Апублікавана 03.04.2016 08:44\nКалі пачынаецца сезон красовак і кедаў, прыходзіць не толькі жаданне гарэзаваць на вуліцы, але і эксперыментаваць з вонкавым выглядам, у тым ліку і абутку.\nЕсли вас интересует заказать мебель, стоит заглянуть на этот сайт http://decoart.by/ вы найдете купить мебель отличного качества и по доступной цене.\nДарэчы, гэта тычыцца не толькі спартыўнай абутку, але і любых чаравік. Можна разнастаіць знешні выгляд абутку, папрацаваўшы са шнуроўкай, бо гэта вельмі незвычайная шнуровка! У кожным чаравікі, красоўкі або кеде можа быць зроблена ад 6 да 14 дзірачак для шнуркоў.\nАдсюль выснова, колькасць варыянтаў шнуроўкі досыць вялікая. Але хто б мог падумаць, што пры спробе падлічыць колькасці магчымых рашэнняў для 6 адтулін для шнуркоў атрымалася лічба - каля двух трыльёнаў даляраў! Сапраўдныя майстры дамагаюцца неверагодных вынікаў пры шнуровании абутку. Вось дзесяць спосабаў шнуроўкі для пачаткоўцаў і не толькі.\nШнуровка "крыж-накрыж" - класічная і самая распаўсюджаная шнуровка. Яе выкарыстоўваюць для любой абутку са шнуркамі. Пры шнуровании абодва канца шнурка проста ідуць крыж-накрыж па ўсіх адтулінам для шнуркоў чаравіка.\nШнуровка "прамая еўрапейская" часта ўпрыгожвае чаравікі на еўрапейскіх вітрынах. Для выканання такой шнуроўкі, шнурок зверху забэрзваюць папярок чаравіка, а шнурок ніжні - па дыяганалі. Даволі моцна трымае збор ступні.\nШнуровка "прамыя лініі" - выглядае цікавей, чым прамая еўрапейская за кошт таго, што убіраецца дыяганальныя лініі ніжняй шнурка. Замест гэтага шнурок ідзе толькі зверху. Варта заўважыць, што гэта свабодны выгляд шнуроўкі, зацягнуць шнуркі пры такім пляценні будзе цяжкавата.\nШнуровка "лесвічка" прыйшла ва ўжытак з правілаў шнурования дэсантных падраздзяленняў Злучаных Штатаў Амерыкі. Пры такой шнуроўцы патрэбныя доўгія шнуркі, даўжыня якіх хаваецца ў перакручванні у кожным кроку шнурования. Знешні выгляд шнуроўкі нагадвае лесвічку, адсюль і назва.\nШнуровка "матылёк" вонкава нагадвае гальштук-матылька. Дасягаецца перакрыжоўваннем шнуркоў, пры гэтым кожны шнурок праходзіць праз дзірачкі толькі з аднаго боку. Такі шнуроўкай можна карыстацца пры шнурках сярэдняй даўжыні. Лепш глядзіцца, калі шнуркі шырокія. Лёгка рэгулюецца шчыльнасцю пасадка чаравіка на назе.\nШнуровка "рашотка" прыгожа глядзіцца на шырокіх аб'ёмных кедах. Шнуркі перакрыжоўваюцца паміж сабой. Спачатку шнур адна палова, затым другая палова шнурка прапускаецца то па-над шнуроўкі першай паловы, то пад ёй. Атрымліваецца пляценне - рашотка, якая нагадвае структуру палатнянай тканіны.\nШнуровка "шахматная дошка", выконваецца з шнуркоў двух колераў, выкарыстоўваючы прынцып перапляценні як пры шнуроўцы кратамі. Толькі ў гэтым выпадку размяшчэнне шнуркоў ня дыяганальнае, а прамое. Адзін шнурок усоўваюць ў адтуліны гэтак жа, як апісана ў шнуроўцы прамыя лініі, а другі - перакрыжоўваецца з першым пад прамым вуглом. Прыгожа глядзяцца шнуркі кантрасных кветак. Шнуркі павінны быць досыць доўгімі.\nШнуровка "веласіпедыст" выконваецца так, каб шнурок ляжаў на язычка чаравіка, а звонку выходзіў толькі па баках. Апошні вузел шнурка завязваецца альбо з унутранага, альбо з вонкавага боку чаравіка. Даўжыня шнуркоў павінна быць такая, каб яны заканчваліся невялікім вузлом. Такая шнуровка зручная для лясных паходаў або язды на ровары або самакаце. Шнуркі ляжаць шчыльна, невялікі вузел-бант ў канцы шнуроўкі не павінен чапляцца за галінкі або дэталі ровара.\nШнуровка "крыжыкі унутры-звонку" або "над-пад" практычная і нескладаная ў выкананні. Пры цотным колькасці дзірачак на красоўкі, шнуровка пачынаецца зверху, пры няцотныя - знутры. Атрымліваецца адно перакрыжаванне шнуркоў зверху, наступнае знізу. Пры такім шнуровании, шнуркі менш зношваюцца.\nШнуровка "сусветная павуціна" з'яўляецца самай складанай з прадстаўленых 10 спосабаў. Выглядае вельмі прыгожа, асабліва на высокіх чаравіках або ботах. Добра, калі гэтыя боты маюць зашпільку-маланку, каб можна было выканаць шнуроўкі адзін раз і насіць, пакуль не надакучыць. Для «павуціны» выкарыстоўваюць пару шнуркоў аднатонных або кантрасных кветак. Пачынаць шнураваць трэба з дзірачак у мыском чаравіка. Кожны шнурок праходзіць зігзагам спачатку на адным баку чаравіка, затым на іншы.\n10 спосабаў пляцення шнуркоў - гэта невялікае пералік класічных і незвычайных варыянтаў шнурования чаравік. Калі вы захапіліся, то працягвайце вынаходзіць!


Будзьма беларусамі! » Каменныя сузор’і Беларусі\n24.05.2017 | Гісторыя Літаратура\nВыхад у свет навукова-папулярнай кнігі Іллі Бутава “Звёздые камни” (на рускай мове) — добрая навіна для ўсіх аматараў беларускай гісторыі, міфалогіі і астраноміі. Фактычна, гэта першая асобная кніга, прысвечаная помнікам астраархеалогіі Беларусі. Аўтар не толькі падсумоўвае вынікі працы сваіх папярэднікаў, але і раскрывае гістарычныя загадкі і знаёміць чытачоў з новымі адкрыццямі. Сёння сустракаецца нямала спекуляцый на тэму астраноміі ў старажытных культурах, аднак разгляданая кніга — прыемнае выключэнне. Матэрыял кнігі пераважна грунтуецца на выніках шматгадовых экспедыцый беларускай суполкі “Уфоком” з непасрэдным удзелам аўтара. Варта адзначыць уважлівую працу аўтара з крыніцамі. Звесткі маюць дакладныя спасылкі, а прапанаваныя высновы правяраліся не толькі тэарэтычна, але і непасрэдна “ў полі”. Кансультацыйную дапамогу таксама аказвалі прафесійныя гісторыкі, археолагі, астраномы.\nКніга складваецца з 2 частак, 8 раздзелаў, прысвечаных асобным астраархеалагічным помнікам (ці групе помнікаў). У якасці дадаткаў у кнізе прадстаўленыя карта каменнага комплексу на возеры Янова каля вёскі Бікульнічы Полацкага раённа і табліца са звесткамі пра валуны з ямкамі, якія даследаваліся аўтарам кнігі ў 2011—2016 гадах.\nПершая частка “Солнце и Луна” прысвечаная разгляду помнікаў, за якімі ў навуковай, краязнаўчай літаратуры і ў СМІ трывала замацавалася азначэнне “астранамічная абсерваторыя”: на возеры Янова Полацкага раёна, возеры Дрысвяты Браслаўскага раёна, возеры Богінскае Браслаўскага раёна, каля вёскі Сцебіракі Вілейскага раёна. На жаль, у гэты пералік не трапілі камяні ва ўрочышчы Купа Аршанскага раёна, якія таксама даследаваліся аўтарам. Вынікі даследчыцкай працы і меркаванне аўтара пра магчымае прызначэнне камянёў таксама былі б цікавыя чытачам.\nЦі не найбольшую ўвагу звяртае на сябе першы раздзел першай часткі, у якой гаворка ідзе пра знакаміты “полацкі Стоўнхэндж” на беразе возера Янова каля вёскі Бікульнічы Полацкага раёна. Аўтар абагуліў усё, што вядома пра гэты комплекс з надзейных крыніц, удакладніў недакладнасці ў публікацыях папярэдніх даследчыкаў і прапанаваў вынікі ўласных даследаванняў. Ілля Бутаў выступае за перагляд “класічнай” версіі пра прызначэнне бікульніцкіх камянёў — вызначэнне даты святкавання Купалля. Каменны комплекс нібыта паказвае на кірунак заходу сонца ў дзень летняга сонцастаяння (арыенцір — гара Валатоўка/Талкачоўка). Аднак даследаванні аўтара паказалі, што ў перыяд сонцастаяння сонца не ўзыходзіць і не сядае за вядомымі пагоркамі. Эмпірычна было вызначана, што комплекс можа паказваць на ўзыход сонца над гарой Гарадзец у дні апошняй дэкады траўня, што можа быць звязана не проста з вызначэннем даты дня летняга сонцастаяння, але пачатку больш шырокага летняга святочнага перыяду, які ў народным календары прадстаўлены Сёмухай і Купаллем.\nДругі раздзел з красамоўнай назвай “Обсерватория, которой не было” прысвечаны разгляду камянёў на беразе возера Дрысвяты Браслаўскага раёна, што стаў вядомы шырокай грамадскасці дзякуючы Уладзіміру Арлову, які апісаў яго ў “Таямніцах полацкай гісторыі”. Як высветліў Ілля Бутаў, у дадзеным выпадку мы сутыкаемся з гістарыяграфічным міфам. Аўтар падрабязна паказвае, як ён стварыўся і на якіх крыніцах грунтуецца.\nУ трэцім раздзеле аўтар разважае пра бажніцу на выспе Богінскага возера на Браслаўшчыне, пра якую пісаў Вацлаў Ластоўскі ў сваіх “Лабірынтах”. Як і ў папярэдніх раздзелах, Ілля Бутаў паслядоўна і падрабязна аднаўляе ланцужок звестак пра гэты аб’ект, звяртаецца да археалагічных, пісьмовых і фальклорных крыніц, што дазваляе рэканструяваць магчымы правобраз богінскай бажніцы.\nЧацвёрты раздзел кнігі апавядае пра каменны комплекс каля вёскі Сцебіракі Вілейскага раёна. Выявы на сакральных камянях аўтар прапануе разглядаць ў кантэксце месяцовага культу і мяркуе, што яны могуць сімвалічна пазначаць перыяды (пэўныя кропкі) месяцовага календара.\nДругая частка кнігі цалкам прысвечаная вывучэнню камянёў з ямкамі, у прыватнасці, асноўная ўвага надаецца версіі пра тое, што на валунах прысутнічаюць выявы пэўных сузор’яў ці нават адлюстраваныя карты зорнага неба. Дадзеная частка даследавання пачынаецца з агляду замежнай і айчыннай літаратуры, прысвечанай камяням з ямкамі. Паказваюцца розныя падыходы да гэтых помнікаў, разглядаюцца моцныя і слабыя бакі версій пра паходжанне і прызначэнне дадзеных камянёў.\nДругая частка грунтоўнага раздзела “Звезды” стала вынікам апрацоўкі звестак палявых даследаванняў 2011—2016 гадоў, падчас якіх аўтар падрабязна апісаў 37 камянёў з ямкамі ў розных рэгіёнах Беларусі. Агулам сёння ў нашай краіне вядома пра 55 валуноў з ямкамі. У ходзе экспедыцый былі выяўленыя невядомыя раней камяні з ямкамі. Аўтарам даследаваліся толькі тыя камяні, дзе было больш за дзве ямкі, што ёсць мінімальнай умовай для магчымых абрысаў аб’ектаў зорнага неба. У выяўленні сузор’яў на камянях заўжды прысутнічае суб’ектыўны фактар, таму аўтар асцярожна падыходзіць да гэтага пытання, далучае да працы прафесійных астраномаў. Прадстаўленая інфармацыя пра камяні з ямкамі на тэрыторыі Беларусі мае важнае значэнне для вывучэння дадзеных помнікаў на прасторы ўсёй Еўропы.\nУ выніку аўтар прапаноўвае сваё бачанне прызначэння камянёў з ямкамі, адзначае іх магчымыя сувязі з міфалагічна-касмалагічнымі ўяўленнямі нашых продкаў. Ілля Бутаў адзначае, што версія пра “зорныя карты” не супярэчыць “аграрнай” версіі, паводле якой ямкі на камянях звязаныя з культам урадлівасці. Сапраўды, салярны і мясяцовы культы, астранамічныя веды, каляндар і сельскагаспадарчы цыкл непарыўна звязаныя. Тым не менш у пытанні пра камяні з ямкамі Ілля Бутаў не ставіць кропкі. Яно ўсё яшчэ застаецца адкрытым.\nДзякуючы аўтару мы прасунуліся наперад у вывучэнні не толькі валуноў з ямкамі, але і іншых старажытных помнікаў. У выніку атрымалася вельмі цікавае гістарычна-астранамічнае апавяданне з заблытанымі сюжэтамі, якія аўтар удала разблытвае. Можна быць упэўненым, што для пераважнай большасці чытачоў кніга адкрые новыя невядомыя старонкі нашай гісторыі і культуры. Прафесійныя даследчыкі, у сваю чаргу, пазнаёмяцца з арыгінальнымі поглядамі і падыходамі. Натуральна, што прапанаваныя версіі могуць выклікаць пытанні і спрэчкі. Аднак важна тое, што аўтар паказаў праблемныя месцы і кірункі для далейшых даследаванняў у гэтай сферы. Хочацца спадзявацца, што ідэі, выказаныя аўтарам, атрымаюць наступнае развіццё не толькі ў яго іншых працах, але і ў даследаваннях паслядоўнікаў.


Сябры без Абавязацельстваў у - ВІДЭА - ЧАТ, Каханне онлайн!\nЦі задумваліся вы калі-небудзь Пра тое, колькі часу вы Павінны выдаткаваць з моманту спаткання З дзяўчынай да атрымання жаданага вынікуГэта могуць быць дні, а Можа і тыдні. Калі вы жывяце ў вялікім Горадзе, напрыклад, у Казахстане, то Вы вызначана пакутуеце ад недахопу часу. У сувязі з тым, што Знаёмства з дзяўчынай заўсёды патрабуе Дадатковых абавязацельстваў і часу, якое Часта проста няма куды дзявацца, Узнікае недахоп інтымнасці. Адсутнасць або недахоп сэксу вельмі Дрэнна ўплывае на настрой і Запас трываласці чалавека. Асабліва ў складаных і стрэсавых Гарадскіх умовах, якія пераважаюць у Казахстане. Але гэта не варта катаванняў, Ты заўсёды можаш звярнуцца да Ночы спатканняў. Мы гаворым аб спатканнях без Абавязацельстваў у поўным сэнсе гэтага слова. Менавіта таму мы распрацавалі наш Сайт знаёмстваў, дзе вы можаце Знайсці сабе дзяўчыну, з якой Можна сустракацца без абавязацельстваў. І забыцца раз і назаўжды Аб праблемах. На нашым сайце дзяўчыны размяшчаюць Свае профілі з фотаздымкамі і Тэлефонамі толькі для спатканьняў з Мужчынамі на адну ноч, так Што вы прыйшлі па патрэбным адрасе.\nАдкрыйце раздзел з жаночымі анкетамі І паглядзіце на профілі.\nСотні новых рэгіструюцца кожны дзень У адзіночку.\nІ некалькі тысяч чалавек штодня Заходзяць на сайт, каб пагутарыць З вамі. Вы можаце праглядаць фатаграфіі і Профілі прыгажосці, а пасля таго, Як вы пераканайцеся, што сайт Падыходзіць вам, ідзіце наперад і Зарэгіструйцеся і абменьвайцеся тэлефоннымі званкамі З дзяўчатамі. Мы стварылі ўмовы для таго, Каб рэгістрацыя заняла не больш За 5 хвілін. Усе функцыі сэрвісу інтуітыўна зразумелыя, Так што Вы можаце ўпэўнена Рэгістравацца і мець зносіны ў чаце. Скарыстайцеся гэтай паслугай і дзяўчаты Самі пачнуць пісаць Вам, таму Што Ваш профіль цяпер на Розуме, гэта як галасаванне за Ўсю старонку: Я пазнаю Вас. Калі вы знаходзіцеся ў Казахстане І думаеце пра тое, дзе Знайсці дзяўчыну на адну ноч, То, скарыстаўшыся нашым сайтам знаёмстваў, Вы вырашыце гэтую праблему і Зможаце сустрэцца з дзяўчынай на Працягу некалькіх хвілін.\nПријатели со Жени во Сан Диего\nвідэа чаты онлайн без рэгістрацыі відэа сэкс чат знаёмства рэгістрацыя ў знаёмствах знаёмства онлайн відыачат рулетка онлайн онлайн знаёмства бясплатны відыачат відыачат з дзяўчатамі 18 гадоў відэа чат 18 відыачат 18 без рэгістрацыі


Эбэргард Гайкен: "Ня ўсе задачы, пастаўленыя перада мной, выкананыя"\n23 ліпень 2005, 17:52\nАлесь Дашчынскі, Менск Кіраўнік менскага офісу АБСЭ, нямецкі дыплямат Эбэргард Гайкен завяршае сваю місію ў Менску. Спадар Гайкен заявіў, што ня ўсе пастаўленыя задачы былі выкананы. Яны тычацца пабудовы дэмакратычных інстытутаў у Беларусі і павагі да закону. За тыдзень да свайго ад’езду амбасадар Гайкен адказаў на пытаньні нашага карэспандэнта.\nЭбэргард Гайкен пакідае сваю пасаду з прыватных прычынаў, сярод якіх ён найперш называе свой узрост. А тое, што ён зьяжджае з Беларусі менавіта цяпер зьвязана з ягоным жаданьнем даць дастаткова часу новаму кіраўніку офіса для знаёмства з сытуацыяй у Беларусі перад прэзыдэнцкімі выбарамі 2006 году.\nСпадар Гайкен мяркуе ў Нямеччыне чытаць лекцыі па беларускай праблематыцы. Ці будзе магчымасьць зноў прыехаць у Менск, ён пакуль ня ведае і найперш марыць пабываць у Італіі.\nХто будзе новым кіраўніком менскага офіса Гайкен пакуль ня ведае, бо не ўцягнуты ў працэс вызначэньня новай кандыдатуры на ўзроні АБСЭ. Дакладна вядома, што імя гэтага чалавека пакуль не названа. Спадар Гайкен адзначае -- паводле мандату асноўным партнэрам зьяўляецца беларускі ўрад, таму новы кіраўнік офіса павінен разьвіць сталыя і абгрунтаваныя адносіны з кіраўніцтвам Беларусі, але ў той жа час ён павінен абараняць прынцыпы і стандарты АБСЭ. Ці цяжка было весьці дыялёг з беларускімі ўладамі?\n(Гайкен: ) “Дыялёг магчымы, але яго больш складана тут устанавіць, чым, напрыклад, у іншых краінах, дзе я працаваў. Але дыялёг – гэта аснова АБСЭ і ён ідзе ў Вене і ў гэты дыялёг таксама ўцягнутая Беларусь”.\nСпадар Гайкен, як Вы ацэньваеце сваю дзейнасьць у Менску ці выканалі Вы ўсе пастаўленыя задачы? Многія палітыкі крытыкуюць, што праца місіі перастала быць эфэктыўнай, ці ёсьць неабходнасьць у падаўжэньні дзейнасьці місіі ў Беларусі, а таксама ў пераглядзе мандату місіі?\n(Гайкен: ) “Ня ўсе задачы, якія былі пастаўленыя перада мной - выкананыя. Яны тычацца пабудовы дэмакратычных існтытутаў, поўнай павагі да вяршэнства закону, але гэта вельмі доўгі працэс. Я магу толькі пацьвердзіць галоўную мэту АБСЭ – многа працаваць цяпер дзеля паляпшэньня сытуацыі ў будучыні, таму гэта нармалёвая сытуацыя, калі ня ўсе пастаўленыя задачы былі выкананы. Што да эфэктыўнасьці працы офіса АБСЭ ў Менску, то гэта тое пытаньне, якое можна абмяркоўваць, але я хачу адзначыць: офіс зрабіў многа карыснай працы цягам гэтых двух з паловай гадоў, але тым ня менш існуе неабходнасьць у працягу гэтай працы. А што да мандату, то тут ўсё ў парадку. Аднак тыя інструмэнты, якія мае АБСЭ і адпаведна офіс АБСЭ, абмежаваныя. Таму як і ў іншых міжнародных арганізацыях важная палітычная воля краінаў - сябраў АБСЭ, уключаючы Беларусь, для выкананьня прынцыпаў і абавязкаў АБСЭ”.\nЦі памянялася сытуацыя ў Беларусі параўнальна з тым часам, калі Вы прыехалі ў Менск і ўзначалілі менскі офіс АБСЭ? Ці гатовая на гэты момант Беларусь да свабодных і справядлівых выбараў?\n(Гайкен: ) “Калі параўнаць сытуацыю з той, якая была два з паловай гады таму, то сытуацыя зьмянілася да лепшага: адносіны паміж Беларусьсю і АБСЭ сёньня лепшыя. Пазыцыя і становішча менскага офіса стала больш стабільным, у нас ёсьць дзелавыя стасункі і гэта ўсё пазытыўнае разьвіцьцё. Але што тычыцца павагі да канстытуцыйных правоў, напрыклад, свабоды мэдыяў, свабоды думкі, свабоды аб’яднаньняў, то я назіраю пагаршэньне сытуацыі. Што да выбараў, то я цудоўна памятаю мінулагоднія парлямэнцкія выбары і ацэнкі місіі Бюро ў дэмакратычных інстытутах, якое назірала за выбарамі вельмі аб’ектыўна і прафэсійна. Гэтая місія адзначыла вельмі вялікія недахопы ў справе дэмакратычных выбараў, таму я не ўпэўнены, што сёньня сытуацыя памянялася і Беларусь ужо гатова да правядзеньня дэмакратычных выбараў. Але паколькі Беларусь узяла на сябе абавязаньні АБСЭ, то за наступнымі выбарамі зноў павінна назіраць згаданае Бюро і гэта высьветліцца пад час наступных выбараў”.\nЭбэргард Гайкен пакідае Беларусь, у якой застаюцца палітычныя вязьні. Як ён ставіцца да гэтага і ці можна неяк дапамагчы гэтым людзям?\n(Гайкен: ) “Сапраўды, я наведаў некалькіх з тых асобаў, якія знаходзяцца за кратамі. Гэтыя візыты заўсёды краналі мяне, бо я стаўлюся да гэтых людзей з павагай. Пачуцьцё, калі я наведваў іх, было такое, што мае візыты ім дапамагалі і былі маральнай падтрымкай. Калі я буду пакідаць Беларусь, канешне, я буду пра гэта памятаць. Я хачу выказаць надзею, што сытуацыя памяняецца і я даволі ўпэўнены ў тым, што яна памяняецца.”\nРазьвітальную прэсавую канфэрэнцыю амбасадар Эбэргард Гайкен мяркуе правесьці 26 ліпеня ў Менску.


Аўтары - Святы Хосэ Марыя Эскрыва - Часопіс «Ave Maria»\nАўтары \_ Святы Хосэ Марыя Эскрыва\n24.12.2016 | 2016 снежань\n22.03.2016 | 2016 сакавік-май\n(урыўкі з кнігі Хосэмарыя Эскрывы «Гэта Хрыстус праходзіць побач») «Ён — Валадар і горача прагне валадарыць у нашых сэрцах, у сэрцах Божых дзяцей. Але не будзем уяўляць Яго ўладу такою, якою ёсць улада людзей; Хрыстус не дамінуе, не жадае навязваць сваю волю, бо Ён “не для таго прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць” (Мц 20, 28).\nПрадстаўляем вашай увазе ўрыўкі з кнігі святога Хосэ Марыя Эскрывы «Сябры Божыя». Святы Хосэ Марыя Эскрыва — аўтар шматлікіх духоўных твораў, перакладзеных на розныя мовы свету, сярод якіх: «Шлях» (1939), «Святы Ружанец» (1934), «Сябры Божыя» (1977), «Хрыстус праходзіць побач» (1973), «Кузня» (1988), «Баразна» (1986) і інш. Урыўкі 40-41\nПрадстаўляем вашай увазе ўрыўкі з кнігі святога Хосэ Марыя Эскрывы «Сябры Божыя». Святы Хосэ Марыя Эскрыва — аўтар шматлікіх духоўных твораў, перакладзеных на розныя мовы свету, сярод якіх: «Шлях» (1939), «Святы Ружанец» (1934), «Сябры Божыя» (1977), «Хрыстус праходзіць побач» (1973), «Кузня» (1988), «Баразна» (1986) і інш. Урыўкі 57-60\nПрадстаўляем вашай увазе ўрыўкі з кнігі святога Хосэ Марыя Эскрывы «Сябры Божыя». Святы Хосэ Марыя Эскрыва — аўтар шматлікіх духоўных твораў, перакладзеных на розныя мовы свету, сярод якіх: «Шлях» (1939), «Святы Ружанец» (1934), «Сябры Божыя» (1977), «Хрыстус праходзіць побач» (1973), «Кузня» (1988), «Баразна» (1986) і інш. Урыўкі 45-50\nПрадстаўляем вашай увазе ўрыўкі з кнігі святога Хосэ Марыя Эскрывы «Сябры Божыя». Святы Хосэ Марыя Эскрыва — аўтар шматлікіх духоўных твораў, перакладзеных на розныя мовы свету, сярод якіх: «Шлях» (1939), «Святы Ружанец» (1934), «Сябры Божыя» (1977), «Хрыстус праходзіць побач» (1973), «Кузня» (1988), «Баразна» (1986) і інш. Урыўкі 42-44\nПрадстаўляем вашай увазе ўрыўкі з кнігі святога Хосэ Марыя Эскрывы «Сябры Божыя». Святы Хосэ Марыя Эскрыва — аўтар шматлікіх духоўных твораў, перакладзеных на розныя мовы свету, сярод якіх: «Шлях» (1939), «Святы Ружанец» (1934), «Сябры Божыя» (1977), «Хрыстус праходзіць побач» (1973), «Кузня» (1988), «Баразна» (1986) і інш. Урыўкі 67-68\nПрадстаўляем вашай увазе ўрыўкі з кнігі святога Хосэ Марыя Эскрывы «Сябры Божыя». Святы Хосэ Марыя Эскрыва — аўтар шматлікіх духоўных твораў, перакладзеных на розныя мовы свету, сярод якіх: «Шлях» (1939), «Святы Ружанец» (1934), «Сябры Божыя» (1977), «Хрыстус праходзіць побач» (1973), «Кузня» (1988), «Баразна» (1986) і інш. Урыўкі 33-35


7 галоўных адметнасьцяў выбарчай кампаніі 2015 году\n03 ліпень 2015, 09:44 абноўлена 03 ліпень 2015, 19:16\nУ сёлетняй прэзыдэнцкай выбарчай кампаніі будзе сем адметнасьцяў, якіх не было на папярэдніх выбарах у сьнежні 2010 году. Менавіта столькі навацыяў пералічыла старшыня Цэнтральнай выбарчай камісіі Лідзія Ярмошына, выступаючы ў Палаце прадстаўнікоў. Свабода пацікавілася ў патэнцыйных кандыдатаў на прэзыдэнта і іхніх прадстаўнікоў, як новаўвядзеньні паўплываюць на іхнія выбарчыя кампаніі.\nПатэнцыйны кандыдат на прэзыдэнта ад Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька найперш адзначае забарону заклікаў да байкоту выбараў. Ярмошына абгрунтавала гэтае новаўвядзеньне тым, што Беларусь далучылася да Канвэнцыі аб стандартах выбараў у СНД, а ў гэтай канвэнцыі прапісаная забарона на байкот.\nЛябедзька ня лічыць гэты аргумэнт пераканаўчым:\n«Гэта чарговая хлусьня. Заклікі да байкоту ЦВК упершыню забараніла падчас апошняй парлямэнцкай кампаніі. Гэта было ў 2012 годзе, а на той час нашы ўлады яшчэ не ратыфікавалі згаданую канвэнцыю СНД. Мы ўдзельнічалі ў той выбарчай кампаніі. І тады былі дзеяньні Цэнтральнай выбарчай камісіі, скіраваныя на тое, каб дэ-факта байкот забараніць. І мы адчувалі гэта падчас выступаў, падчас сустрэч з выбарцамі, падчас камунікацыяў з ЦВК. Таму спасылка на канвэнцыю, мякка кажучы, не адпавядае рэчаіснасьці.\nУлады баяцца, што сёлета людзі праігнаруюць тое, што ім прапануюць пад назвай выбары. Гэта ня выбары. А фактычна лахатрон. І лепш за ўсё гаварыць пра гэта было б праз кампанію фактычнага байкоту. Гэта азначае, што ты ўдзельнічаеш у кампаніі і разам з тым выкарыстоўваеш выбарныя працэдуры, каб патлумачыць людзям, што насамрэч адбываецца».\nАд партыі «Справядлівы сьвет» на прэзыдэнта зьбіраецца балятавацца яе старшыня Сяргей Калякін. Ягоны намесьнік Валер Ухналёў, які сам балятаваўся ў дэпутаты падчас парлямэнцкіх і мясцовых выбараў, ацэньвае сытуацыю з інфармацыйнымі матэрыяламі. На гэтых выбарах агульныя інфармацыйныя матэрыялы пра кандыдатаў будзе выпускаць выключна Цэнтравыбаркам. «Гэта дрэнна», — лічыць Валер Ухналёў:\n«Гэты варыянт ужо абкаталі на мясцовых выбарах. Кандыдат ня мае сродкаў ад дзяржавы на свае агітацыйныя матэрыялы, на правядзеньне агітацыйнай кампаніі. Маўляў, калі выбаркамы самі выдаюць агульныя матэрыялы, то гэта паляпшае інфармаванасьць выбарцаў. Але ж яны ўключаюць у матэрыял тое, што хочуць яны, а не кандыдаты. Яны не ўзгадняюць тэкст з кандыдатамі і пішуць часам абы-што. І падчас мясцовых выбараў нашы кандыдаты судзіліся з-за таго, што ўлады пісалі толькі тое, што яны хочуць».\nА вось у штабе яшчэ аднаго патэнцыйнага кандыдата, старшыні Лібэральна-дэмакратычнай партыі Сяргея Гайдукевіча, да зьменаў паставіліся спакайней, кажа першы намесьнік партыйнага старшыні Алег Гайдукевіч:\n«Тое, што адзін кандыдат ня можа быць даверанай асобай у іншага, мне падаецца, правільна. Кожны кандыдат павінен адстойваць сваю пазыцыю, змагацца за пасаду прэзыдэнта. Інакш будзе невядома што, а не палітыка.\nКалі ў кандыдата на прэзыдэнта працаздольная структура, то гэтыя навацыі не перашкаджаюць яму працаваць. Возьмем такую навэлу — цяпер пры здачы подпісаў патрэбна ўпісаць прозьвішча каардынатара па кожным рэгіёне. Мы гэтым, наадварот, задаволеныя. Мы панясем сьпісы ў Цэнтравыбаркам і пакажам, якая ў нас вялікая партыйная сетка.\nСамае галоўнае для нас, каб усе законы камісіі і мясцовыя ўлады выконвалі. Наша заканадаўства ў цэлым нармальнае. Усё пытаньне — у яго прымяненьні. Асабліва на месцах».\nПершы этап выбарчай кампаніі — падача ў Цэнтральную выбарчую камісію сьпісаў чальцоў ініцыятыўных групаў патэнцыйных кандыдатаў на прэзыдэнта — пачаўся 1 ліпеня. Не пазьней за 17 ліпеня прэтэндэнты павінны перадаць сьпісы ў ЦВК.\nА што вы думаеце пра выбары? Што кажуць вашыя сябры ці сваякі? Пішыце ў камэнтарах ці нам на пошту svaboda@rferl.org\nМакей паслухаўся Лукашэнку, а Ярмошына — не


«На заняткі не прыйшлі 20–30 %». Студэнты распавялі пра каронавірусны байкот\nНа мінулым тыдні моладзевыя актывісты заклікалі да байкоту заняткаў ва ўніверсітэтах, бо адміністрацыі ВНУ не перайшлі масава на дыстанцыйнае навучанне падчас COVID-19. Belsat.eu даведаўся, ці атрымалася акцыя і колькі студэнтаў усё ж працягваюць наведваць пары.\nЯшчэ раней 16 тысяч чалавек падпісалі петыцыю да Мінаховы здароўя, Мінадукацыі і кіраўніцтва краіны з патрабаваннем перавесці ўстановы адукацыі на дыстанцыйнае навучанне ў сувязі з распаўсюдам каронавірусу. Некаторыя факультэты (напрыклад, БДМУ, Гарадзенскага дзяржаўнага ўніверсітэту ды іншых) адмянілі лекцыі, аднак цэнтралізаванага пераводу на каранцін не адбылося. Гэтак, у БДУ, дзе былі выяўлены выпадкі інфікавання, працягваюцца заняткі. МДЛУ, дзе навучаецца шмат замежнікаў, таксама не пераходзіў на дыстанцыйную форму.\nЗаклік да байкоту падтрымаў «Моладзевы блок», Задзіночанне беларускіх студэнтаў (ЗБС) і лакальныя суполкі ў шэрагу навучальных установаў. Пачалося ўся з акцыі, якую 19 сакавіка правялі студэнткі МДЛУ: дзяўчыны раздавалі ля ўваходу ва ўніверсітэт маскі з надпісам «Ха-ха, я тут памру». На панядзелак 23 сакавіка актывісты прызначылі «усеагульную забастоўку».\n«Хочам паказаць рэктарату, што ўсё магчыма»\nСтудэнтка чацвертага курсу МДЛУ Лізавета Пракопчык – адна з удзельніц акцыі – кажа, што байкот падтрымалі толькі часткова. Сама дзяўчына прытрымліваецца рэжыму самаізаляцыі з мінулай пятніцы.\nПадчас акцыі 19 сакавіка ля МДЛУ. Фота радыё «Свабода»\n«На жаль, я не бачу сама, колькі людзей не прыйшло сёння, бо я з 20 сакавіка перастала хадзіць, аднак дакладна ведаю, што тры групы з перакладчыцкага факультэту перасталі хадзіць. Па маім адчуванням, прыкладна 20% не наведваюць пары ў нашым універсітэце, у іншых таксама ёсць тыя, хто байкатуе. Але ж апытанкі ў тэлеграм-каналах сведчаць, што іх усё ж не так шмат», – кажа Ліза.\nПаводле яе, прычына ў агульнай інэртнасці студэнцтва: большасць проста не гатовая да актыўных дзеянняў. Або, у гэтым выпадку, бяздзеяння.\n«Казалі, што нічога не атрымаецца, што б мы ні рабілі. Маўляў, навошта вы гэта робіце, калі ўсё адно не атрымаецца? Калі наверсе не захочуць – нічога не будзе»\nРэктарат МДЛУ, кажа Ліза, штодня з серады па суботу на мінулым тыдні рабіў афіцыйныя заявы.\n«Там былі рэчы, якія вельмі дзіўна было чуць. Што кожнаму, хто звяртаецца ў медпункт з АРВІ, адразу ж робяць тэст і ўсіх правяраюць. Але гэта не так. Людзі, якія збіралі подпісы, прыходзілі ў медпункт з прастудай – ім ніхто ніякіх тэстаў не рабіў. Проста выпісвалі бальнічны ў лепшым выпадку. Пазіцыя рэктарату такая, што яны нібыта не могуць арганізаваць дыстанцыйнае навучанне праз спецыфіку ВНУ», – тлумачыць студэнтка.\nАднак, паводле яе звестак, курсы замежных моваў Streamlinе праводзяць заняткі дыстанцыйна, на онлайн-платформе Zoom. Цяпер актывісты плануюць напісаць падрабязную інструкцыю па карыстанні падобнымі платформамі і даслаць яе ў рэктарат, «каб паказаць, што ўсё магчыма».\n«З мэтаю пазбегчы масавасці». У БДУ адмяняюць лекцыі\n«Прымушаюць верыць, што небяспекі няма»\nЗ ананімнага апытання ў тэлеграм-канале «Отчислено» вынікае, што 26% студэнтаў у панядзелак байкатуюць заняткі. Яшчэ 39% пайшлі, але падтрымліваюць ідэю каранціну. Усяго 6% не бачаць у каранціне неабходнасці і прытрымліваюцца звыклага рэжыму.\nТым часам старастам груп на 4 курсе БНТУ адміністрацыя разаслала паведамленні з заклікам «не ўдзельнічаць у правакацыйных мерапрыемствах па байкоце заняткаў».\n«Пакуль нам цяжка падвесці вынікі байкоту. Паводле апытанак, недзе 30% сёння не прыйшло. На мой погляд, гэта даволі шмат. Ёсць універсітэты, дзе цэлыя курсы не прыйшлі. У МДЛУ меншая яўка, чым звычайна. У БДУ ў некаторых групах ходзяць усяго па два чалавекі. То бок, акцыя больш-менш паспяховая.\nБудзем глядзець на далейшую рэакцыю адміністрацый ВНУ. Я думаю, яны усё ж пойдуць на саступкі», – кажа актывіст «Моладзевага блоку» Даніла Лаўрэцкі.\nНа ягоную думку, адзіным правільным выйсцем у сітуацыі з каронавірусам будзе поўны пераход на дыстанцыйнае навучанне.\n«Калі робяць адмену лекцыяў, а семінары застаюцца – гэта паўмера. Бо студэнты ўсё адно ходзяць і кантактуюць між сабой і з выкладчыкамі. У гэтым няма сэнсу», – мяркуе ён.\nНа пытанне, чаму ініцыятыва сыходзіць ад студэнтаў, а не ад адміністрацыяў, Лаўрэцкі адказвае:\n«Ёсць у нас такія прадзяржаўныя ВНУ, якія самі вераць і прымушаюць іншых верыць, што небяспекі няма. Гэта звязана ў тым ліку з пазіцыяй прэзідэнта. Але ў Брытаніі, напрыклад, таксама толькі з мінулага тыдня каранцін ва ўніверсітэтах… Мы апошнія засталіся. Трэба рабіць усё магчымае, каб гэтая зараза менш распаўсюджвалася».\nПа стане на 23 сакавіка ў Беларусі лабараторна пацверджаны 81 выпадак каронавірусу. Як паведамляе МІнаховы здароўя, 22 чалавекі папрасіліся: яны ўжо выпісаныя або рыхтуюцца да выпіскіі са шпіталю. Афіцыйна каранцін у Беларусі дагэтуль не ўведзены. Краіна застаецца апошняй у рэгіёне, дзе не былі закрытыя межы і на дзяржаўным узроўні не скасаваныя ўсе масавыя імпрэзы.\nТэгі: адукацыя байкот вну Даніла Лаўрэцкі Задзіночанне беларускіх студэнтаў здароўе каранцін каронавірус у Беларусі Лізавета Пракопчык моладзевы блок пандэмія студэнцтва


Калі казаць пра тое, які з грэчаскіх гасцінічных комплексаў з'яўляецца сапраўды уражлівым, то, мабыць, многія адзначаць перш за ўсё гатэль «Радос Палладиум». І ён сапраўды можа такім лічыцца. Чаму? Вось пра гэта можна расказаць крыху больш.\nГатэль «Радос Палладиум» існуе ўжо 18 гадоў. Але, нягледзячы на свой немалы «ўзрост», выглядае ён вельмі сучасна і прыгожа. Беласнежнае шасціпавярховы будынак, выкананае ў традыцыйным грэцкім стылі, узвышаецца на зялёнай, дагледжанай тэрыторыі з шматлікімі басейнамі і пальмамі. Побач з галоўным будынкам варта яшчэ пяць карпусоў, разам з якімі гатэль ўтварае вялікі і прыгожы комплекс.\nА знаходзіцца гатэль на востраве Радос, што можна зразумець з яго назвы. Калі быць дакладней - у мястэчку Фалираки. Гэта вельмі ажыўлены курорт. Ён вельмі любім моладдзю. Да самага Радоса адсюль ехаць хвілін 10, як і да аэрапорта. Яшчэ ў непасрэднай блізкасці тут знаходзіцца чысты і прасторны пляж з шэзлонгамі і парасонамі. Увогуле, месцазнаходжанне ўдалае - усё, у чым мае патрэбу турыст, знаходзіцца побач.\nШто маецца ў гатэлі?\nГатэль «Радос Палладиум» нездарма заяўлены як пяцізоркавы. Тут ёсць абсалютна ўсё, што можа спатрэбіцца прыезджаму чалавеку. І нават больш. Усе базавыя паслугі тут ёсць. Да іх адносіцца бясплатны бесправадны Інтэрнэт, аўтастаянка, хімчыстка і пральня, кругласутачны ресепшен і т. Д. Варта пагаварыць пра іншыя, больш «элітных» сэрвісах.\nТут маецца міні-маркет, сувенірны крамачка, а таксама некалькі профільных буцікаў. У адным прадаюцца ювелірныя вырабы, у другім - скураная вопратка і аксэсуары. Нават італьянскі буцік моднай вопраткі Benetton ёсць. І ўласны офіс па арэндзе аўтамабіляў таксама маецца.\nАле самае галоўнае - тут выдатна развіта бізнес-структура. Афіцыйна прызнана, што дадзены гатэль з'яўляецца лепшым месцам на Радосе для правядзення канферэнцый і іншых важных мерапрыемстваў. Бо менавіта тут абсталяваны круглы сучасны зала Academia, у якім люстры выкананы з венецыянскага шкла. Яшчэ тут маецца тры канферэнц-залы з сучаснай тэхнікай, агульная змяшчальнасць якіх складае 750 чалавек. Дарэчы, тут нярэдка праводзяць вяселля, юбілеі, банкеты.\nНатуральна, такі раскошны гатэль, як Rodos Palladium Leisure & Wellness 5 *, размяшчае выгодамі для людзей з абмежаванымі магчымасцямі, паслугамі няні, трансферу, дастаўкі ежы, прэсы і шмат чаго іншага. Што і казаць, тут персанал ведае шэсць моў. Сярод якіх, дарэчы, ёсць і руская.\nГатэль «Радос Палладиум» з'яўляецца курортным комплексам. А гэта значыць, што тут можна нядрэнна пацешыцца. Тут ёсць усё для гэтага. Фітнес-цэнтр з трэнерамі, лазня, масажныя пакоя, крыты і адкрыты басейны (сярод якіх ёсць асобны для дзяцей), два тэнісныя корты з асвятленнем і штучнай травой, пляцоўка для баскетбола і валейбола, міні-гольф, а таксама ўсё неабходнае для гульні бочэ , футбола, аэробікі і воднай гімнастыкі.\nЯшчэ кожны дзень тут праводзяць шоў і розныя прадстаўлення. Тут грае жывая музыка розных жанраў, выступаюць мясцовыя групы, праводзяцца тэматычныя вечары і уладкоўваюцца традыцыйныя танцы.\nІ, вядома, Rodos Palladium Leisure & Wellness 5 * размяшчае ўласным прафесійным SPA-цэнтрам, у якім працуе група высокакваліфікаваных тэрапеўтаў. Там прапануюцца сусветна прызнаныя працэдуры па догляду за целам і тварам, а таксама практыкуецца ўжыванне сродкаў французскай фірмы Thalgo, якая першая ў свеце пачала выкарыстоўваць багавінне ў касметыцы.\nГатэль размяшчае ўласным аздараўленча-касметычным цэнтрам, так што пра яго нельга не сказаць пару слоў асобна.\nУ гэтым SPA-цэнтры маецца некалькі працэдурных пакояў. Сярод іх ёсць і такія, у якіх праводзяць абслугоўванне пар. Шмат каму падабаецца наведваць працэдуры ўдваіх, гэта даволі рамантычна.\nАсаблівай папулярнасцю карыстаецца стоун-тэрапія, глыбокі цягліцавы, спартыўны і шведскі масажы. Таксама шматлікім падабаецца гідра- і ароматэрапія і аюрведические працэдуры. Яшчэ вельмі папулярныя SPA-ванны. А наогул пералік паслуг вельмі шырокі. Сыход за валасамі, педыкюр, манікюр, стыльныя стрыжкі, мяккае афарбоўванне валасоў і кладка, пілінг і скрабы для цела, обёртывания, расслабляльныя ванначкі, вузкапрофільнымі масаж (рук, ног, шыі, галавы, усяго цела) - тут кожны знойдзе сабе тую працэдуру, якой захочацца прысвяціць свой час. І абавязкова варта гэта зрабіць. Бо гэта незабыўныя ўражанні.\nRodos Palladium размяшчае некалькімі прэзентабельнымі ўстановамі, у якіх госці могуць пакаштаваць вынаходстваў і прапусціць пару куфляў якаснага алкаголю. У галоўным рэстаране Symposium падаюць амерыканскі сняданак і вячэру з стравамі мясцовай і міжнароднай кухні. Яшчэ тут часта ўладкоўваюць тэматычныя вечары. А ў рэстаране Thalassa падаюць дзіўна смачныя морапрадукты і арыгінальныя дэсерты. І прыходзіць у гэтыя ўстановы трэба, выконваючы дрэс-код. Рэстараны адпавядаюць пэўнаму ўзроўню, і пастаяльцы павінны пра гэта памятаць.\nЯшчэ на тэрыторыі Rodos Palladium маецца тры бара. Адзін - на пляжы - называецца Poseidon. Там падаюць выдатныя закускі, алкаголь і ахаладжальныя напоі. Другі знаходзіцца ў басейна. Яшчэ ёсць лобі Mythos, дзе заўсёды гучыць жывая музыка. Такая атмасфера як нельга лепш спрыяе прыемнай гутарцы за кубачкам кавы.\nАпартаменты з выглядам на моры\n«Радос Палладиум Лежер Веллнесс» у сваім фондзе мае крыху менш за 400 нумароў. І ўсе яны ставяцца да пэўнай катэгорыі.\nПачаць варта з класічных апартаментаў, плошчай у 27 кв. м. У ясным і ўтульным нумары ўстаноўлена велізарная 2-спальны ложак. Тут ёсць тэлефон і радыё, «плазма» з CD- і DVD-прайгравальнікамі, сейф, добрая клімат-сістэма з магчымасцю падлучэння ацяплення, і нават халадзільнік. У санвузле ёсць туалет, ванна і душ. А яшчэ такія патрэбныя дробязі, як мыла, шампунь, кандыцыянер для валасоў, шапочка, і многія іншыя прылады. Натуральна, касметыка элітная.\nІ ці варта такі нумар даволі сціпла. 50 тыс. Руб. для двух чалавек у тыдзень, прычым з сняданкам. І гэта стандартная цана, а бо тут часта робяць зніжкі. Дарэчы, у гэтым нумары могуць жыць і тры чалавекі, для іх нумар будзе каштаваць 70 тыс. Руб. А з поўным пансіёнам кошт апартаментаў складзе 95 і 105 тыс. Руб. адпаведна.\nТакая катэгорыя ў Hotel Rodos Palladium таксама ёсць. Палепшаныя нумары могуць пахваліцца большай плошчай і наяўнасцю канапы-ложкі, акрамя вялікага 2-спальнага ложа. Яшчэ гасцям прадастаўляюць тэпцікі і пухнатыя лазневыя халаты. А па прыездзе іх сустракаюць садавінай. Дарэчы, пастаяльцам палепшаных нумароў даступная паслуга падрыхтоўкі ложку да сну.\nУ такіх апартаментах можа пражываць 3 дарослых чалавека. Ці два, але з дзіцём. Нумар абсталяваны ўсім раней пералічаных, але яшчэ тут ёсць электрачайнік. Колькі ж будзе каштаваць тыдзень знаходжання ў гэтых апартаментах (са сняданкам)? Для дваіх - каля 60-65 тыс. Руб. Для траіх - 85 тыс. Руб.\nАпартаменты гэтай катэгорыі ў гатэлі «Радос Палладиум» (Грэцыя) размяшчаюць жылым прасторай у 45 кв. м. І падзелена яно на два пакоі. На спальню і гасціную. У адным пакоі ўстаноўлена вялікая 2-спальнае ложку. А ў другой - раскладной канапа і мяккі куток. Яшчэ тут ёсць балкон з дзіўным панарамным выглядам на марскую роўнядзь.\nУ плане выгод тут ёсць усё тое, што пералічвалася раней. Толькі яшчэ маецца гасціны куток, стол для працы, а яшчэ гардеробная. І бідэ ў ваннай пакоі. Для двух гасцей нумар абыйдзецца ў 77 тыс. Руб., А для траіх - у 105 тыс. Руб.\nАле яшчэ ў гатэлі ёсць люксы. І гэта сапраўды раскошныя апартаменты, у чым можна пераканацца, зірнуўшы на прадастаўленае ніжэй фота. Натуральна, люксы падзелены на спальню і гасціную. Мяккі куток ўтульна размясціўся каля шырокага акна, якое пачынаецца ад падлогі. У гэтых апартаментах ёсць дадатковы туалет і кава-машына, а таксама ўсё тое, што пералічвалася раней. Двум гасцям за тыдзень пражывання трэба будзе заплаціць 95 тыс. Руб. А тром - 130 тыс. Руб. Калі браць поўны пансіён, то цана павялічыцца да 140 і 200 тыс. Руб. Але, калі маецца такая магчымасць, то лепш заказваць менавіта гэтую паслугу. Ежа і напоі тут проста цудоўныя. І гэта пацвярджаюць шматлікія водгукі аб гатэлі «Радос Палладиум».\nШматлікія турысты прыязджаюць у Радос. Гатэль «Палладиум» кошты мае даволі невысокія (як для 5-зоркавым гатэлі), так што пэўная частка вырашае спыніцца тут. І адмоўных водгукаў аб гасцініцы проста няма. Ўсе яе хваляць, што, у прынцыпе, лагічна.\nБо ў гэтым гатэлі ёсць абсалютна ўсё і для кожнага. Няні, маленькі басейн і міні-клуб - для дзяцей, асаблівыя нумары - для людзей з абмежаванымі магчымасцямі, выдатная шумаізаляцыя - для тых, хто шануе цішыню, пышная ежа - для гурманаў. І спіс можна працягваць далей.\nМногія з задавальненнем распавядаюць аб персанале. Тут працуюць вельмі ветлівыя і ўсмешлівыя людзі. Адміністратары сустракаюць гасцінна, магчымая нават ранняя рэгістрацыя, у выпадку, калі госці прыехалі раніцай. У нумары чакае прывітальны сюрпрыз - бутэлька якаснага віна і сакавітыя сезонныя садавіну.\nЗрэшты, калі нават ранняе засяленне немагчыма (не вызваліўся нумар, напрыклад), то багаж гасцей аднясуць у камеру захоўвання, а для іх задаволяць сняданак, пасля чаго праводзяць у пакой, дзе можна пераапрануцца. Пасля гэтага пастаяльцы звычайна бавяць час на пляжы.\nУборка тут штодзённая, як і замена бялізны. Новыя ручнікі тут прыносяць двойчы - раніцай і ўвечары. Касметыку ў наборы таксама папаўняюць.\nДы і месцазнаходжанне вельмі ўдалае. Выдатны пляж паблізу (адзначаны Блакітным сцягам ЕС, дарэчы), шматлікія бары, карчмы і рэстараны (для тых, каму не хочацца браць поўны пансіён), аўтобусны прыпынак прама насупраць будынка.\nРэзюмуючы, можна з упэўненасцю заявіць: гэта адзін з лепшых гатэляў на ўсім Радосе па цане і якасці. Калі хочацца атрымаць асалоду ад пышным сэрвісам, камфартабельнымі нумарамі, выдатнай ежай і пацешыцца ад душы - варта адпраўляцца менавіта сюды.\nГатэль Gypsophila Holiday Village 5 *: водгукі турыстаў\nAtlanta Hotel 3 * (Турцыя / Аланья) - фота, цэны і водгукі турыстаў\nГатэль Hi Mimosa By Globales 3 * (Маёрка, Іспанія): фота і водгукі турыстаў\nГатэлі Хургады Водгукі Кажуць Самі За Сябе\nCleopatra Alis Hotel 3 * (Аланія, Турцыя): фота і водгукі турыстаў\nПрафесійны імідж педагога\nТанцы - Новае Напрамак У Студыі\nДэні Дэ Віта (Danny DeVito): біяграфія, фільмаграфія, асабістае жыццё і фота\nУцяпленне падлогі на лоджыі экструдаванага пенаполістырол\nЯк звязаць квадрат кручком: пакрокавае апісанне\nЛепшыя фільмы пра нарказалежнасць: спіс, рэцэнзіі і водгукі\nМанітор: праверка на бітыя пікселі пры куплі


Запрашаем на свята "Жураўлі і журавіны Міёрскага краю"! Запрашаем на свята "Жураўлі і журавіны Міёрскага краю"!\nЗапрашаем на свята «Жураўлі і журавіны Міёрскага краю»!\nАбвестка,Апошнія навіны,Навіна арганізацыі ад 14 верасня 2020 года\nТрадыцыйнае экалагічнае свята пройдзе ў Міёрах (Мёрах) 19 верасня. Паехалі на поўнач Беларусі, каб пачаставацца журавінавымі прысмакамі і на свае вочы пабачыць мноства шэрых жураўлёў!\nМесца і час правядзення незвычайнага свята абраныя нездарма: менавіта ў верасні пачынаецца сезон збору журавін, а па запасах гэтых ягад мясцовае балота Ельня займае першае месца ў Беларусі. Акрамя таго, Міёршчына штогод прымае ў госці больш за 35000 шэрых жураўлёў і дзясяткі тысяч гусей розных відаў, якія спыняюцца на адпачынак на балоце і навакольных палях падчас восеньскай міграцыі.\nУ праграме свята — бясплатнае наведванне экалагічнага візіт-цэнтра заказніка “Ельня”, назіранні за жураўлямі, майстар-класы па традыцыйных народных рамёствах (ганчарства, маляванка, валенне з воўны, саломапляценне, ласкутнае шыццё, кулінарыя і г.д.), выраб экалагічных сувеніраў, роспіс пернікаў з выявамі журавін і жураўля, продаж журавін і журавінавых прысмакаў і шмат іншых цікавостак.\nНа мінулым свяце падчас назірання за жураўлямі пабачылі нават лася! Нездарма Міёршчына атрымала слоган “Міёрскі край. Здзіўленне побач”. Прыязджай і пераканайся: гэтым мясцінам ёсць чым здзівіць.\nЭкалагічнае свята “Жураўлі і журавіны Міёрскага краю” пройдзе ў рамках праекта “Разам для грамады і прыроды: узмацненне працэсу развіцця ў Міёрскім раёне праз супрацоўніцтва мясцовай улады і грамадзянскай супольнасці”, які рэалізуецца Міёрскім раённым выканаўчым камітэтам, грамадскай арганізацыяй “Ахова птушак Бацькаўшчыны” і Латвійскім сельскім форумам пры фінансавай падтрымцы Еўрапейскага саюза.\nДадатковую інфармацыю пра свята можна атрымаць па тэл. +375 2152 5 18 85,\n5 18 84 (Праектны офіс), 5 19 20 (аддзел ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Міёрскага раённага выканаўчага камітэта) або ў сацыяльных сетках:\nТэкст: Алена Шокель, Алеся Башарымава


Клапаны і фланцы - Paroc.by\nКлапаны і фланцы ўяўляюць сабой элементы тэхналагічных трубаправодаў, прымяненне якіх звычайна звязана з патэнцыйным павышэннем страт цяпла. Каб пазбегнуць залішніх страт цяпла клапаны і фланцы звычайна цеплаізалююць з дапамогай асобнай хутказдымальнай клапаннай каробкі.\nУ якасці ізаляцыі для клапаннай каробкі рэкамендуецца выкарыстоўваць арміраваныя дротавай сеткай маты PAROC Pro Wired Mat з пакрыццём з алюмініевай фольгі, бо яны валодаюць высокай гнуткасцю і вылучаюцца прастатой мантажу на паверхні дэталей круглага ці прамавугольнага профіля.\nКанструкцыя клапаннай каробкі вылучаецца прастатой эксплуатацыйнага дагляду і абслугоўвання, забяспечваючы чыстыя ўмовы для правядзення работ дзякуючы наяўнасці ўнутранай ізаляцыі з пакрыццём. Знятую клапанную каробку разам з ізаляцыяй потым можна ўсталяваць на ранейшае места.\nДля ізаляцыі клапанаў і фланцаў кампанія Paroc рэкамендуе выкарыстоўваць арміраваныя дротавай сеткай маты PAROC Pro Wired Mat (100 кг/м3) з абліцоўкай з алюмініевай фольгі.\nПры мантажы арміраваных дротавай сеткай матаў паверхня, абліцаваная фольгай, павінна быць звернута да клапана ці фланца.


Патагонія — Вікіпэдыя\nПатагонія — частка Паўднёвай Амэрыкі, разьмешчаная на поўдзень ад рэк Рыё-Каларада (паводле іншай вэрсіі — Рыё-Нэгра і Лімай) у Аргентыне і Біё-біё ў Чылі, хоць абсалютна дакладнага вызначэньня не існуе. Часам да Патагоніі залічваюць і Вогненую Зямлю. Разьмешчана ў Аргентыне і Чылі, уключае горы Анды на захадзе і поўдні, і плято і нізкія раўніны на ўсходзе. Назва «Патагонія» паходзіць ад слова patagón, якое выкарыстоўвалася Магеланам, каб апісаць людзей, народжаных тут, пра якіх яго экспэдыцыя думала, што тыя былі гігантамі. Цяпер лічыцца, што сярэдні рост тэўэльчэ, якія жылі ў той час у Патагоніі, быў каля 1,80 м, што значна больш, чым сярэдні рост (1,55 м) гішпанцаў таго часу.\nНайбольш папулярная вэрсія межаў Патагоніі (выдзелена аранжавым).\nУ аргентынскую частку Патагоніі ўваходзяць правінцыі Нэўкен, Рыё-Нэгра, Чубут і Санта-Крус, усходняя частка архіпэлягу Вогненая Зямля, а таксама самы паўднёвы дэпартамэнт правінцыі Буэнас-Айрэс — Патагонэс. Аргентынскі палітыка-эканамічны Патагонскі рэгіён уключае таксама правінцыю Ля-Пампа.\nЧылійская частка складаецца з паўднёвых правінцыяў і рэгіёнаў Вальдывія, Льянкіюэ, Айсэн і Магальлянэс, разам з заходняй часткай Вогненай Зямлі і мысам Горн, а таксама правінцыяй Палена рэгіёну Лёс-Лягас.\nПатагонія — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Патагонія&oldid=1861410»\nАпошняе рэдагаваньне ў 16:11 11 жніўня 2016\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 11 жніўня 2016 году ў 16:11.


У красавіку сорак чацвёртага — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n08.05.2014 06.05.2014 Admin784Комментарии on У красавіку сорак чацвёртага\nГераічнаму ўчынку партызан, здзейсненаму ў раёне сённяшняга чыгуначнага прыпынка «Цёмныя Ляды» (на «крывой») споўнілася 70 гадоў. Тыя дні ў мяне заўсёды ў памяці.\nПры выкананні аперацыі «Баграціён», мэтай якой было поўнае вызваленне Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, савецкае камандаванне разлічвала на актыўныя дзеянні беларускіх партызан.\nНародныя мсціўцы дзейнічалі ва ўсіх раёнах нашай рэспублікі. Партызаны знішчалі жывую сілу і тэхніку ворага, грамілі паліцэйскія гарнізоны, штабы і камендатуры, падрывалі масты, пускалі пад адхон варожыя эшалоны. Гарэла зямля пад нагамі акупантаў, яны адчувалі сябе як у асаджанай крэпасці.\nДастойны ўклад у гэтую свяшчэнную барацьбу беларускага народа ўнеслі і жыхары-патрыёты Стаўбцоўшчыны. Мне, як былому камандзіру падрыўной групы, хочацца адзначыць, што нашы партызаны са студзеня па красавік 1944 года правялі 7 аперацый па падрыве эшалонаў ворага. Нездарма ад камандавання брыгады імя Жукава былі заахвочаны навейшай зброяй «Агнямёт».\n20 красавіка споўнілася 70 гадоў з таго дня, калі наша група ў саставе Мікалая Кульшы – камандзіра ўзвода, Васіля Шкляра – камандзіра групы, падрыўнікоў Іпаліта Шкляра, Васіля Дзяргая, Уладзіміра Грыгаровіча і назіральніка Фёдара Шамшына ў тыле варожай аховы чыгункі ў раёне вёскі Задвор’е пусціла пад адхон ваенны нямецкі эшалон з баявой тэхнікай і жывой сілай праціўніка.\nУ гэтыя красавіцкія дні гітлераўскія захопнікі ўзмоцнена рыхтаваліся даць сур’ёзнае супраціўленне Чырвонай Арміі і сарваць аперацыю «Баграціён». Канцэнтрацыя і рух войскаў праціўніка значна павялічыліся, асабліва па чыгунцы Мінск – Баранавічы. Разведвальныя даныя, здабытыя партызанамі, дапамаглі ў падрыхтоўцы наступальнай аперацыі савецкіх войскаў.\nТак, з Баранавіч атрымалі данясенне, што да адпраўкі на ўчастак фронту рыхтуецца эшалон з танкамі «тыгр», бронетранспарцёрамі з боепрыпасамі, і што фашысты рыхтуюцца 20 красавіка адсвяткаваць юбілей свайго фюрэра. Камандаванне атрада «Мсціўца» брыгады імя Жукава – камандзір Сапаў і камісар Пракоф’еў паставілі перад намі, маладымі, але спрактыкаванымі падрыўнікамі-камсамольцамі, задачу адсалютаваць Гітлеру дыверсіямі на чыгунцы.\nВыкананне гэтай адказнай задачы камандзір узвода даручыў мне, паколькі я добра ведаў гэтую мясцовасць і падыходы да чыгункі. Улічылі, што дарога, па якой штодзень ішлі на фронт нямецкія эшалоны, узмоцнена ахоўвалася. Па абодва бакі чыгуначнага палатна немцы высеклі лес на 80-100 метраў, расцягнулі дрот з рознымі бляшанкамі для шуму, месцамі ўстанавілі міны. Праз кожную гадзіну праходзілі парныя сустрэчныя патрулі. Да гэтага яшчэ трэба дабавіць, што праз кожныя 2-3 кіламетры былі абсталяваны ахоўныя бліндажы з 30-50 добра ўзброенымі салдатамі.\nВырашылі паставіць міну паміж размяшчэннем нямецкіх гарнізонаў у Кучкунах і Цёмных Лядах, дзе менш небяспечнае і зручнае месца. Такое рашэнне мы прынялі, калі спыніліся ў доме Мікалая Шкляра, які жыў на хутары побліз чыгункі. Яшчэ раз праверылі зброю, скрыню з сямікілаграмовым зарадам і ланцужком накіраваліся да месца прызначэння. Ішлі ціха, асцярожна. Церушыў веснавы дожджык, было ўжо каля 12 гадзін ночы. На ўзлеску спыніліся, сталі ўглядацца ў цемру і прыслухоўвацца. Хутка пачулі крокі і нямецкую гутарку. Рухаліся патрульныя, якія блізка ад нас сустрэліся, абмяняліся словамі і разышліся ў зваротным кірунку. З боку бліндажоў-блікаў даносіліся песні п’яных немцаў.\nМы рашылі дачакацца поезда і пад яго прыкрыццём наблізіцца да самага чыгуначнага палатна, каб паставіць міну. Як толькі падрыўнікі Васіль Дзяргай і Уладзімір Грыгаровіч па камандзе рушылі наперад і прабеглі метраў 30-40, раздаўся моцны выбух. Нас апярэдзіла іншая падрыўная група? Хлопцам давялося хутка вяртацца. Адышлі крыху ўглыб лесу і стаіліся за дрэвамі. Праз хвіліну немцы адкрылі ўраганны агонь па нябачным праціўніку, сталі пускаць сігнальныя ракеты. «Як жа нам выканаць заданне?» З такім пытаннем камандзір узвода звярнуўся да мяне. «Выхад ёсць, пойдзем на «крывую» да Задвор’я». «Правільна, Вася, – згадзіўся Мікалай Кульша. – Немцы ўсе кінуцца да месца выбуху, а мы – да іх у тыл. Яны і не падумаюць, што партызаны могуць рашыцца на такі рызыкоўны крок. Мы і раней двойчы спрабавалі паставіць міну на гэтай «крывой». Сапраўды, месца прывабнае для падрыву эшалона. Высокі насып, круты левы паварот і спуск уніз, што можа спрыяць буйной аварыі на чыгунцы. Але раней партызаны не змаглі тут замініраваць, вельмі моцна гэты ўчастак чыгункі ахоўваўся.\nПрапанова была падтрымана. І мы асцярожна ўздоўж ахоўнай паласы, за насаджэннямі акацыі назіралі за рухам немцаў, якія беглі невялікімі групамі ў бок выбуху, што даў нам магчымасць хутка і без перашкод падысці да самой «крывой» на чыгунцы. Дожджык перастаў, з-за хмаркі паказаўся месяц. Участак дарогі добра праглядваўся. Нашы падрыўнікі хутка падняліся па крутым схіле насыпу і паставілі сямікілаграмовую міну пад адпаведную даўжыню бікфордавага шнура, добра яе замаскіравалі і спусціліся ўніз. Мы ўсе адышлі ад чыгункі на 200-300 метраў у поле і схаваліся за кучамі гною, якія вывез памешчык Арцюх з Задвор’я. Цяпер там землі былой школы-інтэрната. Месца сховы было ненадзейным, але ўсе рашылі чакаць поезда і выбуху.\nВельмі марудна цягнуліся хвіліны чакання. Усе перажывалі і хваляваліся за лёс нашага «падарунка Гітлеру», хаця самі знаходзіліся ў поўным акружэнні і выйсці адсюль было праблематычна.\nТак мы прасядзелі мінут 15-20, пакуль пачулі шум поезда. Цяжка перадаць тое хваляванне і напружанне, што мы зведалі. Але міна была пастаўлена надзейнымі рукамі з разлікам на пустыя платформы наперадзе паравоза. Раптам асляпляльна шуганула полымя, раздаўся аглушальны выбух. І што тут пачалося! Вагоны грувасціліся адзін на другі, ляцелі пад адхон цяжкія «тыгры», пачалі рвацца ў вагонах артылерыйскія снарады, асколкі якіх разляталіся ў розныя бакі на вялікую адлегласць, асвятлялі нам шлях аходу, але і неслі небяспеку для жыцця. Грымела сапраўдная кананада. У гэты момант ва ўтвораны завал урэзаўся эшалон, што рухаўся насустрач. Гэта яшчэ больш павялічыла страты ворага.\nНам заставалася думаць аб сваім выратаванні, трэба было хутчэй мінуць вёску Слабада, дзе стаялі немцы, пакуль нас не заўважылі. На шчасце, гітлераўцы з нашым акружэннем спазніліся. Ведаючы палявыя сцежкі мы выйшлі за Слабаду.\nПраз пару гадзін мы дабраліся ў Аталезь да сувязных Шкутоў, дзе нас сустрэла камандаванне атрада і павіншавала з удала праведзенай аперцыяй.\nЯк потым устанавіла разведка, быў знішчаны варожы эшалон: 10 танкаў «тыгр», 10 бронемашын, чатыры вагоны з боепрыпасамі, дзве платформы з гаручым. Акупанты панеслі значныя страты ў жывой сіле. Цалкам было разбурана 300 метраў чыгуначнага шляху, рух на гэтым участку спыніўся на двое сутак. Вось такі падарунак мы паднеслі на юбілей галаварэзу-фюрэру і ўнеслі свой уклад у аперацыю «Баграціён». Калі У. З. Царуку далажылі аб бліскуча праведзенай аперацыі падрыўной групай камсамольцаў атрада «Мсцівец», ён загадаў усіх адзначыць высокімі ўрадавымі ўзнагародамі. 12 мая 1944 года нам усім былі ўручаны лісты на ордэны Чырвонай Зоркі. Але, на жаль, выйшла так, што саміх узнагарод мы не атрымалі.\nУ 2002 годзе па рашэнні райвыканкама ў гонар гэтай унікальнай аперацыі быў устаноўлены Памятны знак з прозвішчамі падрыўнікоў, які напамінае аб патрыятызме і мужнасці нашых камсамольцаў.\nВасіль ШКЛЯР, ветэран вайны і працы\nПа ініцыятыве раённай ветэранскай арганізацыі да Дня Перамогі ветэранам вайны падрыхтаваны адмысловыя падарункі – радыёпрыёмнікі.\nГэта рэч памятная і неабходная ў доме ў сувязі з паступовым скасаваннем у маштабах рэспублікі праваднога радыёвяшчання і пераходам на больш сучасныя спосабы радыёсувязі. У сувязі з гэтым раённы выканаўчы камітэт выдзеліў неабходныя сродкі на набыццё амаль 90 радыёпрыёмнікаў з настройкамі – персанальна для кожнага з шаноўных ветэранаў Стаўбцоўшчыны. Пра тое, што падарунак гэты імянны, гаворыць і зроблены на корпусе прыёмніку надпіс з імем і прозвішчам.\nРаённая ветэранская арганізацыя парупілася, каб да свята даставіць адрасатам падарункі. Як адзначае яе старшыня Іосіф Язвінскі, няхай у дамах тых, хто мір здабываў, гучаць пазыўныя Перамогі!\n«ДЫСКОНТ» ДЛЯ ПАЖЫЛЫХ\nЗ мэтай сацыяльнай падтрымкі і найбольшай абароненасці пажылых грамадзян тэрытарыяльны цэнтр распрацоўвае для іх сістэму дысконтных скідак.\nУ першую чаргу сістэма прадугледжана для ўдзельнікаў клуба «Гады – не бяда» і слухачоў універсітэта трэцяга ўзросту. На даны момант гэтых людзей налічваецца каля трох дзясяткаў чалавек. Усе яны – ва ўзросце 70 гадоў і старэй, сярод іх нямала людзей са статусам інваліда, адзінокіх і адзінокапражываючых. У сістэму прадастаўлення дысконтных скідак у ліку першых уключыліся райспажыўтаварыства, індывідуальныя прадпрымальнікі. Напрыклад, дзякуючы начальніку сектара арганізацыі работы рынкаў райспажыўтаварыства Святлане Чэмка дадзена «дабро» на атрыманне скідак на паслугі ў ведамасных цырульнях «Шарм» і «Мечта». З павагай аднеслася да пажылых людзей індывідуальны прадпрымальнік Алена Фянько, якая рэалізуе ў Доме гандлю парфумерную прадукцыю і таксама гатова пайсці на саступкі пажылым. Падобная практыка на Стаўбцоўшчыне бярэ пачатак ад БРСМ.


Гавана – таталітарны рай\nhttps://www.youtube.com/watch?v=uOCCxj75XiY У чарговай стужцы міжнароднага праекту «Свет ад золку да змяркання» – адзін дзень жыцця кубінскае сталіцы. Экскурсію па Гаване ад золку да змяркання ладзіць…\nЯк адбываўся захоп Крыму\nНа трэцюю гадавіну рэферэндуму ў Крыме ў чацвер, а 23:10, глядзіце дакументальную стужку «Востраў Крым. Déjà vu» Ігара Чайкі. Аўтар намагаецца выявіць прычыны крымскага крызісу,…\nТакой бяды, як у Шаркаўшчыне, няма больш нідзе\nhttps://www.youtube.com/watch?v=k1ItEC8RG_s Чаму мястэчка з найпрыгажэйшымі краявідамі ды слаўнай гісторыяй адначасова ёсць месцам беспрасветнай бядноты і людскай азлобленасці? Алесь Залеўскі, нязменны вядоўца праграмы «Людскія справы», выпраўляецца…\nНазвалі дармаедам, адабралі лазню\nhttps://www.youtube.com/watch?v=DL_CUE6AWts У сувязі з наўпроставаю трансляцыяй Маршу абураных беларусаў з Менску ў сераду 15-га сакавіка гадзіна прэм’ернага выдання праграмы «Маю права» пераносіцца з 19:05 на…\nВВ – у жывым сэце на «Белсаце»\nhttps://www.youtube.com/watch?v=33UiJSJFGTo Упершыню гасцямі аўтарскае праграмы Сяргея Будкіна «Belsat Music Live» стануцца замежныя музыкі – пачынальнікі ўкраінскага рок-руху, гурт «Воплі Відоплясова». У размове з Міраю Шульц Алег Скрыпка распавядзе, як яму ўдалося вылічыць, што…\nГэта сапраўдны бунт! Беларусы кажуць «НЕ» эканамічнай палітыцы ўладаў!\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4G1jTwwm0XY&feature=youtu.be Беларусь ахінулі масавыя пратэсты. Стыхійныя пратэсты за адмену Дэкрэта №3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства», так званага дэкрэту аб дармаедзтве, які прадугледжвае па сутнасці, новую форму…\nЯкія рысы характару мусіць мець сапраўдны дыктатар?\nhttps://www.youtube.com/watch?v=IBuR_MpnlzI Гітлер, Сталін, Кім Чэн Ір, Садам Хусэйн, Нікалае Чаўшэску, Бакаса або Кадафі: гэтых асобаў яднае адно – нетыповая экстравагантнасць, нават вар’яцтва. Гэты страшны і…\nЯк вучыць беларусаў сексу?\nhttps://www.youtube.com/watch?v=G0-dZFJ7DrU Сексуальнай адукацыі ў Беларусі амаль не існуе. Таму моладзь вучыцца самастойна. На жаль, гэтыя лекцыі бываюць небяспечныя. Медыкі аўтарытэтна сведчаць: колькасць венерычных хваробаў у…\nГурт «Intelligency» ў «Belsat Music Live»\nhttps://www.youtube.com/watch?v=fTF2093waRY Гасцей аўтарскай праграмы Сяргея Будкіна «Belsat Music Live» гурт «Intelligency» прызналі адкрыццём 2016 года ў беларускай музыцы паводле версіі парталу Tuzin.fm. Усевалад Доўбня і…


«У Амерыцы многія губляюць галаву». Чаму пенсіянер з Нью-Ёрку хоча пераехаць у Гродна - Hrodna.life\n«У Амерыцы многія губляюць галаву». Чаму пенсіянер з Нью-Ёрку хоча пераехаць у Гродна\n10 студзеня 2019, 10:00\nАмерыканскі пенсіянер турэцкага паходжання Ількер Коджахан вырашыў прамяняць Нью-Ёрк на Гродна. Менавіта тут адчувае сябе шчаслівым і хоча ажаніцца. Пра жанчын, дарэмную мару жыць у Нью-Ёрку і баскетбольныя пляцоўкі ён распавёў “Радыё Свабода”.\nЗарабляў 110 тысяч долараў на год\nІлькеру Коджахану (Ilker Kocahan) 63 гады. Паходзіць з Турэччыны. Апошнія 17 гадоў жыў у Нью-Ёрку. Працаваў архітэктарам. Страціў жонку пасля цяжкай хваробы тры гады таму. Мае дзвюх дарослых дачок. Сёлета ў лютым афіцыйна выходзіць на пенсію і збіраецца пераехаць у Беларусь. Вяртацца ў Турэччыну ня хоча.\n«У Турэччыне цяпер вельмі небяспечна, хоць турысты могуць гэтага і не адчуць. Жанчына ня мае шмат правоў. Я адчуваю сябе ў Турэччыне, як 20 гадоў таму, нават яшчэ горш. Кожны мае зброю», – кажа Ількер.\nІлькер паказвае фота дачок Эзгі і Эгі на тэлефоне\nЯгоная старэйшая дачка выйшла замуж і вярнулася ў Стамбул, працуе дызайнеркай інтэр’ераў, малодшая – настаўніцай у Нью-Ёрку.\nІлькер знайшоў у ЗША працу архітэктара праз два месяцы пасля пераезду. Атрымліваў досыць высокі заробак – 110 тысяч долараў за год. Аднак пэнсія будзе значна ніжэйшая, каля 2 тысяч долараў на месяц – 1,5 тысячы ад ЗША, 500 долараў ад Турэччыны.\nМужчына пачаў шукаць больш камфортную краіну для сваіх магчымасцяў.\n«У Лондане дорага. У Санкт-Пецярбургу, дзе ёсць сябры, вельмі холадна; ва Украіне крызіс», – адкідаў ён варыянты адзін за другім.\nУ ЗША эскізы каштавалі да 1,5 тысячы долараў, у Беларусі менш\nПрывабнымі для яго засталіся Латвія, Польшча і Беларусь. Ількер напісаў паведамленні сябрам з пытаннем, хто што ведае пра магчымасці ў гэтай частцы свету.\nПраз сяброў адгукнулася Марына з Беларусі, запрасіла прыехаць. Пазнаёміла Ількера з мясцовымі мастакамі, звадзіла яго ў галерэі. Урэшце Ількеру прапанавалі працаваць у выставачнай залі.\n«Усе да мяне добра ставіліся. Я вельмі шчаслівы тут. Мне прапанавалі працу за прыкладна 300 долараў», – кажа Ількер.\nЦяпер ён рыхтуе сваю першую ў Беларусі выставу. Цэлымі днямі сядзіць у гарадской кавярні і малюе акварэльныя эскізы. На аркушах паперы – замалёўкі Нью-Ёрку, Вашынгтону, Італіі, Францыі.\nАдна ягоная праца ў Амерыцы каштуе 700-1500 долараў. Але для беларусаў мастак плануе зрабіць зніжку і прадаваць свае замалёўкі па 150-200 долараў.\nЯгоныя работы каштуюць да 1500 долараў у Амерыцы\n«Амерыка – няўтульная краіна»\nІлькер мае добрае ўражанне ад беларусаў. Апісвае як адукаваных, прыгожых людзей, якія ставяцца да іншых з пашанай. Паводле ягоных назіранняў, тут больш людзей разумеюць і цэняць мастацтва, чым у Амерыцы.\nАмерыканец мяркуе, што ў Амерыцы жыць няўтульна\n«Людзі мараць паехаць у Нью-Ёрк, але Амерыка – няўтульная краіна. Яна «забівае« людзей. Людзі з адукацыяй доктара ідуць працаваць афіцыянтамі, гувернанткамі. Працуюць вельмі цяжка. Атачэнне непрыязнае. Многія губляюць галаву», – заўважае Ількер.\nЁн часцей у Амерыцы сутыкаўся з канкурэнцыяй, зайздрасцю, таму прыемна здзівіўся, калі яго прыязна прынялі ў Беларусі. На ягоную думку, пасля 40 гадоў у Амерыцы цяжка прыстасавацца. Калі пераязджаць, то маладым.\nЗа фіктыўны шлюб амерыканцу прапаноўвалі 50 тысяч долараў\n«Я ўбачыў, наколькі мужчына можа зрабіць жанчыну шчасьлівай. Я люблю беларускіх жанчын», – падсумоўвае ён.\nСцвярджае, што беларускі прыгожыя, а на прыгажосць, паводле сваёй працы, ён звяртае ўвагу ў першую чаргу.\n«Я не курэц, ня хлус, вельмі чысты. Я вельмі добры тата, спакойны, даю дочкам карыстацца банкаўскай карткай», – адзначае ён уласныя плюсы.\nЗ будучай жонкай Ількер хоча ажаніцца ў Амерыцы, каб яна магла атрымаць грын-кард і мела магчымасць свабодна туды прыязджаць.\n«Беларускія жанчыны, выйшаўшы замуж за амерыканскага грамадзяніна, хочуць жыць у Амерыцы. А я хачу жыць тут. Я люблю Гродна. У гэтым вялікі канфлікт», – кажа ён.\nПрызнаецца, што яму неаднаразова прапаноўвалі фіктыўны шлюб дзеля таго, каб пераехаць у Амерыку.\nЗа фіктыўны шлюб Ількеру прапаноўвалі 50 тысяч долараў\n«Жанчыны мне прапаноўвалі 50 тысяч долараў гатоўкай. Я ніколі ня бачыў такіх грошай у кішэні. Калі б я любіў грошы, то пагадзіўся б. Але я не магу без кахання», – кажа ён.\nПаводле яго, амерыканскія жанчыны больш за ўсё любяць грошы.\n«Ім трэба грошы, грошы, грошы. Калі жанчына ўбачыць больш моцнага мужчыну, які больш зарабляе, яна можа кінуць свайго папярэдняга і пайсці да другога», – расчаравана кажа ён.\nУ крамах цяжка знайсці ялавічыну, а на вуліцах – сустрэць інвалідаў\nІлькер пералічвае шэраг адрозненняў краін, дзе ён жыў.\nНе ўсё з таго, да чаго ён прывык, можа набыць у гродзенскай краме.\nДа таго ж мужчына не ўжывае свініны, а знайсці ялавічыну або іншае дазволенае мусульманам мяса ў Беларусі аказалася для яго складана.\nЁн заўважае, што ў Амерыцы шмат людзей з ментальнымі або фізічнымі асаблівасцямі на вуліцах. У Беларусі іх не відаць «Пэўна, яны сядзяць дома», – дапускае Ількер.\nТут яму больш бяспечна, бо нават пешаходы на чырвонае святло стаяць і чакаюць, што для турыста незвычайна. Заўважае, што ў Нью-Ёрку ёсць паркі, дзе можна гуляць, а ёсць раёны, куды лепей не заходзіць, бо там могуць напасці.\nПенсіянер здзіўляецца, як людзі выжываюць на 100-150 долараў пенсіі. Кажа, што сам бы ня здолеў існаваць на такую суму.\n«Я ўвесь час наведваю кавярні, рэстарацыі са сваёй жанчынай. Я не хачу ашчаджаць грошы. Жыццё такое кароткае, але прыгожае».\nЁн з сумам назірае, што пажылых людзей там не відаць. Мяркуе, што прычына – нізкія заробкі.\nІлькер з усмешкай кажа, што па беларускіх мерках ён ужо стары ў свае 63. У Турэччыне – нават вельмі стары, а ў ЗША – чалавек сярэдняга ўзросту.\nЁн любіць гуляць у баскетбол. У Турэччыне гуляў, калі яму было 30 гадоў. У ЗША прыйшоў на пляцоўку ў 55 гадоў і лічыўся там «дзіцем». Бо існуюць адмысловыя групы для людзей 50-80 гадоў. У Гродна адкрытых баскетбольных пляцовак Ількер пакуль ня бачыў.\nПадобнае атрымалася і з начнымі клубамі.\n«Я схадзіў у клуб, а там моладзь 20–25 гадоў. Людзі майго ўзросту ў Беларусі туды ня ходзяць», – здзіўляецца ён.\nПакуль Ількер жыве ў Гродне па турыстычнай візе. Праз месяц ейны тэрмін заканчваецца, і мужчына будзе вымушаны з’ехаць. Але хоча вярнуцца сюды на сталае жыццё.\nУ планах адкрыць у Горадні свой навучальны цэнтр і рыхтаваць архітэктараў і мастакоў.\nНа думку амерыканца, Беларусь ня вельмі адкрытая краіна. Кожны трыццаты дзень ён мусіць выязджаць з краіны, набываць страхоўку і зноў вяртацца. Кажа, што ў Амерыцы чалавек можа знаходзіцца 6 месяцаў, і паліцыя ня будзе яго турбаваць.\nМужчына лічыць сябе грамадзянінам свету\nУ Беларусі міліцыянты неаднаразова да яго прыходзілі і пыталіся пра мэту візіту.\n«Пытаюцца: «Навошта ты зноў прыехаў?« Чаму вы пытаецеся ў мяне, калі вы мне далі бясплатную візу на 90 дзён? У мяне тут жанчына. Запытайцеся ў мяне, калі міне 90 дзён», – абураецца Ількер.\nЁн лічыць сябе грамадзянінам свету, касмапалітам.\n«Свет для цябе, для мяне, для ўсіх. Амерыка, Аўстралія, Бразілія, Канада – мае краіны, хоць я там не нарадзіўся. Цi гэта нармальна, што беларус пытаецца ў мяне, турка, чаму я тут?».


З кім ваюе Міністэрства абароны? | Народная Воля\nЗ кім ваюе Міністэрства абароны?\nТрагічная гісторыя гібелі радавога Аляксандра Коржыча ў Печах пад Барысавам, акрамя ўсяго іншага, спарадзіла і маленькую кібервайну. Міністэрства абароны дамаглося блакавання сайта, на якім збіраліся подпісы пад петыцыяй за адстаўку кіраўніка ведамства генерала Андрэя Раўкова, — пад маркай, што гэта спам-атака. Потым сайт на нейкі час адкрыўся, але пазней зноў стаў недаступным. Чыны ў пагонах заяўляюць, што іх праціўнікі генеруюць фэйкі.\nМне адразу згадалася, як бездапаможна выглядала тое самае міністэрства, калі падчас манеўраў “Захад-2017” Масква распаўсюдзіла сапраўды скандальны фэйк, нібыта на Беларусь рухаюцца падраздзяленні 1-й танкавай арміі. Гэта спарадзіла фурор у медыях, бо магло трактавацца як рэалізацыя аднаго з алармісцкіх сцэнароў (акупацыя, напад на краіны Балтыі). Але ў беларускіх дзеячаў пры вялікіх пагонах тады мову адняло.\nДарэчы, на сайце вайсковага ведамства суседняй краіны правакацыйная псеўдаінфармацыя вісіць і па сёння. Чаму ж вы яе не заблакавалі, як тую петыцыю супраць Раўкова? Зрэшты, усё зразумела: супраць “старэйшага брата” не папрэш, лепей маўчаць у анучку.\nУвогуле незалежныя эксперты зрабілі выснову, што інфармацыйную вайну вакол “Захаду-2017” беларускае Мінабароны бяздарна прайграла. А вось калі пасля гібелі радавога Коржыча запахла смажаным і захісталіся крэслы, дык чыны ў фуражках з высокім верхам выявілі фантастычны спрыт, мабілізавалі адмыслоўцаў, каб даць адлуп абурэнню грамадскасці ў сеціве. Фактычна сёння дзеячы з вайсковага ведамства разгарнулі вайну супраць грамадскай думкі, супраць айчынных падаткаплатнікаў, за чые грошы і ўтрымліваецца армія.\nУ прыватнасці, палкоўнік Уладзімір Макараў, начальнік упраўлення інфармацыі галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы Мінабароны, заявіў на сайце ведамства, што трагедыя ў Печах стала “спускавым кручком для старту чарговай антыармейскай кампаніі”.\n“Нават самы гультаяваты з ліку апанентаў улады абавязкова згадаў злосным словам Мінабароны, а заадно і саму дзяржаўную ўладу», — выкрывае “нападнікаў” палкоўнік.\nВой-вой-вой, саму дзяржаўную ўладу! Гэту святую карову! Хоць калі разабрацца, то ўлада — зусім не святыня і не абстракцыя, а проста плойма чыноўнікаў, як цывільных, так і пры пагонах. Чыноўнікаў, якія ўтрымліваюцца на народныя грошы і мусяць па поўнай праграме адказваць перад падаткаплатнікамі за свае службовыя грахі.\nМіж тым у адной фразе вайсковага ідэолага старой загартоўкі — цэлы букет маніпуляцый. Па-першае, ён дэ-факта запісвае ўсіх крытыкаў Мінабароны (а гэта збольшага звычайныя грамадзяне, пачынаючы ад маці і сяброў загінулага салдата) у ворагі дзяржаўнага ладу. Па-другое, гэты пасаж выглядае як сігнал на самы верх са спадзевам, што там уключыцца інстынкт самазахавання: тут жа не толькі нас, “государевых людей”, б’юць, тут падкоп пад увесь рэжым!\nНа хвалю грамадскага абурэння, на патрабаванні разабрацца са смерцю канкрэтнага салдата і ўвогуле навесці парадак у войску ідэолаг Мінабароны рэагуе ў духу начальнічкаў сталінскай эпохі: вам што, савецкая ўлада не падабаецца?\nГэта фраза многім тады затыкала раты, бо не хацелася патрапіць пад артыкул аб антысавецкай агітацыі. Але пратрыце вочы, палкоўнік, час ужо не той!\nНават кіраўнік дзяржавы мусіў адрэагаваць на жахлівы выпадак у Печах, узяў расследаванне пад свой кантроль, перадаў спачуванні маці. Аляксандр Лукашэнка як мінімум адчуў, што тут не той выпадак, каб дадаткова злаваць электарат. А вось у вайсковым ведамстве ашчацініліся супраць грамадскасці, цвердзяць пра дыскрэдытацыю арміі, хаця ніхто яе не дыскрэдытуе так, як некаторыя дзеячы пры пагонах з мысленнем палітрукоў савецкай школы.\nАдзін з прыёмаў — гэта пераход на асобы. Палкоўнік Макараў абрынуўся на колішняга міністра абароны Паўла Казлоўскага: маўляў, кідаеш у нас камяні, між тым як за тваім часам злачынстваў у войску было нашмат болей.\nТак, графік сведчыць, што злачыннасць зніжаецца, але ж узнікае вялікае пытанне, які працэнт злачынстваў утойваецца, увогуле не атрымлівае розгаласу ці выдаецца за няшчасныя выпадкі.\nКаб не “чарговая антыармейская кампанія”, каб не шум незалежнай прэсы і не абурэнне грамадства, то і пагібель радавога Коржыча маглі б спісаць б на суіцыд (да таго ішло). Тое ж было і з гібеллю мінулай вясной радавога Арцёма Басцюка: выглядае, што толькі “чарговая антыармейская кампанія” змусіла зноў актыўна заняцца расследаваннем той справы.\nТак, смерць радавога Коржыча сапраўды стала спускавым кручком грамадскай актыўнасці беларусаў. Хваля абурэння беспрэцэдэнтная. Сёння відавочна, што ў нашых суграмадзян накіпела, яны не хочуць маўчаць.\nІ вось які парадокс: калі выгадна, то ідэолагі пры пагонах патэтычна назваюць армію школай жыцця (усіх там перакоўваем, робім сапраўднымі мужчынамі), а калі трэба знайсці адмазку, то армія — “толькі злепак грамадства”: маўляў, што мы зробім, калі туды трапляе ўжо сапсаваны чалавечы матэрыял?\nКарацей, пытанняў два вазы і цэбар. І тут не атрымаецца заткнуць грамадзянам рот фельдфебельскімі вокрыкамі.\nЗрэшты, праблема не толькі ў асобных кадрах з салдафонскім апломбам. Сама палітычная сістэма ў Беларусі такая, што выводзіць вертыкаль (уключна з сілавымі структурамі) з-пад кантролю грамадства. Таму нават стыхійныя спробы такога кантролю чынавенства ў пагонах успрымае як замах на сістэму, спрабуе выставіць незадаволеных грамадзян “пятай калонай”, увесці гэту страшылку ў вушы самага вялікага начальніка.\nІ калі наверсе не задумаюцца над рэфармаваннем усёй сістэмы, то з падобным абурэннем грамадства рэжым будзе сутыкацца ўсё часцей.


Канвертаваць Ангольскага Кванза (AOA) і Pesetacoins (PTC) : Калькулятар абменнага курсу\nАнгольскага Кванза (AOA) і Pesetacoin (PTC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ангольскага Кванза і Pesetacoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ангольскага Кванза. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Pesetacoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Pesetacoins або Ангольскага Кванза канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАнгольскага Кванза гэта валюта, у Ангола (АТ, НАЗАД). The Pesetacoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал AOA можа быць запісаная Kz. Сімвал PTC можа быць запісаная PTC. Ангольскага Кванза дзеліцца на 100 lwei. Абменнага курсу ангольскага Кванза Апошняе абнаўленне 20 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Pesetacoin Апошняе абнаўленне 20 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. AOA каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. PTC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


12.11.2015 15:00 2719 Праглядаў Астравец\nУлады павінны праз СМІ апублічніць поўны бюджэт прэзідэнцкіх выбараў, заявілі ў звароце да старшыні ЦВК актывісты Руху «За Свабоду» Іван Крук і Мікалай Уласевіч.\n«У прамове ў дзень інаўгурацыі А.Р. Лукашэнка 6 лістапада заявіў, што прэзідэнцкія выбары былі праведзеныя без нейкіх бюджэтных фінансавых расходаў, г.зн. Фактычна бясплатна», — адзначылі актывісты.\nПры гэтым, па іх дадзеных, толькі сябры ўчастковых выбаркамаў атрымалі фінансавую ўзнагароду ад 800 да 900 тысячаў кожны, старшыня камісій — каля 3,6 млн. рублёў, каля гэтай сумы іх намеснікі і сакратары з захаваннем заробку на асноўным месцы працы. Аплочваліся заробкі і камісій усіх узроўняў. Сярод іншых расходаў — канцэлярскія, транспартныя, камандзіровачныя.\n«У краіне і за яе межамі былі створаныя 6129 участкаў для галасавання па выбарах прэзідэнта, — нагадалі аўтары звароту. — У склад участковых выбарчых камісіяў увайшлі 67 тысячаў чалавек».\nМікалай Уласевіч і Іван Крук запытваюцца ў старшыні Цэнтрвыбаркама Лідзіі Ярмошынай, з якіх грашовых сродкаў ўсё фінансавалася.\n«Лічым, што апошнія прэзідэнцкія выбары адлюстраваліся на сямейных бюджэтах грамадзянаў нашай краіны. Гэта заўважна на штодзённых падаражаннях прадуктаў харчавання і некаторых паслугаў. Гэта выклікае схаванае незадавальненне ў грамадстве да сённяшняй сістэмы ўлады», — адзначылі актывісты Руху.\nЯны просяць на падставе арт. 13 Выбарчага кодэксу, у якой сказана, што «падрыхтоўка і правядзенне выбараў праводзіцца адкрыта і галосна», «апублікаваць у СМІ поўную справаздачу пра расходах на выбарах прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, пачынаючы з расходаў участковых камісіяў і заканчваючы ўсімі тэрытарыяльнымі і цэнтральнай выбарчай камісіі».\nЛюдзі: Мікалай Уласевіч 3 Іван Крук 24 Лідзія Ярмошына 67\nТэгі: выбары 935 выбары прэзідэнцкія 274 Цэнтрвыбаркам 29 зварот 59


Каштарыснае справа ў будаўніцтве » Белорусские рефераты\nКаштарыснае справа ў будаўніцтве\nГЭСН на будавнічыя працы, склад, структура, парадак распрацовкі і прымянення\nг. Іркуцк 2009\nВажным інструментам падтрымання неабходнага эканамічнага равнавагі ва вмовах рынкавых адносін - з'являюцца нарматывы, якія выконваюць ролю абгрунтаванага вымяральніка маючых адбыцца выдаткав і вынікав вытворча-гаспадарчай дзейнасці суб'ектав. Пад каштарыснай нарматывамі в будавніцтве разумеецца абагульненае назва комплексу каштарысных норм, расцэнак і коштав, якія аб'ядновваюцца в асобныя зборнікі. Разам з правіламі і палажэннямі, якія змяшчаюць у сабе неабходныя патрабаванні, яны служаць для вызначэння каштарыснай кошту будавніцтва і рэканструкцыі будынкав і збудаванняв, пашырэння і тэхнічнага перавзбраення прадпрыемствав усіх галін гаспадаркі і прамысловасці.\nУ будавнічай галіны, рост вытворчасці, павышэнне якасці працы, рост яго прадукцыйнасці залежаць ад выканання колькасных і якасных прапорцый паміж найважнейшымі элементамі прадукцыйных сіл: прадметамі працы, сродкамі працы і непасрэдна працай. У нарматывах адлюстраваны найбольш прагрэсівныя, эканамічныя праектныя рашэнні і метады вытворчасці работ.\nкаштарыснай нарматывы падзяляюцца на наступныя віды:\nВ· дзяржавныя каштарысныя нарматывы - ГСН;\nВ· галіновыя каштарысныя нарматывы - ГСМ;\nВ· тэрытарыяльныя каштарысныя нарматывы - ТСН;\nВ· фірмовыя каштарысныя нарматывы - ФСН;\nВ· індывідуальныя каштарысныя нарматывы - ИСН.\nГэтыя нарматывы втвараюць сістэму цэнавтварэння і каштарыснага нармавання в будавніцтве.\nДа дзяржавным каштарыснай нарматывам ставяцца каштарысныя нарматывы, якія вваходзяць у склад 8 групы падгруп 81, 82 і 83 В«Дакументы па эканоміцыВ».\nДа галіновым каштарыснай нарматывам ставяцца каштарысныя нарматывы, уведзеныя для будавніцтва, што ажыццявляецца в межах адпаведнай галіны.\nДа тэрытарыяльным каштарыснай нарматывам ставяцца каштарысныя нарматывы, уведзеныя для будавніцтва, што ажыццявляецца на тэрыторыі адпаведнага суб'екта Расійскай Федэрацыі. Тэрытарыяльныя каштарысныя нарматывы прызначаныя для арганізацый, якія ажыццявляюць будавніцтва або капітальны рамонт на тэрыторыі адпаведнага суб'екта Расійскай Федэрацыі, незалежна ад іх ведамаснай падпарадкаванасці і крыніц фінансавання выконваемых работ.\nДа фірмовым каштарыснай нарматывам або власнай нарматывнай базе карыстальніка ставяцца каштарысныя нарматывы, якія влічваюць рэальныя вмовы дзейнасці канкрэтнай арганізацыі - вытворцы прац. Як правіла, гэтая нарматывная база грунтуецца на нарматывах дзяржавнага, галіновага або тэрытарыяльнага взровню з улікам асаблівасцяв і спецыялізацыі падраднай арганізацыі. p> У выпадку адсутнасці в дзеючых зборніках асобных нормав па прадугледжвае в праекце тэхналогіях работ дапускаецца распрацовка адпаведных індывідуальных ка...


Рэцэпт на выхадныя. Курыная піката — сакавітае мяса з сырам і травамі\n03.05.2022 / 16:21\nГэта цудоўная італьянская страва — курыца ў сыры, хлебных крошках, а таксама соусе з вяршкоў і каперсаў. Падавайце пікату (piccata — італ. удар пікай) з макаронай, локшынай ці рысам.\nКаб прыгатаваць курыную пікату, вам спатрэбіцца:\nтоўстая луста белага хлеба вагой каля 40 грамаў (лепей узяць сухі),\n2 курыныя грудкі без скуры і костак, кожная з іх вагой каля 150 грамаў,\nпалова дробна пасечанай цыбуліны,\nсталовая лыжка аліўкавага алею для хлебных крошак + яшчэ 2 сталовыя лыжкі для пікаты,\n25 грамаў цёртага пармезану,\nпалова дробна пасечанага зубка часнаку для хлебных крошак + адзін дробна пасечаны зубок для пікаты,\n100 мілілітраў густых вяршкоў (тлустасць не менш за 30%),\n2 сталовыя лыжкі кансерваваных каперсаў (зліце з іх вадкасць),\nпалова чайнай лыжкі солі,\nпалова чайнай лыжкі сушанага арэгана,\nчвэрць чайнай лыжкі сушанага чабару,\nРазагрэйце духоўку да 220 градусаў.\nПакладзіце хлеб у блэндар ці кухонны камбайн і здрабніце яго на крошкі. Разагрэйце алей у гарачаўстойлівай патэльні і смажце крошкі 5 хвілін, ці пакуль яны не стануць залатымі і хрумсткімі, пастаянна іх памешвайце. Высыпце крошкі ў міску і змяшайце з сырам, паловай зубка часнаку, паловай чайнай лыжкі солі, арэгана, чабаром і вялікай колькасцю молатага чорнага перцу. Адстаўце ўбок.\nВярніце патэльню на агонь і разагрэйце ў ёй сталовую лыжку аліўкавага алею. Пасыпце курыцу соллю і перцам. Смажце курыныя грудкі па дзве хвіліны на кожным баку на сярэднім ці вялікім агні, пакуль мяса не набудзе лёгкі карычневы колер, але не трэба смажыць грудкі да гатоўнасці. Перакладзіце курыцу на талерку.\nПамясціце ў патэльню рэшту алею і цыбулю і смажце 4-5 хвілін, ці пакуль цыбуля не памякчэе, пастаянна перамешвайце. Дадайце зубок часнаку і смажце яшчэ хвіліну. Выліце ў патэльню вяршкі, дадайце 200 мілілітраў вады і каперсы і, пастаянна памешваючы, давядзіце да кіпення. Прыпраўце соллю і чорным перцам. Вярніце курыцу ў патэльню і пасыпце крошкамі.\nЗапякайце курыцу ў духоўцы на працягу 15 хвілін ці да гатоўнасці.\nРэцэпт на выхадныя: сальтымбока — традыцыйная рымская страва


Галоўная ➠ Гасцёўня ➠ Дызайн гасцінай. гарачы шакалад\nАсноўнымі колерамі гэтай гасцінай з'яўляюцца бэжавы, карычневы і залаты. Канкрэтна гэтыя колеры, якія так прыемныя для вачэй, і робяць тую атмасферу цяпла, як робіць яе гарачы шакалад з узбітымі сліўкамі.\nГалоўнае ў гэтым дызайне гасцінай - кантраст чорных і светлых колераў. Сценкі павінны быць выкананы ў 2-ух танах - цёмна-карычневым і бэжавым. Мэбля лепш аддаць перавагу чорных кветак, а вось девайсы, падушкі і дэкарацыі для мэблі трэба выбіраць светлага колеру.\nДля надання багацця інтэр'еру можна выкарыстоўваць багатыя тэкстуры, дэкаратыўныя стужкі, падыдзе таксама выдатны кудлаты дыван. Усё гэта зробіць пакой вельмі ўтульнай цёплай, па-за залежнасці ад умоў крытэр па той бок акна.\nАсноўным упрыгожваннем нашай гасцінай павінна стаць багацце тканін і тэкстур. Матэрыялы пры ўсім гэтым належным быць даволі дарагімі і прыемнымі навобмацак.\nНе перашкодзіць і шэраг «залатых» упрыгожванняў. Да прыкладу, каларытная падушка залатога колеру альбо шэраг аксесуараў, посуд. Залаты колер дапаможа дадаць яркасці ў чорны інтэр'ер, таксама надаць традыцыйны стыль Вашай гасцінай.\nА для надання лёгкасці і пяшчоты томнага інтэр'еру выдатна падыдуць светлыя шторы з цюлі. Іх можна абраць з дэкаратыўным залатым малюнкам.\nМінімалізм ў гасцінай


Калі прыступаем да споведзі здараецца нечуванае: мы заўважаем, што менавіта грэх, які трымаў нас на аддаленасці ад Пана, становіцца месцам нашай сустрэчы з Ім, адзначыў Папа падчас св. Імшы ў Нядзелю Божай Міласэрнасці.\nПапа сустрэнецца з удзельнікамі форума Місіянераў міласэрнасці – святароў, якім даручыў быць прывелеяванымі сведкамі Божай міласэрнасці, спавядаючы вернікаў і пашыраючы сведчанне аб бязмежнай дабрыні Пана.\nСвяты Айцец узначаліў Імшу Вячэры Пана, якая прайшла ў рымскай турме “Regina Coeli”. Падчас літургіі ён абмыў ногі дванаццаці асобам, сярод якіх былі прадстаўнікі розных нацыянальнасцяў і рэлігій.\nСвяты Айцец заклікаў будаваць культуру міласэрнасці\nГлыбока ўкаранёная у сэрцы міласэрнасць дапамагае заўсёды спакойна глядзець на штодзённасць, падкрэсліў Папа падчас аўдыенцыі для каталіцкай асацыяцыі “Фантан міласэрнасці” ў ватыканскім Апостальскага палаца.\nПапа Францішак прыняў на аўдыенцыі ў Ватыкане удзельнікаў Генеральнага капітула манаскай Кангрэгацыі Найсвяцейшых Ранаў Нашага Пана Езуса Хрыста.\nГенеральная настаяцельніца Кангрэгацыі місіянерак любові – манаскай супольнасці, заснаванай св. Маці Тэрэзай з Калькуты – наведае беларускі Гомель.\nФранцішак звярнуўся да ўдзельнікаў аб’яднання “Вінцэнційская сям’я”, якія сабраліся на плошчы св. Пятра ў Ватыкане ў заключны дзень працы Міжнароднага сімпозіума з нагоды 400-годдзя харызмату служэння бедным па прыкладзе св. Вінцэнта дэ Поля.


Маладзечанка ў Аўстраліі: у краіне кенгуру раніца пачынаецца ў 4:00 – RH.by\nМаладзечанка ў Аўстраліі: у краіне кенгуру раніца пачынаецца ў 4:00\nМаладзечанка Кацярына Загарыя праляцела 22 гадзіны над акіянам, каб пагасціць у дзядзькі ў Аўстраліі, дзе цяпер вясна ў самым разгары.\nПершае пытанне, якое Кацярыне задалі сябры паля таго, як яна прыляцела на месца: “Ужо бачыла кенгуру і каал? Якія яны, сапраўдныя?”\n– Амаль у першы дзень свайго падарожжа я папрасілася ў парк, які тут называецца “Дзікі свет”, – расказвае Кацярына. – Вельмі хацелася на свае вочы пабачыць кенгуру. А тут яны, аказваецца, зусім ручныя. Спакойна даюць сябе пагладзіць. Дзіўна было тое, што відаў кенгуру тут не менш за пяць: рудыя, паласатыя. Кенгуру, якія больш падобныя на мышэй, чым на кенгуру.\nА вось каалы аказаліся цяжкімі і гарачымі. І гладзіць іх можна толькі па спіне, таму што, калі дакранешся да іх галавы, яны могуць палічыць, што ты іх атакуеш, і накінуцца ў адказ. Такія неўраўнаважаныя і агрэсіўныя гэтыя мілыя плюшавыя мядзведзікі.\nКенгураціну замаўляюць толькі турысты\nАўстраліская кухня, прызнаецца Кацярына, нічым асаблівым не вылучаецца. Тут шмат звычайных кафэшак на кожным рагу, яшчэ больш сушы-бараў. Аўстралійцы любяць морапрадукты і садавіну.\nСказаць, што садавіна тут экзатычная, нічога не сказаць. Фрукты абсалютна непадобныя на нашы звыклыя апельсіны і бананы. Чаго варты толькі фрукт з шакаладнага дрэва. Ён пахне шакаладам, а смак нагадвае шакаладны пудынг.\nБананаў тут тры розныя віды.\n– Мне асабіста больш за ўсё спадабаўся арэх макадаміі. Па-вар’яцку смачны!\nАўстралійскія грошы ў вадзе не мокнуць\nШто датычыцца цэнаў, у пераліку на нашы грошы атрымоўваецца тое самае.\nНапрыклад, паўкілаграма сырога стэйка з кенгураціны каштуе дзевяць аўстралійскіх долараў (108 тысяч рублёў).\nАдзінае, што заробкі аўстралійцаў непараўнальна большыя за беларускія.\nПрацуючыя жыхары Аўстраліі атрымоўваюць 40-50 тысяч аўстралійскіх долараў у год (1 аўстралійскі долар = 12 000 рублёў).\n– Грошы тут асаблівыя: яны не пэцкаюцца, не намакаюць і не мнуцца.\nРэжым дня: адбой у 21:00\nСонца над Аўстраліяй заходзіць рана. Прыкладна ў гадзін пяць-шэсць. І цямнее так хутка, што не паспяваеш заўважыць гэта.\nВосем вечара для аўстралійцаў ужо ноч. У дзевяць вечара на вуліцах ціха і пуста – усе спяць.\nАле і раніца тут пачынаецца вельмі рана. У чатыры гадзіны вуліцы запаўняюцца людзьмі – аўстралійцы выходзяць на ранішнюю прабежку.\nСнедаюць яны кавай з пірожнымі, батонамі, булкамі.\nАд гэтага і спартыўныя залы працуюць тут 24 гадзіны ў суткі.\nЖыхары Аўстраліі жывуць у адна і двухпавярховых дамах. Вышынныя толькі ў цэнтры. І гэта гасцініцы ці забаўляльныя цэнтры для турыстаў.\nУ гарадах створаныя ўсе ўмовы для інвалідаў. Паўсюль ліфты, спецыяльныя пад’ёмы. Тут пра інвалідаў думаюць і клапоцяцца.\nЗ бадзяжнымі жывёламі строга\nУ Аўстраліі зусім няма бадзяжных жывёл. Свайго хатняга гадаванца кожны гаспадар павінны зарэгістраваць, зрабіць прышчэпку. Калі жывёліне спаўняецца паўгода, яе лягчаюць.\nКалі сабака раптам збягае з дому, яго ўсыпляюць. Таму што жывёла нявыхаваная і можа быць небяспечнай.\nУ кожным квартале ёсць спецыяльныя пляцоўкі для выгулу сабак. Тут жа стаяць місачкі, каб можна было папаіць жывёлу, і кранікі з вадой, каб яе набраць або памыць сабаку, які выпацкаўся. Таксама на кожнай пляцоўцы ляжаць спецыяльныя пакецікі, каб прыбраць за сваім гадаванцам.\nАдным словам, сабакі тут – паўнавартасныя члены сям’і. І калі раптам хто ўбачыць, што ты ўдарыў свайго сабаку, тут жа выкліча паліцыю. На першы раз гаспадар заплаціць штраф, на другі жывёлу ў яго забяруць.\nАўстралія вельмі строгая краіна.\nГорад Голд Кост: прыязджайце глядзець на кітоў\nКацярына пасялілася ў горадзе Голд Кост, які месціцца на самым беразе акіяна. Узбярэжжа цягнецца ўздоўж акіяна 70 кіламетраў. Вада ў акіяне цёплая, каля 20 градусаў, і пясок тут дробны-дробны. Калі ходзіш па ім, адчуванне, што ступаеш па крухмале. І хрумсціць ён гэтак жа.\nГорад Годл Кост унікальны тым, што з-за цёплай вады сюды прыплываюць кіты, каб нараджаць і выхоўваць сваіх дзяцей. Турысты з усяго свету едуць, каб паглядзець, як кіціха вучыць плаваць сваіх кіцянят.\nПредыдущая статьяАдкрыццё воркаут-пляцоўкі ў Вілейцы перанеслі з-за дажджу\nСледующая статьяУ Вілейцы вызначалі лепшых бегуноў – спаборнічалі працоўныя калектывы


03 травень 2015, 12:26\nАляксандр Лукашэнка даручыў ураду вырашыць праблемы ўласнасьці для фэрмэраў. Разам з тым, упэўнены ён, для ўстанаўленьня прыватнай уласнасьці на зямлю час яшчэ не надышоў.\nКіраўнік дзяржавы сустрэўся зь фэрмэрамі ў аграгарадку «Александрыя» Шклоўскага раёну Магілёўскай вобласьці. Дыялёг з фэрмэрамі Лукашэнка назваў вельмі важным, паколькі неўзабаве, паводле яго, трэба будзе правесьці сур’ёзную нараду на тэму пэрспэктываў разьвіцьця і рэфармаваньня сельскай гаспадаркі.\nЛукашэнка нагадаў, з чаго пачыналася разьвіцьцё аграрнага сэктару: недахоп сродкаў, недахоп сельгаспрадукцыі. А сёньня, заўважыў ён, існуе харчовая бясьпека краіны, Беларусь імкнецца выйсьці на экспарт сельгаспрадукцыі ў 7 млрд даляраў.\nКіраўнік дзяржавы таксама ўзгадаў, як у свой час яму прапаноўвалі раздаць зямлю ў прыватную ўласнасьць. «Вы ведаеце маё рашэньне — я быў катэгарычна супраць. І, пабываўшы сёньня ў пасьпяховых фэрмэраў Шклоўскага раёну, у людзей, зь якімі я працаваў, якіх я добра ведаю, пераканаўся, што тады мы абсалютна слушна зрабілі», — сказаў ён.\nКалі б тады раздалі зямлю, наступствы былі б бядотнымі, мяркуе Лукашэнка. Паводле яго, шмат нэгатыўных момантаў такой прыватызацыі сёньня можна ўбачыць у суседняй Расеі і нават Эўропе.\nВажным крокам у разьвіцьці вёскі, на думку кіраўніка дзяржавы, стала стварэньне сельскагаспадарчай тэхнікі. У разьвіцьцё вёскі было ўкладзена за апошнія дзесяць гадоў больш як 45 мільярдаў даляраў, — заявіў Лукашэнка.\nСёньня, сьцьвярджае ён, нават эўрапейцы зайздросьцяць беларускім аграрыям, паколькі ў Эўропе далёка ня ўсе фэрмэры могуць дазволіць сабе працаваць на такіх вялікіх плошчах зямлі, бо зямля прыватная і канкурэнцыя вельмі жорсткая — кожны прыватнік змагаецца за сваю зямлю, стараючыся ўзяць са свайго кавалка максімум выгады.\n«Напэўна, тады мы прынялі правільнае рашэньне, і я не думаю, што ад яго трэба адмаўляцца. Тады ж мною было прынята рашэньне не перашкаджаць разьвіцьцю фэрмэрскага руху. І калі яшчэ некалькі гадоў таму былі абмежаваньні на карыстаньне зямлёй, то сёньня яны зьнятыя », — сказаў кіраўнік дзяржавы.\nПадчас сустрэчы фэрмэры ў ліку асноўных праблемных пытаньняў, якія стрымліваюць разьвіцьцё фэрмэрства, назвалі цяжкасьці з выкупам маёмасьці, якую яны арандуюць. Паводле фэрмэраў, калі б будынкі перайшлі да іх ва ўласнасьць, то і стаўленьне да іх было б іншым — яны былі б гатовыя інвэставаць у іх рамонт і мадэрнізацыю значныя сродкі. Лукашэнка даручыў ураду вырашыць праблему ўласнасьці для фэрмэраў.\nШто да пытаньня прыватнай уласнасьці на зямлю, то, на думку Лукашэнкі, устанаўліваць яе ў Беларусі яшчэ дачасна. Паводле яго, тут пытаньне перш за ўсё ў псыхалёгіі. «Давайце ня будзем тут сьпяшацца. Надыдзе час, і гэтае пытаньне будзе вырашана. Галоўнае, каб зараз людзі не баяліся прыйсьці на арандаваную зямлю, былі ўпэўненыя, што ў іх яе ніхто не забярэ. Калі ў нас заканадаўства ў гэтым пляне не хапае, мы яго дапоўнім. Галоўнае — непахіснасьць права прыватнай уласнасьці», — падкрэсьліў ён.\nКіраўнік дзяржавы таксама даручыў спрасьціць сыстэму бухгальтарскага ўліку для фэрмэраў. «Бухгальтарскі ўлік перш за ўсё павінен быць нацэлены на кантроль за выплатай падаткаў... Па бухгальтарскім уліку да канца гэтага года трэба выпрацаваць аптымальную сістэму», — заявіў Лукашэнка.


21 студзень 2008, 11:21\nПрадпрымальнікі на рынках сабралі дзесяткі подпісаў і віншавальных паштовак, каб сёньня раніцай перадаць іх у камэру Анатолю Шумчанку ў турму на вуліцы Акрэсьціна, дзе ён адбывае 15 сутак арышту за ўдзел у мітынгу і дэманстрацыі прадпрымальнікаў 10 студзеня. Мітынг адбыўся на знак пратэсту супраць палітыкі ўладаў у дачыненьні да малога бізнэсу.\nПрадпрымальнікі ўзялі актыўны ўдзел у віншаваньні лідэра “Пэрспэктывы”, нягледзячы на тое, што на ўсіх рынках тры дні запар ходзяць кантралёры і ахоўнікі. Яны правяраюць, каб не было распаўсюджвальнікаў улётак з заклікам выйсьці на Кастрычніцкую плошчу 21 студзеня. Цягам тыдня гандляроў прымушалі пісаць тлумачальныя запіскі і наведваць выканкамы, каб патлумачыць прычыну закрыцьця гандлёвых кропак пад час страйку і мітынгу.\nРазам зь Анатолем Шумчанкам арышты адбываюць каля чатырох дзясяткаў чалавек. У асноўным – актывісты моладзевага дэмакратычнага руху. Некаторыя зь іх не ўдзельнічалі ў акцыі, але іх затрымалі пазьней і абвінавацілі ў нецэнзурнай лаянцы.


Карпенка: Сістэма адукацыі павінна ўдасканальвацца ў інтарэсах асобы, грамадства і дзяржавы | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Прэзідэнт » Карпенка: Сістэма адукацыі павінна ўдасканальвацца ў інтарэсах асобы, грамадства і дзяржавы\nСістэма адукацыі павінна развівацца і ўдасканальвацца ў інтарэсах асобы, грамадства і дзяржавы. Такі падыход знайшоў сваё ўвасабленне ў асноўных кірунках пераўтварэння галіны, што замацаваны ў праектах Кодэкса аб адукацыі і Канцэпцыі развіцця сістэмы адукацыі да 2030 года. Пра гэта паведаміў міністр адукацыі Ігар КАРПЕНКА, выступаючы на Рэспубліканскім педагагічным савеце, што праходзіў сёння ў НВЦ.\nМіністр адукацыі расказаў, што для папярэджання ўцягвання дзяцей у супрацьпраўную дзейнасць плануюць умацоўваць узаемадзеянне са структурамі МУС, ваеннымі часткамі, установамі аховы здароўя, спорту. Працягнецца ўдасканальванне работы сацыяльна-псіхалагічнай і педагагічнай службаў. Яны будуць накіраваны на выяўленне дывіяцый.\nПа словах Ігара Карпенкі, важнейшая задача школы — умацаванне супрацоўніцтва з сям’ёй. «Разам з тым арганізуючым пачаткам сямейнага выхавання, безумоўна, павінны выступаць установы адукацыі. Паколькі не ўсе бацькі разумеюць, што яны ў першую чаргу адказныя за выхаванне і адукацыю дзіця. А з апорай на закон ім гэта не заўсёды тлумачаць. Таму плануем рэалізоўваць праект «Бацькоўскі ўніверсітэт» і іншыя грамадскія ініцыятывы. Тым самым вырашым праблему адказнасці бакоў«,— сказаў міністр.\nДля выхаваўчай работы з новага вучэбнага года ў 5-6 класах арганізуюць факультатывы «Асновы духоўна-маральнай культуры і патрыятызму». Для арганізацыі ваенна-патрыятычнага выхавання, дапрызыўнай падрыхтоўкі, развіцця экскурсійна-турыстычнай дзейнасці, забеспячэння бяспекі дзяцей з верасня ў школах уведзена новая пасада — кіраўнік па ваенна-патрыятычным выхаванні.\nМіністр расказаў, як дапаўненне да традыцыйных формаў адукацыі развіваецца дыстанцыйная форма атрымання адукацыі. Ужо распрацаваны адзіны інфармацыйна-адукацыйны рэсурс, што дазваляе арганізаваць вучэбны працэс у любых умовах.\n"Яго можна выкарыстоўваць для арганізацыі самастойных заняткаў вучня, заняткаў на доме, абучэння дзяцей у пасольствах і консульствах Беларусі за мяжой, пра што часта казалі дыпламаты, азнаямлення пачынаючых педагогаў з напрацоўкамі вопытных калег. З 1 верасня рэсурс працягне сваю работу, яго матэрыялы будуць абнаўляцца, пачнецца распрацоўка беларускамоўнай версіі«,— паведаміў Ігар Карпенка.\nПаводле кіраўніка ведамства, да 2025 года плануюць запусціць рэспубліканскую інфармацыйна-адукацыйную сераду, укараніць аўтаматызаваную сістэму кіравання ўстановай адукацыі, што аптымізуе адміністрацыйныя працэдуры і будзе садзейнічаць зніжэнню папяровай работы настаўнікаў.\nАрыентаваць вучняў на выбар запатрабаваных у эканоміцы прафесій інжынерна-тэхнічных спецыяльнасцяў плануюць з дапамогай стварэння ў кожным раёне пры ўдзеле ПВТ стэм-цэнтраў.\nДля зніжэння нагрузкі на выпускнікоў школ, выключэння суб’ектыўнасці пры ацэньванні з 2023 года ў 11 класе ўвядуць Нацыянальны дзяржаўны экзамен.\n«Гэта мае ў сабе правядзенне выпускных выпрабаванняў па матэматыцы і адной з дзяржаўных моў па выбару ў фармаце цэнтралізаванага тэсціравання. Анкетаванне паказала, што гэта прапанова падтрыманая каля 70 працэнтамі настаўнікаў і больш 60 працэнтамі вучняў і бацькоў», — дадаў кіраўнік Міністэрства адукацыі.\nАкрамя таго, як паведаміў Ігар Карпенка, прапануюць залічваць ва ўстановы сярэдне-спецыяльнай адукацыі па выніках конкурсу сярэдняга бала дакумента аб адукацыі без правядзення ЦТ. Увогуле, у сістэме прафесійна-тэхнічнай і сярэдне-спецыяльнай адукацыі будзе функцыянаваць адзін від устаноў — прафесійны каледж.\nУ завяршэнне міністр адукацыі акцэнтаваў, што настаўнік застаецца апорай дзяржаўнай улады і суверэнітэту краіны.\n«У гэтай сувязі разгорнута мэтанакіраваная работа па павышэнні ўзроўню падрыхтоўкі педагагічных кадраў. Яна пачынаецца яшчэ ў школе з педагагічных класаў. Там мы выбіраем здатных, тых, хто паспявае ва ўчобе, і матываваных на педагагічную працу абітурыентаў», — заявіў міністр.\nБольш падрабязней навацыі ў сістэме выкладзены ў праектах Кодэкса ад адукацыі і Канцэпцыі развіцця нацыянальнай сістэмы адукацыі да 2030 года, што выкладзены ў свабодным доступе.Якорь


Ляховіч выйграў першае золата ЧБ па лёгкай атлетыцы ў залях | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛяховіч выйграў першае золата ЧБ па лёгкай атлетыцы ў залях\nСпартовец з Гарадзенскай вобласці Аляксандр Ляховіч выйграў першае золата чэмпіянату Беларусі па лёгкай атлетыцы ў закрытых памяшканнях. Турнір стартаваў у магілёўскім спорткомплексе „Алімпіец”.\nАляксандр першынстваваў у хадзе на 10 км, прайшоўшы 50 колаў па манежы за 40 хвілін 27,86 секунды. На аналагічнай дыстанцыі ў жанчын перамагла Анастасія Родзькіна з Магілёўскай вобласці – 47 хвілін 0,2 секунды. У бегу на 3000 м з перашкодамі ў мужчын золата чэмпіянату Беларусі заваяваў Вячаслаў Бедны з дружыны Магілёўскай вобласці. Сярод жанчын 3-кіламетровую дыстанцыю з перашкодамі першай пераадолела Таццяна Шабанава з Магілёўскай вобласці. Скакун у вышыню Максім Недасекаў выйграў золата з вынікам – 2 м 23 сантыметры. Гэта асабісты рэкорд атлета. У штурханні ядра ў жанчын пацвердзіла статус фаварыта Алёна Дубіцкая. Залаты вынік спартоўкі з дружыны Гарадзеншчыны – 18 м 40 см. У штурханні ядра ў мужчын наймацнейшым стаў Дзмітрый Карпук з Берасцейскай вобласці – 20 м 13 см. Пінчанка Эльвіра Герман стала пераможцай у бегу на 60 м з бар’ерамі. Прадстаўніца каманды Берасцейскай вобласці ў вырашальнай стадыі спаборніцтваў пабіла персанальны рэкорд, фінішаваўшы з вынікам 7,91 секунды.\nЧэмпіянат Беларусі па лёгкай атлетыцы ў закрытых памяшканнях стане для яго ўдзельнікаў шанцам адабрацца ў каманду, якая выступіць на чэмпіянаце Еўропы ў польскім Торуні. Прызавы фонд чэмпіянату, заснаваны Беларускай федэрацыяй лёгкай атлетыкі, складае 35 тысяч рублёў.\nШвед Понсілуома выйграў спрынт на ЧС па біятлоне\nШведскі біятланіст Марцін Понсілуома выйграў спрынт на чэмпіянаце свету ў славенскай Паклюцы. Ён не дапусціў ніводнага промаху на двух агнявых рубяжах і на 11 секунд апярэдзіў француза Сымона Дэсцье. Яшчэ адзін француз Эмільен Жаклен стаў трэцім. Лепшым з беларусаў быў Максім Верабей, які дапусціў адзін промах на другім стрэльбішчы і завяршыў гонку 24-м.\nБеларускія хакеісты прайгралі рэзервістам зборнай Казахстана\nЗборная Беларусі па хакеі прайграла ў таварыскім матчы рэзерву каманды Казахстана з лікам 2:3 у авертайме. Беларускія хакеісты двойчы выходзілі наперад за кошт галоў Станіслава Лапачука і Мікіты Крыскіна, але кожны раз казахі адыгрываліся. А ў канцы авертайма змаглі здабыць перамогу. Раней на турніры ў Казахстане падначаленыя Міхаіла Захарава прайгралі гаспадарам 2:5 і рэзерву зборнай Расеі 2:4.\nВызначыліся медалісты II этапу Кубка Беларусі па кулявой стральбе\nВызначыліся медалісты II этапу Кубка Беларусі па кулявой стральбе, прысвечанага памяці заслужанага майстра спорту СССР і БССР Ігара Бакалава. У парнай стральбе з пнеўматычнага пісталета з 10 метраў перамаглі Аляксандра Пятрова і Уладзіслаў Дэмеш. У стральбе з пнеўматычнай вінтоўкі сярод мужчын золата заваяваў Віталь Бубновіч. У дадзеным відзе праграмы ў жанчын перамогу святкавала Аляксандра Дзмітрыева. У другі дзень спаборніцтваў у стральбе з пнеўматычнага пісталета ў мужчын перамог Уладзіслаў Дэмеш, а сярод жанчын не было роўных Вікторыі Чайцы. У парнай стральбе з пнеўматычнай вінтоўкі золата выйгралі Уладзіслава Пранько і Віталь Бубновіч. У трэці дзень спаборніцтваў у стральбе з малакалібернай вінтоўкі ў жанчын вікторыю святкавала Уладзіслава Пранько. У стральбе з малакалібернага пісталета паспяховей за іншых выступіла Надзея Лявонавец. І, нарэшце, у заключны дзень спаборніцтваў у стральбе з малакалібернай зброі спаборнічалі мужчыны. У стральбе з вінтоўкі не было роўных Іллі Чаргейку, а з пісталета – Яўгену Матусевічу.\nЯхшыбоеў пройдзе медабследаванне ў „Легіі”\nБылы нападнік менскага „Энергетыка” -БДУ і салігорскага „Шахцёра” Джасурбек Яхшыбоеў пяройдзе ў варшаўскую „Легію”. Узбек прыляцеў у сталіцу Польшчы для праходжання медабследавання, паведамляе прэс-служба.


Узарвалі будынак былой Купалаўскай бібліятэкі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВёску Вялікая Кракотка пісьменнік Уладзімір Караткевіч назваў самай прыгожай вёскай на свеце. Але вёска не толькі прыгожая, але і знакамітая. Знакамітая Вялікая Кракотка найперш была тым, што тут яшчэ ў 1927 годзе пры гуртку Таварыства беларускай школы вясковая моладзь заснавала бібліятэку-чытальню, якую назвалі імем народнага паэта Беларусі Янкі Купалы. Гэта была першая ўстанова культуры рэспублікі, якой было нададзена імя беларускага песняра.\nВялікую дапамогу ў дзейнасці бібліятэкі аказвала жонка Янкі Купалы Уладзіслава Францаўна Луцэвіч (цётка Уладзя). Яна вельмі любіла Кракоцкую бібліятэку імя Янкі Купалы і ўсіх тых людзей, якія жылі побач. З Мінска яна амаль кожны месяц прысылала ў бібліятэку пісьмы, бандэролі і пасылкі з кнігамі і альбомамі. У 1951 годзе Уладзіслава Францаўна ўпершыню наведала Вялікую Кракотку, а ў 1957 годзе прымала ўдзел у святкаванні 30-годдзя бібліятэкі. Сустрэчы з гэтай жанчынай пасляваенны загадчык бібліятэкі Аляксандр Жыткевіч (у 1999 годзе яго не стала) заўсёды ўспамінаў з вялікім хваляваннем, радасцю і цеплынёй. Уладзіслава Францаўна была вельмі задаволена, што бібліятэка на Слонімшчыне носіць імя Янкі Купалы.\nДзякуючы цётцы Уладзі, для бібліятэкі прысылалі свае кнігі з аўтографамі Міхась Лынькоў, Аркадзь Куляшоў, Андрэй Макаёнак і многія іншыя вядомыя пісьменнікі.\nНа святкаванне 30-годдзя бібліятэкі ў 1957 годзе ў Вялікую Кракотку прыехалі з Менска Максім Лужанін, Рыгор Няхай, Пятро Прыходзька, супрацоўнікі музея Янкі Купалы, якія з сабою ў дар прывезлі каля 50 кніг з аўтографамі беларускіх пісьменнікаў. “Кракоцкай бібліятэцы імя Янкі Купалы ў дзень яе слаўнага трыццацігоддзя ад аўтара Пятра Прыходзькі” — так напісаў на сваёй кнізе “Салдаты міру” паэт-франтавік.\nУ 1972 годзе Вялікакракоцкая бібліятэка адзначала 90-годдзе з дня нараджэння Янкі Купалы. У вялікім літаратурным вечары, які праходзіў у Вялікай Кракотцы, прымалі ўдзел Сяргей Грахоўскі, Алег Лойка, Анатоль Іверс, Янка Саламевіч і іншыя літаратары. Як памяць пра сустрэчу захоўвала бібліятэка іх кнігі з аўтографамі. Пакінуў аўтограф Сяргей Грахоўскі на кнізе “Тры вымярэнні”: “Чытачам бібліятэкі імя Янкі Купалы ў Вялікай Кракотцы. Жадаю жыць у шчасці, любіць і шанаваць ніву, засеяную Купалавай шчодрай рукою”.Захоўваліся ў бібліятэцы і кнігі з аўтографамі Алеся Якімовіча, Міколы Аўрамчыка, Леаніда Прокшы, Івана Навуменкі, Сяргея Панізьніка і многіх іншых нашых творцаў.\nАле самая каштоўная рэліквія, якую захоўвала бібліятэка, — гэта аўтограф Якуба Коласа. У 1952 годзе з Менска ён прыслаў бібліятэцы сваю кнігу “Адшчапенец”, выдадзеную ў 1950 годзе. На ёй чарнільнай ручкаю напісана: “Бібліятэцы імя Янкі Купалы вёскі Вялікая Кракотка. Якуб Колас. 2.8.1952 г.”. Цяпер кніга з аўтографам захоўваецца ў Слонімскай раённай бібліятэцы імя Якуба Коласа.\nЦяпер ад бібліятэкі не засталося нічога, хіба што аўтографы на кнігах пісьменнікаў, фотаздымкі і ўспаміных тых, хто там бываў.\nЖонка Янкі Купалы Уладзіслава Францаўна Луцэвіч у вёсцы Вялікая Кракотка на Слонімшчыне, 1950-я гады.\nЧытачы Купалаўскай бібліятэкі ў вёсцы Вялікая Кракотка Слонімскага раёна, 1965 г.\nПляменніца Янкі Купалы Ядзвіга Юліянаўна Раманоўская віншуе загадчыка Купалаўскай бібліятэкі ў вёсцы Вялікая Кракотка Аляксандра Жыткевіча з 40-годдзем бібліятэкі, 1967 г.\nЗагадчык бібліятэкі Аляксандр Жыткевіч і паэт Сяргей Панізьнік