Bioatlantic pecha as sÃºas portas en Vigo coa visita de mÃ¡is de 4.000 persoas: Notas de prensa energía, sostenibilidad y eficiencia energética\nBioatlantic pecha as súas portas en Vigo coa visita de máis de 4.000 persoas\nA segunda edición celebrarase en outono de 2012 e ampliará a súa superficie de exposición.\nO I Salón dos Produtos Ecolóxicos, Bioconstrucción, Enerxías Renovables e Consumo Responsable-Bioatlantic 2011 pechou o pasado domingo as súas portas no Auditorio Pazo de Congresos Mar de Vigo, coa visita de ao redor de 4.000 persoas, entre as que se encontraban tanto profesionais coma público interesado pola variedade de produtos ofrecidos polo medio centenar de expositores.\nBioatlantic 2011, que contou co apoio e participación activa de organismos e institucións, reuniu durante tres días en Vigo aos protagonistas do desenvolvemento sostible que mostraron e informaron sobre un amplo abano de produtos de elaboración artesanal, servizos ambientais, o potencial da agricultura ecolóxica ou os materiais de construción respectuosos co ámbito.\nOrganizado por Unique Iniciativas Empresariales, que dirixe Raquel Robledo, Bioatlantic consagrouse como o primeiro evento sobre economía verde e ecoindustria dirixido ao Noroeste peninsular. Todo iso a través de tres grandes bloques que representan os eixes da sostibilidade: Biolimentación, Bioconstrucción e Bioenerxía, asi como nun espazo dirixido a Solucións Ambientais.\nO salón reuniu produtores, elaboradores, distribuidores, vendedores e consumidores, deu a coñecer a importancia da investigación e formación necesarias para o futuro do sector, e ofreceu un espazo de debate e reflexión en torno á ecoloxía e á sostibilidade.\nEntre as institucións e organismos que apoiaron este evento, figuran a Consellería de Medio, Territorio e Infraestruturas da Xunta de Galicia; o Instituto Galego de Promoción Económica; o Centro Tecnolóxico de Eficiencia e Sostibilidade Enerxética (ENERGYLAB) e a Universidade de Vigo, a través do Grupo de Investigación en Economía Ecolóxica e Agroecología, entre outros.\nDe forma paralela ao salón, celebrouse o I Foro Atlántico do Desenvolvemento Sostible, que contou coa participación dun total de 16 relatores.\nA sesión de tarde do venres iniciouse cunha conferencia sobre "O sector ambiental galego promove o Mercado Verde", que pronunciou Maruxa Pérez, da Asociación Profesional de Empresas Ambientais de Galicia. Pola súa banda, a directora xeral de BIC Galicia, Maite Cancelo, falou sobre "Emprendedores e Sostibilidade.\nO I Foro Atlántico do Desenvolvemento Sostible continuou durante a xornada do sábado cun monográfico sobre Bioconstrucción. Abriu esta segunda xornada o arquitecto Carlos Bóveda, galardoado co premio Arquitectura Sostible 2011. Bóveda explicou as características da vivenda unifamilar, situada na área de Santiago de Compostela, coa que logrou este galardón e destacou que este proxecto buscou a sostibilidade a través de medidas activas e pasivas de aforro enerxético e reciclaxe.


Carta Xeométrica: O uso, a comprensión do galego e a intervención do Espírito Santo\nO uso, a comprensión do galego e a intervención do Espírito Santo\nA poucas voltas que lle deamos, concluiremos que esta nova achega do IGE non revela moitas novidades con respecto ao xa coñecido sobre usos da lingua galega. A enquisa reducíase a tres preguntas:\nA polémica xurde da resposta á segunda pregunta, a do uso do galego. A nota da Consellería destaca que "aumenta o uso das persoas que se desenvolven habitualmente nas dúas linguas". Significa iso que hai máis xente que habitualmente fala en galego? Sería moi chocante que isto fose así pois outras enquisas moito máis completas, tanto do propio IGE como do Mapa Sociolingüístico de Galicia, revelan que a tendencia ao uso do galego é decrecente. Comentábase, por exemplo, que esta situación podía resumirse diciendo que cada hora o galego perde 3 falantes. Non podemos, xa que logo, botar foguetes porque un "89,1% da poboación usa o galego en maior ou menor medida na súa vida diaria" sen antes determinar se a medida de uso do galego é maior ou é menor, e todo apunta que realidade anda máis ben cuantificando ese uso á baixa.\nBaixo a luz destes resultados do IGE o primeiro que podemos concluir é que houbo unha baixada de uso do galego. Isto non pode estrañar a ninguén pois é unha tendencia que xa se viña detectando en anteriores estudos. Con toda seguridade esta baixada continúa despois do ano da enquisa (2011) pois a política lingüística dos últimos tempos con continuadas restricións de orzamentos e dereitos convertería unha mellora na saúde do galego nun feito digno dos anais dos máis respectables milagres do satuario de Lourdes. Cando a política lingüística non fai nada por facilitar o uso normal, e en todos os ámbitos, do galego, non podemos esperar outra cousa que a lingua fortalecida sexa o castelán. Se éste era o obxectivo da Xunta, fai moi ben en celebralo. Iso si, o que non debe facer é enganar ocultándonos a súa verdadeira pretensión pois iso é engadir a hipocrisía á mentira; e unha cousa é que nos tomen por parvos, pero que por enriba se rían de nós xa é maltrato.\nNo relativo á compresión do galego podemos facer un par de puntualizacións. É certo que prácticamente a totalidade da poboación galega, un 98,6%, entende a súa lingua [frase estraña ésta]. Entón, baixo que argumentos pode defender o goberno a negativa a garantirnos aos cidadáns o coñecemento do galego dos funcionarios públicos retirando a proba nesa lingua das oposicións? Eu só acho unha resposta, que o goberno de Feijóo pensa e ten máis en conta aos de Valdemoro que aos veciño de Forcarei cando toma este tipo de decisións. As consecuencias non se lle escapan a ninguén. Alén de ser unha medida de fomento da emigración é un obstáculo insalvable para normalizar os organismos públicos.\nNunha última reviravolta a Consellería de Educación felicítase a si mesma:\nA pesar do incremento considerable da inmigración que se produciu entre os anos 2001 e 2011 (con 77410 persoas estranxeiras máis), a porcentaxe de poboación que declara saber falar o galego mantense practicamente nas mesmas porcentaxes neste período.\nGostaríame saber onde están eses programas de acollida lingüística que facilitaron ese presunto logro. Pois se resulta que os inmigrantes aprenden e falan galego a pesar de que todas as facilidades que lle ofrece a nosa estrutura social e económica son para favorecer a aprendizaxe e o uso na outra lingua teremos aproba irrefutable de que quen leva os asuntos da política lingüística non é Valentín García senón o Espírito Santo. Seguramente a divinidade, tendo conciencia da situación sociolingüística que temos por Galicia, concede con moita frecuencia o don de linguas aos inmigrantes que se achegan ás nosas terras. Velaí quen realmente dirixe os designios da política lingüística galega. Oremos, pois.\nCenso de poboación e vivendas. Galego, IGE\nA Consellería de Cultura e Educación valora positivamente os últimos datos sobre o uso do galego difundidos polo Instituto Galego de Estatística, 13/10/14, Consellería de Educación\nEl porcentaje de quienes hablan solo gallego cae trece puntos en diez años, 14/10/14, no Faro de Vigo\nO galego deixa de ser a lingua habitual da maioría da poboación, 14/10/14, Praza Pública\nEvolución no uso do galego por concellos, Praza Pública\nHai remedio para o descenso no uso do galego?, 15/10/14, Praza Pública\nMapa de Evolución de Uso do Galego, 2001-2011, táboas elaboradas por Carlos Neira\nMapas de uso do galego 2001-2011, por Carlos Neira en Calidonia hibernia\nO IGE confirma que o galego non é a lingua habitual da maioría da poboación, 14/10/14, no Magazine Cultural Galego de Montse Dopico\nEtiquetas: Carlos Neira Cortizas, Consellería de Educación, cousas, estatísticas, IGE, Xunta


Vocacións en Marina D’Or – Comesaña Sporting Club\nVocacións en Marina D’Or\nEn Marina D’Or non todo son vacacións, ou alomenos este domingo foi excepcional, porque foi a “vocación» o que levou a Clubs de Atletismo de toda España ata esta vila de edificios e costa mediterránea.\nO Comesaña foi un dos moitos que botou a rodar rodar estrada adiante para participar en cónclave feminino.\nMulleres formando Equipo xuvenil, cadete e sénior en cross curto, metéronse o sábado cedo nun autobús e despois de doce horas de asento e paradas en breve, alá chegaron na noite. Quizais a expedición máis numerosa dende tempos: participativa e acompañativa. Cousa para non obviar, si para mencionar ben alto e merecedora de calado (ou cálido) aplauso.\nA organización ofreceu apartamentos cerca do circuito, e un comedor-buffet común para todos os clubs. Supuxo isto tranquilidade e comodidade, sen apuros de traslados e outras obrigas loxísticas e comida non faltou, abonda e diversa por satisfacer ata os máis raros aptetitos.\nMar, área e circuito dende a liña do horizonte. Á beira da Praia transcorreu unha mañá chea de sol, frio tenue de brisa, e plena de atletas en carreira.\nNun percorrido de herba, anacos de área, madeira, de liñas rectas e despois curvas, foron sucedéndose as distintas participacións por categorías masculinas e femininas.\nSen dúbida o protagonismo e interese desta crónica estriba nas actuaccións do Comesaña. Buf! Que orgullo e vértixe, ver a camiseta do Comesaña aí, nos primeiros postos, como aconteceu coa carreira cadete, como se presenciou na xuvenil. Aínda sendo un Campionato de Clubs, salientamos o resultado individual de Ángela e Carmela, 6ª e 2ª nas súas respectivas categorías e dase a noraboa a todas as individualidades que fixeron posible un Equipo e a súa participación nun campionato e a súa clasificación final.\nO Equipo cadete, despois do mencionado 6º posto de Ángela, clasificou en 2ª posición a Lorena Fernández, 145ª na xeral; foi a 3ª Natalia Martínez, que entrou de 170ª; cuarta Sara Rodríguez, sendo 184ª, seguiuna Alba Rodríguez no posto 187º e Itsaso Fernández co 217º, pechou a 6ª posición.\nTodos estes números definíronse nun 31º, posto finalmente acadado polo Equipo.\nO Equipo xuvenil, comandado polo segundo posto xeral de Carmela, colleitou un 115º posto de Sara Penedo que a coloca de segunda na clasificación\npara o Equipo; terceira sería Mónica Rodríguez que entrou de 139ª, o cuarto correspondeu a Elena Guerra, 190ª na xeral e quedou como quinta Jéssica Davila, 194ª.\nTodas elas protagonizaron un 24º posto nun conxunto de 50 equipos.\nNos catro quilómetros do Cross Corto, Sandra Mosquera, saiu decidida nos postos primeros, pero a resposta do seu xeonllo traicionou un mellor resultado para ela e para o Equipo, valor e ilusión non faltaron. Á segunda das clasificadas Yolanda Gutiérrez quedoulle curta a distancia, está preparando unha maratón, polo que os catro kilómetros só foron anécdota ben cumprida.\nCarmen Penas foi a terceira,; insuperable a súa traxectoria de campionato a campionato, vai a máis e máis, a menos e menos en número de clasificación individual final (110ª no ano 2010 e 57ª neste 2012). Dalí a pouco chegou Soledad Castro, chorando coma sempre a endemoñada distancia, demasiado curta para un corpo que non sabe correr a estes ritmos requeridos. Quinta foi Mercedes Gómez, que se manifesta non de todo conforme, pero cos ánimos dispostos a desconformormarse. A superación tamén é obvia na 6ª Silvia Veira, a súa evolución vai gañando postos: hai dous anos quedou 153ª, agora foi 100ª.\nO feito, insta a teimar sobre o relativo da valoración dos resultados: o 57º está lonxe do 1º, pero está a 53 do 110º, quizais isto sexa o máis grande para a ilusión.\nAs 6 deron en suma un nada desmerecente 10º posto.\nE outra vez estrada adiante, sen vacacións en Marina D’ors, máis cansadas se cadra, pero coa vocación renovada despois de sentir a máis ou menos satisfacción dun labor cumprido e rematado.\nHa ser esta unha páxina máis para a historia do Comesaña en Club, e esperemos que a continuación e constancia, nos obriguen a escribir constantemente grandes e pequenas novas.\nEn las fotos de Ángela González Y Jesús Martínez, que tan pronta y amablemente nos cedieron, vemos los tres equipòs del Comesaña Sporting Club que compitieron, así como a sus primeras clasificadas, Sandra tratando de recuperar su rodilla en el agua marina.\n19 febrero, 2012 Soledad Castro Soliño\nLa dejan fuera….. Galicia se lo pierde → ← Mientras llega la crónica… ¡los resultados!


Novidades de cómic infantil na Biblioteca Os Rosales – fancomic.es\ncómic para niños, Mi opinión personal, Nuevas adquisiciones, Recomendamos, Videoreseñas\nFecha: Lun, 24-mayo-2021Autor/a: Marta 0 Comentarios\nEste mes de maio tamén chegan novas incorporacións de cómic infantil na Biblioteca Os Rosales, e desta volta, compartimos con vós un novo vídeo para mostrarvos as marabillas que xa forman parte da nosa colección.\nNesta ocasión traemos 12 libros novos para rapazada de 6 a 8 anos, entre os que destacamos:\nCacahuete y medio, unha divertidísima historia sen texto para os máis peques.\nTres novidades de Astiberri, que está de 20 aniversario: Patri y las hormigas, Avni, e Tigresa contra pesadilla (o meu favorito).\nE os últimos números de dúas coñecidas coleccións de Artur Laperla: SuperPataca 10, en galego! Félix e Calcita 3, e o primeiro número de unha nova coleción do mesmo autor 4 cobayas mutantes.\nLembrade que podedes pedilos en préstamo dende calquera das nosas bibliotecas, consultade o noso catágolo!\nbrosalesCómic infantil e xuvenilcómic para nenos e nenascómic para niñosnovidadesnovidades Rosales\nAnterior Entrada anterior: Cómic + Museos + Fotografía\nSiguiente Entrada siguiente: Club De Lectura de Cómics: Reseña de «Stuck Rubber Baby» de Howard Cruse


Abordaxe -revista anarquista-: Confirmada Irresponsabilidade da Xunta na catástrofe de Monte Neme\nConfirmada Irresponsabilidade da Xunta na catástrofe de Monte Neme\nOnte mesmo publicamos acá unha entrada con a denuncia da Plataforma "Salvemos Cabana" por estes feitos. Hoxe en varios medios comerciais (con seguridade, nalguns casos como o do vozeiro de Edgewater, muito ao seu pesar) non lles quedou unha outra que facerse eco desta desfeita que poderia ter sido muitísimo máis grave.\nDestacamos este video da productora audiovisual Tingalaranga (*) para Galicia Confidencial, onde acompaña a cronica asinada por Xurxo Salgado, que destaca que "A Xunta non actuou a tempo":\nColamos un anaco da crónica en GC, onde confirman a alerta que se dera dende o concello de Carballo à Dirección Xeral de Enerxía e Minas da Xunta, e como dende aquí fixeran ouvidos surdos a tais demandas, ata onte despois do previsíbel e anunciado desastre (mais, haberá quen asuma responsabilidades??, fagan as súas apostas!!, eu digo que non!!):\n"O da rotura da balsa de Neme era un desastre anunciado. En abril do pasado ano, o concello alertou xa da posibilidade dun desbordamento desta balsa polas intensas chuvias. Falouse entón coa Dirección Xeral de Enerxía e Minas da Xunta que enviou un técnico que, xunto co xerente da empresa --é unha compañía mineira Valenciana que logo da crise deu en creba-- e persoal do concello de Carballo trasladaronse á balsa para analizar a situación. Detectaron, in situ, problemas de fraxilidade na estrutura.\nEntón Minas anunciou un plan de seguridade para a zona e a reparación da balsa para o verán de 2013. Un plan que non foi realizado. De feito, o propio concello realizou unha nova inspección á balsa o pasado setembro e volveu poñerse en contacto coa Xunta para a subsanación do problema. Pero, recibiron a calada por resposta.\nCinco meses despois a natureza non agardou e converteu o que podería solventarse "cuns tubos e unha canalización", segundo o concelleiro, nun pequeno desastre medioambiental.\nPor iso, e como acontece a miúdo, a Xunta reaccionu tarde. O secretario xeral da Consellería de Economía e Industria púñase en contacto no medio día do luns co concello de Carballo para anunciar que a Dirección Xeral de Enerxía e Minas rehabilitará esa balsa que, aínda conserva millóns de litros de auga.\nEn outro medio falase de que os animais avisaran do perigo que se aveciñaba con os seus ladridos e ouvidos e, pouco despois –sobre a 01.30 horas– escuitouse baixar polo monte a tromba de auga, pedras e lodo que arrasou ao seu paso leiras e viais. Por fortuna a rotura da balsa foi nunha zona que permitiu que a riada se distribuira, o que impediu que houbera danos personais que lamentar. De non ter sido así tería sido unha verdadeira catástrofe: “O dano puido ser de mortes”, segundo o concelleiro de Obras de Malpica. “Víase vir” declaraba onte a tarde o presidente da Comunidade de Montes de Razo e lembraba que a canteira está abandonada dende hai dous anos e que non ten plan de seguridade, e incide en que a empresa que explotara a mina é unha multinacional valenciana que na actualidade está en concurso de acreedores e que, polo tanto, non vai asumir responsabilidade algunha. Agora espera que a Xunta tome cartas no asunto e denuncia que “ata agora os técnicos nunca se decidiron a facer nada, a ver se agora, despois disto, si o fan”.\n(*) Tingalaranga é unha productora audiovisual que traballa para alguns medios e que realiza videos de denuncias e da que forma parte Xosé Bocixa, que hoxe estará en "A Ghavilla" falando do seu documental "As Encrobas.- A Ceo Aberto" sobre os sucesos da loita veciñal contra FENOSA.\nNoticia colada x eDu\nEtiquetas: galiza, natureza, Video


A homenaxe aos políticos e funcionarios represaliados en 1936, aprobada por unanimidade - Pontevedra Viva\nLuns 20 de Outubro, 2014 ás 16:14 do Luns 20 de Outubro, 2014\nPontevedra homenaxeará en novembro os membros da corporación municipal e os funcionarios do Concello de Pontevedra que foron represaliados e destituídos como consecuencia do levantamento fascista de 1936. Así se acordou este luns por unanimidade no pleno celebrado no Teatro Principal. Unha comisión de traballo, presidida polo alcalde, será a que coordine os actos que formarán parte desta restitución simbólica.\nA moción presentada polo BNG explicaba que estes represaliados formaban parte dunha corporación "elixida democraticamente" e que foron substituídos de forma ilexítima polas autoridades militares. Esta situación, recordou Luis Bará, supuxo o inicio dun período dunha "brutal" represión, cualificada mesmo como "programa xenocida", contra estas persoas que representaban ideais republicanos, galeguistas e de esquerdas.\nBará, que citou o nome de todos os represaliados "para que conste en acta", destacou que este acto simbólico é unha "obriga ética" e un acto fundamental de xustiza e de memoria colectiva, debido á vinculación de todas estas persoas con Pontevedra e que estes feitos, que se coñecen dende hai tempo e figuran nos arquivos municipais, "nunca foron revisados nin condenados".\nDende o PSdeG-PSOE, Antón Louro afirmou compartir "plenamente" esta proposta para homenaxear estes represaliados pontevedreses; mentres que o concelleiro popular, Miguel Ángel Meijón, asegurou que se trata dunha moción "lóxica, oportuna e merecida", mostrando así o respaldo do seu grupo a esta homenaxe e á condena do levantamento militar fascista de xullo de 1936 e todos os actos democráticos posteriores.\nUNANIMIDADE NOUTRA MOCIÿN DO PLENO\nUnha segunda moción, esta vez presentada polos socialistas, foi aprobada tamén por unanimidade de toda a corporación. Nela, o Pleno acorda instar o Ministerio de Interior a presentar, "canto antes", o proxecto de acondicionamento e apertura da sede que a Xefatura Provincial de Tráfico adquiriu en Campolongo en 2008. Trátase dun baixo de 1.429 metros cadrados, que lles custou máis de 4 millóns de euros.\nAdemais, ofrecerase a plena colaboración do Concello de Pontevedra para buscar usos alternativos ao local que ocupan actualmente na entreplanta da rúa de Joaquín Costa, 56, no marco da actual normativa urbanística.


Declaración da xunta de voceiros ante o atentado de Sangüesa\nConcentración da corporación municipal\nTras meses de esperanzador silencio, unha bomba volveu atronar nos nosos corazóns deixando tras de si o funesto rastro de morte co que ETA asina as súas despiadadas accións. Outra volta, as víctimas foron servidores públicos, Julian Embid e Bonifacio Martín. Para eles é hoxe o noso recordo sentido e para os seus compañeiros amigos e familiares o noso testemuño de solidariedade.\nPouco despois de que os cidadáns manifestaran nas urnas a súa vontade libre e democraticamente, ETA volveu exhibir o seu espírito totalitario cunha acción criminal. A liberdade é o inimigo a bater polos terroristas e o noso deber é defender ese dereito fundamental que tanto custou acadar. Por iso estamos hoxe aquí, expresando non só a nosa dor pola morte de dous axentes da policía e a nosa repulsa por unha infame acción terrorista, senon tamén manifestando publicamente que defenderemos os nosos dereitos e liberdades fronte a aqueles que, por medio do terror queren impoñernos a súa vontade.\nA cidade de Vigo deixa sempre oir a súa voz para denunciar calquera tipo de violencia. Cando as circunstancias o fan necesario esta cidade ponse a prol das víctimas e clama pola paz. Hoxe, unha vez máis, Vigo dilles aos terroristas que xa abonda de sangue e ergue a bandeira da tolerancia, a liberdade e a convivencia en paz.\nVigo, 2 de xuño de 2003\nVigo consegue cinco bandeiras azuis\nÁbrese o prazo para inscribirse nos campamentos de verán da Concellería de Xuventude\nO Concello subvenciona a Fundación Meniños\nComeza o programa teatral de Cordovani coa estrea de "A volta do parafuso"


Reforzo de camas para os hospitais Meixoeiro e Álvaro Cunqueiro á espera da gripe\nReforzo de camas para os hospitais Meixoeiro e Álvaro Cunqueiro á espera da gripe\nRedacción | Mércores, 6 de Novembro de 2019, 11:28\nO ano pasado os dous centros hospitalarios vigueses sufriron os efectos da epidemia de gripe, que desbordou por completo a capacidade da área sanitaria olívica para absorber tal cantidade de pacientes, como ocorreu noutras áreas galegas. Aínda que hai outros aspectos que sen dúbida xogan un papel fundamental á hora de facer fronte a estes colapsos, que os profesionais e pacientes conten cun bo número de camas e en boas condicións xa é significativo.\nCamas dun hospital\nPor iso, desde o SERGAS formalizaron a compra de 170 camasnovas coas súas respectivas mesillas de noite para o hospital Meixoeiro, mintas que no Álvaro Cunqueiro ascende a 25 o número de novas camas que renovarán o mobiliario do complexo.\nO gasto desta compra son de case medio millón de euros: 410.000 euros para o Meixoeiro e 75.000 para o Cunqueiro. En todo caso, o 80% do gasto está financiado con fondos europeos Feder.\nDesde o SERGAS manifestan que estas adquisicións están enmarcados no Plan Estratéxico da área Sanitaria de Vigo. Nese plan, onde din a prioridade é "a humanización", un dos aspectos fundamentais é a renovación e reforma do Meixoeiro para "modernizar e potenciar" o centro, algo que levan reclamando os profesionais do complexo que se queixaban de que no hospital vigués aínda traballaban con camas de manivela.\n"Este novo equipamento virá reforzar os recursos materiais dispoñibles neste centro para facer fronte aos picos asistenciais cunha maior eficacia que permita incrementar a calidade asistencial ofertada aos pacientes", manifestaron desde o goberno autonómico. Haberá que esperar á chegada da gripe -que sempre chega- para saber se coas camas novas pódese remediar a saturación ou se aínda quedan moitos deberes por facer.


Vostede está en Inicio > Actualidade > Novas > Impartimos unha charla sobre o regulamento REACH na Universidade de Santiago de Compostela\nImpartimos unha charla sobre o regulamento REACH na Universidade de Santiago de Compostela\nSantiago de Compostela, 18 de abril de 2017. Hoxe impartimos na Escola Técnica Superior de Enxeñaría da Universidade de Santiago de Compostela (USC) unha charla sobre “O Regulamento REACH: novo marco europeo para as substancias químicas”. A relatora é Lucía Ferrón Vidán, xefa de Sección de Hixiene Industrial do ISSGA e doutora en Bioloxía pola USC.\nA lexislación da Unión Europea sobre produtos químicos está orientada a protexer a saúde humana e o medio ambiente e evitar as barreiras ao comercio. Está composta de normas que regulan a comercialización e o uso de distintas categorías de produtos químicos, dun conxunto de restricións harmonizadas sobre a introdución no mercado e a utilización de determinadas substancias e preparados perigosos e de normas que regulan os accidentes graves e as exportacións de substancias perigosas. O principal logro da Unión é o Regulamento REACH, que regula o rexistro, a avaliación e a autorización de tales substancias, así como as restricións que poidan aplicarse a elas.\nO Regulamento (CE) nº 1907/2006 (en diante denominado REACH, acrónimo de Rexistro, Avaliación, Autorización e Restrición de substancias e mesturas químicas) entrou en vigor o 1 de xuño de 2007 e ten como obxectivo principal mellorar a protección para a saúde humana e o medio ambiente fronte ao risco que pode levar a fabricación, comercialización e uso das substancias e mesturas químicas.\nEn principio o REACH refírese a substancias (produtos puros) soas, en mesturas (preparados) ou en artigos, definidos estes últimos como obxectos que, durante a súa fabricación, reciben unha forma, superficie ou deseño especiais que determinan a súa función de maneira máis importante que a súa composición química. Son exemplos de substancias contidas en artigos: os refrixerantes, os lubricantes, os propelentes ou os illantes, e considéranse dentro do REACH cando ao longo da vida útil do artigo no que se achan e considerando o seu uso normal, poden desprenderse del e afectar á saúde das persoas ou ao medio ambiente.\nA filosofía de aplicación do REACH é que afecta a todas as substancias químicas, aínda que existen unha serie de excepcións, sendo, por tanto, de aplicación en sectores económicos de índole diversa.\nPara cumprir coas disposicións do REACH as empresas deben identificar e xestionar os riscos asociados ás substancias que fabrican e comercializan na Unión Europea. Deben demostrar como usar ditas substancias de maneira segura e comunicar toda aquela información relativa ás medidas de xestión de riscos ás partes implicadas.\nEsta acción formativa pretende proporcionar unha visión máis especializada e ampla que a puramente académica que axude a comprender aos alumnos a complexidade e repercusións deste regulamento europeo, especialmente na prevención de riscos laborais.


Cadernos de Vide: De volta\n¡Xa estamos de volta! hoxe o ADSL rural, na nosa aldeatotal, ten a ben deixarnos a porta aberta para que poidamos entrar e ímolo aproveitar .\n¿Que fixemos nestes días? ¡De todo!Vai un resume:\n- O xoves, na tarde de A Dúas, como estaba mal tempo, mentras os máis pequenos vían unha película e "algún " maior fedellaba na pizarra dixital co google Earth- so pretexto de amosarnos o camiño que imos recorrer en tren o vindeiro xoves- as verdadeiramente traballadoras montamos un expositor e unha mesa que acababa de chegar para a Biblio.E digo eu, ás empresas distribuidoras de mobiliario educativo ¿quen lle dixo que @s das escolas nos gusta o bricolage?, ¿ ou é que pensan que nos ven ben algo de "traballo manual"?¿ será que dan por suposto que o noso e resolver puzles?. E poñia no catálogo: Fácil de montar...¿fácil?. Menos mal que ás de Vide estamos afeitas a "veña, entre todas" que si non, si chega a ser polas habilidades da mestra, a estas horas o que habería montado na biblioteca sería un cortello con tapadeira.\n- O venres traballamos un pouco na veiga limpando herbas e "extasiándonos" coas leitugas tan divinas que temos. Os pementos nada, cada día temos un menos, pero o demáis vai indo. De todos os xeitos o mellor e máis variado son as herbas.\nE pola noite fúmonos de cea. Esta vez foi en Areas: tortilla, churrasco e todo o repertorio de cantigas. Os da mesa do lado decidiron sumarse, que remedio lles quedou, pois entre as pandeiretas e Digna que non paraba de pedir¡outra, outra! fixemos unha boa festa, ao final ata se sumaron ós do furancho.\n- O sábado o pai de David decidíu asumir as competencias do Concello, e visto que o patio tiña a herba tan alta como para xogar ás agachadas, e o niño de cobras que temos onda o buxo pode dar lugar a que a mestra queira dar clase no tellado da escola, co perigro subseguinte para o alumnado, decidíu, como dicía, agarrar a desbrozadora e pasar a tarde limpando o patio. E quedou o campo lustroso, pero.... no medio da herba foronse os xirasoles. Menos mal que Sandra chegou a tempo e salváronse os que tiñamos no recuncho das escaleiras.\nDe tódos os xeitos, o noso agradecemento TOTAL.\n- E hoxe, luns, seguimos co traballo : os poemas de Xosé María Álvarez Blázquez, que os imos levar en tren ata Pontevedra o vindeiro xoves.\nEtiquetas: veiga, Vide, xoves da dúas


Medio Ambiente rexenerará os hábitats forestais en Cervantes para contribuír á conservación da biodiversidade nos Ancares lucenses - Noticias de Galicia\nMedio Ambiente rexenerará os hábitats forestais en Cervantes para contribuír á conservación da biodiversidade nos Ancares lucenses\nPUBLICADO EN: Noticias de Galicia ► Cervantes ► Local Portada ▼\nA Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio rexenerará os hábitats forestais no concello de Cervantes co obxectivo de contribuír á mellora da biodiversidade na Reserva da Biosfera dos Ancares lucenses e Montes de Navia, Cervantes e Becerreá. Deste xeito, o departamento autonómico prevé licitar este ano unha actuación para a que se destinarán 21.000 euros e que permitirá aumentar a calidade dos espazos naturais do municipio lucense incluídos nesta reserva. Así o anunciou a directora xeral de Patrimonio Natural de Galicia, Ana María Díaz, durante a súa comparecencia na Comisión 2ª do Parlamento de Galicia.\nConcretamente, esta actuación consiste na execución de rozas mecanizadas nunha superficie de 29,8 hectáreas para favorecer o desenvolvemento da vexetación arbórea, deixando á parte pequenos bosquetes; e rozas manuais en 3,55 hectáreas. Deste xeito, preténdese garantir a conservación e recuperación da estrutura da vexetación tan característica da zona e tan necesaria para preservar a súa biodiversidade.\nCómpre salientar que o mantemento das estruturas vexetais son imprescindibles para o desenvolvemento e a protección de certas especies como son a perdiz pardilla, a perdiz roxa, a lebre do piornal, e en menor medida o corzo e o recebo; incluso o oso pardo selecciona medios en mosaico que favorecen a súa alimentación en certas épocas do ano.\nDeste xeito, dáse continuidade ás actuacións realizadas con anterioridade pola Xunta de Galicia nos espazos contemplados dentro da Reserva da Biosfera dos Ancares lucenses, cuxa xestión corresponde á Deputación de Lugo, pero coa que o Goberno galego contribuíu nos últimos 5 anos cun investimento próximo aos 250.000 euros. Estas iniciativas permitiron o acondicionamento de rutas, a posta en marcha de actividades e servizos de educación ambiental na Aula da Natureza dos Ancares, que se atopa dentro de reserva; e o impulso a numerosos plans e estudos sobre os hábitats de desenvolvemento de especies como o corzo, a capra pyrenaica e o lobo, entre outros.\nAgás dúas reservas que son coxestionadas pola Xunta de Galicia (Eo, Oscos e Terras de Burón e a Reserva do Geres-Xurés), as demais contan con xestores alleos á administración autonómica, que son os que elaboran os seus plans de desenvolvemento, obxectivos e prazos de execución. Así e todo, o Goberno galego está a impulsar diversas actuacións para a valorización dos territorios integrados dentro das reservas da biosfera.\nDeste forma, ademais do Plan de promoción e posta en valor do patrimonio natural de Galicia, que identifica as seis reservas como espazos imán capaces de atraer visitantes cara a outros espazos protexidos; a próxima creación da Rede de Reservas da Biosfera de Galicia permitirá reforzar a súa valorización como elementos que contribúen ao desenvolvemento sostible e ao benestar da poboación.\nNeste senso, a Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio está a traballar no decreto que permitirá a creación da Rede de Reservas da Biosfera de Galicia co fin de impulsar a cooperación entre os distintos espazos, favorecer a cohesión, o intercambio de experiencias e o coñecemento, así como o aproveitamento das sinerxías e a implantación de accións conxuntas.\n2 de maio de 2017 | 19:20\t• Sen comentarios


O nome como vitamina está privado del, pero probablemente aínda ten funcións útiles: o ácido oróico coñecido anteriormente como vitamina B13 é pouco coñecido e non foi explorado por moito tempo. O ácido orótico (Acidum oroticum) prodúcese como intermediario no metabolismo humano dos ácidos nucleicos dos aminoácidos asparagina e glutamina na produción de uracilo e citosina. Estas bases son necesarias, entre outras cousas, para as "xuntas de escaleira" do ADN humano, pero tamén son esenciais para outras funcións como a transducción de sinais e catalizar reaccións bioquímicas.\nA leite é rica en ácido orótico\nOs alimentos tamén conteñen esta sustancia: en leveduras e produtos lácteos como iogur, kefir, quark e leite de leite, o leite de ovella contén máis de 3 veces máis ácido orótico que o leite de vaca. A leite materna tamén é particularmente rica en ácido orótico.\nO ático Orotic debe o seu nome aos seus descubridores, os investigadores italianos Biscarro e Belloni. Os illaron por primeira vez a comezos do século XX, a partir do leite de vaca, eo seu nome grego é "orós". Ao principio pensouse que o ácido orótico era vital, polo que se engadiu ás vitaminas.\nÁcido Orotic e magnesio\nA pesar de que se lle negou este estado, a substancia obtéñense varios efectos positivos: o ácida é o protexer o fígado e deter a progresión da enfermidade hepática; debe contrarrestar o desenvolvemento do cancro e, especialmente, na interacción co magnesio como medio de transporte - Evitar as enfermidades cardiovasculares e influír positivamente no metabolismo dos lípidos. Preténdese impulsar o abastecemento enerxético nas células, especialmente o músculo cardíaco, aumentando así o seu rendemento. Ademais, debe promover a memoria a longo prazo.\nPolo tanto, o ácido orótico se promociona como un chamado. O biofactor, que pode compensar as deficiencias do corpo e, en doses máis altas, o efecto que pode producir un medicamento. Como medio de protección cardiovascular, é particularmente ofrecido como combinación de magnesio.\nEfecto do ácido orótico non comprobado científicamente\nNon obstante, case ningún destes efectos anunciados foi suficientemente probado científicamente. Os efectos positivos atopáronse principalmente nos estudos experimentais en ratas, en humanos, con todo, só nalgúns estudos clínicos. Aínda que baixou os niveis de colesterol nas ratas, tamén aumentou a probabilidade de enfermidade do fígado graxo. Un estudo recente de preto de 80 pacientes con insuficiencia cardíaca grave demostrou que os afectados poderían beneficiarse dunha inxestión adicional de ácido orótico, tanto en términos de supervivencia como de extensión dos síntomas.\nCo fin de realmente apoiar e utilizar terapéuticamente a substancia, a investigación clínica debería concentrarse máis en ácido orótico. Non obstante, xa existe un campo de aplicación comprobado: o ácido oróxico é cada vez máis o causante de determinados defectos metabólicos no ciclo da urea - se é detectable na orina, isto conduce á sospeita dunha perturbación correspondente no metabolismo dos aminoácidos.\nQuen non sabe iso? Está sentado no xardín nunha fermosa e cálida noite de verán. De súpeto sente unha especie de picadura na perna. Bótalle un ollo e sabe cal é a causa: unha mordida de insectos, máis concretamente unha mordida de mosquitos. En si mesmo inofensivo, pero desagradable, xa que unha mordida de mosquitos adoita causar unha gran comezón. As punt


En 1960, por primeira vez, amosa a súa obra na Sala do Prado do Ateneo de Madrid. Nos anos seguintes, na década dos sesenta, segue amosando a súa obra non só en España senón tamén no estranxeiro. En 1961 participa na Exposición "Arte Actual" da Galería Darro de Madrid e ao ano seguinte na Exposición "Petit Bronce" en París.\nEn 1964 acada a Segunda Medalla na Exposición Nacional de Bellas Artes. Xunto aos escultores: Venancio Blanco, Joaquín García Donaire, César Montaña, e despois José Carrilero y Benjamín Mustieles, deciden unirse para amosar xuntos a súa obra e así abrirse camiño no panorama artístico madrileño. O grupo foi bautizado pola crítica como "Nueva Figuración". Con eles participa na Exposición "Seis escultores" en Madrid.\nParticipa na exposición "Escultura Contemporánea" (1964) en Nova York (EE.UU.) e participa, no ano 1965, na Exposición "6 Escultores" organizada pola Galería Libros de Zaragoza. Participa na "III Bienal de Zaragoza" acadando a medalla de bronce de escultura.\nA Fundación Juan March concédelle unha axuda e noméao bolseiro, e a Seguridade Social encárgalle unha escultura de bronce "Maternidad", da que funde 3 pezas instalando unha delas no Hospital de Valencia.\nNo 1966 expón de novo en Madrid e participa na "VI Bienal de Alexandría" (Exipto). Fai unha "Maternidad" en pedra para o barrio de San Blas de Madrid. E participa na Exposición "Escultura al Aire Libre" celebrada en Madrid.\nNo 1967 expón na Haia (Holanda) e acada o Primeiro Premio Nacional de Escultura.\nNo 1968 fai exposicións en Madrid e no "I Salón de Escultura Contemporánea" de Barcelona; realiza unha "Figura" en pedra para o Museo de Escultura Contemporánea de Barcelona. Participa na "Exposición de Escultura Española" en Oslo e na "X Bienal de Middelhein" celebrada en Amberes.\nA década dos 70 é de amplo traballo coa participación na "III Exposición "Pequeño Bronce Internacional" en Madrid. En 1973 encárgaselle a "Figura de atleta" para o Pavillón dos Deportes de Vigo, que foi chamada despois "VIGO Homenaxe á xuventude". Ao ano seguinte expón na "Escultura ao Aire Libre" no Club de Golf de Madrid e xunto cos tamén escultores Venancio Blanco, Joaquín García Donaire, César Montaña e os parentes mexicanos deste último, Juan García Rodes e Juan García Ponce, abren na praza Maior de Madrid a Galería Ponce cunha exposición das súas obras sendo a primeira vez que un grupo de escultores fan acto de presenza na vida cultural como galeristas. Ao tempo realiza múltiples exposicións. En 1978 expón na Caixa de Aforros de Vigo e na Clínica de la Luz (Madrid), coloca, na entrada, unha "Maternidad", que forma parte dunha edición de tres pezas iguais fundidas no ano 1966 e das que outra se instalara nun centro hospitalario de Valencia.\nEn 1979 volve a expoñer na Caixa de Aforros de Vigo unha mostra de debuxos.\nComeza a década dos 80 acadando o Premio Cáceres de Escultura e realizando unha "Figura", en pedra rosa do Porriño, para o Museo Español de Arte Contemporáneo de Madrid. No 82 vólveselle a conceder o Premio Cáceres de Escultura e fai unha "Maternidad" en bronce para o Banco Urquijo. No ano 1983 instálase unha "Figura femenina" formando parte dunha serie de esculturas e mosaicos decorativos feitos no Poblado Mínimo de Vallecas (Madrid), con motivo da súa remodelación na que se puxo especial atención na creación de espazos para a convivencia.\nNo 84 expón no Centro Cultural Conde Duque de Madrid, e no 85 participa na exposición "Cinco Escultores" de Salamanca e Palencia amosando debuxos e seis pezas feitas o ano anterior.\nEn 1989 expón no Centro Cultural de Baiona e a proveitando a súa estancia na Ramallosa, fai unha figura de pedra para o IES Os Rosais de Vigo e unha de bronce para a Xunta de Obras do Porto de Vigo, que se chama "Homaxe á muller viguesa".\nParticipa na exposición "Madrid, el arte de los 60", organizada no ano 90 pola Consejería de Cultura da Comunidade Autónoma de Madrid. A escultura de bronce chamada "Familia" (2x2x0,90), que realizou en 1980, foi instalada na rúa Arturo Soria con motivo da Capitalidad Cultural de Madrid no ano 1992, xunta outras tres obras dos escultores do grupo Nueva Figuración -Venancio Blanco, Joaquín García Donaire e Cesar Montaña.


Carta Xeométrica: Parabéns, Galipedia\npor Xavier Gómez Guinovart, facendo algo que sempre está ben, felicitando aos anónimos mantedores da Galipedia, en Terra e Tempo:\nO éxito da Wikipedia, unha enciclopedia en liña aberta e de creación colaborativa, tras dez anos de funcionamento, é o mellor exemplo das posibilidades da colaboración masiva na rede Internet. Con 18 millóns de artigosenciclopédicos en máis de 200 linguas, 400 millóns de visitantes cada mes, 28 millóns de persoas usuarias rexistradas en todo o mundo, 80.000 editores activos (con 5 ou máis edicións por mes) e máis de 10.000 moi activos (con 100 ou máis edicións por mes), a Wikipedia é unha das páxinas máis visitadas do mundo, ocupando neste momento a oitava posición na clasificación de Alexa.\nA clave do seu éxito é, sen dúbida, a participación: na Wikipedia calquera usuario, rexistrado ou non, pode editar a enciclopedia, creando un artigo novo ou revisando un artigo xa existente. Este proceso de elaboración cooperativa dos artigos enciclopédicos permite que a xente que así o desexe poida contribuír a mellorar cos seus coñecementos os contidos da Wikipedia. Por outra banda, a elaboración colectiva dos contidos dunha mesma entrada obriga á discusión e á necesidade de consenso entre as persoas que participan na súa redacción, o que redunda tamén na mellora da calidade das entradas.\nEvidentemente, este proceso de elaboración dos artigos da Wikipedia, alicerzado na liberdade de edición e que permite o anonimato, posibilita usos indebidos, como a eliminación de páxinas da enciclopedia por diversión ou a inclusión de entradas falsas, con publicidade, con insultos ou con contidos inapropiados, usos todos eles para os que a comunidade da Wikipedia acuñou a denominación de vandalismo. O vandalismo na Wikipedia é un dos seus principais problemas e, ao mesmo tempo, unha consecuencia ineludíbel dos seus propios principios. Para que a Wikipedia non perda o seu valor e a súa utilidade, os actos vandálicos deben ser controlados dun xeito activo, e de feito existe unha gama de ferramentas informáticas que permiten automatizar totalmente ou parcialmente ese control. Con todo, o mantemento necesario da Wikipedia, a nivel de contidos, ten que ser asumido por un grupo de usuarios comprometidos que asumen o papel de administradores. Entre as súas funcións principais inclúense a vixiancia e corrección dos actos vandálicos e a xestión do consenso na redacción das entradas nas que se dá algún conflito.\nA Wikipedia en galego, tamén chamada Galipedia, arrincou o 8 de marzo de 2003, pouco máis de dous anos máis tarde do que o fixera o proxecto inicial de Jimmy Wales, así que cumpre nestes días os seus oito anos de existencia. Neste período de tempo, cos datos do 7 de marzo de 2011, a Galipedia atinxiu os 68.846 artigos -unha cifra que a sitúa na posición 41entre as 279 linguas oficiais na Wikipedia- e os 25.975 usuarios rexistrados, incluíndo 9 administradores. Co gallo do seu oitavo aniversario, a Galipedia asumiu o reto de chegar aos 70.000 artigos, e con ese fin convoca unha maratón galipédica durante o próximo sábado 12 de marzo.\nComparada coas outras dúas enciclopedias galegas, a Galipedia aínda ten que percorrer un longo camiño para chegar ás 145.000 entradas da Gran Enciclopedia Galega ou ás 200.000 daEnciclopedia Galega Universal. Destas dúas, a Enciclopedia Galega Universal de Ir Indo é a única que posúe unha versión -de pago- para consulta en web. A Galipedia é, por tanto, a única enciclopedia galega en liña de consulta gratuíta. Cunha perspectiva situada á marxe da lóxica empresarial dos custes e das ganancias, a Galipedia, coas súas virtudes e defectos, ofrece un lugar de referencia para a compartición libre e desinteresada do coñecemento e para a identificación e difusión global da nosa lingua e da nosa cultura. Os éxitos da Galipedia serán os nosos éxitos. Parabéns, Galipedia.\nPublicado por Cibrán ás 14:44\nEtiquetas: Opinión, Terra e Tempo, TIC, Xavier Gómez Guinovart


Bugno e outras glorias do ciclismo, na marcha Gran Fondo Ézaro, patrocinada por Galicia Calidade | Galicia Calidade Lecer\n21/06/2016 - 08:00\nO exciclista italiano Gianni Bugno (Brugg-Suíza, 1964), vencedor do Giro de Italia (1990) e dúas veces campión do mundo Stuttgart (1991) e Benidorm (1992), será a gran estrela do Gran Fondo Ézaro Costa da Morte 2016, unha marcha ciclista que conta co patrocinio de Galicia Calidade.\nGianni Bugno estará moi ben acompañado na presente edición, xa que está confirmada a presenza doutras glorias deste deporte como Álvaro Pino, Óscar Pereiro, Ezequiel Mosquera, Blanco Villar ou David Blanco, ademais de Joseba Beloki, Ibán Maio, Ángel Casero ou Chechu Rubiera, entre outros.\nNa presentación da proba ciclista ao pé da fervenza, o exciclista Ezequiel Mosquera confirmou que na proba, prevista para o 3 de xullo, adquire máis relevo coa presenza do corredor italiano, como ocorreu na pasada edición coa presenza de Miguel Induráin e Claudio Chiappucci. Bugno foi o gran rival de Induráin na década dos anos 90, xa que pelexaron polos cetros do Giro e o Tour en varias edicións.\nNa actualidade están anotados máis de 1.100 ciclistas, pero o peche das inscricións será a próxima semana, polo que os promotores esperan chegar aos 1.500 participantes, algo insólito na Costa da Morte.\nO percorrido, segundo José Vicente Formoso, director deportivo do Club Ciclista Dumbría, é máis esixente que o da pasada edición, ao incluírse a subida para Torea, no alto de Sestaio, con porcentaxes de 15%, antes de afrontar as ramplas do Ézaro.\nCiclismo de calidade\nEn total serán 138 quilómetros con perfil ondulado para ir en dirección a Muxía (avituallamiento) e despois afrontar a parte esixente coa chegada de novo ao Ézaro, en baixada, e encarar As Paxareiras e regreso ao esperado momento de subir ao miradoiro do Ézaro. Case dous quilómetros de ascensión con ramplas do 29,5%.\nGalicia Calidade colabora coa celebración dunha proba na que se combina o recordo das grandes figuras do ciclismo coa promoción dunha paisaxe de beleza incalculable como é a fervenza do Ézaro e o Monte Pindo. Ademais, retoma a colaboración cun deporte que apoiou de forma intensa no pasado.


11 xornada Noroeste. A Coruña. Aroa gana en Infantil, Merche en Feminina, Campo da Feira en equipos e Xan Rodiño en Individual Absoluta – Billarda\nActualidade Fotos e Vídeos Xornada\n11 xornada Noroeste. A Coruña. Aroa gana en Infantil, Merche en Feminina, Campo da Feira en equipos e Xan Rodiño en Individual Absoluta\n12 Xullo, 2021 12 Xullo, 2021 Admin 0 comentarios\nA Cidade Deportiva Arsenio Iglesias da Torre na Coruña foi escenario da xornada 11 da Liga Atlántica de Billarda, Conferencia Noroeste. O céspede artificial foi un atractivo máis que soubo comportarse de xeito modélico. Non houbo ningún buraco, ningún pedregullo nin ningún terrón que dificultara o pinchado da billarda nin o seu avance sobre a superficie de xogo. Ademais, a loxística de marcado de campos estivo dirixida por David Corral, coordinada por Landras, baixo a atenta mirada de Miranda, os sabios consellos de Gándara e Lois Fontán e a inestimable contribución de Insua e Jose Morís. Despois, contaron coa colaboración dun asesor externo ao club, Collazo (de aceiro ten o brazo) que sabe moito e ben de estirar cordas e cordeis e recoller cordas e cordeis. O Club Deportivo Filloas de Sangue, decano do Noroeste, ademais de meter puntos nas clasificacións xerais, soubo manter un nivel de excelencia organizativa que só se poderá superar na seguinte xornada do 18 de xullo en Narón, para a cal levan traballando varios meses.\nCochiqueiros presentou un equipo nunca visto, tanto polo número de xogadoras e xogadores como pola fichaxe de Michel Guy, un talentoso palanador francés. Outro dato importante foi que desta vez non foi Campo da Feira o equipo que presentou maior número de deportistas. Non, nin foi o segundo, xa que, APB presentou 15 e COQ 13, FEI 12, 7 FIL, 6 BMU, 2 CHA e 1 LÚA. A participación total foi de 56 deportistas e de 7 equipos. Salientar tamén que a participación feminina está aumentando e foi a máis alta da temporada. Estará preto esa nova categoría de equipos femininos? Polo de agora, temos a creación doutro Club deportivo, o Club de Billarda APB A Laracha, quen aproveitou a xornada para asinar toda a documentación oficial.\nTempo magnífico e temperatura agradable ata que chegaron os cruces eliminatorios, momento no cal a temperatura sempre sube máis da conta para certas persoas e se arrefría para outras. En fin, ganou a xornada Xan Rodiño de Lúa de Forza, segundo foi Manu Pozo de Billardeiros Musicais e terceiro Collazo de Campo da Feira. En categoría feminina foi primeira Merche de APB, segunda Aroa de Billardeiros Musicais e terceira Irene de Cochiqueiros. En Infantil ganou Aroa de Billardeiros Musicais, segundo foi Óscar García e terceiro Dani, os dous de Cochiqueiros. En categoría de Equipos foi primeiro Campo da Feira, segundo Billardeiros Musicais e terceiro APB.\nA participación de Billardeiros Musicais e de Chaínzos-Cadaval trouxo a grandes palanadores e palanadoras. Así, Manu Pozo a piques estivo de ganar a xornada. Ademais, a grande actuación de Basilio (20ptos) e os puntos de Paco (13ptos) e o incombustible Franco (15ptos) fixeron que o equipo de Ribadeo quedara a 1 pto do intratable Campo da Feira. E que dicir de Aroa?, pois que a xogadora en idade infantil subiu tamén ao podio da categoría Feminina. Esta rapaza é un exemplo do que a billarda pode significar para moitas outras nenas e nenos galegos, un deporte gozoso e de convivencia entre xeracións. Ela viaxa co seu avó, Félix, e xuntos percorren o norte de Galicia e comparten momentos da infancia e adolescencia dela e momentos de moitos sentimentos agradables para el. En fin, está demostrado cientificamente que a billarda consolida e fortalece os afectos e vencellos familiares. Bonxe de Chaínzos-Cadaval obtivo unha das puntuacións máis elevadas da xornada con 19 ptos e xa se converteu nun palanador fiable e moi competitivo. Non vos perdades o vídeo espectacular do seu dobre golpe para entrar no varal desde unha distancia importante.\nXornada espectacular polo escenario e pola contorna paisaxística. Aquí quedan algunhas fotos sensacionais, extraordinarias, impresionantes, fabulosas e prodixiosas de deportistas da billarda. Tamén, publicamos dous vídeos sublimes, con golpes que só saen unha vez na vida, ou dúas, como moito tres veces, e que tivemos a fortuna de que as nosas cámaras estiveran xusto alí, cando sucederon estes feitos irrepetibles, polo momento. Ademais, temos o audiovisual cos seus sons orixinais, eses berros de incredulidade e de pavor, xunto coas expresións de sorpresa ante acontecementos tan raros como recibidos con alegría e gozo polos executores, Landras e o seu golpe de revés e Bonxe e o seu dobre golpeo. (Grazas a Cotelo e Delia pola súa gravación).\nA participación feminina cada vez é maior e consolídase. Foron 12 participantes desta vez e aquí vos quedan imaxes magníficas desta presenza.\nVaia, e despois tamén está o Raposo da Laracha quen quixo emular o xiro arrepiante e asombroso do Tornado, pero non lle saíu ben de todo. Apoiado no palán quixo xirar sobre o seu propio eixe para coller impulso e golpear posteriormente a billarda con máis forza, non puido ser e deu co seu bandullo e osos no chan. Non sufriu feridas por alcance nin por contusión. Iso si, recibiu as ondas de vibración telúrica na súa caída contra o chan, polo tanto, non se descartan danos psicolóxicos e trastornos de personalidade. De todos os xeitos, para que a familia de Cotelo quede tranquila, o raposo non vai regresar ao seu domicilio ata que se restableza completamente. Sabemos que está pasando estas horas posteriores baixo vixilancia facultativa nas instalacións do Centro de Tecnificación Deportiva de APB.\n← ABERTO DA TORRE. 11 XORNADA LIGA ATLÁNTICA DE BILLARDA, NOROESTE.\nBILLARDA NA VINDEIRA FIN DE SEMANA, 17 e 18 de xullo. MARÍN O SÁBADO 17 DE XULLO E NARÓN O DOMINGO 18 XULLO →\nAbel gaña a 9ª xornada de liga\n13 Xaneiro, 2020 25 Maio, 2021 Admin 0


Dúas décadas do Oenach Atlántico\nO programa foi presentado onte no lugar do Trece, que será escenario da celebración\n“Máis vivo que nunca”. Así se atopa, en palabras da alcaldesa de Narón Marián Ferreiro, o Oenach Atlántico, que este ano celebra o seu vixésimo aniversario. A cita, declarada de Interese Turístico de Galicia, terá lugar do 27 ao 29 de xullo na zona do Trece, na parroquia de Sedes, convertida eses días nun auténtico poboado celta.\nNumerosas actividades convivirán nun programa que dará comezo a noite do venres 27, ás 22.00 horas, co tradicional acendido do lume e co espectáculo “Dolmen”, que será estreado pola compañía do coñecido artista Pablo Méndez, inspirado na mitoloxía celta. A partir das 23.00 horas haberá un festival de música de raíz con Dubidá Trío e Cristian Silva.\nA xornada do sábado estará chega de xogos, obradoiros e espectáculos desde as 11.00 horas ata a sesión vermú con Lenda Ártabra. Ás 17.00 horas, será a quenda para a proposta de María Fumaça, con arredor de trinta integrantes que farán gozar ao público coas súas músicas e bailes, fomentando ademais a diversidade. Ás 22.30 horas procederase á Noite no Castro, cunha recreación teatral protagonizada polos veciños e veciñas do Grupo de Teatro Comunitario de Sedes sobre a vida cotiá nos castros.\nO domingo a actividade regresará de novo ás 11.00 horas e continuará durante todo o día. O cuarteto Rinchón, a compañía de títeres Tanxarina, o grupo de teatro local e a formación musical Mayalde animarán a xornada.\nTamén haberá unha zona gastronómica na que se poderán degustar diferentes produtos elaborados con porco celta.\nNa presentación da festa, a alcaldesa agradeceu o labor dos veciños e veciñas de Sedes “durante todo o ano e os propios días da festa facendo as recreacións que se suceden na campa” e salientou o especial arraigo coa tradición e o mantemento das raíces culturais que potencia o evento.\nAs concelleiras de Cultura, María del Carmen Espada, e de Turismo, Natalia Hermida, acompañaron á Ferreiro nunha presentación na que tamén estiveron presentes os artistas Cristian Silva e Uxía Senlle, representando esta última a María Fumaça. Ao acto acudiron tamén a tesoureira da AVV Rosa dos Ventos, Sonia Fernández, e tres integrantes do grupo de teatro da parroquia, Fina Castro, Enrique Rodríguez e Fina Montero. l


Cierre Rocha Forte | RVR Arquitectos\nPeche Rocha Forte | RVR Arquitectos\nO obxecto do presente proxecto é a protección dos restos arqueolóxicos da antiga fortaleza da Rocha Forte e o establecemento das bases para o acondicionamento do seu ámbito para a creación do futuro Parque Arqueolóxico dáa Rocha Forte.\nO castelo da Rocha foi construído en torno ao ano 1240, durante o episcopado do arcebispo Juan Arias e foi destruído en 1467, na segunda guerra Irmandiña, en tempos do arcebispo Alfonso II de Fonseca.\nA historia do castelo da Rocha Forte está intimamente ligada á da cidade de Santiago, sendo escenario dalgúns dos acontecementos máis importantes acontecidos nesa época. Os douscentos anos nos que a fortaleza da Rocha estivo en pé foron unha época de gran convulsión social para a cidade de Santiago, marcada polas tensións entre o poder da Mitra Compostelá e a crecente burguesía urbana apoiada en certos sectores da nobreza, que desembocarían nas revoltas irmandiñas do século XV, durante as cales tivo lugar a súa destrución.\nO traballo realizado consistiu na elaboración dos peches e cancillas exteriores de acceso ao depósito e o deseño dunha serie de paneis informativos que difundan as orixes, o contexto histórico e a función orixinal do antigo Castelo dá Rocha.\nOs devanditos peches non debían ter tanto a misión de formar unha barreira física e visual efectiva que impida o paso de persoas e animais a calquera custo, senón máis ben establecer un elemento de delimitación do depósito, de disuasión e sinal para regular o acceso de visitantes. Para as persoas, o peche define un límite entre este espazo arqueolóxico ordenado e salvagardado pola administración pública e o espazo rural circundante, permitindo á vez a visión xeral do perímetro do depósito.\nÉ tamén un recordatorio de que se está a acceder a unha propiedade pública e de interese patrimonial, cuxo uso e desfrute para toda a comunidade nas debidas condicións depende en gran parte do propio uso que os seus visitantes fagan del.\nO peche establece fundamentalmente o límite cara aos lados sur e oeste do depósito, quedando este protexido no lado norte polas propias vías do ferrocarril e no lado este pola estrutura consolidada da muralla do antigo castelo.\nEstá formado por varas de aceiro de sección circular de 20 mm, cunha separación entre eixes de 15 cm, que se arriostrarán transversalmente con pezas do mesmo diámetro.\nEstablécese así unha barreira física para impedir o acceso incontrolado ao depósito que non obstante permite tamén, debido ao pequeno diámetro das barras e á súa cor escura, a contemplación dos restos do castelo.\nConstruíronse dúas portas para regular o acceso de público ao depósito e permitir tamén a entrada de vehículos de mantemento, estas constrúense de forma similar ao peche, de maneira que cando estean pechadas establezan unha continuidade co resto do valado.\nObra: Peche Rocha Forte\nEmprazamiento: Santiago de Compostela. Galicia. España\nArquivado en: arquitectura, equipamento cultural, equipamiento terciario, espacio publico, obras\nTags: Alberto Redondo Porto, arqueología, arquitectura del paisaje, arquitectura gallega, equipamento cultural, espacio público, Galicia, historia, José Valladares Durán, Marcial Rodríguez Rodríguez, paisaje, patrimonio cultural, rvr arquitectos, Santiago de Compostela, territorio


Arranca o Primavera de Cine con proxeccións no Auditorio Municipal e no Camões – A Movida\nEsta tarde comeza o Festival Primavera do Cine coa proxección de dous filmes no Auditorio do Concello e o pase de dous bloques de curtas no Instituto Camões. Ata o vindeiro domingo proxectaranse en total 11 longametraxes e 33 curtametraxes.\nDende hoxe e ata o domingo o cine será un dos grandes protagonistas na cidade grazas ao Festival Primavera do Cine. Dentro deste evento se proxectarán 11 longametraxes e 33 curtametraxes en diferentes espazos da cidade como o Auditorio Municipal, os Multicines Norte, o Instituto Camoes ou o Museo Marco. Esta tarde inaugúrase o festival coa proxección dos filmes ‘Tódalas mulleres que coñezo’ e ‘Invierno en Europa’ no Auditorio do Concello e dous bloques de curtas lusófonas no Instituto Camões.\nA primeira longametraxe en proxectarse dentro do festival será ‘Tódalas mulleres que coñezo’ de Xiana do Teixeiro, un documental que recolle as vivencias de diferentes mulleres que evidencian o masculinizada e violenta que segue sendo a rúa a día de hoxe. A través de tres conversas reveladoras con amigas, colaboradoras e estudantes de secundaria, a directora busca articular un discurso sobre o medo que non fomente o medo, un discurso sobre a violencia que non resulte violento. Á proxección acudirá a viguesa Noemí Chantada, directora de fotografía do filme e será ás 20:00 no auditorio municipal.\nÁs 22:00, tamén no Auditorio do Concello, será o momento de ‘Invierno en Europa’ de Polo Menárguez, unha película documental que narra a dura vida dos inmigrantes afgáns en Belgrado (Serbia) e o seu soño de cruzar a fronteira ata Hungría fuxindo do frío extremo.\nDoutra banda e de xeito case simultáneo darán comezo os bloques de curtas lusófonas no Instituto Camões. O primeiro será ás 19:30 e estará composto por: ‘Em algum lugar, amanhã’ de André Siqueira, unha curta que fala da atracción súbita que pode xurdir entre descoñecidos e sobre como cada decisión que tomamos podemarcar a nosa vida para sempre; ‘Deusa’, de Bruna Callegari, a historia dunha recadadora na peaxe da illa na que vive e que comezará a sentirse diferente cando ve unha balea encallar na praia e ‘O menino e o louco ’ de Julia Ferreira, na que un neno viaxa, reencontra as súas amigas xemelgas e pasa a frecuentar a súa estraña casa, tentando protexelas do seu pai insán.\nO segundo bloque arrincará ás 21:00 e estará composto por: ‘O forasteiro’, de Diogo Cronemberger, que conta a historia dun home que, nos rincóns de Piauí, Brasil, loita contra o mundo cíclico e obsesivo de violencia no que está aprisionado; ‘Flores’, deVado Vergara e Henrique Bruch, unha cinta que fala de como a chegada dos grandes emprendementos inmobiliarios pode transformar a arquitectura dunha cidade mentres o tempo vai deixando as súas cicatrices e ‘Vidas Cinzas’ de Leonardo Martinelli, un falso documental sobre a actual crise social, política e económica no Brasil, onde o goberno corta as cores do Rio de Janeiro, deixando a cidade en branco e negro. Ademais, esta última curta contará coa presenza de Nadia Anderson Orlickas, produtora da mesma.\namanhã Deusa Em algum lugar Festival Primavera do Cine flores Invierno en Europa O forasteiro O menino e o louco Polo Menárguez Tódalas mulleres que coñezo Vidas Cinzas Xiana do Teixeiro


Nace en Compostela o ciclo As raíces na Pedra - Lindeiros\nNace en Compostela o ciclo As raíces na Pedra\nBy Lindeiros on\t 10 Xuño, 2017 Bisbarra\nCompostela, 9 de xuño do 2017 – O alcalde de Santiago, Martiño Noriega, presentou o ciclo As raíces na pedra, froito da colaboración entre o Concello e catro das agrupacións de baile e música tradicional da cidade.\nNoriega estivo acompañado na rolda de prensa por Rafa Sexto, da Agrupación Folclórica Colexiata de Sar; Carlos Delgado, secretario de Cantigas e Agarimos; Gustavo Couto, do Obradoiro de Cultura Tradicional Ultreia, e Montse Rivera, directora do grupo de baile de Brincadeira.\nO alcalde explicou que As raíces na pedra naceu co obxectivo de “difundir a nosa cultura tradicional do xeito máis lúdico posible e coa participación da cidadanía”. Para iso, vanse organizar obradoiros “nos que calquera se poderá iniciar no baile da muiñeira, das xotas ou das danzas de reis, e tamén aprender algo máis dos xogos tradicionais”. Martiño Noriega explicou que están previstas catro sesións no que queda de ano, cunha parte didáctica a cargo dunha das formacións implicadas no proxecto, e cunha actuación posterior doutro dos grupos.\nMuiñeira, xota, ou danzas de reis\nA primeira sesión será o próximo domingo, vinculada á celebración da SELIC. Por iso, o espazo elixido para a estrea de As raíces na pedra é a praza de Praterías. A partir das cinco e media da tarde, haberá un obradoiro de introdución á muiñeira coa Agrupación Folclórica Colexiata de Sar. Un dos seus integrantes, Rafa Sexto, explicou que a asociación márcase o obxectivo de que “en só hora e media, calquera persoa poida aprender os principais pasos da muiñeira, identificar os seus toques e recoñecer algunhas das súas variantes”.\nDespois do obradoiro, aberto á participación de toda a cidadanía, haberá unha actuación da agrupación Cantigas e Agarimos.\nDespois da do domingo, a seguinte cita de As raíces na pedra, centrada no tempo de lecer, será o 1 de setembro na praza de Salvador Parga. Desta vez, o obradoiro de formación correrá a cargo de Brincadeira, e a actuación, xa na praza de Cervantes, será do Obradoiro de Cultura Tradicional Ultreia.\nPara o 12 de outubro está previsto un obradoiro de xota, impartido por Cantigas e Agarimos, na praza do Toural. A actuación da xornada será da Agrupación Folclórica Colexiata de Sar. Por último, o 26 de decembro na praza de Praterías, haberá un obradoiro de cantos de Nadal e danzas de reis con Ultreia, e unha actuación de Brincadeira.\nOs representantes das catro agrupacións participantes neste programa salientaron que “é a primeira vez na que se dá unha colaboración tan intensa entre as formacións de Compostela”, e mostraron o seu desexo que o ciclo teña continuidade no tempo. Gustavo Couto, de Ultreia, incidiu en que As raíces na pedra tamén permite ampliar a presenza destas formacións na cidade, “que normalmente ven limitada a súa presenza ás festas da Ascensión e do Apóstolo, pero só con actuacións para o público e nunca interactuando coa cidadanía como se vai facer agora”. Pola súa parte, Montse Rivera, de Brincadeira, valorou moi positivamente “que se favoreza o intercambio entre as agrupacións, grazas ao deseño das xornadas en dúas partes nas que unha asociación fai o obradoiro e outra ofrece unha actuación”.\nAs raíces na pedra Axenda Danza\nPrevious ArticleUn grupo de país no IES de Ames denuncian o deterioro da calidade do centro\nNext Article Comeza no Milladoiro o programa de música na rúa Noites na Terraza\nRedescubrindo a Ícaro 17 Novembro, 2018\nObradoiro de cestería 17 Novembro, 2018\nTrop!cal 16 Novembro, 2018\nTanxugueiras en concerto 16 Novembro, 2018\nGreenwater 16 Novembro, 2018\nO proxecto Unha gran burla negra recupera a loita cultural sobre o Prestige 31 Decembro, 1969\nXerais publica Ulf de Jakobsland, unha BD de Alberto Varela Ferreiro 31 Decembro, 1969\nYolanda Vázquez gaña o XII premio de investigación Condado de Pallares 31 Decembro, 1969\nGalicia estrecha lazos con Francia para reforzar el papel histórico de este país en la peregrinación a Santiago de Compostela 14 Novembro, 2018\nEl Didac clausura la muestra Míchigan / Acaso Míchigan de Antón Reixa 14 Novembro, 2018\nAveLina Pérez y Paula Carballeira ganan los premios Álvaro Cunqueiro y Manuel María de teatro 14 Novembro, 2018


HOXE MARTES, 4ª ENTREGA DAS CHARLAS-COLOQUIO DO COMITÉ GALEGO DE ADESTRADORES E A RFGF : “FALEMOS DE…FÚTBOL SALA” CON JORGE BRAZ E JESÚS VELASCO. – Piratas de Muxia\nEnlace para seguir a charla-coloquio : https://www.youtube.com/watch?v=sLYGaZhbXrY\nO Comité Galego de Adestradores e o Departamento de Comunicación da RFGF volven á carga. Tras o éxito das tres primeiras xornadas a RFGF repetirá o formato e organiza este martes 7 de abril outra xornada online centrada desta vez no fútbol sala na que participarán Jesús Velasco, ex adestrador do Inter Movistar, e Jorge Braz, actual seleccionador de Portugal e vixente campión de Europa. A xornada arrincará en directo na nosa canle de Youtube a partir das 19.30 horas.\nJesús Velasco, líder dun equipo histórico\nJesús Velasco anunciou o ano pasado súa despedida do Movistar Inter. O técnico toledano deixou o equipo tras sete tempadas nas que o devolveu todo o máis alto. Un total de 346 partidos, con 260 nos que conquistou dúas UEFA Futsal Cup, cinco Ligas, tres Copas de España, unha Copa do Rei e tres Supercopas. Unha época brillante que fixo que este equipo púidose comparar coa Máquina Verde. Velascoi foi recoñecido, ademais, ata en tres ocasións como mellor adestrador da competición e ata cinco veces como mellor técnico do planeta.\nJorge Braz, o vixente campión de Europa\nJorge Braz é o actual campión de Europa coa selección portuguesa liderada por Ricardinho. O técnico luso comezou a súa carreira deportiva xogando ao fútbol no Chaves da Primeira División e descubriu o 40×20 durante a súa etapa universitaria.\nBraz foi elixido mellor seleccionador do mundo por segundo ano consecutivo e leva desde 2011 á fronte das seleccións nacionais de fútbol sala no país veciño. Braz conquistou o título europeo no 2018 tras dobregar na gran final a España.\nA xornada online “Falemos de Fútbol Sala con Jesús Velasco e Jorge Braz” comezará ás 19.30 horas e será retransmitida en directo na canle oficial de Youtube da Real Federación Galega de Fútbol (Canle da RFGF).


As obras de saneamento do Gorgullón para evitar as inundacións rematarán a finais de abril - Pontevedra Viva\nVisita do alcalde ás obras de saneamento da contorna do Gorgullón\nAs obras de saneamento do Gorgullón para evitar as inundacións rematarán a finais de abril\nVenres 27 de Marzo, 2015 ás 14:06 do Venres 27 de Marzo, 2015\nAntigo muíño situado na beira do río Gafos\nO alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, visitou este venres 27 as obras de saneamento que se están a desenvolver na zona do Gorgullón e que teñen como obxectivo evitar o problema de anegamento que se rexistra na zona este da cidade.\nSegundo explicou o rexedor, ata agora existía unha única canalización de pluviais e residuais que agora se dividirá en dous, unha de 500 milímetros para saneamento e outra de 800 para augas pluviais que recollerán a chuvia da zona de Eduardo Pondal, A Parda e O Gorgullón.\nFernández Lores recoñeceu que en toda a zona da rúa O Gorgullón se producían desbordamentos de augas pluviais con fecais porque as dúas canles confluían nunha canalización de 400 mm, con escasa capacidade. Con estas obras resólvese este problema e, segundo o rexedor, rexistrarase "un cambio para a calidade da auga do río dos Gafos e tamén unha diminución do vertido que vai directamente á depuradora sen necesidade".\nOs traballos finalizarán no prazo dun mes e marchan a bo ritmo. Contan cun investimento de 318.282,72 euros e son executadas pola empresa Viaqua. Nos próximos días instalaranse as canalizacións que restan nun tramo da rúa do Gorgullón que a continuación será asfaltada, igual que a rúa do Muíño.\nMUÍÿO NOS GAFOS\nO goberno local estuda tamén a recuperación do antigo muíño situado na parcela lindante co paseo dos Gafos. Segundo expuxo o alcalde, o obxectivo é poñer en valor toda esa zona de esparexemento e para iso sería necesario, nun proxecto a longo prazo, levar a cabo a rehabilitación desa instalación de preto de 5.000 metros cadrados coa intención de sacalo despois a contratación para que poida explotalo unha empresa coa apertura dunha cafetaría e un restaurante.\nFernández Lores apuntou que o paseo do río Gafos terá continuidade no desdobramento da Avenida de Vigo enlazándose por debaixo da ponte.\nO alcalde de Pontevedra explica en que consisten as obras de saneamento do Gorgullón\nObras na rúa Andrés Muruais para renovar canalizacións\nAvanzan as obras de Viaqua na Praza de Galicia e O Gorgullón\nCatro meses de obras no Gorgullón para acabar co problema das inundacións


A gran área verde de Arteixo - diSÍnoticias.es\nA gran área verde de Arteixo\nO pleno ordinario do Concello de Arteixo do próximo mércores 30 tratará o expediente de expropiación do que se convertirá no maior parque do núcleo de Arteixo con un total de 13.000 metros cadrados. O Concello xa recepcionara anteriormente este proxecto que suporá un investimento cercano ao millón de euros e un importante reforzo nas infraestructuras de ocio xa existentes no paseo fluvial.\nA autora do proxecto é a arquitecta Yolanda de Arriba sinala que o parque proxéctase como unha gran estructura verde “debe de ser un elemento a través do que se conecten o resto de equipamentos, espazos públicos e percorridos próximos, de forma que complete a malla urbana e non funcione como un “fondo de saco”. Para eso proxéctanse accesos peonís cara ao edificio da escola infantil e centro de maiores, o aparcamento e as outras zonas de xogos infantís existentes no paseo fluvial”.\nO parque disporá dunha senda secundaria que se adentrará na zona de vexetación da ribeira. Será unha senda elevada sobre o terreo con postes de madeira de castiñeira e sen ninguha cimentación. Trátase de afectar o menos posible a esta zona e revalorizala.


santa.comba.viva: O AIRE O SOLO E A AGUA SON SISTEMAS DE VIDA\nOS SISTEMAS QUE SOPORTAN E MANTEÑEN A VIDA\nTodo o que sucede no planeta está vinculado, agora coñecemos moitas destas relacións, aínda que non é unha idea nova, pois hai xa máis de 2 000 anos o poeta latino Lucrecio (99 a. C. -55 a. C) afirmaba isto mesmo: todo vén dalgún sitio e vai parar algunha parte.*\n(*Da súa obra Sobre a natureza das cousas (De rerum natura), texto transmitido grazas a Cicerón que o editou á morte do poeta e a PÁX. Bracciolini que o copiou en 1418 a partir do único códice conservado).\nA nosa saúde depende de que a teñan a auga, a atmosfera e os solos. O noso corpo funciona igual e necesita as mesmas cousas que a maioría dos organismos vivos do conxunto da natureza.\nPero os tres piares da vida, os tres sistemas que soportan a vida e a manteñen están ameazados:\nO aire, que achega os gases que permiten as actividades vitais dos seres vivos.\nO solo, que achega a suxeición e os sales disoltos que toman os vexetais e que, xunto coa luz solar e o dióxido de carbono, estes transforman na materia orgánica da que se nutren os animais e outros seres vivos.\nA auga, que o vincula todo, e que permite o transporte, as reaccións químicas e forma os propios corpos.\nOs tres sistemas conflúen na paisaxe, onde se unen ás rochas, á xeoloxía. A paisaxe é o ámbito onde vive a vida e delata a nosa relación de convivencia cos sistemas de vida.\nRara é a paisaxe que non mostra contaminación. A contaminación aparece con todo aquilo que non foi incorporado de xeito natural en cada un dos sistemas de vida. Aparece co exceso, forzando aos sistemas de vida a aceptar o que non é necesario, o que non é vital. E moitas veces faise sitio a custa do vivo e a vida desaparece.\nUnha das nosas obrigas, da nosa débeda cos nosos antepasados, é protexer a vida e intentar que o futuro siga cumprindo as súas promesas aos nosos descendentes. Non podemos desherdar aos non nacidos.\nDebemos deixar de vender o vital a determinadas tecnoloxías, recuperar o vital que se encontra secuestrado polo inerte, polo contaminado, polo erosionado e, tantas veces, polo morto. Non podemos permitir que unha rocha case inerte pase a ser un elemento activo que achegue tóxicos.\nTemos que frear a destrución.\nSE ENFERMAMOS AO SOLO, AO AIRE A Á AUGA, NÓS TAMÉN ENFERMAREMOS\nÉ o recurso natural que caracteriza ao noso planeta azul, único do Sistema Solar que o contén en tanta cantidade: as tres cuartas partes do planeta, formando océanos, ríos, lagos e glaciares, pero das cales só unha cantidade moi pequena é apta para o consumo humano e os nosos animais domésticos.\nA auga está tamén no solo e no aire, formando un ciclo que o vincula todo e serve de motor do clima. Neste planeta ningún ser vivo pode sobrevivir sen auga.\nÉ o noso compoñente do corpo máis abundante (65-70%), renovando uns 2 l/día e tendo que repoñer diariamente esta mesma cantidade. As plantas e os fungos obtéñena do solo, os animais do alimento ou desprazándose a buscar a que se atopa dispoñible no terreo.\nA auga non está pura, a da chuvia é algo ácida (pH= 5,65), aínda que é unha acidez suave que non causa dano ningún aos seres vivos. Na auga que podemos beber hai disoltos sales minerais e gases e tamén poden existir organismos microscópicos inocuos que non vemos (algas e protozoos), xunto con algunha das súas estruturas.\nA auga potable é analizada para evitar que conteña substancias que provoquen dano á nosa saúde.\nA auga utilizada débese devolver ao seu circuíto xeral nun estado similar ao que se captou, se a auga se contamina, o seu uso cambia.\nA contaminación da auga non se produce só con refugallos tóxicos, xa que refugallos non tóxicos, como a materia orgánica (residuos de cloacas, desperdicios de alimentos), poden afectar seriamente aos cursos de auga, alterando completamente as súas características.\nOs factores contaminantes son diversos e poden agruparse da seguinte forma:\n1. Substancias orgánicas biodegradables: organismos en descomposición, feces humanas e de animais.\n2. Substancias orgánicas tóxicas producidas polo ser humano, e en xeral non biodegradables, como os pesticidas, anilinas, hidrocarburos.\n3. Substancias inorgánicas tóxicas: orixinadas pola industria e a minaría, como os metais pesados.\n4. Sólidos en suspensión: sedimentos que chegan por escorregamento provenientes da construción, industria cerámica, dragado.\n5. Axentes patóxenos: refugallos provenientes de unidades sanitarias non esterilizados, augas que non poden circular.\n6. Térmicos: vertedura de auga a temperaturas superiores ás da auga receptora, o cal diminúe o seu contido en osíxeno, como en moitas industrias onde se usa como refrixerante, centrais nucleares, explotación de petróleo.\n7. Axentes radioactivos: provenientes da enerxía nuclear ou tecnoloxías afíns.\nEstes contaminantes poden alcanzar as augas continentais a través da atmosfera (chumbo e mercurio), por precipitación (chuvia ácida), por entrada de cursos de auga tributarios, por augas subterráneas, por escorregamento, ou por liberación directa do ser humano á auga.\nÉ unha mestura de gases, onde o máis abundante é o nitróxeno (78%), seguido do osíxeno (21%), ambos os dous constitúen case o 99% da súa composición. Hai outros gases nese 1% restante: o argon (case 1%) e, en cantidades moito máis pequenas, o dióxido de carbono (0,03%), o vapor de auga en cantidades variables e outros. As porcentaxes poden variar un pouco segundo haxa ou non presenza de vapor de auga (1-4%).\nNa capa da atmosfera que habitamos nós, os seres vivos, terrestres e acuáticos, realizamos intercambios con estes gases:\nOs animais, os fungos e outros seres, quedámonos co osíxeno e expulsamos dióxido de carbono.\nO mundo vexetal, facendo un balance global, queda co dióxido de carbono e expulsa osíxeno. Polo tanto, o mundo vexetal é vital para o animal.\nTamén son detectables gases vertidos á atmosfera en calidade de contaminantes, como cloro, fluor, mercurio e compostos de xofre\nO aire pode levar partículas microscópicas sólidas en suspensión que permiten a formación da chuvia e que se coñecen como aerosois naturais e proveñen, en primeiro lugar, dos volcáns (cinza), das tormentas de po, dos incendios forestais naturais, das plantas (o pole), doutros organismos (esporas) e, en segundo lugar, da pulverización de auga mariña.\nA maior fonte de aerosois non naturais, debida á actividade humana pola queima de combustibles nos vehículos para o transporte e nas centrais termoeléctricas para a xeración de enerxía eléctrica, ademais do po xerado en minaría, as obras de construción e outras zonas onde a auga ou a vexetación foron removidas. Constitúen un 10% do total.\nA composición química dos aerosois afecta directamente á forma en que interactúa a atmosfera coa radiación solar. Os compoñentes químicos dos aerosois alteran o índice de refracción global da atmosfera, o cal determina a cantidade de luz que é dispersada e a que é absorbida. E isto inflúe na fotosíntese vexetal, polo tanto no crecemento e desenvolvemento das plantas e as algas.\nOs aerosois que proveñen da pulverización de auga mariña teñen a mesma composición que a auga do mar e poden conter compostos orgánicos, pero non absorben a luz solar.\nIntrusión de po africano na Península Ibérica (Febreiro 2000)\nOs aerosois que proveñen dos pos minerais do solo, por efecto da erosión da codia terrestre, están constituídos por óxidos (SiO2, Al2O3, FeO, Fe2O3, CaO e outros) e carbonatos (CaCO3, MgCO3) achegados principalmente polos desertos, sobre todo o do Sahara e o do Gobi. Estes aerosois si absorben a luz solar.\nCalcúlase que un 30% da carga de pos minerais na atmosfera pode ser atribuída ás actividades humanas mediante desertización e utilización indebida de terras.\nOs aerosois de sulfatos e nitratos, provenientes, sobre todo da queima de combustibles fósiles, son fortes dispersores da luz.\nOs aerosois de materia orgánica, artificiais ou naturais, inflúen tamén no comportamento da atmosfera ante a radiación, algúns dispersándoa e outros absorbéndoa.\nOs aerosois, polo tanto, poden afectar tamén ao clima, cambiando o modo no que a radiación electromagnética se transmite á atmosfera.\nPERMANENCIA DE PARTÍCULAS EN SUSPENSIÓN\nCanto máis pequena e lixeira sexa unha partícula, máis tempo quedará suspendida no aire. As partículas máis grandes (de máis de 10 µm de diámetro) tenden a caer por gravidade en cuestión de horas, mentres que as partículas máis pequenas (de menos de 1 µm de diámetro) poden permanecer na atmosfera durante semanas e, na súa maioría, se eliminan mediante as precipitacións.\nAlgúns destes efectos son asma, cancro de pulmón, problemas cardiovasculares, e morte prematura. O tamaño das partículas é un dos principais determinantes: as partículas máis grandes xeralmente fíltranse no nariz e na garganta e non causan problemas, pero as partículas de menos duns 10 µm poden instalarse nos bronquios e nos pulmóns e causar problemas de saúde. As partículas de menos de 2.5 µm tenden penetran nas rexións do pulmón que levan a cabo o intercambio de gases.\nAs partículas máis pequenas (<100 Nm), poden pasar a través dos pulmóns a outros órganos, formando depósitos nas arterias, causando inflamacións vasculares e a arteriosclerose, o cal pode conducir a ataques cardíacos e outros problemas cardiovasculares. Tamén hai probas de que estas partículas poden atravesar as membranas celulares. Suxeriuse que poden causar danos no cerebro similares aos encontrados en pacientes con Alzheimer.\nAs partículas emitidas polos motores modernos de gasóleo teñen, comunmente, tamaños en torno aos 100 Nm. Ademais, estas partículas de feluxe poden transportar compoñentes potencialmente carcinóxenos, como os benzopirenos, adsorbidos na súa superficie.\nOs límites lexislativos para os motores que se establecen por masa de emisións non serven para medir os perigos para a saúde: Unha partícula de 10 µm de diámetro ten aproximadamente a mesma masa que 1 millón de partículas de 100 Nm de diámetro, pero é evidente que é moito menos perigosa, xa que é pouco probable que entre nas vías respiratorias dun corpo humano e se o fixese sería eliminada rapidamente.\nExisten propostas de novos regulamentos nalgúns países para limitar a área superficial das partículas ou o número de partículas.\nA composición das partículas ten tamén unha grande importancia, posto que algunhas poden producir efectos moi nocivos. Determinados asbestos poden producir asbestose e a sílice, silicose. Noutros casos, conteñen metais pesados susceptibles de producir enfermidades concretas: o chumbo (a través de combustión de gasolinas) produce saturnismo, o mercurio produce hidrarxirismo.\nNa minaría, sobre todo a ceo aberto prodúcense gran cantidade de aerosois, de tan variada composición como a das rochas sobre as que se traballa. As voaduras sobre todo, as moendas e os procesos de carga-descarga e transporte son os principais causantes destas emisións. Nas primeiras é imposible impedilo e nos segundos pódese utilizar auga para mollar e evitar a emisión de tanto po, o cal trasladaría o problema de contaminación á auga da zona. A todos eles hai que unirlles os producidos pola queima do gasóleo que utilizan.\nA isto anterior hai que sumar os procesos de hidrometalurxia, coa utilización do rego por aspersión de pilas de mineral a base de compostos de alta toxicidade (sulfúrico para a extracción do cobre, cianuro para a extracción do ouro), co cal a presenza de vento pode favorecer a dispersión destes aerosois a grandes distancias.\nPila de cianuración na mina chilena de 'El Soldado' (Fonte: J.Lillo)\nA relación entre un maior número de mortes e de enfermidades coa polución por partículas foi demostrada por primeira vez a principios dos anos 1970. Estímase que a polución por partículas causou entre 22.000 e 52.000 mortes ao ano, só en Estados Unidos, desde o aoo 2000.\nNo ambiente terrestre, o solo é a superficie sobre a que viven a maioría dos seres vivos. Está ligado ao aire, do que recibe os gases que entran nos seus poros e á auga, que redistribúe os seus compoñentes, disolve outros e alimenta aos vexetais, seres inseparables do solo vivo.\nEstá formado por varias capas e non se debe confundir con terra amontoada, pois está organizado de forma complexa, é bioloxicamente activo e evoluciona co paso do tempo debido á acción do clima e os seres vivos que o habitan.\nParte dos seus compoñentes son gases, os mesmos que hai no aire aínda que poden estar en distinta proporción, fragmentos de rocha, grandes como as gravas ou máis pequenos como as areas e as arxilas, minerais disoltos, achegados pola rocha que está baixo el, e outros que chegan arrastrados pola auga superficial, o vento e a chuvia.\nO líquido existente é a auga, que leva disoltos distintos sales (de sodio, potasio, calcio, cloro, nitratos) e gases. A súa unión ás partículas sólidas é variable, unhas veces a súa unión é tan forte que as plantas non poden utilizala, outras a unión non é tan forte e as plantas absórbena e outra remata abandonando o lugar e ocupará os acuíferos máis profundos.\nA parte visualmente máis importante do solo está formado por compoñentes sólidos:\n-De orixe orgánica, complexos órgano-minerais, con materia orgánica sen descompoñer (humus novo ou bruto), descomposta e mineralizada (humus elaborado), achegada sobre todo polos vexetais que viven nel, devolvéndolle esta materia orgánica en lugar dos sales e a auga que obtiveron del.\n-De orixe inorgánica: silicatos, cuarzo e arxilas, óxidos e hidróxidos de ferro e aluminio, carbonatos, sulfatos, cloruros, nitratos. Se non están a formar sales disoltos, aparecen como grans de varios tamaños: bloques, gravas, areas, limos e arxilas (de maior a menor tamaño), responsables da textura do solo.\nAs capas do solo están organizadas en horizontes, cada uns dos cales mostra variacións nos seus compoñentes e na estruturación destes. O humus e os complexos organominerales aglutinan os compoñentes do solo. Os distintos tipos de solos mostran horizontes distintos ou con distintas características, chamados perfís dos solos e que serven para a súa clasificación.\nA súa rexeneración é moi lenta, o solo debe considerarse como un recurso non renovable (se temos en conta a duración da vida humana) e cada vez máis escaso, pois está sometido a constantes procesos de degradación e destrución de orixe natural ou antrópica.\nO solo ten grande importancia porque intervén no ciclo da auga e os ciclos dos elementos e nel teñen lugar gran parte das transformacións da enerxía e da materia de todos os ecosistemas:\n-Os vexetais obteñen do solo os sales (nitratos, fosfatos, cloruros potásicos e sódicos - NPK) e a auga, que absorben polas súas raíces. Do aire obteñen o dióxido de carbono e do sol a súa luz. Con todo iso realizan unha das transformacións máxicas do planeta: todas esas substancias adoptan outra forma, unha forma orgánica que os animais xa podemos consumir. O animal vexetariano come o vexetal e a materia do vexetal transfórmase na do vexetariano. O carnívoro come ao herbívoro e transforma este alimento na súa propia materia.\n-No solo habitan tamén animais, protozoos, fungos e bacterias. Estes dous últimos realizan outra das transformacións máxicas do noso planeta: modifican a materia orgánica do solo ata formas que poden utilizar as plantas. Sen eles o planeta estaría cheo de cadáveres e restos de organismos sen acabar de descompoñer e non habería alimento para os vexetais.\n-O solo actúa en xeral como unha barreira protectora doutros medios máis sensibles (hidrolóxicos e biolóxicos), filtrando, descompoñendo, neutralizando ou almacenando contaminantes e evitando en gran parte a súa dispoñibilidade. Esta capacidade depuradora dun solo depende da súa composición química e mineralóxica, así como do seu contido en materia orgánica, do pH e Eh, textura, permeabilidade e actividade microbiana. Polo tanto, para cada situación, o poder depurador dun solo ten un límite e, se se superan eses límites, o solo funciona como contaminado e é fonte de contaminantes.\nTodo o que lle afecte ao solo, afectaralle ao vexetal. Se o solo non ten os seus compoñentes naturais e está contaminado, os vexetais contaminaranse, aínda que eles poden sobrevivir a esta contaminación e así vén o desastre: o herbívoro come ao vexetal contaminado e contamínase, o carnívoro come ao vexetariano e aínda se contamina máis, pois acumula a contaminación do vexetal e de todos os herbívoros que comese, producíndose a bioacumulación dun tóxico, que será moito peor canto máis arriba nas redes tróficas se encontre un organismo. Nós, os humanos, como superdepredadores, estamos no cume e, polo tanto, non nos libramos deste efecto.\nMETAIS PESADOS COMO CONTAMINANTES DO SOLO\nUn solo pode contelos se a rocha nai os posúe, pero cando falamos de contaminación por estes elementos, referímonos á súa existencia no solo en concentracións moito máis altas das naturais polo que se volven tóxicos. Son bioacumulables, unha vez dentro do noso organismo non se poden eliminar de forma natural, chegando a alcanzar niveis tóxicos e danando tecidos e órganos.\nOs metais pesados son aqueles cuxa densidade é polo menos cinco veces maior que a da auga. Teñen aplicación directa en numerosos procesos de produción. Os máis importantes son:\nArsénico (As), Cadmio (Cd), Cobalto (Co), Cromo (Cr), Cobre (Cu), Mercurio (Hg), Níquel (Ni), Chumbo (Pb), Estaño (Sn) e Cinc (Zn).\nDurante moitos anos usábase o óxido de chumbo como pigmento branco nas pinturas (hoxe substituído por óxido de titanio) e en moitos países séguese usando o tetraetil chumbo como aditivo das naftas. Durante a combustión destas, as partículas do metal pasan ao aire e quedan no po dos camiños. Úsase en soldaduras, como cobertura maleable dalgunhas pilas e como elemento nas baterías dos automóbiles.\nO mercurio úsase puro ou en forma de amálgamas. Podémolo encontrar na medicina dental e nalgunhas pilas. O cadmio úsase en diversas aliaxes e tamén en pilas.\nTexto extraido da película 'Home', de Yan Arthus Bertrand:\n"A Terra repousa sobre un equilibrio onde cada un ten o seu lugar e só existe grazas á existencia do outro. É un equilibrio doado de romper. Todo está vivo, todo está vinculado, a auga, o aire, o ceo e as árbores".\nSe enfermamos o solo, o aire e a auga, tamén nós perderemos a saúde.\nBIBLIOGRAFÍA E PÁXINAS WEB\nAraújo, J. 2000. Ecos…lógicos. Ed. Maeva. Madrid.\nAraújo, J. 2004. La Ecología contada con sencillez. Ed. Maeva. Madrid.\nBertrand, Y.A. 2009. Home. http://www.youtube.com/watch?v=SWRHxh6XepM


A Rede Galega de Teatros e Auditorios estrea na Coruña os novos espectáculos de Caramuxo e de Pérez&Fernández - AGADIC\nA Rede Galega de Teatros e Auditorios estrea na Coruña os novos espectáculos de Caramuxo e de Pérez&Fernández\nO Fórum Metropolitano ofrece as primeiras funcións de ‘Ela’ e ‘Aguratrat!’ os días 6 e 12, respectivamente, dentro da súa programación como escenario asociado a este circuíto da Xunta\nAmbas as montaxes, dirixidas ao público familiar, foron subvencionadas pola Agadic a través da última convocatoria de axudas á produción escénica, da que se beneficiaron 31 compañías profesionais\nA programación da Rede Galega de Teatros e Auditorios na Coruña acolle neste inicio de temporada a estrea de dous novos espectáculos para público familiar: Ela (na imaxe), de Caramuxo Teatro, e Aguratrat!, de Pérez&Fernández. As primeiras funcións destas montaxes terán lugar os días 6 e 12, respectivamente, no Fórum Metropolitano.\nTanto o devandito espazo como o Teatro Rosalía Castro forman parte deste circuíto cultural, xestionado pola Consellería de Cultura e Educación, a través da Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic), e cofinanciado coas entidades que xestionan os seus 44 espazos asociados. En 2017, a rede conta cun orzamento global de 1,5 millóns de euros para achegarlles aos espectadores galegos unha oferta cultural de 539 actuacións de teatro, danza, música, maxia e circo, a meirande parte delas protagonizadas por compañías galegas.\nO director da Agadic, Jacobo Sutil, participou hoxe na presentación destas estreas xunto a José Manuel Sande, concelleiro de Culturas da Coruña; Juan Rodríguez e Laura Sarasola, de Caramuxo Teatro, e Victoria Pérez e Manuel Fernández, de Pérez&Fernández.\nApoio á produción\nAdemais do apoio á súa estrea e xira por outros escenarios dos circuítos de espectáculos da Xunta, Sutil lembrou que tanto Ela como Aguratrat! contaron para a súa realización cunha subvención da Agadic a través da última convocatoria de axudas á produción escénica, da que se beneficiaron 31 novas montaxes de compañías galegas profesionais.\nNa súa intervención, referiuse tamén os sinais de identidade que comparten ambas as formacións, que “se dirixen ao público de máis curta idade, vinculando o goce das artes escénicas coa expresión de valores cívicos e sociais fundamentais, ademais de cumprir co importantísimo cometido de ser vehículos de comunicación e dinamización da lingua galega”.\nNo caso de Caramuxo, Ela contribuirá, así mesmo, a difundir entre o público infantil a figura e a obra de Maruja Mallo, no ano no que a Academia Galega de Belas Artes lle dedica o Día das Artes Galegas á pintora de Viveiro. Con tal fin, presentan un espectáculo de teatro e danza para toda a familia que poderá verse por vez primeira este venres, ás 20,00 h, no Fórum Metropolitano.\nCaramuxo conta cunha consolidada traxectoria no panorama escénico especializado en público infantil, ademais de ser pioneira en Galicia canto ao formato de teatro para bebés. Con Ela dá continuidade ás coidadas postas en escena que caracterizan os seus anteriores traballos, dos que na actualidade manteñen seis en xira.\nPola súa banda, Pérez&Fernández é unha compañía de recente creación que enfronta agora a súa segunda montaxe, tras a gran acollida de O poder de Amabel, o seu espectáculo de debut. En Aguratrat! volve conxugar teatro de actor e de monicreques para levar a escena a obra Esio Trot, do británico Roald Dahl, un dos autores internacionais máis lidos polo público infantil e xuvenil. A estrea será o xoves 12 de outubro, ás 18,30 h.\nAmbas as funcións insírense, á súa vez, na carteleira Todo Público Outono 2017 do Concello da Coruña. A venda anticipada de entradas está xa dispoñible no web de www.ticketea.com, no teléfono 902 044 226 e no despacho de billetes da praza de Ourense. No Fórum Metropolitano poderán adquirirse unha hora antes do comezo dos espectáculos.


AQUAM LATAM: PLACA DE AGRADECEMENTO EN BORRAXEIROS\nPLACA DE AGRADECEMENTO EN BORRAXEIROS\nNo frontón do que fora casa do concello en A Guillerma Borraxeiros figura esta placa de mármore na que se pode ler: Al ilustre médico pontevedrés D. Víctor Loureiro Crespo, Inspector Municipal de Sanidad del Ayuntamiento de Golada (1888-1933). Sus amigos en testimonio de admiración.\nOs amigos son aqueles que fixo na época na que exerceu de médico no concello de Agolada. Pontevedra tamén lle rendeu homenaxe dándolle o seu nome á rúa que entra na cidade desde a estrada que vai de Ourense.\nAnónimo 23:48:00 CET do 15 de marzo de 2007\nDescubrín este blog agolense buscando información co google.As fotografías de Borraxeiros fixeronme recordar a miña infancia. Eu asistín a escola nese edificio que foi Concello. Ademais publicaches outra fotografía de Borraxeiros na que figura a miña casa natal e hoxe aparece a tenda-bar -Corte-Inglés de Emilio de Modesto que é un espacio entrañable. Os Pendellos siguen sendo un motivo moi inspirador para mín. Moitas felicidades Manuel Busto polo teu esforzo en manter actualizado este Blog "AQUAM LATAM " . Recordos para o meu amigo Xosé Vázquez Pintor. Xulio García Rivas.


Amor, traizón e vinganza en Monforte de Lemos – Turismo de Galicia\nAmor, traizón e vinganza en Monforte de Lemos\n12 Novembro, 2018 12 Novembro, 2018 - Deixa un comentario\nEntre tantas lendas e historias que forman parte do imaxinario galego, algunhas ben poderían protagonizar a trama dunha serie de ficción. Con base histórica ou non, moitas delas calan tan fondo entre os veciños que acaban formando parte da identidade dun municipio. Como ocorre con Monforte de Lemos, en Lugo, que non só presume de patrimonio arquitectónico e cultural senón tamén dunha das historias de amor, traizón e vinganza máis apaixonantes da tradición popular galega, a lenda da coroa de lume.\nÉ conveniente coñecer a orixe da cidade para entender algunhas partes deste relato. Monforte de Lemos ten a súa orixe no monte de San Vicente. Alí atópase o conxunto monumental de San Vicente do Pino que acolle: o antigo mosteiro benedictino, o Pazo Condal de Monforte de Lemos e a maxestosa torre da Homenaxe -o principal elemento da fortaleza que coroa a cidade desde fai máis de setecentos anos-. De feito, este é o escenario da lenda, na que, aínda que existan diferentes versións, os protagonistas coinciden na maioría das interpretacións. Sendo o abade Don Diego García III, o VII Conde de Lemos e a súa filla, os intérpretes deste conto popular.\nConta a lenda que o Pazo Condal de Monforte e o Mosteiro de San Vicente do Pino estaban comunicados mediante un pasadizo subterráneo. Pasadizo que aproveitaba o clérigo durante as viaxes do conde Don Pedro Fernández de Castro para acceder ao palacio e cortexar á súa fermosa filla. A relación amorosa trúncase cando, á volta dunha das súas saídas da cidade, o Conde de Lemos descobre a traizón. Tras o ocorrido, decide manter a calma e urdir unha cruel vinganza. Aínda enfurecido, cita ao abade nunha gran comida e, á hora da sobremesa, manda traer unha coroa quentada ao lume coa que realiza a coroación causándolle a morte inmediata.\nHoxe en día, lémbrase ao VII Conde de Lemos por ser un dos fundadores da actual cidade, dedicado ao goberno e administración dos estados de Monforte, e por estar concienciado co patrimonio cultural da época. Pola súa banda, o sepulcro granítico do abade Don Diego García na igrexa de San Vicente, está directamente relacionado coa orixe da lenda a pesar de non coñecerse máis datos da súa vida, ao perderse os arquivos do mosteiro nun espectacular incendio.\nTan enigmática resulta a lenda, que foron varias as obras literarias que se fixeron eco desta fábula. Un dos títulos máis recoñecidos é ‘La corona de fuego o el secreto de una tumba’ do escritor coruñés Manuel Amor Meilán. Un libro que data do ano 1893 e que rexurdiu do esquecemento grazas a unha nova edición do ano 2017. O caso é que, sexa certa ou non a historia, probablemente ningún dos protagonistas esperase semellante balbordo ao redor das súas vidas, centos de anos despois do -supostamente- ocorrido.\nArtículo Anterior Ecoespazo ‘O Rexo’. Unha paraxe singular, natural e artística\nArtículo Seguinte A luz que ilumina as ruínas do Castelo da Lúa de Rianxo