Арол-карлік — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Aquila pennata)\nДагледжаная версія была праверана 7 студзеня 2018. 1 змена чакае праверкі.\nHieraaetus pennatus Gmelin, 1788\nIUCN 3.1 Least Concern : / 22696092\nАрол-карлік (Aquila pennata, Hieraaetus pennatus) — драпежная птушка сямейства ястрабіныя.\nНевялікі арол, целаскладам і памерамі больш блізкі да канюка. Даўжыня птушкі 50—60 см, маса не перавышае 900 г, размах крылаў каля 1,2 м. Трапляюцца птушкі цёмнай (больш-менш аднатоннай цёмна-бурай) і светлай (спіна бледна-бурая, ніз цела белы або бураваты, часам з папярочнымі стракацінамі) афарбоўкай. Патыліца і задні бок шыі крыху святлейшыя за спіну. Махавыя пёры чорна-бурыя. Хвост цёмна-буры з слабавыразным больш светлым папярочным малюнкам. Дзюба чарнаватая, васкавіца і лапы жоўтыя, кіпцюры чорныя. Характэрны голас — высокі звонкі посвіст, які паўтараецца.\nАрэал разарваны. Гняздуе на паўночным захадзе Афрыкі і ў цёплым умераным клімаце Еўразіі. Ад Пiрэнейскага паўвострава і Францыі распаўсюджаны лакальна праз цэнтральна-паўднёвую частку Еўропы (Грэцыя, Балканы, Славакія, поўнач Польшча), самкнутым арэалам праз Усходнюю Еўропу і Малую Азію да Сярэдняй Азіі. Дасягае Алтая, верхняй Лены і паўднёва-ўсходняй часткі Забайкалля. На тэрыторыі Беларусі сустракаецца рэдка, толькі на поўдні, занесены ў Чырвоную кнігу.\nБіятоп: старыя лісцевыя, мяшаныя або хвойныя лясы з зарослымі палянамі або ў выглядзе лугоў, а таксама са скальнымі агаленнямі, паблізу адкрытых тэрыторый. На поўдні арэала, у Паўночнай Афрыцы і на Каўказе — на вышыні да 1500—2000 м.\nАмаль усюды пералётная птушка, зімуе ў тропіках Афрыкі і Паўднёвай Азіі. Вельмі мала птушак зімуе на поўдні Еўропы (паўднёвая Іспанія, Францыя, Грэцыя, Крыт) альбо ў паўночна-заходніх раёнах Афрыкі, у Егіпце і Ізраілі. Большасць зімуе ў Афрыцы ад Эфіопіі і цэнтральнай часткі Судана да Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі на поўдні, а таксама праз Чад і Нігерыю, Буркіна-Фасо, Малі, Сенегал да Залатога Узбярэжжа на захадзе.\nПалюе на дробных птушак, яшчарак, змей, грызуноў. Пераважна арнітафаг: ловіць шэрых курапатак, бакасаў, драчоў, галубоў, сарок, драздоў, кнігавак, дзятлаў, курэй. З млекакормячых нападае на хамякоў, андатраў, вадзяных пацукоў, жаўтагорлых мышэй, вавёрак.\nГняздзіцца ў лесе на дрэвах адзін раз у год, у муры звычайна адно ці два яйкі. Гняздо пераважна на лісцевых або хваёвых дрэвах на вышыні 6—16 м над зямлёй, у верхняй частцы кроны, больш рэдка — на скальных выступах. У форме кола, плоскае, з сухіх галін; высцілка з тонкіх галінак (часта з прымессю зялёнага лісця, свежай ігліцы хвоі і травяністых раслін). Займае таксама гнёзды іншых вялікіх птушках; часам гняздзіцца ў калоніях чапляў. Дыяметр гнязда 70—120 см, вышыня 40—60 см.\nЯйкі 2 (часам 1—3), уздутыя, белыя са слабымі, невялікімі буравата-жаўтаватымі мазкамі (месцы больш густога размяшчэння плям вельмі зменлівыя) альбо зеленавата-белыя з нешматлікімі чырванаватымі мазкамі. Памеры: 56,5 х 46,0 мм.\nАрол-карлік // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 1: А — Аршын. — 552 с. — ISBN 985-11-0036-6 (т. 1), ISBN 985-11-0035-8. — С. 501.\nАрол-карлік // Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000. — 540 с.: іл. ISBN 83-01-13187-X\nАрол-карлік // Чырвоная кніга Рэспублікі Беларусь: Рэдкія і тыя, што знаходзяцца пад пагрозай знікнення віды жывёл і раслін. — Мн.: БелЭн, 1993. ISBN 5-85700-095-5\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Арол-карлік&oldid=3519923"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 16:55, 16 снежня 2019.


КЛІЧУЦЬ РОДНЫЯ МЯСЦІНЫ | Заря над Бугом\nДа пажылога ўзросту Пятру Тарасюку яшчэ далёка. А вось па працоўнаму стажу ён ужо ветэран – 27 гадоў шчыруе Пятро Пятровіч на свінакомплексе СГЦ «Заходні». А да гэтага некалькі гадоў быў цесляром і шафёрам у рамонтна-будаўнічай установе, а яшчэ раней – два гады праслужыў у Савецкай Арміі.\n— Ажно ў Чыту трапіў з Брэста, — расказвае пра мінулыя часы Пятро Пятровіч. – На цягніку доўга ехаць, аж бокі баляць… Прырода там дзіўная: сопкі, тайга, горныя рэчкі. Лю-ба-та, адным словам. Але ж чамусьці ў снах бачыў толькі Камароўку.\nУ сям’і Тарасюкоў – Пятра Яфімавіча і Любові Іванаўны – было трое хлопцаў. Рослыя, прыгожыя, вёрткія. Што ні скажы – зробяць, як трэба. І падлогу памыюць у хаце, і травы свежай накосяць цялушцы, і праполюць грады. Бо бацькам некалі: Пятро Яфімавіч кожную раніцу ездзіў цягніком на станцыю Брэст-Палескі, дзе працаваў на чыгунцы, а Любоў Іванаўну абралі звеннявой у паляводчай брыгадзе – клопату хапала на ўвесь дзень. І на сваёй “францыі” ( так па вясковаму называлі ў Камароўцы вуліцу каля ставах-сажалках, дзе жылі і Тарасюкі) усёй сям’ёй збіраліся толькі вечарам.\nДаўно гэта было, вельмі даўно. Проста і не верыцца часам Пятру Пятровічу, ужо самому і бацьку, і дзеду нават, што хадзілі гуртам, разам з іншымі хлопцамі, на рыбалку, па грыбы і ягады пад звон надакучлівых камароў. Хто ведаў тады, хто ўяўляў сабе, што іхняя ціхая вёска стане вядомай многім, дзякуючы Пятру Клімуку, першаму беларусу-касманаўту? Хто ж мог падумаць тады, што просты сялянскі хлопец узляціць да самых зорак?\nПасля школы трэба было ўладкоўвацца на працу. У той час ганебна было сноўдацца па вуліцах роднай вёскі, нічога не робячы. Клікаў у дэпо бацька, запрашаў у сваю брыгаду сантэхнікаў старэйшы брат. Але Пятро хацеў “выбіцца ў людзі” самастойна. Характар у яго быў яшчэ той – заўсёды рабіў па-свойму, не так, як прасілі-наказвалі. З Брэста на выхадныя заўсёды прыязджаў да бацькоў. Спачатку адзін, а потым – з Наталляй. А яшчэ праз некаторы час – разам з дзеткамі, Сярожам і Галяй.\n— Не шкадуеш, Пятро, што пасяліўся ў Матыкалах? – пытаюся ў Тарасюка.\n— А што зробіш? Пажаніліся мы з Наталляй, кватэра патрэбна, так? Так. У нас жа “фірма” была слабенькая, непрыкметная, жылля нават і не абяцалі. А тут прачулі, што на “Заходні” бяруць людзей, што шмат чаго будуюць. Прыйшоў я ў аддзел кадраў. Так і так, кажу, магу працаваць, кім возьмеце. Прафесій у мяне на той час цэлы стос быў. Узялі мяне слесарам-рамонтнікам на комплекс. Доўга я там прыглядаўся, што да чаго. І так неяк выйшла, што прапанавалі стаць аператарам у цэх дарошчвання парасят. Пайшоў, прыглядаўся і там да ўсяго, пытаўся ў людзей вопытных. І пайшла справа…Усё, як бачыш, проста. Трэба толькі захацець самому. Гадоў, мусіць, сем ужо, як назначылі брыгадзірам. Тры тысячы галоў даглядаем упяцяром. Вось так. Стараемся.\nНа самай справе – што можа быць прасцей? Гэта калі глядзіш з боку, як увішна працуе майстар. У самога ж так не атрымаецца без практыкі, без навукі. І не проста так Пятру Тарасюку ўручаюць Ганаровыя граматы і выказваюць падзякі ад дырэкцыі СГЦ “Заходні” – працай свёю стараннай заслужыў чалавек такую павагу.\nПра сям,ю Пятра Пятровіча я ўжо расказаў. А яшчэ дапоўню, што збыліся мары і пра сваю кватэру. У 89-м годзе атрымалі Тарасюкі ключы ад новенькай кватэры ў Матыкалах. Па вуліцы Цэнтральнай. Дом на тры сям’і. Кожная кватэра мае два ўзроўні. Лю-ба-та, як той казаў. Блізенька крамы-магазіны, сельская школа, недалёка чыгуначны прыпынак, з якога ( з перасадкаю, праўда, на Брэст-Цэнтральным) можна даехаць без турбот да роднай Камароўкі, да бацькоўскага дома, у якім жыве-чакае дзяцей-унукаў-праўнукаў старэнькая маці.\n— Цягне ў Камароўку? – зноў пытаюся ў Пятра, якога ведаю, можа, гадоў з трыццаць.\n— Цягне, брат. Яшчэ як. Можа ўнукі асядуць у Камароўцы – а што? Прозвішча Тарасюкоў у нашай вёсцы ўсім вядома.


Самародак: ён не разумее людзей, якія лянуюцца жыць…\nАнатоль Галушка ўразіў нават Прэзідэнта Беларусі, які назваў яго “сапраўды вялікім, моцным чалавекам”\nСветлыя фарбы з адценнямі колераў вясёлкі, акуратныя мазкі на палатне, лірычныя пейзажы, набліжаныя да рэалізму, – так можна коратка ахарактарызаваць творчасць самадзейнага мастака, які жыве ў вёсцы Магіліцы. Яго імя як творцы загучала каля 10 гадоў назад. Загучала і ўскалыхнула душы аматараў і прафесіяналаў мастацтва: Анатоль стварае карціны, будучы прыкаваным да ложка.\n…У школе ён марыў пра бяскрайнія марскія прасторы. Пасля заканчэння яе паступіў у калінінградскую мараходку. Напачатку жніўня 1980 года, калі ўжо быў атрыманы выклік на вучобу, Анатоль са старэйшым братам пайшлі купацца на Шчару, да якой ад вёскі падаць рукой. Хлопцы добра ведалі рэчку, яе глыбокія мясціны і павароты. Малодшы першым нырнуў з берага, неўзабаве яго, нерухомага, хвалі вынеслі на паверхню. У раённай бальніцы медыкі канстатавалі: пералом шыйных пазванкоў і пашкоджанне спіннога мозгу. Дактары разводзілі рукамі: маўляў, дапамагчы нічым не могуць.\nБацька юнака даехаў ажно да вядомага ў той час на ўсю краіну лекара Мікалая Касьяна. Аднак той сказаў, што позна – пры такой траўме магчыма дапамагчы толькі ў першыя дні пасля здарэння. 9 месяцаў Анатоль быў на мяжы жыцця і смерці. Бацькі ў пошуках дактароў-выратавальнікаў прывезлі яго ў Быцень. Тут Анатоль пачуў: “Ты выжыў насуперак законам медыцыны – значыць, невыпадкова”.\nЗа здароўе Анатоля змагаліся ўсе: бацька, маці, сястра, тры браты. Спачувалі вяскоўцы і знаёмыя. Бацька таксама хварэў на многія хваробы і праз чатыры гады пасля трагедыі ад перажыванняў “згарэў”.\n– Я стараўся хоць неяк аблегчыць жыццё родным, – успамінае Анатоль. – Рукі не слухаліся, займаўся практыкаваннямі з дапамогай драўлянага турніка, змайстраванага над ложкам бацькавымі рукамі. Нанава вучыўся галіцца, трымаць лыжку. Вельмі хацелася заняцца нейкай канкрэтнай і карыснай справай. Узяўся за маляванне, якім захапляўся ў школе. Але аловак давялося ўстаўляць у зубы…\nНапачатку ён не верыў у свае здольнасці. Першыя накіды алоўкам рабіў на шпалерах, затым папрасіў пэндзлі, фарбы, палатно. Першая работа – зімовыя елкі, за якімі назіраў праз акно. Непрыкметна назбіралася шмат карцін, якія па просьбе сяброў вырашыў паказаць івацэвіцкаму гледачу. Затым – персанальная выстава ў Брэсце, асобныя работы – на “Славянскім базары” і ў Мінску. Восенню 2011-га 29 пейзажаў мастака экспанаваліся ў фае Дома Урада краіны. 15 з іх былі раскуплены. Творчасцю Анатоля Галушкі зацікавіўся Прэзідэнт краіны і падчас візіту ў Івацэвіцкі раён перадаў мастаку падарункі і кветкі. Анатоль за гэта аддзякаваў Кіраўніку дзяржавы адной з лепшых сваіх работ.\nПейзажы Галушкі ўпрыгожваюць не толькі інтэр’еры раённага гісторыка-краязнаўчага музея, Бараўлянскага дзіцячага гематалагічнага аддзялення і дапаўняюць прыватныя калекцыі суайчыннікаў. З яго творчасцю знаёмы ў Еўропе, Канадзе, Амерыцы, Ізраілі. Беларускі самародак прыняты ў Сусветную асацыяцыю мастакоў-інвалідаў.\n…Звычайная вясковая хата, на дварэ – гара дроў.\n– На наступную зіму рыхтую, – кажа гаспадыня Лідзія Іванаўна і ветліва запрашае зноў у хату пасля майго знаёмства з сядзібай.\nУтульныя пакоі аздоблены шматлікімі карцінамі, тэлевізар, камп’ютар, побач – ложак. Анатоль рады гасцям, асабліва маёй спадарожніцы – даўняй знаёмай мастака і шчырай дарадцы, навуковаму супрацоўніку івацэвіцкага музея Святлане Свігло. Прапаноўвае нам прысесці побач. Жанчына адкрывае ў камп’ютары сайт, які выпадкова знайшла і па сваёй ініцыятыве змясціла на ім шмат работ мастака, чытае прыемныя водгукі на пейзажы, лірычныя радкі да многіх з іх. Слова за слова – і мы хутка знаходзім агульную мову: разважаем пра жыццё-быццё, мастацтва, паэзію.\n– Адкрываю сябе яшчэ як паэта, – здзіўляецца без іскрынкі ганарлівасці Анатоль. – Іншы раз прыходзяць такія прыгожыя лірычныя радкі, што нельга не запомніць, не запісаць. Асобныя карціны падпісваю чатырохрадкоўямі. Сябры раяць рыхтаваць зборнік вершаў. Задумаўся ўсур’ёз і планую выдаць кніжку ў бліжэйшы год. Хаця рука працуе на нейкіх 20 працэнтаў, але галоўнае – галава.\nЁн крыху памаўчаў і працягваў разважаць:\n– Чалавек з’яўляецца на свет, каб рабіць дабро, не быць пустым месцам на гэтай зямлі. Не зайздрошчу тым, хто прыгожа апранаецца, мае крутую іншамарку і шыкоўныя харомы. Гэта ўсё – другаснае. Найперш – знайсці сваё месца ў жыцці, ствараць матэрыяльныя і духоўныя каштоўнасці ўласнымі рукамі і розумам, дадзеным ад Усявышняга. Цяпер жа многія лянуюцца жыць – жыць па-чалавечы…


Працоўныя атрады старшакласнікаў Паўночнай акругі Хабараўска зноў пераможцы ў гарадскім аглядзе-конкурсе\nАпублікавана 21.08.2016 19:38\nЛідэрства ўдалося вярнуць толькі праз два гады ў нялёгкай канкурэнцыі з хлопцамі з Чыгуначнага акругі. З першых дзён працоўнага маршу паўночнікі выйшлі ў першыя шэрагі і гэтай пазіцыі ўжо не саступілі.\nПадрабязней:Працоўныя атрады старшакласнікаў Паўночнай акругі Хабараўска зноў пераможцы ў гарадскім...\nАпублікавана 21.08.2016 19:34\nУ мінулую нядзелю прэзідэнт РФ У. Пуцін падпісаў указ аб прызначэнні даты выбараў у Дзяржаўную думу - яны адбудуцца 2 снежня гэтага года. Па сутнасці, дадзены старт перадвыбарчай кампаніі.\nПадрабязней:Прэзідэнт РФ У. Пуцін падпісаў указ аб прызначэнні даты выбараў у Дзяржаўную думу\nАпублікавана 21.08.2016 08:08\nНамеснік міністра абароны РФ Юрый Барысаў пабываў з рабочай паездкай у Камсамольску-на-Амуры. Разам з Губернатарам Хабараўскага краю Вячаславам Шпортом ён наведаў Амурскі суднабудаўнічы завод і Камсамольскі-на-Амуры авіяцыйны завод.\nПадрабязней:Прамысловыя прадпрыемствы Хабараўскага краю без збояў выконваюць гособоронзаказ\nПраца прадпрыемстваў добраўпарадкавання ў Хабараўску па ачыстцы ад снегу вядзецца ў штатным рэжыме\nАпублікавана 21.08.2016 19:31\nПра гэта распавёў намеснік начальніка ўпраўлення дарог і вонкавага добраўпарадкавання Алег Грабка. Як паведаміў Алег Грабка, пачынаючы з 6 лютага, калі было атрымана папярэджанне аб цыклоне, прадпрыемствы добраўпарадкавання перайшлі на кругласутачны рэжым працы.\nПадрабязней:Праца прадпрыемстваў добраўпарадкавання ў Хабараўску па ачыстцы ад снегу вядзецца ў штатным рэжыме\nПадрабязней:Пракуроры Хабараўскага краю могуць ўздзейнічаць на даўжнікоў па страхавых узносах\nПражытачны мінімум у Хабараўскам краі знізіўся на 33 рублі\nПраект развіцця інавацыйнай дзейнасці ў Хабараўску будзе вынесены на суд грамадскасці\nСтаронка 10 з 59


“Twelve Days of Christmas”: песня з сакрэтным сэнсам? – ☩ Te igitur ☩\n05.01.2019 / Te igitur\n“Twelve Days of Christmas”: песня з сакрэтным сэнсам?🕑 9 хвілін\nРазважаючы над пытаннем абавязковых святаў, мы бачылі, што кананічнае права дае дазвол канферэнцыям біскупаў пераносіць цэлебрацыі абавязковых святаў з будняў на бліжэйшыя нядзелі. Так, напрыклад, свята Аб’яўлення Пана ў некаторых краінах адзначаюць не 6 студзеня, а ў бліжэйшую нядзелю (гэта, відаць, даволі частая з’ява, бо нават Рымскі Імшал і Літургія гадзінаў прадугледжваюць такі перанос у сваіх тэкстах).\nАднак у той жа Пазіцыі выказвалася меркаванне, што пераносіць гэтае свята на нядзелю не варта, бо гэтыя дванаццаць дзён ад Нараджэння да Аб’яўлення Пана маюць глыбокія гістарычныя карані і аказваюць моцны ўплыў на еўрапейскую культуру.\nПаколькі Аб’яўленне Пана ў нас на нядзелю не пераносіцца і мы знаходзімся якраз на гэтым дванаццацідзённым адрэзку, варта прыгадаць найбольш вядомы прыклад “уплыву на еўрапейскую культуру” — англійскую песню “Twelve Days of Christmas” (“Дванаццаць дзён Божага Нараджэння”).\nМногія гэтую песню ведаюць, а сюжэт там такі. Герой песні (або той, хто спявае) атрымлівае падарункі на кожны з дванаццаці дзён Божага Нараджэння; дакладней, іх яму пасылае “яго сапраўдная любоў”:\nу першы дзень — курапатку на грушавым дрэве;\nу другі дзень — дзвюх туркавак;\nу трэці дзень — трох французскіх курэй;\nу чацвёрты дзень — чатырох пявучых птушак;\nу пяты дзень — пяць залатых пярсцёнкаў;\nу шосты дзень — шэсць яйцаноскіх гусак;\nу сёмы дзень — сем плывучых лебедзяў;\nу восьмы дзень — восем працавітых даярак;\nу дзявяты дзень — дзевяць танцуючых дамаў;\nу дзясяты дзень — дзесяць скачучых лордаў;\nу адзінаццаты дзень — адзінаццаць дудароў гудлівых;\nу дванаццаты дзень — дванаццаць бубначоў грукатлівых.\nТаксама кожны дзень гэты чалавек атрымлівае ўсе тыя падарункі, якія атрымаў у папярэднія дні: гэта значыць, у першы дзень — курапатку, у другі дзень — туркавак і курапатку, у трэці дзень — курэй, туркавак і курапатку… Такім чынам, песня набывае рэкурсіўны характар і атрымліваецца штосьці накшталт “Куры-шчабятуры”, толькі што ў Лявона Вольскага нічым добрым там не скончылася.\nЯкі ж сэнс мае гэтая англійская песенька? Проста на забаву дзецям?\nВакол гэтага пытання і цяпер ідуць спрэчкі. Аднак у 1979 годзе канадскі гімнолаг Х’ю Маккелар выказаў меркаванне (таксама аспрэчанае), што словы гэтай песні служылі ў якасці катэхізіса. Дзякуючы ім малыя дзеці маглі запамінаць праўды веры ў той час, калі за вызнанне каталіцтва ў Англіі пагражала крымінальная адказнасць (1559–1829).\nУ сваім артыкуле ў часопісе The Hymn ён прывёў іншыя прыклады спеваў са схаваным сэнсам і адзначыў, што гэта далёка не новая ідэя. Англічане і раней укладалі палітычныя песні, у якіх крытыкавалі каралёў і значныя грамадскія падзеі. Чаму б тады, пытаецца Маккелар, не зашыфраваць у словах песні забароненыя каталіцкія праўды веры і не пакласці іх на простую музыку, каб гэты вясёлы твор займаў розумы дзяцей і не здаваўся падазроным для навакольных?\nМагчыма, менавіта такі падыход і спрацаваў у выпадку песні “Дванаццаць дзён Божага Нараджэння”. Не заўсёды, па словах Маккелара, сімвалізм спрацоўваў у правільны бок, але ці трэба здзіўляцца, што сімвалы спараджаюць мноства інтэрпрэтацый у залежнасці ад укладу розуму таго, хто з імі сустракаецца? Варта наблізіцца да словаў песні з пазіцыі хрысціянскай веры — і схаваны сэнс адразу паўстане перад вачыма. Прывядзём працяглую цытату са згаданага артыкула і паглядзім, як можна растлумачыць словы гэтай песні і з якімі думкамі яна, магчыма, была створана.\nМая сапраўдная любоў паслала мне курапатку на грушавым дрэве\nГероем песні з’яўляецца звычайны хрысціянін, “сапраўднай любоўю” якога з’яўляецца або павінен з’яўляцца Бог. Як яшчэ можна растлумачыць гэтую кумулятыўную структуру песні? Хто, акрамя Бога, можа і будзе штодня ў дадатак да новага дару паўтараць і аднаўляць ужо дадзеныя раней дары? Усе дары таксама пасылаюцца [sent], а не даюцца [given], бо герой песні мае свабодную волю і можа не прымаць тое, што пасылае яму Бог.\nЛагічна, што падарункам на першы дзень Божага Нараджэння будзе сам Хрыстус, аднак навошта маскіраваць яго пад курапатку? Вядома, што гэтая птушка ўмее прыкідвацца параненай, каб адвесці драпежнікаў ад свайго гнязда, рызыкуючы пры гэтым сабою, каб уратаваць птушанятаў, якія не могуць абараніць сябе. Падобна і Хрыстус прынёс сябе ў ахвяру за нас. А калі па няшчасці драпежнік заспее курапатку да таго, як яна паспее ўзляцець у неба, то ці не згаладнеюць птушаняты да смерці, нават калі іх не знойдзе драпежнік? Касцёл даўно абвергнуў спекуляцыі пра тое, што Хрыстус насамрэч не паміраў або што Ён быў настолькі ўпэўнены ў сваім уваскрасенні, што ўвогуле не трывожыўся. Поспех Ягонай ахвяры не павінен зацямняць яе паўнаты. І гэтая пераможная курапатка знаходзіцца на дрэве, якое здалёк нагадвае яблыню, што згубіла Адама і Еву. Толькі тыя, хто набліжаецца да Хрыста, могуць убачыць, што гэтае дрэва дае больш мяккія і прыемныя плады, быццам яно, таксама як і Той, хто на ім знаходзіцца, “ціхае і пакорнага сэрца”.\nДзве туркаўкі, тры французскія куры, чатыры пявучыя птушкі\n“Дзве туркаўкі” непасрэдна звязаны з ахвярай, якая была прадпісана ў святыні такім людзям, як Юзаф і Марыя, якія не маглі дазволіць сабе ягня. Туркаўкі, аднак, вядомыя сваёй прыязнасцю, таму яны могуць сімвалізаваць любую пару, члены якой, хоць здаюцца і застаюцца адрознымі, дапаўняюць адзін аднаго ў падтрымцы каталіцкай веры. Такой парай з’яўляюцца два Запаветы, а таксама іх унутраныя дзяленні: закон і прарокі, Евангеллі і пасланні, Пісанне і Традыцыя, розум і адкрыццё, вера і добрыя ўчынкі.\n“Французскія куры”, прыгожыя, дарагія і экзатычныя, нагадваюць падарункі каралёў, чыё свята завяршае часавы адрэзак гэтай песні. Таксама і тэалагічныя цноты веры, надзеі і любові не вырастаюць з упаўшай прыроды чалавека аўтаматычна: імі надзяляе Бог, і над імі трэба працаваць, пакуль яны не заззяюць сваёй поўнай прыгажосцю.\n“Пявучыя птушкі” могуць сімвалізаваць аўтараў чатырох Евангелляў, чатырох вялікіх прарокаў Старога Запавету (Ісаю, Ерамію, Эзэхіэля і Даніэля), чатыры паэтычныя кнігі Старога Запавету або чатыры каталіцкія ордэны, якія спецыялізаваліся на прапаведаванні. Магчыма, асобам, якія ігнаравалі разумныя парады з адпаведных крыніц, такім чынам нагадвалі пра чатырох вершнікаў Апакаліпсіса, што бясшумна падарожнічаюць у паветры.\nПяць залатых пярсцёнкаў\nПяць залатых пярсцёнкаў асаблівым чынам вылучаюцца нават у мелодыі. Толькі яны спяваюцца на размер 4/4, як і першы падарунак. Гэты ж радок заканчваецца дастаткова падкрэсленай кадэнцыяй, пасля якой цалкам змяняецца ход мелодыі. Аднак недасканалая кадэнцыя на дамінанце дазваляе спеваку зрабіць толькі невялікі, а не поўны прыпынак: спеў не можа спыніцца далёка ад сімвала Хрыста, і спявак не можа гэтага дазволіць.\nТаму пад пяццю пярсцёнкамі трэба разумець пяць кніг Закону, які з прыйсцем Хрыста атрымаў завяршэнне, хоць па-свойму ён быў добры. Гэтыя пярсцёнкі могуць сімвалізаваць пяць дзясяткаў Ружанца, якія таксама вельмі добра скіроўваюць розум чалавека да Хрыста. Аднак, найбольш верагодна, яны сімвалізуюць пяць абавязковых сакрамэнтаў Касцёла (сужэнства і святарства з’яўляюцца неабавязковымі).\nКалі вы паспрабуеце расцягнуць або сціснуць пярсцёнак, у вас можа штосьці атрымацца, але гэта ўжо нельга будзе назваць пярсцёнкам. Таксама закон, Ружанец і сакрамэнты патрабуюць таго, каб іх прымалі як ёсць або не прымалі ўвогуле. Яны супраціўляюцца зменам. Золата сярод іншых металаў добра апрацоўваецца, аднак не паддаецца карозіі. Яго можна сагнуць, але нельга сапсаваць.\nШэсць яйцаноскіх гусак, сем плывучых лебедзяў\nЯйкі — гэта амаль усё, што гускі могуць даваць людзям, застаючыся пры гэтым жывымі. Шэсць яек азначаюць прыняцце працоўнай этыкі [погляду, згодна з якім цяжкая праца сама па сабе з’яўляецца вартай узнагароды — Заўв. перакл.] і адсоўванне ў бок сваіх інтарэсаў. Яны сімвалізуюць шэсць дзён стварэння і па аналогіі шэсць працоўных дзён, прызначаных для выканання ўсялякай працы.\nДарослыя лебедзі на вадзе настолькі ўвасабляюць прыгажосць і грацыю, што адразу нагадваюць сем дароў Духа Святога. Аднак маладыя лебедзі амаль настолькі ж брыдкія, як і сем смяротных грахоў, кіпцюроў якіх можна ў пэўнай ступені пазбегнуць пры дапамозе разважання над сямю пакутнымі псальмамі (6, 32, 38, 51, 102, 130 і 143, згодна з нумарацыяй у Бібліі караля Якуба), пакуль выкананне сямі ўчынкаў міласэрнасці да цела і сямі ўчынкаў міласэрнасці да душы не стане хутчэй прывілеем, чым прымусам.\nКалі хто назірае за тым, як лебедзі без аніякага высілку дэманструюць сваю элегантнасць, яму не прыходзіць на думку, як шмат яны прайшлі ад сваіх бесперспектыўных пачаткаў. Аднак хрысціяне, якія ствараюць уражанне, што духоўнае жыццё даецца ім лёгка, прайшлі нашмат больш і патрабавалі значна больш дапамогі, чым лебедзі, якім трэба было проста дыхаць.\nВосем працавітых даярак, дзевяць танцуючых дамаў, дзесяць скачучых лордаў, адзінаццаць дудароў гудлівых, дванаццаць бубначоў грукатлівых\nПершыя людзі, якія з’яўляюцца ў песні, звярнулі б на сябе ўвагу Карла Маркса, бо яны займаюцца чыстай працай: каровы даюць малако, а забіраюць яго ўладальнікі каровы. У падобнай сітуацыі знаходзяцца Пётр, Ян, Якуб, Юда і ананімны аўтар Паслання да Габрэяў, чые восем пасланняў дапаўняюць Новы Запавет. Бо тое, што яны пішуць, нарадзілася не ў іхнім розуме: яны проста перадаюць гэта людзям, якія могуць атрымаць з гэтага карысць.\nТаксама падчас цёмных часоў англійскім каталікам было прадпісана па магчымасці прымаць святую Камунію восем разоў на год, і ў кожным такім выпадку святар, які ўзначальваў набажэнства, быў толькі перадатчыкам ласкі. Таксама восем благаслаўленняў называюць шчаслівымі людзей, якія робяць тое, што правільна, хоць атрымаць сваю ўзнагароду яны спадзяюцца толькі ў будучыні.\nДа гэтага стагоддзя танцы (хутчэй групавыя, чым парныя) выкарыстоўваліся з мэтай сацыялізацыі дзяцей, бо яно давала ім магчымасць практыкавацца ў пэўных стандартных сітуацыях з іншымі людзьмі. Любая неадпаведнасць у сінхроннасці іх рухаў адразу заўважалася і выпраўлялася.\nТаксама і дзевяць пладоў Духа Святога, якія св. Павел пералічвае ў Гал 5:22-23, змешваюцца, аднак не перашкаджаюць адзін аднаму. Так жа робяць і анёльскія войскі, якіх агулам дзевяць і якія Павел згадвае ў розных месцах. Як дзевяць дамаў, яны рухаюцца ва ўпарадкаваным захапленні.\nЯшчэ задоўга да тлумачэнняў Ісаака Ньютона людзі ведалі, што той, хто скача, як дзесяць лордаў, рызыкуе зваліцца з глухім грукатам. [Лорды скачуць, верагодна, таму, што ў часы ўкладання гэтай песні мужчыны з англійскай шляхты любілі бавіцца ў чахарду або нейкі яе аналаг. — Заўв. перакл.] У гэтым можна ўбачыць нашыя адносіны з дзесяццю запаведзямі, якія мы не можам зруйнаваць, бо яны цвёрда стаяць, што б мы ні рабілі; хутчэй мы самі разаб’емся аб іх.\nДзесяць гістарычных кніг Старога Запавету поўныя людзьмі, якія на сваім цяжкім досведзе зразумелі гэта. Большасць з іх, як тыя лорды, мелі ўсяго ўдосталь, аднак хацелі яшчэ і скакалі за тым, чаго хацелі, не зважаючы на запаведзі. Некаторым гэта не ўдавалася; іншыя атрымлівалі адплату большую, чым тое, чаго яны хацелі. Дзесяць паўночных плямёнаў Ізраэля, чые каралі бавіліся падобным чынам, даюць таму шматлікія прыклады.\nУ адрозненне ад сваіх суседзяў, якія служаць асновай для ўсялякіх розных сістэм, лічба 11 устойлівая да падобных спробаў зрабіць з ёю штосьці. Сярод інструментаў такой жа непахіснасцю валодае дуда. Аднак адну дуду лягчэй ігнараваць, чым адзінаццаць верных вучняў Хрыста. Яны абвяшчалі нязломнае вучэнне, якое не змякчалі і не ставілі пад пытанне — прыклад, годны наследавання для падпольных каталікоў.\nЗноў жа, Мацвей (11:17) і Лука (7:32) згадваюць, што Езус незадаволена цытаваў людзей, якія скардзіліся: “Мы гралі вам на жалейцы, а вы не танцавалі, мы спявалі журботныя песні, а вы не плакалі”. Англійскія каталікі мусілі прыняць той факт, што іхнія суседзі наўрад ці будуць танцаваць пад іхнюю дуду, якая, у адрозненне ад апостальскай, можа сціхнуць.\nЗ рымскіх часоў барабаны разглядаліся не столькі як музычны інструмент, колькі як спосаб пасылаць сігналы на далёкія адлегласці, асабліва пасярод бітвы.\nДванаццаць малых прарокаў Старога Запавету пасылаюць свае сігналы праз стагоддзі, таксама як і дванаццаць пунктаў вучэння ў Апостальскім сімвале веры. У той жа час дванаццаць брамаў новага Ерузалема прывабліваюць нас і праз часы, і праз адлегласць. Барабанны бой зазвычай кіруе нейкай дзейнасцю; праз гук барабанаў на свята Аб’яўлення Пана гэтыя дванаццаць бубначоў заахвочваюць вернікаў наследаваць мудрацоў у пастаянным падарожжы да Хрыста, каб мы не зважалі на ўсе перашкоды і былі ўпэўненыя ў тым, што не можам вычарпаць дабрыню Бога, Які з’яўляецца адначасова праўдай і любоўю.\nІлюстрацыі: Xavier Romero-Frias (CC BY-SA); Delta (CC BY-NC-ND).\nTags: 12 days of ChristmasАб'яўленне ПанаНараджэнне Пана\nNext story “Аптымізацыя”: благаслаўленне вады ў свята Аб’яўлення Пана\nPrevious story А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Таямніца перыяду Нараджэння Пана


Навіцкі распавёў пра жыццё на МКС і пра тое, што будзе рабіць перад палётам - 08.04.2021, Sputnik Беларусь\nЮбілейная - 65-я экспедыцыя на МКС пачнецца ўжо заўтра і будзе прысвечана 60-годдзю палёту на арбіту першага касманаўта планеты Юрыя Гагарына. 08.04.2021, Sputnik Беларусь\nНовицкий: отношения Беларуси и России должны быть расширены ― уверен на 100%\nМеня очень устраивал Советский Союз, когда наши народы были максимально близки, признается летчик-космонавт Олег Новицкий.\nнавіны , тэхналогіі, у беларусі, у свеце, грамадства, галоўнае, алег навіцкі, мкс, юрый гагарын\nЮбілейная - 65-я экспедыцыя на МКС пачнецца ўжо заўтра і будзе прысвечана 60-годдзю палёту на арбіту першага касманаўта планеты Юрыя Гагарына.\nАлег Навіцкі адправіцца 9 красавіка на Міжнародную касмічную станцыю (МКС), экспедыцыя будзе прымеркавана да 60-годдзя з моманту першага палёту чалавека ў космас.\nУ складзе экіпажа - беларус Алег Навіцкі (гэта ўжо трэці палёт для касманаўта), расіянін Пётр Дуброў, а таксама амерыканскі астранаўт Марк Вандэ Хай. Дублёрамі касманаўтаў будуць расіяне Антон Шкаплераў і Алег Арцем'еў, а таксама амерыканка Эн МакКлейн.\nКасмічны карабель, які адправіцца на МКС, атрымаў назву "Ю. А. Гагарын" - у гонар 60-гадовага юбілею палёту Юрыя Гагарына на арбіту.\nПра музычныя перавагі перад палётам\nПадчас перадстартавай відэа-прэс-канферэнцыі з касмадрома Байканур Навіцкі распавёў пра тое, якія песні будзе слухаць перад тым, як адправіцца на МКС.\n"Гэта песня Мікалая Анісімава "Я - лётчык", песні беларускіх выканаўцаў "Радзіма мая - Беларусь","Белавежская пушча", песня пра лётчыкаў штурмавой авіяцыі і дзве песні пра афіцэраў ПДВ", - падзяліўся касманаўт.\nПра цяжары жыцця на МКС\nНавіцкі прызнаўся, да чаго так і не здолеў прывыкнуць за два палёты на арбіту. Паводле яго слоў, адна з самых вялікіх нязручнасцей - адсутнасць магчымасці прыняць душ. Касманаўт растлумачыў, што падчас экспедыцый ён і яго калегі карыстаюцца толькі вільготнымі сурвэткамі.\n"Вы можаце сабе ўявіць - паўгода прыводзіць сябе ў парадак толькі вільготнымі сурвэткамі?" - задаў рытарычнае пытанне Навіцкі.\nПра тое, што возьме на арбіту\n21 лютага, 13:15\nЭкіпаж, які заўтра адправіцца на МКС, возьме з сабой у палёт карту свету з траекторыямі касмічных палётаў і ўказаннямі галоўных касмадромаў. Гэты артэфакт - праца "Роскосмоса", "Роскартографии" і Музея касманаўтыкі, растлумачыў Навіцкі.\n"На гэтай карце нанесены і адзначаны ўсе найважнейшыя палёты ў космас, а таксама ўсе касмадромы свету", - распавёў ён.\nУ ліку важнейшых палётаў ёсць палёт першага касманаўта - Юрыя Гагарына, а таксама палёты першай жанчыны-касманаўта Валянціны Церашковай і чалавека, які першым выйшаў у адкрыты космас - Аляксея Лявонава.\nКарта невялікая па памеры - 297 × 420 мм, бо на борце вольнага месца няшмат. Акрамя таго, для большай захаванасці прадмет заламініравалі.\nЭкіпаж возьме з сабой таксама скафандр "Летуценнік", створаны дзецьмі з анкалогіяй спецыяльна для касманаўтаў, і цацку - кацяня па імя Гаў. Апошняя будзе выкарыстана для "навуковых" мэтаў - стане індыкатарам бязважкасці, калі карабель выйдзе на арбіту.\n"Я ў абодва палёты браў з сабой беларускі сцяг, у трэцім ён таксама будзе са мной ", - сказаў Навіцкі, удакладніўшы, што сцяг возьме "з беларускім арнаментам, чырвона-зялёны".\nПра выхад ў адкрыты космас\nАлег Навіцкі падчас 65-й экспедыцыі на МКС зробіць два выхады ў адкрыты космас. Яны будуць прысвечаны інтэграцыі шматфункцыянальнага лабараторнага модуля "Навука" ў склад расійскага сегмента МКС.\n"У час нашай экспедыцыі плануецца два выйсця, прысвечаных інтэграцыі гэтага модуля", - адзначыў касманаўт.\nЯго калега Пётр Дуброў зробіць пяць выхадаў ў адкрыты космас, так як на арбіце ён прабудзе удвая больш Навіцкага.\nУраджэнец Беларусі правядзе на МКС 191 дзень і вернецца на Зямлю 17 кастрычніка, а яго калегі - 28 сакавіка наступнага года.\nКасманаўт Алег Навіцкі\n13 сакавіка, 15:05\nАлег Навіцкі нарадзіўся ў Чэрвені Мінскай вобласці. Першы раз знаходзіўся на арбіце з 23 кастрычніка 2012 года па 16 сакавіка 2013 гады як камандзір карабля "Саюз ТМА-06М".\nДругі палёт доўжыўся з 17 лістапада 2016 года да 2 чэрвеня 2017 года. Працягласць знаходжання ў космасе ў першы раз склала 143 сутак, у другі - 197 сутак.\nУ 2014 годзе Алег Навіцкі быў удастоены звання "Герой Расійскай Федэрацыі".\nНа Радзіме Навіцкі бывае рэгулярна, не прапускае выпадку пагутарыць з землякамі прама з космасу. Неаднаразова фатаграфаваў з арбіты Беларусь і свой родны Чэрвень. Па вяртанні дадому з палёту, просіць жонку прыгатаваць смажаныя свіныя рабрынкі, квашаную капусту, пірог з дранікаў, які ў сям'і называюць беларускім.\nНезвычайны планетарый працуе на борце самалёта


Гаспадыня царства кніг\n15/09/2017 Сельская праўда Чалавек і яго справа 0\nСорак адзін год адпрацавала ў бібліятэчнай сістэме раёна Галіна Міхальчук (у дзявоцтве Явіліна). Паводле размеркавання прыехала на працу ў Жабінку, якая з цягам часу стала для дзяўчыны з Калінкавічаў другой радзімай.\nЗ маленства Галя Явіліна любіла чытаць. Цікавыя кнігі брала ў раённай дзіцячай бібліятэцы, потым у школьнай. Яе там добра ведалі і чакалі, пакідалі для аматаркі чытання кніжныя навінкі. Ёй падабалася сама бібліятэка, дзе панавалі спакой і цішыня, а яе працаўнікі былі ветлівымі і добразычлівымі да сваіх наведвальнікаў. Калі паўстала пытанне: кім быць, якую прафесійную дарогу выбраць, ваганняў не было, – канечне, бібліятэкарам. Бацькі не сталі пярэчыць, бачылі, наколькі вялікае жаданне ў Галіны, хаця матуля і шкадавала, што не пагадзілася дачушка паступаць у педагагічны – Мазыр побач, а Магілёў – у другой вобласці. “Але нічога не зробіш, няхай спрабуе”, – так бацькі разважалі паміж сабою.\nПасля заканчэння дзесяцігодкі Галя павезла дакументы ў Магілёўскі бібліятэчны тэхнікум імя А.С. Пушкіна. Паспяхова здала гісторыю, добра напісала сачыненне і была залічана ў кагорту навучэнцаў. Вучыцца падабалася, цікава праходзілі практыкі. Незаўважна праляцелі два гады, і вось – размеркаванне. Маладога спецыяліста накіравалі на Брэстчыну, у Жабінку. Той дзень, калі прыехала і зайшла ў аддзел культуры райвыканкама і пазнаёмілася з яго загадчыкам Алегам Іванавічам Храмцовым, памятае і цяпер. Дзяўчыну накіравалі ў раённую дзіцячую бібліятэку, дзе спачатку працавала бібліятэкарам, а потым перайшла ў аддзел камплектавання і апрацоўкі літаратуры ў цэнтральную раённую. Ветліва сустрэла Галіну яе дырэктар Таццяна Антонаўна Япішка. І пачаліся працоўныя будні. У калектыве адчувала сябе як у роднай сям’і. Падтрымлівалі і падказвалі старэйшыя калегі, шмат было і моладзі, што прыходзіла на працу ў Жабінкаўскую цэнтралізаваную бібліятэчную сістэму.\nГаліна вырашыла вучыцца далей і атрымаць вышэйшую адукацыю: паступіла ў Мінскі інстытут культуры на бібліятэчны факультэт на завочнае аддзяленне. Па яго заканчэнні атрымала спецыяльнасць бібліёграфа.\nЗ аддзелам камплектавання і апрацоўкі літаратуры звязаны першыя два дзясяткі гадоў працоўнай біяграфіі Галіны Мікалаеўны. У 1998-м яна пераходзіць у цэнтральную раённую бібліятэку, дзе рупіцца бібліятэкарам аддзела абслугоўвання на працягу 16 гадоў. Выдае кнігі чытачам і вядзе міжбібліятэчны абанемент: заказвае кнігі, якіх недастае ў раённай бібліятэцы, з абласной і Нацыянальнай, каб задаволіць патрэбы наведвальнікаў.\nУ 2014-м вяртаецца ў аддзел камплектавання і апрацоўкі літаратуры, дзе працуе і зараз. Сваю работу лічыць цікавай, з захапленнем пра яе расказвае, пры гэтым ніколечкі не шкадуе, што выбрала такі працоўны шлях – стала бібліятэкарам.\nУ аддзеле камплектавання Галіна Мікалаеўна апрацоўвае кнігі, якія паступаюць у бібліятэку з выдавецтваў: займаецца іх класіфікацыяй, ставіць пячаткі (на першую і, вядома ж, сямнаццатую старонкі). Пасля гэтага кніжныя навінкі паступаюць у бібліятэкі Жабінкаўскай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы.\nЦёпла гаворыць Галіна Мікалаеўна пра сваіх былых калег, з якімі працавала раней, рыхтавала мерапрыемствы, што ладзіліся ў бібліятэцы для чытачоў: пра Алу Аляксееўну Асінскую, Людмілу Аляксандраўну Астроўскую, Валянціну Мікалаеўну Алешка, Валянціну Анатольеўну Славуціч ды іншых, і цяперашніх – Алену Аляксееўну Радкевіч, Ніну Аляксееўну Гарустовіч. У дружным калектыве сустрэла мая гераіня і прафесійнае свята – Дзень бібліятэк, якое адзначалася 15 верасня.


У Гродне адкрыўся фестываль лялечных тэатраў “Лялькі над Нёманам” - Новости - Туризм и Отдых\nУ Гродне адкрыўся фестываль лялечных тэатраў «Лялькі над Нёманам»\nМіжнароднае свята тэатральнага лялечнага мастацтва працягнецца да 13 мая. У ім бяруць удзел 12 тэатраў лялек з Беларусі, Расіі, Літвы, Польшчы і Украіны\nМіжнароднае свята тэатральнага лялечнага мастацтва працягнецца да 13 мая. У ім бяруць удзел 12 тэатраў лялек з Беларусі, Расіі, Літвы, Польшчы і Украіны, паведамляе «Твой стыль».\nТэатры-удзельнікі выступяць на двух сцэнічных пляцоўках: на сцэне Драматычнага тэатра і ў Тэатры лялек.\nУ праграме – дзевяць спектакляў для дзяцей і сямейнага прагляду і тры – для моладзі і дарослых. Рэпертуар складзены для зручнасці гледачоў, каб тыя маглі паглядзець усе спектаклі без выключэння.\nПаводле слоў мастацкага кіраўніка фестывалю Алега Жугжды, гэта хутчэй свята мастацтва Тэатра лялек, але пакуль не фестываль.\n«Я спадзяюся, што ў наступным гэта падзея стане фестывалем і Гродна будзе тэатральным цэнтрам. Гродна – адзіны абласны горад, у якім яшчэ няма тэатральнага фестывалю».\nЗа час свята журы вызначыць пераможцаў у сямі намінацыях: Гран-пры («Лепшы спектакль»), «Лепшая праца рэжысёра», «Лепшая праца мастака-пастаноўшчыка», «Лепшы акцёрскі ансамбль», «Лепшая мужчынская роля», «Лепшая жаночая роля», «Лепшае музычнае афармленне спектакля».\nЖуры не будзе прымаць удзел у абмеркаваннях. Абмяркоўваць спектаклі яны могуць толькі ў сваіх закрытых кулуарах. Пры галасаванні будзе ўлічвацца не большасць галасоў, а адзіны кансэнсус. Так, на думку арганізатараў, выбар журы будзе па-сапраўднаму аб’ектыўным і дэмакратычным.\nТаксама на свяце-фэсце прысутнічаюць крытыкі і тэатразнаўцы з Масквы, Санкт-Пецярбурга, Екацярынбурга, Харкава і Варшавы.\nТэатразнаўцы Наталля Зайцава і Таццяна Кузаўчыкова, Санкт-Пецярбург: «Мы даўно ведаем Гродзенскі тэатр лялек і сочым за яго спектаклямі. Добрая практыка, калі добры рэжысёр мае свой фестываль. Творчасць Алега Жугжды выклікае вялікую цікавасць.\nЗ праграмы было відаць, што ў Гродне пакажуць шмат добрых спектакляў. Бо фестываляў шмат, а добрых – адзінкі.\nМы ведаем са спісу многіх рэжысёраў, таму фестываль абяцае быць вельмі цікавым. Праграма вельмі кампактная і не перанасычаная падзеямі».\nГродзенская публіка на свяце-фэсце ўбачыць спектакль «Чароўны пэндзаль» Магілёўскага тэатра лялек, які ў мінулым годзе атрымаў II Нацыянальную тэатральную прэмію Беларусі ў намінацыі «Лепшы спектакль для дзяцей».\nСвята-фестываль арганізаваны для папулярызацыі жанру і прыцягнення ўвагі жыхароў да Гродзенскага тэатра лялек.\nАлег Жугжда: «Фестываль можа і павінен быць штогадовым, для таго каб пра яго не забывалі. Колькасць удзельнікаў і краін досыць шырокая і штогод можа вар’іравацца. Гэта трэба для таго, каб падзея стала прыкметнай для горада, трэба замацавацца на гэтым месцы і дасягнутым рубяжы».\nАрганізатарамі міжнароднага свята тэатральнага лялечнага мастацтва выступілі Гродзенскі абласны выканаўчы камітэт, Упраўленне культуры Гродзенскага аблвыканкама і Гродзенскі абласны тэатр лялек.


Лячэнне Black Mask : адно з найбольш эфектыўных сродкаў для паляпшэння скуры на рынку?\nВы можаце падумаць, што Black Mask сапраўды плён. Да такой высновы, безумоўна, прыйдзе нейтральны назіральнік, калі заўважыце шмат пазітыўных досведаў з выкарыстаннем Black Mask, якія нядаўна перадаваліся энтузіязмам карыстальнікаў.\nЗ улікам неверагоднага вопыту, можна прадказаць, што Black Mask будзе вельмі эфектыўнай, каб дапамагчы вам дасягнуць чыстай скуры. Тым не менш, гэта гучыць занадта добра, каб быць сапраўды праўдай. Таму мы агледзелі сродак і яго прымяненне, дазоўку і вынік. Даведайцеся высновы ў гэтым артыкуле.\nСродак складаецца толькі з натуральных інгрэдыентаў. Такім чынам, ён заснаваны выключна на шматгадовых механізмах дзеяння і запушчаны тым самым пры мінімальных непажаданых пабочных эфектах і танных.\nАкрамя таго, пастаўшчык абсалютна надзейны. Купля можа быць выканана без рэцэпту і можа ажыццяўляцца праз бяспечнае злучэнне.\nВы зэканоміць сабе паездку да фармацэўта і няёмкую размову пра рэцэпт, каб палепшыць знешні выгляд скуры\nПрадукты, якія дапамагаюць дасягнуць чыстага сродку ад скуры, звычайна прадаюцца па рэцэпце - Black Mask можна замовіць у Інтэрнэце зручна і танна\nПакет, як і адпраўнік, просты і бессэнсоўны - таму што вы купляеце адпаведна ў Інтэрнэце, і гэта застаецца сакрэтным, што вы заказваеце там дакладна\nНіжэй прыведзены апісаныя эфекты Black Mask\nЭфект Black Mask натуральна адбываецца ад гэтага экстравагантнага ўзаемадзеяння канкрэтных інгрэдыентаў.\nАдной з прычын, чаму Black Mask адной з самых папулярных прэпаратаў для эфектыўнага паляпшэння скуры, з'яўляецца тое, што ён рэагуе толькі на ўласныя механізмы дзеяння арганізма.\nШматлікія мільёны гадоў эвалюцыі прывялі да таго, што на самой справе ўсе неабходныя працэсы для ачышчэння скуры заўсёды даступныя і толькі трэба пачаць.\nТакім чынам, прадукт можа здацца ў першую чаргу - але гэта не абавязкова. Той факт, што прэпараты падлягаюць індывідуальнай нерэгулярнасці, павінен быць зразумелым для вас, каб вынікі маглі быць даволі далікатнымі або інтэнсіўнымі.\nШырокі погляд на ўлётку кажа пра тое, што выкарыстоўваная кампазіцыя Black Mask звязана вакол інгрэдыентаў. Разгледзім водгук Chocolate Slim .\nТой факт, што формула, перш за ўсё, з'яўляецца эфектыўнай асновай, паказвае, што на сто адсоткаў яе эфектыўнасці можна дасягнуць.\nДоза часта занадта нізкая, але не з Black Mask.\nНягледзячы на тое, што я першапачаткова задавалася пытаннем, чаму атрымліваецца падзел у матрыцы наркотыкаў, пасля некаторых даследаванняў я прыйшоў да пераканання, што рэчыва можа згуляць важную ролю ў пазбавіцца ад вугроў.\nШто складае маё папярэдняе агульнае ўражанне ад інгрэдыентаў, якія змяшчаюцца ў прадукце?\nДобра задуманае, добра адаптаваная канцэнтрацыя актыўных інгрэдыентаў і падтрымліваецца дадатковымі інгрэдыентамі, якія спрыяюць у тым жа сэнсе эфектыўнаму паляпшэнню скуры.\nАдпаведна, было зроблена выснова, што " Black Mask - гэта прадукт, які спрыяе эфектыўным працэсам арганізма чалавека.\nТакім чынам, існуе супрацоўніцтва паміж Black Mask і нашым целам чалавека, якое практычна ліквідуе пабочныя эфекты.\nУзнікае пытанне, ці магчыма, што прыкладанне адчувае сябе лепш?\nЯк вядома, так. Зразумела, што вам патрэбны перыяд засялення, і гэта можа быць выпадковым.\nБольш за тое, крытыкі карыстальнікаў Black Mask паказваюць, што суправаджальныя абставіны пераважна немагчымыя.\nЦі задаволіць набыццё Black Mask вашым чаканням?\nГэта можа быць лёгка растлумачыць, гледзячы на тое, хто Black Mask ніколі не мэтазгодны.\nУ рэшце рэшт, добра вядома, што любая жанчына, у якой ёсць цяжкасці ў паляпшэнні вонкавага выгляду скуры, можа дасягнуць больш хуткіх вынікаў, набыўшы Black Mask.\nУ выпадку, калі вы думаеце, што можаце проста спажыць таблеткі і неадкладна змяніць усе свае клопаты, вам важна перагледзець сваё меркаванне.\nДа гэтага часу ні адзін чалавек не зразумеў чыстую скуру на працягу ночы. Для стварэння гэтага жадання спатрэбіцца некаторы час.\nBlack Mask, Black Mask можна ўспрымаць як падтрымку, але лекі не пазбаўляюць увагі.\nКалі вы хочаце, каб ачысціць скуру ад вугроў, стварыце Black Mask, цалкам працягніце працэс і, магчыма, радуецеся вынікам.\nBlack Mask можа карыстацца любым, у любы час і без асаблівых асаблівасцяў - з-за добрага тлумачэння вытворцы, а таксама прастаты прадукту ў поўным аб'ёме.\nПрадукт практычна не займае любы пакой, і яго можна ўзяць паўсюль. Гледзячы на даступную інфармацыю, вы ўжо можаце бачыць усё, што вам трэба для выкарыстання прадукту і дасягнуць добрага прагрэсу.\nТое, што Black Mask пазбавіць скуру ад вугроў - відавочны факт\nГэта пастаяннае меркаванне - ні ў якім разе гэта не проста здагадка.\nПакуль чалавек не бачыць прыкметных паляпшэнняў, час можа прайсці адпаведна.\nМагчыма таксама, што вашы вынікі будуць пазбаўлены вынікаў далейшых даследаванняў і , пасля першага ўжывання, дасягнуць чаканых вынікаў у дасягненні чыстай скуры .\nЦалкам магчыма, што вынікі з " Black Mask стануць відавочнымі толькі пазней падчас лячэння.\nКаб вы нованароджаны чалавек, вы можаце схавацца любым спосабам. Прагляд Xtrazex агляды. На яе думку, развіццё, вядома, не адбываецца, але з вамі кажа іншы чалавек.\nДля таго, каб прызнаць, што артыкул як Black Mask дае жаданыя вынікі, не шкодна зірнуць на досвед сацыяльных медыя і высновы незнаёмых людзей. На жаль, у гэтым плане вельмі мала клінічных выпрабаванняў, паколькі яны, як правіла, даступныя толькі па рэцэпце лекаў. выконваецца.\nНаша ацэнка Black Mask шмат Black Mask чым заснавана на прамых параўнаннях, аглядах і заявах спажыўцоў. Такім чынам, давайце паглядзім на перспектыўныя магчымасці:\nПераканайцеся, што гэта недарэчныя назіранні за людзьмі. Нягледзячы на ўсё, сума вельмі захапляльная і, як я заключаю, перадаецца большасці - таксама вашай асобе.\nНе трэба выпусціць магчымасць паспрабаваць Black Mask, гэта дакладна!\nТаму вам раяць больш не чакаць, што рызыкуе страціць Black Mask. Раздражняе, што ў сферы прыродных сродкаў здараецца неаднаразова, што яны хутка купляюць толькі па замове лекара, альбо вытворчасць спыняецца.\nМы знаходзім: Звярніце ўвагу на рэкамендаванага пастаўшчыка, каб замовіць лекі, каб вы маглі своечасова паспрабаваць самастойна, перш чым будзе занадта позна, каб купіць лекі па разумнай цане і ад надзейнага пастаўшчыка.\nКаб быць сумленным, вы дастаткова настойлівыя, каб завяршыць працэс ад пачатку да канца? Наколькі вы сумняваецеся ў вашай здольнасці, вы ратуеце сябе ад непрыемнасцяў. Верагоднасць, аднак, што вас дастаткова заклікаць да ўкусу сябе, асабліва калі вы атрымаеце незаменную дапамогу, якую прэпарат можа прапанаваць.\nУ якасці прэлюдыі да важнай заўвагі перад тым, як вы вырашыць гэтае пытанне:\nХачу падкрэсліць, што пры куплі лекаў варта асцярожна ставіцца да сумніўных пастаўшчыкоў іншых вытворцаў, якія, як вядома, імітуюць перспектыўныя інавацыі.\nКалі вы вырашыце размясціць заказ на адным з нашых сайтаў, мы абяцаем, што вам не прыйдзецца турбавацца пра такія праблемы, як неэфектыўныя прымешкі, рызыкоўныя рэчывы і завышаныя цэны.\nДля гэтага мы можам толькі пералічыць правераны і бягучы выбар прадукту. Такім чынам, пераканайцеся, што купля Black Mask ў прадаўцоў-ізгояў заўсёды з'яўляецца азартнай гульнёй, і ў многіх выпадках гэта непрыемныя наступствы для здароўя і фінансавых наступстваў.\nЗаказывайте изделие исключительно из защищенного источника, где вы получите самую низкую цену, надзейныя і канфідэнцыйныя працэдуры і гарантуеце сапраўдныя сродкі.\nВядома, вы павінны працаваць з нашымі праверанымі спасылкамі ў гэтай сувязі.\nМае дадатковыя парады: Калі вы купляеце акцыю ў адрозненне ад меншага ліку, у вас ёсць магчымасць замовіць танней і спачатку сесці. У адваротным выпадку, калі вы сутыкнуліся з натоўпам, вы зможаце скончыць сродкі на працягу некалькіх дзён пасля апаражнення невялікай скрынкі.


Настаўнік — гэта лад жыцця — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n23/03/2011 46 Yorik 0 Comment\nЯны на заслужаным адпачынку, але заўсёды ведаюць, чым жыве іх родная школа, грамадства. Гатовы, калі трэба, дапамагчы словам і справай, навучыць, падтрымаць, накіраваць. Яны – настаўнікі, а гэта на ўсё жыццё. Як адзначыла ў сваім выступленні на справа-здачнавыбарнай канферэнцыі раённай арганізацыі ветэранаў педагагічнай працы Галіна Ярац (яна 5 гадоў з’яўлялася старшынёй раённага савета арганізацыі), на ўліку 491 настаўнік, 72 з іх яшчэ працуюць. Раённы савет і ветэраны-актывісты па-ранейшаму ў гушчыні жыцця: клапоцяцца пра сваіх немаладых калег, прыцягваюць іх да ўдзелу ў грамадскім жыцці, вучэбна-выхаваўчым працэсе моладзі.\nАктыўная жыццёвая пазіцыя многіх ветэранаў педагагічнай працы яшчэ больш умацоўвае прэстыж прафесіі настаўніка.\nЗа справаздачны перыяд праведзена шмат мерапрыемстваў і для настаўнікаў, і з іх непасрэдным удзелам. Акцыі “Клопат”, “Міласэрнасць”, “Ветэран жыве побач” садзейнічалі таму, што і вучні, і настаўнікі не абышлі увагай ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны, працы: пасільная дапамога ў вырашэнні бытавых праблем, задушэўныя размовы, віншаванні – ім у радасць. Паездкі па славутых мясцінах рэспублікі, удзел у песенных фестывалях, спартыўных турнірах, арганізацыя святочных ушанаванняў ветэранаў – ды ці мала было самых розных мерапрыемстваў, якія захаплялі і пакінулі прыемныя ўспаміны.\nРаботу раённага савета ветэранаў педагагічнай працы станоўча ацанілі многія педагогі. А начальнік аддзела адукацыі райвыканкама Святлана Юрлевіч зазначыла, што ветэраны з’яўляюцца бясцэнным скарбам, увасобленым у мудрасці, вопыце, талентах, якім яны заўсёды гатовы падзяліцца з маладым пакаленнем.\nРаённы савет ветэранаў педагагічнай працы выказаў шчырую падзяку Галіне Ярац за тое, што яна плённа працавала, узначальваючы ветэранскую арганізацыю. На справаздачна-выбарнай канферэнцыі выбраны новы склад савета, у які ўвайшлі сямёра актывістаў-ветэранаў, а ўзначаліла яго Людміла Рагацэвіч.\nСвятлана БЯЛЕЦКАЯ, старшыня РК прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі.\n← Расці, сябар!\nГрошы любяць працавітых →\nАб адкрыцці спецыяльнага выбарчага рахунка


СМІ: У Опэрным тэатры ў Менску выявілі каранавірус\n14 чэрвень 2020, 16:40\nОпэра Рыхарда Штраўса «Салямэя» ў Нацыянальным тэатры опэры і балету Беларусі, 2018\nУ Нацыянальным тэатры опэры і балету — успышка каранавірусу. Пра гэта паведамляе сайт TUT.BY, спасылаючыся на ананімную інфармацыю ад некалькіх супрацоўнікаў тэатру.\nПаводле гэтай інфармацыі, у пачатку тыдня каранавірус быў дыягнаставаны як мінімум у трох салістаў балету.\nТаксама COVID-19 дыягнаставаны ў дзіцяці адной з салістак хору. У аднаго з тых салістаў, якія захварэлі, інфікаваная ўся сям’я.\nУсе трое салістаў у ізаляцыі.\nОпэрны тэатр знаходзіўся на карантыне амаль паўтара месяца і вярнуўся да звыклага рытму працы 1 чэрвеня. Спектаклі ў тэатры адмененыя, але адбываюцца рэпэтыцыі.


Рэакцыя беларускага МЗС на ракетны ўдар па Сірыі. Поўны тэкст заявы\nРаніцай 14 красавіка Міністэрства замежных справаў Беларусі адрэагавала на супольную атаку ЗША, Вялікай Брытаніі і Францыі па Сірыі. Падаем тэкст заявы беларускіх дыпламатаў.\n«Рэспубліка Беларусь рашуча асуджае ўдары, нанесеныя па тэрыторыі Сірыйскай Арабскай Рэспублікі 14 красавіка 2018 года.\nГэтым самым сітуацыя ў Сірыі фактычна ператвараецца ў міждзяржаўны ўзброены канфлікт, які багаты далейшай некантралюемай эскалацыяй, якая выходзіць за межы рэгіёну.\nЗаклікаем усе ўцягнутыя бакі неадкладна спыніць ужыванне вайсковай сілы супраць іншых дзяржаваў і шукаць шляхі ўрэгулявання канфліктаў мірнымі сродкамі за сталом перамоваў.\nУжыванне забароненых відаў зброі масавага паражэння не павіннае заставацца без наступстваў. Аднак крокі ў адказ павінныя грунтавацца на адназначных і правераных фактах і прымацца ў строгай адпаведнасці з нормамі міжнароднага права. Ні адзін з гэтых крытэрыяў не быў выкананы тымі, хто сёння нанёс удар па Сірыі.\nАрганізацыя па забароне хімічнай зброі павінная мець магчымасць тэрмінова праверыць інфармацыю аб ужыванні хімічнай зброі ў Сірыі і распавесці пра вынікі расследавання Радзе Бяспекі ААН.\nЛічым, што ўсім чальцам Рады Бяспекі ААН варта прыкласці максімальныя намаганні для выканання ўскладзенай на іх міжнароднай супольнасцю задачы па аднаўленні і падтрыманню міжнароднага міру і бяспекі».\nТэгі: вайна ў Сірыі, МЗС Беларусі, удар па Сірыі


Рэкламная гульня – аўто ад Mastercard\nКліент «Беларусбанка» выйграў аўтамабіль!\nКліенты «Беларусбанка» неаднаразова станавіліся пераможцамі нацыянальных рэкламных гульняў. Рэкламная гульня «Аўто ад Mastercard.Май» не стала выключэннем. Шчаслівым уладальнікам галоўнага прыза гульні, аўтамабіля Kia Rio, стаў Верабей Ілля Аляксандравіч з горада Мазыра.\nУрачыстая цырымонія ўзнагароджання адбылася ў аўтацэнтры Kia «Атлант-М на Незалежнасці».\nЗа апошнія паўгода пераможцамі рэкламных гульняў сталі ўжо чатыры трымальніка картак «Беларусбанка».\nРэкламныя гульні, якія праводзяцца банкам сумесна з Mastercard, працягваюцца, а значыць, у кліентаў «Беларусбанка» заўсёды ёсць шанс выйграць і стаць шчаслівым уладальнікам каштоўнага прыза.\nРэкламныя гульні (для трымальнікаў картак Mastercard)\nУся сям’я ў выйгрышы\nУдзельнікі гульні: трымальнікі картак Клуба «Шчодры»\nУмовы ўдзелу: у перыяд з 15 мая па 14 кастрычніка 2018 года разлічвацца карткай «Шчодрая» на суму ад 10 бел.руб.\nПрызы: смартфоны Samsung (25 шт.), разумныя гадзіннікі Samsung (25 шт.), аўтамабілі Hyundai Accent (2 шт).\n«У падарожжа з Mastercard»\nУдзельнікі гульні: трымальнікі картак Mastercard ААТ «ААБ Беларусбанк»\nУмовы ўдзелу: у перыяд з 13 красавіка па 31 снежня 2018 года здзяйсняць аднаразовыя пакупкі ў крамах «Карона» з выкарыстаннем плацежнай карты MasterСard ААТ «ААБ Беларусбанк» на суму ад 15 бел. руб. Рэгістраваць чэкі пакупак на сайце www.mastercard.korona.by.\nпадарачны сертыфікат на падарожжа наміналам 5000 бел.руб.;\nпадарачны сертыфікат наміналам 100 бел.руб.;\nпадарачны сертыфікат наміналам 20 бел. руб.


Як дабрацца да могілак?\nХатняя старонка > Як дабрацца да могілак?\nПаўночныя, Міханавіцкія, Каладзішчанскія, Заходнія могілкі каля сталіцы ў апошнія дзесяцігоддзі сталі месцам спачыну для дзясяткаў тысяч людзей. 17 красавіка адзначаецца Радаўніца — дзень памінання памерлых. І паўстае пытанне — як наведаць месцы іх пахавання?\n— Што да буйных могілак накшталт Паўночных, то каля іх будзе зменена арганізацыя дарожнага руху, — паведаміў старшы інспектар па асаблівых даручэннях УДАІ МУС Станіслаў Салавей. — Азнаёміцца з часовымі схемамі можна будзе на сайце Міністэрства ўнутраных спраў. На могілках меншых памерамі будуць дзяжурыць супрацоўнікі ДАІ. Яны дапамогуць тым, хто прыехаў на месца спачыну родных і блізкіх, правільна расставіць транспарт, каб не замінаць астатнім. Разам з тым мы назіраем у апошнія гады добрую з пункту гледжання бяспекі дарожнага руху сітуацыю. Калі раней большасць людзей кіравалася туды менавіта на Радаўніцу, то цяпер многія карыстаюцца доўгімі выхаднымі і едуць на могілкі падчас іх. Такім чынам, плынь размяркоўваецца больш раўнамерна, і нагрузка на дарожную сетку становіцца меншай.\nА наколькі зручна будзе арганізавана магчымасць дабрацца на месцы пахаванняў на грамадскім транспарце?\n— 17 красавіка на лінію будуць выведзены дадатковыя 240 аўтобусаў, — зазначыў начальнік аддзела пасажырскіх перавозак ДУ «Сталічны транспарт і сувязь» Аляксандр Капцюх. — Але і ў дні, якія папярэднічаюць Радаўніцы, будуць арганізаваны дадатковыя аўтобусныя маршруты. Даехаць на іх можна будзе да ўсіх месцаў пахавання, якія знаходзяцца паблізу сталіцы. Акрамя таго, непасрэдна ў Мінску забяспечым падвоз людзей да прыпынкаў, адкуль будзе адпраўляцца транспарт да могілак. Трасы маршрутаў, пункты пасадкі і высадкі ў нас звыклыя. Пасажыры ў іх арыентуюцца добра. Таму праблемы даехаць да месцаў пахавання не будзе.\nАкрамя таго, БЧ прызначае на 14—17 красавіка дадатковыя 45 міжрэгіянальных цягнікоў. Саставы рэгіянальных ліній эканом-класа ў гэты час будуць курсіраваць па графіку выхадных дзён.\n http://twitter.com/share?url=http://zviazda.by/be/news/20180413/1523640497-yak-dabracca-da-mogilak&text=Як дабрацца да могілак?\n http://www.facebook.com/sharer.php?u=http://zviazda.by/be/news/20180413/1523640497-yak-dabracca-da-mogilak&t=Як дабрацца да могілак?&src=sp


24 лютага ў народным календары Аўлас. На Аўласа заўсёды сачылі за надвор’ем. Лічылася, што вакол свята абавязкова сем маразоў чакаюцца: тры напярэдадні, адзін на Уласа і тры пасля яго. Вось гэтыя маразы і павінны завяршыць зіму. А вось калі на Аўласа адліга - то надышла ўжо вясна, і халодных дзён больш не будзе.\nНу а зараз пра надвор'е на найбліжэйшы час, але спачатку інфармацыя з гісторыі метэаназіранняў: самая халодная ноч была ў Горках у 1917 годзе - 35 градусаў марозу, а дзённы тэмпературны максімум адзначаны ў Лельчыцах у 1990 - больш за 16 градусаў цяпла.\nЗаўтра магнітных бур на тэрыторыі нашай краіны не прагназуецца. Геамагнітны фон слабаўзбураны. 24 лютага ў народным календары Аўлас. На Аўласа заўсёды сачылі за...\n«Вместо консолидации, выбрал деструктивный путь». Мужчину осудили на 4 года колонии за события 9 августа в Минске


Іван Купала – дзень пасля Купалля. Лекавыя расліны ў сілеІван Купала – дзень пасля Купалля. Лекавыя расліны ў сіле\nСлушна — Беларускі код — Зноўку – Купала… Іван. Збіраем зёлкі!\nВось і адышла ў мінулае яшчэ адна купальская ночка… А ці атрымалася ў каго, шаноўныя сябры, пасвяткаваць? Альбо вы робіце гэта ў 20-х чыслах чэрвеня? Ці зусім не святкуеце? А сёння дзень не менш цікавы – Іван (Ян) Купала. Бы ў працяг таго містычнага Купалля. Хаця і з іншымі традыцыямі. Асабліва для праваслаўных, якія сёння ўзгадваюць Прадвесніка і Хрысціцеля Гасподняга Іаана Прадцечу.\nНі ў якім разе не прэтэндуючы на ролю дбайнага даследчыка народных традыцый, я і сёння проста пішу пра ўласнае ўспрыманне гэтых святочных ліпеньскіх дзён.\nІ не хаваю, што мне вельмі хацелася б пабываць альбо на свяце рэканструяваным, як калісьці атрымалася на Масленку ў Строчыцах… Хораша! Альбо на сапраўдным вясковым.\nТолькі не на тым, дзе з асноўных традыцый – моцна выпіць і натхніцца «на подзвігі». Не! Таксама там, дзе хораша, па-добраму. З песнямі народнымі, пляценнем вянкоў і пусканнем іх па вадзе, са скокамі праз вогнішча… Эх… Так ні разачку і не атрымалася яшчэ. Але хочацца спадзявацца, што гэта ў мяне – наперадзе.\nМагчыма, калі б свята выпала не на сярэдзіну працоўнага тыдня, а на выхадныя, я кудысьці б і выбралася. Зрэшты, каранавірус па-ранейшаму не здае свае пазіцыі… І гэта стрымлівае таксама.\nЧытаю напісанае 2 гады таму – і нават не верыцца, як было тады спакойна і хораша. Бестурботна практычна… Эх – другі раз.\nАле што маем, тое маем! А для мяне галоўнае ў гэтыя дні – назбіраць зёлак розных. І лугавых ды лясных, і тых, што заквітнеліся ўжо на дачным участку. Бо кажуць жа, што зараз зёлкі набываюць самую моц. А хтосьці ж іх яшчэ і ў храме асвечвае…\nУ сацыяльных сетках я паказвала ўжо наша багацце, якое тата нарыхтаваў. Мой любімы святаяннік. Лясны і дачная самасейка. Удала тата прыладкаваў яго сушыцца ў хатнім дамку. Цяпер так і падаецца, што трапляеш у хату вясковую. А які цудоўны водар!\nСпадзяюся, многія чулі пра традыцыі гэтай раніцы? Ой, і на ўсход сонца я хацела б паглядзець дзе-небудзь у вёсцы. Кажуць, што яно грае… А тады альбо выкупацца (праўда, плаваць не ўмею) у рэчцы, альбо пакачацца ў расе! І яшчэ папіць вады са студні… Усё цудадзейным лічыцца! 🙂 А ў каго-небудзь атрымалася хоць штосьці?\nА я і пасля ўсходу прачнулася. І мылася з-пад крана. І ваду піла з бутэлькі. Усё – міма, на жаль. Не прыстасаваны горад, нават такі невялікі, як наш, да святкавання народных традыцый.\nА што ў нас па народных прыкметах? «На Івана ноч зорная – шмат будзе грыбоў». Хто-небудзь згледзеў сёння? Зорная была ці не? Зрэшты, свой першы грыбны пачастунак нам мой брат зрабіў ужо – літр лісічак. Атрымаўся смачны суп.\n«Калі дождж заплача, то праз пяць дзён сонейка будзе смяяцца». Дык у нас і так… Смяецца. З нас. Бо зноў за 30°С абяцаюць… А дажджы апошнім часам такія… Заліўныя… Калі церпяць людзі, машыны, жытло, офісы, вуліцы, падворкі… Што лепей не трэба.\nА вось нашыя продкі казалі: «Іванаўскія дажджы – лепш залатой гары». Альбо: «Да Івана прасіце, дзеткі, дажджу, а пасля Івана я і сам упрашу».\nЯшчэ адно народнае назіранне – «Пасля Івана не трэба жупана». Ды ў нас сёлета, здаецца, і да Івана яго не трэба… 🙂 Ужо смаліць сонца дык смаліць…\nА яшчэ кажуць, што ад Івана Купалы з’яўляюцца светлякі. А я іх таксама жыўцом ні разу не бачыла. А вельмі хацелася б.\nПрыгадваючы ж учарашняе Купалле, прыгадваем дарэвалюцыйны верш Янкі Купалы (Івана Дамінікавіча Луцэвіча), які ў гонар гэтага свята ўзяў свой літаратурны псеўданім:\nЯк узыйдуць з зелля кветкі –\nВядома ж, папараць-кветка – гэта толькі прыгожая легенда. Але раптам хоць калі-небудзь хоць у каго-небудзь яна спраўдзіцца?! Здараюцца ж на свеце цуды…\nПрамінула Купалле – прамінае і Іван Купала. А наперадзе нас чакае яшчэ адно значнае свята ў гонар святых Пятра і Паўла. Памятаеце?! «Чакай Пятра – сыру з’ясі…» Чакайма?! 🙂


Нагавіца загучаў па-беларуск\nНагавіца загучаў па-беларуску\nНовы альбом Змітра Вайцюшкевіча «Камета» напісаны на словы чэшскага паэта і спевака Яраміра Нагавіцы ў перакладзе Віталя Воранава і Андрэя Хадановіча. Такім чынам Зміцер і яго «WZ-orkiestra» перадаюць прывітанне чэхам і знаёмяць беларусаў з малавядомым ім аўтарам, кажа Зміцер Вайцюшкевіч:\n«Асноўны прынцып «Усход-Захад-аркестра»: мы робім музычныя праекты міжнародныя, каб пазнаёміць беларускую супольнасць з тымі аўтарамі, якія ёсць недалёка адсюль. Чэхі гэта не толькі піва, не толькі Вацлаў Гавэл, а яшчэ вось і Ярамір Нагавіца».\nЯрамір Нагавіца стаў знакавай постаццю ў чэскай культуры на пачатку 80-х з песнямі антыкамуністычнай тэматыкі. І дагэтуль як з гуртом, так і з адной толькі гітараю ён здольны трымаць увагу тысячаў гледачоў.«WZ-orkiestra» сыгралі абраныя кампазіцыі Нагавіцы, трохі дадаўшы ў іх беларускага каларыту. Аўтару арыгіналу, як распавёў Зміцер Вайцюшкевіч, гэтыя версіі прыйшліся даспадобы.\n«Яшчэ на стадыі працы над праектам мы яму дасылалі матэрыял праз амбасаду. Было сказана так, што атрымлівае асалоду ад вось такога. І мне здаецца, альбом гучыць абсалютна натуральна па-беларуску – так, нібы гэта зусім новая праца».\nЦалкам верагодна, што сёлета Вайцюшкевіч і Нагавіца дадуць супольны канцэрт у Менску. Ужо вядуцца перамовы адносна першага прыезду ў Беларусь слыннага чэшскага барда.ІНШЫЯ ТЭМЫ: «Саветы. Заходнебеларускі раман-хроніка» Янкі Трацяка выйшаў у 90 асобніках. Калядкі свету, у тым – афрыканскія – у Берасці. Праз год асвечаны крыж на возеры Вялікае ў Глыбокім. «Ці спяваюць эльфы?» – прэмʼера ў Гомлі.Вольга Гардзейчык, Сяргей Будкін


У Львоўскай вобласці ў кватэры разбіўся медыцынскі тэрмометр\n3 сакавіка ў 22:43 да ратавальнікаў паступіла паведамленне аб тым, што ў кватэры ў г .. Трускавец па вул. Стебницкая, 72 разбіўся медыцынскі тэрмометр. Уладальнік кватэры, 1992 нараджэння, сабраў механічным спосабам ртуць у колькасці 2 г і перадаў ёмістасць работнікам ДСНС для далейшага ўтилизации. Галоўнае ўпраўленне ДСНС Украіны ў Львоўскай вобласці нагадвае, калі ў памяшканні разбіўся ртутны тэрмометр, варта неадкладна вывесці з памяшкання ўсіх людзей, у першую чаргу дзяцей, інвалідаў, пажылых людзей. Адкрыйце ў памяшканьні ўсе вокны. Вільготнай марлевай павязкай абароніце органы дыхання. Вялікія шарыкі ртуці варта збіраць спрынцоўкій і скідаць іх у шкляны слоік з мыльна-содавым растворам, а больш дробныя шарыкі трэба сабраць шчотачкай на паперу і таксама скінуць у банку. Ёмістасць неабходна шчыльна зачыніць вечкам. Выкарыстанне пыласоса для збору ртуці – катэгарычна забараняецца! Вымыйце забруджаныя месцы мыльна-содавым растворам (400 грамаў мыла і 500 грамаў кальцыніраванай содына 10 літраў вады). Зачыніце памяшканне пасля апрацоўкі так, каб не было паведамленні з іншымі памяшканнямі, і ветрыце працягу трох сутак.\n← Валынь: асуджаны мужчына які... На Житомирщине аператыўнікі... →


На выставе ITB і на вуліцах Берліна адбылася буйная рэкламная кампанія польскіх Мазураў\nУ Берліне прайшоў найбуйнейшы ў свеце Міжнародны кірмаш турызму. Сёлета ўдзельнічала ў ім больш за 10 тысяч экспанентаў амаль са 190 дзяржаў.\nПрысутнічаў таксама польскі рэгіён Вармія і Мазуры. Наведаць польскія азёры замежных гасцей заахвочвалі такія цікавыя турыстычныя месцы як канал Эльблёнска-Аструдскі, Грунвальдскія палі ці Траса па слядах Каперніка.\nПрамацыйная кампанія гэтага рэгіёна Польшчы праводзілася таксама на вуліцах Берліна. На папулярным Віттэнбэргпляц віселі велізарныя плакаты з лозунгам «Гэта Мазуры, не... Іспанія, Танзанія і не Аляска». Да канца сакавіка ў берлінскім метро будзе выходзіць рэкламны ролік, які паказвае прыгажосць польскага краю Вялікіх азёр.\nНа 46-м Міжнародным кірмашы турызму прасоўванне Польшчы базавалася на EURO-2012. У цэлым Польшча была прадстаўлена больш за сто ўдзельнікамі.


Чаму не растуць вусы ў мужчын: разгледзім асноўныя прычыны | Мужчынская Берлога\nДля многіх мужчын барада з'яўляецца магчымасцю рэалізаваць свае творчыя задумкі і жадання, мяняць імідж і знешні вобраз, прыцягваць ўвага з бакоў супрацьлеглага полу. Вядома, што мода на бараду працягваецца ўжо некалькі гадоў, прычым яна ахапіла ўвесь свет. Многія вядомыя асобы атулілі свой падбародак густым шчаціннем і вусамі. Але што ж рабіць мужчынам, у якіх шчацінне і вусы не растуць зусім?\nВызначыць дакладна, чаму вусы не растуць можна пры дапамозе спецыялістаў, часцей за ўсё гэта могуць быць трихологи або эндакрынолагі. І толькі пасля дакладнага выяўлення прычын такой з'явы мужчына зможа знайсці аптымальныя методыкі стымуляцыі росту вусоў. Калі жа пытаннем, чаму вусы не растуць пад носам, задаюцца маладыя хлопцы падлеткавага ўзросту, у такім выпадку трэба толькі набрацца цярпення і чакаць.\nПрычына слабога росту вусоў\nКалі мужчыну ўжо далёка за 20 гадоў, а вусы і барада не растуць зусім або дрэнна і павольна нарастаюць, хутчэй за ўсё, гэта з'яўляецца следствам негатыўнага ўздзеяння пэўных фактараў. Прычынамі гэтаму могуць быць:\nгенетычная схільнасць. У дадзеным выпадку судзіць аб тым, якая расліннасць на твары мужчыны будзе ў будучыні можна, калі паглядзець на сваякоў і іх бараду і вусы.Калі ў бацькі, дзеда і іншых членаў сям'і мужчынскага полу барада і вусы раслі павольна, нераўнамерна і рэдка, верагоднасць паўтарэння іх удзелу досыць высокая.\nНедахоп тэстастэрону ў арганізме. Ад гэтага палавога гармона напрамую залежаць усе прыкметы мужнасці мужчыны - яго постаць, цягліцавы корпус, гушчыня і рост валасоў на целе і галаве, палавая актыўнасць і фертыльнасць. Паніжэнне ўзроўню тэстастэрону прыводзіць да таго, што барады і вусоў няма або ён вельмі павольна і нераўнамерна растуць.\nШкодныя звычкі. Курэнне наогул вельмі негатыўна адбіваецца на стане скуры і валасоў, так як нікацін паніжае ўзровень тэстастэрону, а таксама парушае абменныя працэсы. Тое ж самае можна казаць і пра ўжыванне спіртных напояў.\nнезбалансаванае харчаванне. З-за дэфіцыту карысных вітамінаў і рэсурсаў у арганізме парушаецца абмен рэчываў і іншыя працэсы. З часам авітаміноз прыводзіць да выпадзення валасоў, прыгнёту імуннай сістэмы і іншым парушэнням. Таму вельмі важна харчавацца рознымі натуральнымі прадуктамі.\nПрыгнечанае псіхаэмацыйнае стан. Частыя стрэсы, недасыпанне, маральнае і фізічнае ператамленне адбіваюцца на стане здароўя, узроўні тэстастэрону, а значыць, на росце вусоў і барады.\nУ тым выпадку, калі не растуць вусы пасярэдзіне, шчацінне і бакенбарды, хутчэй за ўсё, ўнутры арганізма ёсць сур'ёзныя парушэнні і збоі. Спецыялісты раяць звяртацца ў клініку для поўнага абследавання, якое пакажа дакладна прычыны павольнага росту расліннасці на твары або абсалютнага яе адсутнасці.\nУ выпадку, калі мужчына вызначыў, чаму вусы і барада не растуць або растуць, але вельмі павольна і нераўнамерна, можна падабраць методыку выпраўлення такой сітуацыі.\nПачаць трэба з змены ладу жыцця, павышэння ступені рухомасці, змены рацыёну харчавання, адмовы ад шкодных звычак. Калі гэтага было недастаткова, можна скарыстацца дапамогай медыкаментозных сродкаў і народнай медыцыны.\nНетрадыцыйныя кансерватыўныя методыкі кажуць пра тое, што мужчыну трэба пачаць з прыёму полівітамінаў і комплексу вітамінна-мінеральных прэпаратаў.\nФармакалогія прапануе мноства такіх вітамінаў спецыяльна для стымуляцыі росту вусоў і барады. Таксама трэба ўжываць як мага больш вады, ад якой залежыць кровазварот, абменныя працэсы і метабалізм.\nРэцэпты народнай медыцыны наступныя:\nнастойка жэньшэня. Прыродны рэсурс у выглядзе настойкі прадаецца ў аптэках, калі яго прымаць паводле інструкцыі, мужчына натуральным шляхам павысіць ўзровень тэстастэрону, імунітэт, сілы і здароўе.\nАрэхі і семечкі. Гэтыя прадукты багатыя вітамінаў Е, а таксама карыснымі кіслотамі і тлушчамі, дзякуючы якім лепш растуць вусы і барада ў мужчын. Ўжываць іх трэба часта, але невялікімі порцыямі.\nалею. Для паскарэння росту вусоў выкарыстоўваюць касторовое і репейное алей, іх змешваюць, разаграваюць далонямі і уцерці ў скуру асобы. Змываць маску з масла трэба праз 1 гадзіну. Працэдуру паўтараюць 3 разы на тыдзень на працягу 3-6 месяцаў.\nскраб. Бяруць любое базавая алей, змешваюць з кавы дробнага памолу, пасля чаго выкарыстоўваюць яго ў выглядзе скраба для паскарэння кровазвароту. Працэдуру праводзяць 1 раз у тыдзень.\nфізічныя нагрузкі. Пры дапамозе сілавых трэніровак мужчына можа павысіць узровень тэстастэрону натуральным шляхам.\nВажна! Усе пералічаныя методыкі гарантуюць высокія паказчыкі выніковасці, калі будуць прымяняцца комплексна, рэгулярна і сістэматычна.\nАдзіным прызнаным медыкаментозным рэчывам, здольным выклікаць рост вусоў і барады і паскорыць яго з'яўляецца миноксидил.Гэты кампанент пашырае сасуды, паскараючы кровазварот, што абуджае "спячыя" цыбуліны валасоў і стымулюе з'яўленне новых фалікулаў. Миноксидил можа быць у форме таблетак, важна правільна падабраць дазоўку, каб не справакаваць пабочныя эфекты.\nСпецыялісты раяць выкарыстоўваць прэпараты з утрыманнем невысокага адсотка миноксидила, бо такія сродкі нашмат бяспечней. Гэта могуць быць мазі, крэму, бальзамы, лосьоны і спрэі. Фармацэўтычныя кампаніі выпускаюць разнастайныя прэпараты з растворам миноксидила. Прымяняць іх трэба доўгі час, каб замацаваць вынік. У адваротным выпадку новыя валасінкі будуць выпадаць.\nПачаць барацьбу за рост барады лекары раяць з поўнага абследавання ў клініцы. Кансультавацца мужчына можа з такімі спецыялістамі, як трихолог і эндакрынолаг. Далей трэба кардынальна змяніць лад жыцця, адмовіўшыся ад шкодных звычак і харчовых прыхільнасцяў.\nРацыён павінен складацца пераважна з бялковай ежы, складаных вугляводаў і тлушчаў. Паралельна можна прымаць адмысловыя вітаміны для росту вусоў і барады.\nБольш даведацца аб прадуктах для росту валасоў на твары!\nКалі ў мужчыны барады і вусоў няма, а век ужо мае на ўвазе наяўнасць расліннасці на твары, хутчэй за ўсё, ёсць ўнутраныя збоі ў арганізме. Толькі усталяваўшы прычыны такіх праблем са шчаціннем, можна знайсці аптымальныя методыкі лячэння вусоў і барады. Пачынаць лепш са здаровага ладу жыцця, паўнавартаснага харчаванне і ўжывання чыстай прыроднай вады. Таксама карыснымі будуць разнастайныя народныя сродкі і рэцэпты. А вось да медыкаментозным прэпаратаў трэба звяртацца ў крайнім выпадку і толькі пасля адабрэння лекара.\n← Усе памеры мужчынскіх куртак: табліца розных паказчыкаў\nСамыя эфектыўныя масла для росту бароды →


Будзе і басейн!..\nСтаршыня праўлення Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь Пётр Пракаповіч сустрэўся з працоўным калектывам ААТ “Модуль”\nУ рамках адзінага дня інфармавання Пётр Пракаповіч завітаў у Ганцавічы. На сустрэчы з калектывам ААТ “Модуль” ён перш-наперш расказаў аб перспектывах новай пяцігодкі. Асноўнай задачай па-ранейшаму застаецца забеспячэнне якаснага ўзроўню жыцця краіны. Кіраўнік Нацбанка адзначыў: зарплаты павінны ўзрасці як мінімум да 3-4 мільёнаў рублёў, але для гэтага неабходна павялічыць прадукцыйнасць працы. Напрыклад, таго ж малака можна атрымліваць у два разы больш і смела павялічваць экспарт.\n– Малако для нас павінна стаць тым, чым стала нафта для арабскага свету, – падкрэсліў Пётр Пракаповіч. – З той толькі розніцай, што крыніцы нафты з цягам часу могуць вычарпацца, а малако – узнаўляльны від сыравіны.\nТаксама задуманы мадэрнізацыя і рэканструкцыя айчынных прадпрыемстваў і паралельнае стварэнне новых канкурэнтаздольных аб’ектаў, якія не патрабуюць выкарыстання імпартнай сыравіны. Важную для краіны ролю іграе павелічэнне экспарту прадукцыі за мяжу, выкарыстанне альтэрнатыўных крыніц энергіі, адукацыя і здароўе нацыі.\nПытанняў да Пятра Пракаповіча было шмат. Па-першае, ганцаўчан вельмі цікавіла хуткае святкаванне Дня беларускага пісьменства ў іх горадзе, у прыватнасці, якія аб’екты будуць добраўпарадкоўвацца і ці трапяць у праграму падрыхтоўкі да свята нецэнтральныя вуліцы. Аналагічная сітуацыя і з дзіцяча-юнацкай спартыўнай школай, дзе займаюцца звыш 670 хлопцаў і дзяўчат. Школа лічыцца адной з лепшых па падрыхтоўцы спартыўнага рэзерву вобласці, але дагэтуль не мае базы для заняткаў лёгкай атлетыкай і валейболам. Да таго ж, будынак, узведзены ў 1974 годзе, патрабуе капітальнага рамонту. Пётр Пракаповіч зазначыў: для падрыхтоўкі да свята плануецца выдаткаваць 121 мільярд рублёў – знойдуцца сродкі і на аднаўленне спартыўнай школы, і на добраўпарадкаванне вуліц.\nПрысутныя не абмінулі пытанне пра высокі ўзровень беспрацоўя ў райцэнтры. Гэты даволі распаўсюджаны стэрэатып кіраўнік Нацыянальнага банка абверг у імгненне: “Пра якое беспрацоўе ідзе гаворка, калі на вашым прадпрыемстве 53 вольныя вакансіі? Ды й на будоўлі зараз нядрэнна зарабляюць. Патрэбна толькі арганізаваць людзей, якія хочуць і могуць працаваць”.\nКалектыў ААТ «Модуль», якое займаецца забеспячэннем будаўнічых пляцовак матэрыяламі для пракладкі і мадэрнізацыі інжынерных сетак, не мог не пацікавіцца далейшым лёсам свайго прадпрыемства: ці плануе дзяржава матэрыяльна стымуляваць завод? Адказ быў відавочны: калі ўдасца наладзіць экспарт і зарабляць валюту – ніякая дадатковая падтрымка не спатрэбіцца.\nПётр Пракаповіч таксама развеяў хваляванні работнікаў прадпрыемства «Модуль» наконт дэвальвацыі беларускага рубля: яна не выйдзе ў 2011 годзе за межы калідора «плюс/мінус 8 працэнтаў». На просьбу дапамагчы з будаўніцтвам басейна ў горадзе ўпаўнаважаны Прэзідэнта па Брэсцкай вобласці паабяцаў, што з цягам часу ў райцэнтры будзе і басейн.\nНіна ЛЕАНАВЕЦ, «НТ»,


Мінабароны завяршае камплектаванне Паўночнага флоту арктычнымі "Торами"\nЗавяршэнне камплектавання паўночнага флоту арктычнымі комплексамі супрацьпаветранай абароны (спа) малой далёкасці - "тор-м2дт" чакаецца ў бліжэйшы час. Пра гэта паведамляе "інтэрфакс" са спасылкай на інфармаваную крыніцу.\nяк паведамляе выданне, новыя комплексы спа малой далёкасці "тор-м2дт", спецыяльна распрацаваныя для арктыкі, пачнуць паступаць на паўночны флот у канцы чэрвеня - пачатку ліпеня гэтага года, пасля заканчэння падрыхтоўкі і правядзення разлікаў стыкоўных стрэльбаў. Як раней паведамляла мінабароны, навучанне разлікаў арктычных торов ўжо завершана, навучальныя (стыковачныя стральбы) запланаваны на 13 чэрвеня гэтага года на палігоне "капусцін яр" у астраханскай вобласці.\nПеранавучанне на "тор-м2дт" прайшлі вайскоўцы асобнай мотастралковай брыгады сф. "тор-м2дт" - тактычны зенітны ракетны комплекс блізкага дзеяння, які ўсталяваны на двухзвенные гусенічныя транспортеры дт-30м. Экіпаж "тор-м2дт" - тры чалавекі. Зрк можа паражаць мэты на дыстанцыі ад 1 да 16 км пры мінімальнай вышыні мэты ў 10 м.\nМаксімальная хуткасць мэты каля 800 м/с, максімальная вышыня - 10 км боекамплект комплексу – 16 ракет. Лімітавае час электразабеспячэння без запраўкі палівам – амаль двое сутак. Першая серыйная партыя арктычных зрк "тор-м2дт" была атрымана мінабароны ў лістападзе мінулага года. Таксама у гэтым годзе на ўзбраенне сф паступяць спецыяльна распрацаваныя для паўночных умоў новыя комплексы спа блізкага дзеяння "панцыр-са".\nДакладныя тэрміны пастаўкі пакуль не называюцца. .


На сёньняшні дзень барысаўскія лякарні фактычна спынілі шпіталізацыю хворых. Больш падрабязна пра крытычную сытуацыю, што склалася ў гэтым 150-тысячным горадзе з аховаю здароўя, распавядае наш карэспандэнт.\nНамесьнік галоўнага лекара Барысаўскае гарадзкое больніцы Леанід Чур, зь якім я сустрэўся ўчора, пацьвердзіў зьвесткі пра фактычнае згортваньне прыёму хворых. Ва ўсім, паводле словаў спадара Чура, вінаваты жабрачы фінансавы стан. Бюджэтных сродкаў хапае толькі на выплату больш чым сьціплых заробкаў мэдыкам і на гэткае ж сьціплае харчаваньне хворых. Амаль не засталося перавязачных матэрыялаў, сьпірту, шмат якіх лекаў. Больніца запазычылася тутэйшым пральням і аптэкам больш як 100 мільёнаў рублёў.\nДоктар сумна пажартаваў: маўляў, больніца перапрафілявалася ў сваеасаблівы шпіталь "хуткае дапамогі", калі людзей сюды кладуць толькі дзеля таго, каб уратаваць ад вострых апэндыцытаў, цяжкіх цялесных пашкоджаньняў, атручваньняў і гэтак далей. Вось чаму, напрыклад, нядаўна было адмоўлена ў шпіталізацыі вялікай групе хворых, якім трэба было рабіць хірургічныя апэрацыі. Было вырашана, што яны яшчэ пацерпяць, не памруць.\nЦікава, што барысаўскія больніцы перасталі шпіталізаваць нават інвалідаў 2-й Усясьветнай вайны. Як такое здарылася з 76-гадовым жыхаром гораду Барысам Бялявіным. Цяпер у яго зноў абвастрылася хвароба сэрца, але яго не шпіталізуюць. Хаця родныя двойчы за апошнія тры дні выклікалі "хуткую дапамогу".\nГаворыць дачка спадара Бялявіна Галіна:\n"Завезьці яго ў больніцу адмовіліся. Патлумачылі, што ёсьць загад: новых хворых у больніцу ня класьці. Што будзе з бацькам далей – ня ведаю. Яму ўжо 76 год. Чалавек прайшоў вайну. Кантужаны. Лічу, што гэткае абыходжаньне з людзьмі паважнага веку зьяўляецца барбарствам".\nА вось якая размова ў мяне адбылася зь фельчаркаю станцыі "хуткае дапамогі" Валянцінай Ялісеевай:\n(Карэспандэнт: ) "У вас зараз ёсьць на выклікі належныя мэдыкамэнты?"\n"Не хапае сардэчных, абязбольваючых сродкаў. Сто год не бачылі мы "баральгіну". "Но-шпа" толькі дзеткам выдаецца", – заўважыла спадарыня Ялісеева.\nВось што распавяла пра сытуацыю ў больніцах Барысава актывістка БСДП ("Народная Грамада") Ларыса Грэбнева, якая ў сваёй партыйнай арганізацыі адказвае за сувязі з мэдычнымі работнікамі.\n(Грэбнева: ) "Больніцы нашага гораду калі ў скрайніх выпадках каго й прыймаюць, людзі мусяць несьці з сабою свае мэдыкамэнты. Лекі вельмі дарагія – ня кожнаму па кішэні. І самае жахлівае тое, што ў мэдычных установах няма аднаразовых шпрыцоў. Дарэчы, Бялявіну брыгада "хуткае дапамогі" рабіла ўкол шматразовым шпрыцом. Праз усё гэта па гораду даўно ходзіць гепатыт "B" i "C". На гэту хваробу ў Барысаве пакутуюць сотні людзей. Сярод іх шмат дзетак нашых".\nСпадарыня Грэбнева паказала мне апошні нумар незалежных "Барысаўскіх Навінаў", дзе надрукаваны артыкул пра тое, што ўвесь папярэдні тыдзень страйкавала мясцовая брыгада Менскай абласное спэцыялізаванае рамонтна-тэхнічнае ўправы "Мэдык". Брыгада даглядае сантэхнічнае і электратэхнічнае начыньне гарадзкіх мэдычных установаў. І спыніла яна страйк толькі тады, калі сталічнае начальства выплаціла па 20 тысячаў рублёў кожнаму. У лік заробкаў за студзень. Але брыгада, – паведамлялася ў газэце, – практычна не працуе, бо ня мае належных матэрыялаў для рамонту. Можна толькі здагадвацца, што здарыцца, калі аднойчы ў апэрацыйным пакоі патухне сьвятло?


Скарынаўская кніга ў мініяцюры | zviazda.by\nЛітаратура і мастацтва » Кніжны свет » Скарынаўская кніга ў мініяцюры\nВялікі ўнёсак ва ўмацаванне сяброўства дзвюх дзяржаў робіць Пасольства Азербайджанскай Рэспублікі ў Беларусі і Кангрэс азербайджанскіх абшчын Рэспублікі Беларусь. Старшыня кангрэса Націк Багіраў адзначыў:\n— Для нас, прадстаўнікоў азербайджанскай дыяспары ў Беларусі, для каго Беларусь — другая радзіма, вялікі гонар мець дачыненне да гэтага выдавецкага праекта. Зарыфа Салахава зрабіла цудоўны падарунак да 500-годдзя беларускага кнігадрукавання. Гэта прыгожая дата, якой можа ганарыцца кожны беларус.\nБеларуска-азербайджанскае творчае сяброўства з кожным годам умацоўваецца. У Беларусі таксама выходзяць кнігі азербайджанскіх аўтараў і пераклады з азербайджанскай мовы.\n— Скажу па сакрэце, што да наступнай кніжнай выстаўкі мы плануем выдаць анталогію азербайджанскай паэзіі па-беларуску, — паведаміла беларуская паэтка Таццяна Сівец. На прэзентацыі Кнігі Юдзіф Таццяна Мікалаеўна прапанавала ўвазе свой пераклад трох вершаў класікаў азербайджанскай паэзіі.\nСаюз пісьменнікаў Беларусі па даручэнні старшыні Мікалая Іванавіча Чаргінца ўзнагародзіў Зарыфу Салахаву памятным дыпломам за вялікі ўнёсак у развіццё беларуска-азербайджанскіх адносін і шматгадовую папулярызацыю твораў беларускіх аўтараў за мяжой.\nПамёр дзіцячы пісьменнік Эдуард Успенскі\nБеларусь у мастацкай літаратуры: погляд у будучыню\n207 Якія патрабаванні прад'яўляюцца да новых падручнікаў?


Класічная музыка гучала ў касцёле\n20 ноября 2017 Культура Беларуская 0\nЦудоўны вечар камернай музыкі падарылі жыхарам Вялікай Бераставіцы польскія выканаўцы віяланчэлістка Анна Врубэль і піяністка Малгожата Марчык. У бераставіцкім касцёле Перамянення Пана адбыўся іх канцэрт, арганізаваны пры падтрымцы Генеральнага Консульства Рэспублікі Польшча ў Гродне.\nКранаючая мелодыя “Аve Maria” Франца Шуберта загучала яшчэ ў час святой Імшы, а пасля заканчэння службы ўсіх прысутных чакаў канцэрт твораў класічнай музыкі, напісаных вядомымі польскімі кампазітарамі. Паланез “Развітанне з Радзімай” Міхала Клеафаса Агінскага, паланэзы і накцюрны Станіслава Манюшкі, Кароля Скаржыньскага, ну і, вядома ж, усімі любімыя творы Фрэдэрыка Шапэна ў выкананні музыкантаў, якіх ведаюць не толькі ў Польшчы, але і за яе межамі, не пакінулі раўнадушнымі нікога. Тым больш, што і акустыка ў храме спрыяла ўрачыстаму гучанню класічнай музыкі, і самі музыканты з поўнай аддачай дзяліліся сваім талентам з бераставічанамі.Анна Врубэль нарадзілася ў Варшаве ў 1981 годзе ў сям’і музыкантаў. Разам са сваімі бацькамі Анджэем Врублем і Эльжбетай Піўкоўскай-Врубэль яна ўваходзіць у склад сямейнага трыа віяланчэлістаў, канцэрты якога карыстаюцца шырокай папулярнасцю ў публікі. Як салістка, Анна Врубэль праводзіць таксама актыўную канцэртную дзейнасць, выступала ў многіх гарадах Польшчы, Цэнтральнай і Усходняй Еўропы і нават у Венесуэле. У 2012 годзе яна атрымала званне доктара музычных мастацтваў Варшаўскага музычнага ўніверсітэта імя Фрэдэрыка Шапэна, з 2014 года выкладае ў яго філіяле ў Беластоку.\nШмат выступае на тэрыторыі Польшчы і за яе межамі і піяністка Малгожата Марчык. Яна ўдзельніца шматлікіх музычных фестываляў, супрацоўнічае з многімі інструменталістамі і салістамі ў выкананні камернай музыкі XIX і XX стагоддзяў. У рамках міжнароднага праекта для маладых музыкантаў з Усходняй Еўропы выступала ў Швецыі, Даніі, Эстоніі, Украіне, Ісландыі і Літве. Таксама выкладае ў Варшаўскім музычным універсітэце імя Фрэдэрыка Шапэна і яго філіяле ў Беластоку.Слухачы засталіся ў захапленні ад канцэрту і пасля выканання праграмы яшчэ доўга не хацелі адпускаць музыкантаў.\nЯк падарунак за цёплы прыём, Анна Врубэль і Малгожата Марчык выканалі яшчэ некалькі вядомых мелодый з кінафільмаў, а таксама папулярных польскіх народных песень. Многія прысутныя, асабліва старэйшага ўзросту, расчулена падпявалі словы вядомых песень. Канцэрт, які працягваўся амаль дзве гадзіны, праляцеў у адно імгненне і пакінуў радасны і ўзнёслы настрой ва ўсіх яго слухачоў. Фота аўтара


Міхалок пра Лукашэнку: Хлус, злодзей і невук\nЛідар вядомага беларускага гурта “Ляпіс Трубяцкой” рэзка выказваўся пра Аляксандра Лукашэнку. Пасля апошніх прэзідэнцкіх выбараў выступы “Ляпісаў” у Беларусі фактычна забароненыя.\nСяргей Міхалок у інтэрв’ю расейскаму інтэрнэт-тэлебачанню 1tvnet.ru заявіў, што не лічыць Аляксандра Лукашэнку прэзідэнтам. “Ніякі ён не прэзідэнт – чалавек, які ненавідзіць свой народ, – заявіў музыка. – Я просты чалавек, не палітык, але цяпер я ведаю, што трэба біцца, у мяне няма іншага выйсця, я адчуваю радасць жыцця ад гэтага”.\nПраз негалосную забарону выступаў гурта “Ляпіс Трубяцкой” апошнім часам вымушаны канцэртаваць за мяжою, перадусім – у Расеі. 10 верасня ў Санкт-Пецярбургу была прэзентаваная новая канцэртная праграма “Грай”, а 30 верасня “Ляпісы” сыграюць яе ў Маскве.


Беларусы — ня чэрствыя людзі\n08 лістапад 2012, 20:48\nСаша, Віктар і Яўген Фянчук\nВіктар Фянчук — дырэктар слаўнай і не зусім звычайнай для Беларусі арганізацыі «Ахова птушак Бацькаўшчыны». Дзякуючы яе актывістам бадай кожны беларус ведае пра вяртлявую чаротаўку і чорнага сьвіргуля. У сям’і самога Віктара двое сыноў — чацьвёртаклясьнік Яўген і другаклясьнік Саша. Мы сустрэліся ў двары менскай гімназіі нумар 23.\nБудынак гімназіі — у самым цэнтры гораду. Дрэваў вакол мала, пляцоўка ўсярэдзіне заасфальтаваная. А з чалавекам, які абараняе птушак, хочацца гаварыць толькі пра жывое:\n«Беларусы вырасьлі разам з прыродай, мы яшчэ ад яе не адарваныя», — спакойна кажа Віктар. Ад праспэкту Незалежнасьці ў гадзіну пік нас аддзяляе толькі будынак школы, у якой, дарэчы, вучацца і дзеці Віктара, і двое маіх дзяцей.\n«Многія людзі, жывучы ў Менску, ня ведаюць, што такія ж прыгожыя птушкі, як папугаі і канарэйкі, якіх яны трымаюць, ёсьць у нас. Жывуць літаральна ў нас над галавою. Але мы, заклапочаныя сваімі справамі, гэтую галаву ў неба не падымаем, — працягвае Віктар. — Альбо нам цяжка адыйсьці тры крокі ўлева, прайсьціся па парку і паслухаць, хто там сьпявае».\n— Распавядзі мне пра птушку, якая табе найбольш падабаецца.\n— Мне найбольш падабаюцца розныя птушкі, — адказвае ён. — Але птушаняты. Яны маленькія, і я маленькі. Яны дзеці, і я дзіця.\n— Жэня, а табе?\n— А ты бачыў жывога?\n— Не. Але мне падабаецца, бо ў яго дзюба скрыжаваная.\nСаша: «Мне найбольш падабаюцца розныя птушкі. Але птушаняты. Яны маленькія, і я маленькі. Яны дзеці, і я дзіця»\nПадчас размовы нечакана для мяне высьвятляецца, што мы зь Віктарам у адзін год скончылі адзін і той жа ліцэй у Берасьці. Праўда, адзін аднаго ня памятаем. Затое нашыя дзеці цяпер ходзяць у адну гімназію. Віктар за гэты час скончыў біялягічны факультэт Берасьцейскага ўнівэрсытэту. Працаваў у Белавескай пушчы, у Акадэміі навук у Берасьці. У АПБ — амаль ад моманту яе заснаваньня. Прыйшоў туды маладым яшчэ хлопцам. І вось ужо сем год як дырэктар.\n«З маленства мне была цікавая прырода. Ня толькі птушкі, — пасьміхаецца Віктар. — Але і АПБ — не зусім птушыная арганізацыя. Яна займаецца аховай разнастайнасьці прыроды ў цэлым».\nБольш за палову сябраў АПБ — гэта дзеці, распавядае Віктар. Ім цікавая сама магчымасьць пабачыць нешта жывое, паназіраць за ім. Гэтай магчымасьці шукаюць і дарослыя.\nШмат хто можа спытацца: як гэта ў краіне, дзе такія малыя заробкі, жорсткія палітычныя разборкі, нараджаецца мала дзяцей і распадаецца шмат сем’яў, можна так сур’ёзна ставіцца да зьнікненьня нейкай маленькай птушкі зь дзіўнай назвай? «Навошта птушак ахоўваць? Ну, ня будзе іх — і ня будзе. І што?» — пытаюся ў хлопцаў.\n«Калі ня будзе птушак, будзе вельмі многа розных чарвякоў і насякомых. Яны зьядуць усю зелень», — абсалютна сур’ёзна адказвае Яўген. «Яшчэ калі ня будзе расьлін, ня будзе жывёл», — падхоплівае за братам Саша.\nКалі мы вывучаем птушак, разумеем іх патрэбы, мы робім добра ня толькі птушкам, але і ўсёй прыродзе\n«Калі мы вывучаем птушак, разумеем іх патрэбы, мы робім добра ня толькі птушкам, але і ўсёй прыродзе, — пераконвае тата Віктар. — Бо птушкі прызнаныя вельмі добрымі індыкатарамі стану навакольнага асяродзьдзя. Вывучаючы птушак, мы зьбіраем адмысловыя веды, спэцыялістаў — каманду, якая разумее, што трэба рабіць, якая хоча штосьці рабіць, можа штосьці рабіць і разьвязваць праблемы».\nВырашаць гэтыя праблемы трэба тут, на гэтай зямлі. І так, каб гэта несла плён ня толькі нам, але і ўсяму сьвету — Віктар упэўнены, што гэта магчыма.\nЛетам Віктар узяў сыноў у Тураў. У АПБ там цэлы надзел зямлі. Гэта адзіны ў Беларусі рэзэрват, якім кіруе грамадзкая арганізацыя. Віктар кажа, што гэтая зямля важная для міграцыі птушак і працы там шмат. Штолета ў Тураве АПБ ладзіць валянтэрскія летнікі.\n«Добра, што мая праца зьвязаная з прыродай і я магу выяжджаць у розныя цікавыя месцы, — кажа Віктар. — Калі ёсьць мажлівасьць, бяру з сабою дзетак. Для іх, можа, яшчэ не ахова птушак ёсьць тая ідэя, якая робіць штосьці для іх цікавым, але новыя месцы, новыя сустрэчы, новыя дзеяньні. У адным месцы можна секчы кусты, у другім — хадзіць па балоце, а ў трэцім — рабіць дуплянкі. Проста быць у прыродзе, назіраць за прыродай і рабіць нешта разам зь іншымі. Менавіта гэта робіць для іх такія паездкі цікавымі».\nВіктар Фянчук: «Добра, што мая праца зьвязаная з прыродай і я магу выяжджаць у розныя цікавыя месцы. Калі ёсьць мажлівасьць, бяру з сабою дзетак»\nКалі трапляеш за мяжу, зьдзіўляе, як экалягічнае выхаваньне стала простай звычкай: папяровае, шкляное і плястыкавае сьмецьце зьбіраюць асобна. У крамах выбіраюць тавары ва ўпакоўцы, якую пасьля можна адправіць на перапрацоўку. Выкарыстаныя батарэйкі складаюць у адмысловыя кантэйнэры. Супэрмодна — карыстацца толькі тым, што ня шкодзіць прыродзе. Ці думаюць пра такое нашыя бацькі і Міністэрства адукацыі?\nЭўропа да такога прыйшла не адразу, — кажа Віктар.\n«Глядзіце, вось мы часта езьдзім на Палесьсе. Там маленькія вёсачкі стаяць на беразе Прыпяці ці на берагах прытокаў. Усе берагі там засьмечаныя. Бо людзі прыяжджаюць і вывальваюць сьмецьце за плот. Яны ведаюць, што будзе веснавая паводка, яна ўсё забярэ і панясе. Так людзі рабілі сотні гадоў. Праблемы ў гэтым ніколі не было, бо тое, што людзі яшчэ 50 год таму выкідалі за плот, было натуральнае. Дый ня так шмат чаго выкідалася. Тады ж нават старыя боты клалі „на гару“, і яны там маглі дзесяцігодзьдзямі ляжаць. Але тое, што выкідалася, драўлянае, скураное — біялягічны прадукт. Не было экалягічных праблемаў. Літаральна за 10–15 год шмат зьмянілася — прыйшлі плястыкавыя бутэлькі, пакеты».\nІ нашая сьвядомасьць будзе паступова мяняцца — упэўнены Віктар. Было б дзіўна, кажа ён, каб мы зараз абвясьцілі, што трэба зьбіраць выкарыстаныя батарэйкі асобна, і ўсе беларусы адразу пабеглі да батарэйкавых кантэйнэраў. Але беларусы імкліва прагрэсуюць, кажа Віктар. Мы бярэм ня толькі кепскае, але лепшае, што прыходзіць да нас. Вось згадалі пра жахлівы выпадак, калі птушанятам бакланаў адрэзалі дзюбы. Такім птушанятам, якія так падабаюцца Сашу, бо ён маленькі, і яны маленькія. Ён дзіця, яны дзеці.\nМы зусім ня сталі такімі чэрствымі людзьмі, як часам можа падавацца\n«У сытуацыі з бакланамі што мяне ўразіла, — распавядае Віктар. — Ня той чалавек, які адрэзаў гэтыя дзюбы. Але тая хваля непрыманьня ў беларускім грамадзтве, якую выклікаў гэты ўчынак. Мы звыклыя ўспрымаць гэтае грамадзтва як ня вельмі актыўнае, апатычнае. Бакланы паказалі, што пытаньні прыроды, паважлівага стаўленьня да яе — істотныя для нас. Калі сапраўды здараецца нешта абуральнае, мы гатовыя на гэта адрэагаваць. Мы зусім ня сталі такімі чэрствымі людзьмі, як часам можа падавацца».\nЯк людзям патлумачыць, што нельга птушак крыўдзіць? — пытаюся ў Сашы і Яўгена.\nАдказы ў іх простыя і выканальныя:\n«Калі птушаня выпала, яго нельга браць дахаты, бо яго можа яшчэ маці знайсьці, — кажа Яўген. — А яшчэ кожны можа зрабіць кармушку. Выразаць са скрынкі з-пад малака сьценкі. Можна проста каля вакна павесіць, ці на дрэва».\nНяможна было страціць магчымасьць спытацца пра палёт расейскага прэзыдэнта з журавамі. Бо можа падобная ідэя прыйсьці ў галаву і нашым чыноўнікам. У Віктара неадназначнае стаўленьне да гэтага ўчынку.\n«У стэрхаў няма рэфлексу міграцыі, — тлумачыць Фянчук. — Замест Пуціна паляцеў бы іншы чалавек, але паляцеў бы ўсё адно».\nА стэрхі — важны від для Расеі, для яго захаваньня трэба шмат чаго зрабіць. Гэтая праца патрабуе значных сродкаў.\n«Увага першай асобы краіны да гэтай праблемы надзвычай патрэбная, — кажа Віктар. — Асабліва калі гэтая ўвага ня скончыцца палётам на дэльтапляне, а на праграму захаваньня стэрхаў будуць выдаткаваныя дадатковыя сродкі».\nАПБ — адна з самых актыўных грамадзкіх арганізацыяў. Падзеяў, якія адбываюцца зь яе ініцыятывы, шмат, і яны надзвычай розныя. «Вельмі цікавая праграма ў Менску — «салаўіныя ночы». Мы просім людзі хаця б на гаўбец выйсьці і паслухаць, ці не сьпявае салавей. І аказваецца, салаўі ў Менску сьпяваюць, — пасьміхаецца Віктар.\nВось так можна адказаць на пытаньне, дзе ж навучыцца любіць прыроду, калі ты вырас на шостым паверсе ў спальным раёне, жывых зьвяроў бачыў у заапарку, а назіраць мог толькі за сваім хамяком у клетцы.\n«Калі мы возьмем нават Менск, наш адзіны мэгаполіс, то нават тут прырода ёсьць усюды, па яе далёка хадзіць ня трэба. Ад простых рэчаў, як кармушкі зімой — і да цябе птушкі прылятаюць, да выхаду ў лес. А парк Чалюскінцаў — той жа лес. У ім салаўі пяюць. Гэта ўсё вельмі проста!»


Канвертаваць Бруней даляраў (BND) і ReddCoins (RDD) : Калькулятар абменнага курсу\nБруней-даляр (BND) і ReddCoin (RDD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Бруней-даляр і ReddCoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 10 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Бруней-даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць ReddCoin валюты па змаўчанні. Націсніце на ReddCoins або Бруней даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр Брунея гэта валюта, у Бруней (Б.Н., BRN). The ReddCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Даляр Брунея таксама вядомы як Даляр Бруней-Даруссалам, і пені. Сімвал BND можа быць запісаная B$. Сімвал RDD можа быць запісаная RDD. Даляр Брунея дзеліцца на 100 sen (100 cents). Абменнага курсу Даляр Брунея Апошняе абнаўленне 6 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the ReddCoin Апошняе абнаўленне 10 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. BND каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. RDD каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Ці будзе павышэнне зарплаты фармацэўтаў ў Беларусі ў 2020 годзе апошнія навіны\nЦі будзе павышэнне зарплаты фармацэўтаў ў Беларусі ў 2020 годзе?\nНавіны папярэдняга года ўзрадавалі беларусаў павышэннем заробкаў у памеры 10-15%. Са слоў Мінпрацы да 2025 года спецыялісты сферы медыцыны і фармакалогіі павінны атрымліваць у 1,5 разы больш у параўнанні з 2019 годам.\nЯк ідзе сітуацыя на самай справе, калі фармацэўтам падвысяць зарплату ў Беларусі ці на колькі павысілі, прапануем азнаёміцца прама цяпер.\nАсаблівасці прафесіі фармацэўт\nСтаць фармацэўтам не так проста. Для атрымання адукацыі абавязковая вучоба ў спецыялізаванай ВНУ. Дзякуючы атрыманым у установе навыкам, малады спецыяліст абавязаны ведаць:\nінфармацыю аб кампанентах медпрэпаратаў, паказанні, побочки, правілы прымянення;\nметады і спосабы прыгатавання лекавых сродкаў;\nвалодаць інфармацыяй аб узаемадзеянні кампанентаў з ідэнтычнымі і ўплыве іх адзін на аднаго.\nДзеючы спецыяліст абавязаны весці ўлік рэцэптаў, умець чытаць прызначэння лекара на латыні. Асноўнае месца ў працы адводзіцца каардынацыі колькасці замоўленых для рэалізацыі медпрэпаратаў. На сучасным прадпрыемстве фармацэўт з’яўляецца матэрыяльна-адказнай асобай у дачыненні да медыкаментаў і грашовых разлікаў.\nСітуацыя з кадрамі ў ахове здароўя і фармакалогіі\nАпошнія статыстычныя дадзеныя пацвердзілі факт дэфіцыту спецыялістаў. Доктара (педыятры, дэрматолагі, хірургі, гінеколагі), медсёстры і фармацэўты ўваходзяць у пяцёрку самых запатрабаваных прафесій. Урад занепакоены сітуацыяй на рынку працы і адтоку кадраў за межы Беларусі. Апошнія заявы пра павышэнне зарплаты фармацэўтам у РБ 2020 і на працягу наступных пяці гадоў натхніла дзеючых спецыялістаў.\nМагчыма такім чынам атрымаецца ўтрымаць маладых лекараў. Пакуль, сітуацыя на рынку працы за апошнія 2 гады ідзе наступным чынам:\n2018 год-адток фармацэўтаў і медыцынскіх работнікаў склаў 158 спецыялістаў;\n2019 год-адток фармацэўтаў і медыцынскіх работнікаў склаў 150 лекараў.\nЗ названага спісу, назад, у Беларусь, вярнуліся 60 чалавек. У новым годзе сітуацыя павінна змяніцца. Перадумовамі для гэтага стануць: павышэнне ўзроўню заработнай платы, прадастаўленне льгот маладым і дзеючым спецыялістам.\nЧитайте так же: Зарплаты бюджетникам в Беларуси в 2021 году\nЯк змянілася сярэдняя зарплата фармацэўта ў Беларусі ў 2020 годзе?\nЗгодна з Пастановай Міністэрства аховы здароўя, прынята рашэнне пра ўступленне ў сілу новых тарыфных разрадаў. Азнаёміцца з новымі разрадамі і каэфіцыентамі можна на афіцыйным сайце Міністэрства аховы здароўя і з дапамогай зносін на тэматычных форумах. Новая зарплата фармацэўтаў складаецца з асноўнага акладу, стымулюючых і кампенсавальных выплат. З мэтай азнаямлення работнікаў са спісам стымулюючых і кампенсацыйных надбавак распрацаваны інструкцыі, у якіх пералічаны пералік мерапрыемстваў, якія адносяцца да высокатэхналагічных.\nСтымулюючыя выплаты налічваюцца за актыўны ўдзел ва ўжыванні інавацыйных методык і ведаў, уменне карыстацца з сучасным абсталяваннем, спецыфіку працы ў сферы фармакалогіі. У новым годзе стымулюючыя выплаты атрымаюць маладыя спецыялісты. Надбаўкі будуць налічаны за прафесіяналізм і складанасць працы, звязаныя з выкананнем асноўных службовых абавязкаў, забеспячэнне выканання мерапрыемстваў планавых паказчыкаў.\nЗгодна з заканадаўчым новаўвядзенням выплаты налічваюцца ў працэнтных суадносінах, памер дадатковых надбавак залежыць ад рашэння кіраўніка. Кампенсавальныя выплаты маюць на ўвазе дадатковыя налічэнні за арганізацыйную і распарадчую дзейнасць і за працу ў сельскай мясцовасці.\nНадбаўкі налічваюцца па наступных правілах:\nдадатковыя «прэміяльныя» могуць налічвацца па некалькіх падставах, таму не варта здзіўляцца калі адзін фармацэўт ў адзінай зарплаце атрымае адразу 2 віды выплат;\nпамер налічэнняў залежыць ад пасады і сумяшчальніцтва, іншымі словамі, калі адзін спецыяліст пры выкананні асноўных службовых абавязкаў выконвае дадатковыя даручэнні, сярэдняя зарплата фармацэўта ў Беларусі стане вельмі прыстойнай.\nЧитайте так же: Павышэнне зарплаты ўрачам у Беларусі ў 2021 годзе\nНовая сістэма аплаты працы ўведзена з 1 студзеня 2020 года, таму першыя прэміяльныя фармацэўты ўжо атрымалі. Застаецца парадавацца новай зарплаце і задумацца, якім чынам зрабіць яе яшчэ больш.\nЦі будзе індэксацыя зарплаты фармацэўтам у 2020 годзе?\nАналіз эканамічнай сітуацыі паказаў стабільнасць эканамічнай сітуацыі. Са слоў экспертаў, рэзкіх скокаў ў дачыненні да сацыяльна- значных коштаў не назіраецца. Нягледзячы на павышэнне камунальных паслуг для насельніцтва за газ і электраэнергію незадаволенасць беларусаў не назіраецца.\nСа свайго боку, Рэспубліка паклапацілася аб прадастаўленні субсідый і дадатковай сацыяльнай дапамогі. Па гэтых прычынах апошнія навіны аб індэксацыі зарплаты фармацэўтаў ў РБ у 2020 годзе, паведамляюць, што яна не адбудзецца.\nПрычыны адтоку медыкаў і фармацэўтам з Беларусі\nПавышэнне сярэдняй зп у медыцыне і фармакалогіі пацягнулі за сабой чуткі пра тое, што скарачэнне фармацэўтаў у 2020 годзе ў Беларусі непазбежнае. На сённяшні дзень аб скарачэнні кадраў не можа ісці гаворка.\nГалоўнай задачай урада з’яўляецца скарачэнне дзеючых спецыялістаў і прыцягненне новых. Вынікі вывучэння прычын адтоку фармацэўтаў з медыкамі паказалі наступнае:\nпрацаўладкаванне маладых спецыялістаў за мяжу звязана з магчымасцю кар’ернага росту, удасканалення ведаў;\nадмова працаваць у рэспубліканскіх прадпрыемствах заключаецца ў маленькай зарплаце.\nЗ апошняй навіннай інфармацыі стала ясна, што мінімальны і максімальны заробак фармацэўта ў Беларусі складае 300 і 700 руб адпаведна, у той час як за мяжой, малады спецыяліст з дыпломам еўрапейскага ўзроўню будзе атрымліваць не менш за 1000 еўра.\nЗ студзеня 2020 года зарплата фармацэўта змянілася ў бок павелічэння. Наколькі высокімі будуць выплаты залежыць ад асабістых заслуг і прынятага кіраўніком прадпрыемства рашэннем. Налічэнне зарплаты праведзена па новых тарыфных стаўках з улікам кампенсавальных, стымулюючых выплат і прэміяльных. Такім чынам урад РБ імкнецца ўтрымаць маладых спецыялістаў і падкрэсліць прэстыж прафесіі.\nПавышэнне зарплаты дальнабойшчыкам ў Беларусі 2020 года\nДапамога на пахаванне ў Беларусі ў 2020 годзе\nСярэдні заробак за люты 2020 года


Ва Ўкраіне Каляды будуць святкаваць двойчы, як і ў Беларусі\n16 лістапад 2017, 13:15\nРаство ў каталіцкай царкве, ілюстрацыйнае фота\nВярхоўная Рада Ўкраіны ўнесла зьмены ў Кодэкс законаў аб працы, згодна зь якімі 25 сьнежня, калі вернікі каталіцкіх ды пратэстанцкіх цэркваў Украіны адзначаюць Раство Хрыстова, стане сьвяточным і выходным днём, як і 7 студзеня.\nАдпаведныя зьмены падтрымалі 238 з 331 дэпутатаў, прысутных у сэсійнай зале.\n«Ёсьць краіны, якія двойчы сьвяткуюць Раство — Беларусь, Малдова, Лібан і Альбанія. Таму мы таксама можам сьвяткаваць і 25 сьнежня, і 7 студзеня. Але пры гэтым у праекце Працоўнага кодэксу, які амаль прыняты ў цэлым, зьяўляецца пункт аб выключэньні 2 траўня ў якасьці сьвяточнага непрацоўнага дня. Думаю, гэта было б правільна», — сказала старшыня парлямэнцкага камітэту ў пытаньнях сацыяльнай палітыкі Людміла Дзянісава, прадстаўляючы законапраект.\nТакім чынам, парлямэнтарыі Ўкраіны скасавалі сьвяточны і выходны дзень 2 траўня, а 1 траўня, які заўсёды адзначаўся як Дзень міжнароднай салідарнасьці працоўных, цяпер будзе адзначацца як Дзень працы і застанецца выходным.\nРаней Украінскі інстытут нацыянальнай памяці ў рамках дэкамунізацыі прапанаваў адмовіцца ад сьвяткаваньня 8 сакавіка як Дня міжнароднай жаноцкай салідарнасьці і перайменаваць яго ў Дзень барацьбы за правы жанчын. Але пакуль што гэтая прапанова не зацьверджаная і 8 сакавіка па-ранейшаму застаецца ва Ўкраіне сьвяточным выходным днём.\nАд 2015 году ва Ўкраіне зьмянілі традыцыі сьвяткаваньня 9 траўня як Дня перамогі ў Другой усясьветнай вайне. Цяпер Украіна адзначае гэтыя падзеі разам з Эўропай 8 і 9 траўня — як Дні памяці і прымірэньня.