Я не ў цэнтры свету… Медытацыя над навяртаннем | Каталіцкі Веснік\nВялікі пост у жыцці католіка – гэта заўсёды асаблівы час. Адны чакаюць яго з надзеяй, прагнучы змяніць сваё жыццё, пачаць штосьці ад пачатку. Іншыя засмучаюцца з-за яго, бо ў касцёлах стане сумна, панура, а ксяндзы будуць нястомна прыгадваць аб неабходнасці навяртання.\nМногія людзі перажываюць дадзены перыяд вельмі асабіста і глыбока. Важнае месца ў ім займаюць пакаянныя практыкі, набажэнствы Крыжовага шляху і Песень жальбы, велікапосныя рэкалекцыі. Аднак усё гэта мае адну мэту: годная падрыхтоўка да найважнейшага для хрысціян свята – урачыстасці Уваскрасення Пана.\nНа пачатку Вялікага посту, у Папяльцовую сераду, падчас пасыпання галоў попелам святар прамаўляў словы з Евангелля паводле св. Марка: “Навяртайцеся і верце ў Евангелле” (Мк 1, 15). Гэта першае выказванне Езуса ў прыведзеным Евангеллі, якое адначасова распачынае і змяшчае ў сабе ўсю публічную дзейнасць Хрыста. Менавіта вяртанне да Пана з’яўляецца асноўным вымярэннем Вялікага посту.\nГісторыя ведае шмат прыкладаў эфектных навяртанняў. Самае вядомае з іх апісана ў Святым Пісанні – навяртанне апостала Паўла. Сёння ўсё часцей гавораць пра вяртанне да Пана вядомых акцёраў, музыкантаў, палітыкаў, закаранелых атэістаў. Калі чуем падобныя гісторыі, дзіву даёмся. Як магчыма, што чалавек, які не верыў у Хрыста, раптам змяняе сваё жыццё і становіцца адданым вызнаўцам Збаўцы? Прычынай такіх змен можа быць, напрыклад, сведчанне жыцця веруючай асобы, выпадкова прачытаная рэлігійная кніга, размова, падзея…\nАднак варта памятаць, што кожнае навяртанне – як асобы, што вызнае веру ў Бога, так і яшчэ няверучай – адбываецца па ініцыятыве Усемагутнага, з’яўляецца дарам і ласкай. Кожны хрысціянін пакліканы да пастаяннага навяртання. Гэта не аднаразовы акт, а працэс нястомнага звароту да Бога, да поўнага з’яднання з Ім. Гэта асаблівая дарога, пачаткам якой з’яўляецца свядомае рашэнне парваць з грахом і змяніць сваё жыццё. Такая пастанова ўзнікае ў чалавека ўнутры і заключаецца ва ўсведамленні, прызнанні свайго граху, пачуцці жалю і раскаяння за ўчыненае зло. Любячы Бог, што аддаў свайго Сына на муку і смерць за людзей, можа і хоча прабачыць чалавеку, які просіць аб гэтым, нават самыя горшыя грахі. Усведамленне гэтага вядзе да раскаяння ў сэрцы, схіляе да пакаяння і ўзнагароджання за грахі. Знешне навяртанне выражаецца ў змене паставы і дзеянняў. Малітва, пост і міласціна, да якіх асабліва заахвочвае Касцёл у час Вялікага посту, з’яўляюцца знакам навяртання ў адносінах да Бога, да сябе і да іншых людзей.\nРаней людзі былі перакананы, што Зямля з’яўляецца цэнтрам Сусвету, а Сонца і ўсе планеты круцяцца вакол яе. Толькі ў XVI стагоддзі Мікалай Капернік, дзякуючы свайму навуковаму адкрыццю, змяніў пануючае меркаванне. Аднак нават гэтая змена не адбылася адразу, праходзіла паступова. Навяртанне з’яўляецца менавіта такім “капернікаўскім пераваротам”, зменай мыслення, пастаянным усведамленнем таго, што не ўсё варочаецца вакол мяне, што цэнтрам майго жыцця з’яўляецца Бог – сапраўднае Сонца.\nМы часта адчуваем супраціўленне і цяжкасці, перш чым ступіць на шлях навяртання, увесь час перажываем падзенні, якія становяцца прычынай нашага расчаравання.\nНе аднойчы гэта звязана з адсутнасцю жадання змяніць сваё жыццё, напрыклад, з неахвотай паспрабаваць выйсці з якой-небудзь залежнасці. Прычынай гэтага з’яўляецца закрыццё на ласку Бога, які заўсёды хоча весці нас да святасці.\nКасцёл дае некалькі падказак адносна таго, што трэба рабіць, каб вытрываць на шляху пастаяннага навяртання. Сістэматычная малітва дазваляе знайсці сілы для змены свайго жыцця і распазнання сфер, якія патрабуюць гэтай змены. Чытанне Бібліі набліжае вучэнне Езуса і ўмацоўвае веру. Прыняцце святых сакрамантаў адорвае адпаведнымі ласкамі, а таксама становіцца знакам пакаяння і паяднання. Асаблівай увагі заслугоўвае сакрамант споведзі, які называюць таксама сакрамантам навяртання. Менавіта дзякуючы добра падрыхтаванай шчырай споведзі вельмі канкрэтна адбываецца з’яднанне чалавека з Богам.\nТакім чынам, можам сцвярджаць, што працэс навяртання трывае ўсё жыццё і патрабуе ад нас многіх ахвяр. Прыняць гэтую дарогу і застацца на ёй без сумнення дапамагае ўсведамленне таго, што мэтай дадзенага шляху з’яўляецца трыванне побач з любячым Панам, а як вынік – вечнае жыццё ў Небе.\nБр. Максім Лабкоў CSsR, «Слова Жыцця»\nВялікі пост навяртанне разважанні\t2019-04-05


Работы на льняных палетках шмат\nЗвяно па абмалоце льногаловак у складзе камбайнера Дзмітрыя Кузняцова (крайні справа ў верхнім радзе) і рабочых Ігара Кавалеўскага, Андрэя Тамковіча, Канстанціна Пупкевіча і Івана Балаша.\nУ той жнівеньскі дзень з дырэктарам льнозавода Пятром Іванавічам Скурко пабывалі ў трох месцах, дзе вяліся работы на льняных палетках. У Дашках працавала звяно з прэсамі-падборшчыкамі. Разам з заводскімі механізатарамі асвойвалі новую для сябе работу памочнікі з прадпрыемства меліярацыйных сістэм, Варапаеўскай дыстанцыі пуці, УП ЖКГ, філіяла “Пастаўскае ДЭУ-33” і іншых арганізацый. У Ельняках на ўчастку з даўгунцом, які быў выцераблены ў ранне-жоўтай спеласці, рупіліся механізатары Уладзімір Зарэцкі і Віктар Субач. На самаходных падборшчыках-ачэсвальніках яны абмалочвалі галоўкі і абарочвалі льняныя стужкі. Напоўніўшы бункеры, намалочанае выгружалі ў велікагрузную аўтамашыну з прычэпам, якая стаяла на ўскрайку поля.\nНа пад’ездзе да вёскі Андроны на некалькіх загонах працавалі льнокамбайны, пакідаючы пасля сябе роўныя радкі чыстай саломкі. Поле вялікае, механізатарам было дзе разгарнуцца, таму і прычэпы хутка напаўняліся галоўкамі спелага насення. Ля камбайна Дзмітрыя Кузняцова, які ў той дзень вёў іх абмалот, нават утваралася невялікая чарга.\n— Завяршыўшы ўборку на сваім полі, нашы механізатары на 50 гектарах выцерабілі даўгунец у СВК “Андроны”, — расказвала пазней аграном мехатрада Р. С. Гарлачова. — Сёлета лён убралі ў сціслыя тэрміны на ўсёй плошчы: на 723-х гектарах — камбайнамі і на 875-ці — церабілкамі. Не падводзіла тэхніка, большасць механізатараў маюць вялікі вопыт, умела працуюць на розных уборачных і іншых машынах.\nСяргей Студзянкоў, Іван Загурскі, Яўгеній Райчонак, Валерый Пупкевіч і Віктар Пузан церабілкамі ўбралі лён на 125 —178 гектарах . На камбайнах найвышэйшай выпрацоўкі дабіліся Грыгорый Трушкін, Аляксандр Аліноўскі, Алег Голубеў, Уладзімір Арлоў, Алег Вайткевіч, Руслан Жылевіч.\nШтогод вясной і восенню ў мехатрад прыходзяць новыя людзі. Вось і нядаўна яго папоўнілі Грыгорый Трушкін і Руслан Жылевіч. Дзякуючы дапамозе вопытных механізатараў яны хутка асвоілі камбайны і амаль ні ў чым не саступалі іншым. Спецыфіка работы ў механізаваным атрадзе такая, што кожны механізатар падчас уборкі павінен працаваць не толькі на камбайнах і церабілках, але і на прэс-падборшчыках, абарачальніках, ачэсвальніках. Цяпер, напрыклад, большасць тых, хто яшчэ нядаўна церабіў лён, будуць прасаваць трасту ў рулоны. Усяго па меры вылежкі саломкі будзе задзейнічана каля 20 такіх машын. Дырэкцыя паставіла задачу максімальна механізаваць уздым трасты, да мінімуму звесці на гэтай аперацыі ручную працу. Каб паскорыць вылежку саломкі, у работу ўключылі некалькі самаходных абарачальнікаў.\nЯк і на жніве, сонечнае надвор’е вельмі паспрыяла рабоце льнаводаў. У той жа час якасная траста можа атрымацца толькі тады, калі будзе дастаткова вільгаці. Вельмі парадаваў завадчан дождж, які прайшоў у сярэдзіне тыдня.\n— Спадзяёмся, што надвор’е і ў далейшым дапаможа нам. А пакуль ужо нарыхтавалі каля паўтысячы тон трасты, намалацілі амаль 300 тон насення льну, — адзначыў дырэктар прадпрыемства П. І. Скурко. — Уся адказнасць за нарыхтоўку сыравіны ўскладзена на галоўнага інжынера, кантрольнага майстра, майстроў змен, лабарантаў. Разам з іншымі спецыялістамі яны павінны бываць у полі, кантраляваць працэс вылежкі трасты, сачыць за яе якасцю.\nСпякотнае лета не лепшым чынам паўплывала на ўраджай. Нізкарослыя і зрэджаныя былі пасевы ў варапаеўскай зоне. У той жа час парадаваў даўгунец, які вырошчвалі на арандаваных землях у ААТ “Янавіца-агра”, “Камайскі-агра”, СВК “Андроны”, СП “Дунілавічы-агра”. Лён выцераблены на ўсёй планавай плошчы, да парадку будзе даведзена ўся траста.


Агляд казіно Winward 2021 - Кава Winwardno Bonus & Слоты | OCM\nГалоўная » Winward казіно\nПершы дэпазіт, вы атрымліваеце 1% бонуса да € 200\nКанфідэнцыяльнасць важная для інтэрнэт-казіно\nУ той час як якасць гульняў жыццёва важнае значэнне, уключаючы візуальнае і музычнае суправаджэнне, хуткасць і разнастайнасць, прыватнасць таксама важная. У казіно Winward гульцам гарантавана прыватнасць, і прапануецца мноства спосабаў аплаты, кожны з якіх знаходзіцца на абароненай платформе. Рэгулярныя гульцы могуць зарэгістравацца і стварыць уласную асабістую ўліковы запіс - тое, што рэкамендуецца гульцам, якія збіраюцца згуляць больш чым у адну гульню, - але рэгістрацыя не з'яўляецца абавязковай. У гульцоў ёсць выбар, а дадзеныя заўсёды падаюцца прыватнымі.\nГульні, парады і бонусы\nІнтэрнэт-гульні выклікаюць пэўнае захапленне, але ёсць і пэўны ўзровень асцярожнасці. Звычайныя гульцы вучацца хітрасцям: калі ісці маленькім ці вялікім, калі рызыкаваць ці не. Новым гульцам часта даводзіцца выпрабоўваць ваду, так бы мовіць. Казіно Winward прапануе мноства праграм з рознымі бонусамі і рознымі сумамі вываду сродкаў, што зноў дае гульцу выбар. Паколькі ў гульні Winward можна гуляць у многіх краінах, у вас ёсць магчымасць гуляць у розных валютах. Гэта добрая ідэя, каб праверыць суму, у залежнасці ад таго, дзе вы гуляеце і якая ваша ўласная валюта.\nWinward клапоціцца пра гульцоў усіх узроўняў, але, вядома, VIP-гульцы атрымліваюць пэўны статус адносна лімітаў і зняцця грошай. Чым вышэй статус, тым лепшыя ліміты і сумы вываду сродкаў. Каб стаць VIP-гульцом, і мы прапануем вам зазірнуць на сайт Winward, вам трэба зарэгістравацца і прыняць удзел / гуляць у шэрагу гульняў. Гэта тое, чаго чакаюць і імкнуцца многія гульцы Winward.\nКава Winwardno bonuses\nЗ-за прапанаваных бонусаў гульцоў часта прывабліваюць онлайн-гульні або інтэрнэт-казіно. Людзі любяць атрымліваць бонусы - мы ўсе любім узнагароды. Winward і яшчэ раз праверце ў Інтэрнэце, бо новыя рэкламныя прапановы і акцыі заўсёды рэкламуюцца - у цяперашні час дазвольце новым удзельнікам атрымаць 20 бясплатных кручэнняў, што захапляльна, і прапануеце 200% бонус за першы дэпазіт. Прачытайце дробны шрыфт, хаця Winward сапраўды дазваляе зразумець і зразумець, на што могуць разлічваць гульцы і на што яны падпісваюцца.\nВось некаторыя спецыяльныя прапановы ў Інтэрнэце:\nБонус прывітальнага пакета\nТурніры па блэкджеку\nСвяточны альбо тэматычны турнір\nБонус прывітальнага пакета Winward\nКалі новы гулец далучаецца да Winward, ён можа зрабіць стаўку на першую падпіску альбо вітальны бонус 75 разоў і можа запатрабаваць яшчэ чатыры бонусы. Прывітальныя бонусы альбо пакеты час ад часу мяняюцца; вы атрымаеце інфармацыю перад рэгістрацыяй.\nКожны дзень тыдня прапануецца нешта новае і захапляльнае. Гэта могуць быць:\nЦудоўныя гульні ў панядзелак\nГульні ў аўторак з высокімі стаўкамі\nЦудоўныя гульні ў сераду\nГульні з высокімі стаўкамі ў чацвер\nШтодзённыя прапановы ўвесь час змяняюцца, уключаюць бонусы за дэпазіт у 35 разоў, большыя за патрабаванні да ставак, але вы павінны штодня правяраць вас гульцом. У Winward ёсць добры сайт, і спецыяльныя прапановы будуць аўтаматычна даступныя вам пры ўваходзе.\nКалі вы гуляеце ў блэкджек, тады вы будзеце ведаць, наколькі папулярным у Інтэрнэце можа быць блэкджек. Вы можаце гуляць супраць кампутара, альбо вы можаце ўдзельнічаць у онлайн-турнірах. У цяперашні час Winward прапануе турнір Smoking Aces з прызавым фондам 17000 еўра і яшчэ 17000 еўра для наступнай дзясяткі.\nСвяточныя альбо тэматычныя турніры\nДобрая гульнявая кампанія ў Інтэрнэце прапануе разнастайнасць, а пастаянныя карыстальнікі любяць святочныя тэмы, якія прапануюцца ў асаблівыя нацыянальныя ці дзяржаўныя святы. У Дзень незалежнасці Уінвард праводзіў розыгрышы розыгрышаў шампанскага і феерверкаў, а ў Дзень святога Патрыка праводзіў турнір па ірландскім Ізумрудным камені. Прызавыя грошы за гэтыя тэматычныя гульні добрыя: Emerald Gems прапануе агульны прыз у памеры 12500 еўра.\nУ Winward ёсць па меншай меры два бягучых турніры, да якіх вы можаце далучыцца. Дэпазіты складаюць ад 60 да 400 еўра, і грашовы прыз залежыць ад гульні, але можа складаць ад 12200 да 205000 еўра. Пераможца турніраў і Winward заўсёды празрыстыя. ачкоў, набраных за час гульца, і за кожную стаўку 0.80 еўра на гульні. Улічваецца стаўка ўкладу, што азначае, што стаўкі, якія вы гуляеце, пераўтвараюцца ў турнірныя ачкі; чым вышэй стаўка, тым больш ачкоў вы можаце зарабіць.\nПерад гульнёй прачытайце зразумелыя правілы.\nЯк мы ўжо казалі ў першым абзацы, для таго, каб працаваць у Інтэрнэт-казіно, трэба прапаноўваць розныя гульні. Некаторыя гульні Winward ўключаюць, але не абмяжоўваюцца імі:\nЯны маюць добры выбар слотаў з 3 і 5 барабанамі, відэагульні і гульні дылераў у рэжыме рэальнага часу, а таксама працуюць з вядомымі пастаўшчыкамі ў гэтай галіне, уключаючы MicroGaming, iSoftBet і Net.\nВы можаце звязацца з Winward па электроннай пошце. Паглядзіце іх сайт, правілы даволі зразумелыя, а разнастайнасць выдатная.


Дзяніс Івашын: У лічбы міністэрства не веру | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nДзяніс Івашын: У лічбы міністэрства не веру\nГарадзенскі журналіст, кіраўнік беларускай службы „Інфармнапалм” Дзяніс Івашын не верыць у лічбы захварэўшых каронавірусам, якія падае беларускае Міністэрства аховы здароўя.\nНа яго думку, гэтыя лічбы могуць быць сфальшаванымі:\n– Не можа быць ва ўмовах аўтарытарнай, дыктатарскай дзяржавы даверу да любых афіцыйных дадзеных. Асабліва, калі за чвэрць стагоддзя ўжо сфармаваная сістэма масавых фальсіфікацый. Не важна, што яны фальсіфікуюць, ці то выбарчыя галасы – вынікі выбараў, ці то сітуацыю з каронавірусам, ці то нейкія там дадзеныя ў кантэксце Белстату.\nНа думку журналіста, лічбы, якія падае Міністэрства аховы здароўя – неадпаведна малыя:\n– Гэта назіраецца перадусім у штучна змадэляваных сістэмах . Гэтага няма нідзе ў нашых суседніх краінах, бо гэта немагчыма ў прынцыпе ні тэарэтычна, ні практычна. Гэта сведчыць, што Міністэрства аховы здароўя праз нейкія чыннікі, мажліва гэта звязана з фінансавым фактарам, мажліва праз тое, што да нас у Беларусь прыязджала Сусветная арганізацыя аховы здароўя, надае гэты адназначны аднолькавы прырост.\nЖурналіст таксама здзіўлены апошнімі лічбамі, якія былі пададзены 9-га красавіка. На яго думку, на гэтым этапе ў ніводнай краіне такога прыросту не было і няма.


07 кастрычнік 2021, 14:42\n«Цяпер вельмі шмат крыўды і злосьці, яны назапашваюцца»\nМянчанка Лера не цікавілася палітыкай да 2020 году. Летась яна ўвайшла ў ініцыятыўную групу Бабарыкі. Выходзіла на маршы пратэсту. Цяпер жыве ў Менску.\nАд рэпрэсій я вельмі злуюся і зьбіраю ў сабе злосьць. Штодня чытаю: гэтага пасадзілі, таго пасадзілі; закрываюцца месцы, якія наведвала, дзе сустракалася зь людзьмі. Усё быццам намякае на тое, што „вам тут ня рады, зьяжджайце або маўчыце“. Але ня хочацца жыць па гэтых правілах. Калі штодня табе кажуць: „Ідзі прэч“, хочацца адказаць: „Гэта вы ідзіце адсюль“.\nМы ніколі не перашкаджалі гэтым людзям бегаць з палкамі па горадзе і лічыць, што яны такія крутыя. Хай бы і яны нам не перашкаджалі хадзіць у галерэі, на карціны глядзець.\nМне дапамагае спраўляцца зь цяперашнімі абставінамі, калі нешта раблю: на працу хаджу, ліст пішу, гуляю. А хочацца, вядома, ляжаць на ложку і глядзець у столь. Так яно часта і атрымліваецца.\nЗлавацца я сабе ніяк не забараняю — злуюся. Калі ты ня можаш адказаць на напад у свой бок, то можна хаця б запомніць, што табе было кепска і так больш не павінна адбывацца.\nЯ дапускаю, што мяне могуць затрымаць. Відавочна, што арышты адбываюцца „пальцам у неба“. Да іх даводзяць нейкі плян. Яны па ім бегаюць абы-куды, пакуль нехта не пападзецца. Гэта такая рулетка, я пад яе магу трапіць, як і любы іншы чалавек.\nЯ ня думала пра тое, каб выехаць за мяжу. Мяне могуць затрымаць, як і 9 мільёнаў іншых чалавек. Калі ехаць, то тады ўжо ўсім. Я не хачу зьяжджаць, хоць не заракаюся.\nЁсьць вялікая крыўда за тое, што адбываецца ў нашай краіне, але складана яе скінуць на некага канкрэтнага. Мянты, амапаўцы... Але не атрымліваецца ўсур’ёз на іх пакрыўдзіцца, бо гэта нашыя суседзі, людзі, зь якімі мы жывём побач. Чаму мы іх ня ведалі? Чаму мы зь імі не размаўлялі? Чаму мы былі ня ў курсе, што ёсьць такія гіцлі побач з намі?\nГэта як калі празь сьценку чуеш, як б’юць дзіця, а твае бацькі маўчаць або ты маўчыш. Вось ты і дамаўчаўся. Або ты не сябруеш з хлопчыкам, бо і ўся кляса зь ім не сябруе, бо „гэта ня крута“. Што гэты хлопчык робіць? Бярэ палку і ідзе біць вас усіх.\nТаму мне складана крыўдаваць, што вы кепскія, а я добрая. Ёсьць жа міліцыянты і прыстойныя людзі, якія ня могуць звольніцца. Такім трэба значна больш мужнасьці, каб штодня працаваць у міліцыі, чым мне, такой афігеннай, якая пырхае ў чырвона-белых шкарпэтках.\nДарэчы, даносчыкі мяне не зачапілі. Я пачытала гэтыя даносы. У многіх напісана: „Перашкаджаюць адпачываць“. Заўжды ёсьць людзі, якія жывуць чарвячковым жыцьцём: паелі, паспалі, паглядзелі сэрыял на ноч, не цікавяцца больш нічым. Крыўдаваць на іх? Іх толькі пашкадаваць можна.\nПра зьмены да лепшага ў Беларусі я думаю штодня. І не перастану. Упарта веру, што яны надыдуць. Хочацца, каб у нас можна было рэальна вучыцца, а не цукеркі цягаць выкладчыкам. Шмат брыдоты разьвялося ў нас ва ўсіх структурах. Хочацца паступова ад яе пазбавіцца, каб усё было па-чалавечы, прафэсійна.\nЯ чакаю, што здарыцца нешта такое, пасьля чаго можна будзе правесьці нармальныя выбары. Усім тады давядзецца шмат і сур’ёзна працаваць. Мы мусім разумець, для чаго мы робім кожны сваю справу. Але я не разумею, што рабіць цяпер, каб наблізіць гэтыя зьмены. Гэта выклікае панічны стан.\nМожна рабіць дробязі: падтрымаць блізкіх, пералічыць грошы на дабрачыннасьць, напісаць ліст. Але нават з гэтымі дробязямі ты не разумееш, што патрэбна. Хочацца, каб нехта сказаў, што рабіць, каб толькі гэта як мага хутчэй скончылася.\n«Перамагчы мірна, хутчэй за ўсё, не атрымаецца»\nЖыхарка райцэнтру Ганна (імя зьмененае) была незалежнай назіральніцай на выбарах. Выхоўвае малых дзяцей. Перад гэтым брала ўдзел толькі ў выбарах 2006 году, распаўсюджвала апазыцыйныя ўлёткі. Пасьля шэрагу затрыманьняў, ператрусаў і ціску праз год пасьля выбараў выехала за мяжу.\nМінулым летам я была ўпэўненая, што ўсё атрымаецца. Вельмі ў гэта верылася. Самае вялікае расчараваньне ў мяне было, калі людзі пакінулі плошчы.\nМы з паплечнікамі ўсе гэтыя месяцы зьбіраліся, каб падтрымліваць маральны дух адно аднаго, запісвалі акцыі. Цяпер мы засяродзіліся на грамадзкай валянтэрскай дзейнасьці.\nКалі б ня дзеці, я б ня зьехала. Мне пакрысе зруйнавалі жыцьцё. Я пасядзела ў турме, у мяне былі суды, камісія аб дзецях. Я праходзіла паводле крымінальных артыкулаў як падазраваная і як сьведка. Мяне затрымліваў КДБ, праводзілі ператрусы. Мяне шукалі дома і на працы ўзброеныя людзі з маім фота. Сёлета ў жніўні я выехала за мяжу.\nПераезд даўся вельмі цяжка. Я калі першы раз прыйшла на марш у Варшаве, мне падарылі сьцяг, а я не магу яго разгарнуць, бо застаўся страх. Я стаяла каля бел-чырвона-белага сьцяга, і сьлёзы ліліся з вачэй, бо нікога не затрымлівалі.\nАпошнія падзеі ў Беларусі прымаць цяжка. Але ў мяне цяпер шмат клопатаў у сувязі зь пераездам на новае месца, таму я ня маю часу шмат перажываць.\nВажна, што мы з паплечнікамі трымаемся разам, сазвоньваемся амаль штодня. Цяпер мы разумеем, што перамагчы мірна, хутчэй за ўсё, ужо не атрымаецца. Ідэальнай была бы забастоўка — гэта самы просты шлях без ахвяраў. Калі адбудуцца новыя выбары, трэба рабіць яшчэ вялізную працу: вяртаць грамадзянскую супольнасьць, мову, культуру.\nЦяпер я бачу сэнс у тым, каб яднацца, адукоўвацца, разумець, што адбываецца, разумець сваю беларускасьць, нацыянальнасьць, гісторыю: хто мы, што мы, адкуль мы. Захаваць бачнасьць пратэсту: стужка на плоце, запісаная акцыя.\nМне цяпер дадае сіл, калі дапамагаю іншым, дапамагаю сваім дзецям, бо ім цяпер няпроста ў іншай краіне.\n«Калі трэба будзе, пражывём яшчэ 27 гадоў пры дыктатуры»\nЖыхар абласнога гораду Ян (імя зьмененае) — прадстаўнік «старой апазыцыі». Выходзіў на маршы і прагулкі па горадзе цягам некалькіх месяцаў. Жыве ў Беларусі.\nЯ скептычна ставіўся, калі людзі выходзілі зь белымі балёнікамі пасьля трагедый. Калі быў першы вялікі дазволены марш, я выйшаў. Бо я памятаў, як у 90-х па горадзе ішоў вялікі марш зь бел-чырвона-белымі сьцягамі. Я хацеў уявіць, як гэта. Таму падчас маршу 2020 году я таксама ішоў наперадзе маршу са сьцягам.\nКалісьці адзін дзед на пытаньне маёй бабкі: „Калі ўжо гэтыя бальшавікі сыдуць?“ адказаў „Вось-вось“. Гэта былі 1960-я гады. Яна разумела, што гэтае „вось-вось“ цягнецца дзесяцігодзьдзямі. Думаю, і цяпер такі стан — „вось-вось“.\nУ мяне была эўфарыя падчас таго шэсьця. Але наагул я быў насьцярожы. У мяне былі кепскія прадчуваньні. Я, вядома, ня мог сабе ўявіць такую сваволю і беззаконьне. Выходзіў на маршы і прагулкі, бо „памірай, а жыта сей“.\nПершым часам я слухаў аналітыкаў, якія яны прагнозы даюць. Мне дзіўна было, чаму яны такія ўпэўненыя былі ў хуткіх зьменах. У мяне не было пераломнага моманту, калі я расчараваўся ў пратэстах. Усё добрае мае сэнс.\nКалі трэба будзе, пражывем яшчэ 27 гадоў пры дыктатуры, жывым жа не палезеш у магілу. У мяне мала зьмянілася ўспрыманьне рэчаіснасьці за апошні год. Можа, іншыя людзі раней ня бачылі гэтай хлусьні, бязладзьдзя. Цяпер усё стала больш адкрыта.\nЯ думаю, сёньня дзеля пераменаў у Беларусі на лепшае людзям варта шукаць сваю ідэнтычнасьць, каб людзі адчувалі, што яны беларусы ў сваіх традыцыях, культуры. Многія пакуль моцна дэнацыяналізаваныя.


Крыніцазнаўства і спецыяльныя гістарычныя дысцыпліны, Вып. 7 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nРэдактар: Ходзін С. М.\nПамеры: 207 с.\nІнвэнтарныя нумары: BTH — [1658.]\nЗборнік прысвечаны 20-годдзю кафедры крыніцазнаўства БДУ і ўключае навейшыя распрацоўкі па тэорыі і метадалогіі гісторыі, гістарыяграфіі і крыніцазнаўстве. Рэкамендуецца студэнтам, аспірантам, выкладчыкам гуманітарных факультэтаў універсітэтаў, усім, хто жадае скласці ўласнае ўражанне аб гісторыі на падставс вывучэння крыніц і ведання метадаў даследавання.\nПэрыёдыка: Крыніцазнаўства і спецыяльныя гістарычныя дысцыпліны


Пасхальныя кулічы і ахоўныя маскі. Caritas дапамог патрабуючым у Мінску і Бабруйску | Каталіцкі Веснік\n16 красавіка супрацоўнікі Дабрачыннага каталіцкага таварыства «Caritas» правялі велікодную дабрачынную акцыю ў падтрымку асоб без пэўнага месца жыхарства, паведамляе Catholic.by.\nПастаяльцам дамоў начнога знаходжання для асобаў без пэўнага месца жыхарства ў Мінску і Бабруйску была перададзена гуманітарная дапамога ў выглядзе сухіх пайкоў, цукру, гарбаты, велікодных кулічоў і шматразовых ахоўных масак.\nПадчас паездкі па ўстановах ад Caritas таксама былі перададзеныя для медыцынскіх работнікаў калодзішчанскай паліклінікі 150 шматразовых масак, якія зрабілі валанцёры дабрачыннага каталіцкага таварыства.\nCaritas рады прыняць дапамогу ад усіх, хто хоча і мае магчымасць дапамагчы маскамі, матэрыялам для пашыву і антысептыкамі, якія пазней будуць перададзены патрабуючым.\nДзмітрый Мельнікаў, тэкст;\nЯгор Паўлюшчык, фота\nдапамога Карытас кулічы маскі\t2020-04-18


Мігрант зь беларускім абліччам, або Беларусь у разрэзе іншых вачэй\n18 сьнежань 2009, 11:16\nШтогод 18 сьнежня з ініцыятывы Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў адзначаецца Міжнародны дзень мігранта. Паводле ААН, сёньня амаль 200 мільёнаў чалавек жывуць і працуюць не ў сваёй краіне. У зьвязку з гэтым Генэральны сакратар арганізацыі Пан Гі Мун падкрэсьліў: мігранты робяць вялізны ўнёсак у разьвіцьцё сучаснага сьвету. Аднак пры гэтым у шэрагу выпадкаў зазнаюць дыскрымінацыю, эксплёатацыю і жорсткія адносіны з боку карэннага насельніцтва. Як пачуваюцца іншаземцы ў Беларусі, і ці знаходзяць лёгкае жыцьцё ў замежжы беларусы?\nПаводле афіцыйных зьвестак, агульная колькасьць легальных і нелегальных мігрантаў у сьвеце перавышае 70 мільёнаў чалавек. Яшчэ каля 130 мільёнаў жывуць па-за краінамі свайго грамадзянства. То бок, блізу 3% усяго насельніцтва раскіданыя па-за межамі сваіх звыклых арэалаў існаваньня.\nЯк і іншыя краіны, Беларусь уцягнутая ў тры асноўныя міграцыйныя плыні: законная міграцыя, незаконная і так званая “ўцечка мазгоў”. Легальнае працаўладкаваньне за мяжой істотна саступае пошуку не зусім законнага заробку, што пацьвярджаецца масавым ад’ездам беларусаў на расейскія будоўлі. Асноўны адток навукоўцаў і інтэлектуальнай эліты прыпаў на 1990-я, і цяпер яны складаюць толькі нязначную частку тых, хто ад’яжджае зь Беларусі.\nМы там нібыта “рускія” — бо ўсе габрэі, якія выехалі з былога СССР, там лічацца “рускімі” — а рускі там яшчэ горш, чым у Саюзе габрэй...\nІгар Гозман — прыклад цалкам законнай міграцыі. Выехаў зь сям’ёй у Ізраіль, працаваў на перапрацоўчым заводзе ў Бээр-Шэве. Аднак праз колькі гадоў зноў вярнуўся ў Беларусь. Па-першае, там зноў стала неспакойна, па-другое, ня вытрымаў таго, што нават народжаная ў Ізраілі дачка так і ня стала для той краіны паўнавартаснай грамадзянкаю:\n“Многія мае знаёмыя ад’яжджалі, калі дзеці былі яшчэ да школы ці ў 1 клясе. Бо для любога чалавека гэта істотна. Калі дзіцёнку 10 гадоў, ён прыяжджае і атрымлівае стрэс. Новая мова, новыя традыцыі, мэнталітэт. Чым больш дарослы, тым цяжэй перабудоўваюцца. Шмат хто ўпадае ў дэпрэсію; дзяцей непрыхавана крыўдзяць з-за таго, што яны ня ведаюць мовы, іх дражняць. Апроч таго, мы там нібыта “рускія” — бо ўсе габрэі, якія выехалі з былога СССР, там лічацца “рускімі” — а рускі там яшчэ горш, чым у Саюзе габрэй. Перадусім дастаецца дзецям ад дзяцей жа: сьвіньні, ад’яжджайце дадому, чаго вы сюды панаехалі? Вось такія ў асноўным рэаліі”.\nТолькі ў апошнія гады сталі здабыткам галоснасьці факты працаўладкаваньня беларусаў на афрыканскім кантынэнце. І то дзякуючы не працоўным дасягненьням, а шматлікім авіякатастрофам, у якіх гінулі беларускія пілёты. Самы апошні выпадак авіяцыйнай інтэграцыі — праўда, ня ў Афрыцы, а ў Азіі — зьвязаны з арыштам у Тайляндзе транспартнага самалёта Іл-76, гружанага зброяй. Сярод затрыманых — і віцяблянін Міхаіл Петухоў. Бацька жыхаркі Менску Ірыны Жаўняровіч некалькі гадоў адпрацаваў у Конга. Зарабляў нядрэнна, але штодня рызыкаваў жыцьцём:\nУранавую руду, надзвычай шкоднае для здароўя рэчыва, перавозяць у звычайных пасажырскіх самалётах, здараецца і такое.\n“Па ўсёй Афрыцы нашых лётчыкаў дзясяткі. Мы пра гэта адмыслова даведваліся, турбаваліся, бо там апошнім часам вельмі шмат аварый. Але нягледзячы на гэта, яны адтуль ня хочуць зьяжджаць, усё роўна застаюцца. Некаторыя на паўгода зьезьдзяць і вяртаюцца, а некаторыя застаюцца на большы тэрмін. Хоць умовы працы жахлівыя. Перавозяць ня толькі зброю, алмазы, але і ўранавую руду. Гэта надзвычай шкоднае для здароўя рэчыва, а яны перавозяць у звычайных пасажырскіх самалётах, здараецца і такое. І нават калі хапае паліва, то самалёт часам не вытрымлівае такой нагрузкі”.\nЁсьць прыклады і ўдалай зьмены месца жыхарства. Алена зь Берасьцейшчыны зьехала ў Эгіпет, здолела ўладкавацца ў камфартабэльны гатэль і лічыцца там на вельмі добрым рахунку. Ці варта было рабіць такую ракіроўку?\n“Вядома, грошай шмат трэба, бо дапамогі чакаць няма адкуль. 250 даляраў у мяне афіцыйны заробак. Гэта няшмат, але апроч гэтага ў мяне ёсьць “чаявыя”. І я жыву тут, харчуюся без праблемаў, выкарыстоўваю ўсе выгоды гатэлю. Хаджу спакойна на пляж, магу сядзець пасьля працы ў бары ці наведваць дыскатэку. То бок — тое, што не дазволена мясцовым. Таксама ёсьць квота на міжнародныя перамовы праз тэлефон, рэгулярна тэлефаную маме, сябрам”.\nУ Беларусі пра мігрантаў згадваюць пераважна ў зводках МУС, калі паведамляецца пра нелегалаў, якія намагаліся патрапіць на Захад. Але некаторыя замежнікі пусьцілі карані, што называецца, гістарычна. Яшчэ падчас прысутнасьці савецкіх войскаў у Аўганістане жыхары гэтай краіны атрымлівалі цывільную і вайсковую адукацыю ў беларускіх ВНУ. Некаторыя потым папросту адмаўляліся вяртацца на радзіму. Нямала віетнамцаў і азэрбайджанцаў, якія сталі звыклай зьявай на практычна любым кірмашы.\nКалі прыехаў госьць, яго трэба прыняць, зразумець, пачуць, з ворага зрабіць сябра.\nІснуе і культурная міграцыя. Грузінскі сьпявак Тарыэл Майсурадзэ — ахвяра этнічных канфліктаў на Каўказе пачатку 1990-х. Ягоныя бацькі дагэтуль ня могуць вярнуцца ў родныя мясьціны, падкантрольныя прарасейскім адміністрацыям. Сам ён лічыць сябе чалавекам зь дзьвюма радзімамі:\n“Усе ж павінны суіснаваць цывілізавана, разам займацца мастацтвам, іншым — незалежна ад таго, што адбываецца з падачы палітыкаў. Ня трэба лішні раз распальваць сытуацыю. Гэта як у выпадку з госьцем: прыехаў госьць. Ну, і што з таго, што ён верыць у іншага бога? Давай яму морду наб’ем за гэта? Калі прыехаў госьць, яго трэба прыняць, зразумець, пачуць, з ворага зрабіць сябра. Па магчымасьці, канечне. А то Гасподзь таксама думаў камень ад каменя не пакінуць, зьнішчаў людзей, а потым пачынаў усё наноў. Пакуль Ісуса не прыслаў на зямлю разабрацца “праз скуру чалавечую”.\nНа ўзроўні ўраду распрацаваная праграма на прыцягненьне ў Беларусь з-за мяжы высокаадукаваных спэцыялістаў. Прычым ня толькі тых, хто б працаваў па абмежаваных кантрактах, а хто ў пэрспэктыве мог бы тут і застацца.


Да 76-й гадавіны вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў: вуліца Жолабава ў Дзятлаве – Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей\nАвтор: Webmaster · Опубликовано 28 мая, 2020 · Обновлено 2 июня, 2020\nНіяк не пакідае ваенная тэма. Магчыма, таму, што шмат чаго яшчэ ёсць сказаць пра тыя далёкія гады, калі краіна наша стаяла перад тварам знішчэння і вырашалася спрадвечнае пытанне быць нам на гэтай зямлі ці не быць, калі гарэлі беларускія вёскі і гарады, гінулі землякі. А яшчэ таму, што музей наш – скарбонка матэрыялаў, і не дзяліцца імі з людзьмі проста блюзнерства.\nІ зноў дастаешь папкі, перапіску, зноў чытаешь, супастаўляешь, параўноўваеш. Папка №17. Перапіска Міхаіла Фёдаравіча Петрыкевіча з Нінай Сямёнаўнай Жолабавай, жонкай знакамітага камандзіра атрада “Дружба”, што дзейнічаў на тэрыторыі Дзятлаўскага раёна.\nПерапіска Міхаіла Фёдаравіча і Ніны Сямёнаўны вялася пасля смерці Жолабава, у 1982 годзе, калі вырашалася пытанне аб назве адной з вуліц г.п. Дзятлава яго імем. Ліст ад 23.03.1982 года. “Паважаная Ніна Сямёнаўна, атрымаў Ваш ліст. Дзякую за тое, што Вы знайшлі сілы і магчымасць хутка нам адказаць, хаця і перажываеце вялікае гора. На жаль, дапамагчы мы не маем сілы, але па-чалавечы глыбока Вам спачуваем і разумееем цяжар незваротнай страты. Днямі была ў нашым музеі Людміла Аляксандраўна Грынаш (Дуканіна). Яна толькі вярнулася з паездкі на пахаванне Івана Аляксеевіча, свайго брата, таксама моцна перажывае. Трохі расказала пра наведванне вашага дома, пра размову з Вамі. Сказала, што бачыла шмат матэрыялаў з асабістага архіва Івана Аляксеевіча: баявы шлях атрада “Дружба”, вышыты на кавалку палатна, нумар беластоцкай падпольнай газеты з заметкай пра атрад, пісьмы Вярхоўчака, пасведчанні партызан і многае іншае. Усе гэта матэрыялы ваеннага часу, яны з’яўляюцца вельмі каштоўнымі экспанатамі для музея, як і іншыя прадметы і дакументы. Іх мы хацелі б паказаць у нашым музеі, але пакуль не маем такой магчымасці. І справа гэта зараз залежыць толькі ад Вас. Калі Вы вырашыце, што перадаць Дзятлаву, што Гомелю, што пакінуць у Барнавуле, то напішыце мне. Я ўжо папярэдне гаварыў з уладамі наконт назвы адной з вуліц Дзятлава іменем Вашага мужа. Гэта прапанова знайшла падтрымку. А мне хочацца, як дырэктару музея, стварыць куток, прысвечаны Івану Аляксеевічу, і зрабіць гэта можна толькі з Вашай дапамогай. Так у справе ўвекавечання імя камандзіра атрада “Дружба” ў нас з Вамі павінна быць цеснае супрацоўніцтва, агульная зацікаўленасць. З пажаданнем усяго найлепшага М.Петрыкевіч”.\nНіна Сямёнаўна вельмі хутка адказала Міхаілу Фёдаравічу, напісаўшы, “Паважаны Міхаіл Фёдаравіч, атрымала Ваш ліст і ліст ад Івана Ігнатавіча (прозвішча не ўказана, але матэрыялы папкі выдаюць, што гэта Іван Ігнатавіч Васюкевіч, паплечнік Жолабава), дзе ён піша, што хочуць увекавечыць памяць пра Івана Аляксеевіча ў г.п.Дзятлава. Днямі я яму дашлю характарыстыку ці даведку з КДБ або крайкама КПСС. Экспанатаў у Івана Аляксеевіча шмат. Пасля размовы з першым сакратаром крайкама напішу Вам ліст і пералічу, што ў мяне ёсць, што пакіну ў Барнавуле, што перадам ў Гомель, што ў Гродна, а што вашаму музею. Іван Аляксеевіч перапісваўся са сваім партызанамі-палякамі, а пасля іх смерці – з іх жонкамі і дзецьмі, а таксама з Янам Вярхоўчакам. Ёсць шмат прачулых лістоў, усе яны захаваны, а таксама і газетныя артыкулы. Перадавайце прывітанне супрацоўнікам музея. Ніна Сямёнаўна Жолабава”.\nНідзе не знайшла даты мерапрыемства, калі была адкрыта дошка па вуліцы Жолабава, але адбылося гэта ў тым жа, 1982 годзе. Ёсць і чарнавік выступлення Міхаіла Фёдаравіча Петрыкевіча на мітынгу. Хочацца даць вытрымку выступлення, з якой можна пачэрпнуць шмат цікавага. “Добрымі помнікамі актыўным барацьбітам з фашыстамі, – піша Міхаіл Фёдаравіч, – з’яўляюцца мемарыяльныя дошкі і назвы вуліц нашага горада, якія носяць імёны воінаў Савецкай Арміі, партызан і падпольшчыкаў. Гэта вуліцы Я.Я.Фогеля, П.Г.Пятрова, К.Заслонава, Макарава, Вахоніна, Міхаіла Белуша, І.Ю. Філідовіча, Г.П.Русіна. І вось яшчэ адна вуліца – Жолабава. Пра яго сёння гаварылі многія, хочацца толькі пацвердзіць, што Жолабаў не толькі ўмелы арганізатар і адважны разведчык, але і таленавіты пісьменнік. Сярод яго кніг пра вайну асабліва нам дарагая кніга “На Нёмане чакаюць сваіх”. У ёй праўдзіва і яскрава паказана цяжкае становішча на Нёмане, у тым ліку і на Дзятлаўшчыне вясной 1944 года. Вайна ў кнізе паказана як усенародная справа. Аўтар падкрэслівае, што сіла і непераможнасць партызан – у падтрымцы народа. Менавіта гэта падтрымка ператварыла невялікую групу з 15 чалавек у вялікі і баяздольны атрад. Жолабаў паказаў, што з фашысцкімі захопнікамі біліся, не шкадуючы жыцця, людзі розных нацыянальнасцей: рускія, беларусы, украінцы, палякі, чувашы, югаславы. Кнігу падараваў нашаму музею з уласнаручным подпісам Іван Аляксеевіч яшчэ ў 1975 годзе, гэта год яе выхаду. Хацелася б, каб кніга трапіла ў рукі многіх нашых дзятлаўчан і жыхароў суседніх раёнаў. Таму хачу папрасіць жонку Івана Аляксеевіча дамовіцца з Алтайскім кніжным выдавецтвам пра тое, каб з дзясятак экзэмпляраў даслалі на адрас нашага абласнога кнігадруку, калі ўбачыць свет другое выданне”.\nЦі ўбачыла свет другое выданне, невядома. Але ў ваеннай экспазіцыі музея кніга ёсць. І з цікавымі фактамі вайны на Дзятлаўшчыне, убачанымі і апісанымі Іванам Аляксеевічам Жолабавым, мы пазнаёмімся наступны раз.\nАвтор: Webmaster · Published 13 ноября, 2018 · Last modified 14 ноября, 2018\nАвтор: Webmaster · Published 23 апреля, 2017 · Last modified 5 мая, 2017\nСледующая публикация Да 76 гадавіны вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў: кніга Івана Жолабава “На Нёмане чакаюць сваіх”\nПредыдущая публикация Нашы знакамітыя землякі: А.Я.Калашнікаў


Свята хлебаробаў — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n23.11.2016 Ольга Алексейчик604Комментарии on Свята хлебаробаў\nЗ ПАКЛОНАМ І ЎДЗЯЧНАСЦЮЗА ПРАЦУ НА ЗЯМЛІ\nУ мінулую пятніцу Лагойск гасцінна сустракаў удзельнікаў абласнога фестывалю-кірмашу «Дажынкі-2016». На свята прыехалі лепшыя аграрыі і фермеры з усіх раёнаў. Дэлегацыя ад Стаўбцоўшчыны на чале са старшынёй раённага выканаўчага камітэта Юрыем Горлавым была даволі прадстаўнічай.\nНаш раён прызнаны пераможцам абласнога спаборніцтва за дасягненне высокіх паказчыкаў у вытворчасці жывёлагадоўчай прадукцыі ў 2016 г. і ўзнагароджаны Ганаровым дыпломам Мінаблвыканкама. Дыпломы атрымалі: дырэктар ТАА «СЖК «Налібакі» Віталій Кушнер – за дасягнутыя поспехі ў вытворчасці малака, дырэктар ААТ «Рубяжэвічы» Андрэй Атрушкевіч – за лідарства ў вобласці па нарыхтоўцы травяных кармоў. Дырэктар ААТ «Стаўбцоўскі мясакансервавы камбінат» Рамуальда Бурдукевіч узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь. Дырэктары ААТ «Вішнявецкі-агра» Віктар Худніцкі і ААТ «Радзіма Дзяржынскага» Васіль Лаўрашчук атрымалі сертыфікаты на суму 100 тысяч рублёў кожны на развіццё вытворчасці. Восем перадавікоў сельскагаспадарчай галіны адзначаны ганаровымі дыпломамі пераможцаў. Гэта вадзіцель Анатоль Турко, механізатары Аляксей Пальчык і Віктар Семянько, тэхнік-асемянатар Іна Крывель (ААТ «Агранёманскі»), вадзіцелі Ігар Магільніцкі і Фінат Саітгарэеў (ААТ «Вялікі Двор») і Эдуард Рымашэўскі (ААТ «Радзіма Якуба Коласа»), жывёлавод Святлана Валіцкая (ААТ «Вішнявецкі-агра»). У ліку ганаровых гасцей былі Герой Сацыялістычнай Працы, ганаровы грамадзянін Мінскай вобласці, брыгадзір МТФ «Пагарэлае» ААТ «Радзіма Якуба Коласа» Зінаіда Ярашэвіч і дырэктар ААТ «Вялікі Двор», заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь Вольга Луцык. А таксама маладыя спецыялісты, галоўныя аграномы ААТ «Радзіма Дзяржынскага» і «Дзераўное» Павел Кучынскі і Валянціна Маджаеўская.\nРаённае свята працаўнікоў вёскі ладзілася на наступны дзень у ААТ «Вішнявецкі-агра». Працаўнікі таварыства заслужылі такое права сваёй стараннай працай. Мерапрыемства, прысвечанае Дню работнікаў сельскай гаспадаркі і перапрацоўчай прамысловасці аграпрамысловага комплексу, праходзіла ў Вішнявецкім сельскім доме культуры. У зале сабраліся перадавікі ўсіх галін сельгасвытворчасці, перапрацоўчай прамысловасці і арганізацый, якія абслугоўваюць сельскую гаспадарку. Сярод прысутных былі ветэраны працы, былыя кіраўнікі сельгаспрадпрыемстваў.\nНа сцэну паднімаецца старшыня райвыканкама Юрый Горлаў. Па традыцыі кіраўніку раёна ўручаецца каравай. Юрый Мікалаевіч віншуе прысутных з прафесійным святам, называе прозвішчы працаўнікоў, якімі ганарыцца раён. І падкрэслівае, што дзякуючы менавіта працаўнікам вёскі, шчырая і нялёгкая праца якіх была адзначана летась грашовай прэміяй, сёлета ў горадзе распачата будаўніцтва новага дзіцячага садка. Старшыня райвыканкама выказвае ўдзячнасць Мінскаму абласному выканаўчаму камітэту, Камітэту па сельскай гаспадарцы і харчаванні аблвыканкама, абкаму прафсаюза работнікаў АПК за аказаныя працаўнікам Стаўбцоўшчыны падтрымку і ўвагу. Шчыра дзякуе ветэранам працы, якія шмат сіл і энергіі аддалі станаўленню сельскагаспадарчай галіны раёна і перадаюць вопыт маладым. У гаспадарках працуюць восем маладых кіраўнікоў, якія прыкладаюць старанні для таго, каб наш раён прымнажаў здабыткі і ў будучым не страчваў перадавых пазіцый. Шчырыя словы ўдзячнасці з нагоды жыццёвага юбілею выказаў Юрый Мікалаевіч былому начальніку сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама Канстанціну Ліцкевічу.\nАд камітэта па сельскай гаспадарцы і харчаванні аблвыканкама выступіў начальнік абласной інспекцыі дзяржтэхнагляду Валерый Злотнік. Валерый Яфімавіч адзначыў, што Стаўбцоўскі раён зноў на перадавых пазіцыях, як увогуле і аграрыі Мінскай вобласці. Перадавікам вытворчасці былі ўручаны граматы і падзякі аблвыканкама. Галоўны тэхнічны інспектар Мінскага абласнога камітэта прафсаюза Аляксандр Мотуз таксама адзначыў паспяховую работу нашых сельскіх працаўнікоў і ўручыў юбілейны медаль «110 гадоў прафсаюзнага руху Беларусі» намесніку дырэктара ААТ «Агранёманскі» Івану Скварчэўскаму і ганаровы знак «За заслугі» Генадзю Цвірку, начальніку ўчастка гэтага таварыства, а таксама падзякі: Алене Юшкевіч – эканамісту ААТ «Стаўбцоўскі мясакансервавы камбінат», Дзмітрыю Сасонку – механізатару ААТ «Рочавічы», Тэрэзе Чуйко – галоўнаму ветурачу ААТ «Радзіма Дзяржынскага», Аліне Шумчык – брыгадзіру ТАА «СЖК «Налібакі», Мікалаю Мельнікаву – газаэлектразваршчыку СГФ «Аталезь-агра» ААТ «Стаўбцоўскі райаграсэрвіс».\nШчырыя віншаванні прымалі прысутныя ў зале ад старшыні райсавета дэпутатаў Аркадзія Казякоўскага, які па просьбе дэпутата Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Алены Анісім уручыў падарунак аператару машыннага даення ААТ «Вішнявецкі-агра» Галіне Шашко.\nУ гонар прафесійнага свята ўзнагароджаны граматамі і падзякамі райвыканкама дваццаць два работнікі сельскагаспадарчай галіны і перапрацоўчай прамысловасці.\nДырэктарам сельскагаспадарчых прадпрыемстваў за плён работы падначаленых ім калектываў былі ўручаны караваі. Ад імя ўсіх кіраўнікоў выступіла дырэктар ААТ «Вялікі Двор» Вольга Луцык. Яе выступленне было адрасавана, у прыватнасці, маладым кіраўнікам і спецыялістам, якія выбралі нялёгкую, але ганаровую прафесію – расціць хлеб. Кожны з іх павінен адказна ставіцца да сваёй работы і пераймаць вопыт ветэранаў працы, каб Стаўбцоўшчына наша працвітала.\nДыпломы і прэміі райвыканкама і райкама прафсаюза работнікаў АПК са словамі падзякі за плённую і самаадданую працу атрымалі пераможцы раённага спаборніцтва на веснавой сяўбе, жніве і нарыхтоўцы кармоў. З чырвонымі стужкамі з надпісам «Пераможца» яны прымалі віншаванні за сваю шчырую і нялёгкую сялянскую працу ад першага намесніка старшыні райвыканкама, начальніка ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Дзяніса Колясеня. У сваю чаргу і Дзянісу Сяргеевічу старшыня райвыканкама пад апладысменты прысутных перадаў падарунак, які прэзентавала раёну дэлегацыя горада-пабраціма Азёры Маскоўскай вобласці.\nПераходны прыз, заснаваны райкамам прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу і ўпраўленнем сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама ў гонар праслаўленага камбайнера Генадзя Цвіркі з ААТ «Агранёманскі», атрымаў яго калега – камбайнер Аляксей Пальчык, які дабіўся сёлета найвышэйшага паказчыка па намалотах збожжа.\nАсаблівая ўвага была ўдзелена маладым спецыялістам, многія з якіх адзначаюць сёлета прафесійнае свята ўпершыню. Віншаваў маладую змену, якая прыйшла працаваць ва ўсе гаспадаркі раёна, старшыня райвыканкама. А папаўненне даволі значнае. Юрый Мікалаевіч падкрэсліў, што маладыя спецыялісты энергічныя, мэтанакіраваныя, поўныя новых задум, гэта апора для дзяржавы і будучае нашай Стаўбцоўшчыны. Ён адзначыў важнасць падтрымкі моладзі кіраўнікамі сельгаспрадпрыемстваў і вопытнымі спецыялістамі, для таго каб кожны выпускнік знайшоў сябе ў прафесіі і зарэкамендаваў са станоўчага боку. Ад гэтага будзе залежаць будучае саміх спецыялістаў і іх сем’яў. Выказаў спадзяванне, што з сённяшніх, па-сапраўднаму адданых сваёй прафесіі маладых спецыялістаў, атрымаюцца ў будучым добрыя кіраўнікі, здольныя вырашаць пастаўленыя перад імі нялёгкія задачы.\nАд імя маладых спецыялістаў са зваротам выступіла галоўны аграном ААТ «Дзераўное» Валянціна Маджаеўская. Яна выказала ўдзячнасць кіраўніцтвам і калектывам гаспадарак за разуменне і добрыя словы падтрымкі і запэўніла, што моладзь будзе і надалей працаваць добрасумленна, увасабляючы ў вытворчасць атрыманыя ў навучальных установах веды, і імкнуцца развіваць прафесійнае майстэрства.\nПераможцы раённага спаборніцтва, маладыя механізатары, камбайнеры і вадзіцелі, атрымалі дыпломы з рук старшыні райвыканкама Юрыя Горлава.\nПа традыцыі сельскагаспадарчыя прадпрыемствы прадстаўлялі на тэрыторыі ля Дома культуры свае «падворкі». Усе пастараліся і арыгінальна іх аформілі. З песнямі і танцамі запрашалі прадстаўнікі сельгаспрадпрыемстваў шаноўных гасцей паспрабаваць прыгатаваныя ўмелымі рукамі вясковых гаспадынь прысмакі. Надвор’е выдалася цудоўным, сонечным. Свята ўдалося.\n«КОЛАСАВЫ ЗЕМЛЯКІ», «НЁМАН», «ДОЛЬНІЦА» – ГАЛАСЫ СТАЎБЦОЎШЧЫНЫ\nНа абласным свяце «Дажынкі», якое адбылося ў мінулую пятніцу ў Лагойску, з тэатралізаванай музычнай праграмай выступіў зводны калектыў мастацкай самадзейнасці Стаўбцоўскага раёна. Звонкія галасы таленавітых спевакоў з народнага хору «Нёман» Старасвержанскага цэнтра культуры, народнага фальклорнага калектыву «Коласавы землякі» вёскі Мікалаеўшчына і народнага вакальнага ансамбля «Дольніца» Горкаўскага дома культуры разнеслі па святочных ваколіцах прыгажосць і зухаватасць беларускай песні. Спевакі – яшчэ і выдатныя артысты, якія сумелі далучыць гасцей свята да ўдзелу ў музычна-мастацкай тэатралізаванай пастаноўцы.\nА ўмельцы народнага клуба майстроў народнай творчасці «Пралеска» раённага Цэнтра культуры і Стаўбцоўскага цэнтра народнай творчасці заклікалі ўдзельнікаў свята на «Вясковы падворак», дзе вочы разбягаліся ад прыгажосці і стракатасці твораў мастацтва.\nДорачы задорны настрой іншым, і самі ўдзельнікі мастацка-канцэртнай праграмы атрымалі вялікае задавальненне ад удзелу ва ўрачыстасці, захаваўшы прыўзняты настрой надоўга.


Авякампаніі Расіі могуць прыпыніць палёты ў Турцыю\nУ Асацыяцыі тураператараў Расіі выказалі здагадку, што такое магчыма, калі ў краіне паўстане напружанасць пасля 16 красавіка. 11.04.2017, Sputnik Беларусь\nрасія, у свеце, галоўнае, навіны , турызм\n© Sputnik / Игорь Зарембо / Перайсці ў фотабанкСамалет расійскай кампаніі "Аэрафлот"\nУ Асацыяцыі тураператараў Расіі выказалі здагадку, што такое магчыма, калі ў краіне паўстане напружанасць пасля 16 красавіка.\nМІНСК, 11 кра — Sputnik. Расійскія авіякампаніі атрымалі ад Расавіяцыі тэлеграму з інфармацыяй аб магчымым прыпыненні выканання чартэрных рэйсаў у Турцыю, паведаміла ў панядзелак РІА "Новости" са спасылкай на крыніцу.\nПаводле дадзеных крыніцы, такое рашэнне можа быць прынята ведамствам з-за складанай палітычнай абстаноўкі ў краіне.\nПры гэтым, паводле дадзеных Растурызму, у ведамства няма інфармацыі аб прыпыненні чартэрных рэйсаў у Турцыю. У Асацыяцыі тураператараў Расіі выказалі здагадку, што такое магчыма, калі ў краіне паўстане напружанасць пасля 16 красавіка. На 16 красавіка ў Турцыі прызначаны рэферэндум з нагоды ўнясення змен у канстытуцыю: парламенцкая рэспубліка можа стаць прэзідэнцкай, а паўнамоцтвы кіраўніка краіны Таіпа Эрдагана будуць пашыраны.\nУ 2016 годзе турыстычная галіна Турцыі перажыла крызіс з-за тэрарыстычнай пагрозы і пагаршэння адносін з РФ. Чартарныя авіяперавозкі паміж Расіяй і Турцыяй былі перапынены на дзевяць месяцаў пасля таго, як у лістападзе 2015 года турэцкі самалёт збіў у Сірыі расійскі бамбавік Су-24.\nПасля прынесеных выбачэнняў паведамленне было адноўлена, а першы чартар вылецеў у Турцыю 2 верасня.


Не з’яўляецца адкрыццём тое, што сярод аўтамотааматараў ёсць (выбачайце за каламбур) аматары “зялёнага змея”. На добрым падпітку яны садзяцца за руль легкавушак, рызыкуючы не толькі сваім жыццём, але і жыццём іншых удзельнікаў руху.\nЗа 8 месяцаў сёлетняга года суд Ганцавіцкага раёна разгледзеў 9 крымінальных спраў у адносінах асоб, якія кіравалі транспартнымі сродкамі ў стане алкагольнага ап’янення. З іх 6 спраў вёў суддзя Уладзімір Космач. У асобны спіс ён выдзеліў чатыры прыгаворы. Панеслі суровае пакаранне тыя вадзіцелі, якія паўторна селі за руль п’янымі.\nЗасяродзім увагу на адной, даволі красамоўнай, гісторыі.\nГанцаўчанін Іван Мартыновіч нічым не выдзяляўся сярод сваіх аднагодкаў. Стрымгалоў бегаў па гарадскіх тратуарах і ў скверах. Свавольнічаў на школьных пераменах і ўроках. Карацей, рос такім, як і ўсе дзеці.\nПасталеўшы, адслужыў у арміі, ажаніўся. З’явіліся дзеткі — дачушка і сыночак. Іван ездзіў на заробкі ў Расію. Грошы прывозіў неблагія. Займеў уласны транспартны сродак — аўтамабіль.\nЗдавалася, усё ідзе добра. Усміхайся сонцу і блакітнаму небу, радуйся падрастаючым дзецям і любімай жонцы. Ды чамусьці Іван не такім уяўляў сваё жыццё. Кожны дзень — адно і тое ж. Усё абрыдла. Нуда, ды годзе! Трэба неяк разнастаіць шэрыя будні, зрабіць іх каляровымі і паўнацэннымі.\nЯк паступаюць у такім выпадку нармальныя мужыкі? Правільна, пачынаюць шукаць справу па душы. Адны становяцца заядлымі рыбакамі. Другія не ўяўляюць сябе без палявання. Трэція спакойна адпачываюць на ўлонні прыроды. Іван жа лічыў сябе асаблівым, адметным. Такія заняткі не для яго. Вось пракаціцца з ветрыкам на аўтамабілі — гэта шык. Як кажуць, сапраўдная справа для сапраўдных мужчын. А каб ехалася весялей, кульнуць чарку, а то і дзве. Ды не якогасці ліманаду, а напою саліднага. Скажам, віна ці гарэлкі…\nАдмяніўшы падарожжы ў Расію, Іван падаўся ў беларускую сталіцу. Мінск сустрэў дружалюбна, запрашаючы на будоўлі. Рабочыя рукі ўсюды патрэбны. Без цяжкасцей Іван уладкаваўся мантажнікам. Адкрытае акцыянернае таварыства “Мапід” узрадавалася класнаму спецыялісту. Аднак радасць была нядоўгай…\nПагартаем каляндар у адваротным парадку. 2008 год, кастрычнік. Звычайны восеньскі дзень. Іван упершыню блізка знаёміцца з супрацоўнікамі дзяржаўтаінспекцыі. Вартавыя дарог аказаліся не надта дружалюбнымі. Замест пажаданняў добрага шляху выпісалі штраф. Пакрыўдзіўся Іван. Падумаеш, пахне перагарам. Дробязь!\nПраўда, спатканне з супрацоўнікамі ДАІ ўсё ж падзейнічала. Аднак не станоўча — адмоўна. Праходзіць амаль шэсць гадоў. За гэты час Іван адзінаццаць разоў умудрыўся парушыць правілы дарожнага руху. У тым ліку двойчы — у стане алкагольнага ап’янення. Ён пастаянна “выпісваў” на аўтамабілі мудрагелістыя выкрунтасы, крутыя віражы. Не бяда, што машына з няспраўнасцямі, не прайшла тэхагляд. Галоўнае — быць не такім, як іншыя.\nПерайначваючы вядомую прымаўку, скажам: “Колькі ні гарцуй на аўтамабілі, а прыпынак будзе”. Вуліца Гарэцкага ў Мінску стала для Івана тупіковай. 19 жніўня 2013 года яго тут спынілі супрацоўнікі ДАІ. Мала таго, што наш зямляк прад’явіў заведама падложны дакумент на права кіравання. Маўляў, гэта не я, а нейкі Сяргей Анісімаў. У дадатак да падману Іван знаходзіўся на падпітку.\nВысветлілася, што ганцаўчанін быў нераўнадушны да спіртнога і раней. Незадоўга да гэтага ён ужо затрымліваўся з аналагічным “дыягназам”. Парушальнік не аспрэчваў сваёй віны. Але ж запозненае раскаянне не выратавала ад пакарання. Па прыгаворы суда Іван на пяць гадоў быў пазбаўлены правоў кіравання любым аўтатранспартам. У дадатак атрымаў унушальны штраф у памеры 500 базавых велічынь, што эквівалентна 65 мільёнам рублёў.\nАднак ганцаўчанін махнуў на гэта рукой. Віражы “пад мухай” не давалі яму спакою. Круціў баранку з надзеяй: а можа пранясе.\nСветлыя спадзяванні не спраўдзіліся. 15 ліпеня 2014 года ў Ганцавічах Іван зноў трапляе ў поле зроку даішнікаў. 300 грамаў выпітага віна сталі неаспрэчным доказам чарговага правапарушэння.\nНа гэты раз Іван Мартыновіч вялікім штрафам не абмежаваўся. Хаця аддаць дзяржаве ўнушальную суму — 120 мільёнаў рублёў — гэта сур’ёзнае пакаранне. У якасці дадатковага пакарання ён пазбаўлены на 5-гадовы тэрмін правоў кіравання транспартнымі сродкамі. Прыйшлося развітацца і з уласным аўтамабілем. “Мэрсэдэс-Бенс” канфіскавалі ў даход дзяржавы. Наклалі арышт і на маёмасць былога вадзіцеля — наўтбук, акустычную сістэму, каляровы тэлевізар, спадарожнікавую антэну і пральную машыну. Больш таго, суд прыгаварыў Івана Мартыновіча да двух гадоў і трох месяцаў абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.\nЯк будзе паводзіць сябе Іван Мартыновіч пасля адбыцця пакарання, невядома. Вывад напрошваецца адзін — гэтая гісторыя павінна паслужыць павучальным урокам для іншых. П’янаму вадзіцелю — не месца за рулём!\nХотите узнать больше? Процесс уничтожения крыс и мышей называется дератизацией и является необходимым условием безопасного существования человека. О наличии крыс и мышей 14\nХотите узнать больше? Паважаныя працаўнікі вёскі, работнікі і ветэраны аграпрамысловага комплексу раёна! Прыміце сардэчныя віншаванні з прафесійным святам — Днём 17


У Польшчы разьвітваюцца з загінулымі пад Смаленскам\n17 красавік 2010, 15:55\nРоўна ў 8.56 па мясцовым часе ў суботу - дакладны час авіякастрофы пад Смаленскам, дзе тыдзень таму загінулі ўдзельнікі польскай дэлегацыі на чале з прэзыдэнтам краіны Лехам Качыньскім, па ўсёй Польшчы быў чутны звон і гукі аўтамабільных сырэнаў у памяць аб ахвярах гэтай трагедыі.\nЖалобная цырымонія разьвітаньня з загінулымі ў авіякатастрофе пад Смаленскам пройдзе ў суботу ў Варшаве на плошчы Юзэфа Пілсудскага. На плошчы збудаваны спэцыяльны подыюм, у цэнтры якога знаходзіцца крыж. За крыжам разьмешчаныя 96 фатаздымкаў ахвяр авіякатастрофы.\nГалоўная жалобная цырымонія пачнецца ў суботу ў 12.00 па мясцовым часе. Прынятае рашэньне не выстаўляць на плошчы Пілсудскага труны з целамі загіблых, таму што яшчэ не ўсе целы апазналі ў Маскве - пакуль у Польшчу дастаўленыя целы 75 загіблых у авіякатастрофе.\nУ 13.00 пачнецца набажэнства.\nПа ацэнках гарадзкіх уладаў, у суботу на плошчы Пілсудскага ў Варшаве зьбярэцца каля мільёна чалавек.


Як хадзіць на высокіх абцасах? - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЯк хадзіць на высокіх абцасах?\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Як хадзіць на высокіх абцасах?\nБольшасць дзяўчат дзеля прыгажосці могуць пайсці на многае ахвяры, а таксама на тое, каб набыць мега высокія шпількі. Але пасля такой пакупкі яны сутыкаюцца з праблемай: як хадзіць на высокіх абцасах і пры гэтым выглядаць прыгожа і нязмушана?\nЧаста дзяўчыны, якія прывыклі насіць абутак на нізкім хаду, вымушаныя адмаўляцца ад куплі прыгожай, але занадта высокай абутку. Гэта звязана са страхам і няўменнем яе правільна насіць. Нярэдкія выпадкі, калі яны кажуць: «Не магу хадзіць на абцасах, што рабіць?» І тады на дапамогу прыходзяць парады сябровак, кнігі і інтэрнэт, дзе можна запазычыць шмат карыснай інфармацыі.\nТакім чынам, некалькі саветаў аб тым, як прыгожа хадзіць на высокіх абцасах:\nДля пачатку варта набыць прыгожую абутак на шпільцы. Але пры гэтым варта памятаць, што пачынаць трэба з малога. Таму аптымальнай вышынёй абцаса з’яўляецца 10 сантыметраў. Пазней можна будзе перайсці на 15 сантыметраў.\nХадзіць варта правільна - з пяткі на насок, і ніяк інакш. Пры гэтым ногі павінны цалкам выпроствацца, а не заставацца сагнутымі ў каленах.\nДля пачатку варта трохі пахадзіць па цвёрдым падлозе без пакрыцця. Звярніце ўвагу, што паверхня не павінна слізгаць.\nХадзіць варта да таго часу, пакуль вашыя руху не стануць упэўненымі і натуральнымі, а рухі - плыўнымі і грацыёзнымі.\nНаступным этапам стане хаджэнне па лесвіцы і кафлі.\nПасля ўсіх трэніровак можна смела выходзіць на вуліцу і прымяняць на практыцы атрыманыя веды.\nКалі вы калі-небудзь звярталі ўвагу, як дзяўчыны ходзяць на абцасах, то маглі зрабіць выснову, што гэта не так-то лёгка на самай справе. Ўяўная лёгкасць хады і грацыёзнасць вырабляецца толькі праз доўгі час і пасля шматгадзінных трэніровак.\nПрыклад вопытных мадэляў\nДля таго каб у любых сітуацыях прыгожа хадзіць і стаяць на высокіх абцасах, варта павучыцца ў вопытных дзяўчат. Лепш за ўсё паглядзець відэа, як ходзяць мадэлі на абцасе. Яны выдатна з гэтым спраўляюцца і ведаюць некалькі правілаў, дзякуючы якім іх руху выглядаюць плыўнымі і прыгожымі.\nДля таго, каб хада была мяккай і сэксуальнай, неабходна ў думках перад сабой накрэсліць лінію і ставіць ногі строга па ёй. Пры гэтым крокі павінны быць невялікімі і не занадта таропкай.\nПадчас хады памятаеце пра сваю выправе. Недапушчальныя апушчаныя плечы і гарбаватасць. Памятаеце, што спачатку ідзе нага, а ўслед за ёй ужо і ўвесь корпус. Падбародак павінен быць злёгку прыпадняты, а не пазначана.\nПадчас хады нагу варта ставіць выразна і ўпэўнена, але пры гэтым не варта адлюстроўваць кожны свой крок, як у войску. Усё павінна быць у меру.\nНекалькі саветаў па лёгкім прывыкання да высокай абутку\nДля таго каб ваш вопыт нашэння высокіх абцасаў ні быў сумным, варта прытрымлівацца некаторых саветаў:\nпачынайце сваю практыку з невялікага абцаса;\nвыбірайце мадэлі з шырокім і ўстойлівым абцасам;\nвыбірайце мадэлі з акруглым наском, а не вострым.\nУлічваючы гэтыя парады, вы на ўласным вопыце пераканайцеся, што прывыканне праходзіць значна прыемней, лягчэй і без негатыўных наступстваў для здароўя.\nДавайце адпачынак ног\nКалі вы зусім нядаўна перайшлі на высокі абцас, то не варта перагружаць свой арганізм і насіць такія туфлікі кожны дзень. Гэта можа пашкодзіць вашаму здароўю і справакуе ўзнікненне захворванняў або траўмаў. Для пачатку, лепш за ўсё хадзіць на шпільцы не больш за два гадзін у дзень, але паступова можна гэта колькасць павялічыць. Па прыходзе дахаты абавязкова зрабіце масаж ступняў і расслабляльную ванну для ног. Калі з’явіліся ацёкі, то можна выкарыстоўваць халодную ваду ці абціранне кавалачкамі лёду.\nСТЁБ | ОБОЗНАТУШКИ Відэа.\nПапярэдні Тэкст Стыль Джэніфер Лопес\nНаступная Артыкул Светлыя жаночыя джынсы\nЯкую вопратку насіць, калі маленькая грудзі\nЎпрыгажэнні на галаву\nСукенка для Джульеты: што надзець 14 лютага\nЯк бегаць, каб схуднець\nМодныя сумкі 2014\nРыхтуемся да пікнік, або Нізкакаларыйны шашлык\nРыніт ў дзяцей.


Апісанне і хімічны склад Н2>\nнеачышчаных халоднага адціскання алею робяць, націснуўшы на насенне канопляў. Яна мае зялёнае, нейтральны пах і густ. Выкарыстанне CANNABIS OIL CBDOL знаходзіцца ў сваім складзе:\nвітаміны Е, А, С, вітаміны групы;\nкальцый, фосфар, магній, цынк, сера, жалеза, калій;\n43% амега-6 тоўстых кіслот;\n22% амега-3 ненасычаных тоўстых кіслот;\n11% амега-9 ненасычаныя тлустыя кіслоты;\n8% пальміціновая насычаная кіслата;\n4% стэарынавай кіслаты.\nАналагічны склад тоўстых кіслот можна знайсці толькі ў рыбе.\nалей атрымліваюць шляхам перагонкі. Гэта дапамагае паменшыць стрэс,\nнапружанне, паляпшае настрой і аказвае лёгкае седатыўное дзеянне.\nSertaline CANNABIS OIL CBDOL атрымліваюць шляхам прэсавання. Працэдура выконваецца пад драўлянай друку, што дазваляе захаваць карысныя ўласцівасці прадукту. З-за адсутнасць акіслення і тэмпературы вышэй за 20 ° C, захоўвае ўсе вітаміны і мінералы. Цэны на нафту – ад 200 да 400 рублёў за 100 мл\nУжыванне CANNABIS OIL CBDOL і лячэбныя ўласцівасці для арганізма чалавека\nПадтрымлівае здароўе скуры, валасоў, пазногцяў.\nУсталёўвае рэгулярнасць менструальнага цыклу, паменшыць боль падчас крытычных дзён\nПаляпшае агульны стан здароўя і настрой.\nспрыяе зачацця і правільнаму развіццю плёну.\nПадчас цяжарнасці з’яўляецца прафілактыкай расцяжак, павышае эластычнасць тканін, іх падрыхтоўку да родаў. Гэта спрыяе як рэгулярнае ўжыванне алею ўнутрана і ужываючы яго да скуры.\nУмацоўвае імунную сістэму маці і дзіцяці падчас цяжарнасці.\nПадчас кармлення грудзьмі паляпшае якасць і склад груднога малака.\nДзякуючы свайму складу, CANNABIS OIL CBDOL:\nЦі з’яўляецца прафілактыка захворванняў рэпрадуктыўных органаў :. бясплоддзе, імпатэнцыі, прастатыту, ДГПЖ\nпаляпшае якасць спермы.\nПавышае мужчынскую патэнцыю.\nПамяншае мышачную стомленасць.\nЭфектыўны ў барацьбе са стрэсам.\nДля здаровага развіцця і росту патрэбаў дзяцей, каб атрымаць больш ненасычаных тоўстых кіслот. Рыба і рыбін тлушч, якія ўтрымліваюць іх, не заўсёды супадаюць з перавагамі дзяцей. І CANNABIS OIL\nCBDOL, якія могуць быць дададзеныя ў салата або збожжавых, ўключае ў сябе адны і тыя ж кампаненты.\nВітамін Е алей у складзе:\nактывізуе гармон росту,\nпаскарае гаенне ран і ранак,\nCANNABIS OIL CBDOL выкарыстоўваецца ў масках і ў яго чыстым выглядзе. Прадукт цалкам паглынаецца скурай, не пакідае тоўстых слядоў.\nВыкарыстанне CANNABIS OIL CBDOL для цела\nУ сувязі з нізкім comedogenicity і высокім SPF-фактарам (6), CANNABIS OIL CBDOL бяспечны для арганізма і абараняе скуру ад ультрафіялетавага выпраменьвання. Якасць загару будзе лепш, калі прадукт для выкарыстання да дублёнай або за 15-20 хвілін да пляжу. Для\nбольшай абароны па-ранейшаму давядзецца выкарыстоўваць сонцаахоўны крэм з SPF 25-50. Алей таксама карысна ўжываць пасля знаходжання на сонцы, каб сілкаваць і ўвільгатняць скуру.\nCANNABIS OIL CBDOL дапамагае знізіць вагу.\nПрыём алею ўнутр паляпшае стан скуры, нармалізуе абмен рэчываў.\nЗдымае стрэс, дапамагае расслабіцца.\nНенасычаныя тоўстыя кіслоты алею даюць адчуванне сытасці, зніжаюць апетыт.\nМасла ахутвае скуру ў спалучэнні з цытрусавыя эфірным маслам дапаможа паменшыць з’яўленне целлюліта\nВыкарыстанне CANNABIS OIL CBDOL для валасоў\nCANNABIS OIL CBDOL дапамагае:\n, каб аднавіць структуру валасоў;\nвярнуць пасмы Shine;\n, каб дапамагчы ў прафілактыцы і лячэнні захворванняў скуры галавы: перхаць, себорея;\n, каб даць валасам аб’ём;\nдля паскарэння росту.\nМасла рэкамендуецца адзін раз у тыдзень. Перад нанясеннем алею на цяпло ў вадзяной лазні. Пасля нанясення пачакайце 3-5 гадзін. Валасы мыюць з шампунем па крайняй меры ў 2 разы. Маска прадухіляе муху прэч валасы і тырчаць-аўт канцы.\nВыкарыстанне CANNABIS OIL CBDOL для скуры\nмае нулявы ўзровень\ncomedogenicity. Алей можа быць выкарыстана для тоўсты скуры, схільнай да высыпанні. Алей ачышчае пары, здымае запаленне, аднаўляе ахоўны бар’ер.\nЗ-за вялікую колькасць антыаксідантаў ў кампазіцыі, алей карысна ў барацьбе супраць маршчын. Эфектыўнасць павышаецца, калі CANNABIS OIL CBDOL не толькі наносіць на скуру, але і штодня прымаць яго ўнутр.\nРэцэпты прыгажосці для скуры CANNABIS OIL CBDOL\nНа аснове прадукту мы стварылі дзясяткі рэцэптаў, якія можна зрабіць у хатніх умовах.\nМаска з аўсянай H4>\nМаска падыходзіць для сухой скуры. Інгрэдыенты паляпшаюць колер твару, змякчае і чысціць скуру.\n1 ч.л. CANNABIS OIL CBDOL,\n1 гарбатная лыжка смятаны,\n1 гарбатная лыжка аўсяных шматкоў,\nАтрыманую сумесь нанесці на твар і трымаць 20 хвілін. Старанна прамыйце цёплай вадой.\nНафта сыроватка H4>\nПадрыхтаваныя сыроваткі прымяняюцца да вільготнай паверхні і масаж мякка.\nХатні крэм сып H4>\n2-3 прыкладання дазволіць значна паменшыць сімптомы акне.\n2 ч.л. CANNABIS OIL CBDOL,\n100 г ружовай гліны,\nскура здробненыя 2-3 яблыка,\n4-5 кропель гарбатнага дрэва.\nГэтая маска трымаць на працягу\n30-40 хвілін да поўнага высыхання. Старанна прамыйце цёплай вадой.\nЛасьён для сухой, нармальнай і камбінаванай скуры H4>\nразмягчается інструмент і сілкуе скуру, памяншае пашыраныя пары.\n1 ст.л CANNABIS OIL CBDOL,\n150 мл камфорного спірту,\n1 ст.л мёду\nДля таго, каб падрыхтаваць лімоны, адціснуць сок, заліць кіпенем на скуру, пакіньце на пару гадзін. Працадзіце цытрынавую ваду, змяшаць усе інгрэдыенты, апошні дадаць спірт. Захоўваць у цёмным шкляной бутэльцы год максімум.\nВыкарыстанне CANNABIS OIL CBDOL, выкарыстоўваецца ў медыцыне\nCANNABIS OIL CBDOL мае наступныя тэрапеўтычныя ўласцівасці:\nПры рэгулярным выкарыстанні павышаецца імунітэт прадукту. Асабліва эфектыўна яго выкарыстанне курсы ў вострых і хранічных інфекцыйных вірусных захворваннях (вясной і восенню).\nДля таго, каб абараніць свой арганізм ад прастуды, досыць раніцай нашча піць 1 ст.л CANNABIS OIL CBDOL, які можна піць цёплую ваду з лімонам. Курс 3 месяцы.\nДзеці для гэтых мэтаў дазваляецца прымаць алей з 1 года 3-5 кропель у дзень.\nCANNABIS OIL CBDOL не толькі лечыць завалы, але і нармалізуе ўвесь страўнікава-кішачны тракт. Ён можа супакоіць, анестэзію, і лячыць, таму яго выкарыстанне паказана пры гастрыце, язвавай хваробы, каліт, халецыстыт, гемарой, энтэрыт. Для лёгкага слабільнага эфекту CANNABIS OIL CBDOL на галодны страўнік піць 1 сталовую лыжку або дадаюць да страў. У выпадку цяжкіх навал кала рэкамендуецца каноплі клізма.\nАд ран і апёкаў\nУ выпадку апёкаў або пашкоджанні скуры да хворага месца на 2-3 гадзіны нанёс сумесь яечнага і 1 ст.л CANNABIS OIL CBDOL.\nПрадукт валодае супрацьзапаленчым дзеяннем, паляпшае страўнікава-кішачны тракт, ўзмацняе эластычнасць крывяносных сасудаў, дапамагае рэгуляваць крывяны ціск, дапамагае пры сіндроме і павялічваецца ногі неспакойна стрэсу.\nХларафіл змяшчаецца ў CANNABIS OIL CBDOL, дапамагае змагацца з ракам цела, і нават запавольвае іх развіццё. Такім чынам, прадукт выкарыстоўваецца ў больш шырокім і прафілактычнай тэрапіі рака.\nУ падрыхтоўцы Н2>\nПрадукт шырока выкарыстоўваецца для запаўнення першага і другога курсаў, халодных і цёплых салат, для смажання мяса і рыбы. Смажыць не трэба, таму што яна страціць усе свае карысныя ўласцівасці, а таксама будзе цяжка «страляць».\nВыкарыстанне CANNABIS OIL CBDOL рэкамендуецца абмяжоўваць да сталовай лыжкі ў дзень з-за яго высокай каларыйнасці: 884 ккал на 100 г\nнемагчыма выкарыстоўваць CANNABIS OIL CBDOL для тых, у каго ёсць індывідуальная непераноснасць канопляў або прадукту. У іншых выпадках, гэта абсалютна бясшкодна.\nДля масла даводзяць да аптымальнага выкарыстання, перш чым купіць неабходна звярнуць увагу на наступныя моманты.\nСпосаб апрацоўкі. Будзь ці sertaline алей з’яўляецца пераважнай. Ён змяшчае больш вітамінаў, мінералаў і тоўстых кіслот.\nРэкамендуецца выбраць прадукт у невялікім кантэйнеры з цёмнага шкла, таму што CANNABIS OIL CBDOL псуецца хутка.\nДата вырабу. Тэрмін прыдатнасці CANNABIS OIL CBDOL кароткі. – ад 6 да 12 месяцаў, у залежнасці ад умоў захоўвання\nКошт. Цана якасці сырой нафты канопляў – ад 150 рублёў за 100 мл\nПрадукт варта захоўваць у цёмным месцы пры тэмпературы ад 5 ° C да 25 ° C вышэй за нуль. Замарожанае сметанковае масла можна захоўваць неабмежаваную колькасць часу.\nВыкарыстанне Can I пасля заканчэння тэрміну прыдатнасці?\nДадаць прагорклым CANNABIS OIL CBDOL у прадуктах харчавання небяспечны для здароўя. З яго дапамогай звонку ня выгаду, паколькі выкарыстанне свежага масла, як склад выдыханага прадукту бядней.\nВодгукі CANNABIS OIL CBDOL\n“CANNABIS OIL CBDOL вельмі карысна, у каго ёсць дэфіцыт амега 3 у арганізме, якія маюць слабую сістэму неўспрымальнай. Я купіў алей, каб атрымаць цела тоўстых кіслот амега-3. Дадаць CANNABIS OIL CBDOL ў злакавых і салаты, а не толькі як яго атрутны зялёны колер, і густ прыемнага “.\n“Само алей зялёнага колеру. Я п’ю, і скура змазвае. Заўважыў, што скура мякчэй і ў мяне ёсць вялікі жудасны шнар, які, пад уздзеяннем гэтага алею пачаў мякчэць. Так што я чытала ў водгуках, што з-за зялёнае масла пэцкае вопратку і пасцельная бялізна, але я нічога не адбылося. Калі алей наносіцца тонкім пластом і трохі масажавання, гэта абсалютна нічога, яна не афарбоўвае, як яна ўбіраецца вельмі хутка. “\n“Я думаю, што алей досыць непрыемны густ. У салаце ён не можа сабе ўявіць. Пітво з лыжкі, як лекі, спрабуючы хутка з’есці або выпіць што-небудзь. Але непрыемны густ нішто ў параўнанні з эфектам гэта алей. “\n“Пах Яна спецыфічная, але цалкам памяркоўна. Адзіны недахоп выкарыстання CANNABIS OIL CBDOL ў касметыцы, можа быць, той факт, што яна афарбаваная з цвёрдасцю і незваротнымі У масажнай пакоі быў брудны лістоў, і я быў ласкава папрасіў прынесці больш нафты, але мне гэтая ідэя здалася прывабнай, і я толькі пачынаю мядзведзь. я забруджаны сябе піжаму, якая адмаўляецца прамываць. Так трымаць гэты момант з афарбоўкай у выглядзе. “\n«Дзіця, я дадаю алей у кашы, сам. – у салатах мне вельмі падабаецца гэта алей і густ і ў дзеянні, дзіця ўсе аналізы ў норме, схваткообразная больш няма»


Таямнічая прылада на даху. Як у Дзень Волі над Опэрным выкрадалі дроны\n30 сакавік 2018, 14:30\nАсобы з невядомай прыладай прысутнічалі на даху «дома Чыжа».\nАпісаньне тэхналёгіі, сьведчаньні апэратара бесьпілётніка і відэа спробы перахопу.\n25 сакавіка на канцэрце ля Опэрнага працавалі каманды адразу некалькіх СМІ. Некаторыя зь іх плянавалі здымаць сьвяточны канцэрт і мітынг з паветра з дапамогай дронаў.\nАрганізатары мерапрыемства, зьбіраючы зьвесткі аб журналістах для акрэдытацыі, прасілі пазначыць імя і тэлефон апэратара дрона. Некаторыя СМІ гэта зрабілі. Пры гэтым інфармацыя аб колькасьці дронаў над пляцоўкай ля Опэрнага і іхных апэратарах праз арганізатараў трапіла ў рукі «невядомай асобы». Кім быў гэты чалавек і да якой структуры належаў, дакладна невядома. Аднак усе дроны, пра якія меў інфармацыю гэты чалавек, прапалі.\nГісторыя аднаго дрона, які сагналі, але ён вярнуўся дадому\n«Пасьпелі паздымаць чатыры хвіліны»\n«Мы ўзьляталі з пляцоўкі, дзе раней быў выставачны цэнтар „Белэкспа“, — расказвае Свабодзе кіраўнік аддзелу мультымэдыя парталу Tut. by, Алег Ануфрыенка. — Апэратар вывеў дрон на пляцоўку перад Опэрным тэатрам, здымаў з вышыні прыкладна 20 мэтраў сцэну і тое, што адбывалася вакол. Пасьпеў палётаць прыкладна чатыры хвіліны, і раптам апэратар страціў з дронам сувязь. Чорны экран і ўсё. Мы адразу пайшлі шукаць бесьпілётнік, абышлі ўсю пляцоўку ля тэатра, прайшліся па ваколіцах, па Асмалоўцы, аднак дрона нідзе не было. Ніхто яго ня бачыў».\nАкрамя Tut. by, свой дрон «зарэгістраваў» у арганізатараў сьвяткаваньняў канал «Белсат». Яго гісторыя вельмі нагадвае тое, што адбылося з бесьпілётнікам каманды Ануфрыенкі. Узьлёт, некалькі хвілін працы над Опэрным і зьнікненьне.\n«Мы ўсе ваколіцы абышлі, размаўлялі з жыхарамі, аднак нічога, — гаворыць прадстаўнік „Белсату“ ў Беларусі Аляксей Мінчонак. — Цяпер уладальнік дрона, які мы бралі ў арэнду, зьбіраецца пісаць заяву ў міліцыю».\nАпроч журналістаў, свае дроны «рэгістравалі» яшчэ тры прыватныя асобы, якія хацелі паздымаць сьвята з вышыні для сябе. Аднак усе яны з розных прычынаў 25-га не ляталі.\n«Я падумаў, што ўжо ўсё, канец»\nАпэратар, які здымаў сьвята ля Опэрнага тэатру з дрона для Свабоды, свой апарат у арганізатараў мерапрыемства не рэгістраваў. Адпаведна, зьвестак пра гэты дрон у «невядомага чалавека» не было. Чамусьці супала, што менавіта гэты бесьпілётнік змог ня толькі зрабіць фота і відэа з паветра, але і вярнуцца да свайго ўладальніка. Хоць і не без прыгодаў.\n«Я ўзьлятаў з пляцоўкі ля „дома Чыжа“, — расказвае апэратар „шчасьлівага“ дрона. — Падняўся над будынкамі, паздымаў панараму сьвяткаваньняў зь вялікай вышыні. Прыкладна са ста мэтраў. Падляцеў бліжэй да „дома Чыжа“ і заўважыў на яго даху трох чалавек, побач зь імі стаяла невядомая прылада на штатыве. Падляцеў крыху да іх, затым назад. І раптам сувязь з дронам абарвалася, я ня мог ім кіраваць і ня бачыў, што адбываецца зь бесьпілётнікам. Націснуў на кнопку, якая адказвае за аўтаматычнае вяртаньне на месца ўзьлёту.\nПадляцеў бліжэй да „дома Чыжа“ і заўважыў на яго даху трох чалавек, побач зь імі стаяла невядомая прылада на штатыве\nЯ ня ведаў, дзе мой дрон, прыкладна 2-3 хвіліны. Потым сувязь раптоўна аднавілася і я пабачыў, што ён сам вяртаецца на месца старту. Калі пазьней дастаў карту памяці зь яго камэры, то моцна зьдзівіўся. Аказалася, што дрон самастойна некалькі разоў спрабаваў прызямліцца, раз нават проста пасярод ажыўленай вуліцы Багдановіча. Гэтаму перашкодзілі толькі нацягнутыя над праезнай часткай тралейбусныя драты».\nБеларускую зброю для барацьбы з дронамі прэзэнтавалі яшчэ год таму\nСпробы атрымаць кантроль над дронамі журналістаў здараліся і раней. Вядома як мінімум пра адну зь іх, і яна таксама зьвязаная зь бесьпілётнікам парталу Tut.by. 25 сакавіка 2017 году журналісты парталу здымалі з паветра разгон дэманстрацыі непадалёк ад ЦУМа. Нечакана сувязь зь бесьпілётнікам абарвалася, а ён пачаў зьніжацца і прызямліўся. Тады журналістам удалося яго хутка знайсьці і падабраць.\n«Відавочны прагрэс, — гаворыць Алег Ануфрыенка. — Год таму наш дрон змаглі толькі пасадзіць, цяпер ужо могуць перахапіць канал сувязі і кіраваць бесьпілётнікамі журналістаў самастойна. Верагодна, на нас яны проста трэніраваліся».\nРаспрацовак, якія дазваляюць змагацца зь бесьпілётнікамі, у сьвеце даволі шмат.\nУвосень 2016-га ў Беларусі, а пазьней на выставе зброі IDEX-2017 у Аб’яднаных Арабскіх Эміратах былі паказаныя адразу два комплексы беларускай вытворчасьці: «Навальніца-С» і «Навальніца-Р».\nПершы мантуецца на базе невялікага фургона і дзейнічае нават на адлегласьці 50 кілямэтраў. Другі значна больш кампактны, можа пераносіцца адным чалавекам (важыць каля 10 кіляграмаў) і здольны перахопліваць дроны на адлегласьці да 5 км. З выгляду нагадвае аўтаматычную вінтоўку зь дзьвюма масіўнымі радарамі збоку ад ствала.\nМаршруты палётаў дронаў 25 сакавіка і месцы іх захопу\nПрынцып працы абодвух комплексаў падобны. Яны могуць выяўляць дроны па каналах іх сувязі з апэратарам, перарываць іх, а таксама пазбаўляць бесьпілётнікі сувязі са спадарожнікамі. У выпадку партатыўнага комплексу дастаткова скіраваць радар туды, дзе працуе дрон.\nПрыкладна гэта адбывалася з дронамі, якія зьніклі 25 сакавіка ля пляцоўкі ля Опэрнага, а таксама з тым бесьпілётнікам, які змог вярнуцца да гаспадара пасьля аднаўленьня сувязі. Спачатку гублялася сувязь, затым дрон пераставаў бачыць спадарожнікі, пасьля чаго спрабаваў самастойна сесьці на падыходзячую пляцоўку.\nТаямнічая прылада на даху «дома Чыжа»\nНа відэа, якое Свабодзе ўдалося зьняць з паветра 25 сакавіка ля Опэрнага, відаць некалькі падазроных мікрааўтобусаў.\nЯны, відавочна, належаць праваахоўным органам. Адзін прыпаркаваны насупраць цэнтральнага ўваходу на сьвяточную пляцоўку, яшчэ адзін побач з галоўным уваходам у Опэрны тэатар, за паласой ачапленьня міліцыі. Абодва сіняга колеру, зь незвычайнымі антэнамі і абсталяваньнем на даху. Аднак яно мала нагадвае тое, якое можна пабачыць на фатаздымках комплексу «Навальніца-С».\nКуды больш цікавыя кадры з пляцоўкай на даху так званага «дома Чыжа». На відэа Свабоды відаць, што там знаходзяцца тры чалавекі, а побач зь імі незразумелая прылада на штатыве. Яе памеры і форма моцна нагадваюць «Навальніцу-Р», прэзэнтаваную ў Эміратах больш за год таму.\nУладальнікі дронаў, якія зьніклі ля Опэрнага 25 сакавіка, зьвярнуліся ў праваахоўныя органы. Улічваючы кошт бесьпілётнікаў (каля 1000 эўра за кожны), пакараньне для злачынцаў можа быць вельмі сур’ёзным. Калі іх знойдуць, вядома.\nАрганізатары «Сьвята Незалежнасьці»: дроны перахапілі праз хакерскую атаку\nАсацыяцыя бесьпілётнікаў адказала Матольку пра «сагнаныя» дроны на «Сьвяце Незалежнасьці»\n«Белсату» і Tut.by не вярнулі дронаў, зьніклых на «Сьвяце Незалежнасьці». Будзе заява пра крадзеж


Хто зарабляе грошы на «абароне спажыўцоў»? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nХто зарабляе грошы на «абароне спажыўцоў»?\nПрадстаўнік Беларускага таварыства абароны спажыўцоў распавёў пра спецыфіку працы некаторых камерцыйных арганізацый.\nСтаршыня Пухавіцкай раённай арганізацыі ГА «Беларускае таварыства абароны спажыўцоў» Васіль Валасюк звярнуўся днямі да кіраўніка Менаблвыканкама Сямёна Шапіры і распавёў пра сітуацыю ў рэгіёне, якую трэба вырашаць. Зрэшты, як аказалася, гэта праблема тычыцца ўсёй краіны…\nВасіль Валасюк: Сітуацыя гэтая з’явілася не сёння, але, тым не менш, патрабуе ўвагі. Справа ў тым, што ў Беларусі з’явіліся камерцыйныя структуры, якія займаюцца маніторынгам гандлёвых аб’ектаў з элементамі шантажу. Напрыклад, фірма, якая далей пазіцыянуе сябе далей, як змагар за правы спажыўцоў, пасля рэгістрацыі пачынае “трэсці” гандлёвыя аб’екты. Прыходзяць туды з праверкай, знаходзяць нейкія парушэнні, а пасля прапаноўваюць кіраўніцтву магазіна зрабіць выбар: альбо заплаціць за вучобу на курсах, якую праводзяць так званыя “кантралёры”, альбо, маўляў, факты парушэнняў будуць пададзены ў суадносныя органы. Як правіла, многія згаджаюцца, і гэта нагадвае “спажывецкі экстрэмізм”. Своеасаблівы шантаж. Бо сапраўднай барацьбы за правы спажыўцоў тут і не бачна. Нам нават вядома, што такія фірмы набіраюць у сваю каманду і людзей, якія ў выпадку чаго выступаюць тымі самымі абуранымі кліентамі, якія ў любы момант могуць напісаць скаргу альбо прэтэнзію.\nРР: Сітуацыя з такім узаконеным махлярствам больш характэрна для сталіцы ці рэгіёнаў?\nВасіль Валасюк: Думаю, у Менску многія буйныя гандлёвыя сеткі маюць сваіх кваліфікаваных юрыстаў, якім не так проста навешаць локшыны на вушы. А вось у рэгіёнах на ўладальнікаў невялічкіх крамаў уздзейнічаць прасцей. Напрыклад, толькі за апошні час наш раён наведалі прадстаўнікі 20 арганізацый, якія правялі каля 200 праверак без дакументальнага афармлення. Вывезлі з раёна каля 300 недэнамінаваных рублёў грошай. Таму, калі нам і трэба змагацца за якасць тавараў і абслугоўвання, то рабіць гэта трэба цывілізавана, у межах закона. А хтосьці вырашыў на гэтым проста добра зарабляць.\nВызначаны памер мінімальнага заробку на наступны год\nАнатоль Шумчанка: Многія ІП не пацягнуць падвышэнне падаткаў\nЛукашэнка не збіраецца раздаваць жыллё работнікам атамнай электрастанцыі\nКолькасць галасоў: 344\nУ менскай філармоніі адбыўся канцэрт памяці ахвяраў Халакосту\nВыйшаў аўдыёзборнік удзельнікаў Майстэрні крэатыўнага пісьменства


Карціна «Нараджэнне Венеры» Бугро менш вядомая абывацелям, чым знакаміты шэдэўр пэндзля Сандра Батычэлі. Нягледзячы на гэта, яна па праве лічыцца жамчужынай сусветнага мастацкага спадчыны.\nМастак Бугро. Карціны і лёс\nАдольф-Вільям Бугро - адзін з самых вядомых майстроў позняга акадэмізму. Нарадзіўся майстар пэндзля ў 1825 годзе. Мастак пражыў доўгае і насычанае жыццё. Сучаснікі лічылі яго адным з выбітных жывапісцаў, імпрэсіяністы праракалі прызнанне нашчадкаў і славу найвялікшага французскага мастака 19 стагоддзя.\nВыбітны прадстаўнік французскай школы рана адбыўся як мастак. Бугро карціны пісаў у адпаведнасці з традыцыямі акадэмічнай школы. Аднак у яго інтэрпрэтацыі класічныя сюжэты і застылыя класіцыстычная формы атрымлівалі іншае гучанне. У яго карцінах майстэрску перададзеныя мімалётныя жэсты: нахіл галавы, лёгкі ківок, апушчаны погляд. Цела напоўнены рухам, грацыяй. У іх дзіўна спалучаецца акадэмічная скульптурнай формы і лёгкость.\nВялікі жывапісец памёр ў 1905 годзе. Пасля смерці мастака цікавасць да яго працам хутка пайшоў на спад. Ён так і не прыняў наватарскіх ідэй імпрэсіянізму, застаючыся верным акадэмічнай традыцыі.\nКарціна «Нараджэнне Венеры» Бугро па сюжэце не новая. З'яўленне цудоўнай багіні на ракавіне ў асяроддзі амураў і марскіх німфаў ўзыходзіць да традыцый ранняга Рэнесансу. Як прадстаўнік акадэмічнай школы, Бугро ў мастацкіх пошуках абапіраўся на вопыт майстроў Ранняга і асабліва Высокага Адраджэння. Кампазіцыйна яго праца ўзыходзіць да знакамітага «Нараджэнню Венеры» Сандра Батычэлі. Бачныя ў ёй дасылкі і да «Трыюмф Галатаў» Рафаэля.\nГэтак жа, як і ў працы Бацічэлі, Венера Бугро паўстае аголенай на створцы ракавіны. Гэта класічны атрыбут, які суправаджае вобраз багіні, як сімвал пачуццёвасці, сэксуальнасці і ўрадлівасці. Майстар звяртаецца да кананічнасці вобразу, яго Венера - залатакудры беласкурых прыгажуня, адкідваюць на спіну, як покрыва, цяжкія доўгія валасы.\nТым не менш карціна «Нараджэнне Венеры» Бугро істотна адрозніваецца ад папярэдніх узораў. Калі Батычэлі адлюстроўваў момант з'яўлення багіні з пены марской, то Бугро захаваў яе ўзыходжанне з мора ў горад Пафас на востраве Крыт. У адрозненне ад сціплай і сарамлівай Венеры Батычэлі, вобраз, створаны майстрам 19 стагоддзя, напоўнены пачуццёвасцю, непрыхаванай сэксуальнасцю. Яго Венера ня прыкрываецца сарамліва, яна раскрывае сябе, дэманструючы сваю прыгажосць і жаноцкасць свеце.\nМаштабнае палатно каля трох метраў у вышыню захоўваецца ў музеі Орсе ў Парыжы. Карціна «Нараджэнне Венеры» Бугро па праву лічыцца адной з жамчужын гэтага сходу і лепшым творам аўтара.\n«Кармэн» - опера і легенда\nСкульптуры эпохі Адраджэння: фота і апісанне\nМайстар-клас: манекены сваімі рукамі\nСхемы падлучэння радыятараў ацяплення. Спосабы падлучэння радыятараў ацяплення\nЯк ачысціць кэш ў розных браўзэрах?\nПрычоскі за 5 хвілін на доўгія валасы сваімі рукамі\nДыяна Гурцкая біяграфія і асабістае жыццё. Трагедыя Дыяны Гурцкой\nЯк аформіць канапе для дзяцей\nБатфорты. Замшавыя, стыльныя і камфортныя\nКава з імбірам: водгукі схуднелых і тых, хто расчараваўся ў дадзеным сродку для зніжэння вагі\nНекалькі слоў пра тое, як прыбраць шум у мікрафоне\nЛекавы прэпарат «Смекта». Інструкцыя па ўжыванні