A Corporación Municipal aprobou, nun pleno extraordinario celebrado esta mañá, a modificación das ordenanzas fiscais para o exercicio 2020, proposta pol o Goberno Local a través da concellaría de Economía e Facenda, dirixida por Marta Abal. Foi con 14 votos a favor, e 10 abstencións. PSOE e Compostela Aberta apoiárona, e PP e BNG abstivéronse. O obxectivo desta modificación, segundo explicou o portavoz do grupo, Sindo Guinarte, é "manter a solvencia económica do concello, o equilibrio económico e financieiro, e reequilibrar ou redistribuír a carga fiscal na medida en que iso é posible dentro do marco legal".\nA encargada de defender e explicar a modificación das ordenanzas foi a concelleira de Economía, Facenda, Persoal, Contratación e Modernización da Administración Local. Marta Abal destacou a bonificación de ata o 95% que se introduce nas ordenanzas reguladoras do IBI, do IAE e do ICIO, para a implantación de novas empresas en Santiago e para a ampliación das existentes. Unhas bonificacións ligadas, sinalou "á creación de emprego indefinido e de calidade".\nA concelleira sinalou que o período de carencia destas bonificacións no IBI e no IAE será de 3 anos. Pero, "pola importancia estratéxica para o desenvolvemento industrial de Compostela, as bonificacións que se contemplan para as novas empresas dos sectores da biotecnoloxía e da madeira, son máis vantaxosas, de xeito que o período de carencia das bonificacións no IBI e no IEAE será de 5 anos", engadiu. E reiterou que ditas bonificacións son consecuencia do compromiso do goberno municipal coa implantación de novas actividades económicas, en particular dos sectores das biotecnoloxía e da madeira, e das novas tecnoloxías; que xeren emprego indefinido e de calidade.\nDurante a intervención, Marta Abal agradeceu "a aportación dos diferentes grupos municipais que dun ou doutro xeito contribuíron a enriquecer o texto final proposto".\nO portavoz de Compostela Aberta, Martiño Noriega apoiou a modificación, entre outros argumentos, pola "corresponsabilidade na proposta presentada, e porque se asenta na progresividade fiscal e no reequilibrio territorial".\nDesde o BNG, Goretti Sanmartín xustificou a abstención porque distintas propostas sociais presentadas foron rexeitadas na negociación. A concelleira Marta Abal explicou que non se aceptaron porque legalmente, tal e como establan plantexadas, non se podían aplicar.\nO PP presentou varias emendas ás ordenanzas, todas rexeitadas polo pleno a excepción da número 6, sobre bonificacións de ata o 50% do imposto aos inmobles nos que se desenvolvan actividade de comercio minorista. Foi retirada. O alcalde de Santiago, Xosé Sánchez Bugallo, comprometeuse a estudiala. "O comercio é unha aposta estratéxica para nós. Pero o debate debe ser cualitativo, non cuantitativo". Para o rexedor, cómpre apoiar "o comercio tradicional, o comercio de calidade, independentemente da zona onde se ubique".\nNo que respecta ao IBI (Imposto de Bens Inmobles) proponse a modificación do tipo de gravame aplicable aos bens de natureza rústica, que pasa do 0,51% actual ao 0,48%, o que representará uns 76.000 euros menos para as arcas municipais. Compensaranse, co incremento nos bens de natureza urbana non residencial, que pasa do 0,54% ao 0,55%, o que suporá uns 114.000 euros máis. O obxectivo, segundo explicou Marta Abal, é redistribuír a presión fiscal en beneficio dos inmobles de natureza rústica.\nNo IBI urbano incorpórase unha bonificación, de ata o 95%, para os inmobles, titularidade de corporacións de dereito público, nos que se desenvolvan actividades económicas que contribúan á defensa, apoio ou fomento do comercio, da industria, dos servizos e a navegación. Unha vez máis, subliñou a concelleira, "estamos ante unha clara aposta do goberno co tecido comercial e industrial do concello de Santiago de Compostela".\nNo ICIO (Imposto sobre Construcións, Instalacións e Obras) increméntanse as porcentaxes das bonificacións para fomentar a construcións de vivendas de protección autonómica, que pasan do 30% ao 50%; e as porcentaxes de bonificacións para fomentar o acondicionamento e adaptación das construcións existentes para o acceso e habitabilidade das persoas con discapacidade. Neste caso a porcentaxe actual do 50 por cento pasado ao 75%.\nAs ordenanzas fiscais tamén propoñen distintos axustes das normas de xestión tributaria co obxecto de incrementar a seguridade xurídica e a simplificación administrativa.\nPor exemplo, en varias ordenanzas proponse que o órgano competente para a concesión dos beneficios fiscais sexa a concellaría delegada de Facenda en lugar da Xunta de Goberno Local. O feito de ter que someter o expediente á decisión dun órgano colexiado como a Xunta de Goberno Local ocasiona demora na tramitación administrativa e carga adicional no traballo do persoal municipal, co conseguinte prexuízo para a cidadanía. Desta modificación exceptúanse os beneficios fiscais nos que a normativa vixente lle asigna a competencia ao Pleno para a declaración do interese e utilidade.Neste caso corresponderalle ao pleno a culminación do expediente, coa correspondente concesión ou denegación da bonificación.\nOutro exemplo é a ordenanza xeral de xestión, recadación e inspección de tributos. Segundo explicou Marta Abal, no relativo ás garantías esixidas nas solicitudes de aprazamento e fraccionamento, e para facilitar o pagamento aos contribuíntes que teñen votade de pago pero atopan dificultades para obter un aval bancario, increméntanse os importes dos tramos de débeda a partires dos cales é necesario presentar garantía e redúcese o número de entidades bancarias de tres a dúas para xustificar a imposibilidade de obter aval. Tamén coa finalidade de axilizar os procesos de xestión recaudatoria, increméntase o importe de 300 a 900 euros para a declaración de créditos incobrable sen necesidade de acudir a rexistros públicos.\nNa ordenanza reguladora dos bens inmobles, proponse a implantación dun sistema de comunicación de alteracións catastrais. Deste xeito, a obriga que tiña o contribuínte de comunicar ao Catastro ditas alteracións, desaparece, recaendo agora na administración local.\nE na ordenanza reguladora do imposto sobre vehículos de tracción mecánica elimínase, na tramitación de beneficios fiscais, a esixencia de que os interesados deben presentar documentos para acreditar datos aos que ten acceso o Concello, e amplíanse as opcións de acreditación da discapacidade en base á regulación autonómica.\nPor último, na ordenanza reguladora do imposto sobre o incremento do valor dos terreos de natureza urbana (plusvalías), no relativo ás bonificacións por causa de morte, proponse incluír a referencia aos pactos sucesorios en aplicación da doutrina e xurisprudencia consolidadas, que os cualifica como negocio xurídico mortis causa a título lucrativo.\nNa sesión tamén se aprobou inicialmente o regulamento de organización e funcionamento da Asesoría Xurídica, cos votos favorables de PSdeG-PSOE e Compostela Aberta e a abstención de PP e BNG; e a proposta da Alcaldía relativa á modificación das dedicacións exclusivas dos membros da Corporación.


Tiempo muerto: Unha tripla dende oito metros de Manu da a victoria ós junior en Porriño\nUnha tripla dende oito metros de Manu da a victoria ós junior en Porriño\nLIGA GALLEGA JUNIOR-JORNADA 4\nPorriño BB, 80CB Artai ,82\nPBB A 80 CASAL 11 (1T), SAMARTIN 27(1T), BASTOS 13 (4T) ALONSO 5 E FILGUEIRAS 11 (2T) – QUINTENTO INICIAL SIO 5, PEREZ 6, LOSADA E GREVA\nC.B. ARTAI 82 MANU 14(2T), XOEL 3, DRESMA 16 (1T), GUILLAMET 15(2T) e XABI 15 – QUINTENTO INICIAL- MARCOS, DANI 4, PABLO 2, JAIME 4 e ALBERTO\nPARCIALES 23-14, 44-27, 59-52 E 80-82\nÁRBITROS: SEOANE E SORIANO. Discutidos por ambas aficiones. Sinalaron 21 faltas os locais e 19 os visitantes (eliminando a Dresma por 5 faltas)\nOs carballeses enfrontábanse a un dos equipos fortes da liga, coa necesidade de comezar a gañar partidos para abandonar a zona baixa da clasificación. Dende o comezo os de Javier Cotelo saíron moi concentrados pero nada puideron facer contra un ataque demoledor dos pupilos de de Darío Mendez, que estaban intratables dende mais ala da liña de 6,75 metendo 5 de 6 intentos.\nForon os locais por diante dende o comezo a pesar da gran defensa dos colexiais, pero non deixaron de loitar e seguiron defendendo e correndo recuperando a esencia, deste equipo, pelexar cada balón e non ceder nin un centímetro no seu terreo. Isto non se viu recompensado co acerto de cara o aro rival. O que provocou unha fenda no electrónico de dez puntos ó remate do segundo período.\nNa reanudación aínda saíron mais enchufados os locais e os de Carballo, con varios xogadores cargados polas faltas persoais, non puideron mais que ver como a diferencia chegaba os 21 puntos con cinco minutos desputados. Foi nun tempo morto onde se plantexou un cambio na estratexia defensiva, pasando a defender unha defensa zonal pero moi presionante sobre os tiradores locais que conseguiu bloquear o ataque dos locais e proporcionoulle tamén a posibilidade de poder correr e anotar bandexas fáciles.\nPouco a pouco os carballeses viñéronse arriba e apareceron os “cañoneros” Jorge con dúas triples case seguidas e Dresma dende a pintura, acompañados dun Xabier moi enchufado en ataque e intenso na defensa e lograron poñerse a falta de 26 segundos un punto arriba. Os locais forzaron unha falta a dous segundos para o final, anotando os tires libres colocándose un punto por riba. Tempo morto de Javi Cotelo para poder sacar dende pista dianteira e organizar unha xogada que rematou cunha tripla dende mais de 8 metros de Manu Pereira que levantou dos asentos a todo o público e os banquillos. Xusta vitoria dos carballeses que lles da alas para enfrontárense a vindeira semana a un potente Basket Coruña o domingo no pavillón da zona escolar.\nPublicado por Joaquín Moreira Mira en 17:55


Condicións de venta | Barbeira SeaSon Fest\nA adquisición da entrada para o Barbeira Season Fest supón a aceptación das seguintes Condicións Xerais de Uso. Recollemos as recomendacións e deberes para poder gozar, con responsabilidade, deste evento:\nAs entradas son nominais. A organización non garante a autenticidade e non se responsabiliza das entradas adquiridas fóra dos punto de venda oficiais. Esta canle non se fai responsable de calquera diferenza de prezo respecto a entradas adquiridas a través doutras canles de venda. Non se admiten cambios nin devolucións, salvo por causas previstas na lexislación vixente. A entrada deberá conservarse completa y en bo estado, podendo denegarse a admisión en caso contrario. Toda entrada rota ou en mal estado ou con condicións de falsificación, autorizará ao organizador a denegar a entrada ao recinto.\nA programación e os aforos poden verse modificados por medidas de seguridade decretadas polas autoridades sanitarias competentes.\nA organización resérvase todos os dereitos de imaxe e propiedad intelectual do espectáculo, quedando prohibida calquera filmación, gravación ou reprodución no interior do recinto sin a autorización expresa da organización. O público poderá ser obxecto de rexistro da entrada dacordo a Lei. Resérvase o dereito de admisión por razóns de orde pública. Non se permitirá a entrada ao recinto ás persoas que se atopen baixo os efectos de bebidas alcoólicas, estupefacientes, psicotrónicos, estimulantes ou substancias análogas ou sexan portadores delas.\nQueda prohibida a introdución de toda clase de armas e obxectos que se poidan tirar e sexan perigosos para os demais usuarios do evento. Está prohibido fumar no recinto. Non se pode entrar con comida ou bebida de fóra do recinto.\nMenores de 14 anos (incluidos): entrada libre acompañados de pai/nai/adulto responsable con autorización asinada.\nMenores de 16 anos: acceso permitido con entrada acompañados de pai/nai/adulto responsable con autorización asinada.\nMenores de entre 16 e 17 anos: acceso permitido sen acompañamento pero con autorización asinada.\nAs autorizacións están dispoñibles para a súa descarga na páxina web seasonfest.es\nPMR (persoas con mobilidade reducida). Para máis información escribe a hola@seasonfest.es co asunto PMR.\nO cumprimento destas normas é aplicable dende que a persoa accede aos puntos de control, ata que abandone o recinto. O incumprimento grave das normas pode levar á expulsión do recinto desta persoa infratora, con pérdida do dereito á devolución do prezo da entrada.


28 octubre 2019 14:42 h.\nguía Vilar de Donas iglesia de San Salvador\nJesús García, no prebisterio da igrexa de San Salvador de Vilar de Donas. SEBAS SENANDE\nJesús García reclama para a igrexa de San Salvador de Vilar de Donas, en Palas de Rei, un guía oficial\nAínda non son as 11 horas dun martes pola mañá. A igrexa de Vilar de Donas, en Palas de Rei, xa alberga tres parellas de visitantes. Que estexa aberta non é obra da Xunta de Galicia, que hai días suprimiu o servizo de guía, senón polo empeño do seu parroquiano Jesús García, que con 90 anos continúa madrugando para abrir as portas deste templo. "Pero eu non vou vivir moito máis tempo. Quen se vai ocupar deste lugar que xa non é de Palas, nin de Galicia, senón dos cinco continentes?", indica.\nJesús García afirma que hai días acabou o contrato da persoa que se encargaba de abrir o templo. Patrimonio confirmou esta cuestión, indicando que o convenio que mantén coa Igrexa para abrir distintos templos de Galicia –dotado anualmente con 140.000 euros– só está en vigor nas épocas de maior afluencia, e o outono non está contemplado como unha delas.\nPero un martes de mañá xa hai varios peregrinos, e a indignación de Jesús García é evidente, aínda que para el sexa como unha misión o feito de pasar os últimos anos da vida entre esas paredes que tamén viron o seu bautismo. Conta que cando naceu, todas as súas tías querían ser madriñas, e por iso o cura, don José, outorgoulle o posto á Virxe María. "Como non vou ter unha relación especial con este lugar!".\nJesús García madruga cada mañá para abrir o templo, pero ten 90 anos e, di, "algún día" non estará\nEscoitándoo falar, parece que nunca saíu del. Sabe de memoria cada trazo. E até parece secretamente unido ao topónimo dun Vilar de Donas que remite ás que nalgún momento foron donas do mosteiro. En cada un deses trazos dos frescos góticos rehabilitados hai case tres anos atopa un motivo para defender ás mulleres.\nO ROSTRO DAS DONAS. "Unha das cousas máis excepcionais desta igrexa é que a Virxe aparece embarazada", comenta, mentres sinala o seu ventre hinchado na Anunciación que coroa o presbiterio. "Como é que poucas veces se representou embarazada? Que falta de consideración!", indica. Como a que obriga á Infanta de Aragón a agochar a cabeza ante o rei Juan II de Castela, que a mira de fronte noutro dos frescos. "Por que a muller ten que baixar a cabeza? Por que sempre foi humillada?", indica. "Porque, no fondo, son máis intelixentes. E, en lugar de volver ao matriarcado... asesínanas. É unha realidade que non se pode tolerar", asegura.\nGarcía non só defende o templo, senón que aproveita cada explicación sobre a súa historia para defender ás mulleres\nAsí é Juan González. Non cala o que considera xusto, e as súas opinións veñen fundamentadas con datos que, entre os muros de San Salvador de Vilar de Donas, sonan máis fortes.\nEl coñece cada palmo da igrexa e parece medila constantemente co súa variña de madeira. "Sabes por que esta repisa está inclinada?", pregunta. "Para que serviría?", engade. "Para ler", comenta, ao tempo que apunta á claraboia que fai que a luz incida nese lugar onde, agora, imaxinamos un monxe sumido nun texto. "Dez, foron dez monxes que erixiron este templo", comenta, pois son dez os corpos que acollen os bancos de pedra a carón do altar.\n"Este lugar merece un guía," insiste. "Xa non é de Palas de Rei, senón de América, Áfria, Asia, Europa e Oceanía", engade. Tamén mereceu quen o defendese, e iso si que o atopou. As Donas estarían orgullosas.


Vieiros: Galiza Hoxe - Invisibles\nEran os que non están, as que non se ven, os que non figuran.\nEran centos, orgullosos e festeiras, no lombos dos lamborghini, e dos John Deere, eles e elas, que están ausentes dos telefilmes, das pasarelas da estupidez, do escaparate da abundancia, da prensa rosa, azul e señorita, de todas as festas de todos os Berlusconis.\nDaniel López Muñoz - 23:58 29/06/2009\nTags: Labregos e labregas leite mercado protesta\nEran os fillos e as fillas dos nosos de sempre, os que escribiron coa rella e borraron coa grade na páxina en branco da terra, facendo culto o inculto, cultivo e cultura, humanizando os recantos do país. Eran as cultivadoras dos saberes antigos, os criadores dos alimentos, os recreadores das plantas, as tecedoras dunha cultura milenaria e silenciada.\nEran eles e elas, os descendentes dos inventores do ecoloxismo sen sabelo; eran, si, o que nos foi quedando daquel admirable equilibrio entre a leira e o monte, entre a corte e o prado, entre a chousa e a cortiña, entre o inverno e o verán. Eran eles e elas, altivos, ao lombo dun exército de elefantes rodados, bruando fronte á policía, decididas e organizados, creando o caos que precede á conquista dunha orde máis xusta.\nEles, os que sempre acolleron e deron, os creadores da linguaxe enxebre, da retranca imprescindible, da sabedoría sintetizada en tres mil ditos de cinco palabras; elas as que velan por que esas palabras, coma o lume dos antigos, nunca morran: palabras loitando por vivir, palabras bonitas como “albeite”, “cómaro”, “teixugo”, “carqueixa” ou “labaza”.\nEran nada menos que os labregos e labregas de Galicia, fartos de tanto libre mercado mentireiro, de tanta promesa incumprida, de tanta esperanza frustrada, de tanto leite negro.\nEran eles e elas, nos seus elefantes, os de sempre, os que nos dan de comer.\nPor iso choramos, celebramos e aplaudimos.


A dilema do Lugo coa Copa do Rei\n12 Septiembre 2018 14:37 h.\nO Lugo afrontará o duelo ante o Albacete coa disxuntiva de se optar polos titulares ou os menos habituais, xa que contará con dous días menos que o Oviedo para o partido de Liga\nLUGO. Problema para a liga ou oportunidade na Copa. Ese é a dilema do Lugo nunha semana onde o autobús e o tren serán compañeiros case inseparables. Porque o conxunto branquivermello devorará quilómetros desde o luns ao venres para chegar ao duelo deste domingo ante o Oviedo coa meseta ibérica percorrida. Mentres, o club carbayón gozará de dous días máis que os branquivermellos para preparar un duelo importante na liga.\nO Lugo contará con esa desvantaxe con respecto aos asturianos, xa que Javi López poderá comezar a preparar o duelo dominical desde o venres ás 18.00 horas, data do primeiro adestramento tras o duelo da Copa do Rei en Albacete de mañá ás 20.00.\nPor contra, Juan Antonio Anquela, técnico do Oviedo, comezará a adestrar con vistas ao partido ante o Lugo desde hoxe, xa que onte disputou o seu partido de Copa en Son Moix ante o Mallorca.\nPolo tanto, o Lugo partirá con desvantaxe ao contar con menos días para adestrar con vistas á liga, xa que tanto onte como hoxe adestrarán coa mente centrada no Albacete.\nAliñar un once cos xogadores máis importantes suporía apostar por unha competición na que nunca chegou á cuarta rolda para xogar contra unha Primeira División. Con todo, Javi López tamén podería optar polos menos habituais para dar descanso aos teóricos titulares de face ao encontro ante o Oviedo, aínda que iso aumente o risco de quedar eliminado.\nO capitán do Lugo, Fernando Seoane, falou sobre a disputa da Copa tras a derrota o luns ante o Raio Majadahonda. «Tócanos xogar a Copa entre semana, que sempre molesta, pero o domingo que vén temos que volver vencer», asegurou o de Ames.\nSEMANA DE VIAXES. O Lugo terá que gardar as poucas forzas que queden tras unha semana de viaxes longas. O cadro lucense chegou ás 5.00 horas da madrugada do luns ao martes tras xogar no Metropolitano e terá que viaxar o mércores con dirección a Albacete. A expedición lucense tomará un autobús que o leve a León, onde se subirá a un Alvia ás 17.00 horas que o deixe na cidade manchega ás 22.00. Desde aí concentrarase nun hotel en Almansa, xa que na capital albaceteña non había prazas hostaleiras ao estar nas súas festas maiores. Tras a disputa do partido, mañá ás 20.00 horas, o Lugo volverá en autobús á cidade amurallada coa chegada prevista para as 7.00 horas do venres, a dous días de xogar ante o Oviedo.\nMéndez propondrá una declaración institucional para reivindicar el juzgado de lo Social\nO xuíz dá por finalizada a investigación do crime de Diana Quer\nSuperhéroes y astronautas, al fuego\nArranca este viernes el diseño de una agenda de ciudad para optar a fondos de la UE\nQueixas veciñais polos gorrillas no aparcadoiro do tren de Lugo\nA CHMS multa ao Fluvial para que deixe servidume de paso no río\nRamón Carballo acusa a Méndez e Santos de "engurrarse" ante Caballero\nLos empresarios de Lugo aseguran que no admitirán "ningún tipo de imposición"\nO saneamento causou os síntomas do persoal de saúde pública\nSOCIEDADE | 22/02/2019\n'Los Lobos' desvelan su origen: una enfermedad los llevó a la TV\nFalece un veciño do Incio ao quedar atrapado por un apeiro de cortar leña\nAparatoso accidente en Lugo cun coche envorcado\n"Non facemos carreiras ilegais, só nos ensinamos os coches"\nO brasileiro Felipe dos Anjos incorpórase ao Breogán\nA canastra como protagonista\nTriunfo del Prone\nUn equipo indefinido\nDos campeonas en casa


Constituíntes en Caracas - Faro de Vigo\nConstituíntes en Caracas\nAs constitucións non son libros talmúdicos e son transformadas\nx.l. méndez ferrín 14.08.2017 | 01:39\nAgradoume que o bando da Paz acordase en Venezuela activar a lei que faculta o presidente da República para convocar unha asemblea refundadora da Constitución. Digo que as constitucións non son libros talmúdicos e que elas son trasformadas, e mesmo radicalmente, cando as circunstancias dos intereses das maiorías populares o dictan. Ver de novo no palacio do poder lexislativo de Venezuela os retratos de Bolívar e Chávez que a dereita proimperial mandara aos faiados é acto cargado de sentido. Sentaron na Constituínte aqueles que non van permitir que o petróleo, o gas, o ouro e as restantes e incomensurabeis riquezas naturais de Venezuela pasen do poder do pobo ao das compañías privadas e nomeadamente norteamericanas.\nA deconstrucción de Libia, que diu lugar a autarquías petroleiras nas que rexen tantos poderes neofeudais como compañías habilitadas polo Imperio, non vai ser reeditada en Venezuela. Alegrou ver alí, na Asemblea, que a gramalleira varón/muller das nosas organizacións de avanzada se multiplicou para facer visibeis grupos de seres humanos antano ocultados. Estaban os eivados nas cadeiras de rodas; os obreiros, os campesiños, os burgueses nacionais conforme Mao quería que fose; os intelectuais e os estudantes dun e outro sexo.\nConmoveunos a presencia de representantes das nacións orixinarias. Vin xentes dos partidos menores que apoian o bolivarismo gubernamental. Estaban na Asemblea Nacional Constituinte anciáns que coñeceran o horror de Pérez Jiménez e a corrupción e mediocridade de adecos e copeyanos. Pola cúpula do salón elíptico parecía voar a pantasma alegre de don Rómulo Gallegos. Tanta diversidade na unidade é o chavismo. Mesmo gostei de que un xesuíta, o Padre Numa, nun estilo preciso e ignaciano, sen unha vacilación ou anacoluto, dese beizón á Asemblea no nome dun Deus currosiano que nada tén que ver coas cavernas vaticanas (no interior das cales hoxe loitan de novo hostes contrapostas de anxos) nin cos infernos almorábides. Si: o Padre Numa confluiu coa sensibilidade deíste e masónica que movera aquel soño político de Simón Bolívar que a teoloxía da liberación distingue hogano co seu respecto. Óptimo castelán, o do P. Numa; nunca inferior o da oradora principal no acto de apertura da Constituínte doutora Delcy Rodríguez.\nEsta muller, escandalosamente mestiza para o Calvosotelismo español, pronunciou un discurso de apertura da Asemblea Nacional Constituínte de Venezuela que supuxo un modelo de lingua e estilo que debería ser obxecto de estudo por parte dos máis dos políticos en exercicio na cámara e na baixa cámara de Madrid, victimas, en xeral patéticas, das ocorrencias dos seus guionistas na sombra. Xurista e coñecedora até a exhaustividade do pormiúdo político internacional e do interno de Venezuela, Delcy Rodríguez, nunha lingua rica e nobre, chamoulles ás cousas cos seus nomes: ergueita en vilo ela polos sufraxios de máis de oito millóns de demócratas venezolanos.


Camiño a Camiño Vigo 2017: O percorrido pola Costa Atlántica remata o domingo 26 de abril\nO percorrido pola Costa Atlántica remata o domingo 26 de abril\nO vindeiro domingo 26 remata o percorrido entre Oporto e Vigo co tramo Nigrán-Vigo. Ao igual que o tramo por Oporto, neste caso trátase dun percorrido moi urbano e cun contraste moi claro cos percorridos previos ao meternos na ria despois de ter estado ata agora en mar aberto.\nAnque parte do percorrido xa é coñecido, nesta ocasión hai unha motivación especial por completar un percorrido de 175 km dende Oporto, onde houbo ocasión para contrastar a diferente orografía, os variados paisaxes con todo o explendor da primavera.\nA etapa vai ser de día completo e, dada a lonxitude do percorrido, haberá dúas saídas:\na) Percorrido longo (23km): saída dende Praia América.\nb) Percorrido curto (18,5km): saída dende Praia de Patos\nDado que se trata un domingo e, en función da climatoloxía pode haber moita xente en Samil, optouse por facer o xantar na praia Tombo do Gato (preto da praia da Fonte, onde moitas veces ten traballado o voluntariado)


Depo Ruarte achega en setembro máis de 25 actividades - VigoÉ\nDepo Ruarte achega en setembro máis de 25 actividades\nA Deputación ten en marcha este pioneiro programa de dinamización xuvenil para achegar propostas de lecer que atendan as demandas actuais da mocidade\nEn Campo Lameiro vaise desenvolver o curso “Curtametraxes co móbil”; en Catoira “A Cociña da Avoa”; en Cotobade “Cociña en Verde”; en Covelo “Graffiti”, ao igual que en Cuntis; en Fornelos de Montes “Curtametraxes co móbil”; no Grove “Monólogos na rúa”; en Lalín “Graffiti”; en Meaño “Coctelería e batidos sen alcohol”; nas Neves “Sobre rodas”; en Nigrán “Graffiti”; en Pazos de Borbén “Coctelería e batidos sen alcohol”; en Ponte Caldelas “O mundo no prato”; no Porriño “Graffiti”; en Rodeiro “O mundo no prato”; no Rosal “Coctelería e batidos sen alcohol”; en Salceda de Caselas “O teu corpo: un instrumento”; en Sanxenxo “Curtametraxes co móbil”, ao igual que en Soutomaior; en Vila de Cruces “Coctelería e batidos sen alcohol”; en Vilaboa “Hip-hop”; e por último, en Vilagarcía de Arousa “A cociña da avoa”.\nOs mozos e mozas, de entre 14 e 30 anos, interesados en algunha destas actividades deben inscribirse no concello correspondente, podendo facelo aínda que non estean empadronados. No caso de quedaren prazas libres, tamén se poderán anotar persoas de fóra dese rango de idade.\nAs actividades ofertadas en “Depo Ruarte” agrúpanse en cinco bloques temáticos, acordes coas preferencias e gustos da mocidade actual. Trátase de MusicArte, RuArte, UrbanArte, CreArte e CociñArte. Dende o pasado mes de xuño e ata mediados de setembro, mozos e mozas da provincia poden participar, por exemplo, en actividades como graffiti, monopatín,, break dance, cociña de doces, funky ou monopatín. “Depo Ruarte” é un programa de dinamización xuvenil para achegar actividades de lecer que atendan as demandas da xuventude actual, ofrecéndolles ademais así espazos de encontro e intercambio de experiencias para a xuventude. A Deputación inviste nesta iniciativa 98.570 €.


Coordenadas [Fondos das coleccións Caixanova e CaixaGalicia]\nPamen Pereira. This is a love story, I. 2009. Botas de coiro, poliéster, bolboretas de polipropileno, imán e fío de nylon.\n> Coordenadas [Fondos das coleccións Caixanova e CaixaGalicia]\nEspazo: Novacaixagalicia (Vigo - Policarpo Sanz 21)\nDatas: 09/02/2012 - 31/08/2012\nCoordenadas é o título da nova exposición permanente do Centro Social de Novacaixagalicia en Vigo, nun proxecto que reúne por vez primeira obra das dúas coleccións de arte das antigas caixas galegas -Caixanova e Caixa Galicia-, amosando 60 pezas dun total de 52 artistas. No conxunto da mostra se combinan os traballos de artistas novos -Carlos Rial, Jano Muñoz, Jorge Perianes, Victoria Diehl ou Santi Jiménez, entre outros-, con autores dunha traxectoria máis dilatada –Pamen Pereira, Jorge Barbi, Vari Caramés, Francisco Leiro, Manolo Paz, Pepe Galán, Fernando Casás, Antón Pulido, Berta Cáccamo, Vicente Prego ou Bosco Caride, por citar algúns-, e tamén as pinturas de clásicos xa falecidos -Urbano Lugrís, Xaime Quessada, Laxeiro, Maruja Mallo ou Germán Taibo entre outros-.\n"É a primeira vez que podemos mostrar" -explica Guillermo Brea, xerente de Novacaixagalicia-, "todas estas obras xuntas nun mesmo proxecto, e podemos dicir que é unha visión incomparable, que certifica unha vez máis a inmensa calidade da arte feita en Galicia".\nEsta iniciativa recolle a testemuña do Espazo da Colección Novacaixagalicia, "pero o desvía cara unha nova filosofía" -engade Paloma Vela, responsable de Artes Plásticas na Obra Social Novacaixagalicia. "Desaparece o espírito cronolóxico para apostar por unha exposición de corte temático, na que se pon o acento sobre os novos creadores da Galicia do século 21, acompañados nalgúns casos por clásicos modernos". Así, e a través de catro grandes bloques temáticos Coordenadas "traza un estudio do perfil de Galicia seguindo dous eixos: Galicia e O home, cunha visión exterior e unha interior de ambos: O mar, Verde País, Inquedanzas e Escenarios".\nNo percorrido proposto, os visitantes poderán contemplar, fronte a fronte, fondos dos séculos XX e 21; obras clásicas e, sobre todo, adquisicións moi recientes; artistas consagrados e, máis que nada, novos creadores, todo nunha selección de marcado espírito heteroxéneo e diverso nas técnicas, propostas e linguaxes. Dotada dun marcado espírito didáctico, na montaxe incluíronse textos que nalgúns casos aportan algunha chave sobre a obra ou o autor e, noutros, sobre a visión que destes recolleu algún crítico o ata o propio artista, para reforzar así "a canle de comunicación que se establece entre espectador e obra". Hai, ademais, citas literarias, históricas ou sociais que acompañan e iluminan cada un dos apartados, desde extractos de Lope de Vega ou Manuel Rivas, a reflexións dos voluntarios da Marea Branca xurdida despois da catástrofe do Prestige, entre moitos outros.\nTamén compre salientar que, por vez primeira no marco dunha exposición en Galicia, ponse en marcha un sistema de información polo que o público poderá acceder a contidos a través dos seus teléfonos móbiles, segundo a preferencia e a tecnoloxía da que dispoña o visitante. Ben a través dun enderezo web, no que introducir un código facilitado con cada obra, ben a través dun código QR ou ben a través da tecnoloxía NFC (Near Field Communication). Deste xeito, cada visitante decidirá que tecnoloxía empregar para acceder e ampliar a información das obras, a biografía do artista, ou para ver outras obras do mesmo autor. Ademais, cada ficha de contido estará conectada con Facebook para a súa difusión, de maneira que o visitante poda compartir calquera información cos seus contactos.\nFonte: Obra Social Novacaixagalicia / Novagaliciabanco


O cancro da corrupción - Praza Pública\nTranscorrido máis dun mes dende os comicios ao Parlamento galego e celebrada a sesión de investidura de Núñez Feijoo como presidente da Xunta, pódese constatar unha circunstancia sorprendente. Tanto na campaña electoral coma no debate parlamentar existiu unha ausencia significativa: os episodios de corrupción rexistrados durante os últimos meses na Galiza como consecuencia de diversas actuacións xudiciais que aínda non chegaron ao punto final do seu percorrido. Nin as tres forzas políticas que conformaron, durante os últimos anos, a composición da Cámara do Hórreo nin a nova coalición que obtivo unha presenza destacada nestes comicios dedicaron unha atención relevante a esta temática.\nTanto na campaña electoral coma no debate parlamentar existiu unha ausencia significativa: os episodios de corrupción rexistrados durante os últimos meses na Galiza como consecuencia de diversas actuacións xudiciais que aínda non chegaron ao punto final do seu percorrido\nA corrupción é, sen dúbida, un dos factores explicativos do notábel proceso de afastamento e desconfianza dunha parte significativa do corpo social a respecto das persoas que ocupan postos de representación nas institucións. A fondura e persistencia da crise económica multiplica a desafección que se ven rexistrando nos inquéritos que publican periodicamente os institutos públicos e privados especializados. Tal circunstancia non debe agachar a evidencia de que as prácticas corruptas rexistradas nos últimos anos na esfera da política contaron cun nivel de complicidade social moi notábel. Os casos de Camps, do PP balear ou dos alcaldes populares de Fisterra e Mazaricos certifican que unha parte importante do electorado non penaliza suficientemente a quen utiliza os cargos institucionais para realizar operacións contrarias aos valores éticos básicos e, na grande maioría dos casos, violentando as normas legais existentes.\nA experiencia dos últimos anos demostra, tamén, que as organizacións políticas non respostan do mesmo xeito cando algúns dos seus membros resultan involucrados nos casos coñecidos pola opinión pública. O criterio que se aplica actualmente no BNG –presentar a dimisión cando existe unha imputación xudicial sobre cargos públicos- constitúe un esixente modelo de asunción de responsabilidades políticas que non foi seguido, até o momento, polo PP e polo PsdG. Non é certo, pois, que nesta materia todos os partidos son iguais. As dimisións de persoas como Fernando Blanco, A. García Mata ou Fernando Varela tiveron o valor engadido de colocar nun primeiro plano a necesaria recuperación da confianza da cidadanía, asumindo o risco de que as propias sentenzas xudiciais –como foi o caso do chamado caso paneis de Ourense- establezan a inocencia penal dos encausados.\nO criterio que se aplica actualmente no BNG –presentar a dimisión cando existe unha imputación xudicial sobre cargos públicos- constitúe un esixente modelo de asunción de responsabilidades políticas que non foi seguido, até o momento, polo PP e polo PsdG\nA corrupción na política non debe ser subsumida ou desculpada por mor do deserto moral que caracteriza ao propio sistema económico vixente. O mal de moitos (Urdangarín, Méndez, Gayoso, Díaz Ferrán…) é unha epidemia que non debe servir de coartada para desautorizar e retirar a todos aqueles dirixentes políticos que, por acción ou por omisión, permiten o medre deste grave cancro no sistema democrático.\nMáis alá da hipocrisía ou demagoxia exhibida polo Grupo Parlamentar do PP, non se pode banalizar a importancia da total transparencia no exercicio da representación política\nPor iso entendo que foron desafortunadas as palabras pronunciadas polo voceiro de AGE, X.M. Beiras, con motivo dunha iniciativa relativa ao carácter público das declaracións de bens patrimoniais dos deputados e deputadas do Parlamento galego. Máis alá da hipocrisía ou demagoxia exhibida polo Grupo Parlamentar do PP, non se pode banalizar a importancia da total transparencia no exercicio da representación política. Esa e outras medidas (mais e mellores mecanismos de control, maior vixilancia no seo das organizacións políticas, cambios no financiamento dos partidos para evitar as perigosas dependencias con grupos financeiros, limitación de mandatos para dificultar os efectos perversos da excesiva permanencia nos cargos…) deben figurar na axenda prioritaria daquelas organizacións que desexen acometer seriamente a rexeneración do sistema político e a recuperación da empatía entre representantes e representados.


O difícil diálogo entre os arquitectos coreanos. Apuntamentos sobre a Bienal de arquitectura de Venecia 2014 | Jelena Prokopljević - veredes\nMaxime Delvaux: Río Taedong en Pyongyang, 2012.\n“Ninguén ata agora puido falar sobre as dúas Coreas ao mesmo tempo. Ninguén se aventurou a un experimento perigoso como este”,\nforon as palabras de agradecemento de Hyungmin Pai, un dos comisarios do pavillón de Corea, á hora de agradecer o premio da Bienal. Perigoso porque expoñer paralelamente a aproximación á modernidade dos dous países significa situar a arquitectura no plano do debate xeopolítico.\nHai máis de 60 anos que a península coreana vive nun estado de fráxil armisticio –non de paz- que cada primavera, aproximadamente, vese ameazada por unhas manobras militares dos dous bandos. Os dous países teñen leis que prohiben ou controlan calquera movemento de aproximación. Se un surcoreano posúe literatura norcoreana ou ten contactos coa xente do norte, teno que declarar ás autoridades. Un norcoreano non pode acceder a publicacións sudcoreanas de ningún tipo e a entrada da xente sud está vetada polas autoridades do norte.\nUn primeiro achegamento ocorreu en 1988 cando Storefront for Art and Architecture de Nova York organizou unha exposición a cargo do arquitecto e artista Kyong Park, titulada “DMZ Project”. DMZ (polas súas siglas en inglés) designan a Zona Desmilitarizada, unha franxa de 4km de ancho establecida tras a devastadora guerra de Corea (1950-53) que travesa a península de mar a mar, un 250km, separando os dous países. É un eufemismo: é a franxa máis militarizada en todo o mundo e un espello no que se miran os gobernos hostís de Pyongyang e Seúl.\nHabía 68 propostas naquela exposición, ningunha directamente coreana e algunhas moi interesantes de Paul Virilio, Neil Denari ou Lebbeus Woods que estudaban ocupar esta terra de ninguén, antes de eliminala. En consecuencia, Woods imaxinábase unha fantástica estrutura metálica que se sobrepoñía ao territorio contaminado militarmente e ideológicamente, chamándoa “Terra Nova”.\nSería un espazo de debate entre os modelos sociais opostos e non un territorio ou unha construción para fundir as diferenzas e a estrutura crecería para cubrir, aos poucos a toda a península.\nO pavillón da bienal de Venecia de 2014 nace desta idea de debate que inclúe e trata de entender as diferenzas, sen fuxir tampouco das similitudes. Con todo, acabou sendo outra vez un debate indirecto: tras mil intentos, principalmente do comisario Minsuk Cho, de poñerse en contacto cos arquitectos de Pyongyang e iniciar un proceso directo de reflexión sobre as dúas caras da modernidade, a exposición tívose que basear nas investigacións sobre a arquitectura en Corea do Norte realizada polos arquitectos surcoreanos e estranxeiros.\nHai que esperar aínda a unha mostra de arquitectura realizada polos arquitectos norcoreanos e dirixida ao público mundial. Preferiblemente unha mostra ou quizais un encontro cos arquitectos norcoreanos que non busque ejemplificar unha serie de tópicos e corroborar as imaxes prefiguradas –e preciosas- dunha arquitectura de gran escala, monótona e solitaria, sen mantemento, envolvida no kitsch político do realismo socialista.\nUnha enorme inflexibilidad e inercia institucional norcoreana dificultan calquera contacto profesional co estranxeiro, ademais de interminables niveis de control, censura e autocensura. A lista de organismos ou funcionarios que teñen que poñer o seu selo sobre unha iniciativa deste tipo é tan grande que a renuncia ao contacto vén ser un acto de auto-liberación e mesmo de auto-afirmación. Outro posible problema é a esencia representativa da arquitectura norcoreana e da súa organización profesional.\nÉ unha arquitectura hermética e auto-centrada, que nace das múltiples oposicións: facía o propio pasado burgués ou relixioso, a herdanza do colonialismo, facía o mundo capitalista e o atraso económico das súas provincias. Desenvólvese paralelamente ao discurso político do novo estado socialista (desde 1948 e sobre todo desde 1953) e é chamada a representar os valores da modernidade, do progreso tecnolóxico e de ejemplificar a igualdade e a xustiza social. Mediante a obra construída, Corea do Norte achegouse ao mundo moderno, competido cos países socialistas e mediuse cos capitalistas.\nO contido propagandístico asociado á arquitectura e a construción, orientado sempre máis cara ao interior que facía o exterior, converteunos en beneficiarios do máximo investimento económico e da máxima atención do réxime. A arquitectura concibida polos arquitectos de Kim Il- Sung pertence máis a un ideal futuro do socialismo desenvolvido que ao pasado, pero ao mesmo tempo non renuncia ás súas raíces na tradición e a súa proximidade cos gustos e hábitos populares.\nO punto central da creación arquitectónica en Corea do Norte é a figura do líder quen é considerado o autor supremo de toda construción. De feito, o libro teórico máis importante é “A arte Arquitectónica” asinada por Kim Jong- Il e publicado en 1991, no momento culminante da idade de ouro da arquitectura socialista norcoreana. A figura do arquitecto é moito máis marxinal (ou inexistente) en comparación co occidente, para non restar importancia á iniciativa do líder. A habitual complexidade do proceso construtivo e o seu carácter multidisciplinario esténdense tamén ao proceso proyectual, por tanto, a obra arquitectónica é considerada un feito colectivo. A figura do arquitecto autor desvanécese entre todos os actores implicados na realización.\nTodos eles constrúen seguindo o mandato do líder para o benestar do pobo e, ao mesmo tempo, como os representantes do pobo, traballan para contentar as máis altas expectativas do líder e do partido. Arquitectos como Paek Si Ha, creador dos primeiros tellados de estilo neotradicional, Ham Ui Ion, deseñador do Palacio do Estudo do Pobo ou Yong Myong Ho, arquitecto da Torre Juche, serían no occidente arquitectos estrela. En Corea do Norte,\n“aínda que posúan extraordinaria sabedoría e intelixencia e profundos coñecementos científicos, non poden idear e proxectar sintéticamente as obras de longo alcance como a creación arquitectónica”,1\n“son simples técnicos que fan realidade o pensamento do líder”.2\nPara Kim Jong Il, unha obra ben deseñada só pode xerar unha única interpretación, acorde coa idea Juche, ideoloxía oficial do estado. Ambigüidades, dobres lecturas, ironías ou citas, son signos de deseño deficiente ou de formalismo burgués. Coa simplicidade propia do realismo socialista, a arquitectura Juche, nacional na forma e socialista no contido, educa as masas, a insignia para entender e utilizar o espazo construído.\nPor todas estas condicionantes, a arquitectura norcoreana rehúye as comparacións, non acepta representacións paralelas e a súa primeira esixencia respecto da bienal foi de ser representada nun espazo separado. Intúe que, como gran parte da arquitectura socialista, non se entendería só como forma ou como imaxe, sen o contexto que a explique.\nXIII Festival Mundial da Mocidade e os Estudantes: Villa deportiva Chongchun en Pyongyang\nPola contra, a arquitectura surcoreana está á orde do día de todos os eventos e as publicacións arquitectónicas mundiais. Tamén representa o ideal de progreso tecnolóxico e da modernidade máis vangardista, con bases totalmente opostas ao norte. Corea do Sur, coñecida como o tigre asiático ha feito o salto económico espectacular, vindo dun país moi castigado pola guerra e ata ben entrados os anos 70, menos próspero que o seu veciño. A pesar das hostilidades e distancias ideolóxicas, os dous países miráronse no espello imposto da DMZ.\nO caso máis coñecido foi o dos Xogos Olímpicos de Seúlde 1988 que Pyongyang quixo coorganizar e ante a negativa, organizou un evento case paralelo: o XIII Festival Mundial da Mocidade e os Estudantes, investindo cantidades impensables na construción de equipamentos e novos barrios de Pyongyang. Un esforzo similar volve facer para os xogos de inverno de Pyeongchang (Corea do Sur) de 2018 construíndo un centro de esquí e deportes de inverno en Maskyryong, preto de Kaesong.\nXIII Festival Mundial da Mocidade e os Estudantes: Estadio Primeiro de Maio na illa Rungna, Pyongyang\nA exposición de Venecia tende pontes fundadas no amplo coñecemento do desenvolvemento da modernidade en ambos os sistemas, que de certo modo condensa a modernidade da guerra fría. Ademais, expón bases conceptuais para establecer o contacto directo entre os arquitectos. Unha posible vía parte da individualidade do proceso creativo que en Corea do Norte tamén existe a pesar da colectivización da obra arquitectónica. A iniciativa chamada Utopian Circuítos consiste de proxectos utópicos que exploran o futuro do turismo en Corea do Norte, comisionados individualmente, sen a intervención do estado.\nO resultado son proxectos divertidos, algúns parecidos á arquitectura neo nacional, outros que lembran a grandes obras de Pyongyang, pero todos tecnoloxicamente moi avanzados e máis respectuosos co medio ambiente en comparación coa obra existente. Utopía que sempre fai mover os límites ideolóxicos e, sobre todo, a utopía tecnolóxica, é un terreo propenso a superar as diferenzas orixinadas na política real.\nVolvendo ao DMZ Project 26 anos despois, Kyong Park imaxínase un movemento trans-coreano auto-organizado e anárquico chamado Occupy DMZ que se basea no desencanto colectivo de ambas as sociedades cos seus respectivos gobernos que se alían, hipoteticamente, para perpetuar o conflito e manter así os intereses electorais propios.\nO movemento eríxese por encima dos gobernos dependentes da ideoloxía Xuche, da igrexa ou das multinacionais e empeza ocupando a terra de ninguén fronteiriza.\nPartindo da idea poética (e política) de que se pode cruzar a fronteira legalmente a condición de que non se quere chegar alén, a Zona Desmilitarizada empézase a encher de contidos e dunha arquitectura híbrida desenvolvida a base de macroestructura residencial de ambos os países, elevada sobre o terreo ao estilo da Terra Nova de Lebbeus Woods, para converter o punto de separación na orixe de reunificación.\n1 Kim Jong Il, Obras Escollidas 11, p. 129.\n– Obras para o XIII Festival Mundial da Mocidade e os Estudantes: Corea do Norte. Utopía de Formigón, R. Mateos, J. Prokopljević, Muñoz Moya Editores, Sevilla 2012.\nTags: arquitectura coreana, arquitectura moderna, arquitectura socialista, arquitectura tradicional, bienal de Venecia, Ham Ui Yon, historia, Jelena Prokopljević, Kim Jong Il, Kyong Park, Lebbeus Woods, Neil Denari, Paek Si Ha, Paul Virilio, sociedad, territorio


BIBLIOCERVO: OS VERMIÑOS DE SEDA\nOS VERMIÑOS DE SEDA\nO curso xa rematou, pero aínda temos material que mostrarvos das moitas actividades que ao longo del se fixeron. Esta foi moi interesante: o estudo da metamorfose dos vermes de seda. Os investigadores foron as nenas e nenos de 3 anos, guiados pola súa profe Paquita , que seguiron o proceso destes animaliños día a día con moito interese e curiosidade. Ademais, traballaron nunha páxina que atoparon en internet moi interesante e da que vos deixo o enderezo:\nQuedaron tan intrigados que dixeron que para o vindeiro curso retomarían o seu traballo. Mentras tanto, aquí vos deixo unhas imaxes e o enlace que podedes consultar e mesmo traballar nel.\nPremede na imaxe do vermiño Bertín o tedes o enlace a esa páxina. Así aprenderedes moitas cousas do ciclo da vida dun verme de seda. Tamén volo deixo na parte dereita do blog, en recursos TIC.\nSaúdos de PUCA.\nPublicado por Colexio Cervo en 21:16\nEtiquetas: Biblioteca, Os nosos traballos\nTés uns agasallos no meu blog. Espero que che gusten


Inicio » Listado de noticias » Chega o plan repensa 2018\nCHEGA O PLAN REPENSA 2018\nFecha de publicaión 16 de abril de 2018\nO plan REPENSA é unha iniciativa da Asociación APE Galicia coa que colaboran activamente o Concello de Pontevedra e ILES. O obxectivo deste proxecto é impulsar o comercio local e evitar o peche de establecementos no concello por mor da xubilación a través dun relevo xeneracional.\nPreténdese pois levar da man a todas aquelas persoas que desexen apostar pola continuidade dun negocio a través dunha serie de actividades, conferencias, congregacións...\nVai dirixido a tódas aquelas persoas que desexen emprender apostando por negocios que xa están en activo e que sufrirán un peche inminente se ninguén os colle de man.\nOfrecerase, a maiores das actividades, un catálogo dos locais que están dispoñibles, un estudo sobre a súa actividade e asesoramento para emprender. Ademáis poderá disfrutar durante 3 meses da compañía do antigo propietario para coñecer mellor o negocio.\nPara poder participar só tes que poñerte en contacto con nós, explicarémosche o Plan REPENSA detalladamente e poremos a túa disposición unha folla de rexistro. Se o desexas tamén podes obter o formulario de inscripción na nosa web ou no noso facebook e enviárnolo a seguinte dirección de correo electrónico:\ninfoapegalicia.es Por outra banda, tamén poderás facelo a pé de rúa na Praza da Peregrina os días 30 de Abril, 2,7 e 9 de Maio.\nA través das distintas vías que se enumeran a continuación poderás obter máis información así como as datas dos eventos e as actividades :\n986891657 / 697195540\nAPE Galicia Plaza de España nº 1 - 1º and. of.1 Pontevedra


Avant-Cambios e anulacións\nInicio > Viaxeiros > Media Distancia > Descontos e abonos > Avant\nDescontos e abonos\nMapas e traxectos\nTodo billete emitido por un sistema centralizado de prazas (con ou sen reserva) poderá ser obxecto de cambio, agás que exista algunha limitación polas condicións especiais ás que estea suxeito o título de transporte.\nO billete que se vai cambiar debe estar dentro do seu período de validez, e o cambio deberase solicitar nun punto con sistema de venda centralizada de prazas, coa necesaria anticipación para poder efectuar as operacións que correspondan e como máximo\nata cinco minutos antes da hora de saída da estación que figure no billete.\nQue a venda anticipada estea dispoñible para a data do novo billete solicitado.\nQue se o título que se vai cambiar ten un período de validez, o novo billete deberá estar dentro do devandito prazo.\nQue satisfaga as seguintes condicións económicas establecidas para estas operacións.\nO cambio será gratuíto para o mesmo día. Se se trata dun día distinto os gastos serán do 10% do importe do billete que se vai cambiar (cun mínimo dun euro).\nCando o cambio de billete sexa por un de maior prezo, percibirase a diferenza entre ambos, ademais da percepción establecida se o cambio fose para outro día.\nCando o cambio sexa por un billete de menor contía, devolveráselle a diferenza ao viaxeiro, sen prexuízo da recarga que corresponda.\nTodo billete emitido poderá ser anulado nas condicións que a continuación se recollen, en función da natureza do título.\nEn xeral, todo billete poderase anular dentro do seu período de validez, debendo solicitarse coa necesaria anticipación para poder efectuar as operacións que correspondan, e como máximo ata cinco minutos antes da hora da saída do tren da estación de orixe do billete do que se solicita a anulación.\nCando o billete sexa emitido por un sistema de venda centralizada de prazas (con ou sen reserva), e se presente para a súa anulación nun punto onde non exista conexión ao devandito sistema, o prazo para realizar a operación finalizará unha hora antes da hora de saída do tren da estación de orixe do billete.\nA anulación de títulos Multiviaje ou abonos deberá realizarse, con carácter xeral, antes do comezo do seu período de validez e como máximo ata cinco minutos antes da hora de saída do tren da estación de orixe do billete, nos termos que se establezan para cada produto comercial.\nA solicitude de reintegro do billete, título Multiviaje ou abono por parte do viaxeiro deberase realizar no prazo de un mes desde a data de anulación.\nNa anulación dun billete, título Multiviaje ou abono, independentemente da data en que esta se produza, deducirase o 15% do importe do título de transporte anulado en concepto de gastos de anulación.


Por Serafin Pazos | Bruxelas | 09/12/2020\nCelebramos este ano o Centenario da Revista Nós. Un esforzo que, coma tantas outras iniciativas, ten máis significado a posteriori có que se lle deu en boa parte da sociedade do seu tempo. Mandáronme a Bruxelas un facsímile do primeiro número, producido polo xornal Nós. Enorme impresión que dá pasar esas páxinas, que na súa normalidade nos separaban da barbarie. Ter nunha man o exemplar do xornal homónimo dese día e a copia da revista centenaria na outra dá unha boa idea do que progresamos, e do que non, neste século. Unha cousa é certa, a historia non é necesariamente circular nin lineal. A historia dos pobos faina a xente, coa vontade e coa coraxe. Sen eses visionarios que, con ilusión e talento suplindo a escaseza de medios face o escepticismo, cando non a aberta hostilidade da boa sociedade da época, non estaría eu escribindo estas palabras nesta lingua. Nin a publicación que as acolle tería existido.\nEstase a celebrar no Gaiás unha nova e excelente exhibición “Galicia, de Nós a nós” que dá unha idea do éxito relativo, máis éxito certamente, desa xeración de heroes. Hai algúns galegos para os que estes e outros irmáns foron e seguen a ser os guieiros da xuventude, coma ben ilustra, tal que personaxes de Tarantino, a bolsa que produciu hai pouco Nikis Galicia Neste ano das máscaras vemos a Baltar Blanco cunha co logotipo orixinario de Nós. Ninguén se lembra daqueles que se mofaban deles, así podrezan no esquecemento.\nComentábanme que a TVG non promocionou o suficiente o excelente documental conmemorativo “100 anos de Nós” de Aser Álvarez. En todo caso a difusión (eu vino en directo desde Bruxelas, e pode verse en diferido) están a anos luz do que sería imaxinable hai cen anos. Outra cousa é o interese da xente. Do mesmo xeito hai anos, lembro que estudantes de xornalismo se queixaban de que non cobraban por colaborar coa revista Tempos Novos, durante moitos anos única revista de actualidade en galega, tras os fracasos de Teima, Galicia Internacional, GPS, Bravú, etc. período felizmente superado con Luzes. Non é o desexable, nin a situación socioeconómica é comparable, pero a Risco ou a Castelao non se lles pasou pola cabeza que facer país estivese antes que gañarse un soldo.\nHoxe, aniversario da constitución española, expliqueille ao meu fillo que había 42 anos que a súa lingua deixou de ser ilegal. Non o podía crer, claro, que en Galicia non se puidese falar galego, para que precisa falar español. Inocencia infantil que aínda non é consciente de como, hai un século coma agora, funciona realmente Galicia. Xa non é un delito falarmos galego. Outra cousa é poder atopar traballo, parella, ter certas relacións sociais ou simplemente que non te consideren simpatizante da ETA se o falas tendo algo máis có graduado escolar.\nEscóitanse polas redes os laios illados de xente que se queixa da pouca ou mala escolarización dos nenos en galego, cando co gallo da nova lei educativa española, xente coma Losantos anda a dicir pouco menos ca que o Presidente da Xunta é Batasuno e estanse a educar nenos galegos para refundar o Comando Madrid. Persoalmente teño pouca paciencia para o lamento polas esquinas. Que iso teno que solucionar “as administracións”. O contexto xa o coñecemos, pero se non se esixe non se dá. Hai que ser pesado, mesmo obsesivo, para defender os dereitos dun. Tamén hai que colaborar. Iso non, claro. Dito isto, non é un contexto doado, cando os principais obstáculos son os teus propios concidadáns, veciños, mesmo familiares e parella. Tristemente é máis doado educar aos teus fillos en galego no estranxeiro.\nAnda Vargas Llosa pintando no País ao español coma lingua perseguida e en retroceso. Igualiño có Quechua, lingua cooficial do Perú e que ata hai poucos anos nin se ensinaba nin tiña un triste telexornal. Se os seus falantes non diminúen tan rápido coma os do galego, sendo ata non hai moito a maioría, é por pura pobreza, non por falta de empeño da elite crioula e aspirantes a que segue a gobernar o país. Por suposto xa saíu o sindicato funcionarial CSIF a protestar pola proposición (non de lei, ollo) para equiparar na práctica os catro idiomas do Estado (por ben que sen eliminación da obriga constitucional de saber español, os seus falantes seguen a ser o grupo dominante non só por número senón por dereito). Por suposto as queixas sindicais non son por un sentido de equidade ou polos abusos e excesos que se poidan dar en Cataluña, senón por pura prebendas profesionais. Descoiden, os que están obsoletos son eles. S ó hai que vivir en Bélxica ou Suíza para constatar que as xestións administrativas, de atención multilingüe, funcionan mellor cando están automatizadas.\nTamén nestes días houbo dous exemplos do futuro probable. O columnista do ABC Luís Ojea entrevista con total naturalidade en español na TVG a Paco Vázquez . Aquel que nos 80 se deixaba entrevistar en galego e foi o primeiro en casar na nosa lingua a comezos da Transición. Tamén cadrei de voltar a ver A Esmorga, na TVE Internacional, cos propios actores dobrándose a si mesmo ao español. A sensación de incomodidade foi a mesma cá de ver, hai anos, ao presentador estraña do Telexornal daquela, facer o mesmo pero nunha versión en español para a canle internacional da TVG.\nAs inercias son as que son. O país é o que é. Pero coma di a coñecida frase de Ernest Renan, as nacións son un sufraxio diario. Se non se exercen os dereitos, non existen. Hai que ter coraxe. Coraxe de vivir.


O Dr. Diego Murillo, presidente de honra de A.M.A, premiado co galardón de Empresario do Ano - Pontevedra Viva\nO presidente de Honra de A.M.A., presidenta da Fundación A.M.A., Dr. Diego Murillo, recibe o Premio Empresario do Ano, outorgado pola revista Capital\nXoves 18 de Novembro, 2021 ás 11:57 do Xoves 18 de Novembro, 2021\nO presidente de Honra de A.M.A., presidente da Fundación A.M.A., o Dr. Diego Murillo, recibiu o Premio Empresario do Ano, outorgado pola revista Capital.\nOs profesionais sanitarios son os que sufriron de forma máis intensa o impacto dunha crise sanitaria. Coa premisa de homenaxear, aplaudir e apoiar a traxectoria e valores como o esforzo, o traballo e a constancia daqueles que lideran as empresas, premiouse a traxectoria do Dr. Diego Murillo na súa calidade de gran empresario.\nEstes galardóns premian a excelencia profesional no sector empresarial e económico nun marco de recuperación progresiva da reactivación da economía do país, porque "o mundo empresarial latexa cada día con máis forza".\nDesde a dirección da revista quíxose conmemorar o talento nacional e a celebración tamén da volta aos eventos presenciais, coas medidas de seguridade correspondentes.\nA.M.A. naceu nunha humilde oficina alugada de Madrid con apenas unha ducia de empregados e hoxe é a aseguradora líder entre os profesionais sanitarios, con máis de 600 empregados, 100 oficinas en España e 3 en Ecuador.\nA mutua dos profesionais sanitarios conta na actualidade con 700.000 mutualistas e máis dun millón de pólizas contratadas. A.M.A. é un grupo solvente e de recoñecido prestixio no sector asegurador e sanitario.\nEste Premio, que este ano celebra a súa VIII edición, foi entregado nunha gala que se celebrou en Madrid coa asistencia de relevantes personalidades do mundo da empresa, da economía e dos negocios.


Arsénico para beber | A Buxaina\nEstes produtos poden ser dende augas embotelladas, zumes, viño ou cervexas ata o leite.\nO arsénico, na táboa periódica representado como As, é un dos elementos máis tóxicos que se poden atopar no noso contorno, e adoita chegar ó noso sistema mediante inhalacións de aire contaminado, polo contacto coa pel ou a inxestión de determinados líquidos e alimentos.\nEn Chile foron atopadas altas cantidades de arsénico en fontes de auga potable e mesmo no aire, especialmente en zonas do centro e norte do país, debido principalmente á actividade mineira.\nÓ ser un elemento tóxico, o arsénico produce efectos negativos sobre a saúde humana que van dende a irritación do estómago polo seu consumo, ata o cancro de pel, pulmón, ou fígado dependendo da vía pola que este elemento chegue ó noso organismo. Tamén pode chegar a producir esterilidade e abortos no sexo feminino.\nUnha investigadora deste proxecto sinalou que, pese a que existe unha concentración máxima permitida de arsénico na auga de consumo humano, hai outros produtos alimenticios que non teñen ningún tipo de lexislación con respecto ós niveis desde elemento e que o Ministerio de Saúde so realiza o control de arsénico en algúns produtos moi limitados.\nAdemais do arsénico, o proxecto que se está levando acabo en Chile pretende detectar tamén a presenza e cantidades de outros metais que en altas concentracións son nocivos para a saúde humana, máis concretamente o calcio, potasio, sodio, manganeso, magnesio, cinc, ferro e cobre.\nOs resultados permitirán realizar un estudo quimiométrico para relacionar as zonas de produción e estacionalidade co contido destes elementos en determinados produtos.\nOutro dos obxectivos deste proxecto é obter e mellorar metodoloxías específicas para o tratamento de cada mostra estudada, e así converter a metodoloxía nunha ferramenta de control de calidade e alarma de niveis de arsénico.


Andrés Trapiello: “A poesía sobrevive como pode nunha realidade que a mira con indiferenza” | Universidade de Vigo\nO escritor abriu na Vicerreitoría do campus o ciclo '6 días, 6 poetas'\nSeis escritores e escritoras participan ata o sábado nestas xornadas\nO poeta Andrés Trapiello, á dereita, xunto a Ramón Rozas\nO ciclo desenvólvese entre este luns e este sábado na sede da Vicerreitoría\nMorquecho, Trapiello, d´Ors e Rozas\nManuel Morquecho, durante a presentación da sesión\nEduardo Muñiz DUVI Pontevedra 11/03/2019\nDistincións como o Premio Nacional da Crítica, o Premio Internacional de Novela Plaza & Janés, o Premio Nadal e os premios das letras da Comunidad de Madrid e de Castilla y León avalan a extensa traxectoria literaria de Andrés Trapiello, encargado na tarde deste luns de pór inicio á segunda edición de 6 días, 6 poetas, un ciclo promovido pola Vicerreitoría do campus co propósito de achegar a cidadanía a un xénero literario que, como salienta Trapiello, “está en todas partes da vida”. Nese senso, Trapiello compara este xénero literario coa “auga na natureza”, sen a que, aínda que sexa “en pequenas doses, a vida non sería posible”. Non obstante, Trapiello tamén recoñece que se trata dun xénero literario que “sobrevive como pode nunha realidade que a mira con indiferenza, cando non con desconfianza ou hostilidade”; un xénero que, sinalou na súa intervención na sede da Vicerreitoría, ten a súa “pedra de toque” na emoción, en xerar nos lectores emocións “que nos van facendo mellores, ensinándonos cousas de nós mesmos que non coñecíamos e do mundo”.\nTrala apertura deste ciclo por parte do director da Área de Cultura, Educativa e de Integración do campus, Manuel Morquecho, quen agradeceu a “colaboración desinteresada” do poeta Miguel d´Ors para dar forma a un ciclo “que nos permite gozar do mellor da poesía española”, o columnista Ramón Rozas foi o encargado de trazar un breve percorrido pola traxectoria literaria deste peta, novelista, ensaísta, articulista e editor. Desde Junto al auga (La Ventura, 1980), ata Segunda oscuridad (Pre-textos, 2012), máis de tres décadas e 14 libros definen a traxectoria poética de Trapiello, que en 1993 obtivo o Premio Nacional da Crítica por Acaso una verdad e para o que “a poesía é fundamental na súa obra”, como salientou Rozas, quen destacou a obra lírica do escritor leonés residente en Madrid como “unha das máis singulares e máis compactas da poesía que se fai en España”.\nO libro é o mesmo, cambia o lector\nTras recoñecer que é un escritor “que xeralmente non le os seus poemas” en público, Trapiello deu lectura na Casa das Campás a unha selección de textos procedentes na súa meirande parte do seu poemario máis recente, xunto con varios poemas inéditos. Previamente, o autor reflexionou sobre o momento que atravesa un xénero literario, así como sobre a súa propia condición de poeta. “A poesía é o máis importante que fago, escribo todos os días, pero a poesía preséntase de maneira moi estraña”, apuntou Trapiello, quen incidiu en que “realmente o tema da poesía é a espera”, antes de afirmar en que, ao igual que acontece cos seus diarios, “escribín sempre o mesmo libro”. Nese senso, Trapiello sostivo que na súa obra poética “o impulso, a mirada e a maneira de escribilos son os mesmos desde hai 40 anos”, pero o que muda son os lectores e lectoras aos que os versos poden xerar esa emoción.\n“A poesía é arroxar luz sobre as partes máis estrañas e misteriosas, sen destruír o seu misterio”, sostén Trapiello dun xénero sen o que “todo acabaría murchando e escurecendo” e que, engade, “sobrevive como pode nunha realidade que a mira con indiferenza”. Por iso, sostén, “os poetas se comportan a miúdo como seres extraños e inadaptados” algo que, recoñece, “non forma parte da súa natureza”, senón que constitúe “a maneira que teñen de sobrevivir mentres gardan ese lume sagrado, como Prometeo”. Nese senso, Trapiello incide que os e as poetas poden dirixir a súa ollada cara “asuntos sublimes, como Dante ou Shakespeare”, do mesmo xeito que ollan cara “cousas pequenas e insignificantes, como Leopardi ou Dickinson”; mais a importancia, engade, “non está nunca naquilo que miran ou lles preocupa e lles chama a atención, senón na súa propia mirada, na súa maneira persoal de ver o mundo”.\nCinco días e cinco poetas por diante\nTrala sesión deste luns, o ciclo 6 días, 6 poetas continúa desenvolvéndose con catro sesións máis, ás 20.00 horas, nas tardes de martes a venres, e un último encontro, o sábado 16, ás 12.00 horas. A súa seguinte protagonista será a valenciana Susana Benet, autora dunha decena de libros de poesía e considerada unhas das principais autoras de haikus en lingua castelá. O poeta e profesor Miguel d´Ors será o encargado de introducir a Benet mentres que o mércores, a profesora do IES Valle-Inclán Fátima Cobas presentará á andaluza Pilar Pardo, gañadora do Premio Nacional de Poesía Florentino Pérez-Embid O xoves 14 visitará a Vicerreitoría o leonés Antonio Manilla, un poeta recoñecido, entre outros cos premios Emilio Prados, José de Espronceda, Villa de Benasque e Ciudad de Salamanca, quen será presentado polo profesor Fernando Romo. O venres 15, o presidente do Ateneo, Xaime Toxo, presentará ao escritor vasco Gabriel Insausti, que ademais ser finalista do Premio Nacional de Literatura en 2002, foi recoñecido con premios como o Gerardo Diego, Arcipreste de Hita e Manuel Alcántara de poesía. Xa o sábado, pechará este ciclo o poeta e xornalista asturiano Javier Almuzara, quen será presentado polo catedrático de literatura española da Universidade de Vigo José Montero Reguera.


O Concello renovará con ledes toda a iluminación pública do centro urbano\nYou are at:Home»Novas»O Concello renovará con ledes toda a iluminación pública do centro urbano\nBy San Sadurniño on\t 27 Agosto, 2020 Novas, Novas Portada\nA plataforma de contratación do Estado ten publicados desde hai uns días os pregos técnicos e administrativos da licitación para dotar de nova iluminación led toda a zona do centro urbano de San Sadurniño. O prezo de saída do contrato son algo máis de 67.000 euros -ive incluido- cos que se prevén cambiar as antigas lámpadas por estoutras máis modernas, con maior capacidade lumínica e moito máis aforradoras. No informe elaborado pola FAEPAC estímase que o paso ao led suporá un aforro na factura da luz superior ao 75%, ao que se lle suma unha maior durabilidade e un mantemento practicamente nulo. As empresas do sector que queiran optar ao contrato teñen até as 23.59h do día 14 de setembro para achegar as súas ofertas técnicas e económicas.\nO proxecto encádrase nas políticas de aforro enerxético que está levando adiante o Concello desde hai varios anos. Un dos eixos de traballo é precisamente a reordenación da rede de iluminación pública unificando subministracións e caixas de control e tamén cambiando puntos de luz de escasa eficiencia por outros baseados na tecnoloxía led.\nEste tipo de iluminación pública xa está instalada na praza e no entorno do convento do Rosario e tamén desde Cornide até o Outeiro. Agora o que se vai facer é ampliala a toda a avenida Marqués de Figueroa -incluídas adxacentes-, á zona da Agra de Arriba, o Enxerto, Currás e a nova rúa que comunica o Centro de Saúde co CPI.\nSerán un total de 155 puntos de luz entre os que se van reformar e os que se instalarán onde antes non había. E non só iso, senón que o proxecto deseñado pola Fundación Axencia Enerxética Provincial da Coruña -organismo dependente da Deputación- tamén recolle substituír tramos de cableado, redistribuír os cadros de mando, reducir o número de subministracións e modificar os contratos por outros con tarifas máis vantaxosas, posto que o led non precisa tanta potencia para funcionar. O estudo da FAEPAC avanza que a potencia activa instalada pasará de 17,17 a 5,45 kW (case un 70% menos).\nNeste momento o consumo anual de todos eses alumeados anda nos 87.800 kWh que, tralo cambio, se verán rebaixados a tan só 20.900 kWh. Estímase que, cos prezos actuais da luz, o Concello pasaría dos 18.446 euros de gasto anual en electricidade a algo menos de 4.400. É dicir, o custe do investimento na obra recuperaríase -teoricamente- en pouco máis de catro anos.\nE ese investimento está cuantificado exactamente en 67.000,12 € (55.372,01 euros máis o ive), que é o prezo de saída da licitación aberta hai uns días polo Concello por procedemento aberto simplificado. Unha cantidade que seguramente se vexa reducida polas baixas ofertadas polas empresas. Todas aquelas que queiran optar ao contrato deberán presentar as súas propostas técnicas e económicas, como moi tarde, ás 23.59h do día 14 de setembro. O proxecto financiarase con cargo ao POS Adicional 2019 da Deputación da Coruña.\nUnha tecnoloxía con case un século de historia\nO led parece un invento novo, pero leva entre nós 58 anos e a súa base científica describiuse hai case un século. En 1962 o enxeñeiro Nick Holonyak foi o primeiro en conseguir un diodo led que emitise luz no espectro visible. Ben é certo que alumaba pouco, pero el mesmo xa avanzou daquela que esta tecnoloxía estaba chamada a acabar coas luces incandescentes de Edison. E non se equivocou, aínda que a cousa tampouco foi tan rápida como el pensaba. Os ledes triunfaron a partir dos anos 70, no arranque da era do transistor e do microchip, como indicadores do funcionamento de distintos aparellos. Pero a verdadeira revolución destes dispositivos como fonte de luz a prezos asequibles e con prestacións suficientes para competir cos sistemas tradicionais é cousa dos últimos dez ou quince anos.\nOs ledes son agora máis baratos que nunca, ofrecen maior vida útil -ata 50.000 horas de uso ininterrompido (10 veces o dunha lámpada de vapor de sodio)-, unha capacidade lumínica que é case 12 veces maior que a dunha bombilla incandescente e unha luz branca de maior calidade desde o intre mesmo en que encende, mentres que os alumeados convencionais deben chegar antes a unha temperatura óptima de funcionamento para dar unha luz alaranxada ou verdosa moito máis pobre.\nA súa grande baza é o consumo, que permite reducir o gasto enerxético ao mínimo. En comparanza cunha bombilla de toda a vida, un led gasta un 75% menos de corrente dando incluso máis luz. Todo un maná para as administracións públicas que, principalmente a raíz da crise de 2008, apostaron por investir nesta tecnoloxía como maneira de aforrar a curto e medio prazo nas facturas da luz. Iso por un lado e, por outro, tamén o feito de que a normativa ambiental europea leva anos promocionando o seu uso como maneira de contribuír á rebaixa de emisións de gases contaminantes á atmosfera.\nNon todo son vantaxes, dado que ao ser equipamentos electrónicos precisan placas miniaturizadas para funcionar que son moi sensibles ás sobretensións e descargas súpetas. Por esta razón os ledes deben levar mecanismos de protección e de subministración moi estables, o que encarece as instalacións. Con todo, sempre acaba compensando: o que se gasta de máis agora acaba recuperándose rapidamente co que se aforra en electricidade e mantemento.


Copias de Seguridade. Backups | O Blogue do Trisquel\nCopia de Seguridade. Backup\nFeito o :12 Febreiro 2013\nEn informática, un backup é unha copia de seguridade coa funcionalidade de poder facer unha restauración dos datos cando se precise.\nÉ importante ter en conta a cantidade de datos que imos gardar xa que do seu tamaño dependen os recursos que imos ter que asinar e o tempo que imos empregar. Decidir isto é o proceso máis complexo. Se copiamos moitos datos podemos esgotar a capacidade de almacenamento e se non copiamos datos dabondo podemos perder información crítica.\nExisten moitas ferramentas con interfaz gráfica para facer backups, como: Amanda, BackupPc, Bacula, Simple Backup Solution, etc. A min parece moito máis doado facelas usando os comandos da consola con scripts propios.\nPara este propósito temos os comandos tar e rsync. O primeiro serve para empaquetar arquivos: Máis sobre sobre o comando tar aquí. Mentres que o segundo, sincroniza arquivos minimizando a transferencia de datos. Mais sobre rsync. Imos ver uns exemplos para despois optar polo que máis se axuste a nosas necesidades.\nConvén subliñar que antes de facer os backups é conveniente:\nBaleirar o lixo.\nLimpar a carpeta oculta aptitude cun aptitude clean, dende a liña de comandos.\nSeparar a copia do sistema da copia de datos persoais.\nParar todas as tarefas.\nBackup con tar:\nEste comando ven instalado por defecto, se non fose así:\n# aptitude install tar\nAgora abrimos o noso editor favorito e poñemos o seguinte:\ntar -czpvf /media/PB/backup.tar.gz –exclude=/media /home/user/cabotuet/\nCon tar empaquetamos o contido de cabotuet no arquivo backup.tar.gz, que se atopa en PB que é un disco duro externo usb e exclumos os arquivos contidos en media.\nGardamos o arquivo. Eu chameille copy_dat. Para executalo hai que antepor ./ ao nome, tamén podemos crear un acceso directo no escritorio.\nHai que lembrarse de darlle permiso de execución o arquivo:\n$ chmod a+x copy_dat\nBackup con rsync:\nA sintaxe para executalo dende a liña de comandos é:\n$ rsync opcións orixe destino\nPara copiar os datos do noso cartafol persoal teriamos que facer:\n$ rsync –av –delete /home/user/* /media/PB/backup\nE se queremos automatizar os backups só temos que executar rsync dende cron: Administrador regular de procesos en segundo plano (demo) que executa procesos ou guións a intervalos regulares (por exemplo, cada minuto, día, semana ou mes). Os procesos que deben executarse e a hora na que deben facelo especifícanse no arquivo crontab. Máis sobre cron, aquí.\nEngadimoslle a seguinte liña:\n0 6 * * * rsync –av –delete /home/user/* /media/PB/backup\nNeste caso o backup executaríase tódolos días as 6:00.\nAntes de facer as copias de seguridade temos que asegurarnos que temos permisos para escribir no medio que imos usar para gardar as copias.\nSe cadra, para un uso domestico tar resulta máis útil, mentres que para un entorno profesional é mellor rsync.\nÉ obvio que tar tamén se pode usar co cron:\n0 6 * * * tar -czpvf /media/PB/backup.tar.gz –exclude=/media /home/user/cabotuet/\nE rsync con scripts bash:\nrsync -av –delete /home/user/* /media/PB/backup\n← Titorial de PHP\nXestión de paquetes e repositorios →


— Ayudas talleres y digitalización Industria 4.0. Hasta 15 marzo. | AGACA\nPor Agaca enero 16, 2019 11:37\nPuede consultar/descargar este resumen de la Resolución en «Documentación» (formato PDF) y la Resolucion completa en español en el enlace «Web»\n— RESOLUCIÓN do 21 de diciembre de 2018 por la que se da publicidad al acuerdo del Consejo de Dirección que aprueba las bases reguladoras de los talleres y de las ayudas a la digitalización Industria 4.0 para el año 2019 cofinanciadas por el Fondo Europeo de Desarrollo Regional en el marco del programa operativo Feder Galicia 2014-2020, y se procede a su convocatoria en régimen de concurrencia competitiva. IGAPE (DOG Nº 8, 11/01/2019)\nOs obradoiros concíbense como espazos de encontro entre empresas para explorar solucións tecnolóxicas e vías de colaboración que dean lugar a proxectos de implementación de ferramentas dixitais colaborativas sectoriais susceptibles de optar ás axudas establecidas nestas bases ou noutras convocatorias, ou ben oportunidades de hibridación intersectorial (procedemento IG300C).\nEstes espazos de encontro terán necesariamente carácter presencial, aínda que poderá continuarse o contacto entre os membros do grupo e organizarse outros eventos en contornos virtuais.\nConsiderarase que cada reunión está validamente constituída para os efectos destas axudas se asisten persoas de 2/3 das empresas participantes en cada espazo de encontro. A cada reunión poderán asistir diferentes persoas por cada empresa.\na) Entidades con personalidade xurídica propia, sen ánimo de lucro, con domicilio social ou centro de traballo en Galicia, que pertenzan a unha das seguintes categorías: asociacións empresariais, fundacións empresariais ou universidade-empresa ou clústeres empresariais.\nCONCEPTOS DE GASTO SUBVENCIONABLES\n1. Poderanse subvencionar os seguintes gastos nos cales incorran os organismos intermedios para a organización dos obradoiros:\na) Colaboracións externas directamente relacionadas coa execución do proxecto, para a dirección e dinamización dos grupos de empresas. As colaboracións externas subvencionables non consistirán en actividades permanentes ou periódicas do organismo nin estarán relacionadas cos gastos de explotación normais como son os servizos rutineiros de asesoría fiscal, os servizos xurídicos periódicos ou os de publicidade.\nb) No suposto de que o importe do IVE supoña un custo real soportado polo beneficiario poderá ser considerado un gasto subvencionable. Neste caso deberase presentar un certificado relativo á situación do beneficiario con respecto ao IVE. No caso de que o réxime do IVE sexa a pro rata, o gasto subvencionable calcularase con base na pro rata definitiva do último exercicio pechado antes da concesión da axuda, e será responsabilidade do beneficiario realizar os axustes correspondentes na liquidación das obrigas fiscais.\nc) Gastos de persoal do organismo intermedio:\nAta un 10 % do orzamento total do proxecto en concepto de gastos de coordinación e selección de participantes se a dirección e dinamización do obradoiro se contrata un colaborador externo.\nAta o 100 % do orzamento total do proxecto se a dirección e dinamización dos grupos de empresas a realiza o organismo intermedio con persoal propio.\n1. A subvención será do 100 % dos gastos subvencionables ata un máximo de 25.000 € por proxecto e concédese ao abeiro do réxime de axudas de minimis establecido no Regulamento (UE) nº 1407/2013 da Comisión do 18 de decembro de 2013, relativo á aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado de funcionamento da Unión Europea ás axudas de minimis (DOUE L 352, do 24 de decembro de 2013).\nEstas axudas van destinadas á posta en marcha de proxectos cuxa finalidade sexa a implantación de solucións para o soporte dixital de procesos dunha empresa ou para proxectos de interconexión dixital de procesos entre unha peme galega e outras empresas ou entre dúas ou máis pemes galegas como poden ser ordes de fabricación distribuída, sistemas de facturación, procesos entre un líder industrial cara ás pemes que conforman a súa cadea de valor.\n1. Os proxectos poderán ser de dúas modalidades:\na) Proxectos colectivos, nos cales un grupo de empresas (opcionalmente coordinadas por un organismo intermedio colaborador) aborda unha das seguintes tipoloxías de proxecto:\nPropoñen utilizar e implantar un determinado sistema nas súas interaccións dixitais.\nPropoñen a implantación dun sistema de dixitalización, dalgún proceso ou de xestión integral, especificamente deseñado ou desenvolvido para o seu ámbito de actividade.\nb) Proxectos individuais nos cales unha peme aborda unha das seguintes tipoloxías de proxecto:\nDesenvolvemento dunha interfaz dixital para as súas interaccións de negocio, ou adopción/implantación dunha solución de interacción xa existente cos seus clientes ou provedores.\nImplementación de sistemas encamiñados á dixitalización de procesos concretos ou de xestión integral (ERP, CRM e similares), interconexión de elementos físicos e virtuais, tratamento de datos captados (intelixencia de negocio, bigdata e similares) e ciberseguridade.\nSistemas de intelixencia artificial, aprendizaxe automática e toma de decisións autónomos.\nOs proxectos da modalidade a) terán preferencia sobre os da modalidade b).\n1. Poderán ser beneficiarias as pequenas e medianas empresas (pemes) segundo a definición establecida pola Comisión Europea no Anexo I do Regulamento 651/2014 (DOUE L 187, do 26 de xuño de 2014), polo que se declaran determinadas categorías de axuda compatibles co mercado común en aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado (Regulamento xeral de exención por categorías), que sexan sociedades con personalidade xurídica propia ou autónomos e que teñan un centro de traballo en Galicia en que se vaia realizar o proxecto.\n1. Poderanse subvencionar os seguintes tipos de gasto:\na) Investimentos materiais novos e/ou inmateriais adquiridos en propiedade. Exclúese a adquisición e acondicionamento de inmobles, gastos de mobiliario, medios de transporte e equipamento de oficina agás elementos informáticos.\nb) Colaboracións externas de carácter tecnolóxico ou organizativo: asistencia técnica, adaptación e parametrización de solucións, consultoría e servizos directamente relacionados coa execución do proxecto. As colaboracións externas subvencionables non consistirán en actividades permanentes ou periódicas nin estarán relacionadas cos gastos de explotación normais da empresa como son os servizos rutinarios de asesoría fiscal, os servizos xurídicos periódicos ou os de publicidade.\nc) Nos proxectos da modalidade a) do artigo 5, se se opta por contar cun organismo intermedio, este poderá facturar ás pemes participantes en concepto de gastos de coordinación do proxecto. Ese importe considerarase gasto subvencionable de colaboracións externas e dividirase entre todas as pemes participantes.\n2. As pemes beneficiarias de subvención a investimentos deberán achegar unha contribución financeira a estes, exenta de calquera tipo de apoio público, de polo menos un 25 % dos custos, xa sexa mediante os seus recursos propios ou mediante financiamento externo.\n1. A subvención será do 30 % dos investimentos materiais e inmateriais subvencionables para as pequenas empresas, e do 20 % para as medianas.\nA subvención será do 50 % dos gastos de colaboracións externas subvencionables para ambas as categorías de empresa, pequenas e medianas. Os gastos do organismo intermedio previstos no artigo 6.1.d), de existiren, terán a consideración de colaboracións externas.


CARTA A GALIZA NOVA\nO movemento galeguista no Bierzo está recuperándose paseniño. Sen embargo, o poder político castelán-leonés fai todo o que pode por esmagarmos. Así as actuais políticas culturais uniformizadoras condicionan o desenvolvemento da nosa minoría lingüística. Ademais, sufrimos os ataques antigalegos do ascendente leonesismo político da UPL (partido da Unión do pobo leonés). Cómpre a axuda de Galicia para compensar tal desigualdade na loita reclamativa.\nAnte esta coxuntura adversa resulta moi dificil reafirmar a nosa dignidade cultural colectiva. Nesta dinámica reivindicativa a recuperación do noso idioma territorial debe xogar un papel salientable. Sen esquecermos ningún eido sociolingüístico no que o galego teña espacio, hai que incidir máis no ámbito educativo. Porque a súa capacidade de socialización da mocidade é moi forte, e polo prestixio que representa para a nosa lingua asoballada. Velaí a necesidade de contar co apoio das organizacións estudiantís galegas (CAE, CAF, Mocidade da MNL. ..) na elaboración de campañas de concienciación específicas para O Bierzo.\nO galeguismo berciano sabe que non pode loitar só, precisa estreitar os vincallos coas organizacións políticas e culturais da Galicia administrativa. Neste sentido bótase a faltar un maior compromiso político de Galicia co destino reclamativo do Bierzo. Aínda hai moitas dificultades de comunicación interterritorial. Por iso parece lóxico pedir ás ditas organizacións que creen ÁREAS ESPECÍFICAS para a coordinación coa Galicia irredenta. É mester que a problemática deste territorio chegue aos seus órganos de dirección. Os debates correspondentes deben deixar de ser de "segunda categoría" coma ata de agora.\nO Ano de Castelao esixe reformular as relacións coa Galicia irredenta dende o pragmatismo ideolóxico. Cavilando en que a Galicia estremeira precisa de POLÍTICAS PECULIARES para os territorios do Navia-Eo, O Bierzo e A Senabria. Será fundamental o diálogo coas organizacións afins da Galicia irredenta, incidindo sempre na autonomía na toma de decisións. Hai que fuxir da execución de políticas uniformizadoras para territorios que teñen distintas dinámicas reivindicativas polos seus devir histórico e procesos de conscienciación galeguista diferentes. O colectivo Fala Ceibe está disposto a colaborar estreitamente coas organizacións galegas na recuperación da UNIDADE DE ACCIÓN.\nA UNIDADE DE ACCIÓN debe concretarse ademais en:\n- A extensión das campañas reivindicativas da Galicia administrativa aos tres territorios irredentos.\n- A axilización da remesa de información interterritorial entre a Galicia administrativa e estremeira.\n- Levar a problemática da Galicia irredenta aos foros políticos e institucionais axeitados (Parlamento galego, Valedor do Pobo, ILGA...\n- Principiar proxectos de propaganda comúns (revistas, xornadas, conferencias, etcétera.


López-Chaves: “O Concello de Vigo non se presenta ao 80 por cento das subvencións convocadas pola Xunta” | Noticias Vigo\nLópez-Chaves: “O Concello de Vigo non se presenta ao 80 por cento das subvencións convocadas pola Xunta”\nO delegado territorial atribúe a perda das axudas á “falla de xestión do goberno local”, que demostra “unha clara insensibilidade social e un vitimismo buscado”\nPublicado por Noticias Vigo o día 07/11/2017 na sección de Galicia,Vigo,Xunta de Galicia\nO delegado da Xunta en Vigo, Ignacio López-Chaves, cifrou hoxe nun 80 por cento as subvencións autonómicas ás que o Concello vigués non se presenta. Tralas declaracións públicas do alcalde, Abel Caballero, afirmando que a cidade é a urbe galega que menos axudas recibe do Goberno galego, o representante territorial ironizou hoxe co feito de que municipios máis pequenos e con menos recursos sí o fan e ademais o fan ben.\nSegundo indicou en rolda de prensa, non basta con que a Xunta convoque as subvencións, senón que os concellos deben concorrer ás mesmas para lograr o maior porcentaxe posible das axudas. “Tomeime a liberdade de examinar unha a unha as ordes publicadas desde comezos de ano, preocupado pola acusación do alcalde, e cal foi a miña sorpresa que das 36 axudas dirixidas directamente aos concellos, Vigo só se presentou a 8 delas”, explicou.\n“O Concello de Vigo non se presenta ao 80 por cento das subvencións convocadas pola Xunta”, insistiu o delegado, ao tempo que chamou a atención de que en dous destes casos lle foi denegada por non facelo correctamente.\nLópez-Chaves atribuíu a perda destas axudas a “falla de xestión do Goberno local” e valorou que o que demostra esta deixadez é “unha clara insensibilidade social”, por canto moitas das subvencións ás que rexeita presentarse están dirixidas a colectivos de especial vulnerabilidade. Como exemplo, citou o programa de axudas económicas a familias con menores a cargo para a compensación de gastos farmacéuticos ou para contratación de persoas en situación de risco ou exclusión social perceptoras da Risga. “Tampouco se presentou ou fíxoo mal no caso doutras ordes relacionadas con emprego, industria, xuventude ou vivenda”.\n“Se Vigo non recibe máis subvencións é porque non as solicita”, subliñou o representante do Goberno galego na cidade, ao tempo que afirmou que “non lle interesa”. Neste senso, lamentou as declaracións do alcalde afirmando que a Xunta non dá axudas á cidade cando a realidade é ben distinta. “O de Caballero é un vitimismo buscado”, sinalou López-Chaves, para engadir que “non se presenta as subvencións para logo poder queixarse de que a cidade non recibe axudas”.\nNesta mesma dirección, López-Chaves alertou da “vontade consciente” do alcalde de non participar das ordes de axudas e logo ter unha escusa para confrontar coa Xunta. “En este xogo político de Caballero os que verdadeiramente perden son os vigueses e a cidade de Vigo”, sentenciou.\nabel caballero, Administracións públicas e Xustiza, Axudas, Subvencions, Vicepresidencia e C. de Presidencia, Xunta de Galicia\nLópez-Chaves: “O alcalde de Vigo leva case 12 anos…\nLópez-Chaves participa na campaña 'O que se enchufa,…


¿Esquenceuse o Concello de Marín de que existe a parroquia de Mogor? - Pontevedra Viva\nO Concello de Marín parece ter esquencido que existe unha parroquia anexa ao centro urbano da cidade con preto de 1.000 habitantes que se incrementan considerablemente no verán, e que leva o nome de San Xurxo de Mogor.\nPor esta parroquia, atrevesada pola Avenida Aviador Calviño, hai meses que non pasa unha máquina barredora. Ben é certo que de facelo sería totalmente inoperativa porque as herbas que medran nos bordes das beirarrúas son tan altas que lle impedirían facer a súa función.\nOs veciños e veciñas temos que botar man de fouciñas, basoiras se non queremos tropezar coas herbas cada vez que saímos e entramos das nosas portas.\nCamiñar por esta avenida resulta unha carreira de obstáculos, ademais dun perigo porque nos tramos estreitos vémonos obrigados a baixar ao asfalto. Xa non digo se imos acompañando a persoas con dificultades para moverse.\nAínda que os que están no Concello non o crean en Mogor tamén temos turistas, e ademais diso temos vergonza, por iso os veciños botan man de máquinas desbrozadoras para rozar os camiños e así impedir que os visitantes non raien os coches coas silvas, cansos de chamar ao Concello sen recibir resposta.\nNon sei se este esquecemento ten que ver coa maioría absolutísima, ou se con tanta festa aos concelleiros e concelleiras non lles queda tempo para ocuparse de nós. O certo é que Mogor da pena.\nResponsable de “Ser de Marín”


Debuxos | Especiais de persoeiros e eventos galegos | CRTVG\nOs contos da mosca é unha serie infantil de debuxos animados. A protagonista é unha mosca inusual con zapatos marróns e con aspecto de neno roñón.\nDon Gato é o líder dunha pandilla de gatos de Manhattan composta por Panza, Espanta, Benito B. Bodoque, Demóstenes, e Cucho, que andan a escapar do oficial Matute, que intenta metelos na cadea.\nBatman é un superheroe que é o protector da cidade Gótica: defende os inocentes e mételle o medo no corazón da xente de mal vivir.\n1986 Debuxos TimelineTVG\nO protagonista de A Máscara é Stanley, un contable novo que traballa nun banco pero de cando en vez transfórmase nun superheroe cos poderes que lle proporciona -a máscara-. Utilízaa para facer o ben e perseguir malfeitores. Peggy, a súa amiga xornalista, é a única que coñece o seu segredo e sempre anda tras del para conseguir as súas reportaxes.\nA banda de Ovidio\nA Banda de Ovidio é unha serie infantil de debuxos animados realizada no Canadá que narra as aventuras de Ovidio, un parrulo churrusqueiro, e maila súa banda de amigos. Todos eles están caracterizados como animais simpáticos que viven as súas divertidas aventuras nunha illa do Pacífico.


Editorial Galaxia | Galicia vista por un inglés\nProdutos / Galicia vista por un inglés\nAubrey Fitz Gerald Bell\nFoi publicado por primeira vez en Londres, no ano 1922, baixo o título Spanish Galicia. Bell escribiu este sorprendente libro despois de pasar un verán viaxando por Galicia. O autor propúxose dar a coñecer e, ó tempo, reivindicar unhas terras e unhas xentes que seguían a ser víctimas dos tópicos negativos, do illamento e do olvido. Esta crónica viaxeira ocúpase fundamentalmente da descrición da Galicia dos anos vinte, das súas paisaxes, as súas cidades e os seus modos de vida, pero está tamén salferida de observacións da grande agudeza sobre aspectos da historia, a economía, a lingua, a relixión e a mentalidade galegas. O resultado é un libro que apunta ó pracer do lector tanto como á súa reflexión intelixente sobre os cambios e as permanencias e sobre problemas que aínda hoxe non deron achado as súas vías de solución.\nDimensións : 150 x 234\nData Publicación : 1994-04-01\nColección : Galicia no espello (Viaxes)\nISBN : 978-84-7154-892-4\nNaceu no ano 1881 no condado de Cumberland (Inglaterra), o mesmo lugar no que morrería en 1950. Estudou en Oxford, onde se familiarizou coa cultura greco-latina e coas literaturas italiana e francesa. Foi precisamente vivindo no sur de Francia cando empezou a interesarse polas culturas ibéricas. Aprendeu basco e iniciou as súa viaxes por España e Portugal en calidade de corresponsal do diario Morning Post. A súa identificación con estes dous paises levouno a residir neles durante amplos períodos de tempo e a afondar na súa historia e nas súas culturas. Entre a súa extensa bibliografía destacan os seus estudios e traducións ó inglés de Gil Vicente e Fray Luis de León, os seus ensaios sobre literatura portuguesa e castelá e traballos de divulgación como El Renacimiento español. Peregrino e viaxeiro das terras de España é un dos maiores expertos no coñecemento das terras extremeñas e de Frai Luís de León. Ten diferentes publicacións sobre ambos temas e diferente bibliografía de viaxes. Da súa viaxe galega deixonounos Galicia vista por un inglés.


DO ISIDRO PARGA PONDAL: ESCOLA DE NAIS E PAIS\nO próximo martes día 29 de xaneiro de 6 a 7 da tarde virá ao centro o psiquiatra infantil da Coruña Federico Menéndez Osorio para falar das relacións familiares entres pais/nais e fillos/as.\nDará a súa visión sobre como entende que deben ser esas relacións. O psiquiatra infantil foi un histótico activista e teórico da Reforma Psiquiátrica española e unha referencia na psiquiatría infantoxuvenil en Galicia nas últimas décadas.\nPodedes acceder a unha entrevista realizada en La Voz de Galicia no ano 2009 na seguinte ligazón e que pode servir como introdución á charla.\nPara facilitar a asistencia de todas as persoas que o desexen a ANPA do colexio vai poñer a disposición das familias un servizo de gardería. Se estades interesadas nel devolvede a folla que van levar os rapaces e rapazas cuberta.\nPublicado por DO en 23:14\nEtiquetas: escolanaispais, orientacionflia


Operativo da Unidade Militar de Emerxencias no Concello de Vimianzo. Actualidade e novas do Concello de Vimianzo, Terra de Soneira, Costa da Morte, A Coruña, Galicia\nInicio Novas Operativo da Unidade Militar de Emerxencias no...\nOperativo da Unidade Militar de Emerxencias no Concello de Vimianzo\nDesde o Concello de Vimianzo, en coordinación co V Batallón de Intervención (BIEM V) da Unidade Militar de Emerxencias (UME), queremos comunicar á cidadanía que durante o día de hoxe, martes 5 de abril, e mañá día 6, estrán a levarse a cabo prácticas e exercicios co obxectivo de intercambiar coñecementos, técnicos e de medios, para a campaña de verán de tal forma que, chegado o caso, traballen perfectamente coordinados nas múltiples tarefas motivados por un incendio forestal.\nEstes labores, encoordinación coas dotacións da Xunta, non supoñen ningún perigo para o medio natural; realízanse con toda rigorosidade, sendo un punto fundamental á horade preparar a instrución ante os meses máis complicados da tempada estival.\nTrátase dun operativo de 37 militares e 15 vehículos entre os que destacan: 6 autobombas, unha nodriza, unha ambulancia, un vehículo Mérida de transmisións e diversos vehículos pesados e lixeiros.\nAloxaranse no pavillón polideportivo da nosa localidade.


Goretti Sanmartín repite como número dous do BNG\nEuropa Press 22 noviembre 2021 23:12 h.\nBng Ana Pontón Goretti Sanmartín\nIntegrantes da nova Executiva do partido. BNG\nO equipo de Ana Pontón continúa de forma maioritaria, aínda que hai algúns cambios\nA concelleira do BNG de Santiago Goretti Sanmartín levará o peso da coordinación na dirección da formación nacionalista, que lidera Ana Pontón, elixida por terceira vez portavoz nacional da formación frontista.\nA Executiva Nacional do BNG aprobou na súa última reunión a repartición de responsabilidades sobre a base das áreas operativas desde a asemblea nacional de 2016. O equipo, encabezado pola portavoz nacional, Ana Pontón, continúa de forma maioritaria, aínda que hai algúns cambios máis aló das incorporacións.\nAsí as cousas, segundo informou o BNG nun comunicado, como coordinadora da Executiva Nacional sitúase Goretti Sanmartín, que seguirá levando o peso desta área como un dos nomes máis próximos de Ana Pontón. Na área de organización, outro das áreas con peso interno, estarán Lucía López –que se incorpora a este ámbito– e Bieito Lobeira.\nVer más | Entrevista a Ana Pontón: "Este país coñécenos e pode confiar en nós; imos pola Xunta en 2024"\nNa área municipal, atoparanse Eva Villaverde e Carme da Silva; en comunicación, Xavier Campos e Olalla Rodil; na área de finanzas, Lois Pérez Castrillo –unha das novidades da executiva–; mentres que na área de institucional estará como responsable Manuel Lourenzo no Parlamento galego –cargo que antes desempeñaba Montse Prado–, Néstor Rego no Congreso e Ana Miranda na Eurocámara.\nMontse Prado –vicepresidenta segunda na Cámara galega– asume a área de formación; Noa Presas continúa no de acción feminista; Rubén Cela e Ana Miranda seguen en internacional e Luís Bará, permanece como responsable da área de iniciativas políticas.\nCompletan as áreas Olaia Ledo como responsable de ecoloxismo; Xosé Luís Rivas de medio rural, Breixo Lousada na área de movementos sociais e Marta Gómez (secretaria xeral de Galiza Nova), como responsable de mocidade.\nA decisión da executiva en relación a esta distribución de responsabilidades será agora sometida a consideración do Consello Nacional, que ten prevista a súa primeira reunión de constitución o 11 de decembro, tras a XVII Asemblea Nacional celebrada o pasado 7 de novembro na Coruña.\nPontón, reelixida como líder do BNG co 99% dos votos