Xograresa de Outono – FIOT Carballo\nXograresa de Outono 2021: Casilda García Alfaro\nNa celebración da 30ª edición do FIOT, o certame recoñece como Xograresa de Outono a Casilda García Alfaro, unha das grandes traballadoras das artes escénicas, impulsora de numerosas producións e membro do equipo fundador da Mostra Internacional de Teatro Cómico e Festivo de Cangas.\nSilda iniciou a súa traxectoria teatral en Coiro (Cangas), a finais dos 70, no grupo amador Matamoura. Uns anos despois, participa na creación de Teatro de Ningures, no que permanece na actualidade. O vínculo coa escena canguesa da pé a ser fundadora da Mostra Internacional de Teatro Cómico e Festivo (que este ano celebrou a súa 38ª edición), mais non é o único proxecto que promove: é unha das fundadoras de Producións Teatrais do Sur (Tanxarina, Teatro do Morcego e Teatro de Ningures) e coa súa compañía impulsa a primeira co-produción teatral galego-portuguesa: Terra de Lobos.\nAo longo da súa traxectoria, García Alfaro participou en case 40 espectáculos (tamén con Teatro do Morcego, Balea Branca, Centro Dramático Galego e Contraproducións), nos que tivo ocasión de interpretar personaxes do teatro clásico e contemporáneo, e tamén de recibir galardóns: é o caso de A noite das tríbades, de Teatro do Atlántico, pola que gañou o Premio María Casares á mellor actriz protagonista. Nestes últimos anos, a intérprete compaxinou o seu traballo sobre as táboas coa dirección (Defensa da vila. María Soliña), o profesorado (Aula de Teatro da Universidade de Vigo) e a vicepresidencia do Consello Editorial da Revista Galega de Teatro (Erregueté).\nO acto de entrega do galardón como Xograresa de Outono 2021 celebrarase no mes de outubro.


Rock-e-Navallas: junio 2010\nPublicado por X en 12:27 0 comentarios Enlaces a esta entrada\nMenudo cocktail explosivo, nonsi? Pois daquela, nos principios dos anos 70, xa vos podedes imaxinar o que podia ser. Para empezar: o rock éra subversivo, a politica estaba prohibida...e o sexo... pois eso ( é decir, non existia agás nas quentes imaxinacións daqueles que nos tocou vivir aquela época).\nNembargantes, esas tres premisas coincidian e cruzabasen bastante a miudo, polo cal non éra extrano que foran da man en moitas ocasións, ainda que hai que decir que caseque sempre con connotacións negativas. O poder é o que tén, e mais ainda vivindo baixo a bota opresora do franquismo. Moitos din agora que non éra para tanto; supoño que seran os mesmos que daquela vivian moi ben baixo o parauguas da dictadura, e que despois reviraron en "democratas" de toda a vida. Ja Ja...dictadura pura e dura éra o que tiñamos, e o que se movera non é que non saira na foto, non...directamente o trullo.\nDe todas formas, seguro que tedes vivencias de aqueles anos que hoxe fan que as lembremos con un sorriso nos beizos, ainda que non éran ningunha broma daquela.Vouvos contar algunhas delas.\nNEIL YOUNG E ZUMA\nCaseque todos xa sabedes que a primeira edición do "Zuma", do noso Tio Neil salira mutilada por mor das verbas finais que se pronuncian no tema "Cortez Cortez",cando chama a este "Asasino". Estamos a primeiros do ano 1975, e a Franco quedalle pouco tempo para espichala, pero asi e todo a censura franquista non deixa pasar unha. E tocoulle a Neil Young como lle tocou a moitos outros.\nPouco despois da morte de Franco, editouse xa co tema completo; pero aqueles primeiros exemplares son un dos botins mais codiciados polos coleccionistas afeizoados ao Rock.\nA portada do mendigo facendo un corte de mangas ao persoal podia valer xa para os censores para evitarlle pesadelos os nenos; pero non éra eso. A concepcion da obra de Ian Anderson sobre a imaxen de Deus e o home foi mais que suficiente para que insignes "opusdeistas" conseguiran que o disco non se publicara no noso país. E eso fixo que a obra de Jethro Tull fora unha das mais buscadas polos seguidores do Rock; de Londres, Paris, Perpignan,ou grabacións caseiras que pasaban de man en man, fixeron de "Aqualung" un dos discos mais famosos sen editarse entre nós.\nO seguinte disco de Jethro Tull tamén chegou con polemica. Tratabase do "Thick as a Brick", un tema que ocupaba as duas caras do disco e que se editou sen problemas aqui. Pero de fora chegaban comentarios que non nos aclaraban nada, case seguro que nos facian mais confusa a cousa. Deciase,(rumoreabase), que o neno de 8 anos da portada (ese con cara de pillaban, loiriño e con lentes)de nome Little Milton deixara preñada a moza que aparece sentada detras del ( si, esa a que todos mirabamos si é que se lle vian as bragas, ou si éra un bañador o que levanba posto). O neno en cuestión éra o autor da letra que Ian Anderson lle puxo musica, e enton ainda nos faciamos mais preguntas, claro. Anderson tivo que aclara-lo decindo que todo era un invento de el, e que nin existia Little Milton nin este escribira o texto.Pero a censura non se debeu de enterar desto e o disco pasou sen problemas as estanterias das tendas.\nOs Stones sempre foron dos que habia que buscarlle tres (ou cinco) pés ao gato.O seus discos sempre chegaban con mais retraso do habitual (o habitual éra entre cinco a doce meses), pero o final chegaban.\nO que non chegou, ata que o Valle dos Caidos recibiu xa por un tempo longo ó seu principal inquilino, foi a portada do "Sticky Fingers". A orixinal xa a coñecedes todos agora en CD. Pero cando saiu en Vinilo foi censurada e cambiada totalmente no noso pais. Na orixinal, unha gramalleira autentica de pantalón vaquero podiala subir e baixar ( unha autentica obra de arte); aqui en troques foi sustituida por unha portada de un bote metalico de marmalada do que xurdian unhos dedos pringosos dela (dahi o titulo); o noso país foi o unico do mundo que editou esta portada polo que tamén converteuse en peza de coleccionistas.\nO mesmo tempo que se sustituia a portada, tamén se eliminou o tema "Sister Morphine", por outro titulado "Let it rock". En este caso salimos gañando pois a calidade de este tema é moi superior o eliminado, pero a concepción orixinal do disco foi destrozado.\nUn amigo meu tiña este disco, e cando quixo saber o que lle daban por el nunha tenda de discos, ofrecianlle 3€ por el. Quedou con cara de parvo, e cando lle explicou que esa portada éra unica o "vendedor" nin tan siquera sabia de tal feito. Mais tarde chegaron a ofrecerlle ata 150€ en outro lugar de compra-venda de discos.\nCando se editou aqui en CD, a portada orixinal faltaballe o esencial, é decir, o sube-baixa da gramalleira, polo cal toda a orixinalidade ficaba en nada.\nOs tres anteriores cecias sexan os mais coñecidos en canto a censura de aqueles tempos.pero houbo moitos mais. En alguns casos, cando non gustaba o que decian sustituiase por pitidos ou ruidos raros que non viñan a conto. E o caso da famosa "American Pie" de DON McLEAN que na ultima estrofa nomeaba a santisima trinidade e no seu lugar puxeron un pitido.\nA DAVID BOWIE tamén lle tocou lidiar coa censura: o seu disco "Aladin Sane" rezumaba sexo por todas partes e quixeron eliminar varios temas, entre eles "Let's Spend The Night Toghther" unha version dos Rolling Stones que xa fora publicada aqui sen problemas. Bowie negouse, en un xesto que o honra, e o disco non foi publicado ata o ano 1976.\nO unico disco do primeiro supergrupo que existiu, BLIND FAITH, era unha xoia para aquel que o tivera. Foi prohibido pola sua portada na que aparecia unha adolescente mostrandoun peito. Aqui nin houbo a oportunidade de cambiala por outra: disco enteiro e nada mais.Posteriormente falouse que a rapaza éra filla de un dos membros do grupo, en concreto de Rick Grech.\nTHE WHO, tamén se toparon coa censura en varias ocasions. O seu disco Who's Next tivo que cambiar a portada porque parecia que mexaran nunha rocha que estaba detras deles; cambiarona por unha foto de unha actuación en directo. Tamén cando se editou "Quodrophenia",no libreto que acompañaba o disco, habia unha foto na que se via a habitación do protagonista e contra a parede unha chea de mulleres espidas...pois unha por unha foron retocando todas as fotos, e asi taparonas a todas.\nLOU REED na sua época mais tola viu como se prohibia o seu tema "The Kids" polo contido sexual que mantiña; e posteriormente a famosa "Heroin" do seu disco "Rock'n'Roll Animal" foi eliminada por outro tema do "Transformer".\nBlack Sabbath, Brian Eno, New York Dolls,Johnn Lennon, Caravan, The Doors, Chicago, Jimi Hendrix, e un longo etcetera, figuraron nos perigosos personaxes que lle podian facer dano a dictadura si se escoitaran as suas cancións, ou se viran as portadas que as sustentaban. Ata aqui houbo dous casos (aparte dos cantautores, como Raimon, Llach, e todos os que proviñan das diferentes nacións do Estado) que chamaron a atención:por unha banda "Los Brincos" editaron o seu ultimo traballo "Mundo Demonio y Carne", con unha portada para España e outra distinta (non admitida aqui) para o resto do mundo, e por outra banda, o grupo "Doctor Pop" tivo moito exito con unha canción chamada "Lucia" na que se falaba do ben que o pasaba unha moza moderna e botada para diante...a cousa non teria importancia si non fora que o titulo orixinal éra "Sofia" e parece que o nome da actual raiña dos hespañois non podia estar en boca de todos.\nSi esto éra na teoria, un tamén pasou alguns momentos que hoxe lembro con unha gargallada pero que daquela metia o medo no corpo que non vos podedes imaxinar.\nOs "puerros" ( como asi se chamaban antes os canutos, e a min nunca me gustou eso de "porros") xugaron algun sobresalto naqueles anos en que escomenzaba a agromar as primeiras pingas de liberdade. Conseguir un pouco de "maria" ou "chocolate" éra unha experiancia que pasaba por varios pasos e moitos contactos. Podian pasar 20 días dende que dabas o diñeiro ata que recibias a "mercancia". Non éra coma hoxe que vas a esquina da rúa e encontras o supermercado da droja. Daquela habia que pasar moitos filtros para conseguir un "puerro".Ademais, en Donostia,onde vivia daquela,a cousa misturabase moito coa politica,e quen mais quen menos andaba a enredar en grupos "politicamente non recomendables".\nUnha vez que o acadaramos,estabamolos fumando dentro de un coche un colega ("Garra" canto tempo sen saber de él) e mais eu mentras escoitabamos o disco recien chegado de Patti Smith "Horses", e ademais leiamos as letras do disco que traducira. Tiñamos os xanelas pechadas, evidentemente, polo que o interior do coche parecia unha fumata branca que non vexas. De supeto escoitamos como unha man peta contra o vidro da xanela do conductor onde estaba o outro colega, dalle a manivela para baixala e vemos a dous "grises",que primeiro nos piden a documentación e despois os papeis que tiñamos nas mans. Polo ventaniña debia de sair tal peste de "dulce maria" que debia de chegar ao mar polo menos. Os papeis falaban de Cabalos, Glorias, e demais titulos do disco polo que non debian de ser papeis "subversivos" que eles andaban a buscar, ou polo menos non entendian de que ia a cousa, pero nós estabamos mais acojonados que non vos imaxinades. Xa nos viamos no trullo por traficantes e por atentado contra a saude. Pero non nos dixeron nada, a pesar de que se miraban un o outro como preguntandose de onde viña aquel olor que se podia cheirar en varios metros.\nEn outra ocasión foi o reves: en pleno Boulevard de Donostia, eu co meu seiscentos de primeira xeneración ( fixadevos como éra, que para arrincalo habia que poñer a chave no contacto, e despois tirar coa man de unha tira que ia ao lado das marchas), unhos vinte grises mandan parar; no cassete a todo volume o "hurricane" de Bob Dylan. Sacaron os asientos dianteiros e traseiros ata que atoparon unhos 200 exemplares de unha publicación clandestina. Na portada un comic de "O Carrabouxo" que daquela non éra nin a metade de famoso que hoxe.Eu xa me via no calabozo do Antiguo,a temida sede da Garda Civil onde sabias como entrabas pero non como salias.Enton escoito como un dos numeros da Policia lle di ( con un acento galego da Fonsagrada polo menos)o que mandaba aquela tropa: "Dejalos, que estos son ye-yes y andan con tebeos".Jajajajaja.\nTamén lembro con devoción o primeiro concerto importante o que asistin: Rory Gallagher, ano 1975; duas horas e media de autentico Rock, do que saimos exahustos e sudando despois de admirar unha e outra vez o equipo do guitarrista irlandés. 200 pesetas a entrada.\nUnha semana despois tocaban Status Quo polo mesmo prezo pero a cousa rematou como o rosario da aurora:unha hora escasa e sin bis algun o grupo retirouse e non volveu. Escomenzaron a voar latas e botellas (daquela podias ir con calquer cousa os concertos) ao equipo do grupo ata deixalo completamente esfarelado. Sentimonos estafados despois do bon rollo que tiveramos con Rory Gallagher.\nVarios meses despois eran "Genesis" quenes se subian o escenario,pero daquela non poidemos ir a velos. 600 pesetas para un rapaz de 19 anos eran moitas pesetas daquela e cagamonos non sei cantas veces no Gay Mercader que éra o responsable de poñer ese prezo. Eso non foi nada cando o ano seguinte por ver os Rolling Stones en Barcelona pedian MIL PESETAS.Miña nai que cabreo pillou o persoal.O Marcader venderase o imperio; xa non éra o que tiña que ser...\nConformabamonos coas cronicas do Disco-Express (outro dia falarei desta revista porque o merece) e da reciente Vibraciones.En elas contaban como Carlos Santana dende o escenario pedialle a xente que non lle pegara a Policia que acababa de interrumpir o seu concerto na Praza de Touros...seica a Policia tamén eran "hijos de Dios" decia; éra cando lle dera polo rollo mistico do disco "Love, Devotion and Surrender".\nPatti Smith no seu primeiro concerto en Barcelona ensinaba un peito " a los reprimidos españoles"; Lou Reed tamboleabase tamén en Barcelona cando saiu o escenario despois de meterse unha boa dose de heroina no corpo antes do concerto; o escandalo foi maiusculo. Queen triunfaba (como non , en Barcelona tamén) tendo a Brian May como figura estelar do concerto;ainda non eclosionara a figura de Freddy Mercury.\nEn fin cantas lembranzas meu deus....e que ben o pasei recordandoas.\nPublicado por X en 0:18 1 comentarios Enlaces a esta entrada\nPublicado por X en 23:30 4 comentarios Enlaces a esta entrada\nEstamos no ano 1971, cando apareceu o disco grabado en directo por Johnny Winter e a sua banda, chamada curiosamente And.\nUn disco grabado o ano anterior no Capitol Theatre de Nova Iorqe e no Pirates Word de Dania e que recollia toda a forza explosiva do albino en directo, onde desenrolaba o seu amor polo blues electrico e o homenaxe ao Rock and Roll de sempre.\nSeis temas unicamente contiña o disco que viña a durar caseque 45 minutos de intenso blues, o gran amor de Johhny durante toda a sua vida.\nEra o seu terceiro traballo despois de dous albums en estudo. O primeiro viña co titulo de "Johnny Winter". O seguinte seria o "Second Winter", e despois viña este que os seus seguidortes esperaban con ansia xa que era ao vivo, en directo onde se podia capturar toda a esencia da forza desenrolada por Johnny Winter no cenario. E non fallaba en ningun tema. Escoitade o "Mean Town Blues", once minutos de pulidas guitarras a ritmo de blues misturados coa voz sempre sorprendente de Johnny.\nE de recoñecer o acompañamento que durante anos tivo Winter na sua banda. Primeiro co seu irman Edgar, e despois sobretodo con Rick Derringer, outro fenomenal guitarrista de rock e blues que incluso foi coproductor de este disco que falamos.\nA sua adiccion por un tempo a heroina non foi obstaculo para que Johnny desenrolara unha carreira chea de exitos dentro do circuito do blues electrico; foi memorable a sua actuacion no festival de Woodstock ,recentemente publicado en CD, asi coma os directos en outros festivais onde xa era considerado unha lenda .\nMantivo sempre unha gran amizade con Muddy Watters, do que se considera un alumno seu do seguimento do blues. Incluso chegou a producir varios discos do mestre do blues. Ao reves que ocurreu en Gran Bretaña coas bandas de blues branco, Johnny Winter mantivo coma esencia a escola de Chicago, con un sonido agresivo e pulido, sostendo a sua base ritmica con baixo e bateria e sempre acompañado doutra guitarra que podia ser ritmica en un intre e solista noutro, tal como él facia....i é curioso que cecais Johnny Winter sexa o xenuino representante da escola primixenia do blues, sendo branco e albino para mais señas.\nOs dimes e diretes do circo do Rock falan que con 16 anos Johnny Winter subiu ao escenario durante unha actuacion de B.B. King ( outros din que se trataba de Muddy Watters) e usou a propia guitarra do rei do blues mentres este alucinaba co virtuosismo do albino. I é que se trata de un virtusismo onde o mais importante e o sonido limpio e amplificado da sua guitarra. Podedes escoitar centos de temas de Johnny Winter e sempre oiredes a sua guitarra en primeiro plano nitida, afinada, con un sonido pulido o maximo, xogando coas notas en replicas e contrareplicas con Derringer ou replicandolle o baixo de Randy Jo Hobbs\nAparte do blues, este disco e unha adicatoria directa a vellos titulos de Rock and Roll mais primitivo: abrese o disco con unha versión do "Good Morning Little School Girl"; hai tamen un medley no que nos atopamos o "Great Balls of Fire", "Long Tall Sally" e "Whole Lotta Shaki'n Goin On"; o disco remata con outra version, en este caso o "Johnny B. Good", e incluso se permite o luxo de redescubrir unha version antoloxica do "Jumping Jack Flash" dos Stones, e podedes estar seguros que unha vez que escoitedes este version esquenceredes para sempre a magnifica creación de Jagger e Richards por esta outra .\nO longo da sua carreira sempre foi afeizoado a recrear temas de outros musicos: asi como o fixo cos clasicos do blues, tamen foi capaz de facelo con Bon Dylan en varias ocasions e sempre nos sorprende con ese sonido impecable de unha das mellores guitarras que deu o blues electrico.\nTen multitude de traballos editados nos mais dos 30 anos que leva de carreira, con mais ou menos algún altibaixo, pero sempre sendo honesto consigo mesmo. No 2004 editou a sua declaración de principios despois de varios anos sen publicar: "I'm a Bluesman", e posteriormente a sua discografica escomenzou a publicar a "Bootleg Serie's" onde debe ir en este intre polo número 9. Caquera deles é recomendable, pero aconsellovos que si queredes escoitar algo representativo, escomencedes por este disco do que falamos.\nAqueixado de unha enfermidade dexenerativa, os últimos anos leva traballando no escenario con unha lugubre posta en escena, sinxela, e faino ademais sentado durante todo o tempo. Pero mentres a enfermidade non lle afecte a suas mans podemos estar seguros que escoitaremos a un dos mellores guitarras de todos os tempos.\nEste ano de novo, tal como fixo o ano pasado, ven facer unhs cantos bolos onde nós. Madrid, Barcelona, Bilbao, Cordoba e Valladolid son algúns dos lugares onde vai tocar. Si podedes, e vos apetece,achegadevos a velo. Seguro que non vos defraudará.\nPublicado por X en 13:09 0 comentarios Enlaces a esta entrada\nPublicado por X en 23:08 0 comentarios Enlaces a esta entrada\nCecais sexa un dos meus tesouros musicais que gardo con mais agarimo. O triple en directo "Europe 72" en vinilo dos Grateful Dead.\nOs Grateful Dead sempre foron dos "meus". Dende a primeira vez que escoitara falar deles chamarame a atención a sua forma de ver a vida. Seica éra a banda alternativa mais solida de San Francisco.Levaban a practica a sua forma de pensar e de vivir.E ainda hoxe en día siguen en elo. Cousa ben dificil no circo do Rock...pero eles eran, e son, asi.\nSeguen a ser unha das bandas con mais seguidores que existen nos USA. Seguen a grabar discos i editando vellos arquivos.\nO "Europe 72", foi un dos primeiros, senon o primeiro, disco triplo gravado en vivo. As actuacions levadas a cabo en varias cidades europeas foron captadas para a posteridade neste traballo. Era o seu terceiro disco, e o primeiro en directo para os Dead, que era ahi,en vivo, onde desenrolaban todas as sus magneficencias como musicos. Non se limitaron a editar temas xa coñecidos, senon que durante a xira presentaron novos temas e foron editados en disco.\nO seu tipico son, nunca estridente a pesares de ser unha chea de musicos, desenrolabase con esas bases folk e arranxos tradicionais asentadas no blues en longos episodios onde as guitarras exercian a sua tirania para levar a banda a temas de vinte ou trinta minutos sen despeneinarse.\nAs armonias vocais da banda eran parte da sua forza; pero a pesar de ser e considerarse unha banda de Rock and Roll, nunca entraron no xogo de desmelenarse musicalmente...sempre ritmos lentos e apurando ao maximo base ritmica para que os guitarras ( ata tres en algun intre) levaran a cabo as suas fantasias.\nJerry Garcia éra o carisma inconfundible da banda. A lenda di que cecais sexa o descendente de galegos con mais autoridade no Rock en toda a sua historia. Parece ser que o seu abo emigrou dende algun punto da provincia de A Coruña a principios do seculo XX. Outras fontes relacionan os Garcia dende Ribadavia (Ourense), pero o que está claro e constatado é que o seu pai foi musico de jazz...e de ahi lle veu ó fillo a sua herencia.\nDos "Dead" (como lle din nos USA) contanse moitas historias,algunhas delas teñen o LSD e outras sustancias como protagonistas. É famosa a anecdota(non sei si certa ou non) das malas relacións que existiron entre eles e os Credence de John Fogerty. Parece ser que en un dos Festivais de finais dos anos 60, os Dead tocaron durante mais de tres horas seguidas so catro temas...longos como noite de lobo...e acompañados de moito acido entre os musicos e os asistentes o concerto; de tal xeito, que cando despois subiron os Credence non habia forma de poñer a peña en xogo:estaban durmidos e obnubilados despois do concerto dos Dead.Dende aquela non volveron a toparse en outro festival.\nNo disco de "Europe 72", non so escolleron temas propios, senon que grabaron versións de varios clasicos do blues,como Elmore James, Willie Dixon, Tim Rose ou Hank Williams;asi como algun tema tradicional folk con arranxos propios deles (I Know You Rider).\nMoitos dos temas do disco estan asinados por Jerry Garcia e Robert Hunter; i é curioso porque Hunter non foi musico nunca pero si compositor i estaba considerado un membro mais da banda.\nO disco foi o ultimo no que aparece Ron "Pigmen" McKerna, que morreria o ano seguinte por unha sobredose, pero mantén o que se considera o sua formación clasica por autonomasia: Jerry e Bob Weir as guitarras,Phil Lesh no baixo, McKerna organo e harmonica; Bill Kreutzman na bateria; Keit Godchaux ao piano,e a sua dona, Donna Godchaux como voz.\nCo ambiente musical existente na bahia de San Francisco en aquel tempo, non éra de estranar que Jerry Garcia e outros membros dos Dead ocuparan o seu tempo en outros proxectos musicais ó mesmo tempo que na sua banda. Asi Jerry ainda tiña tempo de grabar e tocar cos Quicksilver Messenger Service, asi como editar un doble disco con versions de Bob Dylan como Jerry Garcia Band (moi recomendable por certo); Bob Weir pola sua banda ainda mantiña amizade cos membros dos Jefferson Airplane como para grabar algun tema de Hot Tuna que éra o mesmo tempo outra formación xurdida dos Jefferson.\nComo vedes a historia da para moito..pero cecais mais adiante podamos volver a ela. Polo de agora recomendovos que si tedes ocasion os poñades os cascos e disfrutedes de este historico "Europe 72"\nPublicado por X en 1:00 2 comentarios Enlaces a esta entrada\nPublicado por X en 11:29 0 comentarios Enlaces a esta entrada


A revolución dos extremos da SD Teucro\nRemeseiro, máximo goleador do equipo, buscando o lanzamento a portería. GONZALO GARCÍA\nCristian Remeseiro encabeza a lista de máximos goleadores dun Teucro que soubo explotar esta posición logrando que a gran maioría dos tantos cheguen desde ela\nNun ano de transición na Sociedade Deportiva Teucro, a adestradora Irene Vilaboa deixou claro desde o inicio que quería xogadores que tivesen claras cales eran os seus roles e que cada un tería unha función, unhas directrices que todos os membros do persoal están a levar a cabo á perfección e que está a deixar unha revolución dos extremos.\nHai uns días comentaba a primeira liña, Samu Pereiro, que este ano "levamos moitísimos goles desde os extremos e iso é porque cada un fai o seu traballo e faio ben" e non mentía o xogador teucrista xa que, desde os extremos, é desde onde está a chegar a maior parte de goles do conxunto azul esta tempada, algo que non ocorreu o pasado curso.\nCristian Remeseiro encabeza a lista de máximos goleadores do equipo con 63 goles, o extremo está a demostrar o seu crecemento exponencial este curso e é, ata a data, o máximo artilleiro azul. Tamén desde o extremo esquerdo o mozo Ricardo González soubo atopar os ocos para facer 22 tantos na súa conta particular e desde o outro lado Miguel Sío suma 36 goles no que vai de tempada.\nIsto deixa un total de 121 goles, pero cabe recordar que ata o mes de decembro Ángel Iglesias formou parte do persoal e conseguiu, coa camiseta azul, 63 tantos os mesmo que leva Remeseiro e que fan ata a data un total de 184 tantos marcados polos extremos teucritas.\nO curso pasado os goles marcados por xogadores desta posición quedaron lonxe desta cifra xa que Iván Rodríguez (88) e Fran Bujalance (31), coa axuda do propio Remeseiro (18) e de Diego Prada (1) lograron un total de 138, nun curso onde os xogadores da primeira liña levaron case todo o protagonismo ofensivo do equipo.\nCon todo este ano tampouco se están quedando atrás xa que, a pesar de que a gran maioría dos tantos levan a firma dos extremos, Samu Pereiro é o segundo máximo goleador azul con 60 goles. Xunto a el Marko Dzokic suma 45 na súa conta particular e Diego Martínez 41, aos que se unen os 34 de Roi Sierra para sumar un total de 180.\nPor últimos os pivotes suman 77 tantos ata a data mostrando tamén que están a seguir as directrices que se lle sinalaron e achegando, ademais, unha gran axuda defensiva nun estilo de xogo onde Irene Vilaboa aposta por poucos cambios ataque-defensa e nun ano cun persoal novo, inexperta e curta.\nO Teucro está en pleno proceso de cambio e cada xogador soubo cambiar, e evolucionar, xunto co club azul deixando así unha auténtica revolución dos extremos.\nO Interrías volve á acción tras o confinamento\n¡Como cambiamos! Contra o Dépor tras tres meses\nLorena Patiño, quinta no Campionato de España de dúatlon\nGran bronce de Iván García no Europeo de taekwondo\n"O equipo estivo a un nivel moi alto na segunda parte"


Mari Carme Vaqueiro - INQUEDANZAS\nMari Carme Vaqueiro\nMari, apaixonada da súa profesión, a terapia ocupacional. No comezo dos seus estudos descubriu a importancia de formarse na teoría de Integración Sensorial, debido a implicación que ten este desorde en nenas e nenos con dificultades do desenvolvemento. Adora os burros e os cabalos, sendo experta en intervención asistida con animais. Desfruta conquistando sorrisos ás crianzas, valora o xogo en plena natureza e imaxina un futuro no que a inclusión, en todos os ámbitos da sociedade, xa non sexa unha utopía.\nGraduada en Terapia Ocupacional pola Universidade de Oviedo\nCertificada en Integración Sensorial pola Universidade do Sur de California\nEspecialista en Intervencións Asistidas con Animais\nFormación continua en T.E.A. e Atención Temperá\nFormación en terapia hortícola e musicoterapia\nFormación no método Bobath en infancia\nFormadora ocupacional con certificado de profesionalidade de docencia da formación profesional para o emprego\nCursos en Lingua de signos española\nVoluntaria no Centro Materno Infantil Santa María de Los Ángeles (Bolivia) mediante o programa de Universitarios Cooperantes da Universidade de Oviedo


A directora xeral de Gandaría, Agricultura e Industrias Agroalimentarias, Belén do Campo, achegouse este venres á explotación apícola que ten Mieles Anta no concello lugués de Bóveda. Alí aproveitou para anunciar que a Consellería do Medio Rural xa comezou a distribuír aos apicultores galegos material para realizar o trampeo de primavera na loita fronte a vespa velutina.\nA directora xeral explicou que a colocación de trampas para a captura de raíñas na primavera é un método importante na loita fronte a vespa velutina, xa que cada raíña capturada suporá un niño menos no entorno. Este plantexamento xa foi aplicado pola consellería nos anos 2015, 2016 e 2017 co reparto de trampas de captura e líquido atraente entre os apicultores e “dando bos resultados”.\n“As experiencias na loita fronte este insecto invasor sinalan que a colocación de trampas durante a primavera (entre marzo e mediados de xuño) no entorno dos colmeares presenta unha alta eficacia na captura das raíñas”, destacan dende a Consellería. “Pero para iso, é preciso contar coa colaboración dos apicultores, que poderán recoller dito material na oficina agraria comarcal da súa zona”, sinalan.\nMaterial que se vai distribuír\nEste ano a Consellería de Medio Rural prevé distribuír material a un total de 3.048 apicultores, que contan con 4.562 asentamentos nas zonas afectadas e un total de 92.884 colmeas. O material consiste en 2.467 trampas, 5.404 botes de 500 ml de atraente e outras 40.782 monodoses de atraente, “co que se asegura o trampeo preto dos colmeares ata o mes de xuño”.\nNo caso dos asentamentos situados en concellos nos que xa se entregaron trampas no ano 2017, este ano unicamente se lles distribuirá aos apicultores líquido atraente, aínda que en maior cantidade que outros anos, para asegurar o trampeo durante todo o período no que as raíñas están fóra dos niños.\nNo caso dos asentamentos situados en concellos nos que non se repartiron trampas no ano 2017, no ano 2018 distribuiranse tanto trampas comerciais como líquido atraente.\nBelén do Campo sinalou que é importante que as trampas só sexan colocadas nas zonas onde se detectaron niños de vespa velutina e que o número de trampas se axuste ao necesario. A directora xeral incidiu en que “isto se debe ter sempre en conta, xa que non existe ningún atraente que sexa totalmente específico para a vespa velutina”. “O uso en zonas nas que non se coñeza a presenza desta especie invasora ou a utilización dun número excesivo de trampas pode supoñer que se capturen indiscriminadamente outras especies de insectos, producindo efectos colaterais adversos sobre a entomofauna e poñéndose en risco a biodiversidade”, advertiu.


A ambientación nun contexto actual non afecta o espírito crítico e inconformista co que o gran autor arousán concibiu esta obra hai cen anos. Así, o retablo da avaricia, a luxuria e a morte que Valle-Inclán construíu en Divinas palabras mantén a súa crueza nesta nova aproximación escénica, a primeira que se fai en idioma galego, para ofrecer -en palabras do seu director- "un retrato descarnado dun pobo inconsciente da súa ferocidade, un testemuño irascible da miseria moral da sociedade".\nAdemais, nas tres funcións dos días 15, 22 e 29 de abril, o CDG pon en marcha un novo servizo, denominado Domingos de Conciliación, para todas as persoas con nenos/as ao seu cargo que queiran asistir ao espectáculo. Esta iniciativa -incluída no prezo da entrada- consiste nun obradoiro de artes escénicas na Fundación Granell, para idades comprendidas entre os 5 e 12 anos, onde os rapaces e rapazas poden pasar unha tarde entretida mentres os seus maiores asisten a Divinas Palabras Revolution no Salón Teatro. Para solicitar este servizo, de prazas limitadas, cómpre enviar un correo electrónico ao enderezo centro.dramatico.galego@xunta.gal ou chamar ao 881 867 229, de luns a venres (agás festivos) de 9,00 a 14,00 h.


Díaz Mouteira considera fundamental que as empresas reforcen a seguridade e saúde laboral — EL NOTICIERO DE ARTEIXO\nActualizada el: 17:18\nMartes, 23 de abril de 2019 | Leída 17 veces\nDíaz Mouteira considera fundamental que as empresas reforcen a seguridade e saúde laboral\nA delegada territorial en Ourense participou na presentación da décimo cuarta edición de Previsel-Salón de Prevención e Seguridade Laboral que se celebra os días 24 e 25 en Expourense. Incidiu na importancia da colaboración da Xunta e os axentes sociais para reducir a sinistralidade laboral. Previsel 2019 ofrece 30 actividades formativas, entre elas dous obradoiros organizados polo ISSGA vencellados co coidado de persoas dependentes...\nA delegada territorial da Xunta en Ourense, Marisol Díaz Mouteira, participou onte pola mañá na rolda de prensa de presentación da décimo cuarta edición de Previsel, o Salón de Prevención e Seguridade Laboral, que acollerá Expourense os días 24 e 25 de abril. O obxectivo deste evento é fomentar a cultura preventiva non só entre os profesionais senón entre toda a sociedade en xeral.\nNa súa intervención, Díaz Mouteira subliñou que a loita contra a sinistralidade laboral é unha prioridade para a Xunta de Galicia que traballa seguindo as medidas recollidas na Estratexia de Seguridade e Saúde no Traballo 2017-2020.\nA edición deste ano contará cunha trintena de expositores procedentes de Galicia na práctica totalidade e cómpre destacar a presenza en feira de asociacións e federacións sectoriais, sindicatos e servizos de prevención, seguridade e emerxencias. A feira ofrece un completo programa con 30 actividades que teñen o obxectivo de sensibilizar sobre a necesidade de contar con formación en materia de seguridade e prevención de riscos ou de enfermidades.\nPrevisel é un salón organizado por Expourense co patrocinio do Instituto de Seguridade e Saúde Laboral de Galicia (ISSGA), un organismo autónomo integrado pola Administración autonómica e por axentes sociais e empresariais. Este ano o ISSGA organiza dúas xornadas dedicadas ao coidado das persoas con dependencia e á mobilización de persoas con capacidade reducida. O Goberno galego tamén colabora con esta feira dun xeito transversal co desenvolvemento dunha xornada sobre consellos antiobesidade e antitabaquismo da Consellería de Sanidade; as demostracións realizadas no Posto de Mando Avanzado da Axencia Galega de Emerxencias, da Vicepresidencia e Consellería de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza, a través da Dirección Xeral de Emerxencias; amais da visita do helicóptero do 061.


O PP reclama a creación do Consello Municipal de Deportes para que elabore o regulamento de uso das instalacións deportivas - Grupo Municipal Partido Popular de Lugo\nO PP reclama a creación do Consello Municipal de Deportes para que elabore o regulamento de uso das instalacións deportivas\nBy ppdelugo10 Outubro, 2019Outubro 11th, 2019Deportes\nO concelleiro do Grupo Municipal do PP Óscar Poy anunciou que o seu grupo levará de novo ao pleno unha moción para que o Concello de Lugo leve adiante a creación das bases que rexan o reparto das instalacións deportivas municipais entre os clubes ante a gran demanda existen e as poucas horas dispoñibles\nO concelleiro do Grupo Municipal do Partido Popular no Concello de Lugo, Óscar Poy, lamenta as tensións xurdidas nestes días entre diferentes clubes lucenses a raíz do reparto das instalacións deportivas da cidade para que as entidades poidan realizar os seus adestramentos. Problemas que, a priori, “poderían minimizarse” coa creación dun regulamento de uso das instalacións deportivas municipais, algo que xa se emprega noutras cidades de España, como poden ser Cádiz ou Zaragoza, e que se acordo uno Concello de Lugo, a raíz dunha petición plenaria impulsada polo Partido Popular.\nÓscar Poy afirma que é preciso acadar un reparto “xusto, proporcional e equitativo” para as organizacións deportivas do municipio, “a pesar de que somos coñecedores de que nunca se poderá satisfacer as necesidades de todos os clubes”. Por iso, pediremos ao pleno a creación e convocatoria do Consello Municipal de Deportes para que, entre os representantes de todos os grupos, “abordemos, en primeiro lugar, a creación do regulamento de uso das instalacións deportivas municipais”.\nO edil popular lamenta “o deixamento” do anterior goberno local e tamén do actual, xa que o acordo plenario que se tomou en xuño de 2018 foi por unanimidade e, á vista dos feitos, “nin PSOE nin BNG fixeron absolutamente nada” por impulsar este regulamento para “tentar corrixir a situación que se vive nas instalacións deportivas municipais”.\nO concelleiro popular denuncia que nos últimos anos son moitos os clubes e asociacións que cualificaron de “inxusto” o reparto das instalacións deportivas o que provoca que ao longo da temporada estas entidades perdan integrantes xa que hai horarios nos que os xogadores teñen que atender as súas obrigas educativas, polo que “habería que tentar axudar a todos por igual”. “Temos que sentar as bases que rexa no reparto das horas, en lugar do sistema actual, que é unha ausencia total de criterio”, sinalou.\nÓscar Poy ve “moi beneficiosa” a creación do regulamento de uso das instalacións deportivas municipais, xa que deste xeito haberá uns baremos que marcarán as regras ás que terán que adaptarse todas as entidades que desexen empregar as instalacións deportivas e “baixo o noso punto de vista é o principal camiño para fomentar o deporte base”.\nPero a creación dun regulamento de uso das instalacións deportivas municipais non é a única vía para axudar a todos os clubes, xa que ante a saturación que sofren todas as instalacións deportivas o máis útil sería que o Concello de Lugo se decidise pola creación dun novo polideportivo multidisciplinar na cidade.\nAdemais, no Grupo Municipal Popular “estamos convencidos” de que se queremos potenciar o deporte de base é preciso mellorar as dotacións deportivas e incorporar novos espazos de adestramento e competición, xa que neste momento hai clubes que teñen que alugar pistas, ou que se ven obrigados a compartir infraestruturas deportivas. “Durante a campaña das pasadas eleccións xa anunciamos a nosa intención de crear un novo pavillón polideportivo multidisciplinar para dar cobertura á gran demanda que hai en Lugo para a práctica do deporte de sala, unha medida que seguimos a pensar que é moi necesaria, da que tamén hai un acordo plenario tomado por unanimidade e á que habería que dar cumprimento”, sentenciou.


Aden Abdullah Osman Daar - Wikipedia, a enciclopedia libre\n9 de decembro de 1908\nBeledweyne, Hiiraan Region\nAden Abdullah Osman Daar (Aaden Cabdulle Cusmaan Daar) (nado en 1908, morto o 8 de xuño de 2007) foi o primeiro Presidente de Somalia após súa independencia en 1960.\nAden Abdullah Osman naceu en Beledweyne, na rexión de Hiiraan. Após seren educado nas State Schools, adquiriu experiencia administrativa nas oficinas do Goberno, e máis tarde, adicouse ós seus propios negocios. En febreiro de 1944, uniuse ó Somali Youth Club, que despois mudaría o seu nome polo de Somali Youth League), converténdose en membro da xunta directiva do partido e sendo nomeado en 1946 Secretario da sección Belet Weyne. É membro da tribo Hawiye.\nEn 1951, o Consello Rexional de Mudug o designou para o Consello Territorial no que serviu ininterrompidamente até febreiro de 1956 como reprensentante da SYL.\nEn 1953 foi nomeado Vicepresidente do Consello Territorial. En 1954 converteuse en Presidente da SYL, sendo reelixido en maio do 58, e ocupando simultaneamente ese posto co de Presidente da Asemblea Lexislativa até o 1 de xullo de 1960.\nEn 1956, cando o Consello Territorial foi substituído pola Asemblea Lexislativa, foi elixido membro da Asemblea Nacional polo Distrito de Belet Wayne nas elecciónse xeráis, e ó mesmo tempo a Asemblea Lexislativa nomeábao como o seu Presidente.\nNas eleccións xeráis de 1959, foi elixido de novo como Presidente da Asemblea Nacional, mantendo ese posto cando a Asemblea Lexislativa foi convertida na Asemblea Constituínte.\nComo Presidente da Asemblea Constituínte, o 1 de xullo de 1960 proclamou a independencia da República de Somalia]] e a unificación dos territorios do norte e do sur - as antigas Somalilandia Británica e Somalilandia Italiana. A Asemblea Nacional elixiuno como Presidente Interino da República por período dun ano, sendo reelixido ó ano seguinte por 6 anos.\nAden Abdullah Osman interesouse polos estudos legais, sociais e económicos. Ademais de somalí, falaba italiano, inglés e árabe. Nas presidenciais de 1967 perdeu contra Abdirashid Ali Shermarke. O seu tempo como presidente rematou o 10 de xuño de 1967.\nDe acordo coa Constitución da República, o Presidente salinte goza de posto vitalicio na Asemblea Nacional somalí. Osman Daar actou como antigo home de estado nos intentos de establacer unha paz duradeira en Somalia. É actualmente o ex-Xefe de Estado que aínda vive do mundo.\nMorreu o 8 de xuño de 2007 en Nairobi, sendo oficiado un funeral de estado na súa honra.\n↑ "Aden Abdullah Osman Daar (Aaden Cabdulle Cusmaan Daar) was The 1st President of Somalia after its independence in 1960.". Arquivado dende o orixinal o 25 de maio de 2007. Consultado o 07 de maio de 2007.\nInaugural Presidente de Somalia\n1960 – 1967 Sucesor:\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Aden_Abdullah_Osman_Daar&oldid=5548551»\nA última edición desta páxina foi o 7 de agosto de 2020 ás 04:38.


Reclamamos na Deputación a sede da Axencia Estatal de IA e axudas para os afectados pola crise – PSdeG-PSOE de Ourense\nReclamamos na Deputación a sede da Axencia Estatal de IA e axudas para os afectados pola crise\npor PSdeG-PSOE de Ourense 24 mayo, 2022 27 mayo, 2022\nO PSDEG-PSOE RECLAMARÁ PARA OURENSE A SEDE DA AXENCIA ESTATAL DE IA E AXUDAS PARA OS SECTORES AFECTADOS POLA CRISE PROVOCADA POLA INVASIÓN DE UCRAÍNA\n“A brutal crise demográfica e a implantación no campus universitario do grao e do máster en Intelixencia Artificial, deixan claro que somos o lugar máis axeitado para acoller a Axencia Estatal de IA”\n“Tras vetar as axudas en abril, PP, DO e a tránsfuga Lama deben deixar de lado o seu vergoñento partidismo sectarista e aprobar a necesaria batería de medidas para axudar aos afectados pola crise”\nOurense, 24 de maio de 2022. O PSdeG-PSOE reclamará para Ourense, no pleno ordinario da Deputación que se celebrará este venres 27, a sede da Axencia Estatal de Supervisión da Intelixencia Artificial que a Xunta reivindica para Galicia e que o Goberno central prevé desconcentrar. Na mesma sesión tamén impulsarán un amplo plan de axudas e medidas para os sectores máis afectados pola crise provocada pola invasión de Ucraína ordenada por Vladimir Putin, logo de que os grupos conservadores da corporación –PP, DO e a tránsfuga Lama– vetasen estas axudas no pleno de abril.\n“Somos o lugar máis axeitado para acoller a Axencia Estatal de IA”\nUnha das mocións pide ao Goberno galego que reclame para Ourense a sede da Axencia Estatal de IA en base ao estipulado no Real Decreto 209/2022, que establece o procedemento para a determinación das sedes físicas de entidades do sector público estatal, así como pór en marcha políticas de descentralización de actividades e infraestruturas, coa finalidade de fixar poboación e impulsar a economía. Tamén insta ao Goberno de España a afondar en políticas de descentralización de actividades e infraestruturas públicas, instalando en Ourense a sede de organismos e, nomeadamente, que unha sexa esta axencia.\nOs e as socialistas aseguran que “está comprobado que afondar na descentralización de actividades e infraestruturas nos territorios que non son capital estatal ou rexional, contribúe a frear esta tendencia poboacional negativa” e a “xerar innovación e emprego de calidade, así como a impulsar sinerxias transversais na economía”. “Os graves e brutais problemas demográficos da provincia e a inminente implantación no campus universitario do grao e do máster en Intelixencia Artificial, son factores determinantes que deixan claro que somos o lugar máis axeitado”, insisten.\nDesde o PSOE ourensán remachan a “imperiosa necesidade” de “accións de discriminación positiva real” como a desconcentración de órganos do sector público institucional estatal, así como de outros entes da Xunta, polo que consideran que a Deputación “debe reclamar unanimemente decisións estatais e autonómicas para reverter unha situación de declive demográfico que non sucedeu en practicamente ningunha outra provincia”.\n“PP, DO e a tránsfuga deben deixar de lado o partidismo sectarista”\nNa mesma sesión, o PSdeG-PSOE tamén reclamará a PP, DO e á deputada tránsfuga, Montse Lama, que “deixen de lado o partidismo sectarista e vergoñento” que amosaron no pleno de abril, ao “vetar” co seu “rodillo conservador” iniciativas en favor dos colectivos e persoas afectados pola invasión de Ucraína. “Agardamos que voten si a axudar a transportistas, refuxiados ou gandeiros xa que outro non sería inhumano”, advirten.\nEntre eses colectivos atópanse os transportistas de mercadorías. A Asociación Empresarial de Transporte de Mercadorías por Estrada de Galicia reclamou a esta institución axudas como as outorgadas pola Deputación da Coruña e resulta evidente a necesidade destas axudas ao consultar os datos da provincia veciña: o crédito de cinco millóns esgotouse en menos de 24 horas. “O que fixo a institución coruñesa debería ser replicado polas outras tres deputacións galegas e pola Xunta canto antes”, sinalan desde o PSOE.\nOs e as socialistas tamén consideran “sorprendente” que, nunha provincia como Ourense, cun sector agrogandeiro que exerce un “papel nuclear para a nosa economía”, a Deputación de Baltar e Jácome non propuxera medidas motu proprio para este sector. “Para moitos veciños e veciñas é vital adoptar esta decisión”, sinalan.\nA iniciativa inclúe as medidas impulsadas polo PSdeG-PSOE, pero tamén achega a meirande parte das propostas que o PP trasladou ao pleno provincial de abril, mediante unha emenda á moción orixinal. Por iso pide á Deputación un plan enerxético dotado cun 1 millón; axudas directas para os transportistas e o sector dos servizos por dous millóns ou un millón para o sector primario.\nPero tamén demanda a outras institucións un plan social de axudas ás familias máis vulnerables; un fondo de avais para empresas; reforzar as medidas activas no plan de aforro enerxético; activar o Bono Enerxía PEME; préstamos directos do IGAPE para a industria manufactureira; o cambio na regulación do mercado eléctrico para desvincular o prezo da enerxía eléctrica do prezo do gas ou reducir o gasto improdutivo. “Cremos que esta nova e actualizada iniciativa, pola súa importancia, debe ser aprobada unanimemente”, conclúen.\nEntrada anterior Os socialistas de Viana piden medidas urxentes para solucionar o lamentable estado da estrada de Edroso\nSiguiente entrada O PP ampara e aplaude a Jácome, o alcalde agresor de mulleres, vetando a súa reprobación e dimisión


Reivindicando ás artistas a través da rede | Universidade de Vigo\nNo proxecto ’10 Creadoras actuales’’, do grupo ES2 de Belas Artes e o Instituto Cervantes de Milán\nCada semana, difunden un vídeo dedicado a unha creadora española\nOs vídeos difúndense semanalmente na canle do Instituto Cervantes de Milán\nDUVI Pontevedra 27/04/2020\nNo contexto do estado de alarma por mor da crise da COVID-19, que obrigou ao peche de museos e centros de arte, o grupo de investigación ES2 da Facultade de Belas Artes e o Instituto Cervantes de Milán decidiron sumar forzas para dar visibilidade a través da rede á obra e traxectoria de dez artistas españolas que, sinalan, “resultan fundamentais para entender a arte actual”. Baixo o título de 10 Creadoras actuales. Lugar, cuerpo e identidad, este proxecto difunde cada semana, a través da canle de Youtube do Insitituto Cervantes de Milán, unha serie de vídeos dedicados a unha selección artistas cunha “dilatada traxectoria”, que pola súa “constante implicación en conseguir unha maior visibilidade nos espazos de representación, erixíronse como referentes no panorama artístico contemporáneo e en modelo e espello para as novas xeracións de artistas”.\nXurdido a proposta do Instituto Cervantes de Milán, e enmarcado no seu labor de difusión cultural, no proxecto participan os catedráticos da Facultade de Belas Artes e integrantes do grupo de investigación interdepartamental e interdisciplinar ES2, Antón Castro, Yolanda Herranz e Jesús Pastor, que se responsabilizan da elaboración dos textos e da selección das imaxes coas que logo o instituto elabora as pezas de vídeo que difunden cada sábado. A iniciativa botou en marcha cos vídeos dedicados a Lita Cabellut e Carmen Calvo e, o pasado sábado, á artista galega residente en Londres Ángela de la Cruz. Esther Ferrer, a vindeira fin de semana, Cristina García Rodero, a propia Herranz, Cristina Iglesias, Isabel Muñoz, Paloma Navares e Isabel Rocamora serán as seguintes protagonistas destes vídeos, dedicados todos eles a artistas cunha ampla traxectoria que continúan en activo.\nReivindicando visibilidade tras séculos de “silencio”\nPertencentes a diferentes xeracións, estas dez artistas foron seleccionadas tamén, ademais de pola súa traxectoria creativa, na que a “mirada de e cara a muller esta moi presente”, polo seu “posicionamento na loita polos dereitos das artistas”, como salienta Herranz, co-directora, xunto a Pastor, do grupo ES2. Nese senso, o texto de presentación de 10 Creadoras actuales lembra que, “como diosas e musas, as mulleres foron desde o comezo dos tempos inspiradoras das distintas disciplinas artísticas”, mais, pola contra, o seu papel como creadoras “viuse relegado ao silencio durante séculos”. Habería que esperar, lembran, á década de 1970 para “asistir á reivindicación da muller como a artista”, mais a pesares dos avances alcanzados desde entón en termos de “profesionalización e visibilidade”, a día de hoxe “a súa presencia en galerías e espazos expositivos segue sendo significativamente menor á dos seus homólogos masculinos”, denuncian.\nPercorrido pola vida e obra\nA pintura, a performance, a fotografía, a escultura e a instalación están representadas nesta selección de artistas que “forxaron unha coherente e consolidada traxectoria” e que “resultan fundamentais para entender a arte actual”, como salienta Herranz. Cada peza de vídeo, de entre 4 e 5 minutos de duración, responde a unha mesma estrutura, na que abordan o lugar onde reside e traballa, a súa formación, as “claves da súa obra” e a formulación “procesual e conceptual do seu proxecto artístico”, así como achegar algún dato relevante da súa traxectoria, combinando retratos das protagonistas cunha selección de “nove imaxes de obras de diferentes períodos que teñan unha especial significación na súa traxectoria”. Na súa elaboración, explica Herranz, os tres docentes vanse coordinando para achegar “a súa especialidade como investigador”; Castro como historiador e crítico de arte, Pastor como especialista en debuxo, pintura e gravado e Herranz como especialista en pintura, debuxo, escultura e xénero.


MAC – Apadan\nHai uns anos rescatabamos en Oza dos Ríos a un dos animais máis abatidos que coñecésemos nunca, un can que posuía a lamentable honra de ser o dono da mirada máis triste do mundo. Custoulle moito arrincar pero dende entón superou todas nosas espectativas, ata converterse nun can tímido con descoñecidos, pero megacariñoso e sociable con todos os voluntarios.\nMac é como un peluche xigante que ten a todo o persoal do refuxio namorado. Cariñoso como ningún, tamén é un can independente, convive sen maior problema con varias femias, pero non é compatible con machos nin con cans pequenos. En verdade, cremos que sería perfecto como “fillo único”.\nA Mac non lle gustan as présas, nin os sitios con moita xente, el é un mozo tranquilo que viviría feliz nunha casiña con xardín onde gozar de sestas ao sol e durmir calentito polas noites dentro de casa.


http://www.cabodecruz.org: FESTAS DO CARME 2015\nFESTAS DO CARME 2015\nCabo de Cruz, 15-07-2015\nUnha das mellores orquestras do momento, Panorama, subirase esta noite ao escenario instalado en Cabo de Cruz para ir caldeando o ambiente nesta vila mariñeira. Compartirá protagonismo con Armonía Show. Mañá serán Charleston Big Band e unha discoteca móbil as que pechen as celebracións. Pero, antes, como manda a tradición, mariñeiros e veciños terán ocasión de arroupar á santa na súa ruta polo litoral. A viaxe terá lugar despois da misa das 12.00. Un serán tradicional (20.00 horas) e unha tirada de artificios por terra, mar e aire (24.00) completan o cartel.


Política de privacidade e protección de datos – Psicotécnico Arzúa\nDacordo co artículo 10 da Lei 34/2002, de 11 de xullo, de Servizos da Sociedade da Información e do Comercio Electrónico, poñemos á súa disposición os seguintes datos:\n¿Quén é o responsable do tratamento dos seus datos?\nPsicotécnico Arzúa, SC (de agora en diante Psicoténico Arzúa)\nInscrita no Rexistro Mercantil de Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx\nRúa de Lugo, 55, baixo dereita.\nEn Psicoténico Arzúa tratamolos datos que nos facilitan as persoas interesadas únicamente para atender o envío da información solicitada.\n¿Cánto tempo conservamos os seus datos?\nOs datos personais proporcionados conservaranse mentres non solicite a súa eliminación o interesado.\n¿Cál é a lexitimación para o tratamento dos seus datos?\nA lexitimación para o tratamento dos datos facilitados é o consentimento por parte do interesado, que se entende é facilitado libremente no momento de aceptar estas condicións marcando a casilla de aceptación no formulario de envío da súa consulta.\n¿A qué destinatarios comunicaremos os seus datos?\nOs datos facilitados non serán cedidos, xa que será directamente Psicotécnico Arzúa quen os empregará internamente para a finalidade descrita no epígrafe «Finalidade»\n¿Cáles son os dereitos cando nos facilita os seus datos?\nAcceso aos seus datos: calquer persoa ten dereito a obter confirmación sobre si no Psicoténico Arzúa estanse a tratar os datos persoais que lle concernen, ou non.\nRequirir a súa rectificación ou supresión: as personas interesadas teñen dereito a acceder aos seus datos persoais, así como a requirir a rectificación de datos inexactos ou, no seu caso, requirir a súa supresión cando, entre outros motivos, os datos xa non sexan necesarios para os fins para os que foron recollidos.\nRequirir a limitación do seu tratamento: os interesados poderán requirir a limitación do tratamento dos seus datos, caso no que só se conservarán para o exercicio ou defensa de reclamacións.\nOpsición ao seu tratamento: en certos casos e por motivos relacionados coa súa situación particular, os interesados poderán opoñerse ao tratamento dos seus datos. Psicoténico Arzúa deixará de tratar os datos, salvo por motivos lexítimos imperiosos, como o exercicio ou a defensa de posibles reclamacións.\nPortabilidade dos seus datos: os interesados teñen dereito a obter os datos que foron proporcionados nun formato estructurado, de uso común e de lectura mecánica.\n¿Cómo podo exercer materialmente os meus dereitos?\nA solicitude para o exercicio de calquera dos seus dereitos aquí recoñecidos pódese realizar persoalmente na sede social de Psicoténico Arzúa (Responsable de Datos), mediante correo postal, empregando o formulario de contacto da nosa páxina web, ou enviando unha mensaxe ao seguinte enderezo de correo electrónico: RGPD@psicotecnicoarzua.es


Agencias 03 septiembre 2018 14:56 h.\nfrancisco franco Defensor del Pueblo\nAs visitas ao Val dos Caídos aumentaron un 77% en agosto, en plena polémica polo traslado dos restos de Franco\nFrancisco Franco Martínez-Bordiú, neto do ditador Francisco Franco, advertiu este luns de que non facilitarán "o xogo político" cos restos ou a "momia" do seu avó e asegurou que a familia chegará ata "o último extremo" para defender os seus dereitos fronte ao decreto lei do Goberno.\nO neto de Franco, nunha entrevista na Cadea Cope, avanzou que presentarán as alegacións que correspondan ao decreto lei porque non ven a urxencia nin a necesidade de exhumar os restos do ditador.\n"Non lle imos a facilitar ao Goberno que xogue cos restos, coa momia do meu avó (...), temos uns dereitos como cidadáns que nos outorga a Constitución e que imos levar ata o último extremo, obviamente por suposto, acatando a lei. Agora responderemos as alegacións a este decreto lei e chegaremos ata onde haxa que chegar", dixo.\nAsegurou que a opinión da familia neste sentido é unánime e acusou ao Goberno de mentir ao afirmar que falara cos familiares e que tiña a "aceptación" da Igrexa, o que -sostivo- "é mentira".\nAsí mesmo, negou que ameacen ao Goberno e explicou que o único que houbo é un "burofax" enviado pola Fundación Francisco Franco, que "non representa á familia", e que advertiu pero "non ameazou" de que "todo o Consello de Ministros podería caer en prevaricación".\nTras insistir en que non cren que exista unha "urxencia tremenda" para "sacar" os restos do seu avó do Val dos Caídos logo de 43 anos, explicou que, xa que a familia como particulares non poden impugnar o real decreto para atrasalo, se dirixirán ao Defensor do Pobo, que pode facelo.\nO neto do ditador confesou que lle dá "rabia" ter que "estar aquí e facer o xogo ao Goberno" que, na súa opinión, está a utilizar o asunto como "cortina de fume" porque non pode gobernar mentres ao 90 por cento dos cidadáns "impórtalles un pito" onde está enterrado o seu avó.\nNegou que o Val dos Caídos fose construído como un mausoleo porque Franco "xamais dixo que quería ser enterrado alí" e foi decisión do Goberno cando morreu, e mostrouse convencido de que se hoxe se puidese preguntar ao seu avó mostraríase disposto á exhumación se servise para solucionar algún dos "problemas que arrasan este país".\n"Se fose outra a formulación e se morrese antonte por suposto o soterrariamos onde considerásemos oportuno, pero é que está enterrado onde está enterrado e nós non vemos ningún motivo para cambiar o sitio", apostilou.\nEn calquera caso, anticipou que se o Goberno fai efectiva a exhumación daranlle "enterro cristián" e enterraranlle onde consideren oportuno, aínda que avanzou que a familia non o discutiu porque non ve que "haxa unha inminencia", como expón o Executivo.\nAs visitas ao Val dos Caídos aumentaron en agosto un 77%\nO Val dos Caídos recibiu o pasado mes de agosto 60.024 visitantes, o que significa un aumento do 76,91 % respecto ao mesmo mes do ano pasado, no que o monumento recibiu 33.929 turistas.\nSegundo datos de Patrimonio Nacional aos que tivo acceso Efe, o pasado mes de agosto o Val dos Caídos foi visitado por 26.095 persoas máis que no mesmo mes de 2017.\nEste novo incremento confirma a tendencia á alza do número de visitantes tras coñecerse a intención do Goberno de Pedro Sánchez de exhumar os restos de Franco, proceso que se acelerou nas últimas semanas co decreto lei para modificar a Lei de Memoria Histórica.\nSegundo os datos de Patrimonio Nacional, do que depende o monumento, o número de persoas que visitaron o Val dos Caídos pasou de 25.532 en xullo de 2017 a 38.269 no mesmo mes deste ano, o que supuxo un incremento de case o 50 %.\nDurante o ano pasado o monumento atraeu a un total de 283.277 visitantes, cifra que podería ser superada neste ano 2018.\nLa justicia belga decidirá sobre la extradición de Valtonyc en dos semanas


Establecer un contrasinal permanente en TeamViewer\nTeamViewer, por motivos de seguridade, despois de cada reinicio do programa crea un novo contrasinal para o acceso remoto. Se só vas controlar a computadora, isto é extremadamente inconveniente. Polo tanto, os desenvolvedores pensaron niso e implementaron unha función que che permite crear un contrasinal permanente adicional que só se coñece.\nTeamViewer é un programa que pode axudar a alguén con problemas de computadora cando este usuario está situado remotamente co seu PC. É posible que necesite transferir ficheiros importantes dun ordenador a outro. E iso non é todo, a funcionalidade deste control remoto é bastante ampla.\nTeamViewer non necesita ser configurado específicamente, pero a configuración de certos parámetros axudará a facer a conexión máis cómodo. Falemos sobre a configuración do programa e os seus significados. Configuración do programa. Pódense atopar todos os axustes básicos no programa abrindo o elemento "Avanzado" no menú superior. Na sección "Opcións" haberá todo o que nos interese.\nQue portos utiliza TeamViewer?\nPara conectarse a outros computadores, TeamViewer non precisa de axustes de firewall adicionais. E na maioría dos casos o programa funcionará correctamente se a navegación está permitida na rede. Pero nalgunhas situacións, por exemplo, nun ambiente corporativo cunha política de seguridade rigorosa, o firewall pódese configurar para que se bloquean todas as conexións saíntes descoñecidas.\nResolución de problemas de TeamViewer Kaspersky Anti-Virus\nGrazas a TeamViewer, pode conectarse remotamente a calquera computador e xestionalo. Pero ás veces pode haber varios problemas coa conexión, por exemplo, a túa parella ou tes instalado Kaspersky Anti-Virus, o que bloquea a conexión a Internet de TeamViewer. Hoxe falaremos de como solucionalo.\nResolve o erro "Sen conexión" en TeamViewer\nOs erros do programa TeamViewer non son pouco comúns, especialmente nas súas últimas versións. Os usuarios comezaron a queixarse de que, por exemplo, era imposible establecer unha conexión. As razóns poden ser masa. Intentamos entender os principais. Motivo 1: versión desactualizada do programa. Algúns usuarios notaron que se pode producir un erro con falta de conexión co servidor e outros semellantes se hai unha versión antiga do programa instalada.\nResolver problemas coa incapacidade de iniciar TeamViewer\nTeamViewer é un programa moi útil e funcional. Ás veces, os usuarios están confrontados co feito de que deixa de funcionar preguntándose por que. Que facer nestes casos e por que isto ocorre? Imos descubrir. Resolver o problema co lanzamento do programa, isto pode ocorrer por varias razóns.\nComo eliminar completamente TeamViewer do ordenador\nDespois de que Windows elimine TeamViewer, as entradas do rexistro permanecerán no ordenador, así como ficheiros e cartafoles que afectarán o funcionamento deste programa despois da reinstalación. Polo tanto, é importante facer unha eliminación completa e adecuada da aplicación. Que método de eliminación escoller Para analizar dúas formas de retirar TeamViewer: automático - usando o programa gratuíto Revo Uninstaller - e manual.\nResolve o erro "WaitforConnectFailed" en TeamViewer\nTeamViewer é o mellor programa estándar e mellor utilizado para o control remoto da computadora. Ao traballar con ela hai erros, falaremos dun deles. A esencia do erro ea súa eliminación\nAnálogos gratuítos de TeamViewer\nTeamViewer permítelle controlar o seu ordenador de xeito remoto. Para uso doméstico, o programa é gratuíto, pero para o comercial será necesario ter unha licenza por valor de 24.900 rublos. Así, unha alternativa libre a TeamViewer aforrará unha cantidade decente. TightVNC Este software permítelle controlar remotamente o seu ordenador.\nResolva os erros de negociación do protocolo en TeamViewer\nMoitas veces, cando se traballa con TeamViewer poden ocorrer varios problemas ou erros. Unha delas é a situación en que, ao tentar conectarse a un compañeiro, aparece a inscrición: "Erro de negociación de protocolos". Hai varias razóns polas que ocorre. Considerámolos. Eliminamos o erro O erro prodúcese debido a que vostede eo seu compañeiro usan diferentes protocolos.\nResolve o erro "Partner Not Connected to Router" en TeamViewer\nCando se traballa con TeamViewer, poden producirse varios erros. Un deles: "O compañeiro non está conectado ao router". Non aparece a miúdo, pero ás veces ocorre. Vexamos que facer neste caso. Eliminar o erro Hai varias razóns para a súa aparición. Paga a pena considerar cada un deles.\nSolución do erro "Erro: o cadro de retroceso non se puido inicializar" erro en TeamViewer\nOs erros con TeamViewer non só se usan o programa. Moitas veces ocorren durante a instalación. Un destes: "Non foi posíbel inicializar o marco de retroceso". Vexamos como se librar dela. Resolve o erro. Fixación é moi sinxelo: descargue o programa CCleaner e limpe o rexistro con el.\nCando instalas TeamViewer, asignaráselle un ID único. É necesario para que alguén poida conectarse ao ordenador. Se usa a versión gratuíta con fins comerciais, os desenvolvedores poderán notalo e limitar o uso a 5 minutos, entón finalizará a conexión.\nResolución do erro "TeamViewer - Non está preparado. Comprobe a conexión"\nTeamViewer é un dos mellores programas para o control remoto dunha computadora. A través dela, pode intercambiar ficheiros entre o ordenador xestionado e o que controla. Pero, como calquera outro programa, non é perfecto e ás veces ocorren erros tanto por culpa dos usuarios como por culpa dos desenvolvedores.\nConectarse a outro ordenador a través de TeamViewer\nSe sabe como conectarse a outro ordenador usando TeamViewer, pode axudar a outros usuarios a resolver problemas co ordenador de xeito remoto, e non só iso. Conectarse a outro ordenador. Agora imos analizar paso a paso como se fai isto: abre o programa. Despois do seu lanzamento, ten que prestar atención á sección "Permitir xestión".\nSe necesitas un programa para controlar de xeito remoto outra máquina, fai atención a TeamViewer - un dos mellores neste segmento. A continuación, explicaremos como instalalo. Descargar TeamViewer desde o sitio. Recomendamos descargar o programa dende o sitio web oficial. Para facelo: vaia a el. (1) Fai clic en "Descargar TeamViewer".\nhttps://termotools.com gl.termotools.com © Teamviewer 2020


DANIEL MALLO – ENTROIDO DE SAMEDE\n5 de Febreiro de 2018 Miluca de Moreira Comentarios 1 comentario\nAproximadamente no ano 46, os contrarios ás máscaras contrataron a Daniel Mallo, ó acordeonista. Xuntaron a un grupo de rapaces, As máscaras pequenas, lle chamaban! Formáranse dous equipos. Todo o mundo se foi cós pequenos, as máscaras grandes non levaran a ninguén.\n-As outras máscaras foron soas polas airas, uns ían diante, outros atrás e como o Mallo tocaba tan ben…\n-Dicía Cidro do Pinche:\n– Arrea Daniel que perdemos! Porque o Mallo… Mecago en dez! Era un dos mellores!\n– A orquesta do Mallo veu pos contrarios, pagáronlle eles?\n-Foran os vixigueiros, foran os vixigueiros… que dixeron:\n-Nós habemos traer aquí!\nGabriel da Portela era un home alto, delgado, de moito porte e foron el máis Oliva a súa dona montados na besta coa bandeira. Aquela besta era moi mala, vía xente descoñecida e xa pateaba soa, malísima! Tiña un xenio…\nSaíron da casa polo medio das leiras abaixo, chegaron a corredoira, saltaron para o outro lado cara a casa de Diego e a xente toda aplaudindo. Si, si, eles ninguén sabía o que tiñan preparado ninguén o sabía e apareceron así de sorpresa.\n-Levaba unhas botas altas que debeunas comprar para iso! Unhas botas de coiro altas ata o xeonllo, un pantalón branco así con, como se chama… con polis, tiña botóns así por fóra do… deses do exercito francés e a bandeira… Estaba bonito aquelo!\n-Ela tamén ía disfrazada?\n-Os dous! Porque eles fixeron aquello de baixar coa besta, foron ata o cruceiro da Barreira ou así e marcharon\nporque a besta estaba cabreada… mecago en diola! podía facer algo, pero marcharon e pouco tempo voltaron. Andaba a xente toda atrás deles!\nAs máscaras pequenas, ensaiaron a bailar unha pieza que tocaba o Mallo co seu acordeón, no estribillo facía como se cantase un galo, kikiriquíiii… facíao co acordeón, pero soaba talmente coma un galo: as máscaras ían baixando pouco a pouco ata quedar todos en cuclillas, para incorporarse novamente o són do acordeón e seguir bailando.\nUnhas bailaban mellor que outras, pero cando se xuntaban a bailar… Era unha cousa das máis bonitas que había na aldea!\n-Bailaban moi ben, bailaban mellor cós grandes, foron ensaiar coño!\n– Ían preciosas, as máscaras pequenas non levaban sombreiros só cintas de cores, ían bonitas, bonitas….\n-Fun de máscara dos pequenos con miña irmá Olga. Tivemos que aprender nun día a muiñeira pero, fixemolo moi ben!\nAnxel do Curral máis non sei se foi Dominga dos Carballos, a irmá da nai de Tucho, eses dous me parece que foron os guías. Despois fora Odulia (Deus lle perdoe) me parece que foi miña irmá, aí non estou segura, pero pareceme que si. Odulia e non sei quen máis, pero fixerono… Ese ano, foi moito ano de entroido!\nMaruja de Andrés foi por primeira vez de máscara cos pequenos, tiña 16 anos, ó ano seguinte xa foi cos grandes, aos 19 casou e xa non volveu a ir de máscara.\n-E haberá fotos desas?\n-Non hai, ninguén as ten!\nArturo da Barreira de director de orquesta, moi ben o facía! Marcando quen había de saír. Era dos contrarios ás máscaras, ese ano foi de director da súa orquesta, nós faciamos un grupo grande, ruído faciámolo tamén, cunha palleta esgallada e cousas así. Bueno, así e todo o punto do saxofón tíñao furado, tiña os seus teclados coas súas tapas de cervexas, o brochiño por diante para que tapara o burete máis pequeño e bueno, notábase cando tapabas un burato algo cambiaba.\n– Aí aparecía… Francisco de Gómez tocando no baixo, Arturo da Barreira de director da orquesta e os outros compoñentes, que eu tamén era un! Eu tiña un saxofón. ( Paco de Diego)\n-Que me dis! Pero – bueno…\n-Si,si… non sei quen era o do trombón!\n-Francisco de Gómez era o do baixo…prum, prum, prum…\n-O saxofón feito de budio, de tres pezas que o fixera eu, tiña furados coa sua palluca e tocaban malamente, pero tocaban, tamén o trombón tocaba! Tamén tiña unha boquilla, unha palleta de canabeira.\nAntonio da Longra argallou un instrumento. Colleu un balde atravesoulle un pau por enriba que sobresaía para os lados, tensou unhas cordas e xa facía ruido, chamoulle “o contrabalde”.\nO asunto da música, era que dixeras onde estabas, que fixeras ruído… Despois as voltas e mailas notas…todo era liso e llano.\n– Eu ben sei que aí Arturo algo debeu coller así debaixo dun dente para lles facer fronte as máscaras, eu non sei se tiveramos que poñer algo para pagarlle o acordeonista, ó Mallo. E claro, eso era o que andabamos con el e el no medio de nós uuuff …\nFormáranse dous equipos. Todo o mundo se foi cós pequenos, as máscaras grandes non levaran a ninguén, foron soas.\nUn comentario en «DANIEL MALLO»\nJUAN MALLO di:\n7 de Maio de 2021 ás 09:24\nNoraboa e gracias pola publicación de ista bonita historia sobre o voso entroido e meu pai Daniel .


Inicio > Produtos > Aliñamento Zip Slider\n(Total de 24 Produtos para Aliñamento Zip Slider)\nDONGGUAN BAISHIDA ZIPPER TECHNOLOGY CO., LTD é unha das Aliñamento Zip Slider marcas líderes en China. É a fábrica e provedor especializado na fabricación de Aliñamento Zip Slider. Ofrece Aliñamento Zip Slider de alta calidade a un prezo por xunto barato.\nAliñamento Zip Slider por xunto de China, Direct Buy dos principais fabricantes de China a prezos baratos de fábrica. Busque produtos por xunto Aliñamento Zip Slider en DONGGUAN BAISHIDA ZIPPER TECHNOLOGY CO., LTD e obtén Aliñamento Zip Slider de alta calidade directamente de Aliñamento Zip Slider chineses fiables e provedores. Envía os teus requisitos de compra e obtén resposta inmediata.


Aquí tes algunhas cousas interesantes sobre a antiga esposa da NBA Star. Son informes que Maureen anteriormente traballou como modelo. A muller de Longtime de Barkley é Maureen Blumhardt.\nOlivia estudou xornalismo na Universidade de Cardiff, graduándose en 2010.maureen Blumhardt, a muller de Charles Barkley Wiki: fillo, Christiana, idade, altura, voda\nAxudan ás mulleres vulnerables a adquirir educación, proporcionarlles recursos e apoio para mellorar as súas vidas. https://glamourfame.com/charles-barkley-wife-maureen-blumhardt Powered by Charles Barkely estivo casado coa súa esposa, Maureen Blumhardt, desde 1989. Durante os últimos 28 anos, Maureen Barkley permaneceu baixo o radar, apenas aparecía diante dos medios e case evitando completamente as funcións de alfombra vermella. A súa relación vai desde a primeira reunión ata a aventura de citas que conduce ao amor e, finalmente, casar.\nTodos os dereitos reservados. Esta noite, Barkley chutará do seu stint como o narrador das novas documentos de dúas noites de TNT, con todo, temos algunha información sobre o seu pai e nai. Non é só iso, a súa nai é unha actriz e actualmente involucrada no traballo social. Maureen Barkley demostrou que é bastante hábil en voar baixo o radar, dado o feito de que o seu marido é un dos xogadores da NBA máis famosos de todos os tempos.\nA filla de celebridade de 30 anos de idade viviu cos seus pais nunha mansión en Scottsdale en Arizona.\nBarkley, mentres tanto, converteuse nunha estrela de baloncesto nos 76ers en Filadelfia. Maureen Blumhardt e Charles Barkley, a pesar de afrontar a desaprobación pública pola súa relación inter-racial, mantiveron un forte compromiso, e pouco despois foi coroado con matrimonio. Frankie Grande dixo unha vez que estaba nervioso por saír á súa irmá – Coñecer o irmán de Ariana Grande\nAprende sobre ela aquí. Segundo isto traballaba como axudante legal no momento. Ben, rapaces, para saber máis sobre o rumor e así como a súa familia e vida persoal, continúan lendo o artigo. Nado en 1989, Barkley é o único fillo da NBA All-Time Star Charles Barkley.\nMaureen Blumhardt é a esposa do famoso xogador da NBA Charles Barkley.\nO pai de Robert de Niro sentíase culpable de ser gay – dentro das súas loitas persoais 34 foi retirado polos dous Philadelphia 76ers e Phoenix Suns.There non hai moita información relevante aínda sobre a carreira profesional de Maureen, agás que de volta na década de 1980 Ela ocasionalmente apareceu como modelo de moda. A pesar de todo isto, a nai del consegue compartir algunhas fotos na súa páxina de Facebook. Garles Barkley fala no podio antes da súa escultura que se deu a coñecer na instalación de formación de Filadelfia 76ers o 13 de setembro de 2019.\nChris Harrison é un Papá orgulloso de dous nenos de lookilike – Coñeza a familia do servidor de TV cando estaba abandonando o estadio, con todo, Barkley dixo a cámaras que estaba enraizando por Villanova porque é onde Christiana se graduó. Alyson Hannigan de ‘Buffy The Vampire Slayer’ está casado coa súa co-estrela – dentro da súa familia\nnon só iso, a famosa filla do xogador da NBA leva unha vida sinxela.\nAntes de unirse a AffairPost en setembro de 2018, foi unha reportera de entretemento. De feito, a Beleza Blonde tamén serve como membro honorario da “Fundación Fresca das Mulleres”, unha organización de caridade destinada a proporcionar ás mulleres recursos educativos ao proporcionar o apoio a transformar as súas vidas. https://marrieddivorce.com/celebrity/maureen-blumhardt-wiki-age-son.html Vexa as instrucións Barkley e Blumhardt casáronse en 1989. Atrás entón, Maureen estaba traballando como axuda legal e como modelo. Ademais, foi recoñecido públicamente que serviu de Aide Legal.maureen Blumhardt é un membro a longo prazo e honorífico da Fundación Fresh Start Women – unha organización sen ánimo de lucro enfocada a proporcionar apoio, recursos e educación a un gran número de mulleres para axudalos a transformar a súa vida na forma máis positiva. Maienen Blumhardt e Charles Barkley primeiro reuníronse a principios de 1989, no condado de Bucks, Pennsylvania, nun restaurante chamado City Avenue, e ao pouco tempo comezaron o seu romance.\nA parella simplemente non tocou uns a outros e casouse. Primeiros anos e educación. Para máis actualizacións, continúa lendo Copyright © 2019 AllStarbio.com. A pesar diso, é a propietaria dun patrimonio neto por primeira vez, Barkley agarrou moita atención ao non ser a filla do xogador da NBA senón por mor das súas fotos virales en internet.\nMaureen e Charles acolleron os seus logo de case 30 anos de matrimonio, desprovisto de todas as controversias públicas, parece que Maureen Blumhardt e Charles Barkley’s Love aínda vai forte, polo que se pode concluír que naceu felizmente. Garles Wade Barkley naceu Baixo o signo do zodíaco de Peixes na década de 20, agora está xubilado de xogar, Charles Barkley aínda está activo no mundo do baloncesto profesional, como analista de televisión para a NBA, actualmente aparece regularmente xunto a Ernie Johnson e Shaquille O’Neal no Turner Televisión de rede.Xa se preguntas Cantas riquezas Este famoso cónxuxe acumulou ata agora? | Foto: Getty ImagesWhile Charles parecía afiada nun traxe marrón, Christiana optou por unha roupa branca mentres levaba o pelo nun bolo desordenado. Christiana Barkley naceu en Estados Unidos en 1989 – é popular por ser a filla de Charles Barkley, un famoso xogador de baloncesto e comezou a atraer a atención dos medios despois de que as súas controvertidas fotos se filtraron en internet. En 2016, a Fundación realizou un evento onde levantaron máis de 1,5 millóns de dólares para apoiar os seus obxectivos. Garles Barkley representa unha imaxe coa súa escultura na instalación de adestramento de Filadelfia 76ers o 13 de setembro de 2019. Na época, segundo Rampup en directo, Maureen estaba traballando como axudante legal no condado de Bucks.\nnaceu en 1960 e atopou o seu xogador de baloncesto profesional marido na década de 1980 en Pennsylvania Restaurant City Avenue, segundo Cheatsheet.\nShadow zoo de la flèche, salutation en yoruba, pisas, señor ti, Post Malone triste, Montant Ada 2020, Distancia Douala Yaoundé, Leinster Rugby McGregor, podo ir por iso non pode facer Wiki, Alpha Wann Concert Toulouse, Laurent Weil Pais, Bague Djula ocasión, Simp Decfinition Français, Le Garçon Perdu, Rise of Kingdom Cartografía, Lécole Du Micro D’Argent, Connexion Bureau à Distancia Très Lente, Le Voyou Generique, Corine Sombrun Live, Appartement à vendre rue Saint Dominique 75007, ES Métlaoui ES Túnez Pronóstico, PHP Localiser Un visite, Femme Mosquée Hadith, محمد بن عمرو بن العاص, Sweat Tony Lopez Hélicóptère, Faire La Bise, comentario Faire Une Intro MSP, Merci Pour Le Complimento ” En arabe, acheter des timbres suisses, Kenneth McGriff Charles McGriff, la queixa Du Phoque en Alaska Paroles, cada vez máis dúas veces Traduction, Wilder vs Fury YouTube, Deux Mille Euros en Lettre, xogo de THONES LES PLUIES DE CASTAMERE, RENDEZ-VOUS CONSULAT Italien Paris, colección Animaux de la Forêt – Altaya, Blair Connor I nstagram,


Teatro Colón: ‘Eterno Camarón’ rende homenaxe ao mito do flamenco | El Boletín Coruñés\n← Así viene la Prensa en Galicia: 16 de febrero de 2015\nUn miembro directivo de “Podemos-Galicia” trabajó en el despacho de un “exguerrilleiro” →\nTeatro Colón: ‘Eterno Camarón’ rende homenaxe ao mito do flamenco\nO venres 20 de febreiro chega ao Teatro Colón o musical Eterno Camarón, a programación continúa o sábado 21 coa actuación do humorista Ernesto Sevilla e o seu monólogo ‘Sí a todo’ e odomingo 22 co musical para público familiar ‘Alicia en el País de las Maravillas’.\nVinte anos despois da morte de Camarón o musical ‘Eterno Camarón’ recorda a figura de José Monge cun espectáculo no que participa a actriz e filla do mito, Gema Monge. Cun guión respectuoso e rigoroso esta proposta, que conta co beneplácito da familia do artista, achega a vida persoal e profesional dunha das figuras máis representativas do flamenco. Sobre o escenario mestúranse as escenas teatrais, os contido audiovisuais e a interpretación en directo con nove músicos en escena e unha selección do inabarcable repertorio do xenio de San Fernando. Producido por Pandora Producciones e Montoya Flamenco Musical ‘Eterno Camarón’ quere redescubrir ao público a lenda e o xenio dunha figura universal.\nUn musical para toda a familia\nA programación semanal péchase o domingo 22 ás 18:00 horas co musical ‘Alicia en el País de las Maravillas’. O sábado 21 volve o humor ao Teatro Colón con Ernesto Sevilla e o seu espectáculo ‘Sí a todo’.\nAlicia en el País de las Maravillas é un musical que narra a historia dun conto de ampla tradición literaria co formato escénico máis actual: audiovisuais, música en directo, humor e diversión para toda a familia. Esta versión conta coa particularidade de xuntar e mesturar elementos do conto clásico ‘Alicia no País das Marabillas’ e da súa segunda parte, ‘Alicia a través do espello’ nun brillante exercicio de síntese literaria e escénica. A versión inclúe a posta en escena e interpretación de seis cancións orixinais, e unha perfecta transposición do humor de Lewis Carroll ao século XXI.\nAs entradas poden adquirirse a través da páxina web do teatro www.teatrocolon.es, enwww.servinova.com. No quiosco da Praza de Ourense, en horario de luns a venres de 9.30 a 13.00 e de 16.30 a 19.30 e tamén na sede do Centro Sociocultural A Fundación, no Cantón Grande 21/23, de luns a sábado, 9.00 a 21.00 horas. Ademais, no despacho de billetes do propio teatro o mesmo día do espectáculo de 12.00 a 14.00 e de 17.00 a peche.


(2019-2020) Ademais, antes de rematar o primeiro mes do curso, sucedeu todo isto en EI2 | _\n(2019-2020) Ademais, antes de rematar o primeiro mes do curso, sucedeu todo isto en EI2\nAdemáis do que xa vos contamos en entradas anteriores, na na nosa aula suceu tamén todo isto antes de rematar o mes:\nCompletamos o noso "horario semanal" que levamos para casa, de modo saibamos antes de vir "ó cole" quen virá a nosa aula ese día.\nComezamos a levar libros da biblioteca de aula para as nosas casas. Cada venres anotámolos na aplicación online (que podes atopar no recanto de infantil), para poder imprimir a portada e completar o noso rexistro en papel... e todo por por parellas de forma autónoma ;)\nNa aplicacion, para poder imprimir a portada, temos que escribir o número do libro e logo "pasar o noso carnet QR"... encántanos facelo :)\nEscollemos, xunto ós compañeiros e compañeiras de EI1, as cancións qeu sonarán nas entradas e saídas da vindeira semana.\nLembras como che contamos que fixemos a nosas normas da aula?... pois tamén as "fixemos en pequeno" para levar para a nosa casa.\nComezamos a explorar a nosa creatividade pintando con "témpera".\nArranxamos os nosos contenedores de reciclaxe da aula, lembrando e explicándolle ós novos compañeiros e compañeiras, en que contenedor había que depositar cada un dos restos. Fixémolo cun dos nosos xogos favoritos.\nE, por suposto, tamén fomos depositando os restos orgánicos no composteiro do colexio.\nCoa profe Yolanda traballamos, unha vez á semana, algúns aspectos lóxico-matemáticos, a través duns xogos chulísimos ;)\nE finalmente "destruímos o Dinosaurio Xigante" que fora o resultado da investigación do curso pasado, para deixar todo listo de cara á nova investigación que comezaremos nunhas semanas, e da que daremos cumprida conta neste blogue.\nPodes ver as entradas anteriores, de todo que sucedeu no mes de sembro, de seguido:\n04/10/19: [Infantil xuntos] (2019-2020) Participamos no Día europeo do deporte Escolar\nEleccións ó Consello escolar (2)\nO Cervo dixital Televisión (25)


Quen che dixo a ti que a flor do toxo… | Saborea a lingua\n27 Maio, 2016 Día de... 2\nEn moitas vilas galegas andan estes días moi atarefados coa elaboración das alfombras do Corpus Christi, unha tradición que se repite ano tras ano en lugares como Ponteareas, Bueu ou Redondela. De feito, as de Ponteareas teñen o recoñecemento de Interese Turístico Internacional.\nEsperando que a chuvia dea unha tregua, imos facer un repaso a algúns nomes dos materiais que se empregan para a elaboración destes tapices. A maior parte deles está feito con flores de diferente tipo, aínda que tamén hai unha parte elaborada con serraduras, grans de café e cereais (como poden ser o millo e o trigo).\nAsí mesmo, tamén se empregan plantas como o fiúncho (ou fiollo) e arbustos con flor como a carroucha (tamén chamada carrasca, carpaza, carrasco, cubilón, foupa, queiroa, queiroga, queirota ou queiruga) ou a carqueixa (ou lavacuncas).\nAdemais, tamén se recollen estalotes (tamén chamados estraloques, abeluria, baloco, borleta, croque, dedaleira, milicroque ou sanxoán). En moitos lugares incluso empregan a flor do toxo, que leva por nome alecrín, chorima ou chorida.\nCon respecto ás flores, valen todas para decorar a alfombra, dende hortensias a rosas e caraveis. Dependendo do deseño e das cores que precisen escollerán unhas ou outras.\nEste laborioso traballo ten recompensa cando as rúas quedan cubertas con este incomparable pano. Para pór en valor estes tapices, Ponteareas, Bueu e Redondela van solicitarlle á Unesco que os declare Patrimonio da Humanidade.\nOutro pequeno paso para un galego máis noso: ‘freak’\nExpresións galegas que “quedan ben”\nDolores Gregorio González Maio 27th, 2016\nNa zona da Cañiza e Crecente, concellos do sur de Pontevedra, aos estalotes chámaselle TOUPÓNS.\nRocío Pérez Maio 30th, 2016\nMoitas grazas pola túa achega, Dolores! Agradecémosche moito a túa contribución.


O turismo histórico e patrimonial deuse cita en Xove coas andainas do proxecto Rutas de Historia |\nHome Actualidade O turismo histórico e patrimonial deuse cita en Xove coas andainas do proxecto Rutas de Historia\nXove 11-11-18. Medio cento de persoas procedentes das catro provincias galegas desafiaron esta fin de semana o mal tempo para coñecer unha das costas máis indómita e descoñecida de Galicia, a da Mariña de Lugo. Foi no marco do proxecto Rutas de Historia (www.rutasdehistoria.com), un proxecto de valorización do patrimonio e da historia de Galicia,\nA pesar do temporal do venres, os asistentes a andaina disfrutaron dun fermoso día durante o sábado que os levou a coñecer a costa de Xove durante o roteiro “Na procura dos castros que dominaron o mar da Mariña” que guiou o presidente de Mariña Patrimonio, Manuel Miranda. Os visitantes chegaron desde A Coruña, Vigo, Santiago, Verín, Ames, Pontevedra, Arteixo e desde distintos puntos da provincia de Lugo.\nDurante a visita, os participantes subiron ao maxestuoso castro do Coto da Vela de Morás. Dende alí colleron un sendeiro costeiro ata chegar ao singular porto de Portocelo. Continuaron camiño cara ao castro e ás ruínas da antiga igrexa de San Tirso e subindo pola Pena Sombrereira, chegaron ao Monte Castelo. Desde alí divisaron unha fascinante paisaxe de boa parte da costa da Mariña, co cabo de Estaca de Bares a unha beira e a illa de Ansarón, no outro.\nRematado o roteiro, os participantes xantaron nun restaurante de San Cibrao, en Cervo, onde xa pola tarde coñeceron o Castro da Atalaia e a loita de Mariña Patrimonio para paralizar o urbanismo desaforado que destruíu parte deste ben. Tamén visitaron unha das poucas carpintarías da ribeira que aínda traballan en Galicia con barcos de madeira. Ademais, boa parte das persoas que acudiron a estes roteiros pernotaron en establecementos da zona.\nA recuperación do patrimonio oculto que atesoura Galicia é a base do proxecto Rutas de Historia (www.rutasdehistoria.com) que puxo en marcha a súa segunda xeira de roteiros históricos por toda Galicia para concienciar á sociedade galega da importancia que ten a súa historia e o seu patrimonio. Uns roteiros que queren servir para fixar na poboación a idea de que as pedras, os vellos mosteiros, castelos e castros, ou as lendas de mouros e reis teñen unha importancia cultural e natural fundamental para entender a idiosincrasia de Galicia.\nNeste sentido, Rutas de Historia, ten previsto a realización de oito andainas históricas polas catro provincias galegas, delas, cinco na provincia de Lugo. A idea é fixar na poboación que a historia e o patrimonio tamén poden ser riqueza para un país. As rutas previstas abarcan varios períodos históricos; desde o neolítico ata a época contemporánea.\nAs andainas comezaron o 22 de setembro e remataron este 10 de novembro de 2018.\nPodes coñecer todo o contido dos roteiros na web: www.rutasdehistoria.com Tamén podes atopar información e entrevistas sobre os roteiros desta fin de semana na web www.historiadegalicia.gal\nTags: Rutas de Historiaxove\nO Concello de Cervo acondiciona unha pista forestal en Rúa


"Hai practicamente barra libre para meterlle o dente ao raposo" - SOCIAL - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nUxía Castro 11 xaneiro 2019 18:17 h.\ncaza Libera cacería raposo rubén perez\nLibera! e a Fundación Franz Weber veñen de presentar unha demanda ante a Valedora do Pobo polo incumprimento dunha proposición Non de Lei aprobada por unanimidade no Parlamento de Galiza o pasado marzo de 2018 na que se instaba a Xunta a non subvencionar as cacerías de raposos. No entanto, segue a aparecer como patrocinadora deste tipo de eventos.\n-Cal é a situación do raposo en Galiza?\n-Aí temos o primeiro problema. A Xunta non ten elaborado ningún censo oficial da especie no territorio galego. O único documento sobre o que adoitan apoiarse eles e a Federación de caza foi elaborado por un profesor de Veterinaria da USC, que é directivo da Federación Galega de Caza da provincia de Lugo. É bastante sospeitoso que o método de análise utilizado sexa precisamente as batidas de caza —preguntarlle a un cazador cantos raposos cre que viu-. Non hai nada nin rigoroso nin oficial que nos permita afirmar cal é a saúde da especie no territorio galego. Logo tamén se suma que o raposo é unha especie cinexética, practicamente barra libre para meterlle o dente. Con ese formato de campionato o que nos queren facer ver é que é unha especie de deporte. De feito, a Federación Galega de Caza recibe cartos como entidade deportiva.\nNon hai nada nin rigoroso nin oficial que nos permita afirmar cal é a saúde da especie no territorio galego\nA polémica da caza do raposo xa leva uns anos, quizais nestes últimos dous tivo un impás que introduciu no debate novos argumentos. Por exemplo, o feito de que se empregue munición de chumbo que ten un impacto ambiental recoñecido por entidades independentes e científicas, a participación de persoas menores de idade e o uso de cans, que xera tamén un engadido de crueldade nestas macrobatidas.\nResulta curioso que por unha banda se nos trate de vender, tamén dende a Xunta, o papel do cazador como regulador do ecosistema e que por outra exista barra libre para disparar munición de chumbo, sobre todo nestes campionatos onde hai unha maior densidade de cazadores e cans, que hai traballos que demostran que acosan a outras especies silvestres. Ademais, no marco destas batidas mátanse animais domésticos. Hai un descontrol absoluto.\n-Cal é o impacto das municións de chumbo?\n-No último informe que fixo a Axencia Europea especializada no uso de substancias químicas advirte de riscos para os ecosistemas terrestres, non só para os acuáticos como os humidais, onde xa estaba prohibido o uso desta munición. Tamén pode ter implicacións no gando ou nas persoas que consomen carne de caza. Xa non é un tema de dereitos dos animais senón que é moitísimo máis amplo.\n-Un argumento que se usa moito tanto para a caza do raposo como a do lobo é o do control da poboación destas especies.\n-Esta é a conceptualización que ten unha parte da sociedade moi minoritaria de que temos que regulamentar absolutamente todo o que suceda no medio natural. A cuestión aquí é se abordalo a través de batidas —cada vez se demandan máis batidas en base a noticias moi alarmistas, mesmo de especies non cinexéticas de carácter xeral como o lobo ou o xabarín—ou apostar por unha convivencia responsábel como é traballar cos gandeiros e gandeiras en programas preventivos, por métodos alternativos. Nós sempre expoñemos dous casos senlleiros: o cantón de Xenevra, que conta cunha importante parte de territorio agrícola, non ten caza dende 1974 logo dunha consulta popular. Logo, o estado de São Paulo, terceira economía de América do Sur, prohibiu a caza en 2018 porque entendeu que o porco bravo alí foi introducido precisamente con ese obxectivo cinexético deportivo, ese negocio e o propio gobernador do estado considerou que os cazadores non estaban a resolver o problema.\n-É entón unha cuestión de concienciación, de mudar a nosa visión de traballo?\n-É mudar o paradigma, porque de feito os cazadores xa parten da base de que o agricultor ou gandeiro vai ser o seu aliado, cando na parte máis lóxica poderiamos dicir que por moitas batidas que haxa segue habendo xabaríns a comer cultivos de millo. Entón, quizais sexa a solución máis sinxela que se busca, autorizar máis batidas como fixo o PP agora. Modificar a Lei de Caza para rebaixar o número de participantes de 10 a 8. No entanto, non modifican a Lei de Caza para outras cuestións, ou levan 5 anos para facer o regulamento.\n-Téñense datos de como afecta a caza furtiva?\n-Moitas veces non é que sexa caza furtiva, senón que os cazadores pensan que no marco da súa actividade poden entrar en calquera parcela aínda que non estea integrada no coto. Por exemplo na provincia de Ourense, en Ridimoas, un espazo protexido, entraron varios cazadores a disparar e tratar de matar os animais que alí estaban. Hai un número de infraccións de baixo impacto que son moi habituais como deixar as vainas ou cartuchos no monte. Tanto o Seprona como os axentes medioambientais tratan de combater eses casos con moi poucos medios en relación ao número de cazadores.\nSao Paulo, terceira economía de América do Sur prohibiu a caza en 2018 porque entendeu que o porco bravo alí foi introducido precisamente con ese obxectivo cinexético deportivo\n-Sábese canto reciben os campionatos por parte da Xunta?\n-Nos últimos anos creo que se detectara que eran 35 mil euros. Teñen convenios coa Secretaría Xeral de Deporte que xustifican con que unha parte vai para eses campionatos. No 2016 coido que si que se consignaran mil euros para a supercopa galega de caza do raposo. Logo tamén reciben da Consellaría de Medio Ambiente. A maiores teñen convenios con Medio Rural polo papel dos cazadores na prevención dos incendios. Non hai ningún dato obxectivo que avalíe a existencia dese convenio. Calquera persoa pode avisar da existencia dun incendio. Ese tipo de convenios son unha publicidade positiva para o papel do cazador, que na práctica é matar animais.\n-Hai tamén unha polémica, falando de incendios, con que a competición teñan en lugares como Cotobade, damnificados polos lumens.\n-No campionato de Cotobade legalmente non poderían facer ningunha actividade cinexética. Unha das parroquias do municipio, Caroi, tivo un incendio forestal hai moi poucos días e a normativa marca que non se podería celebrar nada durante tres anos. Que sucede? Que a normativa tamén marca a prerrogativa do executivo autonómico para autorizar cacerías antes de tempo.\n-Este tipo de campionatos contan ademais co apoio económico de empresas como ENCE.\n-A nós non nos sorprende porque de feito nunha das últimas manifestacións do lobby da caza xa estaba ENCE, o lobby madereiro, entre os patrocinadores. Hai certa convivencia, é aí onde se ve que non é unha caza social, senón que son negocios a costa da biodiversidade. É un espazo moi pequeno onde gañan moi poucos. Entendemos que hai cazadores que se adican a iso toda a vida, nós non estamos en contra dos cazadores, estamos en contra da actividade e procuramos dentro do noso alcance vetar a caza o máximo posíbel. A Xunta podería comezar a escoitar a esa inmensa maioría do 98% en lugar da minoría que supoñen os cazadores, que seguen a contaminar os montes e matar os animais.


O BNG-AA pide unha solución para o enlace do parque Marcos Cela coa zona do río e o adecentamento da zona - Novas - Comarca de Lugo Centro - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nARROXO LEMBROU QUE “ESTA SOLUCIÓN XA FOI DEMANDADA POLO BNG-AA CANDO O GOBERNO SOCIALISTA ADOPTOU COMO ÚNICA SOLUCIÓN O PECHE DA BAIXADA CUN BALADO METÁLICO”\nAdemais, dende o BNG-AA, denunciaron a falta de mantemento do mirador situado nesta zona da rúa Santiago e a falta de preocupación do goberno socialista\nbnglugocentro 22 Abr 2017 ás 09:19\no bng-aa pide solucion enlace do\nLugo, 20 de abril de 2017. O voceiro do BNG-AA, Rubén Arroxo, pediu unha solución para que as persoas que acceden á zona do río Miño dende o parque Marcos Cela o poidan facer dun xeito seguro. Arroxo lembrou que “esta solución xa foi demandada polo BNG-AA cando o goberno socialista adopotou como única solución o peche da baixada cun balado metálico”. Arroxo sinalou que “xa son moitas as persoas que utilizan este percorrido para achegarse ao entorno do Miño e co bo tempo cada vez serán máis”. “A pesares de que se deron explicacións e propostas a realidade é que non se fixo nada, chega o verán e seguimos sen solución” afirmou o voceiro do BNG –AA.\nArroxo avanzou que “seguramente nos dirán que se lle dará solución cos fondos do plan EDUSI pero non podemos pasar máis tempo poñendo en perigo ás persoas que por alí transitan” e engadiu “existen solución factibles, fáciles de acometer e que non precisan dunha gran inversión que darían seguridade a peóns e automobilistas neste punto”. Arroxo informou que, a día de hoxe, “mantense coa baranda destrozado e co paso cortado sen solucións para os peóns”. Dende o BNG reclamouse que se tomen medidas para reparar os danos e se retire a suciedade existente.\nEntre as deficiencias existentes no parque de Marco Cela, Rubén Arroxo sinalou o estado de deterioro de moitos dos barandas que protexen de caídas as zonas de máxima pendente. Arroxo lembrou que recentemente caeu algunha persoa neste parque e “falta das barandas podería provoca algún accidente máis”. No caso da fonte do Pilar que data finais dos anos 1.800 atópase totalmente chea de pintadas e o seu entorno cheo de suciedade e vidros.


XOAN ARCO DA VELLA: FORTALEZA DE AMARANTE - LUGO\nFORTALEZA CASTRO DE AMARANTE\nFortaleza fundada pola familia Noguerol, condes de Amarante, no século XIII sobre un antigo castro.\nCaracterízase por ser de arquitectura ruda, destacan as solainas situadas nas esquinas do edificio, con balaústres graníticos. Este pazo experimentou diversos derrubes e reconstrucións ao longo da súa historia.\nAo igual cás outras fortalezas medievais galegas, sufriu os ataques das revoltas irmandiñas, o que fai que da construción orixinal tan só queden algúns restos.\nConcretamente, do castelo orixinal consérvanse unha grande estrutura de planta oval, que puido ser unha torre ou un reducto central.\nA esta accédese a través dunha porta oxival que se supón que data do século XIV o XV.\nPolo lado sur engadiuse un torreón, na actualidade desmoucado, e polo leste outro corpo rectangular, que polos balcóns que conserva sobre ménsulas escalonadas nas esquinas posibles restos dun matacán parece de finais do século XV.\nPertenceu ao linaxe dos Noguerol. Algúns dos seus membros pasaron a Castilla entrando nas ordes militares nas que tiveron encomendas.\nEn tempo de Enrique II (1369-1379), era comendador de Belvis, na orde de Calatrava, frei Alonso Gutiérrez Noguerol, e do de Magdalena de Salamanca, na de Alcántara, frei Gutiérrez Noguerol, cuxo solar era a torre de Amarante.\nFrei Gil Rodríguez de Noguerol foi comendador de Caravaca en 1387, na orde de Santiago.