Kutubxona - Said Ahmad. Sud (hikoya) / Kiril\nSiz shu sahifadasiz: Said Ahmad. Sud (hikoya) / Kiril\nАсар номи Суд (ҳикоя)\n1 I. Саратон кунларининг бирида\n2 II. Қўлбола космонавт\n3 III. Тўққиз килограммли тарвуз\n4 IV. Осмон тўла юлдузлар\n5 V. Хайр, сершовқин шаҳар!\nI. Саратон кунларининг бирида\nСаратоннинг жазираси авжга чиққан, қуёш осмондан нур эмас олов тўкаётгандек.\nЁтоқда мендан бошқа ҳеч ким йўқ. Ҳамётоқларим салқин паркларда дарс тайёрлагани, баъзилари консултатсияга кетишган.\nСал камхаржроқ бўлганимдан нонга куним қолиб, иссиқ ётоқда димиқиб дарс тайёрлаяпман, куннинг иссиғи ҳатто бошимдаги дўппимни ҳам куйдираётганга ўхшайди. Миямга ўлай агар бир нима кирса. Ўқиганим калламга кирмай, сочларим орасида қолиб кетаётганга ўхшайди.\nСаратоннинг жазоси кўкчой деганлар. Чойнакни кўтариб пастга тушдим. Кўчанинг нариги бетидаги чойхонага ўтмоқчи бўлиб автобус ўтиб кетишини кутиб турибман. Бирдан қайрағоч тагидаги скамейкада ёнбошлаб ётган бир кишига кўзим тушдию, орқамга қайтдим. Ёши олтмишларга бориб қолган бир киши бошини скамейкадан осилтириб ётибди. Аввалига уни ухлаб қолган гумон қилган эдим. Яқинига борсам ухлаганга ўхшамайди. Ерда эскириб кетган бир чарм портфел. Портфелнинг қопқоғи очилиб қолган. Ерда бир-иккита ўн сўмлик сочилиб ётибди. Шошиб уни уйғота бошладим. Бошини кўтариб тўғрилаб ётқизиб қўйдим. Чол ҳамон уйғонмас эди.\nБирдан кўнглимга шайтон кирди. Ўйим бузилди. Шошиб атрофга қарадим, ҳеч ким йўқ. Чолнинг ярим очиқ кўзларида назаримда нур сўнгандек эди. Ажиб бир чаққонлик билан портфелни олдиму қўйнимга тиққанимча ётоққа қараб чопдим.\nТўртинчи қаватга қандай чиққанимни билмайман. Ётоққа кирдиму портфелни тўшагим тагига тиқиб устига ўтириб олдим. Юрагим шундай дукиллаб урарди-ки девор соатнинг тукиллашига ўхшаб ўзимга ҳам эшитилиб турибди.\nНима қилишимни билмай яна ўрнимдан турдим. Дераза олдига келиб пастга қарадим. Чол ҳамон ўша ҳолича қимирламай ётибди.\nХаёлимга, ўртоқларим келиб қолса нима қиламан, ё бўлмаса қочаётганимни биров кўрган бўлса қидириб кирса нима қиламан, деган ўй келди. Тўшак тагига қўл суқиб яна портфелни олдиму печкадек қизиб ётган чердакка чиқа бошладим. Эмаклаб бориб уйилиб ётган увадалар орасига портфелни тиқиб, қайтиб тушдим. Ётоқ эшигини очишим билан яна ўзимни деразага урдим.\nЭнди чолнинг тепасига одам йиғилган. Гулларга қараб юрадиган боғбон амаки қўлидаги пиёладан унинг юзига сув сепяпти. Дарров деразадан нари кетдим. Ташқарига чиқишга ҳам, ётоқда ёлғиз қолишга ҳам қўрқаман.\nБир соат ўтдими, икки соат ўтдими билмайман. Шунча вақт қимирламай тик турганимни икки тиззамда дармон қолмаганидан билдим.\nҚилиб қўйган ишимнинг даҳшатини мана шу ўтган вақт ичида билиб қолдим. Пешонамга шатиллатиб туширдим.\n— Нима қилиб қўйдим? Ўғри бўлиб қолдимми?\nШарт ўрнимдан турдиму чердакка чиқдим. Увада орасидан портфелни олиб яна ётоққа тушдим. Уни пастга, тўдаланиб турган кишилар тепасидан ирғитмоқчи бўлиб деразадан қарадим.\nЭнди скамейка олдида ҳеч ким йўқ. Тез ёрдам машинаси шитоб билан чоррахани кесиб ўтиб кетди. Тамом! Бўшашиб яна каравотимга ўтирдим. Портфелни очдим. Бир даста пул. Ведомост. Пулни санадим. Бир минг икки юз ўн олти сўм. Яна аллақанча танга-чақа. Ведомостга кўз ташладим. Ўн еттинчи мактаб ўқитувчиларининг отпуска пули.\nКоридорда оёқ товушлари эшитила бошлади. Қўрқиб портфелни яна тўшак тагига тиқдиму қимирламай ўтиравердим. Эшик очилиб Сайфи билан Умар кирди. Улар башарамга қараб ҳайрон бўлиб қолишди.\n— Нима бўлди? Тобинг йўқми? Рангинг оқариб кетибди.\nУларга нима деб жавоб берганим ҳозир эсимда йўқ. Сайфи чойнакдан сув тополмай стаканда илиб қолган чойни оғзимга тутди.\n— Ич, ич, оғайни. Офтоб урган бўлмасин тағин.\nЧойни ичмай қайтардим.\n— Бунақа ўзингни қийнаб дарс тайёрлама-да. Дам олиб, каллани мундоқ шамоллатиб тайёрлаш керак. Ўзингни уринтириб қўйибсан, ошна, — деди Сайфи. — Пастдан қайноқ чой опчиқиб берайми?\nСайфи туника чойнакни қўлига олди. Шу топда менинг бирдан-бир душманим бўлиб шу чойнак йилтираб турарди.\n— Йўқ, — дедим қатъий қилиб. — Чой ичмаймаи. Офтобда сал кўпроқ юриб қўйган эканман. Бошим айланди. Салда тузалиб қоламан.\nУлар бирпас ҳайрон бўлиб туришгандан кейин китоб дафтарларини тумбочкага қўйиб яна чиқиб кетишди. Яна ёлғиз қолдим. Бу хилда ўтираверсам қийналиб кетадиганга ўхшайман. Аста ўрнимдан туриб бошимга шунча кулфатлар солган портфелни тўшак тагида ёлғиз қолдириб чиқиб кетдим.\nБоғбон амаки гуллар тагини кетмонлаб юрган экан. Менга бир қарадию, индамай ишини қилаверди.\nЮрагим шув этиб кетди. Нега ундай қилди? Илгарилари ҳар кўрганда гулқайчисини белига қистириб аҳволимни сўрарди. Менинг мусофирлигимни, қарашадиган ҳеч кимим йўқлигини билиб невараси тушлик олиб келганда, албатта, чақиртириб тушарди. Бирга тушлик қилардик. Нечук бу гал менга бу хил совуқ қаради? Ё қилмишимни кўзимдан билиб олдими? Ё бўлмаса портфел олиб қочганимни кўрганмиди? Қўрқиб кетдим. Индамай бошимни эгиб ўтиб кетавердим.\nСал нари бориб секин орқамга қарадим. У ҳамон ўз иши билан банд. Кетмонини назаримда жаҳл билан ерга ураётганга ўхшарди. Орқамга қайтдим. Яқин келиб салом бердим. Чол бошини кўтариб саломимга совуққина алик олди-да, кетмонини марзада қолдириб, четга чиқди. Нос чекди.\n— Сал хафароқ кўринасиз? — дедим уни синамоқчи бўлиб.\nЧол кўзларимга маъносиз тикилиб туриб, ноинсоф, деди.\nТовонларимгача зирқираб кетди. У жаҳл билан оғзидаги носни тупуриб ташлади-да скамейкага ўтирди.\n— Ноинсоф, ноинсоф кўп, болам. Куппа кундузи бир бечорани шилиб кетишди. Агар ўша ярамас қўлимга тушгандами, шу кетмон билан калласини мажақлаб ташлардим.\nТанамга сал жон киргандек бўлди. Хайрият, чол билмаган экан. Ҳолдан тойиб унинг ёнига ўтирдим. Боғбон амаки ўзидан-ўзи хуноби ошиб гапирарди.\n— Неча марта айтганман, пенсияга чиқ, деб. Йўқ, кўнмади. Юраги ўзи маълум нарса. Ҳой дўстим, энди бас, ишлама, дедим, қани энди бу ўжарни кўндириб бўлса. Мана, нима бўлди? Бир минг икки юз сўм-а. Қошки ўзиники бўлса. Халқники, муаллимларники-я!\nЧол бошини сарак-сарак қилиб бўлган воқеани гапириб берди.\n— Банкадан пул олиб келаётган экан. Иссиқда юраги бесаранжом бўлиб қопти. Трамвайдан тушибди-ю, Мардонни олдида бирпас ўтириб дам олай деб менинг олдимга аранг етиб кепти. Аксига олиб мен ўлгур қовун олгани кетган эдим. Қовун емай заҳарни есам бўлмасмидим. Бояқиш мени кутиб ўтириб кўнгли бехуд бўлиб қопти. Пул тўла папкасини бир ноинсоф кўтариб кетибди. Олган одамга буюрмасин. Кафанига, ўлимига ярасин шу пул.\nЧол ўғрини астойдил қарғарди. Унинг ҳар бир гапи юрагимни тешиб кетяпти. Унинг гаплари қулоғимга эмас, баданимга ўқ бўлиб санчиларди.\nПулни олиб тушиб боғбон амакимнинг қўлига берсаммикан? Нима деб бераман? Мен олган эдим, десам кейин ёмон бўлмасмикин? Топиб олгандим, деяйми? Йўқ, бўлмайди. Кўзимга тергов, суд, қамоқ кўриниб кетди.\nЯхшиси ёпиғлик қозон ёпиғлигича қолавелсин. Олганимни ҳеч ким кўрмапти-ку нимадан қўрқаман. Бироқ боғбон амакимнинг қарғиши, кўнгли беҳузур бўлиб қолган кассир чолнинг ярим очиқ нурсиз кўзлари ичимни тимдаларди.\nЧол ўрнидан туриб яна гуллар орасига кириб кетди. Бир ўзим қолдим. Нима қилишимни билмайман. Аста турдиму бошим оққан тарафга қараб кета бошладим.\nАнча кеч кириб қолган. Ишдан қайтаётган кишилар тротуарларни тўлдирган. Калламга ҳеч нарса кирмайди. Одамларга туртиниб-суртиниб кетяпман. Қорним очми, тўқми билмайман. Ким менга қараса турган жойимда қотиб қоламан. Қочишга пайт пойлайман.\nБаъзан қилиб қўйган хатомни тузатиш қийин эканини англаб ўзимча режалар тузаман.\nЯнги костюм олсам. Энди ётоқда туриб нима қиламан. Квартира олиб кўчиб кетаман. Соат оламан. Тилла соат олсам ҳам бўлади. Янги этик олиш керак. Уйланиб олсаммикин?\nШундай ширин орзуларимни бўлиб чолнинг ярим очиқ нурсиз кўзлари кўриниб кетади.\nУнинг ҳоли нима кечади? Юраги ёмон экан, ўлиб қолса нима қиламан? Ўқитувчилар нима қилишади?\nШу пайт кўзим магазиннинг ялтираган витринасига тушиб қолди. Бу ювелир магазин эди. Тилла соатлар, биллур идишлар кўзни қамаштиради. Беихтиёр ичкарига кириб қопман. Шундай бадавлат эдимки, бу дўкондаги энг қимматбаҳо буюмларни харид қилишга ҳам қурбим етарди. Шошилмай роса айландим. Қай хил соатни олишимни мўлжаллаб қўйдим. Ойна тагида устига тилла суви юртилган кумуш папиросдон турипти. Ана шуни ҳам олиш керак. Бу папиросдонга қаҳрабо муштук ярашади. Албатта оламан.\nНимага қўл узатсам етадигандек эди. Рости ҳам шундай. Энди энг яхши ресторанда овқатланаман. Бундан буён стипендия кутиб ўтириш йўқ. Жағимга қоплама қилиб тилла тиш қуйдирсам ҳам бўлади.\nАна шундай ниятлар билан магазиндан чиқдим. Эртага бугун ўйлаган, ният қилган нарсаларимни оламан. Эртага менинг ҳаётим янгича бошланади.\nМен бахтиёр эдим. Илгари ҳеч қачон ўйлаб кўрмаган, ҳатто хаёлимга келмаган нарсалар тўғрисида ўйлайман. Қадам ташлашим ҳам, атрофга қарашим ҳам бошқача эди. Мен ерни босиб кетаётганим йўқ. Ер мени кўтариб бораётганга ўхшайди.\nҲуштак товушидан чўчиб кетдим. У ёқ-бу ёққа қарадим. Мўйловдор бир милитсионер лунжини тўлдириб ҳуштак чаларди. Унга қарасам жаҳл билан мени имлаб чақиряпти.\nКалламдаги хаёллар, ширин орзулар шу топдаёқ қаёққадир ғойиб бўлди. Ўзлигимни йўқотиб мурдага айландим. Ўлимга ўз оёғи билан кетаётгандек унга қараб юра бошладим. Бирдан, қочсаммикин, деб ўйладиму, шу топдаёқ орқамга бурилиб тирақайлаб қоча бошладим. Яна ҳуштак овози қулоқларимни тешгудек бўлди. Қаршимдан келаётган бақувват бир йигит оёғимдан чалиб юборди. Мункиб кетдиму, йиқилмадим. Зум ўтмай милитсионер етиб келди.\nСуд, даҳшатли қора курси. Ҳукм!\nМилитсионер ўнг қўлини чаккасига қўйиб чест берди.\n— Гражданин сиз...\n— Мен, мен билмасдан... — бошқа гап айтолмадим.\n— Сиз, — шошилмай салмоқлаб гапирарди. — Сиз нега кўча қоидасини бузасиз? Оз бўлмаса машина уриб кетай деди-ку...\nУ бошқа нималар деди билмайман. Энтикаман холос.\nАтрофни одам ўраб олган эди. Милитсионер то штраф квитантсиясини ёзиб бўлгунча сал ўзимни ўнглаб олдим.\nЁтоққа қараб кетяпман. Юраётганим йўқ. Судралаяпман. Аъзойи баданимда жон асорати йўқ. Мурдага ўхшайман.\nНазаримда калтак егандек бутун вужудим зирқираб оғрийди.\nТо тўртинчи қаватга чиққунча икки марта зинада ўтириб дам олдим.\nСайфи билан Умар шақиллатиб домино ўйнашаётган экан, уларга ҳам қарамай ўрнимга чўзилдиму кўзимни юмдим. Аммо тўшак тагидаги портфел белимга ботиб ухлагани қўймасди. У ёққа ағдариламан, бу ёққа ағдариламан, бўлмайди. Мени шунчалар нотинч қилаётган портфелни олиб улоқтиргим келди. Иложи йўқ-да!\nШунчалар чарчашимга қарамай ухлаёлмадим. Энди кўзим илинганда тушимга ярим очиқ нурсиз кўз киради, уйғониб кетаман. Яна кўзим илиниши билан ўзимни терговчи олдида кўраман, яна уйғонаман.\nБир маҳал қаттиқ ухлаб қолган эканман. Нима бўлди-ю, боғбон амаки қайдандир пайдо бўлди. Белимдан азот кўтариб деразадан улоқтирди. Пастга шитоб билан тушиб кетяпман. Пастда катта гулхан. Мана ҳозир оловнинг қоқ ўртасига тушаман. Ёнаётган олов эмасмиш. Пул тўла портфел эмиш. Портфел устига белим билан тушдим. Дод деб кўзимни очиб юбордим.\nСайфи билан Умар ҳам қаттиқ ухлаб қолишган экан. Хайрият алахсираганимни, дод деганимни билишмади.\nБелимга ботаётган портфелни тортиб ястиқ тагига бостирдим-да яна кўзимни юмдим. Бу гал қаттиқ ухлаб қопман. Ҳеч қанақа туш кўрмадим.\nII. Қўлбола космонавт\nЖуда қаттиқ ухлаб қолган эканман. Алланарсанинг портлашидан уйғониб кетдим. Кўзимни очсам Сайфи электрплитага чой қўяман деб ағдариб юборипти. Плита спираллари бир-бирига тегиб замикание бўлиб, ётоқ коридоридаги пробкани куйдириб юборипти. То кийиниб олгунимча комендант кириб шовқин кўтарди.\n— Ётоққа ўт қўйвориб тинчийсизларми? Бундан кейин кимда ким плита қўйса мендан хафа бўлмасин. Пожарнийга ўзим тутиб бераман.\nСайфи ундан узр сўраб электрни тузатиб қўйишни бўйнига олди.\n— Керакмас, — деди комендант. — Электрдан ҳам зарур иш бор. Қани бўлинглар. Пастда машина кутиб турипти. Қурилишга ҳашарга борасизлар. Бугун техникум бўйича жами студентлар ётоқ қурилишига ҳашарга боради. Қани, тез-тез. Электрни монтёр чақириб ўзим тузаттириб қўяман.\nКомендант қисталанг қилиб ҳаммамизни пастга ҳайдаб тушди. То автобусга чиқиб жўнаб кетгунимизча туриб олди.\nШаҳар четида техникумимиз учун янги бино, ётоқ қурилаётган эди. Бундан илгарилари ҳам баъзан ҳашарга бориб турардик. Қурилиш ишлари чўзилиб кетиб сентябрда ўқиш бошлангунча асосий корпуснинг битмай қолиш хавфи туғилганидан директсия кейинги пайтларда хашарга зўр берган эди.\nСтудент халқи ғалати халқ бўлади. Оч бўлса ҳам ашула айтади, тўқ бўлса ҳам ашула айтади.\nБир автобус бола овозининг борича қўшиқ айтиб кетяпмиз. Мен ҳам ётоқда унча-мунча хиргойи қилиб турардим. Қувноқ, ғам-ташвиш нималигини билмайдиган ўртоқларимга қўшилиб ашула айтиб кетяпман. Ўртоқларим авжини сен айтасан, деб қолишди. Йўқ демадим. Энди катта авжга чиққан ҳам эдимки, хаёлимга лоп этиб ястиқ тагидаги портфел келиб ғиқ этиб тўхтаб қолдим. Сайфи овозининг борича қичқирди.\n— Патефоннинг таноби узилиб кетдими?\n— Э, олсанг-чи!\n— Ҳа, қани, — деган овозлар кўтарилди.\nҲарчанд овоз чиқараман дейман, қани овоз чиқса. Ҳиқиллайман холос.\nКимдир зарда билан деди:\n— Э, бор-э. Умар, ўзинг ол.\nҲамма ашула айтаяпти. Битта мен аралашолмайман. Юрагимда от чопяпти. Шунча пул ястиқ тагида ётибди. Унинг устига комендант монтёр олиб кирган бўлса, борди-ю кўзи тушиб қолса, нима бўлади? Ўлдим!\nТо қурилиш бўлаётган жойга етгунимизча бўладиганим бўлди.\nТенгқурларим орасида бақуввати мен. Шунииг учун ҳам мени замбил кўтаришга қўйишди. Қизлар ғишт солиб бериб турадиган бўлишди.\nИшга келганда ўғил болалардан кўра қизлар дуруст. Қизларнинг жони қирқта, деган гапга шу ерда ишониб қўйдим. Менга бир минут дам беришмайди. Учинчи қаватга пиллапоядан ғишт тўла замбил кўтариб чиқиш осонми? Қайтиб тушишимиз билан дарров тўлдириб қўйишади. Яна ликонглаб юқорига ўрмалаб кетамиз. Умар озғин, чиллакдак йигит бўлса ҳам жуда чайир. Шундоқ иссиқ кунда терламайди ҳам. Ҳа, жиндек дам олайлик, десам кўнмайди. Қизларни олдида шарманда бўламиз, деб орқамдан пилдираб кўтариб кетаверади. Жиндаккина ором олсам эди. Ётоқда қолган пулимни ўйлардим. Умар ҳам, Сайфи ҳам, қизлар ҳам нима ғамда эканимни билишмайди-да, уларга бу гапни айтиб бўлармиди?\nҚўлларим қавариб кетди. Охирги ғиштни юқорига опчиқиб тушдик. Яна машина келгунча бирпас дам олмоқчи бўлиб ўтирдик.\nТўғриси шу дам баҳонасида жуфтакни ростлаб қолмоқчи эдим. Шу ният билан болаларга қандай баҳона топсам экан деб ўйлаб ўтирган эдим. Мен ўтирган бетон супача секин-секин лапанглай бошлади. Аввалига Умарми, Сайфими, тегажоғлик қилиб қимирлатаётган бўлса керак деб индамай ўйлаб ўтиравердим. Қарасам, супача осмонга чиқиб кетяпти. Қўрқиб кетдим, қўрққанимни қизлардан яшириб илжайиб туравердим. Қейин билсам, бетон арматуранинг устида ўтирган эканман. Кўтарма кран мени ҳам арматурага қўшиб кўтариб чиқиб кетяпти. То ўзимни ўнглаб олгунимча тўртинчи қаватнинг томи рўпарасига опчиқиб қимирламай қолди. Бетоннинг бир тарафи кўтарилган бўлганидан кранчи мени кўрмай қолипти.\nПастда қолганлар қийқириб кулишади. Мен бўлсам жонимни ҳовучлаб кран занжирини маҳкам ушлаб олганман. Ғиқиллаб турган краннинг овози ўчди.\nТўртинчи қават деворида турган хотин қўлидаги байроқчасини силкитди. Кранчи буткасидан бош чиқариб:\n— Ток йўқ. Обед пайти бўлганидан токни узиб қўйишди, — деб қичқирди.\nОббо! Расво бўлди. Яна қанча вақт осмонда муаллақ туришимни билмайман. Бу падар лаънати ток қачон уланади. Кран занжири узилиб кетсая! Ердан мени оташкуракда ҳам қириб олиб бўлмайди. Фақат кўйлагимнинг тугмасигина бутун қолиши мумкин.\nАгар мен урф-одатларга ишонсам, тирик қолиш учун портфелдаги пулларни садақа қилиб юборардим. Қаёқдан ҳам қурилишга келдим. Мана, пастда ҳамма ўртоқларим тушлик қилишяпти. Умар каттакон қовунни тилимлаб қизларга узатяпти. Сайфи бўлса ҳадеб тилини чиқариб мени эрмак қилади. Шу топда ҳазилга бало борми? Эчкига жон қайғи, қассобга мой қайғи.\nНима биландир ўзимни алахситмасам бўлмайдиганга ўхшайди. Пастга қарасам кўзим тиниб кетяпти. Юқорига қарасам ингичка симга беш тонналик мен ўтирган бетон илиниб турипти.\nКўзимни чирт юмиб олдим. Дурустроқ, кўнгилни кўтарадиган нарсаларни ўйлаш керак. Нимани ўйласамикин?\nНимани ўйласам ҳам кўзимга портфел кўринади. Яхшиси яна шуни ўйлаб қўяқолай.\nЎзимча бир минг икки юз сўмга нималар олишимни ўйлайман. Хаёлда шаҳар магазинларини айланиб чиқаман. Илгари кўрганда кўзни ўйнатадиган буюмларни назар-писанд қилмай қўйганман. Ўзимча, нима бало, дўконларда дуруст мол йўқ, деб савдо министридан нолиб қўяман, рост-да, пулинг бўлса-ю, бўйингга лойиқ қоракўл палто тополмасанг.\nХотин-қизлардан жаҳлим чиқади. Дунёда қандоқки яхши мато бўлса хотин-қизларга. Биз шўринг қурғур эркакларнинг кийимлари бир хил. Қора, кўк, кул ранг, жигар ранг, вассалом. Мототсиклнинг яхшиси неча пул тураркин? Велосипед минишга уяламан. Кўрганлар нима дейди?\nШирин хаёллардан маст бўлиб секин кўзимни очаман. Кўзимни очаману, осмону фалакда муаллақ турганимни кўриб хафа бўлиб кетаман. Пастда чап қўли билан бошидаги дўпписини ушлаб Сайфи ҳазил қилади.\n— Ҳой, космонавт папирос чекма, ҳавонинг қуюқ қатламида куйиб кетасан.\nУнинг бу бемаъни ҳазили учун боплаб бир сўкай дейман-у, қизлар олдида айтишга истихола қилиб индамайман. Тишларимни ғичирлатаман. Ҳали шошмай тур.\nШу алпозда оёғим ерга, бошим осмонга тегмай ўтирдим.\nХайрият ток келди. Кранчи бетон билан қўшиб мени ҳам тўртинчи қаватнинг деворига қўндирди. Гандираклаб ўлар ҳолатда пастга тушдим. Умар шапкасини буклаб микрофонга ўхшатди-да, оғзимга тутди.\n— Диққат, диққат, космодромдан гапирамиз, Микрофонимиз қўлбола космонавтнинг оғзига тўғриланган. Ўртоқ космонавт, учиш қандай ўтди?\n— Бор-э, аравангни торт, — деб юбордим.\nШу орада тўртта самосвал олдинма кетин ғишт тўкиб кетди. Сайфи яна замбилни рўпара қилди.\n— Инсофинг борми? Ҳали тушлик ҳам қилганим йўға.\n— Биратўласи кечки овқатга қўшиб ейсан. Қани кўтар!\nЗарда билан уни итариб юбордим-да, нари кетдим. Умар меҳрибончилик қилиб менинг тарафимни олди.\n— Кўп қийнама. Овқатини еб олсин.\nТахтадан омонатгина тикланган баракка кириб совуб қолган шавлани ея бошладим. Овқат еяпманку, хаёлим қочишда. Ҳа, қочиш керак!\nШавла ҳам чала қолди. Баракнинг орқасига ўтиб водопроводдан сув ичмоқчи бўлиб тахталар оралаб кўчага чиқиб кетдим.\nЙўл бўйида бугун куни билан бизга ғишт ташиган самосвал турарди. Шофёр йигит майкачан бўлиб олган, қора мойга қоришиб кетган қўллари билан ҳадеб пешона терларини сидираверганидан апти-башараси қопқора бўлиб кетибди. У мени кўриб илжайган эди оппоқ тишлари ялтираб кетди. Унинг бу кўриниши фотосуратнинг негативини эслатарди.\n— Вох. Сени қайси шамол учирди, ука? Бери кел!\nМенда нима иши бор экан деб олдига бордим.\n— Ука ғилдиракка мих кириб елини чиқазворди. Прорабга неча марта айтаман, ҳавозадан бўшаган тахталарни йўлга ташланмасин, деб. Шу бугун икки марта балоним тешилди. Кел, ука, янги камера қўйдим. Ел уришиб юбор.\nЭ, бор-э, деб кетиб қолмоқчи эдим. Шофёр шундай ишонч билан, худди укасига иш буюраётгандек қилиб гапирган эдики, беихтиёр насос тутқичига қўл юборганимни билмай қолибман.\nИккаламиз галма-галдан ел бериб балонни шишириб олдик. Шунга ҳам салкам бир соат кетди. Ғилдиракни ўққа жойлаётганимизда у яна оппоқ тишларини ялтиратиб мамнун жилмайди.\n— Раҳмат ука. Яхши бола экансан. Қани энди ҳамма ҳам сенга ўхшаган инсофли бўлса. Битта ярамас тоғамнинг портфелини ўғирлаб кетибди. Касалхонага бориб кўриб келдик. Юраги ёмон эди, ўлиб қолишига сал қолди. Бўлди, раҳмат ука.\nШофёр бу гапи билан ғилдиракка эмас, менинг ичимга ел бергандек бўлди. Ёрилиб кетай дедим. У билан хайрлашмай йўлга чиқдим.\nКуни билан сурган хаёлларим ҳавога учди-кетди. Шофернинг биргина гапи мени шунча роҳатлардан маҳрум қилди. Ўзимни ўзим қарғай бошладим.\nҚаёқдан ҳам шу пул ўлгурни ола қолгандим. Шу пул деб тинчимни йўқотдим. Ҳозир бораману, портфел-мортфели билан анҳорга улоқтираман. Шундай қилсам тинчийманми?\nШошма, дедим ўзимга ўзим. Эгасига қайтиб беришнинг-ку иложи йўқ экан. Сувга оқизишдан нима фойда. Йўқ бўлади, кетади. Яхшиси бекор кеткизмаслик керак.\nҲа деб чол нима бўлди, энди у нима қилади деб ташвиш қилавермаслигим керак. Бўлар иш бўлди. Қариб қолган одамни суд қилишармиди.\nТамом! Пул энди меники!\nТиқилинч трамвайларга осилиб ётоққа келдим. Дарвоза олдида комендант папирос чекиб турган экан. У мени кўриши билан ҳе йўқ, бе йўқ фамилиямни суриштириб қолди.\n— Фамилиянг Турсунов, а?\nНима деб жавоб қилишимни билмай эсанкирадим.\n— Кармисан? Соқовмисан? Нега индамайсан? Фамилиянг Турсуновмиди?\nСекингина ҳа, деб жавоб қилдим.\n— Ўқитувчилар хонасига кир. Сени милитсия лейтенанти кутиб ўтирипти.\nЖон-поним чиқиб кетай деди. Юрай десам оёғим қимирламайди. Гапирай десам тилим айланмайди. Кўзимга дунё остин-устун бўлиб кетди. Ҳамма нарса тескари кўринади. Комендантнинг боши ерда, оёғи осмонда, тўхтаб турган машина худди тўнтарилиб қолган тошбақага ўхшайди. Майдондаги фонтан осмондан ерга қараб сув пуркаётгандек.\n— Нега қимирламай туриб қолдинг. Кир ичкарига.\nКомендантнинг ҳам овози томдан тушаётгандек бўлди.\nЗўр машаққат билан оёғимни кўтардим. Брезент туфлим чўяндан қуйилгандек бирам оғирки, кўтариб бўлмайди.\nҲай, бир амаллаб ичкарига кирдим. Коридорга етганда, сал ҳушим жойига тушиб нима қилсам экан, деган гап калламга келди. Тўхтадим. Қочиб қолайми? Ҳали бу саволга жавоб топиб улгурмаган ҳам эдимки, комендант орқамдан етиб келди.\n— Киравер, кир!\nОлдинма-кетин ичкарига кирдик. Стол олдида телефон трубкасини қулоғига қўйиб милитсия офитсери турипти. У менга бошдан оёқ хўмрайиб қараб қўйди-да, гапини давом эттираверди.\n— Топамиз, топамиз, ўртоқ началник. Ҳали менинг қўлимдан биронта жиноятчи қочиб қутулмаган. Албатта топаман. Топдим деяверинг. Хўп-хўп.\nУ мақтанганнамо бир керишиб, трубкани жойига қўйди. Кейин менга синовчан назар ташлади. Бирам кўзи ўткир эканки. Қараганни тешаман дейди.\n— Фамилиянг Турсунов-а? Биламиз. Ҳаммасини биламиз.\nҚўлга тушдим, дедим ичимда.\n— Хўш, ўзинг айт. Нима қилайлик. Айт. Айтавер.\nБу одам ҳаммасини биларкан. Тонсаммикин? Борди-ю гувоҳлари бўлса. Яхшиси тўппа-тўғрисини айтиб афв қилишларини сўрайми? Ҳайронман.\n— Шерикларинг қани?\n— Шерикларим йўқ, — дедим.\n— Ия, — деди офитсер қошларини кериб, — Ҳалитдан ёлғон гапиряпсанми?\nБўлар иш бўлди. Бор гапни айтавераман.\n— Бир ўзимман. Шерикларим йўқ.\nУ чўнтагидан қоғоз чиқазиб ҳамётоқларимни бирма-бир айтиб чиқди.\n— Булар ким бўлади?\n— Курсдош ҳамётоқларим.\n— Мен ҳам ана шуларни сўраяпман. Менга қара, бола. Қечадан бошлаб сен, шерикларинг, билдингми, шерикларинг билан, — у лабини тишлаб анча вақт туриб қолди. — Дружиначилар сафига қабул қилиндинглар, Тушундингми, Турсунов? Эртага кечқурун келиб машғулот ўтказаман. Энг аввал самбони ўргатаман. Бўпти. Ўртоқларингга айтиб қўй. Кечқурун кино-пинога қуён бўлиб қолишмасин.\nЛейтенант қачон чиқиб кетди, хайрлашдимми, хайрлашмадимми, билмайман.\nЭсимни ўнглаб коридорга чопиб чиқдим-да, ўқдек отилиб тўртинчи қаватга кўтарилдим. Ётоғимиз эшиги очиқ. Кимдир каравотдаги кўрпа тўшакларимни йиғиб қўйипти. Қўрқиб кетдим. Жон ҳолатда тўшакни ёзиб ёстиқ тагини қарадим. Ҳайрият, портфел жойида турипти. Аллақайси каравот тагидан пол юваётган ётоқ навбатчисининг овози эшитилди.\n— Ўрнингни мен йиғиб қўйдим. Монтёр шнурни янгилади. Кўрпангга оҳак тўкилмасин деб шундай қилдим.\nПортфелга бировнинг кўзи тушмасин деб ястиқ жилди орасига тиқивордим.\nҚурилишдан қайтган ҳамётоқларимнинг гангир-гунгир товушини эшитиб дарров ястиқ жилдининг тугмаларини сола бошладим.\nХаёлимда бир гап. Портфел-ку турипти. Ичидаги омонмикин?\nIII. Тўққиз килограммли тарвуз\nЭрталаб бет-қўлимни юваётиб ойнакда башарамни кўриб қолдим. Одамнинг бети ҳам шунчалик расво бўладими? Соқол деган ўсиб жингала бўлиб кетибди. Назаримда қулоқ-бурунларимдан ҳам жун чиқиб кетганга ўхшайди.\nОрадан ўтган шу уч кун ичида сира ўзимга қарамапман. Ёнимда бир минг икки юз бўлсаю у ёқ-бу ёққа қарашга бало борми? Ана шундагина пул одамни не кўйларга солишини фаҳмлай деб қолдим. Соқол олишга вақтим йўқ.\nШунча пул киссангда турсаю имиллаб соқол олсанг. Йўқ, шошилиш керак. Бир жойда қимирламай туриш пули йўқ одамларнинг ишига ўхшаб кетди. Шошиб бетимни ювдиму кўчага отилдим. Бугун менга энг ажойиб, лаззат бахш этадиган кун. Шошилиш керак. Шаҳар магазинларида шамолдек елиб кўзга нима кўринса харид қилавериш керак.\nТўрт қават иморат зинасидан юриб эмас, учиб тушдим. Йўлда учраган оғайниларим кўзимга жуда майда, ночор кишилар бўлиб кўриняпти, Ҳеч кимни назар-писанд қилгим келмайди.\nГулзор олдидан ўтиб кетяпман. Боғбон амаки скамейкага белбоғини ёзиб бир бош узум, нон қўйиб, нонушта қиляпти. Шу ҳам нонушта бўптими? Биллур қадаҳларга коняк, қовурилган гўшт билан нонушта қилмагандан кейин шуни ҳам умр деб бўладими? Бу чол умрбўйи шу хил нонушта қилиб келган бўлса керак. Бечора!\nБирдан чолнинг кўзи менга тушиб қолди,\n— Э, болам, кел. Ўзим ҳам келиб қоларсан, деб турган эдим. Ўтир, бирга нонушта қиламиз.\nШунча пулим, шунча имкониятим бўла туриб шу арзимас овқатни ейманми?\n— Олсанг-чи, мунча имиллайсан?\nЧол узумни шингиллаб қўлимга тутқизиб қўйди.\n— Малол келмаса сенга битта ишим бор эди. Болам, илло йўқ демайсан.\nУнинг менда қандай иши бўлиши мумкин экан, деб ҳайрон бўлиб турган эдим, ўтирган ерида ҳассаси билан скамейка орқасида тизза бўйи бўлиб очилиб ётган гуллар орасини титкилади. Ариқ ичида каттакон тарвуз ётарди.\n— Холтойни кўриб келмоқчи эдим. Тарвузнинг каттароғини олиб қўйипман. Ўзим кўтариб боролмайдиганга ўхшайман. Оғир, тўққиз кило келди. Бирга бориб келайлик. Касалхона узоқ эмас, яқин.\nНима дейишимни билмай индамай туриб қолдим. Йўқ, десам чол ранжийди. Боя айтдимку, чол уйида тансиқроқ овқат бўлса менга илинади деб. Шундоқ одамнинг гапини қайтаришга кўнглим бўлмади. Хўп дедим.\nЧол дастурхонга фотиҳа ўқиб белбоғидаги ушоқларини гулзор ичига қоқди.\n— Қани, тарвузни кўтар. Кетдик!\nЧол олдинда ҳассасини дўқиллатиб кетяпти. Мен орқасида бугун қиладиган харжларимни ўйлаб кетяпман.\nДунёда уч нарса ёмон дейишарди. Бири — ёлғиз қўйни етаклаш, иккинчиси — бировни кутиш, учинчиси — тарвуз кўтариш.\nШу гапнинг чинлигига ишондим. Бу тарвуз қуриб кетгурнинг ушлайдиган жойи бўлмаса. Силлиқлигини айтмайсизми. Ўнг қўлтиғимга олиб кўраман, чап қўлтиғимга олиб кўраман. Бўлмайди. Қорним устига қўйиб орқага гавдамни ташлаб кўтариб кўраман. Шу пайт битта хира пашша бурнимга қўниб жонимдан безор қиляпти. Калламни силкитаман, қани бу хира ўлгур учиб кетса. Бирдам учадию яна ё қулоғимга, ё иягимга қўниб олади. Жуда ёмон бўлар экан. Жоним халқумимда ликиллаб турганга ўхшайди. Сал йўталсам ғиқ этиб чиқиб кетадигандек.\nДод деворгим келади.\nЁнимда нақд бир минг икки юз сўм пул бўлса. Уни ичимдан сириб боғлаб олган бўлсам. Ахир шу ҳам инсофданми? Чолнинг кетидан ўласи бўлиб тарвуз кўтариб юриш мендек бир пулдорга ярашадиган ишми? Одамларнинг гапига ҳам ишонмай қўйдим. Пули борнинг қўли узун бўлади. Ҳамма унга таъзим қилади, дейишарди.\nБекор гап! Қўли узун бўлса мен бўлардим, таъзим қилишадиган бўлса энг аввал менга икки букилиб таъзим қилишарди. Қани у таъзим?\nШу бадбахт тарвузни ерга бир урайми? Ҳозир ураман. Ерга тушиб мажақ-мажақ бўлиб кетсин. Менга деса уруғлари ҳамма ёққа сочилиб кетсин?\nЧол бирдан тўхтади.\n— Болам, сен мана шу ерда сал дамингни олиб тур. Нонвойхонадан иккитагина иссиқ нон олиб чиқай.\nЧойхонага яқин келиб қолган эдик. Сўрига ўтирдим. Чол ҳассасини тўқиллатиб бозор ичига кириб кетди. Худди атайин мени эрмак қилгандек бояги хира пашша ўтиришим, икки қўлим бўшаши билан учиб кетди. Сал жоним ором олгандек бўлди. Жиндек сабр қилиш керак. Манави тарвуз ўлгирни касалхонагача обориб берай. Ана ундан кейин ихтиёр ўзимда. Нима қилсам ҳам ўзим биламан.\nШундай хаёллар билан бир оз ўйланиб ўтирдим. Чол келди. Яна бошлашиб йўлга тушдик.\n— Сенга ҳам иккитагина иссиқ нон олдим. Ҳали тушлик қилиб оларсан. Ма, белингга тугиб қўй.\nЙўқ, десам чол қўймади. Икки қўлим банд бўлганидан чолнинг ўзи нон ўралган қоғозни қўйнимга тиқиб қўймоқчи бўлди. Этим сесканиб кетди. Мана, у нонни жойлаяпти. Нақ эски баҳода ўн икки минг сўм пул бойлаб қўйилган жойга қўли тегай, тегай деяпти.\n— Нима бало, болам, носқовоғинг борми? Белингга нима тугиб қўйгансан?\nНима дейишимни билмай довдирадим.\n— Ҳаммомга тушмоқчи эдим, совун, сочиқ, дегандек...\n— Бу ишинг маъқул. Одам деган покиза юриши керак. Тоза юрган одамнинг табиати равшан бўлади. Ўзи соғлом бўлади. Юз кўзидан нур ёғилади. Ҳаммомга тушмаган одамни одам дема. Унақа одамнинг башарасидан кул ёғилаётганга ўхшайди. Менинг Ҳомидвой деган сайрамлик ошнам бор, Ҳаммомга тушишни ана ўшанга чиқазган. Қачон қарасанг қўлтиғида сочиқ. Башараси бамисоли лампочкага ўхшаб ялтараб туради. Қаерда совун кўрса, албатта тўхтайди, бир ювиниб ўтиб кетади. Уйда совунга қирон келтиради. Ана шунақа, болам. Тоза юрган одамнинг виждони ҳам тоза бўлади. Ҳаромга йўламайди. Шу назаримда оғайнимнинг пулини олган ярамас ҳам жуда ифлос одамга ўхшайди. Ҳаммом бетини кўрмаган исқирт бўлса керак. Соч соқоли ўсиб кетган, башарасини пашша талаган одам бўлса керак. Жувонмарг бўлсин у. Гўрида тўнғиз қўпсин!\nПадарингга лаънат бояги пашша ҳали ҳам эргашиб келаётган экан, яна бурнимга қўниб олса бўладими? Чол ҳозир, исқирт одамнинг, виждони нопок одамнинг башарасини пашша талайди, деди. Менга атайин шунақа деятгани йўқми? Азбаройи худо, шу пашша қўлимга тушса нақ ғажиб ташлайман. Йўқ, ундан ҳам баттар қиламан.\nҚаёқдан ҳам чолга йўлиқдим. Мана, яна тўхтади. Ўзига ўхшаган бир чолни топиб қаёқдаги гапларни чўзғилаяпти.\n— Индингами, бўпти. Аммо-лекин сен ютиб чиқсанг керак. Сенинг гулларинг олдида меники нима бўпти.\n— Йўқ, йўқ, унақа дема. Сенинг духоба гулингга ҳамма қойил қолади. Бўпти. Ўша ерда учрашамиз.\nУлар шу кўйи ярим соатча гулдан гаплашишди. Охири оғайниси билан хайрлашиб яна йўлга тушди. Қўлларим толиб кетди. Белим нақ узилиб кетаман дейди.\n— Ҳалиги ўртоғимни танимайсан-а. Гулчиликда ундан ўтадигани бўлмайди. Индинга сени ҳам гул виставкасига олиб бораман. Кўрасан! Менинг гулларимни ҳам кўрасан. Бу оғайним, албатта, биринчиликни олади. Ғалати одам, у. Бурноқ йили теракка ўн хил атир гул пайванд қилган. Қизил, сариқ, пушти, оқ гуллар теракнинг қилт учида очилиб турипти. Маҳалласининг қай бурчидан қарасанг ҳам кўринади. Ўша гул пайванд қилинган теракни уч марта кинога олишди. Журналларда ҳам сурати чиққан.\nЧол, балки жуда қизиқ гапларни айтаётгандир. Аммо бу гапларнинг менга сира ҳам қизиғи йўқ. Мана, у бу гапни тамомлаб бошқасини бошлади.\n— Бутилканинг ичида бодринг битганини кўрганмисан?\nИстар-истамас, йўқ, дедим.\n— Билмайсан, кўрмагансан, тушингда ҳам кўрмагансан. Мана бундоқ бир шишанинг ичида бодринг. Унинг ичига қандоқ қилиб бодринг сиққан? Ҳеч ким билмайди. Биласанми, оғайним нима қилган? Бодринг гулдан чиқиб энди найчалаётганда шишанинг ичига тиқиб қўйган. Бодринг ўша шиша ичида ўсиб пишган. Пишгандан кейин думини узиб ташлаган. Ҳозир уйида шунақа антиқа бодрингдан тўрттаси бор. Тузлаб қўйипти. Ейман деган одам шишани синдириб ичидан олади. Ҳа, шунақа, болакай.\n— Етай дедикми, ота? — дедим норози оҳангда.\n— Чарчадинг-а, болакай, етдик. Ҳу анаву дарвоза касалхона. Кирамизу ошнамни чақиртирамиз. Шу билан вассалом.\nКириб тарвузни қўлига бераману салом аликни насия қилиб қуён бўламан.\nДарвозадан кирдик. Касалхонанинг ҳовлиси каттакон боғ экан. Дарахтлар тагидаги стулчаларда халат кийган беморлар гаплашиб ўтиришипти. Чол у ёқдан-бу ёққа аланглаб олди. Кейин бир танишини кўриб ундан оғайнисининг қайси палатада эканини суриштира бошлади.\n— Холтой ота, ҳу анаву дарахт тагида директорлари билан гаплашиб ўтириптилар. Бораверинг.\nИкковлашиб ўша тарафга кетдик. Бир кўзойнакли ўрта яшар киши ким биландир қизишиб гаплашяпти. Орқасини ўгириб ўтирган бемор ҳассасининг учи билан ер чизяпти. Яқинига бордик. Бемор чол ўгирилди.\nЎша. Скамейкада кўнгли кетиб қолган чол.\nБеихтиёр тўхтаб қолдим. Қўлимдаги тарвуз тушиб кетай деди. Унинг кўзлари мен кўргандагидек нурсиз, хира эмас. Аммо жуда маъюс.\nБоғбон амаки у билан жуда қуюқ кўришди-да, қўлидаги газетага ўралган нарсаларни стол устига қўйди.\n— Болам, — деди менга қараб, — тарвузни бу ёққа олиб кел.\nАввалига боғбон чолнинг гапига тушунмадим. Унинг нима деганини анчадан кейин тушундим. Тарвузни обориб столга қўйдим. Қўйдим-у, юрагимнинг гупиллаб уришини аниқ эшитдим. Беморнинг кўзларига қарамай секин тисарилиб ерга қараб туравердим.\n— Ўтир, болам, — деди бемор, — манави стулга ўтир.\nОрага совуқ жимлик тушди. Боя биз келганда уларнинг гапи, бўлиниб қолган экан. Улаб юбориш қийин бўлди шекилли, директор папирос тутатиб ердаги сояларга анча вақт қараб тургандан кейин жуда ҳам қийинчилик билан гапира бошлади.\n— Нима қилишга ҳайронмиз. Маорифга хабар қилдик. Милитсия бу иш билан ҳозир қаттиқ шуғулланяпти. Қосимовнинг путёвкаси келган эди. Союзга қайтиб топшириб юбордик.\nБемор чол инграганга ўхшаш овоз чиқарди.\n— Ошқозонининг мазаси йўқ эди. Курортга бормаса бўлмайди. Мени деб путёвкадан ажралиб қопти-да. Путёвкани чакки қайтариб юборибсизлар. Кеча кампирим келган эди. Ҳовлимизнинг ярмини сотмоқчимиз. Яна бир икки кун сабр қилинглар, тўлаймиз. Соғайиб чиқай.\nДиректор хижолатлик билан эътироз билдирди.\n— Сотманг. Ҳовли сотиш нимаси. Бошқа бирон иложини топиш керак.\n— Бошқа иложи йўқ. Ўқитувчилар отпускага чиқишлари керак-ку, ахир, йил бўйи ишлаб, энди дам оламиз деяётганларида бундоқ бўлиб ўтирса...\nИчимдан боғлаб олган пул тўла белбоғ танамни куйдириб ташлаётгандек бўлди. Агар шармандалик бўлмаса, шу ўтирганларнинг таънали боқишларига тоб беришнинг иложи бўлса белбоғни ечиб пулни стол устига ташлардим. Афсуски, бундай қилишнинг сира иложи йўқ. Бу аҳволда уларнинг аламли суҳбатларига қулоқ солиб ўтириш ҳам мумкин эмас. Уларнинг ҳар бир сўзлари мени бўғизлар, ҳар дақиқада минг мартадан ўлдирар эди.\n— Кетмоқчимисан? Шошма, — деди боғбон амаки. — Бирга кетамиз.\n— Зарур ишим бор, — дедим эшитилар эшитилмас.\n— Ҳа, айтганча ҳаммомга тушмоқчи эдинг-а. Майли, бора қол.\nЎлгандан баттар бўлиб ташқарига чиқдим.\nДармоним қуриб узоқ боролмадим. Кўчанинг нариги бетига ўтиб кекса тол танасига суянганимча қанча турганимни билмайман. Кўчаларда чироқлар ёнипти. Ўткинчилар ҳам сийраклашиб қолипти. Куни билан туз тотганим йўқ. Аммо ҳеч нарса егим келмайди. Томоғим қуриб чанқаб кетяпман. Кўзимни очсам бемор чолнинг хира кўзлари кўринади, юмсам унинг титроқ товуши эшитилади.\nБу кекса, бемор кишининг шундоғам оз қолган умрини мен қисқартираётганимни ўзим билиб турибман.\nҲаётда инсонларнинг кўп яхшиликларини кўрдим. Мана шу мутлақо бегона боғбон чолнинг ўзи менга қанча яхшиликлар қилди. У менга ишонади. Худди ўз боласидек ҳадди сиғиб иш буюради. Уйида тансиқроқ овқат пиширилса насибанг, деб олисдан ҳассасини дўқиллатиб олиб келади.\nУ мендан нима яхшилик кўрди. Шу яхшиликларнинг эвазига мен нима қилдим. Ҳатто том шувоқ қилдирганда ҳам хашарга бормадим. Мен ўзим кимман? Нимаман? Одамманми? Ундан ортиқ ўқитувчининг ёзги дам олишидан, ҳатто ошқозони йил бўйи азоб берган бир кекса ўқитувчининг даволанишидан ҳам маҳрум қилдим. Менга нима бўлди? Бундай пасткашлик менга қайдан илашди? Турган битганим ҳаром! Одамлар нега мендан жирканишмайди?\nIV. Осмон тўла юлдузлар\nБалоғат ёшидан ҳатлаб ўтганимга ҳам анча бўлди. Ҳалигача бирон қизни яхши кўриб қолганим йўқ. Севги одам юрагига тиниқлик, нур, кўнгилга эзгу-орзулар солади, дейишади.\nҲамётоқ ўртоқларим севги-муҳаббатдан гаплашаётганда кўзлари, башаралари жуда ғалати бўлади. Худди ширин бир нарса еяётгандек кўзлари юмилиб кетади. Кунига соқол қиртишлашади. Шимларига сув пуркаб тўшак тагига бостириб ётишади. Яхши кўрган қизларининг суратини тумбочка устига қўйиб, соатлаб тикилиб ўтиришади. Нега мен шундай қилолмайман? Кўнгилни ёритадиган қандай ниятларим бор?\nМана шу саволдан кўзларим чақнаб кетди.\nШу пайтгача бу тўғрида сира ўйлаб кўрмаган эканман. Жуда арзимас нарсалар ҳақида каллани шишириб юрган эканман.\nПул, яхши кийиниш, яхши ейиш. Мана шулар менинг орзум, менинг ниятим, қолавереа ҳаётдан илинжим шулар эди. Йўқ. Ана шунинг учун ҳам юрагимга севги келмаган. Севгисиз яшашнинг даҳшати бутун танимга зирқироқ солди.\nУч кун бўлди башарамни соқол босиб кетганига. Шу уч кундан бери исқирт бўлиб юрибман. Бировларнинг меҳнат қилиб топган пулларини белимга тугиб пасткаш ниятларимдан маст бўлиб, шабкўр одамдек оёқ остидан нарини кўролмай юряпман. Хўш, бу пулларни ҳам совуриб бўларман. Тилла соат тақиб қайси бир қимматли умримни ҳисоблайман. Энг яхши костюмни кийиб олиб қайси базмга, қайси зиёфатга бораман? Кимим бор? Ким мени тўйга айтади? Хўш пул ҳам тугайди? Унда нима бўлади?\nДемак, демак қолган умрим бировларнинг чўнтагига тикилиб ўтаркан-да! Меҳнатчи? Қачон меҳнат қиламан?\nМана шундай даҳшатли хаёллар билан шаҳар кезиб юрибман. Кўчалар жимжит. Трамвайларда ҳам одам сийрак. Дераза четига бош қўйиб кондукторлар мудраб кетяпти. Мана, икки притсепини судраган трамвай остановкага келиб тўхтади. Ҳеч ким чиқмади ҳам, тушмади ҳам. Ҳатто кекса кондуктор бош кўтариб қарамади.\nБиламан. Бу одамнинг ҳам бола-чақалари бор. Кексалигига қарамай ишлаяпти. Куни билан саратон чўққа айлантирган тиқилинч трамвайда шаҳарнинг у бошидан бу бошига қатнайди. Шу меҳнати билан рўзғор тебратади. Ишлаб топган ҳар бир тийинига қанчалаб пешана тери томади.\nТрамвай қайилишдан ғиқиллаб ўтиб кетди. Яна азамат шаҳарнинг сокин туни ҳоким бўлиб қолди.\nОлдимдан тез ёрдам машинаси ўқдек учиб ўтиб кетди. Врачнинг оқ халати кўзимга аранг чалиниб қолди.\nҚаердадир, кимдир бетоб. Мана шу оқ халат кийган киши уни ўлимнинг омонсиз чангалидан қутқаради. Бу одам ўлим билан олишгани, уни енггани кетяпти.\nХудди кундуздек ёруғ сокин кўчанинг ўртасида, асфалтда битта-битта босиб милитсионер юрипти, Бу одам тонг отгунча ухламайди. Одамлар тинч ухласин, деб уйқусидан кечиб тунни тонгга улайди.\nҚайдадир паровоз қичқирди. Қайдан келаётганикин? Олис чўллар, довонлар, тоғ тоннелларидан ўтиб келаётган бу карвон шаҳри азимга етдим, деб қичқиряпти. Унинг қичқириши гўё, эй азамат шаҳар сенга қўриқ ерларнинг нонини олиб келдим, поёнсиз ўрмонлардан ёғоч, ер қаъридан кўмир, маъдан олиб келдим, деяётганга ўхшарди. Машинистнинг ўт яллиғида ялтираган қорамой башараси кўзимга кўрингандек бўлди.\nШаҳар уйқуда. Қоронғи кечада прожекторини нурли ўқдек отиб тепамда кўтарма кран ғиқиллаяпти. Электр пайванди чақин чақяпти. Уй қуришяпти.\nЁнбошига «нон-хлеб» деб ёзилган машина ўтди. Сокин кечада иссиқ нон ҳиди анча вақтгача туриб қолди.\nКетяпман. Шошилмай ўз тақдирим, қилмишларим ҳақида ўйлаб кетяпман. Вақт алла-палла бўлиб қолган. Трамвай, автобуслар ҳам ётган. Катта шаҳар кўчасида милитсионеру мен уйғоқ. Тўрт қаватли уйнинг ҳамма уйларида чироқ ўчгану иккинчи қаватидаги битта уйнинг деразаси ёруғ, ундан пижама кийган, сочлари тўзғиб кетган бир киши кўринади. У тинимсиз сигарета чекяпти. У кўз ойнагини қўлига олиб, қоронғи бўшлиқларга тикилганича қимирламайди. Ким бўлди бу? Шоирми? Инженерми? У ким бўлмасин ухламаяпти. Бу одам тонг отгунча юртга бир нима совға қилади. Е шеър, ё янги қўшиқ, ё тарихнинг варақланмаган бир саҳифаси пайдо бўляпти.\nЎрда кўпригига келиб қолибман. Анҳорга тикилганимча ўйсиз, ҳиссиз туриб қолдим. Сув жимир-жимир қилиб оқяпти. Қирғоқдаги чироқларнинг акси сувнинг энг тагигача санчилгандек. Майда тошлар устига қадалгандек.\nУ ёқ-бу ёққа қарадим. Кўприкнинг у томонидаги сабзавот дўконига помидор туширишяпти. Секин белимдан неча кундан бери мени одамгарчиликдан чиқазган пул тугилган белбоғни ечдим. Уни ҳозир сувга улоқтираман. Улоқтираману, асли ҳолимга, жиноятга қўл урмаган пок одамга айланаман.\nБелбоқни чангаллаб турипман. Мана ўнг қўлимни кўтариб қулочкашлаб туриб, анҳорнинг ўртасига улоқтираман.\nОёқ товушини эшитиб қўлимни шошиб пастга туширдим. Кўприк тарафга қараб ёшгина бир йигит келарди. У менга яқин келиб тўхтади.\n— Оғайни, битта чектирсанг-чи?\nШундай карахт эдимки, бу йигитнинг менда нима иши борлигига, нима қилиб олдимда тўхтаганига тушунмасдим. Бошдан оёқ қарадим.\nОёғида этик, эгнида жўнгина қора халат.\n— Битта чектирсанг-чи, кармисан?\nШундагина ҳушим ўзимга келди. Чекмаслигимни айтдим. У афсусланган бир қиёфада қошларини керди.\n— Гугурт бор-у, папирос йўқ. Икки соат бўлди тамом бўлганига. Қулоқларим шишиб, каллам ғувиллаб кетяпти.\nШу пайт папиросини йилтиратиб милитсионер етиб келди.\n— Ҳа, монтёр бола. Нима қилиб юрибсан?\n— Хумор бўлиб кетдим, ўртоқ началник. Милитсионер ёнидан бир пачка папирос олиб унга узатди.\n— Чек, чекавер, оғайни. Кўчани шундоқ ёритиб қўйипсану, сендан папирос аяйманми.\nМонтёр йигит шошиб папирос олди, шошиб ўт олдирдию, маза қилиб чека бошлади. Милитсионер менга қаради.\n— Сен бола нима қилиб шаҳар кезиб юрибсан? У ёққа борасан анграясан, бу ёққа келасан анграясан. Хўш, нима қилиб юрибсан?\nҲеч кимдан бунақа сўроқ кутмаганимдан эсанкираб қолдим.\n— Ўзим, шундоқ.\n— Ҳеч ким ўзи шундоқ ухламай юрмайди. Манави нима қилиб юрипти? Бу менга маълум. Манави кўчанинг электрларига қарайди. Биронта лампочка ёнмай қолса дарров бошқасини қўйиб ёндиради. Мен бўлсам ўзингга маълум... Сен-чи?\nКалламга дарров баҳона келди.\n— Имтиҳондан йиқилдим. Уйқум қочиб кетди.\n— Э, — деди у ачиниб. — Бу ишинг чакки бўпти. Мен ҳам бир марта йиқилганман.\nҲайрон бўлдим. У қанақа имтиҳондан йиқилиши мумкин. Ўзи милитсионер бўлса.\n— Ҳайрон бўлма. Милитсионерлар ҳам ўқийди. Мен сиртқининг учинчисидаман. Йиқилганимнинг сабаби шу бўлганки...\nУ хотираларга берилиб кетгандек сувнинг жимжимасига тикилиб анча вақтгача туриб қолди. Кейин бошини кўтариб кулимсиради.\n— Мундоқ бўлган. У пайтда мен қидирув бўлимида инспектор эдим. Эртага имтиҳон бўлади деб турган пайтимда бошлиғимиз менга бир иш топшириб қолди. Уруш вақтида Тошкентга келиб қолган ленинградлик бир болани дадаси қидиртирибди. Икки йилдан бери қидириб топишолмас экан. Шуни ўзинг топасан, деб қолди. Йўқ деб бўладими? Бизда ҳарбий интизом. Бажариш шарт.\n— Топдингизми? — дедим шошиб.\n— Ҳовлиқма, бола, ҳозир айтиб бераман. Шу десанг, имтиҳонлар ҳам қолиб кетди. Бутун Узбекистонни қидирдим. Хат ёзмаган шаҳарим қолмади. Охири топдим.\n— Қаердан топдингиз?\n— Муни қарангки, ўша одам билан ҳар куни минг марта гаплашиб, бир хонада ишларканмиз. Ҳатто ўша одамнинг ўзи менга қўшилиб қидиришиб юрипти. Бўлимимиздаги лаборант йигит ўша экан. Роса қизиқ бўлган-да, ўшанда. Бола вақтида номи ҳам, фамилияси ҳам бошқа экан. Боқиб олган одам ўз фамилиясига ўтказиб қўйган экан. Ана ўшанда дарс тайёрлаш қолиб кетиб бурнимнинг тўғрисидаги одамни ўн бешта шаҳардан қидирганман. Охири бошқармадан аъло, институтдан икки баҳо олганман.\nМонтёр бола яна иккита папирос олиб кетди. Милитсионер ҳам кетаркан, деди:\n— Энди бор. Ётиб дамингни ол. Ҳали замон тонг отиб қолади. Бўлади. Студентликда ҳар гап бўлади. Хўп бўлмасам, постни бир айланиб чиқай.\nУ кетди. Пул тўла белбоғни чангаллаганимча ёлғиз қолдим. Сал ўтмай милитсионер яна орқасига қайтди. Бу гал унинг қовоғи солиқ. Менга жуда ёмон қарарди.\n— Қани марш, жўна. Сендақа иродаси бўш студентларнинг кўпини кўрганман. Биламан. Ўзингни сувга ташламоқчисан. Бошимни балога қўймоқчисан.\nБир гап демай нари кетдим. Орқамдан у жавраганича қолди.\n— Ҳа, ёшлар, ёшлар. Жонининг қадрига етмайди. Битта болага ота бўл, жон ширинлигини ана ўшанда биласан.\nЁз кечалари жуда вақтли тонг отарди. Уфқ чети қизил алвондек бўзариб келяпти. Автобуслар серҳаракат бўлиб қолди.\nБу мусаффо тонг ҳамманинг дилига ёруғлик, олижаноб режалар соляпти. Одамлар ором уйқусидан кейин янги умр, янги истаклар билан ёстиқдан бош кўтаришяпти.\nФақат менинг юрагим бўш. Бу тиниқ, тароватли тонг менинг юрагимга заррача ҳам нур ташламаяпти. Менинг юрагимда ҳали тонг отгани йўқ. Осмон тўла юлдузлар бирин-кетин ўчиб офтобга йўл бўшатишяпти.\nЁтоққа келдиму кўрпага бурканиб ётиб олдим. Ҳали ҳам кўзларимга уйқу илинмайди.\nУйғонган шаҳарнинг шов-шувидан, одамларнинг оёқ товушларидан, офтоб тиғидан қочиб бурканиб ётибман.\nКўзимга бемор чол, мудраган кондуктор, иккинчи қаватда тонг отгунча чироғи ўчмаган ижодкор, ўлим билан олишгани кетаётган врач, ухламай шаҳарга нур таратаётган монтёр йигит ва ниҳоят одамлар тинч ухласин деб шаҳарнинг у бошидан бу бошига пиёда қатнаб турган милитсионер кўринаверди. Ўзимни уларга солиштириб кўряпман.\nБутун аламларимни, хўрликларимни бағримдан чиқариб юборгудек бўлиб йиғлаб юбордим.\nҚалбимдаги доғларни бу кўз ёшлари юволса эди, бутун вужудимни кўз ёшига айлантириб йиғлардим.\nБу ожизлик, чорасизлик кўз ёшлари эканини билардим...\nV. Хайр, сершовқин шаҳар!\nБугун бадбахтлик умримнинг сўнги бўлишини истардим.\nШу ният билан ўрнимдан турдим. Неча кундан бери бу оёқлар жиноят юкини кўтариб юравериб ҳолдан тойди. Энди бу оёқларнинг юкини енгил қилмоқчиман.\nСартарошхонага кирдим. Уста башарамга совун суртиб қирт-қирт соқол оляпти. У башарамни одам қиёфасига киритмоқчи. Оҳ, у биргина башарамни тозалаш билан қалбимдаги доғни тозалаёлмаслигини билсайди. Секин ўз бетимга қарайман. Нақадар ҳаёсиз кўзлар бу. Озиб кетибман. Фақат шу беибо кўзларимгина мушук кўзидек йилтираб турипти.\nБоғбон амакини қидириб гулзор олдига келдим. Йўқ. Энг зарур пайтда, менинг тақдирим ҳал бўлаётган бир пайтда шу ерда бўлса-чи. Уни кўп кутдим. Келмади. Тезроқ кела қолсайди. Ниятимдан қайтмасдан, яна ҳаром, нопок ниятлар калламга уя қурмасдан кела қолсайди.\nАхир, мен ўзимни биламан. Миямда туғилган ва қатъий деб ишонган фикрларимдан ҳам жуда кўп марта қайтган одамман. Мен ана шунақа субутсиз одам эдим.\nХайрият, боғбон амаки келиб қолди.\n— Бахайр, болам, нима қилиб ўтирипсан?\n— Дам олиб ўтирипман.\nШундай дедиму ўрнимдан тура солиб нари кетдим. Шу кетганимча олдига қайтмадим. Бир маҳал қарасам, кўчанинг нариги бетида ундан қочгандек югуриб кетяпман.\nҲозиргина айтаётган эдим-а, фикридан, ниятидан тез қайтадиган одамман деб. Мен чолнинг олдига нима учун келаётган эдим? Унга бутун қилмишларимни айтмоқчи, унинг бемор дўсти бошига тушган кулфатнинг сабабчиси менман, демоқчи эдим. Мана, айтолмай қочиб кетдим.\nЭнди биргина йўл қолди. У ҳам бўлса касалхонага бориб беморнинг олдига пулларини қўйиб, мени нима қилсангиз қилинг, мен ўғриман, деб айтиш. Шундай қила оламанми?\nЎйладим. Ўйлаган сарим даҳшатли олов ичига кириб кетаётганга ўхшайвердим.\nНима қилай бўлмаса? Нима қилсам пул эгасига тегади? Бу хилда белимга бойлаб то ўлгунимча юролмайман-ку?! Нимадир қилиш керак.\nОчиқ ойдин иқрор бўлишга-ку қўрқяпман. Мени жазолайдилар, таъна қиладилар, пешонамга ўғри, деган малъун тамғани босадилар, деб қўрқяпман. Агар шу қўрқув бўлмаганда аллақачон пулни эгасига топшириб тинчиб олган бўлардим.\nБиров хат жўнатяпти, биров олис юртдаги дўстига совға юборяпти. Қаерда, менинг кимим бор? Кимга хат ёзаману, кимга совға жўнатаман?\nБирдан миямга ялт этиб бир ўй келди.\nПортфелни почтадан жўнатсаммикин? Қимга юбораман? Айтганча ведомостда мактаб адреси бор. Шундай қиламан.\nКичкинагина бир қути олиб рўмолга тугиб олган портфелни, ичидаги жамики қоғозлари билан, пуллари билан жойладим.\nШу пайт кўнглимни ёритувчи ғалати ҳислар бирин-кетин қуйилиб кела бошлади.\nДарров бир варақ қоғоз олдиму қаламни тишлаб ўйлаб кетдим.\n«...Сизлардан узр сўрамоқчи эмасман. Фақат юрагимни бўшатиш учун нималар дейишим керак. Ҳа, мен ўғрилик қилдим. Меҳнат билан топган пулларингни олиб қўйдим. Бу фақат пасткашларнинг пасткаши қилиши мумкин бўлган иш, холос. Пулингизни йўқотган кассир чол касалхонада оғир аҳволда ётибди. Агар мен шу ишни қилмаганимда, балки унинг дарди бунчалик оғирлашмаган бўларди. Ҳаммасини билиб, кўриб, эшитиб турибман. Ведомостнинг олтинчи қаторидаги Каримов фамилияли ўқитувчи санаторияга боролмади. Чунки путёвка пули менда. Энди у балки бу йил ошқозонини даволаёлмас. Мен унинг ҳам дардини оғирлаштирдим.\nПулларингизнинг бир тийинига ҳам тегмадим. Бутунлигича қайтаряпман. Бунинг учун раҳмат эшитишни истамайман. Бу хил ишга раҳмат айтилмайди.\nБу қилмишларим учун мени судга бериш, жазога торттириш керак эди. Мен ана шундан қўрқиб бир неча кундан бери пулларингизни кўтариб юрибман. Энди ўз жазомни ўзим бермоқчиман, Ахир дунёда виждон суди ҳам бор-ку? Энг даҳшатли, энг адолатли суд виждон суди. Бу суднинг ҳукми то умрнинг охиригача афв этмайди. Жазолайверади, жазолайверади...».\nШу хат менинг кимлигимни, қилмишимнинг нақадар мудҳишлигини ўзимга аниқ кўрсатиб қўйди.\nҚути устига мактаб адресини ёздиму почтачига топшириб яна ташқарига чиқдим.\nҚушдек енгил эдим. Кўксимни босиб ётган юк энди йўқ. Бир ўзим, бўш хаёлларим, қурумдан тозаланган, аммо ҳали ўт ёқилмаган мўридек ҳувуллаб қолган қалбим билан ёлғиз қолдим. Энди бу юракни яхши ҳислар билан тўлдириш керак.\nХудди умрим дафтарининг икки баҳо қўйилган илк саҳифасини йиртиб ташлагандекман. Энди бу дафтарни нима билан тўлдираман?\nБу энди менинг ҳаётдан илинжим, биринчи қадамни қай хилда босишимга боғлиқ.\nТехникум директорига, мени ўқишдан чиқазишларини сўраб ариза қолдирдим-да, арзимас буюмларимни кўтариб йўлга чиқдим.\nСайфи билан ҳам, Умар билан ҳам хайрлашмадим. Нопок қўлларим билан уларнинг қадоқли қўлларини булғатгим келмади.\nКетяпман. Шаҳар четига етишим билан қирғоққа сапчиб оқаётган анҳорда шўнғиб-шўнғиб чўмилгим келди.\nСув шу қадар танга ёқардики, асло чиққим келмасди. Анҳор четидаги тизза бўйи келадиган жойда танимга совун суриб роса ишқаяпман. Кирларим сув бетида бирдам айланиб олисларга оқиб кетяпти.\nШу пайт боғбон амакининг гаплари эсимга тушиб кетди.\n— Тоза юрган одамнинг виждони ҳам тоза бўлади.\nШу гапнинг ростлигига энди ишоняпман. Қанча ювинсам шунча фикрим тиниқлашаётганга ўхшайди.\nКатта тсемент кўприк устидан тинимсиз машиналар ўтиб турипти. Одамларнинг кети узилмайди. Мен ҳам ана шу меҳнаткаш одамлар орасида бўлгим келади. Қачонлардир мен ҳам шулардек меҳнат қиламан. Пешопа терим тўкилган тийинни харжлаб кун кечираман. Мана шу кун менинг энг бахтли куним бўлиши керак. Мен ана шу кунни тезроқ кўришга шошиляпман.\nШошиб кийиндиму катта йўлга қараб сўқмоқдан чиқдим.\nБу йўлнинг сўнгги кўринмайди. Текис асфалт гўё уфққа найзадек санчилган. Мана шу сўнгсиз йўлнинг қайси бир бекатида менинг бахтим кутиб турганикин? Шу йўлнинг қайси бир бекатига менинг пешона терим тўкиларкин? Ўша бекатга тезроқ етишга интиляпман. Оёқ олишим илдамлашяпти.\nСершовқин шаҳарнинг кўкка интилган иморатлари, заводларнинг баланд корпуслари ҳали ҳам кўриниб турипти.\nМен шу шаҳарда бир йил яшадим. Бу шаҳар ўз фарзандидек бошимни силаб бағридан менга жой берди. Нон берди, туз берди. Мен...\nМен унинг нурли кўчаларида ғижимлаб ташланган чиқинди қоғоз парчасидек у ёқдан-бу ёққа учиб юрдим. Супургига чап бериб судралиб юрдим. Одамларига хиёнат қилдим. Кўзга тушган қум донасидек одамларга азоб бердим.\nКечир, онадек азиз шаҳар! Сенга фарзандлик қилолмадим. Бирон иморатингга ғишт қўёлмадим. Қўйнингда бургадек ўрмаладим, холос.\nҚачондир яна бағринга қайтаман. Одам бўлиб қайтаман. Фарзандлик қарзимни узгани келаман. Шунда остонангга қадам қўйишим билан бош эгиб таъзим қиламану, ассалому алайкум, она дейман.\nҲозирча ҳузурингга келолмайман. Ўзимни ўзим суд қилдим. Ўзимга ўзим даҳшатли ҳукм чиқардим.\nБу ҳукм суд мажлисида чиқарилиб қоғозга ёзилган ҳукмдан ўн чандон оғир. Бу ҳукм менинг жигар бағримга, қалбимга, бутун вужудимга битилган.\nБу қатъий, уни ҳеч қандай фармон билан афв қилиб бўлмайди.\nЎгирилиб яна сўнгсиз йўлга тикилдим.\nИшонч билан, қандайдир ёрқин умидлар билан йўлга тушдим.\nБу менинг каттакон йўлдаги биринчи қадамим бўлишига ишонаман.\nЎйлаяпман. Бу ўйлар эртанги порлоқ кунимнинг аниқ режалари бўлишига ишонаман.\nҚайдасан, менинг нурга бурканган қўналғам?\nХудди сўроғимга жавоб бергандек симёғочдаги қалдирғочлар юравер, юравер, деб чуғурлашади.\n"http://www.kutubxona.com/wiki/index.php?title=Said_Ahmad._Sud_(hikoya)_/_Kiril&oldid=13751" dan olindi


Андижонда 20 сентябрь куни ҳаво булутли бўлади\nРеспублика Гидрометеорология хизмати маркази 20 сентябрь, якшанба куни Андижон вилояти, шу билан бирга, мамлакатнинг бошқа вилоятларида кузатиладиган об-ҳаво маълумотларини тақдим этди.\nМаълум қилинишича, Андижонда ҳаво булутли бўлади, бир оз ўзгариб туради, ёғингарчилик кутилмайди. Шамол шарқдан 5–10 м/с тезликда эсади. Ҳарорат кечаси 8–13 даража, кундузи 22–27 даража бўлади.\nШунингдек, Тошкент шаҳрида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик кутилмайди. Шамол шарқдан 5–10 м/с тезликда эсади. Ҳарорат кечаси 9–11 даража, кундузи 27–29 даража бўлади.\nҚорақалпоғистон, Хоразм вилоятида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик кутилмайди. Шамол шарқдан 5–10 м/с тезликда эсади. Ҳарорат кечаси 10–15 даража, кундузи 23–28 даража бўлади.\nБухоро ва Навоий вилоятларида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик кутилмайди. Шамол шарқдан 5–10 м/с тезликда эсади, баъзи жойларда 12–17 м/сгача кучайиши мумкин. Ҳарорат кечаси 10–15 даража, кундузи 27–32 даража бўлади.\nТошкент, Сирдарё, Самарқанд, Жиззах вилоятларида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик кутилмайди. Шамол шарқдан 7–12 м/с тезликда эсади, баъзи жойларда 12–17 м/сгача кучайиши мумкин. Ҳарорат кечаси 10–15 даража, кундузи 25–30 даража бўлади.\nҚашқадарё, Сурхондарё вилоятларида ҳаво бироз булутли бўлади, ёғингарчилик кутилмайди. Шамол шарқдан 5–10 м/с тезликда эсади, баъзи жойларда 12–17 м/сгача кучайиши мумкин. Ҳарорат кечаси 10–15 даража, кундузи 28–33 даража бўлади.\nНаманган ва Фарғона вилоятларида ҳаво булутли бўлади, баъзи жойларда ўзгариб туради, ёғингарчилик кузатилмайди. Шамол шарқдан 5–10 м/с тезликда эсади. Ҳарорат кечаси 8–13 даража, кундузи 22–27 даража бўлади.\nРеспубликанинг тоғли ҳудудларида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик бўлмайди. Шамол шарқдан 7–12 м/с тезликда эсади. Ҳарорат кечаси 3–8 даража илиқ, кундузи 10–15 даража бўлади.


💊BUFESAL eritma dlya ingalyasiy 7% 2ml N10 Toshkent aptekalarida narxlari, dori haqida malumot, qollanishi va analoglari Apteka.uz saytida\nBarcha BUFESAL dorilari\nO'zbekiston Sog'liqni Saqlash Vazirligi tomonidan 13.08.2019 da DV/M 02686/08/19 registratsion raqami bilan ro'yxatdan o'tgan\nфаол модда: натрий хлориди - 70,0 мг\nёрдамчи моддалар: натрий гидрокарбонати, инъекция учун сув 1 мл гача\n4 мл дан тиббий полипропилен/полиэтиленли небулалар (ампулалар) да.\nБуфесал- ингаляцион муколитик восита бўлиб, натрий бикарбонат билан буферланган, ингаляция йўли билан юбориладиган 7% ли гипертоник стерил тузли эритма.\nБуфесал осмотик таъсири туфайли нафас аъзоларининг яллиғланиш касаллиги бўлган беморларда пастки нафас йўлларининг шиллиқ қавати секретини юмшатиш ва чиқишини яхшилаш йўли билан нафас олишни енгиллаштиради.\nИнгаляция учун буферланган натрий хлориднинг 7% ли гипертоник эритмаси нафас йўлларининг нормал pH (pH 7,3-7,5) га мос келувчи бироз ишқорий реакцияга (рН 7,4) эга.\nБуфесал эритмасининг кучсиз ишқорий реакцияси (рН 7,4) 24 соат мобайнида бактерияларнинг зичлигини самарали камайтиришга имкон беради, чунки айрим бактериялар (масалан, Pseudomonas aeruginosa) кислотали муҳитни афзал кўради. Буферланган 7% ли натрий хлорид эритмасининг ушбу таьсири муковисцидози бўлган беморларда алоҳида аҳамиятга эга, чунки ушбу категориядаги беморларда рН нинг физиологик даражагача ортиши дастлабки инфекцияни олдини олиши мумкин.\nНатрий хлориднинг буферланган шакли шунингдек, ингаляцияда ноқулайликни камайишини таьминлайди.\nМаҳаллий юборилганда фармакокинетикаси текширилмаган.\nКамдан кам ҳолларда йўтал ёки бронхоспазм келиб чиқиши мумкин.\nЭритма фақат ингаляция йўли билан қўллаш учун мўлжалланган.\nБронхоспазм ёки йўтал пайдо бўлиш холларида қўллашни тўхтатиш ва шифокорга хабар бериш керак.\nБолаларда қўллаш катталар назорати остида олиб борилиши керак!\nАгар, препаратни очиш пайтида ампула зарарланган ёки тўлиқ ёпилмаган бўлса, небула (ампула) ишлатилмасин.\nАмпулани қадоқда кўрсатилган яроқлилик муддати тугагандан кейин ишлатилмасин.\nБуфесал ингаляция учун эритмаси бронхит, муковисцидоз, бронхоэктатик касаллик ва ўпканинг сурункали обструктив касаллиги (ЎСОК) бўлган беморларда пастки нафас йўлларининг шиллиқ қавати секретини юмшатиш ва уни ажралишини осонлаштириш учун тавсия этилади.\nПрепарат компонентларини индивидуал ўзлаштира олмаслик.\nБошқа эритма ёки дори воситалари билан аралаштириш тавсия этилмайди!\nБир вақтнинг ўзида бошқа препаратларни ингаляцион йўл билан қабул қилётган беморлар, ингаляцион препаратларни Буфесал билан қўллаш тартиби ва кетма-кетлиги ҳақида шифокор билан маслахатлашишлари керак. Ингаляция шаклидаги бронходилататорни Буфесал эритмаси ингаляцияси ёки бошқа ингаляцион муколитиклардан олдин қўллаш тавсия этилади.\n25°С дан юқори бўлмаган ҳароратда сақлансин. Музлатиш ва қуёш нурини бевосита таьсир этишига йўл қўйилмасин.\nБуфесал препарати ингаляцион қўллаш учун мўлжалланган.\nКатталарда ва болаларнинг биринчи куниданоқ қўллаш мумкин.\nБуфесал эритмасининг ингаляциясини небулайзер ёрдамида махсус юз никоби, оғиз ёки бурун канюласи орқали қўллаш мумкин.\nБуфесални болаларнинг биринчи куниданоқ қўллаш мумкин. Болаларда қўллаш катталар назорати остида олиб борилиши керак!\nБолаларга 1 мл дан 4 мл гача эритмаси тавсия этилади. Давони кичик дозаларда, аста-секин дозани ошириш билан бошлаш мумкин. Доза, даво муддати ва қўллаш тез-тезлиги шифокор тавсиясига кўра белгиланади.\nКунига 4 мл – 1 небула (ампула) дан 2 маҳал қўлланилади. Зарур бўлганда қўллаш сони кунига 4 мартагача оширилиши мумкин.\n- Препаратни қўллашдан олдин небулайзер ишлаб чиқарувчисининг кўрсатмаларини ўқиб чиқиш керак.\n- Небулайзерни ишлаб чиқарувчининг кўрсатмасига кўра тайёрлаш керак.\n- Стерил эритма сақлаган небулани (ампула) блокдан ажратилсин, бунинг учун уни айлантирилади ва тортилади. Ампуланинг қопқоғи вертикал ушлаб, қопқоқ синдирилади.\n- Небулани (ампула) небулайзерга очиқ қисми билан пастга қўйинг ва небулайзер резервуарига эритмани киритиш учун енгил босинг.\n- Небулайзерни ишлаб чиқарувчи кўрсатмасига биноан қўлланг.\n- Ингаляция ўтказилгандан кейин оғиз сув билан чайилади. Ингаляция ўтказиш учун ниқобни қўллаганда муолажадан кейин эритма қолдиқларини йўқотиш учун юз терисини нам салфетка билан артилади.\n- Небулайзер камерасидаги ишлатилмаган қолдиқ эритма тўкиб юборилиши керак.\n- Небулайзер яхшилаб ювилади.\nДозани ошириб юборилиш ҳолатлари қайд қилинмаган.\nБуфесал ингаляцияси эритмасини ҳомиладорлик ва эмизишда қўллаш учун қарши кўрсатмалар йўқ.\nBUFESAL eritma dlya ingalyasiy 7% 2ml N10 dori vositasi O'zbekiston dori vositalari reestrida ro'yxatdan o'tganmi?\nBUFESAL eritma dlya ingalyasiy 7% 2ml N10 dori vositasi ishlab chiqaruvchisi kim va u qaysi davlatda ishlab chiqarilgan?\nBUFESAL eritma dlya ingalyasiy 7% 2ml N10 dori vositasi Jurabek Laboratories OT MChJ tomonidan O'zbekiston mamlakatida ishlab chiqarilgan.\nBUFESAL eritma dlya ingalyasiy 7% 2ml N10 dori vositasi resept bo’yicha sotiladimi?\nBUFESAL eritma dlya ingalyasiy 7% 2ml N10 dori vositasi resept bo'yicha sotiladigan dori


Тажриба якунига етди, аммо натижаларига ишонч йўқ - Anhor\nAnhor Все посты Тажриба якунига етди, аммо натижаларига ишонч йўқ\nТажриба якунига етди, аммо натижаларига ишонч йўқ\nИслоҳотлар, агар улар реал бўлса, енгил ва осон амалга ошади, бироқ шу билан бирга улар ҳалол ва шаффоф бўлиши шарт. Ҳар қандай шаффофсизлик ниятларнинг софлиги бўйича саволларни келтириб чиқаради ва улар ҳақиқатдан ҳам, алоҳида соҳа учун эмас, балки фуқаролар учун яхши эканига шубҳа туғдиради.\nМасалан, Тошкентнинг Юнусобод туманида январь ойидан июнь ойигача ўтказилган электр энергияси ва газ истеъмолининг базавий нормасини тасдиқлашга ёки рад этишга қаратилган тажрибани олайлик. Ўзбекистон энергетика вазири Алишер Султонов уни муваффақиятли деб тан олди, бироқ у келтираётган рақамлар кам маълумот беради, тажрибанинг илмий асосланганлик даражаси эса – шубҳали.\nБиринчидан, тажриба қайси методика ёки илмий асос бўйича ўтказилган бўлса, ўша методика ва илмий асос ҳеч қаерда чоп этилмаган, тажрибада нечта икки, уч, тўрт хонали хонадон қатнашгани, уларда яшайдиган одамлар сони ҳақида маълумотлар йўқ.\nИккинчидан, бу хонадонларда истиқомат қилувчи кишилар даромади бўйича қандай тақсимлангани, мамлакат бўйича аҳолининг неча фоизи ўртачадан юқори даромадга эгалиги, қанчаси эса пастлиги, яна қанчаси тахминан ўртачага тенг даромад олиши ҳақидаги маълумотлар келтирилмаган.\nУчинчидан, нега электр энергиясининг сарфи хонадонда яшовчи ҳар бир киши учун эмас, балки хонадон учун келтирилганлиги ноаниқ.\nТўртинчидан, тажриба ўтказилган давр бўйича ҳеч қандай маълумотни ўз ичига олмаган. Ундан Тошкентда охирги йилларда кузатилаётган юқори аномал ҳароратга эга июль ва август ойлари тушиб қолган. Бу ойларда кондиционерларни узоқ ёқиб қўйиш ва кир машиналаридан тез-тез фойдаланиш ҳолатлари қайд этилади. Бир марта кўчага кийилган кийим дарҳол ювишни талаб қилади. Агар қиш ва баҳор ойларида ва ҳатто июнь ойида ҳам ҳафтасига бир марта кир ювиш етарли бўлганида ҳам, июль-август ойларида кир ювиш ишларининг сони, оила таркибига қараб, ҳафтасига 2-3 тагача ошади. Бунда қиш етарлича илиқ бўладими-йўқми, яъни одамлар иситиш тизимини ёқишга мажбур бўлиш-бўлмаслигини ҳам инобатга олиш керак.\nБешинчидан, ўртача ҳисобга қайси электр асбоблари ва бошқа кўплаб мезонлар, масалан, оила таркиби, уйлардаги қаватлар ва бошқа ҳолатлар олингани ноаниқ. Ғиштдан қурилган уйнинг иккинчи қаватида жойлашган ва деразасининг олдида катта дарахт ўсиб турган хонадон – бу бир гап, бетон уйнинг 8-қаватида жойлашган хонадан эса – бошқа гап.\nОлтинчидан, ривожланган мамлакатларда бу борада нималар қилиниши, Германия, Франция, Буюк Британия, АҚШ, Бельгия, Голландияда бу йўналишда қандай илғор тажрибалар мавжудлиги ҳақида ҳеч қандай маълумот йўқ.\nМасалан, Германияда BDEW Федерал энергия ва сув таъминоти корхоналари бирлашмасининг, co2online нотижорат маслаҳат ташкилоти ва хонадонларни ижарага олувчилар иттифоқининг экспертлари 226 000 та уй хўжалигининг қиёсий таҳлилини ўтказиб, 1, 2 ва 4 кишидан иборат оилалар ҳар йили қанча электр энергиясини истеъмол қилишини аниқлаган. Бунда хонадонда якка бир ўзи яшайдиган кишининг нормаси ойига 233 квт/соатдан сал кўп бўлиб чиқди. Бу ерда ўзбекистонлик “тажрибачи”лар таклиф қилаётган 100 квт/соат кўрсаткичга қараганда, немислар кўрсатган рақамга ишонч кўпроқ бўлади, деб ўйлайман.\nКейин, нега энди бундай тажрибаларни электр энергияси ҳисобини назорат қилишнинг автоматлаштирилган тизими тўлиқ ишлаб кетадиган пайтгача қолдирмаслик керак? У ҳақда сал аввал Anhor.uz ёзганди.\nХудди шундай “тўсатдан” ҳайдовчиларни сертификатлаштиришдан воз кечган Автотестнинг ҳам “қилиғи” ноаниқ бўлиб қолмоқда. Бу ерда ҳам Автотестнинг монопол ҳолатидан ташқари, ҳаққоний илмий базанинг, қарорлар қабул қилишнинг синовдан ўтган методикаси йўқлиги, хорижий мамлакатларнинг илғор тажрибаси билан солиштириш мавжуд эмаслиги туфайли саволлар юзага келганди.\nБиринчидан, энг катта саволни сертификатлаштириш муддатлари туғдирганди: нега ҳайдовчи ўз малакасини беш ёки етти йилда бир марта эмас, балки айнан икки йилда бир марта тасдиқлаши керак? Иккинчидан, ЙТҲ сабабларининг таҳлили йўқ. ИИББ, Фейсбук ва блогерларнинг хабарларига кўра, авариялар асосан жамоат транспортининг ёмон техник ҳолати, ҳайдовчиларнинг қаттиқ чарчаши, рулга маст ўтирган кишиларнинг масъулиятсизлиги билан боғлиқ бўлган. Бунга яна ЙТҲни масъулиятсизлик билан тезликни оширувчи ёшлар ёки вақтни тежаш ёки масофани қисқартириш учун қасддан қоидаларни бузган ҳайдовчилар содир этишини кўшимча қилиш керак.\nЙҲҚни билмаслик туфайли юз берадиган авариялар сони жуда кичкина фоизни ташкил қилади. Шундай экан, гап ҳайдовчининг масъулиятида, йўлда ўзаро ҳурмат бўлишида эканлиги ҳақиқатга кўпроқ яқин. Аммо ЙҲҚни билмасликда эмас. Бу кўпроқ оддий интизомсизлик ва “балки, ҳеч ким билмас” деган умид, дегандай бир гап. ЙТҲ содир бўлишида айбдор бўлган ҳайдовчиларни ЙҲҚни билиш бўйича такрор имтиҳон қилиш мантиқан тўғрироқ бўларди. Ҳа, айнан айбдорларни, иштирокчиларни эмас.\nЗарур тайёргарликсиз, илмий асосланган базасиз, бошқа давлатларда тўпланган тажрибани батафсил ўрганмасдан туриб ўтказиладиган барча тажрибалар ва ташаббуслар, назаримда, амалдорларнинг ўзбошимчалигига ўхшаб кетади, улар учун бундай тажрибалар истеъмолчиларнинг манфаатларини кўзлайдиган иш эмас, балки ўз тармоқларининг кассаларига келадиган тушумларни ошириш учун бир баҳонадир. (Қанийди, мулоҳазаларим хато бўлса).\nТажрибалар ўтказишдан олдин унинг илмий асосланган концепциясини ишлаб чиқиш, унда манфаатдор томонларнинг, биринчи навбатда, идора кимнинг кармонига кирмоқчи бўлса, ўшаларнинг реал иштирокини таъминлаш зарур.\nАкс ҳолда, уй бузилишлари билан нима юз берган бўлса, худди шу нарса содир бўлади – яхшироқ бўлишини истагандик, ҳар доимги воқеа юз берди.\nПрезидент Мирзиёевнинг ислоҳотлари Ўзбекистон аҳолисининг ҳаётини ёмон эмас, балки яхши қилишга йўналтирилган, деб ўйлайман. Шу боис, ҳар бир тажрибачи ўз тажрибасини муваффақиятли ёки муваффақиятсиз деб эълон қилишдан олдин, уни ислоҳотларнинг қуйидаги асосий мақсади билан, яъни тажрибалар натижалари жорий этилганидан кейин фуқароларга яхшироқ ва енгилроқ бўладими ёки йўқми, деган фикр билан ўлчаши лозим.\nҲозирча Ўзбекистонда амалдорлар тез ҳаракат қилмоқда, аммо вазифани ҳал қилмайдиган ва вазиятни яхшироқ томонга ўзгартирмайдиган натижа билан финишга етиб келмоқда.\nТаҳририятнинг позицияси муаллифнинг позициясига тўғри келмаслиги мумкин\nЭлмира Боситхонова аёллар норозилик намойишини уюштирган Нукус шаҳрига жўнаб кетди\nМактабларга қўшимча квота асосида қабул қилиш учун тўлов бекор қилинди


Исмат Жамоловга ким ёрдам беради?\n09 март 2021, Тошкент вақти: 06:36\nСаида Яқинда Москва шаҳрида ичида ўзбекистонликлар бўлган автобус ёниб кетгани, бунинг натижаси беш киши ўлгани, бир одам – Исмат Жамолов куйиш жароҳати билан Склифосовский номидаги шифохонага ётқизилгани ҳақида хабар қилинганди.\n“Озодлик” мухбири И.Жамоловга Ўзбекистон томони қандай ёрдам кўрсатиши мумкинлиги билан қизиқди.\nЎзбекистон Ташқи ишлар вазирлигининг матбуот хизмати раҳбари Илҳом Зокировнинг таъкидлашича, ҳеч бир мамлакатда бундай ҳодисалар қурбонлари учун ёрдам пули ажратилмайди. Қолаверса, И.Жамолов Москвага ноқонуний йўллар билан борган. Шунинг учун бундай ҳолатларда жабр кўрганларга фақат уларнинг яқинларигина ёрдам кўрсатиши мумкин. Бундан ташқари, Москвада ўзбекларнинг “Ватандошлар иттифоқи” номли маркази бор. Марказнинг махсус жамғармасидан ташкилот қарори билан шундай ҳолатларда жабр кўрганларга ёрдам кўрсатилади.\nЎзбекистоннинг Москвадаги элчихонаси матбуот котиби Зафар Зоҳидовнинг сўзларига қараганда, Москвадаги бундай марказлар фақат маданий-маърифий тадбирлар доирасида иш олиб боради.\nЭлчихонанинг консуллик бўлими бошлиғи Эрик Бешимовнинг билдиришича, И.Жамоловнинг даволаниши Россия ҳисобидан бўлади. Уни юртга қайтаришни эса аслида қариндошлари таъминлаши лозим. Лекин агар консуллик бўлимига ҳужжатлар билан мурожаат қилинса, бўлим И.Жамоловнинг ватанга қайтиши масаласини ҳал қилиши мумкин. Аммо шунда ҳам унга моддий ёрдам кўрсатилмайди.\nЭслатиб ўтамиз, Ўзбекистондан бориб, Москва автомобиль халқа йўлида турган “Мерседес” русумли автобуснинг ёниб кетиши оқибатида омон қолган ягона инсон - И.Жамоловнинг тўрт ой давомида мардикорлик қилиб топган маблағи, ҳужжатлари ӄўл куйиб бўлган эди.


ИнтерФУТБОЛ :: Кападзе ҳужумкор ўйин тарафдори\nКападзе ҳужумкор ўйин тарафдори\n18 июнь куни Куала-Лумпур шаҳрида -19 тоифасидаги Осиё чемпионати-2020 финал босқичига қуръа ташланади. Турнир мезбони - Ўзбекистон ёшлар термаси бош мураббийи Темур Кападзе бу жараён олдидан ОФК расмий сайтига қисқача интервью берди.\nЁш мураббийнинг октябрь ойида айнан Ўзбекистонда ташкиллаштириладиган Осиё чемпионатидан умиди катта:«Узоқ давом этган муваффақиятли футболчилик фаолиятимда тўплаган тажриба ва билимимни энди ёшлар билан баҳам кўряпман. Умид қиламанки, бу уларнинг ўсишларига ёрдам беради. Албатта, мураббий сифатида ҳужумкор футбол тарафдориман, лекин бу фақат олдинда ўйнашимизни англатмайди. Тактикада кўп нарса ўйинчиларнинг техник салоҳияти ва маҳоратига боғлиқ. Жамоамда тактик ва техник жиҳатдан кучли футболчилар етарли. Шунинг учун ҳужумкор ва ҳимоявий ўйинни уйғунлаштиришда муаммога дуч келмасак керак. Албатта, мезбон сифатида мусобақада ғолиб чиқишни кўзлаймиз».\nЎзбекистон ёшлар термаси аввалги ҳафта ўқув-машғулотлар йиғини ўтказган бўлса-да, коронавирус пандемияси туфайли белгиланган ўртоқлик ўйини бекор қилинди. Шунга қарамай, Темур Кападзе 4 ойдан кейин бошланадиган қитъа биринчилигида жамоасининг юқори спорт формасида бўлишига ишонмоқда: «Ҳа, ўтган ҳафта машғулотларни қайта бошладик. Ёшлар ўртасидаги Осиё чемпионатига идеал даражада тайёргарлик кўриш учун етарли вақт бор. Тўғри, коронавирус ортидан режаларимиз ўзгариб кетди. Жумладан, хориж жамоалари билан ўтказилиши керак бўлган ўртоқлик ўйинлари бекор қилинди. Энди маҳаллий клублар билан куч синашиб кўришни режалаштиряпмиз. Агар имконият юзага келса, август-сентябрь ойларида хориж жамоалари билан ўртоқлик учрашувлари ташкиллаштирамиз».\nТемур Кападзе Ўзбекистон ёшлар терма жамоаси етакчиларидан бири Жасур Жалолиддиновга катта умид боғламоқда. Мураббий 18 ёшли футболчи ҳақида илиқ фикрлар билдирди: «Терма жамоаларимиз таркибида ҳамиша иқтидорли йигитлар ўйнашган. Ўзбекистон -19 термаси сафида ҳам бундай футболчилар бор, албатта. Дейлик, Жасур Жалолиддинов ҳозирги ҳолати билан қувонтирмоқда. Унинг «Бунёдкор»даги ўйинларини мунтазам кузатиб боряпмиз. Шунингдек, Ҳожимат Эркинов ҳам муҳим ўйинчиларимиздан бирига айланмоқда. У ўтган мавсум ўз клуби сафида жуда яхши тўп сурди. Бу йигитлар чемпионат старти вақти яхши спорт формасида бўлишса, бас».


Бекатнинг вазифасини ҳамма билади. Бекат бу - автотранспорт воситаларининг тўхтаб ўтиш жойи. Унда йўловчилар жамоат транспортини кутиб туришади. Оддийгина изоҳ...\nЙўл ҳақида кўплаб фалсафий фикрлар ёзилган. Қаранг, бекатга ҳам ўзгача ёндошиш мумкин экан...\nKun.uz мухбирларининг куни йўлда ўтади. Йўллар эса доим қизиқарли воқеаларга бой. Ундаги бекатлар эса алоҳида мавзу. Улар турли кўринишда, турли меъморий ечим билан қурилган. Асосийси, бекатнинг вазифаси аниқ. Бекат, йўловчини ёзнинг иссиқ кунида қуёшдан пана қилса, қишнинг совуғи ва ёғин-сочин кунлари яна ёрдамга келади.\nИнсон бекатга келгач, кетаётган манзили ва ўша ердаги қилинажак мақсадли иши олдидан бир неча дақиқа хаёл суриб, ўйланиб режа тузиб олиши ҳам мумкин.\nҚаранг-а?.. Бундай тўқималарни яна икки саҳифа ёзса бўлади.\nЭнди реалликка ўтсак! Бугунги кунда республиканинг турли бурчакларидаги бекатларнинг ҳолатига қараб ўша ердаги мутасаддиларнинг ўз ҳудудларига бўлган эътиборини ҳам билиб олсак не ажаб... Ахир йўл ва бекатларнинг аҳволи йўловчига ойнадек кўриниб турадиган нарсалар бўлса.\nДўстларимиз чет эл бекатларини сурат ва видеотасвирга олиб жўнатишди. Уларда инновация. Ҳар бир бекатда шаҳарнинг электрон харитаси, йўналишдаги транспорт воситаларининг ҳаракат жадвали ва йўловчи учун қишда иссиқ, ёзда муздек турадиган шароит бор экан. Ҳавас қилдик. “Ҳасад қилма, ҳавас қил. Орзунгга етасан”, дейишади.\nЭслатиб ўтамиз, мухбирларимиз лойиҳага шаҳар ва туман марказларидаги эмас, балки чекка-чекка жойлардаги бекатлар суратларини жўнатишди.\nЛойиҳа ҳали узоқ давом этади деган умиддаман. Эътиборингизга KUN.UZ журналистлари томонидан республикамизнинг турли бурчакларида олинган суратларни ҳавола этамиз.\nНаманган вилояти, Жўмашуй- Қўқон йўли\nҚашқадарё вилояти, Касби-Қарши йўналиши\nҚашқадарё вилояти, Деҳқонобод тумани\nСурхондарё вилояти, Бойсун йўли\nАндижон вилояти, Хонобод шаҳри\nНаманган вилояти, Наманган тумани\nСамарқанд вилояти, Қўшработ тумани\nФарғона вилояти, Тошлоқдаги йўл\nФарғона вилояти, Бувайда тумани\nНавоий вилояти, Навбаҳор тумани\nНаманган вилояти, Наманган-Косонсой йўли\nАндижон вилояти. Андижон тумани\nФарғона вилояти, Ёзёвон йўли\nҲурматли ўқувчилар. Kun.uz'да "Бекатлар" лойиҳаси давом этади. Қизиғи энди лойиҳамизда сизнинг ҳам иштирок этиш имкониятингиз туғилди. Келгусида эълон қилинадиган "Бекатлар" фотожамланмасида ўқувчилар томонидан юборилган суратлар ҳам эълон қилинади. Бунинг учун сиз ўзингиз яшайдиган ёки йўлингизда учраган бекат фотосуратини аниқ манзили кўрсатилган ҳолда, исм-шарифингиз билан бизга жўнатишингиз керак.\nЎқувчилар томонидан юборилган энг сара фотолавҳалар Kun.uz сайтида, унинг Фейсбук, Твиттер, Инстаграм ижтимоий тармоқдаги саҳифаларида, Телеграм каналида кенг омма эътиборига ҳавола этиб борилади.\nФотолавҳаларингизни @kunuzmurojaat ёки info@kun.uz манзилига юборишингиз мумкин.\nВенгрия Ўзбекистонга чегара хавфсизлиги масаласида ҳамкорликни таклиф қилди\nЎзбекистон ЕИнинг тариф имтиёзларини олишда Венгриянинг қўллаб-қувватловига умид қилмоқда


Stylus Tough: Olympus’нинг биринчи экшн-камераси\n19:31 / 25.05.2016\nЯпониянинг фототехникалар чиқарувчи Olympus компанияси экстремаль спорт турини севувчилар учун Stylus Tough TG-Tracker экшн-камерасини синовдан ўтказди. Аппарат 30 метр чуқурликда ҳам, -10 даража совуқликда ҳам ва устига келиб тушган 100 кг.гача бўлган тош ёки буюмларга ҳам дош бера олади.\nФотоаппартнинг GoPro ва бошқа экшн-камерлардан фарқи шундаки, Stylus Tough’га ташқаридан қўйиладиган ортиқча аксессуарлар шарт эмас. Буларнинг бари унда мужассам. Унинг оғирлиги 180 граммни ташкил этади. Таққослаш учун, GoPro Silver камерасининг 145 г.ни ташкил этади.\nStylus Tough TG-Tracker камерасининг сотуви кейинги ойдан бошланиши кутилмоқда. АҚШда Olympus 350 долларга баҳоланган.


УЗОҚ ЯШАШ УЧУН КУНИГА НЕЧА МАРТА ҚАДАМ ТАШЛАШ КЕРАК?.. - 9 Июня 2019 - Yangiliklar Olami - www.SherlarUz.CoM - SMS SHERLAR, SEVGI SHERLARI, YANGI\nГлавная » 2019 » Июнь » 9 » УЗОҚ ЯШАШ УЧУН КУНИГА НЕЧА МАРТА ҚАДАМ ТАШЛАШ КЕРАК?..\nУЗОҚ ЯШАШ УЧУН КУНИГА НЕЧА МАРТА ҚАДАМ ТАШЛАШ КЕРАК?..\nАмерикалик олимлар худди шу саволга жавоб топиш ниятида алоҳида изланишлар олиб боришди. Уларнинг текширувлари шуни кўрсатдики, одам узоқ яшаш учун кунига камида 4400 марта қадам ташлаши лозим экан. Аммо бу меъёр асосан ёши улуғлар учун экан. Яъни, изланишларда ҳам 60-90 ёш атрофидаги кўнгиллилар иштирок этди. Улар берилган вазифаларни аъло даражада адо этишди. Натижа шундай бўлдики, агар биз кунига 4000 -5000 марта атрофида қадам ташлай олсак, биринчи навбатда юрак бақувват бўларкан, жигар, ўпка ва овқат ҳазм қилиш тизими фаолияти яхшиланаркан. Бунинг натижасида эса организмдаги моддалар алмашинуви янада яхшиланиб, тўқималарнинг кексайиши секинлашаркан.


AAAAAEAtKkklNDnJqQva1g - Статистика канала 📚 Ibratli Hikoyalar 📚. Telegram Analytics\nAAAAAEAtKkklNDnJqQva1g Нравится 1\nХаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...\nИнсон такдирини аччик синовлари...\nMurojatlar uchun @AbminRoBot\n3000 упоминаний канала\n24 Aug, 18:51\n24 Aug, 08:59\n👑 @PINTERESTUZ 💋 Rasmlar\n23 Aug, 19:16\n23 Aug, 19:04\n23 Aug, 14:49\n23 Aug, 11:15\n23 Aug, 10:42\n23 Aug, 09:53\n23 Aug, 09:46\n23 Aug, 09:41\n23 Aug, 08:41\n23 Aug, 07:50\n23 Aug, 07:35\n23 Aug, 07:33\n23 Aug, 07:11\n23 Aug, 06:52\n23 Aug, 06:18\n23 Aug, 06:16\n22 Aug, 20:41\n22 Aug, 19:14\n22 Aug, 19:05\n22 Aug, 14:57\n22 Aug, 13:04\nOYDIN 👑 XAYOT_TV\n22 Aug, 07:47\nКаналы, которые цитирует AAAAAEAtKkklNDnJqQva1g\n25 Aug, 05:53\n25 Aug, 05:52\n24 Aug, 19:36\n24 Aug, 19:18\n24 Aug, 19:14\n24 Aug, 10:26\n24 Aug, 07:09\n24 Aug, 07:08\n23 Aug, 18:39\n23 Aug, 18:37\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 25 Aug, 11:05\nРепост из: 📚 Ibratli Hikoyalar 📚\nМАКИЯЖ ҚИЛИШНИ ЎРГАНМОҚЧИМИСИЗ.?! БИЗНИНГ КАНАЛДА ФОТО ВА ВИДЕО ДАРСЛИКЛАР БОР 😱👇😍\n💄 КЎРИШ 💄\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 25 Aug, 11:04\n😍Go'zal Qizlar Olamiga marhamat 😻☝☝☝\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 25 Aug, 11:03\nЭлёр дадасининг ишхонаси томон кетди.уйлари билан ораси бир чакиримча йул.У ферманинг катта дарвозаси томон айланиб юришни хохламади, шартта девордан ошиб тушди. Коровул хонани чироги ёник эди аммо дадаси куринмади хамма ёкни куриб чикди.\nАланглаб атрофга карай бошлади.\nШунда коровулхонани ёнидаги хужрадан инграган овоз эшитилди.\nЭлёрнинг юраги шувиллаб кетди, югуриб бориб эшикни очди .\nЭлёр куз унгидаги манзарани куриб котиб колди.\nКичкина хонада кроват устида дадаси....\nТЎЛИҚ ЎҚИНГ ФАҚАТ ИБРА ОЛАСИЗ😥\nКўнглинг роҳат, қалбинг хотиржам ва ўзинг тинч яшамоқни истасанг, одамларнинг гап-сўзларига парво қилма!.\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 25 Aug, 11:02\nУзун киприклар орзуйингизми😍\nМутлақо зарарсиз ва синалган усул билан киприкларингизга янгича кўриниш беринг😍😍😍\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 25 Aug, 11:01\nҲеч ким Умиданинг дардига даво топа олмади…\nАна шундай кунларнинг бирида ярим кечаси фарзандига тикилиб ўтириб кўзи кетибди. Шу лаҳзадаёқ қулоғига чақалоқми, тетапоями, ишқилиб, болажонларнинг қиқир-қиқир кулгиси чалинди-ю, беихтиёр уйғониб кетди.\nҚаршисидаги хона деворида ўғил ва қиз бола Умидани ўртага олганча Меҳрига қараб кулишарди. Уларнинг кулгиси жуда ёқимли ва тотли эди. Аммо Меҳри бу тахлит нарсаларни идрок этадиган аҳволда эмасди. Сувратларга кўзи тушгани ҳамоно ўлай деганди.\n— Боламга тегмаларинг! — ўзи билибми-билмайми, даст ўрнидан қўзғалди-да, Умидани қўлига олди. — Сенларга бериб қўядиган болам йўқ! Йўқолларинг!..\nУнга жавобан болакай ва қизалоқ қаттиқроқ кулишди. Кулгига ўртада турган Умида ҳам жўр бўлди.\n— Ойи, синглимиз аллақачон бизнинг ёқларга келиб бўлган, — деди болакай кулишдан тўхтаб. — Энди доимо бирга яшайди биз билан. Ишонмасангиз, ўзингиз текшириб кўринг! Қўлингиздаги қуруқ тана холос, ойи! Синглимиз, мана, бизнинг ёнимизда!..\nМеҳри чақалоғини қўлига олди-ю, телбаларча унинг гоҳ юзи, гоҳ елкасига шапатилай бошлади. Афсуски, Умида жон таслим қилиб бўлганди. Фарзанди нафас олмаётганига гувоҳ бўлгач, Меҳри шилқ этиб полга йиқилди…\nУнинг юраги йиқилгандаёқ уришдан тўхтаганди.\nУч фарзанди эса Меҳрининг кўксига бош қўйган кўйи баравар ёлворарди:\n— Бизни ўлдирманг! Илтимос, бизларни ўлдирманг, ойи-и-и!!!\n📡 Do'stlar bilan bo'lishing\n⏭ ✍🏼 @Ibratli_Sozlar 📚 ⏮\n«БИЗНИ ЎЛДИРМАНГ, ОЙИ!..» (Воқеа реал ҳаётдан олинган)\nҲа, Меҳри бир пайтлар билибми-билмайми, ёмон йўлларга юриб қўйди. Қариб қолган онаси билиб қолмаслиги учун кетма-кетига икки марта ҳомиласини олдирди. Тўғри-да, қайси она бўй етган қизининг бундай қилмишини кечирарди. Буёқда маҳалла-кўй, қариндош-уруғ дегандай…\nХуллас, Меҳри абжирлик қилди. Касалхонага ётганини, бола олдирганини ҳеч ким билмай қолди. Онасига ҳар гал олисда яшайдиган дугонасиникига кетишини айтиб, қутулди. Омади бор экан. Ҳозирги эри Мирзали ҳам тушунган йигит чиқди. Меҳрига уйланди-ю, мана, ўн йил ўтибдики, бирор марта ўтмишини юзига солмади.\n«Худойим, мен аҳмоқни кечир, — хаёлан ёлворарди Меҳри ярим тунда хона шифтига ҳиссиз боқиб. — Сенинг хоҳишингга қарши бордим ўшанда. Ўн йил болага зор қилдинг. Тан оламан, сенинг иноятинг, мўъжизангдан буткул умидимни узгандим. Ўша пайтдаги дўхтирларнинг гап-сўзларига ишонгандим. Қара, шунчалар ярамас эканманки, сенга ишониш ўрнига ўша дўхтирларнинг гапига лаққа тушибман. Ўзингга шукр, кеч бўлсаям яна менга оналик бахтини беряпсан. Ишон, худойим, энди ҳеч қачон сенга ширк келтирмайман! Фақат ўзингга сажда қиламан! Фақат… Боламни мендан тортиб олма! Бу дардни кўтара олмайман, художон!.. Ҳа, эртага Мирзали ака сменадан чиқади. Насиб бўлса, унга албатта суюнчилайман! Йўқ, фақат унгамас, қўни-қўшни-ю, қон-қариндошларгача айтиб чиқаман. Менга орқаваротдан ёмон қараганлар, ғийбатимни қилганлар, мени бепуштга чиқариб бўлганлар кўриб қўйсин! Худойим, ўзингга бир айтганим бор эканини билишсин!.. Борингга шукр!..»\nШуларни ўйларкан, Меҳри беихтиёр кўзларини очди. Не кўз билан кўрсинки, уй бурчагида, шифтдан шундоқ пастда жажжигина болакай бўйи ўзидан сал пастроқ қизалоқнинг қўлидан тутганча унга тикилиб турарди.\nМеҳри аввалига ҳайрон бўлди. Астагина ўрнидан қўзғалиб, бир неча марта кўзларини юмиб-очган кўйи ўша томонга яхшироқ қаради. Йўқ, болакай ва қизалоқ шарпаси ғойиб бўлмаганди.\n— Вой шўрим, — ваҳима аралаш ўтирган ерида ортга тисланди у. — Бу нима? Ким? Ҳай… Кимсизлар? Йўқол! Бор кет!..\nШарпалар ҳануз гўё деворга қапишган ҳолда муаллақ тураверди!\n— Ким бор? Ҳой, ким бо-ор? Ёрдам берингла-ар!..\nҚўрқув барибир устун келганди.\nМеҳри жонҳолатда ўрнидан турди-да, ошхонага чопди. Шоша-пиша кранни очиб, юзларига сув сепди. Юрак уриши сал босилгандек бўлди. Аммо танасидаги титроқ кучайди.\n— Нима эди у? — ўзига ўзи савол бериб ошхонада уёқдан-буёққа юра бошлади Меҳри. — Жинми? Нима қиляпти менинг уйимда? Йўқ, қўрқмайман! Кўзимга кўринди шекилли. Нима қилсам экан? Кираймикан? Ғойиб бўлгандир ярамас жин!?.\nУ қўрқа-писа ётоққа кирди-да, чироқни ёқиб юборди ва илкис деворларга кўз ташлади. Ҳеч қаерда шарпа кўринмади.\n— Қуриб кетсин, — деди ичига туфлай-туфлай ўринга чўзиларкан. — Илгари ҳеч қўрқмасдим-ку! Нима бўляпти менга? Кимдан, нимадан қўрқдим? Наҳотки, жин деганлари бор нарса бўлса? Лекин менга зиён етказмади-ку! Бувим «кимнинг кўзига жин кўринса, албатта зиёнлайди», деярди-ку! Демак, шунчаки ваҳимага тушган эканман… Йўқ, чироқни ўчирмайман. Шундай ухлайвераман. Жинлар чироқ ёруғидан қўрқади. Бувим раҳматли шундай деган…\nМеҳри ўзига ўзи сўзлана-сўзлана кўзларини юмди. Шу заҳоти кимдир юзини оҳиста силаб ўтгандек туйилиб, даст ўрнидан турди…\nБу беҳуда эмасди. Тағин рўпарадаги деворда ўғил ва қиз боланинг суврати муаллақ турарди. Улар бир-бирларининг қўлидан тутганча Меҳрига жилмайганча қараб туришарди.\n— Кимсанлар? — қўрқув исканжасида қи\nчқирди Меҳри. — Нима керак сенларга? Йўқол! Даф бўл!..\nШунда болакай беихтиёр тилга кирди.\n— Ойижон, бу биз! Болаларингиз! Танимадингизми?..\nБу Меҳри учун даҳшатдан-да қўрқинчлироқ манзара эди. Титраб-қақшаб, ўтирган ерида каравотнинг нариги четига тисланиб талмовсиради у.\n— Қ-қанақа бола? Ким бола? Қани бола?..\n— Мана, биз қаршингизда турибмиз! — энди қизалоқ тилга кирди. — Бир пайтлар бизни ўлдириб қўйгандингиз, эсладингизми, ойи? Манави менинг акам. Униям сиз ўлдиргансиз!..\n— Н-нима? Ким гапиряпти ўзи? Нима керак сенларга? Вой-до-од!!!\n— Ойи, ўзингизни босинг, — деди қизалоқ эркаланиб. — Биз фарзандларингизмиз ростданам. Илтимос, бизга қулоқ солинг!\n— Нима истайсанлар ўзи? — Меҳри гапирарди-ю, ўзини идора эта олмас, аъзойи бадани титраб-қақшар, оғзи қуриб бораётганини, қорнининг аллақаерида кучли оғриқ пайдо бўлганини ҳис этарди. Танаси қора терга ботганди. — Кетларинг! Менинг болам йўқ!..\nЎғил ва қизалоқ бу пўписаларга эътибор бермади. Бараварига ёлвора бошлашди.\n— Ойижон, қорнингиздаги синглимизни бизга беринг! Ишонинг, биз уёқда жуда яхши яшаяпмиз! Бизни ҳеч ким хафа қилмайди. Синглимиз ҳам биз билан бирга бўлсин!\nМеҳрининг бу галги қичқириғи чамаси катта кўчага қадар эшитилди. Кимдир кўчадан ўтиб кетаётган эканми, деразани тақиллата бошлади. Сувратлар эса аллақачон ғойиб бўлганди.\nШу кеча Меҳри учун дўзахдан-да баттарроқ кечди. Кутилмаганда бел ва қорин қисмида кучли оғриқ туйди. Деразани тақиллатган қўшни эркак Меҳрининг додлаб йиғлай бошлаганини эшитди-ю, зум ўтмай хотинини етаклаб кирди. Меҳрини «Тез ёрдам» машинасида касалхонага олиб кетишди.\nУ дард исканжасида ётарди-ю, кўз ўнгида деворда муаллақ турган ака-сингилнинг оқаринқираган ранг-боши намоён бўлар, уларнинг ёлворганлари қулоқлари остида жарангларди. Руҳи эса нуқул безовталанарди. Меҳри ҳомиласига бир гап бўлиши муқаррарлигини ҳис этгани сайин дунёга жар солиб қичқиргиси, ўша ака-сингилларни қарғаб ташлагиси келарди…\nХайрият, врачлар улгуришди. Ўз вақтида қонни тўхтатиб, Меҳрини ухлатиб қўйишди.\nТонгга яқин кўзини очганда эса эри Мирзали тепасида жавдираб турган экан.\n— Сенга нима бўлди, хотин? — Меҳрининг кўзлари очилганини кўрибоқ тепасига энгашди Мирзали. — Бирор кор-ҳол бўлганмиди?\nМеҳри эрининг дардли саволи кўнглини бўшатиб юбордими, кўзларига ёш қўнди.\n— Врачлар нима дейишяпти? — сўради у жавоб бериш ўрнига. — Сўраб билдингизми?\n— Ҳа, гаплашдим, хотин!.. Онаси… Биз фарзандли бўларканмиз!..\nМеҳри эрининг бу қадар аянчли ҳолатга тушганини сира кўрмаганди. Лаблари пулкиллаб кетаётганига бардош қила олмай, қўлини маҳкам сиқимлади-ю, юзларига босди.\n— Хайрият, дадаси, — деди Меҳри йиғи аралаш. — Ўн йилдан бери ич-этимни ердим. Сизга биттагина бўлсаям тирноқ ҳадя этолмаганимни ўйлаб адо бўлардим. Мана, худога айтганим боракан, ҳомиладор бўлибман! Айтганча, боламга ҳеч нарса қилмабдими? Сўрадингизми?\n— Ҳа-да, — деди Мирзали оғзининг таноби қочиб. — Суриштирдим, онаси! Вақтида опкелишибди-да ўзиям! Ҳомила тушиш арафасида турганакан. Барака топишсин шу дўхтирлар, асраб қолишибди. Энди буёғига ўзингни ниҳоятда эҳтиётларкансан. Дўхтир тайинлади. Беҳуда сиқилмаслигинг шарт экан…\nМеҳри жавоб бермади. Шу биргина хабарнинг ўзи етарли эди. Чуқур хўрсинди-ю, қайтадан кўзларини юмди.\nМеҳри ниятига етди. Дўмбоққина, оппоққина қизча дунёга келди. Исмини эри Мирзали билан маслаҳатлашиб, Умида қўйишди. «Умидларимиз бундан буён ҳам ушалаверсин», деб астойдил ният қилишди.\nАфсуски, қизалоқ олти ойлик бўлганда, бел қисмида қип-қизил ярача пайдо бўлди. Меҳри ярачага кўзи тушгандаёқ тамом бўлаёзганди. Югурганча врач қабулига борди. Умидани турли кўриклардан ўтказишди. Ярачанинг илдизини топа олишмади. Меҳрини тинчлантириб ортга қайтаришди.\nОна-ку, кўнгил ғашлиги беҳудага эмасди. Ярача кўпайиб, бир ҳафта деганда Умиданинг танасини эгаллаб қўйди. Чақалоқ иситмаси тез-тез кўтарилиб, ҳаловат топа олмас, нуқул биғ-биғ йиғларди. Аксига олгандек ярачалар кетма-кет йиринглай бошлаганди. Меҳри боши берк кўчада қолган кимса каби гарангсиб қолганди. Қўшнилар маслаҳатига кириб аллақаёқлардаги табибларга, фолбинларга чопди. Бири ундай, бири бундай деди.\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 25 Aug, 08:58\n5- маҳал НАМОЗ ЎҚИШНИ ЎРГАНИШ ВИДЕОСИ 🎥\nТопиш учун босинг👆👆\n❗Намоз урганиш ❗\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 25 Aug, 08:57\nЖинсий алоқа асносида эр-хотин ялонғоч бўлиши мумкинми?\nЖавоб, Ҳадис ва ҳикмат каналида закрепить қилинди.\n5 та ҳадис асосида соф исломий жавоб.\nБУНИ БАРЧА ЎҚИШИ ШАРТ 👇\n✨ТЎЛИҚ ЖАВОБНИ ЎҚИШ✨\n👨👩👧👦ОИЛАВИЙ КАНАЛГА КИРИШ👨👩👧👦\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 25 Aug, 05:53\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 25 Aug, 05:52\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 24 Aug, 19:37\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 24 Aug, 19:36\nЖинсий алока хакида толик маьлумот. " Соғлом Ҳаёт👫" деб номланган каналимизда марҳамат.\nБалоғатга етмаганлар кирмасин!🚷\n🍀 СоғломҲаёт 🍀\n💊 Дарсликлари 💊\nДахшатли вокеа 20 ЙИЛ ТУПРОҚ ОСТИДА ЖАСАДИ ЧИРИМАГАН ЙИГИТ ХАММА УКИСИН 😱😱😱\nЛойиҳада қабристон ўрнига шоҳ йўл тушиши керак экан. Ҳамманинг боши қотиб қолади. Маҳаллий аҳолининг билдиришича, бу қабристонга 20 йилдан бери ҳеч ким дафн қилинмас экан. Маййитлар ҳозирда янги қабристонга қўйилади. Шунга асосланиб, диний жиҳатлардан фатво, давлат идораларидан рухсат олингач, қабристон бошқа ерга кўчириладиган бўлди. Гўрларга қайта кетмон солиниб, марҳумлар суяги эҳтиёткорлик билан оҳиста нақл қилина бошланди. Шунда ҳаммани бирдан даҳшатга солган ҳодиса рўй беради. Кутилмаган бу ғаройиб ҳолатдан ишчилар қўли ишга бормай қолади. Офтоб зарбидан сарғайиб кетган эски бир қабрни очишаётганда, янги ўйлаганимдан дахшатли булди мен не куз билан курайки...\n📚 Ibratli Hikoyalar 📚 24 Aug, 19:18\n👩🍳 Ёзнинг ғанимат Кунларида Қишга Тайёргарлик кўрамиз\nУй Шароитида Банка ёпиш ва Меваларни музлатишнинг барча сирларини Содда Ва Онсон видео роликларда ўргатамиз. 😍\n👩🍳 Хохлаган турдаги Қишги Консерваларни топишингиз мумкин. 😍\n👩🍳 Барча сирларни Онлайн тарзда Биринчилардан бўлиб Кузатиб боринг👇😍👍\n🍵Муробболар 🍹Компотлар🥃 🍅Лечолар🍅\n🥒Бодринг🥒 🍅Ромидор🍅 🍆Бақлажон🍆


АКАДЕМИК ОВУЛДОШЛАРИГА ТИКУВ МАШИНАЛАРИ ҲАДЯ ҚИЛДИ - Ўзбекистон овози газетаси\nАКАДЕМИК ОВУЛДОШЛАРИГА ТИКУВ МАШИНАЛАРИ ҲАДЯ ҚИЛДИ\nУшбу ҳужжатга мувофиқ Мўйноқ туманини ижтимоий-иқтисодий ривожлантиришнинг икки йилга мўлжалланган дастури ишлаб чиқилди. Унга кўра, 52,3 миллиард сўм ва 990 минг долларлик 72 лойиҳа амалга оширилиб, 1 минг 500 янги иш ўрни яратилиши режалаштирилган.\nБалиқчилар юртида туғилиб ўсган таниқли олим, академик Жуманазар Бозорбоев туманда амалга оширилаётган эзгу ишларга ўз ҳиссасини қўшди. Болалиги ўтган қадрдон қишлоғи — Тикўзак овулига 14 тикув машинаси ва 3 миллион сўм ҳадя этди.\n— Президентимиз раҳнамолигида ҳудудларни ривожлантиришга қаратилаётган алоҳида эътибор ўз юртини севадиган ҳар қандай инсоннинг қалбида улкан ғурур ва ифтихор уйғотади, тараққиётга, фаровонликни юксалтиришга оз бўлса-да, ҳисса қўшишга ундайди, — дейди Ж.Бозорбоев. — Давлатимиз раҳбарининг бундай олижаноб ташаббусини кўриб, бир чеккада қўл қовуштириб туришни ўзимга эп билмадим. Оз бўлса-да, ҳиссам қўшилсин, дедим. Овулда ишсиз ўтирган хотин-қизлар тикувчилик билан шуғулланиб, оиласи учун даромад топар, деган мақсадда тикув машиналари ҳадя қилдим.\n— Киндик қони тўкилган юртнинг гуллаб-яшнаши учун қайғурган овулдошимиз, академик Жуманазар оғанинг кўмаги туфайли овулда мўъжазгина тикувчилик цехи ташкил этилди, — дейди «Тикўзак» овул фуқаролар йиғини раиси Буркутбой Қалжонов. — Бу ерда ўндан зиёд хотин-қиз иш билан таъминланди.


Хорижлик ишбилармонлар, давлат ва жамоат арбобларига Ўзбекистон давлат мукофотлари топширилди - Халқ сўзи\n13:42 31 Август 2018 Сиёсат\n31 август куни мамлакат тарихида биринчи марта чет элликларга Ўзбекистон Республикасининг давлат мукофотларини топширишга бағишланган тантанали маросим бўлиб ўтди. Унда президент Шавкат Мирзиёев нутқ сўзлади. Бу ҳақда Президент матбуот хизмати хабар тарқатди.\nҲаракатлар стратегиясига мувофиқ Ўзбекистон фаол ва очиқ ташқи сиёсат юритмоқда. Россия, Хитой, АҚШ, Жанубий Корея, Германия, Япония, Марказий Осиё давлатлари ва бошқа мамлакатлар билан ўзаро манфаатли алоқалар жадал ривожланмоқда. Жаҳоннинг етакчи компаниялари, банк ва консорциумлари, халқаро бизнес тузилмалари мамлакатимиз билан фаол ҳамкорлик қилмоқда.\n– Биз шерикларимизнинг Ўзбекистон иқтисодиёт тармоқларини ривожлантиришга, йирик қўшма лойиҳаларни амалга оширишга, ижтимоий ва маданий-гуманитар алоқаларни мустаҳкамлашга қўшаётган катта ҳиссасини юксак қадрлаймиз, – деди давлат раҳбари.\nМукофотланганлар юксак эътибори, хорижлик инвесторларни қўллаб-қувватлаётгани учун давлат раҳбарига миннатдорлик билдирди.


24 май 2022, Тошкент вақти: 04:58\nҚўқон бозорларида ҳижоб ва жойнамоз сотиш тақиқланганини инкор этган Илҳомжон¸ исломий китобларнинг кучли назорат остида эканини эътироф этади.\nҚирқëпдаги сифатсиз уй томи остида қолиб бир хонқалик ўлди¸\nдейди Ўзбекистондаги қурилишларда техника хавфсизлиги меъëрлари ва сифат талабларига риоя қилинмагани ҳақида гапирган хоразмлик Зафарбек.\nЗафарбек: Ассалому алайкум. Манинг исмим Зафар. Хоразмнанман. Сизнинг радиони шу кунгача билмаган эканман. Радиони очиб чуқолоб¸ шу радио борлигини билиб¸ Ўзбекистонда бўлаëтган воқеаларни эшитиб бир гудок тошлоп адим.\nОзодлик: Ëшулли Хонқодонмисиз?\nЗафарбек: Оввонг¸ Хонқодонмон.\nОзодлик: Хонқони нериннансиз? Соропоëннонмисиз?\nЗафарбек: Йўқинг. Қирқëпдонмон. Энди қурилиш ҳақида гапирганда мен ўзим молярман¸ штукатурка қиламан¸ бизларнинг Ўзбекистонда ҳозир қарорлар чиқиб турибди¸ уйлар қурилиб турибди. Мен шуларнинг сифатини айтмоқчи эдим. Уч-тўрт уй солинди. Яна 50 та уй солиниб турибди. Шу уч ойда бизнинг маҳаллада яна 50 та уй солинади. Сифати дим ëмон. Яқинда 1987 йилда туғилган бир бола ўлди.\nОзодлик: Қаерда ўлди у? Хоразмдами?\nЗафарбек: Оввонг. Қирқëпдо ўлди.\nОзодлик: Демак¸ Қирқëпда қурилган иморатнинг устига қўйилган бетон плита синиб кетиб одам ўлган¸тўғри тушундимми?\n- Оввонг. Бизлар ҳам ишладик. Сифати ëмон. Прораб¸ қоровуллар¸ бошқалар ўзларини ўйлаб¸ масалан иш сўраб борсак¸ техника хавфсизлиги ҳужжатларига қўл қўймаймиз. Ток уриши мумкин¸ бошқа бўлиши мумкин. Бундан ташқари сифат ëмон. Ғиштни цемент лойга теришади. Ғиштни цемент лойга эмас¸ тупроқ лойга териш керак. Акс ҳолда уйларнинг сифати паст бўлади. Сувоқни қуритмасдан шпатлëвкани уришади. Энди бу мен айтган билан барибир бўлмайдику¸ дейди Зафарбек.\nҚўқонда мушки анбар ва тасбеҳ сотиш мумкин¸ лекин нотўғри китоб сотишга изн йўқ¸\nдейди Қўқон бозорида тасбеҳ сотадиган Илҳомжон.\nИлҳомжон: Мен Қўқон шаҳридан Илҳомжонман. Мен диний китоблар¸ мушки анбарлар сотаман. Бир йигит “соттирмаяпти” деб шикоят қилибдида. Эшитдимда энди. Масалан¸ биз бехижолат сотаяпмиз. Китобларни сотаяпмиз. Ҳижоб учун бозорга бориб кўриш керак. Бозорлар тўла ҳижоб. Ҳижоблар бемалол сотилаяпти. Мушки анбар¸ жойнамоз¸ тасбеҳлар сотамиз. Шу бугун ҳам¸ Худога шукур¸ жумаларни ўқидик.\nОзодлик: Баъзи бир “сотмасангиз маъқул бўлади” деб айтилган китоблар борми?\nИлҳомжон: Энди масалан бўлади. Давлатдан чиққан¸ рухсат берилган китобларни сотамизда. Нотўғри китоб ўзи мумкин эмасда. Фақат яхшиликка¸ Оллоҳнинг нимасига тўғри келиши керакда. Оят¸ ҳадис ҳаммаси бир-бирига тўғри келиши керакда. Нотўғри китоб сотиш керак эмас. Давлат онда-сонда текшириб турадида энди. “Ака¸ бу китоб мумкинмас эдию” деса¸ ақидага тўғри келмайдиган бўлса¸ сотмаймизда.\nОзодлик: Кимларники тўғри келмаяпти? Абдували қори¸ Обид қорининг китоблари борми?\nИлҳомжон: Йўқ¸ унақа китоб нимада чиқмайдику. Масалан¸ ақидага тўғри келмайдиган китобларда.\nОзодлик: Хайрулла Ҳамидовнинг ваъзлари борми?\n- Олдин сотардик. Шу кунда йўқ. Лекин бор эди¸ дейди Илҳомжон.\nХориждаги ўзбекларнинг турмуш ҳикоясига қизиқаман¸\nдейди Америкадан қўнғироқ қилган Аҳмаджон.\n- Менинг исмим Аҳмаджон. Мен Америкадан телефон қилаяпман. Озодликни ҳар кун эшитиб турамиз. Чунки йўлда бўламиз. Чет элда яшайдиган ўзбекларга ўзбек тилида эшиттиришлар жуда ҳам кўп эмас. Ўшанга таклиф айтмоқчи эдим. Ҳар доим Озодликни эшитиб турамиз. Дунëнинг турли бурчакларида ўзбеклар яшашаяпти. Ҳаттоки мана бу Тундрадаги 61 ўзбек ҳақида эшитиб жуда раҳмим келди. Мен бутун дунëдаги ўзбекларнинг оиласи¸ ҳаëти¸ нима иш қилаëтгани¸ мисол учун¸ ҳамма ëқда ҳар хил шароитлар бўлади¸ шароитлар ҳақида¸ умуман чет элдаги ўзбекларнинг ҳозирги ҳаëти ҳақида эшиттириш тайëрласанглар¸ деб таклиф киритмоқчи эдим. Бунда чет элда яшаëтган ўзбеклар Озодлик мухбирларига ëрдам берадиган бўлса¸ ўзи ҳақида айтиб¸ ҳаëти ҳақида айтиб бошқа дунëдаги ўзбекларни хабардор қилишлик боғланишнинг янги босқичи бўлади деб ўйлаëтган эдим. Шунга мана шу таклифни киритмоқчи эдим. Мисол учун¸ Америкадаги ўзбекларнинг ҳаëти қанақа¸ улар кундалик ишларида нима ишлар қилишади¸ оилалари¸ болалари нима қилишади¸ Австралияда¸ Канадада¸ Янги Зеландияда¸ Европадаги ўзбекларнинг ҳолатлари ҳақида билишни хоҳласа керак муштарийларинглар. Биз ҳам билишни хоҳлардик. Агар ўйлаб кўриб¸ шу бўлса¸ Озодлик ўз мухлисларини ўзига янада кўпроқ йиғади¸ деб ўйлаëтган эдим¸ дейди Аҳмаджон.


Сифатли жинси шим қандай танланади? » Ўзбекистон янгиликлари – Zamin.uz\nСифатли жинси шим қандай танланади?\nУзоқ вақтларгача жинсилар асосан Америка ковбойлари – олтин изловчилар ва фермерларнинг кийими бўлиб ҳисобланган. Ўтган ярим аср давомида жинсилар либосларимизнинг асосий қисмига айланди. Мақоламизда сифатли жинсиларни танлашда нималарга эътибор қаратиш лозимлиги тўғрисида айтмоқчимиз.\nСифатли жинсиларни танлаш матосини танлашдан бошланади. Классик пахта матолар қалин, ғадир-будир ва оғирроқ бўлади.\nТўқилиши унчалик билинмайдиган, тескари томони ҳам устки томони каби бўялган матоли жинсилар сифатсиз ҳисобланади. Классик жинси матолари таркиби 100% пахтадан иборат бўлади. Лекин охирги вақтларда унга 2—7% эластин қўшиладиган бўлди. Эластин матонинг чўзилиш хусусиятини оширади.\nЖинсиларнинг фурнитура, этикетка, ўзига хос тикилишига қараб сифатли ёки сифатсизлигини билиб олса бўлади. Сифатли жинсилар фурнитураси – занжирсимон ёпқичдан тортиб тугмасигача металлдан ишланган бўлади.\nСифатли жинсилар ёрлиқлари ҳар доим қалин матодан, ундаги ёзувлар эса кашта каби тикилган бўлади.\nАгар газлама сифати ва фурнитураси жойида бўлса жинсини кийиб кўришингиз мумкин. Ишлаб чиқарувчи фирмалар турига қараб жинсилар ўлчамлари ҳам турлича бўлади. Шунинг учун жинсини ўлчаб кўрмасдан туриб танлаш қийин.\nЯнгиликлар » Ҳаёт тарзи » Сифатли жинси шим қандай танланади?\n07:25 Ноутбук танлашда кўп йўл қўйиладиган хатолар\n23:56 Юз тузилишига қараб идеал соч турмаги танлаш сирлари