A cova do lobo Seitodo: 2011\nTaller de creación de contos en liña.\nO equipo de dinamización da biblioteca escolar e o equipo de TICS deseñaron e levaron a cabo, de forma conxunta e en colaboración cos titores/as, un taller de creación de contos en liña no trimestre que acaba de rematar.\nA páxina elexida foi My Storymaker. Resumímosvos, a continuación, as fases do proxecto.\n1.- Distribución en pequenos grupos dos alumnos/as nas titorías.\n2.- Reflexión e debate sobre certas cuestións a delimitar como as personaxes, o título, o argumento e a realización do storyboard. Para facilitar as tarefas, deseñáronse as plantillas expostas, as cales están en consonancia cos pasos propostos pola páxina escollida.\n3.- Representación da historia elaborada a nivel gráfico a nivel online.\nPublicado por clubedelectura en 22:17\nEtiquetas: actividades, dinamizacion\nUn libro, un alimento.\nO Rastriño de Nadal foi todo un éxito! Queremos agradecervos a todos/as a vosa colaboración na campaña,así como a demostración dunha conducta, máis que solidaria, nestes tempos difíciles. Este vídeo así o reflexa. Bon Nadal!\nPublicado por clubedelectura en 12:26 1 comentario:\nEtiquetas: fondos, literatura nadal\nGuía de Nadal.\nEstas son as nosas recomendacións lectoras para este Nadal. Algúns exemplares das obras que aquí se aconsellan estarán a vosa disposición, ademáis de na biblioteca do centro, na biblioteca municipal. Desexamos que vos gusten!\nPublicado por clubedelectura en 23:26 No hay comentarios:\nEtiquetas: literatura nadal, recomendacions\nUnha nova iniciativa solidaria.\nA ong española Orbayu ven de propoñer unha iniciativa moi interesante para mellorar as condicións de vida dos habitantes dunha aldea da República Democrática do Congo. Servíndose dun libro infantil titulado "El violín de Pazlús" pretenden recaudar beneficios para realizar diversas obras sociais.\nO exemplar básase na historia dun neno que toca o violín para acadar un mundo mellor. Un tenro relato que, de seguro, non nos deixará indiferentes.\nAdemáis, o autor e ilustrador é Jacobo Muñiz López, un galego experto non só en darlle forma á fantasía, senón tamén en representar a súa propia visión da realidade.\nSe pinchades enriba do título do libro accederedes a súa publicación en issuu.\nPublicado por clubedelectura en 16:27\nEtiquetas: literatura nadal, musica\nRastrillo de Nadal\nChega o noso centro o Rastrillo de Nadal. Unha auténtica exposición de libros que, ata non fai moito, formaban parte dos fondos da nosa biblioteca pero que deben abandonala por proporcionarnos moita da sabiduría que albergaban.\nPara participar só hai que traer un alimento non perecedeiro e éste poderá ser intercambiado polo exemplar que máis vos guste. Qué sinxelo!\nDeste xeito, ademáis de agasaiarnos cun pouco de lectura ou agasaiar aos demáis, estaremos colaborando nunha iniciativa solidaria coa axuda de Cáritas Carballo, organización que distribuirá os alimentos recavados entre aquelas familias que o precisen.\nEsperámosvos o próximo 21 de decembro!!\n(Ilustración de Fernando Vicente, publicada en El país.com o 16-12-2006).\nPublicado por clubedelectura en 15:51\nOutro ano viaxando...\nAínda que as mochilas comezaron a súa andadura xa en novembro, é agora cando publicamos o seu contido. Esperamos que as propostas vos gusten e que disfrutedes do material.\nOpen publication - Free publishing - More dinamizacion\nPublicado por clubedelectura en 13:20\nO Nadal na aula.\nTemos varias sorpresas pendentes conforme se vai achegando o Nadal. Ide abrindo boca con estes exemplares, os cales forman parte do noso fondo bibliográfico. Atoparedes, dende tenras historias con finais felices, ata as máis disparatadas aventuras.\nPresentación lecturas nadal\nView more presentations from loboagualada\nPublicado por clubedelectura en 22:10\nChegou o Samaín a nosa bibliocova!!\nCorren tempos escuros na nosa gorida, tempos de bruxas, de curuxas, lobisomes, gatos negros, pantasmas...\nSe sodes quen de facerlle fronte, botádelle unha ollada ás recomendacións que temos preparadas. Atrevédevos a disfrutar das lecturas máis terroríficas!\nLecturas que están de medo!!\nPublicado por clubedelectura en 21:38 No hay comentarios:\nEtiquetas: consellos, literatura outono\nAlgúns consellos para ler en familia.\nA familia exerce un papel moi importante á hora de instaurar hábitos incluídos, por suposto, os lectores. En liña co curso pasado, éstas son algunhas recomendacións por ciclos para que pais e nais colaboren connosco á hora de motivar ós nenos e nenas a ler.\nOpen publication - Free publishing - More consellos\nPublicado por clubedelectura en 19:20\nEtiquetas: consellos, familia\nChegou o outono e con él novos libros que descubrir.\nCon esta incrible escenografía Laura Gallego, unha das gañadoras dos Premios Cervantes Chico 2011, presenta a súa última obra. Trátase dunha novela de aventuras que de seguro enfeitizará a moitos dos nosos alumnos/as do último curso. O lobo Seitodo garda varias mostras gratuitas na súa cova, esperando impaciente o próximo 14 de outubro!\nSe ousades ler na lingua de Shakespeare, que mellor que coñecer a historia da urraca Margaret. Encántalle os obxectos brilantes pero non está disposta a compartilos. Cómo reaccionarán os seus amigos do bosque?\nDeixade que a vosa imaxinación voe ata o corazón deste bosque maravilloso. Descubriredes seres fantásticos escondidos nas láminas. A ver quen os atopa!\nPublicado por clubedelectura en 20:37 No hay comentarios:\nEtiquetas: literatura outono\nNa nosa aventura cruzando o mundo, os nen@s de infantil convertíronse nuns expertos do continente africano. Éstas son algunhas das actividades, creadas para a PDI, coas que ampliaron os seus coñecementos.\nPublicado por clubedelectura en 10:17\nEtiquetas: africa, pdi\nO "Guillermo Tell" de Rossini.\nGuillermo Tell foi unha das lendas suizas estudadas. O músico italiano Rossini elaborou unha composición na honra deste heroe.\nPublicado por clubedelectura en 21:52\nEtiquetas: lenda, musica\nA flora en Europa\nEste curso os nosos pequen@s adicáronse a percorrer o mundo. A biblioteca quixo acompañalos nesta aventura propoñendo actividades en formato dixital.\nPublicado por clubedelectura en 21:41\nConsellos lectores para pais e nais\nÉstas son algunhas prácticas recomendacións, dirixidas aos papás e ás mamás do alumnado do 1º ciclo de primaria, para fomentar os hábitos lectores entre eles. Botádelle unha ollada!\nPublicado por clubedelectura en 22:58\nPechado por catalogación\nNeste intre o Lobo Seitodo está a ordenar a súa cova polo que temporalmente está pechada. En poucos días estaremos a pleno rendemento.\nPublicado por clubedelectura en 11:20 No hay comentarios:\nChegou o outono e con él novos libros que descubri...


O servizo de socorrismo de Sanxenxo abre este venres en 6 praias - Pontevedra Viva\nXoves 24 de Xuño, 2021 ás 16:26 do Xoves 24 de Xuño, 2021\nSilgar, Areas, Canelas, Montalvo, Baltar e A Lanzada contarán con socorristas e sanitarios a partir deste venres. No resto dos areais iranse abrindo os postos de vixilancia a partir do luns 28.\nNun comunicado emitido polo Concello de Sanxenxo destácase que "a xestión do goberno conseguiu en poucos días mellorar incluso as prestacións que contemplaba o concurso público".\nA anticipación da apertura dalgunhas praias e os contratos de 3 meses que se están facendo a todo o persoal de salvamento van permitir que as 17 praias con bandeira azul este verán dispoñan de socorristas durante máis días do habitual. Así, as 13 praias que outros veráns finalizaban o servizo o 31 de agosto, este ano van prolongalo ata mediados de setembro, "polo que os días perdidos van recuperar con fartura".\nO Concello de Sanxenxo sinala que sendo moi relevante o número de días que unha praia ten socorristas "non o é menos a calidade do servizo que se presta", para o que é necesario un equipamento sanitario completo e profesionais moi formados. Neste sentido, lembra que o ano pasado o Concello adquiriu novos materiais de forma que as 17 praias con bandeira azul dispoñen de desfibrilador, balón resucitador, botella de osíxeno e mochila de emerxencia que permite saír a atender calquera accidente coa maior rapidez e coa garantía de que levas todo o necesario.\nAdemais, os módulos de salvamento teñen padiola anfibia, materiais de curas e inmobilizacións e as medicinas de primeira asistencia.\nGrazas ao equipamento sanitario e á profesionalidade dos máis de 70 socorristas e sanitarios que atenden as praias a Adeac outorgou a Sanxenxo un recoñecemento especial á calidade do servizo de salvamento e socorrismo, distintivo que se entrega unha soa vez e que no caso de Sanxenxo foi o ano pasado.\nPoio Sanxenxo O Salnés Ponte Caldelas Arousa\nA Xunta apoia con 160.000 euros a contratación de 40 socorristas en concellos de Pontevedra e O Salnés


Por un minifundio para o coidado das persoas maiores - Praza Pública\nPor un minifundio para o coidado das persoas maiores\nA situación que estamos a vivir en plena pandemia do Covid-19, con noticias e imaxes diarias tristes e durísimas que evidencian a vulnerabilidade extrema das persoas en residencias de maiores e, consecuentemente, tamén das que traballan nelas, deberíanos facer pensar en profundidade se o modelo de coidados que temos implantado actualmente é o que necesitamos ou o que queremos. Que non é seguro xa o constatamos con esta crise da Covid-19, mais cómpre pensar se ademais de buscar sistemas seguros, queremos tamén sistemas máis humanos, pois ben sabemos que moitas das veces a seguridade e a humanidade non van da mesma man.\nO sistema de coidados orientouse fundamentalmente ao sistema de residencias, en detrimento doutros programas máis normalizados que lles permiten ás persoas permanecer no seu medio, como son os centros de día e os programas de axuda no fogar. Esta última opción mesmo foi diminuíndo en intensidade ao longo destes últimos anos. Cómpre salientar que a Lei da Dependencia, dotada de carácter universal no seu artigo 3, rematou tendo un carácter fundamentalmente asistencialista, de xeito que máis ca un modelo de atención, hoxe, na práctica, constitúe unha medida de conciliación. Isto é así en primeiro lugar porque non dá cobertura a todas as necesidades, pois, entre outras cousas, dende que se detecta a necesidade ata que se fai efectivo o dereito pasa con toda probabilidade máis dun ano, no mellor dos casos. Hai que ter en conta que estamos falando dunha poboación moi vulnerable, que comeza a demandar as axudas cando se detecta un problema de dependencia, e que os prazos para a vellez fanse máis curtos debido á probabilidade de falecementos. Por outra parte, tamén afastou os entes locais das decisións administrativas e máis concretamente da valoración social, xa que para determinar o grao de dependencia e polo tanto a rapidez de acceso ao servizo, a valoración social non se ten en conta.\nImos analizar, daquela, en que situación están os recursos de residencias, cos que agora mesmo as traballadoras sociais nos vemos abocadas a traballar no sentido de ofertalos ás persoas maiores como practicamente a única alternativa existente a unha situación de convalecencia ou dependencia.\nNa provincia de Lugo, o número de prazas privadas en residencias para a terceira idade supera ao total de prazas públicas en 220 prazas. Existen un total de 2.155 prazas privadas e un total de de 756 propias da Xunta, que sumadas ás 837 prazas financiadas, fan un total de 1.593 prazas públicas da Xunta. Se sumamos as 342 prazas da administración local temos un total de 1.935 prazas públicas.\nSe se ten en conta a ratio de prazas recomendada pola ONU (5 prazas por cada 100 persoas maiores de 65 anos) serían necesarias 4.792. Polo tanto, atopámonos con que na provincia de Lugo sería necesario crear 2.857 prazas a maiores das que xa temos. Mesmo contando coas 2.155 prazas privadas, habería que crear 702 prazas para cumprir coa recomendación.\nNon é de estrañar que a Administración local, pese a que as competencias sexan da Xunta, decidise crear 342 prazas de convivencia alternativa nos seus concellos para non afastar as persoas maiores do seu medio de vida e socialización.\nVexamos a situación de forma gráfica:\nTotal de prazas públicas e privadas por comarcas na provincia de Lugo. Elaboración propia a partir de datos do REPSS da Xunta ©\nEn canto á distribución, temos case unha total ausencia de prazas públicas (referímonos ás prazas públicas por ser a Administración autonómica a responsable da planificación deste tipo de recursos) nas zonas orientais e occidentais. Tamén se dá esa ausencia de prazas en concellos da Terra Chá como Muras, Guitiriz, Xermade, Cospeito, Begonte e Abadín. Destaca a escasa achega de prazas públicas na Mariña central e na Mariña oriental por parte da Xunta con tan só 21 e 24 prazas respectivamente. Aínda que Lugo figura con prazas, estas non son suficientes, pois a porcentaxe de necesidade na provincia, segundo a ratio establecida pola ONU, sería de 946,85 plazas a maiores das que xa temos.\nResulta rechamante que sexan precisamente as zonas máis illadas e con maiores problemas de comunicación as que non dispoñan de ningún recurso alternativo de convivencia, como toda a comarca dos Ancares e o concello de Folgoso do Courel. Nalgúns destes concellos sería necesario crear outro tipos de recursos baseados en pequenas unidades de coidados, tendo en conta veciñanza e comunidade. Tamén aquí é necesario subliñar que a Lei da Dependencia, debido a esa exclusión da valoración social da que se falou antes, non prioriza que determinadas zonas, polo seu illamento, teñan máis intensidade dun determinado servizo como é o de axuda no fogar ou que os servizos sociais poidan articular servizos a medida. Vese, entón, o carácter global e estandarizado da Lei e tamén dos servizos sociais en canto non se dá competencia aos concellos para artellar sistemas específicos. Semella, entón, que estes concellos están a pagar xustamente a dificultade das súas comunicacións e a súa demografía, factores que evidentemente non deberían servir de excusa para deixalos sen servizos nin alternativas de coidado, senón máis ben de xustificación para un esforzo de investimento na prestación destes servizos.\nFigura 1.Total prazas públicas (Xunta, financiadas e Administración local). Elaboración propia a partir de datos do RUEPSS da Xunta. Figura 2: Total prazas privadas. Elaboración propia a partir de datos do RUEPSS da Xunta. ©\nPoderíase dicir que quen decide onde se crean prazas públicas son en xeral as residencias privadas, que equivale a dicir que quen decide onde se coida e como é a inversión privada, é dicir, os fondos de inversión. Pódese observar como loxicamente as prazas financiadas, que son máis que as propias da Xunta (837 financiadas e 756 propias da Xunta) adoitan estar localizadas dentro das residencias privadas de gran tamaño. Non se coñecen os criterios empregados para a localización ou a creación de residencias, agás o criterio de “maior poboación” ou outros que corresponden á lóxica da inversión privada.\nPero o que cómpre cuestionármonos aquí non é tanto a escaseza de prazas residenciais, que é un feito, senón o modelo de coidados que temos. Que modelo de coidados queremos? Queremos coidados de proximidade e vinculantes? Queremos que as residencias tal e como as concibimos na actualidade sexan unha alternativa residencial aos nosos maiores?\nO sistema residencial actual baséase en residencias fundamentalmente privadas que destacan por seren espazos inmensos nos que a mirada ás veces confusa das persoas maiores se perde nunha profunda tristura motivada pola certeza dunha morte na máis radical das soidades e do desarraigo: Fundación José Otero en Compostela con 150 prazas, Domuvi de A Coruña con 150, Domusvi de Chantada con 201, Domusvi de Viviero tamén con 150 prazas e outras que están espalladas por Galicia e que, aínda que non son tan grandes, superan, na meirande parte, os 50 residentes. Só hai que dicir que as residencias privadas dan cobertura neste momento ao 80% de prazas de maiores en Galicia.\nGalicia conta con 314 concellos, dos que 257 teñen menos de 10.000 habitantes, fronte aos 57 que sobordan este límite. Un factor relevante que vén engadirse a esta cuestión meramente numérica é o das circunstancias xeográficas complicadas que teñen moitos concellos de toda a provincia. Estes simples datos son determinantes para comezar a pensar noutro tipo de servizos adaptados ás características da nosa xeografía e o noso territorio, pois temos un predominio da pequena escala en Galicia, á que cómpre adaptarse e que impide que a copia de modelos alleos funcione ben no noso contexto. Curiosamente, malia a feminización histórica dos coidados, non semella que se teña escoitado a aquelas que tradicionalmente asumiron e nas que recaeu a ética dos coidados, pois probablemente ningunha coidadora recomendaría a residencia de gran tamaño para coidar nin ser coidada.\nPola contra, se avaliamos a dispoñibilidade de servizos de pequeno tamaño, que cumpren condicións de proximidade e arraigo, xa que a maioría están emprazados en zonas rurais, só contamos con 78 vivendas comunitarias e 16 pisos tutelados de carácter público para toda a provincia.\nVemos, entón, que a administración da Xunta apostou claramente por prestar servizos a través de residencias de gran tamaño para a atención dos maiores e por modelos de carácter privado (máis, se se ten en conta que mesmo na práctica totalidade das residencias públicas a xestión tamén é privada), deixando as zonas rurais, e especialmente as da alta montaña luguesa, nun desleixo e abandono que non é novo. A isto cómpre engadir que, aínda que unha residencia da Xunta estea situada nun determinado concello, iso non garante que as persoas maiores empadroadas no mesmo poidan ter acceso inmediato, debido ao sistema de asignación de prazas que hai vixente.\nTemos, por outra banda, que Galicia ten as provincias con máis vivenda baleira de España, sendo Lugo a segunda provincia de todo o Estado por este parámetro, seguida de Ourense. Sería importante pensar que imos facer con tanta vivenda baleira, e máis se se ten en conta a proxección da mesma dentro duns 10 anos. Segundo datos do IGE a 31 de decembro, un 14,64% dos fogares na provincia de Lugo están compostos só por unha persoa maior de 65 anos, e un 9,83% dos fogares, por dous membros maiores de 65 anos.\nOutro dato que cómpre considerar de cara á planificación de servizos alternativos de convivencia das persoas maiores é o relativo ás características do parque da vivenda en Galicia: segundo datos do IGE a 31 de decembro de 2019, un 16,74% das vivendas teñen máis de 7 espazos (espazos de 4 ou máis metros cadrados) e un 80% máis de 5. Ademais, o 71% do parque de vivenda de Galicia ten espazos superiores aos 76 metros cadrados e un 22% das vivendas supera os 100 metros cadrados.\nQueda claro que coas características do parque de vivenda en Galicia, a súa adaptación e rehabilitación podería ser unha vía importante para planificar servizos de proximidade e coidados para maiores en Galicia. Habería que ter en conta que os problemas residenciais non son efecto da propia vellez, senón da idiosincrasia das políticas de vivenda e do espazo, baseadas na especulación ao longo dos anos.\nO contexto europeo fornece outros modelos de alternativas de convivencia. En Suecia, hai xa moitos anos, transformaron as grandes residencias en unidades de convivencia de 8 a 12 persoas, practicamente empregando o mesmo persoal, na procura dun ambiente máis personalizado e humanizado.\nÉ o momento de crear debate social arredor de como queremos ser coidados. Se queremos servizos de proximidade baseados máis na socialización ou seguiremos cos modelos actuais nos que a especulación e mercantilización se converteron no eixe principal no deseño e a oferta dos mesmos. As persoas maiores precisan de referencias claras que compensen a perda de capacidade e socialización. A casa, o barrio, o lugar, convértense nas súas referencias, sendo estes os espazos que vertebraron e uniron todas as facetas e fases das súas vidas. Cando sexamos maiores, e para os que xa o son agora, a identidade, a continuidade e o recoñecemento dotan de sentido á vida. O sentido de verse recoñecido é fundamental: todas as persoas son alguén no seu barrio, no lugar ao que pertencen, son Pedro, María a da casa de abaixo, ou Antonio o do primeiro. Nunha residencia non son ninguén, rachouse o elo que as vencellaba á vida, acabáronse as referencias.\nO feito de ingresar nunha residencia, de romper ese espazo de socialización, é das circunstancias máis dramáticas que experimentan as persoas, e así o vexo a diario no meu traballo como traballadora social nun hospital, e así é tamén, como apuntan moitos estudos, no sentido de que case ninguén quere ir a unha residencia.\nDaquela, cómpre reivindicar máis coidados no domicilio, aumentar as axudas á conciliación de forma que nos permitan coidar dunha forma digna e desafogada. Non debería ser como é actualmente, que non nos permitan coidar. Coidar debería ser visto como un privilexio, un privilexio compartido, como unha responsabilidade levada con orgullo e non como unha carga coa que non se pode e como un traballo totalmente desvalorizado sempre a cargo das mulleres.\nBoto de menos diversificar a oferta de recursos sociais que podería incluír servizos baseados na socialización e colectivización dos coidados, servizos que vinculen, axudas á contratación para coidados de máis dunha persoa en domicilios próximos, axudas para a adecuación de vivendas onde se poidan compartir coidados, programas para mudar de vivenda cando a propia xa non se adapte, programas da propia administración para estimular e incentivar a organización de circuítos de axuda e de coidados por parte das comunidades e un longo etc. Habería moitas posibilidades, tan só debemos estar abertos e apostar polo mantemento dos coidados na propia comunidade e veciñanza. Non pode ser que non nos deixen coidar e asemade non nos oferten servizos de coidados adecuados.\nEste enfoque faríanos sentir ás traballadoras sociais e a moitas persoas que traballamos no campo da intervención social orgullo pola nosa profesión. Permitiríanos levar o traballo coa máxima dignidade e deixar atrás a apatía e aborrecemento diario con que imos a traballar por sentirmos que algo estamos a facer mal, que os principios con que foi creada a nosa profesión non guían o noso labor diario de axudar a persoas pola falta de recursos, programas, persoal e a máis absoluta carencia de coordinación e cooperación entre os mandos da organización das distintas administracións e as e os profesionais do campo da dependencia e a asistencia social.\nNon debería ser preciso lembrar ao Goberno da Xunta que o coidado dos maiores e dos menores constitúe a base dunha sociedade e dun Goberno que respecta os dereitos humanos. Non vai ser a entrega dos coidados das persoas maiores ás empresas privadas o que garanta, nin agora nin no futuro, a saúde, a seguridade nin, por suposto, o benestar dos nosos maiores.


Xaquedrum – Preguntas frecuentes\nCampas de Xadrez e moito máis\nNesta sección imos contestar a preguntas frecuentes que teñen os pais e nais sobre o campamento.\nCal é o horario do campamento?\nO horario do campamento será de nove da mañá ás dúas da tarde. Podendo levar o neno dez minutos antes e recollelo dez minutos despois. Se por motivos persoais o pai o nai quere levar o neno máis tarde pódese.\nA organización para facilitar a conciliación da vida laboral e persoal, terá un servizo de madrugadores que será dende as oito da mañá ás nove, e o seu custo será de dous euros ao día.\nTamén terá un horario para os que queiran saír máis tarde que será de dous a tres e o seu custo será de dous euros ao día.\nComo se distribúe o tempo no campamento para os máis pequenos?\nO campamento dos máis pequenos o neno e a nena fai diferentes actividades lúdicas e educativas.\nDurante o campamento os máis pequenos teñen unha hora e media de clases e de xogar ao xadrez, esta sesión está dividida en dúas sesións.\nOutro tempo dedícase a actividades de tempo libre, manualidades, globoflexia, xogos cooperativos e contacontos\nE o outro grupo -xadrez deportivo- de actividades que levan a cabo son actividades deportivas e talleres de manualidades con relación ao xadrez. Como poden ser talleres de figuras de xadrez con masa de fariña e sal, a creación de disfraces de pezas de xadrez, taller de chapas das mascotas de xadrez, pulseiras de xadrez…\nQué diferenzas hai entre os campamentos?\nPensando sobre todo nos rapaces e rapazas que participan en varios campamentos, a organización levará a cabo actividades diferentes, tanto de tempo libre coma nos talleres que se levarán a cabo. Tamén o nivel xadrecístico e as temáticas xadrecísticas.\nQué descontos hai?\nO segundo irmán e os alumn@s do CEIP Illa Verde terán un 10% de desconto non acumulable.\nOs alumnos que vaian a varios campamentos terán os seguintes descontos:\n2º campamento coste 50€\n3º Campamento coste 45€\n4º Campamento coste 40€\nSegundo irmán un desconto 10%\nAlumn@ do CEIP Illa Verde desconto 10%\nQué prezo ten un día?\nL@s alumn@s que queiran ir un día o custo será de 12 euros.\nOnde leva a cabo ?\nRúa Roi Xordo, 2, 27002 Lugo\nCEIP Illa Verde, Dirección


Inicio Contas Contas Tarxetas Tarxetas Aforro Investimento Financiamento Seguros Servizos\nSaldo e movementos\nSaldo e movementos NOVO\nEnvío de ficheiro\nConsulta de ficheiros\nPagamento impostos estatais (AEAT)\nVer todas as operativas\nChámenos ao número\nTodos os días, as 24 horas.\nAtención en liña - Chat\nInformación do código LEI\nFormulario de rexistro LEI\nInformación relevante do código LEI\nQue é o código LEI?\nO Identificador de Persoas Xurídicas, LEI, polas súas siglas en inglés, é un código alfanumérico de 20 caracteres (estándar ISO 17442) que identifica univocamente as entidades legais no ámbito mundial. O LEI é único, permanente, consistente e portable para cada entidade.\nPara máis información, pódese acceder ás páxinas web da Global Legal Entity Identifier Fundation (GLEIF) https://www.gleif.org/ e do Legal Entity Identifier Regulatory Oversight Committee (LEIROC) http://www.leiroc.org/.\nQuen debe ter un LEI?\nVarias normas da Unión Europea esixen este código para identificar as persoas xurídicas que participan nos mercados financeiros mediante operacións de repos, derivados ou valores. As empresas de servizos de investimento e as entidades de crédito que executen transaccións sobre instrumentos financeiros admitidos a negociación nun mercado por conta de clientes que sexan persoas xurídicas deben obter de ditos clientes o LEI, que os identifique antes de executar as operacións (artigo 26 MIFIR).\nSe o cliente non lle proporciona o seu LEI ao intermediario financeiro, este non poderá executar as operacións instruídas por aqueles clientes que sexan susceptibles de obteren un LEI e non llo facilitasen (artigo 13.2 do Regulamento Delegado da Comisión 590/2017).\nQue pasa se non teño un LEI?\nEn caso de persoa xurídica, a partir do día 3 de xaneiro de 2018 non poderá operar nos mercados financeiros realizando operacións de repos, derivados ou valores.\nCando hai que obter o LEI?\nAs persoas xurídicas que dean ordes a intermediarios financeiros para realizaren transaccións sobre instrumentos admitidos a negociación terán que realizar todos os trámites necesarios para obteren un LEI antes do 3 de xaneiro de 2018, se desexan que ditos intermediarios sigan executando as operacións que lles instrúan.\nComo se consegue o LEI?\nA emisión e xestión do LEI en España confióuselles aos Rexistradores Mercantís1, e é o Colexio de Rexistradores de España a institución encargada de coordinar o funcionamento do sistema no noso país e de velar polo estrito cumprimento dos estándares técnicos e de calidade definidos polo Regulatory Oversight Committee (ROC) e pola Global Entity Identifier Foundation (GLEIF).\nA obtención do LEI require que o solicitante encha unha solicitude e achegue uns datos básicos sobre a entidade, e que acredite se actúa en representación da súa entidade ou formula a solicitude en interese doutra en virtude de mandato expreso. A tramitación é rápida e sinxela, e na maioría dos casos non demora máis de 48 horas.\nA emisión e renovación anual do código LEI está suxeita ao arancel fixado na Orde JUS/35/2014, do 20 de xaneiro de 20142.\nPódese obter máis información do LEI na páxina web do Colexio de Rexistradores de España: https://www.justicia.lei.registradores.org/pgSolicitudIdentificador.\nComo podo incorporar o meu LEI en sistemas do BS?\nSe solicita o seu LEI ao Rexistro Mercantil en España, en canto se dea de alta, quedará incorporado na base de datos do BS de forma automática. De solicitalo noutro rexistro oficial, solicite ao seu xestor habitual que incorpore o seu LEI en sistemas BS.\n1 É posible solicitar o LEI noutras institucións estranxeiras acreditadas pola GLEIF.\n2 Os prezos vixentes corresponden coa posta en marcha provisional do sistema en España e poderán ser obxecto de modificación unha vez concluído o proceso de Acreditación do Pre-LOU español.\nOrde de domiciliación / Mandato electrónico


Monforte iniciou 31 proxectos desde setembro - RIBEIRASACRAXA\nMomento da comparecencia de Tomé\nO alcalde de Monforte, José Tomé Roca, repasou hoxe os proxectos postos en marcha polo Concello dende o pasado mes de setembro, cando no pleno municipal anunciara que o goberno local poría en marcha dende aquela data ata finais de ano “23 proxectos como mínimo” que quedarían “contratados, conveniados ou afectados por unha subvención” e que permitirían “falar dun antes e un despois” na localidade.\nO rexedor socialista confirmou que se puxeron en marcha un total de 31 proxectos, que supoñen un investimento de algo máis de 10,5 millóns de euros.\nACHEGAS POR INSTITUCIÓNS\nDos máis de 10,5 millóns de euros investidos en Monforte, Tomé detallou as achegas feitas por cada institución. Neste senso, explicou que o propio Concello aportou máis de 4,6 millóns de euros e a Deputación de Lugo, a través dos diferentes convenios asinados, algo máis de 1,1 millóns.\nReferiuse tamén aos convenios asinados co I.D.A.E para renovar todo o alumeado público do concello con tecnoloxía LED por un aporte de 2,6 millóns de euros, e os asinados coa Confederación Hidrográfica do Miño-Sil para a mellora do saneamento, que supuxeron unha aportación por parte do organismo de conca de case 2 millóns de euros. Finalmente, da Xunta de Galicia dixo que aportou preto de 94.000 euros.\n“A raíz destes datos”, incidiu o alcalde de Monforte, “a diferencia entre administracións é abismal. E a todo isto, hai que engadir os máis de 5,5 millóns de euros da supresión dos pasos a nivel de Juan Montes e Rioseco, que se licitarán entre marzo e abril de 2021”.\nO rexedor socialista fixo un repaso pormenorizado dos 31 proxectos postos en marcha en Monforte desde setembro. Neste senso, referiuse como proxectos concluídos á instalación de novas áreas biosaudables nas parroquias de Distriz, Gullade e Moreda; a posta en valor da Torre da Homenaxe e do Centro do Viño; o acondicionamento da Fonte de Rozabales; o arranxo do local social de Reigada; a renovación ou arranxos nas rúas Costa da Pena e Ferrocarril e no Camiño da Costa; o novo alumeado do Paseo dos Loureiros; e a adecuación do espazo escénico e a mellora das telecomunicacións no Edificio Multiusos.\nEn execución están xa, segundo sinalou José Tomé, proxectos como a ampliación e mellora do Parque da Compañía e a dotación dun parque infantil á urbanización Val de Lemos, a construción dunha pista de skate, a dotación de iluminación ao campo da Pinguela, a mellora do local social de Probeiros na parroquia da Parte, a mellora da praza do Dr. Goyanes e tamén da accesibilidade á praza Campo de San Antonio, e tamén a peonalización das rúas Abelardo Baanante e Armando Cotarelo.\nNa listaxe de proxectos sinalou ademais outra decena deles que se atopan en distinta fase de tramitación, algúns deles a piques de comezar as obras para a súa execución. Nestes proxectos en tramitación referiuse, entre outros, ao novo parque do Barrio do Hospital, a mellora do teito da Praza de Abastos, a Ponte de Ferro do Malecón e a renovación de todo o alumeado público do municipio, tanto na zona urbana como na rural.\n“O programa de actuacións desenvolto dende finais de setembro de 2020 e ata finais do ano pasado, creo que en poucas ocasións foi tan ambicioso. Esta liña de traballo constante, desenvolvida polo noso equipo de goberno, por e para Monforte, terá continuidade neste 2021 que vimos de iniciar, no que seguiremos anunciando importantes actuacións e proxectos para seguir mellorando a nosa cidade e as nosas parroquias”, concluíu Tomé.\nConcello de MonforteJosé Toméproxectos


O Galaxy S10 bate todos os rexistros previos á reserva nos Estados Unidos | Androide\nAs reservas de Samsung Galaxy S10 baten récords de Estados Unidos\nBen, parece que as vendas do Samsung Galaxy S10 nos Estados Unidos están sendo o suficientemente bos como para bater récords neste país. Unhas vendas que tamén o están a facer no Reino Unido como se soubo o venres pasado e iso sitúa o Galaxy S10 nunha excelente posición para ser un dos teléfonos intelixentes do ano.\nEsta vez Samsung si aposta ao grande por presentar ata 4 modelos desde o Galaxy S10 que temos nestas partes ata o Galaxy S10e, Galaxy S10 e Galaxy S10 +. Cada unha coas súas propias configuracións e nas que o Galaxy S10 + domina cun sensor de pegada dixital na pantalla, unha batería de 4.100 mAh e unha configuración de 5 cámaras, 3 para a parte traseira e 2 para a parte dianteira.\nE é que incluso en China mellora as cifras que xa tiña o ano pasado o Galaxy S9 en reserva. Así que todo parece indicar que Samsung ten algo do que estar feliz co décimo aniversario da súa serie Galaxy S.\nFoi o modelo máis caro que levou o 57 por cento de todas as reservas previas en Estados Unidos. É precisamente a mesma porcentaxe obtida nas reservas previas no Reino Unido. Outro dato curioso é que no Reino Unido o terminal preferido pola cor foi o Prisma en negro no Reino Unido e o Prisma en branco sería para o modelo americano.\nNoutras palabras, segundo as revisións dunha gran variedade de soportes e estas cifras de récord, podemos dicilo o Galaxy S10 + sería o móbil a superar este ano. Non só por ter o mellor pantalla do mercado, 5 cámaras, gran batería, un acabado premium cun deseño exquisito, escáner en pantalla e un excelente equilibrio cun gran chip / 8 GB de RAM e 128 GB de almacenamento, pero incluso para poder ten os fondos de pantalla máis orixinais que vimos en anos.\nCamiño completo ao artigo: Androide » Novas » As reservas de Samsung Galaxy S10 baten récords de Estados Unidos\nFitbit Versa Lite é o novo comezo de Fitbit para reloxos intelixentes\nO Huawei P30 Lite mostra músculo nestes puntos de referencia


Asus Miracast Dongle: Comparte o contido do teu smartphone ou tablet en calquera dispositivo HDMI – Mallando no Android\nasus, outros dispositivos, tv\nAsus vén de anunciar o lanzamento do Miracast Dongle, un pequeno accesorio que nos permite compartir contido multimedia do noso smartphone ou tablet con calquera trebello que dispoña de entrada HDMI de forma totalmente inarámica.\nO seu deseño lembra a os típicos pendrives ou a outros trebellos como o Chromecast de Google , tendo visíbel unicamente o conector HDMI, polo que actualiza a práctica totalidade dos televisores que e venden hoxe en día.\nSincronízase co noso smartphone ou tablet creando unha conexión WiFi que soporta reprodución de vídeo en FullHD, aínda que as posibilidades van máis aló que o estritamente multimedia, xa que poderíamos compartir xogos, ou, en xeral, a pantalla. Todo ilo sen necesidade de configuracións e conexións.\nEstá dispoñíbel por 89,99€


Asociación URBSFA / KBVB\nAlcume Rode Duivels / Diables Rouges / Rote Teufel\n(Os diaños vermellos)\nClasificación FIFA 3 (7 de xuño de 2018)\nMáis partidos Jan Vertonghen (103)\nMáximo goleador Romelu Lukaku (38)\nBruxelas, Bélxica; 1 de maio de 1904\nBruselas, Bélxica; 4 de xuño de 1994\nBruselas, Bélxica; 28 de febreiro de 2001\nInglaterra de afeccionados 11 - 2 Bélxica\nLondres, Inglaterra; 17 de abril de 1909\nParticipacións 12 (Uruguai 1930)\nMellor resultado 3º (2018)\nParticipacións 4 (Bélxica 1972)\nMellor resultado 2º (1980)\nA selección de fútbol de Bélxica é a representante futbolística de Bélxica e está baixo o control da Union Royale Belge des Sociétés de Football Association - Koninklijke Belgische Voetbalbond (URBSFA/KBVB), pertencente á UEFA. O equipo belga é coñecido popularmente como os Rode Duivels ou Diables Rouges (Diaños Vermellos en neerlandés e francés, respectivamente) por mor da cor da súa camisola.\nOs seus partidos coma local adoitaos xogar no Estadio Rei Balduíno de Bruxelas (en neerlandés: Koning Boudewijnstadion, en francés: Stade Roi Baudouin), antigamente coñecido como Heysel que foi triste teatro da traxedia da final da Copa de Europa entre a Juventus e o Liverpool F.C. o 29 de maio de 1985, cando 39 espectadores morreron durante as disputas entre adeptos de ambos equipos. O estadio foi completamente remodelado.\nBélxica participou nun total de once Mundiais, acanzando o seu mellor posto en México 1986, cando chegaron ás semifinais e acadaron o carto posto, tras ser derrotados nas mesma por Arxentina. Os Diaños Vermellos teñen o récord de asistencias a unha Copa Mundial ininterrompidas por vía de clasificatorias, xa que se clasificou de xeito consecutivo en seis ocasións dende 1982 a 2002. O combinado belga tamén conseguiu bos resultados na Eurocopa, aínda que sen conseguir gañala nunca, sendo o seu mellor posto o subcampionato acadado en Italia 1980. Nos Xogos Olímpicos, Bélxica gañou a medalla de ouro en 1920 cando foi a anfitrioa en Antuerpen. En 1900, un representante belga (a Universidade de Bruxelas) obtivo a medalla de bronce no torneo de exhibición.\nBélxica xogou o seu primeiro partido oficial o 1 de maio de 1904 nun empate 3-3 fronte a selección de Francia. Con todo, antes dese encontro, unha selección belga xogara xa varios partidos, mais nesa selección xogaban tamén algúns xogadores ingleses, polo que estes non se contabilizan. Por exemplo, Bélxica venceu aos Países Baixos por 8-0 o 28 de abril de 1901 coa axuda dalgúns ingleses. Decidiuse entón que Bélxica xogaría dúas veces ao ano contra os Países Baixos a partir de 1905, polo xeral unha vez en Antuerpen e unha vez en Rotterdam (máis tarde Ámsterdan). Nese momento, o equipo nacional foi elixido por un comité de representantes dos seis ou sete principais clubs.\nO equipo foi alcumado os Diaños Vermellos polo xornalista Pierre Walckiers despois da súa vitoria 3-2 sobre os propios Países Baixos en Rotterdam en 1906. O alcume deriva do feito de que dende o principio e até hai pouco, o equipamento era completamente de cor vermella. Durante as seguintes seis décadas, Bélxica estabeleceuse como un sólido equipo de segundo nivel, de cando en cando na carreira por gañar un torneo maior. Unha das vantaxes clave do equipo foi o uso sistemático da trampa do fóra de xogo, unha táctica defensiva desenvolvida na década de 1960 polo R.S.C. Anderlecht e o seu adestrador, o francés Pierre Sinibaldi.\nO período de maior éxito comezou cando terminou segundo na Eurocopa 1980, así a década de 1980 e comezos da de 1990 está considerada en xeral a idade de ouro da selección. Baixo a dirección de Guy Thys, quen adestrou a selección durante máis de 100 partidos oficiais, Bélxica estableceu unha reputación de ser un equipo físico, ben organizado, difícil xogar en contra e con rigor na organización do equipo, reforzado por varios xogadores de clase mundial, como o porteiro Jean-Marie Pfaff, o lateral dereito Eric Gerets, o mediocampista Jan Ceulemans, e o volante Enzo Scifo. As actuacións da selección eran ás ás veces pobres contra os equipos de rango inferior, mais case sempre inspiradas contra os mellores equipos. Até hai pouco, como en 2002, aos equipos nacionais de clase mundial non lles gustaba a idea de xogar ante os Diaños Vermellos, nin sequera a seguinte campioa mundial, o Brasil. Así, os belgas case eliminan aos suramericanos do mundial. Dende entón, con todo, o equipo foi perdendo nivel e non foi capaz de recuperar a súa reputación pasada.\nDespois de fallar na clasificación para o mundial de 2006, feito que ocorría por primeira vez dende 1978, o contrato do adestrador da selección, Aimé Anthuenis, non foi renovado, e decidiuse o 22 de decembro de 2005 que René Vandereycken sería o seu subtituto. Porén, o equipo non mellorou e os Diaños Vermellos baixaron ao posto máis baixo da clasificación da FIFA da súa historia, o 71, en xuño de 2007. Despois de non lograr clasificarse para a Eurocopa de 2008 e ao Mundial 2010, cun pobre rendemento, Vandereycken foi destituído o 7 de abril de 2009. Despois dunha sorprendente perda de 2-1 contra Armenia o 9 de setembro de 2009, Vercauteren renunciou antes do previsto e deu paso ao novo adestrador, Dick Advocaat. Con todo, o 15 de abril de 2010, despois de só seis meses no cargo, Advocaat renunciou no medio de especulacións de que ía converterse no adestrador de Rusia. Os rumores resultaron verdadeiros e Georges Leekens foi anunciado como o próximo seleccionador o 11 de maio de 2010.\nespañol: Selección de fútbol de Bélgica


Aula Galicia Aberta, o novo programa da Secretaría Xeral da Emigración – Diario Luso-Galaico\nAula Galicia Aberta, o novo programa da Secretaría Xeral da Emigración\nO secretario xeral da Emigración, Antonio Rodríguez Miranda, celebrou a boa acollida que tivo a inauguración de Aula Galicia Aberta, o novo programa posto en marcha polo departamento autonómico, que foi seguido na súa primeira clase por máis de 10.000 galegos, tanto durante a súa retransmisión a través de Facebook live como posteriormente na propia rede social da Secretaría, GaliciaAberta. A sesión de canto pandeireta impartida por Leni Pérez, formada por unha parte formativa e divulgativa e unha titoría inmediatamente posterior, recibiu, só nas primeiras horas desde a súa emisión en directo e só a través de Facebook, máis de 2.000 interaccións, preto dun milleiro de comentarios e foi compartida por máis de 125 persoas.\nA clase xa está dispoñible no resto de redes sociais e na propia web da Secretaría, Galicia Aberta (emigracion.xunta.gal), xunto ao resto de información acerca desta nova iniciativa, que pretende achegar a cultura e tradicións de Galicia a todos os galegos do mundo e minimizar as limitacións formativas que a pandemia do coronavirus está a ocasionar nas preto de 200 entidades de orixe galega que hai repartidas polo planeta, nomeadamente en Europa e América. “Os centros galegos de todo o mundo fan diariamente un labor de difusión e preservación da nosa cultura e a nosa historia fundamental para a presenza que Galicia ten hoxe no mundo enteiro”, salientou Miranda. “Por iso, é en momentos coma este, nos que os centros se ven forzados a ralentizar a súa actividade, nos que Galicia ten que tomar a dianteira e colaborar coas ferramentas que ten á súa disposición a que ese traballo incesante e voluntario non se deteña”, engadiu.\nOs asistentes a esta primeira clase virtual, que chegou a máis de 17.000 persoas, reproduciron un total de 45.000 minutos da sesión formativa, dirixida non só a xente con coñecementos previos na disciplina, senón tamén a aqueles que queren achegarse a ela desde cero. Canto e pandeireta continuará centrando, grazas a Leni Pérez, os seminarios dos luns durante as vindeiras nove semanas, mentres percusión farao os martes con Alexandre Fernández Castro, gaita os mércores con Jhonathan Ferreira, e baile os xoves con José Antonio Viñas, todos en horario de 20 a 21 horas para o contido lectivo, e de 21 a 22 para resolver as dúbidas.\nAqueles interesados que non poidan asistir ás clases en directo poderán visualizalas no momento que desexen e as veces que precisen na web de Galicia Aberta (emigracion.xunta.gal), onde se colgarán unha vez rematada a clase, así como o material que os profesores faciliten. Este estará dispoñible unha semana antes para que os alumnos poidan preparalos, se o docente o considera aconsellable. Os seminarios, que se prolongarán durante dez semanas, estarán integrados por unha decena de clases que, malia seguir un fío condutor, poderán ser atendidas de xeito independente para dar máis liberdade ao usuario.\nEste novo programa complementa o dos obradoiros tradicionais, que permitían a centros galegos de todo o mundo contar coa presenza dun profesor, desprazado desde Galicia, de algunha das disciplinas incluídas na convocatoria que durante varias semanas reforzaba as actividades lectivas que levan a cabo nas súas sedes. A actual situación, tanto en España, que continúa en Estado de alarma, como noutros países, fai, sen embargo, inviable as actividades lectivas presenciais nos centros galegos de todo o mundo, polo que a Secretaría Xeral da Emigración continúa a buscar medidas como esta que aminoren parte das consecuencias que esta pandemia está a deixar nos principais países con maior poboación galega.\nEtiquetas: Aula Galicia Aberta, Secretaría Xeral da Emigración\nGalicia hay un total de 5.393 personas curadas, registrándose 547 fallecimientos


A App do Sergas para guíar aos pacientes polos centros sanitarios, xa dispoñible para a súa descarga gratuíta — EL NOTICIERO DE ARTEIXO\nMiércoles, 4 de enero de 2017 | Leída 21 veces\nA App do Sergas para guíar aos pacientes polos centros sanitarios, xa dispoñible para a súa descarga gratuíta\nPermite que os cidadáns poidan atopar de xeito rápido e sinxelo as instalacións de acceso público do edificio: consultas, habitacións, cafetería, etc. Posibilitará obter automaticamente cita ao chegar ao centro, sen necesidade de empregar os quioscos nin os mostradores. Actualmente funciona xa no HULA e no HAC, e nos próximos meses estenderase a unha vintena de centros de saúde...\nO Servizo Galego de Saúde vén de poñer en marcha SIGUE (Sistema Intelixente de Xeolocalización de Usuarios en Edificios), un sistema pioneiro para a localización e guiado de pacientes no interior de varios dos seus centros. Deste xeito, a través dunha aplicación (app) móbil, os pacientes poderán orientarse dentro do Hospital Lucus Augusti e do Hospital Álvaro Cunqueiro do mesmo xeito que habitualmente se utiliza en exteriores mediante o sistema GPS.\nA aplicación, xa dispoñible para a súa descarga gratuíta na App Store de Apple e en Google Play, permite ofrecer un servizo de localización no interior de edificios onde non existe cobertura suficiente dos sinais de satélite utilizado polo GPS. A súa precisión ten unha marxe de erro inferior a 1 metro.\nA app permite tamén consultar as citas programadas no sistema público de saúde, tanto en hospitais como en centros de saúde, ofrecendo a posibilidade de iniciar a navegación ata o centro no que está programada a cita.\nAdemais, ao sistema téñenselle incorporado funcionalidades como a asignación das quendas de consulta mediante a propia app, unha vez que o paciente estea no centro -xunto co guiado ata a sala de espera correspondente-, sen necesidade de empregar os quioscos habilitados para isto nin de acudir aos mostradores de cita.\nTamén inclúe a proposta de rutas no exterior ata o centro en que está programada a cita médica; a suxestión de rutas internas ata o punto público do hospital que se elixa; información sobre servizos non sanitarios do edificio (cafetería, prensa, etc.) e da súa contorna; e a comunicación dunha posición dentro do centro a outros usuarios da app que figuren como contactos.\nPara o funcionamento desta aplicación móbil tense creado un sistema de cartografía de edificios para incorporar os mapas internos dos centros nos que funciona o sistema de guiado. Así mesmo, permitirá utilizar realidade aumentada -igual que nos xogos de última xeración- para orientarse, tanto en exteriores como en interiores.\nO Hospital Lucus Augusti de Lugo, cunha superficie de 166.000 m2, dá servizo a unha área poboacional de máis de 300.000 persoas; mentres que o Álvaro Cunqueiro de Vigo, cunha superficie de 280.000 m2, dá servizo a unha área poboacional de máis de 600.000 persoas. Neste centro, a navegación interna tamén funciona dentro do aparcadoiro.\nNos próximos meses está previsto que o sistema se estenda ao Hospital Comarcal de Verín, a unha vintena de centros de saúde correspondentes á Estrutura Organizativa de Xestión Integrada de Ourense e ao edificio administrativo da Consellería de Sanidade e do Sergas, en Santiago.


¿Qué é? O servizo de Desenvolvemento Local é unha iniciativa municipal creada co obxectivo de facilita-lo desenvolvemento do contorno socioeconómico e a creación de emprego. O seu ámbito de actuación é exclusivamente municipal, dependendo orgánica e funcionalmente do propio Concello; carece de personalidade xurídica propia e está configurada como un servizo municipal. Na actualidade os custes de funcionamiento están cofinanciados pola Economía, Emprego e Industria e o Concello de Negreira.\nDeseño e preparación de programas de fomento de emprego como obradoiros de emprego e proxectos como Rede Xiana en colaboración coa Deputación de A Coruña.\nApoio a empresas locais. Colaboración coa Asociación de Empresarios.\nOrganización de xornadas de formación.\nAXUDAS E SUBVENCIÓN\nProgramas e Proxectos Europeos (GDR , Rede Xiana, Galeuropa, Desenvolvemento de Programas de Desenvolvemento Rexional Europeo, etc…)\nAxudas destinadas a modernización do pequeno comercio, e melloras ó comercio local.\nAxudas para a protección do medio ambiente.\nAxudas para as Asociacións.\nConvocatorias da Deputación para a mellora, ampliación e actualización de servizos e actividades.\nAxudas destinadas a incrementar o turismo.\nAxudas destinadas a reducir o absentismo laboral, a contratación precaria xuvenil e programas de mellora xuvenil.\nRede Xiana: proxecto promovido pola deputacion da Coruña e cofinanciado co FSE co obxeto de disminuir os niveis de desemprego da provincia da Coruña, mellorando a empregabilidade das persoas desempregadas e ao apoio ó autoemprego.\nDeseñando o teu futuro no Concello de Negreira\nO proxecto Deseñando o teu futuro en Negreira proporcionará ás persoas de 14 a 18 anos do concello de Negreira, un conxunto de actuacións programadas que aproximará a realidade socio-laboral e empresarial do contorno a estes mozos e mozas facilitando unha experiencia que lle permita decidir a súa traxectoria formativa profesional e faga máis doada a transición entre escola e traballo.\nNeste proxecto a alianza entre contorno familiar, escolar, empresarial e administrativo do concello conformarán a oferta de visitas-estadías en empresas de diferentes sectores económicos onde as persoas participantes adquiriran coñecementos e habilidades que axuden a complementar o seu desenvolvemento persoal e a súa formación. Ademais de promover o coñecemento das potencialidades endóxenas do territorio, xacementos de empregos, boas prácticas empresariais e recursos dispoñibles para o emprego e emprendemento. Impulsarase a relación e integración da mocidade na vida económica empresarial dos seus propios territorios e o arraigo destas novas xeracións que poden frear o despoboamento das zonas rurais galegas e polo tanto garantir o futuro destes territorios.\nApoiar o proceso de orientación vocacional e profesional da mocidade entre 14 e 18 anos do concello participantes no proxecto conectando a dimensión social, persoal/familiar e a dimensión territorial promovendo unha transición escola-traballo con arraigo nas actividades económicas enfocadas.\nO obxectivo sería a realización de estadías-visitas non remuneradas en empresas do Concello de Negreira e en xeral de Galicia para adquirir competencias, habilidades e cualificacións que complementen o desenvolvemento persoal e a formación dos mozos e mozas entre 14 e 18 anos do concello de Negreira.\nRelacionados cos axentes participantes no proxecto: mocidade, centros escolares, familias, tecido empresarial e administracións promotoras do proxecto.\nCoñecer a realidade das empresas do territorio á mocidade mediante visitas-estadías de 30 mozos/as do concello de Negreira.\nComprender o mundo do traballo: promover actitudes, hábitos e coñecer as normas do contorno laboral.\nAprender a comunicarse, adaptarse aos cambios e manexar informacións relacionadas coa práctica laboral e empresarial.\nCoñecer os recursos para o emprego e o emprendemento.\nMellorar as habilidades e empregar ferramentas que faciliten a súa futura inserción laboral e os procesos de decisións vocacionais, laborais e formativos.\nFacilitar a practica e aplicación das actitudes, aptitude, coñecementos, habilidades e destrezas adquiridas nos procesos de aprendizaxe realizados polos educandos nos ciclos formativos do centro.\nAmpliar os contactos co tecido empresarial e servizos administrativos da contorna do centro escolar cara a programas de prácticas non laborais e outros programas previstos polo centro escolar.\nFornecer os procesos de orientación formativa e profesional.\nPromover o espírito emprendedor e cooperativo nos itinerarios formativos do centro.\nParticipar ao través das ANPAS na planificación, execución e avaliación dos fillos e fillas participantes no proxecto.\nApoiar o proceso de decisión vocacional, formativo e laboral dos seus fillos e fillas.\nMostrar as boas prácticas da súa empresa. Promoción empresarial.\nCaptar posibles talentos potenciais e futuros traballadores na mocidade do territorio.\nPromover o relevo xeracional nas minipemes.\nPracticar a responsabilidade social empresarial e compromiso co futuro do territorio.\nPromover o emprego e o emprendemento.\nDivulgar os recursos e ferramentas dispoñibles para o emprego e e emprendemento no territorio.\nFomentar o acceso á orientación e a información da mocidade.\nINFORMACIÓN XUVENIL E ACTIVIDADES XUVENILES\nColaboración do Concello de Negreira xunto cos concellos de Val do Dubra, Santa Comba e a Baña para o establecemento no Concello de Santa Comba, dun centro de información e asesoramento a cooperativas intentando solventar dúbidas a cerca deste modelo de constitución, informando das ventaxas e inconvintes da cooperativa, e mellorando os canles de información e asesoramento dos socios , tamén creando un espíritu cooperativo que se propagará polos catro concellos.\nO concello de Negreira, participa na organización e colaboración con outros concellos dos programas Erasmus+, onde se ofrece a posibilidade de viaxar e de coñecer outras culturas e países a xóvenes do noso concello, intentando crear vínculos, crear novas ilusións e motivar a xuventude.\nO concello de Negreira, colabora este ano 2016 na organización de Obradoiros de Emprego xunto cos concellos de Val do Dubra, A Baña e Santa Comba, onde se ofrece a posibilidade de aprender traballando, e moitos desempregados mediante estes proxectos mixtos de formación e emprego logran mellorar a súa autonomía persoal, e a súa empregabilidade. Accións mixtas de formación e emprego:\nescolas taller para menores de 25 anos.\nobradoiros de emprego para maiores de 25 anos.\nPROGRAMAS INTEGRAIS DE EMPREGO (PIEG) O concello de Negreira, colabora xunto co Concello da Baña na elaboración e creación dun programa integral de emprego en varios ámbitos profesionais, onde se intenta mellorar a ocupabilidade e potenciar a búsqueda activa de emprego mediante a coordinación de orientadores laborais e axentes de emprego dos diferentes concellos.\nPROGRAMA INTEGRAL LABORAL:O concello de Negreira pon en marcha o Programas Integral de Emprego onde se pretende disminuir o desemprego en aqueles colectivos máis desfavorecidos segundo os datos do último padrón publicado polo Instituto Nacional de Estadística, as persoas a contratar no programa deberán estar entre os demandantes en situacións de exclusión laboral. Estas situacións son as seguintes: Mulleres, ó ter un diferencial de índice de paro rexistrado sensiblemente superior ó dos homes. Maiores de 45 años. Persoas con discapacidade: aquelas persoas que teñan recoñecida, pola administración competente, unha discapacidade en un grao igual ou superior ó 33%. A acreditación da discapacidade será comprobada polos concellos no proceso de selección das persoas a contratar. Persoas desfavorecidas que estéan en algunha das seguintes situacións: drogodependencia, vivir nun fogar onde nadie teña emprego, persoas sen fogar, persoas con fogar monoparental e persoas con problemas para encontrar emprego polo idioma ou cuestións socioculturais. Parados de larga duración. Ós efectos de este programa se considerarán como parados de larga duración aquelas persoas que leven máis de dous anos como mínimo como demandantes de emprego. Persoas vítimas de violencia de xénero, as persoas a contratar deberán estar en situación de desemprego, circunstancia que deberán acreditar os concellos con carácter previo á contratación.


Portas corredeiras da Lonxa da Coruña | Grupos de Acción Costeira\nPortas corredeiras da Lonxa da Coruña\nO proxecto baséase na colocación de 20 portas de gran tamaño con complementos de seguridade, na lonxa de A Coruña dando acceso ás diferentes salas existentes ao longo de todas as instalacións.\nEstas portas cunhas medidas amplas e adaptadas ás necesidades da lonxa, inclúen todos os elementos tecnolóxicos e de innovación que permiten mellorar a climatización necesaria para garantir a conservación do peixe e marisco que se comercializa na lonxa.\nA Lonja de La Coruña SA está situada no Porto de A Coruña, que é o segundo porto máis importante en pescado e marisco fresco de España por descargas e un dos máis importantes de Europa, formando parte dos motores económicos da ciudade. Dentro das actividades que desenvolve, na actividade propia da súa índole, atópanse as subastas de pescado de todas as artes de pesca e marisqueo da zona. Na actualidade hai aproximadamente 34 casas subastadoras ás que armadores e patróns depositan os seus pescados e mariscos.\nLonja de La Coruña SA é un proxecto empresarial especialmente particular e representativo do sector pesqueiro na área do GALP Golfo Ártabro Sur e en Galicia en xeneral. No seu accionariado están presentes, a partes iguais, as principais entidades asociativas e representativas do sector pesqueiro: o sector extractivo e o sector comercializador. Ademáis, hai outros axentes, empresas e traballadores que desenvolven as súas actividades dentro do sector da pesca en A Coruña e nos súas poboacións limítrofes.\nO proxecto realizase no Concello de A Coruña, pero pola importancia da súa Lonxa o impacto é moito maior, pois abranguería toda a área de influencia do Porto de A Coruña.\nO obxectivo principal do proxecto e mellorar a eficiencia enerxética da loxa de A Coruña a través da modernización das instalacións e tratando de contribuír á reducción da pegado do carbono, á mellora da concienciación do sector e á reducción de custes da empresa, o que axudaría a unha mellor competitividade no mercado e a posibilidade de manter así os postos de traballo.\nTamén se ten como obxectivo, mellorar as condicións de traballo do persoal da lonxa, grazas á mellora na climatización, que afecta tanto aos productos como ás persoas.\n- Mellora da eficiencia enerxética nas instalacións da lonxa\n- Mellora na conservación e polo tanto na calidade de peixes e mariscos que pasen pola lonxa.\n- Reducción da pegada do carbono, ao disminuir o consumo enerxético\n- Reducción dos custes da empresa facéndoa mais competitiva e axudanso así á consolidación dos postos de traballo.\nO proxecto consiste na instalación de 20 portas corredeiras (de gran tamaño con complementos de seguridade) de acceso ás diferentes salas existentes ao longo de todas as instalacións da Lonxa da Coruña.\nAs portas, cunhas medidas amplas e adaptadas ás necesidades da lonxa, inclúen todos os elementos tecnolóxicos e de innovación que permiten mellorar a climatización para garantir a conservación do peixe e marisco que se comercializa a diario na Lonxa da Coruña. O primeiro tratamento do peixe unha vez chegado a terra é moi importante pois influirá despois na calidade que acade o producto ao longo de toda a cadea de comercialización a nivel mundial.\nLiña de actuación 3.2.2.: Favorecer un modelo de deselvolvemento enerxético sostible.


Ensinanzas-provisionais-da pandemia - Praza Pública\nAlemania e Suiza están a atender a emerxencia dende a coordinación en rede, consensuando as actuacións na escala federal. O Goberno do Estado non se decatou das vantaxes comparativas do Estado plural e descentralizado e quixo impór un Mando Único e unha emerxente militarización cando as solucións eficaces son as de proximidade e a gobernanza máis resiliente é a horizontal en rede. Velaí a deficiente recentralización da merca de material sanitario, mesmo con requisas contraproducentes. Os Ministerios até descoñecen onde están as infraestruturas e recursos esenciais dos territorios.\nInvestigación, innovación, tecnoloxía!\nA pandemia actual amosa a importancia das tecnoloxías para manter conectada unha sociedade, extender o t eletraballo e garantir o fornecemento de enerxía. Como di o empresario galego Ferreira Dapia “tecnoloxizarse ou morrer”.\nReindustrialización de proximidade e autonomía alimentaria.


O BNG de Cabanas estrea un sistema de alertas e fotodenuncias por WhatsApp - Novas - Bloque Nacionalista Galego de Cabanas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nO BNG TAMÉN CONCLÚE ESTA SEMANA AS ASEMBLEAS VECIÑAS POLOS ORZAMENTOS MUNICIPAIS 2017\nServizo de alertas por WhatsApp do BNG de Cabanas\nA veciñanza de Cabanas pode recibir información municipal, facer consultas ou enviar fotodenuncias a través da popular aplicación de mensaxería.\nbngcabanas 16 nov 2016 - 09:46\ncabanas participación whatsapp fotodenuncias\nO BNG de Cabanas vén de habilitar un número de teléfono para que a veciñanza do concello poida, a través da aplicación de mensaxería WhatsApp, facer consultas, enviar suxestións e “fotodenuncias”, ademais de recibir información municipal de maneira gratuíta, directa e confidencial.\n“O noso obxectivo é facilitar á veciñanza o envío das súas propostas a través dunha canle áxil, moderna, cómoda e rápida”, sinalou Iago Varela, voceiro municipal do BNG en Cabanas. “Cando nos presentamos ás eleccións municipais fixémolo co compromiso claro de abrir o Concello ás veciñas e veciños, facelas partícipes da vida municipal. Este paso vai nesa liña”, concluíu Varela.\nPara darse de alta neste servizo, as usuarias deben agregar o teléfono 668 696 933 nas súas axendas e enviar a través de WhatsApp a palabra ALTA. Poden tamén empregar este número para enviar mensaxes e fotografías en calquera momento.\nÚltima asemblea veciñal polos Orzamentos 2017\nDespois das asembleas celebradas en Lavandeira e Laraxe, o BNG de Cabanas conclúe este domingo 20 de novembro (12h, Cafetería Yellow [Paseo Marítimo da Madalena]) a súa rolda de consultas veciñais para recoller propostas para os Orzamentos municipais de 2017.\nOrganizamos asembleas veciñais para recadar propostas para os orzamentos\nCabanas, 365 días contra todas as violencias


¿Botellín ou botellón? – COLINETA\n¿Botellín ou botellón?\n27 de marzo de 2006 11 de abril de 2008 colineta 1 comentario\nCorrían os primeiros anos setenta. Pode que fora o mesmo 1970. Era setembro e o Valadouro preparábase para a celebración da penúltima festa dos eu calendario festivo ao longo do ano: as “Dolores” de Budián, con dos días de festas e verbenas no adro situado ao pe da igrexa parroquial\nEste ano a comisión de festas non chega a un acordo cos propietarios das cantinas que sempre se poñían no campo da festa. Os cantineiros non están dispostos a ceder ás esixencias económicas da comisión, que consideran desproporcionadas, e por iso deciden non ir ás “Dolores”. Todos menos a cantineira de Santa Cilla, que ve unha boa oportunidade de negocio e decide ser a única que plante o seu establecemento na festa.\nO resto de cantineiros reaccionan ante tal deslealdade e plántanse no medio da verbena co remolque dun tractor atestado de cervexas, que venden a prezo de custe. A festa foi rachada e os excesos etílicos xeneralizados. Alí estaban as pandillas que mercaban as cervexas por caixas (catro ou cinco caixas cada vez) arredor das cales facían corro e festa. Nun destes corros, Óscar de Lourenzo dedicábase a baleirar cervexas por derriba da cabeza de cada vella que pasaba a rente seu: “Cale, señora, cale, que un non ten oportunidade de bañarse en cervexa tódolos días”, dicía cando as vellas protestaban polo trato recibido.\nUn integrante doutro corro (¿Abilio dos Lobos?, ¿Amando?) convidaba aos homes traxeados que se lle achegaban. Collía un “cuarto” de cervexa, quitáballe a tapa e metíalla ao traxeado no peto do pano da chaqueta, iso sí, boca abaixo. E a chaqueta quedaba para o tinte.\nCheos de razón, os cantineiros dedicáronse a boicotear o negocio da cantineira desleal. E aí estaban Ovidio e Fernando, levando entre os dous unha caixa de cervexa e vendendo polo medio das mesas da cantina intrusa. E o Carrexo, o troiteiro máis famoso da historia do Valadouro, co seu cesto de pesca cargado de cervexas e vendéndoas polo medio do baile. O remolque baleirouse e foi recargar a Ferreira, recollendo toda canta cervexa tiñas os bares da vila para volver a Budián. Ferreira quedou deserta, en Budián non cabía unha alma. E volveuse a acabar a cervexa. A do día seguinte é outra historia. Entón foi a boticaria quen fixo caixa.\nA cerveza El León era unha das máis populares por aquel entón. Os interesados en antigas botellas de cerveza española serigrafíadas non pode deixar de visitar Breweriana, á que pertence a imaxe que ilustra este post.\n← Mazás graxentas\nCunchas de ameixas en lata →\nUn comentario sobre “¿Botellín ou botellón?”\nel 27 de marzo de 2006 a las 16:02 04Mon, 27 Mar 2006 16:02:12 +000012.\nUn dato para a curiosidade, o prezo a que se venderon as cervexas áquel día foi de tres pesetas a unidade. Evidentemente, eran pesetas de hai trinta e cinco anos. !Aqueles tempos que non voltarán¡


«Buscamos galegas que emigraron a Cuba para rescatar as súas historias»\nOs Rioplatenses de Lugo gravarán un documental para visibilizar a súa memoria\nlugo / a voz 04/10/2018\n«Estamos a facer arqueoloxía do emocional», así se expresa Ana Bereciartúa, da Asociación de Rioplatenses de Lugo. Este colectivo acaba de lanzar unha campaña para buscar as historias nunca contadas das galegas que tiveron que emigrar a Cuba e cuxos destinos quedaron no esquecemento. A iniciativa forma parte do programa Culturas en Diálogo Lugo-Cuba, que promove a Rede Museística Provincial e que dá continuidade a outros proxectos anteriores sobre a memoria das galegas que emigraron a Arxentina e Uruguai.\nO sistema que propoñen é que todas aquelas persoas que queiran contar as historias dos seus familiares que se marcharon hai décadas a Cuba poidan facelo. «Trátase de dar visibilidade a unhas mulleres que tiveron que marcharse e que en moitas ocasións nin sequera o seu nome quedou rexistrado nas aduanas dos países de acollida, porque se poñía o do seu marido», explica Bereciartúa.\nAs persoas que se poñan en contacto coa asociación de Rioplatenses, a través do teléfono 663 920 149, e que queiran contar esas historias esquecidas gravaranse para preparar un documental, que posiblemente se presentará nos museos lucenses o 18 de decembro, coincidindo co Día do Emigrante. «Queremos traer da memoria máis esquecida as historias das mulleres emigradas, buscar no baúl das emocións». Trátase, pois, como explica Ana Bereciartúa, de poñer voz e se pode ser imaxe á vida de familias que viviron unha odisea persoal. «Déixanos de ser tamén unha reflexión de como estamos os emigrantes, do que estrañamos, da morriña que todos temos, e iso que as redes sociais favorécennos e permítennos estar máis comunicadas, pero de momento non hai rede social que poida traer unhas apertas».\nO programa Culturas en Diálogo Lugo-Cuba xa arrincou a inicios de ano e desenvolvéronse varias actividades, entre elas un encontro con familias cubanas que se asentaron na cidade, así como outra reunión de mulleres de diferentes culturas e nacionalidades que viven en Lugo. Gravaron a cubanas que xa son veciñas da capital lucense e que explican os seus medos e as súas ilusións ante unha vida nova. «Son mulleres como calquera outras, que loitan día a día polo seu traballo, e aínda que hai profesionais, a maioría teñen dificultades económicas».\nA Asociación de Rioplatenses está a enviar peticións ás autoridades cubanas para poder acceder a arquivos sobre a emigración e manterán unha reunión co Cónsul de Cuba en Galicia. Recoñecen que conseguir información sobre esta pasaxe da historia de Galicia na illa caribeña será máis complicado que cando o fixeron hai anos coas mulleres que viaxaron a Arxentina e Uruguai, xa que nestes casos existen museos e arquivos da emigración e ademais hai fondos dixitalizados. Cando se lle pregunta a Bereciartúa se hai diferenzas entre as mulleres que foron a Cuba e as que chegaron aos países do cono sur -e ao revés, as que regresaron a Galicia- explica que as vicisitudes que atravesaron os diferentes países poden explicar algúns comportamentos sociais, «pero ao final estamos a falar de mulleres que son sufridoras, porque todas as que se foron, todas soñaban con volver».\nCulturas en Diálogo está coordinado pola xerente da Rede Museística Provincial, Encarna Lago, que estes días participa en Madrid na elaboración do Libro Branco sobre Creación, Formación e Desenvolvemento de Públicos da Cultura, convidada polo Ministerio de Cultura.\n«Cuba era unha materia pendente que tiñamos na rede de museos lucenses e queriamos rescatar e compartir esas historias que formaron parte do patrimonio humano», explica Lago.\nLugo será sede do primeiro Congreso Iberoamericano de Cultura e Memoria sobre a norte\nA edila de Cidadanía do Concello de Lugo, Rosana Rielo, anunciou onte que a cidade será sede do primeiro Congreso Iberoamericano Cultura e Memoria, un dos poucos desta temática e tipoloxía que se celebran en España. Trátase dunhas xornadas organizadas polo Concello e a Universidade de Santiago, no marco da celebración do 70 aniversario do cemiterio de San Froilán, e versarán sobre as perspectivas da morte e terán lugar os días 30 de novembro e 1 de decembro en O Vello Cárcere.\nO programa trata sobre varios eixo temáticos: representacións da morte nas diferentes etapas da historia, ritos funerarios e morte nas distintas culturas, antropoloxía da morte e grandes cemiterios monumentais. Preténdese, sinalou a concelleira socialista, «crear un foro de debate e estudo dás distintas achegas científicas e de investigacións que neste ámbito proporcionen información precisa a través dá cal poder abordar conceptual e culturalmente a morte». Participarán destacados especialistas, antropólogos, arqueólogos e historiadores de universidades e centros de Galicia, España e América. Incluirá tamén visitas guiadas.\nWeb do cemiterio de Lugo\nAs persoas interesadas en participar poden inscribirse, de forma gratuíta, ata o 27 de novembro, a través da nova web do cemiterio municipal: cemiterio. lugo. gal; un portal que tamén presentou onte a concelleira Rielo. Nesta web pódense atopar desde información xeral dos diferentes galardóns que conseguiu o camposanto lucense (Mellor monumento funerario e Mellor actividade de portas abertas); pasando por unha galería e actividades realizadas e previstas.\n663 920 149\nNeste número pódese contactar para contar as historias sobre a emigración a Cuba.


Loto indio (Nelumbo nucifera) - Botanix - Unha publicación sobre plantas e xardinería\nLoto indio (Nelumbo nucifera)\nA flor do loto indio\nO loto indio (Nelumbo nucifera) é unha marabillosa planta acuática con follas de cor verde clara que aboian na auga. As flores rosadas atópanse en talos grosos que sobresaen varios centímetros sobre a auga.\nA flor do loto indio é considerada sagrada e usada polos budistas durante cerimonias reilixiosas. A planta enteira é aptra para o consumo humano, aínda que sobre todo as sementes e o rizoma son usados na cociña tradicional no sudeste asiático. O loto indio é unha planta de lagos e lagoas que pode medrar nas mesmas condicións que o nenúfar ou tapadeira. Non é difícil facer medra-la planta nas nosas condicións; ¡ún debe só saber como!\nPara obte-lo loto indio de semente, a cuberta dura externa da semente debe ser ser escarificada lixeiramente (frotando ou lixando) con papel de lixa . Esto permite a penetración da auga, sen a cal a semente non pode comezar a xerminar. Se a cuberta dura permanece intacta, a semente ficará viable durante séculos; nembargantes, posta na auga, pode tardar uns poucos anos en xerminar.\nSementes do loto indio xerminando\nComo sabe cando lixou dabondo a cuberta dura da semente?\nÚn pode sabelo polo volume crecente da semente posta na auga. Se a semente dobra o seu tamaño en 24 horas non é necesario lixar máis; se non, necesita lixar máis a cuberta da semente, volva a poñe-la semente en auga outras 24 horas, e comprobe o seu tamaño. Este proceso debe ser repetido ata que a semente dobre o seu tamaño.\nA semente só necesita auga…\nUnha vez que o lixado é completado con éxito, poña a semente nun recipiente con auga. A temperatura ideal da auga no comezo do proceso xerminativo é de entre 27°C e 28°C (aínda que a semente poida dobra-lo seu tamaño cunha temperatura de só 20°C). A esta temperatura a semente xermina rápidamente e o agromo aparecerá nunha semana. Vexa as fotografías de documentación en http://www.victoria-adventure.org/…om_seed.html.\nEn canto emerxa a primeira folla, plante a semente gromando nun substrato lamacento ou en grava de acuario no fondo dun contenedor (acuario, estanque).O nivel da auga no contenedor debería manterse polo menos 30 cm por riba do nivel do substrato. Se o medio empregado é grava de acuario, o loto indio pode medrar doadamente nun acuario con peixes.\nGradualmente, ó medra-la planta, necesitará máis espacio. Pode tela nun estanque nun xardín , invernadoiro, ou calquera outro lugar lonxe da temperatura de conxelación. A temperatura ideal para o cultivo do loto indio é entre 20°C e 35°C.\nNas nosas condicións climáticas, os temperaturas menores son máis comúns pero a planta sobrevivirá sen problemas. No verán pode leva-lo loto indio a un estanque ó exterior pero no inverno debe nanterse no interior. No peor dos casos, pode hibernar nun soto húmido como o nenúfar.\nO xeito ideal de cultiva-lo loto indio é usar recipientes de cemento con capacidade de 60 a 80 litros de auga –custan uns 10 Euros cada ún. Use o seguinte método: Poña as sementes xerminadas nun substrato lamacento ou en grava de acuario dentro dunha maceta e poña a maceta dentro do recipiente. Para os mellores resultados de cultivo, encha o recipiente con auga ata arriba de todo.\nA ventaxa de usar un recipiente de cemento é que pode pórse doadamente no seu xardín de inverno ou no seu apartamento. No último caso, é recomendable que sexa colocado preto dunha fiestra (preferentemente dun balcón) para asegurar que o loto indio estea exposto a moita luz e calor. No verán pode poñe-lo recipiente no lado sur do balcón ou no xardín. Como pode ver, pode terse doadamente a planta do loto indio ¡incluso nun edificio de apartamentos!\nArtigo seguinte: A faia india Pongamia pinnata »»»\nluns 8.3.2010 22:12 | Imprima | Plantas acuáticas


Cursos gratuítos de español dirixidos a persoas inmigrantes - VigoÉ\nCursos gratuítos de español dirixidos a persoas inmigrantes\nSerán tres cursos gratuítos, entre maio e novembro, que permitirán preparar este diploma necesario para adquirir a nacionalidade española\nOs cursos que promove a Deputación pretenden impedir esta situación e facilitar que todas as persoas inmigrantes teñan a posibilidade de acceder á preparación do DELE. Para acadalo, a institución provincial organiza tres cursos de español gratuítos, no Edificio Administrativo da Deputación e na sede de Vigo, dirixidos ata un máximo de 60 persoas inmigrantes en situación administrativa regular, maiores de 16 anos, que precisen preparar o exame do DELE para a obtención da nacionalidade española.\nA primeira edición terá lugar no Edificio Administrativo en horario de 09:30 a 12:30 horas, do 20 de maio ao 4 de xuño; e as datas de repaso serán de 09:30 a 11:30 horas, os días 10 e 11 de setembro. A segunda edición será na sede de Vigo tamén do 20 de maio ao 4 de xuño, en horario de 16:00 a 19:00 horas; e os días 9 e 10 de setembro, de 16:00 a 18:00 horas, terá lugar o repaso. A terceira e última edición, tamén na sede de Vigo, celebrarase entre os días 11 e 26 de setembro, en horario de 09:30 a 12:30 horas; e as datas de repaso serán os días 18 e 19 de novembro, de 09:30 a 11:30 horas.\nUnha vez finalizadas estas edicións, o alumnado dos cursos presentarase ao exame do DELE que levará a cabo o Instituto Cervantes en Vigo, o 13 de setembro para as persoas candidatas da primeira e segunda edición, e o 23 de novembro para as da terceira edición. As persoas interesadas en acceder a esta preparación gratuíta terán que presentar o formulario de solicitude, a disposición na web www.depo.es e nas oficinas do Rexistro da Deputación, nun prazo de 15 días hábiles dende o martes 2 de abril.


Aquí Cántase! comeza o camiño para a "quedada" do 10 de agosto - Faro de Vigo\nAquí Cántase! comeza o camiño para a "quedada" do 10 de agosto\nPromocionar a música tradicional, na súa variante cantada, e xerar un grupo numeroso de persoas que participe nunha gran "quedada" -Supercantos- para cantar nas prazas da cidade é o obxectivo para o próximo 10 de agosto, véspera do inicio das Festas da Peregrina.\n"Aquí Cántase!!" co aval do éxito do pasado ano, bota a andar, por segunda vez o próximo luns 4 de abril, o camiño que rematará na gran quedada, na que "para partcipar só se pide querer cantar e querer gozar", expón a organización.\nA concelleira de Dinamización Sociocultural e Festas, Carme da Silva e os membros de Maravallada, Luís Torres e Manuel Espiño presentaron a segunda edición dos Supercantos!! que os números definen do seguinte xeito: 20 cancións para aprender, 4 ensaios por local, 3 sedes para ensaiar e 4 prazas para actuar.\nCalquera pode sumarse ao proxecto pero hai que inscribirse a efectos de encadre nas xornadas previas ao ensaio. As inscricións fanse na web www.pontevedra.gal/supercantos ou no teléfono 986 804 300.


Asamblea Xeral de socios no Círculo Saviñao o 28 de febreiro – EnComún\nAsamblea Xeral de socios no Círculo Saviñao o 28 de febreiro\n• O vindeiro 28 de febreiro terá lugar a Asamblea Xeral de Socios do Círculo Cultural Recreativo Saviñao. A primeira convocatoria está prevista para as 18,00 horas. A convocatoria inclúe na orde do día a lectura e aprobación da acta da sesión anterior; o exame e aprobación da memoria anual e liquidación de contas; a aprobación do presuposto anual para 2016; as propostas da Xunta Directiva; e a quenda de rogos e preguntas. Unha vez rematada, procederase á celebración da Asamblea Xeral Extraordinaria, que terá como punto único da orde do día a elección regulamentaria da Xunta Directiva. O prazo para presentar candidaturas remata cinco días antes da data de celebración da Asamblea, según establece o artigo 22 dos Estatutos da entidade.•\nCharlas na comarca de Sarria para explicar as axudas de rehabilitación de vivendas no Camiño\nMonforte reciclou máis vidro e menos roupa usada en 2015


Incrementos nos prezos dos tenreiros de recría na Central Agropecuaria de Galicia, tanto nos frisóns coma nos cruces industriais. Aumento na cotización do vacún maior de calidades superiores. As mesas de porcino acordan novas subas para o porco cebado e os leitóns\nCampo Galego - 02/03/2021\nCampo Galego 02/03/2021 8:47 p.m.\nEste martes os becerros de recría rexistraron novas subas na Central Agropecuaria de Galicia – Abanca, en Silleda (Pontevedra). Tamén houbo aumentos na cotización dalgunhas das categorías dos tenreiros carniceiros. No vacún maior apreciáronse incrementos do prezo do gando de máis calidade. Continúan as subas no porcino, tanto no porco cebado coma nos leitóns, que encadean unha semana de novos aumentos. O mercado do ovo continúa á alza con subas en tódalas seccións.\nNa recría de raza Frisoa apreciáronse novas subas en boa parte das categorías. Os animais con menos de 20 días sumaron 15 euros ata acadar os 93 euros. Nos exemplares de entre 20 e 50 días, o prezo incrementouse en 5 euros para situarse en 100 euros. Nas femias desta sección, a única categoría na que houbo tenreiras adxudicadas, logrouse un prezo medio de 88 euros, o que supuxo un incremento de 21 euros. A excepción nos frisóns veu cos animais de máis de 50 días, que descontaron 17 euros e quedan nos 110 euros.\nOs becerros de cruces industriais para a recría tamén experimentaron subas en boa parte das categorías. Os exemplares máis novos, de menos de 20 días, sumaron 8 euros e chegan ata os 192 euros. As femias desta sección, foron a excepción ó descontar 13 euros e quedar en 141 euros. Nos animais de entre 20 e 50 días, apreciouse unha suba de 22 euros para os machos e de 11 para as femias, de xeito que se cotizan a 265 e 178 euros respectivamente. O incremento máis destacado produciuse nos animais de máis de 50 días. Os machos tiveron unha suba de 40 euros e acadan os 420 euros e as femias incrementaron 94 euros o seu prezo, polo que conseguen un prezo medio de 321 euros.\nNo caso dos tenreiros carniceiros, os animais de cruces industriais reduciron os seu valor medio en 14 euros e quedan en 788 euros. Pola contra, as femias incrementaron o seu prezo en 28 euros e sitúanse en 755 euros. Tamén aumentaron a súa cotización os exemplares de Rubia Galega. Nos machos a suba foi de 14 euros e sitúanse agora en 880 euros, e para as femias o incremento foi de 57 euros e consiguen os 826 euros. Só se adxudicou un becerro frisón, que marcou un prezo de 543 euros, o que supuxo unha baixada de 20 euros con respecto da semana pasada. A única becerra desta raza acadou os 714 euros. O prezo dos animais co selo Ternera Gallega incrementouse en 112 euros e sitúase nun valor medio de 908 euros.\nAs categorías de máis calidade do vacún maior obtiveron esta semana novas subas da cotización. Nas vacas extra o incremento foi de 120 euros, de xeito que agora teñen un prezo medio de 1.840 euros. Nos animais de primeira o incremento fixouse en 47 euros e acadan os 1.144 euros. Pola contra, as vacas de segunda rebaixan o seu prezo medio en 17 euros e quedan en 707 euros. O mesmo aconteceu nos animais de desfeito, que reduciron o seu valor en 19 euros e sitúanse en 428 euros.\nSubas no porcino e os ovos\nO porco cebado e os leitóns experimentaron esta semana novas subas en tódalas seccións. En concreto, o porco selecto e o normal incrementaron o seu valor en 0,06 euros, polo que pasan a cotizarse a 1,285 e 1,260 euros o quilo, respectivamente. Nos exemplares de Canal II a suba foi de 0,078 euros, e acadan así un valor medio de 1,636 euros. Nos porcos de desfeito o incremento foi de 0,06 euros e pasan a cotizarse entre os 0,59 e os 0,65 euros o quilo.\nA mesa de prezos acordou unha suba de 5 euros para os leitóns. Así, os animais procedentes dunha única gandería acadan os 68 euros, cun prezo de 3,4 euros por quilo. Os bacoriños chegados de distintas granxas sitúanse nun prezo de 3,15 euros o quilo e o animal de 20 quilos ten un valor de 63 euros.\nNo mercado do ovo tódalas seccións incrementaron o seu valor en 0,02 euros. Deste xeito, os ovos da categoría XL cotízanse a 1,56 euros a ducia, os da L están a 1,13 euros, os da M sitúanse en 1,02 euros e os da S quedan en 0,82 euros a ducia. As galiñas de desvelle semipesadas, de entre os 2,1 e 2,2 quilos, tamén experimentaron a mesma suba, polo que quedan cun prezo de entre os 0,10 e os 0,17 euros por quilo.


CIG BBVA: Eleccións sindicais: as nosas propostas\nEleccións sindicais: as nosas propostas\nO 11 de febreiro celebramos eleccións sindicais e pedimos o teu apoio nas urnas para seguir traballando na defensa dos dereitos de todos e todas nós.\nVelaquí as loitas que afrontamos e as nosas liñas de actuación:\nDefendemos a estabilidade no emprego e as condicións xustas de traballo:\nLoitamos contra a reestruturación voraz, o peche de oficinas e a amortización de postos de traballo.\nRecorremos á xustiza para o mantemento de postos de traballo estruturais.\nPerseguimos a mellora das condicións laborais, nomeadamente, as dos colectivos máis sensibles.\nDefendemos a igualdade:\nPelexaremos para conseguir unha cultura igualitaria en todos os ámbitos.\nA conciliación e a promoción paritaria son esixencias inescusables.\nDefendemos a xornada regulada e sen presións:\nA conciliación real pasa por atallar as prologancións de xornada sen medida e as reunións fóra de hora.\nDefendemos a saúde e a seguridade:\nA avaliación e erradicación dos riscos psicosociais, entre outros, debe ser un obxectivo prioritario no BBVA.\nSeguimos pelexando contra a sobrecarga de traballo e as presións:\nEsiximos a redución da carga de traballo cunha dotación axeitada de persoal.\nLoitamos contra as presións, os abusos e a arbitrariedade dos procesos de avaliación.\nSomos a voz do cadro de persoal fronte ao BBVA, trasladando as vosas reivindicacións a través dos nosos comunicados, desde as oficinas e departamentos até os despachos.\nAcudimos ano tras ano á Xunta de Accionistas en Bilbao para facernos oir.\nRecorremos á Administración na procura de xustiza e atinximos resultados.\nSomos a voz dun modelo sindical participativo e asembleario. Aquí contamos todos e todas.\nPorque o noso único interese é o teu, esperamos contar co teu voto para ter a presenza necesaria e poder afrontar a próxima negociación do Convenio de Banca, o Plan de Igualdade e todos os retos que están por vir. Sempre na defensa dos vosos dereitos. Contades connosco!\nTodos son iguais, para que vou votar…\nPara defender o teu posto de traballo\nA reestruturación do sector financeiro demostrou que contar con Comités de Empresa con maioría da CIG é a única garantía fronte aos despedimentos colectivos ou individuais. Votar as candidaturas da CIG é defender o teu posto de traballo fronte a decisións inxustas. A CIG non asinou no sector financeiro ningún acordo que implicase despedimentos.\nPara defender uns horarios racionais\nTanto o Convenio Colectivo da Banca como acordos a nivel de empresa, permiten ás Direccións impoñer uns horarios de traballo irracionais a través da extensión ilegal da xornada. Ademais, acaba de abrirse unha guerra de horarios no sector financeiro coa aceptación, por parte dos sindicatos estatais, da apertura polas tardes das oficinas nalgunhhas empresas. Votar as candidaturas da CIG é asegurarse poder contar cunha representación diposta a defender horarios racionais. A CIG non asinou ningún acordo para estender os horarios, nin para abrir as oficinas todas as tardes.\nPara defender o teu salario\nO que ti gañas merécelo: é froito do teu traballo e esforzo. Os recortes salariais que vivimos nos últimos anos, tanto a nivel de sector como de empresa, non son de recibo. As empresas cada vez nos esixen máis e pretenden pagar menos. Por iso, votar CIG é asegurarse poder contar cunha representación sindical que non acepta baixada de salarios. A CIG non asinou rebaixas salariais en ningunha Entidade.\nPara defender o teu dereito a decidir\nNo sector avanza un modelo sindical que restrinxe o teu dereito a participar, onde as cúpulas profesionalizadas deciden por ti. Votar CIG asegura o teu dereito a ser consultado/a ante calquera decisión que te afecte, moito máis cando os postos de traballo ou as condicións laborais están en xogo. A CIG é un sindicato asembleario e participativo, onde ti tes a última palabra.\nPara defender un modelo sindical honrado e honesto\nA corrupción é hoxe un dos grandes problemas do Estado; no movemento sindical tamén se coñeceron casos graves de corrupción. Votar CIG asegura ter unha representación sindical honrada e honesta: quen vai nunha candidatura da CIG non busca o seu beneficio persoal nin medrar na empresa, faino por compromiso. A toma de decisións colectivas que practicamos na CIG é o maior antídoto contra a corrupción sindical.\nPara defender a igualdade\nAs mulleres estamos cada vez máis presentes nas entidades, pero relegadas ao segundo plano. Os Plans de Igualdade asinados por outros no sector non garantiron a igualdade. Votar CIG é asegurarse unha representación que reclame a revisión e aplicación real dos Plans de Igualdade existentes ou a súa elaboración onde non os haxa.\nEstas a ler... "Eleccións sindicais: as nosas propostas".\nEtiquetas: CIG , comité-de-empresa , conciliación , dereitos , eleccións-sindicais , emprego , honradez , horarios , igualdade , participación , propostas , reestruturación , riscos-psicosociais , salarios , saúde-laboral\nPublicado o 8 de febreiro de 2015


«Santa Uxía de Ribeira, oito séculos de comunidade» presentado polo seu autor – Galicia 24 Horas\n«Santa Uxía de Ribeira, oito séculos de comunidade» presentado polo seu autor\nBy Redacción on 25 abril, 2015 Comentarios desactivados en «Santa Uxía de Ribeira, oito séculos de comunidade» presentado polo seu autor\n“Santa Uxía de Ribeira, oito séculos de comunidade” e o título do libro conmemorativo dos 150 anos da consagración do templo parroquial no que se recolle a historia documental da parroquia desde a súa primeira aparición no ano 1200 ata o século XX.\nO longo das súas 240 páxinas analízanse os documentos, a ourivería, a imaxinería, os edificios, as tradicións, os persoeiros da igrexa local, as relacións da parroquia con outros colectivos e as actividades desenvolvidas nos seus aspectos sociais, caritativos, formativos e teolóxico.\nO longo do texto o lector descubrirá os documentos máis vellos no que aparece a orixe do primeiro topónimo da parroquia no século XIII. A obra está impresa a todo cor en tapa dura e profusamente ilustrado con preto de 300 fotografías e reproducións de documentos, moitos deles cedidas polos fregueses. Os beneficios do libro serán destinados integramente a obras sociais da parroquia de Santa Uxía.\nCoa edición deste libro completanse os actos conmemorativos do aniversario do templo que tivo o pasado 23 de novembro a inauguración do museo parroquial coa presenza do arcebispo de Santiago.\n«Santa Uxía de Ribeira, oito séculos de comunidade» presentado polo seu autor added by Redacción on 25 abril, 2015


A familia Franco deposita as chaves de Meirás no xulgado | Noticias de Galicia | CRTVG\nOs Franco depositan as chaves de Meirás no xulgado un día antes da entrega\nPublicado o 09/12/2020 21:31\n• O inventario de Meirás: 697 obxectos históricos e moitas dúbidas\nOs Franco depositaron no Xulgado de Primeira Instancia número 1 da Coruña, para a súa entrega ao Estado, as chaves do pazo de Meirás un día antes de que se proceda á súa entrega, segundo consta nun escrito que remitiron ao dito xulgado este mércores.\nFano despois de que este acordase, a pedimento do Estado, a execución provisional da sentenza que os condenou á devolución do inmoble, unha decisión contra a que os Franco presentaron recurso ante a Audiencia Provincial da Coruña.\nA entrega das chaves produciuse o mesmo día que a vicepresidenta primeira do Goberno, Carmen Calvo, mantivo un encontro co presidente da Xunta Alberto Núñez Feijóo, o titular da Deputación coruñesa Valentín González Formoso e o alcalde de Sada Benito Portela para definir os usos e a xestión do pazo.\nA reunión, na Delegación do Goberno en Galicia, contou tamén coa presenza da alcaldesa herculina Inés Rey e o delegado do Goberno Javier Losada. Aínda que con vontade de traballar "xuntos" e cooperar nos usos e xestión, á espera dunha sentenza definitiva, o Goberno incidiu en contar a "verdade" de Meirás e na recuperación da memoria democrática, e en reivindicar, ademais, a figura de Pardo Bazán.\n"Tamén durante moitos anos estivo no palacio do Pardo, e non se dedicou só á memoria histórica", argumentou, a preguntas dos xornalistas, o presidente da Xunta Alberto Núñez Feijóo, en referencia a Franco e a este inmoble. E é que, no seu caso, cualificou de "fundamental" converter o pazo de Meirás nun "faro da igualdade", en alusión á súa primeira propietaria, a escritora Emilia Pardo Bazán, "sen ignorar" que foi residencia de verán do ditador.\nO encontro entre as administracións celebrouse un día antes de que, de acordo coa data fixada polo xulgado, o Estado reciba, de forma provisional —condición tamén en que será depositario dos bens ata que non haxa unha sentenza definiiva—, o inmoble tras 82 anos en posesión dos Franco.\nEn concreto, segundo informou o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG), a comitiva xudicial chegará ao pazo ás 11:00 horas. Tamén está citado o equipo de técnicos da Xunta que realizou o inventario. Estará presente porque, antes da sinatura do documento en que se formaliza a entrega do inmoble, prevista para as 12:30 horas, verificará que os bens que se relacionan no citado informe están no mesmo estado que cando se fixo a inspección ocular.\nÁ sinatura do documento asistirán a avogada xeral do Estado Consuelo Castro e a subsecretaria do Ministerio de Facenda María Pilar Paneque.\nOs grupos do Parlamento demandan ao Goberno a creación da especialidade de medicina de urxencias\nVon der Leyen recibe a Johnson en Bruxelas para unha cita clave para o 'brexit'


Expo Proxecto Socheo :: Encontroaguarda\nExposición SOCHEO DOS MARES DA GUARDA\nO Proxecto Socheo é unha iniciativa colectiva que xurde hai varios anos na Guarda co obxectivo de aminorar o esquecemento que produce o paso do tempo. Para iso dixitalízanse gravacións audivisuais -devolvéndose os orixinais aos seus/súas propietarios/as- e súbense a internet, poñendo en común este patrimonio cultural.\nDende o seu comezo no 2012, Proxecto Socheo leva posto en valor máis de 350 películas, con máis de 175.000 visionados e sumando numerosos recoñecementos a nivel internacional.\nNesta exposición afondamos nas videobitácoras, imaxes en movemento gravadas por membros dunha tripulación dentro dun barco ao longo dunha maré. A máis antiga que está dipoñible dende Proxecto Socheo é a do Canero (1981-82) rexistrada en formato Super8, e desde esa data ata o presente podemos facer comparativas de como foi evoluíndo a pesca na flota guardesa, con barcos espallados por todo o mundo.\nMediante estas videobitácoras Proxecto Socheo contribúe a dar visibilidade á vida das tripulacións de barcos da Guarda, poñendo en valor os esforzos de tantas e tantas xentes do mar e partillando un pouquiño desa vida a bordo da que a cotío escoitamos falar pero que dificilmente chegamos a comprender como é.\nPáxina web de Proxecto Socheo www.proxectosocheo.com


botánico e micólogo galego\nOs seus avós paternos foron Juan Freire, traballador de La Voz de Galicia e Bruna Eiroa, natural de Pravio (Cambre). Sobreviviron tres fillos: José Andrés (Pepe), Juan e Luis.\nCriouse entre os 3 e os 12 anos en Vilalba, en casa dos seus avós maternos, volvendo despois á Coruña. Estudou por libre o bacharelato elemental en só dous anos, despois fixo a reválida e o bacharelato superior. Exerceu de practicante. Posteriormente desenvolveu a afección polo estudo dos insectos, arañas e plantas.\n↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Biografía Arquivado 15 de decembro de 2017 en Wayback Machine. en Museos Científicos Coruñeses.\n↑ 3,0 3,1 "Luis Freire, los «boletus», la sabiduría". Alfonso Andrade en La Voz de Galicia, 29-10-2016.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Luís_Freire&oldid=5704925"\nÚltima edición o 19 de febreiro de 2021 ás 17:49\nA última edición desta páxina foi o 19 de febreiro de 2021 ás 17:49.