Brasil e biocombustibles | Renovables verdes\nBrasil e biocombustibles\nAdriana | | Biocombustibles, biodiesel, Enerxía renovable\nBrasil É un dos países máis importantes de América Latina debido ao seu tamaño e gran economía que se ve reforzada pola súa enorme recursos naturais. Pero tamén é un dos primeiros da rexión en buscar alternativas aos combustibles fósiles.\nDesde 2005 o Brasil fabrica biocombustibles e anima a esta industria a subministrar a gran maioría do mercado nacional, especialmente para maquinaria agrícola e vehículos pesados. É o segundo maior produtor de bioetanol do mundo con 26 millóns de litros e 1,1 millóns de litros de biodiésel en 2009.\nEn 2010 estímase que producirá 2400 millóns de litros de biocombustibles.\nBrasil ten previsto converterse nun dos produtores de biocombustibles máis importantes do mundo. É por iso que se inviste moito nesta industria, pero tamén está axudando aos agricultores para que poidan participar na cadea de produción cos seus produtos.\nEn Brasil utilízanse diferentes cultivos para fabricar biodiésel como soia, cana de azucre, mandioca, jatrofa e incluso restos de plátanos, algas, entre algúns outros.\nO Brasil non quere poñer o seguridade alimentaria Polo tanto, está de acordo cos agricultores para que non altere as súas producións senón que cada un abasteza un sector.\nO estado de Brasil está a levar a cabo varias políticas de promoción para aumentar a produción, almacenamento e transporte de biocombustibles que son cada vez máis rendibles e poden substituír aos biocombustibles. combustíbeis fósiles, así como a creación de emprego neste sector.\nDebido ao impulso estatal, un gran número de empresas estranxeiras invisten en biocombustibles neste país, activando así a economía.\nBrasil será un xogador líder no mercado de biocombustibles nos próximos anos debido a todo o potencial e a riqueza natural que posúe no seu territorio e á capacidade de aproveitar vantaxes comparativas e ser competitivo.\nAcadar un agricultura sostible e ecolóxica, manter a seguridade alimentaria e producir cantidades significativas de biocombustibles a longo prazo son algúns dos retos que Brasil e o resto dos países produtores de combustible alternativo deben alcanzar para manter o equilibrio económico, social e ambiental.\nCamiño completo ao artigo: Renovables verdes » Biocombustibles » biodiesel » Brasil e biocombustibles\nDurante o seu proceso evolutivo, o home dominou a natureza e converteuna na súa fonte de alimento e enerxía. Hai máis de 20000 anos comprendeu que podía usar madeira e plantas secas para cociñar os seus alimentos e fornecerse de calor con tempo frío. Este proceso foi natural xa que non modificou substancialmente o equilibrio enerxético, ecolóxico e ambiental. Durante o tempo da revolución industrial é onde, para o ser humano, comeza un dos problemas que poderían levar á extinción, xa que nos últimos anos os danos causados á natureza fixéronse máis notables, só se bota unha ollada ao noso arredor. saber que algo non vai ben. O desequilibrio causado xa non é principalmente ambiental, senón que tamén implica un aspecto social, a explotación excesiva dos nosos recursos será a culminación da nosa destrución, agora o ser humano como especie enfróntase a unha situación moi difícil, a fonte de enerxía que criamos ser ilimitado agora Só lle quedan poucos anos. As chamadas enerxías fósiles entran nun momento de escaseza, o que provocará, como era de esperar, unha das crises económicas máis tráxicas dos últimos tempos. O mundo enteiro, principalmente os países pobres, afrontará múltiples desastres, os prezos dos produtos dispararán ata un nivel inesperado e o mundo experimentará a fame máis devastadora. O actual sistema económico que goberna a maioría dos países será o xerador desta crise, é como unha casa de cartas que tarde ou cedo caerá. Debido á globalización que une cada país co resto do mundo, todos serán golpeados dun xeito ou doutro e algúns con máis forza que outros. É crucial para un país ou nación aplicar políticas enerxéticas a longo prazo que as liberen da dependencia de fontes fósiles, especialmente do petróleo. As fontes de enerxía non convencionais xogan un papel moi importante. Hai enormes cantidades de enerxía dispoñibles no noso planeta, só a enerxía do sol produce 15 veces a enerxía que consumimos ao día. Esta fonte de enerxía e moitas outras como a eólica, a mariña e a biomasa poderían ser a solución a esta catástrofe. Pero sen políticas claras non se pode esperar moito, por exemplo, Brasil cobre o 50% do seu consumo de enerxía con enerxías renovables, principalmente biocombustibles. O Brasil comprendeu cedo que un país pode prosperar empregando os recursos naturais e renovables dun xeito adecuado. Sorprende que case o 90% do consumo de enerxía provén do petróleo, o 7% da enerxía nuclear e que só o 3% estea cuberto por enerxías non renovables, porque non será tan sorprendente para moitos empresarios petroleiros, xa que as fontes de enerxía non convencional non produce enormes beneficios, como o petróleo.\nO nopal para producir enerxía\nRecicla módulos ou paneis solares


A décimo primeira promoción de Estalmat-Galicia comeza este sábado as actividades - - USC\nO programa, avalado pola Real Academia de Ciencias, conta co apoio do Consello Social da USC, da Consellaría de Educación, das Deputacións da Coruña e Lugo e da Fundación Española de Ciencia y Tecnología\nActualizada: 22-09-2017 14:16\nMapa coa procedencia da 11ª promoción de Estalmat-Galicia\nA apertura presidiraa o reitor da USC e presidente de ESTALMAT-Galicia, Juan Viaño, e nela participarán tamén a decana da Facultade e coordinadora xeral do programa, Elena Vázquez Cendón; o director xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, Manuel Corredoira; a deputada da Subárea de Cultura e Educación da Deputación de Lugo, Pilar García Porto; a xefa do Servizo de Promoción e Cooperación Institucional da Subdirección Xeral de Promoción da Igualdade, Mª Luz González, e o representante dos docentes que avalan os estudantes nas probas, Federico Silva Cobas, profesor de Matemáticas do IES Rosalía de Castro de Santiago. A presentación da 11ª Promoción faraa a coordinadora académica e secretaria do Comité organizador de ESTALMAT-Galicia, Marina Gemiñás.\nAo final do acto, as dúas alumnas e os 23 alumnos finalmente seleccionados partirán a un campamento matemático no Albergue de Ecoturismo Alvarella-Vilarmaior na Coruña. Compartirán a fin de semana con eles o responsable do campamento, o profesor Victor Pollán; a responsable de Relación coas Familias, Covadonga Rodriguez-Moldes, e as extalmateiras BárbaraRodríguez Presedo e Marina López Seoane, que actualmente cursan na USC o grao en Matemáticas e o dobre grao de Matemáticas e Física, respectivamente.\nEntre as novas actividades programadas, este curso manipularán unhas cúpulas de Leonardo, participarán nun concurso de fotografía matemática e traballarán cos exemplares da Unidade didáctica ‘María Wonenburger: Unha científica adiantada ao seu tempo’.


QUE É A KIZOMBA?\nComeza a bailarse nas comunmente coñecidas farras ou kizombadas. De feito, a palabra kizomba provén de kizombada, que significa "festa" en kimbundu, unha das linguas máis faladas en Angola. Trátase dunha danza angoleña que se fixo popular nos 90 e está inspirada na semba, o baile tradicional do país. Báilase en parella, abrazados; pero a kizomba ten un ritmo máis lento e suave creando uns movementos mais sensuais, favorecendo o contacto coa parella.\nUnha curosidade sobre o baile que conforma as súas raíces é que semba vén do singular massemba, que significa "toque de barrigas" en kimbundu.\nRequire moita complicidade entre os bailaríns, así coma unha capacidade de conducción por parte do home.\nA mediados dos 90 en Portugal comeza a utilizarse a expresión kizomba para facer referencia a toda a música africana que se bailaba nos locais africanos. Sen embargo actualmente tamén alude a outros xéneros que están emparentados históricamente, xa que a súa evolución está provocando a fusión con outros estilos de baile. Aseméllase á lambada brasileira e a súa coreografía foi enriquecida por engadidos doutros bailes coma a bachata e o tango.\nActualmente moitos angoleños emigran para ensinar kizomba arredor de todo o mundo.\nRequire moita práctica e precísase fortalecer a zona lumbar e o glúteo polo movemento de cadeira. Normalmente xérase un abrazo íntimo; o home abraza á muller co brazo dereito e a muller, á súa vez, rodea co brazo esquerdo ao home apoiando o torso nel delicadamente. A conducción do home realízase sobre todo a través do torso. Aínda que é el o que dirixe, ela é a que lle dará un estilo mais elegante ou mais sensual á coreografía.\nComo todos os estilos de baile, aquelas persoas que están a bailar kizomba reflicten os seus sentimentos a través do corpo e os seus movementos. A finalidade deste estilo é sentir cando se baila, trátase de xerar un vínculo coa parella e abrazarse delicadamente e non de forma demasiado brusca, de comprender os pasos da parella e guiala ou seguila (dependendo do papel da persoa que está a bailar) segundo o seu nivel e o ritmo que leve.\nQueres aprender este estilo de baile latino? Contacta con nós para mais información!


chamamentos – Ourense en Comun\n• Os informes da Intervención e a Secretaría Municipais, detallan “cambios substanciais” no documento, indican “a necesidade dunha segunda exposición pública”, e apuntan que “so o pleno ten a potestade para aprobar o Plan”.\n• Martiño Xosé Vázquez interpela ao Colexio de Arquitectos e resto de Colexios Profesionais, ás Federacións e Asociacións veciñais a manifestarse públicamente. “Estámonos a xogar o futuro de Ourense”.\n• Desde setembro de 2015 Ourense en Común vén defendendo que o PXOM fose sometido a unha nova exposición pública, “puxemos nomes e apelidos de a quen beneficia este plan”.\nMartiño Xosé Vázquez, candidato á alcaldía por Ourense en Común, facía esta mañá un chamamento a toda a sociedade civil ourensá, para manifestarse “contra o pelotazo urbanístico”, logo de que o Partido Popular veña de aprobar provisionalmente en Xunta de Goberno o Plan Xeral de Ordenación Municipal, “nos minutos de desconto, cometendo falta e tapándolle os ollos aos árbitros”.\nMartiño X. Vázquez solicitaba esta mañá aos medios “que ampliedes a nosa voz para que toda a sociedade civil de Ourense se posicione públicamente contra este pelotazo urbanístico”, apelando nomeadamente ao Colexio de Arquitectos, e a todos os Colexios profesionais con sede en Ourense, ás Federacións Miño e Limiar, ás asociacións veciñais, colectivos, e a todas as entidades sociais, sindicais e políticas, porque “estámonos a xogar o futuro de Ourense das próximas décadas”.\nDesde o grupo sinalan novamente aos “cambiazos” introducidos no PXOM polo PP, que ademais “secuestrou o debate ao pleno, e aproba o documento con dous informes contrarios da secretaría e da intervención municipal”, concluíndo que “o proceder do PP só responde ao interese da especulación inmobiliaria”, e advirten que “imos esgotar a vía administrativa, e se fose necesario chegaremos á vía xudicial”.\nMartiño X. Vázquez explica que o plan do PP “merma as zonas verdes, aumenta o aproveitamento lucrativo do chan e reduce as cargas aos promotores”, e conclúe que “ten tantas modificacións que o único camiño posible para a súa aprobación con lexitimidade e seguridade xurídica pasa por unha nova exposición pública e a súa posterior aprobación no pleno. Non podemos consentir que os mesmos que fixeron caer o PXOM de 2003 poñan en perigo de novo o futuro desta cidade”.


A Alameda do Toural sométese a unha posta a punto integral co saneamento das árbores, a mellora do rego para mantela verde e a renovación do mobiliario\nPlantación de hortensias na alameda do Toural\n15 de junio de 2021, 21:33\nCo verán á volta da esquina, o Concello de Xinzo de Limia afánase en mellorar a imaxe dun dos lugares máis frecuentados por veciños e visitantes nos meses de calor, e mais nunha época de pandemia na que se buscan espazos ao aire libre para desfrutar do tempo de lecer. A Alameda do Toural estase a someter a unha posta a punto integral que incluirá, ademais do saneamento das zonas verdes, a renovación de catro bancos de formigón. A idea do executivo local é darlle unha nova vida aos asentos, que se retiraron por estar deteriorados e que serán pintados dun xeito especial.\nOs profesionais que responden ao nome artístico de Ras e Ozono encargaranse de darlle unha nova imaxe aos bancos, un traballo similar ao que xa se fixo nalgunhas caixas eléctricas de vila e que agora teñen tamén unha función ornamental. Os asentos cobrarán unha nova vida e o Concello de Xinzo xa estuda facer o mesmo coa caseta que se atopa no parque e que se pretende integrar ao ambiente. A intención non é outra que facer aínda máis agradable un espazo que será a primeira opción para moitas persoas que buscan un lugar de esparexemento ao aire libre.\nO arranxo dos bancos non é a única actuación que cambiará a imaxe da Alameda do Toural. Nos últimos días estívose traballando para arranxar o sistema de rego e evitar que a herba presentase zonas secas. Esta actuación continúa na busca de mais puntos avariados e evitar así que o tempo seco que se espera para os próximos meses cause estragos.\nTamén co fin de embelecer este espazo levouse a cabo a plantación de ducias de hortensias e rododendros no parque do Toural, unha actuación que se está a levar a cabo noutros puntos do municipio e tamén con outras especies como surfinias, tagetes, glicinas, dimorfotecas, conchitas ou diosmas.\nAdemais, cómpre recordar que nos últimos meses procedeuse a retirar diferentes árbores en mal estado emprazados na Alameda e que incluso supoñían un grave perigo ao existir risco de que se precipitasen en calquera momento sobre os paseantes. Esta actuación realizouse seguindo as pautas de expertos. O goberno local encargou un informe para examinar dun xeito exhaustivo as distintas especies arbóreas. Coa asesoría técnica de arboricultura e o traballo dos profesionais na materia, seguiranse a acometer as correspondentes accións de saneamento e mantemento. Ata o de agora nunca se pedira este tipo de asesoramento.\nO executivo local ultima estes traballos de acondicionamento das zonas verdes agardando que este verán, no que a pandemia parece que podería dar un respiro, os veciños e visitantes aproveiten o ocio seguro e agradable dos espazos ao aire libre que ofrece o concello\ntoural alameda renovacións


Vieiros: Galiza Hoxe - "Abelcebú é un peido diabólico na parte traseira do sistema literario"\n"Abelcebú é un peido diabólico na parte traseira do sistema literario"\nNo seu último libro, disfrázase do Demo Perello e achéganos un dicionario retranqueiro para non tomármonos a vida en serio.\nIsabel G. Couso - 11:00 24/05/2010\nTags: Abelcebú Carlos Negro\nCarlos Negro (Lalín, 1970) aparta por un tempo a poesía do seu currículo editorial e preséntanos Abelcebú, o Dicionario do Demo e da Mona, unha compilación de definicións que ao estilo de Ambrose Bierce nos ofrece a retranca máis propia do país. Coa teima de poñer a caldo mesmo a quen xa bebeu as sete cuncas e procurando facer cóxegas ou deligras, Negro chancea coa vida e bota fora os lixos da lingua e os cuspes da boca. Falamos con el para que nos explique, en propia persoa, a súas intencións brincadeiras.\nQue atopará o lector en Abelcebú?\nEu diría que Abelcebú é un libro que merece unha anti-presentación. A min coñéceseme como poeta, entón quen se achegue a este libro vai atopar algo completamente diferente, non sei se mellor ou peor, pero diferente. Abelcebú é un dicionario do demo. Realmente no falo eu, fala o demo Perello, un demiño doméstico, ás veces con mala leche, ás veces con rexouba, ás veces un pouco serio... Non hai que tomalo moi en serio, é un libro para que a xente que se achegue a el o vaia lendo aos poucos. Son definicións e definicións de palabras, sempre disparando, como un cuspe que botas de lado, con retranca. Se ao acabar o libro saes cun sorriso, creo que xa está, que non hai que buscarlle máis transcendencia.\nCoa túa traxectoria de poeta, como xorde a idea de escribir este dicionario?\nXurdiu como un divertimento. Realmente empeceino sobre o ano 2003. Eu viña de ler o Dicionario do Demo de Ambrose Bierce, que é a referencia primeira deste libro, e lanceime a escribir unhas definicións dese tipo, mais actualizadas. Empecei a anotalas, logo escribinas no ordenador, comecei a sumar unhas 20, logo unhas 50... e dixen, pois vou seguir coa broma. Foi un traballo descontinuo de catro ou cinco anos e, polo camiño, foron sumándose outras influencias amáis das de Bierce.\nNas definicións, o que máis prima é o humor e a retranca. Estamos faltos de sorrisos na nosa literatura?\nTemos unha tradición de humor que se remonta ás cantigas de escarnio, que podemos ler en Celso Emilio, nalgúns grupos poéticos, como Ronsel... O que pasa é que as veces semella que sentimos a necesidade de ser serios, responsábeis, de facer unha literatura ben sisuda. E eu quería pasalo ben, foi un libro que gocei facéndoo, foi unha especie de válvula de escape: ía botando aí todas as miñas fobias, os meus rancores, algunhas con máis seriedade e outras a xeito de broma.\nNo prólogo do libro adiantas que non pretendes salvar a literatura galega. Cres logo que precisa de salvación?\nÁs veces parece que temos que estar seguido salvando o país, todos os días, ben polo asunto da lingua, ben polo pouco caso que se nos fai aos que escribimos en galego nos medios, salvo contadas excepcións. Semella que estamos sempre con esa ansia de salvar cousas: como salvar as baleas, a capa de ozono... Decidín deixar de salvar cousas e pasalo ben e esa era a idea. Ao mellor noutros libros si que quero salvar algo, pero non neste, estaba con poucas forzas e con ganas de buscarlle as cóxegas ao mundo. Evidentemente os lectores poden atopar crítica no texto, mais sempre hai que tomalo cun pouquiño de humor.\nOutro presuposto do que partes é que non te presentas a premio literario ningún porque non queres levar desgustos. Levaches logo moitos? Cres que a literatura galega peca en exceso da dependencia dos galardóns literarios?\nEn realidade este libro non o podería presentar a ningún premio, porque non encadraría en ningún xénero. Doutra banda, non vexo mal o dos premios, a falta doutras vías. Coido que, dado que non nos fan moito caso, pois dar os premios a nós mesmos pois está ben, se non nos queren os demais, polo menos querernos nós. Outra cousa é a necesidade de concentralos ou crear algún máis importante, pero non me corresponde a min. E se temos que facer publicidade hai que facela, xa que todo o mundo se vende, nós tamén temos que vendernos un pouco.\nE a cuestión da normativa, dis no prólogo que non adoptas a lusista por "incompatibilidade de caracteres entre a saudade lisboeta e a retranca de Muimenta". Non é apta logo para a retranca?\nHai unha rama da miña familia que ten unha retranca así moi do interior, un humor negro (nunca mellor dito). E ás veces, con estes conflitos das normativas, vexo a algúns lusistas moi dramáticos nas súas declaracións, aínda que tamén os hai sensatos (ri). Pero era un pouco por dicir así que non é exactamente o mesmo o humor lisboeta que o da miña terra, de Muimenta. Por iso non escribo en lusista.\nAlgunha das definicións que presentas no teu Abelcebú atravesóuchese máis?\nÁs veces atravesábanseme meses, pero deixábao, non é un traballo moi metódico. Ao mellor collías unha palabra, que pensabas que podía dar moito de si, pero non saía. E deixábaa para algún momento de máis inspiración. Pero non me acordo de ningunha en concreto, a verdade é que xa perdín a memoria de moitas das que intentei definir e quedaron polo camiño.\nE algunha que che guste especialmente?\nDepende do estilo. Algunhas definicións son moi Bierce, outras tiran máis das greguerías de Ramón Gómez de la Serna, tamén hai influencias das viñetas de El Roto... Depende do que queiras en cada momento. Pero por exemplo, hainas moi suaves como a de horta ("terreo próximo á casa no que sempre chove sulfato") e despois hai outras, como a de europeo ("individuo con esperma de baixa calidade")... Outras son máis para pensar, como esquerda ("o progresismo está ao lado do corazón, pero a esquerda tamén pode resultar sinistra").. En suma, que as hai para todos os gustos.\nFinalmente e apartándonos da presentación estrita do libro, ti como escritor, docente e habitual nos recitais nos centros educativos, como valoras toda a polémica xerada en torno ao decreto do ensino?\nSe me poño serio diría que o único bo de todo isto, desta ofensiva anti-idioma, é que polo menos serviu para que houbese unha reacción na que se actualizaron os discursos sobre a lingua, e para que se diversificaran un pouco. Dentro do contexto derrotista no que caemos ás veces, paréceme un avance: diversificar, implicar a máis xente e actualizar os discursos de defensa do idioma. Despois faría como o Demo Perello, isto o que merece é un grande peido colectivo.\nVídeo: Carlos Negro preséntanos Abelcebú\nCarlos Negro, na súa visita a Vieiros


Premio Manuel Lueiro Rey de Novela Curta no 2004\nEn A xeira das Árbores atopámonos cunha narradora-protagonista, solteira e nai de tres fillos, cada un dun pai diferente, que levanta acta, con grandes doses de humor e sen dramatismos, das dificultades que supoñen para unha muller nas súas circunstancias, sen apenas axudas de fóra, levar unha vida profesional e criar os seus fillos. Trátase dunha nai entregada, que non lles escatima un minuto de tempo aos seus fillos, pero que tamén ten que traballar duro para sacar a súa familia adiante, o cal a obriga a prolongar a súa xornada de traballo ata altas horas da madrugada. Pero é unha muller feliz e contenta coa vida que leva.\nComo curiosidade, traballa como tradutora para unha editorial, ocupación que realiza no momento actual desde a casa, polo que se entrecruzan no relato as consideracións de tipo lingüístico que lle suxire a tradución na que está traballando.\nAo longo das distintas partes nas que se estrutura a novela, entrecrúzase a historia da súa familia (marcada por unha problemática relación cun pai maltratador), a súa infancia, e tamén as relacións que mantivo cos homes que acabarían sendo os distintos pais dos seus fillos.\nEn certo sentido, pódese dicir que se trata dunha novela cun importante compoñente reivindicativo dos dereitos das mulleres a levar a vida que elas queiran, á marxe dos prexuízos sociais e das valoracións, censuras e presións do mundo exterior.\nO xurado do Premio Manuel Lueiro Rey destacou a orixinalidade da novela e a frescura do seu estilo.\nMoure Pereiro, Teresa (1969)\nA xeito de Antoloxía


Campamentos e estancias\n"Medio día no zoo", para rapaces e rapazas de 6 a 8 e de 9 a 14 anos de idade, durante os meses de xuño, xullo, agosto e setembro. Unha mañá enteira visitando e descubrindo o parque. O prezo é de 6,45 € inclúe o almorzo.\n"Un día no zoo" para rapaces e rapazas de 6 a 8 e de 9 a 14 anos de idade, durante os meses de xuño, xullo, agosto e setembro. Unha xornada enteira chea de actividades, xogos, obradoiros e por suposto visitando todo o parque. O prezo de 16,15 € inclúe o almorzo, comida e merenda.\n"Unha noite no zoo" para rapaces e rapazas de 8 a 12 anos de idade. Esta actividades desenvolverase a 4ª semana de xullo, 3ª e 4ª de agosto e 1ª de setembro). Dous días de campamento pernoctando no\nparque en tendas de campaña, realizando sendeirismo, xogos dirixidos e visita nocturna observando aos animais en completa escuridade. O prezo de 41,70 € inclúe as comidas e aloxamento.\n"Campamento semanal" para rapaces e rapazas de 8 a 12 anos de idade, os meses de xuño, xullo, agosto e setembro).Cinco días convivindo dende a mañá ata o serán cos animais do parque e participando en labores de enriquecemento ambiental, educación e realizando actividades xunto co persoal que traballa no zoo. O prezo de 80,00 € inclúe o almorzo, comida e merenda.\nExiste a posibilidade de media xornada con comida incluída cun prezo de 60,00 €.\n"Aniversario no zoo" para rapaces e rapazas de 3 a 14 anos de idade. Esta actividades ten lugar durante todo o ano en horario de tarde, agás domingos e festivos. Trátase de celbarar a festa de cumpleanos dunha forma diferente e orixinal. Cun prezo de entrada moi económico, que inclúe a entrada libre para un acompañante, unha actividade interactiva (O Naturolab) e unha visita guiada polas instalacións, cunha duración total é de 80-90 minutos. Posteriormente terá lugar a festa e a degustación do menú na cafetería duns 60 minutos aproximadamente. O prezo da actividade segundo o menú varía entre 7,10, 6,90 e 11,25 euros.\n"Actividade de fin de semana: naturolab" É una pequena exposición interactiva con rastros dos animais que se poden atopar no parque zoolóxico. Ao mesmo tempo os máis novos poden participar nun pequeño obradoiro onde realizarán moldes en escaiola de pegadas de animais.\n"Actividade de fin de semana: proxecións no salón de actos" A duración varía entre os 15 e 45 minutos en función da obra proxectada. En xeral, son documentais de temática relacionada coa natureza como eixo principal.\n"Visitas guiadas de balde para público xeral" Completa a túa estancia en Vigozoo cunha visita guiada de 45 minutos. Un monitor acompaña a visita polo Parque e conta as curiosidades do mundo animal.\nEsta actividade realizase os sábados, domingo e festivos ás 17:00, 18:00 e 19:00 horas.\nO servizo de Coidadores de Barrio, que realizou 6.924 intervencións en cinco meses, terá horario nocturno\nCaballero estuda conveniar con Tragsa que a empresa pública poida realizar obras no rural
\nIolanda Veloso clausura o programa "Camiña con nós pola igualdade", no que participaron 2.800 estudantes\nPreisncripción de alumnado na Escola Municipal de Música Folk e Tradicional curso 2009-2010\nObradoiros de verán 2009 do CAT\nBases reguladoras e convocatoria específica de subvencións a asociacións e entidades sen ánimo de lucro para o mantemento e fomento de actividades de maiores e de benestar social no ano 2\nConvocatoria específica para a concesión de subvencións á entidade deportivas de Vigo en relación á actividade deportiva da tempada 2008/2009\nConvocatoria específica para a concesión de subvencións a entidades deportivas de Vigo para a organización de eventos e actividades deportivas durante o 2009\nO alcalde salienta que o comité de rutas para Peinador seguirá o modelo do constituido no aeroporto de Barcelona\nSanti Domínguez inaugura o primeiro Centro Municipal de Servizos Sociais, que atenderá a 75.000 persoas\nUn estudo do Valedor do Cidadá revela que os vigueses están cada vez máis satisfeitos cos servizos da cidade\nO alcalde e os deputados locais do PSdG no Parlamento comparten os temas relativos á "primeira cidade de Galicia"
\nmartes, 9 xuño 2009\nmércores, 10 xuño 2009\nxoves, 11 xuño 2009\nvenres, 12 xuño 2009\nsábado, 13 xuño 2009\ndomingo, 14 xuño 2009


Si xa tiñamos evidencias do mal que lle sentou as elites españolas (económicas, políticas e mediatices) de que Pedro Sánchez e o PSOE, co apoio de forzas progresistas españolas e galegas (UNIDOS PODEMOS/ COMUNS/EN MAREA/ COMPROMIS, PNV, PDdeCat, ERC, BILDU…) gañaran a moción de censura e abriran un novo tempo político. Agora que Pedro Sánchez parece apostar por buscar apoios na súa esquerda, nas forzas que o levantaron á xefatura de goberno, as evidencias convertéronse en actuacións políticas, xudiciais e policiais cada cal máis truculenta.\nA dereita española (PP, Cs) na súa ofensiva non ten reparos en utilizar os servizos tanto das cloacas do estado, que tan ben coñece, como de maxistrados e medios de comunicación e opinión (A RAZON, ABC, MUNDO….) afíns e coñecidos tanto pola súa simpatía polo franquismo e pola monarquía corrupta como pola súa dependencia financeira do IBEX 35. Unha ofensiva antidemocrática e fascistoide pero da que o PSOE non debeu perder de vista, que ten como obxectivo central impedir que chegue a acordos coa súa esquerda tales que poñan en perigo o seu ancestral e oligárquico dominio: non por casualidade España é un dos estados europeos con maior nivel de desigualdade económica e social e con maiores déficits democráticos. Neste histórico marco calquera acción política que teña como horizonte xa non finalizar senón reducir, aínda que sexa minimamente, as enormes desigualdades económicas, sociais e territoriais que caracterizan a España e que se atopan coa furibunda reacción das forzas conservadoras e cos seus poderes fácticos. Non digamos si xunto a ese obxectivo igualitario acompáñase a intención política de reconducir democraticamente o estado das autonomías e, por tanto, finalizar por caso co chamado “problema catalán”. A “España, unha grande e libre” se reolvería con toda a súa virulencia.\nNa actual conxuntura chama poderosamente a atención o comportamento e as actitudes de a xefatura do estado pois mostran claramente un gran déficit democrático. A pesares do tempo transcorrido aínda resoan os ecos do agresivo discurso do monarca (outubro do 2017) sobre a situación en Catalunya no que avalaba o violenta carga policial do 1-Ou. Unha agresividade e unha paixón que utiliza para, por caso, denunciar os ataques que as clases populares veñen sufrindo por mor das políticas austericidas. Tampouco para denunciar con claridade a corrupción sistémica con que o Partido Popular (PP) alagou España. Quizais porque tería entón que explicar como non sabía nada tanto dos negocios e prácticas corruptas do seu pai, o rei emérito, como da da súa irmá e o seu cuñado. A pesar do pouco tempo que leva de monarca (catro anos) Felipe VIN xa deixou moi claro que segue fiel á tradición borbónica, o que non é unha boa noticia para unha democracia tan deficitaria como a española. Mala cousa que un xefe de estado (Felipe VI) non apoie a un xefe de goberno (Pedro Sánchez) e que se negue a ser o rei do todas as Españas (Catalunya). Peor cousa cando leva unha coroa herdeira dunha ditadura e lastrada pola corrupción.\nSi a máis alta instancia do estado non se caracteriza polo seu talante xenuinamente democrático, outras instancias non menos relevantes como a xustiza contan cun número nada despreciable de membros dun forte talante conservador que, por tanto, móstranse claramente belixerantes co novo goberno saído da moción de censura. Unha recente proba tivémola no chamado manifesto dos 750 xuíces (10 de xullo) mediante o cal estes maxistrados presentaban a súa queixa diante do Consello Consultivo de Xuíces Europeos por unha suposta “gravísima ameaza contra a independencia xudicial” por mor de uno tal “linchamento público coa complicidade e o alento de políticos” contra o tribunal que ditara a sentenza no caso da chamada Manada. Un manifesto que supón que mentres este colectivo de maxistrados avala unha vergoñosa sentenza xudicial que practicamente condenaba a vítima e exoneraba os verdugos, o que non deixa de ser un comportamento xudicial moi preocupante desde un punto de vista democrático (o caso provocou escándalo en toda Europa), pide e esixe a máxima dureza cos políticos independentistas cataláns aos que chega a acusar de delito de rebelión. Un comportamento claramente franquista xa que sitúa como máis delituosa a conduta política duns gobernantes que os abusos sexuais duns violadores reincidentes. Un comportamento que, dado o elevado número de maxistrados que asinaron o manifesto, poñen en evidencia que a xustiza española aínda non se corresponde coa dun estado democrático. Algo que os tribunais europeos veñen confirmando un día si e outro tamén cos seus fallos contrarios as resolucións de xuíces españois, por caso, contra os políticos independentistas cataláns.\nNeste curto repaso polas distintas ofensivas que tentan impedir que se force unha maioría progresista a nivel español non podemos obviar as chantaxes con que as cloacas do estado, agora por medio do excomisario Villarejo –un príncipe das tebras imputado e condenado por corrupción, branqueo de capitais e organización criminal- tentan someter ao goberno de Sánchez, para o que contan co apoio mediático da prensa máis conservadora e reaccionaria (ABC, A RAZON, O MUNDO..) e moito témome que co dalgunhas vellas gardas do PSOE. Estas cloacas, as mesmas que no seu día utilizaron o PSOE e o PP cando gobernaron, aproveitando a súa capacidade de resonancia mediatice polos seus fortes vínculos con medios como os anteriormente citados, non cesan de fornecer informacións comprometedoras e altamente desestabilizadoras tanto sobre os partidos políticos como sobre importantes instancias do estado. Aí están por caso as grandes movidas tendentes a tapar os escándalos de corrupción do PP, a cacería permanente e inmisericorde de PODEMOS, as insidias contra destacados/as membros/as do goberno Sánchez (revelacións de conversacións privadas, moitas veces trucadas, da moi brillante ministra da Xustiza a señora Delgado, cando era fiscal da Audiencia Nacional, con membros da cúpula policial de entón), forneceuno de informacións falsas sobre PODEMOS e os líderes independentistas cataláns… Informacións cuxos fornecedores teñen como un dos seus obxectivos prioritarios, sen xénero de dúbidas, impedir que o actual goberno do PSOE tanto chegue a pactar con PODEMOS un programa de goberno como a asinar a un acordo cos independentistas cataláns.\nPedro Sánchez está a empezar a pagar a factura que os seus predecesores socialdemócratas no cargo ( F. González, J. L. Zapatero) deixáranlle ao manter os aparellos do estado coase como os atoparon. Con todo, se quere avanzar nunha senda progresista, deberá limpar eses aparellos, para o que seguramente contará co apoio dos que o levaron a presidencia de goberno.


#ArdeGalicia nun día histórico para a meteoroloxía. Nunca un furacán de forza 3 estivo tan próximo da costa galega (aproximadamente uns 600 km), se ben outros tiveron traxectorias semellantes. #Ophelia [o furacán -ver transición a ciclón extratropical-] xestouse no entorno das Azores, e discorre cara a Irlanda (que xa sofreu o impacto de Debbie en 1961), esperemos que abrindo paso a unha cadea de borrascas que poidan enfeblecer o bloqueo anticiclónico que tanto dura (e que poida rematar cunha seca de proporcións moi severas).\nAs horas previas ás esperadas choivas son un inferno (os ventos arrastran o fume en direción Sur-Norte a velocidade de vértigo). Arde a nosa terra e as cinzas acumúlanse nunha brétema grisácea que acende o sol no solpor. Polos catro costados, unha política de repoboación forestal impropia ten como consecuencia un elevado risco de incendios, que xa desatou polémica en Portugal desde comezos do verán.\nAgora pregamos que as pingas abafen o lume, que un furacán de nome shakespeariano (afogue Ophelia e cheguen as borrascas) arrastre cara a nós a choiva tan necesaria.\nFinalmente, Ophelia acabou co anticiclón.\nIsohietas e isotermas\nAs isohietas son isoliñas que unen puntos coa mesma precipitación total anual. As isotermas unen puntos coa mesma temperatura media anual.\nCando ambas magnitudes se representan en sendos mapas, estamos diante de mapas temáticos e corocromáticos que diferencian as áreas máis húmidas das máis áridas, ou ben as máis frías das máis calorosas.\nEn todo momento, os mapas resultantes han de relacionarse coas características e tipoloxías climáticas dos distintos territorios representados (no caso de España, as áreas peninsulares e insulares).\n* Olla o mapa de isohietas.\n* Olla o mapa de isotermas.\n* Repasa unha serie de conceptos de climatoloxía.\nAs nubes cambian constantemente de forma e tamaño. Polos refráns albiscamos que tempo nos traerán (“cardelas de lá, se non chove hoxe, chove mañá”, sempre me repetía miña avoa). Ollándoas podemos abstraernos e pensar en formas suxerentes. De feito, a súa presenza en moitos cadros permítenos ver os estados cambiantes da atmosfera (e xa foron analizados bos exemplos por parte de José Miguel Viñas).\nAs pingas de auga que as forman miden entre décimas e milésimas de milímetro (micras); condénsanse a partir do punto de rocío e precipítanse cando o seu peso supera o das forzas ascendentes de aire que as poidan conter.\nHainas singulares, como poidemos comprobar no #cursodenubes iniciado en 2013… Ollándoas poderás tentar prever o tempo. Ensaia!


Elbaíta - Wikipedia, a enciclopedia libre\nA elbaíta é un mineral da clase dos silicatos e que forma parte da serie isomorfa da turmalina cuxa fórmula química é Na(Li,Al)3Al6(BO3)3Si6O18(OH,F)4 (contén 32-38% de SiO2, 20-40% de Al2O3 e 20% de H2O). É resistente á acción dos ácidos.\nBranca, verde, vermella e azul\n1.1 Variedades da elbaíta\n3 Usos da elbaíta\nA elbaíta cristaliza en forma de cristais prismáticos tabulares ou aciculares. Tamén aparece de forma radiada e masiva.\nVariedades da elbaítaEditar\nSegundo a súa cor pódese diferenciar dentro deste mineral diferentes variedades:\nPódese atopar en granitos e gneises e, especialmente, nos filóns do tipo pegmatítico. Trátase dun mineral hidrotermal de altas temperaturas, procedente de fluídos profundos que escaparon ó final do proceso de cristalización.\nPodemos atopar rubelita en Valdemierque (Salamanca) e indigolita en Laxe (A Coruña).\nUsos da elbaítaEditar\nPolas súas propiedades piezoeléctricas a elbaíta utilízase para a fabricación de calibradores de presión.\nA olivina, o feldespato, o cuarzo e as micas.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Elbaíta&oldid=5699528"\nÚltima edición o 14 de febreiro de 2021 ás 10:28\nA última edición desta páxina foi o 14 de febreiro de 2021 ás 10:28.


O persoal dos PAC inicia peches en Vigo para reclamar máis persoal e mellores condicións - Vigoe.es\nDenuncian que as duras condicións de traballo que padecen na área viguesa fan que un 15% dos traballadores se atope de baixa\nO persoal dos PAC, no peche deste martes en Vigo. / Foto: CIG\nAdemais, sosteñen que neste tempo endurecéronse as condicións de traballo, sobre todo do colectivo médico, “ao que se lle está a estender a xornada a golpe de burofax”. Ao mesmo tempo, deixouse sen cubrir a presenza de facultativos en numerosas ocasións en varios centros. Por exemplo, na área de Vigo sucedeu no PAC da Guarda, en Redondela e en Moaña. “Esta é a forma de negociar do Sergas: peores condicións para as traballadoras/es e peor servizo para as usuarias/os”.\nDenuncian que as durísimas condicións de traballo que padece o persoal da área viguesa fan que un 15% dos traballadores se atope en situación de incapacidade temporal, ao tempo que advirten que “non sería estrano pensar que nas próximas semanas esta proporción puidera aumentar pola presión á que a EOXI de Vigo está a someter os seus empregados”.\nNeste senso, sinalan que “a última volta de torca” é a de obrigar aos facultativos a realizar xornadas de 17 ou 24 horas nos seus períodos de descanso e avisando con moi pouco tempo de antelación. “Recentemente unha compañeira con dous fillos menores a cargo viuse obrigada por necesidades do servizo a realizar una xornada de 65 horas nunha semana, a maioría delas en tramo nocturno e festivo”.\nO comité de Povisa demanda información sobre as negociacións\nNoutra orde de cousas, o sindicato CIG denuncia que desde hai 10 días o persoal de Povisa non ten información algunha sobre como van evolucionando as negociacións entre a empresa e o Sergas. Por iso membros do comité se concentraban este martes diante do edificio do organismo público. “Exiximos que nos reciban. Solicitamos unha xuntanza hai tempo e aínda non nos contestaron. Queremos saber a versión da administración e queremos saber tamén como vai afectar todo isto ás traballadoras e traballadores”.\nAsí o explicaba no decurso da concentración a voceira do comité de empresa, María Xesus Neira, quen lembraba que “estamos a día 27 e que o prazo para o remate do preacordo remata o 28 de decembro. Deberían chegar a un acordo antes. Se non é así e remata o preconcurso de acredores entrariamos en concurso o que cambiaría moito as cousas e estariamos nunha situación moi dura para todas e todos”


Os novos hipotecados galegos aforrarán unha media de 2.236 euros co cambio legal\nEuropa Press 07 noviembre 2018 19:17 h.\nCada ano fírmanse máis de 17.000 hipotecas en Galicia. EP\nMáis de novos 17.000 hipotecados beneficiaranse ao ano en Galicia coa medida anunciada por Pedro Sánchez\nOs Técnicos do Ministerio de Hacienda (Gestha) estiman que cada ano hai máis de 17.000 novos hipotecados en Galicia, os cales se aforrarán de media 2.236 euros após o anuncio realizado este mércores polo presidente do Goberno, Pedro Sánchez, de que se aprobará un decreto polo cal serán os bancos os que asuman o Imposto de Transmisións Patrimoniais e Actos Xurídicos Documentados.\nEn total, suporá un aforro ao ano de 38,7 millóns de euros para os que se hipotequen en Galicia. O total en España supera os 1.100 millóns de euros, cunhas 458.000 novas firmas cada ano.\nEn concreto, a media de 2.236 euros de aforro por hipoteca en Galicia está por baixo da media estatal, que se sitúa case 300 euros por encima, até 2.507 euros.\nDesta maneira, os técnicos ven "positivo" que o Goberno aclarase a norma, no sentido apuntado polas sentenzas cuestionadas onte polo Supremo. Por territorios, os técnicos calculan que Andalucía será onde máis beneficiarios haberá e Ceuta onde menos.\nEn concreto, para Andalucía estima 85.874 hipotecas, cun importe de 231 millóns de euros; Madrid, con 83.288 beneficiarios e 189 millóns de euros; e Cataluña, con 70.469 beneficiarios e 259 millóns de euros.\nPor outra banda, Gestha non dubida de que as tres Deputacións Forais do País Vasco e Navarra modificarán as súas normas forais para facelas coincidir coa entrada en vigor da modificación da Lei estatal en beneficio dos hipotecados nestes territorios.\nSENTENZAS DE IDA E VOLTA\nNo entanto, Gestha lamenta que o Supremo "frustrase" as expectativas de 1,5 millóns de contribuíntes, despois de que o Pleno do Alto Tribunal decidise onte revogar a nova doutrina que os maxistrados estableceran o pasado día 18 de outubro.\nAsí, após o pronunciamiento do Pleno do Supremo, as comunidades autónomas non poderán atender as solicitudes de rectificación da autoliquidación do AJD e devolución do ingreso indebido.\nIgualmente, os técnicos sinalan que o Pleno do Supremo "salva á banca" do pago do imposto no últimos catro anos porque cando o Tribunal de Xustiza da Unión Europea (TJUE) resolva dentro duns anos prescribiría a posibilidade de obter a devolución, salvo para as persoas que recorresen.\nEn detalle, Gestha calcula un impacto do AJD do últimos catro anos de 3.630 millóns de euros, cun total de 1,45 millóns de debedores.\nEl Gobierno cargará a la banca el impuesto de las hipotecas pese al fallo del TS\nIglesias no lo ve suficiente y exige que los bancos devuelvan el impuesto\nOs novos hipotecados galegos aforrarán unha media de 2.236 euros co...\nEl BNG defiende en el Parlamento Europeo las exigencias de la comunidad en la nueva PAC


Grupos Lestonnac Galicia: marzo 2011\nXa queda menos!!!! cada día estamos máis preto de que chegue o momento máis esperado , dentro duns días nos atoparemos no Mosteiro de Bujedo ( Burgos ) todos os coles participantes , alí poderemos atoparnos cos compañeiros de Santiago , A Coruña , Vigo , San Amaro , Caranza , Pajarillos e Juan Mambrilla de Valladolid , Zaragoza , Logroño , Barcelona , Tarragona , Almería , Granada , San Fernando , e Madrid . Como xa vedes , a cousa non é para menos , xuntarémonos sobre 530 persoas , ( 439 participantes e 76 animadores )así que non haberá problemas para facer novos amigos!!!!!\nImos facer estos días un pequeno recordatorio de aquelo que deberíamos ter xa preparado para levar , como o debuxo de cada grupo en Din A-4 , e a sábana que pintou cada cole para a ocasión.\nQue é o que necesitas ?\nBolsa de aseo e toalla\nSaco de durmir e aislante ( o que o teña )\nLanterna ( se a tes )\nTarxeta sanitaria ou fotocopia e DNI\nComida , merenda e cena para o venres\nO domingo dannos o almorzo e a comida para levar para a longa viaxe\nPor suposto bo humor e gañas de pasalo ben!!!\nPola nosa banda , dende Galicia , San Amaro e Caranza viaxarán xuntos dende Ferrol , ao igual que Coruña e Santiago , e dende Vigo sairá o derradeiro cole galego que participan neste encontro.\nPara rematar por hoxe , comentarvos que aínda que teredes un recordo do encontro , haberá chapas cos lemas que se venderán a 1 euro cada unha, así que podedes levar algo de diñeiro...\nDe momento non hai máis novidades , iremos concretando segundo se achegue o día!!!!\nPublicado por Grupos Lestonnac en 18:06:00 3 comentarios:\nCONVIVENCIA GL FERROL (MAIO19) Os alumnos/ as de GL gozamos por fin, grazas a que o tempo nolo permitiu, dunha andaina que fixemos xunto...\nCONVIVENCIA DE 6º!!!!\nTras el éxito de la convivencia de 5º ahora le toca el turno a los de 6º que serán cerca de 70 niños y niñas y 11 monitores... la cosa parec...


Extinguido o incendio que afectou a tres naves industriais en Caldas | Axega\nmartes, 8 Maio, 2018\nO incendio que arrasou unha nave industrial e afectou a outras dúas no Polígono Industrial de Caldas de Reis, en Saiar, quedou totalmente extinguido. Os servizos de emerxencias, que continuaron coas labores de extinción ata as primeiras horas desta tarde, deron por finalizada a súa intervención despois de sufocar o lume, retirar os cascallos e arrefriar a zona.\nSegundo os datos facilitados ao 112 Galicia, ningunha persoa resultou ferida nin se produciron danos ambientais, aínda que, o Servizo de GardaCostas de Galicia activou, en fase de alerta, o Plan Camgal para evitar que procedentes da extinción afectasen ao río Umia.\nO Grupo de Apoio Loxístico da Axencia Galega de Emerxencias colaborou durante toda a noite nas tarefas de extinción. Así, un camión gran nodriza do GALI apoiou, no suministro de auga, aos servizos de emerxencias alí desprazados. Segundo se lle indicou ao 112 Galicia, O GALI empregou un total de 80.000 litros de auga durante a súa intervención.\nO Centro Integrado de Atención ás Emerxencias (CIAE) 112 Galicia recibiu a alerta do incendio a través da chamada dunha persoa particular, ao fío das 00:00 da pasada madrugada.\nA partir de aí, o persoal do CIAE puxo en marcha un operativo no que participaron, ademais dos Bombeiros do Salnés, do Morrazo, do Baixo Miño, de Pontevedra e o GALI, os membros do GES e de Protección Civil dos concellos de Caldas, A Estrada e Padrón. A intervención dos axentes da Garda Civil e da Policía Local tamén foi requirida polo 112 Galicia. Ademais, unha ambulancia do 061-Urxencias Sanitarias se desprazou ata o lugar, por se fose precisa a súa intervención nalgún momento. Do mesmo xeito, informouse da situación ao persoal do servizo de Medio Ambiente da Xunta de Galicia e ao Servizo de GardaCostas de Galicia.\nA primeira hora desta mañá, efectivos de Protección Civil de Caldas indicaban ao 112 Galicia que non atoparan residuos no río, nin tampouco restos da auga empregada na extinción nos sumidoiros.\nBoletín Informativo das 09:00 horas do día 20/11/16


SPA: Non curan, pero alivian e relaxan [Páx. 1 de 2] | Revista | EROSKI CONSUMER\nSPA: Non curan, pero alivian e relaxan\nA diferencia dos balnearios, utilizan simple auga da billa, á que lle engaden sal ou aditivos\nO negocio da saúde e da beleza foi un dos sectores de maior crecemento no 2002, propiciado por un nacente concepto do benestar que favoreceu a creación ou ampliación de novos balnearios e SPA. A finais do 2002 contabilizáronse en España algo máis de 90 balnearios, 22 centros de talasoterapia, 24 de saúde e beleza e uns hoteis con SPA. Dentro deste contexto destacan pola súa rápida implantación e crecente popularidade os SPA, tamén coñecidos, para enfado da Asociación Nacional de Estacións Termais, como balnearios urbanos.\nPero, ¿cales son as diferencias entre un balneario e un centro SPA? A principal, o tipo de auga que utilizan nos seus tratamentos. Mentres que as estacións termais basean a súa oferta en augas mineromedicinais declaradas de utilidade pública, os SPA sérvense de simple auga da billa á que engaden algún sal ou aditivo. A diferencia da auga dos balnearios, a dun SPA (as iniciais significan salutem per aqua ou saúde a través da auga) non posúe ningún tipo de propiedade curadora nin estética, aínda que si relaxante. Se tivésemos que citar algunha vantaxe dos SPA fronte ás estacións termais, habería que menciona-lo seu emprazamento, normalmente en núcleos urbanos, que permite que se faga uso deles de modo regular e continuo.\nUn baño de benestar\nAs bondades para o corpo dos SPA céntranse nos cambios de temperatura e na acción da auga a presión sobre o corpo. Os contrastes de temperatura favorecen unha mellor circulación sanguínea, mentres que a auga a presión provoca unha micromasaxe sedante que mellora o aparello muscular. Alivia-la tensión e tonifica-lo corpo son os principais obxectivos destes centros. Ó longo dun percorrido que pode oscilar entre unha e dúas horas, o cliente do SPA pode deleitarse nos baños en piscinas con hidromasaxe a chorros, terma ou baño turco de vapor, sauna, ducha escocesa a presión e na chamada ducha vichy ou lanzadeira, con surtidores de auga e aceites esenciais. Todo un circuíto termal ó que se suman tamén outros servicios como masaxes para tratamentos corporais e fisioterapéuticos. E é que pese a que non existe unha normativa, calquera SPA decente debe ofrecer, polo menos, catro técnicas de tratamentos con auga.\nIr á seguinte páxina: Prezos alcanzables >>\n[Páx. 1] Non curan, pero alivian e relaxan\n[Páx. 2] Prezos alcanzables


A través de este servizo, co que o Concello de Melide quere fomentar a participación activa de todos os cidadáns e cidadás, tes a posibilidade de comunicarte co equipo de goberno melidense e de recibir unha resposta personalizada.\nCubrindo este formulario poderás contactar cos seus membros para facer suxestións, realizar solicitudes de información ou presentar queixas sobre calquera tema de ámbito municipal. É importante que escribas correctamente o teu enderezo electrónico (sempre en minúsculas) para que poidamos contestarche.\nTamén podes contactar co Concello a través do correo ordinario ou telefonicamente: Concello de Melide. Praza do Convento, 5. 15800. Melide. Tfno: 981 50 50 03. Fax: 981 50 62 03\nLembra que todos os campos do formulario son obrigatorios.\nOs datos recibidos serán empregados unicamente para os fins relacionados co Concello de Melide e en todo momento se respectará o que sinala a Lei de Protección de Datos -Lei Orgánica 15/1999, do 13/XII, de Protección de Datos de Carácter Persoal e Real Decreto 994/1999, do 11/VI, polo que se aproba o Regulamento de Medidas de Seguridade dos ficheiros automatizados que conteñan datos de carácter persoal-.


O PSdeG aumenta a súa cota no Comité Federal do PSOE - POLÍTICA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\n70,5% DE APOIO PARA A EXECUTIVA DE SÁNCHEZ, CON PILAR CANCELA COMO INTEGRANTE\nO PSdeG aumenta a súa representación no Comité Federal do PSOE\nX.M. 18 Xuño 2017 17:38 h.\nA delegación galega ficou "tremendamente satisfeita" co desenvolvimento do 39 congreso federal do PSOE, afirmou Pilar Cancela. A presidenta da xestora do PSdeG é a flamante secretaria de Políticas Migratorias e do PSOE do exterior, como integrante da nova Executiva federal que lidera Pedro Sánchez.\nPilar Cancela representará o PSdeG na nova Executiva Federal do PSOE\nO PSdeG vai ter máis peso numérico no máximo órgao do PSOE entre congresos, o Comité Federal. A súa cota pasa de 11 a 13 membros.\nEn concreto, no Comité Federal eran catro os dirixentes que debían ser relevados -o eurodeputado José Blanco, a concelleira da Coruña Mar Barcón, a presidenta da Deputación de Pontevedra Carmela Silva e a propia Cancela (ao pasar á executiva)-. As súas vacantes serán ocupadas por Lara Méndez, alcaldesa de Lugo; Valentín García Formoso, presidente da Deputación da Coruña; Diego Taibo, concelleiro en Culleredo e portavoz da plataforma de apoio a Sánchez durante as primarias; ben como Gonzalo Caballero, o líder sanchista que conseguiu derrotar Abel Caballero no seu feudo de Vigo.\nComo queira que a representación do PSdeG aumenta nese órgao, alén dos catro relevos, prodúcense dúas altas novas, as da pontevedresa Maica Darriba e a integrante da xestora do PSdeG Bibiana Iglesias.\nAliás, o rosto do PSdeG na dirección federal será sen dúbida o de Pilar Cancela quen non só estará na Executiva, senón mesmo tamén na permanente.\nFica pendente a cuestión de se esta promoción orgánica de Cancela a afastará da carreira nas primarias do PSdeG, sendo que o líder do partido ten enfatizado que non quere baróns territoriais na dirección federal. Fontes do PSdeG dixeron a Sermos que non existe ningún impedimento regulamentar para Cancela estar ou non nesa carreira, e que en todo caso a decisión a tería que tomar ela propia.\nQuen si aparece na dirección é Gonzalo Caballero, nome que aparecerá con toda probabilidade na campaña das primarias para disputar o liderado do partido na Galiza. Caballero non conta coa confianza de Cancela.\n70,5 por cento de apoio a Sánchez\nO 39 Congreso entronizou Sánchez como novo líder e outorgoulle 70,5 por cento de apoios á súa proposta de dirección. A nova Executiva do PSOE ficou aprobada con 647 votos a favor, 274 papeletas en branco -a dos máis afíns a Susana Díaz- e 8 sufraxios nulos.\n“Os nenos axiña se decatan de que a compostaxe é o lóxico”


O PSdeG creará unha plataforma cidadá para loitar contra a instalación da incineradora de residuos no Irixo - PSdeG-PSOE\nInicio Medio Ambiente O PSdeG creará unha plataforma cidadá para loitar contra a instalación da incineradora de residuos no Irixo\n05.12.2011 32641281A Incineradora Sur, María Quintas, Medio Ambiente 0\nOs dirixentes socialistas manifestaron esta tarde no Carballiño a súa total oposición á instalación dunha planta incineradora de lixo e o conseguinte vertedoiro no concello do Irixo.\nA secretaria de Organización provincial, María Quintas, denunciou que Feijóo pretende converter esta provincia “na cloaca de Galicia, e non o imos consentir”, e que este anuncio “presuntamente improvisado” responde ao único obxectivo do Sr. Feijóo dende que chegou ao Goberno da Xunta, que foi “devaluar esta provincia con cero inversión traéndolle o máis prexudicial”.\nQuintas cualificou de “lamentable e miserable” que en tempos de crise se pretendan vender presuntos postos de traballo “a cambio de saúde”, porque “só hai que acudir a Sogama a ver cántas persoas están traballando”.\nA deputada lembrou que Feijóo cambiou o Plan de Residuos en canto chegou ao Goberno única e exclusivamente para poñer en marcha unha incineradora, e engañou a todos os ourensáns porque dende o principio sabía onde iba poñer a planta incineradora co prexuízo de toda a provincia.\n“Feijóo o silenciou ata despois das eleccións porque sabía que lle ía restar votos”, dixo, ademais de que a incineradora que se anuncia está en fraude de lei, porque debería haberse adxudicado a través dun concurso público.\n“Parece que Feijóo na provincia de Ourense só sabe queimar, arden os montes e non os veñen apagar, non se implica na recuperación dos montes, e agora nos pon unha incineradora que nos vai a condenar á contaminación das augas e do aire”, apuntou.\nTamén sinalou que os socialistas da provincia farán oposición importante a este proxecto, porque estas plantas incineradoras que levan asociadas un vertedoiro contaminan as augas e arruinan a comarca, e se trata dunha xestión de residuos desbotada polas directivas europeas.\nO portavoz socialista no concello do Irixo, Javier Rodríguez, anunciou a creación dunha plataforma cidadá da comarca do Carballiño contra a instalación desta planta, para o que xa se contactou con diferentes asociacións veciñais, e censurou que Feijóo esperase a pasar as eleccións para desvelar a ubicación de dita planta.\nAdemais criticou que non se coñece a ubicación específica da planta, co conseguinte prexuízo medioambiental para toda a comarca, e recordou a aposta dos socialistas pola reciclaxe e reutilización do lixo.\nO alcalde de Piñor, Francisco Fraga Cibeira, afirmou que esta non é a noticia que agardabamos na Galicia interior que morre por falta de apoio e de políticas de reequilibrio territorial”, e esta planta “lle acaba de dar a puntilla”.\n“Dende Piñor, como os ventos e as filtracións de auga non entenden de límites municipais, faremos un chamamento aos veciños de toda a comarca para loitar contra esta incineradora”, dixo.\nFraga Cibeira engadiu que “se é unha inversión tan boa non sabemos por que na costa, que xeneran moitos máis residuos e sería máis económico porque evitan gastos de transporte, non loitan por ela”.\nO senador Miguel Fidalgo apuntou que esta instalación vai en contra da lei marco recentemente aprobada polo Goberno de España, e afirmou que esta planta “é poñerlle a acta de defunción á comarca”, porque as emisión de dioxinas desta planta afecta a 30 quilómetros á redonda.\nAsí, Fidalgo apuntou que “este tema será fundamental de cara ás vindeiras eleccións autonómicas, e os socialistas pediremos aos veciños que vaian votar con este tema na cabeza”.\nNeste sentido o alcalde de Ribadavia, Marcos Blanco, dixo que “o Goberno de Feijóo é altamente prexudicial para os intereses dos veciños do occidente ourensán”, e que esta planta afectará ao sector vitivinícola, termal e turístico da zona.\nO Grupo Provincial Socialista presentará unha moción para o seu debate na Deputación, tal e como avanzou o portavoz José Ignacio Gómez Pérez, tamén presente na Xuntanza, quen lembrou que José Luís Baltar dixera que non se instalaría nun sitio onde houbera oposición veciñal, “como cremos que vai haber aquí”.\nAdemais se presentarán mocións en todos os concellos da comarca e da provincia, por tratarse dun tema que afecta a toda a provincia.\nArtigo anterior\tLosada reclama a mobilización de 655 millóns de gastos superfluos para garantir servizos públicos e reactivar a economía Artigo seguinte\tPachi Vázquez acusa ao PP de dar un "mazazo mortal" ao desenvolvemento de Galicia ao paralizar as adxudicacións do AVE


O milagre do cotián – Luzes\nA incapacidade para percibir con acerto o significado das cousas ten un nome na literatura científica. A agnosia visual é un transtorno, motivado por danos cerebrais, no que o suxeito ve pero non é quen de entender o que está a ver.\nUnha sorte de agnosia visual padecemos todos nós na nosa vida cotiá. Unha doenza que nos impide valorar correctamente o que vemos todos os días, xustamente porque o vemos todos os días. Pasar do simple ver o cotián ao máis complexo desvelar o cotián esixe un traballo. Ese desvelamento —a tarefa de mirar dúas veces— é o cometido do poeta.\nAntonio Gamoneda, un dos destinatarios das cartas de Lupe Gómez que conforman Fosforescencias (Alvarellos, 2019), escríbelle á de Fisteus: «Con la poesía hay que pelear hasta el cansancio, y, en el cansancio, surge». A poesía é, logo, unha forma de penitencia. O vencello entre o poético e o relixioso sinálaa tamén Xosé Neira Vilas, outro dos interlocutores de Lupe Gómez, cando, nunha das súas epístolas, cita a Unamuno: «Quien non vive religiosa o poeticamente es un tonto». Panteísmo poético ou barbarie.\nLupe Gómez por Ruth Caramés Blanco-Tinta de Lura CC-BY-3.0\nA poeta Lupe Gómez desprega esa dobre mirada sobre o mundo e, por medio dela, consegue que este se reencante. No filme Un amour de jeunesse (Mia Hansen-Løve, 2011), Camille, a protagonista, afirma: «preciso facer as cousas dúas veces para que se fixen na miña mente». Camille tamén recorre a ese ollar duplo, pero a finalidade é inversa á de Lupe Gómez. O acceso demasiado acrítico de Camille ao sublime só consegue desencantar o que non merece a súa enerxía afectiva mediante a repetición —a do o seu namoramento e dor por Sullivan, con quen xa mantivera unha relación adolescente que remataría en abandono—.\nEn Fosforescencias, Lupe Gómez reedita e resimboliza no presente a interrupción do tempo que todos experimentamos nalgún intre no que a vida semella abalar. A cesura do devir que, ou ben nos perde para sempre, ou ben nos permite atravesar o espello e acceder a esoutra ollada superadora do banal.\nSe o acontecemento relixioso se materializa simbolicamente no ritual desenvolvido no templo, o acontecemento poético faino no poema. En Lupe Gómez a saída da caverna non implica o acceso a un reino alén deste mundo, senón o acceso a unha ollada nova na que o mundo de aquí se transforma en reino de aquí.\nO contexto material no que xorde o epistolario de Lupe Gómez é o da perda do traballo, a mudanza de casa, a precariedade económica. O contexto afectivo é o da vellez da nai e o da saudade da comunidade perdida da aldea. Lupe Gómez, como Xoana de Arco, está padecendo a súa propia penitencia. Tamén a súa propia revelación: «Sinto desexos de chorar, pero tamén experimento gana de amar a arquitectura simple da vida».\nNese traballo arduo, que a poeta decide enfrontar iniciando un ritual —o intercambio epistolar cun número de persoas— xorden as «fosforescencias», os pequenos milagres que se ocultan á ollada superficial e apresurada sobre as cousas: «Eu antes tiña uns ollos pequenos porque vivía illada, encarcerada, nunha cova lúgubre. Agora percibo a realidade cuns ollos moi grandes.»\nA poeta recorre ás ferramentas expresivas do surrealismo, do naif, do infantil para comunicar a Boa nova. A ollada capaz de ver o que hai nas cousas máis alá das cousas. Esta voz poética que impregna as cartas é tan potente que se contaxia aos outros participantes do rito —os destinatarios das cartas— e a como estes responden as misivas da poeta. A revelación das fosforescencias á poeta e a comunicación das mesmas aos seus interlocutores no intercambio de cartas suceden a un tempo. O texto crea o milagre. Lupe Gómez dá noticia dun modo de ver que se autoxenera, que se propaga coa rapidez do lume e que se pega aos dedos dos outros coma o faría o caramelo.\nDo mesmo xeito que o Auggie que fotografaba a súa rúa de Brooklyn a diario desde a porta do estanco —imaxinado en Smoke (1995) por Wayne Wang e Paul Auster—, Lupe Gómez olla o seu barrio compostelán desde a súa morada: «Os escritores somos controladores aéreos. Desde a ventá namoradeira da miña cociña, controlo toda a vida desta cidade-aldea na que vivo, voo, bailo. Resulta moi estimulante rexistrar o movemento… A xente que pasea, e que entra e sae na panadería Moure para mercar pan». Neste «amor profundo pola beleza das cousas grises», que a poeta comparte cos seus interlocutores, «a existencia segue sendo unha aventura inmensa». Unha realidade desvelada que é «docemente milagrosa todos os días», onde calquera humilde morada se converte «no palacio máis acolledor de Compostela» e onde limpar o chan devén nun xesto estético: «ás veces na miña casiña paso a fregona. Imito ao camareiro e tento facelo tan ben coma el, con tanto esmero, tanto cariño, tanta elegancia».\nNesa nova mundanidade en estado de graza, a poeta asegura: «non merco o cupón para facerme rica, senón para que os cegos poidan ver». Ela é agora a Mesías que cura aos cegos coa auga do estanque de Siloé, que resucita e fai resucitar a aqueles que estaban mortos. Nós, os Lázaros salvados da agnosia visual, ben fariamos en recoñecerlle o xesto á poeta repetindo as palabras que lle escribe Emilio Araúxo, outro dos seus interlocutores:\n«Grazas por escapares ao consenso da devastación».\nCategorías:Cultura, David Rodríguez, Feminismos, O bortel, Opinión\nTags: Antonio Gamoneda, correspondencia, Editorial Alvarellos, Lupe Gómez, misticismo, Neira VIlas, poesía, relixión


“Gente que viene y bah” no cinema municipal de Verín\nLuns, 25 Marzo 2019 15:35\nDurante os días 30 e 31 de marzo, o cinema municipal de Verín acolle a proxección da película “Gente que viene y bah” no Salón de Actos da Casa da Cultura nos seguintes pases:\nPublicase “Verín, enclave de gaita”, o novo traballo editorial de Ruth Foxo.\nMércores, 21 Agosto 2019 09:53\nA partir de mañá, 22 de agosto, estará dispoñible ao público o novo traballo editorial de Ruth Foxo, “Verín, enclave de gaita”, editado polo Concello de Verín dentro do programa do mesmo nome que pretende a chegar a historia deste instrumento á nosa vila.\nUnha publicación que se poderá adquirir de xeito gratuíto ao achegarse ata a mostra de gaitas primitivas que alberga o Museo Claustro Mercedario e que pode ser de grande axuda para a súa visita xa que analiza os dezaseis exemplares que se expoñen.\nNovo curso de informática para mulleres do colectivo xitano na aula CeMIT de Verín\nLuns, 17 Decembro 2012 12:53\nA aula Multimedia do Concello de Verín e o departamento Plan Xitano do Concello de Verín organiza un curso de informática destinado ás mulleres deste colectivo.\nXornada formativa para persoas inmigrantes en materia de consumo en Verín\nLuns, 21 Novembro 2011 13:59\nA Casa da Xuventude de Verín acolleu hoxe unha Xornada formativa para persoas inmigrantes en materia de consumo (Programa Brandán), realizada entre a Secretaría Xeral da Emigración e o Instituto Galego de Consumo, e coa colaboración do Concello de Verín.\nO Club de Natación de Verín participa no Torneo de Escolas de Natación en Xinzo de Limia\nXoves, 22 Maio 2014 12:15\nQuince nenos/as do Club de Natación de Verín, con idades comprendidas entre os 7 e 12 anos, participarán no Torneo de Escolas de Natación, que terá lugar este sábado na piscina climatizada da localidade de Xinzo de Limia.\nXornadas de cooperación transfronteiriza en materia de emerxencias na Eurocidade Chaves-Verín AECT\nPáxina 3 de 776


Entérate, a ciencia tamén é cultura: 12/06/11\nEstallido celeste admite duas explicacións distintas\nUn estallido de raios gamma detectado no ceo o 25 de decembro do ano pasado -bautizado o estallido de Nadal- sorprendeu no seu momento aos científicos polo prolongado que foi: durou media hora. Ademáis, o resplandor posterior foi diferente a outros destellos. Os astrónomos observaron o fenómeno con varios telescopios e analizaron os datos durante meses. Tan peculiar é o estallido de Nadal que agora dous equipos independentes de investigadores -un de eles polo Instituto de Astrofísica de Andalucía, IAA- chegaron a conclusións diferentes sobre o proceso que o provocou: a fusión dunha estrela de neutróns cun astro xigante, para un, a colisión dun cuerpo pequeno, como un planeta menor, nunha estrela de neutróns, según os outros. Nin sequera coinciden na ubicación do fenómeno: para uns podría haberse producido a 5.500 millóns de anos luz da Terra e para outros podría ser local, da nosa galaxia.\nOs estallidos de rayos gamma son breves e mui intensos destellos que se producen contantemente no ceo. En cuanto captan un, se activa un sistema de alerta coas suas coordenadas para que os astrónomos poidan apuntar hacia ese lugar do universo telescopios de todo tipo e tomar todos os datos posibles, intentando identificar despois o obxeto celeste que xenerou o destello.\nSe conocen estallidos de dous tipos, os largos, que duran dende un par de segundos ata uns cantos minutos, e os cortos, de menos de dous segundos. Os largos orixínanse, probablemente, polo colapso dunha estrela masiva (100 veces o Sol) que explota como supernova, xenerando dous chorros de partículas de alta enerxía e quedando como remanente un agujero negro. Se un deses chorros superenerxéticos da a casualidade de estar orientado hacia a Terra captarase aquí como un potentísimo estallido de rayos gamma.\nOs estallidos cortos, de menos de dous segundos, produciríanse na fusión de dous densísimas estrelas de neutróns que formarían un agujero negro. También neste caso habría dous chorros emitidos en sentido oposto. Uns e outros mostran un resplandor posterior en diferentes rangos do espectro electromagnético (por eso se observan con telescopios diferentes) que dura semanas a meses.\nO GRB 101225A (o estallido de Nadal), que foi detectado polo telescopio espacial Swift (da NASA), no encaixa en ningún dos dous tipos e os investigadores suxiren que habrá que ampliar a clasificación.\nChristina Thöne (Instituto de Astrofísica de Andalucía, CSIC) e seus colegas explican en Nature que o extraño destello, por sus características, debeu orixinarse nun sistema binario formado por unha estrela de neutróns (un corpo tan denso que pode ter a masa do Sol nun radio de só decenas de kilómetros) e unha estrela xigante evolucionada. A estrela de neutróns meteuse na atmósfera do sua compañeira e, tras unhas poucas órbitas, acabaron fusionándose nun agujero negro e producindo dous chorro de materia como os que lanzan os GRB normais, pero calentándose pola envoltura común que tiveron os dous corpos, cunha débil explosión de supernova a continuación.\n"Esta interacción deo lugar ó resplandor posterior, dominado por radiación xenerada pola materia quente e que foi enfriándose co tiempo", explican os científicos do IAA nun comunicado. "Uns dez días despois do estallido de rayos gamma comenzou a emerger unha débil explosión de supernova que alcanzou o seu máximo tras cuarenta días". Esta hipótesis encaixa co extraño resplandor ulterior térmico do estallido de Nadal, diferente do resplandor normal dos GRB, debido ás partículas eléctricamente cargadas, en campos magnéticos potentes e desplazándose a velocidades superiores al 99% de la velocidad de la luz.\nSin embargo, Sergio Campana (Observatorio Astronómico de Brera, Italia) e seus colegas encontran unha explicación completamente distinta do estallido de Nadal. Eles consideran que as observaciones se axustan mellor a un escenario no que un obxeto pequeno, como un cometa ou un asteroide e coa mitade de masa do planeta enano Ceres, resulta destruido ó acercarse a una estrela de neutróns. Neste caso o destello de rayos gamma prodúcese cando os fragmento do corpo menor caen no astro superdenso.\n"Ambas hipótesis son plausibles e explican moitos e complexos datos. Pero al menos unha das duas é incorrecta e non se ten a proba definitiva, é decir, a determinación da distancia deste GRB".\nFoi publicado tamén en " Nature "\nPublicado por lorena rodríguez castro en 19:44 0 comentarios Enlaces a esta entrada\nEstallido celeste admite duas explicacións distint...


Arduino + Bluetooth, exemplos e solucións para os nosos proxectos persoais Hardware libre\nAs comunicacións entre placas electrónicas é algo que todos necesitamos nun momento determinado para os nosos proxectos. Por iso, xurdiron proxectos como IoT ou Internet das cousas para crear dispositivos intelixentes. Pero todos eles necesitan unha placa cunha conexión sen fíos como bluetooth ou sen fíos. A continuación contámosche que é Arduino + Bluetooth e que posibilidades ou proxectos se poden facer con esta tecnoloxía.\n1 Que é o Bluetooth?\n2 Que placas Arduino teñen Bluetooth?\n3 Que podemos facer con Arduino + Bluetooth?\nQue é o Bluetooth?\nPosiblemente por agora todos coñezan a tecnoloxía Bluetooth, unha tecnoloxía sen fíos que nos permite conectar dispositivos para enviar datos entre eles de xeito rápido e eficiente non fai falla un punto de encontro nin un enrutador. Esta tecnoloxía está presente en moitos dispositivos móbiles, desde tabletas a accesorios como auriculares ata elementos como teléfonos intelixentes ou ordenadores de sobremesa.\nA tecnoloxía Bluetooth e as conexións sen fíos son importantes na Internet das cousas, non só porque é unha parte fundamental senón porque a variedade de dispositivos con Bluetooth fai que a rede ou a malla de datos entre dispositivos sexan máis precisas e non dependa de tantos puntos de conexión.nodos de encontro ou de datos. Por todo isto, a tecnoloxía bluetooth está moi presente en proxectos con Arduino, IoT e incluso nos últimos modelos de Raspberry Pi.\nHai moitas versións de bluetooth, cada unha mellora a anterior e todas ofrecen os mesmos resultados pero dun xeito máis rápido e con menos consumo de enerxía. Así, Arduino + Bluetooth é a combinación máis usada no mundo tecnolóxico.\nNon obstante, actualmente non hai modelo de Arduino UNO que contén bluetooth por defecto e que calquera usuario pode usar esta tecnoloxía por defecto. Isto é algo que temos que atopar a través de escudos ou tarxetas de expansión ou a través de modelos especializados baseados no proxecto Arduino.\nRecentemente creouse un novo uso para dispositivos con tecnoloxía Bluetooth, esta baseada no uso de dispositivos con bluetooth como faros ou dispositivos sinxelos que emiten un sinal cada certo tempo. Este sistema de balizas ou balizas fai que calquera dispositivo intelixente recolla este tipo de sinais e permita a xeolocalización, así como certa información que só se podería obter con tecnoloxías como a conexión 3G ou cun punto de acceso sen fíos.\nQue placas Arduino teñen Bluetooth?\nComo dixemos antes, non todas as placas Arduino son compatibles con bluetooth, máis ben, non todos os modelos teñen bluetooth integrado na súa placa. Isto débese a que a tecnoloxía non naceu tan libre como outras tecnoloxías e non todos os proxectos Arduino necesitaban bluetooth, polo que se decidiu relega esta función a escudos ou placas de expansión que existen e poden conectarse a calquera placa Arduino e funcionar igual que se se implementase na placa base. A pesar diso, hai modelos con bluetooth.\nO modelo máis popular e recente chámase Arduino 101. Este prato pasa a primeira placa Arduino con bluetooth, chamada Arduino Bluetooth. A estas dúas placas hai que engadir o BQ Zum Core Unha placa Arduino non orixinal pero baseada neste proxecto e de orixe español. Estas tres placas están baseadas no Proxecto Arduino e teñen a capacidade de comunicarse mediante bluetooth. Pero non é a única alternativa como dixemos. Hai outras tres placas de extensión Engaden función Bluetooth. Estas extensións Chámanse Bluetooth Shield, Sparkfun bluetooth Module e SeedStudio bluetooth Shield.\nAs placas que teñen Bluetooth no deseño da base, as mencionadas anteriormente, son dispositivos que están nunha base de Arduino UNO engádese un módulo bluetooth que se comunica co resto da placa. Excepto Arduino 101, un modelo que cambia considerablemente con respecto a outras placas Arduino xa que ten unha arquitectura de 32 bits, sendo máis potente que outros modelos dentro do Arduino Project. Aínda que en realidade, o número de placas redúcese considerablemente xa que algún modelo xa non se vende nin distribúe e só podemos conseguilo a través da súa construción artesanal, como é o caso de Arduino Bluetooth, que só podemos conseguir a través da súa documentación.\nA elección de extensións ou Os escudos Bluetooth son moi interesantes porque permite a súa reutilización. É dicir, usamos a placa para un determinado proxecto que usa bluetooth e logo podemos reutilizar a placa para outro proxecto que non teña bluetooth só desacoplando a extensión. A parte negativa deste método é que as extensións encarecen moito calquera proxecto xa que é como se compras dúas placas Arduino aínda que en esencia só funcionará unha.\nQue podemos facer con Arduino + Bluetooth?\nHai moitos proxectos nos que podemos usar unha placa Arduino pero hai menos que precisan telecomunicacións. Dado que actualmente podemos atopar calquera dispositivo intelixente con bluetooth, podemos substituír calquera proxecto que precise acceso a Internet por unha placa con Arduino Bluetooth e enviar acceso a Internet a través de bluetooth. Tamén podemos crear altofalantes intelixentes grazas ás placas Arduino + Bluetooth ou crea balizas para localizar xeograficamente un dispositivo. Nin que dicir ten con este conxunto electrónico pódense construír accesorios como teclados, rato, auriculares, micrófonos, etc., xa que actualmente calquera sistema operativo funciona correctamente coa tecnoloxía bluetooth.\nEn repositorios populares como Instruíbeis podemos atopar infinidade de proxectos que usan bluetooth e Arduino e outros proxectos que non usan Arduino + Bluetooth pero que poden traballar con el cos cambios pertinentes.\nWifi ou bluetooth? Unha boa pregunta que moitos se farán, xa que para moitos proxectos o que fai a conexión Wi-Fi, a conexión Bluetooth tamén pode facer. En xeral, teriamos que falar dos beneficios e puntos negativos de ambas tecnoloxías, pero neste caso, nos proxectos con Arduino, temos que mirar un elemento moi importante: gasto enerxético. Por unha banda, tes que mirar que enerxía temos e a partir de aí decidir se usamos Wi-Fi ou Bluetooth. Ademais, debemos ver se temos acceso a Internet ou a un punto de acceso, xa que sen iso, a conexión sen fíos non serve para moito. Algo que non ocorre co bluetooth, que non precisa Internet, só un dispositivo ao que enlazar. Dado Estes dous elementos teñen que escoller se o noso proxecto incluirá Arduino + Wifi ou Arduino + Bluetooth.\nPersoalmente, creo que calquera opción é boa se temos unha boa fonte de alimentación e acceso a Internet, pero se non a temos, optaría persoalmente por Arduino + Bluetooth, que non precisa tanta tecnoloxía e as últimas especificacións aforran enerxía e son máis eficientes de usar. E ti Que tecnoloxía usar para os teus proxectos?\nCamiño completo ao artigo: Hardware gratuíto » Arduino » Arduino+Bluetooth


Fuste - Wikipedia, a enciclopedia libre\nEste artigo trata do elemento arquitectónico, para o recipiente véxase barril.\nFustes dos piares compostos da nave da Catedral de Santiago de Compostela\nO fuste ou cana é a parte da columna que se atopa entre o capitel e a base.\nCorresponde ao corpo principal ou básico das columnas utilizadas en moitos dos edificios desde a época exipcia ata o neoclásico do século XIX. O seu deseño pode ser desde o simplemente liso, é dicir sen ningunha decoración, pasando polo estriado ou raiado no sentido vertical do fuste, este estriado chegouse a facer fino resaltándoo en lombo curvo ou ben acanalado, con amosegas nos extremos de cada raiadura para esvaer a súa forma coa do basamento ou co capitel.\nOs fustes chegaron a contar con decorados vexetais ao seu derredor, para facelos máis vistosos.\nNormalmente os fustes construíanse en forma de seccións encostadas no sentido vertical, ao facelo os gregos chegaron a facelos bombeados na parte central coa finalidade de que a visual en perspectiva non os fixese parecer desproporcionados, ou ben son cilíndricos con maior grosor na súa parte inferior, grosor que vai diminuíndo conforme crece ou se alonga.\nO fuste de maior decoración é o denominado como "salomónico" por ter un deseño torto ou helicoidal, con decorado en follas de parra e acios de uvas, e é propio do barroco.\nTamén se teñen os fustes simulados acaroados ás fachadas dos templos católicos, como os estípites, que teñen forma de pirámide truncada pero co lado máis angosto na parte inferior.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Fuste&oldid=5374132»\nA última edición desta páxina foi o 1 de febreiro de 2020 ás 18:59.


photo_camera Santiago de Toldaos\nMais hoxe falemos só da memoria. Neste número mesmo as Palabras con memoria, a sección de AELG que coordina Isidro Novo, parecen ter o seu mellor encaixe, case un complemento, co relato de Pepe de Pura.\nA cartografía da Galiza mártir, a cartografía do terror representada en nomes, nomes de persoa e nomes de lugar, eses nomes que gardan a memoria do paso das persoas polo territorio, da súa actividade e do desenvolvemento económico.\nAlgún destes nomes é novo nesta sección, outros xa apareceron, como é o caso da Estivada de Cacheiras, o lugar en que se fai a homenaxe a Anxel Casal.\n"Ao lado destes lugares de terror e morte hai outros que denotan memoria de repoboacións, feitas, seguramente, contra a vontade das persoas que as tiveron que sufrir".\nAo lado destes lugares de terror e morte hai outros que denotan memoria de repoboacións, feitas, seguramente, contra a vontade das persoas que as tiveron que sufrir. Na historia recente da Galiza o caso máis chamativo de colonización foi o da Terra Chá, entre os anos 1954 e 1968. Non foi este o único proxecto levado a cabo xa que tamén se actuou na Illa de Ons e na lagoa de Antela.\nNo caso da Terra Chá, para ocupar os novos poboados e traballar as novas parcelas a “selección” de colonos fíxose en Negueira de Muñiz, o territorio que na altura estaba sendo anegado pola barraxe de Grandas de Salime para a produción de enerxía eléctrica. O encoro partiu en dúas metades o municipio, incomunicou o territorio e converteuno no menos poboado de Galiza, con 210 persoas en 2009 segundo os datos do INE.\nOs veciños de Negueira de Muñiz trasladados á Terra Chá non levaron consigo os nomes das súas aldeas de orixe. Foron para catro asentamentos que xa tiñan nome e a memoria daquelas casas ficou debaixo da auga. Mais non sempre sucedeu así.\nAtopamos hoxe na Galiza topónimos que confirman a presenza de colonos procedentes de outros territorios. Por exemplo das terras do que hoxe chamamos Coimbra debían proceder as persoas que deron nome ás seis ou sete entidades de poboación que hoxe chamamos CUMBRAOS (CUMBRÁNS, nas terras de Mazaricos). De Monterroso debía ser o Gonçaluo Yanes de Cumbraos que xunto a “Apariçio Fernandez e Pedro Fernandez e, Martín Perez de Couello, Iohan Juanes de Sirgual, Martin Juanes de Parteme, Iohan Perez de Sirgual e otros muytos” aparece nun documento de 1278 relacionado co priorato de Vilar de Donas. Neste CUMBRAOS tamén se celebra, segundo podemos ler na capa do Sermos Galiza, nesta caso na versión dixital, un festival denominado Son Agrogay coa finalidade de visibilizar "un rural diverso, afectivo e sexualmente" ao tempo que "defender e dar valor a outros principios como a sostibilidade, o respecto ao patrimonio material e inmaterial e o ecoloxismo".\n"No concello d' A Lama, Pontevedra, existe unha entidade de poboación denominada CASTELÁNS, e en Vilar de Santos e Calvos de Randín achamos a forma CASTELAUS"\nEn Láncara, Pantón, O Incio e Triacastela establecéronse os colonos procedentes das terras de Toledo. Hoxe eses lugares denomínanse TOLDAOS. O nome aparece xa configurado antes de finalizar o século XIII, segundo podemos ler nun documento de Ferreira de Pantón de 1299: “dou en foro ... o casar que donna Millia a en Toldaos, o qual foy de Ferrnán Iohanes, que ias suu siño de Seoane de Toldaos”\nPosibelmente a forma TOEDO, na Estrada, teña a ver con Toledo, aínda que neste caso parece non se referir a presenza de colonos dado que non é unha forma de xentilicio. Sería, para algúns autores, unha forma de base prerromana.\nNo concello d' A Lama, Pontevedra, existe unha entidade de poboación denominada CASTELÁNS, e en Vilar de Santos e Calvos de Randín achamos a forma CASTELAUS, en referencia á posíbel presenza de persoas procedentes de Castela.\nAínda procedentes de fóra da Galiza achamos un ASTURESES en Boborás.\nSe estes topónimos fan referencia a xentilicios procedentes de fóra do país hai outros que dan conta de posíbeis migracións internas, como poden ser os SARREAUS localizados por terras de Bande, Riós ou Maceda e con clara orixe en SARRIA ou BANGUESES (Conuçuda cousa seia a todos conmo eu Siluestre Fernandes dito Tinoso de Bangueses, por outorgamento de miña moller Dominga Migueles, podemos ler nun documento de 1324) . Estes Bangueses son procedentes de Banga, no Carballiño e asentaron en VEREA, Ourense, mais isto fica para outro número, se for o caso. Agora a desfrutar do presente.


Petín reivindicou o 8-M co manifesto da escritora Mencía Yano - Somos Comarca\n8 marzo, 2019 ACTUALIDAD , PETÍN\nO Día da Muller xuntou a máis de medio cento de persoas na porta do Concello de Petín para reivindicar a igualdade das mulleres\nHomes e mulleres, vestidos con camisetas de cor morado —doadas polo Concello— nas que se podía ler «Todas Libres», congregáronse as portas do edificio para escoitar o manifesto de Ofir Enríquez —escritora valdeorresa que publica baixo o pseudónimo Mencía Yano—.\nDespois de dar unha breve explicación de porque o 8-M está adicado ás mulleres, fixo unha referencia a esta xornada como a da reivindicación, a de facer balance sobre a situación das mulleres na sociedade e, a da igualdade.\nAludiu a desigual salarial e o teito de cristal que limita as posibilidades de promoción, autonomía e liberdade das mulleres. Mencionou a violencia de xénero, os asasinatos, a violencia sexista, «feitos que lamentablemente seguen sendo cotiáns», segundo a escritora veciña de Petín.\n«É ben triste que haxa que adicar un día para facer ver os dereitos das mulleres, algo que todos deberiamos ter interiorizado e normalizado nas nosas vidas, sen ter que adicarlle un día para conmemoralo. Non fai falta un dia internacional do home, no que se reclamen os seus dereitos», apuntou Enríquez.\nO feminismo é a única resposta a todas as reivindicacións das mulleres, e non poden quedarse só nas frases das camisetas ou en slogans en tempo de campaña electoral, sinalou. Reclamou a igualdade dos dereitos sociais, laborais e económicos das mulleres que non é cousa dun día senón que hai que loitalo a diario lembrándoo cos feitos e o comportamento.\nA educación das novas xeracións e primordial segundo a escritora quen antes de finalizar o discurso fixo a seguinte observación: «Deixemos constancia da nosa loita aos nosos fillos e fillas, educándoos para que tomen conciencia e crezan sabéndose iguais»\nSe queres ver o vídeo da mensaxe de Mencía Yano fai clic na seguinte ligazón:\nInés Docampo logra la mínima para el nacional


Cuaderno de una bióloga de bota: Cañón del río Cabe (Lugo): Fauna\nEscrito por Inés G. en 17:45\nEu estiven de prospección polo val do Cabe e me pareceu un lugar moi interesante. Busquei moito lacértidos mediterráneos, porque me parecía un hábitat idóneo, pero só atopei P.hispanica.\nE paréceme extremadamente interesante esa cita túa de P. algirus. A qué altura foi? Non sei se levabas GPS, pero se me indicas o lugar aproximado, pódoche sacaras coordenadas para poder transmitilas ao atlas da SGHN e ao Alvar.\nPode tratarse dunha cita moi importante!\n23 septiembre, 2012 20:40\nPois atopei diferentes exemplares a varias alturas do val. Non teño GPS así que nin idea das coordenadas. O primeiro exmplar foi preto da aldea de Budián, por un caminiño que baixa as viñas, pero cheguei a ver exemplares preto dalgún arroio que baixo ao río Cabe. Tratarei de buscar co Google maps os puntos.\n24 septiembre, 2012 12:25\nSe me dis o teu correo pásoche o mapa 1:25.000 escaneado para que localices os lugares.\nA especie non está citada na cuadrícula de Budián, aínda que non sei se baixaches moito en dirección sur. Pero co mapa has ver o lugar co moita precisión (xa incorpora as cuadrículas UTM).\nE acabo de darme conta que César é colaborador do teu blogue. Así que podes falalo directamente con el, para que te bote unha mao.\n24 septiembre, 2012 18:38\nPois tes razón, case é máis sinxelo que llo comente a César e que me diga como facer. Graciñas por todo.\n24 septiembre, 2012 19:59


ACEM integra aos afectados de párkinson – ACEM Santiago\nCoa desaparición este ano da Asociación Párkinson Compostela (ASPAC), ACEM ofrece os seus servizos tamén aos afectados por esta enfermidade. A Asociación convértese así nun centro de referencia na área de Compostela en orientación e servizos para pacientes de distintas enfermidades neurodexenerativas.\nOnte na Asociación tivo lugar a charla online e presencial: “A enfermidade de párkinson 2020, Cómo chegamos ata aquí?” a cargo do Dr. Ángel Sesar Ignacio.\nO párkinson é a segunda enfermidade neurodexenerativa máis frecuente no mundo. Estímase que en Galicia hai entre 7.000 e 8.000 afectados. Os principais síntomas son a lentitude de movementos, o tremor en repouso, a rixidez muscular e a inestabilidade postural.\nO Dr. Ángel Sesar Inasio coa presidenta de ACEM, Mª Teresa González\nonte tivo lugar dende ACEM a charla presencial e online: “A enfermidade de párkinson 2020: cómo chegamos ata aquí?” a cargo do Co Dr. Ángel Sésar Ignacio, neurólogo membro da Unidade de Trastornos do Movemento do C.H.U.S. que puido ser seguida online e presencial para algúns pacientes afectados.\nDr. Ángel Sesar Inasio\nUnha charla que foi de grande interese para as persoas afectadas de párkinson, que veñen de integrarse en ACEM despois do peche da súa Asociación ASPAC. Carmen, creadora da que foi a primeira Asociación de Párkinson de Santiago, acaba de unirse a ACEM: “O que máis precisamos os pacientes é que alguén nos guíe nas terapias, e é por iso que viñemos aquí, para atopar a axuda de profesionais”.\nO público presencial\nPacientes, familias e coidadores afectados pola enfermidade reciben xa información, orientación e diversos servizos rehabilitadores e sociosanitarios adecuados ás súas necesidades específicas:Fisioterapia, logopedia, atención psicolóxica, pilates, terapia ocupacional, traballo social, obradoiros e servizos xurídicos, entre outros.\nO servizo que máis lle interesa a Carmen e a súa amiga Mari Carmen -tamén afectada de párkinson- é a logopedia, mais unha das cousas que tamén aprezan os afectados é a compoñente humana de formar parte dun grupo: “vimos á Asociación buscando un punto de encontro onde atopar outros pacientes coma nós, cos que poder falar e compartir”.\nA presidenta da Asociación Compostelá de Esclerose Múltiple María Teresa González Salvadores fai unha valoración moi positiva desta incorporación: “En cidades pequenas como Santiago é importante que os pacientes de patoloxías similares se unan. Deste xeito poden atopar un centro de referencia e un apoio moito maior; algo moi necesario nestas enfermidades nas que os pacientes tenden ao illamento”. Ademáis –sinalou- “con esta unión o que se consegue é profesionalizar máis os servizos que se ofrecen aos afectados, xa que cun maior números de socios a oferta pode ser más ampla”.\nA Asociación Compostelá de Esclerose Múltiple convírtese así no espazo de referencia da área de Compostela en orientación e servizos sociosanitarios para pacientes de diversas enfermidades neurodexenerativas coma a esclerose múltiple, ELA, párkinson e lupus.\nA enfermidade de párkinson\nO Párkinson é a segunda enfermidade máis prevalente na actualidade despois do Alzhéimer, e pertence aos chamados Trastornos do Movemento. En España afecta a máis de 150.000 persoas, e en Galicia se estima que hai entre 7.000 e 8.000 afectados.\nTrátase dun trastorno neurodexenerativo que afecta ao sistema nervioso de maneira crónica e progresiva. Coa enfermidade o control de movemento vése alterado, dando lugar aos síntomas motores típicos, como o tremor en repouso, a lentitude de movementos, a rixidez muscular ou a inestabilidade postural. O máis común é que a enfermidade se inicie entre os 50 e os 60 anos, se ben, existen manifestacións precoces antes dos 40 anos.


Pa Cama de Katarsis Educación e Teatro\nENTRADAS ESGOTADAS PARA O PASE DAS 11:30 H\nEspectáculos para público de 0 a 3 anos\n11:30 (ESGOTADAS) e 13:00 h\n* Pídese puntualidade, unha vez comezado o espectáculo non se permitirá o acceso á sala.\n981 189 888 (Centro Ágora)\n"Pa Cama" é unha exploración de xogos entre dous amigos que antes de durmir descobren un mundo de aventuras que lles distrae do sono.\nA súa predisposición e inxenuidade lévaos a atopar diversión no máis sinxelo, en todo o que lles rodea, no marco dun ambente tan acolledor coma un dormitorio. Un xogo leva a outro, dende unha pelota ata unhas almofadas que fan de ás para voar, pasando polas sabas axitándose no aire, a toalla enrolándose e desenrolándose, a luz apagándose e acendéndose, e uns pequenos monicreques en forma de ollos que se bican.\nUn espectáculo non verbal que se desenvolve coma se fora unha coreografía de danza seguindo o fío dunhabanda de son orixinal en función do movemento e das emocións das personaxes. O uso de instrumentos devento e a gaita irlandesa axudan a que a obra manteña un clima acolledor e de soño, donde a fantasía e aimaxinación son as claves para a acción.\nPara nenos e nenas de 0 a 3 anos\nUnha idea orixinal de Carolina Ramos e Kevin Stewart\nDirección: Omar Alvarez e Kevin Stewart\nActores: Kevin Stewart e Estibaliz Veiga\nMúsica orixinal: Manuel Conde\nDESPACHO CENTRAL DA PRAZA DE OURENSE: de luns a venres, agás festivos, de 9.30 a 13.00 e de 16.30 a 19.30 h\nDESPACHO DE ÁGORA: aberto só os días de función, desde unha hora antes (só se quedan entradas dispoñibles)\nTELEVENDA: 902 044 226 (de luns a venres de 9.00 a 22.00 h, sábados de 14.00 a 22.00 h e domingos de 16.00 a 21.00 h) ou web: www.ticketea.com


Vieiros: Galiza Hoxe - Filipinas dálle o visto e prace a Yondelis, e Zeltia dispárase na bolsa\nFilipinas dálle o visto e prace a Yondelis, e Zeltia dispárase na bolsa\nPharmaMar, filial do grupo farmacéutico galego, xa comercializa o medicamento en media ducia de países fóra do Espazo Económico Europeo.\nRedacción - 14:00 10/07/2009\nTags: cancro fármaco Filipinas PharmaMar sarcoma Yondelis Zeltia\nAs accións do grupo farmacéutico galego Zeltia subían un 6% á media mañá deste venres logo de que Filipinas aprobou o uso do composto Yondelis para o tratamento do cancro de ovario recorrente e o sarcoma de tecidos brandos (STS).\nA compañía destacou que "a aprobación de Yondelis para o tratamento do cancro de ovario recorrente por parte das autoridades filipinas supón a primeira aprobación para Yondelis nesta indicación".\nDistribución fóra do EEE\nPharmaMar, filial de Zeltia, comercializa Yondelis nos máis de 30 países do Espazo Económico Europeo (EEE), incluído Suíza. Filipinas súmase aos de fóra deste grupo, onde xa está á venda: Arxentina, Colombia, Venezuela, Corea do Sur e Rusia.\nYondelis ten, ademais, designación de "medicamento orfo" (en enfermidades pouco frecuentes) para o tratamento de sarcoma de tecidos brandos e cancro de ovario na Unión Europea, Estados Unidos e Suíza, e en Corea do Sur para sarcoma de tecidos brandos.


Eu tamén són da Galiza profunda, e sintome orgulloso. - Tercera Información -Tercera Información\nO caso da xuiza que vén de retirar a custodia do seu fillo a unha muller co argumento de que vive «na Galiza profunda», pon sobre a mesa as grabes consecuencias de ter unha xustiza en máns do españolismo máis rancento e reaccionario.\nA xuiza nunha sentenza vergoñenta e insultante para o pobo galego, para a nación galega, deu a custodia ó pai, que vive en Marbella, unha cidade que o auto describe como «cosmopolita» e con «todo tipo de colexios, públicos ou privados». A defensa da muller ten presentado unha queixa ante o Consello Xeneral do Poder Xudicial.\nÉ un caso que pode parecer anecdótico, pero que amosa o xeito de como a ultradereita española ve a Galiza, como a periferia atrasada, cando non como unha colonia.\nAqueles que desprezan o noso idioma, e a nosa cultura, os que negan a nosa historia e tamén a nosa identidade como nazón, dificilmente poden representarnos e respetarnos.\nVen é certo que o noso rural continúa tendo moitas carencias, que o Estado español manten unha débeda histórica co pobo galego que nin recoñece, nin pensa pagar. Máis as galegas e galegos temos dereito a dignidade, é nosa, e o desprezo deste tipo de xente debe reforzar a nosa determinación a ser, e a seguir sendo galegos.\nGaliza se defende e se respeta, o orgullo de ser galego ninguén o pode roubar. Este tipo de ataques deben ser respostados con contundencia por todo o pobo galego.