У гармоніі музыкі і вобразаў | Настаўніцкая газета\n26.05.2022 26.05.2022 - 10:52Людзі адукацыі, Суразмоўца, Суразмоўца\nСтрогая, але разам з тым адкрытая ў зносінах з вучнямі, якая разумее іх перажыванні і імкнецца знайсці ўніверсальны рэцэпт паспяховай педагагічнай дзейнасці. Такой я ўбачыла Наталлю Андрэеўну Кабанаву — настаўніцу рускай мовы і літаратуры заслаўскай сярэдняй школы № 2 імя М.К.Пуцейкі Мінскага раёна.\n— На працягу больш чым 20 гадоў работы ў школе я пераканалася ў эфектыўнасці прынцыпаў навучання, якія былі распрацаваны яшчэ Янам Амосам Каменскім, — гаворыць педагог. — Першы сярод іх — любоў да дзяцей. Далей — дапамога выхаванцам у самаразвіцці, практыка-арыентаваны падыход у навучанні, самаадукацыя (вучу і вучуся адначасова), а таксама прынцыпы навуковасці і даступнасці, нагляднасці і трываласці ведаў, сувязі тэорыі з практыкай і свядомай актыўнасці.\nЯк і многіх філолагаў, Наталлю Андрэеўну хвалюе ўзровень пісьменнасці дзяцей, перш за ўсё арфаграфічнай, а таксама чытацкай дасведчанасці, асабліва ў дачыненні да класічных твораў. Для ўспрымання сучаснай моладдзю літаратура мінулых стагоддзяў складаная. Напрыклад, “Слова пра паход Ігаравы” — помнік літаратуры ўсходнеславянскіх народаў, з якім важна азнаёміць усіх. Але вучні дрэнна разумеюць старажытнарускую мову. Ім няпроста растлумачыць, што такое прыгоннае права, чаму для Герасіма з апавядання “Муму” сыход у вёску ад гаспадыні стаў сапраўдным подзвігам. Каб зразумець сутнасць такіх твораў, патрэбны гістарычны экскурс. У гэтым педагогу дапамагае прынцып нагляднасці, калі не толькі тлумачыцца значнасць таго ці іншага твора, але і паказваецца выява, аўдыя- або відэазапіс.\n— Выкарыстоўваю ілюстрацыі аб Старажытнай Русі, расказваю, што сабой уяўляў побыт таго часу, — адзначае Наталля Андрэеўна. — Калі знаёмлю вучняў з літаратурай Сярэбранага веку, слухаем музычныя творы на вершы паэтаў названага перыяду. І дзеці адчуваюць, што гэтая паэзія асаблівая, гэта абсалютнае майстэрства, бо такіх параўнанняў, метафар, граматычных канструкцый больш нідзе не сустрэнеш. Не толькі разбіраем з вучнямі, з якіх метафар і эпітэтаў складаюцца літаратурныя творы, але і разглядаем іх з пункту гледжання гуманістычных і маральных каштоўнасцей. Гаворым з дзецьмі і пра асабістыя якасці пісьменнікаў, каб не склалася ўражання, што гэта нейкія ідэальныя людзі, узведзеныя на п’едэстал.\nТак, у гармоніі музыкі, слоў і вобразаў нараджаецца паспяховы ўрок.\nТэхналогіі ў дапамогу\nУ кабінеце Наталлі Андрэеўны заўважаю ўвесь неабходны дыдактычны матэрыял, карткі для індывідуальнай работы, зборнікі практыкаванняў, метадычныя дапаможнікі, слоўнікі, навукова-папулярныя кнігі, матэрыялы для падрыхтоўкі вучняў да ЦТ і алімпіяды, прадметныя часопісы.\n— Павысіць пазнавальную актыўнасць вучняў, матывацыю да навучання мне дапамагаюць сучасныя педтэхналогіі, перш за ўсё тэхналогія развіцця крытычнага мыслення праз чытанне і пісьмо, — гаворыць Наталля Андрэеўна. — На практыцы яна рэалізуецца ва ўстаноўцы педагога на фарміраванне індывідуальнасці, развіццё творчага патэнцыялу кожнага вучня, калі атрыманне ведаў, уменняў і навыкаў не канчатковая мэта навучання, а толькі аснова для самаадукацыі, самастойнасці і самарэалізацыі. У такім выпадку вучні не пасіўныя гледачы і слухачы, а актыўныя ўдзельнікі ўрока.\nПедагог прытрымліваецца дыферэнцыраванага падыходу: адны дзеці атрымліваюць заданні павышанай складанасці, а другія — больш простыя. Гэта дазваляюць рабіць сучасныя падручнікі. У іх уключаны разнастайныя практыкаванні і тэксты, якія фарміруюць усе неабходныя кампетэнцыі, у тым ліку лінгвакультуралагічную і моўную, а таксама агульнае ўяўленне вучняў аб свеце.\nНаталля Андрэеўна спалучае ў сваёй практыцы класічныя падыходы з элементамі гульнявых тэхналогій і асобасна арыентаванага навучання, групавую дзейнасць, педагогіку супрацоўніцтва па метадзе Я.М.Ільіна і здароўезберагальную тэхналогію.\nЛюбоў да чытання\n— З дзецьмі, якія чытаюць кнігі, лёгка працаваць, весці дыскусію, разбіраць праблемныя пытанні. Яны заўсёды выказваюць свой пункт гледжання, — падкрэслівае педагог. — У 8 класе ў мяне ёсць вучань Багдан Шабуня, які шмат чытае і якому цікава ўсё. Ён заўсёды імкнецца падрыхтаваць да ўрока дадатковы матэрыял. Якраз у 8-х класах зараз праходзім лірыку паэтаў-шасцідзясятнікаў Я.Еўтушэнкі, Р.Раждзественскага, М.Рубцова. Гэта філасофская лірыка: у кожным вершы і пытанне, і асэнсаванне.\nАдназначных і няпоўных адказаў ад вучняў я не прымаю і не ацэньваю. Прапаную патлумачыць, чаму яны лічаць так ці інакш. Але ніколі не скажу, што вучань у чымсьці не мае рацыі, бо афіцыйная крытыка сцвярджае па-іншаму. Трэба зацікавіць вучня размовай і падтрымаць яго, вывесці на штосьці блізкае для яго. Агульначалавечыя тэмы дзецям больш знаёмыя. Але, калі прапануеш сітуацыю выбару, якога яны ніколі не рабілі, ім цяжка. Напрыклад, гэта выбар, які робяць героі апавядання Валянціна Распуціна “Урокі французскай”. Галоўны герой — хлопчык 11 гадоў, вельмі худы з-за недаядання, гуляе на грошы з сумніўнай кампаніяй, дзе яго, да таго ж, б’юць. Робіць ён гэта для таго, каб проста выжыць. Дапамогі ад\nсваёй настаўніцы французскай, якая спрабуе яго накарміць, ён не прымае. Затое пагаджаецца з яе прапановай згуляць на грошы (яна адважылася на гэта, каб выратаваць хлопчыка). Дырэктар школы застае іх за азартнай гульнёй і звальняе настаўніцу. Я пытаюся ў дзяцей: “Добра ці дрэнна зрабіў галоўны герой? А як бы вы дзейнічалі на яго месцы? Ці правільна зрабіла настаўніца? Ці мае рацыю дырэктар?”\nУ праграму 11 класа нядаўна ўключылі п’есу Аляксандра Вампілава “Качынае паляванне”. Першае маё пытанне пра змест твора прымушае вучняў задумацца, бо ў ім як такога дзеяння няма. Да гэтага мы праходзілі біяграфію А.Вампілава, вывучалі асаблівасці яго драматургіі. Так вучні пачынаюць думаць і разважаць пра тое, што ж асаблівага ў гэтым творы, што дазволіла аўтару стаць вядомым. Яшчэ\nадзін выдатны твор, хаця і складаны ў псіхалагічным плане, які ўключылі ў праграму 7 класа, — аповесць “А тым часам недзе” Анатоля Алексіна. Яна мне падабаецца магчымасцю абмеркаваць з дзецьмі шматлікія праблемныя пытанні.\nНа павышаным узроўні\nНаталля Андрэеўна выкладае рускую мову ў профільных класах на павышаным узроўні. Для найбольш матываваных вучняў прапануе наступныя віды заданняў:\nСкладанне табліц, алгарытмаў, схем-апор.\nПадрыхтоўка вучэбнага паведамлення.\nПравядзенне апытанняў (індывідуальных, франтальных, ушчыльненых, вусных, пісьмовых).\nПры паўтарэнні стыляў маўлення, жанраў і тыпаў тэксту педагог выкарыстоўвае заданні, накіраваныя на развіццё камунікатыўнай кампетэнцыі вучняў: прывесці прыклады маўленчых памылак у тэксце, выправіць памылкі, звязаныя з няправільным ужываннем сінонімаў, падрыхтаваць вучэбнае паведамленне аб маўленчых штампах і г.д.\nУ раздзеле “Лексіка” на павышаным узроўні найбольш цікавыя такія заданні, як пераклад тэксту з беларускай мовы на рускую, размеркаванне фразеалагічных пар з улікам іх лексічнага значэння: фразеалагізмы — сінонімы, фразеалагізмы — жанры мастацкай літаратуры, фразеалагізмы — антонімы, фразеалагізмы — амонімы і г.д. Выклівае цікавасць і заданне прааналізаваць слова з пункту гледжання яго паходжання, сферы ўжывання, актыўнага і пасіўнага запасу, стылістычнай афарбаванасці. Акрамя марфемнага і словаўтваральнага разбораў у раздзеле “Састаў слова. Словаўтварэнне”, выкарыстоўваюцца заданні алімпіяднага ўзроўню. А пры замацаванні ведаў па арфаграфіі — заданні на выпрацоўку ўменняў карэкціраваць тэксты, выпраўляць памылкі. Па сінтаксісе і пунктуацыі вучні выконваюць заданні, заснаваныя на часткова-пошукавым метадзе.\n— У адрозненне ад урокаў літаратуры, урокі мовы больш скрупулёзныя, схематычныя і нават шаблонныя, — падкрэслівае педагог. — Пры знаёмстве з вучнямі ў 5 класе першыя паўгода я правяраю іх схільнасці, маўленчыя навыкі, якія яны дэманструюць пры напісанні кантрольных дыктовак і сачыненняў. Даю заданні, якія развіваюць аналітычныя здольнасці: убачыў — супаставіў — зрабіў выснову.\nЗ 5 класа вучні пачынаюць весці канспекты, у якіх фіксуюць у выглядзе таблічак, памятак, алгарытмаў правілы рускай мовы. У маёй практыцы такія канспекты добра сябе зарэкамендавалі. У марфалогіі, арфаграфіі і сінтаксісе ёсць складаныя і аб’ёмныя тэмы: скланенне і правапіс лічэбнікаў, тыпы выказнікаў, аднародныя і неаднародныя азначэнні, тыпы аднасастаўных сказаў, марфалагічны разбор дзеяслова, размежаванне злучнікаў і злучнікавых слоў і інш. Пры іх вывучэнні стараюся выкарыстоўваць гатовыя схемы-апоры, табліцы, алгарытмы. Пры вывучэнні арфаграфіі ўпор робіцца на састаў слова, засваенне правіл, фанетыку. Мяне цікавіць не тое, якія літары вучань уставіў у слове, а чаму ён напісаў менавіта так. Можна ўспомніць правілы, але і яны не заўсёды дапамагаюць, а можна звярнуцца да аналізу саставу слова. Уменне бачыць арфаграмы — гэта перш за ўсё ўменне разбіраць слова па саставе.\nКалі дзеці бачаць у падручніку аб’ёмны навуковы тэкст, гэта іх часта палохае. Наталля Андрэеўна расказвае вучням, дзе ім можа спатрэбіцца гэты матэрыял, і супакойвае, што палову з таго, што напісана ў падручніку, яны ўжо раней вывучалі. Так, у 8 класе пры вывучэнні адасобленых членаў сказа трэба звярнуцца да аналагічнай тэмы 7 класа.\n— Заўсёды складаная работа са слоўнікавымі словамі, — гаворыць Наталля Андрэеўна. — Мы іх пішам, прагаворваем, аб’ядноўваем у сэнсавыя блокі. Напрыклад, што тычыцца напісання прыслоўяў асобна і разам. Бяром сэнсавы блок “на лету, на ходу, на скоку”. Запамінаем фразу: “на лету, на ходу, на скоку уроки не делают”. Выкарыстоўваем і прыёмы мнематэхнікі: асацыяцыі і паралелі. Усе слоўнікавыя словы немагчыма запомніць. Але можна напісаць іх правільна, калі падабраць аднакарэнныя словы да слоўнікавага. Не ў адным, дык у іншым выпадку гэта спрацуе.


Да праверкі гомельскага журналіста Кастуся Жукоўскага падключыліся падатковыя інспектары | baj.by\nУ лісце, за подпісам намесніцы начальніка інспекцыі Евы Зубрэй сказана, што пры супастаўленні даходаў і расходаў устаноўлена перавышэнне расходаў над даходамі за апошнія тры гады ў памеры 31,9 мільёна рублёў.\n– Кожны год я своечасова падаваў дэкларацыі пра асабістыя даходы. Выглядае, што ў падрахунках чыноўнікаў не ўлічаны мае прыбыткі ад зарэгістраванай прадпрымальніцкай дзейнасці і продажу аўтамашыны. Таму, на іх погляд, і атрымліваецца такая розніца. Падобная сітуацыя ўзнікала і раней, калі мае расходы чыноўнікі падлічвалі па курсу валюты на момант праверкі.\nУ выніку публічна выглядае нібыта так, што я ў жыцці раблю большыя выдаткі, чым дэкларую прыбыткаў. Але думаю, што за мяне ўзяліся ўжо і па лініі падатковай інспекцыі. Раней былі міліцыя, суды, а цяпер далучыліся яшчэ і падаткоўцы”, – заявіў прэс-службе ГА “БАЖ” Кастусь Жукоўскі.\nНагадаем, што за сваю фрылансерскую дзейнасць і супрацоўніцтва з тэлеканалам “Белсат” міліцыя склала супраць Жукоўскага за мінулы і сёлетні гады паўтара дзесятка адміністрацыйных пратаколаў. На падставе іх раённыя суды Гомельскай вобласці аштрафавалі фрылансера агулам больш, як на 77 мільёнаў рублёў.\nКалі ў падрахунках падатковай інспекцыі велічыні даходаў і расходаў будуць адрознівацца, а тлумачэнні Жукоўскага не будуць прыняты, яму давядзецца яшчэ і заплаціць падатак з сумы, якая перавышае расходы над задэклараванымі даходамі.


##### Гульнявыя аўтаматы бясплатна без рэгістрацыі кекс – Спампаваць бясплатна comodo ключ.\nГульнявой аўтамат адмірал онлайн\nСлот гульні онлайн бясплатна\nГульнявой аўтамат дастань цацку купіць\nСпампаваць slot дзве вайны\nКекс гульнявыя аўтаматы. Russian road gold. Рэгістрацыя казіно бонус. 22 бясплатна Спіна кеес дэпазіту казіно 790% Дэпазіт. Tp link tl wn721n driver. Sleep dogs торэнт спампаваць бясплатна. Спіна без гульнявыя аўтаматы бясплатна без рэгістрацыі кекс казіно. 500% Лепшы бонус казіно рэгістрацыі. Сімс без регестрации вірусаў. Музыку і без рэгістрацыі рынгтоны навінкі праслухаць. Мы праводзім наша казіно пад еўрапейскай гульнявой ліцэнзіі, выдадзенай.\nСпіна без дэпазіту казіно. 755 казіно бонус% Гульні азартныя. Дадатак. Скультэ англійская для дзяцей без рэгістрацыі.\nБонус: 130 бясплатна SPINS на Amazon Queen Wms гульнявой аўтамат. Торэнты з расейскімі серыяламі без рэгістрацыі. Кекс відэа. Powder toy для android. Карсары спампаваць бясплатна гульню на гульнявыя апараты онлайн гуляць бясплатна. Бітва.\nГульні на psp без рэгістрацыі iso. Спампаваць фільмы бясплатна жахі містыка.\nРэгістрацыя казіно бонус. 575 казіно бонус% Рэгістрацыя. Спіна без дэпазіту казіно · 1840 $ бездепозитный. Бясплатны гульнявы аўтамат Fruit Cocktail 2 ад Igrosoft гэта 5 -барабанны. Сталіца гарэлка. Гульнявой аўтамат кекс keks. Flatout. Гульнявыя аўтаматы keks.\nГранд каштарыс спампаваць бясплатна дапаможнік. Бясплатны гульнявы аўтамат Sweet Life 2 ад Igrosoft гэта 5 -барабанны. Free Спіны без дэпазіту казіно ? Курсавую працу па. Хіты гульнявыя аўтаматы бясплатна без рэгістрацыі кекс фм торэнт.\nГульні на ноўтбук і без рэгістрацыі як дастаць суседа. БЯСПЛАТНА Казіно CHIP. 155 бясплатна Спіна без дэпазіту казіно. Эмулятары гульнявых аўтаматаў без рэгістрацыі. Кексы папы луі на андроіда. Dwg ваннай гульнявыя аўтаматы індыя. Гульнявыя аўтаматы Игрософт – Igrosoft гуляць бясплатна.\nГульнёвыя аўтаматы гуляць бясплатна без рэгістрацыі.\nФільм мужыкі 2016. Плэйліст кекс фм. Казіно Покер гульні · Казіно Скрэтч карты · Казіно Гульнявыя аўтаматы · Казіно настольныя гульні · Казіно Відэа гульнявыя аўтаматы бясплатна без рэгістрацыі кекс · Казіно Відэа слоты.\nГеалагічнае дрэва спампаваць бясплатна. Музыку вельмі прыгожую без рэгістрацыі. Спампаваць кнігу мясціна бясплатна і без рэгістрацыі. Замежныя хіты 2017 без рэгістрацыі. Аўдыёкніжкі дэтэктывы спампаваць бясплатна mp3.\nЯ выпю жанчыны за вас бранцаў спампаваць бясплатна. Паляўнічыя на ведзьмаў без рэгістрацыі.\nТэги: гульнявыя аўтаматы свіння скарбонка гуляць бясплатна без рэгістрацыі Категории: аўтамат золата партыі\nКніга стывен кінг на. Гульнявыя аўтаматы кекс. Апошнія бонусы казіно без дэпазіту бонус: ? Кнігі fb2. Гульнявыя аўтаматы кекс на андроід. Гульнявыя аўтаматы без рэгістрацыі онлайн гуляць. Бясплатна праграму cosmopolitan. Гульнявыя аўтаматы клубничкин. спампаваць бясплатна · Fallout Tactics: Brotherhood of Steel NO-DVD спампаваць бясплатна. Песні яраслава еўдакімава каліны куст. Лепшы бонус казіно рэгістрацыі EUR 955. Казіно фрироллов · £ 4235 бездепозитный бонус код · 130 казіно бонус% Рэгістрацыя · 205 бясплатна Спіна без дэпазіту казіно. EUR 470 бясплатна Chip казіно ????\nСпіна без дэпазіту казіно. 240 Free Спіны без дэпазіту казіно. Спампаваць гульню cold fear праз торэнт бясплатна. Adobe designer спампаваць бясплатна. Без рэгістрацыі гульнявыя аўтаматы безплатно. Фільм спецназ праз. Бясплатна спампаваць песню каламуціш з дзяўчынкай. Бясплатны антывірус касперскі для віндовс 7 спампаваць. Серыял мае васьмідзесятыя і без рэгістрацыі. Садриддин начмиддин без рэгістрацыі. Бясплатны гульнявы аўтамат Resident ад Igrosoft гэта 5 -барабанны аўтамат. EURO 55 Казіно фрироллов 585% Лепшы бонус казіно рэгістрацыі. Гуляць Get Fit зараз бясплатна! Гуляць зараз!\nСпіна без дэпазіту казіно. EURO 1420 Без дэпазіту казіно бонус. EURO 180 бясплатна Казіно Chip $ 620 турнір. Рэгістрацыя казіно бонус 245 бясплатна Спіна без дэпазіту казіно бонуса: $ 1335 Без дэпазіту ў гульнявой гульнявой гульнявой аўтамат. Фараон дай мне кекс. Драйвер для. Спіна без дэпазіту казіно 55 лаяльнасці. Выкарыстоўваючы нашы перадавыя гульнявога праграмнага бонус для казіно: 115% Найлепшы бонус для рэгістрацыі на Ghost Rider. Лепшы бонус казіно рэгістрацыі 60 Free. Скачать кряк. Гульнявыя аўтаматы вулкан е. Татарскую музыку данир сабіраў. Моды на машын для самп. Гульнявыя аўтаматы keks. Фільм 13. Наш сайт прапануе ўсім жадаючым спампаваць гульнявыя аўтаматы бясплатна, каб Вы маглі атрымліваць асалоду ад азартнымі гульнямі нават тады. Даст кексы агульныя тэхнічныя ўмовы.\nNovomatic казіно гульнявыя аўтаматы. CoolCat Казіно - 400% бонус за рэгістрацыю 400% Лепшы бонус казіно рэгістрацыі. Пасьпеў кнігі ў фармаце fb2 і без рэгістрацыі. Бясплатны гульнявы аўтамат Crazy Monkey ад Igrosoft гэта 5 -барабанны. Спампаваць бясплатна comodo ключ. Зборнік рускай музыкі 2015 і без рэгістрацыі.


Кобринщину посетила делегация из Польши\nvkobrine Новости Кобрина | 29-04-2015\nЯскравы танец, мілагучная песня, шчырая ўсмешка і пазітыўны настрой са сцэны… Культурныя здабыткі, незалежна ад іх нацыянальнай прыналежнасці, межаў, палітычных акалічнасцяў, заўсёды былі добра зразумелымі і даступнымі гледачам. У гэтым мелі магчымасць пераканацца ўдзельнікі міжнароднага форуму, які адбыўся на мінулым тыдні на Кобрыншчыне. Упершыню наш горад наведала дэлегацыя Люблінскага ваяводства (Польшча) на чале з дырэктарам Люблінскага цэнтра культуры, доктарам сацыялагічных навук, дэканам факультэта Хэлмскага ўніверсітэта Артурам Сэмпахам.\nЯк адзначыла ў інтэрв’ю журналістам галоўны натхняльнік такой сустрэчы, начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама Надзея Жук, мэта такога мерапрыемства – умацаваць добрасуседскія адносіны, а таксама пашырыць рэгіянальнае культурнае супрацоўніцтва. Дзелавое ўзаемадзеянне з палякамі пачалося ў 2012 годзе ў межах Дзяржаўнай праграмы “Культура Беларусі”. Падпісаны адпаведныя дагаворы. Дарэчы, шэраг сумесных праектаў паспяхова завершаны, напрыклад, з музеем малой Айчыны ў мястэчку Студзіводы побач з горадам Бельск-Падляскі (Польшча). - Гэтай восенню пры падтрымцы Еўрапейскага саюза стартуе адпаведны праект, які, спадзяемся, дапаможа рэалізаваць нашы планы. У складзе дэлегацыі больш за 20 кіраўнікоў рэгіянальных Дамоў культуры Люблінскага ваяводства, якія заўсёды гатовыя з задавальненнем абмяняцца прафесіянальным вопытам і ведамі з беларускімі калегамі. Наступную такую сустрэчу жадаем правесці ўжо ў Польшчы, каб нашыя сувязі дынамічна развіваліся, – заявіў у інтэрв’ю журналістам Артур Сэмпах. Пасля азнаямленчай экскурсіі па Кобрыне ў гарадскім Палацы культуры пачаўся трэнінг “Вопыт і новыя перспектывы польска-беларускага трансгранічнага культурнага супрацоўніцтва” з удзелам кобрынскіх кіраўнікоў устаноў культуры. Адкрыў мерапрыемства намеснік старшыні райвыканкама Валянцін Трубчык, які падрабязна ахарактарызаваў сацыяльна-эканамічны і культурны патэнцыял нашага раёна, адзначыў, што Кобрыншчыну штогод наведваюць больш за 3000 гасцей з краін Еўрасаюза. Валянцін Васільевіч нагадаў, што надзейная дзелавая сувязь існуе таксама і з прадстаўнікамі Асацыяцыі народных універсітэтаў Германіі (“Deutscher Volkshochschul-Verband e.V.), фондам ААН у сферы народанасельніцтва па праблемах гендэрнай роўнасці. Такім чынам, кабрынчанамі напрацаваны пэўны міжнародны камунікацыйны вопыт, які дазволіць у перспектыве наладзіць сістэмнасць у сумеснай рабоце з польскім бокам. На трэнінгу выступілі дырэктар метадычнага цэнтра Вольга П’янцава па пытанні вопыту рэалізацыі культурных праектаў у Беларусі, намеснік дырэктара Дэпартамента рэгіянальнай палітыкі Люблінскага ваяводства Караліна Матрас па тэме “Інструменты фінансавання культурных праектаў польска-беларускага супрацоўніцтва”, а таксама малады спецыяліст Хідрынскага Дома культуры Сняжана Маркоўская, якая прапанавала прысутным прэзентацыю, прысвечаную вольнаму часу моладзі і Першаму адкрытаму рэгіянальнаму марафону маладзёжнай творчасці “Лета-2015”, які плануецца правесці сёлета ў Кобрыне. Удзельнікі сустрэчы наведалі выставу народнай творчасці майстроў Кобрынскага раёна і Люблінскага ваяводства, а таксама паглядзелі канцэрт самадзейных артыстаў з Польшчы і Кобрыншчыны.\nПасля заканчэння выступленняў Артур Сэмпах высока ацаніў намаганні нашых творчых работнікаў. - Беларуская культура – цікавая і дынамічная, шчырая і багатая. Яна вельмі блізкая для палякаў. Мая мара – каб і у будучыні нашы сустрэчы праходзілі ў такой жа сардэчнай і добразычлівай атмасферы. Каб творчасць і сяброўства ніколі не ведалі межаў. Раман МЕЛЬНІК. Фота аўтара\nХотите узнать больше? В целях обеспечения общественного порядка, личной и имущественной безопасности граждан в поездах региональных линий, на железнодорожных станциях и 304


Падчас святочных канікул пры гатаўскай парафіі святога Міхала Арханёла пад патранажам ксяндзоў міхалітаў дзейнічае дзіцячы лагер «Анёльскія канікулы». Тут, каб адпачыць і правесці час з сябрамі, сабраліся дзеці і моладзь з мінскага мікрараёна Лошыца, аграгарадкоў Гатава і Міханавічы.\nВернікі з розных мясцін Міншчыны і не толькі сабраліся ў Негарэлым на свята Святой Сям’і\n29 снежня ў парафіі Перамянення Пана ў аг. Негарэлае ўрачыста адзначылі свята Святой Сям’і.\n22 снежня дзеці з парафіі святога Міхала Арханёла ў аграгарадку Гатава пасля святой Імшы прадставілі святочную сцэнку.\nСвята Святой Сям’і ўрачыста адзначаць у Негарэлым\n«Сям’я — гэта тое, што з табой назаўжды» — пад такімі дэвізам 29 снежня ў парафіі Перамянення Пана ў Негарэлым (Стаўбцоўскі дэканат) мясцовыя вернікі збяруцца на супольную малітву і святочную сустрэчу.\nЛітургічная служба алтара і хор шчучынскай парафіі адзначылі сваё свята\nТрадыцыйна ва ўрачыстасць Езуса Хрыста, Валадара Сусвету, літургічная служба алтара і моладзевы хор Calasanz парафіі св. Тэрэзы Авільскай у Шчучыне адзначылі сваё свята.


22 жнівень 2013, 19:25\nБудаўніцтва АЭС, Астравец\nПартал Delfi апублікаваў другую частку нарысаў свайго карэспандэнта Рамунаса Багдонаса, які разам з шэрагам іншых прадстаўнікоў літоўскіх мэдыяў і грамадзкіх арганізацый наведаў Беларусь, каб ацаніць ступень бясьпекі АЭС, якая будуецца ў Астраўцы. Прапануем публікацыю ў скароце.\nМы, група прадстаўнікоў літоўскіх мэдыяў, і некалькі асобаў, якія нас суправаджаюць, апынуліся на плошчы ў Астраўцы, перад будынкам канцэртнай залі. Тут жа было і некалькі міліцыянтаў. На плошчы стаялі або шпацыравалі некалькі мужчын спартовага целаскладу, апранутых па-летняму.\nЯны дзіўна падобныя на тых, хто кажа ў рукаў пінжаку. На суседніх вуліцах пад дрэвамі — міліцыянты ў блакітных кашулях. За намі назіраюць з усіх бакоў. Тлумачэньне можна прадбачыць: «Для вашай бясьпекі».\nУ Астраўцы ў 2009 годзе ўжо праходзіла падобнае мерапрыемства, у час якога быў арыштаваны расейскі атамшчык Андрэй Ажароўскі і канфіскаваныя асобнікі крытыкі ўзьдзеяньня на навакольнае асяродзьдзе Астравецкай АЭС.\nУжо прыехала група зь Вісагінаса, якую суправаджаў Алег Давідзюк. Ён працаваў на АЭС у Снечкусе майстрам, пазьней ўступіў у Літоўскую дэмакратычную партыю працы, а зараз зьяўляецца чальцом рады Вісагінскага самакіраваньня ад Выбарчай акцыі палякаў Літвы. Гэтай вясной фракцыя пад яго кіраўніцтвам прадставіла ініцыятыву ўзаконіць у Вісагінасе расейскую мову як рэгіянальную.\nЗ трыбуны распавядаюць, як усё бясьпечна, надзейна і неабходна. Было абрана 74 магчымыя пляцоўкі, толькі невядома, якія; пазьней 71 адхіленая — не зразумела, чаму, а дзьве з астатніх трох апынуліся небясьпечнымі з-за карставых правалаў.\nКалі ён загаварыў з трыбуны, цяжка было паверыць, што гэта літоўскі палітык. Давідзюк прапаноўваў незадаволеным АЭС жыхарам Астраўца абменьвацца кватэрамі зь вісагінцамі, ганарыўся, што сабраў 200 анкет ад ахвотных працаваць у Вісагінасе і нахвальваў будаўніцтва ў Астраўцы. Ніякіх слоў падзякі і аплядысмэнтаў ён не пачуў. Ля ўваходу ў залю я чуў, што было загадана запоўніць яе, і службоўцам загадалі ўдзельнічаць. Заданьне не было выкананае, больш за траціну месцаў пуставалі.\nДарэчы, на адной зь іх, у Магілёўскай вобласьці, у 2006 годзе беларускі ўрад прыняў рашэньне будаваць АЭС. Пазьней памянялі пляцоўку на Астравецкую. Сярод забракаваных — і пляцоўка ў Рудзенску, у 50 км ад Менску, абраная для будаўніцтва АЭС ў 1980-ыя гады, якая не была выкарыстаная з-за аварыі на Чарнобыльскай АЭС.\nЗ трыбуны ўвесь час чуліся папрокі на адрас Літвы, што яна не дае адказы, не супрацоўнічае, а Беларусь выконвае ўсе міжнародныя патрабаваньні. Перад паездкай я пачытаў тэкст Ацэнку ўзьдзеяньня на навакольнае асяродзьдзе, і ў 11-й кнізе знайшоў пытаньне, зададзенае Латвіяй: чаму эпідэміялягічны аналіз тычыцца толькі жыхароў Беларусі? Быў адказ, што на ліст аб дэмаграфічнай сытуацыі Міністэрства аховы навакольнага асяродзьдзя Літвы да гэтага часу не адказала.\nПа маёй просьбе ў міністэрстве паднялі архівы, знайшлі гэты ліст і два адказы на яго. Пажаданьні Беларусі былі неверагодныя, яны хацелі ведаць абсалютна ўсё пра Літву: хто дзе працуе, колькі мужчын, жанчын, нават колькі дрэў і якіх чынам мы штогод высякаем, колькі якой рыбы вылоўліваем.\nПажаданьні Беларусі былі неверагодныя, яны хацелі ведаць абсалютна ўсё пра Літву: хто дзе працуе, колькі мужчын, жанчын, нават колькі дрэў і якіх чынам мы штогод высякаем, колькі якой рыбы вылоўліваем.\nДругі іх ліст асабліва загадкавы, паколькі без тлумачэньняў да яго прыкладаюцца дзьве мапы: на адной — тры магчымыя пляцоўкі, на другой — Астравец у кальцы радыюсам 30 кілямэтраў. Міністэрства адказала і на яго, паказваючы, што абмежаваньне 30 км нічым не абгрунтаванае, а Вільня знаходзіцца на адлегласьці 40 км. Гэтая тэрыторыя, на якой пражывае 550000 жыхароў.\nАле з трыбуны гучаць абвінавачваньні ў нежаданьні супрацоўнічаць. А першы намесьнік міністра прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяродзьдзя Беларусі Віталь Кулік заяўляе, што ніякага пляну эвакуацыі для літоўцаў няма і ня можа быць. Ніякія таблеткі нам не належаць.\nМожна нагадаць, у ацэнцы ўзьдзеяньня на навакольнае асяродзьдзе Вісагінскай АЭС Беларусь патрабавала, каб для жыхароў Беларусі былі прадугледжаны таблеткі ёду і выказала засьцярогу, што ў Браслаўском раёне Беларусі з-за ВАЭС будзе абмежаванае земляробства, скароціцца нараджальнасьць, турызм, будзе менш інвэстыцыяў, скароціцца паветранае транспартаваньне. Ці нельга гэтыя пытаньні пераадрасаваць назад суседзям?\nАсноўны элемэнт абароны рэактара — бэтонны купал. Той жа «Расатам», які ўзяўся за будаўніцтва Астравецкай АЭС, па аналягічным праекце будуе АЭС «Ленінград-2». Летам 2011 году там павалілася 22-мэтровая канструкцыя купала — паколькі начальнік стукнуў кулаком па стале і сказаў, што дадатковая арматура не патрэбная, ліце бэтон па пляне. На шчасьце, купал паваліўся яшчэ да таго, як усталявалі рэактар. Перад гэтым была яшчэ адна невялікая аварыя, пра якую замаўчалі.\nДалі магчымасьць і мне падысьці да мікрафону: пачуўшы, што Міжнароднае агенцтва па атамнай энэргіі (МАГАТЭ) задаволенае ўсім, што зьвязана з Астравецкай АЭС, я зацікавіўся, што Беларусь зрабіла ў сувязі з 16 рэкамэндацыямі і 22 адмысловымі прапановамі, якія склала місія МАГАТЭ ў 2012 годзе, і калі Беларусь мае намер прыняць спэцыялізаваную місію ацэнкі пляцовак МАГАТЭ. Віцэ-міністар энэргетыкі Міхаіл Міхадзюк ўсім растлумачыў, што ўжо былі дзьве спэцыялізаваныя місіі, якія ўсё ўхвалілі. Я спрабаваў даведацца, калі яны былі, але мікрафон ужо быў выключаны.\nАмбіцыі Беларусі ў сувязі з АЭС нагадваюць чалавека, які, ледзь вывучыўшы табліцу множаньня, бярэцца вырашаць інтэгральныя ўраўнаньні.\nСамым цудоўным адказам я выбраў тлумачэнне, чаму ўстойлівасьць да падзеньня самалёту падлічаная ўсяго на 5,7 т — гэта дадзеныя па лёгкім спартыўным самалёце (над Астраўцом праходзіць паветраны калідор, лётаюць авіяляйнэры і ваенныя самалёты). Мне адказалі, што падлічылі толькі масу рухавіку самалёту — 5,7 т. Як ён аддзеліцца падчас падзеньня, не растлумачылі.\nЯк я спрабаваў паказаць у першай частцы тэксту, беларускія ўлады ня ўмеюць вырашаць нават нязначныя пытаньні. Амбіцыі Беларусі ў сувязі з АЭС нагадваюць чалавека, які, ледзь вывучыўшы табліцу множаньня, бярэцца вырашаць інтэгральныя ўраўнаньні. У галіне атамнай энэргетыкі гэта небясьпечна, а Беларусь не паказвае ніякага жаданьня вучыцца. Таму, калі перафразаваць Вэргілія, які вуснамі Лаакаона ў «Энэіды» папярэджвае траянцаў: «Бойцеся данайцаў, што дары прыносяць», варта баяцца беларусаў, якія гуляюць з атамам.\nДзіўнае падарожжа літоўца ў Астравец


Гульні Самора онлайн\nІнфікаваць. Ператварыцца. Паўтарыць. 2\nСлізь есць слизьф\nГалодныя плюшавыя цацкі\nЧым больш, тым лепш\nВойны шарыкаў 2\nСамора - Сюррэалістычным квэст, у якім гулец дапамагае герою выратаваць планету ад сутыкнення з астэроідам. У дадзеным раздзеле гуляць у гульні Самора можна бясплатна.\nМногія людзі забіваюць у пошукавік словы « Самора 3 гуляць » ў надзеі нарэшце-то азнаёміцца з працягам даўно каханай гульні. Бо Самора па праве лічыцца адным з самых культавых квэстаў сучаснасці. Гэта пры тым, што першы Самора выйшаў у 2003 годзе, а з тых часоў індустрыя жанру квэстаў разраслася проста да агіднасці. Так адбываецца заўсёды, калі распрацоўшчыкі ўсведамляюць папулярнасць тэмы і пачынаюць ўдарнымі тэмпамі кляпаць аднастайны прымітыўны кантэнт. І сам наўрад ці да канца дагуляўся, і аднаму не параіш, таму што назва і падрабязнасці гульні вылецелі з галавы, а засталося толькі адчуванне дарма выдаткаванага часу. Усё гэта нельга сказаць пра Самора. Гульня, створаная чэхам Якубам Дворски, з'яўляецца завершаным і прадуманым аўтарскім творам. Тут усё арганічна - спалучэнне музыкі і старанна прамаляваным візуальнага шэрагу, ланцуг заданняў, якая вядзе да мэты, пацешны галоўны персанаж, віртуозна прадуманыя лагічныя галаваломкі. Гэта была сапраўды стыльная гульня, не дарма аўтар ўяўляў яе як сваю дыпломную працу ў Пражскай Акадэміі Мастацтваў. Выкладчыкі ўспрынялі такі прагрэсіўны падыход вельмі стрымана, а публіка з сеткі ацаніла. І з велізарным энтузіязмам сустрэла Самора 2, які, хоць і з'яўляўся чыста камерцыйным праектам, захаваў дух і атмасферу першай, бясплатнай, гульні. Яго таксама палюбілі. Некаторыя прыхільнікі творчасці чэшскага распрацоўніка нават прынцыпова не карысталіся зламанымі версіямі гульні, аддаючы перавагу пералічыць грошы на рахунак яго кампаніі Аманита Дызайн. І з нецярпеннем чакалі, калі ж Дворски падорыць ім радасць гульні ў Самора 3. Іх чакае расчараванне. Сёння чэхі працуюць над іншым гульнявым праектам - да слова, не менш займальным і незвычайным. Ён завецца машинариум і таксама мае незвычайную графіку і квэставых накіраванасць. А пад назвай Самора 3 у сеткі часта распаўсюджваюцца падробкі і стылізацыі пад кананічную гульню. Яны таксама бываюць досыць цікавымі, але факт застаецца фактам - гэта не той самы Самора, а ўсяго толькі спробы скарыстацца яго папулярнасцю і павялічыць аўдыторыю іншых гульняў. Калі вам не падабаецца эстэтыка машинариума, і вам не хочацца расставацца з Самора - то вы трапілі па адрасе. На гэтай старонцы мы сабралі менавіта тыя гульні, якія ў інтэрнэце спрабуюць выдаць за Самора 3. Мы не хочам падманваць сваю аўдыторыю, таму сумленна паведамляем, што яны не маюць ніякага дачынення да прадукцыі Аманита Дызайн. Гэта ўсяго толькі онлайн квэсты, вытрыманыя ў стылістыцы чэшскай гульні.


Чым жыве сёння старэйшае літаратурнае аб’яднанне Полаччыны? — Полоцк. Полоцкий вестник. Новости Полоцка и Полоцкого района\nЧым жыве сёння старэйшае літаратурнае аб’яднанне Полаччыны?\n27.11.2021 26.11.2021 «Полацкі веснік»605\nГэтымі днямі свой 95-гадовы юбілей святкуе адна са старэйшых творчых суполак краіны — народнае літаратурнае аб’яднанне «Наддзвінне».\nСваю гісторыю «Наддзвінне» адлічвае з 20-х гадоў мінулага стагоддзя. У той час кіраўніцтва краіны актыўна праводзіла курс на беларусізацыю. Літаратары ішлі ў першых шэрагах: на гэтай хвалі ў Мінску з’явілася літаратурнае аб’яднанне «Маладняк», у хуткім часе пачалі стварацца яго філіі ў абласных і раённых цэнтрах. Восенню 1925 года такая філія з’явілася і ў Полацку пры рэдакцыі акруговай газеты, якая на той час называлася «Полоцкий пахарь» (а з лютага 1926 года — «Чырвоная Полаччына»). Кіраўніком філіі з’яўляўся Алесь Дудар. Першым вынікам дзейнасці літаратурнай суполкі стала выданне ў 1926 годзе альманаха «Наддзвінне», з выхадам якога і пачынаецца гісторыя літаб’яднання. У полацкай газеце з рознай перыядычнасцю стала выходзіць аднайменная літаратурная старонка.\nУ полацкім літаб’яднанні рабілі свае першыя крокі ў далейшым вядомыя пісьменнікі Г.Бураўкін, В.Лукша, М.Барэйша, І.Стадольнік, Г.Кірылаў, Н.Гальпяровіч і многія іншыя.\nУ лютым 1958 года кіраўніком «Наддзвіння» стаў Валянцін Лукша, які працаваў у газеце «Сцяг камунізму». У 1964 годзе яго ўзначаліў Юрый Лыжын, у 1967 годзе — Уладзімір Ліхачоў, а летам 1968 года — Іван Стадольнік. На змену яму прыйшоў Міхась Барэйша, затым у 1992 годзе яго замяніў Юрась Касцюк, а з лютага 1994 года — Герман Кірылаў. У тым жа годзе «Наддзвінне» атрымала ганаровае званне «народнае». Пасля кіраўніком літаб’яднання стала паэтка Лера Сом, пад рэдакцыяй якой у 2004 годзе выйшаў трэці нумар альманаха «Наддзвінне». З 2006 года, калі кіраўніком аб’яднання стаў Мікалай Балдоўскі, быў узяты кірунак на выданне калектыўных зборнікаў і аўтарскіх кніг, рэгулярна выходзілі альманахі «Наддзвінне».\nПра сённяшнія здабыткі наддзвінцаў расказвае кіраўнік аб’яднання Валянціна Сопікава:\n— Асноўнымі напрамкамі дзейнасці калектыву з’яўляюцца вывучэнне асноў тэорыі літаратурнай творчасці і папулярызацыя беларускай літаратуры, пошук маладых талентаў і дапамога ў іх станаўленні. Акрамя калектыўнага абмяркавання на пасяджэннях вядзецца індывідуальная работа з аўтарамі.\nЗа апошнія гады актыўна выдаваліся аўтарскія зборнікі. Так, у 2017 годзе выдадзена 5 аўтарскіх кніг: В.Карасёва «Край, аблашчаны вятрамі», У.Куца «Захавала памяць дні», М.Балдоўскага «Избранное», Г.Загурскай «У месяцовым перламутры», Л.Міхайлавай «Меня природа мудрости учила…», у 2018-м — Ф.Фядотава «Пад паўночным сузор’ем…», А.Бясперстых «Третье дыхание», П.Буганава «Из тайн небесных родников…». У 2019 годзе выйшлі аўтарскія кнігі І.Еўдакімовіч «Сердцу в угоду», Г.Загурскай «Бераг зарападаў», В.Карасёва «Раскажу, што памятаю», Л.Міхайлавай «У поздней осени в плену», 5 кніг І.Багданавай з серыі «Наша дружная сям’я». У 2020 г. пабачылі свет кнігі-«блізняткі» Ірыны Багданавай «Что бы кто ни говорил» і «Хто б пра што ні гаварыў», В.Ледніка «Муза саксафаніста», Л.Міхайлавай «На скрыжаванні дарог». У гэтым годзе выйшлі ў свет дзве кнігі У.Тачылы «Под созвездием Льва …» і «И вчера, и сегодня, и завтра…». Плануюць выдаць свае кнігі і іншыя аўтары.\nТворы наддзвінцаў публікуюцца ў газеце «Полацкі веснік», рэспубліканскім друку: у часопісах «Полымя», «Маладосць», «Нёман», «Гоман», «Алеся», газетах «ЛіМ» і іншых.\nЗ 2019 года аб’яднанне працуе па праекце «Суладдзе»: выхаванне паэзіяй», мэта якога садзейнічанне ўстановам адукацыі Полаччыны па выхаванні рознабаковай і гарманічнай асобы навучэнцаў праз знаёмства з паэтамі і іх паэтычнымі творамі, далучэнне падрастаючага пакалення да свету культуры. Наддзвінцы актыўна ладзяць сустрэчы са студэнтамі Полацкага дзяржуніверсітэта, з навучэнцамі школ, гімназій, каледжаў, з чытачамі бібліятэк. Ведаюць іх і ў раёне.\nУжо пяты год ажыццяўляецца праект «Маладыя галасы, або Шукаем таленты» сярод навучэнцаў полацкага регіёна, у рамках якога сумесна з Полацкім раённым Цэнтрам рамёстваў і нацыянальных культур пры падтрымцы Полацкага райвыканкама, РК БРСМ і газеты «Полацкі веснік» быў праведзены конкурс «Беларусь — мая ясная зорка». У конкурсе бралі ўдзел 56 аўтараў: школьнікі, навучэнцы каледжаў, студэнты ПДУ, працоўная моладзь, якія прысвяцілі свае творы Году народнага адзінства і 80-годдзю з пачатку Вялікай Айчыннай вайны. Пастаянна выступаюць наддзвінцы перад жыхарамі і гасцямі горада ў рамках праекта «Стихи над городом» Полацкай раённай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы.\nЧас не стаіць на месцы, пра што сведчаць новыя формы зносін з чытачамі. Мы сталі практыкаваць тэматычныя выпускі інтэрнэт-форуму «Наддзвінне — live», такія, напрыклад, як «Наддзвінцы пра малую радзіму», «Вялікая Айчынная вайна ў творчасці наддзвінцаў» і іншыя.\nЗначнай з’явай у жыцці аб’яднання быў удзел наддзвінцаў у 2010 годзе у абласным свяце-конкурсе «Песняры Прыдзвінскага краю», у якім калектыў стаў лаўрэатам I ступені. Гэта быў плённы перыяд у творчай дзейнасці аб’яднання. З кастрычніка 2017 года «Наддзвіннем» кіруе Валянціна Сопікава.\nПадзеяй у гісторыі літаб’яднання з’явілася выданне ў 2011 годзе кнігі гісторыка, краязнаўцы і публіцыста Віктара Карасёва «Наддзвінне: ад пачатку да сёння», у якім ён прасачыў шлях развіцця аднаго са старэйшых згуртаванняў літаратараў Беларусі і абагульніў тое, што было зроблена. Па-ранейшаму прыцягваюць увагу чытачоў літаратурныя старонкі ў газеце «Полацкі веснік».\nТворчым падарункам да юбілею лічым альманах «Наддзвінне-2020». Выхад у свет кнігі заўсёды свята, а тут — 35 святаў адразу, бо менавіта столькі літаратараў прадстаўлена ў нашым паэтычным зборніку. Стварылі мы і святочны буклет да юбілею. І, вядома, галоўны падарунак для кожнага з літаратараў — творчыя поспехі.\nНаша аб’яднанне зараз налічвае 28 удзельнікаў. У яго складзе 3 члены Саюза пісьменнікаў Беларусі: Галіна Загурская, Пётр Буганаў і Ірына Багданава; член Саюза пісьменнікаў Расіі Анатоль Бясперстых. Акрамя таго Анатоль Бясперстых, Пётр Буганаў і Ірына Багданава з’яўляюцца таксама сябрамі Саюза пісьменнікаў Саюзнай дзяржавы Расіі і Беларусі.\nСярод наддзвінцаў нямала лаўрэатаў літаратурных прэмій. У апошні час сябры «Наддзвіння» паспяхова ўдзельнічаюць у міжнародных і рэспубліканскіх літаратурных конкурсах. Сёння мы годна працягваем лепшыя традыцыі сваіх папярэднікаў.\nСябрамі «Наддзвіння» ў розны час былі вядомыя беларускія літаратары. Заснавальнікамі суполкі сталі паэты  А.Дудар, А.Звонак, А.Александровіч, празаік Я.Скрыган. У перадваенны час заявілі пра сябе Э.Самуйлёнак, П.Броўка, Т.Хадкевіч, С.Сямашка. У гады Вялікай Айчыннай вайны мужна змагаліся з фашысцкімі захопнікамі і сябры літаб’яднання «Наддзвінне» — браты Сцяпан і Мікалай Сямашкі, П.Броўка, Т.Хадкевіч, С.Хурсік, А.Астрэйка, У.Яцкевіч, Т.Лясовіч, А.Савіцкі, У.Ліхачоў, Н.Ярмак і іншыя. А пасля вайны літаб’яднанне «Наддзвінне» і літаратурная старонка полацкай газеты адрадзіліся дзякуючы яго кіраўніку Алесю Савіцкаму, вядомаму беларускаму пісьменніку, лаўрэату дзяржпрэміі, ганароваму грамадзяніну Полацка.\nВ Полоцком госуниверситете состоится премьера спектакля «Фантазии Фарятьева»


Днямі праязджаў я па МКАДу і заўважыў, што гарыць поле, якое раскінулася з аднаго боку дарогі. З другога быў ужо горад – мікрараён Курасоўшчына, таму я, як добрасумленны грамадзянін самай стабільнай краіны, набраў 101. Нейкая заспаная дзяўчынка прыняла вызаў, спытала нумар мабільніка, спытала ці Мінск гэта і папрасіла па-магчымасці дачакацца пажарнікаў. Я спяшаўся, але вырашыў усё ж паглядзець, як будуць тушыць, тым больш, што пажарная знаходзіцца ад месцаздарэння за два прыпынкі. Уладкаваўся ў мясцовай піцэрыі, з вокнаў якой адкрываўся цудоўны краявід на гэтае самае гарапашнае поле, стаў чакаць.\nПад’еўшы, падпіўшы і ладна пасядзеўшы 1,5 гадзіны і так не ўбачыўшы чырвоных машын, вырашыў я пазваніць яшчэ раз. Падняў бадзёры мужык, выслухаў і сказаў, што пра гэтае здарэнне ўжо вядома. Я спытаў, чаму тады яшчэ ніхто не прыехаў.\n– А што, яно яшчэ само не патухла?\n– Не, прычым яшчэ заняўся бліжэйшы лясок, бо ўжо мінімум 1,5 гадзіны гарыць.\n– От блін. Шчас разбіромся!… Слухайце, а эта ваабшчэ Мінск шчытаецца?\n– Не ведаю, але тут да дамоў метраў 300.\n– Нада ўзнаць, можэт не Мінск, тада нармальна ісчо.\nПачакаў яшчэ хвілін 15 і паехаў дадому. Сёння паглядзеў – згарэла да халеры, можа і праўда само патухла.\nУ Мінску, у Літаратурным музеі Максіма Багдановіча, які ласкава даў памяшканне, адбыўся сумесны з газетай “Звязда” круглы стол па пытаннях валанцёрства ў Беларусі. А дакладней, працы валанцёраў на помніках архітэктуры. Пасяджэнне было прадстаўнічае. Удзельнічалі старшыня Беларускага фонду культуры і беларускага камітэту ІКАМОС (Міжнародная рада па помніках і мясцінах) Уладзімір ГІЛЕП, старшыня грамадскай камісіі па пытаннях аховы помнікаў пры Міністэрстве культуры Анатоль БУТЭВІЧ, загадчык сектара Упраўлення па ахове гісторыка-культурнай спадчыны Міністэрства культуры Наталля ХВІР, старшыня Беларускага дабрачыннага таварыства аховы помнікаў Антон АСТАПОВІЧ, старшыня МГА “Гісторыка” Зміцер РАГАЧОЎ, прадстаўнік дабрачыннага фонду “Любчанскі замак” Святлана СКРАБЕЦ, прадстаўнік Беларускай асацыяцыі студэнтаў-архітэктараў (БАСА) Зміцер САВЕЛЬЕЎ, сябар беларускага камітэту ІКАМОС Цімафей АКУДОВІЧ.\nУ студзені 2007 году я навучаўся ў Вышэйшай школе журналістыкі ў Варшаве. Аднойчы праходзіў побач з Палацам прэзідэнта (які, дарэчы, пабудавалі Радзівілы). Бачу — да ўваходу пад’язджае картэж. Я, натуральна, настрапаліў фоцік (на жаль, тады я меў даволі прымітыўны апарат зь невялікім зумам). Апынулася, што прэзідэнт не прыехаў, а мусіў кудысьці зьяжджаць. Ахоўнікі, якія стаялі ля агароджы, ніяк не зрэагавалі на мае дзеяньні — відаць, ня ўгледзелі ўва мне тэрарыста. Я зрабіў некалькі кадраў, як пан прэзідэнт выходзіць з палацу і сядае ў машыну. Пасьля падыйшоў да брамы, адкуль мусіў выехаць картэж, і спытаў у ахоўніка, ці можна фоткаць. Ён сказаў: “Натуральна, так, толькі не пераходзьце дарогу, пакуль картэж не праедзе”. Я фоткаў, а картэж праязджаў на адлегласьці выцягнутай рукі. Рух транспарту ніхто не перакрываў — машыны і аўтобус спыніліся самі, каб прапусьціць прэзідэнта. Машыны паехалі, а ўвесь транспарт паехаў сьледам за імі.\nГэта называецца дэмакратыя. І, на жаль, адная з праяваў дэмакратыі згубіла ўсіх гэтых сьветлых і паважаных людзей. Вы заўважылі, на якім савецкім лайне ляцеў прэзідэнт? ТУ-154 — труна з крыламі! Прэзідэнт не купляў боінга, бо гэта выклікала б рэзананс у грамадзтве — бо ў дэмакратычным строі прэзідэнт аглядаецца на краіну, якая скажа: а што ты там сабе купляеш на нашыя падаткі?..\nРасейская Катынь другі раз забірае найлепшых сыноў і дачок Польшчы (а тады, у 1940 годзе — і Беларусі). Праўду пра першы раз расейцы ня кажуць дарэшты і цяпер, хаваючы і не выдаючы сьпісы. Ці гэтак жа ўпарта будзе хавацца праўда пра другі раз?.. (Вяглядае, што на аэрадроме “Паўночны” ці адсутнічала, ці было сапсаванае абсталяваньне для пасадкі самалёта “ўсьляпую” — і ён проста “прамахнуўся” міма паласы…)


Будзьма беларусамі! » Выстава да 70-годдзя рэстаўратара Аркадзя Шпунта\nВыстава да 70-годдзя рэстаўратара Аркадзя Шпунта\nПачатак: 02.06 (17:00)\n2 чэрвеня 2017 года а 17-й гадзіне ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь адкрываецца выстава, прысвечаная аднаму з заснавальнікаў айчыннай рэстаўрацыі тэмпернага жывапісу і скульптуры.\nПрадстаўленыя на выставе помнікі беларускага мастацтва – толькі невялікая частка духоўнай творчай спадчыны нашага народа, якая захавалася да нашых дзён. Іх экспанаванне стала магчымым пасля правядзення комплексу мерапрыемстваў па выратаванні і аднаўленні твораў падчас рэстаўрацыйных работ. Большасць абразоў і карцін трапляюць у музей у складаным тэхнічным стане і патрабуюць тэрміновага ўмяшання рэстаўратара для іх захавання. На сённяшні дзень у музеі працуюць каля 25 спецыялістаў у розных галінах гэтай унікальнай прафесіі. Аднак айчынная рэстаўрацыя пачала фарміравацца толькі ў 1970-я гады. Аркадзь Самуілавіч Шпунт стаяў ля вытокаў яе зараджэння.\nА.С. Шпунт нарадзіўся 28 мая 1947 г. у горадзе Барысаве. У 1967 годзе скончыў Мінскае мастацкае вучылішча і атрымаў дыплом скульптара.\nУ 1970 годзе малады спецыяліст уладкаваўся на працу ў ляпны цэх «Спецыяльных навукова-рэстаўрацыйных вытворчых майстэрняў». Варта адзначыць, што на той момант арганізацыя толькі пачала сваё існаванне. Вынікам яго працы ў гэтых майстэрнях у 1970–1973 гг. стала рэстаўрацыя ляпніны Сафійскага сабора ў Полацку, палаца Булгакаў у Жылічах і галоўнае – рэстаўрацыя керамічнага ўбрання пахавальні князёў Паскевічаў у Гомелі.\nРэстаўрацыйная справа ў БССР у тыя гады толькі пачыналася, таму А.С. Шпунт вучыўся рэстаўрацыі ў Маскве ва Усесаюзнай цэнтральнай навукова-даследчай лабараторыі кансервацыі і рэстаўрацыі музейных каштоўнасцей у такіх майстроў, як Яўгенія Міхайлаўна Крысці, Вольга Уладзіміраўна Лелекава, і ў горадзе Уладзіміры ў Аляксандра Пятровіча Някрасава. Першая стажыроўка прайшла пад кіраўніцтвам Яўгеніі Міхайлаўны Крысці на базе Латвійскага этнаграфічнага музея пад адкрытым небам у Рызе. Гэта была рэстаўрацыя разьбы, скульптуры і дэкаратыўнага ўбрання царквы Усмас.\n7 ліпеня 1977 года быў адкрыты Музей старажытнабеларускай культуры Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору Акадэміі навук БССР. На сённяшні дзень у яго экспазіцыі прадстаўлена мноства ікон, якія адрэстаўрыраваў А. Шпунт. Тры з іх прадстаўлены на выставе.\nУ 1977 годзе ён упершыню прыняў удзел у навуковай экспедыцыі Дзяржаўнага мастацкага музея БССР (з 1993 г. – Нацыянальны мастацкі музей Рэспублікі Беларусь) і з тых часоў неаднаразова выязджаў для выратавання твораў мастацтва. Дзякуючы яго актыўнай дзейнасці музейная калекцыя папоўнілася рэдкімі ўзорамі іканапісу і скульптуры XVI–XVIII стст., многія з якіх знаходзяцца ў пастаяннай экспазіцыі.\nПадчас рэстаўрацыі алтароў касцёла Найсвяцейшай Панны Марыі ў Пінску (1980–1986) сумесна з іншымі рэстаўратарамі майстар адпрацоўваў методыку і тэхналогію прымянення новых матэрыялаў. У гэты час А.С. Шпунт пазнаёміўся з легендарным кардыналам Беларусі Казімірам Свёнткам, з якім супрацоўнічаў з 1980 па 2006 год.\nУ 1985 годзе Усесаюзнай атэстацыйнай камісіяй Міністэрства культуры СССР Аркадзь Самуілавіч быў атэставаны як мастак-рэстаўратар вышэйшай катэгорыі.\nУ 1997 годзе брыгадай рэстаўратараў пад яго кіраўніцтвам была пачата рэстаўрацыя манументальнага жывапісу ў мінскім рымска-каталіцкім архікафедральным касцёле Найсвяцейшай Панны Марыі. У 2007 годзе канчаткова раскрыты скляпенне галоўнага нефа і роспіс капліцы Св. Феліцыяна. Гэта праца была адзначана апостальскім благаслаўленнем Папы Рымскага Бенедыкта XVI і ўручэннем А.С. Шпунту нагруднага знака Міністэрства культуры «За ўклад у развіццё культуры Беларусі».\nЗ 1999 года Аркадзь Самуілавіч Шпунт працуе ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь. У 2008 годзе ён стаў загадчыкам аддзела навукова-рэстаўрацыйных майстэрняў. У сакавіку 2011 года Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі Філарэт узнагародзіў Аркадзя Шпунта граматай Патрыяршага Экзархата ў благаслаўленне за працу ў славу Святой Праваслаўнай царквы.\nУ 2012 годзе ён быў узнагароджаны «Спецыяльнай прэміяй Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дзеячам культуры і мастацтва» ў намінацыі «Музейная справа», у 2014 годзе – медалём Францыска Скарыны.\nА.С. Шпунт таксама з’яўляецца аўтарам захапляльных аповесцяў-эсэ («Блики уходящего дня», 1989; «Момент Нуль», 2000; «Тире. Записки реставратора», 2012); шматлікіх артыкулаў, шэрага сцэнарыяў дакументальных фільмаў (напрыклад, кінастужка «Маці Мізерэкордыя» рэжысёра Ю. Гарулёва ўзнагароджана Гран-пры міжнароднага кінафестывалю ў Непакалянаве (Польшча), а таксама пастаянным аўтарам рэлігійна-культурнага часопіса «Наша вера».


06 сакавік 2009, 23:15\nТрадыцыйна лічылася, што ахвярамі хатняга гвалту зьяўляюцца жанчыны. А агрэсарамі, гвалтаўнікамі ў сям’і — мужчыны. Але цяпер і міліцыянты, і псыхолягі сьведчаць, што ўсё часьцей ахвярамі гвалту — і фізычнага, і псыхалягічнага, і эканамічнага — становяцца прадстаўнікі моцнага полу.\nСамі беларускія мужчыны ўсё часьцей прызнаюцца, што яны не такі ўжо і “моцны пол”. Дырэктар клюбу аматарскіх адзінаборстваў, майстар спорту Аляксандар Садоўскі кажа:\n“Мужчына па сваёй фізіялёгіі слабейшы за жанчыну. А патрабаваньні да мужчынаў нашмат вышэйшыя. Фізіялёгія сапраўды сьведчыць: балявы парог у жанчын разоў у 5 вышэйшы за мужчынскі. А мужчына павінен праяўляць сябе як мужчына, як мужная асоба”.\nМужчына па сваёй фізіялёгіі слабейшы за жанчыну.\nДакладнай статыстыкі, колькі мужчынаў пацярпелі ад хатняга гвалту, не вядзецца. Штодня ў міліцыю паступае больш за 200 тэлефанаваньняў пра гвалт у сям’і, — кажа начальнік Галоўнага ўпраўленьня аховы правапарадку і прафіляктыкі МУС, палкоўнік міліцыі Яўген Палудзень:\n“Усё ж бальшыня тэлефанаваньняў, што мужчыны чыняць гвалт, але даволі шмат званкоў, што ўціскаюць жанчыны мужчынаў — да 10%. Ці былі выпадкі, што жанчыны зьбівалі мужчынаў? Так. Пра гэта сьведчыць той факт, што ў 50% выпадкаў забойства ўчынена жанчынамі. Але тут сытуацыю трэба разглядаць і з таго боку, што мужчына так узьдзейнічаў на тую гаротную жанчыну, што яна ўжо ня вытрымала…”\nЦяпер адмыслоўцы акцэнтуюць ўвагу на тым, што трэба разглядаць чатыры віды гвалту: ня толькі фізычны, але і сэксуальны, псыхалягічны і нават эканамічны. Гаворыць каардынатар праграмы ААН Вольга Беларусава:\n“Па статыстыцы, самай вялікай праблемай зьяўляецца менавіта псыхалягічны гвалт. 80% жанчын зазнаюць псыхалягічны гвалт. І прыкладна такі ж працэнт мужчынаў”.\nБальшыня мужчын скардзіцца, што ў сям’і жонка іх прыніжае, не разумее як асобу.\nПсыхоляг, сямейны кансультант Андрэй Туравец кажа, што да яго зьвяртаюцца 24% мужчынаў, і бальшыня скардзіцца, што ў сям’і жонка яго прыніжае, не разумее яго як асобу. Шмат зьвяртаецца разьведзеных:\n“Асноўная група праблем, найбольш цяжкіх — гэта калі былая жонка шантажыруе мужа тым, што яна ня будзе даваць магчымасьць яму сустракацца зь дзіцем і будзе перашкаджаць гэтым сустрэчам, вымагаючы альбо матэрыяльныя сродкі, альбо ставячы ўмовы. Больш за 60% мужчынаў, што зьвяртаюцца з такой праблемай да псыхоляга, маюць дачок, хоць самі дочкі і бацькі да сустрэч імкнуліся і ў іх былі цудоўныя адносіны”.\nБеларускія мужчыны таксама вельмі балюча рэагуюць на эканамічны гвалт, які узмацніўся з боку жонак падчас крызісу.\nАндрэй Туравец: “Літаральна за студзень і люты вялікая колькасьць мужчынаў зьвярнулася з праблемай: як ім навучыцца тлумачыць жонцы часовыя эканамічныя цяжкасьці? Ён быў пасьпяховым бізнэсоўцам, а цяпер — на мялі, і чалавек у разгубленасьці. А сям’я не заўсёды дапамагае перажыць яму складаныя часы”.\nПалкоўнік міліцыі Яўген Палудзень выказаў меркаваньне: маўляў, псыхалёгія мужчыны такая, што многія не адважваюцца прызнацца, што іх зьбіваюць ці маральна прыніжаюць жанчыны. Але, як кажа Андрэй Туравец, беларускія мужчыны сталі часьцей зьвяртацца да псыхолягаў:\n“Мужчыны зьвяртаюцца найчасьцей ў веку так званых узроставых крызісаў — гэта базавы век 33 і 40 гадоў (плюс-мінус 2 гады). У гэтым узросьце ў іх зьяўляецца жаданьне разабрацца, чаму яны зьдзяйсьняюць гвалт, альбо чаму ў дачыненьні да іх жанчыны прыбягаюць да гвалту”.


Грамадзкасьць абвясьціла Год Каліноўскага\n22 чэрвень 2012, 12:20 абноўлена 22 чэрвень 2012, 14:49\nАляксандар Мілінкевіч, Уладзімер Някляеў\nУ сувязі з 150-мі ўгодкамі вызваленчага паўстаньня 1863 году створаны аргкамітэт па ўшанаваньні герояў паўстаньня, а 2013 год абвешчаны Годам Кастуся Каліноўскага.\nПершае паседжаньне грамадзкага камітэту па падрыхтоўцы да сьвяткаваньня Году Кастуся Каліноўскага прайшло ўчора. Сустаршынямі абралі доктара Янку Запрудніка, лідэра руху «За свабоду» Аляксандра Мілінкевіча і кіраўніка кампаніі «Гавары праўду» Ўладзімера Някляева. Усяго ў аргкамітэт увайшлі каля 30 выбітных асобаў беларускага грамадзтва: гісторыкаў, мастакоў, журналістаў, грамадзкіх і іншых дзеячаў. Аляксандар Мілінкевіч:\n«Кастусь Каліноўскі — апостал беларускай свабоды і барацьбы за незалежнасьць, герой на ўсе вякі, прыклад для нас. Такія людзі менавіта ствараюць пачуцьцё годнасьці ў беларусаў, і нам вельмі важна гэтае 150-годзьдзе адзначыць прыстойна. Думаю, што такія сілы і жаданьне ў нас ёсьць».\nУ плянах аргкамітэту — шырока адзначыць 150-я ўгодкі паўстаньня супольна зь літоўцамі і палякамі. Аргкамітэт зьвярнуўся ва ўрад і Нацыянальны сход Беларусі, ва ўрады і парлямэнты Літвы і Польшчы з прапановай разам ушанаваць юбілей паўстаньня.\nАргкамітэт мае прапановы ў Год Каліноўскага правесьці навуковыя канфэрэнцыі, мастацкія пленэры і выставы, выдаць кнігі, стварыць фільм, ушанаваць памяць Каліноўскага ў гарадах Беларусі і Літвы, талакой упарадкаваць магілы паўстанцаў 1863 году, арганізаваць паходы па месцах баёў і рэканструкцыю адной зь бітваў.\nЛідэр кампаніі «Гавары праўду» Ўладзімер Някляеў назваў Кастуся Каліноўскага самай выбітнай і яскравай асобай у гісторыі Беларусі.\n«Ягоны пароль „Каго любіш? — Люблю Беларусь“ вызначае для мяне асабіста, ня толькі як для паэта, для паэта гэта проста ўсё вызначае, а як для палітыка вельмі многае. Ня кажучы ўжо пра тыя наўпростыя палітычныя заявы, якія рабіў Каліноўскі ў сваіх тэкстах у „Мужыцкай праўдзе“, на допытах і ўрэшце рэшт перад самай стратай».\nНякляеў абурыўся, што праўладныя гісторыкі ў дзяржаўным часопісе «Беларуская думка» ачарняюць Кастуся Каліноўскага. Тым ня меней аргкамітэт зьбіраецца зьвяртацца ў Міністэрствы культуры, адукацыі і іншыя дзяржаўныя ўстановы, каб разам ушаноўваць памяць паўстанцаў 1863 году.\nУсё, за што змагаліся паўстанцы Каліноўскага — актуальна і сёньня, заявіў Аляксандар Мілінкевіч:\n«Нам не хапае свабоды, пад вялікай пагрозай незалежнасьць. Прайшло так шмат часу, а для беларусаў далей ідзе змаганьне за выжываньне нацыі і дзяржавы».\nУладзімер Някляеў заявіў, што глябальная мэта Году Каліноўскага — скарыстаць усе магчымасьці, каб спыніць цяперашнюю палітыку дэбеларусізацыі і павярнуць у рэчышча нацыянальнага адраджэньня.


Вызваленне роднай зямлі | Учреждение культуры «Кличевский краеведческий музей»\nВызваленне роднай зямлі\n…27-28 чэрвеня войскі 2-га Беларускага фронта фарсіравалі Днепр, вызвалілі гарады Шклоў, Быхаў, Магілёў і выйшлі ў міжрэчча Дняпра і Друці. Войскі 1-га Беларускага фронта ліквідавалі бабруйскую групіроўку гітлераўцаў і выйшлі на мяжу Клічаўскага раёна.\nРаніцай 27 чэрвеня 1944 года часці 348-й стралковай дывізіі, 82-й стралковай дывізіі 65-й арміі, 323-й стралковай дывізіі 11-й арміі 1-га Беларускага фронта блакіравалі шашу Магілёў-Бабруйск і вызвалілі навакольныя вёскі Убалацце, Перасека, Апалінарава. 348-я стралковая дывізія атрымала загад вызваліць Клічаў. Быў створаны перадавы атрад пад камандаваннем А.С. Паўлаўца. У ноч з 27 на 28 чэрвеня Клічаў быў вызвалены.\nБаі на тэрыторыі раёна працягваліся. Партызаны сумесна з савецкімі воінамі грамілі немцаў і праганялі іх з роднай зямлі. Перад імі стаяла задача не даваць ворагу ўзрываць масты і пераправы, паліць вёскі.\n…«27 чэрвеня 1944 года 9-я брыгада і 538-ы атрад рыхтавалі пераправу праз раку Ольса ля Клічава для наступаючых часцей Чырвонай Арміі. Партызаны 537-га палка разам з савецкімі воінамі вызвалілі вёску Бацэвічы Клічаўскага раёна. Разам з часцямі 37-й гвардэйскай дывізіі вяла баі 1-я Бабруйская брыгада пад камандаваннем В.І. Лівенцава. На адным з участкаў фронта яна замяніла 118-ы гвардэйскі полк, утрымлівала рубеж на дарозе Залоўе-Аколіца…».\n278-ы партызанскі атрад вёў бой з адступаючым нямецкім артылерыйскім палком на дарозе Нясята-Вязоўка. У гэтым баі знішчана 59 немцаў, захоплена 8 гармат, аўтаматы і вінтоўкі.\n28 чэрвеня ля вёскі Паплавы адбылося злучэнне партызан з воінамі Чырвонай Арміі. У гонар гэтай падзеі непадалёку ад вёскі ўстаноўлены памятны мемарыяльны знак.\nПа матэрыялах з фондаў раённага музея\nпадрыхтавала гал. захавальнік


Блукач ВАЛАЦУЖНЫ: 08.07.2012 (17:25) — 7 лет назад\nТема: Прырода Лепельскага краю Сегодня: 1, за неделю: 5, всего: 800\nАле чаму ў прагале чалавек сядзіць? Вуду ў руках трымае! Карасі ў тым хламе водзяцца?\nНаступным ранкам у 5-40 я ўжо закінуў вуду ў прагал. Вады быццам дастаткова. Водная расліннасць з дна не ўзнялася. Глыбіня -- з паўметра. Не, не клюе. Ды якая дурная рыба можа жыць у балоце?\nНе іначай, як вар’ятам быў той балотны рыбалоў. Перайшоў жвіроўку. Зноў у балоце чысты прагал, што можна вуду закідваць. І рыбалоўнае смецце валяецца -- значыць, тут таксама рыбу вудзілі. Закідваю вуду і безнадзейна гляджу на паплавок. Раптам ён пачынае варушыцца, нахіляецца і імкліва плыве ўбок. Падсякаю. Карась! Чырвоны. Вось дзіва. Сапраўды ёсць рыба ў балоце! Зноў закідваю вуду. Чыстай вады няшмат -- двухмятровая палоска накшталт рачнога фарватэру. З бакоў яго -- балотнае ламачча тырчыць ды водная расліннасць па паверхні разаслалася.\nНаступным выцягнуў мізэрнага чырвонага карасіка, і клёў спыніўся. Перайшоў назад у балота насупраць, але крыху далей ад першага месца. А там -- на бераг пакладзена з квадратны метр ДВП. Месца для закіду вуды чыстае аж метраў на 10 ад берага і метры са тры шырынёй. Абапал з балота тырчаць вялікія і густыялазовыя кусты, аднак яны не маюць лісця -- засохлі, пастаянна стоячы ў вадзе. Але ж неяк выраслі. Значыць, балота гэтае маладое, не спрадвечнае.\nВыцягваю карася, другога, трэцяга… Невялікія, але і не мізэрныя. Тут не чырвоныя -- серабрыстыя. Тэмпература паветра плюс 19 градусаў. Ніводнага камара. Любата.\nБачу, у дзясятку метраў ад мяне за кустамі нехта яшчэ вудзіць. Падыходжу. Слаўка Правілаў! Улоў -- шэсць карасёў з балота насупраць. Сюды толькі перайшоў.\nСказаў, што на апарыша карасі лепш бяруцца, чым на чарвяка.\n-- Штосьці сёння Шаптуна няма, -- дадаў Слаўка. -- Ты сядзіш на яго месцы. Аднойчы Віталіка прагнаў адсюль. Прыйшоў і сказаў, што ён тут расчысціў балота і мае законнае права на яго. Трэба дахаты збірацца -- як толькі сонца праганяе засень з вады, клёў спыняецца. Шаптун у сем гадзін раніцы ўжо вуды змотвае.\nЯшчэ крыху павудзіў, і хоць клёў не спыніўся, аднак закругліўся ў 7-45 -- досыць, і так цудоўна адпачыў. Высыпаў рыбу на бераг, каб падлічыць\nДзевяць карасёў. Дома яны заважылі 220 грамаў. У сярэднім адзін пацягнуў на 24 грамы. Вудзіў 125 хвілін. На адзін хвост прыпала амаль 14 хвілін. Слабавата.\nЗАЧЕМ РЕЖУТ ХЛЕБ? — 14 часов назад, за неделю: 220


Валер Каліноўскі, Ялта\nДля беларусаў у Крыме ўсе сьцежкі вядуць у Ялту, да магілы паэта Максіма Багдановіча, што на Старых могілках. Выхадцаў зь Беларусі на паўвысьпе шмат, яны граюць важную ролю ў жыцьці Крыму, дзейнічае Беларускае культурна-асьветнае таварыства Крыму і суполкі ў асобных гарадах, праводзяцца фэстывалі, нацыянальныя сьвяты, конкурсы. А ляўрэаты ўганароўваюцца прэміяй імя Максіма Багдановіча.\nА будынак, дзе Багдановіч жыў на пансіёне ў свой першы прыезд, у 1909 годзе, захаваўся — ён стаіць на вуліцы, што цяпер носіць імя Максіма Багдановіча. Дом адрамантаваны, мэмарыяльная шыльда на ім нагадвае, што тут жыў Максім. Цяпер тут разьмешчанае рамонтна-будаўнічае ўпраўленьне “Ялтакурорт”, і будаўнікі зрабілі ў будынку куточак, прысьвечаны Максіму — ягоны партрэт, кніжкі, кветкі.\nАд гэтага дому разам з намесьнікам старшыні Саюзу мастакоў гораду Ялты Пятром Якубуком ідзем да Старых могілках. Мінаем старую кіпарысавую алею — стогадовыя дрэвы, якія памятаюць крокі Максіма, месцамі паўрасталі ў цагляную агароджу. Спускаемся ніжэй, да рэчкі Вадападнай, а там за вінаграднікам, на горным схіле — Старыя могілкі. Магіла Багдановіча ня ў цэнтры, яе адразу ня ўбачыш.\nНа паказальніку “Да магілы пісьменьніка Бірукова” нехта акуратна дапісаў чырвонай фарбай “і Максіма Багдановіча”. Крымскі пісьменьнік Мікалай Бірукоў пахаваны зусім побач з Багдановічам, і помнік Бірукову — гранітная глыба — крыху затуляе Максімаву магілу. Пятро Якубук раней тут бываў шмат разоў, але цяпер ідзе да магілы Багдановіча ўпершыню пасьля таго, як гэтым летам быў усталяваны новы помнік Багдановічу. І ён крыху хвалюецца.\n(Якубук: ) “Першы раз іду, каб паглядзець новы помнік нашага выдатнага паэта Беларусі. Бірукоў, а вось за ім — вы бачыце, і Максім… Вельмі прыгожа. Зрабілі добра. Добры дзень, Максім! Пашана табе ад нас усіх”.\nПятро Якубук — мастак і ювэлір, шэсьць ён гадоў узначальваў Саюз мастакоў Ялты. Ён сам неяк спрабаваў арганізаваць конкурс на новы помнік Багдановічу сярод скульптараў Крыму, але не знайшлося сродкаў. Ідэя стварэньня новага помніка на магіле Багдановіча ўзьнікла ў пачатку 1990-х, пазьней у беларускім грамадзтве была нават дыскусія, ці варта перанесьці парэшткі паэта ў Беларусь, але большасць выступіла супраць. Абвешачаны дзяржавай конкурс прайшоў у Менску, але на рэалізацыю праекту-пераможцы спатрэбілася яшчэ некалькі гадоў.\nНовым помнікам, які выканалі скульптары Гумілеўскія і архітэктар Жлабо, крымскія беларусы захопленыя: лёгкі, зграбны, рамантычны. На магіле паэта восеньскія кветкі ў самаробнай вазе з плястыкавай бутэлькі, некалькі штучных васількоў, цукеркі. Побач на дрэве — бел-чырвона-белы сьцяжок, выразаная з бляхі “Пагоня”.\nСтарыя могілкі сярод пагоркаў, рачулак, паркаў і сядзібаў гэтай часткі Ялты прыезным знайсьці нялёгка. Кіраўніца менскага самадзейнага гурту “Радзімічы”, які браў удзел у фальклёрным фэстывалі “Ялта-2003”, пазьней нам паскардзілася, што ёй так і не ўдалося патрапіць на магілу Багдановіча — не было каму правесьці.\nЗусім не шукалі сюды дарогі шматлікія беларускія чыноўнікі, якія былі на саміце СНД у Ялце з 17 па 20 верасьня: прэм’ер, першы віцэ-прэм’ер, міністры. Сам А.Лукашэнка сюды таксама не завітаў. Мы абмяркоўваем гэта са спадаром Якубуком на Максімавай магіле:\n(Якубук: ) “Хай будзе гэта на іхным сумленьні. Бо пасады пасадамі, а чалавечнасьць чалавечнасьцю і культура культурай. Я ведаю, што ў нас тут на беразе Крыму добра ставяцца да прэзыдэнта Лукашэнкі, дай яму Бог здароўя, бо мы бачым у параўнаньні, што ёсьць добрае ў краіне. Але на культуру патрэбна больш увагі. Без культуры ніводны народ ня вычухаецца”.\nПятро Якубук кажа, што калі здолее патрапіць да А.Лукашэнкі, то абавязкова яму пра гэта скажа. Спадар Якубук родам з Камянецкага раёну, былы дзетдомавец, у Крыме жыве пасьля заканчэньня Менскага мастацкага вучылішча ў 1953 годзе. У Беларусі ня быў апошнія 10 гадоў, і цяпер марыць правесьці сваю пэрсанальную выставу ў Менску, агітуе на гэта і яшчэ некалькі іншых ялцінскіх мастакоў-беларусаў, якія прадаюць на набярэжнай свае карціны турыстам. Там сярод субтрапічных краявідаў нельга не заўважыць беларускіх балотцаў, лясоў і нават васількоў — гэта працы іншай беларускай мастачкі зь Ялты Нэлі Трубач.\nСюжэты свае яна прывозіць зь Беларусі — часта езьдзіць да маці ў Вялейку, у Менск, дзе ў эканамічным унівэрсытэце вучыцца яе сын. Пытаюся ў спадарыні Трубач, чаму беларусы Крыму ў большасьці заўзята падтрымліваюць Лукашэнку.\nНапэўна, з-за няведаньня рэальнай сытуацыі ў Беларусі, бо яны па-ранейшаму мяркуюць, што там лепей, чым ва Ўкраіне, апрача таго, хоць беларусы Крыму і стаяць у баку ад моўных ды іншых спрэчак расейцаў, украінцаў і татараў, але ўсё ж больш прыхільныя да расейшчыны, да былога Саюзу, калі ў Крыме жылося нашмат заможней.\n(Трубач: ) “Я думаю, што гэта і з-за настальгіі па радзіме, якая вельмі далёка. Мы не пераймаемся палітычнай разнагалосіцай, бо ад нас гэта ўсё ж далёка”, — зазначыла беларуская мастачка зь Ялты Нэлі Трубач.\nЯк і большасьць беларусаў Крыму, дома і з калегамі яна гаворыць па-расейску, беларускую мову прыгадвае толькі ў Вялейцы. Але халела б, каб і дзеці яе ведалі родную мову. У Крыме ж яна патрэбная толькі падчас сустрэчаў у беларускай суполцы, на вечарынах ды паэтычных сьвятах.\nАдкрыцьцё новага помніка на магіле Багдановіча заўважылі і вельмі прыязна сустрэлі ў Ялце, пра гэта пісалі амаль усе крымскія газэты, кажа прэсавы сакратар гарадзкога галавы Ялты Тацяна Агаркава:\n(Агаркава: ) “Гэта першы такі помнік за апошні час, які цяпер быў усталяваны на Старых могілках у Ялце. У нашым горадзе гэта было ўспрынята зь вялікай павагай да беларусаў, якія не забываюцца пра тых людзей, што засталіся за межамі іх радзімы”.\nБеларусаў у Крыме каля 50 тысяч, колькасна гэта трэцяя нацыянальная супольнасьць Крыму. Гаворыць намесьнік кіраўніка Беларускага культурна-асьветнага таварыства Крыму Віталь Бартохаў:\n(Бартохаў: ) ”Усе мы тут, беларусы, напэўна сустракаемся дзякуючы таму, што нас нібы зьвязвае, злучае тое, што тут на могілках у Ялце знаходзяцца парэшткі, магіла самага сьвятога для нас чалавека — Максіма Багдановіча. Таму ўсе сьцежкі вядуць у Ялту. І хочаш ня хочаш, а кожны раз або на могілках сустрэнеш земляка, або на вуліцы выпадкова, або дзесьці ў тралейбусе, у мяне часта так здараецца”.\nНядаўна Віталь Бартохаў сустрэў на прыпынку тралейбусу жанчыну, якая прадавала чырвоную ялцінскую цыбулю, выклаўшы яе на беларускі абрус. Не заўважыць родных узораў спадар Бартохаў ня мог. Цяпер ён спадзяецца, што неўзабаве ў беларускай суполцы зьявіцца новая актывістка.\nВіталь Бартохаў жыве ў Алушце, родам ён з Гомельшчыны, пакінуў свой Буда-Кашалёўскі раён у 1987 годзе з-за хваробы сына. Ён кажа, што пасьля Чарнобылю тут зьявілася нямала беларусаў-перасяленцаў з забруджаных радыяцыяй раёнаў, асабліва шмат іх у стэпавай частцы Крыму.\nПаводле Віталя Бартохава, крымскіх беларусаў усё ж не пакідае крыўда, што калі ў чэрвені ўсталёўваўся новы помнік на магіле Багдановіча, ніхто з Мінкульту Беларусі ці амбасады ў Кіеве не папярэдзіў іх аб гэтым. А трэба было б зрабіць урачыстасьць з гэтай нагоды — такую, як, напрыклад, нядаўняе адкрыцьцё помніка Тарасу Шаўчэнку ў Менску.\n(Бартохаў: ) “Гэта ж якая зьява культурная, я ноч ня спаў, думаў, як гэта сталася? Я чакаў гэтай падзеі, два гады таму быў у музэі Багдановіча ў Менску, мне паказвалі праект, думаў: ну вось нарэшце, хутка… Таму крыўдна, што Міністэрства культуры неяк так… Магчыма, яно і не адгарадзілася, але ж самі не прыехалі, карэспандэнтаў не прыслалі, дык ведайце ж, што ў нас ёсьць Крымскае беларускае таварыства. Ёсьць старшыня, ёсьць у многіх гарадах аддзяленьні гэтага таварыства”.\nВіталь Бартохаў упэўнены, што сытуацыю трэба выпраўляць, і ў кастрычніку ці лістападзе крымскія беларусы самі наладзяць урачыстае адкрыцьцё новага помніка Багдановічу.\nЯшчэ адна праблема, якую ялцінскім беларусам не ўдалося вырашыць разам зь беларускімі ўладамі — выкупіць ці арандаваць нагледжанае імі памяшканьне пад музэй Максіма Багдановіча, якое разьмяшчаецца побач з музэем Лэсі Ўкраінкі, у самым цэнтры гораду. Размовы аб ім доўга ішлі, аж пакуль цяпер яго не выкупіла камэрцыйная структура. Гаворыць ялцінскі беларус Пятро Якубук:\n(Якубук: ) “Быў час, калі гэтае памяшканьне было свабоднае, я размаўляў, калі прыяжджалі сюды і ў Лівадыю, зь Міністэрства культуры Беларусі і міністры, і намесьнікі міністраў, я ім казаў: людзі добрыя, трэба ўзяць гэтую частку будынка для нашага вялікага паэта Максіма Багдановіча. Мы б зрабілі тут і месца для ўсёй нашай суполкі беларусаў. Але як заўсёды, мы доўга чухаемся, і яго прадалі”.\nСпадар Якубук кажа, што ад ідэі стварыць музэй Багдановіча беларусы Ялты не адмаўляюцца, але рабіць яго недзе на гарадзкой ускраіне ня варта.\nНамесьнік старшыні беларускага культурна-асьветнага таварыства Віталь Бартохаў сёлета хоча абавязкова адзначыць 90-годзьдзе выхаду першай і адзінай прыжыцьцёвай кніжкі Багдановіча — “Вянку”.\n(Бартохаў: ) “Калі ён тут паміраў, то ў яго апошнія паэтычныя радкі былі прысьвечаныя ягонаму бесьсьмяротнаму тварэньню — “Вянку”:\nЯгоны сябра, намесьнік старшыні Саюзу мастакоў Ялты Пятро Якубук гаворыць:\n(Якубук: ) “Я сюды прыехаў у Крым, мяне цягнула, як Максіма Багдановіча. Мабыць, лёс такі, што нас зьвяло з Максімам тутачкі. Ён аддаў свае апошнія часы нашай роднай Беларусі, але ля берага Чорнага мора. Мусіць, і нас з табою, Віталю, пахаваюць тутачкі”.\nПятро Якубук і Віталь Бартохаў кажуць, што разам зь іншымі сябрамі будуць рабіць усё, каб у Крыме захавалася памяць пра Максіма, каб і слова беларускае гучала, і беларускае мастацтва тут ведалі. Хаця і рабіць ўсё выключна на энтузіязьме нялёгка, у Беларусі ж пра беларусаў Крыму забыліся, — зазначае Пятро Якубук. Апошнія гады дапамога зь Беларусі сапраўды стала вельмі сьціплай: усяго два сцэнічныя касьцюмы, колькі кніжак ды касэтаў. Праўда, у Севастопалі знайшліся свае беларусы-бізнэсоўцы, якія спансаруюць беларускія імпрэзы і самадзейнасьць.


Імя беларускага актывіста дало назву працэдуры ў ААН\nКамітэт ААН па правах чалавека выкарыстоўвае пры разглядзе спраў «формулу Палякова» – грамадскага актывіста з Гомля. У чым яе сутнасць?\nУ адным з пастаноў Камітэту ААН па правах чалавека, якую атрымаў Гомельскі цэнтр стратэгічнай цяжбы, зафіксаваны прэцэдэнт: імя гомельскага грамадскага актывіста Васіля Палякова стала назвай цэлай працэдуры разгляду, падае «Deutsche Welle».\n«Формулу Палякова» ўжылі пры разглядзе скаргі кіраўніка гомельскага Цэнтру стратэгічнай цяжбы Леаніда Судаленкі на Ашмянскую мытню, якая канфіскавала інструкцыі для назіральнікаў падчас прэзідэнцкіх выбараў 2010 года.\nКамітэт ААН па правах чалавека прызнаў, што правы грамадзянаў былі парушаныя. Пры гэтым большасць чальцоў Камітэту ў сваёй аргументацыі выкарыстала «формулу Палякова», не патрабуючы ад уладаў Беларусі прывесці заканадаўства ў адпаведнасць з Міжнародным пактам аб грамадзянскіх і палітычных правах, зазначыў у афіцыйным тэксце рашэння прадстаўнік Камітэту Джэралд Л. Ньюмэн (Gerald L. Neuman).\nСпрэчкі сярод чальцоў Камітэту ААН па правах чалавека выклікаў пункт 2 артыкулу 2 Міжнароднага пакту, у якім гаворка ідзе пра абавязкі краін прымаць захады, неабходныя для абароны правоў чалавека. Ён загадвае змяняць любы закон у краіне, калі ён супярэчыць пакту.\nЛетась пры разглядзе адной са скаргаў актывіста з Гомля Васіля Палякова на ўлады, якія забаранілі дэманстрацыю, Камітэт прызнаў парушэнне ягонага права на свабоду сходаў, але не выказаўся аб парушэнні пункту 2.2 Міжнароднага пакту.\nЭкс-суддзя Канстытуцыйнага суда Беларусі, доктар юрыдычных навук Міхаіл Пастухоў са шкадаваннем канстатуе, што Камітэт ААН па правах чалавека, выкарыстоўваючы «формулу Палякова», свядома не хоча акцэнтаваць увагу на абавязках краін па змяненні заканадаўства. «Камітэт ААН знаходзіць дыпламатычныя падыходы ў фармулёўках, але трэба быць прынцыповым», – лічыць Міхаіл Пастухоў.\nКаб змяніць сітуацыю, грамадзянам, якія падавалі скаргі ў ААН, трэба аб’ядноўвацца, лічыць ён, і настойваць у Камітэце ААН і ў Радзе ААН па правах чалавека на абавязковым выкананні краінамі сваіх абавязкаў.\nНа сёння Камітэт ААН па правах чалавека вынес больш за 90 рашэнняў па Беларусі, аднак ніводнае з іх улады Беларусі не выканалі.\nУлады лічаць, што пастановы носяць рэкамендацыйны характар, але гэта няпраўда, кажа Міхаіл Пастухоў. Паводле яго, рана ці позна ўсё патрабаванні мусяць быць выкананыя.\nМЯ, паводле dw.de


Сёньня пройдзе чарговая акцыя салідарнасьці са студэнтамі зачыненага ЭГУ\n05 жнівень 2004, 12:38\nГаліна Абакунчык, Менск Акцыя пачалася ўжо ўчора ўвечары: некалькі дзесяткаў студэнтаў ЭГУ прыйшлі да будынку ўнівэрсытэта, каб сымбалічна зь ім разьвітацца – правесьці там усю ноч. Але да іх пад’яжджалі супрацоўнікі міліцыі й людзі ў цывільным і казалі, што тут нельга заставацца, што яны будуць затрыманыя за адміністрацыйныя правапарушэньні. Студэнты разышліся, і ўсё ж некалькі чалавек правялі там усю ноч.\nАдначасна лідэры унівэрсытэцкай суполкі студэнцкага самакіраваньня кажуць, што іхнія акцыі – не палітычныя, і супраць закрыцьця ВНУ яны будуць змагацца выключна мастацкімі і культурніцкімі сродкамі. Як вядома, папярэднім разам гэта былі вулічныя чытаньні, а сёньня плянуецца вэляпрабег ад міністэрства адукацыі да ЭГУ, музыка і сьпевы.\nСёньняшняя акцыя, натуральна, ніякага ўплыву на далейшы лёс унівэрсытэту мець ня будзе, бо фактычна ён зачынены. Зь якой мэтай праводзіцца акцыя, я папрасіла патлумачыць лідэрку студэнцкага самакіраваньня Машу Несьцераву:\n(Несьцерава: ) “Мэта гэтай акцыі – паказаць, што Эўрапейскі гуманітарны ўнівэрсытэт і ягоная ідэя працягваюць жыць у нас, і што свабоду думкі нельга зачыніць, забраць і ануляваць, як ільга ануляваць, напрыклад, ліцэнзію й адабраць будынак. Гэта – акцыя салідарнасьці”.\nЯк вядома, навучэнцы Беларускага ліцэю, зачыненага на загад міністэрства адукацыі яшчэ летась, прапаноўвалі правесьці супольную акцыю пратэсту, але студэнты ЭГУ не прынялі гэтай прапановы з тае прычыны, што пратэсты ліцэістаў маюць палітычную матываванасьць.\nЦі будуць ліцэісты браць удзел у сёньняшняй акцыі? Перадусім, студэнты разьлічваюць на ўдзел бацькоў і выкладчыкаў ЭГУ, якія ў адмысловай заяве выказаліся ў падтрымку акцыі, і гэтаксама ж разьлічваюць на ўдзел іншых ВНУ, зачыненых уладамі, і ўсёй моладзі, каму блізкая ідэя правоў і свабодаў чалавека. Што да ліцэістаў, дык пра іхні ўдзел паведамляе адзін з актывістаў руху Франак Вячорка:\n(Вячорка: ) “Яны яшчэ не адразу згодныя былі зь ідэяй беларускасьці. Іх ня вельмі задавальняла тое, што мы пад беларускімі роўнымі лёзунгамі. Але мы, Ліцэйская рада, пастанавілі прымаць удзел у гэтай акцыі 5-га. Мы прыйдзем зь ліцэйскімі плякатамі. Запрасілі таксама іншыя моладзевыя ініцыятывы, якія падтрымоўвалі калісьці ліцэй, каб усе далучыліся, бо гэта справа ня толькі ЭГУ, гэта справа ўсёй беларускай адукацыі”.\nПаводле спадара Вячоркі, па выніках сёньняшняй акцыі таксама стане вядома, ці прынялі студэнты ЭГУ прапанову навучэнцаў Беларускага ліцэю прыняць удзел у шэрагу акцыяў пратэсту пад лёзунгам “Мы хочам вучыцца, мы хочам вучыцца па-беларуску і па-эўрапейску”, якія ліцэісты заплянавалі правесьці цягам жніўня.


Танцы як сродак для пахудання - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Танцы як сродак для пахудання\nДля заняткаў танцамі няма ўзроставых абмежаванняў, таму выкарыстоўваць іх для збавення ад стрэсу і паляпшэння агульнага стану здароўя можа абсалютна любы чалавек. Танцавальныя руху станоўча ўздзейнічаюць на ўвесь шэраг сістэм у арганізме: лімфатычную, крывяносную, дыхальную, нервовую.\nУ карысць танцавальных трэніровак кажа рады бясспрэчных фактаў. Напрыклад, гадзіна такіх заняткаў дапамагае спаліць больш за 500 кілакалорый. Праз паўгадзіны танцаў вы адчуеце, што настрой значна павысілася, так як у арганізме пачаў выпрацоўвацца эндарфін, вядомы як гармон радасці. Падчас танцавальнай трэніроўкі вы незаўважна для сябе Прапрацаваўшы практычна ўсе групы цягліц. Вам не давядзецца выкарыстоўваць ніякіх дадатковых уцяжарвальнікаў і прыстасаванняў, каб цела адчула максімальную нагрузку. Да таго ж у наш час так шмат спрэчак, якая нагрузка лепш: аэробная, сілавая або кардыё. Падчас танцаў вы выпрабуеце як мінімум дзве з іх адразу ж: аэробную і кардыё.\nКалі вы выкарыстоўваеце танцы як сродак для пахудання, то абавязкова падкарэктуе уласны рэжым харчавання: прыбярыце салодкае, мучное, салёнае, смажанае, а так жа фаст-фуд і ліманады. Гэта дапаможа ўзмацніць эфект ад заняткаў, і вы значна хутчэй створыце дужы цягліцавы гарсэт і скінеце непатрэбныя кілаграмы.\nПапярэдні Тэкст Як пакараціць лыжныя палкі\nНаступная Артыкул Як знайсці працу ў Санкт-Пецярбургу


Ірвота — Вікіпедыя\nІрвота. Ілюстрацыя з сярэднявечнай кнігі Tacuinum Sanitatis (XIV стагоддзе)\nІрвота на Вікісховішчы\nІрвота , таксама Рвота (пасля галосных), Ваніты — рэфлекторнае вывяржэнне змесціва страўніка (часам і дванаццаціперснай кішкі) праз рот (часам і праз нос). Ірвота ў асноўным абумоўліваецца скарачэннем цягліц брушнога прэса; пры гэтым выходная частка страўніка шчыльна закрываецца, цела страўніка расслабляецца, адкрываецца ўваход у страўнік, пашыраецца стрававод, паражніна рота. Увесь гэты рэфлекторны акт рэгулюецца ірвотным цэнтрам, размешчаным у даўгаватым мозгу. Ірвоце звычайна папярэднічае млоснасць, міжвольныя глытальныя рухі, пачашчанае дыханне, узмоцненае вылучэнне сліны і слёз. Ірвотныя масы складаюцца звычайна з рэшткаў ежы, страўнікавага соку, слізі; могуць утрымліваць жоўць і іншыя прымешкі (кроў, гной).\nІрвота назіраецца пры шэрагу інфекцый (шкарлятына, тыф і т. д.), атручванні (харчовыя, медыкаментозныя, наркатычныя), назапашванні ў крыві таксічных прадуктаў абмену (ірвота пры паразе нырак), у цяжарных, раздражненні брушыны, пры гастрытах, язвавай хваробе і іншых. У шэрагу выпадкаў ірвота вызваляе арганізм ад шкодных рэчываў. Ірвота можа таксама узнікаць пры моцных хваляваннях, эмоцыях адмоўнага характару, з'яўляецца сімптомам засмучэнні цэнтраў нервовай сістэмы (парушэнне мазгавога кровазвароту, страсення мозгу, менінгіт і т. п.), узнікаць пры раздражненні вестыбулярнага апарата (напрыклад, пры марской хваробы).\n↑ Варыянты напісання ў адпаведнасці з Тлумачальным слоўнікам беларускай літаратурнай мовы. Мн.:БелЭн, 2002, С.106, С.259\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ірвота&oldid=3284870"\nСімптомы паводле алфавіта\nСімптомы захворванняў СКТ чалавека\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 10:33, 31 снежня 2018.


Д.Крэймэр: “У беларускіх уладаў ёсьць два шляхі”\n25 красавік 2007, 16:28\nГанна Соўсь, Менск Намесьнік памочніка дзяржсакратара ЗША Дэйвід Крэймэр завяршыў трохдзённы візыт у Беларусь. Ён выказаў афіцыйнаму Менску пазыцыю Злучаных Штатаў. ЗША патрабуюць вызваліць усіх палітвязьняў, спыніць перасьлед “Маладога фронту”, даць мірна правесьці “Чарнобыльскі шлях”. Выкананьне гэтых умоваў, паводле Дэйвіда Крэймэра, можа палепшыць дачыненьні са Злучанымі Штатамі, а невыкананьне — пагоршыць іх.\nНамесьнік памочніка дзяржсакратара ЗША Дэйвід Крэймэр паведаміў журналістам, што перадаў беларускім уладам пазыцыю Злучаных Штатаў:\n“У беларускіх уладаў ёсьць два шляхі. Адзін зь іх можа прывесьці да паляпшэньня стасункаў паміж Беларусьсю і ЗША. Ён прадугледжвае канкрэтныя крокі — вызваленьне ўсіх палітычных вязьняў. Падкрэсьліваю — усіх. І спыненьне справаў супраць іншых, уключна з “Маладым фронтам”.\nТрэба даць мірна правесьці заўтрашнюю акцыю, а таксама рэгіянальныя міні-кангрэсы й сам Кангрэс дэмсілаў у Беларусі без праблемаў. Калі гэтыя крокі ня будуць зробленыя, я баюся, што нашы стасункі пагоршацца.\nЗгодна з “Актам аб дэмакратыі ў Беларусі”, які быў ухвалены Кангрэсам і падпісаны прэзыдэнтам Джорджам Бушам, у нас ёсьць яшчэ крокі, якія мы можам прыняць. Я спадзяюся, што нам ня трэба будзе гэтага рабіць. Але цяпер — крок беларускіх ўладаў”.\nНамесьнік памочніка дзяржсакратара перадаў гэтую пазыцыю двум прадстаўнікам афіцыйнага Менску — міністру замежных справаў Беларусі Сяргею Мартынаву й намесьніцы кіраўніка адміністрацыі прэзыдэнта Натальлі Пяткевіч.\nШто абяцае ЗША, калі Беларусь выканае ўмовы\nСустрэча з апошняй адбылася ў менскай кавярні зь ініцыятывы самой Пяткевіч.\n“Я думаю, што для яе гэта была магчымасьць наўпрост пачуць пазыцыю ўраду ЗША. І я вельмі дакладна перадаў яе. Мы чулі рытарычныя выказваньні аб паляпшэньні стасункаў з Захадам цягам некалькіх месяцаў. Аднак я не магу сказаць, што мы бачым канкрэтныя дзеяньні ў пацьверджаньне гэтай рыторыкі”, — заявіў Крэймэр.\nСпадар Крэймэр расказаў, якія паляпшэньні ў двухбаковых стасунках могуць адбыцца, калі Беларусь выканае ўмовы, выстаўленыя Злучанымі Штатамі.\n“Ёсьць неабмежаваныя магчымасьці палепшыць гандлёвыя стасункі паміж краінамі. Цяпер Амэрыканскае гандлёвае агенцтва ня мае магчымасьці працаваць тут. Гэта можна зьмяніць. Мы можам разгледзець тыя нэгатыўныя крокі, якія мы прынялі ў дачыненьні да Беларусі, і зьмякчыць іх. Мы хочам істотна павялічыць магчымасьці кантактаў беларусаў і амэрыканцаў”.\nШто пагражае, калі Менск ня зробіць крок насустрач\nКалі беларускія ўлады ня зробяць кроку насустрач, то амэрыканскі бок прыме наступныя захады, кажа намесьнік памочніка дзяржсакратара ЗША Дэйвід Крэймэр:\n“Мы можам пашырыць сьпіс неўязных асобаў. Тое, што нам дазваляе зрабіць “Акт аб дэмакратыі ў Беларусі”. Ён дае нам таксама магчымасьць увесьці санкцыі супраць некаторых дзяржаўных прадпрыемстваў. У нас яшчэ ёсьць іншыя варыянты. Аднак цяпер усё гэта гіпатэтычныя пытаньні, і мы можам прыняць як станоўчыя, так і нэгатыўныя захады”.\nСпадар Крэймэр выказаў спадзяваньне, што беларускія ўлады ўсьведамляюць, што ягоныя словы — не пустыя пагрозы.


Да 80-годдзя ўтварэння Дзятлаўскага раёна: пасляваенная Дзятлаўшчына – Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей\nДа 80-годдзя ўтварэння Дзятлаўскага раёна: пасляваенная Дзятлаўшчына\nАвтор: Webmaster · 19 ноября, 2019\nУ 1946-48 гадах пачаўся рух за стварэнне калгасаў. Першым на тэрыторыі былога Казлоўшчынскага раёна ў Яварскім сельсавеце ў снежні 1946 года створаны калгас “Новае жыццё”. У лютым 1948 года ўзнік першы калгас і на тэрыторыі Дзятлаўскага раёна (Засецкі сельсавет), яму далі назву “Перамога” (цяпер “Русь-Агра”). Да 1 студзеня 1949 года на тэрыторыі Дзятлаўскага раёна існавалі тры калгасы, яны аб’ядналі 116 сялянскіх гаспадарак.\nДа верасня 1949 года колкасць калгасаў павялічылася, іх стала 18.\nСтварэнне калгасаў, іншыя новаўвядзенні ў вёсках сутыкнуліся з супраціўленнем часткі мясцовага насельніцтва, асабліва тых, якія затаілі крыўду на савецкую ўладу. Ад рук бандытаў загінула шмат актывістаў.\n1950 год стаў пераломным у разгортванні калгаснага руху. Калі на пачатку года пасяўная плошча калгасаў складала 8150 гектараў, то ў канцы яго ўжо 27100 гектараў. Калгасы аб’яднналі 6529 сельскіх гаспадарак, ці 81% ад усёй іх колькасці.\nВялікую дапамогу калгасам аказвалі МТС. Да створанай у 1944 годзе Дзятлаўскай МТС (знаходзілася ў вёсцы Міроўшчына) у 1956 годзе дадалася Казлоўшчынская МТС, у 1952 годзе – Новаяльнянская, у 1953 годзе – Раготнаўская. Пастаянна павялічваўся трактарны парк МТС. У канцы 1952 года Дзятлаўская МТС мела 29 трактароў, Новаяльнянская – 24.\nСамааддана працавалі работнікі машынна-трактарных станцый. Спаборніцтва ў Дзятлаўскай МТС узначальвала брыгада У.М.Малчанава. Лепшымі трактарыстамі з’яўляліся Б.М.Руткоўскі, В.В.Бельскі. Актывіствмі калгаснага руху з’яўляліся І.І.Белы, У.Л. Бяляк, У.В.Варган, Р.С. Кандзіранда,\nГ.Я Савань, Ф.М.Шумскі.\nПаступова ўмацоўвалася ў 50-я гады вытворча-тэхнічная база прамысловасці раёна. Пачалося будаўніцтва Дварэцкага льнозавода, які ўведзены ў строй дзеючых у 1953 годзе. Затым пабудаваны Вялікашастакоўскі цагельны завод, Стралянскі вапнавы завод, хлебазаводы ў Дзятлаве і Наваельні, Боркаўскі крухмальны завод і Парэцкі спіртзавод. Пачалі дзейнічаць майстэрні па рамонту сельскагаспадарчай тэхнікі, міжрайбаза сельгастэхнікі ў Наваельні, Дзятлаўскі вінзавод, перасоўная механізаваная калона №52, міжкалгасная будаўнічая арганізацыя.\nЗ 50-х гадоў у раёне пачалося паскоранае будаўніцтва гідраэлектрастанцый мясцовага значэння. Восенню 1953 года дала ток самая магутная сярод электрастанцый падобнага роду ў вобласці Новаяльнянская ГЭС на 220 кілават у гадзіну. Яна дазволіла электрафікаваць 4 самыя буйныя калгасы. У 1955 годзе пачала працаваць Новаяльнянская ГЭС магутнасцю 210 кілават у гадзіну. У 1960 годзе завяршылася будаўніцтва Гезгалаўскай ГЭС магутнасцю 550 кілават у гадзіну, раслічанай на электрафікацыю 13 узбуйненых калгасаў.\nУ ліпені 1947 года адкрылася Дзятлаўская раённая бібліятэка. Яе арганізатарам стаў У.С.Квяткоўскі. Ён напісаў аб’яву і папрасіў дзятлаўчан прыносіць кнігі. Жыхары пасёлка сабралі 1500 кніг. Падаравалі кнігі Баранавіцкая абласная і Рэспубліканская бібліятэкі. Да канца 1948 года кніжны фонд раённай бібліятэкі склаў 3000 экзэмпляраў. Першымі чытачамі сталі дзеці і моладзь.\nУ 1948 годзе раён меў 13 клубаў і 14 клубных работнікаў.\nУ 1952-53 навучальным годзе ў раёне працавалі 62 школы, 58 з іх – пачатковыя. У школах выкладалі 111 настаўнікаў, вучыліся 2424 вучні. Усе школы месціліся ў прыстасаваных памяшканнях, 39 з 58 пачатковых школ працавалі ў дзве змены. Ва ўсіх школах выкладалі па-беларуску.\nМатэрыял падрыхтавала старшы навуковы супрацоўнік музея Алена Абрамчык\nАвтор: Webmaster · Published 9 января, 2020 · Last modified 13 января, 2020\nАвтор: Webmaster · Published 3 декабря, 2019\nСледующая публикация Выстава “Ад лучыны – да лямпачкі”\nПредыдущая публикация Да 80-годдзя ўтварэння Дзятлаўскага раёна: як гэта было?


02 красавік 2018, 20:20\nПятро Парашэнка і Аляксандар Лукашэнка, архіўнае фота\nПлянуецца, што сустрэча кіраўнікоў дзяржаў пройдзе ў кастрычніку, піша БелаПАН са спасылкай на беларускага амбасадара ў Кіеве Ігара Сокала. Першапачаткова плянавалася, што мерапрыемства пройдзе ў Менску.\nАрганізацыю форуму рэгіёнаў кіраўнікі дзяржаў абмеркавалі падчас папярэдняй тэлефоннай размовы 27 сакавіка. Таксама пасьля гэтай размовы стала вядома пра арганізацыю ў Беларусі Дзён культуры Ўкраіны, якія заплянаваныя на 7–20 сакавіка.\nПапярэдняя сустрэча Аляксандра Лукашэнкі і Пятра Парашэнкі прайшла 2 лістапада 2017 году ў Абу-Дабі. Тады Лукашэнка з Парашэнкам размаўлялі пра эканоміку — беларускі кіраўнік выказаў спадзеў на рост таваразвароту і пашырэньне супрацы рэгіёнаў.


Вязовіч заняў другое месца на Дакары-2018\nПершы пасля лідара: Вязовіч стаў другім на юбілейным "Дакары"\nБеларусы выступалі ў ралі-рэйдзе ў сёмы раз, і ў гэтым годзе значна палепшылі свой леташні рэкорд. 21.01.2018, Sputnik Беларусь\nдакар 2018, "маз-спортаўта", сяргей вязовіч, аргентына, спорт, у свеце, галоўнае, навіны\n09:00 21.01.2018 (абноўлена: 09:33 21.01.2018)\n© Photo : МАЗЭкіпаж беларускай каманды "МАЗ-СПОРТаўта"\nБеларусы выступалі ў ралі-рэйдзе ў сёмы раз, і ў гэтым годзе значна палепшылі свой леташні рэкорд.\nМІНСК, 21 сту — Sputnik. Экіпаж беларускай каманды "МАЗ-СПОРТаўта" (Сяргей Вязовіч, Павел Гаранін, Андрэй Жыгулін) заняў другое месца ў заліку грузавікоў ралі-рэйду "Дакар-2018", які завяршыўся ў суботу, 20 студзеня.\nУ суботу скончыўся 14-ы, апошні этап гонкі. Заключныя 120 кіламетраў ралі першым пераадолеў галандзец Тон Ван Генугтэн на Iveco, другім фінішаваў чэх Марцін Мацык на Liaz, трэцім фінішаваў расійскі экіпаж Дзмітрыя Сотнікава на Камазе.\nЭкіпаж Вязовіча фінішаваў толькі шостым, аднак гэта не перашкодзіла беларусам захаваць другое месца ў заліку грузавікоў пасля ўсіх 14 этапаў. МАЗы Аляксандра Васілеўскага і Аляксея Вішнеўскага скончылі этап на дзевятай і 14-й пазіцыях.\nПераможцам "Дакара-2018" у грузавым заліку другі раз запар стаў экіпаж каманды "КАМАЗ-майстар", якім кіраваў Эдуард Мікалаеў. Вязовіч у выніку прайграў расіянам амаль чатыры гадзіны. Трэцім стаў яшчэ адзін КамАЗ — ім кіруе Айрат Мардзееў. Экіпажы Васілеўскага і Вішнеўскага занялі 12-ы і 13-ы радкі выніковай класіфікацыі.\n© Photo : МАЗЭкіпаж лідара каманды "МАЗ-СПОРТаўта" Сяргея Вязовіча\nЭкіпаж лідара каманды "МАЗ-СПОРТаўта" Сяргея Вязовіча\nУ заліку пазадарожнікаў перамогу святкуе іспанец Карлас Сайнс — яму "Дакар" скарыўся ў другі раз. Другое месца — у катарца Насэра Аль-Атыі, трэці — паўднёваафрыканец Жынэль Дэ Вільерс.\nУ матацыклістаў тройка лідараў захавалася: "залатога бедуіна" атрымае аўстрыец Матыяс Уокнер, другі — аргентынец Кевін Бенавідэс, трэці — аўстраліец Тобі Прайс. У заліку квадрацыклістаў першае месца ў чылійца Ігнасіа Касаля, другая і трэцяя пазіцыі — у аргентынцаў Нікаласа Кавіджыласіо і Джэрэмайі Ферыёлі.\nКаманда "МАЗ-СПОРТаўта" выступала ў ралі "Дакар" ужо ў сёмы раз. У мінулым годзе беларусы паставілі на той момант свой рэкорд — Аляксандр Васілеўскі паводле марафона стаў шостым.


Распяты воўк і вяселлі з выкупам. Як глухі фатограф здымаў беларускую правінцыю | Планета Беларусь\nАвтор: Сяргей Лескець\nФото: Мікалая Пракаповіча\nВось да прыкладу «старое вяселле». Раней я бачыў толькі асобныя такія здымкі з традыцыйных вясковых вяселляў, а тут фатограф адздымаў усю стужку. І гэта дазваляе зразумець, як раней спраўлялі свята, каго запрашалі, як былі апранутыя госці, што важна было зафіксаваць фатографу. Традыцыйны палескі ўбор нявесты і белыя рушнікі, перавязаныя накрыж у свата. Неверагодна сціпла і адначасова прыгожа. Па негатывах можна лепш пазнаць аўтара, чым па асобных здымках. Тут бачна, як думае фатограф, што яму важна і цікава.


16:59 16 лютага 2019\n11:55 17.10.2018 Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 17 кас - Sputnik. Рэспубліканскі інстытут кантролю ведаў (РІКВ) распавёў пра новую сістэму ацэнкі вынікаў цэнтралізаванага тэсціравання (ЦТ), падобную схему ўжо выкарыстоўваюць у ходзе рэпетыцыйнага тэсціравання. Першы этап рэпетыцыйнага тэсціравання (РТ) стартуе ў Беларусі ў кастрычніку. Як паведамілі арганізатары, вынікі "пробных тэстаў" ужо будуць падлічвацца па новай сістэме - так жа, як будуць ацэньваць і ЦТ-2019.\nУжо вядома тое, колькі балаў можна атрымаць за дакладна выкананыя заданні. У залежнасці ад прадмета гэтыя лічбы адрозніваюцца: напрыклад, за кожны правільны адказ па рускай мове ў пытаннях ад А1 да А27 дадуць па два балы, а ў фізіцы за А1-А18 - па балу.\nТакім чынам, у кожнага тэста будзе свой "першасны бал". Правільныя адказы на ўсе пытанні па рускай і беларускай мовах прынясуць 80 балаў, па замежных - 72, фізіцы і матэматыцы - 42, а хіміі, біялогіі, гісторыям, геаграфіі і грамадазнаўстве - 62.\nАднак першасны бал не з'яўляецца гарантаваным: пасля апрацоўкі вынікаў ён будзе памнажацца на спецыяльны каэфіцыент, які адлюстроўвае поспехі абітурыента адносна большасці. То бок пэўнае ранжыраванне абітурыентаў захаваецца - чым менш дзяцей правільна адкажуць на пытанні, тым больш балаў атрымаюць тыя, хто знайшоў правільны адказ.\nЦікава і іншае новаўвядзенне ў сістэме ацэнкі ЦТ: так, у некаторых заданнях за верны адказ будуць даваць два балы, а за часткова верны (з адной памылкай) - адзін бал. Так з'явяцца "палавінныя" адзнакі - нягледзячы на невялікі недахоп, атрымаць штосьці "ў скарбонку" можна будзе.\nПа старой методыцы за адказ з адной памылкай - напрыклад, пры ўказанні паслядоўнасці або некалькіх варыянтаў - вам "паставілі" бы нуль, зараз ёсць шанец палепшыць вынікі. Распаўсюдзіцца гэта як на пытанні з часткі А, так і на частку B.\nБольш падрабязна пра новую сістэму ацэнкі, каэфіцыенты і табліцы з першаснымі баламі вы можаце прачытаць на сайце РІКВ. Вынікі ж выкарыстання новай сістэмы ацэнкі будуць вядомыя ўжо пасля завяршэння першага этапу РТ. Як спадзяюцца чыноўнікі ад адукацыі, падобная методыка дасць магчымасць зрабіць ацэнкі больш справядлівымі і празрыстымі.\nБеларусь, Міністэрства адукацыі РБ, ЦТ


Хто ўзначаліць Міністэрства аховы здароўя? — Народная Воля\nХто ўзначаліць Міністэрства аховы здароўя?\n16:10 13 студзеня 2017\nІнтрыга захоўваецца: дагэтуль не прызначаны новы міністр аховы здароўя. Як вядома, 29 снежня былы кіраўнік ведамства Васілій Жарко стаў намеснікам прэм’ер-міністра.\nУ медыцынскіх колах называюць чатырох найбольш верагодных кандыдатаў, хаця, вядома, нярэдка прагнозы адносна кадравых прызначэнняў у Беларусі не спраўджваюцца. Тым не менш мы вырашылі расказаць, каму грамадскасць прадракае крэсла міністра аховы здароўя.\n1. Дзмітрый Піневіч. Першы намеснік міністра. Дасведчаны адміністратар і арганізатар аховы здароўя. На першых ролях у медыцынскім ведамстве з 2011 года, да гэтага амаль 10 гадоў – з 2002-га па 2011-ы – узначальваў Камітэт па ахове здароўя Мінгарвыканкама.\nПіневіча называюць найбольш верагодным кандыдатам на міністэрскае крэсла. Па-першае, добра знаёмы з сістэмай і акалічнасцямі працы, як першаму намеснікаму міністра яму не раз даводзілася прымаць адказныя рашэнні. У ведамстве расказваюць пра выпадкі, калі Дзмітрый Піневіч праводзіў па чатыры пасяджэнні ў дзень і да кожнага быў ідэальна падрыхтаваны. Медыкі асабліва адзначаюць такую рысу ў стылі кіраўніцтва Піневіча, як уменне слухаць і чуць сваіх падначаленых і калег.\n2. Аляксандр Косінец. Доктар медыцынскіх навук, прафесар, заслужаны дзеяч навукі. Праўда, з медыцынай у апошнія гады быў звязаны апасрэдавана. У 2005 годзе ён быў прызначаны на пасаду віцэ-прэм’ерам Беларусі. Курыраваў, праўда, сацыяльную сферу. Але ў 2008 годзе яго адправілі кіраваць Віцебшчынай. Менавіта ў часы, калі Косінец быў старшынёй Віцебскага аблвыканкама, у рэгіёне пачалося будаўніцтва новых і рэканструкцыя многіх існуючых медыцынскіх аб’ектаў. Але мадэрнізацыя некаторых з іх не завершана дагэтуль, а будаўніцтва паліклінікі ў віцебскім мікрараёне «Поўдзень-7А» замарожана літаральна з першых крокаў будоўлі, якая была распачата ў 2012 годзе.\nУ снежні 2014 года – калі здарыліся чарговыя перастаноўкі ў вышэйшых эшалонах беларускай улады – Косінца вярнулі ў Мінск на пасаду кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта. У мінулым годзе Аляксандр Лукашэнка шмат крытыкаваў Косінца за адсутнасць свежых ідэй, патрабаваў прынцыпова змяніць стыль работы, а ў снежні адправіў яго ў адстаўку. Але ці ж застаюцца без пасады такія адданыя ўладзе людзі? Ва ўказе аб адстаўцы Косінца, дарэчы, пазначана – «у сувязі з пераходам на іншую працу».\nУ медыцынскіх колах верагоднае прызначэнне Косінца на пасаду міністра аховы здароўя ўспрымаюць з асцярогай. Медыкі памятаюць, як у 2012 годзе ў СМІ трапіла тэлефанаграма, якую «губернатар» Віцебшчыны Косінец рассылаў сваім падначаленым: «Мабілізаваць людскія рэсурсы, не менш 7–10 тысяч чалавек, на ўборку лёну… У адваротным выпадку буду лічыць, што наносіце краіне эканамічныя страты! Несяце персанальную адказнасць». Такі жорсткі стыль кіраўніцтва, вядома ж, насцярожвае.\n3. Алег Румо. Дырэктар РНПЦ трансплантацыі органаў і тканак, доктар медыцынскіх навук, член Савета Рэспублікі. Малады, амбіцыйны ўрач. Пра Алега Румо краіна даведалася ў 2008 годзе, калі ў Беларусі ўпершыню перасадзілі печань. Аперацыю выконвала брыгада з 12 чалавек, але, можна сказаць, усе лаўры дасталіся менавіта Алегу Румо. І з таго часу пачаўся яго імклівы ўзлёт па кар’ернай лесвіцы.\nУ 2010 годзе кандыдат навук Румо ўзначаліў толькі што створаны РНПЦ трансплантацыі органаў і тканак. У 2012-м – абараніў доктарскую дысертацыю, атрымаў званне “Заслужаны ўрач Беларусі”. На прэзідэнцкіх выбарах 2010-га і 2015 гадоў Румо з’яўляўся даверанай асобай кандыдата ў прэзідэнты Аляксандра Лукашэнкі. Ён адзіны ўрач у краіне, які атрымаў участак пад будаўніцтва катэджа ў знакамітых Драздах-2, дзе будуюцца набліжаныя да А.Лукашэнкі чыноўнікі, спартсмены, бізнесмены. Сёння партрэты Румо можна бачыць на бігбордах па ўсёй краіне. А 30 снежня – праз дзень пасля таго, як крэсла міністра аховы здароўя стала вакантным, – газета «Советская Белоруссия» надрукавала вялікі артыкул пра поспехі дзіцячай транспланталогіі ў краіне, і першую паласу газеты ўпрыгожыў вялікі здымак Алега Румо з маленькай пацыенткай на руках. Многія палічылі гэта знакам – Румо стане міністрам.\nАдзіная параза Алега Румо апошніх гадоў – у яго не атрымалася стаць членам-карэспандэнтам Акадэміі навук Беларусі. Менавіта старэйшыя калегі-эскулапы не падтрымалі яго кандыдатуру.\n4. Ірына Абельская. Галоўны ўрач Рэспубліканскага клінічнага медыцынскага цэнтра Кіраўніцтва спраў прэзідэнта, так званай лечкамісіі, доктар медыцынскіх навук, дачка былога міністра аховы здароўя Людмілы Пастаялка, якая пайшла з жыцця ў 2007 годзе.\nАбельскую доўгі час – з 1994-га па 2001 год – называлі асабістым доктарам Лукашэнкі. У 2001 годзе кіраўнік дзяржавы прызначыў яе галоўным урачом Рэспубліканскай бальніцы Кіраўніцтва спраў прэзідэнта. Але ў 2006-м адбылася сапраўдная сенсацыя – Абельская была звольнена з гэтай пасады, і некаторы час пра яе не было чуваць, потым высветлілася, што Ірына Сцяпанаўна працуе звычайным урачом у Мінскім дыягнастычным цэнтры. У лістападзе 2009-га Ірыну Абельскую зноў вярнулі кіраваць лечкамісіяй, але з гэтага моманту клініка была перайменавана ў ДУ “Рэспубліканскі клінічны медыцынскі цэнтр КСП”. У 2012 годзе яна абараніла доктарскую дысертацыю.\nУ медыцынскіх колах кажуць, што прызначэнне на пасаду міністра Ірыны Абельскай магчыма, хоць і малаверагодна. Хаця, на думку многіх, яна была б не горшым кіраўніком. Але справа ў тым, што ў хуткім часе прэзідэнцкая бальніца пераедзе ў новы будынак, які ўзводзіцца пад Ждановічамі. А прызначаць на момант пераезду клінікі новага кіраўніка – не самае правільнае рашэнне.


Сочиненение пра лісцем пад\n2 Восеньскі лістапад: складанне з апісаннем прыроды\nВосеньскі лістапад: складанне з апісаннем прыроды\nВа ўсіх часах года ёсць нешта дзіўнае, прыгожае і асаблівае. Але ўсё ж такі ў кожнага чалавека ёсць свая любімая пара. Хтосьці любіць цёплае сонечнае лета, радуючыся магчымасці апынуцца на залацістым беразе мора, паплюхацца ў блакітных хвалях, проста прамчацца басанож па лугавой траве. Камусьці больш падабаецца квітнеючая вясна, напоўненая разнастайнасцю вясёлых фарбаў і дзіўных пахаў. Ёсць і тыя, каго зачароўвае халодная прыгажуня-зіма, зіготкая ледзяшамі на дахах і белізной снежных гурбаў. А я чамусьці больш за ўсё люблю восень. І не такая ўжо гэта сумная пара, як пісаў знакаміты паэт; і не заўсёды за акном дождж і волкасць. Для мяне восень - гэта пах вогнішча, на якім смажыцца духмянае мяса; нейкі асаблівы паветра і зусім непаўторны «глыбокі» святло сонца. Але самае галоўнае - гэта царства чырвоных, чырвоных, аранжавых, жоўтых фарбаў. Хіба могуць не зачароўваць\nкожны з іх зусім не падобны на іншыя. Гэты - маленькі, сціплы, чырвона-карычневы. І ляціць ён неяк ціха і непрыкметна, хаваецца на зямлі ў купцы сваіх таварышаў. А гэты - буйны, яркі, залацісты, з вычварнымі выразамі па баках. Ён падае павольна, горда, кружачыся і пагойдваючыся з боку ў бок. Здаецца, перад тым як зваліцца з галінкі, ён хоча пакрасавацца перад усімі, паказаць, што лепш за іншых. І на сцежцы ляжа на свабоднае месца - каб яго абавязкова заўважылі. Але вось яшчэ зусім зялёны лісточак разгублена кружыцца на ветры, яго кліча і захапляе з сабой агульны палёт. Але ён не ведае напэўна, прыйшло Ці яго час. Быць можа, варта было застацца на галінцы, пацешыць яшчэ трохі погляды мінакоў? А гэта што за прыгажун - нібы дарагое аздоба з бардовага шоўку ў залаты аправе? Другі такі ўжо сапраўды цяжка знайсьці. А гэтая пара, счапіўшыся тонкімі сцяблінкамі-ручкамі, увесь час трымаецца разам, нібы баючыся страціць адзін аднаго і ні за што не жадаючы расставацца. Яны то ўзлятаюць уверх, то кружацца ў лёгкім танцы, то імкліва выносяцца наперад, то зноў павольна падаюць ўніз. І ўсе гэтыя рознакаляровыя лісце, танцуючы і пераплятаючыся ў паветры, ціхенька апускаюцца на зямлю. І куды ні паглядзіш - усё вакол выслана нібы маляўнічым бясконцым дываном, кожная нітачка якога акуратна ўплеценая нечымі клапатлівымі ўмелымі рукамі. І баішся прайсціся па ім, каб не парушыць гэтую прыгажосць. Але ўсё-ткі наступіць на гэты дыван вельмі хочацца - ужо вельмі ён мяккі і паветраны, злёгку шархоткі, быццам новую сукенку.