As redes de fuga da Galiza franquista promovidas polos nacionalistas\nO operativo empregou como pantalla o Instituto Miguel Servet, antecedente de Zeltia\nA dura represión que seguiu ao golpe de Estado de 1936 obrigou á militancia das organizacións democráticas a organizar redes de fuga para sacar da Galiza controlada polo franquismo a obxectivos certos do novo réxime. Unha desas redes estivo dirixida desde Porto por militantes nacionalistas e empregou como pantalla o Instituto bioquímico Miguel Servet, antecedente de Zeltia.\nRamiro Illa Couto. (Foto:Nós Diario)\nCilia Torna 09:34 do 9 de xaneiro de 2022\nA presenza de militantes nacionalistas nas redes de fuga da Galiza franquista non é unha realidade descoñecida. Así, a descuberta a finais de febreiro de 1937 dun operativo que tentaba sacar da Coruña ao deputado socialista Luís Rufilanchas Salcedo provocou a detención de arredor de 30 persoas e o fusilamento o 11 de xullo deses mesmo ano dunha ducia de demócratas, entre eles os dirixentes do Partido Galeguista Xenaro Ruano e Manuel Fernández, medico da pasaxe e cuñado do artista plástico Luís Seoane.\nO antigo irmandiño e deputado de Izquierda Republicana, Alfredo Somoza, deixou constancia de como foi sacado da Coruña por unha rede clandestina liderada polo nacionalista lugués Álvaro Xil. Somoza, agochado na cidade herculina desde 1936, residente en diversas casas de seguridade até 1947 non deu fuxido da Galiza até outubro dese, desprazándose un ano máis tarde desde Francia a Uruguai, onde rematou por integrase no Consello da Galiza e retornar á disciplina nacionalista.\nRamón Obella e Ramiro Illa\nUnha das redes de fuga máis importantes estivo dirixida desde Porto polos dirixentes do Partido Galeguista Ramón Obella e Ramiro Illa. O primeiro, médico e fundador do Instituto bioquímico Miguel Servet e o segundo, fuxido do franquismo após ser encarcerado e comercial da empresa, empregaron a cobertura que lles prestaba a súa actividade comercial para pór en marcha unha rede de evasión que funcionou desde 1937 até finais de 1938.\nO profesor da USC e biógrafo de Ramiro Illa, Xosé Luís Pastoriza, sinala a Nós Diario que descubriu a “existencia desta rede nos arquivos da Fundación Illa Couto e no legado de Xavier Castro á Fundación Penzol onde se atopa a correspondencia de Rodolfo Prada”.\n“O Instituto bioquímico Miguel Servet foi fundada en 1935 por varios socios, algúns deles como Alexandre Bóveda, Ramón Obella ou Ferran Calvet de militancia e práctica nacionalista”, continúa Pastoriza, quen lembra que “a comezos de 1937 abren unha oficina en Porto moi centrada na comercialización do cornello do centeo, o famoso caruncho, coñecido polos seus efectos semellantes ao LSD pero tan empregada na industria farmacéutica”.\nObella no cuartel de Franco\n“Ademais do capital da compañía fan parte persoas ligadas ao franquismo como Emilio Martínez-Baladron, o que lle permite Ramón Obella e a Ramiro Illa unha certa seguridade, practicando ás veces o dobre xogo, mesmo recibindo fondos dun comité franquista de galegos de Cuba e chegando Obella a visitar o cuartel de Franco para achegar axuda deses emigrantes”, destaca Pastoriza.\nObella e Illa, en contacto con Rodolfo Prada e os nacionalistas galegos de Arxentina, manteñen a rede en pleno funcionamento desde mediados de 1937 até finais de 1938. Neste sentido, Pastoriza significa “a correspondencia entre Ramiro Illa e Prada, onde o primeiro dá conta do número de demócratas galegos que saen de Portugal, con expresións en clave como “hoxe saíron 20 quilos de carqueixa” que quería dicir que saíran 20 refuxiados galegos de Portugal”.\nA comunidade nacionalista galega de Arxentina financiou o groso deste operativo, achegando a Ramiro Illa e Ramon Obella os fondos necesarios para continuar coa súa actividade clandestina. Este procedemento repetiuse con outras redes de evasión posta en marcha pola mundo galeguista noutros momentos da historia.\nUnha ruta de fuxida cara a Francia\nA operativa repetiuse practicamente en todas as viaxes, empregando barcos de tripulación portuguesa, con saída de Porto e destino a Francia. “Neste etapa, a maioría dos fuxidos diríxense a Francia, algúns deles co co obxectivo de pasar á zona republicana, como aconteceu con Delgado Gurriarán que empregou esta rede”, conta Pastoriza.\nA finais de 1938 a situación volveuse insostíbel para Ramiro Illa, seguido moi de preto pola policía política da ditadura de Salazar. Neste escenario, Illa marchou a Francia, onde desenvolveu meses máis tarde unha labor análoga en apoio aos galegos recluídos nos campos de concentración franceses após o remate da guerra dos tres anos.\nOs anos portugueses de Obella e Illa deron para rexistrar unha marca industrial que marcou a historia do sector farmacéutico na Galiza. Así, en Porto legalizaron Zeltia, que en 1939, coa incorporación ao seu capital dos irmáns Fernández López e a presenza no mesmo de Ramon Obella e Fidel Illa Couto abriu un novo tempo no país.\nilla fascismo fugas Porto represion


espazoAbalar : A Xunta reparte a práctica totalidade dos ordenadores e conexións a Internet para familias con menos recursos\nNOVA DE ACTUALIDADE 10/04/2020\nXunta de Galicia: A Xunta reparte a práctica totalidade dos ordenadores e conexións a Internet para familias con menos recursos\nXa están entregados nos centros o 99% dos equipos e o 1% restante será recepcionado á volta das vacacións de Semana Santa de acordo coas direccións dos centros\nO equipamento distribuíuse en todos os centros públicos galegos que imparten Educación Secundaria Obrigatoria, Bacharelato e Formación Profesional, que se encargan de entregalos ás familias\nCada centro recibiu tres portátiles, que van equipados cun router WIFI e conectividade 4G gratuíta, grazas á colaboración dos operadores R, Vodafone e Orange\nA Xunta entregou en menos dunha semana a práctica totalidade dos 1.000 portátiles con conexións a Internet gratuítas, destinados a familias con menos recursos e cuxos fillos cursen Educación Secundaria Obrigatoria, Bacharelato ou Formación Profesional. A entrega dos restantes completarase a volta das vacacións escolares de Semana Santa ante a petición dos propios centros. Esta medida, aprobada no último Consello da Xunta, realízase en colaboración cos operadores R, Vodafone e Orange. A familias recibirán os equipos e a conectividade como préstamo persoal para facilitarlles aos seus fillos o seguimento da actividade educativa, mentres dure o estado de alarma.\nOs portátiles entréganse ás familias a través dos seus centros de ensino, grazas á colaboración dos equipos directivos, cos que se contacta previamente para pechar a entrega do equipamento. Todos os centros públicos que imparten Educación Secundaria Obrigatoria, Bacharelato ou Formación Profesional recibiron tres equipos con conectividade, que distribúen entre as familias atendendo á súa situación socioeconómica, priorizando o alumnado dos cursos de final de etapa que titulen (4º da ESO, 2º de Bacharelato e 2º de FP) e a aquelas familias que non dispoñan nos fogares de ordenador nin de conexión a internet.\nTriplícase o uso das plataformas online\nA dotación deste equipamento forma parte do paquete de medidas que puxo en marcha a Xunta para facilitar o seguimento en liña da actividade educativa. Entre as últimas actuacións está a posta a disposición dos docentes a pasada semana dunha plataforma de videoconferencia que permitiu na primeira semana activa máis de 30.000 reunións virtuais, nas que participaron máis de 100.000 docentes e alumnos.\nAdemais, desde o 30 de marzo os provedores de contidos da plataforma E-Dixgal: aulaPlaneta, Edebé, Netex e Pearson, permiten o acceso ao seus contidos aos centros que non están integrados na iniciativa, unha medida da que se poden beneficiar ata 95.000 rapaces.\nPor outra banda, as plataformas coas que xa contaba a comunidade educativa galega incrementaron o seu uso desde a entrada en vigor da emerxencia sanitaria en Galicia. Ata o 4 de abril, último día lectivo aplicación abalarMóbil triplicou os usuarios diarios, e fronte aos 28.000 de media diaria antes da crise, a semana pasada rexistrouse diariamente máis de 80.000 usuarios, chegando a máis de 217.000 o venres.\nTamén as Aulas Virtuais dos centros triplicaron o número de usuarios, pasando duns 18.000 de media diarios antes da emerxencia sanitaria a rexistrar máis de 58.000 ao comezo da semana pasada, triplicando tamén o uso da plataforma, que pasou de 1 millón de interaccións diarias a máis de tres millóns. Na plataforma de E-Dixgal rexistráronse incrementos de uso diario entre o 90% e o 110% sobre os habituais anteriormente.\nVideotitoriais para os docentes\nPara facilitar o acceso a todos os servizos dixitais educativos dispoñibles para toda a comunidade educativa, habilitouse un espazo tanto no portal educativo, https://www.edu.xunta.gal/espazoAbalar/espazo/servizos-dixitais) como na canle do espazoAbalar en Youtube (https://www.youtube.com/espazoAbalar), nos que se indica como acceder a eles, manuais de uso, e videotitoriais dos servizos e funcionalidades máis demandadas das aulas virtuais, o sistema de videoconferencia, e da plataforma de comunicación coas familias.\nA día de hoxe están dispoñibles oito videotitoriais sobre as cuestións máis demandadas: cinco sobre o uso das aulas virtuais por parte do profesorado; 2 sobre o uso do servizo de videoconferencia por parte do profesorado e do alumnado e un sobre o uso do servizo de comunicación ás familias e alumnado por parte do profesorado.\nNestes dez días que levan dispoñibles, os videotitoriais recibiron unhas 14.000 visualizacións, destacando o de uso do servizo de videoconferencia por parte do profesorado con máis de 4.100 visualizacións.


O obxectivo deste proxecto transversal é deseñar un plan de xestión integral da cadea produtiva, para exercer un maior impacto no envellecemento saudable, mediante a participación dos diferentes axentes que a compoñen: produtores primarios, industria transformadora, axentes de innovación e sistema de saúde.\nPersíguese formular alimentos funcionais de V e VI gama empregando hortalizas da horta galega en base ás necesidades detectadas polo sistema de saúde e ás necesidades de mercado detectadas pola industria transformadora.\nAs variedades de hortalizas terán que ser analizadas para seleccionar aquelas que teñan a mellores propiedades para ser utilizadas como alimentos funcionais.\nPara determinar a eficacia dos alimentos desenvolvidos deseñaranse estudos clínicos nos que se valorarás o impacto que teñen estes alimentos no estado de saúde de anciáns fráxiles hospitalizados.\nCo fin de desenvolver unha xestión sostible da produción destes alimentos deseñarase un proceso de biodixestión dos subprodutos resultante do procesamento das hortalizas. Finalmente péchase o ciclo produtivo cando os substratos específicos de alto valor biolóxico resultantes da biodixestión se reincorporen novamente ao proceso de produción hortalizas.


«АгроАльянс-НН»: «В сельском хозяйстве... - Potato System Magazine\nв Historia de éxito, Novidades rexionais\nAgroAlliance-NN é un novo agro-negocio de Nizhny Novgorod que leva contando as súas actividades desde 2018. Especializado no cultivo de pataca de sementes.\nA superficie de cultivo é de algo máis de 100 hectáreas. Rendementos na base da tempada pasada - unha media de 30 toneladas / ha. Adiante - plans para o desenvolvemento de infraestruturas, o desenvolvemento de tecnoloxías modernas, o cultivo de variedades prometedoras.\nNon obstante, contaremos máis sobre todo.\nA granxa está situada no sureste da rexión, no distrito urbano de Perevozsky, a 130 km de Nizhny Novgorod. A zona da rexión non se considera "pataca", pero segundo xefe de facenda Dmitry Kabanov, o equipo directivo tivo motivos para optar a esta praza.\n"Hoxe, moitos buscan plantar patacas en todas partes- di Dmitry Kabanov, - pero isto é malo: a cultura aínda mostra bos resultados só en determinadas condicións. Na rexión de Nizhny Novgorod, os distritos máis favorables para o cultivo de patacas son os distritos Arzamassky, Shatkovsky, Diveevsky, Gorodetsky e Bogorodsky. Cales son as súas vantaxes? Solos fértiles e ben estruturados; accesibilidade ao rego, campos cunha superficie media de 70-100 ha. Na actualidade, a maioría das empresas de pataca da rexión están alí localizadas; é difícil atopar terreos libres no barrio. Ao mesmo tempo, en cada un dos distritos non incluídos nesta lista, tamén se poden identificar un ou dous lugares onde hai todas as condicións necesarias para o cultivo da pataca».\nAgroAlliance-NN só ocupa tal plataforma. Nunha época dos primeiros anos 2000, neste territorio localizouse o territorio de Revezen LLC, un dos primeiros proxectos modernos de pataca realizados na rexión de Nizhny Novgorod. Os especialistas seleccionaron con moito coidado os terreos para ese proxecto e non se equivocaron. A experiencia de AgroAlliance-NN confirma hoxe: as patacas aquí son de moi boa calidade.\nPor certo, tras a conclusión do proxecto Revenzen, a pataca non se cultivou neste sitio hai case unha década.\nAdemais, a presenza dunha fonte de auga para o rego pode atribuírse aos pluses do distrito urbano Perevozsk - o río Pyana flúe polo distrito; a falta de problemas coas "mans que traballan": hai poucas empresas operativas e os residentes están interesados en traballar; actitude positiva das autoridades fronte á chegada de novos investidores.\nE todo o mesmo factor co que comezamos esta historia: a falta de grandes granxas de pataca no barrio, o que permite que a granxa de sementes observe o illamento espacial.\nSó hai nove persoas no equipo profesional de AgroAlliance-NN. Cada un é o responsable da súa propia área de traballo, de cada un, unha gran responsabilidade pola causa común. "Non podemos sentarnos ás costas de alguén, como sucede nas oficinas da cidade- comentarios Dmitry Kabanov. - Todo está á vista ”.\nO responsable da empresa sinala que os seus empregados traballan todo o ano, e moito depende da súa profesionalidade, dedicación e motivación. En calquera etapa de 12 meses pode perder concentración e cometer un erro que afectará o resultado final. Que facer para manter o espírito de loita de equipo durante toda a tempada? Desde o punto de vista de Dmitry Kabanov, "Hai que eloxiar aos especialistas, digno de pagalos e descansar", - estes son os tres principais compoñentes do éxito.\nNunha cadea con clientes\n"Crecemos variedades de pataca cedo e mediados da tempada, - o xefe de AgroAlliance-NN continúa a súa historia, para produtores agrícolas das rexións do sur, así como da Rusia central e da rexión do Volga. Ao elixir unha variedade, tamén temos en conta o rendemento e a presentación do produto. Noutras palabras, tratamos coa pataca que trae cartos tanto para nós como para os nosos clientes, porque estamos na mesma cadea. "\n"AgroAlliance-NN" está intentando traballar con clientes habituais por encargo.\n"Para nós é moi importante que as nosas patacas caian en mans profesionais, que a colleita sexa boa, a xente teña beneficios e o ano que vén volvemos para nós para as sementes, - Dmitry Kabanov explica a súa posición. - Se as relacións cos clientes poden crearse segundo este esquema, a compañía pode desenvolver unha estratexia de desenvolvemento a longo prazo ”.\nOs especialistas AgroAlliance-NN proporcionan apoio agronómico aos compradores de sementes, as primeiras consultas comezan moito antes da fase de plantación. “No inverno, discutimos durante horas como preparar a terra, como cultivala. Na primavera comentamos as mudas, e logo para os nosos agrónomos comeza a hora de saída - di Dmitry Kabanov.- Certo, este ano tivemos que comunicarnos só de xeito remoto durante moito tempo. ".\nAdemais das fronteiras das rexións pechadas na primavera, AgroAlliance-NN aínda non arranxou outros problemas na tempada actual. Pero o futuro plantexa moitas cuestións.\n"Agora nos custa entender o que pasará despois da pandemia- di o xefe da empresa. - Como vivirán os agricultores - os nosos clientes? Que tipo de pataca poderán mercar os habitantes do país: lavados, envasados ou sucios, a granel? Onde mercarán patacas: nos mercados ou nos supermercados? "Como sobrevivirá a industria no seu conxunto na tempada actual e que pasará a continuación?"\nO consumo de pataca no mundo está caendo e este é un signo alarmante para todos asociados ao negocio da pataca.\nAínda que AgroAlliance-NN planea, por suposto, continuar a construír. Aínda queda moito por facer para a posta en marcha.\n"Se queres xestionar dun xeito moderno, necesitas introducir boas tecnoloxías eficaces- di Dmitry Kabanov. - En particular, esforzámonos por mellorar o sistema de almacenamento na nosa economía e cada ano damos algúns pasos para mellorar nesta dirección ”..\nNa nova tempada, os equipos de rego comezan a funcionar nos campos da empresa. “As condicións meteorolóxicas son cada vez máis imprevisibles de ano en ano, - o director de AgroAlliance-NN explica esta decisión, - E consideramos necesario protexer as nosas patacas contra unha posible seca ".\nHai outras tarefas e solucións urxentes. "O que me atrae á agricultura- di Dmitry Kabanov, - Nunca chega un momento en que poida parar e dicir que todo está ben. Sempre hai algo que facer, onde desenvolver e só sobreviven aqueles que non teñen medo de arrolar as mangas. "\nCon esta posición do líder, a economía ten grandes perspectivas.\nEn nome dos editores, desexamos a AgroAlliance-NN, así como a todos os cultivadores de pataca rusos, bo tempo, boa colleita e prezos favorables para os produtos cultivados. Deixa que a nova tempada funcione para vostede o mellor posible.\nTags: AgroAlliance-NN2020 ۔2Rexión de Nizhny Novgorodpataca de sementes


O mundo mariño, protagonista da Cabalgata de Reis de Nigrán - ValmiñorTV\nInicioGALEGOO mundo mariño, protagonista da Cabalgata de Reis de Nigrán\nOs Reis Magos de Oriente serán recibidos o domingo no Pavillón Municipal de Panxón ás 19:00 horas despois de desfilar por Nigrán, A Ramallosa e Panxón. As Súas Maxestades sairán do Concello de Nigrán ás 17:00 horas percorrendo as rúas Rosalía de Castro e Manuel Lemos chegando á Ramallosa ás 17:30, para percorrer as rúas Romana Alta, Damas Apostólicas, Romana Baixa, Camiño da Cabreira e Manuel Lemos e concluír no Centro da Terceira Idade na Alameda de San Campio.\nPosteriormente, desfilarán ás 18:45 horas dende as pistas de tenis de Panxón para chegar ao Pavillón Municipal sobre as 19:30 horas. Percorrerán as rúas de Panxón e será no Pavillón onde se realizará a recepción real que outorga aos nenos a oportunidade de falar directamente con Melchor, Gaspar e Baltasar para trasmitirlles os seus desexos.\nNo seu desfile polas rúas do municipio, as súas Maxestades serán acompañados nos diferentes tramos polo grupo de animación de Zancudos que guían a Estrela de Oriente, pola Rondalla do Centro Cultural de Parada, polo Séquito Real Mariño, polo Séquito Real de Oriente e polos Carteiros Reais, e a continuación as tres carrozas con Melchor, Gaspar e Baltasar.\nAs portas do Pavillón serán abertas sobre as 19:00 horas unha vez chegue a Cabalgata ás súas portas. Mentres os Magos de Oriente percorren as rúas Jesús Espinosa, Mariñeiro e Paseo Martímo haberá animación no recinto deportivo ata a entrada dos Reis ás 19:30 horas. Todo o evento estará dirixido polo director de teatro Diego Valeiras.\n“Buscamos unha cabalgata diferente, na que participe todo Nigrán e que se convirta nunha viaxe chea de seres máxicos, de soños e de ilusión para todos os nenos de Nigrán”, declara Juan González, Alcalde de Nigrán.\nESPAZO VALEIRAS empresa de eventos escénicos presenta unha viaxe, a viaxe da Estrela de Oriente que cada 5 de xaneiro sae do fondo do mar para guiar aos Magos de Oriente a todas as casas e así cumprir cos desexos dos máis cativos e cativas e tamén dos maiores porque aínda temos agochado ese neno e nena no noso maxín.\nUnha vez durmidos, os seres máxicos do fondo mariño emerxen das augas do mar e inundan a mente das nenas e nenos, Hipocampos de luz, baleas brancas voadoras, peixes alados mesturados con seres mitolóxicos, logo os músicos anuncian o Séquito Real de Melchor, que entre redes prateadas e antorchas acompañan a súa carroza.\nDe seguido un grupo de músicos e malabares coralinos anuncia o Séquito do Rei Gaspar, que mantendo as redes prateadas de auga mariña e alumeados por antorchas anuncian a chegada da súa carroza.\nPor último outro grupo de animación xunto co Séquito do Rei Baltasar e tamén alumeando con antorchas anuncia a chegada da súa carroza real.


Montes de Lourizán, Ponte Caldelas e Cotobade serán 'liberados' de eucaliptos e acacias - Pontevedra Viva\nPonte Caldelas Pontevedra Cerdedo-Cotobade\nMontes de Lourizán, Ponte Caldelas e Cotobade serán 'liberados' de eucaliptos e acacias\nVenres 31 de Maio, 2019 ás 14:11 do Venres 31 de Maio, 2019\nMáis de vinte entidades de carácter ecoloxista, cultural, veciñais e comunidades de montes volverán a celebrar o Día Mundial do Medio Ambiente combatendo contra especies forestais exóticas ou invasoras como eucaliptos, acacias e mimosas.\nAsí, realizarán accións para eliminar estas árbores en espazos naturais de toda Galicia. No caso da comarca de Pontevedra, será en montes de Lourizán, Ponte Caldelas e Cerdedo-Cotobade. Nalgúns casos, completaranse coa repoboacións de especies forestais autóctonas.\nO obxectivo desta deseucaliptización simultánea é, segundo os seus impulsores, resaltar os efectos negativos destas especies nos montes galegos e reivindicar outra forma de xestión forestal do monte, onde primen as especies forestais autóctonas, se preserve a biodiversidade, se diversifiquen as funcionalidades do monte e onde haxa un ordenamento real do territorio.\nCousas de Raíces, que coordina esta iniciativa, consideran que as especies exóticas invasoras erosionan o solo, desprazan as especies propias, favorecen os lumes forestais, afectan os recursos fluviais ou alteran a paisaxe, entre outras consecuencias ambientais, ademais de xerar elevados custos económicos para a comunidade de propietarios.\nNo caso de Cerdedo-Cotobade, a xornada terá lugar o 8 de xuño no Couto da Eirexiña, onde se desenvolve un proxecto de custodia do territorio que nace da man da Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (ADEGA) e a comunidade de montes da parroquia de Rebordelo para a conservación do bosque autóctono e a biodiversidade.\nEn Ponte Caldelas, tamén ese mesmo sábado, A Rente do Chan dirixirá os traballos para deseucaliptizar, protexer e sinalar as árbores autóctonas nos montes de Gradín, A Insua e no IES de Ponte Caldelas. Neste último caso, alumnos e profesores custodian unha parcela de dúas hectáreas de monte comunal anexa ao centro educativo.\nO domingo 9 será a quenda de Lourizán. Os traballos para retirar os eucaliptos, que coordinará a comunidade de montes, serán na área do Regueiriño.\nO Centro Forestal de Lourizán amosa os seus avances fronte o risco hidrolóxico erosivo tras os lumes\nPor Redacción | Martes 18 de Xuño, 2019\nPonte Caldelas súmase á xornada de deseucaliptización convocada polo Día Internacional dos Bosques


Estado no que se atopa a zona de paso da pasarela.\nA Xunta di que colaborará no seu arranxo pero recorda que a infraestrutura non é da súa competencia\nAínda que os veciños de Navia de Suarna levan anos reclamando o arranxo da pasarela que dá acceso ao barrio de Barcia, a infraestrutura séguese deteriorando e corre xa un evidente risco de esborralle.\né tal o perigo que o paso de peóns está prohibido desde hai tempo, pero aínda así son moitos os veciños de Barcia que a usan diariamente, xa que lles evita ter que dar un rodeo a pé de máis dun quilómetro e medio para chegar á Proba.\nOs afectados denuncian que desde que a Xunta construíu a pasarela, a principios dos anos 90, o seu mantemento desde entón foi nulo. O problema radica en que ningunha administración quere facerse responsable da infraestrutura.\nA Xunta sempre defendeu que os titulares da mesma son Concello e a Confederación Hidrográfica do Cantábrico, o que estes dous organismos negan. Pese ao desencontro, a Xunta móstrase disposta a estudar como "encaixar a recuperación dá pasarela nun proxecto de Patrimonio Natural ou de Agader", pero matiza que a canle do Navia non forma parte dos recursos fluviais de competencia autonómica, «senón que a súa xestión é estatal», a través da Confederación.\nVecinos de Navia temen o esborralle da pasarela de Barcia pola súa...


A Academia celebrará o vindeiro 17 de maio en Xinzo de Limia | Real Academia Galega\nA Academia celebrará o vindeiro 17 de maio en Xinzo de Limia\nA Real Academia Galega celebrará o vindeiro 17 de maio en Xinzo de Limia, a vila onde medrou Carlos Casares, o protagonista do Día das Letras Galegas deste ano. A sesión extraordinaria da institución dedicada ao escritorterá lugar no salón de plenos do concello a partir das 11:30 horas e contará con intervencións arredor da figura homenaxeada a cargo da académica Fina Casalderrey e dos académicos Henrique Monteagudo e Xesús Alonso Montero.\nO presidente da Real Academia Galega, Víctor F. Freixanes, será o encargado de pechar o acto, que poderá seguirse en directo a través da pantalla instalada na carpa que se montará na praza Carlos Casares.\nNado en 1941 na cidade de Ourense, Carlos Casares marchou a vivir con só tres anos a Xinzo de Limia, a vila da que seu pai era natural, e onde este exerceu como mestre durante décadas. A comarca da Limia deixou unha importante pegada na súa vida, reflectida na súa obra literaria.\nO territorio da súa infancia e adolescencia foi o elixido para o acto central da Real Academia Galega neste ano dedicado á súa figura no que a institución tamén desenvolverá outras iniciativas noutros escenarios destacados da súa traxectoria. A RAG abriu en febreiro o Ano Carlos Casares coa presentación do proxecto web Primavera das Letras no CEIP Carlos Casares de Vilariño (Nigrán), onde estableceu o seu fogar, e a finais de ano celebrará un simposio sobre o autor.


Ven, 20/06/2014 - 15:15 — marcos\nOs alumnos da ESO recibirán as notas o mércores 25 de xuño ás 12:00 h.\nXornada especial de portas abertas\nXov, 13/02/2014 - 17:33 — admin\nCo fin de que poidades coñecernos un pouco mellor, o vindeiro sábado 22 de febreiro, a partir das 12:00h. celebraremos no Colexio da Asunción unha xornada especial de portas abertas.\nVen, 13/12/2013 - 22:47 — admin\nO pasado día 5 de decembro, realizouse no noso colexio un simulacro de incendio.\nO simulacro realizouse de xeito rápido e eficaz, quedando todo o mundo "a salvo" en poucos minutos. Non se rexistrou ningún incidente no mesmo e todos os alumnos e personal do centro desaloxou o mesmo ordenadamente.\nAquí tendes unha foto logo do desaloxo.\nVen, 18/10/2013 - 09:45 — admin\nO Plan Proxecta é unha iniciativa da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria en colaboración con diferentes organismos dirixida a fomentar a innovación educativa nos centros.\nDentro do ánimo do centro de participar en diferentes iniciativas educativas, solicitáronse varios programas, dos cales foi concedido o de Clases sen fume, para 1º e 2º da ESO, que se desenvolverá ao longo deste curso escolar.\nCon este programa trátase de evitar que os alumnos se inicien no hábito do tabaquismo e axuden a saír del a persoas da súa contorna.\nVideoconferencia:"Facendo física de partículas polo mundo"\nMar, 06/11/2012 - 14:33 — Bea\nOs alumnos de 3º e 4º de ESO participamos nunha videoconferencia con outros 100 colexios de toda Galicia onde cinco galegos que son físicos contaron as súas experiencias.\nInstrucións para o rexistro na páxina web\nPremede aquí para consultar as instruccións para o rexistro na páxina web do centro.\n« primeira‹ anterior12345678


Curso de froiticultura na Fundación Juana de Vega - Campo Galego\nInicio / Horta / Curso de froiticultura na Fundación Juana de Vega\n03/02/2021 1:26 p.m.\nA Fundación Juana de Vega abre o prazo de inscrición no curso de formación práctica de froiticultura do ano 2021 que se desenvolven en colaboración co Centro de Formación e Experimentación Agroforestal de Guísamo (Bergondo-A Coruña).\nO curso ofrece unha ampla formación e ten unha duración de 125 horas. Comezará o 18 de febreiro, impartíndose en horario de tarde ata o mes de decembro. O custo da matrícula é de 200 euros.


Vídeo de Diego Ameixeiras - libro: Dime algo sucio. Intriga y narrativa negra, 2009\nLectura: Dime algo sucio de Diego Ameixeiras\nvídeo publicado: 22/08/2011\nA policía de Oregón atopa unha parella de cadáveres no interior dunha nave industrial abandonada. O home negro está axeonllado no chan colocando as últimas novidades en primeira liña da manta. Nelson, o grafiteiro, preparou nun muro da marxe esquerda do río unha versión manga do retrato de Laura, a moza que practica tres horas semanais de kung-fu. Ánxela confésalle a Marga que non quere nada que lle recorde a Xaime, desexa que desapareza da súa cabeza, matar os seus recordos. O taxista sorpréndese cando le o texto que os dous homes sen teito escribiron no seu cartón: «o rumor da melancolía é o son dunha orquestra ao lonxe.» Dime algo sucio de Diego Ameixeiras é unha novela de intriga que pretende desvelar o misterio que une as vidas cruzadas de persoas moi diversas, que buscan atopar un anaco de esperanza nalgunha das fendas da cidade cero. Escrita cunha prosa áxil e directa, amosando unha eficacia narrativa extraordinaria, esta cuarta novela confirma a madurez literaria de Diego Ameixeiras, un dos autores máis orixinais e valiosos da narrativa galega do século XXI.\nDime algo sucio de Diego Ameixeiras - Pulp Books, 2011, Intriga\nPelículas contadas por Diego Ameixeiras en Dequevalapeli.com\n18 comidas, Jorge Coira, 2010, Comedia\nDiego Ameixeiras Novelle\nEs periodista y guionista de cine y televisión. Ha trabajado escribiendo para varias series emitidas por TVG (Terra de Miranda, Os Atlánticos, Matalobos) y es coguionista de los largometrajes 18 comidas (Jorge Coira, 2010) y La mujer del Eternauta (Adán Aliaga, 2011). Hasta el momento ha publicado las novelas de género negro Baixo mínimos (2004), O cidadán do mes (2006) y Asasinato no Consello Nacional (2010). Con Tres segundos de memoria logró en 2006 el prestigioso Premio Xerais de Novela.\nVídeos de Diego Ameixeiras en Dequevalapeli.com


Xavier Vence: Novembro 2012\nCon Cefe no Debate poselectoral en CorreoTv\nDebate poselectoral en CorreoTv 24.10.2012\nPublicada por Xavier Vence à(s) 00:08 Sem comentários:\nAgora que xa rematou a campaña electoral xa podemos mirar con perspectiva certos argumentos, metáforas e outras figuras retóricas utilizadas ao longo destas semanas. Agora podemos falar delas con máis serenidade. E convén que o fagamos con clareza e espíritu construtivo.\nNo discurso político adoita facerse uso de todas as figuras retóricas. Das máis poéticas e inspiradas ás máis burdas, como as mentiras puras e lisas, que, desde a alza do movemento neocon, son as figuras retóricas predilectas da dereita.\nNa esquerda adoitase tirar máis da retórica épica e histórica. A lexitimidade histórica e ideolóxica son valores moi apreciados. Tamén o programa, como non pode ser doutra maneira en forzas que pretenden ser transformadoras. Iso estivo e está, por suposto, tamén na retórica da esquerda nacionalista, como se esforzou en facer o BNG, con mellor ou peor fortuna, ao longo desta campaña e tamén nos meses anteriores.\nO certo é que para a lexitimación das apostas, dos cambios de estratexia e mesmo dos pinchacarneiros sempre se bota man da historia e dos “santos”.\nUn deses exercicios que a min me resultou particularmente rechamante foi a forma en que Anova e, antes ca ela, a FPG e os asinantes da vella “Posición Soto” xustificaron a súa aposta pola alianza electoral con Esquerda Unida, botando man da experiencia do Frente Popular do 36, no que participara o Partido Galeguista. O discurso proclamado é, en síntese, o seguinte: “estamos nunha situación de emerxencia, de loita contra o fascismo, como acontecía en 1936 e, polo tanto, hoxe coma daquela apostamos pola alianza electoral cun programa común entre o nacionalismo e a esquerda estatal; iso é o que fixeron Castelao e Bóveda ergo iso é o que nós debemos facer agora e facemos”.\nA primeira vista o argumento podería parecer cautivador e consistente. Porén se nos paramos un pouco resulta moi discutíbel por non dicir falacioso. E, claro está, detrás desa valoración agóchase algo de moito maior alcance que un mero exercicio de retórica; de feito, aí reside en boa medida a cuestión fulcral do nacionalismo moderno: a autoorganización. Vexamos por que.\nDeixando a un lado agora a valoración de se a radicalización da dereita e a regresión democrática auspiciada polo neoliberalismo na actualidade, baleirando de contido a democracia por erosión da soberanía, pode ser realmente equiparábel aos fascismos dos anos trinta, hai algúns feitos diferenciais entre o acontecido en 1936 e 2012 que obrigan a poñer en causa ese discurso lexitimador.\nO primeiro feito histórico é que naquel entón tratábase dunhas eleccións ao Congreso dos Deputados da República Española. Non eran eleccións ao Parlamento de Galiza, que na altura non existía, porque nin sequera fora aprobado o Estatuto. De feito, o obxectivo primordial do Partido Galeguista naquela alianza era garantir o apoio político para sacar adiante o Estatuto e iso pasaba, primeiro por derrotar á dereita e segundo garantir que as esquerdas españolas –PSOE, IR, PC- se comprometeran no seu apoio (sabendo que eran pouco proclives ao noso estatuto).\nSegundo, habida conta do sistema electoral, esa era a única vía segura para colocar algúns galeguistas no Congreso de Deputados da República, condición inescusábel para ese mesmo obxectivo do Estatuto.\nTerceiro, tamén eran conscientes os galeguistas progresistas de que nesa altura compría pararlle os pes á dereita fascista e abertamente antiautonomista que dominara o bienio anterior e para iso había que acumular todas as forzas demócratas e progresistas, que pivotaban ao redor do PSOE, Izquierda Republicana, PC. Compre recordar que, non por acaso, en Cataluña o que se presentou foi o Front D’Esquerras, nucleado arredor de ERC. Aquí, a debilidade do PG non permitía outra cousa e, con criterio realista e responsábel, Castelao e Bóveda apostaron por integrarse na Frente Popular.\nSen dúbida, é moi difícil facer un paralelismo mimético entre aquela situación e a actual.\nPara empezar, as eleccións do 21-O foron eleccións ao Parlamento Galego, para a súa IX lexislatura; polo tanto, o ámbito de xogo era exclusivamente galego e non estatal. A pesares da hexemonía dos dous grandes partidos estatais, o certo é que as institucións autonómicas xa teñen definido un espazo político propio e o nacionalismo de esquerdas é un polo de referencia que determina moitos dos debates.\nPor outra parte, non pode razonarse como se nese Parlamento non existise unha relevante presenza do nacionalismo de esquerdas representado polo BNG, articulado como fronte e da que formaba parte o Encontro Irmandiño até apenas 6 meses antes das eleccións. Do que estamos falando, polo tanto, non é dunha estratexia para garantir a presenza do nacionalismo de esquerdas senón da súa división.\nDe por parte –e dito con todos os meus respectos- hai que botarlle bastante imaxinación para ver a EU como encarnación do Frente Popular da república, tanto desde un punto de vista cuantitativo como cualitativo. Até estas eleccións EU era unha forza extraparlamentaria en Galiza, razón pola que non parecía que fose a alianza capaz de frear de verdade a dereita radical representada polo PP e impedir a súa continuidade no goberno. Como así se viu.\nDesde logo, e máis alá da maior ou menor simpatía que puidera espertar como interlocutor de esquerdas en España ou para entenderse en moitos aspectos da política a nivel estatal –como ven facendo o BNG no Congreso-, desde a perspectiva do proxecto nacionalista unha alianza electoral dese tipo supón unha inflexión nunha liña que levaba asentada no nacionalismo galego desde Castelao e Bóveda: o principio de auto-organización. Nese sentido, é un retroceso político e ideolóxico notábel. Máxime cando se trataba de enfrontar esa coalición a unha opción nacionalista consolidada. E o retroceso pode ser de maior alcance no caso de que despois do proceso electoral se encamiñase cara unha certa integración de caracter orgánico ou estratéxico, como propugnan algunhas partes de Anova.\nÉ lícito abeirar o discurso nacionalista para incardinarse nun proxecto federal de esquerdas, como tamén fixeron nos anos trinta algúns galeguistas que se incorporaron a Federación Republicana Galega, a ORGA de Casares Quiroga ou Izquierda Republicana. Eran tamén xente valiosa, que fixeron contribucións de primeira orde ao noso país e tiveron algúns grandes responsabilidades no goberno da República, pero está claro que non foi esa a opción de Castelao e Bóveda. Estes pularon polo Partido Galeguista e sentaron as bases do nacionalismo moderno, cuxo principio basilar é a autoorganización, é dicir, a construción de organizacións políticas propias e independentes de calquera subordinación ou federación allea. Autoorganización que, como é lóxico, non exclúe a colaboración internacionalista senón todo o contrario; aquela é a condición para estabelecer vínculos inter-nacionais.\nOs posicionamentos de Castelao e Bóveda son feitos da nosa historia que, sen dúbida, coñecen ben Beiras, Ferrín e tantos outros amigos nacionalistas. O que xa resulta máis sorprendente é a utilización reiterada dos nomes de Castelao e Bóveda para lexitimar a actual alianza con Esquerda Unida. Ou quizás sexa a consciencia desa “transgresión das liñas vermellas” o que leva a reiterar os nomes de Castelao e Bóveda na procura de lexitimación.\nA transgresión vai empatar con outro argumento que pega na liña de flotación do nacionalismo. O argumento é sabido: hai que unir a esquerda contra o PP. Certamente a unidade neste momento é importante, pero haberá que admitir que deberá empezar pola unidade do nacionalismo de esquerda. Unidade orgánica, unidade de proxecto e unidade electoral. Logo, en función dos resultados, habería que estar dispostos a alianzas de goberno con todas as forzas progresistas para sacar adiante un goberno alternativo ao do PP. Agora ben, lanzar por diante o eslogan da “unidade da esquerda contra o PP” como argumento contra o nacionalismo de esquerdas é alimentar o prexuizo máis sibilino e insidioso contra o nacionalismo. Para quen considera que Galiza é unha nación, non pode aceptar o discurso de que o nacionalismo galego divide. O que divide é a presenza de forzas estatais, competindo no espectro ideolóxico no que existen forzas galegas –o mesmo cabe dicir no eido sindical. Reflexo e consecuencia do feito de aquelas forzas estatais non aceptaren realmente o caracter nacional de Galiza e o seu dereito de autoorganización (cousa que, como se sabe, non acontece exactamente igual en Cataluña, por exemplo).\nOutro fío argumental utilizado con profusión nestes tempos consiste na referencia –excesivamente mitificadora e acrítica- á experiencia grega de Syriza. Agora ben, esa socorrida e discutíbel comparación coa Syriza grega choca cun feito básico: Syriza é unha alternativa nacional nun país con Estado propio e sen problemas nacionais no seu interior. Pola contra, no noso caso, trátase dunhas eleccións nunha nación sen estado, nas que unha das patas da alianza é xenuinamente galega e a outra é parte dunha forza estatal (EU-IU/PCG-PCE). De haber algo parecido a un Syriza galego iso era o BNG, do que o Encontro Irmandiño decidiu retirarse (por certo, disque por diferencias insalvábeis cun partido comunista nacionalista para a continuación coaligarse cun partido comunista estatal). Outra cousa ben diferente é que IU teña o proxecto de crear algo asi como unha Syriza española (Izquierda Plural, non sempre moi cooperativa) e quixeran empezar por conformar unha “Syriza autonómica”.\nSituados máis concretamente no escenario da crise política que vivimos na actualidade a opción escollida por AGE tamén vai cargada de consecuencias. Como moi ben se encargou de recalcar Beiras nestes tempos estamos diante da crise dun réxime, do réxime que arranca da transición. Agora ben, non leva polo mesmo camiño poñer o énfase na crise do réxime instaurado na transición coa monarquía borbónica e unha democracia bipartidista que deturpa a vontade popular que poñer o énfase na creba do modelo de estado das autonomías a man dun movemento reaccionario recentralizador que obriga aos nacionalismos a abrir un proceso constituinte de ruptura pola vía da soberanía e a independencia. Posto en termos gráficos e maximalistas, entre a loita por unha república española e a loita por unha república galega, o nacionalismo galego non debera ter dúbidas de cal é o eixo prioritario. Iso si, resulta difícil imaxinar a EU embarcada neste último polo, ou non?\nTodos estes vectores da contradicción definen o pano de fondo dun debate dentro do nacionalismo e o independentismo que compre obxectivar máis alá das leas e trafulcas superficiais ou episódicas. Isto é particularmente importante cando o que empezou sendo unha “alianza técnica para unhas eleccións” acaba plantexándose como “unha alianza permanente” para facer unha “oposición cohesionada” e, para algúns, mesmo o primeiro paso para unha Frente Ampla.\nUnha cousa é respectar e mesmo defender o dereito de autodeterminación e outra ben distinta é ter como obxectivo levantar a conciencia nacional até construír un estado propio. Isto último implica darse como obxectivo central da acción política contribuír activamente a ese proceso, sabendo que este nunca é espontáneo nin moito menos. Polo contrario, é abondo traballoso, como todo o que vai contracorrente.\nPolo tanto, dun ponto de vista nacionalista e, particularmente, dado o marco da convocatoria, resulta difícil de comprender esa alianza e máis difícil aínda admitir que poida resultar positiva para o avance do proxecto nacionalista de esquerdas. En todo caso, máis alá da gravidade desta confrontación electoral e das súas consecuencias inmediatas, o máis importante é que a partición do campo nacionalista non acabe cristalizando nun reforzamento orgánico do polo estatalista ou, o que é o mesmo, nun enfeblecemento orgánico do polo nacionalista (de esquerdas, porque é o único que hai). Por iso, o reagrupamento do nacionalismo de esquerdas debería ser a prioridade absoluta. E para esa tarefa si que poderiamos citar o exemplo de Castelao e Bóveda. Prioridade urxente, entre outras cousas, para evitarmos que Galiza quede abeirada no debate aberto para a redefinición do mapa das nacións ibéricas e europeas.\n(Publicado en Sermos Galiza, 1.11.2012)\nPublicada por Xavier Vence à(s) 11:00 2 comentários:


Atlanta é a capital do estado de Georgia. A poboación da área metropolitana de Atlanta foi máis de 5,5 millóns de persoas antes de que se realice a epidemia. Foi un lugar importante nos comics, na tempada 1 e a tempada 5 da serie de televisión.\nAtlanta é a capital e a cidade máis poboada do estado de Georgia. É o centro cultural e económico da área metropolitana de Atlanta, a cidade en 5.359.205 e é a novena área metropolitana máis grande do país. Atlanta é o centro do transporte dos Estados Unidos do sueste, por estrada, ferrocarril e melodías porque ten o aeroporto máis grande do mundo.\nAínda que o número de vidas aumentou, o goberno eo exército aconsellaron ás persoas a unirse ás grandes cidades pola súa protección, pero non puideron manexar a situación desastrosa. O exército non puido conter infectado, levando á maioría da súa poboación para resucitar a vivir vivindo. Os puntos de control militar foron invadidos, e os vehículos foron queimados ou abandonados. A xente estaba intentando fuxir da cidade usando estradas e estradas, con todo, quedaron engulidos; Deixando aos ocupantes de vehículos vulnerables a “roamores”. O edificio do centro de control da enfermidade tamén se baseou en Atlanta e intentou atopar unha cura para a epidemia. Cando a cidade volveuse invadida e os soldados foron infectados, chamáronse Strikes de aire, liberando Napalm nas rúas da cidade. Con todo, isto foi ineficaz, ea cidade permaneceu en mans dos non mortos. Aínda que a maior parte da cidade permaneceu intacta, xa que só as rúas infectadas foron dirixidas (o que explica por que, cando Rick Grimes entrou na cidade, viu varios vehículos queimados). Coa cidade invadida polos non mortos, deixou o suburbio de Atlanta relativamente seguro ata que as raíces comezaron a facer o seu camiño cara a máis áreas rurais, buscando comida.\nAtlanta vese unha vez máis no episodio “Slabtown”, onde se revela que Beth Greene foi levado ao hospital de Grady Memorial e quedouse aquí desde a súa desaparición na tempada 4. Tamén se revela que o Departamento de Policía de Atlanta aínda está activo pero é Moi limitado na súa xurisdición e control, limitado a seccións de Grady Memorial Hospital e agora cunha ditadura. Forzando aos supervivientes “gardados” para facer o traballo. Carol e Daryl tamén viaxaron a Atlanta en “consumido” para buscar Beth en Grady Memorial Hospital. Noah tamén intentou escapar de Atlanta e coñeceu a Daryl e Carol.\nNo videojuego de tempada 1 O personaxe principal Lee Everett está esposado Na parte traseira dun coche policial dirixido lonxe de Atlanta no establecemento correccional do condado de Meriwether en Georgia. Aínda que non se ve no xogo desde a introdución, varias referencias están feitas sobre Atlanta por Lee, informando aos outros supervivientes que Alanta non era inmune, como servizos de axuda federal. Informado do estado da cidade a través de radio e emerxencias. O FRS tamén declarou a cidade 9 desastre desde o inicio do Apocalipsis, o que significa que a cidade foi completamente invadida polas raíces e que agora estaba perdida. Cara ao final do primeiro episodio do xogo, Glenn quería abandonar o grupo de supervivientes e deixar a Atlanta para atopar a súa familia e amigos coa esperanza de que aínda estivesen vivos.\npara o artigo principal, consulte a Interestatal 85\nUnha das estradas principais que levan á cidade de Atlanta foi a interestatal 85. A xente que intenta fuxir da cidade quedou atrapada nas estradas saíntes do A estrada, e coa estrada bloqueada, a xente volveuse máis fácilmente infectada. Rick Grimes usou esta sección de estrada (lado de entrada) para entrar na cidade a cabalo. Outros sobreviventes parecían usar esta estrada, xa que Glenn foi visto dirixindo un coche roubado nesta estrada para distraer as raíces mentres Rick salvou aos outros supervivientes da tenda. A estrada tamén foi vista en “O que nos espera” na tempada 2, onde todos os supervivientes abandonan Atlanta por esta estrada.\nNo xogo de Telttal do Walking Dead, Lee Everett está esposado na parte traseira dun coche policial dirixido a Atlanta á prisión logo de ser condenado polo asasinato dun senador Estados Unidos por unha aventura coa súa esposa.\nMoverse nas rúas sen a vida, Rick coñeceu a unha horda de zombies, obrigándoo a fuxir. Desafortunadamente, foi derrocado o seu cabalo e refuxiouse nun carro abandonado mentres o seu cabalo foi devorado por decenas de zombies. (“Decompostos pasado”), evitando as prolongadas raíces, Rick deixou caer a súa bolsa de armas de fogo na rúa para sobrevivir e, posteriormente, Glenn vese que se ve nunha rúa para recuperar o chapeu de Rick así como a bolsa de arma de fogo.\nRick foi contactado por Glenn a través da radio, que lle deu instrucións sobre como fuxir da súa posición, atrapado dentro do tanque do exército. Rick foi ao lugar onde Glenn díxolle que ir á parella presentaba os zombies ata unha escaleira que levaba aos tellados. A partir de aí, fixeron o seu camiño cara a unha tenda de departamentos onde outros supervivientes estaban arraigados. T-Dog e Morales saíron da tenda para matar aos zombies próximos, permitindo que Rick e Glenn ingresen. No interior eran os outros supervivientes, Jacqui e Andrea, mentres que Merle Dixon estaba no teito da tenda, a garda. Debido á chegada torpe de Rick e ao feito de que Merle atraeu os asaltos do tellado por pracer, as raíces comezaron a traballar ao redor da tenda, atrapando aos supervivientes. Nun principio, estes intentaron escapar do subterráneo, pero o paso foi bloqueado. Rick tiña outra idea e arrastrou o cadáver de Wayne Dunlap na tenda antes de abrir o corpo e cubrirlle e Glenn das súas entrañas, permitíndolles percorrer a horda de zombies e roubar dous vehículos, antes de volver á tenda para rescatar a outra Superviventes e sacar o grupo da cidade mentres Dixon quedou atrás, despois de estar esposado no tellado para que se volvese contra os seus colegas e que a clave para esposas perdeuse. (“Tripa”) Merle, despois de quedar atrás, comezou delirante, pero movida e comezou a tentar atrapar unha vía metal próxima. Rick, Glenn, T-Dog e Daryl volveron máis tarde na tenda e volvemos ao teito para descubrir que Merle amputaba a man e fuxira. (“Ten que falar coas ranas”) o grupo seguiu un rastro de sangue que os levou a descubrir que Merle cautou co seu coto e escapou por unha xanela trastorada. Despois de planificar como recuperar unha bolsa de fogo na rúa próxima, o grupo abandonou a tenda. (“The Gang”)\nConvalcence House de Atlantant> Para o artigo principal, consulte Atlanta Convalescence House\nCando Rick, Glenn, T-Dog e Daryl Dixon volveu a Atlanta para liberar Merle, esposado No teito e para recuperar a bolsa de arma de fogo que queda na rúa, reuníronse con outros supervivientes que usaron unha casa de xubilación como base de refuxio. A casa de convalecencia estaba chea de varias decenas de persoas maiores que foran abandonadas polo persoal, con excepción de dúas persoas. Estes dous traballadores, membros dos vellos de Gang, reclutaron aos membros da pandilla para axudar a coidar dos anciáns da casa, volvendo a casa nun complexo ben defendido. Os homes estaban armados con varias armas e miraban sobre a casa, incluíndo un almacén / garaxe que está conectado na casa e onde se desenvolveron coches. Outros supervivientes incluíron algunhas mulleres, enfermeiras que axudan aos maiores. (“Gang”)\nCentro de control de enfermidades\nPara o artigo principal, consulte CDC\nEste é un edificio principal en Atlanta no que os supervivientes intentaron entrar no episodio 5 da tempada 1 , “Forest Fires”, nun intento de atopar axuda do goberno.\nGrady está situado na cidade de Atlanta. Os restos da policía de Atlanta conseguiron manter parte do hospital funcional cun puñado de outras persoas baixo a dirección de Dawn Lerner.\nMoitas persoas anónimas\nSiggard Family Horse – Rick montou o cabalo a Atlanta, Esperando atopar a súa familia, pero foi devorado por Roeders.\nMoitas persoas anónimas.\nMorais – un superviviente que viviu coa súa familia en Atlanta antes da epidemia.\nMiranda Morais – un superviviente que viviu co seu marido e familia en Atlanta antes da epidemia.\nEliza Morales – un superviviente que viviu cos seus pais e irmáns en Atlanta antes da epidemia.\nLouis Morales – un superviviente que viviu cos seus pais e a súa irmá en Atlanta antes da epidemia.\nAmy – viviu na cidade de Atlanta, onde estaba estudando na universidade e viviu nun dormitorio .\nJim – un mecánico de coche especializado na reparación de coches e vehículos.\nGlenn – de Michigan, mudouse a Atlanta na súa vida adulta.\nT-Dog – un superviviente que viviu en Atlanta antes da epidemia.\nJacqui – viviu en Atlanta onde traballou para o departamento de zonificación da cidade.\nSiggard Family Horse – incautado e devorado por asadores mentres axudou a Rick entrar en Atlanta.\nWayne Dunlap – Matado por zombies, entón asasinado por T-Dog.\nGavin Trevitt – accidentalmente asasinado por Beth Greene.\nGorman – asasinado por un Joan resucitado.\nO’Donnell – empuxado nunha gaiola de ascensor por Beth Greene.\nBeth Greene – sacrificados na cabeza por Dawn Lerner.\nDawn Lerner – Esquecido na cabeza de Daryl Dixon.\nLee Everett – un profesor de historia da Universidade de Georgia Atenas que naceu e creceu en Macon, entón escoitou a Atlanta coa súa muller antes da epidemia.\nLee Woman – a muller de Lee Everett.\nSteve – unha emisora para Wabe que se escoitou na radio.\nc Arley: un reporteiro reflexivo rapidamente das noticias rexionais de Atlanta.\n“t como para falar con ranas “\n” as luces do bosque “\n” “Tema-proba 19”\n“o chupacabra” (flash-back)\n“preto do lume moribundo”\n“Ocultar e buscar”\n“teclas ao reino”\n“Un novo día”\nAtlanta no videojuego\nHai só Licor do elenco da serie de televisión de The Walking Dead eo equipo que naceron en Atlanta.\nChandler Riggs, que xoga Carl Grimes\nScott Wilson, que xoga Hershel Greene.\nJames Allen MC), que interpreta a Jimmy.\nIrone Singleton, que xoga T-Dog.\nRoger Jackson, que presta a súa voz a Chuck no Video Game, tamén é Atlanta.\nEste é o único lugar onde aparecer na serie BD, a serie de televisión, videojuegos e webisodes.\no Cidade é mencionada varias veces no videojuego e é brevemente vista no inicio.\nas localizacións da casa de Rick, a casa de Morgan e do parque onde A “filla da bicicleta” foi descuberta e despois asasinada atópanse todos situados un cuarto de milla do histórico concerto de Atlanta. De feito, a casa de Rick está directamente fronte á rúa Zoo de Atlanta. Pódese ver un dos seus edificios cando Rick deixa a súa casa.\nMoitas escenas foron convertidas en Atlanta, no distrito de cinco puntos. Sitios como o parque de Woodruff, a Universidade Estatal de Xeorxia e os edificios ao seu redor, como a 25 parque, o edificio xusto e a construción de Candler poden verse durante as escapadas de Rick.\no centro -ville d’atlanta é un pago instalación no monopolio do andar morto.\nHomer Simpson aparece nun panel nos comics.\nCynthiana, Kentucky • Atlanta, Georgia • Campamento de supervivencia de Atlanta • Campo de Wiltshire • Greene Farm • Institución correccional do condado de Meriwether • Woodbury, Georgia • Estación Nacional de Garda • Estación de Pai Gabriel Stokes • Base de cazadores • Área de seguridade de Alexandria • Colonia do outeiro • Washington, DC• O Santuario • O Reino\nCounty King, Georgia • Harrison Memorial Hospital • Departamento de Sheriff County King • Interstate 85 • Siggard Farm • Atlanta, Georgia • Atlanta Grand Store • Atlanta Convalescence House • Survivents Camp Atlanta • Centro de control de enfermidades\nVehículo embotellado da estrada • Igrexa da Convención Bautista do Sur • Greene Farm • Anonymous High School • King County Primary School • Wiltshire Estates • Farmacia de Steve • Patton Bar • Merrt County, Georgia • Fort Benning • Elders Mill Road\nCorrectional Establishment of Western Georgia • Sportman’s Deer Cooler • Woodbury, Georgia • Apartamento do gobernador • Clínica da comunidade de Woodbury feed • Nacional campamento • O Shack • Verlin & Seed Co • Anonymous Daycare • Woodbury Arena • Woodbury Busca Facility • Yellow Jacket Creek • Estrada Dashters • King County, Xeorxia • King County Café • Grantville Mill • Motel anónimo\nTemporada 4 Establecemento correccional de Georgia Occidental • Big Spot • Camp de Clara • Universidade Estatal de Fort Valley • Distrito anónimo • Campo de Garda Nacional • Woodbury, Georgia • Edificio • Campamento de Martínez • Pine Vista Country Club • Terminus\nTemporada 5 Terminus • Sala Sarah Igrexa • C Establishment Orrequência de Georgia Occidental • Interestatal 85 • Atlanta, Georgia • Grady Memorial Hospital • Shirewilt Estates • Alexandria Safety Area\nrasgado County King, Georgia\nalmacenamento en frío Atlanta, Georgia • Instalación de almacenamento\no xuramento Harrison Memorial Hospital


Arbo acomete a mellora e ensanche dun camiño no lugar de Pazos, na parroquia de Barcela - Comarcas na Rede\nHomeA ParadantaArboArbo acomete a mellora e ensanche dun camiño no lugar de Pazos,...\nO acalde de Arbo, Horacio Gil, adiantou que de cara a conseguir a mellora da seguridade vial do treito, “realizarase un ensanche integral da plataforma da zona de actuación, conseguindo un ancho libre de 4 m”. Ademaís a zona dotarase de dous postes de formigón coas súas luminarias correspondentes, para conseguir unha boa visibilidade nas horas nocturnas.\nHoracio Gil subliñou que coas obras que se prevén neste proxecto “pretendese optimizar o servizo que ofrece o camiño e mellorar a seguridade vial do mesmo, xa que, na actualidade, é un vial moi estreito e perigoso”.\nEstes traballos forman parte do proxecto do Goberno local de optimización da rede municipal de estradas para mellorar a seguridade viaria tanto para vehículos coma para peóns.\nDada a amplía superficie do concello e o gran número de estradas existentes, a tarefa de mantelas todas en perfecto estado, explica o alcalde de Arbo, “é complicada”, sendo necesarios “continuos proxectos de ampliación da plataforma que melloren a seguridade tanto de vehículos coma de persoas”.


Pazos (apelido) - Wikipedia, a enciclopedia libre\nPazos é un apelido galego. Atópase hoxe en día moi espallado por mor da emigración galega, tanto pola Península Ibérica, como en Hispanoamérica. Conta coas variantes Pazo, Opazo e Dopazo (orixinariamente do Pazo).\n2 Apelido toponímico\n7 Levan este apelido\nA verba pazo (en portugués: paço) refírese á casa señorial fidalga e xeralmente rural de Galicia. O termo é un cognado de palacio, pois procede do latín palatiu(m). Malia existir exemplos máis antigos, este tipo de construción espállase unha vez concluídas as refregas señoriais do século XV, cando a nobreza galega substitúe a torre -de carácter eminentemente defensivo- polos máis confortábeis pazos, algunhas veces acaroada á vella torre. Como vivenda das familias nobres os pazos atópanse habitualmente brasonados. O mesmo tipo de construción existe noutras zonas feudais de Europa coma Francia (châteaux) ou Gran Bretaña (manor houses).\nSe ben corresponde a un tipo de arquitectura propia do ámbito rural, conforme o carácter rural da antiga nobreza, tamén existen exemplos urbanos.\nApelido toponímico[editar | editar a fonte]\nEste apelido é considerado de carácter toponímico. O pazo dá lugar a numerosos topónimos galegos, tales como Pazos de Borbén, Pazos de Borela ou Pazos de Reis, tres localidades da provincia de Pontevedra. Porén non sempre existe constancia de que algún pazo dése orixe ao topónimo, o que xera un interrogante, cuestionando o carácter toponímico do apelido.\nÁ súa vez estes topónimos -ou o pazo mesmo- dan lugar a varios antropónimos, tales como Pazos mais o apelido vólvese indiscutidamente toponímico nalgunha das súas diversas variantes, tal coma Dopazo (do pazo).\nEstes antropónimos tórnanse novamente topónimos nalgunhas localidades americanas, levados pola emigración galega, coma o caso de Pazos Kanki, localidade da Provincia de Bos Aires, Arxentina, que lembra a memoria de Vicente Pazos Kanki, crego altoperuano que tivo participación na Revolución de Maio, ou en rúas da cidade de Buenos Aires, como José Pazos, rúa que honra un militar morto durante as Invasións Inglesas, ou José Barros Pazos, xurisconsulto e reitor da Universidade de Bos Aires.\nA forma máis difundida é o plural Pazos; conta con 7.352 persoas en Galicia (10.983 en todo o estado).\nA forma singular Pazo ten menor difusión, con 1.371 persoas en Galicia.\nA forma Dopazo (orixinalmente: do Pazo) e especialmente Opazo (orixinalmente: o pazo) son as menos difundidas; suman 303 persoas.\nPola distribución xeográfica do apelido infírese de que se trata dun apelido eminentemente galego, aínda que só o 0,5436% da poboación galega leva este apelido.\nO 67% de quen en España se apelidan Pazos.\nO 62% de quen en España se apelidan Pazo.\nO 78% de quen en España se apelidan Dopazo.\nO 39% de quen en España se apelidan Opazo.\nO apelido pasou a Hispanoamérica coa conquista e ao Río da Prata tamén coa Grande Inmigración Galega que se produciu entre a segunda metade do século XIX e a primeira do XX. En Bos Aires o apelido, como tantos outros apleidos galegos, é xa tradicional. Durante as Invasións Inglesas actuaron dous militares con este apelido, José, edecán de Javier de Elío, caído en acción, e Ramón, axudante do vicerrei Santiago de Liniers. En honra de José foi designada co nome Pazos ás hoxe rúas Uruguai e San José, entre 1808 e 1822; en 1944 foille restituída a homenaxe nunha rúa do barrio porteño de Nueva Pompeya. Udaondo consigna unha biografía de Ramón Pazos.\nNobiliario[editar | editar a fonte]\nNon hai rexistro de nobres titulados con este apelido, polo que as eventuais liñaxes nobres corresponden a fidalgos de sangue, ou sexa membros da pequena nobreza. Porén non todos os apelidados Pazos deben reputarse de orixe nobre.\nExisten probanzas de nobreza na Real Chancelaría de Valladolid e unha de 1611 na Orde de Santiago.\nUnha liñaxe fidalga corresponde á de Pazos de Probén. Carlos Barros, da Universidade de Santiago de Compostela, presentou un relatorio na asemblea da Sociedade Española de Estudos Medievais celebrada en Betanzos do 13 ao 17 de xullo de 1987, titulada Cómo vive el modelo caballeresco la hidalguía gallega bajomedieval: los Pazos de Probén.\nExisten varias armas relacionadas a este apelido:\nEn campo de ouro dúas bandas de goles; bordura de sinople cunha cruz chá de ouro, no alto, e cinco vieiras de prata.\nEn campo de azur, un brazo armado, de prata, cunha espada núa na man que lle entra pola boca a un león ao natural, superado dunha estrela de ouro. (Nalgún caso o león é substituído por unha becha)\nEn campo de azur un sol alado, de ouro.\nNo Río da Prata, escudo cuartelado, 1° e 4° as descritas en primeiro termo, 2° e 3° en campo de goles seis besantes, de ouro, en dous paus (outras veces partido e mantelado, e no mantel as figuras da bordura).\nLevan este apelido[editar | editar a fonte]\nSerxio Pazos, actor e reporteiro galego.\nXosé Manuel Pazos, Cangas, 1957, escritor e político galego.\nAndrés Pazos, actor galego-uruguaio nado en Santiago de Compostela.\nAntonio Pazos Figueroa, xurista, eclesiástico e home de estado galego.\nCarlos Pazos Varela, empresario e político galego (m. 1922).\nCarlos Fort Pazos, escritor e historiador galego.\nXosé Robles Pazos, tradutor e profesor universitario galego.\nLuís Frade Pazos, político galego.\nManuel Carballal Pazos, criminólogo galego.\nAlexandre Geijo Pazos, futbolista galego nacido en Suíza.\nSalustiano Portela Pazos, Cotobade, 1877, crego e historiador galego.\nJosé Chiarroni Pazos, Vigo, futbolista galego.\nJose Alberto Pazos Couñago, Redondela, 1972, avogado e político galego do PPdeG.\nXosé María Pazos (Pulpis), Santiago de Compostela, 1974, adestrador de fútbol sala galego.\nJosé Blanco Pazos, A Baña, 1929, político galego do PPdeG.\nAntonio Pazos Fontenla, 1866, avogado e político galego.\nManuel Antelo Pazos, Vimianzo, 1965, profesor e político galego vinculado ao BNG.\nAlfonso Pazos Cid, Ourense, avogado e político galego.\nSergio Iglesias Pazos, político galego, alcalde de Vila de Cruces.\nRaimundo Julián Vidal Pazos, Marín, avogado e político galego.\nArsenio Iglesias Pazos, Fene, 1978, escritor galego.\nMercedes Suárez Pazos, A Coruña, 1950, profesora e investigadora galega.\nTomás Jesús Juan Abeigón Pazos, Pontevedra, 1896, médico e político galego.\nAndrés Pazos, patriota arxentino.\nCarlos Alberto Pazos Cucullu, presidente da Fundación el libro.\nCelestino Pazos, autor do Proceso del integrismo.\nJosé Pazos, militar caído en combate durante as invasións inglesas a Bos Aires.\nJosé Barros Pazos, presidente da Corte Suprema de Xustiza da Arxentina.\nLuis Pazos, xornalista, escritor e poeta arxentino.\nLuis Pazos, economista e político mexicano.\nLiliana A. Cassá de Pazos, botanista arxentina.\nRamón Pazos, militar que actuou en Bos Aires durante as Invasións Inglesas.\nVicente Pazos Kanki, eclesiástico, xornalista e político nado en Bolivia que actuou na Arxentina.\nIvan Pazos, deseñador nado en chile (iquique) .\n↑ "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 12 de decembro de 2015.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pazos_(apelido)&oldid=5791058"\nPazos e casas grandes de Galicia\nA última edición desta páxina foi o 4 de xuño de 2021 ás 23:40.


ESTE BLOG AMOSA OS TRABALLOS REALIZADOS POLOS NENOS E NENAS DE 4 anos DO CEIP SAN XOSÉ OBREIRO EN MEICENDE\nBENVIDA PRIMAVERA II\nSeguimos a facer manualidades coas que decoraremos o pasillo de E.I. Esta vez fixemos un pequeno xarrón (medio rolo de papel hixiénico) que pintamos e decoramos con figuras feitas coa troqueladora. Despois, decorámolo con flores. Quedounos moi bonito!!!\nPublicado por MARTA en 17:35 No hay comentarios: Enlaces a esta entrada\nEtiquetas: MANUALIDADES, Voz Natura 2018-2019\nBENVIDA PRIMAVERA I\nOs nenos e nenas de 4 anos fixemos esta linda bolboreta para adornar a nosa clase e, deste xeito, darlle a benvida a primavera.\nPublicado por MARTA en 19:33 No hay comentarios: Enlaces a esta entrada\nCASIÑAS DE TRASNOS E FADAS\nPara seguir traballando un pouquiño o tema dos trasnos e das fadas, cada un fixo a súa casiña. Picamos unha seta , decorámola e, despois, coloreamos os nosos corpiños de fadas e trasnos. A base da nosa casiña é medio rolo de papel hixiénico. Así de bonitiñas quedaron.\nPublicado por MARTA en 21:04 No hay comentarios: Enlaces a esta entrada\nEtiquetas: MANUALIDADES, PROXECTO OS BOSQUES, Voz Natura 2018-2019\nVOCABULARIO DEL BOSQUE: ROBÓTICA, REALIDADE AUMENTADA, IPADS E MESA DE LUZ\nPara levar a cabo esta actividade tíñamos que estar moi ben organizados.Cada grupo tiña unha ferramenta (blueboot, IPADS e mesa de luz) para poder realizala.\nA nosa clase está dividida en catro grupos: raposos, sapos, esquíos e paxaros .Así pois, repartimos a cada grupo unha das ferramentas anteriormente nomeadas.\n-Comezaría o grupo que tiña o blueboot, tiñan que elixir unha letra que había dentro dunha bandexa.Unha vez elexida tiñan que buscar, no taboleiro do blueboot, unha palabra que comezara coa letra elexida e intentar lela. Despois, programarían a Piki (nome que lle puxemos ao noso blueboot) para chegar á palabra.\nDespois na PDI escribiamos a palabra.\n-O grupo que tiña os IPADS utilizarían dos aplicacións:\n*ALPHABET.- Terían que formar a palabra elixida.\n*CHALKBOARD.- Escribían a palabra.\n- Os grupos que tiñan as mesa de luz terían que:\n* Uns formar a palabra coas letras traslúcidas.\n* Os outros farían os trazos das letras nunha bandexa de sal de cores.\n- Unha vez que cada grupo facía a súa tarefa, abríamos a aplicación HP Real (nós aínda lle chamamos Aurasma) e capturariamos a letra para observar o que salía. A verdade é que lles encantou facer esta actividade e, todos os grupos colaboraron estupendamente para levala a cabo.\nDéixovos unhas imaxes e un vídeo que resume esta actividade que realizamos en varios días. Perdón pola calidade dos vídeos.\nEtiquetas: Lectoescritura, Mesa de luz, PROXECTO OS BOSQUES, Realidad aumentada, ROBÓTICA\nComo durante o 2º trimestre estivemos a coñecer un pouquiño sobre a vida das fadas e trasnos, e como nos gusta tanto os debuxos de Ben y Holly, pois, quixémonos convertir neles. E así de bonitiñas quedaron as nosas portadas.\nPublicado por MARTA en 17:54 No hay comentarios: Enlaces a esta entrada\nAínda que xa fixemos moitas sumas, propuxemos aos nenos e nenas a realización destas a partir dunhas tarxetas con mans, que imprimín no Blog: ELBLOG DE LAS MAESTRAS LUCÍA Y MAITE.\nEn primeiro lugar, contabamos os dedos que había nunha man e identificabamos co número, despois, faciamos o mesmo cos dedos da outra. Ao final preguntáballes: ¿ Cantos dedos hay levantados en total? E eles procedían a contar o total e collían o número correspondente.\nDespois, nun segundo paso, contabamos os dedos, localizabamos o número e representabamos a cantidade con pedriñas, faciamos o mesmo coa outra man e, finalmente, contabamos todos os dedos e tamén as pedriñas.\nPublicado por MARTA en 12:45 No hay comentarios: Enlaces a esta entrada\nAproveitando o bo tempo, comezamos a por en marcha o noso horto. Coa axuda de Ana( a coidadora) e Alberto (o noso conserxe) este curso estamos a facer un precioso horto. Os principiños plantamos chícharos, e en pouco tempo veremos como van brotando.\nBenvidos ó noso blog, está feito con moito cariño para que vos guste e disfrutedes de todos os contidos que podedes atopar, pero sobre todo para que poidades observar o que os nosos principiños son capaces de facer...\nVOCABULARIO DEL BOSQUE: ROBÓTICA, REALIDADE AUMENT...\nA ARAÑA TRABALLADORA (11)\nA TOUPA (4)\nANIVERSARIOS 2012-2013 (7)\nANIVERSARIOS 2014-2015 (1)\nAniversarios 2017/2018 (4)\nAniversarios 2018/2019 (12)\nAS XIRAFAS (17)\nCADEA DE BONECOS (1)\nCONTOS 2015 (1)\nDEBUXOS 2013 (1)\nDEBUXOS 2014/2015 (1)\nDía da Familia2018 (1)\nDÍA DA PAZ 2014 (2)\nDÍA DA PAZ 2018 (4)\nENTROIDO 2018 (3)\nINICIO CURSO 2012-2013 (1)\nLA VUELTA AL MUNDO EN 80 DIAS (32)\nNADAL 2013 (11)\nNADAL 2018 (5)\nObradoiro de grafismo (3)\nOBRADOIRO GRAFISMO (6)\nOS OFICIOS (2)\nPERÍODO DE ADAPTACIÓN 2017 (1)\nPLASTICA 2012-2013 (2)\nPostais solidarias (1)\nPROXECTO AS VACAS (21)\nProxecto auga (16)\nPROXECTO DINOSAURIOS (5)\nPROXECTO MUSEOS (8)\nPROXECTO O CHOCOLATE (8)\nPROXECTO OS ALIMENTOS (8)\nPROXECTO OS BOSQUES (19)\nPROXECTO OS CASTELOS (13)\nProxecto Os Pitiños (12)\nSAÍDAS 2015 (2)\nSAÍDAS 2015/2016 (2)\nSAMAÍN 2013 (4)\nSAMAÍN 2014 (2)\nSAMAÍN 2015 (5)\nSAMAÍN 2018 (6)\nVoz Natura 2018 (4)\nVoz Natura 2018-2019 (9)\nFICHAS LÓXICO - MATEMÁTICAS


Méndez Romeu critica o fracaso da xestión da política industrial da Xunta - PSdeG-PSOE\nMéndez Romeu critica o fracaso da xestión da política industrial da Xunta\nInicio Industria Méndez Romeu critica o fracaso da xestión da política industrial da Xunta\n22.12.2011 32641281A Industria, José Luis Méndez Romeu 0\nO portavoz de Economía, Industria e Innovación do Grupo Socialista, José Luis Méndez Romeu, criticou hoxe o “fracaso” da xestión da política industrial da Xunta “na que nada ten funcionado”. Así o dixo no debate dunha moción socialista para a posta en marcha dunha estratexia de actuación para “comezar a facer algo concreto para recuperar postos de traballo, expectativas de futuro e confianza empresarial”, que foi rexeitada polo PP.\nOs socialistas instaban ao Goberno galego a presentar en tres meses unha estratexia de actuación a medio prazo centrada nos oito principais sectores produtivos de Galicia, ademais de revisar as liñas de actuación do Igape “priorizando os sectores produtivos”. Así mesmo, propuxo o impulso de cada sector coa actuación do Goberno nos ámbitos financeiro, de I+D+i, internacionalización e formación.\nDixo que esta proposta demostra que “é posible facer mais cos mesmos recursos e deseñar unha política semellante á desenvolvida polas autonomías mais avanzadas do tecido industrial español”.\nMéndez Romeu acusou hoxe á Xunta de “deixar o tecido industrial convertido nun ermo” cunha política industrial que “demostrou o seu fracaso na creación de novas empresas” e no impulso da economía galega. Dixo que os orzamentos da Xunta para 2012 “inciden nas políticas fracasadas durante 30 meses sen estratexias para ningún sector”, aproban unha Lei de Política Industrial sen concrecións e o Igape “con liñas de actuacións dispersas”.\nAsí, advertiu que as liñas de actuación do Igape constitúen “unha sucesión de ocorrencias pouco ou nada estudadas” evidenciando “a ausencia de liñas estratéxicas, a multiplicación de pequenas axudas, cun 75 por cento por debaixo dos 5.000 euros, e o abandono da internacionalización”.\nAdvertiu que o Igape “externaliza a internacionalización” cedéndollela á CEG e renunciando ás oficinas no exterior. Esta política vai en contra das autonomías mais avanzadas, xa que, explicou, o País Vasco mantén 50 delegacións -34 concertadas con consultoras especializadas- e Cataluña ten 34 oficinas directas que abranguen un total de 70 países con profesionais formados na propia Comunidade Autónoma.\nLamentou que esta falla de liñas estratéxicas coincida coa “falla de control interno e rigor no outorgamento de subvencións”, que foron concedidas na súa meirande parte “con ausencia de criterios profesionais e unha lixeireza frívola na emisión de informes para asumir riscos”.\nCriticou tamén que os orzamentos da Xunta aprobados onte no Parlamento de Galicia “menosprezando as iniciativas aportadas pola oposición” ao non aceptar “ningunha emenda, nin global nin parcial” e demostrando que “inciden nas políticas que se demostraron fracasadas durante os seus 30 meses de goberno”.\nAdemais, lembrou que a Lei de Política Industrial de Galicia supón un documento “sen concrecións, que plantexa un Plan Director orfo de previsións orzamentarias e non contempla nin sequera as necesidades de I+D, reindustrialización, calidade, formación ou competitividade de Galicia.\nO responsable socialista dixo que a mostra da estratexia seguida polo PP pola economía resúmese nun novo goberno que é “saudado pola prensa internacional de prestixio, como Le Monde, que salienta a presenza dun antigo dirixente de Lehman Brothers á fronte da carteira de economía do executivo de Mariano Rajoy”.\nArtigo anterior\tPachi Vázquez propón un acordo entre os tres principais partidos para blindar a sanidade, educación e dependencia Artigo seguinte\tO PP rexeita a creación dunha comisión para fomentar o emprego e a reactivación económica


El Eco de Galicia (A Habana) - Howling Pixel\nCarta de 1884 de Rosalía Castro a Waldo A. Insua, publicada o 28/2/1886.\nFoi o primeiro gran xornal galego na emigración. O primeiro número saíu o 8 de marzo de 1878. O seu nacemento e evolución están vencellados ao seu director, Waldo Álvarez Insua, que foi o iniciador do Centro Gallego de La Habana desde as páxinas do xornal. Entre xullo e outubro de 1901 estivo dirixido por Eduardo Núñez Sarmiento.\n"Eco de Galicia, El" (pp. 156–157) en: Vilavedra, D. (coord.): Diccionario da literatura galega II (Publicacións periódicas), Galaxia, 1997, ISBN 84-8288-137-X\nEl Eco de Galicia 29/10/1898.


RADIO.- Terminado o FICBUEU, quédannos os seus libros coleccionables sobre cinema e curtas - Pontevedra Viva\nSeveriano Casalderrey, programador do FICBUEU, en PontevedraViva Radio\nConcluída a edición 2021 do Festival de Curtas de Bueu, FICBUEU, queda ademais das experiencias particulares de todas aquelas persoas que durante dez días participaron do evento, unha memoria en papel. Trátase de libros coleccionables que cada ano van fixar nunha temática relacionada co cinema e as curtametraxes.\nA iniciativa arrincaba o ano pasado. A súa autoría corre a cargo de Severiano Casalderrey, programador do Festival e que neste ano leva por título 'O National Film Board of Canadá e a súa idade dourada da curtametraxe (1965-83)'. Neste podcast do Cara a cara, mantemos unha didáctica charla sobre o NFB; unha entidade pública que a día de hoxe segue activa.\n"En todos os libros a curtametraxe vai ser o protagonista. O ano pasado centrámolo nun movemento cinematográfico como foi a Nouvelle Vague francesa e este ano optamos por outro marco como é unha produtora. Unha vez fixada a idea, logo houbo que decidir cal. Para min o NFB é un dos referentes mundiais na curtametraxe e en cinema en xeral; pero tamén é moi descoñecido porque non ten nada que ver co cinema comercial", explica Casalderrey.\nA presenza do National Film Board non só estivo na presentación deste libro, senón que tamén contaron coa asistencia de Marc Bertrand, "un dos produtores máis relevantes a día de hoxe e que segue mantendo a esencia do NFB, de diversidade, creatividade e experimentación" e quen tamén presentou algúns dos seus últimos traballos en Bueu.\nSinala Casalderrey en PontevedraViva Radio que é un libro é recomendable para todo tipo de público; tanto para os que profundaron na historia do Film Board, como quen se queira achegar á súa lectura por interese no cinema e as curtas. Pódese adquirir nalgunhas librerías de Bueu e estase distribuíndo nas sete grandes cidades galegas.\nFICBUEU chega ao campus coa charla ‘Falando de foto fixa’\nPor Redacción | Luns 7 de Febreiro, 2022


14/10/2011 06/01/2022 Redacción Areal 0 comentarios Fondo fotográfico, Redacción Areal\nAutor: Francisco Varela Posse (1930 ). Cedida p or Fina Varela Turnes\nEn outubro do 1930, un destacamento de tropas de intendencia da Coruña acampaba no Couto co obxecto de realizar as prácticas de campaña.\nO día 10 as autoridades municipais convidaban á oficialidade do destacamento a un xantar na Terraza, e acto seguido o fotógrafo Francisco Varela Posse tiraba a presente fotografía, retratando aos devanditos militares coas forzas vivas de Sada.\nÁ marxe dos oficiais, sen identificar, recoñécese na imaxe a varios veciños. Vestindo uniforme e sentado de primeiro pola esquerda, está o axudante de mariña, José Rivero Peña. A autoridade relixiosa está representada no párroco Juan Villanueva Rodríguez, que viste sotana. Ao seu carón, e como cabeza da autoridade civil, o alcalde Ángel López Vidal, lucindo o bastón de mando. Este dirixente do Partido Conservador na Restauración, home de certas sensibilidades galeguistas, colaborador da sociedade Sada y sus Contornos e gran amigo de Lugrís Freire, ocupara a alcaldía en numerosas ocasións.\nAcompáñao, de pe á dereita, o tenente de alcalde Gonzalo Pita da Veiga Morales, odontólogo natural da parroquia de Mondego. Por último, están tamén presentes dous dos médicos do municipio: de pe á esquerda o xa ancián Antonio Posse Nicolich, de ascendencia fidalga e tío do fotógrafo, e de pe á dereita, na parte superior da imaxe, Eduardo Orozco Wais, que sería privado do seu posto na beneficencia municipal no 1936 pola súa militancia socialista.\nTrátase, en definitiva, dunha clara representación do poder nese momento concreto.


clérigo substantivo masculino1 Na Idade Media, persoa letrada e sabia. O clérigo caracterizábase polo seu saber intelectual, a diferenza do cabaleiro guerreador, que exhibe sobre todo a destreza no uso das armas.2 Persoa que, nas relixións cristiás, entrou na vida eclesiástica ao recibir as ordes sagradas. Os monxes e curas son clérigos. SINÓNIMO eclesiástico3 No Islamismo, dirixente relixioso. Un clérigo iraní pediu un castigo duro para unha actriz que saíu con saia curta na televisión. FRASES E EXPRESIÓNS CON clérigo Clérigo de coroa Clérigo que só tiña a primeira tonsura. Dixo que era clérigo de coroa para inhibirse da xustiza real. Clérigo de maiores Clérigo que conta con unha ou coas tres principais ordes maiores (sacerdocio, diaconado ou subdiaconado). Causa civil entre Diego Martínez de Viloria, clérigo de maiores e beneficiado na parroquial de Turiso, e Diego de Guinea Salazar. Clérigo de menores Clérigo que só tiña as ordes menores ou algunha delas. O clérigo de menores casado, para gozar o privilexio do foro, debe prestar servizo actualmente nalgunha igrexa e levar coroa e hábito clerical. Clérigo de misa Eclesiástico ordenado para dicir misa. O que non sexa clérigo de misa non participará nas rendas desta capelanía. Clérigo secular Clérigo que vive entre a xente común e non nun convento ou comunidade como as ordes relixiosas. Os bispos, arcebispos, sacerdotes, presbíteros e diáconos son clérigos seculares.


O concello de Pazos de Borbén abre o prazo de inscrición para os xogos da II Xuntanza do Pensionista | Xornal Galicia Sur\nO concello de Pazos de Borbén abre o prazo de inscrición para os xogos da II Xuntanza do Pensionista\nOs gañadores representarán ao municipio nas Xornadas de Xogos Populares que se celebrarán en Santiago\nO Concello de Pazos de Borbén acaba de abrir o prazo de inscrición para participar na III Xuntanza do Pensionista, que se celebrará o próximo 7 de marzo. Unha tarde dedicada aos maiores da casa e os xogos familiares tradicionais. A participación é totalmente gratuíta, só é necesario ser xubilado ou pensionistas e estar empadroado no Concello de Pazos de Borbén. A xornada contará cun petisco para todos os asistentes e animación musical.\nAs actividades comezarán, a partir das 16:00 horas no pavillón municipal, coa celebración das primeiras partidas de xadrez, damas, parchís, tute, escoba, brisca e dominou. Os gañadores destas categorías terán a honra de representar ao Concello de Pazos de Borbén nas próximas Xornadas de Xogos Populares que se celebrarán en Santiago de Compostela.\nA partir das 22:00 horas ofrecerase aos asistentes un petisco degustación ao que acompañará a celebración dun tradicional “serán popular”, con animación musical e escenario para que os veciños poidan unirse á festa cos seus propios instrumentos.\nOs interesados en participar deberán inscribirse nas oficinas do Concello de Pazos de Borbén en horario matutino e na Asociación de Pensionistas de Pazos en horario de tarde. Ademais, poderanse inscribir nos seguintes teléfonos: 619 709 803, e no 687 585 653, á atención de Fran.\nfebrero 19, 2020\ten Concellos, Pazos de Borbén\njulio 9, 2019\t0 comments 212 visitas\n“O soldo dos concelleiros con dedicación exclusiva pasa de 25.200 a 30.000 euros e de ...\nO alcalde, membros do equipo de goberno e diretivos de COEMPO presentan a primeira revista de promoción do comercio local de Ponte Caldelas\nagosto 17, 2015\t0 comments 1166 visitas\nContén ofertas especiais para competir cos prezos das grandes superficies e doutros polos de atracción ...\nMos dálle a benvida a José Leirós, que será nomeado Fillo Predilecto o vindeiro domingo\njunio 21, 2017\t0 comments 513 visitas\nA imposición do galardón realizarase durante o acto de Entrega de Medallas ao Mérito do ...\nO Concello de Salvaterra de Miño únese aos actos conmemorativos do Día do Orgullo LGBT\nO Concello promociona ós negocios locais para axudalos a saír da crise derivada do COVID-19\nO concello da Lama e Protección Civil Oitavén-Tea coordinan un amplo dispositivo especial con motivo da celebración do Santo Cristo de Xende marcada polo covid-19


Voceiro do BNG das Pontes: A necesidade dunha Residencia pública de maiores para As Pontes – Asociación Informática Amigus\nVoceiro do BNG das Pontes: A necesidade dunha Residencia pública de maiores para As Pontes\nNova do 12 Abril, 2018\nDende que goberna o Psoe a caída de poboación nas Pontes foi de máis de 1.200 habitantes; esta perda non afecta igual a todos os tramos de idade, é maior no de idade laboral (16-64 anos) cunha caída de 1.600 persoas, pola contra, increméntase a poboación maior (de máis de 64 anos), cun aumento de 325 persoas, que xa supón o 23% da poboación das Pontes.\nEste significativo cambio demográfico obriga a dar resposta a novas demandas sociais; con gobernos anteriores creouse o Fogar da 3ª idade, o Centro de Día, tamén existe unha Residencia privada con 59 prazas, pero quedamos moi lonxe da recomendación da Organización Mundial da Saúde (OMS), que aconsella 5 prazas de Residencia por cada 100 maiores; cos datos actuais, nas Pontes temos 2.410 persoas maiores de 64 anos, polo que precisaríamos 120 prazas de Residencia.\nA responsabilidade política de atender os servizos sociais é da Xunta de Galiza, pero neste caso, como noutros que nos afectan, a Xunta non está nin se lle espera; tamén é certo que dende o Goberno Municipal non se lle reclama absolutamente nada (nos últimos orzamentos da Xunta o único grupo que presentou emendas para As Pontes foi o BNG, entre elas a construción dunha Residencia Pública).\nAnte esta situación de ninguneo da Xunta non podemos, nin debemos, quedarnos parados.\nQue están a facer outros Concellos?\nHai concellos galegos que xa se dotaron de Residencias de Maiores, algún con propiedade e xestión municipal como é o caso de Sarria en Lugo.\nCerceda (A Coruña) aproveitou as subvencións do Plan do Carbón para construíla e xa está funcionando (lembrar que co goberno do Psoe o Plan do Carbón non gastou un só euro nas Pontes).\nHai outros Concellos, con capacidade económica, que están impulsando os seus propios proxectos, como é o caso de Cervo, que xa ten construída a Residencia en San Cibrao.\nTamén existe un importante plan da Deputación de Lugo para a construción de Residencias, coa colaboración dos Concellos, algunhas xa rematadas e realizando os trámites de apertura. Temos os exemplos de Ribadeo, Castroverde, Pol, Trabada, A Fonsagrada, Pedrafita, Ribas do Sil, Becerreá, etc.\nE aínda poderiamos poñer moitos máis exemplos de iniciativas municipais para dotarse de Residencias: en Meira (Lugo) está en fase contratación, en Silleda (Pontevedra) en construción, en Muíños (Ourense) van ampliar a que xa teñen, en Guitiriz (Lugo) xa lle ceden un edificio á Deputación, etc.\nE nas Pontes, que?\nPola contra, nas Pontes, este tema, como todos os prioritarios e importantes, dorme nos caixóns do Concello: moita festa, moita propaganda, pero a única obra de equipamentos en once anos deste Goberno Municipal foi un circuíto de karts.\nE temos posibilidades, tanto económicas como de terreos.\nEn concreto, o Concello ten unha parcela na Canle IV, preto do Centro de Saúde, céntrica, de fácil acceso, nunha zona de paseo, que permite a construción inmediata; até hoxe foi usada para festas e para instalar circos.\nQue Residencia queremos?\nAnte esta situación, o BNG vai trasladar ao resto dos grupos políticos municipais a necesidade de consensuar a urxente construción dunha Residencia de Maiores nas Pontes, con disposición a pactar as partidas económicas que precise e, tamén, a buscar apoio económico doutras administracións públicas.\nPara o BNG o modelo debe estar centrado na persoa e non no servizo ou na organización, pensado para que se viva fóra da casa pero como na casa, proporcionando os coidados necesarios nun entorno o máis parecido ao seu fogar, que favoreza a continuidade da vida, coas súas pertenzas e recordos, que garanta a privacidade e a independencia, que as persoas decidan en por si e sexan donas do seu día a día.\nUn proxecto tamén innovador na liña dos que se constrúen agora en moitos países europeos, con habitacións e tamén con pequenos apartamentos para as persoas que demanden unha maior independencia.\nA súa situación debe ser céntrica, para que as persoas maiores non dependentes poidan pasear polo pobo; para nós o espazo máis acaído é na parcela municipal do Canle IV, preto do Centro de Saúde.\nO número de prazas, tanto para non dependentes como para dependentes, debe estar algo por riba das recomendacións da OMS, pois nun futuro inmediato, o máis posible é que medre a porcentaxe de persoas maiores a respecto da poboación local.\nDébese implantar e aplicar a regra da prioridade por veciñanza e proximidade xeográfica, a fin de manter ás persoas maiores no seu entorno vital, familiar e social; a prioridade no acceso debe ser para os veciños e veciñas, despois a comarca, e logo a provincia.\nO prezo debe ter en conta a capacidade económica das persoas usuarias, con axudas públicas para cubrir o coste real e efectivo do servizo, para que calquera veciño/a, con independencia dos seus ingresos, poda ter dereito a unha praza na Residencia.\nA súa xestión debe ser pública directa, con creación de emprego estable e de calidade.\nE, sobre de todo, o seu inicio debe ser inmediato.\nÉ posible, só precisa dunha decisión política; estanse facendo en moitos concellos galegos. As Pontes tamén pode facelo.


Vieiros: Galiza Hoxe - Cangas, un tripartito visto para sentenza\nO posicionamento das diferentes formacións sobre as obras do porto deportivo de Salgueirón sitúan ao grupo de goberno a un fío da súa ruptura.\nIsabel G. Couso - 09:20 29/09/2009\nTags: Cangas Clara Millán Héctor Otero Mariano Abalo Massó Morrazo Salgueirón\nA situación de gobernabilidade no concello de Cangas é insostíbel. Niso coinciden tanto os nacionalistas (BNG), como Alternativa Canguesa de Esquerdas (ACE), como os socialistas (PSdeG). A última pinga que ameazou con rebordar o vaso deste goberno en continua crise foi a celebración do último pleno municipal. Denuncias por intentos de agresión, insultos do público, lanzamento de ovos... a tensión que os pasados días se vivía no antigo peirao de Massó trasladouse na noite do venres ao salón de plenos e deixou o goberno tripartito bordeando unha anunciada ruptura que, con todo, adíase no tempo.\nCunha corporación municipal conformada por 21 membros, o grupo de goberno aséntase actualmente nos cinco concelleiros do BNG, catro do PSdeG e tres da ACE. Mentres, na oposición, oito concelleiros do PP e un non adscrito refregan as mans ante as cada vez máis evidentes desavinzas gobernamentais, na súa meirande parte atribuíbeis ao discorrer das obras de Salgueirón, mais que xa transcenderon ás diferenzas estritamente políticas. Os rumores de ruptura son continuos, porén semella que ninguén queira dar o primeiro paso nin cargar coa dubidosa honra de ser quen puxo fin ao goberno coligado.\n"É o momento máis crítico de toda a lexislatura", subliña Héctor Otero (PSdeG), quen avoga pola convocatoria dunha xuntanza urxente para constituír unha mesa de diálogo que calme os ánimos e reforce o grupo de goberno. Con todo, malia as boas intencións, os socialistas son conscientes de que, neste conflito, o seu papel non é máis ca do dun convidado do pedra, son o terceiro pé desta trepia no que o lume se mantén sempre aceso. "Non cabe dúbida de que é unha situación incómoda, na que nós nos mantemos expectantes, na retagarda", asegura Otero, "hai unha clara falta de comunicación que hai que arranxar e nós agardamos estar á altura da responsabilidade que en nós depositaron os veciños".\nClara Millán nunha banda, Mariano Abalo na outra\nMais se hai dous nomes que determinan o ritmo dos acontecementos, direccións políticas á parte, son a alcaldesa, Clara Millán (BNG) e o concelleiro de Urbanismo, Mariano Abalo (ACE). Ademais do seu palpábel pulso político, ambos demostraron xa un evidente enfrontamento persoal. O responsábel de Alternativa Canguesa coincide en subliñar a "gravidade da situación política" na que se atopa o concello e apela ao pacto de goberno asinado en 2007. "Todos os grupos referendamos a nosa postura en contra da construción do porto deportivo e lamentabelmente non se está a ser consecuente no respecto a ese acordo", asegura.\nDende a ACE acusan directamente á alcaldesa e ao BNG de non querer paralizar as obras do porto deportivo de Massó: "claro que está nas súas mans", asegura Abalo, "mesmo a escandalosa sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza asegura que é precisa unha licenza municipal que, a día de hoxe, non existe". O concelleiro de urbanismo carga contra Millán: "están afrontando unha política de feitos consumados, incorrendo nunha clara deixadez de funcións que obedece unicamente ás importantes presións que están a recibir dende Caixanova, non aos intereses dos veciños".\nAnte esta situación, Abalo chama ao partido co que comparte o executivo a que "ou ben respecte o pacto de goberno, ou ben se pase ao outro lado defendendo programas como o do PP, obedecendo a intereses especulativos". Non obstante, á pregunta sobre a posibilidade da ruptura do goberno por parte de ACE contemporiza: "hai que agardar a como se desenvolven os acontecementos".\nNa mesma liña se manifestan dende o Bloque Nacionalista Galego. O voceiro municipal e concelleiro de Benestar Social, Óliver Álvarez, entende que a situación política de Cangas, sobre todo logo da celebración do último pleno, "reviste unha incuestionábel gravidade" e asegura que "as decisións hai que pensalas con perspectiva antes de tomalas". Con todo, discrepa sobre a capacidade de intervención que o concello ten sobre as obras de Salgueirón: "claro que nós estamos e estivemos sempre en contra do porto de Massó, mais non podemos ir contra as sentenzas dos tribunais nin contra os informes da Secretaría Xeral do concello, que informou negativamente sobre unha posíbel paralización".\nDende o BNG acusan a Abalo de "hipocrisía nos seus discursos" e de introducir, xunto co PP, "moita manipulación neste conflito". Así, Óliver Álvarez asegura que "é certo que houbo problemas no grupo de goberno até o de agora, mais os feitos actuais son moi graves, sobrepasouse unha liña" e convida a ACE a presentar unha moción de censura conxunta co Partido Popular: "xa que teñen tanta complicidade e se senten tan cómodos xuntos, que se unan, que sumarían 11 concelleiros, e veríamos se son quen de parar as obras".\nAsí as cousas e co goberno pendente dun fío, semella que falta por ver quen lle dá o último empurrón. Coa celebración da ordinaria xunta de goberno este martes na axenda, previsibelmente as diferentes formacións tomarán decisións nos vindeiros días. O BNG xa adiantou que moverá ficha: "como membros dun partido debémonos aos nosos organismos consultivos, polo que analizaremos en conxunto o sucedido nos últimos días, nomeadamente no pleno do pasado venres, e decidiremos en consecuencia".\nCon todo, as opcións son ben amplas. A menos previsíbel é a de seguir como até o de agora, cun goberno tripartito que deixe á marxe as súas diferenzas. A partir de aquí, todas as posibilidades pasan pola ruptura, ben da man do BNG, ben da de ACE. O PSdeG xa adiantou que non ten previsto "ningún acordo á vasca", é dicir, queda descartado ningún achegamento cara ó Partido Popular, unha opción que tampouco semella viábel para Alternativa Canguesa.\nPolo tanto, se o pacto de goberno saltase polos aires poderiamos atoparnos cun goberno en minoría dos nacionalistas, de nacionalistas e socialistas, ou de socialistas e ACE. Tamén cabe a posibilidade de buscar unha solución intermedia, como unha chamada de atención sobre os concelleiros "díscolos" cunha retirada de competencias. Outra cuestión sería se ese feito provocaría ou non unha inmediata ruptura do goberno e, outra vez, quen tería a responsabilidade última desta decisión. Así as cousas, a política municipal canguesa promete movementos nos vindeiros días, uns movementos que, de seguro, non serán alleos aos avatares políticos nacionais.\nA alcaldesa de Cangas anuncia "novidades" no pacto de goberno logo dun pleno cheo de incidentes\nOs diferentes posicionamentos sobre a posíbel paralización das obras de Salgueirón sembraron as diferenzas entre o goberno tripartito\nMentres ACE asegura que está nas mans do concello paralizar as obras, o BNG asegura que fai todo o legalmente posíbel\nO goberno tripartito está formado por BNG, ACE e PSdeG\nO futuro político do goberno de Cangas decidirase, con toda probabilidade, nos vindeiros días


Santiago ilumínase esta noite para recibir o Nadal\nO Concello destina este ano ao alumeado de Nadal case 216.000 euros, un orzamento que se repartiu a partes iguais entre o Casco Histórico e o Ensanche\nHoxe xoves, ás 19:00 horas, acenderase o alumeado de Nadal nun acto que terá lugar na praza do Obradoiro, coa asistencia do alcalde, Xosé Sánchez Bugallo, e doutros integrantes da Corporación. A continuación, estes visitarán o Mercado de Nadal de Carreira do Conde, aberto tamén dende mañá (12:00 horas).\nO Concello destina este ano ao alumeado de Nadal case 216.000 euros, un orzamento que se repartiu a partes iguais entre o Casco Histórico e o Ensanche. Entre as novidades deste ano destaca a árbore cónica e o Belén da praza do Obradoiro, ambos os dous con leds, ou os os mantos de leds que iluminarán rúas coma as do Franco, Caldeirería ou Preguntoiro.\nEsta tarde-noite do xoves tamén se inaugurará o Mercado de Nadal de Carreira do Conde, polo que irán rotando diferentes propostas ao longo das semanas. Este ano incrementouse a oferta de lecer e gastronómica, e haberá actividades case a diario.\nO Mercado de Nadal permanecerá aberto ata o 5 de xaneiro en horario de 12:00 a 14:00 e de 17:00 a 21:30 horas. O Mercado estará pechado os días 24 e 25 de decembro e 1 de xaneiro; e só abrirá pola mañá o día 31 de decembro.\nDurante as cinco quendas, composteláns/ás e visitantes terán a posibilidade de coñecer as creacións de 56 expositores de decoración propia da época, alimentación gourmet e artesanía (xoias, madeira, cerámica, vidro, coiro, xoguetes, téxtil, regalo orixinal, deseño...). A oferta compleméntase cunha selección de food trucks de comida galega e internacional.\nBELÉN DE SAN FIZ\nTamén hoxe xoves, a partir das 12:00 horas, abrirase o Belén tradicional da igrexa de San Fiz. Máis de 200 figuras de barro e lenzo pintado, todas feitas a man, compoñen este nacemento, que inclúe diferentes escenas, pezas en movemento, iluminación e son.\nNo acto de apertura do Belén de San Fiz participarán o concelleiro de Presidencia, Relacións Institucionais e Turismo, Sindo Guinarte; o edil de Festas, Gonzalo Muíños; e a xerente de Turismo de Santiago, Flavia Ramil, ademais do propio creador do nacemento, José A. Uzal.


Amor polo país - Faro de Vigo\nIlustración da portada de "Dicionario irreal para un país imposible".\nXavier Seoane (A Coruña, 1954) ábrenos a porta do seu Dicionario irreal para un país imposible como se abrise a súa alma, mostrándonos o que pensa e ve, o que imaxina e soña, o que anhela e aborrece. Nas súas trecentas oitenta páxinas atopará o curioso lector un extraordinario corolario do antedito. Así, quen o explore, quer seguindo a orde alfabética, quer divagando entre as súas liñas, achará un humor de esencia melancólica que se expande na retranca, un lirismo que se exalta nunha prosa soñadora (moi ao estilo de Cunqueiro) como en “Fonte”: “hai unha onde din que bebeu Almanzor, e se alguén bebe cando a primeira raiola, oe o rincho do seu cabalo branco e ve o reflexo da súa crinada cabeza”. Ou na que Guillaume Manier, cando chegou en peregrinación a Compostela, lanzou tan alto o seu chapeu co xúbilo que chegou á Vía Láctea e “Claro que quizais asentase na cabeza de santo André de Slagelse, do que está rigorosamente comprobado que peregrinou a Santiago polo aire, desde Suecia, no século XIII”.\nCertamente, o eixo vertebral do volume afírmase no inconmensurábel amor que Xavier Seoane sente por Galiza, polas súas xentes, pola súa historia e pola súa literatura. Porque por estas páxinas veñen desfilar, entón, xograres, trobadores e vates de distintas épocas, letraferidos ilustrados e románticos, políticos xenerosos e mártires nunha Alba de Gloria conmovedoramente vívida. Mais tamén comparecen asemade os praceres epicúreos da nosa gastronomía (lacón con grelos, polbo, empanadas épicas, queixos multiformes), e un erotismo solemne, e unha melancolía perseverante polos avatares e derrotas da nación dos galegos: “Galicia: teceres de Penélope, sombras de Sísifo. Aínda é incomprensible ter chegado aquí, e que algo se salvase, ao longo da Historia, de tanta desidia, dependencia, represión, incultura e fanatismo”.\nAsí, con clarividencia reflexiva e bonhomía, cunha erudición que se vén amosar exuberante e, desde logo, cun admirábel dominio da poesía da lingua, este libro confirma a singularidade de Schwarzschild, un lugar onde o espazo e mais o tempo se veñen curvar caprichosamente como unha estrela que brilla con luz propria, inmorredoira.\nSEOANE, Xavier, Dicionario irreal pra un país imposible, Xerais, Vigo, 2020, PVP. 24, 13 €