучыня восьмай найбуйнейшай эканомiкi свету будзе залежаць ад трываласцi банкаўскай сiстэмы. Лiнч сцвярджае, што бiзнес i прыватныя асобы, застаўшыся без грошай у сiтуацыi, якая склалася, могуць перастаць абслугоўваць уласныя крэдыты.\nЯшчэ адной праблемай аглядальнiк Washington Post назваў дарагiя антыкрызiсныя меры Рыма, якiя палохаюць iнвестараў. У такiм выпадку дзяржаўныя аблiгацыi, якiя складаюць большую частку банкаўскiх актываў, могуць абясцэнiцца. Гэта, у сваю чаргу, можа знiзiць рэзервы банкаў i абмежаваць iх крэдытаванне, што прывядзе да далейшага запаволення эканомiкi. Акрамя таго, iтальянскiм банкам належыць каля чвэрцi непагашанага дзяржаўнага доўгу краiны ў памеры 2,4 трыльёна долараў, а гэта звязвае лёс фiнансавых устаноў краiны i ўрада такiм чынам, што можа прывесцi да дэстабiлiзацыi ва ўмовах рэзкага спаду.\nТым часам на экстранным самiце ЕС, якi праводзiўся ў фармаце вiдэаканферэнцыi, было прынята рашэнне выдзелiць на барацьбу з каранавiрусам у рамках супольнасцi 25 мiльярдаў еўра. Звыш 7,5 мiльярда паступiла на рахункi адпаведных ведамстваў ужо на працягу гэтага тыдня.\n1105 Як у Мінску адзначылi Дзень вышыванкi


Галоўная ➠ Дыягностыкі ➠ Літва і беларусь зоймуцца даследаваннямі ў галіне клінічнай і эксперыментальнай анкалогіі\nТакую інфармацыю паведамілі ў прэс-службе беларускай Акадэміі навук. У рамках дакумента спецыялісты збіраюцца удасканаліць цяперашнія спосабы дыягностыкі і лячэння анкалагічных захворванняў. Акрамя таго, вядучыя даследчыкі маюць намер распрацаваць абсалютна новыя віды радыкальнай тэрапіі. У найбліжэйшай будучыні спецыялісты пачнуць рэалізоўваць выпрабаванні, выкарыстоўваючы перадавыя тэхналогіі. Як адзначаюць лекары з НАН, сумесныя досведы дазволяць здзейсніць сапраўдны прарыў у галіне фармацэўтыкі і медыцыны.\nНагадаем, што ажыццяўленне беларускімі і літоўскімі навукоўцамі клінічных даследаванняў пачалося яшчэ ў 2010 годзе. Адзін з навуковых праектаў быў арыентаваны на мадэрнізацыю прэпаратаў, якія аказваюць дапамога імуннай сістэме чалавека. Іншы праект быў накіраваны на павышэнне ахоўных рэакцый арганізмаў пацыентаў.\nВарта заўважыць, што злаякасныя пухліны лічацца адной з найбольш складаных праблем усяго свету. Па словах прадстаўнікоў Еўрапейскага навуковага фонду, ужо ў 2020 годзе смяротнасць ад рака можа перавысіць колькасць смяротных выпадкаў ад сардэчных хвароб.


На фуры па Еўропе, каб пражыць у Беларусі | Народная Воля\nНа фуры па Еўропе, каб пражыць у Беларусі\nГродзенец Мікалай Пракопчык з’ехаў з Беларусі працаваць у Польшчу, як і большасць нашых землякоў, толькі з адной прычыны – у нашай краіне праблематычна знайсці работу, каб добра зарабляць і ўтрымліваць сям’ю.\n«Я сядзеў і чакаў, што эканамічная сітуацыя зменіцца, але толькі страціў час…»\nМікалаю Пракопчыку трохі больш за 50 год. Доўгі час ён працаваў у родным горадзе\nтаксістам у прыватнай фірме на службовым аўтамабілі. З часам набыў уласную машыну, зарэгістраваў прадпрымальніцкую дзейнасць, марыў такім чынам дапрацаваць да пенсіі. Аднак на сваёй таксоўцы яму давялося папрацаваць няшмат часу. Мікалай узгадвае, што эканамічная сітуацыя рэзка пагоршылася, зніклі кліенты, стала праблематычна аплачваць падаткі, не хапала сродкаў на тое, каб падтрымліваць у адпаведным стане машыну. Заробленых цяжкай працай грошай (даводзілася круціць баранку нават па 15 гадзін у суткі) не ставала нават на нармальнае харчаванне для сям’і.\n“Але я не збіраўся нікуды з’язджаць. Спачатку закрыў сваю прадпрымальніцкую дзейнасць, чакаў, што нешта зменіцца ў краіне, – распавядае Мікалай. – Але толькі страціў час. Калі зразумеў, што перспектывы няма, пачаў задумвацца пра ад’езд на работу за мяжу”…\nПоўны тэкст артыкула аб жыцці Мікалая Пракопчыка – ў газеце “Народная Воля” за 21 жніўня\nПРАЗАляксей Міхалеў, Гродна


Выйграй Wii ад Noobie! | Martech Zone\nПанядзелак, кастрычніка 13, 2008 Нядзелю, Кастрычнік 4, 2015 Douglas Karr\nМой добры сябар, Патрык ... ён жа містэр Нубі, раздае Nintendo Wii! Патрык быў вялікім сябрам майго блога за апошні год, і мы шмат выпілі кубачак кавы з нашымі сябрамі Кубак фасолі.\nЯк бы я ні хваляваўся аб найноўшых гаджэтах або найноўшых тэхналогіях, мне важна памятаць, што значная частка людзей, якія наведваюць мой сайт, не здагадваюцца, пра што я кажу. Вось тут заходзіць містэр Нубі! Калі ў вас узнікнуць праблемы з разуменнем TiVo, вэб-аглядальніка ці апошняга тэлефона, хутчэй за ўсё, г-н Нубі напісаў пра гэта альбо стварыў падкаст. Ён выдатны хлопец, які робіць важную працу!\nДапамажыце прасоўваць падарункі Патрыка\nКалі Патрык сказаў мне, што раздае Wii, я сказаў, што хачу пра гэта весці блог. Аднак для поўнага раскрыцця інфармацыі для мяне таксама ёсць стымул! Містэр Нубі таксама раздае iPod Nano і iPod Shuffle!\nКалі большасць рэгістрацый прыходзіць з вашага сайта, вы выйграеце 8 ГБ iPod Nano.\nКалі пераможца Nintendo Wii прыйшоў з вашага сайта, вы выйграеце iPod Shuffle памерам 1 ГБ.\nNoobie - ваш кірунак тэхналагічнай адукацыі. Калі вы хочаце атрымаць максімальную аддачу ад найноўшага гаджэта альбо даведацца новыя спосабы прымусіць тэхналогіі працаваць на вас, мы можам дапамагчы. Noobie прапануе надзейную і аб'ектыўную інфармацыю ў бяспечных і зразумелых умовах. Наведайце мерапрыемства, прачытайце артыкул, праглядзіце блог, альбо заплануйце трэнінг.\nХто павінен увайсці?\nВядома, хто хоча Wii, павінен увайсці, каб выйграць. Да таго ж, не забудзьцеся паведаміць пра Нубі ўсім сваім сябрам і родным, якія адчуваюць праблемы. Нават калі гэта людзі ў вашым офісе, Патрык можа выйсці і зрабіць некалькі трэнінгаў на месцы. Ён выдатны хлопец з вялікім прыхільнікам і яшчэ большым сэрцам за тое, што дапамагае навакольным, якія, як правіла, палохаюцца тэхналогій, а не хвалююцца.\nУвядзіце зараз, каб атрымаць шанец выйграць Nintendo Wii ад Noobie!\nКлючавыя словы: аўтаматычнынацісніцеВажнасць пстрычкіМабільны і планшэтны маркетынгплатныя лайкіплатныя рэтвітыплатны абменплатныя праглядырэсурсбяспечныя паведамленніпакупацьстевекремерЛідэр рынкувірлурвэб-самаабслугоўванне