Universiteit Stellenbosch: Is akademiese herstel moontlik? – praag.co.za\nUniversiteit Stellenbosch: Is akademiese herstel moontlik?\nOp 1 deser is op die webwerf van die Universiteit Stellenbosch (US) aangekondig dat Willem Johan Simon (Wim) de Villiers (55) as die nuwe rektor en visekanselier aangestel is. Op dieselfde dag is Johann Rupert se termyn as US-kanselier met vyf jaar verleng. Die twee hoogste poste sal dus waarskynlik deur Afrikaanssprekende blankes en daarby mans (drie eienskappe wat in die nuwe Suid-Afrika dikwels as doodsondes voorgestel word) beklee word wanneer die US in 2018 sy eeufees vier. Tydens die rektorskap van Chris Brink (2002-2007) en veral Russel Botman (2007-2014) is alles in die stryd gewerp om die beeld van die US as Afrikaanse en veral Afrikaner-universiteit af te breek. Onder die vaandel van “transformasie” is die klem doelbewus van akademiese sake na linkse (spesifiek ANC-) politiek verskuif. Die vraag ontstaan of ‘n akademiese daeraad vir die US in die vooruitsig gestel kan word. Kan een of twee swaeltjies ‘n akademiese somer maak?\nDaar word gesê dat De Villiers 24 jaar in Brittanje en die VSA gestudeer en gewerk het; ongeveer so lank soos Nelson Mandela in die tronk was. Agtien maande gelede het De Villiers op eie inisiatief na Suid-Afrika teruggekeer. Die agteruitgang van die land en die US moes hom sekerlik opgeval het. Hy is tans die dekaan van die mediese fakulteit van die Universiteit Kaapstad. Hoewel De Villiers in Stellenbosch gebore is en daar opgegroei en as Matie gestudeer het, is die vraag watter invloed sy buitelandse blootstelling op hom gehad het, sowel ten goede as ten kwade. Hy hoop bv dat die US plaaslik en internasionaal ongekende hoogtes sal bereik. Hy wil hê dat die US “globaal moet kompeteer.”\nDe Villiers “meen die US se meertaligheidsbeleid, wat op 22 November deur die Universiteitsraad aanvaar is en voorsiening maak vir die verhoging van die lesingsaanbod in sowel Afrikaans as Engels, sal help om meer internasionale studente en dosente te lok.” In teenstelling met Botman se Afrika-manie is De Villiers se oriëntasie klaarblyklik Westers, maar buitelandse oorwegings bevorder nie Afrikaans as onderrigmedium nie. Hy is besig met ‘n eierdans. “Ons moet net sorg dat die taalbeleid en -plan reg toegepas word. Ek het oorsee besef wat Afrikaans vir my beteken, so ek is bly ons bou dit akademies uit – maar so ook Engels, wat jou toegang tot die res van die wêreld gee.” Die vraag ontstaan in hoeverre De Villiers se huistaal en dié van sy kinders Afrikaans is.\n“Hy staan akademiese uitnemendheid voor in al drie die Universiteit se kernaktiwiteite – navorsing, leer en onderrig, asook gemeenskapsinteraksie.” Hy praat van “gemeenskapsinteraksie”, wat ‘n verbetering op Botman se “gemeenskapsdiens” kan wees. Botman se standpunt was dat die US diens aan die gemeenskap moet lewer weens die versuim van veral ANC-owerhede om dit te doen. Daarmee het hy die twee historiese kernaktiwiteite van die universiteit, navorsing en onderrig, verwater.\nDe Villiers het die volgende slagspreuk geformuleer: “Wat in die student se belang is, is al wat van belang is.” Die universiteit bestaan inderdaad ten behoewe van sy studente, maar watter soort studente is kenmerkend van die US? Moet dit nie vanselfsprekend net diegene wees wat akademies op standaard is nie? Vir die universiteit om akademies uitnemend te wees, moet die akademies beste studente voorkeur by toelating en by die toekenning van studiebeurse kry. Dit was opvallend nie die geval in die Botman-era nie. Gaan dit nou verander? Dit lyk nie so nie. De Villiers verwys na die US as “‘n inklusiewe omgewing.” Hy is “verbind tot voortgesette transformasie om die ongelykhede van die verlede aan te spreek.”\nDie probleem is dat ongelykhede in die hede van ‘n inherente aard kan wees. Hoe gaan hy onderskei tussen tekortkominge wat aan “onreg” in die verlede toegedig kan word en beperkinge wat eie aan studente is? Die maklike uitweg is om hierdie onderskeid te ignoreer, soos Botman gedoen het. Die akademies korrekte benadering is om alle studente suiwer akademies te beoordeel. Hiervoor sien De Villiers blykbaar nie kans nie. “Ek is entoesiasties oor die koers waarop prof Russel Botman die US geplaas het.” Dít is die soort polities korrekte stelling wat in hierdie situasie van De Villiers verwag is. ‘n Mens kan maar net hoop dat hy tydens sy ampstermyn dermate van Botman se ideologiese koers sal afwyk dat die US weer en meer akademies respektabel kan word.\nOp 2 deser was De Villiers se aanstelling ‘n voorbladsyberig in Die Burger. Hy beweer dat daar geen ernstige probleme aan die US is nie. Die swaard van Blade Nzimande, die kommunistiese minister van hoër onderwys, wat oor die kop hang van universiteite wat onderrig deur die medium van Afrikaans verskaf, bekommer hom blykbaar nie. “Afrikaans as akademiese taal moet ondersteun en uitgebrei word.” Hy sê nie hoe hy dit gaan doen nie. Dit klink na blote lippediens.\nMyns insiens behoort alle kursusse, voor- en nagraads, in Afrikaans aangebied te word. Studente moet aangemoedig word (bv finansieel) om hulle magisterverhandelings en doktorale proefskrifte in Afrikaans te skryf. Op die oomblik word studente in baie departemente aktief ontmoedig om tesisse in Afrikaans te skryf. By dosente en navorsers behoort daarop aangedring te word dat hulle artikels in Afrikaans publiseer. Pleks daarvan bly De Villiers hamer op internasionale (dus nie-Afrikaans-) aspekte. “Die taalbeleid sal ook meer internasionale studente en dosente lok.”\n‘n Positiewe aspek is dat die doodsklok vir Botman se Sentrum vir Inklusiwiteit lui, maar die soet word met suur vermeng. “Oor inklusiwiteit het hy gesê ‘n sentrum vir inklusiwiteit wat êrens op die kant sit, kan nie alleen daarvoor verantwoordelik wees nie. ‘Dit moet in die hele institusionele kultuur van die universiteit geïntegreer wees. Alles wat ons doen, moet daardie geur en kleur hê.'” Hopelik sal Botman se jaarlikse Diversiteitsweek (Praag 29.09.2013) op grond van dieselfde redenasie in die slag bly. Wat met reg van ‘n Afrikaanssprekende blanke rektor verwag kan word, as hy ‘n Afrikaner is, is dat die ontheemding wat Afrikanerstudente deesdae op die US-kampus ervaar, aangespreek sal word. Tradisioneel was die US hulle universiteit, maar die US het ‘n inrigting geword wat blatant voorkeur aan nie-Afrikaner-elemente gee. Botman se HOOP-projek, met sy kommunistiese wortels in die idees van Paulo Freire (1921-1997) en Ivan Illich (1926-2002), kan gerus ook stil-stil verdwyn (maar kyk hier onder).\n“Ek glo ek beskik oor die eienskappe om die universiteit vorentoe te neem, naamlik nuuskierigheid, energie, moed, volharding, fokus en dissipline.” De Villiers straal nie net selfvertroue uit nie, maar ongelukkig ook te veel selftevredenheid, op die gevaar af dat hy sy mate van kennis en insig oorskat. Dit kan ontaard in dogmatisme en daarom akademies teenproduktief wees. Groter beskeidenheid en skeptisisme kan bates vir ‘n rektor wees. (In die pers het die slegte gewoonte posgevat om na De Villiers as “Slim Wim” te verwys.) ‘n Medikus, ook ‘n De Villiers, JN (Jannie), wie se roem daarop berus het dat hy die Lombard-vierling in 1951 die wêreld ingehelp het, was voorheen die US-rektor (1970-1979) maar nie juis ‘n dawerende sukses nie.\nWim de Villiers se oormaat selfvertroue blyk veral uit die onderhoud wat Murray la Vita met hom gevoer het (Die Burger, 5 deser, p 11). Hy beskou homself as “perfek geposisioneer … ek dink dit gaan baie goed en ek doen goed.” Hy het veramerikaans: “Ek het ‘n baie Amerikaanse manier van hoe om dinge te doen.” In teenstelling hiermee was van die eerste dinge wat ek in Amerika opgemerk het dat baie mense in die sosiale omgang optree asof hulle op televisie is. My subjektiewe reaksie was dat ek hulle oorselfversekerdheid as afkeurenswaardig ervaar het. Myns insiens moet ‘n mens liewer nie te hiperaktief jou eie beuel blaas nie.\nVolgens De Villiers is transformasie, oftewel verandering, deel van alles wat ons doen. Hy haal goedkeurend ‘n Amerikaner aan wat gesê het: “If you don’t like change, you are going to like irrelevance even less.” Wat De Villiers moet besef, is dat transformasie ‘n bepaalde soort verandering is; daardie tipe wat deur die ANC-regering aan almal opgedring word. Om ANC-transformasie teen te staan, is nie irrelevant nie. Myns insiens is dit vir hom as rektor noodsaaklik om bv Blade Nzimande teen te staan ter verdediging van bv akademiese meriete, universitêre outonomie en akademiese vryheid, asook Afrikaans as onderrigmedium.\nDit is juis De Villiers se opmerkings oor Afrikaans wat glad nie gerusstellend is nie. La Vita vra of Engels nie Afrikaans as onderrigmedium aan die US gaan verdring nie. De Villiers verwys na die leidende rol wat Latyn, Duits en Engels agtereenvolgend in die akademiese wêreld gespeel het. “Maar wie sê oor 50, of 60 jaar is dit nie Mandaryns nie? Niks is gefikseerd [bly onveranderd] nie … Die born frees [een van Botman se gunsteling frases] hét nie hierdie issues nie.” Net soos vir hierdie sogenaamde vrygeborenes is Afrikaans vir De Villiers blykbaar ook nie werklik ‘n kwessie nie. Wat hy by implikasie erken, is dat die plaaslike dominansie van Afrikaans, dus ook ‘n Afrikaanse US, tot die verlede behoort. In die onderhoud slaan hy dikwels oor na Engels en daarby met ‘n Amerikaanse aksent. Dit lyk asof sy kulturele wortels in die buiteland losgeraak het. Hy voel klaarblyklik glad nie geroepe om Afrikaans se status aan die US te herstel nie. Ampshalwe sal daar kwalik op sy Afrikaansheid peilgetrek kan word, al spreek hy sy van nie-Engels as Viljee uit.\nPleks van Afrikaansgetrou te wees, bly De Villiers hamer op nie-Afrikaans-aspekte, dat bv navorsing ‘n globale bydrae moet lewer; die aandag van internasionale befondsers, navorsers en studente getrek moet word; die US moet uitreik; daar geen heil in “insulariteit”/parogialisme is nie. Hy gee geen blyke dat Afrikanerskap swaar by hom weeg nie; eerder dat hy ‘n wêreldburger is. Daarom noem hy selfs dat ‘n US-kampus in die buiteland, bv Kenia, ‘n moontlikheid is. De Villiers is glo besig om Sampie Terreblanche se jongste boek te lees. Daarin sal hy kennis met die outeur se sosialisme maak, maar dit sal hom kwalik help om ewewigtige insig te kry in baie van wat die afgelope kwart eeu (tydens De Villiers se verblyf in die buiteland) plaaslik gebeur het.\nDit blyk dat De Villiers se arsenaal van sê-goedjies gou uitgeput raak, want hy herhaal heelwat van wat hy reeds in die bogenoemde bronne kwytgeraak het. Daar is belangrike sake waaroor ons groter helderheid sal kry eers nadat hy begin het om as rektor te funksioneer. Soos Chris Brink kan hy anders wees as wat hy aanvanklik voorgegee het, hetsy ten goede of ten kwade.\nEk bespeur ‘n mate van suurheid by Die Burger omdat nie een van die twee nie-wittes, wat op die kortlys van drie vir die rektorskap was, die paal gehaal het nie. (Die US stel deesdae die absolute vereiste dat daar altyd minstens een nie-witte op alle aanstellingskortlyste moet wees.) Die Burger sou oor nog ‘n bruin of nie-wit US-rektor mal gegaan het, des te meer as ‘n vrou die pos gekry het. Enige pos wat deur ‘n nie-witte beklee is en daarna deur ‘n witte ingeneem word, word deesdae as ‘n terugwaartse stap, dus as teenproduktief vir transformasie, beskou.\nVolgens ‘n (Afrikaanssprekende, bruin) leser versterk De Villiers se aanstelling “die indruk … dat poste soos die rektorskap nie beskore is vir vroue, Engelssprekendes, bruin en swart akademici nie. Die droom van mede-eienaarskap van dié instelling het tydelik geloofwaardigheid verloor” (Die Burger, 11 deser, p 16). Ek verwag dat die genoemde suurheid vorentoe nog duideliker in Die Burger gaan uitslaan, in opmerkings van bv Henry Jeffreys en/of Die Burger se eie Victor Verster-alumnus, Johann Maarman. Albei het net lof vir die ANC se destydse misdadige aktiwiteite. Onlangs het Maarman geskryf dat van die UWK-klipgooiers en -brandstigters glo deur die polisie gemartel is, maar hy het doelbewus versuim om melding van hierdie studente se misdade te maak.\nOp dieselfde bladsy as La Vita se verslag oor sy onderhoud met De Villiers is daar ‘n brief van Anton van Niekerk; ‘n mens wat knaend pomp vir die US-rektorskap. Oor sy onbesonne uitlatings is Van Niekerk by ‘n vorige geleentheid met ‘n stukkende bril tot onder sy omgekeerde lessenaar getik. Kort daarna het hy beweer dat hy ‘n les geleer het. Sedertdien lyk dit egter telkens asof dit nie die geval is nie. Van Niekerk gaan onverpoos voort om skoor te soek. Dit is in sy DNS.\nHierdie keer het Van Niekerk dit teen ‘n private Afrikaanse universiteit. Heeltemal tereg noem hy die baie geld wat die vestiging en bedryf van ‘n volwaardige universiteit verg. Dit kan kwalik van die “klein, kwesbare Afrikanergemeenskap” verwag word om so ‘n projek te finansier. Soos gebruiklik gaan dit egter eintlik vir Van Niekerk om sy afkeur uit te spreek van enige poging om Afrikaans- en veral Afrikaner-belange te bevorder.\nWanneer Van Niekerk oor religie besin, is hy skepties. Die tweede hersiene uitgawe van sy boek, Geloof sonder sekerhede, is onlangs gepubliseer. Hy gaan onverpoos voort om aan dieselfde kombersie te hekel. Maar as dit by die politiek en akademie kom, klou hy vas aan ‘n geykte, dogmatiese ingesteldheid wat teenproduktief vir die US as akademiese inrigting is.\nDit is my oortuiging dat Afrikaners eerder moet veg vir die behoud van die tradisioneel Afrikaanse universiteite, wat met so baie geld en opoffering tot stand gebring is, as om hulle te beywer vir ‘n nuwe Afrikaanse universiteit met beperkte kapasiteit. As so ‘n onderneming suksesvol blyk te wees, sal die ANC-regime beslag daarop lê en dit ooreenkomstig sy verwronge ideale transformeer. Die eintlike geveg teen die ANC-regime moet op die kampusse van die tradisioneel Afrikaanse universiteite gevoer word. Hiervan is daar al hoe minder sprake omdat daar al hoe meer Anton van Niekerks is wat hulle deur die polities korrekte stroom laat meevoer.\nDie wesenlike gevaar is dat Wim de Villiers Van Niekerk-gesind kan wees. Die lakmoestoets vir ‘n akademikus is die suiwerheid van sy benadering van akademiese sake. Van Niekerk druip hierdie toets op skouspelagtige wyse. Hy weet dat ‘n universiteit aan minstens twee vereistes moet voldoen as hy akademies uitnemend wil wees: net die akademies beste studente moet toegelaat en net die akademies beste dosente en navorsers moet aangestel en bevorder word. In albei opsigte skiet die Botman-US openlik en doelbewus tekort, maar Van Niekerk opper geen beswaar hoegenaamd hierteen nie. Die “aangewese groepe,” die sogenaamde ras- en geslagsbenadeeldes, mag maar ten koste van die US se akademiese gehalte en aansien bevoordeel word. Blankes, veral Afrikaners, mag maar veronreg word. By Van Niekerk kry politieke korrektheid voorkeur bo akademiese korrektheid.\nDie aanduidings is dat De Villiers dieselfde toets gaan druip. Amerika is immers by uitnemendheid die land waar swartes onregverdig bevoordeel word. As De Villiers openlik op sy Afrikanerskap gesteun het, sou hy hierteen weerstand kon bied. Dit sou hom ook teen die kommunistiese boosheid van Blade Nzimande gesterk het. Hy sou hom op morele meerderwaardigheid kon beroep; dat Afrikaners ‘n bewese rekord as bouers het en nie, soos die “vryheidstryders” en ANC-regering, as brekers uitgemunt het nie.\nJean Oosthuizen se onderhoud met De Villiers is op 11 deser op LitNet gepubliseer. Daarin herhaal De Villiers die dwaling dat die US (akademies) “fiks en kerngesond” is. Daarna kwalifiseer hy sy stelling ietwat deur na die bedenklike veiligheidsituasie op die kampus, wat die akademiese funksionering van die US aan bande lê, te verwys. Maar dan bevestig hy ook wat ek vermoed het: dat hy wil hê die US-studente moet wêreldburgers word, klaarblyklik sonder dat die US hulle eiesoortige kultuur grondig versterk het, al sê hy later: “Ons wil ook nie hê mense moet hulle eie agtergrond en karakter prysgee nie.” In die Botman-era is Afrikanerkultuur verdag gemaak, eintlik verguis, en sover moontlik afgebreek. De Villiers ondersteun die nuwe taalbeleid in die waan dat dit tot die “uitbreiding van Afrikaans as akademiese taal” sal lei.\nDaarna kom De Villiers met dieselfde soort redenasie as Willie Esterhuyse, waarvolgens Engelsmediumonderrig deur die staat befonds word en onderrig deur die medium van Afrikaans op donasies moet steun (Pieter Kapp, Maties en Afrikaans, p 158): “Ek moet egter dadelik ook vra waar die ondersteuning van buite is vir die ontwikkeling van Afrikaans as akademiese taal. Waar is die groot pryse vir akademiese skryfwerk in Afrikaans, waar is die finansiële aansporing vir navorsingswerk in Afrikaans?” As De Villiers in die buiteland werklik agtergekom het hoeveel Afrikaans vir hom beteken (soos hierbo aangehaal), sal hy verseker dat Afrikaans voorkeur by US-befondsing kry. Hy kan gerus aankondig dat hy ‘n deel (sê 10%) van sy buitensporige rektorsvergoeding as’t ware as ‘n dankoffer ter bevordering van Afrikaans- (en Afrikaner-) belange bewillig. As die voortbestaan van Botman se rasgebaseerde doktorale program vir swartes uit swart Afrika aan die US geduld word, kan dit blaamvry met programme toegespits op Afrikaans- en Afrikanerbelange gebalanseer word.\nDe Villiers se redenasie oor Afrikaans is soortgelyk aan dié van linkse Afrikaanssprekendes destyds, bv Bernard Lategan en Johan Hattingh, waarvolgens Afrikanerkultuur en Afrikaans nie beskerm hoef te word nie (Kapp, p 62): “Ek is van mening dat Afrikaans sal gedy as dit nie afgedwing word nie, maar op kampus leef naas ander tale … Aanbod en aanvraag loop saam … Ek volstaan daarmee dat ek die taalbeleid ondersteun – die toets gaan kom in die implementering, befondsing en monitering.” Vir De Villiers is Afrikaans blykbaar nie werklik ‘n hartsaak nie, bloot ‘n (lastige) verskynsel wat, soos Botman dit so graag gestel het, “bestuur” moet word.\n“Ons universiteit behoort ‘n plek te wees waar almal op gelyke voet welkom kan voel.” Maar dan moet blankes op dieselfde akademies grondslag as nie-blankes US-toelating kry (bv tot mediese studie) en om dieselfde ekonomiese redes in dieselfde mate studiebeurse ontvang. Die akademiese werk van almal moet aan dieselfde standaarde voldoen. Hoë akademiese standaarde is by nie-wittes des te meer noodsaaklik, want om neo-rassistiese en seksistiese redes kry hulle deesdae by aanstelling en bevordering voorkeur. Maar sal De Villiers die moed van sy oortuiging hê om hierdie rasionele vereiste onomwonde aan die US-dosente te stel? Ek dink nie so nie. Hy het bv geen probleem met die mikpunte in die US se institusionele voorneme en strategie waarvolgens “swart en bruin en Indiërstudente” gewerf en daar by implikasie teen blanke studente gediskrimineer word nie.\nBotman se HOOP-projek word deur De Villiers gekarakteriseer as ‘n “wetenskap-vir die-samelewing-benadering.” Dit is wesenlik niks anders nie as ‘n uitdrukking van die gewilde hedendaagse versugting dat ‘n verskil gemaak moet word, oftewel oeboentoe, wat in die praktyk daarop neerkom dat blankes glo die morele verpligting het om swartes te help. De Villiers verwys goedkeurend na huidige US-programme met Engelse name soos SciMathUS en HOPE@Maties waarmee uitsluitlik nie-wittes met “potensiaal” geïdentifiseer word. Die mentorprogram Rachel’s Angels kan hierby gevoeg word. Daar is hier, wat wittes betref, geen sprake van die so dikwels geprese “inklusiwiteit” nie.\nAan Botman se diskriminerende maatreëls teen blankes gaan daar klaarblyklik nie gepeuter word nie. In die natuur kom bokke in verskillende kleure voor. Sondebokke het egter, in hierdie konteks, altyd dieselfde kleur, naamlik wit. Botman het sy HOOP-projek aan die US geloods as “a concerted move away from Stellenbosch being considered an exclusively Afrikaans university … Stellenbosch has a very special responsibility, given its history. We have played a significant part in the injustices of the past and we are committed to redress” (Kapp, p 215). Daardie Botman-hoop impliseer ook ‘n wegbeweeg van die “language roots” van die US (p 216). Wat die HOOP-projek nog meer aan die verwronge US-hart bind, is dat Russel Botman se weduwee, Beryl (gebore Van der Scholtz), pas ‘n proefskrif oor onder meer die hoopbegrip voltooi het. Henry Jeffreys beweer: “In Botman het Maties ‘n ware taalstryder vir Afrikaans gehad” (Die Burger, 26 November, p 10), maar sy weduwee se proefskrif, wat deurlopend met Russel bespreek is, is in Engels (Die Burger, 11 deser, p 4).\nSoos Kader Asmal, ‘n vorige ANC-minister van onderwys, het Botman geweier dat die US enigiets met studiebeurse te make mag hê wat voorskryf dat hulle net aan blankes toegeken moet word. Dit het meegebring dat sommige wit studente doelbewus studiegeleenthede ontsê is. Dat daar ‘n oorvloed van studiebeurse uitsluitlik ten bate van nie-wit studente bestaan, het die genoemde twee kamerade glad nie as teenstryding ervaar nie. ‘n Rektor met akademiese integriteit sal hier ‘n beleidsverandering aanbring. Studiebeurse wat bv ras- en geslagsvoorskrifte bevat, behoort met dank aanvaar te word. Hierdie voorskrifte behoort om suiwer akademiese redes eerbiedig te word, met die wete dat daardie studente lewenslank bevoordeel word deur tersiêre studie wat hulle andersins sou ontbeer het.\nTydens die rektorskap van Brink en veral Botman was dit die gewoonte om prominente ANC-politici sonder meer as goed en Afrikaner-politici van weleer as sleg te beskou. Talle ANC-kornuite is met eredoktorsgrade vereer omdat van die standpunt uitgegaan is dat dit goed vir die openbare beeld van die US is. Politici is egter omstrede en verdelende elemente in ‘n samelewing en moet myns insiens liewer nie vereer word nie. Eintlik behoort die beleid te wees om geen (of so min moontlik) van hierdie akademies waardelose sertifikate uit te deel (Praag 14 September). As bastion van beskawing behoort enige universiteit die beginsel te handhaaf dat misdadigers nie vir verering kwalifiseer nie.\nWanneer laas het die US ‘n Afrikaanse taal- of letterkundige vereer? Hier dink ek nie aan iemand soos Antjie Krog wat politiek onder die dekmantel van letterkunde bedryf nie. Een van Krog se jongste stommiteite, na aanleiding van ‘n besoek aan Duitsland, is: “Op baie plekke in Europa sien ‘n mens dan weer die vanselfsprekendheid van witheid, van bevoorregting” (Die Burger, 8 deser, p 9). Dui welvarende blankes dalk nie veel eerder op prestasie, op besondere vermoëns en bekwaamheid, nie?\nDie benaming van geboue en ander dele van die US toon dieselfde eensydige verering van ANC-kornuite en die verguising van blanke politici. Daarom is daar afdelings in die US wat na Desmond Tutu en Beyers Naudé vernoem is, terwyl die name van geboue wat na Hendrik Verwoerd en John Vorster vernoem was, geskrap is. Pas is aangekondig dat die DF Malan-gedenksentrum nou die Coetzenburg-sentrum heet. “Die naamsverandering is deel van die universiteit se Visie 2030 om meer inklusief, innoverend en toekomsgerig te wees” (Die Burger, 8 deser, p 3). Wit dui dus op eksklusiwiteit en die verlede en swart op inklusiwiteit en die toekoms. Hierdie naamsveranderings word visuele regstelling/transformasie genoem (Die Burger, 6 Mei, p 10).\nDaar is beweer dat dit ‘n belediging vir Botman se nagedagtenis was dat hy uit die DF Malan-gedenksentrum begrawe is. Botman het met hierdie naamsverandering postuum sy sin gekry. Maar dit hou nie daar op nie. In dieselfde berig word genoem dat ‘n nuwe US-koshuis as Huis Russel Botman bekend gaan staan. Is daar werklik geen student wat hierdeur beledig of ten minste ongelukkig gaan voel nie? Wanneer leer die US die elementêre les om liefs geen indiwidue te vernoem nie? Met min moeite behoort die beleid aanvaar word te word dat omstrede figure, soos politici en politiek-deurdrenktes soos Botman, nie vernoem moet word nie.\n‘n Deurlopende binnegeveg in die akademie is die magstryd tussen die doserende en navorsingspersoneel aan die een kant en die administrasie aan die ander kant. Eintlik het die administrasie nie ‘n saak nie, want die universiteit bestaan omdat inligting in lesings aangebied en daardie kennis op navorsing gebaseer behoort te wees. Die administrasie is daar om salarisse te betaal, eksamens te reël, geboue op te rig en in stand te hou, ens. Enige onderneming verg ‘n mate van administrasie, maar administrasie is ‘n hulpdiens en is nie die kern van ‘n universiteit nie. Tog is daar die skynbaar onweerstaanbare neiging om klerke op dieselfde vlak as dosente te probeer plaas.\n‘n Rektor wat by voorkeur ‘n ideologiese program deurvoer, soos Botman gedoen het, steun hoofsaaklik op nie-doserende afdelings van die universiteit, soos die Sentrum vir Inklusiwiteit. ‘n Rektor wat wesenlik en uit oortuiging sterk akademies gesind is, vind sy steunbasis by die doserende en navorsingsdepartemente. ‘n Klassieke voorbeeld is Samuel Pauw, eens die rektor van die Universiteit van Suid-Afrika (1956-1972), wat seker meer as enige ander persoon van Unisa ‘n afstandsonderriginstansie gemaak het wat akademies gunstig met die beste plaaslike residensiële universiteite vergelyk het. (Ook by Unisa het daar egter sedert 1994 in die naam van transformasie onrusbarende akademiese agteruitgang ingetree.)\nAs akademikus het Pauw geweier om as rektor sy kantoor in die administrasiegebou te hê. Hy het sy kantoor gehad waar dit hoort, naamlik by die dosente, want ‘n rektor was volgens hom die akademiese hoof en nie in die eerste plek ‘n administrateur nie. Die hoë akademiese standaarde wat hy aan homself en Unisa gestel het, het tot sy ondergang gelei. Toe die senaat teen sy aanbeveling ten gunste van die aanstelling van ‘n professor gestem het wat volgens Pauw akademies nie op standaard was nie, het hy sonder meer as rektor bedank. Die verdere geskiedenis van daardie professor het myns insiens getoon dat Pauw akademies korrek geoordeel het.\nDie ironie is dat toe ek dit aan een van Pauw se opvolgers stel dat die rektor die akademiese leier van ‘n universiteit behoort te wees, hy my meegedeel het dat hy sy taak as administratief beskou. Hy het knus in die administrasiegebou gesit en die klerke het die universiteit geregeer. Een van die redes waarom hy hom nie by die akademiese personeel geskaar het nie, was omdat hy hom nie kwalifikasiegewys duidelik van die klerke onderskei het nie. Hy het nie ‘n doktorsgraad gehad nie.\nAs De Villiers ‘n deurwinterde akademikus is, sal hy in die na-Botman-era geroepe voel om die prominente rol wat nie-doserende afdelings in die onlangse verlede aan die US gespeel het, drasties in te kort. Geld moet by voorkeur aan onderrig en navorsing bestee word en nie aan politieke foefies (bv Botman se Slag van Andringastraat-uitstalling – Praag 25.08.2013) nie.\nDie De Villiers-bewind sal na verwagting klein winste vir Afrikaners toon. In die Jean Oosthuizen-onderhoud sê De Villiers: “Die kampusgemeenskap mag nie verwag dat studente met ‘n Afrikaanse [eintlik: Afrikaner-] kultuurkarakter verskonend daaroor moet wees weens die verlede nie.” Dit is onwaarskynlik dat De Villiers sy oorsprong dermate sal verloën dat hy, soos Botman, snedige opmerkings oor ons volksvaders, volksbesit (Praag 23 Junie) en groepbesit (Kapp, p 223) sal maak en daarop sal roem dat die US lankal die laer verlaat het (Praag 29.04.2013). Botman het hom by rugby skaars gehou omdat hy dit as kenmerkend van die tradisionele US beskou het. Pleks daarvan het Botman sokker, by uitstek ‘n sport vir swartes, so veel moontlik probeer bevorder. De Villiers het hopelik nie dieselfde sielkundige besware teen rugby nie.\nAnders as Botman se Afrika-manie sal De Villiers se oriëntasie hopelik onmiskenbaar Westers wees, maar ongelukkig seker nie tradisioneel Europees nie. Hy sal nogtans groter begrip as Botman hê vir die wesenlike aard van die universiteit, wat immers ‘n Westerse uitvinding is. Die “swart” Botman is aan die Universiteit van Wes-Kaapland deur Jakes Gerwel wysgemaak dat ‘n universiteit ten behoewe van linkse politiek bestaan. Botman het daardie verwronge idee grootliks ongehinderd aan die US uitgeleef. In werklikheid behoort ‘n vrye uitwisseling van idees nie net op ‘n universiteitskampus toegelaat te word nie, maar ook daadwerklik aangemoedig te word.\nOpsommend kan ‘n mens in hierdie vroeë stadium sê dat daar tydens die rektorskap van De Villiers klemverskuiwings gaan wees, maar van ‘n daadwerklike ommekeer van die situasie, dus van ‘n welkome terugkeer van die US na ‘n egte Afrikaanse universiteit, is daar geen sprake nie; om van ‘n blanke universiteit nie te praat nie. De Villiers kan nie meeding met die oorgunstige polities geïnspireerde retoriek oor Botman nie, maar akademies is dit baie maklik om Botman te oortref.\nIs my skrywe voortydig? Ek dink nie so nie. In my teks is daar talle voorstelle wat die nuwe rektor as werkprogram kan benut om ‘n beter, veral meer akademiese, US tot stand te bring. Teen my huidige verwagting in kan daar uit die Botman-puinhoop ‘n US verrys wat akademies weer blom.\nSkrywer Leon LemmerGepubliseer op 13 Desember 2014 13 Desember 2014 Kategorieë Leon Lemmer, RubriekeSleutelwoord afrikaans, Anton van Niekerk, Blade Nzimande, dekaan, Johann Maarman, mediese fakulteit, transformasie, Universiteit Stellenbosch, Wim de Villiers\nVorige Vorige artikel: Dooieboommedia skep rasherrie vir sensuur-doeleindes\nVolgende Volgende artikel: Video: Dan Roodt oor kultuurmarxisme


Wegneemetes om matrieks te groet\nKlerksdorp Midweek, Klerksdorp - HTS Klerksdorp se matrieks kan dalk nie matriekafskeid hou vanjaar nie, maar die skool het ‘n plan gemaak om hiervoor te probeer vergoed.\nHulle het ‘n ander tipe afskeid gereel. Dié afskeid gaan helderoordag by die skool plaasvind, matrieks gaan nie in ontwerpersklere opdaag nie en hulle gaan nie in sportmotors of klassieke motors ry nie.\nDie skool bied hul “wegneemete’ afskeid op Woensdag 25 Junie aan en volgens die hoof, Stephen Pitts, is die matrieks baie opgewonde.\nDie matrieks kon verlede week hul gunsteling ete van ‘n restaurant bestel en dit word om 12:00 afgelewer. Volgens Pitts is dit ‘n slegte jaar om in gr 12 te wees want die leerlinge mis uit op alles, ook dan die matriekafskeid.\n“Die matrieks word bederf met ‘n ordentlike wegneemete, wat hulle van ‘n spyskaart af kon bestel. So het hulle darem ook ‘n spesiale dag en net so belangrik, ons ondersteun eetplekke wat lank toe was.”\nVolgens hom is dit ‘n stewige inspuiting van R30 000 in die plaaslike kosbedryf. Die Spur was die gewildste met meer as 100 bestellings by die restaurant.\n‘n Tradisionele afskeid kos sowat R80 000.\n“Dié afskeid kos slegs R30 000 wat die ouers reeds van gr 8 af vooruit betaal het,” sê Pitts.


Dag 8. – Kampstories\n2 Comments\t/ Toer Om SA / By Hollies\nDag 8. Sondag 26 Januarie\nOns is redelik vroeg opgepak, maar nuttig eers die gebruiklike vars vrugte en jogurt saam met ŉ paar koppies koffie so oor die lekker gesels saam. Ons is nie haastig nie. Ons stort eers voor ons die pad vat net na tien en ek kan voel dit gaan ŉ rowwe dag wees, want die sweet loop my af.\nToe ek in die bakkie klim, vang die bondel hout bo-op die dak my oog en ek dink soos volg: Hulle gaan my nie toelaat om die hout so bo-op die bakkie in die wildtuin te vervoer nie. Ek sal daar by die ingangshek planmaak, MAAR hulle kan die hout weier, want dis nie verpak nie. In welke geval ek dit by die hek sal aflaai en weer oplaai as ons oor ŉ paar dae hier verbykom. Met die planne in my kop klim ons in die voertuie.\nDie 60 km teerpad na Twee Rivieren is ŉ plesier en op die pad vertel ek vir Anton oor die radio van toe ons ŉ paar jaar gelede, vir die eerste maal, met ŉ groep pelle, die Kgalagadi kom besoek het. Toe was die pad van Askam tot by Twee Rivieren nog grondpad. Ons het daardie keer met die teerpad vanaf Upington tot by Askam gery en nie Van Zylsrus om nie, ook maar goed so. Die grondpad was ŉ uitdaging vir enige mens en voertuig! Sinkplaat soos ek in my lewe nog nooit gery het nie! Ons het almal iets gesleep, gelukkig niemand ŉ gewone karavaan nie, want dan sou ons vandag nog gery het. Daardie gevoel van eerder nog stadiger, jy beweeg skaars vorentoe, tot ek wil die pad slaan teen 140 km/uur want dan vlieg ek dalk oor die sinkplaat. Jy kan nie anders nie as moedeloos te raak, veral as iemand langs jou sê dis nou te erg, so asof jy aspris is of dit kan verander en al alles probeer het. Toe die eerste donkiekar in die veld langs die pad verbykom, gaan die liggie in my kop aan! Gaan ry langs die pad op die donkiekar spoor. Die volgende 40 km het BAIE sagter, minder geskut maar wel meer stof, redelik gegaan, met die hele konvooi agter mekaar in die bosse langs die grootpad.\nDie teerpad is ŉ plesier en die radio’s klets as ons die versamelvoëlneste uitwys en bespreek, hier en daar ŉ gemsbok gewaar en die lodges verbyry waar ons definitief nog eendag moet kom oorbly.\nBy die ingangshek van die Kgalagadi by Twee Rivieren aangekom, besluit ons eers hoe lank ons gaan bly. Ek het nog nooit op Nossop gekamp nie en sal graag so 3 nagte daar wil spandeer. Boonop moet ek vir Anton en Magda laat voel hoe dit is om te kamp sonder heinings, so een of twee aande by Rooiputs is ook ŉ moet. Dit gaan maklik om op ŉ totaal van vyf nagte te besluit. Die mense by ontvangs is regtig baie vriendelik en ons is gelukkig om drie nagte by Nossob en twee nagte by Rooiputs te kry. Gelukkig om plek te kry, dink ek by myself. Wie kom kamp die tyd van die jaar in die snikhete Kgalagadi, wil ook daardie malkoppies ontmoet.\nDie 160 km grondpad na Nossob was die vorige keer toe ek hom gery het, ook maar baie sinkplaat, so ons mors nie tyd nie. Ons blaas wiele af tot 1 bar (my BF Goodridge bande ry die lekkerste sinkplaatpad as dit so sag is want hy het ŉ stywe wand en gee nie maklik mee nie, het ek gehoor). Ek hoor die radio: Hollies, Hollies, kom in. Hollies, Hollies, kom in – Ek kan die opgewondenheid in Anton se stem hoor. Hulle was nog nooit in die Kgalagadi nie, ŉ eerste keer. Dis lekker om radio kontak te hê as mens so rondry, want as jy iets miskyk is die ou agter jou gou op die radio om te vra of jy “dit” ook gesien het. Die Kgalagadi stel nie teleur nie en ons is nog nie 10 km weg nie, toe ou vuilbaard, ŉ redelike groot maanhaar, so 150m veld in onder die boom opgemerk word. Hy lê lekker uitgestrek in die koelte. Ek besluit om nie te lank te vertoef nie, glo ons sal hulle nader kry oor die volgende paar dae.\nŉ Hele ent verder wonder ek of Anton op pad is, want ek sien hulle nie in my truspieëltjie nie. Oor die radio kom die verduideliking, vuilbaard het opgestaan, omgedraai en weer gaan lê, net sodat hulle hom mooi kon afneem.\nSonder om die entoesiasme te demp vertel ek hom daar is nog baie leeus en ander katte in die Kgalagadi en dat ons VIRSEKER nog heelwat gaan sien en ry bietjie vinniger weg by die volgende paar sightings. Dis nie dat ek ondankbaar is teenoor die diere wat ons sien nie, maar dis BAIE warm en ons het nog ŉ hele ent om te ry. Dit teen ŉ stadige pas en voorsiening moet altyd gemaak word vir tyd wat verlore kan gaan by ŉ GOEIE sighting.\nDie radio roep weer, dis net na 4, en ek hoor ŉ ander toon in Anton se stem. Weet jy hoe warm dit is, vra hy? My 2008 Hilux het nie ŉ termometer in nie, maar ek weet dit is HEL warm. 43, kom dit oor die radio as daar ŉ laggie van ongeloof in sy stem gehoor kan word.\nIn teenstelling met wat ons oor die radio gesels het oor die temperatuur wat nou sal sak, klim die kwik nog verder tot 44 teen net na vyf en Moeksie se moedeloosheid beaam dat dit nou WARM is. Die pad na Nossob is redelik en ons vorder fluks, met die normale gemsbokke, hartbeeste, blouwildebeeste, springbokke, en ander bok- en voëlsoorte wat ons redelik gereeld opmerk. Ons stop net as hulle BAIE naby is en ŉ Kodak moment bied. (dis wat ek dit noem as daar ŉ goeie en mooi foto is).\nBy Nossob aangekom, boek ons in en gaan soek die grootste koelteboom wat daar is, maar ons is nie so gelukkig nie. Die malkoppie kampers het almal reeds onder die koelte opgeslaan, en jy kan die moedeloosheid op almal se gesigte sien. Soos ek gesê het, ek wil die “malkoppies” sien wat in hierdie hitte in die Kgalagadi kom kamp en was ek verbaas om soveel van hulle te sien. Baie was buitelanders wat met gehuurde bakkies met daktente op kamp. Selfs die groot bome waar daar nie krag is nie, aan die Oostekant van die kampterrein, is almal gevat. In hierdie hitte sal ek ook die koelte bo krag verkies – maar dit sê ek maklik want ek het ŉ solar paneel om krag te voorsien. Anton wys na die bosse aan die Westekant van die terrein en praat van takke snoei, maar na my oordeel sal net die stam oorbly as jy moet snoei om die waentjies daar in te kry. Dis ŉ nadeel van ŉ waentjietent en ook ŉ daktent op ŉ voertuig. Hy slaan hoog op, baie hoër as ŉ karavaan en beperk jou as die skadubome nie hoog genoeg is nie. Einde ten laaste kry ek my waentjie so halfpad onder die boom in die middel van die kampterrein in. Dis die groep se besluit, want ons gaan by my waentjie kuier en braai en Anton kies die boompie nie vêr van daar af nie. Die boompie is redelik klein en hy stop die waentjie maar langs die boom. Die son is nog hoog vir hierdie tyd van die dag, maar ons besluit om op te slaan en net rustig in die kamp te kuier. Die opslaan gaan maar stadig en sweterig, ŉ gemengde gevoel van – dis lekker om hier te wees, maar die hitte is ondraaglik. Ek moet erken, wat nie ŉ groot bierdrinker nie, maar daardie “ching-ching” wat Anton uit sy yskas gehaal het, was ŉ lewensredder. (dis ons manier om cheers te sê, jy kyk mekaar in die oog en as die drankies mekaar raak, sê jy “ching-ching”).\nOns stap rustig na die hide naby die ingangshek van die kamp om te gaan kyk of daar enige diere is wat ook so warm soos ons kry en lafenis by die watergat kom soek. Daar is baie duiwe wat op die watergat toesak en voor almal kan drink, dan fladder hulle weer bome se kant toe, so asof hulle skrikgemaak word. Dan kom hulle weer om die dors te les, eers een, dan nog een en dan soveel van hulle op ŉ slag, dat hulle bo-op mekaar te lande kom op die rand van die suiping, om ook ŉ teug te kry. Dis asof hulle eers kyk wat gebeur met die eerstelinge, die waaghalsiges, ŉ rukkie wag en as die eerstelinge begin drink, dan is dit asof almal gelyk geroep word om te kom drink. Almal op een slag. Ek sou later leer dat die opfladder teweeg gebring word deur die Swerfvalk wat op die watergat afduik, teen so vinnig as 300 km/uur, om sy prooi, veral duiwe, in die lug te onderskep.\nOns vertoef nie lank nie en gaan koop koeldrank en ys by die winkeltjie net voor toemaaktyd. Die tyd wat ons in die winkel spandeer is oortollig vir die paar goedjies wat ons wil koop, maar die aircon wat die lug afkoel bring ŉ lafenis wat jou laat dink om jou matras te gaan haal en hier te kom oornag.\nDie vrouens is besig en Anton gesels met die buurman as ek, kamera in hand, die veld onderkant die swembad instap tot by die heining. By die swembad volg die duisende duiwe, so lyk dit as hulle skielik almal gelyk opfladder, dieselfde ritueel as by die watergat. Die horison word geskilder met kleure wat nog nie ŉ naam het nie, as die son laag begin sak. Die wolkies in die lug en die kameeldorings in die skildery maak hom besonder en ek is bang ek neem te min foto’s, want elke minuut verander die Skilder die prentjie.\nEk voel weer klein as ek so na die skildery staar. ŉ Skildery wat beleef moet word en nie op doek of op ŉ foto vasgevang kan word nie, want sien, ŉ foto kan nie emosie aan die kyker oordra nie. Jy moet hier wees en dit beleef! In die stilgebed soos ek staan en staar, probeer ek my dankbaarheid beskryf dat èk dit kan aanskou, hier op hierdie plek. Te veel om voor dankbaar te wees en my gemoed raak vol, ŉ GROOT stuk onverdiende genade, sê ek in my binneste. Elke sonsondergang is uniek, maar hierdie een het ander betekenis.\nDie vuur brand en ons klink soos kinders wat kersgeskenke oopmaak as ons die reis tot hier weer en weer bespreek. Elke oomblik en belewenis weer op te roep en te verwoord, die een hoogtepunt op die ander. Dit voel nog onwerklik, besig om rondom die grense van ons land te reis. Dit voel eerder soos ŉ onvergeetlike vakansie wat oor ŉ paar dae moet klaarmaak. Die vleis wat Anton braai, proe lekker en na ete sit ons nog lank en gesels. Dis nog gans te warm om kooi toe te gaan.\nDis Moeksie se rondrol en wat nie haar lê kan kry nie, wat my vertel dat sy warm kry en nie kan slaap nie. Die hitte wil nie breek nie en dit gaan maar slaap-wakker-slaap-wakker die hele nag deur.\n2 thoughts on “Dag 8.”\nSkemers is en lyk maar altyd op vakansie anders as wat mens dit by die huis beleef. Sien uit na elke episode wat voorlê.\nNormann en Sannie\nApril 19, 2020 at 22:19\nWel as n mens op so n besonderse plek wil uitkamp moet n mens seker n bietjie ongerief kan vat – solank daar net nie muskiete ook is nie!!


Reformasie 500: Ecclesia Semper Reformanda | Gereformeerde Kerk Suidkus\nHier volg die laaste artikel in ons reeks oor Reformasie 500. Weereens baie dankie aan Thys Lourens wat dit vir ons geskryf het. Wat ‘n voorreg om te kan sien hoe God sy kerk deur die eeue bewaar het en nog steeds bewaar!\nDie kerk is gewortel en gegrond in die versoeningswerk van Christus wat uit genade aan ons geskenk word, deur die geloof aanvaar word, met die Skrif as hoogste gesag, tot eer van God. Dit is deur sommige genoem: die suiwer ortodoksie.\nBogenoemde kernwaarheid van die Reformasie, wat volgens sommige dateer uit die Hollandse Calvinisme, beklemtoon die feit dat die kerk voortdurend in dinamiese groei en verandering verkeer, en homself voortdurend moet toets aan die Woord. Tydens die vieringe van Reformasie 500 in Potchefstroom het ‘n Teologiese professor die twee fasette wat daaruit voortvloei belig: Eerstens die Ortodoxie, dws die suiwer leer, waarop die kerk gebou is. Die pilaar en grondslag van die waarheid. Daarvoor het baie van ons voorouers die hoogste prys betaal. Maar daaruit moet voortvloei die Ortopraxie, die daad, die praktiese uitvoering van ons geloof. Terwyl die volgende era vir ons nou voorlê is die groot vraag: waar lê die grootste uitdaging vir die kerke wat die afstammelinge is van die 16e eeuse Reformasie? Klou ons krampagtig vas net aan die eerste deel, maar verwaarloos die tweede? Ons mag die feit dat baie kerke kwynend is, en die eenheid verskeur is, nie gelate aanvaar nie. Wat sien die wêreld as hy na die kerk kyk? ‘n Liefdevolle uitreikende liefdesgemeenskap van gelowiges wat self die lig is maar ook die Lig uitdra in ‘n donker wereld in gehoorsaamheid aan die sending opdrag? Of ‘n kerk met geslote deure wat bang is vir die uitdagings van die 21ste eeu? Mag die Here ons deur sy Gees die krag en genade gee om onbevrees getroue getuies van die “Groot dade” (Hand 2:11) van God te wees tot op die dag van die Wederkoms…\nThis entry was posted in Reformasie 500. Bookmark the permalink.\n← Reformasie 500: Nie sonder stryd\nBasaar, 04 Nov 2017 vanaf 08:00!!! →


MAX-Tension TL-3, TL-2 en mediaan-eindpunthanterings | Lindsay-infrastruktuur\nAangedryf deur Sabertooth™-tegnologie.\nDie MAX-Tension™-reeks eindpunthanterings is spesiaal ontwikkel om die impak van ’n voertuig wat daarteen bots, te verminder deur ’n spanningsgebaseerde ontwerp te kombineer met ’n energieabsorberende koppelaar met ’n hangende gepatenteerde Sabertooth. Lees meer oor hoe ons MASH TL-2- en TL-3-stelsels vir padowerhede, kontrakteurs, werkers en meer kan help.\nDie MASH-nakomende MAX-Tension TL-3- langslopende eindpunt met Sabertooth-tegnologie bied die beste impakprestasie in ’n ultradun ontwerp. Die stelsel het ’n spanningsgebaseerde ontwerp met energieabsorberende koppelaar wat ’n innoverende snytandtegnologie gebruik. Wanneer daar trompop gebots word, word spoedvertraging beheer deur wrywing in die spanningskabels en deur die daaropvolgende skutrelingpanele af te sny. Wanneer ’n syimpak voorkom, help spanningskabels om die motoris veilig weg van die gevaar af te voer. Boonop gebruik die MAX-Tension TL-3-eindpunt standaard skutrelingkomponente vir wesenlike besparings in voorraad- en instandhoudingskoste. Toevallige impak tydens sneeuverwydering en instandhouding kan ook beperk word as gevolg van die nou ontwerp van die MAX-Tension-impakkop.\nSpanningsgebaseerde kabels beheer spoedvertraging en verbeter herleidende prestasie\nSabertooth-tegnologie verbeter energieabsorberende kapasiteit en verswak die daaropvolgende skutreling om die hewigheid van impak te help verminder\nLiggewig-impakkop maak installering vinnig en maklik vir kontrakteurs\nMASH-toets “3-31”-voertuigstopafstand is minder as 7 m (23 voet)\nBeskikbaar as ’n stel of volledige stelsel met standaard skutrelingpanele, pale en onderdele ná paal 1\nVoldoen aan MASH TL-3-toetskriteria\nDie MAX-Tension™ TL-2- langslopende skutreling-eindpunt met Sabertooth-tegnologie weerspieël die voordele van die TL-3-eindpunthantering, met buitengewone impakprestasie en ’n ultradun spanningsgebaseerde ontwerp wat spoedvertraging in trompop-botsings beheer en motoriste in syimpak veilig weg van die gevaar lei. Boonop gebruik die MAX-Tension TL-2-eindpunt standaard skutrelingkomponente en deel dit “klein onderdele” met ander MAX-Tension-eindpuntontwerpe vir wesenlike besparings in voorraad- en instandhoudingskoste. Toevallige impak tydens sneeuverwydering en instandhouding kan ook beperk word as gevolg van die nou ontwerp van die MAX-Tension-impakkop.\nHerleidende niedeurlatende stelsel herlei voertuig by paal 1\nSpanningsgebaseerde kabels beheer spoedvertraging en verbeter herleidende prestasie.\nSabertooth-tegnologie verbeter energieabsorberende kapasiteit en verswak die daaropvolgende skutreling om die hewigheid van impak te help verminder.\nLiggewig-impakkop maak installering vinnig en maklik.\nBeskikbaar as ’n stel of volledige stelsel met standaard skutrelingpanele, pale en onderdele ná paal 1.\nVoldoen aan MASH TL-2-toetskriteria\nDie MAX-Tension-mediaaneindpunt met Sabertooth-tegnologie is MASH-getoets en tegnologies gevorderd. Die stelsel gebruik van die MAX-Tension-reeks met spanningsontwerp en energieabsorberende koppelaar, met ’n hangende gepatenteerde gegalvaniseerde Sabertooth om die leuning van die daaropvolgende skutreling te help afsny en met spoedvertraging van ’n voertuig wat daarteen bots, te help. Dit gebruik ook standaard-skutrelingkomponente vir wesenlike besparings in voorraad- en instandhoudingskoste.\nUitwisselbare onderdele binne die MAX-Tension-reeks eindpunte verlaat voorraadkoste\nDie Barrier Systems-reeks sluit ook die X-Tension-reeks eindpunthanterings in vir toepassings wat herleidende, niedeurlatende werking vereis. Daar is ook die ATT-eindpunt vir minder voorraad en koste in markte wat EN 1317-getoetste produkte aanvaar.


Hoe om goed met diere te wees: 5 stappe (met foto`s)\nHoe om goed met diere te wees\nOm goed met diere te wees, is die regte ding om te doen, maar hoe? Lees hierdie artikel sodat jy `n paar instruksies ken.\nSorg vir jou troeteldiere. Vind uit hul behoeftes en wat hul gelukkigste maak, soos die feit dat konyne lief is vir `n konynvriend en dat honde graag doen wat hulle spesies voorgee om te doen.\nMoenie koop of laat reproduseer nie! Neem! Elke keer as jy van plan is om `n nuwe troeteldier te kry, besoek `n plaaslike skuiling en help `n dier wat dit nodig het. Moet hulle nooit weer voortplant nie, want sodoende word die kanse om diere te beskerm, `n huis te verminder, verminder.\nMaak seker dat jy nie dierlike wreedheid per ongeluk ondersteun nie. Het jy geweet dat sirkusse wreed is omdat hulle diere dwing om onnatuurlike dinge te doen deur pynlike tegnieke? Miskien moet jy nie daardie kaartjies koop nie. En maak seker dat geen van jou huishoudelike produkte (soos sjampoe, make-up of medikasie) op diere getoets word nie. Jy kan dit by peta.org doen.\nBehandel alle diere met respek en vriendelikheid. Jy kan die diere help as jy baie eenvoudige maatreëls tref, soos om parasiete uit jou huis te verwyder met velle wat hulle nie doodmaak nie, `n plaaslike skuiling aan `n vriend aanbeveel, `n persoon aan Animal Control rapporteer as jy vermoed dat jy jou troeteldier misbruik, Weier om ham toebroodjie te eet of om jou troeteldier `n bietjie liefde te gee.\nProbeer lekker vegetariese etes, soos veggieburgers, swartbone en rys, en veganiese toebroodjies met lekker hoender. Elke keer as jy `n ete sonder vleis eet, help jy om `n dier te red!\nDeel hierdie artikel met jou vriende en moedig hulle aan om `n wrede leefstyl te begin!\nAs jy besluit om teen wreedheid te protesteer, moet jy dit doen buite die eiendom van die persoon teen wie jy protesteer. Andersins sal dit onwettig wees.\nHoe om diere te teken (vir kinders)\nHoe om diere te help\nHoe om `n skuiling vir diere te bou\nHoe om `n teler te word\nHoe om vir diere te sorg\nHoe om vir troeteldiere te sorg\nHoe om jou liefde vir diere te wys\nHoe om empatie in diere te identifiseer\nHoe om diere uit jou tuin te hou\nHoe om van vlooie in konyne ontslae te raak\nHoe om hondsdolheid te voorkom\nHoe om dierebyte te behandel\nHoe om te sorg vir jou opgestopte dier\nHoe om met diere in `n dieretuin te werk\nHoe om jou troeteldier goed te behandel\nHoe om diere skuilings te help\nHoe om diere te beskerm\ndmylogi.ru » Troeteldiere en diere » Hoe om goed met diere te wees


Gedagte vir die dag: Geen kortpaaie nie | Maroela Media\nGod is téén dié wat te veel van hulleself dink, maar dié wat besef hoe afhanklik hulle van Hom is, aan húlle gee Hy sy genade. (1 Petrus 5:5)\nToe vat Saul self die swaard en val daarin. (1 Sameul 31:4)\nSaul het weens sy hoogmoed gesterf. Hoogmoed kom altyd voor die val. In 1 Petrus 5:5 sê die Here Hy weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges betoon Hy genade.\nBaie mense moes al ’n duur prys betaal vir hulle optrede wat gespruit het uit hulle selfsugtige en dwase hoogmoed. 1 Samuel 31 beskryf vir ons hoe die vyand op die punt was om vir Saul gevange te neem. Eerder as om deur hulle bespot en doodgemaak te word, het hy sy wapendraer beveel om hom dood te maak. Sy wapendraer het geweier, en gevolglik het Saul sy eie lewe geneem.\nDaar is geen kortpaaie na die hemel nie. Niemand is sonder sonde nie. Daar is niemand in hierdie wêreld wat nog nooit ’n fout gemaak het nie. Al wat God vra, is dat ons ons sonde sal bely en oor sal begin. Dit maak nie saak wat jy gedoen of wat jy nie gedoen het nie, as jy God vra om jou te vergewe, jou sonde bely en jou met God versoen, sal Hy vir jou nog ’n kans gee.\nHoogmoed sê: “Ons doen dit op my manier, of glad nie.” Dit is nie hoe God werk nie. God het my op ’n onvergeetlike manier nederigheid geleer. Ek was ’n man wat uit eie krag baie sukses in die lewe behaal het, en ek was vas van plan om dit weer reg te kry toe ek vanuit Zambië na Suid-Afrika gekom het. Ek het geweier om hulp van enigiemand te aanvaar. Ek het alles op my manier probeer doen en ek wou self vir alles betaal. Ek wou geen geskenke of hulp aanvaar nie. Uiteindelik moes ek God om genade smeek.\nGod het my genees en gered. Daarom sal ek nooit ’n byeenkoms begin sonder om te bid nie, en ek sal nooit op ’n verhoog bid sonder om op my knieë te gaan nie. Hoekom? Want ek wil hê die Here moet sien en ek wil hê mense moet weet ek is nie ’n hoogmoedige mens nie. Ek wil nederig bly sodat God my kan verhoog. Ek wil nie myself verhef nie. Ek kan nie. Jesus sê immers: “As julle My verheerlik, sal Ek mense na My toe trek.”\nLeef vandag vanuit jou verlossing. Vertrou op die Here en Hy sal jou pad na sukses vir jou gelyk maak.\nHere dankie dat U my van hoogmoed kan bevry…in Jesus Naam


Valskermspring in Grahamstad – The Heunis Chronicles\nValskermspring in Grahamstad\nSaterdag het ek, Stephan & Magdel Fourie en Chris Broom, ‘n vriend van hulle, gaan tandemvalskermspring in Grahamstad by die Joos Vos se EP Skydivers klub. En al was ons almal maar skrikkerig voor die tyd, was dit ‘n fantastiese ervaring – iets wat ek nie gou sal vergeet nie.\nDis iets wat ek al wil doen vandat ek begin 2009 ge-bungy het. So ruk terug het ek op Facebook gese ek soek mense om saam met my te spring, maar ek het toe daarvan vergeet. Maar toe het Stephan dit onthou en gereken dit sal ‘n goeie verjaarsdag persent aan homself wees. Tot my effense spyt het ek toe ingestem voordat ek gevra het hoe duur dit is.\nDit is beslis die moeite werd – eintlik meer waarde vir geld gemeet teenoor bungy wat na 15 sekondes verby is. Die opgaan is ‘n bietjie senutergend want dan besef jy dat jy nie meer kan kop uit trek nie, maar dit vat 20 minute om op 10,000 ft te kom en hier aan die einde wens jy die tyd wil nou aanbreek. As die deur oopmaak en daai koue wind waai in skop die adrenalien behoorlik in. Die vrye val, waar jy teen 240km/h op die Aarde afpeil – is absoluut fantasties!!! Die 1ste sekonde of 5 gebeur alles so vinnig jy weet nie eintlik wat aangaan nie, maar dan, as jy eers gestabiliseer, het is die beste deel van die hele episode. Dit is dieselfde gevoel as bunngy, maar net langer en baie meer intens. Jy wens dit wil langer aanhou.\nAs die valskerm ooptrek dan voel ‘n mens ‘n geweldige pluk, maar dis nie seer nie – dis maar net onverwags. My springvennoot (die een wat al die werk moes doen) het gedink ek sal dit geniet om te spin, maar dit was die een deel waarvan ek NIKS gehou het nie; ek het baie amper bewusteloos daarvan geruk. Gelukkig het ek toe darem weer bygekom en die res van die rit af grond toe was baie mooi. ‘n mens kan Port Elizabeth (en alles tussen in) vandaar bo sien – dis regtig skouspelagtig.\nEk sal dit beslis aanraai en self ook weer gaan, maar ek sal pertinent voor die tyd se dat hulle my NIE moet spin nie. Ek dink die hele opset is baie professioneel en ek dink al die staf is baie bekwaam. Valskermspring het ‘n boheemse konnotasie, maar ek was heeltemal gemaklik met hierdie ouens en die veiligheidsaspek. Net iets wat vir my opvallend is, is hoedat Joos Vos altyd saam met die vroumense opeindig – dit is duidelik op sy fotos en ons het dit op die dag ook so ervaar. Joos jou ou doring – wie sou dan nie?\nbungy, frontslide, skydive, skydiving, Stephan Fourie, valskermspring


Boek: Die demokratiese republiek van braai | Maroela Media\nDit is jou demokratiese reg om lekker te kuier met vriende en familie om die braaivleisvuur. Daar is niks lekkerder as ‘n sappige tjoppie en wors met die sousie wat so drup-drup dat jy nie anders kan as om jou vingers af te lek nie. Dit is die belofte van Jan Braai se Demokratiese Republiek van Braai. In sy eerste boek Vuurwerke het Jan ons die basiese beginsels van braai gewys en met sy tweede boek Vuurwarm dat braai soveel meer kan wees.\nGeen verskoning om ‘n smaaklose braai voor te sit nie? Daar is nie so ding soos ‘n “smaaklose braai” nie, waarvan praat jy?


Omgekeerde posisies in joga - die essensie van die praktyk van asanas. Hulle keer die natuurlike aantrekkingskrag, produseer massage organe, help elimineer gifstowwe, stadiger veroudering en verfris jou liggaam en gees. Dit sluit in Adho MUKHA shvanasana, dit wil sê postuur "hond muilband af." "Adho" dan val af, "MUKHA" - 'n persoon, "Schwan" - 'n hond. Inhou "hond muilband down" in joga - 'n omgekeerde postuur met ondersteuning op die hand. Moeilikheidsgraad - gemiddeld.\nAs sy lyk anatomies\nDie figuur hieronder toon hoe spiere werk. Die deltoïedspier van die hande, die wydste - terug, gluteus maximus, biceps dye en kalf. Maar dis nie al nie. Dit is nie gekenmerk deur 'n direkte anterior dyspier en die serratus anterior, wat die rand inhou. Hulle moet bereid wees om te poseer die hond muilband af nie ongemak veroorsaak nie.\nVan 'n sittende posisie (dandasana postuur) saggies asem skuif in pashimotanasanu (Paschimottanasana). Dit sal jou maklik en vlot te help, as jou fisiese vermoëns, maak die reeds genoemde elastiese spiere. Buig terug baie intens. Maar moenie bring dit tot pyn. Presterende asanas moet voldoen aan jou kragte. Paschima beteken weste in Sanskrit en Uttana - intensiewe strek. Paschimottanasana strek die rug van jou liggaam, veral van die ruggraat, heupe en agterpote. As jy teëkom jou dyspiere styf en nie in staat is om ten volle te rek hulle vorentoe, nie marteling. Jy kan 'n dik kombers gebruik en ek sit op die rand, om spanning vry te stel in die rug en bene. Dit sal die pelvis en ruggraat ondersteun in 'n reguit posisie. Die eerste stap is om te getuig en buk om die voete. Skouers en nek terselfdertyd ontspanne. Op die eerste fase kan in hierdie posisie ongeveer 15 tot 30 sekondes bly. vrylik asem te haal nie, maar in 'n stadige asem moet veilig terug te keer na die oorspronklike sittende posisie.\nDie volgende fase - die aanvanklike posisie\nBalasan - inhou van 'n kind - berei ook die liggaam vir onmiddellike implementering van die vereiste asanas (postuur van die hond snoet af). Balasan heeltemal ontspan die liggaam, sal al die snitte verwyder. Dit asana is om die spanning in die lae rug te verlig, strek die rug, sal die abdominale organe masseer, verlig been moegheid, verbeter die bloedsomloop.\nFoto toon hoe die oorgang opbrengs. Soos jy kan sien, is die klem gefokus op drie punte: op die tone, knieë en polse met sy hande.\nDan, reguit jou knieë en trek die pelvis tot die hakke. Nek moet parallel gehou word om die ruggraat. Baie belangrik: die vingers op te los in die hand en druk boekies op die vloer, soos aangedui in die onderstaande foto's. Hierdie eerste fase van die stroke sal dien as 'n oorgang na die korrekte postuur van die hond snoet draai afwaarts.\nLeun op hande, neem 'n stap of twee vorentoe. Ons het gevoel soos gespanne tendons agter die knieë? Jy kan bly en help jouself met die hulp van 'n stoel. Sien foto's. Iemand kry beter, maar nie heeltemal.\nDie kop en nek is ontspanne. Die kop is tussen jou hande. Bene uitgestrek so veel as moontlik, en die voete is stewig op die vloer, en die bene van die stoel wat aan die plafon. Dit is 'n moeilike situasie vir 'n beginner kan verlig word, met die klem op die rug van 'n stoel. Toe die boude is nie die belangrikste liggaam van die houer, maar die rug reguit en bene ook. Geen beduidende klem op die hande, nie polse voel nie sterk druk. Met behulp van nuwe gereedskap stadiums kan die omgekeerde houding uit te voer. Later, mense vanuit die lê postuur (soos die begin inhou Cobra "budzhangasane") kalm sal wees, stresvry, reguit bene en arms, trek die pelvis tot. Geleidelik regop, klaar is met die oefening staan (tadasana).\nVir gevorderde - die klassieke weergawe\nSo, die houding van die hond snout af. Hoe om dit te doen volgens die reëls? Sit in Balasanov of as dit ook genoem word, moet Adho MUKHA virasane jou tone snoepie, in te samel hakke en knieë op die vloer. rek dan jou arms by die elmboë en knieë. vingers geskei, na vore gerig en goed gedruk op die vloer. Uprites palms op die vloer en stoot neer op dit. Arms en bolyf moet 'n enkele lyn wees. Ontspan jou nek, kop sonder spanning is tussen die hande. Strek sy bene en strek die dyspier, hef die sit bene op na die plafon. Die liggaam lyk 'n omgekeerde skerphoek Latynse brief Λ.\nArms, bolyf en bene - heeltemal reguit. Maag, nek en kop is heeltemal ontspanne. Jy staan steeds op jou tone. Fokus "slide", die hond inhou snout af, dit is nie fundamenteel verskil van Adho MUKHA shvanasany. verlaag stadig jouself terug op sy hakke, en bring naby sy kop op die vloer. Asem te haal stadig maar seker. As jy nie reeds in 'n uniform posisie, dan weer op te hef die hakke en nie verlaag jou kop onder die vlak van die hande. Bly in asana 30 sekondes - een minuut. Uitaseming, verlaag jouself in die houding van die kind en ontspan, ontspan. Hier is hoe om te maak die hond postuur muilband af. As jy nie moeg, dan met 'n sug styging in tadasanu.\nInhou hond muilband af: gebruik\nAlgemene positiewe uitwerking:\nElimineer moegheid en herstel energie.\nVersterk die enkels en been vorm verbeter.\nVerbeter brein funksie deur die verhoging van die verskaffing van die kop en in die gesig staar met bloed.\nVerhoog mobiliteit terug, verwyder die pyn in die lumbale streek.\nTerapeutiese effek: asana nuttig in siektes soos brongitis, menstruele versteurings, prostaatklier wanorde, die verplasing van die baarmoeder, niersiekte, kolitis, voet vervorming, buk, spore op hul hakke, kortasem.\nHond te kyk, of ECC ( "opgewek") MUKHA shvanasana\nHierdie situasie herinner genot van 'n hond met sy kop omhoog gehou, omdat dit sy naam kry. As die taak is om die uitbreiding oor die rug versprei, is dit nodig om meer as die bors en kleiner te gebruik - die lumbale en servikale streke. Hierdie defleksie gelede, op grond van sy hande - 'n stel medium probleme.\nLê op jou maag, moet arms lê langs die liggaam, bene en hakke saamgevoeg het, draai die kop aan die een kant. Hande geplaas direk onder jou skouers. Beginners dikwels bult. Dit is verkeerd. Stewig druk die palm van jou hand en verhef, selfs al is dit lyk asof daar geen kragte. Trouens, hierdie opsie is makliker as krom. Al die aandag - die gluteus maximus. Begin 'n oefening, druk hulle. Brei die bors, die opheffing van die sternum up. Moenie die kante van sy hande nie druk. Hou jou knieë en kalwers gespanne. Sleep up, en nie te stoot van die vloer af. Die gewig moet versprei word op die polse en voete. Ontspan hulle, en die energie sal optrek deur die kanale van onder na bo, terwyl Hy langs die ruggraat.\nHeupe effens getrek terug asof jy gaan kruip onder die heining.\nKnieë moet reguit bly, sodat die agterste oppervlak van die agterste spiere van die dye afgetrek pelvis, boude versterking. moenie sensasie klem in die rug wees. Beginners kan jou knieë te verlaag om die vloer.\nhond inhou, afwaartse die gesig staar, is die "houding van uitaseming." Die teenoorgestelde was die hond inhou, opgekyk, wat duidelik is wat verband hou met die uitbreiding van die bors tydens asemhaling. Hou die pose vir 'n paar asemteue kan uitaseming versterk torakale uitbreiding, op dieselfde tyd as die asem dra by tot die stabiliteit van die lumbale en servikale departemente.\nDie algehele resultate van die aksie inhou:\nVerbeter en verjongend die ruggraat.\nElimineer die pyn in die lumbale streek.\nDit verbeter die bloedsomloop in die pelviese area.\nHierdie posisie is sinvol as die verplasing of verlies van die vertebrale skyf, spit of sciatica, buk.\nDit help met asma, nier siektes, artritis van die skouer gewrigte, skoliose, onvrugbaarheid.\nNou het ons gekyk na hoe om te implementeer die "muilband die hond" (en af, ook), en bespreek of daar 'n voordeel van hierdie asanas.\nResensies van joga klasse\nAs 'n reël, hulle is almal entoesiasties. Mense wat ten minste ses maande oefen asanas, kan nie meer doen sonder hulle. Eerstens is daar die ontwikkeling van 'n eenvoudige materiaal, maar met die ontwikkeling van buigsaamheid oefeninge is ingewikkeld en bring 'n ongelooflike gevoel van ligtheid beheer van die liggaam. Altyd is dit aanloklik, wanneer dit moontlik is om omkerings uit te voer. Vroue is veral aangedui skoonheid postuur - Viparita Karani.\nCosmeceuticals Infinum en make-up Deborah Milano\nRoquefort kaas. Resepte vir heerlike geregte\nMaaier - spin, universeel bekend\nHoe om 'n goed grawe in die land met hul eie hande\nMutatie veranderlikheid en tipes mutasies


Belowende sokkerspeler sterf ná weerlig hom tref | Maroela Media\nLuyanda Ntshangase, doelskieter vir Maritzburg United (Foto: Safa)\nNtshangase (21) is in Maart tydens ŉ wedstryd deur weerlig getref en het sedertdien behandeling in die hospitaal ontvang. Hy het Vrydag gesterf.\nNtshangase het twee seisoene gelede sy debuut vir die KwaZulu-Natalse span gemaak teen Kaizer Chiefs.\n“Safa betuig sy innige meegevoel met die Ntshangase-familie vir hul verlies. Ons wens ook alle sterkte toe aan sy spanmaats by Maritzburg United, sy vriende, familie en toeskouers landswyd. Mag hy in vrede rus,” het Dennis Mumble, uitvoerende hoof van Safa, gesê.\nNtshangase was ŉ belowende speler en het vinnig naam gemaak. Hy sou ook vir die nasionale o.20’s span (Amajita) gespeel het.\n“Dis baie hartseer, want Luyanda het baie potensiaal getoon. Dis baie hartseer dat Suid-Afrika van dié talent beroof is,” het Thabo Senong, hoofbreier vir Amajita, gesê. “Ons innige meegevoel aan die familie, vriende en Maritzburg United FC. Ons dink aan en bid vir julle tydens hierdie moeilike tyd.”\nHulle moes punt nommer 1 nie gespeel het in die ongure weer nie. Jy, mnr die span bestuurder moet aangekla word so ook die skeidsregter. Wanneer gaan julle tog besef dat weerlig kan doodmaak? Julle nalatigheid is onaanvaarbaar. Innige simpatie aan hierdie bedroefde familie. RIV.\nWat was die ondersoek na weerlig deur die regering se bevinding en oplossings? Nog van geen verslag gesien nie, hou hul nou verantwoordelik.\nDie oplossing is om op te hou speel as die weer opsteek. Of om bo elke stadion ‘n lekker fris “Faraday cage” op te rig.\nDit is al eeue lankbewys hoe gevaarlik weerlig kan/mag wees en hoevele mense al hul lewens daardeur verloor het. Sekerlik kon die Bestuur en Skeidsregter hierdie moontlikhede voorsien as dit ongure weer met weerlig is. Dit is regtig nalatig om spelers in sulke omstandighede te laat voortgaan met spel. Sekerlik is daar voldoende weer voorspelling wat in ag geneem kan wird en die nodige aanpassings tot binnenshuise spel oor te plaas. Die familie moet ‘n eis instel teen die klub en bestuur. Alle medelye en Sterkte aan die familie vir jul groot verlies.


LED-klere en bykomstighede\nLED Hoede & Hoofdeksels\nLED Party Gunste\nDie tradisionele speletjies van Halloween sluit in om voor te gee dat hulle spoke is, appels byt en pampoenlanterns maak?\n1. Maak asof jy 'n spook is: Halloween is eintlik 'n spookfees in die Weste. Dit is 'n dag wanneer spoke kom en gaan. Mense wil hulle soos spoke wegjaag. So op hierdie dag sal baie mense vreemde klere dra, voorgee dat hulle spoke is en in die strate ronddwaal. Daarom moet die bedeesde mense ...\nWat het ek nodig om voor te berei vir Halloween?\n1. Berei die lekkergoed Op Halloween kan julle bedags en snags bymekaarkom, of julle kan na 'n vriend se huis gaan om vir lekkers te vra. Daar is 'n gesegde wat sê dat "trick or treat" 'n verrassing vir Halloween is. So lekkergoed is 'n moet-hê hierdie dag. 2. Berei towerkostuums voor Magiese kostuums ...\nWat is die domkrag-o-lantern, en wat is die rede vir die domkrag-o-lantern? Feeskultuur?\nHalloween-aand het ontstaan uit vieringe wat verband hou met bose spoke, so hekse, spoke, kabouters en geraamtes op besemstokke is almal kenmerke van Halloween. Vlermuise, uile en ander nagdiere is ook algemene kenmerke van Halloween. Aanvanklik het hierdie diere baie skrikwekkend gevoel omdat daar gedink is...\nWat om te speel vir Halloween? Die gewildste Halloween-atmosfeer-items is hier!\n1. Ligmasker Maskers, as een van die snaakse noodsaaklike items vir Halloween, was nog altyd die immergroen bome vir Halloween-atmosfeerprodukte. Van die eenvoudigste gewone maskers tot die nou kleurvolle ligmaskers, van die karakters tot die gesiggrimering tot die dierekop-strokiesprentkarakters, t...\nUitstalsaaladres: 14 /F, Yongtong-gebou.Renmin North Road, Luohu-distrik, Shenzhen\nProduksie basis: 200-1, Shilianxin Road, WulianZhugu, Longgang-distrik, Shenzhen\nKonsultasie blitslyn: 86-755-82374286\nAdres: 14de Vloer, Blok A, Yongtong-gebou, Renmin-Noordweg 3146\n© Kopiereg - 2021: Alle regte voorbehou. Warm produkte - Werfkaart\nGeleide handskoen, Gloeistokkie, Led Stick, Led Spinner, Led Tumbler, Ligte swaard,


’n Huis met skoon lyne en klassieke fatsoene\nJY LEES NOU ’n Huis met skoon lyne en klassieke fatsoene\n’n Groot geel mat staan behoorlik uit teen die meer gedempte neutrale skakerings in die TV-kamer. Die TV staan op ’n buffetkas van G-Plan. .\nLarushka Mare se huis weerspieël haar passie vir elegante meubels uit die middel van die vorige eeu.\nFoto’s Elza Cooper | Stilering Amanda van Wyngaardt\nWIE WOON HIER? Larushka Mare en Pieter van der Linde\nWAAR Linden, Gauteng\nGROOTTE 292 m²\nLarushka Mare het 20 jaar lank verskeie poste in die bankbedryf beklee, van sakeontwikkeling tot die bestuur van groot projekte. “Ek was mal oor my werk,” sê sy. “Maar ek kon nooit die gevoel afskud dat daar iets in my lewe ontbreek nie. Wat ek eintlik wou hê, was om ’n besigheid van my eie te bedryf.”\nDie geleentheid het hom in 2015 voorgedoen toe ’n hegte vriendin haar klein antiekwinkel verkoop het voor sy geëmigreer het. “Ek het oorhaastig besluit om dit te koop, al het ek niks geweet van hoe om ’n winkel te bedryf, voorraad in te kry of wat kopers wil hê nie,” sê Larushka. “Ek het produkte begin soek, navorsing gedoen en met potensiële klante gesels, en gou besef daar’s ’n gaping in die mark: Mense wou maklike toegang tot meubels uit die middel van die vorige eeu hê teen billike pryse – daarom het ek besluit om die antieke ware te laat vaar en dié rigting in te slaan.”\nDit is hoe haar gewilde meubelwinkel, Re-Trend, die lig gesien het. En dis duidelik dat die meubelbedryf Larushka soos ’n handskoen pas.\n“Ek onthou hoe ek saam met my ouers gaan meubels koop het – hulle het altyd seker gemaak hulle koop gehalte-artikels. My pa het ook houtwerk gedoen; hy het al die masjinerie gehad en baie meubels vir ons huis gemaak,” sê sy.\nLarushka erken sy is effens behep met haar worshond, Kara, wat hier lekker op haar skoot sit by die ingang van haar Linden-huis. Sy is ’n ywerige versamelaar van alles wat worshond-verwant is. Haar seun Brendan (regs) “is die ruggraat” van haar meubelwinkel, Re-Trend, sê sy.\nDie gesin gebruik nie die ruim eetkamer gereeld nie, maar omdat ’n mens dit uit die voorportaal kan sien, was dit vir Larushka belangrik dat die ruimte warm en mooi ingerig is. “Dit moes ook funksioneel wees vir wanneer ons wel gaste kry; daarom is daar kaste vir die breekgoed en ’n dranktrollie byderhand,” sê sy. In dié vertrek staan van Larushka se gunsteling-meubels uit die middel-1900’s: ’n Gordon Russell-eetkamertafel van rooshout en mahonie, ’n McIntosh-buffetkas en DS Vorster-stoele.\nTitsels koper, soos dié vertoonkas wat Larushka in ’n antiekwinkel raakgeloop het, en groen in die stoffering van die stoele en huisplante vul die ou, donker hout in die eetkamer perfek aan.\nOorgroot sementteëls wat van die eetkamer na die kombuis en die stoep buite strek, skep samehang tussen die ruimtes.\nTafel en stoele van Peter JA Stuart; sementteëls (75 x 75 cm) van Pavini Tiles; lap op stoele van Hertex; hanglamp van Haus by Hertex\n’n Ou Britse telefoonbankie, nog oorgetrek in sy oorspronklike viniel, pryk teen ’n afgevlakte muur in die voorportaal.\n“Voor die winkel,” onthou Larushka, “het ek nie eintlik geweet waarvan ek regtig hou nie ... maar toe kom ek meer oor dié tipe meubels uit die middel van die vorige eeu te wete. Ek het groot waardering vir die eenvoud en doelmatige ontwerp, die gebruik van skoon lyne en klassieke vorms en die tydloosheid van die stukke.\n“Natuurlik het ek toe al hoe meer van dié meubels in my huis begin gebruik – maar sonder om dit te oordoen. Ek wou dit so smaakvol moontlik laat inskakel by ons bestaande kontemporêre voorkoms. Die huis behoort immers te weerspieël wie ons is, daarom was die kombinasie belangrik.”\nLarushka het ’n neutrale palet van wit en liggrys gekies vir die huis se binnekant. Om dit te komplementeer het sy natuurlike, aardse teksture met aksente van ontblote bakstene en sement vir die mure en vloere gekies. “Só kan die meubels op ’n klassieke manier tot hul reg kom, sonder te veel ‘steurnis’ rondom.”\nWanneer dit kom by aksentkleure, verkies Larushka rustige skakerings van blou. “Ek wil ook graag geel en nartjierooi inbring, maar net hier en daar – matigheid is eintlik my enigste dekorreël. Ek verkies gewoonlik om tekstuur eerder as kleur en patrone in te span; neigings in patrone en kleure kom en gaan, maar iets soos tekstuurryke lap of verf, en ingewikkelde detail kan jou styl net so goed ten toon stel en ’n leeftyd lank hou,” sê sy.\nLarushka se voorliefde vir worshonde is welbekend. “As ek iets met ’n dachshund-tema sien, koop ek dit! Dié wat my ken, weet van my versameling en dra gereeld nog goed aan!”\nAs jy meubels uit die middel-1900’s oorweeg ...\nKyk uit vir ’n vervaardiger se kenteken. My gunsteling-ontwerpers sluit G-Plan, Ercol en McIntosh (Brits); Hans Wegner, Arne Vodder en Finn Juhl (Deens); Frystark en DS Vorster (Suid-Afrikaans) in. Dan kan jy navorsing doen oor die soort en styl van die meubels wat hulle maak, asook die tydperk. Maar selfs sonder ’n kenteken kan dit steeds outentiek wees.\n’n Goeie meubelstuk uit die middel van die vorige eeu het skoon lyne en ’n klassieke vorm – as dit te swierig is, kom dit waarskynlik nie uit daardie tydperk nie.\nMeubels is gewoonlik van kiaat, roos-, eike- en beukehout. En moet jou nie laat afskrik deur ’n fineerlaag nie; vervaardigers het baie klem gelê op konstruksie en fineer is dikwels gebruik.\nKyk na die voeë – meubels met tappenne of swaelstertvoeë is gewoonlik van ’n veel beter gehalte as dié wat met gom en skroewe aanmekaargesit is.\nLarushka wou ’n funksionele, warm en elegante kombuis hê. Sy het dit reggekry met ’n klassieke kombinasie van wit kaste, hout-detail soos die massiewe werkbank wat as eiland dien, en die ontblote bakstene rondom die stoof.\nDie Oregondennehout-eiland was ’n tweedehandse kopie; die Chobi-mat is op ’n veiling gekoop; Mexikaanse teëls van Hadeda; kroeg-stoeltjies van Re-Trend; hanglamp van The Lighting Warehouse\nBlou mosaïekteëls skep ’n fokuspunt in die andersins wit en suite.\nIn die hoofslaapkamer het Larushka ’n kamerverdeler wat sy vyf jaar gelede by Coricraft gekoop het, ingespan as kopstuk. Die donker hout, saam met die huis se oorspronklike blokkiesvloer, staan pragtig uit teen die ligblou-en-wit beddegoed.\nBeddegoed van Haus by Hertex; Nguni-mat van African Leather; bedbankie van Re-Trend\n’n Muurplakker van die Johannesburgse stadsilhoeët bo die kopstuk is ’n onverwagse, speelse element in die gastekamer.\n’n Geil geraamteplant, palms en varings skep ’n groen muur duskant die patio.\nSwart staaltafel en stoele was ’n vintage-vonds; mat van Makro\nDie TV-kamer en die hoofslaapkamer loop albei uit op die lang stoep. Larushka het ’n kombinasie van grys mure, tropiese lap en rottangmeubels gekies om die tuin daar naby te eggo. Haar voorliefde vir plante (sy is ook mede-eienaar van die huisplantsaak Cart in Linden) is reg deur die huis en ook op die onderdak-stoep te sien.\nKombineer dit met jou bestaande dekor\nDie middel-1900’s se styl is veelsydig, sê Larushka:\nKoop net ’n paar sleutelstukke wat jou na aan die hart lê en in jou beskikbare ruimte sal pas.\nDruk dan jou persoonlike stempel af deur soortgelyke teksture en kleure by te voeg om die res van die ruimte aan te vul.\nSpeel! Skuif jou meubels rond om die beste posisie te kry, al is die meubelstuk nie vir daardie spesifieke area gemaak nie.\nSpan plante in – hul sagtheid beklemtoon die ontwerplyne. Die vioolblaarvy, geraamteplant, Pilea peperomioides, filodendron, varings en groot kaktusse is goeie opsies.\nAfrican Leather 087 150 8469\nHadeda 011 788 5774\nHaus 0860 437 839\nMakro 0860 300 999\nPavini Tiles 011 462 4233\nPeter JA Stuart 011 786 2323\nThe Lighting Warehouse 011 201 2600\nMeer oor: linden| johannesburg| tuis junie 2019| meubels| leserhuis| oudhede| dekor\nIn dié huis lewe twee dekorstyle saam in harmonie\n’n Erfenis-huis herstel tot sy volle glorie


Swierige afskeidsaand met Suid-Kaap Kinderkoor | Mossel Bay Advertiser\nSwierige afskeidsaand met Suid-Kaap Kinderkoor\nThursday, 05 June 2014, 07:00\nGoue optrede ... Die Suid-Kaap Kinderkoor het die afgelope naweek 'n goue toekenning losgesing en as oorwinnaars uit die ATKV Animato streekkorekompetisie getree. Hulle repeteer nou vir Vrydagaand 20 Junie se galakonsert.\nSUID-KAAP NUUS - Die Suid-Kaap Kinderkoor (SKK) neem binnekort, afskeid voor hul Europese toer met 'n glanskonsert en 'n R30 000 trekking.\nOnder leiding van hul direkteur van musiek, Jan-Erik Swart, word op Vrydagaand 20 Junie 'n galakonsert aangebied om 19:00 in die Eden Plek Ouditorium buite George\nDis kort voordat die koor op hul toer na Duitsland, België en Letland vertrek. Die koor wat die Animato ATKV-streekkompetisie vir kore, oor die naweek gewen het, neem vir die eerste keer in hul geskiedenis, aan die Wêreldkoorspele, wat in Riga, die VN se kultuurhoofstad aangebied word deel.\nDie standaard van die koor is verlede week getoets toe hulle, tussen al hulle voorbereidings deur, aan die ATKV Animato streekkompetisie vir streekkore, deelgeneem het, en 'n goue toekenning losgesing het. Dit beteken dat hulle deurdring na die Animato-finaal, wat hierdie jaar in Kaapstad aangebied word.\nHulle sal hul afgeronde Europese repertorium by hul afskeidskonsert aanbied, wat kerkmusiek, Suid-Afrikaanse komponiste, asook 'n dinamiese Afrika-etniese-afdeling van die hoogste gehalte insluit.\nTydens hierdie glansryke vertoning sal daar 'n trekking vir 'n kontantprys van R30 000 gedoen word. Die trekking, wat op 30 Mei sou plaasvind, is uitgestel toe die geleentheid ontstaan het om die konsert in Eden Plek aan te bied. Konsertgangers sal tot kort voor die vertoning lotingskaartjies teen R100 per persoon kan koop, om vir die trekking in aanmerking te kom.\nTwee hoogs begaafde professionele vioolspelers, wat verhuis het vanaf Pole na die Suid-Kaap, en wat nou met die SKKK saamwerk, naamlik Karol en Marianne Legierski, sal ook tydens die konsert optree. Kaartjies kan by 084 645 9320 bespreek word en kos R80 per persoon.\nRead more about: afskeid aand kinderkoor eden place\nPosted on: 07:00 Thu, 05 June 2014


Om woede te hanteer, is ‘n belangrike onderwerp. Christenberaders rapporteer dat 50% van mense wat gaan vir berading, probleme het om woede te hanteer. Woede kan kommunikasie verwoes en verhoudings opbreek, sowel as die vreugde en gesondheid van baie ruïneer. Ongelukkig is mense geneig om hul woede te regverdig, in plaas daarvan om verantwoordelikheid daarvoor te neem. Elkeen sukkel met woede, net in verskillende grade. God se Woord bevat gelukkig beginsels hoe om woede op ‘n godvresende wyse te hanteer en hoe om sonde-verwante woede te oorkom.\nWoede is nie altyd sonde nie. Daar is ‘n tipe woede wat deur die Bybel goedgekeur word, dikwels bekend as “regverdige verontwaardiging”. In Ps 7:11 en Markus 3:5 word aangedui dat God kwaad is en in Ef 4:26 word van gelowiges gepraat wat kwaad word. Twee Griekse woorde word in die Nuwe Testament gebruik vir ons Engelse woord ”anger”. Een betekenis is “passie, energie” en die ander beteken “verontrus, kokend”. Volgens die Bybel is woede ‘n Godgegewe energie wat veronderstel is om ons te help om ons probleme op te los. Voorbeelde van Bybelse woede sluit in, toe Paulus vir Petrus gekonfronteer het oor sy verkeerde voorbeeld in Gal 2:11-14, Dawid se ontsteltenis toe hy die profeet Natan se onregverdige boodskap hoor (2 Sam 12) en Jesus se woede oor die Jode by die tempel in Jerusalem, wat God op verkeerde wyse vereer het (Joh 2:13-18). Let daarop dat by nie een van hierdie voorbeelde selfverdediging betrokke is nie, maar iemand anders of ‘n beginsel word verdedig.\nWoede raak sonde, indien dit selfsugtig gemotiveerd is (Jak 1:20), wanneer God se doelwit vernietig is (1 Kor 10:31) of wanneer woede toegelaat word om te smeul (Ef 4:26-27). In plaas van om die energie wat deur woede opgewek word te gebruik om die probleme te takel, word die persoon aangeval. Ef 4:15-19 sê dat ons die waarheid in liefde moet spreek en ons woorde moet gebruik om ander op te bou. Daar moenie vernietigende en slegte woorde uit ons monde kom nie. Ongelukkig is hierdie vergiftigende taal algemene karaktertrekke van die gevalle mens (Rom 3:13-14). Woede raak sonde, indien dit toegelaat word om oor te kook sonder selfbeheersing en dit oorvloei in ‘n scenario waar seer vermenigvuldig (Spreuke 29:11) en waar verwoesting nagelaat word, dikwels met ongeneesbare gevolge. Woede raak sonde, wanneer die persoon wat kwaad is, weier om gekalmeer te word, ‘n wrok bly dra of alles binne hou (Ef 4:26-27). Dit kan lei tot depressie en irritasies oor klein goedjies, dikwels sonder dat dit verband hou met die onderliggende probleme.\nOns kan woede volgens die Bybel hanteer en erken dat ons selfsugtige woede en/of ons verkeerde hantering van woede sonde is (Spreuke 28:13; 1 Joh 1:9). Hierdie belydenis moet beide teenoor God en teenoor hulle wat deur ons woede seergekry het, wees. Ons moenie die sonde verklein, deur dit te verskoon of die blaam te verskuif nie.\nOns kan woede volgens die Bybel hanteer deur God in die geding te sien. Dit is veral belangrik wanneer mense ons te na gekom het. Jak 1:2-4, Rom 8:28-29 en Gen 50:20 is alles ‘n heenwysing na die feit dat God soewerein en in volkome beheer is oor elke situasie en persoon wat ons pad kruis. Niks gebeur met ons wat Hy nie toelaat of laat gebeur nie. Hierdie verse sê dan ook dat Hy ‘n goeie God is (Ps 145:8, 9, 17) wat alles in ons lewens vir die goeie en die goeie teenoor ander toelaat. In refleksie op hierdie waarheid, totdat dit van ons koppe tot by ons harte beweeg, sal dan ons optrede teenoor diegene wat ons seermaak, verander.\nOns kan woede volgens die Bybel hanteer, deur plek te maak vir God se wraak. Dit is veral belangrik in gevalle van onreg, waar bose mense onskuldige mense mishandel. Gen 50:19 en Rom 12:19 sê beide dat ons nie God moet speel nie. God is regverdig en onpartydig en ons kan Hom vertrou, omdat Hy alles weet en sien om regverdig op te tree (Gen 18:25).\nOns kan woede volgens die Bybel hanteer, deur nie goed met kwaad te vergeld nie (Gen 50:21; Rom 12;21). Hierdie is die sleutel om jou woede in liefde om te skakel. As ons optrede vanuit ons harte vloei, sal ons harte ook deur ons handelinge verander word (Matt 5:43-48). Dus kan ons ons gevoelens teenoor iemand anders verander, deur ons keuse te verander, hoe om teenoor daardie persoon op te tree.\nOns kan woede volgens die Bybel hanteer, deur middel van kommunikasie hoe om die probleem op te los. Daar is vier basiese reëls vir kommunikasie in Ef 4:15, 25-32:\nWees eerlik en praat (Ef 4:15, 25). Mense kan nie ons gedagtes lees nie. Ons moet die waarheid in liefde praat.\nBly beheersd (Ef 4:26-27). Ons moenie toelaat dat probleme opbou, totdat ons ons beheer verloor nie. Om dit wat ons hinder te hanteer en met iemand te deel, is belangrik.\nVal die probleem aan, nie die persoon nie (Ef 4:29,31). Dis belangrik om te onthou om die volume van ons stemme ook te beheer (Spreuke 15:1).\nTree op, maar moenie terug baklei nie (Ef 4:31-32). As gevolg van ons gevalle natuur, is ons eerste impuls ‘n sondige een (v 31). Die tyd wat ons spandeer deur tot tien te tel, moet gebruik word om in ‘n godvresende wyse op te tree (v 32) en om onsself daaraan te herinner dat woede gebruik moet word om probleme op te los en nie groter probleme te skep nie.\nTen slotte moet ons sodanig optree om óns deel van die probleem op te los (Hand 12:18). Ons kan nie beheer hê oor ander se optrede nie, maar ons kan aan ons kant die nodige aanpassings maak. Om ‘n humeur te oorkom, is nie iets wat oornag gebeur nie, maar deur gebed, Bybelstudie en deur staat te maak op God se Heilige Gees, kan verkeerde optrede vermy word. Netsoos ons kan toelaat dat woede in ons lewe gevestig raak deur gewoontevorming, so moet ons ook reg optree, totdat dit ‘n goeie gewoonte in ons lewens vestig. English


Hoe om van Japannese kewers ontslae te raak - Tuinplae\nakriel naels vir bleek vel\nHoe lyk Japannese kewers?\nLewensiklus van Japannese Kewers\nAlgemene habitats vir Japannese kewers\nWat eet Japannese kewers?\nHoe om Japannese kewers te voorkom\nVrae oor Japanese Kewer\nIs daar skielik gate in die blare van u gunsteling plante?\n'N Algemene skuldige is die Japannese kewer. Alhoewel die insek net 'n duim lank is, kan dit baie blomme en groente beskadig, aangesien dit gewoonlik in groepe gevoer word. Dit help nie dat hierdie kewers nie kieskeurige eters is nie - hulle kan en sal meer as 300 spesies plante binnedring en verteer.\nDit is belangrik om vertroud te raak met hierdie klein insek. Hoekom? Omdat swerms Japannese Kewers vinnig u plante kan verminder. Met die oog daarop is dit belangrik om hierdie insek te kan identifiseer en hoe die Japannese kewerbeskadiging daar uitsien.\nDit is maklik om identifiseer die kewer aan sy kenmerkende voorkoms . Dit het koperkleurige rug, metaalblougroen kop en klein wit haartjies wat langs die sye van sy buik is. Hierdie insekte het ses bene, twee antennas en vlerke.\nDit lyk eksoties en tereg, aangesien dit nie in Noord-Amerika ontstaan het nie. Tot vroeg in die 20ste eeu is hierdie goggas net in Japan gevind. Geografiese isolasie en sekere roofdiere wat van die eiland afkomstig is, het die kewer nie na die vasteland laat versprei nie.\nDit het alles verander toe plante en blomme in die vroeë 1900's uit Japan na die VSA ingevoer is. Die gogga, waarskynlik in larwevorm, het ook gekom. Versteek in daardie besending, is hulle veilig en in die geheim weggesteek in die grond wat in die vrag ingesluit is.\nLewensiklus van die Japannese Kewer. bron\nDie lewensiklus van die indringerspesies versprei oor een jaar . Elke wyfie produseer ongeveer 40 tot 60 eiers, wat ongeveer 3 sentimeter in die grond gelê word. Teen midsomer begin hierdie eiers uitbroei.\nNa die uitbroei begin die Japannese kewergroente op wortels en grasse voed. Dit is die begin van u probleme met die Japannese kewer, want in hierdie stadium stel die grasperke u grasperk in gevaar. Die naakagtige sous word ongeveer 1 sentimeter lank en teen die laat herfs grawe dit dieper in die grond in voordat die winter toesak. Beskerm deur 'n dik grondlaag van 4 tot 8 duim, bly hulle die hele winter stil.\nIn die vroeë lente word die broeisels wakker van hul slaap en begin hulle weer voed. Dit is op hierdie stadium wanneer hulle die papie-fase bereik. Na net twee weke verander die papies in volwasse kewers en kom hulle uiteindelik uit die grond.\nDie eerste van hierdie vreemde plae is opgemerk 1916 in 'n plantkwekery in New Jersey , en hulle is sedertdien 'n probleem. Om die waarheid te sê, die Japannese kewer-inval was baie uitdagend om te beheer, omdat hulle maklik in verskillende omgewings kan aanpas. Hulle bewoon bosse en landerye, sowel as tuine en stadsparke. Nêrens is dit vir hierdie foute beperk nie. Nog belangriker, dit lyk asof daar geen einde is aan die soorte plante wat hulle geniet om te eet nie!\nU kan Japannese kewerskade maklik opmerk. Hierdie goggas 'skelet' blare, wat beteken dat hulle al die plantmateriaal op 'n blaar verwyder, behalwe die aderagtige draagstruktuur. Nadat hulle klaar is, lyk dit soos die geraamte van 'n blaar.\nDie Japannese kewer eet plante gedurende sy hele lewensiklus. Dit hang net van hul lewensfase af waar hulle kies om te eet.\nAs ondergrondse larwes en papies eet hulle die wortels van plante. Sodra hulle oorgaan na volwassenes, kom die kewers uit die grond en begin die blare te verwoes. Sommige plante is aantrekliker vir die goggas insluitend baie vrugtebome, soos appel, appelkoos, kersie, perske en pruim, asook berke, aspersies, irisse, Noorse esdakke en rose.\nDit is belangrik om vroeg te weet hoe om Japannese kewers te beheer, en daar is verskillende metodes om soorte te voorkom:\nhoe voel 'n vibrator\nKweek plante Japannese kewers trek nie: Alhoewel hierdie plae nie kieskeurige eters is nie, het dit wel voorkeure. As hulle kan kies, Japannese kewers het gunsteling plante om te eet.\nAs u 'n paar Japannese kewergunstelinge wil plant, versprei dit dan : U kan van die Japannese kewer se voorkeurplante in u tuin hou, maar maak seker dat u nie almal saam groepeer nie. U wil nie 'n buffet bou wat hulle aanmoedig om te voer en te vermeerder nie. Probeer metgeselle plant om Japannese kewers af te skrik deur hul gunstelinge te meng met plante wat hulle onsmaaklik vind, soos knoffel, rue of bruin.\nGebruik 'n tuisgemaakte spuitmiddel om die korrels te lok : Gebruik die kwesbaarheid in die laat lente en herfs, wanneer die kewers nog in die kwarkstadium is. Verdun 2 eetlepels vloeibare skottelgoedseep met 1 liter water. Die mengsel moet 1000 vierkante voet bedek. As u hierdie mengsel op u grasperk spuit, kom korrels na die oppervlak, wat hulle kwesbaar maak vir voëls en ander roofdiere. Hou aan om een keer per week te spuit totdat die korrels nie meer op die oppervlak lê nie.\nStel melkagtige spore in : Paenibacillus papillae, ook bekend as melkspore, kan in die grond en grasperk gevoeg word waar die larwe dit onbedoeld sal verteer. Sodra dit deur die korrels ingeneem word, word hul liggaamsvloeistowwe melkerig van kleur en sterf dit, wat weer meer van die spore in die grond vrystel. Die enigste manier waarop dit werk, is as die soorte voed, moet u in die herfs melkagtige spore byvoeg. Daar word geglo dat die larwe van die Japannese kewers die enigste organisme is wat vatbaar is vir die melkspore.\nSodra die larwe in volwassenes verander het, moet u 'n ander benadering volg om van die Japannese kewers ontslae te raak. As u wil weet wat Japannese kewers doodmaak, is hier sewe tegnieke om te probeer. Oorweeg meer as een op 'n slag vir die maksimum beheer van hierdie plae:\nwatter vyfde harmonielid verlaat het\nDrap net oor u plante om Japannese kewers weg te hou. Die asemhalende materiaal laat sonlig in sowel as water toe. Hierdie Japannese kewerbestryding bied 'n eenvoudige fisiese versperring wat voorkom dat hulle op die plant beland.\nHierdie natuurlike manier om Japannese kewers uit u tuin te verwyder, is eenvoudig en goedkoop, alhoewel dit tydrowend is. U pluk die kewers eenvoudig uit die blare en gooi dit in 'n emmer seepwater. Dit sal Japannese kewers doodmaak en waarborg dat hulle nie meer van u plante vreet of voortplant om meer foute te maak nie.\nAAN plaagdoder wat natuurlik voorkom, neem olie is geelbruin van kleur met 'n swaelreuk en bitter smaak. Neem word al honderde jare gebruik om plae te bestry. Dit werk nog steeds omdat die volwasse kewers die neem olie , wat die groei van insekte onderbreek, en dieselfde probleem word dan aan hul eiers oorgedra. As gevolg hiervan sterf larwes voordat hulle volwassenes kan word.\nLê 'n laken of groot stuk stof op die grond van u tuin. Trek die lap soggens op en skud dit in 'n emmer seepwater. Die kewers wat op die stof saamtrek, gaan in die vloeistof dood.\nDie meeste Japannese kewerlokvalle chemiese lokmiddels bevat wat kewers na die lokval lok. Dit is die beste om die lokval van u tuin af te sit sodat die kewers van u plante af in die lokval aangetrek word.\n'N Eenvoudige beker of blikkie vrugtekelkie wat toegelaat word om in die son te gis, kan ook Japannese kewers lok. U plaas dit in 'n emmer water met 'n baksteen in die middel daarvan, ongeveer 25 meter van die plante af. Die kewers sal deur die vrugtekelkie ingelok word, net om in die water te verdrink op pad daarheen.\nGeraniums lok Japannese kewers. As hulle egter die bloeisels eet, raak dit duiselig en val van die plant af. Dan kan jy dit eenvoudig optel en weggooi. Wees gewaarsku, hierdie proses kan 'n bietjie vervelig wees.\nV. Wat is die Japannese kewer se wetenskaplike naam?\nV. Wanneer is die kewers die aktiefste?\nHulle hou daarvan om op warm, sonnige dae uit te wees. Hulle verkies plante wat in direkte sonlig groei.\nV. Bly volwasse Japannese kewers in een tuin?\ndroom van baie spinnekoppe\nHulle is baie kortstondig en sal nuwe gebiede besmet. Hulle kan van plek verander as gevolg van 'n windverskuiwing of die trek van 'n nuwe voedselbron. Hulle hou gewoonlik volop kos, sodat hulle kan broei en eiers kan lê.\nV. Hoe weet u of u 'n besmetting het?\nKyk vir die geraamte van buite plante - waar die Japannese kewers die groen vleis weggevreet het van die stekels / are van die blare. As u van naderby kyk, kan u volwasse kewers sien.\nJapannese kewers is baie suksesvolle plae, aangesien hulle geen natuurlike roofdiere in Noord-Amerika het nie. Ingeligte tuiniers kan egter die goggas met 'n verskeidenheid van hierdie benaderings verminder en selfs uitskakel.\nbeste maskara vir kort wimpers\nhoe om die eerste keer anaal\nvanessa carlton duisend myl\nBillie eilish oorspronklike haarkleur


Een-Oog euwel | Die Vryburger\nMarch 12, 2021 - Briewe\nDit is verbasend hoe televisie vervaardigers kort na die VSA verkiesing hul reekse “aangepas” het. Skielik het BLM onder ‘n bedekte vaandel ingesluip. “Onderdrukking” en “brutaliteit” teenoor die Afro-Amerikaners vorm nou die kern van TV- reekse. Selfs die behoudende kanaal Hallmark sleep nou rasvermenging in by hul reekse.\nTelevisie, films en sosiale media is groot bronne van indoktrinasie van mense in die wêreld. Kinders is veral bloot gestel aan die humanistiese uitbeelding van ‘n sg. gesonde gemeenskap. Suid Afrika het lankal deurgeloop onder die vorm van breinspoeling met sepies soos Sewende Laan en Binnelanders. Verhoudings oor die kleurgrens by die werksplek en in die “klubs” is bykans elke aand in die programme te sien. Die tragiese is dat ons “volk” saans bykans tot stilstand kom om die gemors te kyk. Ouers laat kinders toe om hierdie programme te kyk sonder om ‘n woord te rep oor die reg of verkeerd daarvan. Selfs verhoudings tussen beide geslagte is nie meer snaaks op die sepies nie. Is dit verkeerd as ‘n kind oor die kleur- en geslag grens “maats” het? Is dit die rede vir ons volk se sedelike en morele verval?


Wat is die doeltreffendste helling op 'n trapmeul? - Fiksheid - 2022\nWat is die doeltreffendste helling op 'n trapmeul?\n'N Skerp helling verhoog die inspanning aansienlik, dus wees bereid om te werk.\nAs u nie roetes in u omgewing kan hardloop nie, is dit die beste ding om op 'n trapmeul te spring en met die hellinginstellings te eksperimenteer om 'n gevarieerde oefensessie te kry. Watter helling-instelling die doeltreffendste is, hang heeltemal van u persoonlike fiksheidsdoelwitte af. As u hardloop op 'n plat oppervlak wil simuleer, wil u 'n laer helling hê. Maar as u meer kalorieë wil verbrand, moet die helling hoër wees.\nAs u na buite op 'n plat oppervlak wil simuleer, sal 'n konserwatiewe helling van 1 persent u ideale instelling op die loopband wees, volgens Lon Wilson, direkteur van die Healthwalking-program van die New York Road Runners Club. Verder het 'n studie wat deur die Chelsea School Research Centre uitgevoer is, gevind dat 'n helling van 1 persent die akkuraatste van die energie-uitgawes verbonde aan buitenshuis op 'n plat oppervlak verteenwoordig.\nAlhoewel 'n helling van 1 persent u byna identies kan oefen as u buite op die baan wil hardloop, kan u u inspanning aansienlik verhoog deur die helling te verhoog. Verhoogde inspanning kan lei tot verhoogde gesondheidsvoordele, insluitend gewigsverlies en verminderde spanning, cholesterol en bloeddruk. Opdraandes lei tot ongeveer drie keer die spierveselaktivering as dit op 'n plat oppervlak hardloop.\nDie verandering van die helling op u loopband is nie die enigste faktor wat die uitwerking daarvan op u liggaam bepaal in vergelyking met 'n buitebaan nie. Aangesien die loopband u voete onder u uittrek terwyl u hardloop, moet u u loopvorm aanpas om 'n konstante impakhoek op u gewrigte te hou. Probeer om u liggaam regop te hou en land met u voete direk onder u swaartepunt. Hoe skerper u helling, hoe minder buiging sal u hamstrings kry, so u moet dit in ag neem en dit liberaal strek voor u oefen.\nAs u teen 'n konserwatiewe helling hardloop, sal u in 'n kardio-toestand hou, maar as u die helling skerp verhoog, kan u hartklop verhoog na die anaërobiese sone, waar u hart baie harder werk om u energie te gee. Helling-oefensessies is nie maklik nie, daarom moet hulle nie opeenvolgende dae uitgevoer word nie. Dit kan moeiliker wees om goeie vorm te behou as u teen 'n helling hardloop, en u risiko vir beserings neem toe by steiler instellings.\nCopyright 2022 \_ Wat is die doeltreffendste helling op 'n trapmeul?...


Apartment on the Dune | LekkeSlaap\nApartment on the Dune: Hooffoto's\nAdres: Compacta-straat 18, Danabaai, Mosselbaai, 6510, Wes-Kaap\nApartment on the Dune is ’n selfsorgwoonstel op die gasheer se perseel en is op ’n duin in Danabaai, 12 km vanaf Mosselbaai se middedorp.\nDie perseel is net ’n straat van die strand af, in ’n doodloopstraat met groenstreke aan 3 kante en lieflike see-uitsigte. Dié woonstel bied slaapplek aan 6 volwassenes en 2 kinders en is op die onderste vloer en het 4 slaapkamers en 2 badkamers. Die hoofslaapkamer het 'n koningingrootte-bed en die tweede slaapkamer het 2 enkelbeddens. Dié 2 slaapkamers deel 'n aangrensende badkamer.\nDie derde slaapkamer het 'n koningingrootte-bed en die vierde slaapkamer het stapelbeddens vir kinders. Dié 2 slaapkamers deel 'n aangrensende badkamer. Elke badkamer het 'n bidet, toilet en wasbak. Warm water word via gasgeisers voorsien en handdoeke word voorsien.\nDie oopplan-kombuis is met ’n yskas-vrieskas, mikrogolfoond, stofie, wasbakkie en skottelgoedwasser toegerus.\nIn die aangrensende leefarea is daar ’n TV met DStv-Premium-kanale. Die leefarea lei na ’n onderdakpatio met ingeboude braaigeriewe en dit kyk uit oor die tuin en die see. Gaste kan soms walvisse en dolfyne vanaf die patio sien.\nDaar is parkeerplek op die perseel en in die straat. Die perseel het diefwering en ’n sekuriteitstelsel. Die gashere bly deeltyds op die boonste verdieping en het honde wat op die perseel bly.\n’n Bespreking by Apartment on the Dune sluit in:\nCompacta-straat 18, Danabaai, Mosselbaai, 6510, Wes-Kaap\nhttps://travelground.imgix.net/AAEAAQAAAAAAAAAAAAAAxxhyy0UNwpUwUUx6XkeGkqUy24zG3H1JdPfAafPqYkhHEvJBiN?w=1440&h=960&fit=crop&auto=format Vanaf R2 200 per nag (plek vir 8) 0 5 1 0 18 Compacta Street Dana Bay 6510 Wes-Kaap 086 999 0018 15:00-18:00 10:00 -34.204802 22.04231