Probas para adolescentes\nCando un neno entra nunha idade de transición, moitas veces o seu estado mental é inestable. Para entender o que está a suceder, as probas para adolescentes axudaránlle, permitindo tempo para identificar problemas psicolóxicos e evitar posibles desvíos no comportamento.\nHoxe en día coñécense máis dun centenar de cuestionarios, que serán unha excelente axuda no traballo non só dos educadores, senón tamén dos pais. Entre as probas máis interesantes para adolescentes, distinguimos as seguintes:\nunha proba para determinar o psicotipo da personalidade;\nproba de tolerancia;\nproba "Lie detector";\nprobar Eysenck para identificar o tipo de temperamento;\nproba de observación;\nunha proba para determinar a creatividade;\nproba do grao de concentración e estado de memoria;\nensaios para identificar o comportamento desviado dos adolescentes.\nA proba "Escala de agresión"\nInvite ao estudante do ensino medio a que responda honestamente se pensa que as seguintes afirmacións son verdadeiras sobre si mesmo:\nNon podo estar en silencio se algo causa o meu descontento.\nÉ moi difícil argumentar.\nEnfurome si me parece que alguén se burla de min.\nComencendo fácilmente unha disputa, ata podo pagarlle físicamente ao infrator.\nEstou seguro de que podo facer un traballo mellor que os meus compañeiros.\nÁs veces, quero cometer unha mala acción que as persoas conmocionan ao meu redor.\nGústame burlarse de animais.\nSucede que quero xurar sen ningunha boa razón.\nSe os adultos dinme que facer, quero facer o contrario.\nConsidero independente e determinado.\nAgora é necesario avaliar os resultados desta proba por agresividade para os adolescentes. Cada resposta positiva é un punto. 1-4 puntos indican baixa agresividade do neno, 4-8 puntos, indicador de agresividade media e 8-10 puntos, sinal de alarma para pais e profesores, indicando un alto grao de agresión.\nProba para o estrés\nNas declaracións desta proba, o adolescente debería dar unha das tres posibles respostas: "Non" (estimado en 0 puntos), "Si, certamente" (estimado en 3 puntos) e "Si, ás veces" (estimado en 1 punto). O cuestionario está deseñado para identificar se o neno é irritante:\nForte olor a perfume?\nCando é que un amigo ou compañeiro de clase ten que esperar todo o tempo?\nSe alguén ria constantemente sen razón?\nSe os pais ou os profesores adoitan ensinarme?\nConversas cordiais no transporte público?\n¿As persoas gesticulan mentres se comunican?\nCando me deas cousas ininteressas e innecesarias?\nCando debo contar a historia do libro que quero ler?\nSe no cine ante min alguén xira constantemente e fala?\nSe alguén morde ás miñas uñas?\nOs resultados desta proba para a resistencia ao estrés para os adolescentes son así: 26-30 puntos: o neno está en estado de gran estrés, de 15 a 26 puntos. Está molesto só por cousas moi desagradables e as curiosidades domésticas non son capaces de sacalo de equilibrio, menos de 15 puntos: un adolescente máximo calma e protexida do estrés.\nProba de ansiedade para adolescentes\nO adolescente terá que avaliar se algunha das afirmacións na seguinte escala axústase a el: "Case sempre" (puntuado en 4 puntos), "Moitas veces" (estimado en 3 puntos), "Ás veces" (dá 2 puntos) e "Nunca" (dá 1 punto). O cuestionario en si parece así:\nParéceme que son unha persoa moi equilibrada.\nContentment é o meu estado normal.\nMoitas veces estou nervioso e preocupado.\nQuere ser tan feliz como os demais.\nSento como un fracaso.\nCando penso nos meus asuntos e asuntos cotiáns, síntome incómodo.\nSempre estou concentrado, tranquilo e frío.\nA auto-confianza é o que me falta.\nA miúdo experimento a tensión.\nO futuro me asustado.\nO resultado de 30 a 40 puntos indica que a ansiedade converteuse nun compañeiro constante do neno, de 15 a 30 puntos. O adolescente experimenta periódicamente a ansiedade, pero isto non afecta a súa psique, menos de 15 puntos. O alumno non ten ansiedade en xeral.\nPor que os adolescentes se visten de negro?\n¿Como envolver os libros de texto na casa?\nXogos para adolescentes\nPelículas infantís sobre animais\nLibros sobre o amor dos adolescentes\nComo xogar un truco a un amigo na escola?\nPresente ao neno por 14 anos\nSegundo cambio na escola\nPor que necesitamos unha escola hoxe?\nDereitos e responsabilidades dos adolescentes\nMaldición familiar - sinalización na liña feminina\nComo cociñar a pasta?\nDieta para alerxias no menú infantil -\nEnsalada de remolacha e col\nEstilos de matrimonio\nArnold Schwarzenegger quere facer do fillo ilexítimo de "Mr. Olympia"\nHipertermia nos nenos\nArmario con espello\nComo obter a maternidade para un segundo fillo?\n¡O artista de Xapón pinta os nosos sentimentos, que non podemos dicir!\nSopa de cogumelo de cogomelos conxelados\nInflamación da uretra nas mulleres - síntomas\nCastelo de Sikhrov


luns, 03 de decembro 2018\nDISCURSO DÍA DA CONSTITUCIÓN\nPresidenta da Deputación, concelleiras e concelleiros, xuíz decano, fiscal xefe provincial, fiscala xefe de Vigo, bispo, delegado da Zona Franca, autoridades, miñas donas e meus señores,\nA Constitución Española, 40 anos. 40 anos de pervivencia dun pacto histórico en España, catro décadas do valor e a fortaleza do acordo.\nUn acordo de toda España, plasmado na Constitución. Seguramente porque viñamos da ditadura, porque sabiamos o que significaba o totalitarismo. Todos renunciamos a algo para gañar todos.\n40 anos da etapa democrática máis brillante da historia de España, a etapa de maior estabilidade e cos maiores logros. A transición e a Constitución foi unha etapa de xenerosidade política con dirixentes políticos que priorizaron o ben común, a sociedade e os cidadáns; que mantiveron a súa visión de España e acordaron entre todos. Suárez, González, Roca, Carrillo, Fraga, Arzalluz... tiveron a altura de miras para acordar no interese común. Un éxito, un amencer que dura ata o día de hoxe.\nCase que costa recordar como era aquela España, pero é un orgullo recordar unha senda de catro décadas. Melloras sociais, económicas, laborais, sanitarias, educativas... A modernización do país. E unha dura crise económica que danou tanto, aínda que a Constitución abría e permitía mellores e máis solidarias solucións.\nÉ o legado vivo da Constitución. O legado de tantos dirixentes, pero tamén de tantos homes e mulleres que sumaron desde o ámbito social, económico, administrativo, político. Un legado de toda España para toda España.\nHoxe celebramos 40 anos. Pode que algúns non, e están no seu dereito, o que lles outogue a Constitución. Pero nós si, nós si a celebramos. Porque a nosa estrutura constitucional, herdeira da Constitución de 1812, das Cortes de Cádiz, esta vez si marca e sinala un período irreversible: o da democracia, o da soberanía cidadá, o das liberdades, das obrigas e dos dereitos dos cidadáns. Seguro que con erros, con deficiencias neste camiñar xuntos, pero coa capacidade de corrixir rumbo, xirar e avanzar, como España, como comunidades autónomas e como municipios.\nA Constitución Española require de lealdade. A lealdade de recoñecer o dereito e autonomía de cada quen e dos demais. A lealdade, imprescindible na nosa estrutura política e administrativa. A lealdade que ten que funcionar no social e entre administracións.\nA nación española está deseñada sobre os poderes do Estado e a súa autonomía. O Estado central, as Comunidades Autónomas e as Corporacións Locais. Entre elas, e dentro de cada cal, ten que operar a igualdade e lealdade e deben antepor o benestar da cidadanía ao interese político de cada goberno. E preciso coñecer e respectar os dereitos, as obrigas e as competencias de cada cal.\nE os que incluso van máis aló da deslealdade e vulneran flagrantemente a Constitución, os da declaración unilateral de independencia en Cataluña, teñen que saber que sempre toparán coa democracia, coa Constitución, co dereito e coas normas.\nNun país coma España, no que o sistema administrativo de Estado, Comunidades Autónomas e Corporacións Locais ofreceu tantos e tantos logros e resultados, é preciso que as administracións, en base á lealdade, coñezan e respecten mutuamente os seus espazos.\nDebemos coñecer e respectar a capacidade democrática de cada institución, concellos, comunidades autónomas e Goberno de España, para levar adiante autonomamente as competencias e obrigas que nos asignan as leis e a Constitución.\nO Estado central, coas súas competencias; as comunidades autónomas, coas súas competencias; e as cidades, coas nosas competencias. É deslealdade inmiscuírse e arrogarse as competencias dunha administración municipal, intentando facer oposición ao local desde un parlamento autonómico.\nOs gobernos responden ante os seus parlamentos, sexa este o Pleno municipal, o Parlamento Autonómico ou o Congreso e o Senado. Facer uso dun parlamento autonómico para erixirse en oposición dun concello é unha grave deslealdade.\nE aquí en Vigo estamos asistindo á deslealdade dun Goberno autonómico negando as súas obrigas de atención, as súas inversións e o seu gasto na cidade. A mesma deslealdade, opoñéndose a unha biblioteca do Estado, a Illas Cíes Patrimonio da Humanidade, cando están apoiadas polo Goberno de España. O mandato de lealdade da Constitución é a obriga de atender ás cidades. Pero tamén non converter o Parlamento autonómico en cámara de oposición. Os intereses partidarios en ningún caso poden antepoñerse á autonomía institucional que consagra a Constitución no artigo 140: La Constitución garantiza a autonomía de los municipios. Nunca os intereses partidarios poderán antepoñerse ao interese dos cidadáns.\nA sociedade evolucionou nestas catro décadas e as cidades son hoxe o lugar paradigmático onde todo acontece, os avances e o progreso.\nAs cidades de 1978 pouco se asemellan ás cidades de 2018; os cidadáns do 78 vían un mundo distinto do que ven os de 2018; as demandas de 1978 nada teñen que ver coas de 2018. Hoxe as cidades son o centro neurálxico do avance cidadá e os concellos cada día somos máis e máis a referencia e ocupamos máis e máis espazo. Como debe ser.\nA nova política, a que demanda a España de 2018, canalízase a través dos concellos, dos seus alcaldes e das súas alcaldesas. Os cidadáns buscan nos seus alcaldes a satisfacción das súas necesidades; as empresas presentan aos alcaldes as súas propostas de mellora e desenvolvemento. E as demandas sociais, a política social, a imprescindible atención social ante a crise, tamén se vehicula e obtén resposta nos alcaldes progresistas que se comprometen, como facemos en Vigo, a loitar contra a brecha social, dando o máximo apoio a quen máis o necesita.\nPero tamén a sanidade e a educación acoden aos seus concellos, aos seus alcaldes. Tamén as novas tecnoloxías, o medio ambiente, a cultura e o deporte. Sempre os alcaldes, sempre os gobernos municipais.\nPorque efectivamente, 2018 non é 1978. E a Constitución Española escribiríase hoxe recollendo e amparando esta realidade social, a dos concellos, a das grandes cidades. E cando a Constitución se reforme, que tarde ou cedo acontecerá, será preciso recoñecer esta realidade con competencias. As novas demandas, os novos valores, a modernidade, en definitiva, deben obter o seu espazo na Constitución Española a través das cidades. Será o mellor que lle poida suceder á xente, porque aquí, nas cidades, se celebran os grandes pactos. Como en Vigo, cun gran pacto entre o goberno que presido e os vigueses e as viguesas.\nNovas demandas deben ter acomodo, deben ser amparadas polo máximo texto, pola Constitución. As pensións e a súa garantía; a vivenda, tras miles de familias desafiuzadas; a imprescindible cobertura do desemprego; a igualdade, a gran revolución pendente do século XXI.\nE quero desde aquí recoñecer a presencia de Carmela Silva, primeira tenente de alcalde do Concello de Vigo, presidenta da Deputación, muller volcada na igualdade e defensora dunha nova sociedade comprometida, xusta e igualitaria. Tamén valedora da nosa cidade, de Vigo, na atención a Vigo no que Vigo merece e lle corresponde. Sucede hoxe o que nunca sucedera: a Deputación apoia Vigo porque vive Vigo. Tantas e tantas obras na nosa cidade levan o cuño da Deputación de Pontevedra.\nA Constitución Española de 1978 revolucionou o panorama social, dando cobertura a un Goberno de España que, nos anos 80, lanzou o sistema público de pensións, as universidades, a modernización da educación, os novos modelos transporte, as novas tecnoloxías...\nEsta é a liña a seguir, agora que estamos saíndo da crise, para curar os danos e tomar medidas para que nunca máis volva acontecer.\nTamén Europa, que debe cambiar a súa receita ante as dificultades para promover a cohesión entre os países. A actual debilidade de Europa emana do erro de non ter enfocado a crise desde a solidariedade e desde a atención ás persoas, en lugar de en termos de capital. Tería sido mellor para a cidadanía e tamén para as empresas e a economía.\nA Constitución de 1978 da cabida a todo e a todos, e ten que seguir desenvolvéndose, porque a carta magna delimita o campo democrático no que debe seguir e seguirá dándose o xogo da política.\nEse é o seu espírito fundacional, esa é a nosa garantía, presente e futura. A democracia, os dereitos e liberdades dos que nos dotamos en 1978.\nViva a Constitución!\nViva Vigo, Viva Galicia e Viva España!\nBando Día de Galicia


Festa do Monte | Proxecto Socheo\nArquivo por etiquetas: Festa do Monte\nDESFEITA DA FESTA DO MONTE (1998)\nDesfeita da Festa do Monte do ano 1990, do Montiño até a Alameda cun grande protagonismo da Banda Roja. Os seus compoñentes están dándoo todo.\nEsta entrado foi publicada en Anos 90,Festa do Monte coas etiquetas Anos 90,desfeita,Festa do Monte o 4 Agosto 2015 por proxectosocheo.\nDESFEITA DA ROMARÍA DA FESTA DO MONTE (1994)\nDesfile, Romaría e, agora, Desfeita. O final da romaría da Festa do Monte do ano 1994. A ver se atopades a algún coñecido. Un vídeo gravado dunha emisión de C50.\nEsta entrado foi publicada en A Guarda,Anos 90,Festa do Monte coas etiquetas A Guarda,Anos 90,desfeita,Festa do Monte o 28 Xullo 2015 por proxectosocheo.\nDESFILE DA FESTA DO MONTE (1998)\nGravación en vídeo do Desfile da Festa do Monte do ano 1998. Unha edición marcada pola néboa. Video-colaboración feita por Iván Fernández.\nEsta entrado foi publicada en Anos 90,Festa do Monte coas etiquetas A Guarda,Anos 90,bandas mariñeiras,Festa do Monte o 21 Xullo 2015 por proxectosocheo.\nA FESTA DO MONTE COMEZA EN PROXECTO SOCHEO\nEsta semana comeza a Festa do Monte en Proxecto Socheo. Haberá moitas sorpresas. Até a segunda semana de agosto iremos subindo novas e espectaculares incorporacións.\nTodos os vídeos subidos até o de agora podes atopalos na seguinte lista de reprodución. Lembra que podes aportar os teu videos, da igual que sexa feito en Super8 ou cun mobil. Contacta e colabora: proxectosocheo@gmail.com\nEsta entrado foi publicada en Festa do Monte,Monte coas etiquetas A Guarda,Festa do Monte o 22 Xuño 2015 por proxectosocheo.


Lssi - Asociación Artesáns do Eume\nDATOS LEGAIS DE http://www.artesansdoeume.org\nhttp://www.artesansdoeume.org é propiedade de:\nAsociación Artesáns do Eume\nRúa Capela, 21-B -15320 As Pontes (A Coruña)\nInformación Rexistro: Inscrita no Rexistro de Asociacións co número 2003/006313-1.\n* A páxina web http://www.artesansdoeume.org é explotada pola Asociación Artesáns do Eume. en calidade de propietario.\n0. O usuario ou visitante da páxina web http://www.artesansdoeume.org ten a obriga de ler as condicións de prestación do servizo que se detallan neste texto, de maneira que asume estas como validas na prestación do servizo.\n1. Obxectivos da páxina web http://www.artesansdoeume.org: información da asociación e as súas actividades na web.\n2.1.- Non está permitida a reprodución dos contidos (de calquera tipo) publicados en http://www.artesansdoeume.org sen o consentimento expreso do autor da devandita web. Neste caso falamos de textos, gráficos, código fonte, e calquera outro contido que sexa servido dende esta páxina web.\n2.2.- Nesta páxina web poden existir contidos de terceiros. En calquera dos casos, e como é intención sempre respectar os dereitos de autor e as leis do copyright, se houbese calquera mínimo problema respecto a calquera material publicado nesta web, prégase que se poñan en contacto a través do email: artesansdoeume@gmail.com e o contido será retirado (tras ser comprobado) coa máxima celeridade posible, xa que é intención primeira o respecto polos dereitos de autor e o traballo alleo.\n2.3.- O autor desta web non se fai responsable do mal uso que se faga do contido exposto nesta páxina web (http://www.artesansdoeume.org).\n2.4.- A páxina web http://www.artesansdoeume.org é financiada por Asociación Artesáns do Eume, non existindo ningún tipo de explotación económica.\n2.5.- Nesta páxina web (http://www.artesansdoeume.org) non se recolle ningún tipo de información privada do visitante. Unicamente se recollen datos, puntualmente, para facer uso das chamadas "cookies" para o bo funcionamento do sistema.\n2.6.- O autor de http://www.artesansdoeume.org non se fai responsable do mal funcionamento do sistema ou servizo prestado nesta páxina web, aínda que sempre se pretende e traballa para ofrecer o mellor servizo.\n2.7.- O autor da páxina web http://www.artesansdoeume.org utiliza esta como soporte publicitario e non se fai responsable do mal servizo ou problemas xurdidos polos servizos anunciados, de forma que a publicidade e os servizos posteriores que esta remita son responsabilidade única do anunciante.\n2.8 Esta asociación non será responsable dos danos e prexuízos producidos ou que poidan producirse, calquera que sexa a súa natureza, que se deriven do uso da información, das materias contidas neste Web site. Os enlaces (Links) e hipertexto que ofrece o presente sitio Web, non pertencen nin se encontran baixo o seu control, a devandita entidade non se fai responsable nin da información contida nestes nin de calquera efectos que puidesen derivarse da devandita información.\n2.8.- Para calquera problema ao respecto, deben poñerse en contacto coa dirección de correo electrónico artesansdoeume@gmail.com


Así debería ser un comedor escolar | Consumer\nOs colexios deberían dispor dun espazo físico con encanto no que gozar da comida nun ambiente relaxado. Describímosche que debe conter como mínimo\nData de publicación: Venres, 15deOutubrode2021\nImaxe: Yan Krukov\nPaira poder levar a cabo con éxito iniciativas divulgativas de alimentación saudable nos colexios, nos comedores escolares os alumnos deben poder gozar da comida nun ambiente relaxado. Como conseguilo? Nestes espazos onde os nenos aprenden a comer non deben faltar carteis e debuxos elaborados polos propios estudantes que incorporen mensaxes educativas relacionados coa alimentación saudable ou prácticas hixiénicas relacionadas coa inxesta, fotografías de alimentos… E que máis? Así deberían ser todos os comedores dos centros educativos.\nA normativa e os diferentes documentos, como a ‘Guía de comedores escolares do programa PERSEO’ (Programa Piloto Escolar de Referencia paira a Saúde e o Exercicio contra a Obesidade), contemplan uns requisitos mínimos respecto das condicións do espazo e o ambiente.\nNatural ou artificial, que asegure a suficiente renovación do aire paira o volume do comedor e o seu aforamento.\nO comedor escolar disporá preferiblemente de luz natural, buscando o máximo aproveitamento da mesma. En caso de non dispor dela, terase que asegurar suficiente luz artificial que permita a fácil visión do mobiliario e dos alimentos.\n✅ Control do ruído\nO comedor deberá estar protexido dos ruídos desagradables, dun volume excesivo ou da sensación de eco que impida a normal comunicación entre os comensais, valorándose positivamente a instalación de música ambiental. Existen distintas iniciativas paira liquidar esta problemática, como son a instalación dun semáforo do ruído que avise a monitores e escolares cando o volume é demasiado alto.\nDeberá coidarse especialmente que a temperatura sexa agradable en calquera época do ano, evitando frío ou calor excesiva que impida o benestar necesario.\nÉ importante que o comedor non teña cheiros fortes a comidas preparadas ou a outros elementos, como produtos de limpeza, que fagan desagradable a actividade.\n➡ Con deseño especial\nPaira recrear un ambiente cálido, estético e divertido que convide á concentración e á aprendizaxe necesítase algo máis. Falamos de avogar polo uso da madeira ou de materiais orgánicos, a existencia duns teitos altos que confiran una maior sensación de espazo, o uso de paneis paira absorber o ruído da habitación ou de grandes ventás orientadas ao exterior con aperturas que achegan gran cantidade de luz natural e ventilación.\nAínda que soe utópico, polo complicado e custoso que sería deseñar estes espazos en todos os centros públicos de España, sérvenos de exemplo paira coñecer onde está o listón ao que se podería chegar.


Tres alumnas do CEIP San Martiño gañan o Desafío científico en Galiciencia\n12 mayo 2022 19:10 h.\nEducación Galiciencia IES Luis Seoane CEIP San Martiño\nTodos os gañadores do Desafío científico, coas tres pontevedresas á dereita da imaxe. DP\nEstela, Mara e Sofía apostaron pola reciclaxe de xoguetes co proxecto As ecolóxicas ►Este venres celebrarase a final do certame, no que tamén participa o IES Luis Seoane\nEstela, Mara e Sofía, alumnas do CEIP San Martiño de Salcedo, resultaron gañadoras na categoría de Primaria do Desafío científico, un dos certames incluidos en Galiciencia, a maior feira científica que se celebra na comunidade e que se está a desenvolver ata este venres no Parque Tecnolóxico de Galicia, baixo o lema da Economía Circular. A finalidade desta proposta é espertar as vocacións científicas entre o alumnado de Primaria, Secundaria, FP e Bacharelato. Celébrase en colaboración coa Vicepresidencia segunda e Consellería de Economía, Empresa e Innovación da Xunta de Galicia; e co patrocinio da FECYT (Fundación Española para la Ciencia y la Tecnología – Ministerio de Ciencia e Innovación).\nEste xoves celebrouse a final do Desafío científico Atrévete coa Economía Circular!, no que durante os últimos meses participou alumnado desde 4º de Primaria a Bacharelato de toda Galicia de xeito online, un total de 546 estudantes de 31 centros educativos diferentes.\nO gañador na categoría de Primaria foi o equipo As Ecolóxicas, integrado por Estela, Mara e Sofía. Apostaron pola reciclaxe dos xoguetes a través de diferentes opcións, en particular facendo obras de arte e tamén concienciando aos máis novos e ás súas familias da importancia de non tirar un xoguete polo feito de que estea usado ou mesmo roto. Así, tamén propoñen doalos a organizacións benéficas para darlles unha segunda vida. Para apoiar esta idea, fixeron un rap, titulado O rap das ecolóxicas, para contribuír a difundir a súa proposta.\nNa categoría de primeiro a terceiro de Educación Secundaria gañou o equipo El Bicho Científico, do IES Primeiro de Marzo de Baiona, formado por Leo e Artai. O seu proxecto centrouse na deforestación. "Como vivimos en Galicia, unha comunidade na que hai moitas árbores, pensamos que este problema tamén nos pode afectar, polo que defendemos que se deben plantar máis árbores e reciclar o papel para non ter que depender tanto dos bosques", salientan os rapaces.\nPola súa parte, na categoría de cuarto de Secundaria a Bacharelato gañou o equipo A Trapados, do IES Ribeira do Louro do Porriño. Son Andrés, Nicolás e Sergio, de segundo de Bacharelato. No seu vídeo fan unha comparativa entre utilizar botellas de plástico e botellas reutilizables, co fin de fomentar o uso das reutilizables. Segundo as súas cifras, en España empréganse 3.500 millóns de botellas de plástico de auga ao ano, o que implica un elevado consumo enerxético que podería evitarse.\nPRODUCIR MENOS LIXO. O alumnado de Secundaria, Bacharelato e FP está a participar en tres talleres diferentes. Da liña ao círculo, amósalles a posibilidade de deseñar un cambio positivo para o futuro, achegándose á economía circular a través de xogos interactivos e educativos, ensinándolles como as accións individuais teñen a capacidade de contribuír a un cambio, resolvendo problemas do mundo real.\nNo taller Dálle a volta ao usar e tirar, o alumnado realiza unha experiencia que evita contaminar 200.000 litros de auga, ao converter refugallos domésticos nun líquido valioso. Para iso recurren a unha fórmula mellorada da que empregaban as nosas avoas porque -tal como indican os divulgadores científicos que dirixien estas propostas- "a economía circular xa existía moito antes de que se cuñase esta expresión nos anos 80".\nNo taller O Lixo Vertical estanse a desenvolver diversas experiencias para mentalizar aos rapaces sobre a excesiva produción de lixo. Trátase de animalos a que observen e reflexionen sobre a inmensa montaña de lixo que os acompaña.\nVarias casetas de Galiciencia nesta edición. DP\nA AVENTURA DE VOAR. O estudantado de Secundaria e Bacharelato que expón os seus proxectos na feira tamén está a participar no taller A aventura de voar, que se desenvolve na Aula Newton Galicia instalada en Tecnópole. O obxectivo é que teña a oportunidade de descubrir o mundo da navegación aérea a través dunha actividade interdisciplinar na que aprenden como se crea e interpreta unha carta aeronáutica para posteriormente recibir instrucións de voo nun simulador profesional.\nESPECTÁCULO DE CIENCIA. No marco de Galiciencia, este xoves celebrouse un novo espectáculo de ciencia. O propósito desta experiencia é que os máis novos descubran que a ciencia pode ser atractiva e divertida para todos, intentando provocar nos rapaces unha reflexión sobre a importancia da ciencia e a tecnoloxía e a relevancia de decidir o futuro profesional dun xeito libre e sen barreiras físicas nin mentais.\nBaixo o título Falamos de Economía Circular, o divulgador científico David Ballesteros, director das aulas de investigación para mozos do Parque Tecnolóxico de Galicia, é o responsable de conducir estes espectáculos. Tal como el mesmo explica, "o consumo actual é insostible a medio prazo. A problemática medioambiental agrávase cada ano e faise preciso un novo modelo de consumo baseado na economía circular". Así, nestas sesións abórdase a situación actual do planeta e o modelo económico cara ao que debemos ir. Os rapaces poden ademais interactuar nesta experiencia a través dos seus dispositivos móbiles.\nESTE VENRES, FINAL E ENTREGA DE PREMIOS. A feira remata este venres coa entrega de premios aos tres mellores proxectos presentados nesta edición. O primeiro premio está dotado con 1.000 euros, o segundo equipo clasificado recibirá 500, e o terceiro 200 euros. Ademais, premiarase a mellor comunicación e presentación oral, o proxecto máis innovador, o proxecto co método científico e proceso de investigación mellor definido, o mellor proxecto englobado dentro da temática da Economía Circular, así como o proxecto liderado por unha nena e/ou relacionado con iniciativas que contribúan á igualdade de xénero no contorno da I+D+i.\nHaberá tamén un premio especial para o proxecto coa mellor valoración popular, elixido entre todos os participantes na modalidade online.\nEntre os centros participantes figura o IES Luis Seoane. Alí están a profesora de Física e Química Elvira Lamas, e os alumnos Melanie Veiga Pazos e Diego Golpe Chamadoira, defendendo o proxecto Escrita con zume, vencellado ao carballo de Santa Margarida.\nTres alumnas do CEIP San Martiño gañan o Desafío científico en...


Exposición fotográfica do Fondo de Cooperación Galego en Nigrán - Concello de Nigrán\nConcello de Nigrán > Noticias > Exposición fotográfica do Fondo de Cooperación Galego en Nigrán\nExposición fotográfica do Fondo de Cooperación Galego en Nigrán\nAs dependencias municipais albergarán até o próximo 28 de abril a exposición fotográfica do Fondo de Cooperación Galego titulada “Galicia-Cabo Verde, unha irmandade”, obra do fotoperiodista ferrolán, Rober Amado.\nA exposición, que pode visitarse de forma gratuíta en horario de 9.00 a 14.00 horas, está formada por 20 paneis a todo cor, con algunhas das fotografías máis significativas do gañador da primeira edición do concurso fotográfico “Imaxes con Fondo”. Como gañador do devandito concurso, Rober Amado emprendeu, en outubro de 2013, unha viaxe dun mes por 6 das 10 illas que compoñen Cabo Verde.\nO fotoperiodista galego naceu en Ferrol en 1985. É licenciado en Psicoloxía e fixo un Máster en Cooperación Internacional e outro en Xornalismo. É fotógrafo e redactor multidisciplinar, colaborando con diversos medios estatais como El País ou A Vanguardia e autonómicos como La Voz de Galicia.


Verduras guisadas á rioxana | Me gusta ir al super\n20 g pemento choriceiro\nLimpar, lavar e cortar en dados (paisana) as cenorias e o cabaciño. Refogar en aceite o allo e cebola picados. Engadir a cenoria e o chourizo en rebandas. Engadir o cabaciño, a salsa de tomate e a pulpa do pemento previamente remollado. Cubrir con auga e deixar cocer uns minutos. Engadirlle os feixóns cocidos a parte cortados en dados. Acompañar de medio ovo duro.\nA combinación de feixón verde, cabaciño, cenoria, cebola e allo aporta ao organismo importantes cantidades de vitaminas do grupo B, A e C, e minerales tales como potasio, magnesio, ferro ou calcio, entre outros. Ademais presentan substancias cun elevado poder antioxidante, propiedade que favorece a loita fronte aos radicais libres que provocan o envejecimiento celular.\nFroita fresca (amorodos)


O Festival Outono Fotográfico, a Deputación de Lugo e a Xunta de Galicia convocan o .\nO obxectivo é promover a fotografía contemporánea e as cuestións éticas que expón, en xeral, a arte contemporánea con respecto ás formas de dominación e a imposición de límites ao pensamento. Promover a creación dun espazo fotográfico en Galicia que complemente ao creado durante máis de tres décadas polo Outono Fotográfico mediante o incentivo de propostas de carácter visualfotográficas por parte de autores/as tanto nacionais como estranxeiros.\nCo proxecto fotográfico premiado produciríase unha exposición temporal que se inauguraría entre os meses de decembro de 2021 e xaneiro de 2022. A edición dun libro pertencente á serie «Premio Galicia de fotogafìa Contemporanea» da colección «OF» que se distribuiría en librerías.\nAs/os autoras/é participantes deberán presentar un proxecto fotográfico realizado en calquera data comprendida entre outubro de 2011 e outubro de 2021, e que non fose subvencionado ou bolseiro na súa totalidade anteriormente noutro certame, nin editado na súa totalidade en calquera soporte, con total liberdade respecto ao tema e á técnica.\nO prazo de presentación das obras será desde o 28 de setembro ao 31 de outubro de 2021.\nOs proxectos poderán presentarse de dúas formas:\nMétodo 1. Comprimir os arquivos de toda a documentación solicitada na nun só arquivo [formatos admitidos: zip, rar, gz, tar, 7z] que non excederá de 20 Mb, e envialo desde o seguinte site: http://outonofotografico.com ir a INSCRICIÓN / ENROLLMENT / INSCRICIÓN\nMétodo 2. Enviar o arquivo comprimido coa documentación completa solicitada nun CD, DVD ou pendrive USB, por correo ou por medio de calquera empresa de transporte a:\nSan Benito da Veiga 33b\nO Cimbro. Costa da Vela\n32711 Sabadelle. Pereiro de Aguiar\n1. Dossier onde se explique o proxecto fotográfico. Este dossier non terá unha extensión maior de cinco A4.\n2. Ficha de inscrición cuberta.\n3. Nun cartafol, non menos de 15 imaxes do proxecto, nomeadas co nome do proxecto e numeradas. Poderán conter, a modo de pé de foto, breves apunteos que vallan de aclaración ao xurado. As imaxes terán 1920 píxeles na súa medida mais longa e 144 dpi de resolución. Serán en formato JPG [compresión entre 9 e 11 en Photoshop]\n4. Nun segundo cartafol, non menos de dez imaxes doutros traballos, perfectamente diferenciadas con nome distinto ao nome do proxecto presentado, e coas mesmas características técnicas descritas no punto anterior.\n5. Escaneado ou fotografía das dúas caras do DNI ou páxinas identificativas do Pasaporte.\n6. Currículo da autora ou autor.\nO prazo de presentación das obras estará aberto ata o 31 de outubro de 2021\nO Xurado fará a selección de tres proxectos, que serán os finalistas. Os nomes dos autores ou autoras publicaranse o 8 de novembro de 2021 en www.outonofotografico.com e nas redes sociais do festival. 48 horas despois, o Xurado designará ao gañador ou gañadora.


A Xunta suprime os test da COVID a contactos estreitos de positivos se non teñen síntomas e están vacinados - Praza Pública\nFragmento dos cambios no protocolo da COVID do Sergas sobre unha imaxe de arquivo dun cribado CC-BY-SA Foto: Xunta | Montaxe: Praza.gal\nNos últimos días do ano, a Xunta deu por por rematada a "fase de contención" da COVID, dando paso á de "mitigación". Nun contexto de forte crecemento dos casos novos detectados, pero de contención nos ingresos hospitalarios mentres a saturación da Atención Primaria se acrecenta, oficializou nun novo protocolo medidas como o recorte do rastrexo de contactos ou a validación dos test feitos na casa para confirmar positivos.\nAs mudanzas no protocolo foran redactadas o 28 de decembro, pero duraron sen cambios apenas dous días. O día 30, a Consellería de Sanidade volveuno actualizar para, entre outros aspectos, incorporar a diminución dos illamentos para casos positivos "asintomáticos ou con sintomatoloxía leve" -de 10 a 7 días- acordada entre as comunidades autónomas e o Goberno de España. Pero tamén para restrinxir máis a realización de probas de detección de infección activa (PDIA), isto é, de PCR ou test de antíxeno, que quedan suprimidas para as persoas consideradas como contacto estreito de positivos se non teñen síntomas e están vacinadas.\nNo novo protocolo, asinado pola Dirección Xeral de Asistencia Sanitaria e datado no día 30 de decembro, Sanidade especifica entre os "cambios máis relevantes" que aos "contactos estreitos asintomáticos en vixilancia non se lles realizará" proba (PCR nin antíxeno, especifica) nese período "agás en ámbitos de vulnerabilidade", isto é, persoas con doenzas que así o recomenden ou ligadas a "centros sanitarios e sociosanitarios".\nOs cambios no protocolo, aprobados dous días despois das anteriores mudanzas, indican que aos "contactos estreitos asintomáticos en vixilancia non se lles realizará" un test "agás en ámbitos de vulnerabilidade". Na mesma xornada, o Consello Interterritorial tamén mudou as súas normas para recortar seguimentos e rastrexos e ratificar a redución das corentenas\nO propio documento especifica que eses "contactos estreitos en vixilancia" son as persoas que estiveron en contacto cunha persoa que deu positiva pero están "exentas de corentena" pero teñen a pauta completa da vacina, agás se están imunodeprimidas ou se está confirmado que a persoa que deu positivo "se debe a unha variante do SARS-CoV-2 Beta ou Gamma, ou se adquiriu dun visón". Tamén equipara nesta exención de corentena ás "persoas asintomáticas que tiveron unha infección or SARS-CoV-2 confirmada nos 180 días anteriores".\nDe agora en diante, segundo o novo protocolo, as persoas que estean nesta situación recibirán unha mensaxe SMS con "instrucións xerais de prevención e control" indicadas por Saúde Pública para os dez días que durará a "vixilancia". Se acabasen tendo síntomas, "solicitará consulta telefónica" con Atención Primaria ou chamará ao 881 540 045, di o documento.\nNa liña da primeira actualización, o Sergas dá por válidos os test feitos na casa para confirmar casos positivos sen necesidade dunha proba posterior no propio sistema sanitario. Aínda que inicialmente habilitara un formulario web para comunicar estes positivos, pouco despois suprimiuno e sinala o mesmo teléfono 881 540 045 como única vía para notificalos. Múltiples pacientes advertiron nos últimos días de crecente saturación nesta liña telefónica e, mentres, o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, cifra nuns dez mil os positivos que foron comunicados tras a realización de autotest.\nDestaques dos principais cambios introducidos por Sanidade no protocolo de detección da COVID o pasado 30 de decembro, dous días despois das anteriores mudanzas CC-BY-NC-SA Praza.gal\nEsta supresión de probas para boa parte dos contactos estreitos (a vacinación con pauta completa rolda o 90% en Galicia) vai na liña das mudanzas no protocolo estatal aprobadas o propio 30 de decembro no seo da Comisión de Saúde Pública do Consello Interterritorial de Saúde, participado polo Ministerio de Sanidade e as comunidades autónomas. Ese documento foi redactado coa intención de adaptar as normas ao actual "período de alta transmisión comunitaria" do virus e insta a "priorizar a realización" de probas PCR ou antíxeno para "confirmación de casos sospeitosos naqueles con sintomatoloxía máis grave, persoas con maior vulnerabilidade" ou que "pertenzan a contornas vulnerables" como as residencias da terceira idade.\nNesta liña, o acordo interautonómico tamén afonda no recorte do rastrexo de contactos: "unicamente se realizará a identificación de contactos estreitos naqueles ámbitos nos que a exposición se considere de alto risco pola presenza de persoas cunha maior vulnerabilidade como centros sanitarios e residencias de maiores ou outros centros sociosanitarios". Nesta liña, conclúe que nos contactos estreitos "tanto vacinados como non vacinados" se "priorizará a realización" de test a "persoas vulnerables", como maiores de 70 anos, persoas inmunodeprimidas ou mulleres embarazadas, así como ao persoal sanitario e das residencias. Sobre esta base, a Xunta directamente suprime a proba para os contactos estreitos aos que só asigna vixilancia.\nTodas estas mudanzas nos protocolos chegan nun contexto no que, como amosan os gráficos sobre estas liñas, as cifras de casos novos e as consecuentes taxas de incidencia acumulada (na contorna dos 1.800 casos novos por cada cen mil habitantes a 14 días e arredor dos 1.200 a 7 días) seguen batendo récords. Todo, nun contexto de alto número de test realizados -só contando PCR, case 13.000 diarias na media dos últimos sete días-.\nEn xaneiro de 2021, con menos da metade da actual incidencia acumulada, Galicia chegara a superar as 1.400 hospitalizacións simultáneas de persoas coa COVID. Na actualidade son menos de 400\nEstas altas cantidades de casos novos deron lugar a que a cifra de casos activos superase por primeira vez a barreira dos 50.000, o que dá lugar a cifras inéditas de baixas laborais e tamén, de contactos a rastrexar no caso de que continuasen vixentes os anteriores protocolos. Estes números explican tamén, en boa medida, o incremento da saturación nos centros de saúde.\nComo vén sucedendo dende o comezo da actual vaga -e xa acontecera en boa medida no verán-, o efecto da vacinación permite que a forte incidencia non se traslade na mesma medida aos ingresos hospitalarios. As 373 persoas con test positivo da COVID-19 que había ingresadas nos hospitais galegos ás seis da tarde do pasado luns eran 68 máis que unha semana antes e 55 delas estaban na UCI. En xaneiro de 2021, con menos da metade da actual incidencia acumulada, Galicia chegara a superar as 1.400 hospitalizacións simultáneas de persoas coa COVID.


nidia arévalo archivos - Comarcas na Rede\nTag: nidia arévalo\nA florista mosense Noelia Sías Villaverde, traballadora de Floristería Lola, participou do 29 de setembro ao sábado 2 de outubro no 'MAF', concurso nacional do Mellor Artesán Florista que se celebrou en Burgos; obtendo o segundo posto, por detrás do sevillano Julio Boza.\nCoincidindo co regreso dos cativos e cativas ás aulas, o Centro de Información á Muller de Mos vén de convocar catro accións formativas dirixidas ás mulleres. Trátase, segundo a alcaldesa Nidia Arévalo e a concelleira de Igualdade, Sara Cebreiro, "de non baixar a garda no que a apoio ao colectivo feminino refírese".\nMos reanuda as reunións da Comisión de Seguimento da COVID-19\nO Salón de Sesións do Concello de Mos acolleu no día de onte unha nova reunión da Comisión de Seguemento da COVID-19, unha xuntanza de traballo que realizase en previsión de posibles rebrotes e na que se analiza e se establecen estratexias de seguridade, protección e prevención ante o virus.\nA primeira Xunta de Goberno de Mos tras o estado de alarma aproba a contratación de 19 persoas


saúde mental archivos - Comarcas na Rede\nConcello de Ponteareas e Avelaíña continúan traballando xuntos no servizo de información e asesoramento en saúde mental\nO Concello e a Asociación Avelaíña continúan traballando da man para mellorar a calidade de vida e favorecer a integración social das persoas afectadas. A alcaldesa, Cristina Fernández Davila, e a presidenta da asociación, Mª Fernanda Orduna, renovaron o convenio de colaboración entre ambas entidades por un importe de 5.000 euros que permite apoiar o “Servizo de información e asesoramento en saúde mental para previr a exclusión social”.\nAvelaíña atendeu a máis de 73 persoas usuarias e familias en Ponteareas ao longo do 2020\nEn Galicia máis de 80.000 persoas contan con certificado de discapacidade por enfermidade mental, máis de 24.000 delas na provincia de Pontevedra, sendo xa a segunda causa de discapacidade despois da física.\nO Concello de Nigrán conmemora con Avelaíña o Día Mundial da Saúde Mental\nO Concello de Nigrán uníuse á conmemoración do Día Mundial da Saúde Mental iluminando de verde este domingo 10 de outubro a fachada da Casa Consistorial e acollendo esta mañá na Praza do Concello unha mesa informativa a cargo de Avelaíña para divulgar o traballo que realizan e os recursos que hai na comarca.\nGondomar en verde pola saúde mental\nGondomar sumouse ao Día Mundial da Saúde Mental e ao lema elixido este ano pola Organización Mundial da Saúde (OMS) para sensibilizar e informar á sociedade sobre esta enfermidade: “Atención de saúde mental para todos: fagámosla realidade”.\nA Guarda agradece o traballo da Asociación Avelaíña no Día Mundial da Saúde Mental\nO Concello da Guarda sumouse á campaña que leva a cabo a Asociación Avelaíña ao longo do mes de outubro, co obxectivo de sensibilizar e informar á poboación sobre a enfermidade mental.\nNigrán iluminouse de verde no Día Mundial da Saúde Mental\nO Concello de Nigrán uniuse á conmemoración, onte 10 de outubro, do Día Mundial da Saúde Mental, celebración que pretende sensibilizar e informar sobre a importancia do coidado da saúde mental e a defensa dos dereitos das persoas que teñen algún problema desta índole.\nO Concello de Baiona aluméase de verde no Día Mundial da Saúde Mental\nO Concello de Baiona alumearase estes días de verde para conmemorar o Día Mundial da Saúde Mental que se celebra o vindeiro 10 de outubro. Súmase así á campaña que está a levar a cabo a Asociación Avelaíña ao longo de todo este mes.\nO Concello da Guarda aluméase de verde para conmemorar o Día Mundial da Saúde Mental\nO Concello da Guarda súmase así á campaña que leva a cabo a Asociación Avelaíña ao longo do mes de outubro, co obxectivo de sensibilizar e informar á poboación sobre a enfermidade mental.\nA Cañiza e Avelaíña oficializan o seu primeiro convenio\nO alcalde da vila da Cañiza, Luis Piña, e a asociación Avelaíña de saúde mental, oficializaron e asinaron o seu primeiro convenio o pasado 11 de xuño de 2021.\nNigrán comezou esta semana un programa de atención a persoas con problemas de saúde mental\nO Concello de Nigrán arrancarou desde este luns, de xeito pioneiro, co programa ‘Achego’ da asociación de saúde mental Avelaíña, coa particularidade de incorporar de xeito pioneiro en Galicia a figura do “asesor persoal” para que aqueles veciños que viven sos manteñan a súa autonomía.\nO alcalde da Cañiza asegura a permanencia de Avelaíña no concello cun convenio\nO alcalde da Cañiza, Luis Piña, manifestou onte “a satisfacción de continuar traballando con esta Asociación que leva dende o ano 2016 traballando neste Concello, no primeiro andar do Edificio Multiusos, a través do Programa Achego aproximando a atención á saúde mental e proporcionando o apoio necesario a moitos cidadás”.\nPosta en marcha do ‘Servizo de Información e Asesoramento en Saúde Mental’\nRedacción - 11/03/2021\nO Concello das Neves vén de asinar un convenio coa Asociación Avelaíña para desenvolver un programa denominado “Servizo de Información e Asesoramento en Saúde Mental". Trátase dun programa de Prevención da Exclusión Social que consiste nun conxunto de actuacións dirixidas a dar resposta ás demandas da poboación en relación coa saúde mental, mellorando así a súa calidade de vida.\nO voceiro de Sanidade do Grupo Socialista, Julio Torrado, vén de alertar sobre a situación da saúde mental en Galicia, que será “a gran resaca da pandemia”. Fíxoo, hoxe, no Pleno do Parlamento, trala presentación dunha interpelación ante o conselleiro de Sanidade. “Os datos evidencian que unha de cada cinco persoas en Galicia sufrirá un problema de saúde mental nos próximos meses e, destas persoas doentes, dúas de cada tres non van poder ser atendidas” polo Sergas, denunciou o socialista.\nSalceda estrea o seu centro terapéutico\nO Concello de Salceda de Caselas ven de estrear o seu centro terapéutico, ubicado na antiga escola de Vendanova, e que servirá para acoller as actividades de AFAGA no municipio. AFAGA atende a persoas diagnosticadas de alzheimer ou outras demencias, nun programa xestionado a través dos servizos sociais.\nO Concello de Baiona e Avelaíña ofrecen un Servizo de Saúde Mental para a cidadanía\nO Concello de Baiona informa da posta en marcha do servizo que tratará de dar resposta ás demandas da poboación baionesa en relación á Saúde Mental, mellorando así a súa calidade de vida.\nO Concello de Tui terá un servizo de atención e asesoramento psicolóxico\nO Concello de Tui asinou está mañá un convenio de colaboración coa Asociación Avelaíña da Guarda, para a posta en marcha do servizo de atención e asesoramento psicolóxico de persoas con problemas de saúde mental, en Tui.\nPonteareas, presente nas xornadas da Comisión de Discapacidade Intelectual e Saúde Mental\nA tenente de alcalde e concelleira de Saúde do Concello de Ponteareas, Cristina Fernández e a concelleira de Benestar Social e Igualdade, Verónica Carrera, participaron nas accións de promoción da saúde organizadas pola Comisión de Discapacidade Intelectual e Saúde Mental do concello de Salamanca.


Suárbol - Wikipedia, a enciclopedia libre\nPanorámica de Suárbol.\nSuárbol é unha parroquia do concello leonés de Candín, na comarca do Bierzo. Na actualidade está deshabitado. Suárbol pertence ao ámbito lingüístico galego-berciano, e os seus habitantes falaban un dialecto do galego chamado ancarés.\nSegundo as versións dos maiores do lugar, antes chamábase Ambasaugas, porque hai dous ríos na aldea: un á entrada e outro á saída.\nSuárbol caracterízase pola súa arquitectura tradicional: os hórreos e as pallozas típicas dos Ancares. Tivo a palloza máis grande do Bierzo, coñecida como a Gran palloza de Suárbol, pero ardeu en 1957; hoxe en día queda o solar onde se levantaba esta palloza. No entanto, aínda se conservan varias pallozas en bo estado no lugar.\nOs hórreos son de planta cadrada e cubertas de lousa coma a inmensa maioría dos edificios de Suárbol, que substituíron os seus teitos por tellados de lousa.\nO monumento máis importante de Suárbol é a Igrexa parroquial, declarada Ben de Interese Cultural en 1995. É un edificio de estilo barroco clasicista do XVII. O cemiterio da aldea atópase dentro da Igrexa.\nSuárbol tamén posúe outros bens históricos como unha Calzada romana que unía as minas de ouro en Ibias (Asturias) coas do Bierzo. Tamén destacan os baixorelevos de Suárbol, de significado descoñecido.\nA principal festa é a do Corpus que a celebran os emigrantes, cando volven ao lugar.\n↑ Ricardo Carballo Calero: Gramática del gallego común, p.120.\n↑ suarbol.es (en castelán).\n↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Patrimonio de Suárbol Arquivado 29 de outubro de 2013 en Wayback Machine..\n↑ BOE N.º 71, 24 de marzo de 1995.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Suárbol&oldid=4872922"\nA última edición desta páxina foi o 27 de agosto de 2018 ás 23:46.


Agora a túa copiloto en Waze chámase Uxía. E fala galego - Praza Pública\nAgora as indicacións por voz pódense escoitar en galego, grazas á colaboración da comunidade de usuarios/as\nWaze é unha aplicación colaborativa de información en tempo real de tráfico. Creada en 2008 por tres técnicos de Israel, foi adquirida por Google en 2013 por 1000 millóns de dólares cando xa contaba con 50 millóns de usuarios e usuarias en todo o mundo. A diferenza entre Waze e outras apps de tráfico é o seu carácter social, pois a súa información enriquécese coas achegas das persoas que empregan a app. A aplicación aprende das rutas percorridas polos usuarios e usuarias e estes e estas poden tamén informar de accidentes, atascos de tráfico, controis de velocidade e puntos de interese. Tamén poden mellorar a aplicación e as súas funcionalidades.\nEste traballo colaborativo dos usuarios e usuarias está detrás da incorporación da lingua galega ao seu sistema. Agoga Waze non só ofrece a posibilidade de ler en galego a súa interface e as súas indicacións textuais, senón que a voz que da as indicacións de dirección ou de incidencias tamén o fai en galego. E foi unha usuaria quen gravou os comandos, ao igual que sucedeu no resto dos idiomas dispoñibles. Polo tanto, pódese xa escoller a voz galega (chamada Uxía) para que sirva de copiloto cando imos ao volante.\nWaze tamén actualizou e mellorou recentemente, grazas ao traballo da súa comunidade (que chega xa aos 65 millóns de persoas) as súas voces en castelán (Joanna), euskera (Leire) e catalán (Miquel). Ademais, inclúense novas instrucións e "ofrécese unha linguaxe moito más próxima e actual", segundo a compañía. Por exemplo, agora a voz indicadora diríxese aos e ás usuarias atuándoas, en lugar de falarlles de vostede.\nhai 29 minutos | Ciencia e tecnoloxía


O PXOM xa está a disposición dos grupos políticos do concello.\nO Concello de Foz recibiu unha copia do PXOM que está a disposición dos grupos políticos municipais.\nO alcalde espera que nun pleno que se celebrará en setembro se aprobe a exposición ó público do plan urbanístico.\n3.0/5 [27 Voto/s]\nFoz, 9 de agosto de 2013.- O Concello dispón dunha copia do Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) que está a disposición dos grupos políticos municipais para que o revisen cando queiran. O alcalde, Javier Jorge Castiñeira, espera que nun pleno da corporación municipal que se celebrará no mes de setembro se aprobe a exposición ó público do documento.\nO rexedor municipal manifestou hoxe que “o grupo de goberno segue na súa liña de querer sacar adiante o Plan Xeral de Foz e deuse agora un paso importante: xa hai unha copia editada do que é o avance inicial para que os técnicos e os portavoces dos grupos políticos municipais poidan telo á súa disposición para botarlle unha ollada antes do pleno que se realizará moi probablemente a primeiros do mes de setembro. Practicamente o plan está rematado, soamente quedan uns flecos na sostibilidade económica dado que hai unha serie de circunstancias importantes que inflúen no plan, como é que haxa máis vivendas censadas que habitantes; pero os técnicos, tanto o interventor como os propios redactores, están tratando de encaixar a sostibilidade do plan. O máis importante é que a copia está xa aquí no Concello e xa se lle transmitiu ós portavoces a súa dispoñibilidade para que cando o desexen poidan vela cos propios técnicos e opinar sobre ela”.\nJavier Castiñeira explicou tamén que, “tal e como se falou no seu momento cos portavoces, se está cumprindo este obxectivo e o que quere este grupo de goberno é total transparencia nun tema tan importante e transcendental. O que desexamos é que no pleno do mes de setembro a corporación municipal apoie sacar este documento ó público para que os propios veciños e afectados poidan tamén velo e presentar as súas alegacións, no caso de que non estean de acordo. Os obxectivos dende logo son sacar a información ó público en setembro, con dous meses para alegacións, despois responder novamente a estas, e esperemos que no período de entre un ano ou ano e medio poidamos ter xa o documento definitivo”.


Así é como a túa oficina arruína a túa vida social | Consumer\nAsí é como a túa oficina arruína a túa vida social\nUn estudo revela que o deseño minimalista e aberto que se impón nos centros de traballo está a frear as interaccións persoais e a colaboración entre compañeiros\nData de publicación: Xoves, 06deSetembrode2018\nAs oficinas de planta aberta (sen paderes ou portas), tamén chamadas oficinas pradaría, son tendencia. Ou, máis ben, un panorama sombrío que se estende e que ameaza con esnaquizar a vida social das persoas que traballan nelas. As oficinas abertas son un dos maiores freos á comunicación entre compañeiros, afirma unha investigación recente; é dicir, logran o efecto contrario ao que perseguen. Pero é que hai máis argumentos en contra, como analizamos a continuación: estas pradarías son un obstáculo á produtividade e á concentración, ademais dunha fonte de ruídos e de interrupcións.\nAs persoas que traballan nunha oficina de planta aberta, que carece de paredes e portas, falan un 73 % menos cos seus compañeiros\nNon se deixe enganar polos supostamente modernos deseños minimalistas, as mesas brancas relucentes e as cores alegres: as oficinas de planta aberta están, literalmente, arruinando a súa vida social no traballo. Aínda que unha das presuntas vantaxes das oficinas abertas é que estimulan a cooperación e as interaccións entre compañeiros, a realidade, din os científicos, é máis ben ao revés.\nSegundo un estudo recente, o deseño aberto de oficinas reduce literalmente e de forma brusca as conversacións entre compañeiros e dá ao traste co traballo colaborativo, fonte esencial da creatividade. Resulta que os empregados que traballan nunha oficina de planta aberta, que carece de paredes e portas, interactúan e falan cara a cara cos seus compañeiros un 73 % menos. O devandito: unha ruína para a súa vida social no traballo.\nOficinas minimalistas: menos charla e máis correo\nEstes espazos minimalistas de traballo non son un invento novo. En España empezaron a popularizarse a partir dos anos 80, aínda que naceran algunhas décadas antes en Alemaña. O motivo -ou escusa-: estas oficinas son máis baratas de levantar, xa que hai menos portas e paredes, e os traballadores están máis xuntos. Pero, ademais, estas oficinas pradaría prometen difuminar as xerarquías, mellorar a interacción entre compañeiros e fomentar a colaboración e creatividade. Unhas supostas vantaxes que, segundo este estudo, non logran. Ou, o que é peor, conseguen o efecto contrario.\nA diminución que logran é no contacto social en persoa, as interaccións cara a cara (xusto o contrario das oficinas que permiten traballar con cans e gatos). Porque cando se trata de consultar ou escribir un correo electrónico, as interaccións dispáranse: os empregados das oficinas pradaría usan un 67 % máis o e-mail e a mensaxería instantánea (tipo Messenger ou WhatsApp), se se compara cos empregados de lugares de traballo “máis tradicionais”, é dicir, dos que gozan de portas e paredes e, en consecuencia, de máis intimidade.\n5 trucos para dicir “non” no traballo\nImproductividad laboral: non todo é xogar ao Tetris\nEstes resultados súmanse a outras investigacións anteriores que veñen confirmar que as oficinas de planta aberta son pouco menos que o peor sitio para traballar. Cando se fala de distraccións no traballo, asúmese que son os empregados quen perden tempo con actividades “pouco produtivas”, como xogar ao Tetris na pantalla do computador. Pero poucas veces cúlpase das distraccións á contorna física: as oficinas abertas, aseguran os expertos, son unha fonte de ruídos. E iso é o peor inimigo da produtividade e a concentración.\nAdmitámoslo: as oficinas pradaría son unha gaiola de grilos. E iso esgota a calquera. Ademais, o ruído provoca que nos custe ser efectivos no traballo, o que explica que o 31 % dos empregados recoñeza ter que levar tarefas para acabar en casa. O obxectivo: poder traballar en paz.\nOficinas pradaría: traballamos menos, e peor\nCoa ausencia de paredes, tamén desaparece a privacidade. E contar con privacidade é importante para concentrarse e facer un bo traballo, coincide o 95 % dos empregados consultados noutro estudo.\nOs empregados dunha oficina minimalista non só renden menos; ademais, traballan peor: o ruído e as interrupcións fanlles cometer máis erros. A quen lle apetece meterse nun espazo onde non corre o aire, o compañeiro de en fronte é un voceiro ao teléfono e o da mesa de á beira ten a radio posta a todo volume desde as 8:30 horas? Non, grazas.


Data: Mércores, 13 de Decembro do 2018\nO Grumir de Boqueixón e Brión superaron o milleiro de operativos\nBoa parte das súas saídas do 2011 foron en concellos limítrofes. En pleno período de incerteza sobre as axudas financeiras que recibirán os concellos polo mantemento dos equipos de emerxencia denominados Grupos Municipais de Intervención Rápida (Grumir) ante o posible recorte das achegas de Medio Rural, os operativos de Brión e Boqueixón, os únicos que operan na área metropolitana de Santiago, fixeron balance do seu traballo durante o 2011.\nCon estes datos na man, e coa referencia de que boa parte das súas intervencións levan a cabo en concellos limítrofes, que como o caso de Ames carecen de dispositivo algún de protección civil, ambas as Administracións locais reclaman os fondos necesarios para que o seu respectivos Grumir sigan estando a enteira disposición do servizo de Emerxencias do 112 para calquera tarefa.\nAsí o fixeron no 2011, e no caso brionés cun total de 356 intervencións. Delas, case a metade corresponderon a extinción de incendios e actuacións en accidentes de tráfico.\nSoamente no centro urbano de Ames, o Grumir brionés, rebautizado anos atrás como Sebri (Servizo de Emerxencias de Brión), acudiu a 19 incendios urbanos, fronte ao cinco rexistrados en Brión e a casos illados en Rois, Padrón e Negreira. Tamén no termo municipal amiense houbo catro excarceracións de persoas accidentadas por ningunha en Brión e cinco en Teo. Un dato que resalta o servizo é que durante o ano pasado o servizo atendeu máis casos de incendios en Ames (38) que no propio Brión (21).\nUn vehículo moi especial\nÁ parte destas cifras, outro dos aspectos que destaca o Concello é que o vehículo co que traballa en Sebri ten unhas características especiais suxeridas polos propios brigadistas para convertelo nun todoterreo menos voluminoso do habitual, o que permite o seu acceso a espazos especialmente estreitos ou de pouca altura, todo iso complementado cun sistema de alta capacidade para almacenar auga.\nEn canto ás estatísticas de Boqueixón, o Concello afirma que por se só o seu Grumir pechou o ano pasado con 989 operativos, o que supón máis de 1.500 horas de traballo, boa parte delas foron na comarca compostelá e concellos limítrofes.\nAlude expresamente o Concello a que o 2011 «caracterizouse por un claro aumento dá atención dous incendios forestais, con máis de 40 operativos», e coa circunstancia de que se concentraron nos meses de en xuño, setembro e outubro.\nBoqueixón tamén resalta que «a maior parte destes operativos foron fóra do termo municipal, xa que prestaron axuda en incendios de concellos como Vedra, Teo, Santiago ou mesmo Mesía».\nEn canto á atención de accidentes de tráfico, as estatísticas do Grumir de Boqueixón contabilizan máis de cincocentas horas de traballo. Outra das funcións destes grupos son preventivas e de formación, como simulacros de rescate. Isto traduciuse en Boqueixón en senllos despregamentos nas canteiras da empresa Ramsa (Vedra) e na escola infantil municipal de Lestedo.


Efe 20 noviembre 2019 16:01 h.\nArtur Segarra. NARONG SANGNAK\nO avogado defensor confirmou que teñen ata o 20 de xaneiro para presentar a petición da medida de graza\nO español Artur Segarra escoitou con resignación e impasible como un tribunal de última instancia ratificou este mércores o seu condena á morte tras ser achado culpable como autor do asasinato premeditado do seu compatriota David Bernat en 2016 en Bangkok.\n"Non é unha sorpresa", dixo o convicto en declaracións a Efe sobre a decisión da xustiza tailandesa e lamentouse de que na súa opinión "non foi un xuízo xusto" ante a falta de testemuñas directas do asasinato.\nSegarra, cun aspecto envellecido tras pasar algo menos de catro anos entre reixas, se santiguó, suspirou varias veces e citou 'Mateo 6, 9-13' (os versículos do Novo Testamento que conteñen o 'Pai Noso') antes de levantarse para escoitar o fallo do Tribunal Supremo de Tailandia.\n"A falta de testemuñas oculares, as probas presentadas son consistentes para demostrar a culpabilidade do acusado. Él cometeu o secuestro e asasinato de xeito premeditado coa intención de roubar o diñeiro á vítima", dixo o maxistrado durante unha breve lectura da sentenza, que deixa en firme a condena.\nO condenado fuxiu a Cambodia, onde foi detido o 7 de febreiro e entregado ao día seguinte\nO condenado foi declarado culpable en tres ocasións do secuestro e asasinato en xaneiro de 2016 do tamén español David Bernat, cuxo cadáver apareceu descortizado no río Chao Phraya, que atravesa Bangkok.\nSegundo a sentenza, Segarra retivo á vítima durante sete días no apartamento que tiña alugado en Bangkok, onde as autoridades acharon rastros de sangue da vítima e que se identifica como o lugar do crime.\nO condenado fuxiu a Cambodia, onde foi detido o 7 de febreiro e entregado ao día seguinte ás autoridades tailandesas e desde entón permanece entre reixas.\nO Tribunal Supremo estimou este mércores como boas as imaxes captadas por cámaras de seguridade e as probas de ADN presentadas pola Policía que apuntan a Segarra como único responsable do crime, entre outras pescudas que se atopan na investigación.\nO xulgado tamén atopou culpable a Segarra doutros 12 delitos, entre eles secuestro, tortura e roubo.\nMáis de 500 presos atópanse no corredor da morte nos cárceres de Tailandia,\nNa mesma liña da decisión e castigo que un tribunal de primeira instancia e un tribunal de apelacións ditaminaron en abril de 2017 e xuño de 2018, respectivamente.\nO español, quen mantén a súa inocencia, atópase internado no penal de máxima seguridade Bang Kwang, ao norte de Bangkok, cuxas condiciones, segundo o reo español, son moi duras debido á masificación, a falta de comida e sanidade.\nTras a lectura da condena, o tribunal indicoulle a Segarra que pode solicitar á Casa Real de Tailandia un perdón real para conmutar a pena capital pola cadea perpetua.\nO avogado defensor do español confirmou a Efe que teñen ata o 20 de xaneiro para presentar a petición da medida de graza.\nUnha súplica que Segarra afirma será o seu seguinte paso, para máis adiante pedir o traslado a un cárcere español.\nPara solicitar devandita extradición a España, o preso debe cumprir polo menos oito anos de condena, devolver á familia da vítima o diñeiro subtraído e esperar a que as autoridades acorden unha serie de condicións para que o reo cumpra o seu castigo.\nMáis de 500 presos atópanse no corredor da morte nos cárceres de Tailandia, cuxa última execución data de xullo de 2018 cando se levantou unha moratoria nos ajusticiamientos que durara máis de nove anos.\nO español Artur Segarra, condenado á morte en Tailandia en última...


Educación >> U.N.E.D.\nI.E.S de Foz\nC/ Castelao, s/n\nTlf: 982. 13 36 99\nLectivo de 10h a 12h de 16h a 21h\nNon lectivo: de 9h a 14h\nLectivo de 16h30 a 20h30\nNon lectivo: de 10h a 14h\nAula UNED de Foz\nA creación da Aula Universitaria de Foz ten como obxecto a aplicación das novas tecnoloxías a ensinanza a distancia para que se poida realizar de xeito máis amplio e eficaz.\nEsta Aula Universitaria de Foz pretende:\no fortalecemento da tutorización a distancia para as carreiras que se imparte en dita aula.\na enorme potenciación de todalas actividades de ensinanzas non regulamentadas, as cales se están desenvolvendo cun gran éxito e que se programan anualmente potenciando as novas tecnoloxías, os idiomas… etc. Fomentando así a dinamización cultural.\nA Aula Universitaria de Foz conta co Curso de Acceso para maiores de 25 anos, o primeiro curso da Diplomatura de Turismo e con todolos servizos administrativos para a matriculación en todalas titulacións que ofrece a UNED.\nA Aula Universitaria de Foz conta cunha coordinadora, unha administrativa, un bibliotecario, un despacho de coordinación, unha aula de informática, unha aula de videoconferencia, unha aula de profesores/as e diferentes aulas de formación.\nNa Secretaría da Aula Universitaria de Foz infórmase ó alumnado sobre cómo realizar certos trámites académicos e formalizar tanto a preinscrición como a matrícula. Asimesmo, é aquí onde os/as alumnos/as poden solicitar modelos de instancias que lles servirán para obter certificacións académicas, convalidacións, peticións de títulos ou traslados de expedientes da UNED a outra universidade. A Secretaría é un centro de información onde o/a alumno/a encontrará as respostas as súas preguntas á hora de realizar as tramitacións anteriores, así como orientación sobre os requisitos de acceso a cada unha das diferentes ensinanzas que nesta Aula se imparten.\nModelos de instancias (Pulse sobre eles para abrirlos):\nComunicación para exámenes extraordinarios de fin de carreira\nSolicitude de convalidacións na Facultade de Ciencias Económicas e Empresariales para as licenciaturas de ADE ou Economía\nSolicitude de convalidacións na Facultade de Dereito\nSolicitude de convalidacións\nSolicitude de convocatoria adicional de gracia\nSolicitude de devolución de importe\nSolicitude de formación dunha comisión de revisión de calificacións\nSolicitude de modificación de matrícula\nSolicitude de revisión de examen\nTitulaciónss da UNED:\nOferta de plans de estudio de Primeiro e Segundo Ciclo ofertadas pola Universidad Nacional de Educación a Distancia\nAcceso maiores de 25 anos\nTitulacións na Aula Univ. de Foz:\nAcceso maiores de 25 anos (\tVer horario Acceso)\n1º Curso da Diplomatura de Turismo (\tVer horario 1º Turismo)\n2º Curso da Diplomatura de Turismo (\tVer horario 2º Turismo)\nCalendario escolar (Ver Calendario)\nCalendario de exámenes (Ver Calendario)\nCadernos de avaliación(Ver Cadernos)\nPeríodos de matriculación:\nÚnicamente deberán solicitar a admisión aqueles estudiantes:\nQue houberan feito as probas de Selectividade noutra Universidade.\nProcedentes de COU sin selectividade.\nQue houberan feito as Probas de Acceso para Maiores de 25 anos noutra Universidade, (a admisión quedará condicionada a que a súa Universidade lles conceda o traslado de expediente).\nQue xa estén estudiando noutra Universidade e queiran estudiar na UNED.\nOs/as estudiantes que soliciten admisión deberán poseer os estudios previos necesarios para cursar a carrera elexida.\nOs/as estudiantes que houberan feito a Selectividade ou o Curso de Acceso para maiores de 25 años na UNED non ten que solicitar admisión. O traslado de expediente o a simultaneidade, no caso de ser necesario, realizarísase coa matrícula.\nOs/as estudiantes procedentes da UNED, ou de outra Universidade que queiran cambiar de carreira ou simultanear estudios, non deberán solicitar admisión si iniciaron estos estudios cun título universitario. Poden formalizar a súa matrícula directamente, nos prazos previstos aportando fotocopia compulsada do seu título.\nTramitación de solicitudes de Admisión\nPoderán solicitar a admisión a través do impreso electrónico dispoñible no servidor Web da UNED: (http://www.uned.es), seguindo as instruccións que se indican no mesmo.\nTamén poden solicitar a admisión co impreso normalizado que pode adquirirse na Aula Universitaria de Foz así como nos Centros Asociados da UNED.\nUnha vez cuberta a solicitude deberán remitila por correo certificado á dirección que se lle facilitará na secretaría, puesto que cada titulación da UNED dispón de diferentes apartados de correos.\nDeberán conservar a copia do impreso coa inscripción “Ejemplar para el/la solicitante”, debidamente selada pola oficina de Correos.\nUnha vez recibida a aceptación da solicitude de praza, deberán proceder a tramitar o traslado de expediente ou, no seu caso, a simultaneidade, na Universidade de orixe.\nDo 16 de xuño ó 31 de outubro de 2008\nA matrícula das Carreiras Universitarias, Doctorados, Cursos de Adaptación o Segundo Ciclo, Curso de Acceso para Maiores de 25 anos, Cursos de Formación do Profesorado, Programa de Ensinanza Aberta, Máster, Especialista, Expertos e Expertos profesionais, que imparte a UNED poderanse realizar nesta Aula, á que debe dirixirse o/a alumno/a para a adquisición do sobre de matrícula.\nTamén existe a posibilidade de realizar a matrícula a través de Internet para as Carreras Universitarias, Cursos de Adaptación e Curso de Acceso para maiores de 25 anos. Os/as alumnos/as que elixan esta modalidade poderan abonar o importe a través de tarxeta de crédito ou poderan domiciliar o pago.\nO prazo de matrícula para este año es:\nPrazo único do 15 de setembro o 31 de octubre de 2008\nBecas (Ver Becas)\nO prazo para o abono do segundo pago de matrícula: Ata o 29 de decembro\nO prazo de anulación e modificación de matrícula Ata o 31 de outubro\nO longo do curso académico, a Aula Universitaria da UNED organiza diferentes cursos de extensión universitaria, abertos a todas as persoas interesadas, sexan ou non alumnos/as da UNED.\nAquí terás información puntual sobre os mesmos e poderás realizar a túa inscripción.\nA videoconferencia é un sistema de comunicación, en tempo real, que permite manter reunións entre varias personas que se atopan en lugares distantes, con transmisión tanto de imaxe como de son, en ambos sentidos.\nOs/as interlocutores/as vense e falanse como si estiveran na mesma sala de reunións.\nA Biblioteca da Aula Universitaria de Foz está constituida por un fondo bibliográfico que comprende a bibliografía básica das asignaturas de Acceso para Maiores de 25 anos e Turismo, que se tutorizan actualmente.\nO sistema empregado para a xestión bibliotecaria é o PROGRAMA MEIGA.\nA Biblioteca conta con arredor de 50 postos de lectura e dous postos informáticos con acceso a INTERNET.\nTodo o fondo da Biblioteca é obxeto de préstamo a alumnos/as, tutores/as e PAS da UNED, a excepción do material propio da Biblioteca do IES.\nNormas básicas e xerais\nDebese gardar silencio\nNon está permitido fumar, comer ou beber\nOs teléfonos móbiles deberán permanecer desconectados\nÉ convinte levar consigo o carnet que acredite estar relacionado coa UNED\nO período de préstamo é de 7 días, ata un máximo de 2 obras. Renovable mentras outro/a usuario/a non efectúe a reserva do exemplar en cuestión.\nSó se efectúan préstamos a alumnos/as, titores/as e PAS da UNED. De xeito EXCEPCIONAL, poderase retirar libros da Biblioteca a persoa a que o titular do carnet autorice expresamente, cubrindo o impreso que leva por nombre FORMULARIO DE AUTORIZACIÓN. Este formulario deberá ser cuberto e presentado na Biblioteca cada vez que se desexe efectuar un préstamo.\nO horario de préstamo é o mesmo que o da Biblioteca: de 16.30 a 20.30 horas en período lectivo. Si o horario sufrise modificaciones en épocas estivales, sería notificado con antelación.\nA renovación dos préstamos pode efectuarse de forma telefónica ou mediante e-mail, sempre e cando outro/a usuario/a non efectuase reserva dos ezemplares en cuestión.\nÓs/Ás usuarios/as que non respetasen a norma anterior, impondráselles un día sin préstamo por día de demora e por número de documentos.\nFormulario de Autorización de uso do carnet de biblioteca a non titulares.\nDesiderata (SÓ PARA TITORES)


No ano 2007 as partidas de política social do Concello sumaban 4,2 millóns, una cifra que supera os 18 millóns no documento orzamentario que vén de aprobar inicialmente o Pleno municipal. Trátase, explicou o rexedor, dun crecemento dun 428%, cando o montante dos totais creceu nun 50% (desde 170 millóns en 2007 a 264 millóns en 2021) o que supón que “o orzamento social aumentou dez veces máis. A maior subida que experimentou ningún concello de España”. Na súa intervención, reiterou que as contas do ano que vén son fundamentalmente sociais e inversoras e, polo tanto, xeradoras de emprego.\nRespecto das axudas de emerxencia, o goberno local deu conta da adxudicación de 98 novas achegas por importe de 16.057 euros. Deste xeito, o total de axudas no que vai de pandemia elévase a 10.711 cun custo de 1,4 millóns.


A Deputación promocionou a candidatura a Xeoparque de Cabo Ortegal en Fitur | Turismo da Deputación da Coruña\nA Deputación promocionou a candidatura a Xeoparque de Cabo Ortegal en Fitur\nO vicepresidente e deputado de Turismo, Xosé Regueira, puxo en valor o compromiso e o apoio de diferentes administracións a unha iniciativa que comezou a impulsar desde o seu departamento no ano 2016\nO venres 21 de decembro, no stand de Galicia do pavillón 9 de IFEMA, presentouse a candidatura oficial para a certicicación como Xeoparque do Cabo Ortegal. O proxecto partiu da área de Turismo da Deputación, no que leva traballando o seu departamento desde o ano 2016, e que acadou o compromiso e o apoio dos sete concellos que forman parte do proxecto –Ortigueira, Cariño, Moeche, San Sadurniño, Cerdido, Cedeira e Valdoviño-, e da administración autonómica, todos representados esta mañá na presentación en FITUR.\nNa súa intervención, Xosé Regueira fixo fincapé en que Cabo Ortegal "é un territorio único no mundo, porque hai enclaves que ou vas a Ortegal ou non os vas atopar noutro lugar", e puxo como exemplos a única praia de area negra de orixe non volcánica –a de Teixidelo-, ou o santuario máis antigo de Galiza como é o de Santo André de Teixido. "Nun país de rutas xacobeas no que hai que ir a Compostela a gañar xubileus para gañar o ceo, non podemos esquecer que é obrigatorio pasar por Santo André de Teixido para gañar a gloria e, como di a tradición, mellor ir de vivo e aproveitar para gañar un xubileu xeolócio e para coñecer as paisaxes, a cultura e as súas xentes" concluíu, botando man do humor.\nO acto estivo conducido pola actriz e presentadora Paula Vázquez, quen aproveitou para reivindicarse a si propia como embaixadora da comarca, nomeadamente de Pantín, e definiu Ortegal "como o paraíso en que nacen as nubes", referíndose Vixía Herbeira como o punto máis alto da Europa continental. Pola súa banda, o alcalde de Cariño e presidente da Asociación Xeoparque de Cabo Ortegal, José Miguel Alonso explicou, en nome de todos os alcaldes e alcaldesa, que "a propia candidatura xa nos está dando unha proxección a nivel internacional moi potente". Indicou que este proxecto sumado aos fondos europeos Next Generation que se destinarán a esta comarca "teñen por obxectivo fundamental que a xente poida desenvolver o seu proxecto vital en Ortegal".\nComo referencia de empresa local participou María Mesías, técnica da consultora Goodlife, que participou na redacción técnica tanto dos Plans de Sustentabilidade Turística en Destino como no proxecto do Xeoparque. "O que queremos é que a nosa propia experiencia se estenda ao resto de empresas locais, porque o que se busca nestes proxectos é buscar a sustentabilidade e xerar oportunidades de empregabilidade, así como traballar propostas turísticas en segmentos específicos, como o científico, o cultural, o educativo, o de natureza ou o deportivo". No acto tamén participou o conselleiro de Turismo e vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda quen asegurou que conseguir un segundo xeoparque para Galiza "encaixa perfectamente nunha estratexia turística para situarnos no mundo, utilizando o Xacobeo como reclamo para difundir outras ofertas e toda a variedade do territorio".\nPaisaxe e recursos naturais son os principais atractivos que máis se repiten, así como o desexo de futuro de que a comarca de Ortegal teña un desenvolvemento económico ligado a eses valores naturais. Neste contexto, que se respecte o medio, que se preserve a riqueza natural e que non se converta nun destino masificado son ideas presentes de diferente xeito nos catro vídeos.\nAs pezas están protagonizadas por Manuel Vierna, do centro ecuestre Granxa do Souto de Ortigueira; por Boris Rodríguez, xogador do equipo de voleibol Aldebarán de San Sadurniño; por Miguel Mato, da plantación de arandos Horticina; por Roberto Tojeiro, presidente de Gadisa desde Moeche; por Isabel Loureiro, gandeira de Cedeira; por Ana Docanto, de conservas La Pureza de Cariño; e por Pablo Jaime Díaz, coreógrafo e director da compañía Nova Galega de Danza de Valdoviño. Todas as persoas participantes aparecen acompañadas polos alcaldes e alcaldesa dos sete concellos e polo vicepresidente da Deputación.\nOs vídeos proxectados serán difundidos a través das contas de redes sociais da área de Turismo da Deputación da Coruña e tamén das do proxecto Xeoparque Cabo Ortegal.


Por redaccion el 13 marzo, 2018\nO obxectivo é reflexionar, compartir achegas e darlle visibilidade aos problemas que os usuarios da bicicleta poden atopar na nosa cidade.\nO Concello de Ourense, no marco do proceso de participación cidadá para a mellora da calidade ambiental e da mobilidade: pacificación do tráfico e integración da bici no centro urbano de Ourense (Móvete X Ou), fai u chamamento á cidadanía para que este sábado, 17 de marzo, participe na actividade “Vou X Ou en bici”. O obxectivo é o de reflexionar, compartir achegas e darlle visibilidade aos problemas que os usuarios da bicicleta poden atopar na nosa cidade.\nRealizarase un percorrido pola cidade, con saída ás 11:00 horas -é obrigatoria a inscrición previa no enderezo electrónico info@urbamas.com– e, ao seu remate, achegar opinións sobre as dificultades e oportunidades da implantación da bicicleta como medio de transporte habitual en Ourense.\nA Comisión técnica do Móvete x OU está integrada por representantes de todos os grupos políticos con representación no Concello de Ourense, técnicos de Infraestruturas e de Medio Ambiente, ademais da consultora de arquitectura e de urbanismo Urba+. Ademais, hai un ‘grupo motor’ formado por asociacións e colectivos -de carácter medioambiental, sindical, veciñal, lúdico, cultural ou de mobilidade- e por particulares. O grupo motor encárgarase de recoller as propostas e de dinamizar outros subgrupos que traballen dunha forma máis focalizada, e permanecerá aberto a futuras incorporacións.\nbici, Móvete X Ourense


Son tempos de recambio – Cousas de Imeneo\ncousasdeimeneo\tCousas do Mundo,Uncategorized\t Xuño 20, 2016 1 Minute\nUn computador se leva moito tempo prendido acaba corrompéndose e ao final hai que reiniciar o sistema para devolvelo ao seu estado inicial. Algo así ocorre tamén co sistema capitalista e o sistema político que o defende, corrómpese, e necesita reiniciarse –como dixo non hai moito Carolina Bescansa– para que todo volva ao seu estado inicial.\nEse é o cambio que seguramente nos agarda despois do 26X. Non agardedes nada máis, non agardedes que haxa un cambio de sistema, o capitalismo non contempla un arranque dual para elixir outra alternativa, só contempla volver ao mesmo sistema corrupto, pero con novas caras.\nO reinicio do sistema empezou en Grecia con Syriza e continuará no Estado Español con Podemos, que recibirá a bendición de Obama cando visite o Estado español o vindeiro mes. Por iso que non agardedes que despois do 26X se instaure a terceira república, que o Estado Español saía da OTAN e a Unión Europea ou que se rompa o concordato coa Santa Sede; ese si que sería un cambio real, porén o recambio será cosmético, meramente aparencial, e no fondo todo seguirá máis ou menos igual, é dicir, mal. E volta a empezar.\nPublicado Xuño 20, 2016\nPrevious Post Enquisas: canto máis sube Podemos, máis sube o PP\nNext Post Brexit, unha cuestión de soberanía


GC : Opinión : As voces comprometidas\nPolítica Economía Sociedade Comunicación Deportes Cultura GC Agro GC Aberto GC Tendencias As voces comprometidas\nResulta sorprendente comprobar como se pode ilusionar un sector da poboación con propostas estereotipadas, inxenuas e contraditorias, se o envoltorio e as formas aparecen como novas e inmaculadas. Tan abraiante como constatar a fe nunha mudanza colectiva a base de subliñar o individualismo, o ego e a suposta capacidade das novas tecnoloxías -as redes sociais- para superar e suplantar as organizacións colectivas actuantes na sociedade de forma constante e con obxectivos definidos, chámense partidos ou sindicatos. Por Francisco Rodríguez | Ferrol | 25/07/2011\nNon serei eu quen negue a esclerose de determinadas alternativas e actuacións, a burocracia doutras e o abafante colaboracionismo da maioría delas co sistema corrupto e as súas medidas antisociais, contra a maioría, nunha situación tan crítica como a que vivimos. Pode parecer paradoxal que se tomen mesmo co aval de maiorías parlamentares, logradas grazas a maiorías sociais electorais. Unha das perversidades dos actuais réximes democráticos occidentais é a relativa facilidade con que conseguen enlear a poboación nas receitas cuxas consecuencias a mesma sociedade desaproba máis tarde. Algo terá que ver esta dinámica coa crenza colectiva de que, fóra deste marco e deseño, non existe posibilidade de vida, polo que, ao cabo, a resignación sadomasoquista e o medo nos aferrollan. Tampouco sería obxectivo esquecernos do importante papel conformador de opinión, de actitudes, crenzas e lexitimidades, que teñen os medios de comunicación, afanados nun impacto masivo a prol do sistema vixente como o mellor dos mundos imaxinábeis. A falta de debate e contraste real é a norma: a despolitización masiva, politizada en forma de descrédito e deslexitimación da política, de toda política, vén estreitar a espiral infernal de acomodación ao poder existente, dominante.\nAfortunadamente, e como non podía ser menos, xa temos as opinións, análises e propostas, todas por escrito, dos que se autoproclaman «voces comprometidas do 15-M». En particular, de quen recoñece estar organizado na rede social e na relación persoal e presencial, con reunións ad hoc, baixo a denominación Democracia real ya! Cun título de pretensión abusiva, Nosotros los indignados (edicións Destino, Barcelona, xullo, 2011), algúns dos que actuaron, en maior ou menor medida, como portavoces do movemento, unha en Barcelona, Klaudia Álvarez, e outros tres, Pablo Gallego, Fabio Gándara e Óscar Rivas, en Madrid, manifestan, mal que lles pese, a súa ideoloxía, de forma inevitábel e lexítima, como non podía ser menos. Os seus escritos, con todos os requisitos da mercadotecnia política, revelan algúns «principios» (?), por respectarmos a súa terminoloxía de raíz moralista, sintomáticos. Dos silencios indicativos e do evanxelismo laico, epigonal respecto da ideoloxía burguesa revolucionaria dos séculos XVIII e XIX, non falaremos. Si o faremos dos seus medos refractarios a eventuais desenvolvementos da historia e a determinadas saídas democráticas dos pobos tamén.\nHai tres denominadores básicos, comúns a estas voces «comprometidas». O primeiro é a aceptación da globalización política, económica e cultural como algo positivo, da que se induce unha globalización da cidadanía, dos dereitos políticos do individuo, un ente abstracto sen condicionantes nacionais, de cultura, de lingua, de clase, de historia. A tarefa consiste en democratizar, nun sentido «liberal», a globalización, segundo eles. As redes sociais servirían para esta aparente superación individual das condicións de espazo, tempo, realidade concreta, dialéctica colectiva na que o individuo, a persoa, está inmerso, e da que, en certa maneira, é produto, queira ou non. Non é casual que as voces «comprometidas» correspondan todas a persoas con estudos universitarios, con previa experiencia egocéntrica en internet, e con aspiracións dentro do sistema que, coa actual crise, ven perigar seriamente. Alén da ambición individual polo ascenso económico e social, é tamén significativo que estean vinculados ao mundo das comunicacións e das transnacionais, con másteres acumulativos. Unha tipoloxía que, na súa especificidades, se cre universal. A súa aparente desnacionalización non consegue agochar, en moitos dos seus tics, a españolidade que rexe os seus «principios» e as súas propostas, sempre adornadas de universalismo cosmopolita e de europeísmo. Naturalmente, o seu país, a súa referencia próxima e nacional é España.\nO segundo denominador común, corolario do primeiro, é a identificación da Unión Europea como un espazo político e económico privilexiado desta globalización. A esperanza de Pablo Gallego, gaditano, que traballa nunha transnacional alemá en Madrid, por exemplo, consiste en que a Unión dea un paso máis na perspectiva das súas expectativas, que el converte nas da súa xeración. Cais son? Tomaren as rendas dunha Europa Unida, máis competitiva, un espazo político cheo de oportunidades e con boa calidade de vida, proclama. Xa ven o optimismo, a fe radical na evolución do sistema capitalista global. Unha esperanza que reproduce os clixés propagandísticos da Unión Europea realmente existente. A fe europeísta destes indignados concretos, tan característica do réxime español vixente, maniféstase nunha medida só comparábel á aversión contra o nacionalismo dentro do Estado español. Ningunha novidade baixo o sol: son fillos políticos da política que din deostar. Para o noso galego, Fabio Gándara, o máis crítico coa UE, en vista de que non se pode obviar xa que é «un instrumento de los servicios financieros y de las grandes corporaciones» (p. 46), só necesita unha reorientación. Non hai problema: os cambios reais nas nosas vidas, din, virán dunha UE dos cidadáns, obxectivo desta cidadanía global europea que eles queren representar. O malo é que as mudanzas, colectivas e individuais, non digamos no caso galego, veñen, desde hai moitos anos, de alí, co beneplácito de España, non precisamente para ben. Cambiará de rumbo a UE verbo da Galiza, se non existe nen decisión nen vontade política nen capacidade do pobo galego para esixila en defensa dos seus intereses e dos seus dereitos? Serán os galegos e galegas de mente globalizada e transnacionalizada os que se preocupen desta mudanza? Será unha política fundamentada no cidadán abstracto, xeral, global da UE, que sempre acaba por tomar corpo nunha versión tanxíbel e interesada, a que oriente a UE nunha dirección ao servizo de todos os pobos e nacións por igual, con dereitos inalienábeis, precisamente para un desenvolvemento equilibrado e harmónico do mundo, en todas as ordes?\nO terceiro denominador é central, vertebrador, principio nucleador do fundamentalismo individualista, manifestación confesional dun liberalismo, hoxe non sei se cínico ou simplemente idílico e romántico. Algo así como o catolicismo que profesan moitos: Cristo existiu, a súa obra evanxélica tamén; a vida debe estar nel fundamentada. Mais a concreción eclesial, tan distante e antagónica, non se pode combater e a ela debemos acatamento práctico. Esta dualidade, que se traduce na aceptación do realmente existente, resulta pouco romántica e inxenua. Quen traballa para unha multinacional alemá, país ao que considera dun nivel competitivo superior, fronte á periferia europea con gobernos «corruptos», como opina o indignado Pablo, é o encargado de lanzar a frecha e dar na diana, no principio reitor. Non me podo resistir a transcribir o seu evanxeo: «Yo planteo que el marcado debe ser realmente libre, y que sólo así conseguiremos una democracia real» (p. 31). Deus meu, máis de dous séculos de capitalismo para isto!!! Versículo seguinte: «El Estado no debe ser el creador de puestos de trabajo, eso debe hacerlo la iniciativa privada» (ibidem). Virxe dos Desamparados, coa que está a caer, cumpría que o catecismo antisocial, non digo xa o antisocialismo real, o propalase un mozo indignado? Agardo que o noso Fabio, afanado nunha oposición a funcionario nivel A, exprese a súa crítica indignada. Mais non hai de que se preocupar. A catequese liberal ten a súa consolación: a iniciativa privada son os pequenos empresarios e os emprendedores. Os outros, aos que hai que meter en cintura, aplicarémoslle unha regulación máis rigorosa; no caso da Banca, ¡un código ético!\nDestes elementos vertebradores do discurso ideolóxico e político destas voces comprometidas, despréndense uns medos a esconxurar nesta aspiración de democracia global: o islamismo cos seus líderes integristas; a saída do euro de países como Grecia e o perigo de que o 15M se converta nunha ideoloxía «excluínte». Os prexuízos eurocéntricos e unha concepción da democracia limitada a certos parámetros teñen moito a ver co deseño imperial dominante. Sobre o 15M non sei se queren o seu continuo camuflaxe para facer política sen asumilo, ou se temen unha definición teórica e práctica que o conduza a un combate contra o sistema. Malia toda a retórica xusticeira e crítica co «neocapitalismo», así o chaman para salvar o capitalismo ideal que profesan, estas voces comprometidas sacralizan os mitos que deron lugar ao sistema realmente existente, co individualismo competitivo e o mercado libre como bandeiras. Aspiran a rexenerar o modelo vixente para que lles dea saída ás súas aspiracións individuais. A reforma da Lei Electoral, desde os elementos vertebradores que sustentan os seus discursos, favorecerá maiorías estatais ou globais, incentivará protagonismos personalistas en minorías atomizadas e dificultará a presenza da diversidade nacional do Estado…\nSorprende que, nun mundo tan duro e de poderes tan descarados, concentrados e xerarquizados, se nos intente convencer de que é difícil sinalar un inimigo claro e unívoco, como opina Fabio Gándara, o máis crítico co sistema. Será por iso polo que, ao final, o inimigo principal do 15M parecían ser os políticos, a política, os partidos e os sindicatos, moi por enriba dos banqueiros e da banca, das corporacións transnacionais ou do FMI, o BCE, a Comisión Europea ou a OTAN…Quero pensar que a inxenuidade existe, malia vaia acompañada de certa soberbia individualista. O máis vello, Óscar Rivas, é o único que detecta a dificultade para lograr consensos de mínimos nas Asembleas Xerais e recoñece o bo trato dado polos medios ao movemento do 15M. Por algo será, pois teñen propietarios ben definidos e comprometidos co sistema. Como a editorial que publica este libro de «indignados» (Destino). Ben está que non renuncien a organizárense. Lexítimo é que recorran a técnicas de mercadotecnia para gañaren adeptos («Y tú, ¿nos acompañas?», remata Pablo o gaditano; «Cooperar nos hace más felices. ¿Lo has notado?», conclúe Óscar, acabando o libro).\nSei que os «indignados» constitúen un colectivo máis plural, como plural é o mundo das organizacións políticas e sindicais. Mais o interesante e importante é recoñecermos que estas voces comprometidas e organizadas fan tamén política, como todos os que intentan concretar, pór negro sobre branco, definirse para actuar. Inevitabelmente. É unha grande manipulación, aproveitándose da confusión e frustración existente concretamente na mocidade, conducila, en nome da liberdade do individuo e co recurso ao protagonismo mediático, en primeiro lugar, o das redes sociais, a unha ilusión que a desoriente aínda máis. Cómpre recoñecer as cousas polo seu nome: organizarse e actuar socialmente é facer política. É imposíbel actuar sen unha guía orientadora. A pregunta de a onde conduce é crucial.


Caldelao de Caldelas: Unha homenaxe moi emotiva\nPublicado por Eladio Osorio Montenegro en 10:17\nNorabola polo blog\nA mellor homenaxe que se lle pode facer a esta xente asesinada e continuar a loita. Non sei como o PSOE se atreve a ir a homenaxes destas sen caerselle a cara de vergonza.\nFranco foi o culpabel de que mandaran asesinar a este home, o rei foi posto a dedo por Franco e xurou os principios do seu réximen e vos como socialistas aceptades o Rei e moita banderiñas republicanas e historias pero non facedes nada para que eso cambie.\nAdemais xente do PSOE como Paco Vazquez negouse sempre a cambiar o nome as rúas franquistas e retirar os monumentos franquistas na Coruña.\nE así moitos mais. Sabemos quen o asesinou e quen foron os culpabeis desos, por que non aplicamos xustiza? Logo dende España xulgamos a Pinochet e demais dictadores extranxeiros, pero eiquí que non se toque nada do que pasou, parece que temos que olvidar a historia dos 40 anos de franquismo.\nNin Olvido, nin perdón.


13 febrero 2020 11:18 h.\nLiteratura entrevista Cultura\nNazaret López (Lugo, 1959). MANUEL G. VICENTE\nPasou pola TVG e por TVE. Agora, aos 60 anos, debuta na novela con 'Formigas nos pés'. O 15 de febreiro preséntaa en Pontevedra\nPúxolle Eva á protagonista de Formigas nos pés (Xerais, 2020). Seguro que non por casualidade.\nNon, non foi por casualidade. Quería, dalgunha maneira, universilizar esta historia, que é a historia dunha ruptura, dunha creba, da asunción da soidade, da reconstrución dunha muller. Fíxate que a protagonista era simplemente ela. Non tiña nome. Igual que o home era el. Pero, de repente, hai un momento no que eu necesito darlle nome ao home. Un dos textos que tiña implicaba que ese nome fose Adán. Non quixen prescindir desa parte, así que decidín pechar o círculo chamándolle Eva a ela.\nVén de dicilo: esta novela [que presenta o 15 de febreiro, ás 12.30 horas, na Libraría Paz, xunto a Teresa Cuíñas] conta a historia dunha ruptura.\nSi. E de todo o que a rodea. Todas as etapas que implica o dó. Pero esta é tamén unha historia de amor e de desamor. E creo que tamén, unha historia de reconstrución. Mesmo vou descubrindo, a medida que leo críticas, outros temas sobre os que se reflexiona no texto, como este tan de moda, o da sororidade. Todas as mulleres arredor da protagonista forman unha especie de corpo de muller común que a arrodea na ruptura. Esta solidariedade entre as mulleres tamén ten moita importancia. Agora que perdemos o concepto de tribo asociado ás familias que nos amparaban cando nos pasaba algo, permanece este outro asociado ás mulleres. Nós, cando medramos e evoluímos, cando superamos atrancos, temos unha gran capacidade de empatía unhas coas outras. A novela tamén se vale desa forza.\n"A televisión hoxe é moi diferente. É terrorífico que se poida emitir un programa sobre San Simón obviando a parte franquista"\nE esta unha novela feminista?\nNon o creo. É unha novela que trata un conflito dende o punto de vista dunha muller, pero non reivindica nada. Nestas situacións nunca hai culpables nin inocentes. Que iso quedase claro era unha teima que tiña. Simplemente hai que recolocarse, quedarse co que foi marabilloso e ficar en paz co teu pasado e co teu presente. Evidentemente é unha novela escrita por unha muller e protagonizada por unha muller. É dicir, o que temos aquí é un punto de vista feminino. Pero dixéronme moito que calquera persoa que pasara por unha situación deste tipo se sentía identificada, o que me fai moi feliz.\nDicíallo por esas referencias á superación de clichés como «sen home non es ninguén». Iso é algo que lle din a ela. Hai moitas partes na épica da novela que non me sucederon a min, pero que lle sucederon a persoas achegadas. Aquí está a historia dunha amiga miña que se separou, volveu vivir ao sitio no que se criara e alí as amigas de toda a vida, coas que compartira todo, lle espetaron: «Pois agora ti terás que buscar xente na túa mesma situación, non vas estar aquí no medio dos matrimonios».\nDebuta na novela con 60 anos. Non é habitual.\nMira, eu o que quixen facer toda a vida foi escribir. Formo parte dunha xeración que entrou no xornalismo pensando que era a vía máis rápida para chegar a ser escritora. Pero os tempos da profesión, as escravitudes... lévante por outros camiños. Igualmente eu sempre quixen ser novelista. Era algo que tiña pendente. Vía como pasaban as décadas e escribía e escribía, pero para a televisión, para a radio, para o teatro... Ata que chegou un momento na miña vida, cando acabei un proxecto no que estaba involucrada, un musical grande, no que apeteceu máis que nunca poñerme debaixo dun flexo a facer o que realmente sempre quixen facer: escribir unha novela. Tiven a sorte de que gustou e ma publicaron. Penso que un dos días máis felices da miña vida foi ese, cando souben que ía saír a novela.\nVostede que xa tiña escrito teatro, tivo claro que esta non era unha historia para levar ao escenario?\nNon, tampouco é que o tivera moi claro. O que pasa é que a propia escrita é a que vai mandando. Ao longo de todos estes anos, eu fóra reunindo textos e relatos. Así que decidín reunilos nunha mesma historia que me pareceu que tiña a épica dunha novela. Se mañá a tivera que levar ao teatro, faríao tamén.\nA súa ampla traxectoria nos medios de comunicación inclúe o seu paso por Televisión de Galicia, Televisión Española, Radio Galega, Cadena SER, El Progreso... ata agora mesmo que está en Radio Ames. Sen embargo, recoñece que sempre quixo adicarse á literatura. Séntese cada vez máis escritora e menos xornalista?\nCando aínda estaba con esta teima de publicar ou non, recordo que un crítico me dixo: «Un é escritor escriba ou non escriba, e ti es escritora». Teño a fortuna de que a miña vocación foi moi temperá e sempre estivo aí. Con sete anos xa escribía. E en todo o que fun facendo ao longo da miña carreira penso que houbo algo literario.\nSon moi diferentes as televisións que vostede coñeceu a finais dos 80 e nos 90 ás de hoxe? Que opina sobre movementos como Defende a Galega?\nSon televisións moi diferentes. Aínda que eu hoxe só podo falar como observadora. Naqueles anos faciamos as cousas con moitísima ilusión, pero con poucos medios. É moi difícil pensar que hoxe se puidese emitir un programa infantil como La bola de cristal, por exemplo. Os compañeiros que defenden a dignidade da profesión teñen todo o meu respecto. É terrorífico que se poida emitir un programa sobre a Illa de San Simón obviando todo o que se refire á etapa franquista. É moi descorazonador.\nEl Culturgal encabeza la lista de "insignias culturales" de Galicia