11 maniere om jou reisskrif te verbeter - Reisverhale - 2020\n11 maniere om jou reisskrif te verbeter\nHierdie pos is 'n bietjie binne baseball oor reisskrywing. Dit is 'n opvolg op my semi-voortgesette reeks op reis blogging wat begin met hierdie pos, voortgesit met hierdie een, en sal nou (waarskynlik) eindig met hierdie pos hier. Vir my is die kern van alle aanlyn-pogings goeie skryfwerk. Met soveel blogs daar buite, as jy nie interessante stories kan skryf nie, sal jy nooit daarheen kom nie! So vandag wil ek een van my gunsteling reisskrywers, David Farley, bekendstel, wat 11 skryftips vir mede-bloggers en skrywers daar sal deel! Hier is Dawid:\nEk het altyd gedink dat sodra ek begin skryf het vir blink reisetydskrifte, kon ek 'n bietjie ontspan omdat ek dit sou "gemaak het." Nee! Toe het ek gedink dat ek eenmaal begin stukkies vir die New York Times, Ek kon sê ek was suksesvol. Nie. By. Almal. Goed, miskien toe ek 'n boek uitgereik het, gepubliseer deur 'n groot uitgewery, sou dinge vir my 'n bietjie makliker wees. Ek wens!\nSkrywers, op een of ander manier, is jammer baie. Selde kyk hulle selde na iets en sê "perfek!" Miskien vir 'n oomblik - maar gee 'n skrywer 'n dag en hy of sy sal terugkom na dieselfde artikel en tientalle foute vind. Skryfwerk is 'n handwerk wat jy nooit perfek maak nie.\nOns streef altyd daarna om beter te wees. Kreatiewe is geneig om perfeksioniste te wees. Skryfwerk vereis dat jy leer en verbeter.\nMaar dit is goed, want die ry maak skrywers hul werk verbeter. En net deur oefening en moeite eindig ons met die Hemingways, Brysons, Gilberts en Konings van die wêreld. (Matt sê: Ek het eenkeer gehoor dat Frost nooit tot die dag toe hy gesterf het, nooit die "The Road Not Taken" liefgehad het nie. Hy was voortdurend besig om dit te verwerk!)\nAs jy 'n reis blogger is, het jy waarskynlik begin as 'n skrywer met 'n joernalistiek agtergrond, maar as 'n reisiger wat jou ervaring wil deel. Jy het waarskynlik geen formele opleiding gehad of iemand het oor jou skouer gesels en jou raad gegee nie.\nSo vandag wou ek 11 wenke deel wat jou sal help om jou reisskrif of blog te verbeter. Omdat die wêreld altyd goeie skrywers benodig - en goeie skryfwerk help om jou storie meer te hoor! Hierdie wenke, indien gevolg, sal jou skryfwerk verbeter en 'n groot verskil in die bereik van jou skryfwerk maak!\n11 maniere om jou reis skryfwerk / blogging te verbeter\n1. Lees.Dit is nommer een. Want wanneer 'n ontluikende skrywer my vra hoe hulle kan verbeter, is dit my eerste raad. Lees goeie skryfwerk. Absorbeer dit. Laat dit in jou siel sink. Moenie dink dit is moontlik nie? Toe ek die eerste keer begin, was ek een naweek siek, so ek het drie dae lank in die bed gelê en elke bladsy van daardie jaar gelees Beste Amerikaanse reis skryfwerk bundel. Nadat ek klaar was, het ek my skootrekenaar oopgemaak en vir die eerste keer in dae begin skryf. Wat uitgevind het, het my verras: dit was die hoogste gehalte skryfwerk wat ek nog gedoen het. En dit was alles omdat ek in goeie skryfwerk geabsorbeer is en dit in my eie skrif deur my gefiltreer het.\n(Matt sê: Hier is 'n lys van my gunsteling reisboeke.)\n2. Doen dit vir liefde. Maya Angelou het geskryf: "Jy kan net werklik bereik word met iets waarvan jy lief is." Moenie in die reisskrywing vir die geld kom nie - dit sou immers heeltemal onrealisties wees. En moenie die genre dring nie, want jy wil gratis reise en hotelkamers hê. "In plaas daarvan," het mev. Angelou bygevoeg, "doen dit so goed dat mense nie hul oë van jou kan afneem nie." Of met ander woorde, probeer om so 'n goeie skrywer te word dat die redakteurs van al die publikasies wat jy Droom om te skryf, kan jou nie meer ignoreer nie.\n3. Moet nie aan lineêre skryfwerk geheg word nie. Jy hoef nie 'n stuk van begin tot middel tot einde te maak nie. Soms is dit nie die ideale struktuur van die storie nie. Seker, miskien het jy dit reeds uitgepluis. Maar indien nie, is dit reg om net 'n paar tonele en paragrawe van uiteensetting op "op papier" te kry. Dan kan jy terugtrek en kyk na die groter prentjie en herrangskik wat jy het, om die beste manier uit te vind om die storie te vertel. .\n4. Tik in jou eie sin van motivering en ry. Die studente van my, wat die suksesvolste sukses behaal het, was nie altyd die talentvolste in die klas nie. Maar hulle was die mees gedrewe. Hulle het genoeg kwaliteitskryf gelees en daaroor gedink - verstaan wat dit so wonderlik gemaak het - dat daar net iets was om te skryf dat hulle het. Hulle is nie met daardie begrip gebore nie, maar die strewe het hulle gery om beter skryfwerk te soek en daarna te dink, om te ontleed wat dit goed gemaak het (of nie so goed nie). Drive inspireer ook toekomstige suksesvolle skrywers om op 'n ledemaat uit te gaan, hulself kwesbaar te maak, deur uit te reik na meer geskikte skrywers om advies te vra, of om hulself aan redakteurs by geleenthede of konferensies bekend te stel. Moenie skaam wees nie! Staan in die hoek stil sal jou nie so ver kry as om jou hand uit te stel om jou eie wil te stel nie.\n5. Probeer om uit te vind wat jou gedagtes en skryf vloei. Laat ek verduidelik: Ek kan ure lank by my skootrekenaar sit en vir ure op 'n leë Woorddokument staar, nie seker hoe om 'n storie te begin of oor te skryf nie. Dan sal ek reageer op 'n e-pos van 'n vriend wat wil weet oor die reis waaroor ek gaan skryf. Ek sal 'n lang epos skryf met koel en interessante anekdotes oor my ervaring en sluit 'n paar ontledings oor die plek en kultuur in. En dan sal ek besef: Ek kan net hierdie reg sny en plak in die leë Word-dokument waarna ek die afgelope drie uur staar! Verskeie van my gepubliseerde artikels bevat tekste wat oorspronklik as deel van e-pos aan vriende geskryf is. Die "e-pos truuk" werk dalk nie vir almal nie, maar daar is onvermydelik 'n paar truuks vir die res van jou - praat dit met 'n vriend of vrye assosiasie in jou joernaal.\n6. Verstaan alle aspekte van storievertelling. Daar is twee soorte reisskrywings: kommersiële en persoonlike opstel (of memorandum). In kommersiële reisskrifte moet jy die verskillende dele van die storie 'n intrinsieke aspek van jou kennis maak: van maniere om 'n lid te skryf aan die nootgrafiek, tonele, uiteensetting en gevolgtrekkings. Vir memorandum en persoonlike opstelle, weet wat die verhalende boog beteken soos die agterkant van jou tikhande. Dit help om 'n intuïtiewe begrip van hierdie dinge te kry deur aandag aan skryfwerk te gee - om soos 'n skrywer te lees - soos jy nie-fiksie (en reis) artikels lees.\n7. Moenie beklemtoon of jou eerste konsep kak is nie. Ernest Hemingway het gesê: "Die eerste konsep van alles is kak." En hy het nie geskaap nie. Ek vind dit waar as ek 'n persoonlike opstel of reis memo skryf. Ek skryf en ek skryf en ek skryf, en ek is nie heeltemal seker wat ek op papier neersit nie. Wat is die punt van hierdie? Ek vra myself. Hoekom doen ek dit selfs? Maar hier is waar geduld inkom: uiteindelik, die wolke deel, die spreekwoordelike sonlig uit die hemel skyn op ons rekenaarmonitors, en ons sien die punt daarvan: ons vind uiteindelik uit wat dit is wat ons skryf en hoe om vertel die storie die beste. Dit gebeur soms net soos magie. En nie alles op een slag nie: partykeer is dit bietjie soos 'n legkaart. Maar soos ek genoem het, is geduld belangrik omdat ons nooit weet wanneer daardie goddelike magie geaktiveer sal word nie. Maar sit lank genoeg en dit sal gebeur, ek belowe jou. (Wees net versigtig as jy Hemingway se ander skryfadvies gebruik: "Skryf dronk, wysig nuwer.")\n8. Skryf wat jy weet. "Vertel eers die stories wat jy net kan vertel," sê skrywer Neil Gaiman, "want daar sal altyd beter skrywers as jy wees en daar sal altyd slimmer skrywers wees as jy. Daar sal altyd mense wees wat dit baie beter doen om dit te doen of dit te doen - maar jy is die enigste wat jy het. "\n9. Wanneer jy klaar is met 'n konsep, lees dit hardop. Verkry dit uitdruklik en lees dit hardop. Dit sal jou toelaat om beter te hoor hoe die stuk klink, en onaanvaarbare segues en clunky sinne of draaie van frases sal op 'n meer voor die hand liggend op jou uitkom.\n10. Hou altyd 'n ander stel oë op jou skryfwerk. Terwyl alle skrywers foute maak, is dit moeiliker om hulle sonder 'n redakteur te sien. Redakteurs is baie belangrik, maar hulle hoef nie noodwendig iemand met formele opleiding te wees nie. Terwyl u 'n afskrifredakteur aanstel, is dit altyd lekker, as u net 'n vriend kan kry om u blog of storie te lees, kan dit goed genoeg wees.\nDit is selfs beter as jy iemand het wat nie van reis weet nie. Ek het 'n vriend wat nie veel reis nie; Sy lees al my blogposte omdat sy my help om seker te maak ek sluit die belangrike besonderhede in wat ek oorgeslaan het. Kyk, as jy 'n deskundige op iets is, vul jy dikwels die spasies in jou gedagtes in. Jy gaan outomaties van A na C; stap B word onderbewus. En as jy skryf, slaan jy stap B oor, want dit lyk so voor die hand liggend. Om iemand wat nie die stappe ken nie, sal help om te verseker dat jy alles in jou pos insluit en nie jou lesers laat gaan nie, "Huh?"\n11. Laastens, leer om self te redigeer. Dit is waar baie mense verkeerd gaan. Hulle skryf, hulle lees dit oor, hulle plaas. En dan voel skaam soos hulle sê: "O, man, ek kan nie glo dat ek die tik gemis het nie." Jy hoef nie meesterredakteur te wees nie, maar as jy 'n paar beginsels volg, gaan dit baie , skryf iets en laat dit 'n paar dae voor die redigering sit. Na u eerste rondte, herhaal die proses. Kry nog 'n stel oë daarop. Druk 'n kontrolelys van grammatika reëls uit om deur te gaan terwyl u wysig. (let wel: Matt het hier een vir jou geskep.) Terwyl jy jou werk hersien, sê vir jouself: "Het ek dit gedoen? Het ek dit gedoen? "As jy die bedriegblad volg, sal jy die meeste van jou foute vang en uiteindelik met 'n veel beter finale produk wees!\nSkryfwerk is 'n kunsvorm. Dit verg baie oefening. As jy 'n blogger op jou eie is, kan dit moeiliker wees om jou werk te verbeter, want jy het nie 'n ervare stem wat jou wenke en raad gee en jou dwing om beter te wees nie. As jy dit nie aanneem nie jouself om beter te wees, sal jy nooit wees nie. Selfs al is jy nie geseën om onder 'n redakteur te werk nie, kan hierdie 11 wenke jou help om jou skryfwerk te verbeter en word 'n baie beter blogger, skryf stories wat mense wil lees!\nDavid Farley skryf al meer as twintig jaar oor reis, kos en kultuur. Sy werk het verskyn in AFAR tydskrif, die New York Times, die Washington Post, Condé Nast Traveler, en Wêreld Hum, onder andere publikasies. In 2006 en 2013 het hy die Lowell Thomas-toekenning van die Vereniging van Amerikaanse Reisskrywers gewen vir tydskrifartikels wat hy geskryf het. Hy het in Praag, Parys, en Rome gewoon en nou New York City. Hy is die skrywer van 'N Onverwagse nuuskierigheid en was 'n gasheer vir National Geographic. Hy leer skryf aan die Universiteit van Columbia en die Universiteit van New York.\nAs jy 'n reisskrywer wil word of net jou skryfwerk verbeter, het Dawid en ek 'n gedetailleerde en robuuste reisskryfkursus geskep. Deur middel van video-lesings en voorbeelde van geredigeerde en gedeconstrueerde stories, kry jy die kursus wat Dawid by NYU en Columbia leer (sonder die prys). As jy belangstel, kliek hier om meer te wete te kom.\nCopyright 2020 \_ none \_ 11 maniere om jou reisskrif te verbeter


Katarsis? | SkalkSkryf\n« Uit ‘n anner oog.\nRiding the Ox Home »\nDesember 15, 2008 deur Louwie\nSkoonsuster is vandag geopereer en ‘n kankergewas verwyder. Kanker het reeds versprei na omliggende organe. Die prognose is swak. Die dood lê en loer. Nogmaals.\nDankie aan almal wat kommentaar gelewer het op Hitler en die res van die geskrif. Wys net hoe diep die godsdiens wat ons saam met moedersmelk ingekry het in ons psige ingewortel is. Ou Hitler is boos en ek wil dat hy die ergste straf moontlik opgelê word. Hy moet ly soos 7 miljoen Jode gely het. God behoort ook te voel soos ek voel, inteendeel, ek is oortuig daarvan dat hy dink soos ek dink, dat hy dieselfde emosies as ek beleef — haat, liefde, vergelding, nyd, noem maar op. Dit is soos hy is en dit hoort so.\nIndien ons egter die model aanvaar soos dit gestel is in die skrywe en dit deurvoer tot sy logiese konklusie, dan kan God nie vir God (Hitler) na die ewige verdoemenis in die hel verban omdat God (Hitler), God (‘n Jood X 7 miljoen keer) vermoor het nie. Dit sou absurd wees.\nWat ons wat hier op die ondermaase met die lewe worstel te doen staan word vir my nêrens meer streffend uitgebeeld as in die 10 “Taming the Bull” prentjies van die Buddhiste nie. (Joh, miskien moet jy vir ons daardie 10 prentjies wat jy het hier op die blog sit?)\nIn die storie het ek dit dat ons nie almal op die berg kan gaan sit en askeet speel nie. Maar miskien is dit al wat vir ons oorbly mits ons, soos in die 10 prentjies beduie word, uiteindelik na die markplein toe sal terugkeer met liefde en deernis en begrip.\n“… for man is rich in proportion to the number of things which he can afford to let alone.” H D Thoreau; Walden\nDankie Piesangverkoper! Kry mens nog onpretensieuse geeste soos hy? In die skadu van so ‘n mens bly jy nederig en dankbaar!\n“There is no such thing as ” nonsense” apart from a judgemental intellect which calls it that”\n“True artists and true physicists know that nonsense is only that which, viewed from our present point of view, is unintelligeble. Nonsense is nonsense only when we have not yet found that point of view from which it makes sense”. Gary Zukaf; The dancing Wu Li masters.\nJohan Swarts, we still love you. Hou maar aan om daardie spiëel te polish. Joh kan jou later die storie van die Buhddiste se spiëel vertel.\nFlippiefanus, ek sal nog by jou storie uitkom dankie.\nGroete en kom kuier maar weer, soos Joh sê, die gesels is baie belangrik.\nPosted in Louwie | 13 Kommentaar\nop Desember 18, 2008 at 10:13 vm Die piesangverkoper\nKrishnamurti het een keer ‘n mooi ding gesê oor mense wat so op die berg gaan sit. Rofweg aangehaal was dit iets soos, “Dis beter om in die wêreld te lewe met die berg in jou hart, as om op die berg te sit met die wêreld in jou hart.” Menende, as jy nie die stilte in jou kop het nie, dan kan dit maar so stil as moontlik rondom jou wees – dit sal waarskynlik net die geraas in jou kop harder maak. Daar kom die bullprentjies dan om dit vir ons helderste te wys – returning to the market, maar hy is nie meer die market nie.\nop Desember 18, 2008 at 10:42 vm flippiefanus\nLouwie jou 3de paragraaf laat my dink jy glo in panteisme. Die ironie is dat as jy Hitler en God aan mekaar gelyk stel moet jy alle mense aan God gelyk stel. Nou volg dit:\n“God=Hilter ” + “God=Louwie” => “Hitler=Louwie” (!!!)\nDus drae ek en jy die volledige skuld vir wat Hitler gedoen het. Weet nie van jou nie maar ek stem nie daarmee saam nie.\nop Desember 18, 2008 at 11:45 vm Die piesangverkoper\nOns almal is deel van dieselfde sisteem wat Hitler voortgebring het. It’s all one thing. Voordat ons nie dit in die oë kyk nie, gaan ons dit nie kan regstel nie.\nop Desember 18, 2008 at 12:42 nm Louwie\nOm te sit op die berg of om nie te sit op die berg nie ….. dit is die vraag!\nKrishnamurti is so reg. Ons ken almal daai lawaai in die kop. Hoe meer jy op jou kussing sit en dit probeer stil maak, hoe meer raas dit.\nDie (Zen?) bul prentjies, soos jy sê Piesangverkoper, beduie in die riging van die pad wat ons behoort te loop. Ons kan nie op die berg of in die grot of onder die Boddhi boom bly sit nie. Soos die Buddha moet ons, as ons die lig gesien het, opstaan en terugkeer na die markplein. Nie meer die man met die groot sak op die rug wat oorspronklik die markplein verlaat het nie, maar die nuwe mens sonder die ou bagasie.\nFlippifanus hulle noem dit Panenteisme, soos ek elders hier aan RosalindFranklin beduie het. Jy verstaan die storie presies soos ek die nie geskryf het nie. Dit moet lees: God = Hitler = Louwie = God.\nEk stel nie mense gelyk aan God nie, dit is eerder Islam se ‘La ilaha illalha’ (hoop dis reg gespel?) Dit sê glo; daar is geen God nie, daar is net God.\n“Wees in My soos ek ook in julle” Waar staan dit in die Bybel Emil?\nOns is almal akteurs op die verhoog van die lewe en dinge is soos dit is en dit is goed so, daar is geen skuldige nie.\nEk weet. Gaan vertel dit vir ‘n verkragtingslagoffer en kyk waar dit jou bring!\nPiesangverkoper se benadering is naaste wat ek op hierdie staduim van my lewe aan ‘n verklaring kan kom. Tot ons op die berg of onder die boom of in die kerk die Lig sien en dan verstaan hoe moord en roof en oorlog en verkragting reg kan wees, en dan ons beskeie bydrae maak om die lewe meer draaglik te maak, ook vir ‘n medemens.\nop Desember 18, 2008 at 4:48 nm Joh\nPiesangverkoper ek het ernstige bedenkinge oor Krishnamurti, en sommige anner in die “non-dual” kamp (bv Tolle), wat sê oppie berg-sit is nonsies. Louwie se aanhaling oor nonsies is heel van pas, dink ek. Sover ek weet het alle groot geeste deur die geskiedenis oppie berg gaan sit, en DAARNA teruggekeer na die mark toe. In ons hedendaagse “lui-lekker humanistiese” gemeenskap is dit ‘n maklike bemarkingsfoefie om aanhangers te vang deur die klem te lê op “werk in die mark” en “help die wêreld”, en “vergeet die berg”. Vir diegene wat hulle volg is dit baie keer ‘n ontvlugting van die werklikheid van pyn en lyding op ‘n persoonlike vlak, ‘n variasie op die “opuim van die gepeupel” syndroom.\nOm op die berg te gaan sit is harder werk as om noodleniging in Somalië te doen, of om lewensversekering in Pofadder te verkoop. En daar is geen waarborg dat mens weer van die berg sal kan afklim nie.\nDie proses moet gevolg word: geen eikeboom het nog ooit gegroei, wat nie uit ‘n akker ontkiem het nie.\nop Desember 18, 2008 at 8:58 nm flippiefanus\nLouwie ek moet bieg dat ek weinig van die goed verstaan wat jy vir my probeer verduidelik. Lyk my die manier wat Christene na goed kyk is so drasties verskillend van hoe julle daarna kyk dat dit vir my nie sin maak nie.\nOm te se: “daar is geen God nie, daar is net God.” klink vir my eenvoudig soos ‘n teenstrydigheid. Miskien is daar een of ander betekenis agter, maar dan wonder ek of dit hoegenaamd die moeite werd is om die betekenis in daardie geval te probeer bepaal.\n1 Joh 3:24 “Wie sy gebooie gehoorsaam, bly in God en God in hom…” Daar is waarskynlik ook ander plekke waar iets soortgelyk geskryf word. Dit word natuurlik figuurlik bedoel en is nie ‘n teenstrydigheid nie. As ons in God bly beteken dit dat ons in Hom glo en Sy wil gehoorsaam. As God in ons is dan beteken dit die Gees is “in” ons, maw, ons het kontak met die Gees en lewe volgens Sy leiding.\nJy beweer “daar is geen skuldige nie” Wel dis tog duidelik nie die waarheid nie. Die wereld sug onder die las van ongeregtighede wat gepleeg word. Almal is op die een of ander manier skuldig aan een of ander ongeregtigheid. Dis deel van die gebrokenheid in die wereld.\nWat presies behels hierdie “Lig” wat mens onder boom of waarookal moet sien? Waarom soek die mens nog, as God mens klaar kom vind en kom verlos het?\nop Desember 18, 2008 at 10:00 nm Louwie\n“Waarom soek die mens nog, as God mens klaar kom vind en kom verlos het?”\nFlippiefanus, ek weet jy bedoel dit alles uit jou hart uit, goeie Christen wat jy is. Maar die aanhaling bo is vir my tipies die leunstoel Christenskap waarteen ek dit vuriglik het. Dit is die benadering by uitstek van ons Protestante tradisie wat uitloop op die gewoonte van kerk toe gaan elke Sondag, sê niksseggende rympies op as gebed, sing lusteloos ‘n lied of twee en gaan dan huis toe en lieg en bedrieg die res van die week by die werk, en gaan weer kerk toe volgende Sondag.\nChristus het mos al die werk gedoen, vir my sondes gekruisig. Al wat ek moet doen is om God soort van happy te hou vir nou.\nKeer my skoonma my en Ma vanoggend in ‘n hoek vas. Lees vir ons iewers uit Psalms, druk ‘n ander Pienk Christen Complacency boekie onder die neus om ons op ons sondes te wys en doen ‘n roerende, snuiwende gebed tot God oor skoonsus wat met kanker gediagnoseer is.\nNêrens “laat U wil geskied” nie, net maar maak haar gesond en basta.\nErgste is, meeste van dit waarteen die Psalmdigter waarsku is presies wat sy doen. Ander beskinder, ander mede kerkmense veroordeel en sleg maak. Ryk mense hoër as arm mense aanslaan, inderdaad neersien op arm mense en swartmense en almal wat nie leliewit is nie.\nOp 85 het sy nog nie ‘n idee van wat Godsdiens veronderstel is om te wees behalwe om Bybelversies klakkeloos aan te haal nie.\nEn dit is my ondervinding met meeste sogenaamde Christen mense. Ek het niks teen Godsdiens nie, ek dink net dit behels ‘n helse klomp meer as pienk boekies lees en hoppekasmannetjie-poppekasmannetjie in die kerk te speel een uur uit 7 dae van die week.\nop Desember 19, 2008 at 5:43 vm flippiefanus\nLouwie, aaa dankie, jy praat nou weer ‘n taal wat ek kan verstaan. 🙂 Ek stem eintlik heeltemal saam met jou. Daar is baie Christene wat nie die ware karakter van Christenskap uitleef nie. Maar Louwie kyk rondom jou. Is hierdie gebrokenheid nie maar ‘n eienskap van alle mense of hulle gelowig is of nie? Christenskap probeer van mense beter mense maak, maar mens kan nie Christenskap daarvoor blameer as die mense nie die ware Christenskap reflekteer nie.\nEk dink wanneer mens die liefde van Jesus verstaan en na die mensdom kan kyk soos Hy na hulle gekyk het sal mens verby daardie verwronge verdraaide optrede kan kyk en die ware mens agter dit alles kan sien, jammer kry en vergewe. Hulle doen maar wat hulle voel die regte ding is.\nop Desember 19, 2008 at 8:33 vm Die piesangverkoper\nJoh, ek is 100% eens met jou. Ek dink nie mens kan die wêreld red voor jy nie eers jouself probeer red het nie, en daarvoor is dit soms nodig om op die berg te sit. Ek dink net wat Krishnamurti sê is dat dit moontlik om jou gat op die berg te gaan neersit, terwyl jou kop op ‘n heel ander plek is. Party mense kan retreat by Emoyeni en die hele naweek lank net sit en hul inkopielys vir Maandag beplan. Dis maar hoe ek Krishnamurti verstaan.\nEk weet van groot mense wat nooit op ‘n berg was nie, maar wat dit reggekry het om daai spasie in hul gees te skep – dis egter nie almal wat dit kan regkry nie; ek weet ek kan nie. Sterflinge soos ek en jy het maar die berg nodig. Maar sorg wanneer jy daar kom dat jy regtig op die berg is.\nop Desember 19, 2008 at 8:44 vm Joh\nMooi gestel Flippiefanus, en raak daarby.\nEk dink dis een van die swaarste dele van oppie-berg-sit: om in te sien dat alles wat die mensdom doen net daarop gerig is om hulself gelukkig te maak. En ongelukkig is daardie poging hoofsaaklik gebasseer op onkunde oor hoe dinge werklik is; daarom dan dat soveel stryd en worsteling plaasvind.\nEerder as om ander se dade te veroordeel en meegesleur te word deur hulle tragiese soeke na geluk, wat uiteraard teen ons eie soeke indring (solank ons ook onner die onkunde gebuk gaan), baat dit ons om ‘n deernis gebasseer op begrip te ontwikkel.\nMaar dis nie maklik nie.\nop Desember 19, 2008 at 8:49 vm Die piesangverkoper\nDit sal great wees as een van julle iets oor die Zen bulls kan skryf, met die prentjies en als.\nop Desember 19, 2008 at 10:51 vm Joh\nPiesangverkoper, ek het weer jou opmerking oor Krishnamurti gelees, en stem inderwaarheid saam soos jy dit gestel het. My eerste reaksie was beslis biekie te vinnig uit die heup geskiet, met die dat die berg-sit afkraakery my erg dwars in die krop steek.\nEk wou al vroeër ‘n opmerking in die lyn van “retreat hou” gemaak het, nou sien jy my hand! 😀\nHier by Emoyeni sien ons dieselfde ding as wat Louwie sien in die christelike kerke. Buddhiste het dit net soveel makliker: hulle hoef net eenmaal ‘n jaar vir ‘n naweek te gaan retreat, dan is hulle ok – elke Sondag is vry vir golf. 🙂\nOk, sal kyk of ek die bul-storie hier kan plaas.\nop Desember 19, 2008 at 9:28 nm Louwie\nFlippiefanus, dis goed dat ons weer in vrede kan voort worstel met die lewe. Jy weet, tussen my en jou moet ons nog vir Andrew en Emil en dalk nog Johan Swartz tot bekering bring!\nGoed, goed, as die gelag nou bedaar het kan ons asseblief weer fokus op ernstiger dinge. 😀\nMens moet ook maar versigtig wees, netnou vra jy soos die Psalm Digter: “Red my met u swaard uit die mag van die goddeloses, met u eie hand, Here, van hierdie mense.\nLaat hulle ontydig omkom, sny hulle lewens af; laat hulle hulle vol eet aan die onheil wat U vir hulle gereed hou; laat daar genoeg wees vir hulle kinders en laat daar nog oorbly vir die kindskinders. (Psalm 17.)\nDie enigste verskil tussen jou en my, soos ek dit sien, is dat jy ‘n intellektuele, wetmatige benadering tot godsdiens voorstaan terwyl ek ‘n meer gevoelsmatige benadering het.\nVir jou gaan dit om die Bybel as die ware woord van God wat geinterpreteer en noukeurig nagevolg moet word.\nVir my gaan dit om die belewings aspek van godsdiens. Ek wil nie lees of hoor van ‘n eenwording met God nie, ek wil dit persoonlik beleef, ek wil dit voel en dit is nie iets wat die Christendom sterk aanbeveel nie.\nEk wil ook nie van mense hoor dat hulle sulke wonderlike goeie Christenne is nie, ek wil dit sien in hulle doen en late, in hulle alledaagse omgang met hulle medemens sonder dat hulle dit self van die dakke verkondig.\nDit maak nie saak watter geloofsoortuigings ‘n mens aanhang nie, solank hulle daardie oortuigings konsekwent uitleef sonder om te dweep. En solank hulle nie die wat nie soos hulle dink nie, met bomme hel toe blaas nie.


PAULUS SE GEBED VIR DIE GEMEENTE - 9de Sondag in Koninkrykstyd - NG Kerk Kuilsrivier-De Eike\nPAULUS SE GEBED VIR DIE GEMEENTE – 9de Sondag in Koninkrykstyd\nDatum: 25 Julie 2021 (Oggenddiens)\nKindermoment: Het julle gesin al ooit iewers op ‘n vreemde plek gery en dan kom jy later agter Pa weet nie lekker waarheen hy op pad is nie. Hy het verdwaal. Maar hy is seker, as hy net so ‘n bietjie soek, sal hy wel die plek kry. Later is Ma se geduld heeltemal op. Sy kan nie verstaan dat hy nie net by die eerste garage of ou langs die pad stop, en vir hom die pad vra nie. Maar Pa wil nie. Hy is seker hy sal self regkom, en hy het regtig nie nodig om vir enigiemand te vra nie. En teen die tyd dat hulle wel die plek kry, praat pa en ma net sulke kort sinnetjies mekaar, en ook net as dit regtig nodig is.\nMoenie vir my vra hoekom Pa’s dit doen nie. Ek weet nie. Ek weet net ek was al self baie kere in die moeilikheid omdat ek nie net wil stop en iemand die pad vra nie. En moenie vir my sê jy ry net op die selfoon se GPS nie, want hy het my ook al by geleentheid lekker laat verdwaal.\nEk moet erken, eintlik is Ma reg. Dis mos net baie eenvoudiger om iemand te vra wat wéét. En nou is dit vir my so wonderlik dat die Here ook vir ons Iemand gegee het wat weet. En jy hoef nie eens af te trek om hom te vra nie, want Hy is die hele tyd by jou! Dis God se Gees, wat binne-in elke kind van die Here woon. As jy nie weet wat om te doen nie, hoef jy nie verder te sukkel en te wonder wat om te doen nie – jy kan Hom net vra.\nDaardie dag toe Jesus terug hemel toe is, was die dissipels baie hartseer. Hulle kon altyd alles vir Jesus vra, want Hy was net daar, by hulle heeltyd. Maar nou gaan Hy weg, terug na die hemel waarvandaan Hy gekom het. Toe sê Jesus vir hulle: Moenie so hartseer wees nie. Want julle gaan nooit ooit alleen wees nie. Die Here gaan self binne-in julle kom woon, om vir julle te leer en te wys wat julle moet doen. Julle kan Hom net vra, en Hy sal nooit vir julle jok nie. Hy weet altyd wat God wil hê.\nJy moet dit onthou. Ons weet nie altyd lekker wat ons moet doen nie. Vra die Here, en wees net rustig. Op die een of ander manier sal Hy jou wys. Dalk lees jy iets in die Bybel, of dalk sê iemand dit vir jou, of dalk wéét jy sommer net skielik. Maar Hy sál op die een of ander manier vir jou wys. Dis hoekom Jesus vir ons die Gees gestuur het, dat Hy vir ons kan wys wat om te doen. Vra Hom net!\nVolwasse diens: Elke gesin het seker maar sy eie privaatgrappies, waaroor buitestaanders meeste van die tyd net hulle koppe kan skud. So onthou ek die week weer een aand wat ons daar in Noord-Natal almal so om die tafel gesit het - want toe het gesinne nog saans saam om die tafel gesit. En so onder die aandete gaan die krag skielik af. Ek was toe nog op Laerskool, maar ek onthou vandag nog hoe my ma in die geskokte stilte net gevra het: En nou...? En so het dit ‘n gereelde gesegde in ons familie geword, wat ons dikwels aangehaal het. Onthou, dit was natuurlik voordat Eskom ons ligte kort-kort begin afsit het. Vandag wonder ons dalk eerder Wat nou? as die krag aan is...\nSnaaks hoe sulke goed ‘n mens bybly. Die afgelope week gesels ons weer oor die toekoms van die kerk, en in besonder De Eike se pad vorentoe. Een van die dae, hopelik heel binnekort, gaan dinge meer na normaal toe terugkeer. Ons gaan ons oë uitvee en terugkom kerk toe. Maar na alle waarskynlikheid gaan die hele manier van kerk-wees anders wees as waaraan ons gewoond is. Dalk ten kwade ook, maar heel waarskynlik end-end ook baie ten goede. En wat dan nou? Hoe gaan ons dan kerk wees?\nDalk het jy nog nie te veel daaroor gewonder nie. Daar is na alles net te veel ander goed waaroor mens kan wonder. Maar die leiers van die gemeente het nogal wel. Op die oomblik kan ons natuurlik nie bymekaarkom en ‘n dinkskrum daaroor hou nie, en dis dalk ook baie goed. Want al wat ons nou daaraan kan doen, is om daaroor te bid. Maar dalk is dit die heel beste wat ons kán doen. Ons moet bid, met groot oorgawe, dat die Here ons sal lei op ‘n pad vorentoe wat ons glad nie op die oomblik helder kan sien nie.\nEn so kom Efesiërs 3 toe oor my pad. Terwyl ek wonder: Wat nou? lees ek hoe bid Paulus vir die Efesiërs. En toe gaan daar vir my ‘n lig op. Want as ons as gemeente dan voor af gaan begin, lyk dit my is dít die plek om te begin. Want hier hoor ons Paulus bid vir dit wat regtig belangrik is in ‘n gemeente. Dalk het elkeen van ons ons eie lysie van goed wat regtig essensieël is vir ‘n gemeente, maar kom ons vergeet almal eers daarvan. Wat sê die Here, is die basiese boustene van ‘n gesonde gemeente?\nDie gebed om KRAG.\nDie héél eerste ding wat Paulus bid vir die Efesiërs, is dat die Here hulle sterk sal maak. Hulle was nog nie baie lank Christene nie, en nog maar baie onseker. En die wêreld waarin hulle gelewe het, was totaal heidens, vol versoekings. Dit sou eintlik 'n wonderwerk wees as hulle onder soveel druk staande sou bly. En dis vir hierdie wonderwerk wat Paulus hier bid. Dat die Heilige Gees só deel van hulle lewe sal wees dat Hy hulle in elke situasie en voor elke versoeking sal versterk, sodat hulle staande sal kan bly. En dan sou hulle reg wees as die Here weer kom.\nIn 2021 lyk ons wêreld nie eintlik minder heidens nie. En soos die Efesiërs, is ons ook onseker. Dit voel half of ons verleer het om kerk te wees, en niemand weet hoe nou vorentoe nie. Daarom wys Paulus se gebed ons waar ons ook moet begin. Bid dat die Here ons as gelowiges sterk sal maak. Dit gaan ook 'n wonderwerk vra vir jou om in hierdie heidense wêreld end-uit staande te bly. Trouens, ons gaan dit net regkry as God ons self orent hou.\nEn dis die sleutel vir die toekoms. Vir jou, vir jou gesin, en vir die kerk. Die sleutel vir ons kerk-wees in die toekoms lê nie by die kerkraad nie. Dit lê by God self. As Hy deur sy Gees só in jou woon, dat sy almagtige krag jóú kan dra. As ek en jy totaal oorgegee aan sy Gees lewe, dán sal ons onberispelik voor God kan staan.\nEn daar het ons al ten dele die antwood op ons vraag: Wat nou? Dis nou tyd om sterk te staan in die Here. Dis nou tyd vir ‘n nuwe toewyding, ‘n nuwe commitment. Dis al manier waarop ons kerk sal wees in die nuwe era. Kom ons bid dat Hy deur sy Gees uit die rykdom van sy heerlikheid aan ons die krag sal gee om innerlik sterk te word.\nDie gebed om LIEFDE.\nEn wat gebeur, as hierdie krag deur jou bruis? Watter verskil gaan dit in jou lewe maak? Dit gaan jou nie alleen orent hou nie, maar dit gaan jou ook help lewe soos God vra. Die Gees gaan jou help om regtig lief te hê. Dís mos wat die Heilige Gees doen. Hy maak ons vry van onsself, sodat ons nie meer net vir onsself hoef te lewe nie. Hy maak ons ‘n familie, waarin ons mekaar regtig lief kan hê, en waar ons soos een man ‘n verskil kan maak.\nDie vrug van die Gees is liefde, skryf Paulus aan die Galasiërs. Liefde raak die hoofmotief, die grootste dryfveer van jou lewe. Nou is liefde nie meer iets wat jy doen as jy dalk daaraan dink nie, maar dis wie jy is. Dis jou identiteit. Jy lewe uit God se liefde, sodat sy liefde jou hele bestaan dra, soos die fondament van 'n gebou. Jy kan nie anders nie, want jou hele lewe draai daarom. Jy kan jouself nie help om die wonder van God se liefde te deel nie.\nWat nou? Ek vermoed dit is die een ding wat baie van ons bietjie verleer het in die Lockdown-tyd. Om by mekaar betrokke te wees. Maar as ons onsself opnuut weer vir die Here gee, sal Hy self die vlam weer aansteek. Dan sal sy krag weer deur die gemeente bruis, sodat ons sal weet wie ons is in Jesus Christus, en sodat ons regtig lief sal hê.\nDie gebed om KENNIS.\nMaar daar is net een manier waarop ‘n gemeente dit sal kan ervaar. En dis as ons God regtig leer ken. En nie sommer maar net so bo-langs soos ‘n Facebook-friend nie. Nee, dis iets heeltemal anders waarvan Paulus hier praat. Paulus bid dat ons God regtig sal ken - nie net met jou verstand, soos iets wat jy uit ‘n boek geleer het nie, maar op 'n baie persoonlike vlak, soos jy jou lewensmaat leer ken. Dat God nie meer vir jou 'n vreemdeling sal wees nie. Dat jy naby genoeg aan Hom sal lewe om Hom beter te leer verstaan, totdat jy weet wat sy wil vir jou lewe is; wat die beste ding vir jou sal wees om te doen, en die regte besluit om te neem.\nNatuurlik kan niemand God regtig ken nie. Hy is te groot daarvoor, en sy liefde sal altyd ons verstand te bowe gaan. Maar God wil Homself aan jou openbaar. Hy wil jou toelaat om Hom te ken. Hy nooi jou om die pad só saam met Hom te stap, dat jy elke dag sy teenwoordigheid sal beleef, en sy sorg sal ervaar. Dat jy al hoe vaster aan Hom sal groei soos jou verhouding met Hom al meer verdiep, sodat jy Hom regtig leer ken. Maak dit weer deel van jou roetine om tyd saam met God deur te bring, sodat jou ore fyn ingestel sal wees om sy stem te hoor.\nDie gebed om VOLHEID.\nEn so kom Paulus by die boonste trappie. Waar ons eintlik wil uitkom. As jy vol is van God se krag, en al meer van sy liefde ken, omdat jy ook Homself al beter leer ken, sal jy ook al meer wees wat Hy wil hê jy moet wees. Jy sal al meer soos Jesus Christus wees. Ons as gemeente sal al meer soos Jesus wees. Dit is God se hoë ideale vir ons! Hy wil dat ons "gevul sal wees tot die volheid van God". Dat ons uitstyg soos ‘n arend. Daar is net geen beperking in God se ideale vir jou nie!\nMoenie geestelik klein dink nie. Moenie gou-gou besluit jy is nou verlos en dis eintlik genoeg nie. God wil hê dat jy geestelik hoë ambisie sal hê. Dat ek en jy sal streef na die volheid van dit wat God in ons lewe wil doen. Dis al wat goed genoeg is – vir jou, vir die kerk. Dat jy jou volle geestelike potensiaal sal bereik, en tot eer van God begin lewe, en regtig geestelik volwasse sal wees. God wil jou jou maksimum potensiaal laat bereik.\nWat nou? Nou moet jy jou oë sluit en saam met my bid:\n“Here, ons Vader, aan wie die hele gemeenskap van gelowiges in die hemel en op die aarde sy bestaan te danke het, ons bid dat U deur u Gees uit die rykdom van u heerlikheid aan ons die krag sal gee om innerlik sterk te word, dat Christus deur die geloof in ons harte sal woon en dat ons in die liefde gewortel en gegrondves sal wees. Mag ons in staat wees om saam met al die gelowiges te begryp hoe wyd en ver en hoog en diep die liefde van Christus strek. Mag ons u liefde ken, liefde wat ons verstand te bowe gaan, en mag ons heeltemal vervul word met die volheid van God. Aan U wat deur u krag wat in ons werk, magtig is om oneindig meer te doen as wat ons bid of dink, aan U kom die eer toe, in die kerk, deur ons verbondenheid met Christus Jesus, deur al die geslagte heen tot in alle ewigheid. Amen”.


By Nuus\t On Augustus 5, 2020\nBoko Haram en Jihad-geweld: Die Algemene Sekretaris veroordeel die “gruwelike aanvalle” op burgerlikes in die Lake Chad-bekken ten sterkste, het 'n VN-woordvoerder gesê.\nBoko Haram is nog in aksie in Sentraal-Afrika. Tsjaad is een van die lande wat die grootste getref is met geweld.\nTsjaad-meer: geweldaanvalle van Boko Haram op burgerlikes\n“Die aanvalle het gelei tot die dood en ontvoering van baie burgerlikes, waaronder vroue, kinders en ontheemdes wat van die geweld ontsnap het,” VN-woordvoerder Farhan Haq het in 'n nota gesê met verwysing na die aanrandings in die provinsie Tsjad-meer en die Noord-Kameroen-streek op 31 Julie en 2 Augustus.\nDie nuusberigte het verantwoordelikheid verklaar vir hierdie onlangse aanranding van Boko Haram-jihadiste. Mnr Haq het verduidelik dat “diegene wat hierdie eskalasie van geweld gedoen het, gevind moet word. Internasionale menseregte wetgewing en internasionale humanitêre reg moet ten volle gerespekteer word en alle burgers in Kameroen en Tsjaad moet beskerm word. ”\nTer afsluiting het die woordvoerder die VN se 'voortgesette' steun aan die lande van die Tsjad-meer gebied in hul pogings “om overneem die plaag van terrorisme en die veiligheid, politieke, humanitêre en sosio-ekonomiese uitdagings in die streek aan te spreek.\nTsjaad, ontheemdes geteiken deur wrede aanvalle van Boko Haram-terroriste\nDinsdagoggend het die Verenigde Nasies vlugteling agentskap (UNHCR) verontwaardiging uitgespreek tydens 'n “onuitgesproke en wrede aanval” op 800 ontheemdes in 'n kamp in die noorde van Kameroen.\nDie UNHCR-woordvoerder Babar Baloch het tydens 'n persvergadering in Genève gesê: "Minstens 18 mense is dood en 11 beseer tydens die voorval gedurende die vroeë oggendure van Sondag 2 Augustus,"\nSommige van die beseerdes is ontruim Mokolo distrikshospitaal, 'n uur se ry van Nguetchewe af het nog 1,500 XNUMX mense, insluitend die verskrikte inwoners van die gasheerdorp, om veiligheidsredes na die nabygeleë stad Mosogo gevlug.\n“Die UNHCR ontplooi 'n noodmissie om die situasie te evalueer en die beskermings- en gesondheidsbehoeftes van diegene wat geraak word, te beoordeel, het Baloch gesê.\nDie spiraal van geweld van Boko Haram in Tsjaad en nie net nie\nHierdie aanval volg op 'n beduidende toename in gewelddadige voorvalle in die Ver-Noord-streek van Kameroen in Julie, insluitend plundering en ontvoering deur Boko Haram en ander gewapende groepe wat in die streek aktief is.\nDie Verre-Noord-streek, versteek tussen die state Borno en Adamawa in Nigerië en Tsjad-meer, is tans die tuiste van 321,886 intern ontheemdes en 115,000 Nigeriese vlugtelinge.\nDie UNHCR-woordvoerder noem hierdie voorval “a hartseer herinnering aan die intensiteit en brutaliteit van die geweld in die Chad-meer wasbak, wat meer as drie miljoen mense gedwing het om te vlug ”.\n“Die UNHCR doen 'n beroep op alle akteurs om die burgerlike en humanitêre aspek van die kampe te respekteer en om vinnig te reageer op die dringende behoeftes van mense wat die geweld vrygespring het en talle ontheemdes ondervind het,” het die VN-vlugtelingagentskapwoordvoerder afgesluit.\nBoko Haram, 'n gevaar vir kinders in Tsjaad en Kameroen\nIntussen het die Verenigde Nasies Kinderfonds (UNICEF) het die aanval op burgerlikes in Nguetchewe veroordeel en sy innige meegevoel met die families van die slagoffers betuig.\nLuidens voorlopige verslae het tien kinders hul lewens verloor in die aanval, wat ook vyf beseer het.\nUNICEF aangehaalde ramings wat sê dat aanvalle in die Verre Noord-streek van Kameroen sedert Januarie 2017 meer as 150 kinders mag vermoor het.\nDie VN-agentskap het benadruk dat “onaanvaarbare” geweld teen kinders “'n ernstige skending van die regte van kinders” is.\nJacques Boyer, UNICEF-verteenwoordiger in Kameroen, moet 'n poging aanwend om te verseker dat kinders beskerm word. 'Ons doen 'n ernstige beroep op alle partye wat betrokke is by die krisisse in Kameroen om alles in hul vermoë te doen om te verseker dat kinders leef en opgroei in 'n omgewing vry van dreigemente van enige aard.\nKYK MOKOLO DISTRIK HOSPITAAL AKTIWITEITE\nEMS in War: Rescue Services tydens 'n vuurpylaanval op Israel\nBioterrorisme en Openbare Gesondheidsdiens: Definering van Bestuurs- en Behandelingstelsels\nAnti-terrorisme operasie: Wat gebeur in Saint-Denis?\nCOVID-Organics vlieg weer na Tsjaad, die kruiemiddel vir COVID-19 wat deur die president van Madagaskar bekendgestel is\nVN amptelike webwerf\nBeiroetontploffings: dodetal 78 en 2,500 beseer. Die Hoogste Raad van Verdediging is genoem - VIDEO\nWat beteken breindood? Vir die eerste keer het vyf federasies saamgekom om 'n konsensusverklaring op te stel


Portugese Platteland 2018\n(R52 450 plus reisversekering en *verpligte uitgawes van ongeveer R7 940 per persoon wat deel)\nSuid-Afrika het geskiedkundige bande met Portugal na aanleiding van die destydse soektog na 'n seeweg rondom die Kaap na die Ooste. Ons sal plekke besoek wat hierdie raakpunte uitlig. Dié land, eens een van Europa se armstes, beleef tans 'n oplewing. In 2017 is Portugal deur die World Travel Awards aangewys as Europa se beste toeristebestemming. Kom reis gerus saam en ontdek hoekom.\nDie land bied 'n pragtige en diverse landskap, het 'n ryk geskiedenis en natuurlik heerlike plaaslike kos en wyn. Ons besoek 'n paar stede, maar die toer fokus hoofsaaklik op die kleiner plattelandse plekke wat moeiliker bereikbaar is, maar meer ervarings bied.\nDie toer begin in die Portugese hoofstad, Lissabon – een van Europa se oudste stede. Daarna besoek ons Sintra, eens een van die gunsteling somerbestemmings van Portugese konings. Dan volg Alentejo – bekend vir talle argeologiese besienswaardighede asook die vervaardiging van kurk – en Evora, waar ons die Kapel van Bene en Diana se Tempel besoek.\nIn Arraiolos besoek ons die Kasteel van Arraiolos – een van Portugal se talle kastele – en die Monte de Ravasqueira, 'n groot wynplaas vir 'n wynproe en 'n indrukwekkende versameling van koetse. In Seia besoek ons 'n broodmuseum en ry daarna na die skilderagtige Piodao, waar dit lyk of die kliphuise met hul blou deure en vensterrame verbete aan die berghange vasklou.\nOns besoek ook die beroemde Douro-vallei – 'n Unesco-wêrelderfenisgebied – waar alle druiwe vir die verbouing van portwyn verbou word. Hier onderneem ons onder andere 'n bootvaart om die wingerde teen die steil hange van die rivier af te aanskou.\nPonte de Lima, Portugal se oudste dorp en die Peneda-Geres Nasionale Park, 'n afgeleë deel van Portugal waar die tradisionele lewenswyse bewaar en steeds gepraktiseer word, tel ook onder die besoekpunte op ons toerprogram.\nOns besoek ook Porto, 'n Unesco-wêrelderfenisgebied wat in 2017 vir die derde keer as Europa se beste toeristebestemming aangewys is en die ommuurde Bussaco-woud met 'n indrukwekkende versameling van meer as 700 bome en plante. Baie van dié bome is deur Portugese seevaarders van hul ontdekkingsreise teruggebring.


Francis William Reitz - Wikipedia\n(Aangestuur vanaf F.W. Reitz)\nFrancis William Reitz Jr. (Swellendam, 5 Oktober 1844 – Kaapstad, 27 Maart 1934) was 'n Suid-Afrikaanse prokureur, politikus, staatsman, digter en skrywer oor staatsreg, lid van die parlement van die Kaapkolonie, Hoofregter en vyfde Staatspresident van die Oranje-Vrystaat, Staatsekretaris van die Zuid-Afrikaansche Republiek ten tyde van die Anglo-Boereoorlog en die eerste president van die Senaat van die Unie van Suid-Afrika.\nFrancis William Reitz tussen 1888 en 1895\n5de president van die Oranje-Vrystaat\n10 Januarie 1889 – 11 Desember 1895\nHoofregter van die Oranje-Vrystaat\nJunie 1876 – 10 Januarie 1889\nStaatsekretaris van die Zuid-Afrikaansche Republiek\nJunie 1898 – 31 Mei 1902\nPresident van die Senaat van die Unie van Suid-Afrika\n5 Oktober 1844\n27 Maart 1934 (op 89)\nBlanka Thesen (1854–1887)\nCornelia Maria Theresa Mulder (1864–1935)\nReitz het 'n baie uiteenlopende politieke en regsloopbaan gehad wat oor meer as veertig jaar gestrek het en in vier verskillende politieke entiteite afgespeel het: die Kaapkolonie, die Oranje-Vrystaat, die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Unie van Suid-Afrika. Reitz is in Kaapstad en Londen as prokureur opgelei en het begin deur as prokureur en diamantprospekteerder voordat hy aangestel is as Hoofregter van die Oranje-Vrystaat. Reitz het 'n belangrike rol gespeel in die modernisering van die regstelsel en die staat se administratiewe organisasie in die Oranje-Vrystaat. Hy was terselfdertyd ook 'n prominente openbare figuur en was betrokke in Afrikaanse- en Afrikanerkulturele bewegings en kulturele lewe in die geheel.\nReitz was 'n gewilde persoon weens sy politieke bedrywighede en sy openlikheid. Toe Staatspresident Brand in 1888 skielik oorlede is het Reitz die presidensiële verkiesing onbestrede gewen. Nadat hy in 1895 herverkies is en hy 'n reis na Europa onderneem het, het hy baie siek geword en moes aftree. In 1898, nadat hy herstel het, is hy aangestel as die Staatsekretaris van die Zuid-Afrikaansche Republiek en het hy 'n leidende politieke figuur geword tydens die Anglo-Boereoorlog. Na die oorlog het hy vrywilliglik in ballingskap gegaan omdat hy onwillig was om getrouheid aan die Britte te betoon. Etlike jare later het hy na Suid-Afrika teruggekeer en weer 'n regsfirma geopen in Pretoria. In die vroeë 1900's het hy weer by die politiek betrokke geraak en met die verklaring van die Unie van Suid-Afrika in 1910 is hy verkies tot die eerste president van die Senaat.\nReitz was sy lewe lank 'n belangrike figuur in die kulturele lewe van die Afrikaner, veral deur sy gedigte en ander publikasies.\n1.3 Vroeë loopbaan\n1.4 Regter en Staatsbeampte in die OVS\n1.5 Staatspresident van die Oranje-Vrystaat\n1.6 Staatsekretaris van die Zuid-Afrikaansche Republiek\n1.7 Selfgekose banneling en hertoetrede tot die politiek\n1.8 Eerbewyse en dood\n1.9 Kulturele figuur\n2.1 Afrikaans en Nederlands\n2.3.2 'n Eeu van onreg\nFrancis William Reitz Jr., is op 5 Oktober 1844 in Swellendam gebore as die seun van Francis William Reitz Sr., boer en landboukundige en Cornelia Magdalena Deneys. Hy was die sewende kind in 'n gesin van twaalf. Hy het op sy pa se plaas, Rhenosterfontein, op die grens van die Breederivier in die Kaapkolonie groot geword.\nReitz het twee keer getrou. Sy eerste troue (24 Junie 1874 in Kaapstad) was met Blanka Thesen (gebore in Stavanger, Noorweë op 15 Oktober 1854; oorlede in Bloemfontein op 5 Oktober 1887). Sy was die dogter van Arnt Leonard Thesen, 'n handelaar en Anne Catherina Margarethe Brandt. Die Thesen-gesin het in 1869 op Knysna in die Kaapkolonie gaan woon. Die paar het sewe seuns en een dogter gehad. Ná die dood van sy eerste vrou het Reitz op 11 Desember 1889 in Bloemfontein met Cornelia Maria Theresa Mulder (gebore in Delft, Nederland op 25 Desember 1863; oorlede in Kaapstad op 2 Januarie 1935), dogter van Johannes Adrianus Mulder, 'n lettersetter, en Engelina Johanna van Hamme. Ten tyde van hul troue was Mulder die waarnemende direkteur van die Oranje Vrij Staat Dames Instituut in Bloemfontein. Met sy tweede vrou het hy ses seuns en een dogter gehad.\nDeneys, sy seun, het teen die Britte geveg in die Tweede Vryheidsoorlog. Hy was ook bevelvoerder van die Eerste Bataljon, Skotse Koninklike Fusilliers gedurende die Eerste Wêreldoorlog en het gedien as lid van die parlement van die Unie van Suid-Afrika, was 'n kabinetsminister, adjunk-Eerste Minister (1939 tot 1943) en Hoë Kommissaris van Suid-Afrika (1944) vir die Hof van Sint-Jakobus (Court of St. James's). Sy boek, Commando: A Boer Journal Of The Boer War, is vir baie jare geag as een van die beste vertellings van oorlog en avontuur in die Engelse taal.\nReitz het sy eerste opvoeding tuis ontvang van 'n goewernante op 'n plaas in die buurt. Toe hy nege was het hy na die Rouwkop Kosskool in Rondebosch (Kaapstad) gegaan. Hier het hy uitgeblink met sy akademiese prestasies en is gevolglik gekies as die Queen's Scholar deur die Senaat van die Suid-Afrikaanse Kollege in Kaapstad. In die ses jaar dat hy aan die kollege was ná sy aankoms in 1857, het 'n wye opvoeding gehad in die kunste en wetenskap en het hy ontwikkel in 'n goed gebalanseerde jong man met duidelike leierseienskappe. Hy het in September 1863 van die Suid-Afrikaanse Kollege gegradueer met wat deesdae gelykstaande aan 'n baccalaureus in lettere en wetenskap is.\nTeen hierdie tyd het Reitz 'n passie vir die reg begin ontwikkel en het hy sy studie aan die Suid-Afrikaanse Kollege voortgesit onder professor F.S. Watermeyer. Watermeyer is oorlede kort nadat Reitz onder hom begin studeer het en dit het Reitz laat besluit om sy studies in Londen, aan die Inner Temple voort te sit. Dit was 'n besluit was baie oorweging geverg het omdat Reitz se vader gehoop het dat hy (Reitz jr.) na die plaas sou terugkeer. Die gesin se finansiële situasie was ook nie al te goed nie. Reitz is egter Londen toe en het 'n sukses van sy studies gemaak en op 11 Junie 1867 het hy 'n advokaat in Westminster geword. Gedurende sy tyd in Londen het Reitz in die politiek begin belangstel en het hy gereeld sessies van die Laerhuis bygewoon. Voor sy terugkeer na Suid-Afrika het hy Europa verken. Met sy terugkoms in Suid-Afrika het Reitz homself in Kaapstad gevestig en op 23 Januarie 1868 het hy advokaat geword.\nReitz het dit aanvanklik moeilik gehad om 'n bestaan te voer omdat kompetisie onder prokureurs in Kaapstad redelik straf was. Hy het nietemin daarin geslaag om 'n naam vir homself te maak omrede sy skerp regsdenke en sy sosiale intelligensie. As lid van die rondgaande hof het hy in 'n kort tyd baie ervaring opgedoen. Terselfdertyd het Reitz sy politieke belange versorg deur hoofartikels vir die Cape Argus te skryf. Hy het ook vir die koerant verslag gelewer oor die verrigtinge van die Kaapse Parlement en hy was ook adjunk-redakteur van die koerant. In 1870 het Reitz sy praktyk na Bloemfontein in die Oranje-Vrystaat verskuif. Reitz het gedink dat die ontdekking van diamante op die oewers van die Vaalrivier sou lei tot 'n vermeerdering in regswerk wat hom in staat sou stel om 'n vooruitstrewende praktyk op die been te bring. Dit was egter nie die geval nie en na 'n paar maande het Reitz Bloemfontein verlaat om as 'n diamantprospekteerder in Griekwaland-Wes te word waar hy 'n klein kleim van die Berlynse Sendinggenootskap naby Pniel gekoop het. Ook hierdie onderneming was onsuksesvol en na slegs 'n paar maande is Reitz terug na die Kaap. Hierdie slag was sy regspraktyk in Kaapstad 'n sukses, ironies genoeg weens die Britse anneksasie van die diamantvelde van die Oranje-Vrystaat en die ekonomiese vooruitgang wat die vir die Kaapkolonie besorg het.\nIn 1873 is Reitz gevra om die distrik van Beaufort-Wes in die Kaapse Parlement te verteenwoordig. Op die dag was hy ingesweer is, 30 Mei, het sy vader, wat die verteenwoordiger vir Swellendam was, sy uittrede uit die Vergadering aangekondig. Soos so baie van Reitz se aktiwiteite tot op daardie tydstip was sy parlementêre loopbaan van korte duur. Slegs twee maande later het President Jan Brand van die Oranje-Vrystaat vir Reitz die amp van voorsitter van die nuutgevormde Appèlhof van die Oranje-Vrystaat aangebied ten spyte van die feit dat Reitz nie te volle gekwalifiseer was vir die amp nie (inter alia te jonk). Reitz het die aanbod van die hand gewys omdat hy te jonk was maar toe 'n ander kandidaat ook geweier het, het Brand aangedring op die nominasie van Reitz en het hy die Volksraad oortuig om Reitz aan te stel.\nRegter en Staatsbeampte in die OVSWysig\nPresident F.W. Reitz van die Oranje-Vrystaat, 1890\nMet sy aanstelling tot die regbank van die Oranje-Vrystaat het Reitz tot sy volle reg gekom. Sy aankoms – nou skaars dertig en pas getroud – in Bloemfontein in Augustus 1874 was die begin van 'n verblyf van een-en-twintig jaar asook die begin van 'n uitstekende loopbaan, met die kruin daarvan sy aanstelling as Staatspresident.\nVoor die middel-1870's was die regstelsel van die Oranje-Vrystaat ietwat amateuragtig en wild in karakter, veral omdat die meeste van die regters wetlik ongekwalifiseerd was. Die meeste van die regsprosedures was in die hande van die distriksmagistrate, die sogenaamde landdroste, wie se hooftaak administratief van aard was. Reitz se eerste taak was om die situasie te verbeter, was hy met groot ywer gepak het. In sy eerste jaar het die Volksraad 'n Ordonnansie deurgevoer waarin 'n rondgaande hof en 'n Hooggeregshof tot stand gebring is. Reitz het die eerste regter van die Hooggeregshof geword en gevolglik ook die eerste Hoofregter van die Oranje-Vrystaat. Van die begin af was Reitz 'n vegter en het hy die Volksraad op meer as een geleentheid teengestaan deur die diepgewortelde politieke tradisies te takel wat in die weg van die modernisering van die regstelsel gestaan het. Hy het ook onverpoos gewerk om die salarisse en pensioene van staatsamptenare te verbeter. Omdat hy in die Kolonie gebore is, moes hy hard veg om die guns van die Boerebevolking te wen sodat sy idees aanvaar kon word. Hy het dit gedoen deur vir tien jaar met die rondgaande hof mee te reis regdeur die land. Sodoende het hy insae in – en empatie vir – hulle leefwyse en dikwels konserwatiewe Godvresende oortuigings gekry. Dit was voordelig dat Reitz self 'n gelowige persoon was en dat hy grootgeword het in die Afrikaanssprekende deel van die Kaapkolonie. Hy het uiteindelik 'n simbool van die Afrikanerdom vir baie Oranje-Vrystaters geword.\nReitz het heelwat bygedra tot die kodifikasie en hersien van die wette van die Oranje-Vrystaat. Saam met sy kollegas C.J. Vels, O.J. Truter en J.G. Fraser het Reitz die eerste Ordonnantie boek van den Oranje Vrijstaat in 1877 gepubliseer om sodoende die handelinge en ordonnansies van die republiek beskikbaar te stel vir die breër publiek. Hy het ook 'n rol gespeel in die hersien van die grondwet van die Oranje-Vrystaat, met betrekking tot artikels omtrent burgerskap en stemreg, hy was voorsitter van die eksamenkomitee vir aspirantpraktisyns en het ook bygedra tot die verbetering van die tronkstelsel en die distrikadministrasie.\nStaatspresident van die Oranje-VrystaatWysig\nPres. F.W. Reitz.\nStandbeeld van Francis William Reitz in Bloemfontein\nDaar was reeds in 1878 oproepe vir Reitz om te staan vir die presidentskap, maar President Brand se posisie was steeds sterk en Reitz en openlik sy eienskappe hoog aangeslaan en geweier om teen hom te staan. In die laat 1870's en vroeë 1880's het die politieke temperatuur in die Oranje-Vrystaat hoog geloop. Die anneksasie van die Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal) deur die Britte in 1877 en die Eerste Vryheidsoorlog van 1880–1881 waarin die Transvaal sy outonomie behou het, het 'n groot impak gehad op die politieke sentimente in die Oranje-Vrystaat. Enersyds was daar diegene wat skrikkerig was om goeie betrekkinge met die Britte te handhaaf en andersyds het daar 'n politieke beweging ontwikkel wat die Afrikaner nasionalistiese bewussyn hewig gepropageer het. Reitz was deel van die laasgenoemde en, saam met C.L.F. Borckenhagen, redakteur van die Bloemfontein Express het hy 'n grondwet vir die Afrikaner Bond geskryf. Die Afrikaner Bond was 'n politieke party wat aanvanklik in die Kaapkolonie gestig is deur Afrikanerdenkleiers soos ds. S.J. du Toit en sy Genootskap van Regte Afrikaners en J.H. Hofmeyr en die Zuidafrikaansche Boeren Beschermings Vereeniging. Tussen die ondersteuners van hierdie nuwe Afrikaner nasionalisme in die Oranje-Vrystaat was ook Reitz se opvolger, M.T. Steyn, op daardie stadium nog 'n jong prokureur. Die grondwet is in April 1881 voorgehou en etlike maande later het Reitz die voorsitter van die Bond geword. Reitz se openbare politieke aktiwiteite het kritiek uitgelok van diegene wat gevrees het vir 'n verslegting in verhoudinge met die Britte. Dit is egter duidelik dat verandering vir die Boere belangrik was, asook vir die Afrikaners in die Kaapkolonie, wat gelei het tot 'n swak verhouding tussen Boer en Brit.\nPres. Reitz en sy gesin in sy koets.\nPresident Brand was een van die politici wat 'n meer versigtige en konsoliderende beleid teenoor die Britse regering in die Kaap gehad het en het streng neutraliteit gehandhaaf. In hierdie posisie het Brand 'n Britse ridderskap besorg. Ten spyte van die veranderende politieke klimaat en die polarisasie van politieke posisies het Brand gewild onder die burgers van die Oranje-Vrystaat gebly. Die presidensiële verkiesing van 1883 kon inhoudelik gesorg het vir 'n politieke tweestryd tussen ondersteuners van die pan-Nederlandse Afrikaner Bond en volgelinge van die Brand-lyn. Reitz was die ideale pan-Nederlandse kandidaat maar het weereens geweier om teen Brand te staan. Toe Brand vyf jaar later oorlede is was die tyd ryp vir verandering. Reitz het as kandidaat gestaan en met 'n groot meerderheid gewen (omdat sy ondersteuners Afrikanernasionalisties was). Hy is op 10 Januarie 1889 in die Tweetoringkerk in Bloemfontein as staatspresident ingehuldig.\nPres. Reitz en pres. Paul Kruger voor die Presidentswoning in Bloemfontein.\nPresident Reitz was een van die eerste Afrikaners was 'n sogenaamde Bantoebeleid ontwikkel het. In die filosofie en terminologie was dit baie anders as kontemporêre idees oor segregasie tussen blank en swart. Onder sy regering is Indiese immigrante verbied om in die Oranje-Vrystaat te vestig (1890). Dit het gelei tot 'n konfrontasie met die Britse regering en 'n uitgebreide korrespondensie tussen Reitz en die Britse hoë kommissaris in Kaapstad.\nIn ekonomiese terme was die laat 1880's 'n groeiperiode vir die Oranje-Vrystaat. Landbou het goed gegaan en die spoorwegstelsel het 'n belangrike bron van inkomste geword. Reitz het baie bygedra tot die modernisering van die boerdery deur nuwe tegnieke en 'n wetenskaplike benadering tot die voorkoming van plae te propageer. Hier het Reitz homself bewys as 'n landboukundige en model boer, net soos sy vader was.\nDerde Raadszaal van die Volksraad van die Oranje-Vrystaat, Bloemfontein, 1893, kort voor dit deur die Vierde Raadszaal vervang is\nOnder Reitz se presidentskap is die nuwe saal vir die Volksraad, die sogenaamde Vierde Raadszaal in 1893 geopen en die nuwe regeringsgebou het 'n tweede vloer gekry in 1895. Buite Bloemfontein het die padnetwerk ook aandag geniet.\nSoos verwag kon word het Reitz, onmiddellik na sy inhuldiging, met die regering van die Zuid-Afrikaansche Republiek in verbinding getree met die doel om nuwe en nouer politiese bande te smee. Reeds op 4 Maart 1889 het die Oranje-Vrystaat en die Zuid-Afrikaansche Republiek 'n verdrag van gemeenskaplike verdediging geteken te Potchefstroom. Verdrae omtrent handel en die spoorweë sou nog volg. Selfs vroeër, in Januarie 1889, het die Volksraad Reitz aangesê om handelsverdrae met die twee Britse Suid-Afrikaanse kolonies en die Zuid-Afrikaansche Republiek te sluit. Op 20 Maart 1889 is 'n tolkonferensie in Bloemfontein gehou wat gelei het tot 'n ooreenkoms tussen die Oranje-Vrystaat en die Kaapkolonie wat baie gunstig was vir die republiek. Die ekonomiese voordele het verder gegroei toe nuwe spoorweglyne tussen die Kaapkolonie en Bloemfontein (1890) en tussen Bloemfontein en Johannesburg (1892) geopen is, wat Kaapstad in direkte verbintenis met Johannesburg geplaas het. Dit het die Oranje-Vrystaat as 'n deurgangsekonomie gevestig. Vir Reitz was die ontwikkeling van die verenigde Suid-Afrikaanse spoorweg ook 'n politieke doel: die spoorweë sou dien om wedersydse wantroue te verminder en om eenheid en 'n wedersydse verstandhouding tussen die blanke bevolking van Suid-Afrika te kweek.\nReitz se beleide is deur die Volksraad verwelkom en dit het die Afrikaner kieserkorps se houding teenoor Afrikaner nasionalisme weerspieël. Maande voor die presidensiële verkiesing van 1893 het die Volksraad Reitz se kandidaatskap ondersteun met 'n stemming van drie-en-veertig teen agtien. Reitz het die ondersteuning aanvaar op die voorwaarde dat hy toegelaat word om vir drie maande met verlof na Europa te gaan. Op 22 November 1893 is hy herkies, hierdie keer ook met 'n groot meerderheid.\nDie reis na Europa was ver van net 'n familievakansie. In Brittanje het Reitz 'n paar hewige politieke stellings gemaak deur die repuiblikynse regeringsvorm in Suid-Afrika te verdedig en Britse ingryping in 'Bantoe sake' teen te staan. Op die vasteland is Reitz deur verskeie staatshoofde en politieke leiers ontvang. In Oktober 1894 het hy na Bloemfontein teruggekeer. Kort na sy terugkeer is Reitz gediagnoseer met lewerontsteking (hepatitis). Dit het sleg ingewerk op sy reeds gespanne senuwees en het gely tot slapeloosheid. Die situasie was so ernstig dat hy uiteindelik sy amp moes neerlê. Op 11 Desember 1895 het die Volksraad sy bedanking aanvaar.\nIn Junie 1896 het Reitz weer na Europa gereis om van sy aftakelende siekte te herstel. Met sy terugkeer na Suid-Afrika het hy homself in Pretoria in die Zuid-Afrikaansche Republiek gevestig in Julie 1897. Daar het hy weer 'n regspraktyk begin.\nStaatsekretaris van die Zuid-Afrikaansche RepubliekWysig\nF.W. Reitz as Staatsekretaris van die Zuid-Afrikaansche Republiek en ondertekenaar van die Vrede van Vereeniging, 1902\nReitz het nie vir lank in sy privaat hoedanigheid gewerk nie. 'n Konflik tussen die wetgewende liggaam en die regbank van die Zuid-Afrikaansche Republiek het uitgeloop op die uittrede van die Hoofregter. Reitz het toe 'n amp as regter vroeg in 1898 aanvaar en het gou deel geword van die binnekring van die Transvaalse administrasie. Terselfdertyd was die verhouding met die Britte vinnig aan die agteruitgaan en die regering van die Zuid-Afrikaansche Republiek het stappe gedoen om haar nasionale en internasionale posisie te versterk. Een van hierdie stappe was om die Staatsekretaris, W.J. Leyds, wie 'n Nederlandse burger was, te vervang met 'n Suid-Afrikaner. Leyds is aangestel as Buitengewone Gesant en Volmagtigde Minister in Europa om die Republiek oorsee te verteenwoordig. Reitz het sy plek as Staatsekretaris in Junie 1898 ingeneem nadat Abraham Fischer dit van die hand gewys het.\nReitz het 'n ingewikkelde en swaar werk gehad as Staatsekretaris. Hy was, na die Staatspresident, die tweede belangrikste lid van die Uitvoerende Raad. As die mees senior staatsamptenaar was hy verantwoordelik vir die oorsig van die implementering van die wette en regulasies, asook vir alle korrespondensie van die President, amptelike regeringsverslae, ens. Hy was ook 'n tussenganger tussen die Uitvoerende Raad en die parlement, die eerste en tweede volksraad en 'n sleutelfiguur in die buitelandse sake van die Staat. Omdat Reitz so ervare en goed georganiseer was het hy dit reg gekry om vinnig die strukture van die staatsapparaat te moderniseer deur die implementering van regulasies vir die bestuur van staatsdepartemente, die aanwys van argiviste vir sy eie departement en deur voorskrifte dat alle korrespondensie met die regering in Nederlands moet wees.\nDie Staatspresident van die Zuid-Afrikaansche Republiek, S.J.P. Kruger, was nie 'n maklike mens om mee saam te werk nie en in sommige kringe is voorspel dat Reitz hom vinnig as Kruger se ondergeskikte sou ervaar. Dit was egter nie die geval nie. Die twee het per geleentheid om beleidsake vasgesit maar Reitz het vasgesteek by sy opinie en het in die proses in sekere gevalle in invloed oor Kruger uitgeoefen. Reitz is aanvanklik deur die Britte geprys vir sy diplomatieke hoflikheid, maar hulle houding het spoedig verander toe hulle verneem dat hy 'n protagonis vir Transvaalse onafhanklikheid was. Reitz was soms brutaal in sy politieke stellings, dus toe hy – verkeerdelik – voorgegee het dat die Zuid-Afrikaansche Republiek ten volle 'n soewereine staat is, het die Britte vinnig op hul perdjie gespring.\nIn die aansig van die vinnig groeiende druk van die Britte en 'n gevolglike gewapende konflik oor die posisie van die Uitlanders en ekonomiese beheer oor die goudvelde van die Witwatersrand is die buitelandse beleid in die Zuid-Afrikaansche Republiek uiteindelik bepaal deur 'n driemanskap: Staatspresident Kruger, Staatsekretaris Reitz en Statsprokureur Jan Smuts. Gedurende 1899 het hulle besluit dat 'n aanvallende houding jeens Britse vereistes die enigste pad vorentoe was ten spyte van die risiko's wat dit ingehou het. Reitz het ondersteuning van die Oranje-Vrystaat in hierdie opsig aangevra en gekry. Op 9 Oktober 1899 het die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Oranje-Vrystaat 'n gesamentlike ultimatum uitgereik aan die Britse regering om haar vereistes terug te trek.\nDie Britse regering het nie tot hierdie ultimatum ingegee nie en twee dae later, op 11 Oktober 1899, het die Tweede Vryheidsoorlog uitgebreek. Toe die Britse weermag Pretoria in Mei 1900 binnegeval het is die regering gedwing om die hoofstad te verlaat. Van daardie oomblik af was Reitz verantwoordelik vir die aanhoudende hervestiging van die regering regdeur die Transvaal. Tot Maart 1902 moes die regering 62 keer hervestig. In Mei van daardie jaar het Reitz aktief deelgeneem aan die vredesonderhandelinge met die Britte en hy was een van die ondertekenate van die Vrede van Vereeniging wat op 31 Mei 1902 in Pretoria onderteken is.\nSelfgekose banneling en hertoetrede tot die politiekWysig\nAlhoewel Reitz 'n deurslaggewende rol gespeel het in die optrekking van die Vrede van Vereeniging het hy persoonlik nie getrouheid tot die Britse regering gesweer nie en het hy besluit om liewer 'n banneling te word. Op 4 Julie 1902 het hy Suid-Afrika verlaat en by sy vrou en kinders in Nederland aangesluit. Om sy finansiële probleme te verlig het Reitz na die Verenigde State van Amerika gereis vir lesingtoer. Omdat die belangstelling in die saak van die Boere getaan het, het die toer misluk en is Reitz gedwing om na Nederland terug te keer. Daar het hy weereens so siek geword dat hy in die hospitaal opgeneem moes word om aan te sterk. Gedurende hierdie tyd is hy ondersteun deur sy vriende Willem Leyds en Hendrik Muller en die Nederlandsch Zuid-Afrikaansche Vereeniging.\nIn 1907, nadat die Boere republieke selfregering verkry het, en in die aanloop tot die totstandkoming van die Unie van Suid-Afrika, het die Afrikaner-leiers, Jan Smuts en Louis Botha, Reitz gevra om na Suid-Afrika terug te keer en weer tot die politiek toe te tree. Reitz het hom saam met sy vrou in Seepunt in Kaapstad gevestig. In 1910, toe hy reeds 66 jaar oud was, is hy aangestel as president van die Senaat van die nuutgevormde Unie van Suid-Afrika.\nDit was ook nie maklike jare nie omdat voormalige Afrikaner volksgenote nou teenoor mekaar in die politiek gestaan het. Soos vroeër in sy lewe het Reitz uitgesproke gebly oor sy oortuiginge. As gevolg van sy uitgesproke aard het hy gereeld met die Smuts-regering gebots en in 1920 is hy nie weer aangestel as president van die Senaat nie. Hy het egter tot 1929 'n lid van die Huis gebly.\nEerbewyse en doodWysig\nAs 'n belangrike openbare figuur is Reitz op verskillende maniere hulde betoon en onthou. In 1923 het die Universiteit Stellenbosch 'n eredoktoraat in die regte aan hom toegeken vir sy openbare diens. Reeds in 1889 is 'n dorpie in die Oranje-Vrystaat na hom vernoem. In 1894 is daar ook 'n dorpie na sy tweede vrou, Cornelia, vernoem. 'n Skip wat na hom vernoem is, die President Reitz, het in 1947 naby Port Elizabeth gesink. Die Jubilee-diamant, wat naby Jagersfontein in 1895 gevind is, is oorspronklik die Reitz Diamant genoem, maar dit is in 1897 verander ter ere van die sestigste herdenking van die kroning van koningin Victoria.\nToe Reitz uiteindelik uit die publieke lewe getree het, het Reitz na Gordonsbaai verhuis, maar etlike jare later weer na Kaapstad geskuif waar hy 'n huis in Tamboerskloof gehad het. Daar het sy dogter, Bessie, 'n dokter, hom versorg. Hy was tot aan die einde aktief besig met vertaal- en skryfwerk. Reitz is in sy huis, Botuin, oorlede op 27 Maart 1934 en het drie dae later 'n staatsbegrafnis gehad met 'n diens by die Grote Kerk. Hy is in die Woltemade begraafplaas in Maitland begrawe.\nReitz was 'n belangrike figuur in die Afrikaner se kulturele lewe. Hy was 'n digter en het baie gedigte in Afrikaans uitgegee wat hom 'n voorvader van die ontwikkeling van Afrikaans as kulturele taal gemaak het. Nodeloos om te sê het hy gesimpatiseer met die Genootskap van Regte Afrikaners wat in 1875 in die Kaapkolonie gestig is. Alhoewel hy nooit 'n lid geword het nie was hy 'n aktiewe bydraer tot die Genootskap se tydskrif, De Zuid-Afrikaansche Patriot. Met sy literêre werk was Reitz stewig geanker in die sogenaamde Eerste Afrikaanse Taalbeweging alhoewel hy minder belanggestel het in die didaktiese dryfveer van die beweging as in die skryf van Afrikaans bloot as 'n kulturele aktiwiteit. Baie van sy werke is gebaseer op Engelse tekste wat hy vertaal, geredigeer en aangepas het. In die proses het hy totaal nuwe kunswerke geskep.\nVir Reitz was Afrikaans hoofsaaklik 'n taal van kultuur, nie van regering nie, waar hy die gebruik van die amptelike taal van die Boere republieke, nl. Nederlands voorgestaan het. Gedurende sy presidentskap van die Oranje-Vrystaat, waar die gebruik van Engels noemenswaardig was onder burgers, het hy baie aangedring op die gebruik van Nederlands teenoor politici soos John G. Fraser en andere wat ten gunste van Engels was.\nReitz het verder ook die stigting van die Letterkundige en Wetenschappelijke Vereeniging van die Oranje-Vrystaat voorgestaan, waarvan hy vir 'n wyle voorsitter was. Hy was ook ten gunste van die biblioteek in Bloemfontein en die Nasionale Museum van die Oranje-Vrystaat.\nAfrikaans en NederlandsWysig\nReitz, F.W., 'De Taalkwestie', De Express and Zuid-Afrikaansch Tijdschrift, September 1891.\nReitz, F.W., 'De Hollandsche taal in Zuid-Afrika', De Zuid-Afrikaan, 13 Maart 1909.\nReitz, F.W., 'Opvoeding en onderwijs: een toespraak … in het Victoria College, Stellenbosch op 15 Junie 1888', Zuid-Afrikaansch Tijdschrift (Julie 1888).\nReitz, F.W., 'Schetsen uit die Oranje Vrijstaat', Zuid-Afrikaansch Tijdschrift (Desember 1890).\nReitz, F.W. , Brief van den heer F.W. Reitz … aan den heer P.J. Blignaut … (Dordrecht: Morks & Geuze [c. 1900]), 12p.\nHofmeyr, J.H. & F.W. Reitz, Het leven van Jan Hendrik Hofmeyr (Onze Jan) (Kaapstad: Van de Sandt de Villiers 1913), xii, 666p.\nHofmeyr, J.H. & F.W. Reitz, The life of Jan Hendrik Hofmeyr (Onze Jan) (Kaapstad: Van de Sandt de Villiers 1913), xii, 666p.\nReitz, F.W., vertaler van Jorissen, E.J.P., Transvaalsche herinneringen (Amsterdam 1897) as Reminiscences of a Transvaal judge. Nooit uitgegee nie weens die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog.\nReitz, F.W., vertaler van Theal, G.M., Korte geschiedenis van Zuid-Afrika 1486–1835 (Kaapstad 1891).\n'n Eeu van onregWysig\nMet die aanvang van die Tweede Vryheidsoorlog het F.W. Reitz, in sy kapasiteit as Staatsekretaris van die Zuid-Afrikaansche Republiek, 'n oorsig van die Verhouding tussen Boer en Brit in die negentiende eeu onder die titel eene eeuw van onrecht gepubliseer. Die boek was 'n belangrike propagandadokument in die oorlog.\nDie werklike outeurskap van die boek is onbekend. In die tweede Nederlandse uitgawe van die boek het gestaan 'Op last van den staatssekretaris der Z.A.R., F.W. Reitz'. J.C. Smuts word aangedui as die outeur maar het waarskynlik slegs die inleiding en die einde van die boek geredigeer, in samewerking met E.J.P. Jorissen. Die res van die teks was waarskynlik voorberei deur J. de Villiers Roos.\nIn 1900 het vertalings van die boek in Duits en Engels verskyn. Die Engelse vertaling het slegs die naam van Reitz bevat met 'n voorwoord deur W.T. Stead. Die Engelse uitgawe het ook meer inligting as die Nederlandse bevat (sien hoeveelheid bladsye).\nReitz, F.W., [J. de Villiers Roos, J.C. Smuts, E.J.P. Jorissen,] , Uitgegee deur F. W. Reitz … Met voorwoord deur W. T. Stead (London: Review of Reviews ), xxiii, 152p.\nReitz, F.W., 'Klaas Gezwint en zijn paert', Het Volksblad 19 Julie 1870. [vertaling van Robert Burns, 'Tam O'Shanter's Ride']\nReitz, F.W., Die steweltjies van Sannie', , Het Volksblad 29 November 1873.\nReitz, F.W., Klaas Gezwint en zijn paert en ander liedjies en rijmpies van Suid-Afrika (Kaapstad 1884)\nReitz, F.W. (ed), Vijftig uitgesogte Afrikaansche gedigte (Kaapstad 1888)\nTweede uitgawe: Sestig uitgesogte Afrikaansche gedigte (Kaapstad 1897);\nDerde uitgawe: Twee-en-Sestig uitgesogte Afrikaansche gedigte (Kaapstad 1898)\nWilliam Philip Schreiner, sy swaer.\n↑ Vanaf 9 Mei 1874 tot Junie 1876 was hy voorsitter van die voorloper van die Hooggeregshof, die Appèlhof van die Oranje-Vrystaat, en gevolglik ook die hoogste regter in die land\n↑ Hierdie artikel is hoofsaaklik gebaseer op inligting verkry van Moll, J.C. (1972). "Reitz, Francis William, die jonge". Suid-Afrikaanse Biografiese Woordenboek 2. Kaapstad & Johannesburg: Raad vir die Geesteswetenskaplike Navorsing. 592–600.\n↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Moll, 'Reitz, Francis William', 593.\n↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Moll, 'Reitz, Francis William', 594.\n↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Moll, 'Reitz, Francis William', 595.\n↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 6,8 Moll, 'Reitz, Francis William', 598.\n↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Moll, 'Reitz, Francis William', 599.\n↑ 8,0 8,1 Moll, 'Reitz, Francis William', 595-596.\n↑ (en) Biografie van Francis William Reitz Geargiveer 21 April 2008 op Wayback Machine by Worldroots.com noem Surbiton as geboorteplek; dit is waarskynlik 'n gruwelike wanspelling van Swellendam.\n↑ Moll, J.C. (1972). "Reitz, Francis William, die oue". Suid-Afrikaanse Biografiese Woordenboek 2. Kaapstad & Johannesburg: Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing. 590–592.\n↑ 11,0 11,1 11,2 Moll, 'Reitz, Francis William', 592.\n↑ Inligting oor ouers in biografie van Francis William Reitz Geargiveer 21 April 2008 op Wayback Machine by Worldroots.com.\n↑ Moll, 'Reitz, Francis William', 594 en ander bronne gee 1864 aan as geboortejaar, maar dit is onakkuraat. Sien: Digitale Stamboom Gemeentearchief Delft en oorspronklike geboortesertifikaat Geargiveer 24 Julie 2011 op Wayback Machine.\n↑ "Reitz, Deneys". Dictionary of South African Biography I. (1981). Human Sciences Research Council. 670. ISBN 0-409-09183-9. URL besoek op 3 Junie 2009.\n↑ (en) A Theory Of Civilization\n↑ Volksraad Ordonnantie No. 2 (1875) van 20 Mei 1875.\n↑ 17,0 17,1 17,2 Moll, 'Reitz, Francis William', 597.\n↑ Moll, 'Reitz, Francis William', 597, 599.\n↑ Famous, Historic and Notable Diamonds. "The Jubilee" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Oktober 2019. Besoek op 2 Mei 2008.\n↑ Maitland was ook die tuiste van die Britse Boereoorlog Gedenkteken\n↑ Moll, 'Reitz, Francis William', 596.\n↑ Moll, 'Reitz, Francis William', 595-598.\n↑ Basiese inligting verkry van Moll, 'Reitz, Francis William', 600.\n↑ A Century of Wrong Geargiveer 16 Augustus 2011 op Wayback Machine, Project Gutenberg\nMoll, J.C. (1972). "Reitz, Francis William". Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek 2. 592–600.\nReitz, Deneys. Commando: A Boer Journal Of The Boer War (1st uitg.). [S.l.]: Faber & Faber. ISBN 0-571-08778-7. Besoek op 17 Maart 2008.\nBiography of Francis William Reitz Geargiveer 21 April 2008 op Wayback Machine at Worldroots.com.\nBritish Boer War Memorial at Maitland.\nWikimedia Commons bevat media in verband met Francis William Reitz.\n(en) Outeur:Reitz, F.W. by Project Gutenberg.\nOntsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Francis_William_Reitz&oldid=2471802"\nLast edited on 23 Desember 2021, at 08:06\nDie bladsy is laas op 23 Desember 2021 om 08:06 bygewerk.


Hoe om die perfekte winterjas te kies - Goeie Huishouding\nHoe om die perfekte winterjas te kies\nHierdie beleggingskopie sal verskeie seisoene hou\nOm ’n jas vir die winter te koop is soos om ’n warm koppie tee op ’n reënerige dag te drink. Maar as jy slim koop, kan jy ’n jas kry wat vir ’n paar winters sal hou, en sommer meer tyd hê vir teedrink, laat slaap en ander koueweeraktiwiteite.\nDie regte jas moet aan die volgende vereistes voldoen:\n1. Dit moet gemaklik wees, maar netjies genoeg om na meer formele geleenthede te dra. ’n Soldatejas is altyd ’n goeie keuse omdat dit enige uitrusting deftiger laat lyk en altyd gepas lyk.\n2. Dit moet genoeg plek laat sodat jy lae onder dit kan dra. Moenie ’n jas koop wat styf om jou arms en skouers pas nie, want dit sal jou beweging inperk as jy ’n trui onder dit dra.\n3. Maak seker dis van goeie gehalte. Dis die moeite werd om ’n bietjie meer te betaal vir ’n jas wat van ’n natuurlike vesel soos wol gemaak is. Poliëster en ander sintetiese vesels sal jou nie net koud laat voel nie, maar ook sweet binnehou.\n4. Sakke is nie onderhandelbaar nie. ’n Goeie jas moet altyd sakke met ’n voering hê om jou hande warm te hou.\n5. Dit moet behoorlik pas. Maak seker dit pas reg by jou skouers sodat die jas regaf hang. Gee aandag aan die detail: Bedek die jas jou polse? Sit dit te styf as jy dit toeknoop? Lê al die nate en plooie plat?\n6. Kies altyd ’n tydlose styl eerder as ’n modieuse weergawe. ’n Mooi getailleerde jas sal altyd in die mode wees, veral as jy een in swart, grys of kameelkleur kry. Jy kan altyd ’n ligter kleur naby jou gesig inspan met ’n serp of ’n polohalstrui.\n7. Gemak is belangrik.Onthou om te gaan sit met die jas wat jy aanpas en ’n bietjie in die aanpaskamer of winkel daarmee rond te loop om seker te maak die gewig van die jas werk vir jou.\nDie nuutste neiging dié seisoen: Opgedateerde denim\n20 modevondste wat jou hierdie winter slanker sal laat lyk


FAK vereer vroue vir dienswerk | Maroela Media\nDie 15 vroue van Mosselbaai en Hartenbos, wat deur die FAK vereer is saam met dr. Danie Langner, besturende direkteur van die FAK, en Gerrie Pretorius, sanger en TV-aanbieder. (Foto: Verskaf)\nVyf vroue in die Vaaldriehoek is vandeesweek deur die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge (FAK) vereer vir hulle dienswerk om die Afrikaanse taal, kultuur en geskiedenis in hul omgewing te bevorder.\nDie FAK-Vaaldriehoek-Kultuurnetwerk het op 12 November bymekaargekom waar die Rapportryers die lede van dié Kultuurnetwerk en dié vroue as gaste by die toekenningsgeselligheid in Vereeniging ontvang het.\nDie FAK het ook vandeesweek 15 vroue in die Mosselbaai- en Hartenbos-omgewing erkenning gegee vir hulle dienswerk.\nVolgens dr. Danie Langner, besturende direkteur van die FAK, was dit “hoopskeppend” om te hoor watter groot verskil elkeen van hulle maak op lewensterreine wat wissel van ekonomie, entrepreneurskap, welsyn en onderwys tot kuns en musiek.\n“Dit is lekker, asook ŉ voorreg om vir elkeen van hierdie vroue dankie te kon sê,” het hy gesê.\n“Gemeenskappe is die vesel wat die land aanmekaar hou en hierdie vroue vorm die middelpunt daarvan. Dit gee my moed en baie hoop vir die kultuur in ons land.”\nIn Augustus vanjaar, tydens Vrouemaand, het die FAK begin om vroue landwyd vir hul rol in hul onderskeie gemeenskappe te vereer. Dit is vroue wat opstaan, bou en volhard – op elke terrein in die gemeenskap. Benoemings van reg oor die land is ontvang. Die FAK-Kultuurnetwerke het dié vereringsprojek landwyd gedryf.\nVaaldriehoek se kultuurvroue\nDie inspirasievroue in die Vaaldriehoek is v.l.n.r.: Hester Boshoff, Elsie Steyn, Dalene Venter, Germaine Smith en Kobie Ströh. Agter staan Marianda Schlebusch, wat die FAK-Kultuurnetwerk-koördineerder in Gauteng is. (Foto: Verskaf)\nOnder die dinamiese vroue in die Vaaldriehoek is Kobie Ströh, toegewyde genealoog en administreerder van Facebook-blad “Monumente, gedenktekens en interessanthede SA”. Hierdie blad word gebruik om ’n groter bewuswording te kweek en om kennis oor te dra van ons kosbare historiese erfenis.\nGermaine Smith dien op die nasionale komitee van die Genealogiese Genootskap van Suid-Afrika (GGSA). Sy lei mense op in genealogie en is die dryfkrag agter die dokumentering en neem van foto’s van plaaslike begraafplase om sodoende die geskiedenis te bewaar vir ons nageslag.\nHester Boshoff is ’n Afrikaans-onderwyser wat in haar loopbaan haar passie vir haar moedertaal uitgeleef en oorgedra het aan elke leerling wat haar klas betree het. Sy was etlike jare by die Voortrekkers betrokke gewees en het as onderwyser die Rapportryers se jaarlikse Bybelvasvra trou ondersteun.\nDalene Venter werk as maatskaplike werker by die Tabitha-versorgingsoord en dien as raadslid by die Drie Riviere-wyk in Vereeniging. Sy ontvang hierdie toekennings vir haar werksetiek, die wyse waarop sy saam met mense aan projekte werk en haar toegewydheid in haar wyk.\nElsie Steyn is ná ’n motorongeluk in 2018 verlam. Met vasberadenheid het sy weer leer loop, motor bestuur en leef sy elke dag voluit.\nMosselbaai se inspirasievroue\nDr. Danie Langner, besturende direkteur van die FAK, het ook ’n spesiale toekenning tydens die seremonie aan Jan en Jeanette Ellis van die Janine Stryk- en Wasmuseum in Hartenbos oorhandig. (Foto: Verskaf)\nLangner het die oorhandigingsgeleentheid van die eerste Inspirasie Vroutoekennings in Mosselbaai en omgewing op 10 November by die Groot Trekmuseum in Hartenbos bygewoon. ’n Spesiale toekenning is ook tydens die geleentheid aan Jan en Jeanette Ellis van die Janine Stryk- en Wasmuseum op dié dorp gemaak.\n’n Motiveringsbrief oor elk van dié 15 vroue is tydens die oorhandigingsgeleentheid voorgelees. Onder die dinamiese vroue, met uiteenlopende passies en beroepe is ’n ma-en-dogter: Joan en Cornelle Carstens. Albei is enorme steunpilare in die gemeenskap. Benewens ’n juweel van ’n teater, die Monroe-teater, wat hulle bestuur, is Cornelle ’n verhoogkunstenaar in eie reg en ook ’n bekende gemeenskapsjoernalis wat haar taal en kultuur op hierdie gebied bedien.\nIemand wat geen bekendstelling nodig het nie, is die Lang Vrou en Afrikaanse kabaretdiva, Petronel Baard. Hierdie vrou het amper eiehandig die verborge kunstenaarstalente in die Suid-Kaap blootgelê. Haar opheffingswerk het tot gevolg dat diegene sonder stem die geleentheid kry om gehoor en ontwikkel te word. Baard het dan ook die gehoor met ’n paar pragtige nuwe skeppings uit haar pen getrakteer. Mordegai Erasmus, sanger van Groot-Brakrivier het saam met haar opgetree.\nHeleen Coertze, ’n entrepreneur en gemeenskapsleier van formaat het al vele inisiatiewe op Groot-Brakrivier begin en deurgevoer. Hier onder tel die Muse-fees, ’n sonderlinge dorpsfees, die Fragrance Route na Friemersheim asook ’n aantal puik musiekuitvoerings en opvoerings. Saam met haar is Elaine van der Walt van die [email protected] Long-kunsgalery ŉ groot inspirasie vir plaaslike kunstenaars. Sy was ook een van die groot geeste agter die Muse-fees wat omgewingsbewaring saam met kuns in die gemeenskap laat tuiskom het.\nMarlise Labuschagne, assistent-streekorganiseerder van Helpende Hand in die Wes-Kaap, het die vermoë om mense te mobiliseer en saam met haar te vat. Labuschagne het daartoe bygedra dat die Mosselbaai-tak van Helpende Hand onlangs as die tak van die jaar en hul voorsitter, Magriet Potgieter, as voorsitter van die jaar aangewys is.\nAmelia Thiat is ’n kampvegter vir Kansa en word geken aan haar sagmoedige leierskap as omgee-mens wat altyd haar gemeenskap ondersteun. Lynn Honiball is ’n bekende haarkapper op Mosselbaai. Sy is iemand wat met die gemeenskap om haar ’n pad stap en vir baie mense help om hul droom te leef. Sy is een van Mosselbaai se legendes.\nGenevieve Muller is ’n vrou wat as leier in die gemeenskap uitstaan. As skoolhoof van die Diaz Primêre Skool het sy haar eie dramagroep vir leerders wat onder haar leiding al baie toekennings ontvang het. Mosselbaai se handwerk-ikoon, Zandra Klapwijk, het die Craft Art Workshop in Mosselbaai begin. Sy lei mense op in kunsvaardighede en maak self die pragtigste glaskunswerke uit herwinde glas. Sy hou daarvan om kultuurwerke te skep en daarom het sy aan elke wenner ’n stel plekmatjies geskenk waarop Afrikaanse volksliedjies tipies aan die FAK-Sangbundel, aangebring is.\nDrie van die benoemdes, onder wie Venolea Fortuin wat op die munisipale raad dien en voorsitter van DAWN (die DA se Vroue-organisasie) se Oos-streek asook sekretaresse van die DA Oos-streek is; Adri van Nieuwenhuizen, besturende direkteur van Pink Trees For Pauline wat die land in pienk toedraai en geld vir hulp aan kankerpasiënte insamel; en Karin Cupido, ondervoorsitter van MOCCA (Mossel Bay Creative Culture Association) en ’n groot rolspeler om die kunste onder die gemeenskap te bevorder, kon die geselligheid nie bywoon nie.\nZiegfried van Huyssteen, adjunkhoof van die FAK, oorhandig die toekenning aan Denise Lloyd, een van die vroue wat deur die FAK vereer is vir haar rol in die Mosselbaai-gemeenskap. Sy is onder meer ook die sameroeper van die FAK-Kultuurnetwerk op die dorp. Agter hulle staan Elizma Smith, koördineerder van FAK-Kultuurnetwerke in die Wes-, Suid- en Oos-Kaap. (Foto: Verskaf)\nPetronel Baard, sangeres en inwoner van Mosselbaai, Elizma Smith, koördineerder van FAK-Kultuurnetwerke in die Wes-, Suid- en Oos-Kaap, Denise Lloyd, sameroeper van die FAK-Mosselbaai-Kultuurnetwerk en Cornelle Carstens, bestuurder van die Monroe-teater op dié dorp. (Foto: Verskaf)\nVroue is steeds die ruggraat van ons gemeenskap.