Q0 Чаму гэты FAQ?\nГэты падзел паказвае, як квантавыя парадоксы вырашаюцца шляхам "шматлікіх міроў" тлумачэння або метатеории квантавай механікі. Гэты FAQ не спрабуе даказаць, што многіх светаў інтэрпрэтацыя "правільны" квантавай метатеории, проста, каб выправіць некаторыя найбольш распаўсюджаныя памылкі і дэзінфармацыю па гэтым пытанні плаваюць вакол.\nЯк фізіцы студэнтаў я быў ??здзіўлены памылак маіх настаўнікаў аб шматлікіх светаў, нягледзячы на што, здавалася, для вырашэння ўсіх парадоксаў квантавай тэорыі [А]. Пярэчанні на шматлікія светы былі альбо відавочна памылковай [B] або за межамі маіх магчымасцяў для ацэнкі на момант [C], якія прымусілі мяне падазраваць (пацверджана падчас майго аспірантуру КТП), што больш складаныя абвяржэння былі таксама несапраўднымі. Я спадзяюся, што гэта FAQ выратуе іншых даследнікаў ад зман аўтарытэтных заяў ад настаўнікаў.\nЯ паспрабаваў, у адказах, каб пераклад дакладны матэматыкі квантавай тэорыі ў пухнаты і неадназначным Англійская - Я хацеў бы атрымаць нейкія карэкціроўкі. У адным або двух выпадках я не мог пазбегнуць выкарыстання некаторых матэматычных (Дирака) абазначэння, у прыватнасці ў апісанні Эйнштэйна-Падольскага-Розена (ЭПР) эксперымент і няроўнасць Бэла і паказаць, як верагоднасці атрыманы, таму я уключыў дадання на пазначэннях Дирака.\n[А] Глядзіце "Ці эксперымент ЭПР забараніць мясцовасці?", "Як наконт Няроўнасць Бэла?" і "Калі кошка Шредингера раскол?" аб тым, як шмат светаў ручкі самых цытуемых парадоксаў.\n[B] Прыклад пярэчанне: "Стварэнне паралельных сусветаў парушае закон захавання энергіі/с брытвай Оккама". (Гл. "робіць шмат светаў парушае закон захавання энергіі?" і "робіць шмат светаў парушаюць брытвы Оккама's?")\n[C] напрыклад, "У квантавай тэорыі поля хвалевая функцыя становіцца аператарам". Э, што гэта значыць? А гэта важна? (Гл. "Што пра квантавай тэорыі поля?")\nQ1 Хто верыць у многіх сусветаў?\n"Палітоляг" L Дэвід Рааб дакладаў апытання 72 з "вядучых касмалогіі і іншыя тэарэтыкі квантавай" аб "шматлікіх светаў інтэрпрэтацыя" і дае наступную разбіўку адказ [T].\n1) "Так, я думаю, MWI дакладна" 58%\n2) "Не, я не прымаю MWI" 18%\n3) "Можа быць, гэта праўда, але я не ўпэўнены" 13%\n4) "У мяне няма думкі той ці іншы" 11%\nСярод "Так, я думаю, ММИ з'яўляецца праўдзівым" натоўпу пералічаныя Стывен Хокинг і лаўрэатаў Нобелеўскай прэміі Мюрэй Геллы-Ман і Рычард Фейнмана. Геллы-Ман і Хокинг запісаў агаворкі, з назвай "шматлікіх светаў", але не з утрыманнем тэорыі. Нобелеўскі лаўрэат Стывен Вайнберг таксама згадваецца як шмат-worlder, хоць прапанова не тады, калі быў праведзены апытанне, па-відаць да 1988 (калі памёр Фейнмана). Толькі "Не, я не прымаю MWI" ім з'яўляецца Пенроуза.\nВынікі гэтага апытання ў адпаведнасці з іншых апытанняў, што многіх светаў найбольш папулярных сярод навукоўцаў, якія могуць даволі вольна быць апісаны ў выглядзе радкі або тэарэтыкі квантавай gravitists/касмалогія. Ён менш папулярны сярод шырокай навуковай грамадскасці якія ў асноўным застаюцца ў няведаньні адносна гэтага.\nБольш падрабязна пра поглядах Вайнберга можна знайсці ў _Dreams Заключнага Theory_ або _Life ў Universe_ Scientific American (кастрычнік 1994), апошняя, дзе Вайнберг кажа аб квантавай тэорыі:\n"Канчатковы падыход прыняць ўраўненні Шредингера сур'ёзна [.. апісанне працэсу вымярэння..] Такім чынам, вымярэння прычын гісторыя Сусвету для практычных мэтаў разыходзіцца ў розныя без умяшання трэкаў, па адным для кожнай магчымай значэння вымяранай велічыні. [...] Я аддаю перавагу апошні падыход "\nУ Quark і Jaguar і квантавай механікі ў святле квантавай касмалогіі  Геллы-Ман называе сябе прыхільнікам (пост-) інтэрпрэтацыі Эверетта, хоць яго дакладнае значэнне часам застаецца неадназначным.\nСтывен Хокинг вядомы як прыхільнік многіх міроў і кажа ў артыкуле аб квантавай гравітацыі [H], што вымярэнне гравітацыйнага метрыкі кажа вам, якая галіна хвалевай функцыі вы знаходзіцеся ў даведніках і Эверетта.\nФейнмана, акрамя пасведчання апытання Рааб, непасрэдна ў карысць інтэрпрэтацыі Эверетта, заўсёды падкрэсліваў сваім вучням лекцыі [F], што "калапс" працэс можа быць толькі мадэлюецца раўнаннем Шредингера хвалі (падыход Эверетта).\n[F] Джагдиш Мехра рытме Different Drum: Жыццё і Рычард Фейнмана навукі\n[H] Стывен Хокинг W Чорныя дзюры і тэрмадынаміка Physical Review D тым 13 # 2 191-197 (1976)\n[T] Фрэнк Дж. Типлер Фізіка неўміручасці 170-171\nQ2 Што такое многіх сусветаў?\nAKA як Эверетт, адносна стану, шмат-шмат гісторый ці-сусветаў тлумачэння або метатеории квантавай тэорыі. Доктар Х'ю Эверетт, III, яго складальнік, назваў яго "адносна стану метатеории" або "тэорыі універсальнай хвалевай функцыі" , але гэта звычайна называецца "шматлікіх светаў" у цяперашні час, пасля дэ Віта [4, a], [ 5].\nШмат светаў складаецца з двух здагадак і некаторыя наступствы. Здагадкі вельмі сціплыя:\n1) метафізічнае здагадка: што хвалевая функцыя не проста закадаваць ўсю інфармацыю аб аб'екце, але назіральніка незалежных аб'ектыўнае існаванне і фактычна з'яўляецца аб'ектам. Для нерэлятывісцкая сістэмы N часціц хвалевая функцыя комплекснага поля ў 3-N мернага прасторы.\n2) фізічныя здагадкі: хвалевая функцыя падпарадкоўваецца эмпірычным шляхам стандартнага лінейнага дэтэрмінаванага хвалевых раўнанняў ва ўсе часы. Назіральнік не адыгрывае асаблівую ролю ў тэорыі і, такім чынам, не разглядаецца калапс хвалевай функцыі. Для нерэлятывісцкая сістэмы ўраўненні Шредингера хвалі з'яўляецца добрым набліжэннем да рэальнасці. (Гл. "Ёсць шмат светаў рэлятывісцкай тэорыі?" аб тым, як больш агульны выпадак разглядаецца з квантавай тэорыяй поля або трэцяй квантавання.)\nАстатнія тэорыі проста распрацоўка наступстваў вышэй здагадак. Вымярэнняў і назіранняў па тэме на аб'ект мадэлююцца з ужываннем хвалевага ўраўненні для сумеснай сістэмы суб'ект-аб'ект. Некаторыя наступствы:\n1) Што кожнага вымярэння прычын раскладання або декогеренции універсальнай хвалевай функцыі ў невзаимодействующих і ў асноўным без ўмяшання галін, гісторыі ці міроў. (Гл. "Што такое декогеренции?") гісторый форме галінаваным дрэва, якое ахоплівае ўсе магчымыя вынікі кожнага ўзаемадзеяння. (Гл. "Чаму светаў раскол?" і "Калі светы раскол?") Кожны гістарычны што-калі гэта сумяшчальна з пачатковымі ўмовамі і фізічны закон рэалізуецца.\n2) Гэта звычайныя статыстычныя Нарадзіўся інтэрпрэтацыю амплітуд ў квантавай тэорыі з'яўляецца вытворным ад ў рамках тэорыі замест таго, каб лічыць, як дадатковай аксіёмы. (Гл. "Як верагоднасці выходзіць на працягу многіх міроў?")\nШмат-светаў паўторна фармулёўка квантавай тэорыі , апублікаванай у 1957 годзе д-р Х'ю Эверетта III , якая разглядае працэс назірання або вымярэння цалкам ўнутры хвалі механікі квантавай тэорыі, а не ўваход, як дадатковае здагадку, як і ў капенгагенскай інтэрпрэтацыі. Эверетт разглядаць хвалевай функцыі рэальнага аб'екта. Шмат-светаў вярнуцца да класічнай, папярэдне квантавай погляд на сусвет, у якой усе матэматычных аб'ектаў фізічнай тэорыі з'яўляюцца рэальнымі. Напрыклад электрамагнітных палёў Джэймс Кларк Максвэл або атамаў Дальтона былі разглядаць як рэальныя аб'екты ў класічнай фізіцы. Эверетт ставіцца да хвалевай функцыі ў аналагічным чынам. Эверетт Мяркуецца таксама, што хвалевая функцыя падпарадкаваўся жа хвалевага ўраўненні у працэсе назірання або вымярэння, як на ўсіх іншых выпадках. Гэта цэнтральны здагадка аб шматлікіх міроў: што хвалевы раўнанне выконваецца паўсюдна і ва ўсе часы.\nЭверетт выявілі, што новы, больш просты тэорыі - які ён назваў "адноснага стану" фармулёўка - прадказвае, што ўзаемадзеянне паміж двума (ці больш) макросистем звычайна раскол адзінай сістэмы ў суперпазіцыі прадуктаў адносна стану. Станаў макросистем, у канцы падсістэм сумесна ўзаемадзейнічалі, з гэтага часу звязаны з, ці залежаць ад адзін аднаго. Кожны элемент суперпазіцыі - кожны прадукт падсістэмы дзяржаў - эвалюцыянуе незалежна ад іншых элементаў у суперпазіцыі. Станаў макросистем з'яўляюцца, стаўшы карэлявалі або заблытаныя адзін з адным, немагчыма зразумець у адрыве адзін ад аднаго і павінны разглядацца як адзін складовай сістэмы. Гэта ўжо не магчыма гаварыць стан адной (пад) сістэмы ў адрыве ад іншых (суб) сістэм. Замест гэтага мы вымушаны мець справу з дзяржавамі падсістэм адносна адзін да аднаго. Вызначэнне стану адной падсістэмы прыводзіць да ўнікальнай спецыфікацыі стану ("адноснага стану") з іншых падсістэм. (Гл. "Што такое адноснае стан?")\nКалі адна з сістэм з'яўляецца назіральнікам і ўзаемадзеяння назірання, то эфект ад назіраньня падзяліць назіральнікаў у колькасці асобнікаў, кожны асобнік назіранняў толькі адзін з магчымых вынікаў вымярэнняў і не ведаюць аб іншых выніках, а ўсе яго назіральнік-копій. Ўзаемадзеяння паміж сістэмамі і асяроддзя іх пражывання, у тым ліку сувязі паміж рознымі назіральнікамі ў тым жа свеце, перадае карэляцыі, якія выклікаюць мясцовае расшчаплення або декогеренции ў не-ўмяшання галін універсальнай хвалевай функцыі. Такім чынам, увесь свет раскалоўся, даволі хутка, на мноства ўзаемна ненаблюдаемых, але не менш рэальныя светы.\nНа думку многіх светаў ўсіх магчымых зыходаў квантавага ўзаемадзеяння рэалізуюцца. Хвалевая функцыя, а не разбураецца ў момант назірання, ажыццяўляе развіваецца ў дэтэрмінаваных моды, які ахоплівае ўсе магчымасці ўбудаваных ў ім. Усе вынікі існуюць адначасова, але не перашкаджаюць далейшай адзін з адным, кожны асобны да свету, дзе разбіваюцца на ўзаемна ненаблюдаемых, але не менш рэальныя светы.\nQ3 Якія альтэрнатывы многіх сусветаў?\nІснуе ніякай іншай квантавай тэорыі, акрамя шматлікіх светаў, гэта значыць навуковых, у сэнсе прадастаўлення редукционистской мадэль рэальнасці, і свабоднай ад унутраных супярэчнасцяў, што я ведаю. Сцісла тут дэфектаў з самых папулярных варыянтаў:\n1) Капенгагенская інтэрпрэтацыя. Постулирует, што назіральнікаў падпарадкоўваецца розных фізічных законаў, чым не-назіральніка, які з'яўляецца вяртанне ў віталізм. Вызначэнне назіральнікаў вар'іруецца ад аднаго прыхільніка ў іншую, калі яны прысутнічаюць на ўсіх. Статус хвалевай таксама неадназначныя. Калі хвалевая функцыя з'яўляецца рэальнай тэорыі нелокальных (не смяротна, але непрыемна). Калі хвалевая функцыя не з'яўляецца рэальным, то тэорыя паставак не мадэль рэчаіснасці. (Гл. "Якія праблемы з квантавай тэорыяй?")\n2) схаваных зменных [B]. Відавочна не-мясцовых. Бом прызнае, што ўсе галіны універсальнай хвалевай функцыі існуюць. Як Эверетт Бом лічыў, што хвалевая функцыя рэальных комплексных поле, якое ніколі не руйнуецца. Акрамя таго Бом выказаў меркаванне, што існуе часціц, якія рухаюцца пад уплывам нелокальных "квантава-патэнцыял" адбываецца ад хвалевай функцыі (у дадатак да класічнай патэнцыялаў, якія ўжо ўключаны ў структуру хвалевай функцыі). Дзеяннем квантавых патэнцыйных такая, што часціцы, якія пацярпелі ад толькі адной з галін хвалевай функцыі. (Бом вынікае, што па сутнасці декогеренции аргумент, каб паказаць гэта, гл. раздзел 7, # I [B]).\nНяяўныя, Негалоснае здагадка, зробленае Бома ў тым, што толькі адна галіна хвалевай функцыі, звязаныя з часціцамі можа ўтрымліваць самасвядомасцю назіральнікаў, а Эверетт не робіць такое здагадку. Большасць прыхільнікаў Бома, здаецца, не разумеюць (або нават быць у курсе) крытыкі Эверетта, падзел VI , што схаваных параметраў часціц не назіраецца так як хвалевая функцыя ўжо дастаткова, каб ўлічыць усе заўвагі і, такім чынам, мадэль рэальнасці. Утоеных часціц пераменная можа быць зьнішчаны, нараўне з кіруючымі квантава-патэнцыял, што дае тэорыя ізаморфныя многіх светаў, без шкоды для якіх-небудзь эксперыментальных вынікаў.\n[B] Дэвід Бом J прапанаваў інтэрпрэтацыю квантавай тэорыі ў тэрмінах "схаваных параметраў" Я і II Physical Review тым 85 # 2 166-193 (1952)\n3) квантавай логікі. Несумненна самы экстрэмальны ўсе спробы вырашыць праблемы вымярэння КМ. Акрамя адмовы ад адной ці іншы з класічных прынцыпаў логікі гэтых тэорый ўсе няскончаныя (меркавана з-за ўнутраных супярэчнасцяў). Таксама незразумела, якім чынам і чаму розныя тыпы логікі ўжываюцца ў розных маштабах.\n4) Пашыраная верагоднасцяў [M]. Адважнай тэорыі, у якой паняцце верагоднасці з'яўляецца "пашыраны" ўключыць комплексныя значэння [У]. Хоць даволі смелая, я не ўпэўнены, што гэта лагічна дапушчальна, якія знаходзяцца ў канфлікце з адносным паняццем частоты верагоднасці, у гэтым выпадку ён пакутуе ад таго ж крытыка, як квантавая логіка. Таксама незразумела, мне ўсё роўна, як выніковае паняцце "комплекс верагоднасць" адрозніваецца ад квантавай "амплітуда верагоднасці" і, такім чынам, чаму мы маем права бурыцца комплекснозначных верагоднасці, як калі б ён быў класічным, рэчыўныя верагоднасць.\n[M] W Muckenheim агляд пашыраных верагоднасцяў Фізіка Том 133339 - (1986) [У] Саўл Юсеф Квантавая механіка як комплекс Тэорыя імавернасцяў ГПУ-й 9307019\n5) транзакцыйных мадэлі [C]. Відавочна не-мясцовых. Творчыя тэорыя, заснаваная на мадэлі Фейнмана-Уиллера паглынальнік-эмітар ЭМ, у якіх перадавых і адсталых амплітуды верагоднасцяў аб'яднаць у пазачасавая "здзелка" у форме Нарадзіўся шчыльнасць верагоднасці. Ён патрабуе, каб ўваход і выхад дзяржавы, як гэта вызначана назіральнікаў, выступаюць у якасці выпраменьвальнікаў і амартызатары адпаведна, але не любыя ўнутраныя стану (у "чорны скрыню"), і, такім чынам, пакутуе ад знаёмай праблемай вымярэння Капенгагенская інтэрпрэтацыя.\nКалі ўнутраныя стану зрабіў выступаць у якасці выпраменьвальнікаў/паглынальнікаў, то хвалевая функцыя будзе калапс, напрыклад, вакол аднаго з двух шчыліны (ўнутраны стан) у двайны эксперымент шчыліны, знішчаючы назіраецца інтэрферэнцыйных палос. У пагадненні тэрміналогіі здзелка форме паміж першым сінглам шчыліны і адзін з двух шчыліны і іншая транзакцыя будзе форма паміж тымі ж двайны шчыліны і кропкі на экране, дзе зямлі фатона. Гэта ніколі не назіралася.\n[C] Джон Крамер G транзакцыйных інтэрпрэтацыі квантавай механікі Поспехі фізічных тым 58 # 3 647-687 (1986)\n6) Шмат-розумах. Нягледзячы на павярхоўнае падабенства з многіх міроў гэта на самай справе вельмі нефізычныя, не аперацыйны тэорыі. (Гл. "Што такое многіх розумах?")\n7) нелінейная тэорыі ў цэлым. Да гэтага часу ні нелінейнай тэорыі любы Прымаем эксперыментальная падтрымка, у той час як многія з іх не атрымалася эксперыменту. (Гл. "з'яўляецца лінейнай фізікі?") шматлікіх светаў прагназуе, што нелінейнай тэорыі заўсёды будзе трываць няўдачу эксперыменту. (Гл. "з'яўляецца лінейнасць дакладным?")\nQ4 Што такое "свет"?\nГруба кажучы "свет" ўяўляе сабой складаную, прычынна звязаны, часткова або цалкам замкнёнага мноства ўзаемадзейнічаюць падсістэм, якія не істотна замінаць іншым, больш аддаленых, элементы ў суперпазіцыі. Любая складаная сістэма і яе звязанай асяроддзі, з вялікім лікам ўнутраных ступеняў свабоды, кваліфікуецца як свет. Назіральніка, з унутранай незваротных працэсаў, лічыцца складанай сістэмы. З пункту гледжання хвалевай функцыі, свет decohered філіяла універсальнай хвалевай функцыі, якая ўяўляе адну макросостояния. (Гл. "Што такое декогеренции?") светаў ўсе існуюць адначасова ў невзаимодействующих лінейнай суперпазіцыі.\nЧасам "міроў", завуцца "сусвету", але часцей за апошняе абаронены сукупнасць светаў маецца на ўвазе універсальнай хвалевай функцыі. Часам тэрмін "гісторыя" выкарыстоўваецца замест "свет". (S фразу Gell-Mann/Hartle ", гл "Што такое шматлікіх гісторый?").\nQ5 Што такое вымярэнне?\nВымярэнне ўзаемадзеяння, як правіла, незваротныя, паміж падсістэмамі, што карэлюе значэнне колькасці ў адной падсістэме са значэннем колькасці ў іншыя падсістэмы. Узаемадзеянне можа выклікаць ўзмацненне працэсу ў рамках аднаго аб'екта або падсістэмы са шматлікімі ўнутранымі ступенямі свабоды, што прыводзіць да незваротнага змене высокага ўзроўню ў той жа аб'ект. Калі падчас ўзмацнення адчувальная да пачатковым ўзаемадзеяння, то можна прызначыць сістэма, якая змяшчае ўзмацняецца працэс "вымяральная апаратура", так як трыгер адчувальныя да некаторых (часта микрофизических) колькасць або параметр аднаго з іншых падсістэм, якія мы пазначым "аб'екта" сістэмы. Напрыклад, выяўленне зараджанай часціцы (аб'екта) ад лічыльнік Гейгера (вымяральныя прыборы) прыводзіць да пакалення "націсніце кнопку" (на высокім узроўні змены). Адсутнасць зараджаных часціц не стварае кнопку. Узаемадзеянне з тымі элементамі зараджаныя часціцы хвалевая функцыя, якая праходзіць паміж зараджанымі пласцінамі дэтэктар, выклікаючы ўзмацненне працэсу (незваротныя Электронны каскад або лавіны), якая ў канчатковым рахунку ператвараецца ў кнопку.\nВымярэння, пад гэта вызначэнне, не патрабуе наяўнасці свядомага назіральніка, толькі незваротных працэсаў.\nЧаму светаў расколу?\nШто такое декогеренции?\nМіраў, або галін універсальнай хвалевай функцыі, раскол, калі розныя кампаненты квантавай суперпазіцыі "декогерировать" сябар ад сябра [7а], [7, b], . Декогерентность ставіцца да страты кагерэнтнасці або адсутнасць інтэрферэнцыі паміж элементамі суперпазіцыі. Для двух галін або светы, каб перашкаджаць адзін аднаму ўсе атамы, элементарныя часціцы, фатоны і іншыя ступені свабоды ў кожным свеце павінны быць у тым жа стане, што звычайна азначае, што яны ўсе павінны быць на тым жа месцы ці значна перакрываюцца ў абодвух светаў, адначасова.\nДля малых мікраскапічных сістэм цалкам магчыма для ўсіх сваіх атамных кампанент перакрывацца ў недалёкай будучыні. У двайны эксперымент шчыліны, напрыклад, яна патрабуе толькі, што розныя шляхі дифрагированного часціцы перакрыцця зноў у нейкай кропцы прасторы-часу для інтэрферэнцыйнай карціны ў форме, таму што толькі адна часціца была разбіта.\nТакое будучыню супадзенне пазіцый ва ўсіх кампанентаў практычна немагчыма ў больш складаных макраскапічных сістэм, так як усе складнікі часціцы павінны супадаць з іх калегамі адначасова. Любая сістэма, досыць складанымі, каб быць апісаны тэрмадынамікі і маюць незваротны паводзіны сістэмы дастаткова складаныя, каб выключаць, для ўсіх практычных мэтаў, любая магчымасць будучыні ўмяшання паміж яго декогерентных галін. Незваротны працэс з'яўляецца адным, ці звязана з ёй, сістэмы з вялікай колькасцю ўнутраных, не саромеючыся ступенямі волі. Пасля незваротны працэс пачаўся, то змены значэнняў колькасці ступеняў свабоды лісце адбітак, які не можа быць выдалены. Калі паспрабаваць умяшацца, каб аднавіць зыходны статус-кво ўмяшанне выклікае больш парушэнняў у іншых месцах.\nУ КМ жаргоне мы кажам, што кампанент (або вектараў ў базавым Гільбэртавых прасторы станаў) сталі пастаянна артаганальных з-за складанасці сістэмы павышэння памернасць вектарнага прасторы, дзе кожны безумоўнай ступенню свабоды спрыяе вымярэнне вектара стану прасторы. У высокай памернасьці прасторы амаль усе вектары артаганальны, без якой-небудзь значнай ступені перакрываюцца. Такім чынам вектары для складаных сістэм з вялікім лікам ступеняў свабоды, натуральна распадаюцца на ўзаемна артаганальных кампанентаў, якія, таму што яны ніколі не могуць істотным чынам парушаюць зноў, не ведаюць адзін пра аднаго. Складаная сістэма, або свет, раскалоўся на розныя, узаемна ненаблюдаемых міроў.\nЗгодна з тэрмадынаміцы кожны актываваны ступень свабоды набывае энергіі КТ. Гэта працуе наадварот, а таксама: вызваленне прыкладна КТ энергіі павялічваецца ў прасторы станаў памернасьці. Нават зусім невялікая колькасць энергіі, якая выдаткоўваецца незваротным frictive працэс дастаткова вялікіх па гэтай шкале, павялічваючы памер звязаных Гільбэртавых прасторы.\nКантакт паміж сістэмай і радыятар эквівалентна павелічэнню памернасьці прасторы станаў, так як апісанне сістэмы павінен быць распаўсюджаны на ўсе кампаненты навакольнага асяроддзя ў прычыннай сувязі з ёй. Звязацца з знешняй асяроддзем з'яўляецца вельмі эфектыўным разбуральнікам кагерэнтнасці. (Гл. "Што такое сераду аснове?")\nQ7 Калі светы расколу?\nМіры беззваротна "раскол" у месцах вымярэння тыпу узаемадзеянняў, звязаных з тэрмадынамічна незваротных працэсаў. (Гл. "Што такое вымярэнне?") незваротны працэс заўсёды будзе вырабляць декогеренции якая распадаецца міроў. (Гл. "Чаму светаў раскол?", "Што такое декогеренции?" і "Калі кот Шредингера раскол?" для пэўнага прыкладу.)\nУ прыклад лічыльніка Гейгера і зараджаных часціц пасля часціца прайшла лічыльніка адзін свет змяшчае націску лічыльнік і тая частка хвалевай функцыі часціцы, якія праходзілі хоць дэтэктара. Іншы свет змяшчае unclicked барацьбе з хвалевай функцыі часціцы з "ценем", пададзеных лічыльніка выведзеныя з хвалевай функцыі часціцы.\nЛічыльнік Гейгера распадаецца пры ўзмацненні працэсу стаў незваротным, перш націсніце выпраменьваецца. (Гл. "Што такое вымярэнне?") расшчапленне мясцовых (першапачаткова ў галіне лічыльнік Гейгера у нашым прыкладзе) і перадаецца прычынна на больш аддаленыя сістэмы. (Гл. "Ёсць шмат светаў лакальнай тэорыі?" і "Ці ЭПР эксперымент забараніць мясцовасці?") менавіта ў той момант/месца раскол не рэзка вызначаная з-за суб'ектыўнага характару незваротнасці, але можна лічыць завершаным, калі большая больш, чым КТ энергіі быў выпушчаны ў некантраляваных моды ў навакольнае асяроддзе. На дадзеным этапе падзея стала незваротным.\nНа мове тэрмадынамікі узмацнення прысутнасці зараджаных часціц шляхам лічыльнік Гейгера з'яўляецца незваротным падзеяй. Гэтыя падзеі выклікалі декогеренции розных галінах хвалевай функцыі. (Гл. "Што такое декогеренции?" і "Чаму светаў раскол?") декогерентность адбываецца пры незваротных падзей ўзроўню макрас мець месца і макросостояния апісанне аб'екта не дапускае адно апісанне. (Макросостояния, сцісла, апісанне аб'екта з пункту гледжання даступных знешніх характарыстык.)\nПеравага Узоры вызначэнне міроў і расшчапленне працэсу з тэрмадынамікі расшчаплення працэс становіцца незваротным і дазваляе толькі наперад-час-галінаванне, пасля павелічэння з энтропіяй. (Гл. "Чаму не светаў засцерагальнік, а таксама раскол?") Як і ўсе незваротныя працэсы, хоць, Ёсць выключэнні нават пры грубых нізкім узроўні і светаў будзе часам засцерагальнік. Неабходным, хоць і не дастатковая, ўмова для плаўкі для ўсіх запісаў, успамінаў і г.д., што адрозненні паміж папярэдне плаўленых светаў або гісторый будуць страчаныя. Гэта не звычайная з'ява.\nQ8 Калі кошка Шредингера раскол?\nРазгледзім кот Шредингера. Котка знаходзіцца ў запячатаным скрынцы з прыстасаваннем, якое рэлізы смяротныя робіць цыяніду, калі пэўныя радыеактыўнага распаду выяўлена. Для прастаты мы прадставіць сабе, што скрынка, у той час як закрытыя, цалкам ізалюе котку з яе асяроддзя. Праз некаторы час следчы адкрывае акно, каб убачыць, калі кот жывы або мёртвы. Згодна з капенгагенскай інтэрпрэтацыі кот не быў ні жывы, ні мёртвы, пакуль акно было адкрыта, пасля чаго хвалевая кот паваліўся на адзін з двух варыянтаў (жывы ці мёртвы кот). Парадокс, на думку Шредингера, з'яўляецца тое, што котка меркавана ведаў, што калі ён быў жывы * да * акно было адкрыта. На думку многіх светаў прылады была падзелена на дзве дзяржавы (цыянід выпушчаны або няма) ад радыеактыўнага распаду, які з'яўляецца тэрмадынамічна незваротным працэсам (гл. "Калі светы раскол?" і "Чаму светаў раскол?"). Як цыяніду/не-цыянід ўзаемадзейнічае з котку коткай падзелена на дзве дзяржавы (жывым або мёртвым). З пункту гледжання выжывання коткі гледжання яна займае іншы свет ад яе памерлага копіі. Глядач складаецца з двух копій толькі тады, калі акно адкрыта, і яны змененыя стану коткі.\nКотка распадаецца, калі прылада спрацоўвае, незваротна. Следчы распадаецца пры адкрыцці акна. Жывы кот не падазрае, што следчы мае раскол, не больш, чым ён ўсведамляе, што ёсць мёртвы кот у суседніх отщепленной свету. Следчы можна вывесці, пасля падзей, на аснове аналізу цыяніду механізм, або памяць ката, што коткі расколу да адкрыцця акна.\nQ9 Што суму параўнанні з аналагічным перыядам гісторыі?\nСума параўнанні з аналагічным перыядам гісторыі ці інтэграла па шляхах фармалізму квантавай механікі была распрацавана Рычард Фейнмана ў [F] 1940-х гадоў у якасці трэцяга інтэрпрэтацыі квантавай механікі, нараўне з хвалевай карціны Шредингера і Гейзенберга плошчавы механіку, для разліку амплітуд пераходу. Усе тры падыходу матэматычна эквівалентныя, але шлях-фармалізме інтэграла прапануе некаторыя цікавыя дадатковыя разуменне многіх міроў.\nУ шлях-цэласную карціну хвалевай функцыі адной часьціцы ў пункце (х ', Т') пабудавана з узносаў ўсіх магчымых шляхоў з (X, Т), дзе ўклад кожнага шляху з'яўляецца узважаным па (фазы) фактар ??ехр (я * дзеянняў [шлях]/HBAR) * хвалевай функцыі ў кропцы (X, T), падвёў, у сваю чаргу, па ўсіх значэнняў х [Шлях] Дзеянне часовай інтэграл ад лагранжиана (прыкладна: лагранжиан роўная кінэтычнай мінус патэнцыяльная энергія) на шляху ад (X, Т) да (х ', т'). Канчатковае выраз, такім чынам, сума або інтэграл па ўсіх шляхах, незалежна ад любых класічных дынамічных абмежаванняў. Для N-частковых сістэм прынцыпе тое ж самае, акрамя таго, што шляхі праходзяць праз прастору 3-N.\nУ шлях-інтэгральнага падыходу усе магчымыя шляхі праз канфігурацыйнага прасторы робіць ўклад у амплітуду пераходу. З гэтага пункту гледжання часціцы разглядаюцца ўсе магчымыя канфігурацыі прамежкавых паміж указанымі пачатковым і канчатковым станамі. Па гэтай прычыне інтэграла па шляхах тэхніка часта згадваецца як "сума параўнанні з аналагічным перыядам гісторыі". Так як мы не займаюць прывілеяванае момант у гісторыі, натуральна задацца пытаннем, калі альтэрнатыўных гісторый спрыяюць ў роўнай ступені амплітуды пераходу ў будучыні, і што кожнай магчымай гісторыі роўныя рэальнасці. Магчыма, мы не павінны здзіўляцца, што Фейнмана на запіс, як верыць у многіх міроў. (Гл. "Хто верыць у многіх міроў?") Што дзіўнага ў тым, што Эверетт распрацаваў сваю многіх светаў тэорыі цалкам з пункту гледжання Шредингера без прыкметнага ўплыву на працу Фейнмана, нягледзячы Фейнмана і Эверетт абмену ж тэзіс Прынстан кіраўніка, Джон Уилер.\nФейнмана распрацаваў свой шлях-фармалізме інтэграла па далейшаму падчас яго працы па квантавай электрадынаміцы, КЭД, паралельна з Швингера і Tomonoga які быў распрацаваны менш visualisable форме і патрабавалася даказаць. Дайсон паказаў, што гэтыя падыходы былі эквівалентныя. Фейнмана, Швингера і Tomonoga былі ўзнагароджаны ў 1965 годзе фізікі Нобелеўскую прэмію за гэтую працу. падыход Фейнмана ў тым, каб паказаць, як любы працэс, з пэўнай у (пачатковых) і з (канчатковага) стану, можа быць прадстаўлена серыя (Фейнмана) дыяграм, якія дазваляюць ствараць, абменьвацца і знішчэння часціц. Кожная дыяграма Фейнмана ўяўляе розны ўклад у поўную амплітуду пераходу, пры ўмове, што знешнія лініі на карце патрабуецца мяжы пачатковыя і канчатковыя ўмовы (вызначаны ў і з дзяржаў). КЭД стала прататыпам для ўсіх іншых, больш позніх, тэорыі поля, як электра-слабога і квантавай хромодинамики.\n[F] Рычард Фейнмана Р прасторава-часовай падыход да нерэлятывісцкая квантавай механікі Водгукі сучаснай фізікі, тым 20: 267-287 (1948)\nШто такое шматлікіх гісторый?\nШто такое сераду аснове? Існуе значная сувязь паміж тэрмадынамікі і многіх светаў, разглядаюцца ў "декогеренции" выгляд Журек [7а], [7b] і Геллы-Манна і Хартл , Эверетт , [2 ] і інш [4, b]. (Гл. "Што такое декогеренции?")\nГеллы-Ман і Хартл, у прыватнасці, пашырылі ролю декогеренции ў вызначэнні Эверетт светаў, або "гісторыі" ў іх наменклатуры. Яны называюць свой падыход "шматлікіх гісторый" падыход, дзе кожны "грубая або класічная гісторыя" звязаная з унікальным часу спарадкаваную паслядоўнасць мностваў незваротных падзей, у тым ліку вымярэння, запісы, назірання і таму падобнае. (Гл. "Што такое вымярэнне?") дробназярністы гісторый эфектыўна расслабіцца незваротным крытэрый. Матэматычна шматлікіх гісторый падыход ізаморфныя Эверетта многіх міроў.\nМіраў падзяліць ці "декогерировать" сябар ад аднаго пры незваротных падзей. (Гл. "Чаму светаў раскол?" і "Калі светы раскол?") Адпаведна многія гісторый вызначае многосвязных іерархіі класічных гісторый, дзе кожны класічнай гісторыі "дзіця" з любога бацькі гісторыі, якая мае толькі падмноства дзіцяці вызначэнні незваротных падзей і бацькоў любы гісторыі, якая мае пашыраны набор такіх падзей. Падняўшыся дрэва ад дзіцяці да бацьку рухаецца паступова хмулацей крупчастай сумесных гісторый пакуль, нарэшце, вяршыня дасягнута, дзе гісторыя не мае вызначальнага падзеі (і, такім чынам, у адпаведнасці з усё!). Гэта універсальны хвалевай Эверетта. У ніжняй частцы крупнозерністой дрэва спыняецца з максімальна ўдакладнены набор декогерентизации гісторый. Класічных гісторый у кожнага ёсць верагоднасць, ускладзеныя на іх і верагоднасці дабаўка ў тым сэнсе, што сума верагоднасцяў звязана мноства класічных гісторый роўная верагоднасці, звязаныя з унікальнай гісторыяй бацькоў вызначаецца наборам. (Ніжэй за максімальна вытанчаным класічным гісторый дробназярністы або квантавых гісторый, дзе верагоднасці больш не адытыўная і розных гісторый істотна замінаць адзін аднаму. Ніжняга ўзроўню складаецца з поўных микросостояний, якія цалкам названых дзяржаў.)\nДекогеренции падыход карысны пры разглядзе ўплыву навакольнага асяроддзя на сістэму. У многіх адносінах сераду, выступаючы ў якасці цеплаадводу, можна разглядаць як выкананне паслядоўнасці вымярэнняў тыпу узаемадзеянняў на любы сістэме, выклікаючы звязаных сістэма распадаецца. Усе асяроддзя аснова аснове выбраны так, каб мінімізаваць тэрміны перакрыжаванага аснове ўмяшання. Гэта робіць любы рэальнага светаў разліку лёгка, так як крыжаваныя члены настолькі малыя, але гэта не адназначна абраць базіс, проста ліквідуе вялікае лік.\nQ11 Як многія светы існуюць?\nТэрмадынамічных адносіны Планка-Больцмана, S = K * часопіса (W), лічыць галін хвалевай функцыі ў кожнай расшчаплення, на самым нізкім, максімальна вытанчаным ўзровень многіх гісторый дрэва Геллы-Манна. (Гл. "Што такое шматлікіх гісторый?") унізе або максімальна падзяліць ўзровень складаецца з микросостояний якія можна пералічыць па формуле W = ехр (S/K), дзе S = энтрапіі, да = пастаянная Больцмана (каля 10 ^ - 23 Дж/Кэльвіна) і W = колькасць міроў або макросостояний. Колькасць грубых крупчастым светаў ніжэй, але ўсё ж павялічваецца з энтрапіі ж стаўленне, т. е. колькасць міроў адзіны свет распадаецца на сайце незваротныя падзеі, энтрапіі DS, ехр (DS/да). Таму што да вельмі малая шмат светаў отщепляется ў кожнай макраскапічных падзей.\nQ12 Ёсць шмат светаў лакальнай тэорыі?\nСамы просты спосаб пераканацца, што многіх светаў метатеории з'яўляецца мясцовым тэорыя адзначыць, што яна патрабуе, каб хвалевая функцыя падпарадкоўваецца некаторых рэлятывісцкага хвалевага ўраўненні, дакладны выгляд якой у цяперашні час невядомыя, але якія, як мяркуецца, будзе лакальна Лорэнц-інварыянтнай на ўсіх заўсёды і ўсюды. Гэта раўнасільна накладанню патрабаванне мясцовасці забяспечваецца на ўсе часы і ўсюды. Ergo многіх светаў з'яўляецца лакальнай тэорыі.\nІншы спосаб убачыць гэта вывучыць, як макросостояний развівацца. Макросостояний апісання аб'ектаў развівацца ў мясцовай моды. Міры раскол макросостояния апісанне дзеліць ўнутры светлавога конуса ініцыюе падзеі. Такім чынам, расшчапленне лакальны працэс, перадаюцца прычынна на святло ці суб-светлавых хуткасцяў. (Гл. "Ці эксперымент ЭПР забараніць мясцовасці?" і "Калі светы раскол?")\nQ13 Ёсць шмат светаў дэтэрмінаванай тэорыі?\nТак, многіх светаў з'яўляецца дэтэрмінаванай тэорыі, так як хвалевая функцыя падпарадкоўваецца дэтэрмінаваных хвалевага ўраўненні ў любы час. Усе магчымыя вынікі вымярэнняў або ўзаемадзеяння (гл. "Што такое вымярэнне?") ўбудаваны ў універсальнай хвалевай функцыі, хоць кожны назіральнік, разбіўка па кожнаму назіранні, толькі дасведчаныя аб выніках аднаго з лінейнасці хвалевага ўраўненні. Свет паўстае индетерминистской, з звычайнай імавернаснай калапс хвалевай функцыі, але на аб'ектыўным узроўні, які ўключае ўсе вынікі, дэтэрмінізму аднаўляецца.\nНекаторыя людзі знаходзяцца пад уражаннем, што адзінай матывацыяй для многіх светаў з'яўляецца жаданне вярнуцца да дэтэрмінаванай тэорыі фізікі. Гэта не так. Як Эверетт адзначыў, пярэчанняў са стандартнай капенгагенскай інтэрпрэтацыі не индетерминизм як такой, але, што индетерминизм адбываецца толькі з умяшальніцтвам назіральніка, калі хвалевая функцыя руйнуецца. (Гл. "Што такое Капенгагенская інтэрпрэтацыя?")\nЁсць шмат светаў рэлятывісцкай тэорыі?\nШто пра квантавай тэорыі поля?\nШто пра квантавай гравітацыі?\nГэта трывіяльна, каб relativise многіх светаў, па меншай меры на ўзроўні спецыяльнай тэорыі адноснасці. Усе рэлятывісцкіх тэорый фізікі квантавай тэорыі з лінейных раўнанняў хвалі. Ёсць тры або больш этапаў распрацоўкі цалкам relativised квантавай тэорыі поля:\nПершы квантавання: хвалевая функцыя сістэмы часціц N з'яўляецца комплекс поле, якое развіваецца ў 3N памеры, як рашэнне альбо шмат Шредингера, Дирака і Клейна-Гордана або іншыя хвалевага ўраўненні. Знешнія сілы, якія дзейнічаюць на часціцы, былі прадстаўлены ці мадэлюецца з дапамогай патэнцыял, які з'яўляецца ў хвалевы раўнанне, як класічная, фонавае полі.\nДругі квантавання: AKA (рэлятывісцкай) тэорыі поля (КТП) апрацоўвае стварэнне і знішчэнне часціц квант класічных палёў і патэнцыялаў, а таксама часціц. Кожная часціца адпавядае полі, у КТП, і становіцца аператарам. Напрыклад, часціцы электрамагнітнага поля з'яўляецца фатон. Хвалевая сукупнасць часціц/палёў існуе ў прасторы Фока, дзе колькасць вымярэнняў вагаецца ад кампанента да кампаненту, якая адпавядае нявызначанасць ліку часціц. Многія светы не мае праблем ўключэння КТП, так як тэорыя (КТП) не змяняецца метатеории (шмат-сусветы), што робіць заявы аб тэорыі.\nТрэці квантавання: AKA квантавай гравітацыі. Гравітацыйнай метрыкі квант, нараўне з (магчыма) тапалогіі разнастайнасці прасторы-часу. Роля часу гуляе цэнтральную ролю менш, як і варта было чакаць, але першы і другі мадэлі квантавання з'яўляюцца прыдатныя як заўсёды для мадэлявання низкоэнергетических падзей. Фізіка гэтага з'яўляецца няпоўным, у тым ліку цярністы, нявырашаных канцэптуальных пытанняў, з шэрагам прапаноў (радкі, Суперсіметрыя, супергравитация...), на шляху прасоўвання наперад, але пашырэнне патрабуе многіх светаў даволі трывіяльна, так як матэматыка будзе без змен.\nАдзін з арыгінальных матываў схема Эверетт ў тым, каб забяспечыць сістэмы квант гравітацыйнага поля на выхад квантавай касмалогіі, што дазваляе поўна, аўтаномных апісанне Сусвету. Сапраўды, многія-словы на самай справе патрабуе, што гравітацыя быць квант, у адрозненне ад іншых інтэрпрэтацый, якія нічога не гаворыцца аб ролі гравітацыі. (Гл. "Чаму квантавай гравітацыі? ")\nQ15 Дзе іншыя светы?\nНумары для рэлятывісцкай квантавай механікі і квантавай тэорыі поля цалкам адназначны: Эверетт іншых светаў займаць тое ж прастора і час як мы робім.\nСхаваны пытанне, сапраўды, чаму б нам не вядома аб гэтых іншых мірах, калі яны існуюць "дзе-то" яшчэ? Каб зразумець, чаму мы не дасведчаныя аб іншых мірах, нягледзячы на ??акупацыйныя жа прасторы-часу, гл. "Чаму я калі-небудзь вопыту аднаго свету?" Некаторыя папулярныя рахункі апісваюць іншыя светы, як отщепление ў іншы, артаганальнай, памеры. Гэтыя памеры памеры Гільбэртавых прасторы, не больш знаёмыя прасторы-часу.\nСітуацыя з'яўляецца больш складанай, як і варта было чакаць, у тэорыях квантавай гравітацыі (гл. "Што пра квантавай гравітацыі?"), таму што гравітацыя можа разглядацца як абурэння ў прасторава-часовай метрыкі. Калі мы возьмем геаметрычнай інтэрпрэтацыі гравітацыйных, то мы можам разглядаць інакш скрыўленая прастору-час, кожны са сваім розных тэрмадынамічных гісторыі, як не-аднагодка. У гэтым сэнсе мы толькі адны і тыя ж разнастайнасць прасторы-часу з іншымі светамі з (макраскапічна) аналагічнае размеркаванне масы. Кожны раз, калі ўзмацнення квантавых маштабаў ўзаемадзеяння эфекты размеркавання мас і, такім чынам, крывізны прасторы-часу выніковая декогеренции можна разглядаць як расшчапленне мясцовых разнастайнасці прасторы-часу на асобныя лісты.\nQ16 Ёсць шмат светаў (толькі) інтэрпрэтацыя?\nНе, па чатырох прычынах:\nПа-першае, многіх светаў робіць прадказанні, якія адрозніваюцца ад іншых так званых інтэрпрэтацыі квантавай тэорыі. Інтэрпрэтацыі не рабіць прадказанні, якія адрозніваюцца. (Гл. "Якія унікальныя прагнозы робіць шмат светаў зрабіць?") Акрамя таго, шматлікія светы retrodicts шмат дадзеных, што не мае іншых лёгка інтэрпрэтацыі. (Гл. "Што retrodictions робіць шмат светаў зрабіць?")\nПа-другое, матэматычная структура шматлікіх светаў не ізаморфныя іншых фармулёвак квантавай механікі, як Капенгагенская інтэрпрэтацыя Бома або ўтоеных пераменных. Капенгагенская інтэрпрэтацыя не змяшчае тыя элементы хвалевай функцыі, якія адпавядаюць іншым сьветам. Бома схаваных зменных утрымоўваюць часціцы, у дадатак да хвалевай функцыі. Ні тэорыя ізаморфныя адзін аднаму ці многіх міроў і, такім чынам, не проста сапернік "інтэрпрэтацыі".\nПа-трэцяе, няма ніякіх навуковых, спрошчанае альтэрнатыва многіх міроў. Усе іншыя тэорыі няўдача для лагічных прычын. (Гл. "Ці ёсць альтэрнатыва тэорыі?")\nПа-чацвёртае, аб тлумачэнні боку шматлікіх светаў, як суб'ектыўныя імавернасны элементы, з'яўляюцца вытворнымі ад ў тэорыі, а не дадалі да яго па здагадцы, як і ў традыцыйным падыходзе. (Гл. "Як верагоднасці выходзіць на працягу многіх міроў?")\nМногія светы павінны сапраўды быць апісана як тэорыі, ці, дакладней, метатеории, так як ён робіць заявы, якія дастасавальныя аб шэрагу тэорый. Шмат-светаў непазбежным следствам любы квантавай тэорыі, якая падпарадкоўваецца некаторых тыпам лінейнага хвалевага ўраўненні. (Гл. "з'яўляецца лінейнай фізікі?")\nЧаму не светаў засцерагальнік, а таксама раскол?\nУ расшчапленне светаў азначае незваротнае фізікі?\nГэта сапраўды пытанне аб тым, чаму тэрмадынамікі працуе, а што з'яўляецца паходжанне "Страла часу", а не пра многіх міроў.\nПа-першае, свет амаль ніколі не засцерагальнік, у кірунку часу наперад, але часта дзеляць, з-за спосабу, мы вызначылі іх. (Гл. "Што такое декогеренции?", "Чаму светаў раскол?" і "Калі светы раскол?") Планка-Больцмана для ліку светаў (гл. "Як шмат светаў ёсць?") варта, што дзе светы зліць разам, то энтрапія будзе памяншацца, парушэнне другога закона тэрмадынамікі.\nПа-другое, гэта не азначае, што незваротныя тэрмадынаміка несумяшчальная з зварачальнай (ці амаль так) мікрасвету. Законы фізікі зварачальныя (або СРТ інварыянтная, дакладней) і цалкам сумяшчальная з незваротнасць тэрмадынамікі, які менавіта дзякуючы таму, межавыя ўмовы (стан Сусвету ў некаторы абраны момант) уведзеных Вялікага Выбуху або што мы абралі разглядаць у якасці пачатковых умоў. (Гл. "Чаму не можа межавых умоў з тым каб адлюстраваць мае назірання ў гэтым свеце?")\nQ18 Што retrodictions робіць шмат светаў зрабіць?\nRetrodiction адбываецца, калі ўжо сабраных даных прыпадае на больш позніх тэарэтычных загадзя ў больш пераканаўчым чынам. Перавага retrodiction за прадказанне, што ўжо сабраны дадзеныя, хутчэй за ўсё, быць вольным ад эксперыментатара зрушэння. Прыклад retrodiction з'яўляецца зрух пэрыгелія Мэркурыя, якія ньютоновской механікі плюс цяжару быў не ў стане, цалкам, на рахунак для агульнай тэорыі адноснасці Эйнштэйна, у той час як расправіўся з ёй.\nМногія светы-retrodicts ўсіх адмысловых уласцівасцяў (ўяўная) хвалевай калапс ва ўмовах декогеренции. (Гл. "Што такое декогеренции?", "Можа хвалевыя краху?", "Калі светы раскол?" і "Чаму светаў раскол?") Ні адзін іншы квантавай тэорыі яшчэ не даводзілася гэта паводзіны навуковай пункту гледжання. (Гл. "Якія альтэрнатывы многіх міроў?")\nQ19 ці светы дыферэнцаваць ці раскол?\nЦі можна лічыць асобныя сусветы, якія з'яўляюцца вынікам вымярэнняў тыпу ўзаемадзеяння (гл. "Што такое вымярэнне?"), а з папярэдняй існавала выразна і проста дыферэнцыраваны, а не узаемадзеянне як з расколу аднаго свету ў шмат? Гэта, безумоўна, не дапускаецца ў многіх светаў або любой тэорыі квантавай тэорыі ў адпаведнасці з эксперыментам. Міры існуюць не ў квантавай суперпазіцыі незалежна адзін ад аднаго, перш чым яны декогерировать ці раскол. Расшчапленне фізічнага працэсу, заснаваныя на дынамічнай эвалюцыі хвалевай вектар, а не пытанне філасофскі, моўны або псіхічнага працэсу (гл. "Чаму светаў раскол?" і "Калі светы раскол?") Калі вы спрабуеце лячыць светы, як ужо існуючыя і асобных затым матэматыку і імавернаснага паводзін усё выходзіць не так. Таксама дыферэнцыяцыі тэорыя не з'яўляецца дэтэрмінаваных, у супярэчнасць з хвалевым раўнаннях, якія дэтэрмінаваных, так як многія розумы кажа, што:\nГэтая ілжывая мадэль дыферэнцыяцыі, на ментальным узроўні, здаецца спрыяльнасці з боку прыхільнікаў многіх розумах. (Гл. "Што такое многіх розумах?")\nQ20 Што шматлікія розумы?\nШмат-розумаў прапануе ў якасці дадатковай фундаментальныя аксіёмы, што бясконцую колькасць асобных розумах або псіхічных станаў быць звязаны адзін з аднаго стану мозгу. Пры адным фізічным стане мозгу падзелены на квантавай суперпазіцыі вымярэнняў (гл. "Што такое вымярэнне?") звязана бясконцасці розум думка як дыферэнцыяцыі, а не падзелу. Матывацыя для гэтай дыхатаміі мозгу ўвазе здаецца, чыста, каб пазбегнуць размоў пра расшчапленні розумы і казаць, а не пра дыферэнцыяцыі ўжо існуючых асобных псіхічных станаў. Існуе ніякай фізічнай асновай для гэтай інтэрпрэтацыі, якія не ў стане аператыўнага вызначэння. Сапраўды дыферэнцыяцыі мадэль для фізічных сістэм, спецыяльна не дапускаецца ў многіх міроў. Шмат-розумах, здаецца, прапануе, каб розумы наступных іншыя правілы, чым пытанне. (Гл. "У міры дыферэнцаваць ці раскол?")\nУ многіх розумаў ролі свядомага назіральніка быў прадастаўлены асаблівы статус, з яе фундаментальнымі аксіёму аб бясконцасці ўжо існуючых розумах, і ў якасці такога філасофску адрозненне ад многіх светаў, якая імкнецца выдаліць назіральніка ад любой прывілеяванай ролі ў фізіцы. (Шмат-розум быў адным з вынайшаў Дэвід Альберт, які, відаць, так як адмовіліся ад яе. Глядзіце Scientific American ліпені 1992 г. стар 80 і кантраст з красавіком Альберта 94 артыкула Scientific American.)\nДвух тэорый не варта змешваць.\nQ21 Ці многіх светаў парушаюць брытвы Оккама?\nУільям Оккам, 1285-1349 (?) Англійская філосаф і адзін з заснавальнікаў логіцы, прапанаванай Максім для ацэнкі тэорый у якім гаворыцца, што гіпотэзы не варта памнажаць звыш неабходнасці. Гэта вядома як брытва Оккама і інтэрпрэтуецца, сёння, як гэта азначае, што з улікам максімальнага набору фактаў найпростай тэорыі павінны быць пераважней, чым больш складаныя. Многія светы разглядаецца як залішне складаным, па некаторых, патрабуючы існаванне множнасці светаў, каб растлумачыць, што мы бачым, у любы час, толькі ў адным свеце.\nГэта з'яўляецца памылкай, што маецца на ўвазе пад "комплексу". Вось прыклад. Аналіз паказвае, што святло зорак зорны свет вельмі падобны на слабы сонечнае святло, як з спектраскапічныя паглынання і ліній выпраменьвання. Мяркуючы, ўніверсальнасць фізічны закон, мы прыходзім да высновы, што іншыя зоркі і светы раскіданы, у вялікай колькасці, праз космас. Тэорыя, што "зоркі далёкія сонца" з'яўляецца найпростай тэорыі і так быць аддаюць перавагу брытвы Оккама іншым геацэнтрычнай тэорыі.\nАналагічным многіх светаў з'яўляецца самым простым і найбольш эканамічным квантавай тэорыі, паколькі яна мяркуе, што тыя ж законы фізікі ўжываюцца для анімацыі назіральнікаў як было адзначана на неадушаўлёныя прадметы. Множнасці светаў прадказвае тэорыя не слабасць многіх светаў, не больш, чым кратнасць зоркі для астраномаў, так як не ўзаемадзейнічаюць светаў выйсці з простай тэорыі.\n(Як гістарычны бок варта адзначыць, што брытва Оккама быў таксама ілжыва выкарыстаны для аргументы на карысць старэйшага геліяцэнтрычнай тэорыі супраць's паняцце Галілеа прасторы космасу. Паняцці вялізнай пустой міжзоркавага прасторы быў занадта невыгодны быць праўдападобна сярэднявечны розум. Зноў яны былі заблытанай паняцце прасторы са складанасцю .)\nQ22 Ці многіх светаў парушае закон захавання энергіі?\nПа-першае, закон захавання энергіі на аснове назіранняў у кожным свеце. Усе заўвагі на працягу кожнага свеце адпаведнасці з мэтамі захавання энергіі, таму энергія захоўваецца.\nПа-другое, а дакладней, захавання энергіі, у КМ, фармулюецца ў тэрмінах ўзважаных сярэдніх або сярэднія. Закон захавання энергіі выяўляецца тым, што вытворная па часе чакаецца энергія замкнёнай сістэмы роўная нулю. Гэта зацвярджэнне можа быць пашырана да ўключаць ўсю сусвет. Кожны свет мае набліжаных энергіі, але энергія агульнай хвалевай функцыі, або яе частку, уключае ў сябе сумуючы па кожнай свету, узважаных з імавернаснай мерай. Гэта ўзважаная сума з'яўляецца пастаяннай. Так энергія захоўваецца ў кожным свеце, а таксама ўсёй сукупнасці міроў.\nАдзін са спосабаў прагляду гэтага выніку - што назіраецца захоўваюцца велічынь захоўваюцца ўсёй сукупнасці светаў - гэта адзначыць, што новыя сусветы не ствараюцца пад дзеяннем хвалевага ўраўненні, а існуючыя светы падзеленыя на паслядоўна "танчэй" і "тонкія" лустачкамі, калі мы разглядаем шчыльнасці верагоднасці як "таўшчыні".\nQ23 Як верагоднасці выходзіць на працягу многіх сусветаў?\nЭверетт паказана ў , , што назірання ў кожным свеце выконваць усе звычайныя звычайныя статыстычныя законы прадказвае імавернаснай інтэрпрэтацыі Борна, паказаўшы, што ўнутраны прадукт Гільбэртавых прасторы ці норма мае асаблівае ўласцівасць, якое дазваляе нам робіць заявы аб светы, дзе квантавай статыстыкі ламаюцца. Норма вектара мноства сусьветаў, дзе эксперыменты супярэчыць Нарадзіўся інтэрпрэтацыі ("невыпадковых" ці "Мэверик" светаў) звяртаецца ў нуль ў межах лік імавернасны выпрабаванняў імкнецца да бясконцасці, як гэта патрабуецца па частотнай вызначэнне верагоднасці. Гільбэртавых прастору вектараў з нулявой нормай не існуе (гл. ніжэй), таму мы, у якасці назіральнікаў, толькі назіраць знаёмыя, імавернасны прадказанні квантавай тэорыі. Эверетт-светы, дзе верагоднасць ламаецца ніколі не рэалізуюцца.\nСтрога кажучы Эверетт не даказаў, што звычайныя статыстычныя законы інтэрпрэтацыі Нарадзіўся самае справядліва і для ўсіх назіральнікаў ва ўсіх мірах. Ён проста паказаў, што ніякія іншыя статыстычныя законы могуць справядліва і сцвярджаў, знікненне Гільбэртавых прасторы "аб'ём" ці норма набору "Мэверик" міроў. Дэвітэ пазней апублікаваў больш вывадзе на зацвярджэнне Эверетт [4a], [4, b], цесна на аснове раней, незалежныя дэманстрацыі Хартл [H]. Што Эверетт сцвярджаў, і Дэвітэ/Хартл вытворных, у тым, што калектыўныя нормы ўсіх светаў Maverick, а лік выпрабаванняў імкнецца да бясконцасці, роўны нулю. Так як толькі вектар у Гільбэртавых прасторы з нулявой нормай з'яўляецца нулявым вектарам (вызначаюць аксіёмы Гільбэртавых прастор) гэта эквівалентна таго, што невыпадковасьці ніколі не рэалізуецца. Ўсе сьветы падпарадкоўваюцца звычайным Нарадзіўся прадказанні квантавай тэорыі. Вось чаму мы ніколі не назіраем паслядоўнае парушэнне звычайнай квантавай статыстыцы, з, скажам, цяпла, якія вынікаюць з халадней на гарачае макраскапічнага аб'екта. Zero-верагоднасць падзеі ніколі не адбудзецца.\nВядома, мы павінны лічыць, што хвалевай вектар Гільбэртавых прасторы ў першую чаргу, але, паколькі гэта здагадка таксама ў стандартнай фармулёўцы, гэта не слабасць многіх светаў, так як мы не спрабуем апраўдаць ўсе аксіёмы са звычайных распрацоўцы КМ, проста тыя, якія адносяцца да верагоднасці і распаду хвалевай функцыі.\nБольш падрабязна крокі:\n1) пабудаваць тэнзарнае твор N ідэнтычныя сістэмы ў стане | псы>, у адпаведнасці з звычайнымі правіламі складу Гільбэртавых прасторы (па паўтараюцца індэксам падведзены):\n2) колькаснае адхіленне ад "чакаць" Борна-азначае для кожнага з кампанентаў | PSI_N> па адносінах да вышэй | I_1> | i_2 >...| I_n> аснове падліку ліку уваходжанняў й уласным/N. Назавіце гэты лік РФ (I). Вызначыць Борна-адхіленне як D = сума (я) ((РФ (I) - | <i|psi> | ^ 2) ^ 2). Такім чынам, D, груба кажучы, для кожнай паслядоўнасці даўжынёй N, колькасна, наколькі пэўнай паслядоўнасці адрозніваецца ад Борна-чаканне.\n3) Разабрацца ва ўмовах пашырэння | PSI_N> у залежнасці ад таго D менш/роўна (реально., LE.) Або больш пазітыўна, чым пастаянная (. GT.) Е, дзе Я. Збіраючы члены разам, мы атрымліваем:\n4) Што Дэвітэ паказалі, што:\n<N,"D.GT.E"|N,"D.GT.E"> <1/(NE) (доказ у дадатку [4, b]) Так як N імкнецца да бясконцасці правай частцы звяртаецца ў нуль для ўсіх станоўчых значэнняў Е. (Гэта адлюстроўвае класічную "частотнай" пазіцыю па верагоднасці у якім гаворыцца, што калі падзеі я адбываецца з верагоднасцю р (я), то доля выпрабаванняў N з вынікам я падыходаў P (I)/N як N імкнецца да бясконцасці. [H] Гэта неадкладную выгаду, што сума (я) р (я) = 1) норма |. N ", D.LE.E">, наадварот, імкнецца да 1 пры п, імкнецца да бясконцасці.\nЗвярніце ўвагу: гэта ўласцівасць D не падзяляюць іншыя азначэнні, таму мы не даследавалі іх. Калі, скажам, у нас былі вызначаныя, за крок 2), = SUM (я) ((РФ (Я) - | <i|psi> |) ^ 2), так што меры адхіленні ад | псы |, а чым | псы | ^ 2, то атрымаем, што не мае жаданыя ўласцівасці да нуля пры N імкнецца да бясконцасці.\n5) нормы калекцыя невыпадковыя светамі знікае і, такім чынам, павінны быць ідэнтыфікаваныя з некаторых складаных кратнага нулявога вектара.\n6) Так як (па здагадцы) вектар стану добрасумленна мадэлі рэальнасці, то нулявой вектар не можа прадстаўляць якой-небудзь элемент рэчаіснасці, так як яна можа быць дададзеная да (ці адымаць з) любога іншага вектара стану без змянення іншых вектара стану.\n7) Ergo невыпадковыя светы не зразумеў, без якіх-небудзь дадатковых фізічных здагадак, напрыклад ўвядзенне меры.\nЗаўвага: не канчатковая паслядоўнасць вынікаў выключаны з таго, што адбываецца, так як паняцце верагоднасці і выпадковасці толькі становіцца дакладным толькі як N імкнецца да бясконцасці [H]. Такім чынам, цяпло можа назірацца на працягу ад халоднай да гарачай аб'екта, але мы, магчыма, прыйдзецца чакаць вельмі доўга, перш чым яго назірання. Што такое выключаная магчымасць гэтага працэсу адбываецца назаўжды.\nЗ'яўленне Нарадзіўся стылі верагоднасці, як следства матэматычны апарат тэорыі, без якіх-небудзь дадатковых здагадак аб тлумачэнні, з'яўляецца яшчэ адной прычынай, чаму метатеории Эверетт не варта разглядаць як толькі інтэрпрэтацыі. (Гл. "Ёсць шмат светаў (толькі) інтэрпрэтацыя?") тлумачэнні элементаў вымушаныя па матэматычнай структуры аксіёмы Гільбэртавых прасторы.\n[H] JB Хартл Квантавая механіка Індывідуальныя сістэмы American Journal фізікі Том 36 # 8 704-712 (1968) Хартл даследаваў N імкнецца да бясконцасці мяжа больш падрабязна і ў больш агульным плане. Ён паказвае, што адносная частата аператара, РФ, падпарадкоўваецца РФ (я) | psi_1> | psi_2 >.... = | <i|psi> | ^ 2 | psi_1> | psi_2 >...., для нармаванага стану. Хартл разглядаць яго выснову, па сутнасці ж, як і Эверетта, нягледзячы на ??тое, вытворны самастойна.\nQ24 наўрад шматлікія светы дазваляюць свабоднай волі?\nМногіх светаў, у той час як дэтэрмінаваных на мэты універсальным узроўні, з'яўляецца недетерминированной на суб'ектыўным узроўні так сітуацыя, вядома, не лепш і не горш для свабоднай волі, чым з пункту гледжання Капенгагене. Традыцыйныя Капенгагене индетерминистской квантавай механікі толькі трохі аслабляе выпадку для свабоднай волі. У квантавай членаў, кожны нейрон істотна класічны аб'ект. Такім чынам квантавай шуму ў мозг пры такім нізкім узроўні, што, верагодна, не часта мяняць, за выключэннем вельмі рэдка, крытычныя механістычнага паводзінаў дастаткова нейронаў выклікаць рашэння, якое будзе розным, чым мы маглі б чакаць. Кансенсус сярод экспертаў з'яўляецца тое, што свабода волі зьяўляецца следствам механістычнага працу нашага мозгу, стральба з нейронаў, выгрузцы праз сінапсы і г.д., і цалкам сумяшчальная з дэтэрмінізму класічнай фізікі. Добраахвотнае з'яўляецца няздольнасць разумны, самасвядомасцю механізм прадказаць свае будучыя дзеянні ў сувязі з лагічнай немагчымасці якога-небудзь механізму змяшчае поўную ўнутраную мадэль сама па сабе, а не які-небудзь уласцівай индетерминизм ў эксплуатацыі механізму.\nТым не менш, некаторыя людзі лічаць, што пры ўсіх магчымых рашэнняў рэалізуецца ў розных мірах, што сітуацыя Prima твар свабоднай волі выглядае даволі цяжка. Ці значыць гэта, кратнасць вынікі знішчыць вольную волю? Калі абодва бакі ад выбару выбраны ў розных мірах навошта марнаваць час на ўзважванне доказаў, перш чым выбраць? Адказ у тым, што ў той час як усе рашэнні будуць рэалізаваны, некаторыя з іх рэалізаваны больш часта, чым іншыя, - або, кажучы больш дакладна кожнай галіне рашэнне мае свае вагавыя ці захады, якія ўжывае звычайныя законы квантавай статыстыкі.\nГэтая мера пастаўляецца матэматычнай структуры прасторы Гільберта. Кожны Гільбэртавых прасторы мае норму, пабудаваных з ўнутранага прадукту, - што мы можам думаць як аналагічны аб'ём - якія вагаў кожнага свету або збор міроў. Свет нулявым аб'ёме ніколі не рэалізуецца. Міры, у якіх звычайныя статыстычныя прадказанні паслядоўна зламаць маюць нулявой аб'ём і так ніколі не рэалізуюцца. (Гл. "Як верагоднасці выходзіць на працягу многіх міроў?")\nТакім чынам, нашы дзеянні, як выраз нашай волі, карэлююць з вагамі, звязаныя з светам. Гэта, вядома, матчы нашага суб'ектыўнага досведу, якое дазваляе ажыццяўляць сваю волю, форме маральныя меркаваньні і несці адказнасць за свае дзеянні.\nЧаму я ў гэтым свеце, а не іншы?\nЧаму Сусвет з'яўляюцца выпадковым?\nГэта сапраўды тыя ж пытанні. Разгледзім, да моманту, гэтая аналогія:\nХай Фрэд яго мозг падзелены на дзве часткі і перасаджваюць у двух розных кланаваных органаў (гэта разумовыя аперацыі [*]). Давайце выкажам здагадку, што далейшае кожная палова мозгу аднаўляецца да поўнай функцыянальнасці і выклік выніковага асоб Фрэд налева і Фрэд-правай. Фрэд-левыя могуць спытаць, чаму я ў канчатковым выніку, як Фрэд налева? Аналагічным Фрэд-праву можа спытаць, чаму я ў канчатковым выніку, як Фрэд-правай? Адзіны адказ, магчыма, што няма ніякіх падстаў. З кропкі ў Фрэд гледжання гэта суб'ектыўна выпадковы выбар якіх асобныя "Фрэд" у выніку, як. Для хірурга ўвесь працэс дэтэрмінаваных. Каб як Фредс здаецца выпадковым.\nТое ж самае з многіх міроў. Існаваў ніякіх прычын, "чаму" вы патрапілі ў гэты свет, а не іншае - вы ў канчатковым выніку ва ўсіх мірах квантавай. Гэта суб'ектыўна выпадковага выбару, артэфакт ваш мозг і свядомасць, раскол, нараўне з астатняй часткай свету, што робіць наш вопыт выглядаюць выпадковымі. Сусвет, па сутнасці, выконваючы незлічонае аперацый з расшчэпленых мозгам на ўсіх нас час. Відавочнай выпадковасці ў прыродзе з'яўляецца следствам пастаяннага расшчаплення на ўзаемна ненаблюдаемых міроў.\n(Гл. "Як верагоднасці выходзіць на працягу многіх міроў?" аб тым, як суб'ектыўныя выпадковасці мадэруюцца звычайных імавернасны законаў КМ.)\n[*] Мозгу эксперыментаў Спліт праводзіліся на хворых эпілепсіяй (падзел мазольнага цела, адзін са шляхоў падлучэння вялікіх паўшар'яў, умераная эпілептычнага прыпадку). Поўнае паўсферычнай падзелу была спыненая, калі тэсціраванне пацыентаў паказала наяўнасць двух розных свядомасці ў адным чэрапе. Так што аналогія толькі часткова ўяўных.\nQ26 можа хвалевыя краху?\nМногія светы прадказвае/retrodicts, што хвалевыя функцыі па ўсёй бачнасці, калапс (гл. "ці ЭПР эксперымент забараніць мясцовасці?"), калі вымярэння тыпу узаемадзеянняў (гл. "Што такое вымярэнне?") і працэсы адбываюцца з дапамогай працэсу, званага декогеренции (Гл. " Што такое декогеренции? "), але сцвярджае, што хвалевая функцыя на самай справе не крах, але працягвае развівацца ў адпаведнасці з звычайнай хвалевага ўраўненні. Калі механізм распаду можа быць знойдзены, то не было б неабходна для многіх міроў. Таму мы сумняваемся, што распад адбываецца таму, што ніхто ніколі не змог распрацаваць фізічны механізм, які можа выклікаць яго.\nКапенгагенская інтэрпрэтацыя сцвярджае, што хвалевыя функцыі назіральнікаў калапс, але не можа вызначыць "назіральніка". (Гл. "Што такое Капенгагенская інтэрпрэтацыя?" і "Ці ёсць альтэрнатыва тэорыі?") без вызначэння назіральнік не можа быць механізм спрацоўвае сваёй прысутнасцю.\nІншым папулярным меркаванне, што незваротныя працэсы выклікаюць калапс. Вядома хвалевых функцый па ўсёй бачнасці, калапс, калі незваротныя працэсы ўдзельнічаюць. І самае макраскапічных, з дня ў дзень падзеі з'яўляюцца незваротнымі. Праблема ў тым, як з полагание назіральнікаў, прычынай краху, што любы незваротны працэс складаецца з вялікай колькасці асобных працэсаў, кожны з якіх індывідуальна зварачальным. Каб выклікаць незваротнасці як механізм распаду мы павінны былі б паказаць, што новая фундаментальная фізіка уваходзіць у гульню для складаных сістэм, што цалкам адсутнічае пры зварачальныя атама/малекулярным узроўні. Атамы і малекулы з'яўляюцца эмпірычнаму назіраныя падпарадкоўвацца якой-хвалевага ўраўненні. У нас няма доказаў для дадатковага механізму, якія працуюць на больш складаных сістэм. Наколькі мы можам вызначыць комплекс сістэмы апісваюцца квантава-функцыянаванне іх больш простыя кампаненты ўзаемадзейнічаюць разам. (Заўвага: хаосу, тэорыю складанасці, і г.д., не ўводзяць новых фундаментальнай фізікі Яны па-ранейшаму дзейнічаць у рамках парадыгмы спрошчанае - нягледзячы на ??тое, што многія папулярызатараў сказаць..)\nІншыя людзі спрабавалі пабудаваць нелінейнай тэорыі так, што мікраскапічныя сістэмы прыблізна лінейнай і падпарадкоўваецца хвалевым раўнанні, у той час як макраскапічныя сістэмы груба нелінейных і спараджае крах. На жаль, усе гэтыя намаганні ўнеслі дадатковыя прадказанні, якія, пры правядзенні выпрабаванні, не ўвянчаліся поспехам. (Гл. "з'яўляецца лінейнай фізікі?")\n(Яшчэ адна прычына для сумневаў, што любое падзенне на самай справе мае месца ў тым, што крах б распаўсюджвацца імгненна, а ў некаторых прасторава-падобнай моды, у адваротным выпадку ж часціцы можна было назіраць не раз у розных месцах. Не смяротна, але непрыемна і цяжка ўзгадніць з спецыяльнай тэорыі адноснасці і некаторыя законы захавання.)\nСамы просты вывад, які з'яўляецца больш пераважным па's брытвай Оккама, з'яўляецца тое, што хвалевыя функцыі толькі не руйнуюцца, і што ўсе галіны хвалевая функцыя існуе.\nГэта фізіка лінейнай?\nЦі можам мы калі-небудзь мець зносіны з іншымі светамі?\nЧаму я калі-небудзь вопыту аднаго свету?\nЧаму я не ведаў аб свеце (і сябе) расшчаплення?\nПа словах нашых сённяшніх ведаў аб фізіцы ў той час як яго можна выявіць прысутнасць іншых бліжэйшых мірах, праз існавання інтэрферэнцыйных эфектаў, немагчыма падарожжа або мець зносіны з імі. Матэматычна гэта адпавядае эмпірычнаму праверыць ўласцівасці ўсіх квантавай тэорыі называецца лінейнасці. Лінейнасць азначае, што светы могуць замінаць адзін аднаму па адносінах да знешняй, нерасщепленной, назіральніка або сістэмы, але ўмешвацца светамі не могуць уплываць адзін на аднаго ў тым сэнсе, што эксперыментатар ў адным са светаў можа арганізаваць мець зносіны са сваімі ўласнымі, ўжо адсечанай, квантавых копій у іншых мірах.\nУ прыватнасці, хвалевы раўнанне лінейна, у адносінах да хвалевай функцыі або вектар стану, што азначае, што для любых двух рашэнняў хвалевай функцыі, з аднолькавымі межавымі ўмовамі, то любая лінейная камбінацыя рашэнняў іншае рашэнне. Так як кожны кампанент лінейнага рашэння эвалюцыянуе з поўным абыякавасцю, як з наяўнасцю або адсутнасцю іншых тэрмінаў/рашэнні, то мы можам заключыць, што ні адзін эксперымент у адным свеце не можа мець ніякага эфекту на іншы эксперымент у іншым свеце. Такім чынам, няма сувязі можна паміж квантавымі міроў. (Гэты тып лінейнасці не варта блытаць з відавочнай нелінейнасці раўнанняў адносна палёў.)\nНумары сувязі паміж расшчапленнем Эверетт-светаў таксама тлумачыць, чаму мы не пра якіх-небудзь расшчапленне працэсу, паколькі такое разуменне патрэбаў сувязь паміж светамі. Каб быць у курсе свету расшчаплення вы павінны былі б атрымліваць сэнсарную інфармацыю з, і тым самым эфект, зваротны працэс, больш чым аднаго свету. Гэта дазволіла б сувязь паміж мірамі, што забаронена па лінейнасці. Ergo, мы не пра якіх-небудзь расшчапленне менавіта таму, што мы падзеленыя на не-ўмяшання копіі разам з астатнім светам.\nГлядзіце таксама "з'яўляецца лінейнасць дакладным?"\nЦі можам мы вызначыць, якія іншыя светы Ёсць?\nЁсць форма Universal хвалевай спазнаваць?\nДля разліку форма універсальнай хвалевай функцыі патрабуецца не толькі веданне яго дынаміку (якая ў нас ёсць добрае набліжэнне, на дадзены момант), але і з межавых умоў. Каб сапраўды вылічыць форму універсальнай хвалевай функцыі, і, такім чынам, рабіць высновы аб усіх ўбудаваных светаў, мы павінны ведаць, межавыя ўмовы, а таксама. Мы ў цяперашні час абмежаванні, каб зрабіць высновы аб тых светаў, з якімі падзяліліся агульнай гісторыі да некаторай кропкі, якія не пакінулі слядоў (запісаў, карысныя выкапні і г.д.) па-ранейшаму прыкметныя сёння. Гэта абмяжоўвае нас падмноства існуючых светаў, якія дзяліліся на тых жа ўмовах мяжа з намі. Чым далей мы зонда ў часе менш мы ведаем пра межавых умоў і менш мы можам ведаць універсальнай хвалевай функцыі.\nГэта абмяжоўвае нам рабіць высновы аб абмежаванае падмноства светаў - ўсе сьветы, якія адпавядаюць нашай вядомай гісторыі да некаторых агульных моманту, перш чым мы разышліся. Паток гістарычных падзей, у адпаведнасці з хаосам/Тэорыя складанасці/тэрмадынамікі, вельмі адчувальныя да ўзмацнення квантавых маштабаў нявызначанасці, і гэта адчувальнасць будучыню накіраваны аднабаковы працэс. Мы можам зрабіць вельмі надзейныя высновы аб мінулым ад веды будучага/сучаснасці, але мы не можам прадказаць будучыню на веданні мінулага/сучаснасці. Тэрмадынамікі вынікае, што будучыня прадказаць цяжэй, чым мінулае, каб retrodict. Кнігі атрымаць пісаў аб гэтым "Страла часу" праблемы, але для мэтаў гэтага абмеркавання, мы будзем прымаць тэрмадынамічных паходжання стрэлы часу гэта як дадзенае. Выкапняў і гістарычныя запісы кажуць, што дыназаўры і Адольф Гітлер калісьці існаваў, але менш, каб казаць аб будучыні.\nРазгледзім эфекты, што большасць квантавых дзейнасці, Броўнаўскі рух, па канцэпцыі асобных асоб і апасродкаваны ўздзеянне на ход гісторыі. Мутацыя сябе, адным з крыніц эвалюцыйнага разнастайнасці, з'яўляецца квантавым падзеяй. Для прыкладу біялагічных/эвалюцыйныя наступствы гл. Джэй Гулд кніга Стывена Wonderful Life для папулярных даследаванне тэзіс, што шлях эвалюцыі прыводзіцца выпадкова. Па Гулд эвалюцыйнай гісторыі формы надзвычай разнастайныя дрэва магчымых гісторый - усё вельмі малаверагодна - з нашага шляху выбіраецца выпадкова. На думку многіх светаў ўсе гэтыя і іншыя магчымасці рэалізуюцца. Такім чынам Ёсць светы, у якіх Гітлер выйграў Другой Сусветнай вайны і іншыя светы, у якіх дыназаўры ніколі не вымерлі. Мы можам быць у гэтым упэўнены, як мы, што Гітлер і дыназаўры калісьці існаваў у нашым уласным мінулым.\nЦі не, мы ніколі не можа вызначыць сукупнасць універсальнай хвалевай функцыі з'яўляецца адкрытым пытаннем. Калі Хокинга працы Стывен па-межавых умоў ўмова не з'яўляецца ў канчатковым рахунку, паспяховае, ці ён выходзіць з некаторых тэорыі ўсё, і многія думаю, што гэта будзе, то канкрэтны выгляд агульнай хвалевай функцыі, у прынцыпе, мы вызначылі з поўным веданнем фізічных сам закон.\nQ29 Хто быў Эверетт?\nХ'ю Эверетт III (1930-1982) зрабіў сваю вучобу ў галіне хімічнай тэхналогіі ў Каталіцкім універсітэце Амерыкі. Вывучэнне фон Нэймана і Бома падручнікаў у рамках аспірантуры, пад Уилер, у матэматычнай фізіцы ў Прынстанскім універсітэце ў 1950-х гадоў ён стаў незадаволеных (як і многія іншыя да і пасля) з распадам хвалевай функцыі. Ён распрацаваў, падчас абмеркаванняў з Чарльзам Мизнера і Огэ Петэрсан (памочнік Бора, то наведванне Прынстан), яго "адноснага стану" фармулёўкі. Уилер заклікаў сваіх работ і прэпрынтаў былі распаўсюджаны ў студзені 1956 года ў лік фізікаў. Скарочаны варыянт яго дысертацыі былі апублікаваныя ў якасці дакумента для ролі гравітацыі ў фізіцы канферэнцыі якая адбылася ў Універсітэце Паўночнай Караліны, Чапел Хіл, у студзені 1957 года.\nЭверетт быў збянтэжаны адсутнасцю рэакцыі ад іншых, у прыватнасці, Бора, якога ён вылецеў у Капенгаген, каб сустрэцца, але атрымаў поўную пэндзаль-оф з. Пакідаючы фізікі пасля завяршэння свайго кандыдата, Эверетт працаваў абароны аналітык Групы ацэнкі сістэм узбраенняў, Пентагон, а затым стаў прыватным падрадчыкам, відаць цалкам паспяхова ён стаў мультымільянерам. У 1968 г. Эверетт працаваў Lambda Карпарацыя Яго апублікаваныя працы на працягу гэтага перыяду ахопліваюць такія пытанні, як аптымізаваць размеркаванне рэсурсаў і, у прыватнасці, максімальна забіць стаўкі падчас ядзернай зброі кампаній.\nЗ 1968 году Брайс S Дэвітэ, адзін з 1957 Арганізатары Чапел-Хіл-канферэнцыі, але больш вядомы як адзін з заснавальнікаў квантавай гравітацыі, паспяхова папулярызаваў адносна распрацоўкі стану Everett як "шматлікіх светаў інтэрпрэтацыі" у серыі артыкулаў [4, a], [4, b], .\nКалісьці ў 1976-9 Эверетт наведаў Осьціне, штат Тэхас, на Уилер або запрашэнне Дэвітэ's, каб даць некалькі лекцый на КМ. Строгае правіла аб забароне курэння ў глядзельнай зале быў аслаблены для Эверетт (заўзяты курэц); Адзінае выключэнне калі-небудзь. Эверетт, відаць, быў вельмі інтэнсіўным чынам, кажучы востра і апярэджваючы пытанні пасля некалькіх слоў. Ах, так, крыху дробязі, ён кіраваў Cadillac з рагамі.\nЗ няўхільным ростам цікавасці многіх светаў ў канцы 1970-х Эверетт плануецца вяртанне ў фізіцы, каб рабіць больш працы на вымярэння ў квантавай тэорыі, але памёр ад сардэчнага прыступу ў 1982 годзе. Пакінуў пасля сябе жонку.\nQ30 Якія праблемы з квантавай тэорыяй?\nКвантавая тэорыя з'яўляецца самым паспяховым апісання мікраскапічных сістэм, такіх як атамы і малекулы заўсёды, але часта гэта не распаўсюджваецца на вялікія, класічныя сістэмы, як назіральнікі або ўсёй Сусвету. Многія вучоныя і філосафы незадаволеныя тэорыі, таму што, здаецца, патрабуе фундаментальных квантава-класічных тэхналогіях. Эйнштэйн, напрыклад, нягледзячы на ??свой ранні ўклад у тэме, ніколі не прымірыўся з прызначэннем на акт назірання фізічны сэнс, які большасць інтэрпрэтацый QM патрабуюць. Гэта супярэчыць редукционистской духу, што, сярод іншага, заўвагі павінны з'яўляцца толькі як следства асноўныя фізічныя тэорыі, а не прысутнічаць на аксіяматычна узроўні, так як яны знаходзяцца ў капенгагенскай інтэрпрэтацыі. Тым не менш капенгагенскай інтэрпрэтацыі застаецца самай папулярнай інтэрпрэтацыі квантавай механікі сярод шырокай навуковай грамадскасці. (Гл. "Што такое Капенгагенская інтэрпрэтацыя?")\nQ31 Што такое Капенгагенская інтэрпрэтацыя?\nНенаблюдаемой сістэмы, у адпаведнасці з капенгагенскай інтэрпрэтацыі квантавай тэорыі, эвалюцыянуе ў дэтэрмінаваных чынам вызначаецца хвалевага ўраўненні. Назіраныя змены ў сістэме выпадковым чынам, у момант назірання, імгненна, з верагоднасцю таго ці іншага выніку даецца нарадзілася формула. Гэта вядома як "крах" ці "скарачэнне" хвалевай функцыі. Праблемы з гэтым падыходу з'яўляюцца:\n(1) калапс імгненны працэс па працяглай вобласці ("не мясцовыя"), які з'яўляецца нерэлятывісцкая.\n(2) ідэя назіральніка, якія маюць уплыў на микрофизики агідна рэдукцыянізму і паходзіць на вяртанне папярэдняга навуковага паняцця віталізм. Copenhagenism гэта вяртанне да старога виталист паняцці, што жыццё чымсьці адрозніваецца ад іншых пытанняў, якія дзейнічаюць па розных законах ад нежывой матэрыі. Калапс выкліканы назіральніка, але не вызначэнне таго, што "Назіральнік" знаходзіцца, з пункту гледжання апісання атамных маштабаў, нават у прынцыпе.\nПа гэтых прычынах гледжання ў цэлым было прынята, што хвалевая функцыя, звязаная з аб'ектам не з'яўляецца рэальнай "рэч", а толькі адлюстроўвае наша веданне аб'екта. Гэты падыход быў распрацаваны Бора і іншых, галоўным чынам у Капенгагене ў канцы 1920-х. Калі мы праводзім вымярэння ці назірання аб'екта мы атрымліваем новую інфармацыю і такім чынам рэгуляваць хвалевай функцыі, як нам бы межавых умоваў у класічнай фізіцы, каб адлюстраваць гэтую новую інфармацыю. Гэтая пазіцыя азначае, што мы не можам адказаць на пытанні аб тым, што адбываецца на самай справе, усе мы можам адказаць на тое, што будзе верагоднасць пэўнага выніку, калі мы праводзім вымярэння. Гэта робіць многія людзі вельмі няшчасныя, паколькі яна не дае мадэль для аб'екта.\nВарта дадаць, што існуюць іншыя, менш папулярныя, інтэрпрэтацыі квантавай тэорыі, але ўсе яны маюць свае недахопы, якія шырока лічыцца больш жорсткім. Наогул кажучы, яны спрабуюць знайсці механізм, які апісвае працэс распаду або дадаць дадатковыя фізічныя аб'екты ў тэорыі, у дадатак да хвалевай функцыі. У гэтым сэнсе яны з'яўляюцца больш складанымі. (Гл. "Ці ёсць альтэрнатыва тэорыі?")\nЦі эксперымент ЭПР забараніць мясцовасці?\nА як наконт няроўнасьці Бэла?\nЭксперымент ЭПР шырока разглядаецца ў якасці канчатковага разумовы эксперымент для дэманстрацыі, што квантавая механіка не з'яўляецца мясцовае (патрабуе хутчэй, чым святло сувязі) або няпоўнай. Мы ўбачым, што яна мае на ўвазе ні.\nЭПР-эксперыменту была распрацавана ў 1935 годзе Эйнштэйн, Падольскі і Розен, каб прадэманстраваць, што квантавая механіка з'яўляецца няпоўнай [Е]. Бэл, у 1964 годзе, паказалі, што любыя тэорыі схаваных зменных, паўтарыць прагнозы КК, павінны быць не мясцовым [B]. КМ прадказвае моцнай карэляцыі паміж асобнымі сістэмамі, мацней любой тэорыі лакальных схаваных зменных можа прапанаваць. Бэл закадаваныя гэта статыстычны прагноз у выглядзе некаторых вядомых няроўнасцей, якія прымяняюцца да любога тыпу эксперыменту ЭПР. Эбэрхард, у канцы 1970-х, пашыраныя няроўнасцей Бэла, каб пакрыць любы лакальнай тэорыі, з або без схаваных пераменных. Такім чынам, ЭПР эксперымент гуляе цэнтральную ролю ў сартаванні і тэсціравання варыянтаў КМ. Усе эксперыменты спробе праверыць ЭПР/няроўнасьці Бэла "на сённяшні дзень (у тым ліку аспект ў 1980-х гадоў [Як]) у адпаведнасці з прадказаннямі стандартнай КМ - скрытыя зменныя выключаныя. Вось парадокс ЭПР-эксперыменце. Ён, здаецца, мае на ўвазе, што любая фізічная тэорыя павінна ўключаць хутчэй, чым святло "рэчаў", адбываецца захаваць гэтыя "жудасны" дзеянне-на-адлегласці карэляцыі і ўсё яшчэ быць сумяшчальныя з тэорыяй адноснасці, якая, здаецца, дай FTL.\nДавайце разгледзім ЭПР эксперымент больш падрабязна.\nТак што ж ЭПР прапанаваць? Першапачатковае прапанова была сфармулявана ў тэрмінах карэляцыі паміж пазіцыі і імпульсы двух калісьці звязаных часціц. Тут я буду апісваць яго ў тэрмінах спін (тыпу кутняга моманту ўласцівыя часціцы) двух электронаў. [У гэтай лячэння я буду ігнараваць той факт, што электроны заўсёды ўтвараюць антисимметричные камбінацыі. Гэта не зменіць вынікі, але робіць спрасціць матэматыку.] Два першапачаткова спараных электронаў, з процілеглымі спінамі, што сума да нуля, рухацца адзін ад аднаго праз адлегласць можа быць шмат светлавых гадоў, перш чым асобна выявіць, скажам, ад мяне зямля, і вы на Альфа Цэнтаўра з нашых апаратаў вымярэння. Парадокс ЭПР вынікі адзначыўшы, што калі мы абярэм жа (паралельным) спінавай восі для вымярэння ўздоўж, то мы будзем назіраць дзве спінам электрона быць анты-паралельных (т. е. калі мы маем зносіны, мы знаходзім, што спіна на нашым электроны звязаныя і супраць). Аднак, калі мы абярэм вымярэння спіна восяў, перпендыкулярных адзін да аднаго, то няма ніякай карэляцыі паміж спінамі электронаў. Падпаленыя змены ў адпаведнасць дэтэктара можа стварыць або знішчыць карэляцыі на вялікія адлегласці. Гэта азначае, па меркаванні некаторых тэарэтыкаў, што хутчэй, чым святло ўплывае падтрымання карэляцыі паміж асобнымі сістэмамі ў некаторых выпадках, а не іншыя.\nЦяпер давайце паглядзім, як шмат светаў ўцёкі з гэтай дылемы.\nПачатковага стану хвалевай функцыі з вас, мяне і электронаў і астатняй Сусвету могуць быць запісаны:\nГэта эмпірычнаму усталяваны факт, што мы проста павінны прыняць, што мы можам звязаць спінавай станаў у адным кірунку, каб спінавай станаў у іншых кірунках, як так (дзе "я" з'яўляецца SQRT (-1)):\n(У падарункавы жаргоне мы кажам, што спін аператараў у розных напрамках форме некоммутирующих назіраных. Я буду пазбягаць такіх obfuscations.)\nПраца праз алгебры мы знаходзім, што для пары электронаў:\nЯ буду лічыць, што мы здольныя альбо вымярэння спіна ў х ці у, якія з'яўляюцца перпендыкулярна лініі палёту электронаў. Пасля вымярэння стану электрона мой стан апісваецца як адна з альбо:\nАналагічна для | Вы> на Альфа Цэнтаўра. Звярніце ўвагу, што гэта не мае значэння, як мы вымералі электрона спіна. Падрабязная інфармацыя аб працэсе вымярэння не маюць значэння. (Гл. "Што такое вымярэнне?" Калі вы не ўпэўненыя.) Для мадэлявання працэсу досыць выказаць здагадку, што ёсць спосаб, які мы далей мяркуецца, не перашкаджае электрона. (Апошняе меркаванне можа быць паслаблены без змены выніку.)\nКаб усталяваць знаёмства з пазначэннямі давайце стану пачатковай хвалевай функцыі, як:\nПасля электроны прыбываюць у дэтэктараў, я вымяраў спіна ўздоўж восі х, і вы па восі у. Хвалевая функцыя эвалюцыянуе ў | псы> 2:\nякая ўяўляе мяне запісаўшы мае электронаў на Зямлі са спінам злева, і вы запісаўшы вашыя электрона на Альфа Цэнтаўра са спінам ўверх. Індэкс S [А] паказвае на значэнне запісу. Гэта можа быць у памяці назіральніка, ноўтбукаў або іншых мясцовых умоў (не абавязкова ў форме, зразумелай). Калі мы маем зносіны нашы сведчанні адзін да аднаго хвалевых функцый развіваецца ў | псы> _3:\nдзе другі індэкс ў S [А] ўяўляе дыстанцыйнага счытвання даведзена да ведама іншых назіральнікаў і запісваецца на мясцовым узроўні. Звярніце ўвагу, што вынікі як узгадняюцца адно з адным, у тым сэнсе, што мой справаздачу аб вашай вынік ўзгадняецца з вашай запісу вашага выніку. І наадварот. Нашы дадзеныя адпавядаюць.\nГэта абазначэнне ўстаноўлена. Цяпер давайце паглядзім, што адбудзецца ў больш агульным выпадку, калі, зноў жа,:\nСпачатку мы разгледзім выпадак, калі вы і я ўжо дамовіўся меру нашых электронных спіной ўздоўж той жа восі х.\nПершапачаткова хвалевая функцыя сістэмы электронаў і двух эксперыментатараў:\nНі вы, ні я яшчэ адназначна падзяліць.\nВыкажам здагадку, што я выконваць свае вымярэння першага (у некаторых тэрміны). Мы атрымліваем\nМае вымярэння раскалоўся мяне, хоць вы, зрабіўшы не вымярэння, па-ранейшаму нерасщепленной. У поўным пашырэння ўмовах, якія адпавядаюць вы ідэнтычныя.\nПасля кожнага з нас ажыццяўляецца нашых вымярэнняў мы атрымліваем:\nНазіральнікаў (ты і я) былі падзелены (на Зямлі і Альфа Цэнтаўра) у адносна стану (або мясцовых светаў), якія карэлююць са станам электрона. Калі мы цяпер мець зносіны на міжзоркавае мадэм (гэта зойме некалькі гадоў, так як вы і я, падзеленых светлавых гадоў, але не мае значэння). Мы атрымліваем:\nСвет адпаведныя другі тэрмін у вышэй пашырэння, напрыклад, утрымлівае мяне убачыўшы мае электронаў са спінам справа і ведаючы, што вы бачылі вашыя электронаў са спінам злева. Такім чынам, мы сумесна дамовіцца, у абодвух мірах, што спіна была захаваная.\nЗараз выкажам здагадку, што мы загадзя для вымярэння спіной уздоўж розных восяў. Выкажам здагадку, што я мера X-напрамкам спіна і вы Y-кірунак спіна. Усё становіцца крыху больш складана. Каб прааналізаваць, што адбываецца, мы павінны раскласці два электрона ўздоўж адпаведных восяў кручэння.\nТакім чынам, пасля вас, і я зрабіць нашы мясцовыя назірання мы атрымліваем:\nКожны член разумее магчымыя вынікі сумесных вымярэнняў. Цікава, што ў той час як мы можам раскласці яе на чатыры чвэрці Ёсць толькі дзве дзяржавы для кожнага назіральніка. Гледзячы на ??сябе, напрыклад, мы можам перапісаць гэта ў тэрмінах станаў па адносінах да маёй * * запісу/ўспаміны.\n|me[r],right> (|down,you[d]> (i-1) - |up,you[u]> (i+1))\n+ |me[l],left>  (|up,you[u]> (1-i) + |down,you[d]> (1+i))\nІ мы бачым, што Ёсць толькі дзве копіі мяне. Гэтак жа мы можам перапісаць выраз у тэрмінах станаў па адносінах да вашай запісу/памяці.\n(|me[l],left> (1-i) - |me[r],right> (i+1)) |up,you[u]>\n+ (|me[r],right> (i-1) + |me[l],left> (1+i)) |down,you[d]>\nІ бачым, што Ёсць толькі два экзэмпляра з вас. У нас кожны быў падзелены на двух экземплярах, кожны ўспрымання розных вынікаў для нашых спін электрона, але ў нас не было падзелена на вымярэнне спіна аддаленага электрона.\nПасля таго як вы і я маю зносіны нашы сведчанні адзін да аднаго, больш чым праз чатыры гады, мы атрымліваем:\nРаскладанне ў чатырох мірах вымушаны і недвухсэнсоўны пасля зносін з выдаленай сістэмы. Да двух назіральнікаў паведамілі аб сваіх выніках адзін аднаго, яны былі адзін нерасщепленной вымярэннямі адзін аднаго, хоць іх уласныя лакальныя вымярэння раскалолася сябе. Расшчапленне лакальны працэс, што прычынна перадаецца ад сістэмы да сістэмы на святло ці суб-светлавых хуткасцяў. (Гэта кропкі, што Эверетт падкрэсліў аб заўвага Эйнштэйна аб назіраннях мышы, у капенгагенскай інтэрпрэтацыі, бурыцца хвалевая функцыя Сусвету. Эверетт адзначыў, што гэта мыш, што раскол яго назiрання астатняй сусвету. астатняй космасу не змяняецца і нерасщепленной.)\nКалі ўсе сувязі поўна светаў, нарэшце, раскладаюцца або decohered адзін ад аднаго. Кожны свет змяшчае ўзгоднены набор назіральнікаў, запісу і электронаў, у поўнай згодзе з прадказаннямі стандартнай КМ. Далейшыя назірання электронаў пагодзяцца з больш раннімі і так кожны назіральнік, у кожным свеце, можа ў далейшым сувязі хвалевай функцыі электрона як праваліўшыся ў адпаведнасці з гістарычна зарэгістраваныя, лакальна назіраных значэнняў. Гэта апраўдвае нашы аператыўныя прыняцця калапс хвалевай функцыі пры вымярэнні, без дэфармацыі наш аўтарытэт, мяркуючы, што гэта адбываецца на самой справе.\nНагадаем. Шмат-светаў мясцовых і дэтэрмінаваных. Лакальныя вымярэння раскол мясцовых сістэм (у тым ліку назіральнікаў) у суб'ектыўна выпадковым чынам; сістэм дыстанцыйнага толькі раскол, калі прычынна перадаецца наступстваў лакальных узаемадзеянняў іх дасягнення. Мы не мяркуецца любыя нелокальные FTL эфектаў, але мы прайгралі стандарт прадказаннямі КМ.\nДык куды ж Бэл і Эбэрхард пайсці не так? Яны думалі, што ўсе тэорыі, якія прайграваюцца стандартныя прадказанні павінны быць не мясцовым. Гэта было паказана як Альберт [А] і Крамера [C] (якія падтрымліваюць розныя тлумачэння КК), што Бэл і Эбэрхард быў няяўна мяркуецца, што ўсе магчымыя вымярэння - нават калі не выконваецца - дало б аднаго пэўнага выніку. Гэта здагадка называецца супрацьпаказанняў фактычнай дакладнасці або CFD [S]. Што Бэл і Эбэрхард сапраўды даказаў, што кожны квантавай тэорыі павінны альбо парушаюць мясцовасці або CFD. Шмат-міроў з яго кратнасць вынікаў у розных мірах парушае CFD, вядома, і такім чынам можа быць лакальным.\nТакім чынам, шматлікія-светаў толькі лакальнай квантавай тэорыі ў адпаведнасці з прадказаннямі стандартнай КМ і, да гэтага часу, з эксперыментам.\n[А] David Z Альберт, Альтэрнатыўны Бома да квантавай механіцы Scientific American (травень 1994)\n[Як] Ален Аспект, J Далибар, G Роджэр Эксперыментальная праверка няроўнасцей Бэла's выкарыстаннем нестацыянарных аналізатары Physical Review Letters тым 49 # 25 1804 (1982).\n[B] Джон S Бэл: На Эйнштэйна Падольскага Розена фізікі 1 # 3 195-200 (1964).\n[Е] Альберт Эйнштэйн, Барыс Падольскі, Натан Розен: квантава-механічнае апісанне фізічнай рэальнасці будзе лічыць завершаным? Можа Physical Review тым 41 777-780 (15 мая 1935 г.).\n[S] Генры P Стапп S-матрыцы інтэрпрэтацыі квантавай тэорыі Physical Review D Том 3 # 6 1303 (1971)\nQ33 адносна распрацоўкі стане Эверетта жа, як і шматлікіх сусветаў?\nТак, фармулёўка Эверетта адноснай метатеории дзяржава жа, як і шматлікіх светаў, але мова развіваецца шмат з арыгінальнай артыкула Эверетта  і некаторыя з яго прац была пашырана, асабліва ў галіне декогеренции. (Гл. "Што такое декогеренции?") Гэта блытаюць некаторыя людзі, думаючы, што Эверетта "адносна метатеории дзяржавы" і Дэвітэ's "шматлікіх светаў інтэрпрэтацыі" розныя тэорыі.\nЭверетт  казаў аб памяці назіральніка паслядоўнасці расшчаплення формы "галінаваным дрэва" структуры або стану назіральніка, расшчапляецца вымярэння. (Гл. "Што такое вымярэнне?") Дэвітэ ўвёў тэрмін "свет" для апісання раскол стану назіральніка, так што мы зараз гаворым пра свеце ў расшчапленні назіральніка падчас працэсу вымярэння. Матэматыка ж, але тэрміналогія розная. (Гл. "Што такое свет?")\nЭверетт як правіла, гавораць з пункту гледжання вымяральнай апаратуры час расшчапляецца вымярэньня, у не-ўмяшання дзяржавы, без прадстаўлення падрабязнага аналізу * чаму * вымяральнай апаратуры было настолькі эфектыўным, на знішчэнне інтэрферэнцыйных эфектаў пасля вымярэння, хоць тэмы артаганальнай, узмацнення і незваротнасці былі пакрытыя. (Гл. "Што такое вымярэнне?", "Чаму светаў раскол?" і "Калі светы раскол?") Дэвітэ [4, b], Геллы-Манна і Хартл , Журек [7а] і іншыя ўвялі тэрміналогіі з "декогеренции" (гл. "Што такое декогеренции?"), каб апісаць ролю ўзмацнення і незваротнасці ў рамках тэрмадынамікі.\nQ34 Што такое адноснае стан?\nАдносна стану нешта сцвярджаць, што нешта знаходзіцца, у залежнасць, або па адносінах да, стан нешта іншае. Якога чорта гэта азначае? Гэта азначае, сярод іншага, што дзяржавы, у той жа Эверетт-свету ўсіх дзяржаў па адносінах адзін да аднаго. (Гл. "Квантавая механіка і Дирака абазначэння" для больш дакладнай інфармацыі.)\nДавайце на прыкладзе коткі Шредингера і спытаць, што з'яўляецца адносна стану назіральніка, пасля прагляду ў акне? Адносна стану назіральніка (ці "убачыў котку мёртвых" або "убачыў котку жывы") з'яўляецца залежнасць ад стану коткі (ці "мёртвыя" або "жывыя").\nІншы прыклад: адносна стану прозвішча прэзідэнта Злучаныя Штаты, у 1995 годзе, "Клінтан". Адносна чаго? У адносінах да вас і мне, у гэтым свеце. У некаторых іншых светаў гэта будзе "Буш", "Сміт", і г.д........ Кожная магчымасць рэалізавана ў некаторых свеце, і гэта адносна стану імя Прэзідэнта, адносна насельнікаў гэтага свету.\nПа словах Эверетта амаль усе дзяржавы адносна стану. Толькі стан універсальнай хвалевай функцыі не з'яўляецца адносным, але абсалютным.\nQ35 быў Эверетт "сплітар"?\nНекаторыя людзі лічаць, што Эверетт пазбягалі ўсе размовы ўсё расшчапленне або галінаванне назіральнікаў у сваёй арыгінальнай распрацоўкі адносна стану . Гэта супярэчыць наступную цытату з працы :\n[...] Такім чынам, з кожным наступным назіраннем (або узаемадзеяннем), дзяржавы-назіральніка "галіны" ў шэрагу розных дзяржаў. Кожны філіял ўяўляе розныя вынікі вымярэнняў і адпаведныя уласным для сістэмы стану аб'екта. Усе галіны існуюць адначасова ў суперпазіцыі пасля любой дадзенай паслядоўнасці назіранняў. [#] "Траекторыя" канфігурацыі памяці назіральніка выкананне паслядоўнасці вымярэнняў, такім чынам, не лінейная паслядоўнасць канфігурацый памяці, а галінаваныя дрэва, з усімі магчымых вынікаў існуючых адначасова ў канчатковым суперпазіцыі з рознымі каэфіцыентамі у матэматычнай мадэлі. [...]\n[#] Заўвага пры карэктуры - у адказ на прэпрынтаў гэтага артыкула некаторыя карэспандэнты ўзнялі пытанне "пераходу ад магчымых фактычных", сцвярджаючы, што ў "рэальнасці" ёсць-як наш вопыт сведчыць, няма такога расшчаплення назіральнікаў дзяржаў, так што толькі адна галіна ніколі не можа на самой справе існуе. З гэтай кропкі можа адбыцца з іншымі чытачамі Далей прапануецца ў парадку тлумачэнні.\nУсё пытанне аб пераходзе ад "магчымага" да "фактычнай" клапоцяцца ў тэорыю вельмі простым спосабам-няма такога пераходу, ні такога пераходу неабходна для тэорыі быць у згодзе з нашым вопытам. З пункту гледжання тэорыі ўсе элементы суперпазіцыі (усе "галіны") з'яўляюцца "фактычныя", ні якія-небудзь больш "рэальным", чым астатнія. Няма неабходнасці меркаваць, што ўсе, акрамя аднаго, як-то знішчыць, так як усе асобныя элементы суперпазіцыі індывідуальна падпарадкоўваюцца хвалевым раўнанні з поўнай абыякавасцю да наяўнасці або адсутнасці ("рэчаіснасць" ці няма) любых іншых элементаў. Гэта поўная адсутнасць ўплыву адной галіны на іншую таксама мае на ўвазе, што ні адзін назіральнік ніколі не будзе ведаць аб любых "расшчаплення" працэсу.\nАргументы, што карціна свету прадстаўлена гэтай тэорыяй, супярэчыць вопыт, таму што мы нічога не вядома пра галінаваным працэсу, з'яўляюцца, як крытыка тэорыі Каперніка, што рухомасць Зямлі як рэальны фізічны факт з'яўляецца несумяшчальнай з агульным інтэрпрэтацыі сэнсе характар, паколькі мы лічым, няма такога руху. У абодвух выпадках аргументы не атрымоўваецца, калі ён паказаў, што сама тэорыя прадказвае, што наш вопыт будзе, што гэта на самай справе. (У выпадку Каперніка таго ньютоновской фізікі павінен быў быць у стане паказаць, што жыхары Зямлі будуць нічога не вядома аб руху Зямлі.)\nQ36 Якія унікальныя прагнозы робіць шмат светаў зрабіць?\nПрагназавання адбываецца, калі тэорыя мяркуе, новыя з'явы. Многія светы робіць па крайняй меры тры прадказанні, два з іх унікальных: аб лінейнасці, (гл. "лінейнасці дакладным? ці"), квантавай гравітацыі (гл. "квантавай гравітацыі? Чаму") і зварачальных квантавых кампутараў (гл. "Ці можам мы выявіць іншыя Эверетт -міроў? ").\nQ37 Ці можам мы выявіць іншыя Эверетт-сусветаў?\nМногія светы прагназуе, што Эверетт-светы не ўзаемадзейнічаюць адзін з адным з-за мяркуемай лінейнасці хвалевага ўраўненні. Аднак светы зрабіць перашкаджаць адзін аднаму, і гэта дае тэорыя для праверкі. (Умешвацца і ўзаемадзейнічаць азначаць розныя рэчы ў квантавай механіцы наглядна. Узаемадзеянне адбываецца ў вяршынях дыяграм Фейнмана ў Умяшанне адбываецца, калі вы складзеце розных дыяграм Фейнмана з той жа вонкавай лініі..)\nНа думку многіх светаў мадэлі светаў раскол з працы кожнага тэрмадынамічна незваротны працэс. Работы нашых розумах з'яўляюцца незваротнымі, што вецер носіць для язды, так сказаць, і падзяліць з падзелу міроў. Як правіла, гэты падзел не выяўляецца для нас. Каб выявіць расшчапленне нам трэба ўсталяваць дадатковы эксперымент, дзе розум раскол, але свет не з'яўляецца. Мы павінны зварачальнай розуму.\nАгульны кансенсус ў літаратуры ,  з'яўляецца тое, што эксперымент, каб выявіць іншыя светы, з зварачальнай розумы, будзе выканальна шляхам, можа быць, прыкладна ў сярэдзіне 21 стагоддзя. Гэтая дата з'яўляецца прадказаў з двух ліній трэнду, абодва з якіх атрымалі шырокае прызнанне ў сваіх адпаведных галінах. Для выяўлення іншых светаў трэба зварачальнай інтэлект машыны. Для гэтага патрабуецца дзве рэчы: зварачальнае нанатэхналогій і штучнага інтэлекту.\n1) Рэверсіўны нанаэлектронікі. Гэта прамой лініі заснаваныя на экстрапаляцыі часопіса (энергіі)/лагічная аперацыя лічбы, якія, па прагнозах, апусціцца ніжэй тыс. т у аб 2020 годзе. Гэтая тэндэнцыя правёў добра для 50 гадоў. Аперацыі, тэрмічнаму рассейваецца значна менш КТ энергіі з'яўляецца зварачальным. (Гэта азначае, што frictive або диссипативных сіл нязначныя па параўнанні з іншымі працэсамі.) Пры наяўнасці больш чым КТ энергія вылучаецца тое, у канчатковым рахунку, новыя ступені свабоды актывуюцца ў навакольнае асяроддзе і змены становяцца незваротнымі.\n2) AI. Складанасць чалавечага мозгу = каля 10 ^ 17 біт/сек, у залежнасці ад колькасці нейронаў (каля 10 ^ 10) у мозг чалавека, сярэдні лік сінапсаў у нейроны (каля 10 ^ 4) і сярэднім выдатку паліва (каля 10 ^ 3 Гц). Прамая праекцыя часопіса (кошт)/лагічная аперацыя кажа, што чалавечы ўзровень, самасвядомасцю інтэлекту машына будзе камерцыйна даступная прыкладна 2030-2040. Няўпэўненасьць у сувязі з сапраўднай чалавечай ўзроўню складанасці, але тэндэнцыя правёў добра для 40 гадоў.\nМяркуючы, што ў нас ёсць зварачальныя машыны выведкі ў рукі, то эксперымент складаецца з машыны, зрабіўшы тры зварачальных вымярэння спіна электрона (або палярызацыі фатона). (1) Спачатку ён вымярае спін ўздоўж восі. Ён запісвае альбо спіна "уверх" ці спін "уніз", і адзначае гэта ў сваёй памяці. Гэта вымярэнне дзейнічае толькі для падрыхтоўкі электрона ў пэўным стане. (2)-другое, гэта меры спіна ўздоўж восі х і запісаў альбо спіна "левы" ці спіна "права" і адзначае гэта ў сваёй памяці. Машына зараз мяняе ўвесь вымярэння восі х - што павінна быць магчымым, так як фізіка эфектыўна зварачальным, калі мы можам апісаць працэс вымярэння фізічна - у тым ліку зварачальна сцерці яго памяць другога вымярэння. (3) Трэцяя машына прымае спіна вымярэнняў па Z-восі. Зноў машына робіць ведама вынік.\nЗгодна з капенгагенскай інтэрпрэтацыі арыгінальных (1) і канчатковай (3) Z-восі кручэння вымярэнняў маюць толькі 50% верагоднасць ўзгаднення, паколькі ўмяшанне восі х вымярэнняў ад свядомага назіральніка (машына), выкліканага распадам хвалевая функцыя электрона. На думку многіх светаў першага і трэцяга вымярэння заўсёды прыходзяць да згоды, таму што не было прамежкавых калапс хвалевай функцыі. Машына была падзелена на дзве дзяржавы або розных мірах, на другое вымярэнне; той, дзе ён адзначыў, электрон са спінам "левай", той, дзе ён адзначыў, электрон са спінам "права". Таму, калі машына зваротным Другое вымярэнне гэтымі двума светамі аб'яднаныя разам, аднаўленне першапачатковага стану электрона 100% часу.\nТолькі прыняўшы існаванне іншых міроў Эверетт-гэта 100% аднаўлення вытлумачальна.\nQ38 Чаму квантавай гравітацыі?\nМногія светы робіць вельмі пэўныя прадказанні - гравітацыя павінна быць квант, а не існаваць як чыста класічны фон поля агульнай тэорыі адноснасці. Сапраўды, ніхто не канчаткова непасрэдна выяўленыя (класічнай) гравітацыйных хваль (ад 1994), хоць іх існаванне было ўскосна назіраецца ў запаволенне кручэння пульсараў і бінарных сістэм. Некаторыя прэтэнзіі былі зробленыя для выяўлення гравітацыйных хваль ад выбухаў звышновых ў нашай Галактыцы, але яны не з'яўляюцца агульнапрынятымі. Ні ў каго ёсць пад непасрэдным наглядам гравитонов, якія прадказвае квантавая гравітацыя, як мяркуецца, з-за слабасці гравітацыйнага ўзаемадзеяння. Іх існаванне было, і, прадметам шматлікіх спекуляцый. Калі, у адсутнасці якіх-небудзь эмпірычных дадзеных, цяжару быць квантованной на ўсіх? Чаму б не папесціць цяжару, як класічнай сілай, так што квантавая фізіка ў непасрэднай блізкасці ад масы становіцца квантавай фізікі на скрыўленай риманова фон? На думку многіх светаў ёсць эмпірычныя дадзеныя для квантавай гравітацыі.\nКаб зразумець, чаму многія светы прагназуе, што гравітацыя павінна быць квантованной, давайце выкажам здагадку, што гравітацыя не квант, але застаецца класічнай сілай. Калі ўсе іншыя светы, што многіх светаў прагназуе існуюць, то іх гравітацыйнае прысутнасць павінна быць выяўлены - мы ўсё адны і тыя ж фоне гравітацыйнай метрыкі з нашымі суіснуючых светаў квантавай. Некаторыя з гэтых эфектаў можа быць непрыкметным. Напрыклад, калі ўсё паралельна Зямлі аднымі і тымі ж гравітацыйным полі малых абурэнняў на арбіце Зямлі адзін з асераднёнага фону арбіты ўсіх Эверетт-светаў б заглушыць, у канчатковым рахунку, і застаюцца выявіць.\nАднак тэорыі эвалюцыі галактык запатрабуецца значны перагляд, калі шмат-светаў праўда і сіла цяжару не квант, так як, згодна з апошняй космологической мадэлі, арыгінальныя флуктуацыя шчыльнасці выцякаюць з квантавых флуктуацый ў ранняй Сусвету, падчас інфляцыйнага эпохі. Гэтыя квантавыя флуктуацыя прыводзяць да адукацыі кластараў і супер-кластараў галактык, разам са зменамі ў рэліктавага выпраменьвання (выяўленыя інш Смутс і інш), якія змяняюцца ў месцы з Эверетт-космас у космас. Такія ваганні не могуць расці ў адпаведнасці з назіранай карціны, калі ўсё абурэння шчыльнасці ва ўсіх паралельных Эверетт-космас былі гравітацыйна ўзаемадзейнічаюць. Зоркі будуць звязваць не толькі з назіраным галактык, але і мноства неўзаметку галактык.\nТэорыі класічнай гравітацыі таксама парушаецца ў маштабе аб'екты, якія не звязаныя паміж сабой гравітацыйна. Генры Кавэндыш, у 1798 годзе, вымераны момант вытворчасці сілы цяжару на двух падзеленых сфер прывесці адхілены ад скрута валакна ў сваю лабараторыю, каб вызначыць значэнне гравітацыйная пастаянная Ньютана. Кавэндыш разнастайных пазіцый іншых, больш масіўных сферах свінцу і адзначыў, як скрут ў прыпыненні валакна разнастайныя. Калі б прыпынена прывесці сферах былі гравітацыйна пад уплывам сваіх суседзяў, размешчаных у розных пазіцыях паралельнымі Генры Cavendishs ў паралельныя сусветы Эверетта, то скрут была б усярэдненай сумы ўсіх гэтых унёскаў, якія не назіралася. У рэтраспектыве Кавэндыш усталяваў, што Эверетт-светы не паддаюцца выяўленні гравітацыйных. Больш познія эксперыменты, у якіх размяшчэнне прыцягнення мас вар'іраваліся ад квантавай выпадковага (радыеактыўных) крыніц пацвердзілі гэтыя высновы. [W]\nАгульны гравітацыйнага поля таксама сапсаваць гео-гравиметрических даследаванняў, якія паспяхова выявіў прысутнасць гор, руды і іншых флуктуацыя шчыльнасці на паверхні Зямлі. Такія абследавання не адчувальныя да наяўнасці паралельных Эверетт-Зямлі з рознымі геалагічнымі структурамі. Ergo іншыя светы не паддаюцца выяўленні гравітацыйных., Што гравітацыя павінна быць квантованной выступае як унікальны прадказанні многіх міроў.\n[W] Луі Вітэ Гравітацыя: Увядзенне ў сучасныя даследаванні Нью-Ёрк, М. (1962).\nНарысы ў гонар Людовіка Вітэ аб сваім сыходзе. Тэмы па квантавай гравітацыі і за яе межамі: Універсітэт Цынцынаці, ЗША, 3-4 красавіка 1992 года/рэдактараў, Freydoon Мансур і Джозэф Скань. Сінгапур; Рывэр-Эдж, Нью-Джэрсі: Свет, c1993 ISBN 981021290\nQ39 ці лінейнасці дакладным?\nЛінейнасць (хвалевай функцыі) была правераная правесці верным лепш, чым 1 частку ў 10 ^ 27 [W]. Калі невялікія нелінейныя эфекты былі калі-небудзь выяўленых то магчымасць зносін з, ці падарожжа да іншых светаў будзе адчынены. Існаванне паралельных светаў Эверетт-могуць быць выкарыстаны для сцвярджаюць, што фізіка павінна быць у дакладнасці лінейных, што нелінейныя эфекты ніколі не будзе выяўлены. (Гл. "з'яўляецца лінейнай фізікі" для падрабязнай інфармацыі аб лінейнасці.)\nАргументу для дакладнасці выкарыстоўвае версію слабога Антропны прынцыпу і працягваецца так: эксплуатацыя невялікія нелінейныя эфекты квантавай можа дазволіць сувязь і падарожжа ў іншыя Эверетт-міроў. Дастаткова прасунутыя "ранняй" цывілізацыі [F] могуць каланізаваць іншыя светы, незаселеныя, меркавана ў геаметрычнай прагрэсіі распаўсюджвання моды. Так як ход эвалюцыі дыктуецца выпадковых падзей квантавай (мутацый, генетычная рэкамбінацыя) і ўздзеянне на навакольнае асяроддзе (астэроідаў індукаваныя масавыя вымірання, і г.д.) здаецца непазбежным, што ў меншасці, хоць па-ранейшаму вельмі шмат, гэтых паралельных светаў жыцця на Зямлі ўжо развілася разумная ўзроўню інтэлекту і распрацаваны перадавыя тэхналогіі мільёны ці нават мільярды гадоў таму. Такі ранні заезд, у адпаведнасці з звычайнымі дарвінаўскай ціску ў мэтах пашырэння, будзе распаўсюджвацца па паралельным напрамках час, калі яны мелі магчымасць, выцясняючы іх менш развівалася суседзяў квантавай.\nЗакамянеласцяў паказвае, што эвалюцыя, у нашых продкаў роду, прыступіў з рознай хуткасцю ў розны час. Перыяды бурнага развіцця складанасці (напрыклад, кембрыйскага выбуху ў 530 мільёнаў гадоў назад або чатыры разы памер мозгу падчас апошняга ледніковага стагоддзя) перамяжоўваюцца з працяглымі перыядамі значна павольней развіццё. Гэта паказвае на тое, што мы не ў хуткасную трасу эвалюцыі, дзе ўсё пашанцавала перапынкі апынулася як раз для ранняга развіцця інтэлекту і тэхналогій. Ergo ні адзін з больш развітых цывілізацый, якія існуюць у іншых мірах, калі-небудзь былі ў стане перайсці з аднаго квантавага свету ў іншы і перапыняць наша доўгі, павольны біялагічнай эвалюцыі.\nСамае простае тлумачэнне ў тым, што фізікі досыць лінейнай, каб прадухіліць падарожнічаць паміж светамі Эверетта. Калі тэхналогія толькі абмежаваны фізічны закон (прынцып Фейнберг [F]), то лінейнасць павінна быць дакладнай.\n[F] Джэральд Фейнберг. Фізікі і падаўжэння жыцця Physics Today тым 19 # 11 45 (1966). "Добрым набліжэннем для такіх [тэхналагічнага] прагнозаў заключаецца у здагадцы, што ўсё будзе выканана, што не парушае вядомых фундаментальных законаў навукі, а таксама многія рэчы, якія парушаюць гэтыя законы".\n[W] Стывен Вайнберг Тэставанне Квантавая механіка Аналы фізікі Том 194 # 2 336-386 (1989) і марыць канчатковай тэорыі (1992)\nQ40 Чаму не можа межавых умоў з тым каб адлюстраваць мае назіранні ў гэтым свеце?\nШто губляецца пры такім падыходзе з'яўляецца унікальным мінулым прысвойваецца кожнаму будучыні. Калі вы часам эвалюцыянаваць свет-мы-зараз-см. Назад у часе вы атрымаеце суперпазіцыі раней, пачынаючы міроў. Аналагічна, калі вы час развівацца аднаго (пачатковага) свет наперад вы атрымаеце суперпазіцыі пазней (фінал) міроў.\nДля прыкладу разгледзім фатона, які б'е напаўпразрыстае люстэрка і ператвараецца ў суперпазіцыі перадаецца і адлюстраванага фатона. Калі часу развівацца адзін з гэтых позніх станаў таму мы атрымліваем не арыгінал фатона, але арыгінал фатона плюс "люстраным адлюстраваннем" зыходнай фатона. (Паспрабуйце разліку і бачыць.) Толькі калі мы захаваем і адлюстраванай і мінулай фатонаў, з правільнай адноснай фазы, мы аднавіць аднаго ўваходнага фатона, калі мы раз-зваротна ўсё. (Люстраное адлюстраванне укладаў ад абодвух канчатковых станаў маюць супрацьлеглыя знакі і скарачаюцца, калі яны развіваліся ў зваротным кірунку, каб да адлюстравання падзей.)\nУсё, пачынаючы дзяржавы, каб іх адносныя фазы скаардынаваных або карэлявалі правай (г.зн. паслядоўна), альбо яна не працуе. Залішне казаць, што шанцы пачатковых станаў павінны быць размешчаны паслядоўна проста так, што яны даюць адзін заключны назіраецца стан бясконца малыя і ў парушэнне назіраецца тэрмадынамікі, у якой гаворыцца, у адной форме, што карэляцыі толькі ўзрастаць з часам.\nA1 Спасылкі і дадатковая літаратура\n Х'ю Эверетта III тэорыі універсальнай хвалевай функцыі,\nПрынстан дысертацыі (1956?)\nАрыгінальныя і найбольш поўны дакумент аб шматлікіх міроў.\nДаследуе і recasts асновы квантавай тэорыі, у\nІнфармацыя тэрмінах тэорыі, перш чым перайсці да разгляду\nхарактар ??узаемадзеяння, назіранні, энтрапія, незваротныя\nпрацэсаў, класічным і г.д. аб'ектаў 138 старонак. Толькі апублікаваныя ў\n Х'ю Эверетта III "адноснага стану" Фармулёўка квантавай\nМеханіка Поспехі фізічных Vol 29 # 3 454-462, (ліпень\n1957) кандэнсацыі  упорам на назірання.\n Джон Уилер Ацэнка Эверетта "адноснага стану"\nФармулёўка квантавай тэорыі, Поспехі фізічных тым\n1929 # 3 463-465 (ліпень 1957) Уилер быў Эверетта кандыдат\n[4a] Брайс Дэвітэ S квантавай механікі і фізікі Сёння рэальнасць,\nТом 23 № 9 30-40 (верасень 1970) своечасовы і дакладны\npopularisations працы Эверетта. Красавіка 1971 г. пытанне\nзваротнай сувязі чытачоў і адказы Дэвітэ's.\n[4, b] Брайс Дэвітэ S Шмат-сусветаў інтэрпрэтацыя квантавай\nМеханіка / Матэрыялы Міжнароднай школы фізікі\n"Энрыка Фермі" Курс IL: Асновы квантавай механікі\nМ. (1972)  Брайс Дэвітэ S, R Нейл Грэм ЭЛП многіх светаў інтэрпрэтацыя квантавай механікі _. Змяшчае , , , [4, a], [4, b] плюс іншыя матэрыялы. Прынстан серыі па фізіцы, Princeton University Press (1973) ISBN 0-691 - 08126-3 (у цвёрдай вокладцы) 0-691-88131-X (паперу) Поўнае кіраўніцтва па шмат якіх светаў, калі вы можаце дастаць копіі, але зараз (1994) даступныя толькі xeroxed з мікрафільмы (ISBN 0-7837-1942-6) з кнігі On Demand, 300 Н-роўд Зіва, Ann Arbor, MI 48106-1346, USA. Тэл: +01-313 761 4700 або 800521 0600.  Фрэнк Дж. Типлер многіх светаў інтэрпрэтацыі квантавай механікі ў квантавай касмалогіі ў квантавай паняцці прасторы і часу ЭЛП Роджэр Пенроуз і Крыс Ишам, Oxford University Press (1986). З абмеркавання брытвы Оккама.\nПа квантавай тэорыі, вымярэння і декогеренция ў цэлым:  Джон Уилер, Войцэх H Журек ЭЛП Квантавая тэорыя і вымярэнне Прынстан серыі па фізіцы, Princeton University Press (1983) ISBN 0-691-08316-9. Змяшчае 49 класічных артыкулаў, у тым ліку , якія ахопліваюць гісторыю і развіццё інтэрпрэтацыі квантавай тэорыі. [7а] Войцэх H Журек декогеренция і пераход ад квантавай да класічнай, фізіцы Сёння, 36-44 (кастрычнік 1991). Роля тэрмадынамікі і ўласцівасці вялікіх эргодических сістэм (напрыклад, навакольнае асяроддзе) звязаны з декогеренции або страты інтэрферэнцыйных эфектаў паміж накладзенымі макросостояний. [7b] Войцэх H Журек Папулярныя дзяржавы, прадказальнасці, классичность, і навакольнага асяроддзі індукаваныя декогерентность Прагрэс тэарэтычнай фізікі, тым 89 # 2 281-312 (1993) поўнае разбэшчванне [7а]  Макс Jammer філасофіі квантавай механіка М.: Свет, (1974) Амаль кожны інтэрпрэтацыі квантавай механікі пакрыта і кантрасны. Раздзел змяшчае 11,6 ясны агляд шматлікіх светаў тэорый.  Bethold-Георг Энглерт, Марлан Аб Скалі, Герберт Вальтэр квантавых аптычных выпрабаванняў ўзаемадапаўняльнасці прыроды, 351 тым, 111-116 (9 мая 1991 года). Дэманструе, што эфекты квантавай інтэрферэнцыі руйнуюцца незваротным карэляцыі аб'ектна-апарат ("вымярэнне"), а не па прынцыпе нявызначанасці Гейзенберга сябе. Глядзіце таксама Дваістасць ў рэчыва і святло Scientific American, (снежань 1994)  Мюрэй Геллы-Ман, Джэймс B Хартл квантавай механікі ў святле квантавай касмалогіі Працы 3 Міжнародны сімпозіум па асновах квантавай механікі (1989) 321 -343. Яны прымаюць декогеренции аналізу Эверетта, і распаўсюдзілі яго далей.\nВыпрабаванні метатеории Эверетт:  Дэвід Дойч Квантавая тэорыя ў якасці універсальнай фізічнай тэорыі міжнароднага часопіса "Тэарэтычная фізіка 1924 # 1 (1985). Апісвае эксперымент, тэсты для існавання суперпазіцыі * свядомасці (у МА).  Дэвід Дойч Тры сувязяў паміж інтэрпрэтацыя Эверетта і эксперымент квантавыя ўяўленні аб прасторы і часу, EDS Роджэр Пенроуз і Крыс Ишам, Oxford University Press (1986). Апісанне правяраемых эксперыментам назіральніка расколу і квантавыя вылічэнні.\nАб квантавых кампутараў:  Дэвід Дойч Квантавая тэорыя, Чэрч-Цьюрынга і прынцып універсальнага квантавага кампутара Працы Каралеўскага таварыства ў Лондане, Vol. A400, 96-117 (1985).  Дэвід Дойч квантавых вылічальных сетак Працы Каралеўскага таварыства ў Лондане, Vol. A425, 73-90 (1989).  Дэвід Дойч, Р. Джоша _ Хуткае рашэнне праблемы квантавых вылічэнняў Працы Каралеўскага таварыства ў Лондане, Vol. A439, 553-558 (1992).  Джуліян Браўн квантавай рэвалюцыі вылічальнай New Scientist, стар 21-24, 24-верасень-1994\nA2 Квантавая механіка і Дирака абазначэння\nЗаўвага: гэта вельмі недастатковае кіраўніцтва. Чытайце больш ўсёабдымны тэкст як мага хутчэй. Для больш тэхнічныя экспазіцыі QM адсылаем чытача да стандартным падручніках. Тут знаходзяцца 3 я рэкамендую:\nРычард Фейнмана Р КЭД: дзіўная гісторыя святла і матэрыі ISBN 0 - 14-012505-1. (Амаль не патрабуе матэматыку і паўсюдна разглядацца як выбітныя, нягледзячы на ??тое, аб квантавай электрадынамікі.)\nРычард Фейнмана Р Фейнмановские лекцыі па фізіцы Том III Addison-Wesley (1965) ISBN 0-201-02118-8-Р. Іншыя тома стаяць чытаць таксама!\nДаніэль Т Гілеспі Квантавая механіка Primer: Элементарнае ўвядзенне ў фармальную тэорыю нерэлятывісцкая квантавай механікі (Бярэ аксіяматычна, геаметрычны падыход і вучыць ўсю прастору Гільберта рэчы зусім па аналогіі з вектарныя эўклідавай прасторы ст. Не ўпэўнены, калі ён па-ранейшаму друку.)\nКвантавая тэорыя з'яўляецца самым паспяховым тэорыі фізікі і хіміі калі-небудзь. На яго долю прыпадае шырокае кола з'яў ад выпраменьвання чорнага цела, атамнай структуры і хіміі, якія былі вельмі загадкавымі да квантавай механікі ўпершыню была распрацаваная (c1926) у яе сучасным выглядзе. Усе тэорыі фізікі квантавай фізікі, з цэлым новых радовішчаў, як і тэхналогіі паўправаднікоў і мікрачыпаў, заснаваных на квантавых эфектаў. Гэты раздзел прадугледжвае знаёмства з асновамі квантавай тэорыі і звязаным "парадоксы" дваістасці хваля-часціца. Ён не будзе растлумачыць прынцып нявызначанасці або паглыбіцца ў значэнне некоммутирующих матрычных аператараў. Толькі тыя элементы квантавай тэорыі неабходна для разумення многіх светаў пакрытыя тут.\nКвантавая тэорыя змяшчае ў якасці цэнтральнага аб'екта, абстрактнае матэматычнае адукацыю пад назвай "хвалевай" ці "вектар стану". Вызначэнне раўнанняў, якія апісваюць яго форму і эвалюцыю ў часе незавершанай часткі фундаментальнай тэарэтычнай фізікі. У цяперашні час мы толькі набліжэння да некаторых "правільны" набор раўнанняў, якія часта называюць мудрагеліста, як Тэорыя за ўсё.\nХвалевай функцыі, у дужку Дирака або абазначэння, запісваецца ў выглядзе | сімвал>, дзе "сімвал" этыкеткі аб'екта. Сабака, напрыклад, можа быць прадстаўлена ў выглядзе | сабака>.\nАгульны аб'ект, пазначаны "псы" па дамове, уяўляецца ў выглядзе | псы> і называецца "Кэт". Аб'ектаў, званых "бюстгальтар" S, напісаная <PSI |, можа быць ўтворана з кеты. Адвольнай бюстгальтар <psi'| і кет |psi> могуць быць аб'яднаны разам, каб сфармаваць кранштэйн, <psi'|psi>, або ўнутраны прадукт, які проста мудрагелісты спосаб пабудовы камплекснага ліку. Сярод уласцівасцяў ўнутраны прадукт:\n<psi'|(|psi1> * a_1 + | psi2> * a_2) = <psi'|psi1> * a_1 + <psi'|psi2> * a_2\nдзе a_i адвольныя комплексныя чысла. Гэта тое, што маецца на ўвазе, кажучы, што ўнутраны прадукт на лінейнай правай або кет. Гэта зроблена на лінейных левай ці бюстгальтар боку, вызначаючы\nЛюбы кет можа быць пашыраны як:\n= |1>*<1|psi> + |2>*<2|psi> +...\n, Дзе стану | я> ўтвараюць ортонормированный базіс, з <i|j> = 1 для г =/і = 0 у адваротным выпадку, і дзе я этыкеткі якой-небудзь параметр аб'екта (напрыклад, становішча або імпульс).\nАмплітуды верагоднасцяў, <i|psi>, комплексныя чысла. Гэта эмпірычнаму назіраецца, упершыню адзначыў Макс Борн, а потым называюць Нарадзіўся інтэрпрэтацыі, што іх велічыні квадрата ўяўляюць верагоднасць таго, што, па іх наглядам, што значэнне параметра, пазначаныя я, будзе назірацца, калі сістэма з'яўляецца дзяржава ў асобе па | псы>. Ён таксама адзначыў, што эмпірычнаму пасля назірання сістэмы ў стане | я>, што мы можам у далейшым замяніць старое значэнне хвалевай функцыі, | псы>, з назіранай велічынёй, | я>. Гэтая замена называецца калапс хвалевай функцыі і з'яўляецца крыніцай шматлікіх філасофскіх спрэчак. Як-то акт вымярэння выбраў адну з кампанентаў. Гэта вядома як праблемы вымярэння і менавіта гэта з'ява, якое Эверетт імя.\nКалі бюстгальтар, <psi|, фарміруецца з ket, |psi>, і абодва з'яўляюцца ўнутранымі productted разам вынік, <psi|psi>, з'яўляецца неадмоўных сапраўдным лікам, называецца нормай вектара. Норма вектара забяспечвае аснову-незалежны спосаб вымярэння "аб'ём" вектар.\nХвалевай функцыі для сумеснага сістэма пабудавана з прадуктаў кампанентаў з асобных падсістэм.\nНапрыклад, калі дзве сістэмы складання сумесных сістэмы коткі і сабакі, кожны з якіх можа знаходзіцца ў двух станах, жывога ці мёртвага, і стан коткі і сабакі былі незалежныя адзін ад аднаго, то мы маглі б напісаць агульнае хвалевай функцыі ў выглядзе творы умовах. Калі\nУ цэлым, аднак, мы стану падсістэмы не з'яўляюцца незалежнымі адзін ад аднаго, мы павінны выкарыстоўваць больш агульную формулу:\nГэта часам называюць, кажучы, што стану коткі і сабакі заблыталіся. Гэта даволі трывіяльна для вызначэння стану коткі і сабакі па стаўленні сябар да сябра. Напрыклад, мы маглі паўторна выказаць вышэй раскладанне па дзве кошкі дзяржаў, як:\nМы называем стан сабакі адносна стану (Эверетт вынайшаў гэты тэрмін) па адносінах да котцы, паказваючы, якія коткі стане (жывых або мёртвых) мы зацікавіць Гэта так сабакі адносна стану ў адносінах да кот жывы стан :\nдзе SQRT тэрмін быў дададзены да нармалізацыі адноснага стану.\nМайкл Клайв Кошт\nЛютым 1995 года\nPublished (Last edited): 31-07-2012 , source: http://www.hedweb.com/everett/everett.htm