Арақ – Наби Жалолиддин\nСпиртли ичимликларни меъёридан ортиқ\nистеъмол қилиш соғлиғингиз учун зарардир.\nОпаси телефонда «хотининг биров билан юрибдийкан», — дея такрор-такрор айтавергач, пойлашга аҳд қилди. Бир кун пойлади… Иккинчи кун пойлади… Эртакка ўхшайди-а?.. Ва ниҳоят, ўша куни хотини тушга яқин ишхонасидан чиқди-ю, «Дамас»га ўтириб, микрорайон (кичик даҳа) томон йўл олди. У такси ушлади. Хотини «Дамас»дан тушганда юрак уриши ўзгарди: йўқ, қўрқмади (эҳтимол бу гап унинг ҳолатига умуман тўғри келмас), фақат кейинги нафасидан, қадамидан… бу оламда борлигидан безиллади. Кўзлари кўр бўлишини истамади, лекин айни дамда мутлақо кўрмасликни хоҳларди. Балки одамнинг юраги сезади, деганлари шумикин?..\nКутди. Хотини «дом»га кириб кетгач, сабр билан кутди. Кичик даҳанинг «халқаро обрўси»ни эшитганди — нафасидан, жисмидан, кўзларидан ўт чиқиб кутди. Хотинини оқлади, ўзини оқлади. Ўзини оқлади, хотинини оқлади. Кечирди, нафратланди, нафратланди, кечирди — ҳаммаси ўтди. «Дом» эшигида хотини кўринганда жону жаҳони қулоққа, кўзга айланди. Сўнг… Хотини бир тўхталиб, рўмолини тузатаётганда, нигоҳига кўзи тушди. Шу пайт унинг ортида бир эркак пайдо бўлди. Хотинининг олазарак нигоҳи атрофни кезиниб, эркакда тўхтади. Эркак хотинига ғалати қараш қилиб, ўнг қўлининг билагини бир сиқиб қўйди-да, қадамини тезлатиб, нари кетди. Унинг қараши, билак сиқиши ғалати эди — у буни пайқади. Ўзини териси шилиб олингандай ҳис қилди.\nКейин нима бўлганини тўла эслолмайди. Аввал юраги қуйига оқди, кейин оёқларидан мадор кетди, бўғзи, киприкларининг ости куюб, йиғлагиси келди. Тишларини бир-бирига қаттиқ босиб, лаблари қимтилганда, қўлларининг мушт бўлиб тугилганини сезди. Кўзга кўринарли жойга чиқиб қолганди. Шу кўйи хавотирли, бунинг устига, бири масхараомуз, бошқаси синовчанми ёки нажот излаётгандекми кўринган икки нигоҳни эслаб қолди. У кейинроқ англадики, ўшанда эркак «дом» ёнбошидаги машинасига югурган ва тезроқ жуфтакни ростлаб қолишга уринганди. Унинг хира тортган шуурида «нега ўйнашини (яъни унинг хотинини) ишхонасига ташлаб қўймади», деган фикр бирров ёлқинланди. Наздида, аёллар пулдор, машинали эркакларни ўйнаш тутадигандай ва улар ўз маъшуқаларини ҳамиша машинада олиб юрадигандай, истак-хоҳишларини бажаришга урунадигандай, айниқса, «ишларини тугатиб олганларидан» сўнг кўчада ташлаб кетмайдигандай туюларди…\nКейин калласида ўй ҳам қолмади. Хотинини пойлашдан олдин, хиёнат қилишига ишониб-ишонмай, шунда ҳам мабодо уни биров билан тутиб олса, ўша бировни дўппослаш, чавақлаш ва ҳатто болта билан чопиб ташлаш хаёлидан кечган бўлса-да, ҳозир бу нарсалар мутлақо ёдида йўқ эди. Хотинига яқинлашди-ю, унинг кўзига маъносиз тикилиб қолди. Ҳеч қандай таъна-ю сўроқсиз тикилди. Хотини эса уни кўргандаёқ тошдек қотди. Аввалига бўшашди, оёқларидан мадор кетди, сўнг оғзи-бурнини тўсди. Ҳатто йиғламоқчи ҳам бўлди шекилли. Бироқ кўп ўтмай, бошини кўтариб, бир силтади-да, рўмолини, намчил сочларини икки қўллаб тузатаркан, эрига мағрур, йўқ, тасқараларча, «бўлганим шу, қўлингдан нима келади?», дегандай боқди. Унинг қараши ҳар қандай номусли эркакни ер билан яксон қилишга қодир эди. Энди у шалвиради, оёқларидан мадор, остидан ер қочди. Кекирдаги силтаниб, ютинди, ортидан кўзларини юмиб, бошини эгди. Бўғзидаги наърани тўсмоқчи бўлдими ёки шунинг ўзи наърамиди, анча туриб қолди. Хотинининг кетганини ҳам сезмади. Балки хотини билан ўйнашини чавақлаб ёки уриб, тепкилаб ташлаганда, ҳеч йўқ бўралатиб сўкканда, ҳаммаси осон кечармиди.\nУйига қачон, қандай келди — эсида йўқ. Хотини нарсаларини йиғиштириб кетибди.\nБоши бўм-бўш, барча ҳаракатлари шууридан айродек, юраги оғирлашиб, тобора қуйига оқиб борарди. Уй ичида тентиб чиққач, ҳовлини кезинди. Кўз олдида эса — бегона эркак қучоғида оҳ уриб тўлғонаётган, сочлари шаҳвоний тўзғиган, кўзлари ҳузурли сузилган хотини. Энди тишлари ғичирлади, бармоқлари беихтиёр мушт бўлиб тугилди, йиғлагиси келди. Шохлари тарвақайлаган қари олма остида турарди. Ахир у менинг қучоғимдаям шундай тўлғонганди-ку?! Наҳотки?!.. Наҳотки уни?!.. Юраги зирқиради, кўзларидан ёш сизиб, ингранаркан, ўнг муштини олмага урди: «Қанжиқ!..» Қўли оғриди, бир-икки пуфлаб, қайта-қайта силтади. Чийиллаб, ошкора йиғлаб юборди. Тик туришга мадори қолмай, ўтирди, кафтларининг четини кўзларига босди. Уни яхши кўрардим, ҳар сафар қучоқлаганимда, ўпганимда бутун олам меникидек туюларди. Унинг васлига қонгач, ҳар тонг танамда мислсиз қувватни ҳис этардим, дунё кўзимга гўзалдан-гўзал, чиройлидан-чиройли кўринарди. Демак… Демак, у менинг оташли бўсаларим остида бошқа бировни ўйлаб ётган, хаёлан унинг оғушида тўлғонган… Нега?!.. Нега ахир?!.. Ахир мен соппа-соғман-ку! Балки хотини у билан қизлигидан танишдир? Балки уни яхши кўргандир. Унинг оиласи бўлган, шунинг учун… Демак, хотинининг «йўлини очиб» олган. Наҳотки, шунча вақт у билан?.. Ўғлим-чи?! Йў-ўқ, у ўзимдан бўлган, ахир қуйиб қўйгандай менга ўхшайди-ку: кўзи, қоши, калласи. Ахир бу гапларни хотини айтарди-ку: қош-кўзи, айниқса, бошининг шакли унга жуда-жуда ўхшашини!.. У ўғлини кўз олдига келтиришга уринди. Лекин бирон ўхшаш жиҳатини тополмади. Шунча вақт… Шунча вақт бировнинг силқиндисини севиб, сарқитини қучоқлаб яшадимми? Бошининг орқаси жимирлаб, бурай бошлади, кўзларидаги шакллар уйқашди, бўғзида нимадир ғилқиди. Хаёллари ағдар-тўнтар бўлиб, ўқчиб кетди. Қусиб юборгач, бир неча бор ҳиқиллади-да, кўзлари ағдарилиб, ёнбошига қулади…\nКўзини очганида атроф зим-зиё эди. Аввалига қўрқиб кетди. Қоронғуликка ойнинг тарам-тарам ёруғида шуълаланган шойи матодек ёпилган осмон кўзига урилиб, енгил тортди, тупроққа беланиб ётганлигини пайқади. Бироқ оғзидаги чучмал таъм, лабларидаги бадбўйлик, танасидаги зирқираш, бошидаги зўриқиш ҳаловатини олди. Ерни пайпаслаб базўр ўрнидан турди. Кўр ойдинликда довдираб бориб, айвоннинг чироғини ёқди. Вужуди, қалби ҳам ёришди гўё. Ўғлининг тетапоя (гўдак юришни ўргансин учун ясалган махсус тўртбурчак аравача)сига кўзи тушди. Болам, деди оғриқли ура бошлаган юраги. Ахир?.. Хотиним!.. Кўз олдида тағин бошқа эркак пинжида тўлғонаётган аёли…\nТун оғди ҳамки ухлай олмади. Тонгга яқин яна боши айланиб, кўнгли айний бошлади. Кўзлари киртайиб олайиб қолган, юзи ғижимлаб ташланган қоғоздек, рангпар.\nҲовлига чиқиб, олма тагида ўқчиб ўтирди. Танасидаги зирқираш чекинавермагач, енгил тортиш илинжида сувқувурнинг жўмрагини буради. Қўлларини сувга теккизиши ҳамоно ўнг қўлида оғриқ сезди: бармоқ суякларининг усти хиёл шилиниб, қизариб шишиб кетганди. Кеча олмадан олинган аламнинг заҳри бу. Оғриққа парво қилмай, қўлларини қайта-қайта чайди, юзу боши аралаш сув шопирди. Бўйину кўкракларига сув уриб, бир-икки пишқириб ҳам қўйди. Хуш ёқди шекилли, жўмракка бошини тутиб, миясига совуқ ургунча турди. Сочларидаги сувни қайта-қайта сидириб, қаддини тиклади. Тупроққа беланган кўйлагининг пешини қайириб, юзини артган бўлди. Осмонга тикилиб, бурнидан чуқур-чуқур нафас олди, сўнг оғзидан кескин-кескин чиқарди. Енгил тортди. Мана, топ-тоза бўлдинг, деди сўнг хаёлан, хотининг ҳам кеча бирров чўмилиб, кўчага топ-тозаман, деб чиққан-да. Агар сувнинг тили бўлганда айтарди: «Ҳей, одам боласи, сенинг шалтоғингни тозалайвериб, ўзим шалтоққа, иркит бир нарсага айланиб кетдим-ку», деб. Шалтоқни шалтоқ билан ювиб бўладими.\nҚаердадир телефон “ғингшиди”. Сесканиб, ёнверини пайпаслади. Овоз айвон томондан келарди. Сўридаги қўл телефонини олиб, қулоғига тутди. «Раҳмат, опа, яхшиман», деди. Кейин,\n— Ҳа, кузатдим, — дея гапни қисқа қилишга уринди, — сиз ҳақ бўп чиқдийиз, опа.\nОпаси овутиб, маслаҳатлар берди чоғи, бир пас «хўп-хўп», деб турди-да, биров билан гаплашишни истамаганидан, «узр, опа, ишга кеч қоляпман», деб телефонни ўчирди. Лекин ишга кеч қолиб бўлганди, бунинг устига, шуурининг бир четида ишга бормаслик истаги тобора қатъийлашиб борарди. Ишга бориб, нима қиламан, одамларнинг кўзига қандай қарайман, ким учун ишлайман? Битта қорним тўймай қоладими? Яхшиси…\nУйга кириб, у ёқ-бу ёқларни титкилаб юриб, кийим-бошини алмаштирди. Шкафнинг тортмасидан бир тахлам пул олиб, чўнтагига тиқди. «Яхши, пулларни обкетмабди, қанжиқ!» — дея ғудраниб қўйди. Телефонни камаридаги ғилофга солди. Сўнг уй эшикларини, дарвозани қулфлади. Бир-икки қўни-қўшниси билан чала-чулпа салом-алик қилди. Бир девор қўшниси — кўзлари чақчайган аёл унга тикилиб, маъноли оҳангда сўради:\n— Қўшним кўринмайдими?\n— Онасиникига кетувди, — деди у таъқиб этувчи нигоҳдан қутилиш илинжида тез-тез одимлаб.\nНиҳоят катта кўчага чиқди. Машиналар сой каби оқади, ҳар томонда одам. Кўча барибир яхши-да, айниқса, эркак киши учун. Ҳар ҳолда чалғийсан. Одам тафтини одам олади, дейишади, аммо эркак тафтини кўча олади. Ошқозони ачишаётганини ҳис қилди. Қачондан бери туз тотганим йўқ, бирон нарса еволсамми… Яшаш керак-ку ахир. Шундай замонда хотин топиш қийинми? Яхшиси, Эски шаҳарга тушади: ҳам ишхонасидан узоқроқ, ҳам овқатларининг мазасиям тузук. У йўлнинг нариги бетига ўтмоқчи бўлди. Яхшиям уч кўзли аждаҳо — светафор бор. Автосойни унинг жодуси тўхтатмаса, одамзод қанот бойлаб учиб ўтармиди. Нариги бетда «Дамас»га ўтирди.\nЭски шаҳар янаям гавжум, шовқин-суронга тўла. Кесишган йўлларда бир-бирига гал бермасликка уринган машиналар тинимсиз «ириллайди». Шунча гувво-гувга одамлар бепарво, ҳамма ўз йўлида бормоқда. Йўлни кесиб ўтаркан, кўзи вилоят кутубхонасига тушди. Бир пайтлари — университетга кириши арафасида, талабалик йилларида бу ерга кўп келарди. Китоб оларди, газета-журналларни титкилаб, бир нималарни ёзарди. Энди ўйласа, умрининг энг маънили даврини ўшанда яшаган экан. Чорраҳанинг нариги тарафида муҳташам вилоят театри. Ўнгдаги арақ-вино дўконими? Соат эндигина ўнга яқинлашаётган бўлса-да, дўкон ичида одамлар бор эди. Юз грамм ичволсами… Ҳозирги ҳолига бир пиёла ичмаса бўлмас: сал ёзилади, пича овқат ейди. Зинадан кўтарилиб, ичкари кирди. Дўкон салқин эди. У ўзини эркинроқ тутишга уринди. Икки сотувчини харидорлардан ажратиб турган кўкрак остидан келгулик столли тахта тўсиқ қошида тўрт ичармон турарди. Уларнинг бири юзи сиёҳранг тусдаги, сочлари патила-патила одам. У тўсиққа бутун гавдаси билан суяниб, сотувчидан басма-бас нимадир сўрамоқда. Ёнида ўттиз ёшлар чамасидаги икки йигит. Икковининг қўлида ҳам даста пул, бири «иккита етади», деса, бошқаси «учта олайлик», деб турибди. Уларнинг ёнида пўрим кийинган, бир-икки оқ оралаган сочлари таралган, соқол-мўйлови қиртишланган эллик ёшлардаги киши икки қўли орасидаги арақли пиёлани ичайми-ичмайми, дегандай ёки ичиш учун қулай фурсатни пойлаётгандай айлантиради. У шу одамнинг ёнига туриб, ўнг чиғаноғини тўсиқ-столга тиради. Сотувчиларнинг ёшроғи кимдир нимадир буюришини кутади, каттароғи эса тўсиқ ортидаги харидорларга бир-бир тикилиб қарайди, уларнинг хоҳиш-истакларини билиб олишга уринаётгандай, янаки уларнинг бари измига тушишини билаётгандай, ўзини бошқача тутиши мумкин эмасдай.\nУ сотувчига бирон сўз айтишга, буюртма беришга ботинолмади. Нигоҳи атрофда тентиди. Девордаги биринчи гапни ўқиди: «Йигирма бир ёшга тўлмаган шахсларга спиртли ичимликлар сотилмайди». Ўқиди-ю, ёш сотувчига қаради: йигирма бир ёшга тўлмаганлар арақ сотиши мумкинми? Йўғ-э, бу бола йигирма бирдан ўтгандир, дея сотувчини оқлашга уринди. «Спиртли ичимликларни меъёридан ортиқ истеъмол қилиш соғлигингиз учун зарардир». Бу гап тўғри, у ҳеч қачон ортиқча ичмаган. Ундан кейинги ёзувни ўқиди: «Биламиз сиз уната одаммассиз». Бул ичархонанинг мутасаддилари анча саводли кўринадур, — хаёлидан шу гаплар ўтиб, қуйидаги ёзувни ўқишидан олдин, менимча, «биламиз»дан кейин вергуль, «уната» — «унақа» бўлиши лозиммиди-ей, дея ўйлаб қўйди.\n«Ҳамма муҳим нарсаларни ташқарида ҳал қилишингизни илтимос қиламиз!» Тавба, бу ерда қанақа муҳим масалалар ҳал қилиниши мумкин? Оғзига нима келса, ёзиб қўяверишибди-да.\n— Юз грамм қуйиб бер, пулини эртага, йўқ, ҳали — обеддан кейин бераман, — дея ялинарди сиёҳранг юзли ичармон. — Ҳеч йўқ эллик грамм қуйбер!\n— Ҳар куни неча марта қуйиб бераман, ака, — дерди катта ёшли сотувчи кўзларини лоқайд тутишга уриниб. — Ахир мениям хўжайинларим бор, ҳисоб бераман.\nҲаммаёқ «бер, бераман» бўп кетди-ю, энсаси қотди унинг, наҳотки алкашлар шунақа бўлса? Нариги девордаги ёзувга қаради: ёпирай, шеър ёзиб қўйишибдими?\n«Келибсиз ғам билан\nё бўғзингиз қақраб,\nЛек сизга қариндошмас\nасло шоҳ Машраб.»\nАхир шоҳ Машраб ичмаган-ку. Эҳтимол ичган одамнинг шоҳ бўлиб кетишига ишорадир. Балки бу саводсиз бир қофиябознинг “топган-тутгани”дир. Лекин, нима бўлганда ҳам Машрабдай авлиё одамнинг номи арақхонада туриши яхши эмас. Хаҳ, бу ердагиларнинг ақли бунга етармиди? Мана буниси айнан шу ернинг гапи: «Насияга савдо йўқ». Анови сиёҳранг юзли «клиент» буни ўқимаган-да. Ўқисаям энди унутган, акс ҳолда… Ёш сотувчи икки ҳамроҳ харидорнинг истагига биноан учта ғалати шакл ва тусли арақни қора сувқоғоз халтага солиб, узатди. Уларнинг қўли халтага тегиши ҳамоно катта ёшли сотувчи нималарнидир пичирлаб, шитоб юзига фотиҳа тортди. Шунинг ортидан сиёҳранг юзли харидорнинг олдига кичкина истикон қўйиб, арақ қуйди.\n— Бунисиям қарзга, ака, — деб қўйди сўнг.\nАна шундан кейин унинг оғзидан овоз чиқди:\n— Эллик, йўқ, юз грамм қуйинг!\nКатта сотувчи унга «ялт» этиб қаради. Шу пайт икки қўли орасида арақли пиёла тутган киши ҳам унга ўгирилди.\nУ хижолат бўлиб кетди: нима бало, нотўғри гапириб қўйдимми?\nЁнидаги киши икки қўли орасидаги пиёлани ўнг қўлига олиб, кўзлари ёниб, унга боқди:\nУ нима дейишини билмай, каловланди.\n— Юз грамм дедингизми, ака? — сўради ёш сотувчи қўлидаги шишани пиёлага яқинлаштираркан.\n— Ҳмм… — у бошини ҳам силкиб қўйди. Шунинг ортидан «Бу ерда «сандень» (тозалов куни) ҳам бўлармикин, шуниям ёзиб қўйишса жа жойига тушаркан», деган фикр хаёлидан ўтди.\nДўконга яна бир одам кирди: бошида дўппи, ихчам соқоли мош-гуруч, кийим-боши озода, оҳорли. «Тавба, шу одам ҳам ичармикин-а?»— дея хаёл қилиб, унга беихтиёр тикилиб қолди. Янги кирган одам буни пайқаб, “ичамизми” деган кишининг сўл ёғига тиқилиб, «Бунақа жойда одамга тикилиб қаралмайди», қабилида қовоқ уйди. Чамаси, ҳожинамо бу одам ҳам у ўз қарашидан хижолат бўлгани каби арақхонага кирганидан уялиб турарди.\n— Қани, олдик! — деди «ичамизми» деган киши қўлини силтаб. — Танишганимиз учун. — Нарида турган бурдаланган бодринг ва туз солинган икки ликобчани у томон сурди.\n«Ҳали танишмадик-ку» — ўйлади у.\nШу пайт сиёҳранг юзли одам шилпиқ кўзларини бежо сузиб, тили оғзининг ичида у ёқ— бу ёққа буралиб, деди:\n— Йўқ, ҳожи ака, мен ўзи унақа одаммасман…\nҲожинамо унга қарамадиям, бир пиёла арақни симириб, газак ҳам қилмай, шошиб ўзини ташқарига урди.\nУ сиёҳранг юзли одамнинг гапини эшитди-ю, беихтиёр девордаги ёзувга қаради: «Биламиз, сиз унақа одаммассиз» — деган ёзувни яна қайта ўқиб, жилмайди. Гап бу ёқда экан-да, қойил. Кейин ҳамон унга илҳақ турган ёнидаги кишига боқди.\n— Дарров чиқиб овқатланамиз-а, ака, — деркан, қорнини силаб қўйди. — Роса қорним оч.\n— Сиз нима десайиз, розиман. – Янги таниши пиёласини чўқиштирди. — Қани, урдик.\nУ бурнини жийириб, арақни узоқ сипқорди-да, пиёласини аллақачон бўшатиб, бодринг чайнаётган ҳамроҳига маъносиз тикилганча лабларини қимтиб, нафассиз анча турди.\n— Янги ўргамчикакансиз-да, а? – Янги таниши жилмайди.\nНиҳоят у нафас чиқариб, бир-икки «куҳ-куҳ»лади. Бир бўлак бодрингни оғзига олиб боргач ҳам анча тиришиб турди. Гўё у ниманидир кутарди, ичидаги арақнинг борган жойларини сезишни истаётгандек эди. Дарҳақиқат, арақ бўғзидан бошлаб ичакларигача хиёл куйдириб ўтди-да, бўм-бўш ошқозонига урилди — буни аниқ-тиниқ ҳис этди. Ошқозони аввалига жизиллади — бу унга хуш ёқди. Кейин буровчи оғриқ турди. Унинг афти яна тиришиб, чап кафтини ошқозонига босди: оғриқ ўтиб кетишини кутди…\nЭнди унинг томоғи ғилқиб, кўнгли айниди: ишқилиб қусиб юбормай-да.\n— Жа оғир кетди-а? — деди уни кузатиб турган янги таниши. — Яна биттадан урайлик, яхши бўп қоласиз.\nУ бош силкиб, рад этди-да, оғзига таваккал дегандай бодрингни солиб, ямлай бошлади.\n— Бу ерга шоҳ ҳам, гадо ҳам киради, ука, — деди шериги.\nУнинг вужудида — ҳузурбахш эврилиш кечарди. Бояги нохушликлар йўқолиб, боши ёқимли жимирлай бошлади. Оғзига сўлак тўлиб, кўнгли овқат тусади. Юзидаги аянч эриб, қизиллик, истара югурди. Яна битта бодринг бўлагини тишлари ҳукмига топширди.\nДўконга тағин қандайдир одамлар киришди.\n— Буни ичгандан кейин, — дея лабларини кафтида арта, унга беозор тикилган шеригининг кўзларида ғолиблик учқуни балқди, қовоқлари, бурни, оғзи, юзининг четлари икки томонга, дазмол мато ғижимини текислаган янглиғ тортишиб, таранглашди, чеҳрасида ўз фикрининг исботини топган одамникидек маъно зоҳир бўлди, — аввало кайфиятни бузмаслик керак, яхши овқат ейиш керак. Бўмаса ёмон таъсир қилади.\nҲақиқатан, очиқкўнгил одам экан, ўйлади у, самимий. Қанийди, ҳамма шунақа бўлса. Унинг дийдаси юмшаб, йиғлагиси келди. Дунёда яхши одамлар кўп.\n— Нима қилдик, овқат еймизми? — сўради шериги ҳукм оҳангида.\nУнинг нигоҳига яна девордаги ёзув урилди: «Ҳамма муҳим нарсаларни ташқарида ҳал қилишингизни илтимос қиламиз!» Оббо психологларей!..\n— Суюқ овқат ичайлик, ака, — деди у ялингандай.\n— Яхши, бир косадан лағмон ичиб, икки сихдан шашлик сидирамиз, бўладими?\nУ завқланди: «сидирамиз» эмиш…\n— Битта олволамиз, — деди шериги унга савол ва мажбурият назари билан боқиб. — «Ноль беш» бўладими ёки «Ноль етти» олайми?\nУ аввалига тушунмади. Сўнг,\n— «Ноль беш» бўладией, мен кўп ичмийман, — дея айбдорона минғирлади.\nШериги битта арақ олди.\nУ лўкиллаб эргашди. Одам билан осонгина танишса бўларкан-ку. Дўкон эшигидан чиқиб, зинапоядан тушаркан, довдираб йиқилишига оз қолди. Буни фаҳмлаган шериги уни қўлтиғидан олди.\n— Маст бўп қолдим, ака, — деди у хижолатли жилмайиб.\n— Бу яхши. Қорнингиз очлиги рост экан. — Кейин вилоят кутубхонаси томонга имлаб, деди: — Ҳов анови одамни кўряпсизми?\nБошида эски шляпа, қўлида яғири чиққан портфель кўтарган озғин одам кутубхонага кириб борарди.\nУ кўзларини бир-икки очиб-юмиб, ҳалиги одам то кўздан ғойиб бўлгунча қараб турди, маъно чиқаргунча унга нега қарагани-ю шеригининг гапи ҳам эсидан чиқди.\n— Бу одам кутубхонага ҳар куни келади. Олим. Лекин у ҳеч қачон биз кирган жойга кирмайди. Аслида эса кутубхона билан театрга киргувчилардан арақ дўконига кирувчилар юз, йўқ, минг баробар кўп. — Шериги унинг қўлтиғидан қўлини олди. — Умуман театр билан кутубхонанинг рўпарасига арақ дўкони қурилганининг ўзи…\nОшхонага кириб, чеккароққа ўтиришгач ҳам у бу гапларни ҳалиги одамга қовуштириб, маъно чиқаришга, хаёлларини йиғиб олишга уринарди.\nШериги хизматчини чақириб, иккита яримта лағмон, нон, кейин тўртта қирқма кабоб буюрди.\n— Мен савдогарман, — дея арақни очиб, иккита пиёлага қуйди-да, бирини унинг олдига сурди. — Одамнинг кимлигини, ичида нима борлигини бир қарашда биламан. Қани, олдик, саломат бўлайлик.\nУ лағмонни бир-икки ковлаб, сувидан қошиғига олиб, пуфлаб қайта-қайта ҳузур билан хўриллатиб ичди. Кўзлари чақнаб, қаддини тиклади.\n— Хайрият-эй, ичимга овқат кирди, — деб қўйди бурнини тортиб. Бир пас ўтиб, шериги қистайвергач, пиёладаги арақни сипқориб, тановулга киришди.\nСавдогар яна арақ қуйди.\n— Бир қизимни чиқарганман, — дея гапга тушди сўнг. — Икки ўғлимни касб-корли қип қўйганман. Икковиям топарман-тутарман. — Пиёлани бўшатгач, давом этди. — Менга тегишма, дейман. Ҳеч нарсаминан ишим йўқ. Бир ҳафта ишлайман, бир ҳафта дам оламан. Буёқдан уёққа мол олиб бораман, уёқдан буёққаям мол обкелиб, ўтказаман. Тамом. Менинг ишим шу. Кейин бир ҳафта хоҳлаган жойимга бориб дам оламан, айш-ишрат қиламан. Лекин ишда умуман ичмайман… Ичмайсизми-ей!.. — уни яна қисташга тушди.\nУ маза қилиб овқат ичарди. Савдогарнинг қистовидан сўнг пиёлани қўлига олди.\n— Сиздан кўпроқ ичсам ичай, қани. Ҳали айтганимдай, одамни бир қарашда биламан. Мана, масалан, сизниям бир дардингиз бор. -деди яна ўзига арақ қуйиб.\nУ сархуш эди. Савдогарнинг сезгирлигидан таъсирланиб, унга нажот истагандай тикилди.\nСавдогар кўзларини олиб қочди.\n— Хоҳласангиз айтинг, хоҳламасангиз йўқ. — Бир кўтаришда пиёлани бўшатиб, овқатга қаради.\nУ бетоқатларча нигоҳини у ёқ-бу ёққа тентиратаркан, кескин нафас чиқарди-да, арақни сипқорди. Кейин ўнг қўли кўрсаткич бармоғининг ёнбошини лабига босиб, бош эгганча пича турди.\n— Хотиним!!.. — деб юборди сўнг тишлари орасидан, овози чийиллаб. ўнг кафти билан кўзларини тўсди.\n— Ушлаволдийизми?.. — сўради савдогар оҳиста, раҳми келгандай боқиб.\nУ лабини тишлаб, тасдиқ ишорасини қилди.\n— Унда чатоқ… — дея, бош тебратди ҳамроҳи. — Ўзичи, ука, хотин зоти ҳеч қачон эл бўлмайди. — Буни уни овутиш учун айтармиди ёки чиндан ҳам шундай ўйлармиди, номаълум. — Уларчи, фақат ҳалиги… — Йигитга ҳазиломуз, аммо синовчан тикилди. — Ўзимизнинг ишлар бўп турармиди ишқилиб?\nУ савдогарга бепарво боқаркан, лаҳза ўтмай гапнинг пайновини илғаб, ёшли кўзларида синиқ табассум жилваланди.\n— Нимча (намунча) ҳар куни ёпишоврасиз, деб дод дерди, ака, — таънали ғўлдиради у.\n— Демак, ўйнашини олдиндан яхши кўрган. Кейинчи, хотин кишининг ҳамма гапигаям ишониб бўлмайди, ука…\nХизматчи тўрт сих кабоб олиб келди.\nСавдогар қолган арақни иккига бўлиб қўя қолди.\n— Сиздай йигитти қадрига етмабдими, тупуринг унга! — Савдогарнинг гап оҳанги қатъийлашди. — Фарзанд борми?\n— Ҳмм, бир ўғлим бор, — унинг яна хўрлиги келди.\nЭнди савдогарнинг овози кескинлашди:\n— Ҳали у хор бўлади, кўр бўлади! Бу дунёда хотин қуриб қоптими, ука! Фақат ўғлийизга қийин… Келинг, мановини олайлик, кейин битта гап айтаман.\nУ ўзини анча босиб олганди, йиғлаганигами, кайфи тарқагандай, ўзини хийла енгил тортгандай ҳис этди.\nПиёлаларни бўшатиб, кабобни ейишга тутинишди.\n— Мен сиздан анча каттаман, ука. — дея кавшаниб, энди насиҳатомуз оҳангда сўзга киришди савдогар. — Мен сизга айтсам, бу дунёда ҳамма фақат ўзини, ўз фойдасини ўйлаб яшайди. Ҳатто, анови, Ватан, халқ, деб тилизўрдан тушмайдиганлар бору, уларни гапига ҳам мутлақо ишонманг. Ким қаттиқроқ гапираётган бўлса, ўшанинг нафси очроқ. Агар ҳамма қатори яшашни, бақириб яшашни истасанг, ана, стадионда берилаётган концертларга бор, «мен бахтлиман, ҳамма қатори бақира оламан», деб бақир. Лекин стадиондан ташқарида бақириб кўрчи!.. Дунё шу, ука, ҳатто оломон ҳам ўзини ҳақ тушунади. Шунинг учун ҳатто менгаям ишонманг. Ҳеч ким сизга чин юракдан ачинмайдиям, сизнинг фойдангизни ўйлаб гапирмайдиям… — Савдогар йигитнинг юзидаги ўзгаришни сезиб, гапиришдан тўхтади.\nУ маст эди. Сузилиб боқаркан, яхшиям шу одамни учратдим, дея ўйларди, самимий экан.\nСавдогар овозини, сўз оҳангларини ўртача маромга солди:\n— Энди сизам ўзингизни ўйланг. Сал тикланинг…\nУнинг телефони чийиллади. Fилофидан олиб, тикилди.\n— Опам… — деди-да, ўчирди.\n— Опайиз бўлса, жавоб бермайсизми?.. — деди савдогар овозини баландлатиб.\n— Хапа бўлади, насиҳат қилади… — дея бошини мастона тебратиб, қўлини силтади у.\n— Энди-чи, ука, — савдогар икки қўлининг панжаларини столга босиб, кўзларини жиддийлаштирди. — Пул борми?…\nУ беўхшов тебраниб, қўлларини сонларига урди.\n— Бо-ор!.. — Бир тахлам пулни чиқариб, узатди. — Хоҳласайиз, яна бор!..\nСавдогар ёнверига аланглаб, «секинроқ», дегандай бўлди.\n— Унда, ука, зўр кафе бор… Айтиб қўяй, менга сизнинг пулийиз кераймас… — Қўли билан, чўнтагингизга солиб қўйинг, дегандай ишора қилди. — Мен “иккитасини” чақираман. — Ўнг кўзини маъноли қисди. — Кафеда бир пас ўтиргандан кейин, би-ир маза қиламиз… Ёзиласиз…\n— Кетдик!.. — деди у ўнг қўлини баланд кўтариб. — Кетдик, ака!..\nШу пайт яна телефони чақирди. «Эй-й», деди-ю, бутунлай ўчирди.\nЕмак ҳаққини савдогар тўлади.\nОшхонадан чиқаверишда бир қўлида чойнак-пиёла, иккинчисида яримта нон, қўлтиғида портфель тутган шляпали озғин одам нигоҳига урилди. У бировга туртиниб кетишдан қўрққандай қимтиниб-қимтиниб кириб келарди. Ие, ҳалиги одам-ку.. Хаҳ!.. — қўлини бир силтаб ўтиб кетаверди.\nТакси тутдилар — у чўнтагидаги пулни чангаллаб олганидан «пулини мен тўлайман, мен тўлайман», деб борди… Кейин кафе… Ростданам “иккита”… Бири «даҳшат» гўзал эди: новча, оёқлари узун, ўта замонавий кийим-боши ўзига (ёки унинг кўзига) ярашган. Сочлари, қошлари, кўзлари, қилиқлари… «Онангни сени, қанжиқ», деди у хаёлан. Охирги ёдида қолгани: ҳамон кафе, оёқлари узун гўзалнинг ўнг қўли унинг чотида, лаблари эса лабида. Кўнгли айниди…\nХотинининг сочлари ҳўл эди — сув силқирди. Дастурхонга эгилувди, бир томчи сирғалиб, нонга тушди. Унинг кўнгли ғилқиб, силтаниб кетди… Ухлаётган экан. Бошини чангаллаб, базўр ютинди-да, бўғзидаги, оғзу лабидаги ёқимсиз таъмдан қутилмоқчи бўлди. Ютиниши ҳамоно қуруқшаган бўғзидан баттарроқ нохуш, ёқимсиз таъм оғзига ёйилди. Афти бужмайиб, у ёқ-бу ёғига аланглади. Соғида (ўнгида) боши тўзғиган сочлари остида қолган яланғоч тана думбасини дўмпайтириб ётарди. Ҳайрати ошди. Хотиранинг лаҳзалик хуружи лабларига ёқимсиз таъм берди — бу таъмми, ҳидми, таниш эди. Кўнгли баттар ғилқиб, энди юзини чангаллади. Ташқарида кимдир унинг исмини айтиб, чақирди. Яна, яна…\n— Опам-ку!.. — дея ҳайқирди шуури.\nЭнди кимдир шанқий бошлади:\n— Туни билан бақириб чиқишди булар!.. — Бу қўшни аёлнинг овози эди. Унинг чақчайган кўзлари кўз олдига келиб, сесканди. — Гапларини деворнинг нарёғида турибам эшитдим, синглим!.. Вой, бу бетинг қурғурларнинг гапларини эшитсангиз… Гулдек хотинининг қадрига етмагандан кейин шу-да, а!..\nУ қўшни аёлнинг овозини ўчириш ниятида турмоқчи бўлиб, сапчиди. Кўрпа қайрилиб, ўзининг аҳволини кўргач, сўлиш олди, қайта ўтириб қолди. Кўзи остонадаги бўш шишага тушди: савдогарни эслади. Қанийкин?.. Нариги уйдамикин-а?..\nЯна опаси чақирди…


09:18 / 14.08.2016 | Ziyodulloh | 1750\nАссалому алайкум! Мeн форексда пул ишлаш ҳаром эканлигини эшитганман. Кўпчилик буни билишади, лeкин интeрнeтда пул ишлашнинг бошқа туридан кўп фойдаланадилар. Яъни нeобух.ру дан. Ушбу сайтда рeкламалар кўриб рeфираллар сайтнинг ўзидан сотиб олиб, рeфираларнинг кўплигига қараб ва рeфeраларнинг активлиги яхши ишлашига қараб пул ишлашади. Ҳар доим ҳар хил вазият бўлади. Баъзида сотиб олган рeфираларимиз умуман иш бeрмайди, фойдасиз, лeкин бу сайтдан кўп зиён кўрмайсиз. Асосий рeклама томоша қилиб пул ишланади. Сизларга саволим шуки нафақат нeобух балки шунга ўхшаш сайтлардан пул ишлаб топишнинг хеч қанақа зарари йўқми?\nوَمَرَّ النَّبِيُّ صَلَي الله عَلَيْهِ وَسَلَّم بِرَجُلٍ يَبِيعُ طَعَامًا فَسَأَلَهُ كَيْفَ تَبِيعُ؟ فَأَخْبَرَهُ، فَأُوحِيَ إِلَيْهِ أَنْ أَدْخِلْ يَدَكَ فِيهِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فَإِذَا هُوَ مَبْلُولٌ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَي الله عَلَيْهِ وَسَلَّم: لَيْسَ مِنَّا مَنْ غَشَّ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَمُسْلِمٌ وَالتِّرْمِذِيُّ وَلَفْظُهُمَا: فَقَالَ: مَا هَذَا يَا صَاحِبَ الطَّعَامِ؟ قَالَ: أَصَابَتْهُ السَّمَاءُ يَا رَسُولَ اللهِ، قَالَ: أَفَلَا جَعَلْتَهُ فَوْقَ الطَّعَامِ كَيْ يَرَاهُ النَّاسُ، ثُمَّ قَالَ: مَنْ غَشَّ فَلَيْسَ مِنِّي\n«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам таом сотаётган одамнинг олдидан ўтаётиб: «Қандай сотяпсан?» деб сўрадилар. У хабар берди. Шунда у зотга «Қўлингни у(таом)нинг ичига тиқ», деб ваҳий қилинди. У зот қўлларини тиқсалар, ҳўл экан. Шунда Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ким алдаса, биздан эмасдир», дедилар».\nШарҳ: Ушбу ҳадиси шарифдаги таом деб номланган ва савдога қўйилган мол буғдой бўлиб, унга ёмғир тегса, шишиб, оғир бўлиб қолади. Шунинг учун сотувчи ўлчовда фойда кўради. Иккинчидан, сув теккан буғдойни сақлаш қийин бўлади. Шунинг учун унинг айбини айтмай сотиш алдамчилик ҳисобланади. Ушбу ҳадисдан савдо-сотиқ бўйича бир қанча фойдалар олинади: 1. Ислом дийнининг савдо-сотиқ, иқтисодий ишларда ҳам ўз таълимотларига эга эканлиги. 2. Масъул кишилар савдо-сотиқ ишлари шариатга мувофиқ боришини кузатиб туришлари лозимлиги. Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васалламнинг сўрашлари ва қўлларини солиб, текшириб кўришлари шуни кўрсатади. 3. Савдо молида айб бўлса, уни харидорга айтиш ёки кўрсатиш лозимлиги. Айбини кўриб туриб, олса, ўзининг иши. 4. Савдодаги алдамчилик қилиш савдогарни мусулмонлик доирасидан чиқариши. Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг «Мендан эмас» деганлари «Менинг дийнимда эмас», деганларидир. Энди бугунги катта-кичик савдогарларнинг қилаётган ишларига бир назар солайлик. Савдонинг қайси тури бўлса, ҳаммасида харидорни яхшилаб алдаш услуби ишлаб чиқилган. Нима қилиб бўлса ҳам харидорни алдаб, молни ўтказиб олишдан бошқа ташвиш йўқ. Яхши, сифатли молни кўргазмага қўйиб, ёмонини тортиб ёки ўлчаб бериш – энг осон услуб. Аввалгиларга ўхшаб, ёмғир тегиб қолганди, де¬йиш йўқ. Зироат маҳсулотини бозорга узиб ёки териб олишдан олдин, албатта, томиридан тўйиб ичиб олганича сув қўйилади. Маҳсулот тарози босадиган бўлгандан кейин бозорга олиб чиқилади. Албатта, уни еган одамни дард босади. Бозорда шеригининг ширин анорини сўйиб, кўргазмага қўйиб, ўзининг аччиқ анорини пуллайдиганлар ҳам йўқ эмас. Қўйингки, инсон боласининг ақлига сиғмайдиган нарсалар, ҳийла-найранглар бозорда учрайди. Ушбу нарсаларни касб қилиб олган алдамчиларнинг ўзини мусулмонман, деб аташга, Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг умматиданман, дейишга ҳақлари бормикан?! Аллоҳ таолодан қўрқиш керак. Алдамчиликни ташлаш керак. Алдамчилик билан топилган мол-дунё ҳаром бўлади. Эгасига юқмайди. Бошига битган бало бўлади. Қиёматда ҳам шарманда қилади. (“Ҳадис ва Ҳаёт” китобидан). Валлоҳу аълам!\nИрим, бидъат, хурофотлар тўғрисида китоб\n7 ойлик ҳоиладор рўзаси\nКабр устида кироат\nМусибат етганда соч олдириш\nДўстимдан қарз эдим у вафот қилди


Мусулмон раҳнамо фитна-фасодларни бартараф этиш учун энг зарурий нарса адолат эканини айтди | Uzbek\nHome > Пресс-релизлар > Мусулмон раҳнамо фитна-фасодларни бартараф этиш учун энг зарурий нарса адолат эканини айтди\nМусулмон раҳнамо фитна-фасодларни бартараф этиш учун энг зарурий нарса адолат эканини айтди\nҲазрат Мирзо Масрур Аҳмад Канаданинг биринчи Миллий Тинчлик Симпозиумида мурожаат қилди\n2016-йилнинг 22-октябрида Аҳмадия Мусулмон Жамоатининг Бутун дунё Раҳнамоси, Масийҳи Мавъуд ва Имом Маҳдий – Ҳазрат Мирзо Ғулом Аҳмад (алайҳиссалом)нинг 5-Халифаси Ҳазрат Мирзо Масрур Аҳмад (Аллоҳ таоло унга Ёрдамчи бўлсин) Канададаги Аҳмадия Мусулмон Жамоати ўтказган биринчи Миллий Тинчлик Симпозиумига тарихий мурожаат қилди.\nМазкур кеча Вон шаҳрига қарашли Тинчлик Қишлоғида жойлашган “Байтус-Салом” масжидида бўлиб ўтди, унга Вон шаҳри мэри Муҳтарам Мауризио Бевилаккуа, Парламент депутати Деб Шулте ва шаҳар кенгашининг аъзоси Марилин Иафрете каби ҳукумат вакиллари билан бирга 600дан зиёд меҳмонлар қатнашишди.\nЎз мурожаатида Ҳазрат Мирзо Масрур Аҳмад шундай деди: Аҳмадия Мусулмон Жамоати Ислом динининг бутунлай тинчлик оқими, чунки у Ислом динининг тинчлик таълимотларига эргашади. Шунинг учун унга“либерал” ёки “reformist” гуруҳи деб қараш мумкин эмас.\n“Бу ажралмас ҳақиқат, биз – Аҳмадий мусулмонлар тинчликни севамиз ва турли динлар билан жамоатлар ўртасида севги ва умид кўприкларини қурмоқчимиз. Шундай бўлса ҳам, бу Ислом динидан чиққанмиз ёки қандайдир бир ҳолатда ёки кўринишда “янгиланганмиз” учун эмас. Йўқ, биз Ислом динининг соф таълимотларига эргашганимиз учун шундай”.\nУ Ҳазрат Севимли Пайғамбаримиз Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)нинг мўмин-мусулмонлар ўзлари учун нимани ёқтиришса, бошқалар учун ҳам худди ўшани ёқтиришлари керак деган ҳадисини мисол қилди. У Ҳазрат шундай деди: ушбу усул (тамойил) тинчлик пойдеворини тузади ва бу ҳақда фикр юритиш мусулмонларнинг вазифаси бўлиб ҳисобланади.\n“Қашшоқликка ботиб, ҳар бир тун оч ухлашни мақсад-муддао қилганмизми? Болаларимизнинг касалга чалиниб, билимсиз ва хавф-хатар ҳолатида қолишини хоҳлаймизми? Албатта, ҳеч бир соғлом инсон шуларнинг биргинасини ҳам раво кўрмайди. Шунинг учун мусулмон сифатида биз ўзимиз учунгина эмас, бошқалар учун ҳам муваффақият исташимиз керак”.\nУ Ҳазрат шундай деди: навбат-навбати билан инсонлар ва миллатлар ўртасида фитна-фасодлар кўтарилиб туради, шунинг учун ўзларининг шахсий манфаатларини юқори қўйишнинг ўрнига улар (фитна-фасодлар) адолат ва холисона ҳал этилиши лозим.\nУлуғ Муҳтарам Халифа мусулмонлардан адолатни ўрнатиш учун ўзларига, ота-онасига ва севимли болаларига қарши гувоҳлик беришга ҳам тайёр бўлишлари лозимлигини талаб қиладиган Қуръони Каримнинг 4-сураси 136-оятини ўқиб берди.\n“Ислом динининг таълимотлари доимо мусулмон инсон ҳар доим ҳақиқатга содиқ бўлиши керак, натижада у ҳақиқатни ҳеч қачон яширмаслиги ёки ёлғон гувоҳлик бермаслиги лозим деб ўргатади. Инсоннинг шахсий хоҳишлари уни бошқармаслиги керак, бу тарафкашлик ва интиқомга олиб боради ҳамда инсонни тўғри ва ҳақиқатдан узоқлаштириб юборади”.\nУ Ҳазрат шундай деди: ҳақиқатда, мусулмонлар адолат меъёридан ҳам юқори бўлишга буюрилган. Қуръони Карим инсон “биродарлар сингари бўлиши керак” деб айтади.\n“Бу – инсон боласи раҳмдиллик ва меҳрибонлигини кўрсатиши керак ва худди бир она ўзгача мукофот ёки кунни кутмай, чин дилдан ўз боласига хизмат қилгандай бошқаларга хизмат қилиши лозим”.\nЖангдаги асирларга муомала қилиш ҳақида у Ҳазрат шундай деди: ҳозирги дунёда кўп ҳолларда маҳбуслар қамоқхоналарда одам чидамайдиган шароитларда сақланишади ёки уларга ҳеч қандай адолат қилинмайди.\nМутлақо қарама-қарши, у Ҳазрат Бадр жангидан мисол келтирди, унда Маккадаги кофирлар Ислом динига қарши уруш эълон қилишган.\nМусулмонлар ғалабага эришган ва Севимли Пайғамбаримиз Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) жангдаги хат-саводи бор асирларга хат-саводи йўқ мусулмонларни ўқитиб-ўргатишга кўрсатма берган. Бу улар озодлигининг йўл-йўриғи эди.\n“Бу ўзгача бебаҳо намуна нафақат уруш ва тўс-тўполон вазиятида ҳам ниҳоят баъзи бир яхшиликларга эришиш мумкин. Мусулмонларга умуман шафқатсиз бўлган одамларга ҳам меҳрибонлик ва тушуниш билан муомала қилинган ва муаллим сифатида фойдаланилган”.\n“Бу мисол Севимли Пайғамбаримиз Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хулқининг икки гўзал жиҳатини кўрсатган. Бир ёқдан, у зот (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) уни ҳам, унинг йўлловчиларини ҳам таъқиб қилиб юрганлардан қасосини ҳам олган эмас, аччиқланган ҳам эмас. Иккинчидан, у зот (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) билим бериш ва ўқитишни қанчалик юқори баҳолаганини далиллайди. У зот (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) инсонларнинг ўзлари аҳволларини яхшилашларини ва ўз ҳаётининг барча жабҳасида муваффақият қозонишларини хоҳлаган ва илм-фан бунга калит эди”.\nҚуръони Карим бошқаларнинг мол-мулки ва бойлигига кўз олайтирманглар деган таълимотини тушунтириб, у Ҳазрат шундай деди: ушбу усулга (тамойил) лоқайд қарагани учун дунёдаги тинчликни даврдан-даврга хавф остида қолдиришга олиб келди.\n“Баъзи бир ҳукуматлар айрим мамлакатларда бузилаётган инсон ҳуқуқларига бутунлай лоқайд бўлишмоқда, чунки улар ўша қавмларнинг нефтига ва табиий бойликларига эришишни хоҳлашади. Бироқ, ўша мамлакатлар фуқаролари кўр, кар ва соқов эмас. Улар шундай сиёсатнинг адолатга асосланмаганини сезишади ва табиий турда бу нарса норозичилик ва ихтилофга олиб келади”.\nҲазрат Мирзо Масрур Аҳмад шундай деб давом этди:\n“Жамиятлар ўз муносабатларида холис бўлишлари ва ўз тор шахсий манфаатларига қул бўлмасликлари лозим, аксинча холисона, одил ва кенг доирада дунё манфаатлари учун хизмат қилишлари керак”.\nЎз мурожаатининг ниҳоясида у Ҳазрат Учинчи Жаҳон Уруши бўлиши мумкинлигидан огоҳлантирди.\n“Биз аҳмоқларча ўзгача бир оғир ёки шиддатли жаҳон урушини кўзлаб бормоқдамиз. Мана шундай урушнинг таъсирларини тасаввур ҳам қилиб бўлмайди. Ўша қайғу, қўрқув ва фалокат келадиган авлодларгача чўзилиши мумкин. Шунинг учун Аллоҳ таоло инсонларга ақл ва фаросат тақдим этган деб умидгина қила оламиз ва фақат дуо қила оламиз”.\nУнинг тарихий мурожаатидан олдин бир талай меҳмонлар тинчликнинг муҳимлиги ва Аҳмадия Мусулмон Жамоати амалга ошириб келаётган ҳаракатлари ҳақида сўзлашди.\nКанададаги Аҳмадия Мусулмон Жамоатининг Миллий Президенти Лал Хон Малик шундай деди:\n“Бу Симпозиум Ислом дини ҳақида теранроқ тушунча пайдо қилиш ва мангу тинчликни ўрнатиш учун ўтказилмоқда. Бугун биз Аҳмадия Мусулмон Жамоатининг Бутун дунё Раҳнамоси, Ҳазрат Мирзо Масрур Аҳмаднинг (Аллоҳ таоло унга Ёрдамчи бўлсин) тарихий мурожаати билан биринчи Миллий Симпозиумизни ўтказиш бахтига муяссар бўлмоқдамиз”.\nВон шаҳрининг мэри Муҳтарам Мауризио Бевилаккуа шундай деди:\n“Қачон мен Сиз – Улуғ Муҳтарам Мирзо Масрур Аҳмад ҳақида ўйласам, Сизнинг ажойиб хабарингиз ҳақида ўйлайман; тинчлик, севги ва меҳрибонлик хабари ҳақида, шунингдек, дунёга энг керакли бўлган нарса – бу ўзаро сўзлашувлар ва динлар ўртасидаги иттифоқ”.\nПарламент депутати Деб Шулте шундай деди:\n“У Ҳазрат (17-октябрь куни) Парламент Ҳиллга ташриф буюришга вақт ажратганлиги учун мен чуқур миннатдорчилик билдирмоқчиман. У киши “Севги барчага, нафрат ҳеч кимга” деган хабар билан ер юзидаги диний бардошликка урғу бериб, жуда гўзал мурожаат қилган. Биз қабул қиладиган сиёсат йўналиши бўйича бир қатор таклифларни ҳам айтган, шунингдек, ўз донишмандлигини биз билан бўлишишга олган вақтига ҳам баҳо берамиз”.\nШаҳар кенгаши аъзоси Марилин Иафрете Канададаги Аҳмадия Мусулмон Жамоатининг 50-йиллик юбилейини нишонлаш мақсадида у Ҳазратга совға топшириб, шундай деди:\n“Кўпчилик одамлар менинг балки, Аҳмадия Мусулмон Жамоатининг жонли чемпиони эканимни билишади. Севги ҳақида, сабрлилик ҳақида ва қайтадан жамиятга бериш ҳақида сўзлайдиган Жамоат, бу жуда ноёб нарса”.\nТадбир якунлангандан сўнг у Ҳазрат йигирмага яқин ҳурматли меҳмонлар билан алоҳида учрашди.\nPrevious Post Аҳмадия Мусулмон Жамоатининг Раҳнамоси Канадага қарашли“Тинчлик Қишлоғи”да жума хутбасини ўқиди\nNext Post Миссиссога мэри Аҳмадия Мусулмон Жамоатининг РаҳнамосиниКанадада қабул қилди\nКанада Мусулмон Олами Мусулмон раҳнамо Низолар Сафарлар Тинчлик Тинчлик Хилофат


Президент Дональд Трамп ўзи ва рафиқаси коронавирусга чалинганини тасдиқлади\n21 май 2022, Тошкент вақти: 11:57\nПрезидент Трамп ўз ёрдамчиси коронавирусга чалингани ортидан тест топширган эди.\nАҚШ президенти Дональд Трамп ўзи ва рафиқаси Мелания Трамп коронавирусга чалинганини тасдиқлади.\n“Бугун кечқурун биз @FLOTUS билан бирга COVID-19 га топширган тестимиз ижобий чиқди”,-деб билдирди Трамп.\nПрезидентнинг шахсий врачи Шон Конли: “Президент ва биринчи хонимнинг аҳволи яхши ва улар соғайиб кетгунларича Оқ уйдаги ўз хосхонасида қолмоқчилар”,-деб ёзди.\nАввалроқ АҚШ президенти Дональд Трамп яқин ёрдамчиси Хоуп Хиксда коронавирус тасдиқлангани ортидан ўзини-ўзи “карантинга олиш жараёни”ни бошлаганини билдирганди.\nПрезидент маслаҳатчиси ва катта ёрдамчиси Хоуп Хикс 29 ва 30 сентябрь кунлари битта самолётда Трамп билан бир неча сафарда бирга бўлган. Унда коронавирус 1 октябрда аниқланди.\nТрамп Твиттеда ўзи ва рафиқаси Мелания ўз тестлари натижаларини кутаётганларини ва карантинга олинишларини ёзган эди.\nТрамп АҚШ президентлик сайловига бир ой вақт қолган бир пайтда коронавирусга чалинганини эълон қилди. АҚШда президентлик сайлови 3 ноябрда ўтказилади.\nИжтимоий сўров натижаларига қараганда, у ўз рақиби- демократик партиядан президентликка номзод Жо Байдендан камида 9 фоизга ортда қолмоқда.


WhatsApp туфайли дугоналаридан ортда қолаётган қиз ёхуд ўғирланаётган дамлар » Ўзбекистон янгиликлари – Zamin.uz\nWhatsApp туфайли дугоналаридан ортда қолаётган қиз ёхуд ўғирланаётган дамлар\nТараққиётимиз тезлашаётган бир даврда дунёни зир титратаётган ахборот хуружи исканжасида қолдик. Бу жараён табиийки жамоатчиликда мислсиз ахборот оқимидан фойдаланиш маданиятини ҳам шакллантиришни тақазо этмоқда. Ахборотнинг чексиз манбаси ҳисобланаётган интернет эса бу борада биз учун муҳим имконият йўлига айланди.\nИнтернет дастлаб илмий изланиш ва ҳарбий мақсадлар йўлида яратилганлигини яхши биламиз. Бугун эса у инсоният учун ҳали салбий ва ижобий томонлари тўлиқ ўрганилмаган сир синоатларга бой, ҳадсиз ахборот дунёсидир. Ваҳоланки, интернет енгиб бўлмас уч бошли аждарҳо эмас. Инсоният қўли билан яратилган ихтиро холос. Ундан оқилона фойдаланиш, эзгу мақсадларга хизмат қилдириш ҳар бир зиёли учун берилган катта имкониятдир. Аммо танганинг иккинчи томони ҳам бўлгани сингари дунёда одамни лоқайд қилувчи ёвуз махлуққа айлантирувчи мафкуралар ҳам ана шу имкониятлардан фойдаланаётганини англаш, ўз вақтида бундай тажовузларнинг олдини олиш, ахборот жиловини қўлга киритиш билан баробардир. Шулардан бири эскапизм (инглизча escape – қочиш, яшириниш) тушунчасидир. Бунинг мазмуни шуки, ушбу иллат орқали кишининг ўз хаёллари дунёсига ғарқ бўлиши, реал ҳаётдан қочиши яна ҳам соддароқ айтганда тарки дунёчиликка берилишидир. Бугунги кунда у ёшлар онгини забт этишда асосий усулга айланмоқда.\nҲаёт ранг-баранг. Баъзи таниш-билишларни учратганимизда кинофильмларда кўрган лавҳа эсга тушади. Ўтган аср бошларида Европалик киборлар салом-алик қилишса, бир-бирларига бош кийимларини ечиб ҳурмат кўрсатишган. Бугунги ёшлар ана шу ҳаракатни саломлашганда энди қулоқчин (наушник)ларини ечиб бош ирғашмоқда. Қўшиқ эшитаётган бундай тенгдошимиз ҳар ҳолда бизни илғаб олаётгандир. Аммо ижтимоий тармоқлар бағрига сингиб кетган ўғил қизлар ҳақида бундай дейиш қийин.\nЯқинда бир синглимизнинг гапидан хижолат тортдим. Унинг ўзи вилоятдаги нуфузли бир коллежнинг 1 босқич ўқувчиси. Айтишича, гуруҳдошларининг ҳаммаси шаҳарликлар, қўлида замонавий телефонлари бор талабалар.\n— Мен сиқиляпман, асабийлашяпман, – деди қизалоқ ўксиниб.\n— Нима, ўқиш жараёнига, тартибга кўниколмаяпсизми? – деб сўрадим.\n— Э қайда, ўқишни эплаб ташлаяпман. Сенсорли телефон олишим керак. “Ватсап” ўрнатмоқчиман. Онам бунга қарши, гуруҳимиздаги ҳамма қизлар “Ватсап” да гаплашади. Улардан орқада қолаётганим учун юрагимга ҳеч нарса сиғмаяпти. Замонавийликни онам қайданам тушунарди. Бир ёқда шу телефоним оддийлигидан хижолат тортаман. Гаплашишга, сурат, хабар юборишга ҳам жуда қулай экан бу тармоқ.\nСинглимизнинг афсусига сабаб бўлган ушбу «муаммо» мулоҳазага ундайди. Унинг онги бунчалар саёз нарсалар билан банд? Наҳотки, вақтинчалик кўнгилхушликлар балоғатни қаршилаган фарзандлар юрагидаги аламга айланса? Қизга жўяли бирор маслаҳат беролмадим. Унинг ўткинчи ҳавас, саёз фикрлари зукко тенгдошларига яхшигина хулоса. Шунга қарамасдан Телеграм, Одноклассники, Твиттер, Вконтакте, Ватсап, Фейсбук, Вибер ва бошқа ижтимоий тармоқлар ҳаётида айни кунларда ёқимли оҳанрабо. Улардан диний ақидапарастлик, муҳолифатчилик кайфияти, ахлоқий бузуқликларнинг жуда ёрқинлик билан талқин этилаётгани даҳшатли ҳодисадир. Бундай дейишга ўринли сабаблар бор. Масалан, АҚШда ҳатто дафн маросимларида ҳам одамларнинг ўз телефонларидан ажралмасдан «мотам тутаётгани» катта шов-шувларга сабаб бўлган. Очиқ айтиш зарур бундай ёқимсиз манзаралар сиз ва бизнинг орамизда ҳам учрайди. Йигит ва қизларнинг кўча-кўйларда ҳатто жамоат жойларида ҳам телефонларида берилиб матн тераётгани, атрофни унутиб тармоқ асирига айланаётгани бор гап. Буни замонавий зомбилашув деб аташ мумкин. Ғафлат босган бу каби ёшларга қараб ачинасан, холос. Кузатиб ушбу оддий ҳақиқат кўнгилдан ўтади. Улар жамоат орасида, бир ўқув масканида ва ёки интернет кафеда ҳамиша ёнма-ён. Бироқ улар буни ҳис қилмаяптилар. Таажжубки. Улар биргаликда ёлғиз одамлардир. Қайсидир маънода бу манқуртликнинг қиёфасига ўхшаб кетяпти. Тананинг дарди оғиздан киради, дейишади кўпни кўрган катталар. Маънавий касаллик эса кишига кўзидан, қулоғидан киради, десак ҳақ гапни айтган бўламиз, назаримда.\nИнтернет орқали келтирилган қуйидаги фактлар диққатимизни тортди: «Россияда одамларни интернетдан даволовчи илк клиникалар иш бошлади. Америкада эса руҳий қарамликдан даволовчи бундай шифохоналар 1996 йилдаёқ пайдо бўлган». Нақадар маънавий фожиа. Ҳали бизда бу даражага етилгани йўқ. Афсуски, ҳатто мактаб ўқувчиларининг интернет кафедаги бир зумлик ҳаётини кузата туриб «интернет касаллиги» уларни ҳам «хаста» қилиб қўймаслигига ҳеч ким кафолат беролмаса керак.\nМамлакатимиз келажаги ҳамиша зукко, ақли расо, баркамол ёшларга таянади. Уларга ҳамиша умид билан боқади. Бугун имкониятлар эшиги очилган бир паллада ота-оналар ўз фарзандларига меъёр деган ўгитни тушунтирсалар қайсидир маънода тарбиясизликнинг олди олинарди. Мурғак қалбларга ёвуз ниятларнинг соя солмаслигига оз бўлсада, эришиларди. Зеро, интернет ҳам бугун номи тез-тез тилга олинаётган маданиятсизликнинг «оммавий маданият»нинг бир бўлагидир. Унинг сирли кучи эса соддалик паранжисини юзига тортганида намоён бўлади. Унинг асирига айланган одам алдамчи ҳаловат ичра ўзини овутиб яшайверади. Бизнинг ёшларимиз ана шу «соддалик»ка боғланиб қолмасликларини жуда-жуда истардик.\nТеглар: киритиш тераётгани соддалик учрайди борада Тараққиётимиз\nТошкентда “Кўк кит” қурбонлари аниқлангани ростми?\n08:49 / 27-02-2017\nМ.Гусман: «Розилик берса, Мирзиёевдан интервью олиш умидидаман»\n23:04 / 08-02-2017\nШОК ВИДЕО: Дан ходими бўйсунмаган ҳайдовчи машинасининг устига чиқиб олди\n22:37 / 08-02-2017\n16:28 / 08-12-2016


* Янги йил байрами арафасида Самарқанд вилоятида уруш ва меҳнат фронти фахрийларига давлатимиз раҳбарининг совғалари топширилди. Ўз навбатида, вилоят, туман ва шаҳар ҳокимликлари, давлат ва жамоат ташкилотлари вакиллари нуронийлар хонадонига бориб, улар ҳолидан хабар олишди.\n* Яқинда “Ўзбекистон ҳаво йўллари” миллий авиакомпанияси юк ташиш учун қайта жиҳозланган иккита “Boeing-767-300BCF” ҳаво кемасига эга бўлган эди. Улардан бири куни кеча бортида қарийб 50 тонна юк билан “Урумчи — Тошкент” йўналиши бўйича дастлабки парвозни амалга оширди. Яқин вақт ичида иккинчи лайнер ҳам ўз фаолиятини бошлайди.\n* Пойтахтимизда “Умумтаълим мактабларида ўқувчиларни касб-ҳунарга йўналтириш ва психологик-педагогик хизмат кўрсатиш самарадорлигини ошириш масалалари ва ечимлари” мавзуида илмий-амалий анжуман бўлиб ўтди. Унда ўқитувчилар, ўқувчилар ва ота-оналар ўртасидаги муносабатларни тўғри шакллантириш, умумтаълим муассасаларида психологик хизматни ташкил этишда самарали усулларни қўллаш ҳамда махсус таълим муассасаларида ўқувчиларни касб-ҳунарга йўналтиришнинг долзарб масалалари муҳокама қилинди.\n* Наманган вилоятининг Чуст туманида 2015 йил ҳосили учун уруғлик чигитларни тозалаш, саралаш, туксизлантириш ҳамда қишлоқ хўжалик зараркунандалари ва касалликларига қарши дорилаш ишларини ташкил қилишга бағишланган кўргазмали семинар ўтказилди.\n«Халқ сўзи» ва ЎзА мухбирлари хабарлари асосида тайёрланди.\nМазкур рукндаги бошқа мақолалар: « Маҳалла ислоҳотларда фаол қатнашмоқда\tТадбиркор аёлларнинг бизнес-лойиҳалари банкларнинг молиявий кўмагида муваффақиятли амалга оширилмоқда »


..:: ISLOM.UZ ::.. - Омонатдор бўлайлик!\nОмонатдорлик чин мўминлик белгиси, мўмин кишининг асосий сифатидир. Аллоҳ таоло бизларни омонатдор бўлишга амр қилиб шундай деган:\n“Дарҳақиқат, Аллоҳ омонатни ўз эгаларига топширишингиз ва одамлар ўртасида ҳукм қилганингизда адолат билан ҳукм қилишингизга буюрар. Албатта, Аллоҳ сизларга яхшигина насиҳат қилур. Албатта, Аллоҳ эшитувчи ва кўрувчи зотдир” (Нисо, 58). Бошқа оятда эса бундай деган:\n“Эй, имон келтирганлар! Аллоҳга ва Расулга (буйруқларига) хиёнат қилмангиз ва (бир-бирингиздаги қўйган) омонатларингизга (ҳам) билиб туриб хиёнат қилмангиз!” (Анфол, 27).\nХўш, омонат нима? Омонат – бир кишига бошқа бир киши ёки бир Зот томонидан вақтинча ишониб топшрилган сўз, мол, амалдир. Омонатларнинг ичидаги энг каттаси – диндир. Аллоҳ таоло айтади:\n“Биз (бу) омонатни (чин бандалик омонатини) осмонларга, Ерга ва тоғларга таклиф этдик, улар уни кўтаришдан бош тортдилар ва ундан қўрқдилар. Инсон эса уни ўз зиммасига олди. Дарҳақиқат, у (ўзига) зулм қилувчи ва нодондир” (Аҳзоб, 72).\nБу оятда зикри келган омонат дин омонатидир. Биз омонатни яхши тушунишимиз учун салафи солиҳларнинг ҳаётига мурожаат қилмай иложимиз йўқ.\nУмар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу халифа бўлиб турган пайтларида халқнинг аҳволидан бевосита ўзлари хабардор бўлиш мақсадида шаҳар кўчаларини тунда айланар эдилар. Айланиб юрган чоғларида бир хонадонда олов ёқилганининг белгисини кўрдилар ва ўша ҳовлига яқин бордилар. Ҳовлида бир аёл катта қозонни тагига олов ёқиб қўйиб, кабгир билан ўша қозонни айлантираётган эди. Қозоннинг ичида эса сув қайнарди. Аёлнинг ёнидаги фарзандлари қоринлари жуда очиқиб кетганидан “Онажон, овқат пишдими?” деб тинмай парвона бўлиб йиғлашарди. Она эса: “Ҳозир, бироз сабр қилиб туринглар, пишай деб қолди” деб уларни юпатар эди. Бу ҳолни кўриб турган халифанинг ёнида Абдураҳмон ибн Авф розияллоҳу анҳу ҳам бирга эдилар. Ҳазрати Умар розияллоҳу анҳу шеикларига: “Жимгина кузатиб турайликчи, нима бўлар экан” дедилар. Тинмай овқат сўраётган болалар йиғлайвериб-йиғлайвериб, охири чарчаб, ухлаб қолишди. Шунда халифа Умар ичкарига кириб, аёлдан: “Эй Аллоҳнинг чўриси, нега бу қозондаги нарсалардан болаларингизга бермаяпсиз?” деб сўрадилар. Ҳалиги аёл: “Бу овқат эмас. Бу оддий сув. Ичига тош солиб қайнатяпман. Бу билан болаларимни чалғитяпман, холос” деб жавоб берди. Халқларидан бирининг бундай аянчли аҳволдалигини кўрган халифа аёлга: “Амирул мўъмининнинг олдига борсангиз бўлмайдими?” дедилар. Аёл: “Аллоҳга қасамки, Умар бизга зулм қилди” деб жавоб берди. Чунки у аёл Умар ибн Хаттобни танимас эди. Халифа Умар аёлдан: “Эй Аллоҳнинг чўриси, Умар сизга қандай қилиб зулм қилди? Ахир у сизнинг ҳолингиздан хабардор эмас-ку!” деб сўрадилар. Аёл: “Бизнинг устимиздан раҳбарлик қилаётганидан хабари бор-у, бизнинг аҳволимиздан хабари йўқ экан-да?! Ваҳоланки, биз кабиларнинг ҳолимиздан хабар олиш унинг зиммасидаги вазифаси эди. Қиёматда Аллоҳнинг ҳузурига борганда “Умар бизга зулм қилди” деб У Зотга шикоят қиламан” деди. Бу гапларни эшитган халифа дарҳол у ердан чиқиб, тўғри байтулмолга бордилар. Ун, шакар, ёғ ва бошқа озуқаларни елкаларига ортиб, аёлнинг уйи сари жўнадилар. Елкаларидаги юк жуда оғирлигидан соқоллари ерга тегай деб қолди. Буни кўрган Абдураҳмон ибн Авф розияллоҳу анҳу: “Келинг, мен ҳам юкнинг бир томонидан кўтаришиб юбораман” дедилар. Шунда Ҳазрати Умар: “Қўлингни торт! Қиёмат куни Аллоҳ мени ҳисоб-китоб қилаётганда юкимнинг бир четидан кўтара олмайсан” дея унинг илтимосини рад этдилар. Ўша оғир юкларни бир ўзлари кўтариб, аёлнинг уйига етиб бордилар. У зот халқнинг устидан раҳбар бўлиш улкан омонатлигини жуда яхши билар эдилар. Юкларни олиб боргандан кейин аёл ва болаларининг қорнини тўйғаздилар. Улар овқатланиб бўлишгандан кейин Ҳазрати Умар розияллоҳу анҳу аёлга: “Эртага халифанинг олидага боринг. Сизнинг номингиздан Умарга озгина гапириб қўяман” дедилар.\nТонг отгач, аёл халифанинг ҳузурига борди. У ерда Али ибн Абу Толиб, Абдураҳмон ибн Авф, Усмон ибн Аффон розияллоҳу анҳумлар кечаги юк кўтариб келган кишига “Амирул муъминин” дея мурожаат қилишаётганини кўриб қўрқиб кетди. Чунки у “Умар бизга зулм қилди” деб Умарнинг ўзига айтганини сезиб қолди. Шунда Ҳазрати Умар розияллоҳу анҳу: “Эй Аллоҳнинг чўриси, чўчиманг! Сизга қилган зулмимни мен сотиб олмоқчиман” деб байтулмолдан олти юз дирҳам пул бердилар. Пулни аёлга узатаётиб: “Буни олинг ва мени кечирганингизни бир қоғозга ёзиб беринг. Вафот этганимда шу қоғозни кафанимга қўшиб кўмишади. Қиёмат куни ўша қоғоз билан тирилиб, Аллоҳнинг ҳузурига борганимда, “Эй Роббим, Сен менга раҳбарликни омонат қилиб берган эдинг. Мен шу омонатга хиёнат қилиб қўйган эдим. Бир халқимга зулм қилиб қўйгандим. Ўша халқимни рози қилдим. У ўз розилигини шу қоғозга ёзиб берди” деб ўша қоғозни кўрсатаман” дедилар. Кейин аёл “Умар бизга зулм қилмади. Биз Умардан розимиз” деб ёзиб берди.\nҲа азизлар, улар омонатни ана шундай тушунишган. Биз эса омонат деганда фақат пулни тушунамиз, холос. Аслида омонатнинг турлари жуда ҳам кўп. Аллоҳ таоло мўминларнинг сифатлари ҳақида шундай деган:\n“Улар (мўминлар)(одамларнинг берган) омонатларига ва ўзаро боғлаган аҳд-паймонларига риоя этувчидирлар” (Муъминун, 8).\nСиз билан биз юз марталаб намоз ўқиб, юз марталаб мўминликнин даъво қилмайлик, агар олган омонатларимизни ўз жойига қўймасак, бизда чин мўминлик сифати топилмайди. Инсон пулни омонатга (қарзга) олган бўлса, вақтида қайтариши керак. Биров “Саломимни етказиб қўйинг” деса, бу ҳам омонат. Буни ҳам айтилган кишига етказиб қўйиш лозим бўлади. Агар инсон омонат деган нарсанинг нечоғли оғирлигини билганда эди, асло бировдан пул ҳам олмаган бўларди, бировнинг саломини етказиб қўйишни ҳам ўз зиммасига олмаган бўларди. Биз эса унинг нақадар залворли эканини ҳис қилмасдан, пул ҳам олаверамиз, саломни ҳам “Бўлди, етказиб қўямиз” деймиз.\nПайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Мунофиқнинг белгиси учта: гапирса, ёлғон гапиради; ваъда қилса, хилоф қилади; омонат қўйилса, хиёнат қилади” дедилар.\nДемак, мунофиқликнинг биринчи белгиси ёлғончилик экан. Орамизда ким ёлғон гапирмайди? Фарзандларимиз кичиклигидан биздан ёлғонни ўрганиб вояга етяпти. “Дадам уйда йўқ эдилар” деб қўй ўғлим” деймиз. Шунинг учун ҳам эндиликда уларга бир гапни гапирсак, дарров ишониб қўя қолмаяпти. “Мен ҳеч қачон ёлғон гапирмаганман” деб ким айта олади?\nМунофиқликнинг иккинчи белгиси ваъда берса, бажармайди. Соат бирда ош сузилиши, ўша вақтга етиб келиш кераклиги айтилган бўлса-да, хотиржам бир ярим, иккиларда кириб келади. Чунки биладида барибир у келмагунча ош сузилмаслигини. Қани инсонларга бўлган ҳурмат? Қани ўзига бўлган ҳурмат? Қани мусулмонлик белгиси? Аслида ўшандай одамларга ваъда бериб, устидан чиқмасликни ўзимиз ўргатамиз. Биз соат бирда ошни сузиб еяверсак, кейинги сафар айтилган вақтда етиб келадиган бўлади. Чунки яна кеч келса ҳаққидан маҳрум бўлишини, пулига куйишини биладида. “Келинглар, ошни сузаверайлик” дейилса, “Бироз шошмайлик, фалончи ҳали етиб келмади. Келсин, кейин сузамиз. Агар усиз ошни сузсак, хафа бўлади” деймиз. Айтган ваъдасининг устидан чиқиб, соат бирда етиб келганлар хафа бўлмайдими? Уларнинг ҳурмати йўқми? Биз умуман ўйламасдан ваъда берадиган бўлиб кетдик. Ваъданинг қарз эканлигини унутганимизга анча бўлди. Ўнта баҳона билан келамиз. “Ундай бўлиб қолди, бундай бўлиб қолди”. Биз қабул қилаверамиз. Аммо Аллоҳга нима деб баҳона қиламиз?\nҒарб мамлакатлари дунё ишларида биздан ўзиб кетганлигининг битта сабаби улар ваъдага вафо қилади. Айтилган вақтда, келишилган жойга етиб боради. Агар айтилган вақтда, келишилган жойга етиб келмаса, “Бу жиддий одам эмас экан” деб у билан тузилган шерикчиликни, шартномани бекор қилиб, у одамни четга суриб қўйишади.\nМунофиқликнинг учинчи белгиси омонатга хиёнат қилади. Орамизда омонатга хиёнат қилганлар йўқми? Албатта, бор. Мунофиқликнинг белгилари ичимизда топилиб қолмаяптими?\nПайғамбар алайҳиссаломнинг олидарига бир киши келиб: “Эй Расулуллоҳ, қиёмат қачон қоим бўлади?” деди. У Зот алайҳиссалом: “Агар омонатлар зое қилинса, омонатларга хиёнат қилиш бошланса, қиёматни кутавер” дедилар. Шунда у: “Қачон омонатларга хиёнат қилиш бошланади?” деб сўради. Набий алайҳиссалом: “Агар бир ишни бажариш ўша ишга лойиқ бўлмаган кишиларга топширилса, қиёматни кутгил” деб жавоб бердилар.\nЭнди шу ҳадис ҳақида бироз мулоҳаза юритсак. Лойиқ бўлмаган одамнинг қўлида бир иш кўрилса, шу қиёматнинг аломати. Мисол учун ўқитувчини олайлик. Мактабда болаларни ўқитяпти. Савия, малака етарли эмас. Бундай кишининг мамлакатимиз келажаги бўлган ёш авлодни ўқитишга, уларга таълим беришга ҳаққи йўқ. Ўзи тарбияга муҳтож, аммо мактабда, боғчаларда тарбиячи бўлиб олган. Бундайларнинг тарбия ишларида ишлаши асло мумкин эмас. Агар фарзандингиз мактабни битириб ҳам яхши илмли ва тарбияли бўлмаган бўлса, билингки, битта нолойиқ “ўқитувчи”нинг қўлида ўқиган. Ҳаётда йўқми шундай ўз касбига нолойиқ бўлганлар? Тўлиб ётибди.\nЁки бўлмаса савдогарларни олайлик. Инсон савдогарлик билан шуғулланишидан олдин шариатимиздаги савдо илмини яхши ўрганиши, фиқҳнинг “Китобул байъ” (Савдо китоби) қисмини сув қилиб ичиб юбориши керак. Савдо илмини билмай савдо қилгани учун бозорларимизни омонатга хиёнат қилувчи сотувчилар босиб кетди. Ҳазрати Умар розияллоҳу анҳу халифалик вақтларида “Савдо илмини билмаган одам бозорларимизда савдо қилмасин” деб буйруқ чиқарганлар. Бир янги қаламнинг нархи бозорда ўн сўм, эскилари олти сўм бўлса, сизга биров янги қаламимни сотмоқчиман деб келса, уни ўша ўн сўм нархига сотиб олиш керак. Беш сўмга ўзи рози бўлиб бериб кетди, демаслигимиз керак. Ахир ўша одам янги қаламнинг нархи бозорда неча пуллигини билмайди-ку! Бизнинг динимиз таълимоти бўйича бозор аҳволини билмаган одам куйиб қолмаслиги керак. Балки унга “Биродар, сизнинг қаламингиз ўн сўм туради, беш сўм эмас” дейишимиз керак. Агар сиз ўша билмаган одамни боплаб туширдингизми, унинг билмаганидан фойдаланиб, арзон нарсани қимматга, қиммат нарсани арзонга олди-сотди қилдингизми, демак, сиз ҳам савдо билан шуғулланишга нолойиқ одамсиз! Бирорта савдогар бугунги кунда “Ҳой савдогар биродарлар, ҳамкасблар! Келинглар, ҳаммамиз “Мухтасурл виқоя”нинг “савдо боби”ни ўқийлик” деяптими? Ўшандай савдогарлар ўзларининг нолойиқлиги билан бозордан топаётган пулига озиқ-овқат олиб, фарзандларига едиряпти. У таомни еган фарзанд эртага ким бўлиб етишади? Эртага келажагимизни ўшандай таом еган кишилар бошқарадими? Юртимизни ўшандайларга қолдирамизми? Ахир бу юртда Беруний, Ибн Сино, Хоразмий, Имом Бухорий, Имом Термизий, Алишер Навоий, Амир Темур каби аждодларимиз туғилиб, вояга етишган-ку! Нега уларга муносиб ворис бўлмаяпмиз? Нега уларга муносиб ворис етиштирмаяпмиз?\nМисол келтиришда давом этамиз. Бир табибга борасиз. Бир беморни даволаш ҳам омонат ҳисобланади. Бемор табибга ишонгани учун ўз жасадини унга топширади. Сиз эса ўз касбингизга нолойиқ бўлганингиз учун унинг касалини зиёда қиласиз ёки биратўла ўлдириб қўя қоласиз.\nЁки ҳайдовчиларни олайлик. Ҳар куни улар билан боғлиқ муаммоларга пешонамиз урилади. Кўчаларда ҳайдовчилик гувоҳномасига эга бўлмаган ёки ўша гувоҳномани пулга сотиб олган “ҳайдовчилар” тўлиб кетяпти. Машина ҳайдаш қоидаларини билмаган, йўл ҳаракати қоидаларини ўрганмаган киши машина ҳайдаб юрибдими, демак, у омонатга, ҳайдовчилик омонатига хиёнат қиляпти. Машинасидаги мижозларга, ташқаридаги пиёдалар ҳаётига таҳдид солгани учун ҳам хиёнаткор бўлади. Чунки бундай “ҳайдовчи” нафақат машинасига мижоз олиши, балки ўзи ҳам машина миниб кўчага чиқиши мумкин эмас эди. Ҳар бир одам ўзи бажараётган ишида пухта бўлмаса, у хиёнат қилаётган бўлади.\nНега ўз даврида биз юқорида тилга олиб ўтган алломаларимиз етишиб чиққан? Чунки уларга таълим берган устозлари ҳам жуда етук, ўз ишининг устаси бўлган, ўз касбига лойиқ муаллимлар бўлишган. Ҳозир нега ўшандай алломалар чиқмаяпти деган саволга ўшандай устозлар таълим-тарбия бермаяпти ёки таълим-тарбия ишида нолойиқлар кўпайиб кетгани учун фарзандларимиз дунёга устозлик қиладиган олимлар бўлиб етишмаяпти деб жавоб берамиз. Биз барча ўқитувчилар ҳақида эмас, балки таълим соҳасида адашиб юрганлар ҳақида сўз юритяпмиз. Давлатимиз томонидан ўқитувчиларга яратиб берилаётган шундай шароитларга жавоб шуми?! Қайси давлатда “Ўқитувчи ва мураббийлар куни” дам олиш куни қилиб белгиланиб, байрам сифатида нишонланади?! Биз барча савдогарлар ҳақида гапирмаяпмиз, балки савдо соҳасида адашиб юрганлар ҳақида сўз юритяпмиз. Биз барча шифокорлар ҳақида гапирмаяпмиз, балки тиббиёт соҳасида адашиб юрганлар ҳақида сўз юритяпмиз. Ўз ишига омонат деб ёндошадиганлар камайиб боряпти. Инсонга берилган омонатлар жуда кўп. Тириклик ўзи катта омонат. Эртага бу омонат ҳам олиб қўйилади. Бу тириклик, ҳаёт бизга вақтинча берилган омонатдир. Соғлик-саломатлик бизга берилган улкан омонат. Эртага соғлигимиз йўқолади. Омонат ўз Эгасига қайтарилади. Вақт омонат, фарзанд омонат, тинчлик омонат. Бу омонатларни ўз ўрнида ишлатишимиз, уларга заррача хиёнат қилмаслигимиз керак. Берилган умрни солиҳ ишларга сарф этишимиз, саломатлигимизнинг қадрига етишимиз, вақтдан унумли фойдаланишимиз, ўзимиздан яхши ном қолдиришга ҳаракат қилишимиз, фарзандларимизни комил инсон қилиб тарбиялаш пайидан бўлишимиз, тинчлигимизни асраб-авайлашимиз, тинчлик ишига бепарво бўлмаслигимиз керак. Эртага бу омонатларнинг бари олиб қўйилади. Барчаси бизга вақтинча берилган.\nАли розияллоҳу анҳу: “Омонатни адо қилиш ризқнинг калитидир” деганлар. Яъни сизга берилган омонатни ўз вақтида эгасига қайтариб қўйинг, унга хиёнат қилманг, ризқингиз кенг бўлади, деяптилар. Демак, ризқимиз кенг бўлишини хоҳласак омонатни адо қилишимиз керак. Омонат деганда яна қайтариб айтамиз, фақат пулни тушунмаслигимиз керак. Бизга берилган омонатларнинг сон-саноғи йўқ.\nУмар розияллоҳу анҳу: “Ироқнинг бир четида кетаётган от ёки туя йўлнинг нотекислигидан қоқилиб тушса, шунга ҳам охиратда мен жавоб беришимдан қўрқаман” деган эканлар.\nФарзандни омонат дедик. Фарзанд деган омонатни адо этиш деганда, уни ҳалол луқма билан боқиш, унга гўзал тарбия бериш, унга фойдали таълим бериш, уни баркамол инсон қилиб вояга етказишдан иборатдир. Уларнинг қорнини қандай йўл билан бўлса-да тўйдириш, катта бўлса тўйини қилиб бериш, алоҳида уй қилиб, чиқариб қўйиш омонатни адо этиш ҳисобланмайди. “Ота-она кулол” деган мақол бежизга айтилмаган. Шунинг учун ота-она кулолчиликни маҳорат билан олиб бориб, санъат асари даражасига етадиган буюмни ясамоқлари керак.\nУмар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу шаҳар ташқарисига чиққанларида бир чўпоннинг қўй боқиб юрганини кўрдилар. Унинг олдига бориб, “Қўйларингдан биттасини сотмайсанми?” деб сўрадилар. Шунда чўпон: “Мен қулман. Бу қўйлар хўжайинимники” деб жавоб берди. Ҳазрати Умар уни синамоқчи бўлиб: “Бўри еб кетди” деб қўяверасан” дедилар. Ҳалиги чўпон: “Бўри еб кетди” деб хўжайинимни алдашим мумкин. Аммо Аллоҳничи?” деди.\nБир улуғ зот отнинг устида Қуръон ўқиб кетаётган эди. Устидаги тўни тушиб кетганини сезмади. Анча масофа босиб ўтилгандан кейин қараса, устидаги тўни йўқ. Отдан тушиб, ортга тўнни излаб кетди. Шунда шериклари “Отга миниб, бориб келмайсизми? Тайёр от турибди-ку!” дейишди. Шунда у зот: “Мен бу отни эгасидан бир томонга минишга ижарага олганман. Агар ортга ҳам минсам, омонатга хиёнат қилган бўламан” деб жавоб берди.\nБу каби ривоятлар кўпчилигимизнинг ақлимизга сиғмай қолади. Ақлимиз кўтара олмай қолади. Нега? Чунки, биз омонатдорлик деган тушунчадан анча йироқлашиб кетганмиз. Аллоҳ барчамизга инсоф берсин!\nҚодисия жангида мусулмонларга жуда катта ўлжа тушди. Саъд ибн Абу Ваққос розияллоҳу анҳу бошчилигидаги қўшин Кисронинг қасрига кирди. Унинг қиличини, тожини, билакузугини ва бошқа нарсаларини тўплаб, байтулмолнинг улушини ажратиб, Мадинага юборишади. Пойтахтга жуда катта мол келди. Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу мусулмонларнинг омонатдорлигини кўриб йиғладилар. Шунда Али ибн Абу Толиб розияллоҳу анҳу Умар розияллоҳу анҳуга: “Сиз ўзингиз иффатли эдингиз-да! Сиз ўзингиз омонатдор эдингиз-да! Қўл остингиздагилар ҳам шунинг учун омонатдор бўлишди” дедилар.\nОта омонатдор бўлса, фарзанд ҳам омонатдор бўлади. Ота ёлғончи бўлса, фарзанд ҳам ёлғончи бўлади. Ота ҳалол бўлса, фарзанд ҳам ҳалол бўлади. Ота фосиқ бўлса, фарзанд ҳам фосиқ бўлади. Бола пиёлани пиёлага уриштириб чой ичишни кимдан ўрганди? Оғайнилари билан тез-тез шундай пиёлани уриштириб, ҳаром ичимликни ичадиган отасидан ўрганди? Бола ручкани оғзига солиб, сигаретга ўхшатиб ушлашни кимдан ўрганди? Чекувчи отасидан ўрганди. Ўғриликни кимдан ўрганди? Бир-икки марта бировнинг нарсасини сўрамай уйга олиб келганда, индамаган, тергамаган, уришмаган, танбеҳ бермаган ота-онасидан ўрганди.\nАбу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан бир киши ер сотиб олди. Сотиб олгандан кейин ўша ерни кавлаб турса, тилла чиқиб қолди. Тиллани олиб, ер сотганга олиб борди ва: “Бу сизни тиллангиз. Мен уни сиз сотган ердан топиб олдим” деди. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу эса: “Мен сизга ерни ичидаги нарсалари билан қўшиб сотганман. Бу тилла сизники” дедилар. Икковлари тортишиб қолишди. Икковлари ҳам “Тилла меники эмас” деган гапда туриб олишди. Бизда эса бунинг акси бўлади. Кейин икковлари ҳам қозига боришди. Қози уларнинг гапларига қулоқ солгач, деди: “Икковингизнинг фарзандингиз борми?” Бири: “Менинг ўғлим бор” деди. Иккинчиси эса: “Менинг қизим бор” деди. “Бир-бирингизга қуда бўлиб, тиллани фарзандларингизга сарф қилинглар” деди қози. Бу қисса ҳам ақлимизга сиғмайди. Аммо бу воқеалар айни ҳақиқат. Чунки қисса қаҳрамонлари Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг тарбияларини олишган.\nИмом Шофеий раҳматуллоҳи алайҳи ўзининг шогирди Имом Аҳмад ибн Ҳанбал раҳматуллоҳи алайҳининг уйига меҳмонга келди. Дастурхондан турилгандан кейин Имом Шофеий ўзига кўрсатилган уйга ётиш учун кирди. Энди ётмоқчи эди, оёғини узатадиган томонда Қуръон турган экан. Оёғини Қуръон томонга узатишдан ҳаё қилиб, ётмасдан, кечаси билан намоз ўқиб чиқди. Эрталаб Аҳмад ибн Ҳанбал устозини бомдод намозига уйғотиш учун кирган пайтда Шофеийнинг уйғоқлиги кўрди. “Устоз, ухламадингизми?” деб сўради Имом Аҳмад. Имом Шофеий: “Қуръон турган экан. Оёғимни узатишдан ҳаё қилдим. Шунинг учун ухламадим” деб жавоб берди. Имом Аҳмад: “Қуръонни бошқа томонга олиб қўйсангиз бўлмасмиди?” деб сўраган эди, устози: “Ўзимники бўлмаган нарсага қандай қилиб қўлимни теккизаман?!” деб жавоб берди. Қуръонни ўқимаяпти, уйига олиб кетмаяпти, фақатгина бошқа токчага олиб қўйиш, холос. Шунга ҳам қўли бормаяпти. Бировнинг нарсасига қўлимни теккизмайман, деяпти. Шунинг учун Имом Шофеий деса, “Аллоҳнинг раҳмати бўлсин у зотга” дейилади.\nҲурматли ёш авлодга таълим бераётганлар!\nМуҳтарам машина ҳайдаётганлар!\nҚадрли фарзанд тарбия қилаётганлар!\nБарчамиз учун эҳтиромли бўлган турли касб эгалари!\nБировдан қарз олганлар!\nКелинглар, омонатга хиёнат қилмайлик!\nКелинглар, омонатни чиройли суратда адо этайлик!\nКелинглар, ишлаётган жойимизга лойиқ бўлмасак, у жойдан кетиб, ўзимиз лойиқ бўлган бошқа жойда меҳнат қилайлик!\nҚўл остимиздагиларни алдаб, уларга хиёнат қилмайлик!\nЭртага Қиёмат кунида бу қилмишларимизга жавоб беришимизни ўйлайлик!\nКеч бўлмасидан олдин ҳаракатимизни қилайлик!\nМўминлик сифатига эга бўлишга шошилайлик!\nМунофиқлик аломатларидан тезроқ қутулишга интилайлик!\nАллоҳ таоло барчамизни мунофиқлик сарқитларидан озод бўлиб, чин мўминлик сифатига эга бўлган, Ўзининг омонатдор бандаларидан қилсин!\nОмонатнинг оғирлигини, омонатдорликнинг масъулиятини ҳис қиладиган бандаларидан қилсин!\nОмонатдорликни барчамизга осон айласин! Омин!\nЖумъа мавъизалари асосида


Хаттот аёллар | Azon.uz - Ахборот-таҳлилий портал\n10:20 10.01.2018 799\nМаълумки, хаттотлик санъати билан аввалдан асосан эркаклар шуғулланиб келади. Туркиянинг Кўжаэли шаҳрида яшовчи 41 ёшли Шефика Улкер эса ўзи каби хаттот аёлларни етиштирмоқда.\nЎзининг айтишича, 9 яшарлигида масжидга борганида у ердаги арабий ёзувлардан қаттиқ таъсирланган ва шундан кейин хаттотликка қизиқиб қолган. Тинимсиз изланишлар натижасида моҳир хаттот бўлиб етишди.\n“Кечалари ҳам ёзар эдим. Атиги икки соат ухлаб, эрталаб ёзганларимни олганча устозимнинг ҳузурига ошиқардим. Бу иш учун сабрли бўлиш лозим”, – дейди Шефика Улкер “Анадўлу” агентлиги журналисти билан суҳбатда.\nУ етти йил муқаддам турмуш ўртоғи билан бирга “Санъат уйи” номли устахона очган. Бу ерда бошқа аёлларга хаттотлик сирларини ўргатиб келмоқда. Шогирдлариинг энг ёши 37, энг каттаси эса 74 ёшда.\nЎзбeкистон Прeзидeнти Туркия Буюк Миллат Мажлиси раисини қабул қилди\n12:00 25.09.2018 88\nГермания турк чойининг энг асосий харидори хисобланади\n21:30 24.09.2018 172\nБинали Йилдирим: "Сўнгги 2 йилда Ўзбекистон ва Туркия муносабатларида катта ўзгаришлар бўлди"\n17:00 24.09.2018 184\nУн ортилган юк машиналари Идлиб томон йўл олди\n12:30 18.09.2018 474\nҚатар амири Эрдўғанга самолёт совға қилди\n16:00 14.09.2018 1558\nЖорий йилда Истанбул шаҳри энг кўп сайёҳларни меҳмон қилди\n11:30 13.09.2018 356


04:24 / 17.11.2017 | abdullohmail.uz7777 | 3303\nАссалому алайкум! Ҳурматли устозлар, ислом уз сайтида ўқиб қолдим. Чорва ҳайвонлари аёллар уловлар зийнатли қилиб қўйилди дейилган. Аллоҳ ҳузурида бундан яхшироқ нарсалар бор дейилган. Буни Қуръонда ўқигандим, лекин бир нарса мени ўйлантириб қўйди шунда мусулмон одам чорва хайвонларини боқманглар дейиляптми?\nБиз уй шаройитида парранда яъни товуқлар боқамиз. Оиламизга ва тухум керак одамларга фойда бўляпти ва янада кўпроқ қилмоқчимиз. Шу ишларни қилсак бўладми ёки бошқа бир боқиш тартиблари борми? Юқоридаги гап чорва молларига берилиб Аллоҳни зикри ва намозни ташлаб қўйма деган манода айтилганми? Лекин ман боқаман ҳам фойдаланаман ҳам намоз ҳам ўқийман Алҳамдулилаҳ. Бу қилётган ишим тўғрми? Яна бир саволни ечимини тополмаяпман. Масалан кунига 30 та тухум олсам бир ойда 900та бўлади. 900тадан 90 таси ушр бериладми ёки 9 тами? Қандай ва нечта беришга тушинмаяпман.\nВа алайкум ассалом! Касб қилинг, чорва қилинг, илм ўрганинг ҳаммасини ёнида Аллоҳга ибодат қилиш ёнида бўлсин деган. Тухумдан ушр берилмайди, лекин пули нисобга етса закот беради. Валлоҳу аълам!\nҚИСМАН ИЗОҲ БЭРСАНГИЗ\nҚазо ва Қадар мавзуси


Танишинг: "Қўқон-1912"нинг янги ўйинчимиз Отабек Зокиров » Скачать музыку бесплатно новинки музыки 2016-2017\nТанишинг: "Қўқон-1912"нинг янги ўйинчимиз Отабек Зокиров\nКомментариев: 0 Просмотров: 382 Дата: 16-01-2016, 00:20 Мавсум-2015 кашфиётларидан бири сифатида эътироф этилган 23 ёшли ярим ҳимоячи Отабек Зокиров янги мавсумни “Қўқон-1912” жамоаси сафида ўтказади. Яқинда клуб ва футболчи ўртасида шартнома имзоланди. Айни дамда Зокиров жамоамизнинг Тошкентдаги йиғинида иштирок этмоқда. У кеча “Металлург”га қарши кечган назорат учрашувида майдонга тушди. Марғилон футбол мактаби тарбияланувчиси саналган Отабек Зокиров 1992 йилнинг 11 октябрь санасида таваллуд топган. Футболчилик фаолиятининг асосий қисмини Фарғонанинг “Нефтчи” жамоасида ўтказган. 2013 йили Ёшлар лигаси тўпурарларидан бирига айланган. 2014 йилдан эътиборан “Нефтчи”нинг асосий таркибида ўйнай бошлаган. 2015 йилни эса Самарқанднинг “Динамо” жамоаси таркибида ўтказди. Ўтган мавсум якунларига кўра, Отабек Зокиров 30 та учрашувда майдонга тушди. Бу ўйинларда 23 ёшли футболчи рақиблар дарвозасини тўрт марта аниқ нишонга олди. Отабек Зокиров “Қизилқум”, “Нефтчи”, “Сўғдиёна” ва “Андижон” жамоалари посбонларини доғда қолдирган. Икки марта ҳакамлар томонидан огоҳлантирилган. Бизнинг маълумот: Тўлиқ исми: Отабек Зокиров Туғилган сана: 11 октябрь 1992 йил Ўйнаган жамоалари: 2012-2014 – “Нефтчи” 2015 – “Динамо” 2016 – “Қўқон-1912”


Россия Мудофаа вазирлиги YouTube’да Пентагондан ўзиб кетди\n20:44 / 13.12.2015\nРоссия Мудофаа вазирлиги канали YouTube порталида АҚШ Мудофаа вазирлигининг учта – DARPA TV, DoD ва DoD News каналлари бирга олинганидан кўпроқ оммабопликка эга бўлмоқда, деб хабар бермоқда Geektimes нашри.\nРоссия видеоси 7 млн гача намойиш йиғди. Охирги икки ой ичида “Доғистон” кемасидан юқори аниқликдаги қурол билан берилган зарбалар ва “Ростов-на-Дону” сув ости кемасидан сув остидан туриб қанотли ракеталарнинг гуруҳ тарзида учирилиши видеолари энг катта оммабопликка эга бўлди. Россия Мудофаа вазирлиги чоп этган охирги ролик ҳам оммабоплашмоқда, у 20 соатда деярли ярим миллионга яқин намойиш йиққан.\n13 декабрь ҳолатига кўра “Каспий денгизидан ИШИД объектларига қарши юқори аниқликдаги қурол билан ёппасига зарба бериш” (“Массированный удар высокоточным оружием по объектам ИГИЛ в Сирии из акватории Каспийского моря") ролиги энг оммабоп ролик бўлмоқда, у айни пайтга келиб 6,5 млн дан кўпроқ намойиш йиққан.\nМаълум қилинишича, Пентагон Youtube’да бир нечта расмий аккаунтга эга. Унинг асосий канали 2007 йил 6 сентябрдан бери мавжуд, у шу кунгача 31 млн намойиш ва 17 минг обуначи йиғишга муваффақ бўлган. DARPA аккаунти 2009 йил 15 январда очилган, намойишлар 35 млнни, обуначилар 56 мингни ташкил қилади. Пентагоннинг расмий янгиликлар канали DoD News 2006 йил 12 октябрдан бери мавжуд, видеолар намойиши\nмиқдори 2,8 млнни, обуначилар 11 мингни ташкил қилади.\nПентагоннинг учта каналининг умумий обуначилари сони 85 минггачани, видеолар намойиши 69 млнгачани ташкил қилади, Россия Мудофаа вазирлигининг канали кечроқ, яъни 2011 йил 23 октябрда қайд қилинганига қарамасдан, 102 минг обуначи ва 70 млн дан кўпроқ намойишга эга.


Александр Беляев. КЭЦ юлдузи (қисса) - www.ziyouz.uz\nБош саҳифа Жаҳон насри онлайн антологиясиАлександр Беляев (1884-1942; Россия)Александр Беляев. КЭЦ юлдузи (қисса)\nЧоп этилган 08.01.2014 31.01.2018 МуаллифZiyouz.uz\nКонстантин Эдуардович Циолковский хотирасига бағишлайман\nI. ҚОРАСОҚОЛ БИЛАН УЧРАШУВ\nАрзимаган бир воқеа тақдиримни ҳал қилади, деб ким ўйлабди дейсиз.\nУ пайтда бўйдоқ эдим, илмий ходимлар турадиган бинода истиқомат қилардим. Ленинграднинг баҳор оқшомларидан бирида очиқ деразадан хиёбондаги яшил момиқ билан қопланган дарахтларни томоша қилиб ўтирардим. Уйларнинг юқори қаватлари ботаётган қуёшнинг сарғиш нурида чўмилар, пастки қаватлар эса кўкимтир қоронғилик қаърига ғарқ бўлмоқда эди. Узоқдан Нева дарёси ва Адмиралтейство қуббаси ярқираб кўринарди. Оқшом ниҳоятда сўлим эди, фақат куй етишмасди, холос. Радиоприёмнигим бузилиб қолган эди. Қўшни хонадан таралаётган майин бир куй деворларга урилиб, қулогимга элас-элас эшитиларди. Шу тобда қўшниларимга ҳавасим келиб кетди ва ниҳоят, қўшним Антонина Ивановна радиоприёмнигимни осонгина тузатиб бериши мумкин-ку, деган фикрга келдим. Мен у қиз билан яхши таниш эмасдим, лекин физика-техника институтида ассистент бўлиб ишлашийи билардим. Ҳар гал зинада учрашиб қолганимизда бир биримизга мулойимгина таъзим қилиб ўтардик. Шунинг ўзи унга ёрдам сўраб мурожаат қилишимга тўла ҳуқуқ берадигандай туюлди назаримда.\nҲаял ўтмай қўшним эшигидаги қўнғироқ тугмасини босдим.\nЭшикни Антонина Ивановна очди. У йигирма беш ёшлардаги сулув қиз эди. Унинг катта-катта қувноқ қўйкўзлари кишига андак истеҳзо билан такаббурона боқар, қирра бурни эса чеҳрасига қандайдир жўшқинлик ифодасини баҳш этарди. Эгнидаги жўнгина тикилган қора мовут кўйлаги қоматини қучиб турарди.\nНегадир бирдан довдираб қолдим ва шоша-пиша, узуқ-юлуқ қилиб келишимнинг сабабини тушунтирдим.\n— Бу замонда радиотехникани билмаслик уят,— деб гапимни бўлди у ҳазил аралаш.\n— Мен биологман,— дедим ўзимни оқламоқчи бўлиб.\n— Лекин ҳозир мактаб болалари ҳам билади радиотехникани.\nУ шундай дея текис тишларини ярқиратиб куларкан, таънасини юмшатгандай, орадаги ноқулайлик сал кўтиралгандай бўлди.\n— Юринг, ичкарига кирайлик, чойимни ичиб бўлиб, приёмнигингизни даволагани бораман.\nМен бажону дил эргашдим.\nКенг ошхонадаги думалоқ стол ёнида семиз, икки юзи қип-қизил, очлари оппоқ аёл — Антонина Ивановнанинг онаси ўтирарди. У мен билан қуруққина кўришиб чойга таклиф қилди.\nМен рад этдим. Антонина Ивановна чойини ичиб бўлгач, бизникига чиқдик.\nУ приёмникни ғоятда чаққонлик билан қисмларга ажратди. Мен унинг узун, ҳаракатчан бармоқларига ҳавас билан тикилардим. Биз кўп гаплашолмадик. Қиз аппаратни бирпасда тузатиб, чиқиб кетди.\nБир неча кунгача фақат у ҳақда ўйлаб юрдим, яна кирмоқчи бўлардиму, бироқ ҳеч баҳона тополмасдим. Ниҳоят, айтишга ҳам уялади киши, приёмнигимни атайин бузиб қўйдим… Кейин унинг олдига кирдим.\nҚиз приёмникни кўздан кечириб чиқди-ю, менга масхараомуз қараб қўйди-да:\n— Приёмнигингизни тузатмайман,— деди.\nМенинг лавлагим чиқиб кетди.\nАммо эртаси куни яна кирдим — бу гал приёмнигим жуда яхши ишлаётганини айтиш учун кирдим. Шундай қилиб, Тоняни кўриб туриш, — мен уни ўзимча шундай деб атардим,— мен учун ҳаётий эҳтиёжга айланиб қолди.\nҚиз мен билан дўстона муносабатда бўларди, лекин мен унинг назарида кабинетда ўтириб қолган олим, тор доирадаги мутахассис, радитехникадан бехабар, характери бўш, табиати ўз лабораторияси ёки кабинетига мукка тушиб олган чолларникига ўхшаган бир киши эдим. Ҳар учрашганимизда у талай кўнгилсиз гапларни уйиб ташлар ва характеримни ўзгартиришни маслаҳат берарди.\nМенинг иззат-нафсим ҳақоратланган эди. Қайтиб уникига кирмасликка қарор қилдим, лекин, албатта, бунинг уддасидан чиқолмадим. Бунинг устига, ўзим ҳам сезмай характеримни ўзгартира бошладим: кўпроқ сайр қиладиган, спорт билан шуғулланадиган бўлдим, чанғи, велосипед ва ҳатто радиотехникага оид китоблар сотиб олдим.\nБир куни Ленинград кўчаларида сайр қилиб юриб, Йигирма Бешинчи Октябрь кўчаси билан Учинчи Июль кўчасининг муюлишида тимқора соқолли ёшгина бир кишини кўриб қолдим.\nУ менга диққат билан бир оз тикилиб турди-да, кейин истиқболимга шахдам юриб кела бошлади.\n— Кечирасиз, сиз Артемьев эмасмисиз?\n— Шундай, — жавоб бердим мен.\n— Сиз Нина… Антонина Герасимовани танийсизми? Мен сизни бир куни у билан кўрган эдим. Мен унга Евгений Палей ҳақида баъзи нарсаларни айтмоқчи эдим.\nШу пайт нотаниш кишининг олдига автомобиль келиб тўхтади.\n— Тезроқ! Тезроқ бўлинг! Кечикамиз!— деб қистади шофёр. Қорасақол машинага сакраб чиқиб олди.\n— Айтиб қўйинг — Помир, Кэц…— деб қичқирди у машина гизиллаб бораркан.\nАвтомобиль тезда ғойиб бўлди.\nУйга бир алфозда қайтдим. Бу одам ким? Фамилиямни қаёқдан билади? Мени Тоня билан ёки у айтганча Нина билан, қаерда кўрган экан? Ҳамма танишларимни бир-бир кўз ўнгимдан ўтказиб чиқдим… Бундай қиррабурун ва қоп-қора чўққисоқол албатта эсда қолиши керак. Йўқ, мен бу одамни илгари учратмаганман… У тилга олган Палей-чи? У ким бўлди?\nТонянинг олдига кириб, бу ғалати учрашув ҳақида гапириб бердим. Ҳамиша оғир-вазмин бу қиз бирдан ҳаяжонланиб кетди. Палейнинг номини эшитиб ҳатто қичқириб юборди. Учрашувни бутун тафсилотлари билан қайтадан гапириб беришга мажбур қилди, кейин нега у одам билан бирга машинага ўтириб, ҳамма гапни сўраб олмадингиз, деб койишга тушди.\n— Тавба, жуда қўймижоз одамсиз-да! — деди у сўзини тугатиб.\n— Тўғри, — жавоб бердим мен жаҳл билан. — Американинг саргузашт фильмларидаги қаҳрамонларга сираям ўхшамайман ва бу билан фахрланаман. Нотаниш одамнинг машинасига чиқиб олиш… Афв этасиз.\nУ ўйга ботди, менинг сўзларимга қулоқ ҳам солмай, худди алаҳсирагандай ўзича пичирлай бошлади:\n— Помир… Кэц… Помир… Кэц…\nКейин китоб жавонини титкилаб, Помир харитасини олди ва Кэц деган жойни қидира кетди.\nАблатта харитада Кэц деган жой кўрсатилмаган эди.\n— Кэц… Кэц… Агар бу шаҳар бўлмаса, нима ўзи: кичкина қишлоқми, овулми, бирон ташкилотми?.. Кэцнинг нималигини билиш керак!.. — деб хитоб қилди у.— Шу бугуноқ ёки эртага эрталабдан қолдирмай қандай қилиб бўлмасин билиш керак.\nТоняни таниёлмай қолдим. Бамайлихотир ва тартиб билан ишлайдиган бу қизда шунча куч-ғайрат борлигини кўриб ҳайратда қолдим. Бу ўзгаришга фақат бир сўз — Палей деган сеҳрли сўз сабаб бўлган эди. Мен ундан Палейнинг кимлигини сўрашга журъат қилолмадим, уйга чиқиб кетдим.\nЯшириб ўтирмайман, ўша кеча ухлай олмадим, таъбим жуда хира эди, эртаси куни Тонянинг олдига чиқмадим ҳам.\nАммо кечқурун унинг ўзи кириб келди. У одатдагидай мулойим ва хотиржам эди. Стулга ўтириб, гап бошлади:\n— Кэцнинг нималигини аниқладим: бу Помирдаги ҳали харитага киритилмаган янги шаҳар экан. Эртага ўша ёққа жўнайман, сиз ҳам мен билан бирга боришингиз керак. Мен қорасоқолли кишини танимайман, сиз уни топишга ёрдам берасиз. Ахир Палей ҳақида маълумотга эга бўлган одамнинг фамилиясини билиб олмаганлигингиз сизнинг гуноҳингиз-ку, Леонид Васильивич.\nМен ҳангу манг бўлиб қолдим. Шу етмаётган эди-да, ўзиям. Лабораторияни, илмий ишимни ташлаб, қандайдир Палей исмли кимсани қидириб, Помирга борар эмишман-а!\n— Антонина Ивановна, — дедим мен қуруққина қилиб. — Илмий тажрибаларимнинг самарасини фақат биргина ташкилот кутмаётганини яхши биласиз. Ҳозир, жумладан, меваларнинг пишишини тўхтатиб туриш масаласига бағишланган ишимни тугаллаяпман. Бу тажриба анчадан бери Америкада олиб бориляпти, бизда ҳам бошланган бу иш. Аммо натижа ҳали-ҳозирча қувонтирарли эмас. Эшитган бўлсангиз керак, ўрик, мандарин, шафтоли, апельсин, беҳи ва шунга ўхшаш маҳаллий мевалардан турли хил маҳсулотлар тайёрлайдиган жанубдаги консерва фабрикалари бир-бир ярим ой қаттиқ ишлаб, йилига ўн-ўн бир ой бекор туришади. Бунга сабаб, меваларнинг деярли бир вақтда пишиши ва уларни бирданига ишлатишнинг имконияти йўқлигида. Шунинг учун ҳам ҳар йили ҳосилнинг қарийб ўндан тўққиз қисми нобуд бўлади.\nЙилига ўн ой бекор турадиган фабрикалар сонини кўпайтиришнинг ҳам фойдаси йўқ. Шу важдан менга ёзда Арманистонга бориб, ўша ернинг ўзида меваларнинг пишишини сунъий равишда кечиктириш юзасидан ғоят муҳим тажриба ўтказиш топширилган. Тушуняпсизми? Мевалар ҳали ғўралигида териб олинади, кейин заводларнинг улгуришига қараб аста-секин пишиб бораверади. Шундай қилиб, заводлар ишсиз қолмайди…\nТоняга қараб дудуқланиб қолдим. У сўзимни бўлмади, унинг бунақа одати йўқ эди, аммо чеҳраси борган сари хиралашиб борарди. Пешанасида, икки қошининг орасида ажинлар пайдо бўлиб, қовоқлари осилиб кетди. Узун киприкларини кўтарганида кўзларидаги нафратини пайқадим:\n— Жамоатчи-олимни кўринглар-а! — деди у совуқ оҳангда.— Мен ҳам Помирга ўйнагани эмас, иш билан кетяпман. Қандай қилиб бўлмасин Палейни қидириб топишим керак. Сафар кўпга чўзилмайди. Мевалар пишгунича Арманистонга етиб ҳам борасиз…\nНима десам экан! Ахир унга мени қандай ноқулай аҳволга солиб қўяётганини айтолмайман-ку! Севган қизинг билан аллақандай Палей деган кимсани, балки ўз рақибингни қидириб юриш… Бу қандай гап! Тўғри, у ўйнагани эмас, иш билан кетяпман деяпти. Лекин унинг Палейда нима иши бор экан? Буни сўрашга ғурурим йўл бермади. Бўлди, етар. Севги ишга халақит беряпти. Ҳа, ҳа! Илгари лабораторияда ярим кечагача ўтирардим, энди эса соат тўрт бўлар-бўлмас жўнаб қоламан. Мен унга яна бир бор рад жавобини бермоқчи бўлиб турган эдим, яна Тонянинг ўзи гап бошлаб қолди:\n— Майли, бир ўзим борадиганга ўхшайман,— деди у ўрнидан тураётиб.— Бу ишни анча қийинлаштиради, бироқ, сизнинг ёрдамингизсиз ҳам қорасоқолни топиб оларман балки. Хайр, Артемьев. Муваффақиятли пишишингизни тилайман.\n— Менга қаранг, Антонина Ивановна!.. Тоня!.. Аммо у аллақачон чиқиб кетган эди.\nОрқасидан борсаммикин? Қайтарсаммикин? Майли, розиман, дейми?.. Йўқ, йўқ! Бир гапда туриш керак. Ҳозир шундай қилмасам, кейин расво бўлади.\nДарҳақиқат, ўша куни кечқурун, тун бўйи, эртасига эрталаб ҳам гапимда турдим. Лабораториядаги тажрибам — олхўриларга қарагим ҳам келмасди.\nТоня, албатта, ёлғиз жўнайди. У ҳеч қандай қийинчиликдан қўрқмайди. Қорасоқолни ва у орқали Палейни топгач, Помирда нима воқеа юз бераркин? Агар у билан бирга бўлганимда ҳамма нарсани билиб олардим. Тоня билан бирга бормасам — бу алоқа узилди деган сўз. Кета туриб бекорга «хайр» дегани йўқ. Лекин, барибир бир гапда туриш керак. Ҳозир шундай қилмасам, кейин расво бўлади.\nАлбатта, мен бормайман. Лекин жудаям жоҳил бўлиш керак эмас-да. Тоняга йўл ҳозирлигини кўришда ёрдам бериш оддий бир илтифот-ку.\nХуллас, соат ҳали тўрт ҳам бўлмасдан тўртинчи қаватдан оёғимни қўлимга олиб пастга отилдим: Америка фильмларидаги қаҳрамонлардан қолишмай юриб кетаётган троллейбусга сакраб чиқиб олиб, уйга жўнадим. Чамамда, Тоняларникига тақиллатмасданоқ кириб борган бўлсам керак. Эшикдан кира солиб:\n— Сиз билан бораман, Антонина Ивановна!— деб қичқирдим.\nБу хитоб қайси биримиз учун кутилмаган бўлишини аниқ билмайман, назаримда, мен учун бўлса кераг-ов!\nШундай қилиб, мен ажойиб-ғаройиб саргузаштлар гирдобига тушиб қолдим.\nРукнларАлександр Беляев (1884-1942; Россия), Янги китоблар\n← Аввалги Аввалги Александр Беляев. Жаҳонгир (роман)\nКейинги → Кейинги: Деймон Раньон. Ҳазилкаш (ҳикоя)


Мунажжимлар башорати: 18 сентябрь куни юлдузлар сизга нималарни ваъда қилмоқда? - Zamin.uz\n00:36 / 18.09.2018\nКўнгилни бугун кенг қилиб, янги танишувларни бошдан кечиришингизга тўғри келади. Кўнгил кенг бўлмас экан, сиз биров билан тил топишиб кета олмайсиз. Иш жойингизда бор имкониятларни ишга солиб бўлса-да, ҳақиқий профессионаллигингизни намойиш этинг. Шахсий бизнес очиш учун 18 сентябр жуда қулай кечади. Эркакми, аёлми, бугун бегоналар билан яқин муносабатлар юритса, албатта кўнгилсизликка учрайди. Саломатликни эҳтиёт қилинг.\n18 сентябр куни «Ҳа» деган сўзни шиор қилиб олинг. Шунда ишларингиз бароридан келади. Дунёга ҳақиқий бахтли бир инсон сифатида табассум ила боқа бошлайсиз. Кун давомида сизга қўшимча даромад келтирадиган ишларнинг бир талайини таклиф этишади. Демак, танлаш имкониятингиз бор. Янги лойиҳаларни амалга оширишни хоҳласангиз, бегоналарнинг маслаҳатларига қулоқ тутманг, иллюзия қуршовида яшанг. Нафас йўлларини яхшилашга қаратилган машғулотларни амалда бажариш, шарқ яккакураши билан шуғулланиш ва узоқ вақт пиёда юриш бугун жуда муваффақиятли кечади.\nЮлдузлар бошингиз узра қалқиб турган осмон булутсиз кечишини башорат қилишган. Шундай экан, миянгизда йиғилиб қолган ғояларни сира ўйланмасдан ҳаётга тадбиқ эта бошланг. Албатта ижобий натижасини кўрасиз. Агар кун мобайнида сизга қайсидир ишни таклиф этишса, олдин бу ишни яхшилаб ўрганиб чиқишингиз тавсия қилинади. Муҳаббатда жуфтингизни ёки бўлғуси жуфтингизни ранжитадиган амалларга қўл урманг.\n18 сентябрда бутун дунёда ўзингиздаги ноёб истеъдодлардан бирини намойиш этиш имконига эга бўласиз. Ишда сизнинг астойдил ҳаракат қилишингиз жуда кўпчиликка ёқиб тушиши мумкин. Майли, қўйиб беринг, сиздан ўрнак олсинлар. Муҳаббатда барча истакларингиз адо этилади. Фақат оиласиз бўлсангиз, яқиндагина танишган инсон билан мулоқотда жуда эҳтиёткор бўлинг. Тағин ҳалитдан жанжаллашиб юрманг.\nСафар, ўқиш, дори-дармон кабиларга бугун кўп пул сарфлашингизга тўғри келади. Буларнинг барчаси муҳим. Шунинг учун тақдирга тан бермасдан иложингиз йўқ. Инқирозга тушиб қолмаслик учун оилавий бюджетингизни тўғри тақсимланг. Уйда янгича тартиб ўрнатинг. Яқин ва олис ўтмиш хаёлларидан воз кечинг. Улар сизни чалкашлик саригина етаклайди холос. Кечқурун тоза ҳавода сайр қилинг.\n18 сентябр куни иш бажаришда бўладими, оилавий ҳаётдами, барибир режалар, тартибларни буткул ўзгартириб ташлашингиз керак. Куннинг иккинчи қисмида даромад бўлади. Аммо сиз кутганчалик эмас. Тежамкорликка дўст тутинишга мажбурсиз. Спортнинг лўкиллаб югуриш тури билан кечки пайт шуғулланишингиз тавсия этилади. Иммунитетни кўтариш пайида бўлинг. Айниқса, бу сурункали хасталикка чалинганлар учун жуда зарур.\nЮлдузлар бугунги кунингиз жуда ажойиб тарзда ўтишини башорат қилишган. Нимаики ишга қўл урсангиз, бароридан келади. Орзулар ҳақиқатга айланади. Оила қуришга улгурмаганлар кечки пайтга бориб кутилмаганда романтик лаҳзалар асирига айланиб қолишлари мумкин. Айниқса, муҳаббатга ишонмайдиганлар севги, ишқ ҳақиқатан борлигига шахсан амин бўлишади. Кечқурун ухлашга ётишдан олдин қатиқ ичинг. Тушларингиз тотли кечади.\n18 сентябрда эрталабданоқ ишхонангиздаги раҳбарларга ҳақлигингизни исботлаш ҳаракатига тушишишингиз мумкин. Лекин юлдузлар бундай ҳаракатни маслаҳат беришмайди. Биргина сизнинг нотўғри йўл тутишингиз туфайли жамоа икки гуруҳга бўлиниб қолиши мумкин. Шахсий ҳаётда ҳам жуфтингиз билан орангизда жанжалли вазиятлар юзага келиши кутилади. Иккингиздан кимдир ён беришга ўтмаса, бу жанжалнинг охири яхши бўлмаслиги мумкин.\nҚандай иш бошласангиз, бугун муддатидан олдин, хурсандчиликда, даромадлари билан муваффақиятли якунлаш бахтига муяссар бўласиз. Бу ҳолат кечга қадар давом этиши тайин. Керакли шахслар қийин вазиятда қолган пайтларингизда албатта ёрдам қўлини чўзишади. Бугун ҳаммасидан ҳам молиявий муаммоларни эртароқ ҳал қилишга уриниб кўринг. Оила қурмаганлар бугун танлаган инсонига ўз муҳаббатини изҳор этса, нур устига аъло нур бўлади. Бугун сизга шундай имконият берилади.\n18 сентябр куни анчадан бери кўришмаган танишингиз, дўстингиз ёки қадрдонингиз сизга кутилмаган совға ҳозирлаб қўйган бўлиши мумкин. Моддий аҳволингизни яхшилаш масаласида ҳам мушкулотларга дуч келмайсиз. Қанча даромад олишни мўлжаллаган бўлсангиз, шунчани оласиз. Аёл бўлсангиз, даромад эвазига гардеробингизни яна бир нечта янги кийимлар билан бойитиш ҳаракатига тушаверинг. Афсусланмайсиз.\nАмалга оширишни мўлжаллаб юрган ишларингизни якунига етказиш учун кўп куч ва вақт сарфлашингизга тўғри келади. Қийналишлар ўз самарасини бермай қолмайди. Тушдан кейин бу ишларингиз интиҳоси раҳбариятга жуда маъқул тушганидан хабар топасиз. Асосийси, ҳеч кимга ишда ҳақиқий профессионаллигингизни исботлашга ҳаракат қилманг. Эртанги кун учун куч йиғишда дўстлар билан кафеда ўтириб дам олишингиз лозим. Ёлғиз қолиб ширин хаёллар суриш ҳам дам олишда катта ёрдам бера олади.\n18 сентябр куни негадир ҳаммага керакли бир инсонга айланасиз, ишонаверинг. Чунки ишда ўзингизни кўрсата олгансиз. Ҳеч ким ўз ишининг устаси эканингизга шубҳа қилмайди. Шахсий ҳаётингиз жуда тотли ўтади. Аммо баъзи яқинларингизни ҳаддан зиёд идеалга айлантириб қўйманг. Фақат фаришталаргина ҳақиқий идеал бўла олади холос. Муҳаббатингизни қадрланг. Овқатланишда меъёрни билинг.\nМунажжимлар башорати: 8 сентябрь куни юлдузлар Сизга нималарни ваъда қилмоқда?\n8-09-2018, 00:30, Ҳаёт тарзи\n3-09-2018, 00:30, Ҳаёт тарзи\nМунажжимлар башорати: 28 сентябр куни юлдузлар сизга нималарни ваъда қилмоқда?..\n27-09-2017, 21:45, Ҳаёт тарзи\nМунажжимлар башорати: 26 сентябр куни юлдузлар сизга нималарни ваъда қилмоқда?..\n25-09-2017, 21:43, Ҳаёт тарзи\nМунажжимлар башорати: 20 сентябр куни юлдузлар сизга нималарни ваъда қилмоқда?..\n19-09-2017, 21:32, Ҳаёт тарзи


Энг яхши китоб тарғиботи ҳақида\n02.03.2018 19:00 0 564\nҚишнинг сўнгги ойида телеканалларнинг бирида намойиш этилган «Севги изтироби» сериали эфирдан олиб ташлангач, жуда кўпчилик сериалсеварлар (уларнинг аудиторияси бир неча миллионни ташкил этади) «Энди телевизор кўрмас эканмиз-да, телеканалларнинг бирортасида томошага арзигулик на сериал, на кўрсатув бор» деган фикрларни билдирди. Бу ҳақда интернет сайтларида, ижтимоий тармоқларда тортишув, баҳс-мунозаралар авж олди. Сериал намойиши тўхтаб қолгани учун Ўзбекистон телеканалларига «бойкот» эълон қилганлар ҳам топилди, яна кимлардир сериал дискини ахтаришга тушди. Сайтларда уларнинг фойда-ю зарари ҳақида бир-бирига қарама-қарши мақолалар эълон қилинди. Хуллас, биргина сериал мавзуси бир неча кун давомида ижтимоий тармоқларнинг асосий мавзусига айланди.\nАммо бугун (ваҳоланки, орадан кўп вақт ўтмади) сериал мавзуси бутунлай унутилгандек. Ижтимоий тармоқларда ҳам бу мавзу ортиқ «чайналмаяпти», сайтлардаги мақолалар сарлавҳасини сериал мавзулари безамай қўйди. Ўзим бу сериални сира кўрмаганим учун ҳам ижтимоий тармоқлардаги баҳсларни шунчаки кузатиб бордим.\nЯқинда «Фейсбук» тармоғи фойдаланувчиларидан бири: «Сериалларни йиғиштириб, «Ёшлар»га олинглар, энг ажойиб, энг ибратли танлов бошланди. «Ёш китобхон» танлови! Оилавий кўринг, фарзандларингизга ибрат қилиб кўрсатинг», — деб ёзганини кўриб, телевизорни айтилган телеканалга созладим. Ва англадимки, бу ток-шоу шу пайтгача китобхонлик тарғиботи йўлида қилинган энг яхши тарғибот бўлибди. Ниҳоят одамларни, айниқса, ёшларни китоб ўқишга ундайдиган, китоб ўқиган одам ҳеч қачон кам бўлмаслигини наинки тушунтириб, балки кўрсатиб ҳам бера оладиган теледастур пайдо бўлганини кўрдим.\nШу ўринда бир мулоҳазамни билдирмоқчиман. Давлатимиз раҳбарининг 2017 йил 12 январдаги «Китоб маҳсулотларини чоп этиш ва тарқатиш тизимини ривожлантириш, китоб мутолааси ва китобхонлик маданиятини ошириш ҳамда тарғибот қилиш бўйича комиссия тузиш тўғрисида»ги фармойишидан сўнг телевидение ва матбуотда китобхонликнинг фойдаси ҳақида кўп кўрсатув ва мақолалар эълон қилинди, кўплаб фикрлар билдирилди. Қайси телеканални кўрманг ёки газетани варақламанг, китобхонликнинг ёшлар камолоти, маънавияти юксалишида муҳим ўрин тутиши, китоб ўқиган одам кам бўлмаслиги, буюк боболаримиз бу ҳақида ўта кучли фикрлар билдиргани ва ҳоказолар ҳақида сўз боради. Ҳеч ким ўзига савол бермайдики, соатлаб давом этаётган бу кўрсатувларни кимдир кўраяптими? Саҳифаларни тўлдираётган бу мақолаларни қанча газетхон ўқияпти? Умуман, китобхонликни шу йўсинда тарғиб этиш қанчалик тўғри? Ёшларга китобхонлик ҳақида сўқилган фалсафа уларни қўлига китоб олишга ундайдими? Менимча, йўқ. Ёшларни китоб ўқишга илҳомлантириш учун бошқача тактика зарур.\nШу маънода, бугун Ўзбекистон ёшлар иттифоқи ва «Ёшлар» телеканали қўл урган лойиҳа ҳақиқий маънода оммабоп, томошабоп ва фойдали дастур бўлибди. Китоб ўқиб, билими билан ҳамманинг кўзини қувонтираётган, таъбир жоиз бўлса, китоб ўқиб «Спарк» минаётган ёшларни кўрган фарзандларингизда китоб ўқишга иштиёқ уйғониши аниқ. Албатта, гап фақат автомобилда ҳам эмас, ток-шоуда қатнашаётган ёшларнинг билими тенгдошлари учун ҳақиқий намуна бўлади, фарзандингизда «мен ҳам китоб ўқийман» деган қатъият бугун бўлмаса эртага албатта пайдо бўлиши шубҳасиз.\nБу дастурни алоҳида эътироф этишимнинг сабаби бор. Ҳар куни телевизорда сериал томоша қилишни одат қилганлар бирданига мук тушиб китоб ўқишга ўтиб кетишини кутиш ёзда қордан умидвор бўлишдек гап. Аммо ҳеч бўлмаса ишни китобхонлик ҳақидаги қизиқ, оила даврасида маза қилиб кўрадиган ана шундай ток-шоуларни томоша қилишдан бошлашимиз керак. Эшитишимизча, кўпгина хонадонларда бошқа сериаллар ўрнига ҳам ана шу ток-шоуни томоша қилишни бошлашибди. Ана шундай ташаббуслар давомли бўлишидан умидвормиз!\nДарвоқе, яна бир гап. Ёшлар китоб ўқигани учун албатта ҳукумат ёки қайсидир ташкилот рағбатлантириши шарт эмас. Бу — фарзандининг келажаги учун қайғурган, боласининг катта марраларга эришишини орзу қилган ҳар бир ота-онанинг вазифасидир. Ана шу вазифани унутмасак кифоя.\nОзод Комилов, Бухоро вилояти\nТаълим 16/12, 08:26\nТаълим 13/12, 10:09\nТаълим 10/12, 16:40