O ACCESO RESTRINXIDO EN EDUCACIÓN. O que a verdade esconde. – USDG-CUT\nNeste texto pretendemos amosar un resumo no acontecido cos traballadores temporais de educación na historia do ensino público español, como tras anos traballados sempre se procedeu á consolidación do persoal nos seus postos e como hoxe en día a memoria parece olvidar os feitos, ademais de parecer abandonar unha conciencia da clase traballadora entre o profesorado desunido, inmerso na competitividade neoliberal imperante de “sal ti para poñerme eu”.\nAs grandes OOSS durmintes e que cohabitan neste neoliberalismo feroz, deixan facer placidamente á Administración, non molestan, non saen á rúa, só loitan por mellorar as condicións dos que xa accederon ao sistema como fixos, esquecéndose das reivindicacións laborais dos temporais galegos.\nE aquí a historia dos accesos restrinxidos en España , cando eran ben vistos:\n“Arredor de 100.000 docentes interinos accederon por “oposicións restrinxidas” entre os anos 1997 e 1985. 20.000 Mestres accederon a ser funcionarios por “acceso directo” sen realizar oposicións. Máis de 5.000 catedráticos de instituto foron por “concurso de méritos”.\nNos BOEs dos anos 1977 a 1985 escóndese a verdadeira realidade do acceso á docencia pública en España. Foron miles os docentes que accederon por “restrinxidas” ou mediante acceso directo. Nunca houbo a dificultade que existiu agora para o acceso, aumentada cunha competitividade disparatada e a entrada en escena das academias de preparación de oposicións, custosas e moi especializadas. Tras o nefasto RD 850/93, creado polo goberno González (PSOE),dispúxose un sistema de acceso que invalidou a experiencia como pauta real de selección. Xamais os interinos, desde 1994 o tiveron tan difícil para acceder á fixeza.\nDespois de revisar as listas interminables que aparecen en BOEs daqueles anos (estes últimos desde 1981), resulta curioso observar como, entre os milleiros que accederon por oposicións restrinxidas, encóntranse altos representantes políticos de todos os partidos, altos xefes de Consellerías e Delegacións, Inspectores, catedráticos de todo tipo de materias, representantes de sindicatos que agora póñense en contra das reivindicaciones dos interinos.\nOu é que antes eran xustas para eles e inxustas para os interinos actuais? – Moitos deles lanzáronos á cara a inxustiza dos nosos propósitos: e os libres (moitos dos seus fillos) que?: somos uns caras que queremos fixeza sen competir cos demais nun mesmo grao de igualdade Que infamia! Que descaro! Que cinismo! –Esqueceulles e pasado, mellor non recordalo.\nPois haberá que recordarllo…!\nANTECEDENTES DO FUNCIONARIADO DOCENTE: UN SISTEMA OBSOLETO NO SÉCULO XXI\nA funcionarización de todos os corpos administrativos, tamén docentes, foi imposta mediante varios decretos polo ditador Miguel Primo de Rivera entre 1923 e 1929 co fin de acabar co drama das cesantías que se producían cando o goberno de turno cambiaba durante o período anterior en plena Restauración Borbónica.\nO sistema de oposicións seguiu activo para exercer a función pública durante a II República e tras a Guerra Civil, Franco dispuxo o mesmo modelo de funcionarios por oposición para traballar no sector público, cada vez máis forte co nacionalismo estatal imposto polo réxime.\nPorén, ante la falta de capital para financiar o ámbito público, a administración franquista traballou con multitude de interinos. O acceso, por aquel entón á interinidade administrativa (e tamén docente) estaba rixida polo amiguismo, a consonancia ideolóxica coas ideas do Réxime, etc.\nNo caso da docencia, non existía a dura bolsa de acceso que existe hoxe. Eran os catedráticos de instituto quen propoñían como interinos a persoas da súa confianza, xeralmente antigos alumnos que concluíran posteriormente os seus estudos universitarios.\nÁ morte de Franco en 1975, existen milleiros de docentes interinos, os antigos PNNs, que desarrolan o seu traballo en precarias condicións, sendo masivos no ámbito universitario e na docencia non universitaria. O problema da interinidade na docencia rexurde á morte do ditador como consecuencia dunha mala xestión administrativa. A interinidade é, sen dúbida, un refugallo do franquismo.\nPode algún exame realizado nun momento puntual determinar a validez profesional vitalicia para o desempeño dun traballo? – Evidentemente non. A experiencia e a renovación contractual tras o bo cumprimento dunha función, si. Está claro que en España, neste e parecidos aspectos, estamos máis cerca de 1929 que do século XXI.\nARREDOR DE 50.000 DOCENTES INTERINOS ACCEDERON POR RESTRINXIDAS ENTRE 1977 E 1979\nO RD 161/1977 de 21 de Xaneiro (BOE de 15 de febrero de 1977) regulou o acceso á función pública docente durante os anos da incipiente democracia, entre os anos 1977 a 1979. Eran anos nos que se necesitaban profesores para a docencia pública. A pretensión do goberno Suárez (UCD) de acadar a plena escolarización levou á contratación masiva de interinos, defecto que viña arrastrando desde os tempos da ditadura franquista.\nAnte a forte presión social e sindical realizada polos docentes interinos (antigos PNNs) en 1977 realizando unha gran folga indefinida, multitude de peches e manifestacións, conseguiuse a realización dun acceso diferenciado.\nO mencionado RD 161/77 dispuxo a saída a oposición de preto de 80.000 prazas para toda España entre os anos 1977 a 1979, regularizándose un 25% para titulados non interinos, un 25% en caso de mobilidade do grupo B ao A, (coa condición de ser mestres licenciados funcionarios con 10 anos de servizo), e un 50% de oposicións restrinxidas para interinos. Todas as prazas que non se cubrisen da quenda de mobilidade B-A (que non se cobrían) pasaban a incorporarse ao turno restrinxido.\nDurante estes anos non existiu case competencia nas oposicións.\nLibres e interinos competían aparte, o número de prazas que se sacaban era case similar ao número de docentes que se presentaban e os exames eran de maior facilidade: elaboración dun tema por escrito entre 6 e exposición oral dun tema elixido polo aspirante.\nAdemais os méritos computábanse desde a primeira proba, sendo de 1 punto por ano durante os 5 anos anteriores e 0,5 nos anos anteriores a eses cinco. Na práctica, interinos con nota dun 2,5 na fase de oposición acadaban a praza. Ademais, se se aprobaba sen praza, pasábase automaticamente a “funcionario” en expectativa de destino para acadar o funcionariado no momento no que fose creada a praza, sen ter que concorrer de novo ás oposicións.\nEn 1977 foron 3.000 interinos de bacharelato e 4.000 mestres de toda España os que entraron por restrinxidas.\nEn 1978 foron 11.000 interinos de bacharelato e 5.000 mestres, (entre estes 1.000 docentes aprobaron sen praza, pero reconocéuselles posteriormente a súa condición de funcionario ao crearse novas prazas).\nEn 1979 foron 7.000 os docentes interinos de bacharelato que accederon por restrinxidas, e 10.000 de Educación Xeral Básica (E.X.B.). Neste último ano houbo incluso dúas convocatorias ante a necesidade de docentes que demandaba o sistema educativo.\nDo mesmo modo hai que sumar outros miles de interinos pertencentes ao corpo de Formación Profesional (arredor duns 5.000) e mestres de taller (uns 3.000). Redondeando, foron cerca de 50.000 docentes interinos os que accederon por restrinxidas entre 1977 e 1979.\nCalculamos que foron uns 35.000 docentes non interinos os que accederon por libre, pero iso si, cunha competitividade escasa, ao non ter que competir con interinos e con exames relativamente fáciles en comparación cos que existen hoxe.\nAdemais, con amplas posibilidades de entrar como interinos sen outro mérito que a posesión do título ante a demanda continua de profesorado no ensino público para dar cobertura á plena escolarización que por aquel entón era o obxectivo político. O paso seguinte, nese caso, era participar nas restrinxidas para acceder ao funcionariado.\nCONTINUIDADE DAS OPOSICIÓNS RESTRINXIDAS ENTRE 1979-1985: 40.000 DOCENTES INTERINOS MÁIS ACCEDEN AO FUNCIONARIADO.\nAcabado este sistema de tres anos (1977-79), a realidade deparou que o número de prazas convocadas seguía sendo insuficiente. O número de interinos que engrosaran a administración pública seguía a ser alto e a demanda de profesores era continua.\nPor isto, o goberno Suárez (UCD) lexislou o Real Decreto Lei 6/1979, para perpetuar o sistema de acceso por restrinxidas, que seguiron realizándose, canto menos ata o ano 1985, xustificado aínda máis cos graves problemas de falta de persoal e necesidades de concursos de traslados para os novos funcionarios, orixinados polo comezo das transferencias educativas ás Comunidades Autónomas, en principio Euskadi e Catalunya, e a partir de 1982 a Andalucía. Deste modo, encontramos numerosas oposicións restrinxidas deses anos.\nSabemos que no 1980 convocáronse y cubríronse 1.000 prazas para mestres e 1.200 prazas para agregados de bacharelato en restrinxidas. Os exames seguían a ser de gran facilidade, sumándose a experiencia desde o primeiro momento. Para o caso dos mestres, existía unha primeira proba de Fundamentos Metodolóxicos pola que o opositor desenvolvía por escrito o tema que libremente quixese dun temario ao respecto. A segunda proba consistía nunha Aplicación Didáctica, por oral tras dúas horas de preparación, dun tema da área curricular pola que se presentaba o opositor, elixido entre 1 de 3 por sorteo. Tiñas que obter unha calificación mínima de 2,5 para que se sumasen os méritos desde a primeira proba.\nNo 1981 foron 1250 prazas restrinxidas para mestres e 2.000 para agregados.\nA partir de 1982 saían varias convocatorias anuais, con grande reserva para interinos en restrinxidas, unhas para prazas en Andalucía, Cataluña e País Vasco (xa había competencias en Educación), e outra para o territorio administrado polo Ministerio de Educación, todavía amplo. En 1982, accederon por restrinxidas 2.500 mestres e 3.300 profesores de secundaria (2.200 para zona do Ministerio e outras comunidades históricas con competencia en educación).\nNo 1983 houbo 650 prazas restrinxidas de Formación Profesional, e 2.076 prazas para agregados (676 prazas para Andalucía e 1500 para outros territorios).\nNo 1984 quíxose rematar dunha vez co grave problema da precariedade que tiñan os interinos docentes polo que se convocaron, casi coma lei de punto final, varias convocatorias masivas con reserva de restrinxidas para interinos en Andalucía, País Vasco, Cataluña e territorio do Ministerio. En total unhas 10.000 plazas de agregados e 7.500 plazas para mestres e outros milleiros de Formación Profesional e Mestres de Taller.\nNo total, arredor de 40.000 prazas cubríronse por interinos en restrinxidas entre 1979 e 1985. Sumadas ás 50.000 entre os anos 1977 e 1979, máis outras convocatorias que non chegamos a encontrar (en Euskadi e Catalunya, que xa posuían o seu Boletín Oficial onde se realizaban as convocatorias), podemos confirmar que arredor de 100.000 docentes interinos accederon por restrinxidas entre os anos 1977 a 1985)\nA TRANSITORIA LOXSE E AS SENTENZAS DO TRIBUNAL CONSTITUCIONAL\nA partir de 1985,o sistema falla pola inestabilidade que estaban a sofrer os cadros de persoal, comezando a darse os primeiros casos de docentes suprimidos ou desprazados por sobredotación dos centros, coincidindo cunha baixada alarmante da natalidade española. A plena escolarización estaba practicamente conseguida e xa non era tan necesario un gran número de docentes. Aumentara a competitividade de forma alarmante por causa dos numerosos titulados que saían das Universidades– quen ante a dificultade no acceso vían un trato desigual a reserva de prazas a interinos. Por todos estes motivos as oposicións paralizáronse. Aíndan así en 1985 foron as últimas restrinxidas.\nO volume de oposicións convocadas entre 1985 e 1991 foi pírrico, recorréndose de novo á contratación masiva de interinos – unha lacra máis do sistema funcionarial-. Así volveu a elevarse o número de interinos. En 1990 implántase a LOXSE, que trouxo maior inestabilidade de persoal ao sofrirse severos cambios de materias, itinerarios educativos, etc.. Aproveitouse para introducir nesa lei unha disposición transitoria,- unhas restrinxidas encubertas durante 3 anos (anos 91 ao 93)- que provocou o acceso duns 15.000 interinos en toda España. Porén, tampoco se solucionou o problema.\nA inestabilidade aludida da LOXSE e o propio sistema funcionarial que demanda interinos para cubrir excedencias, substitucións, baixas, etc., provocou que desde o ano 1994 as oposicións convocadas volveran ser pírricas, coincidindo ademais cunha saída masiva de titulados universitarios das masificadas universidades. Volvíase repetir o eterno problema, xa claramente cíclico, dos interinos. Actualmente hai 80.000 docentes interinos en toda España e máis de 2.000 interinos na Galiza nunha calexa sen saída, ante un acceso rexido polo RD. 850/93 (de implantación socialista) que non valora a experiencia, a alta competitividade existente (imposible comparar con 1979, cando saían igual prazas que profesores había), a idade dos interinos, as cargas familiares contraídas por estes, a maior carga de traballo esixida, con lóxica, na educación actual, etc.\nOutro tema aparte son as sentenzas constitucionais contra as restrinxidas. As impugnacións que levaron a cabo opositores libres e sindicatos acabaron no Tribunal Constitucional, quen descartou, nunha primeira sentenza, as restrinxidas por consideralas inconstitucionais. Pero Que di a Constitución?: o acceso á función pública debe estar rexido polos criterios de igualdade, capacidade e mérito. Esa primeira sentenza sempre foi errónea, considerando a superación de exames de alto valor académico como o criterio de valoración dos tres conceptos xuntos. As sentenzas que a seguiron, só foron copias unhas de outras. Así traballan os xuíces, que acceden ao seu corpo precisamente por unhas das oposicións máis competitivas do Estado.\nÉ maior capacidade para exercer a función pública docente o aprobar uns exames fronte á experiencia acumulada demostrada ano tras ano, soportando unha alta mobilidade, cobrando menos, etc.?\nÉ mérito que existan probas eliminatorias nas que a experiencia non sirva practicamente para nada, e a experiencia só se compute tras aprobar esas probas eliminatoria conformando de facto unha oposición + concurso?\nLogo non é discriminatorio e desigual que hoxe en día se barallen solucións excepcionais para outros corpos (recentemente na sanidade pública) e non se contemplen as mesmas solucións para os docentes interinos?\nTeñen que pagar os traballadores en precario os fallos do sistema? eran xustas as restrinxidas de 1979 e agora son inxustas?\nHai que pregarse ante o posibilismo legal –claramente erróneo para moitos- e deixar de reivindicar a estabilidade xusta dos traballadores tras acumular anos de servizo?\nNon se acada a estabilidade laboral en todos os ámbitos profesionais –excepto o público para non dar exemplo- tras acumularse tres anos de traballo? – Por moito que se lle quera dar a volta, os docentes interinos actuais temos toda a razón.\nAs oposicións restrinxidas non só existiron en Educación, senón en todos os ámbitos das administracións públicas (Universidade, Xudicatura, Correos, Concellos, etc.). Falamos de máis de 500.000 empregados públicos, que agora exercen funcións directivas e preferentes. Foi entón xusto o seu acceso e é inxusto que pidamos agora o mesmo?\nA TRANSITORIA 2007-2011\nNeste período, co cambio de goberno en Galicia, fíxose un proceso transitorio que serviu para afianzar nos seus postos e mesmo a pasar de mestre a profesor de secundaria a liberados sindicais, políticos e amigos do bando contrario ao anteriormente gobernante.\nE como non, un proceso tamén impugnado pero que conseguiu liberar a bolsa de interinos, coa circusntancia excepcional da chegada da crise en 2008, a paralización dos procesos selectivos de ningún tipo ata 2014 e a creación novamente dunha inmensa bolsa de interinos que non tiveron probas libres desde 2006, para atoparse agora cun sistema eliminatorio e que non lles ten en conta a experiencia acumulada dende aqueles anos.\nACCESO DIRECTO: MILES DE PROFESORES FUNCIONARIOS SEN OPOSICIÓNS. CONCURSOS DE MÉRITOS PARA ACCEDER A CATEDRÁTICOS. O CASO DOS PVI\nOutro feito chamativo foron os 20.000 docentes de primaria que entre 1977 e 1985 accederon por “acceso directo”, é dicir sen oposicións. Accedían directamente ao funcionariado tras ser propostos polas Universidades polas excelentes notas colleitadas. Este asunto foi o que provocou as primeiras impugnacións xudiciais ao sistema de acceso, pois os candidatos elixíanse repartíndose o cupo por provincias e universidades segundo o número de matriculados, polo que mestres de algunhas universidades non accedían a pesar de ter maior puntuación que os doutras. Ademais, foi notorio que algunhas universidades inchaban as notas dos seus alumnos, para acadar máis prestixio. A partir de 1985, rexeitouse este acceso, polo que aqueles que non consolidaron a praza foron asimilados como “interinos”. Este sistema de acceso só obedecía ás grandes necesidades educativas existentes ao comezo da Democracia.\nCalculamos en torno a 5.000 catedráticos de instituto de toda España os que conseguiron o acceso ás súas cátedras a través de “concursos de méritos”. Foron os mesmos agregados os que impugnaron tal sistema, polo que a partir do ano 1983 as oposicións a cátedra endurecéronse moitísimo, existindo incluso a posibilidade de acceso sin experiencia algunha previa. Quizais o máis lóxico fose que se acadase a cátedra tras acumularse moitos anos de experiencia.\nOutro caso significativo é o dos actuais PVI (Personal Vario Interino). Eran mestres que daban Educación Física. Tras a creación da carreira de INEF, e la obrigatoriedade de ter este título para impartir a materia, creouse un proceso de consolidación de emprego mediante “concurso de méritos”, polo que entraron a maioría deles. A partir de 1985, tras impugnarse de novo, os que inxustamente non foron feitos funcionarios como os demais, foron asimilados como interinos. Actualmente hai sentenzas favorables para volver a incorporalos, pero a Consellería recurriuna, descartando a oportunidade de acabar co seu problema de precariedade (persoal xa de avanzada idade). Lamentable.\nPERSONAXES “ILUSTRES” POR “RESTRINXIDAS”\nAparecen moitos políticos de todo corte, sindicalistas, etc., algúns dos que se mostra agora abertamente en contra de que se lles dote de estabilidade definitiva aos interinos. Polo menos, ante o cinismo demostrado, que todos saibamos que aprobaron por “restrinxidas”. Nin que dicir ten que a maioría son “liberados do xiz”. Algúns deles aprobaron ante a facilidade das probas (sobre todo nas restrinxidas entre 1977 e 1979) e non volveron exercer a docencia, indo de cargo en cargo ou cunha liberación sindical case vitalicia. Nas oposicións de 1977 aparecen mesturados libres e aprobados por restrinxidas, pero os nomeamos igual porque había tantas prazas como profesores se presentaron.\nCANDO FEIJOO INTERINO SE PECHOU EN SAN CAETANO\nFai click para ler a nova\nEste traballo só pretende realizar un estudo histórico, documental e pormenorizado, da figura do interino nos últimos anos. Concluímos que nunca os interinos actuais tiveron máis difícil o acceso ao funcionariado, comparado co tratamento histórico máis favorable que existiu anteriormente a 1985. A interinidade é un problema cíclico, derivado da obsoleta administración funcionarial que existe en España. Non queremos ferir sensibilidades.\nParécenos xusto o que se fixo no seu día para dotar da estabilidade necesaria a uns 100.000 docentes interinos de toda España. A estabilidade laboral dos traballadores por acumulación de experiencia no seu traballo é unha causa totalmente xusta, base para levar unha vida profesional e familiar con dignidade. Consideramos que as circunstancias de precariedade de entón son as mesmas que actualmente padecen 80.000 interinos docentes de toda España. Non cabe defender que entón foi xusto e agora non. Iso é cinismo. Exiximos solucións políticas que doten de estabilidade nos seus traballos aos 80.000 interinos docentes de toda España.\nEste traballo foi elaborado na súa maior parte por SADI-Cádiz e adaptado por USDG-CUT


Un pobo en loita contra a 'bomba' da mina de Corcoesto - Praza Pública\nMércores 6, Xuño 2012 | Movementos sociais\t| 1\nUn pobo en loita contra a "bomba" da mina de Corcoesto\nMina de ouro a ceo aberto situada en Asturias\nProtesta da plataforma xunto a afectados chegados de Asturias\nCC BY Plataforma pola defensa de Corcoesto\nEn loita contra a mina. A Plataforma pola defensa de Corcoesto vén de presentar na Xunta de Galicia as alegacións ao proxecto da mina a ceo aberto prevista nesta zona de Cabana, pero que afecta tamén os municipios de Ponteceso e Coristanco. Co apoio de preto de 1.300 sinaturas, este colectivo contrario á explotación da empresa canadiana Edgewater Exploration intenta así deter o que consideran que equivalería “a meter unha bomba” neste val da comarca de Bergantiños.\nCoa presentación das alegacións, e logo de que o proxecto saíse a exposición pública para acadar a consideración de “estratéxico”, a plataforma pretende botar abaixo os argumentos que a compañía americana expón para xustificar as teóricas bondades dunha mina que ocuparía unha extensión de máis de 700 campos de fútbol. “Corcoesto é un val entre dous montes, cheo de manantiais, fontes e ríos... O impacto sería abismal”, explica Fernando M. Souto, un dos voceiros do colectivo sobre aurífero explotado xa polos romanos en busca de ouro e no que traballaron moitos veciños desde finais do século XIX e até a súa paralización hai xa décadas.\nAs alegacións pretenden desmontar as presuntas bondades dunha mina que destruiría unha extenxión equivalente a 700 campos de fútbol\nAgora, e logo de que hai tres anos a empresa Kinbauri xa adiantara a intención de retomar os traballos no aurífero, a proposta oficial de Edgewater Exploration fixo erguerse a moitos veciños, conscientes da “perigosidade” do proxecto e de que “moitas das promesas que fan non son tal”.\nNestes tempos de crise, a compañía aprovéitase para prometer, tal e como aclara o proxecto, 271 postos de traballo, unha cifra que a plataforma, logo de consultar con varios expertos, pon en serias dúbidas. “Non máis de vinte empregos serían para xente da comarca, porque o resto son para técnicos especializados da propia empresa e a través de subcontratas”. “Xogan co medo da xente pola situación económica e intentan dividir os veciños”, engade Souto, que advirte que “aínda que creasen o emprego que prometen”, o impacto socioeconómico e ambiental da mina non compensaría. Nin moito menos. “Corcoesto dou traballo toda a vida a través de explotacións madereiras ou gandeiras, da agricultura... Se se abre esta mina todo isto desaparecerá e temos que ter en conta que afecta a dez quilómetros á redonda”, explica.\n"Aproveitan a crise económica para xogar co medo da xente e intentar dividir os veciños"\nE desaparecerá porque, segundo os expertos que colaboran coa plataforma, o informe presentado pola propia empresa reflicte “un contido de arsénico nos residuos que se prevén xerar que sobrepasan en moitas veces o límite permitido na lexislación vixente”, uns datos que pretenden ocultar “poñendo por diante unha media dos resultados obtidos só nalgúns pozos”. De feito, o colectivo denuncia que os papeis presentados pola empresa son “idénticos” á proposta levada a cabo en Asturias e que acabou, non só con protestas veciñais e un rexeitamento xeral, senón con graves consecuencias políticas e un contencioso xudicial que suma xa sete anos.\nA plataforma esixe tamén un informe de Aguas de Galicia que avalíe que o proxecto, baseado no uso de cianuro, se adapte á Directiva marco sobre política de augas. Os efectos sobre a rede hidrográfica e os río Anllóns sería “catastrófico”, segundo o colectivo.\nPorque o método empregado para a obtención de ouro, separado a través do cianuro, xa foi prohibido por varios países e rexeitado polo Parlamento europeo. No entanto, e tal e como denuncian todos os colectivos contrarios á mina, a catalogación deste proxecto como “estratéxico” por parte da Xunta permitirá a Edgewater Exploration evitar moitas das esixente medidas medioambientais.\nA plataforma advirte da contaminación hidrográfica e da afectación que sufrirían os terreos e, polo tanto, as explotacións gandeiras ou madereiras da zona\nA empresa canadiana aproveita tamén que a vella lei de mineiría española non estea preparada para enfrontarse á mineiría a ceo aberto e utiliza os baleiros legais para apostar por proxectos que lle sería moi difícil noutros estados. Ademais, e para evitar “responsabilidades ante as promesas incumpridas e os atentados ambientais”, Edgewater traballa “dunha forma piramidal” a través de filiais e subcontratas que van realizando os diferentes traballos. De feito, Kinbauri, a comañía que xa fixera probas hai anos, Río Narcea Gold Mines e todas as súas derivadas acaban compartindo donos e membros nos consellos de administración, moitos deles ex ministros do Goberno de Canadá.\n"Teñen moito poder de convencemento"\nMentres, a empresa xoga as súas cartas e presiona todo o que pode os veciños da zona. “Teñen moito poder de convencemento porque, no fondo, non son máis que buscadores de ouro”, explica Fernando M. Souto, que explica como a compañía aproveita as catas previas “e subvencionadas” que xa se están a realizar na zona para “instalarse e ir ofrecendo algún posto de traballo. E todo a través de subcontratas”, aclara, tras contar como esta mesma táctica foi empregada en Asturias, de onde hai pouco chegou xente para apoiar as protestas en Cabana de Bergantiños e explicar os problemas sufridos con Edgewater.\n"A empresa ofrece traballos moi determinados, infíltrase na asociación de veciños ou colabora coa comisión de festas"\nAquí tamén os sofren, segundo a plataforma. “Infíltranse na asociación de veciños, no equipo de fútbol, axudan na comisión de festas ou fan camisetas; esa é a súa táctica para irse gañando o favor da poboación”, relata Souto, que comproba como, agora si, “un 80% dos veciños están contra o proxecto da mina”, malia que nun principio non fora así.\n“Sempre hai algo de división e os catro ou cinco que van estar a favor, pero todos aqueles que adquiren información acábanse posicoinando en contra; outra cousa é que se pronuncien en público”, di Souto, que conta casos como os de veciños que amosan en privado o seu rexeitamento ao proxecto pero que “teñen terras arrendadas a persoas que o apoian ou incluso traballan para eles”. Aínda así, na plataforma son conscientes de que o seu traballo de divulgación e concienciación deu os seus froitos, especialmente cando moitos donos de explotacións gandeiras “se decataron do perigo sanitario e económico que tiña para o seu modo de vida”.\nA plataforma cre que sobre o 80% dos veciños está en contra da explotación mineira\n“É unha tecnoloxía contaminante e contraria á lei para instalarse nunha zona sen tradición industrial, mal comunicada e cunha viabilidade que non está asegurada, xa que o valor do ouro é moi cambiante”, explican na plataforma para preguntarse como a Xunta é capaz de definir o proxecto como “estratéxico”.\nNa plataforma están convencidos de que todo este proceso acabará “nun contencioso” e que “durará anos”. Por iso, prometen seguir apoiando o pobo e informando os veciños dunha mina a ceo aberto que, segundo cren eles e unha morea de colectivos ecoloxistas que os apoian, sería “unha bomba para Corcoesto”.\nDomingo 17, Xuño 2012 | Movementos sociais\t| 3\nMáis de dez ilegalidades no proxecto da mina de ouro de Corcoesto\nA Xunta ve na "interesante" mina de ouro de Corcoesto unha "grande oportunidade"\n1,2 millóns de onzas ao ano\nA vella historia\nA compañía prevé a súa apertura en 2013\nO terreo onde se prevé a mina a ceo aberto ocupa unhas 780 hectáreas nun monte de Corcoesto, unha pequena parroquia de Cabana de Bergantiños, que levaba xa varios anos agardando noticias de empresas que hai anos se interesaran polo ouro que repousa baixo as súas terras. Xa hai uns 2.000 anos, os romanos procuraron mineral neste aurífero que pasou por numerosas mans, aínda que sen demasiado éxito. A Compañía Aurífera Gallega chegou no principio do século XX ata que The Sagasta Gold Mines reabriu a explotación na que xa traballara a finais do século XIX. Máis tarde, xa en 1998, Río Narcea conseguiu a autorización do Concello de Cabana para realizar prospeccións que duraron ata 2004 de forma interrumpida.\nKinbauri fixo prospeccións e análises desde 2006 para estudar a viabilidade do proxecto e á espera do visto e prace da Xunta\nDesde entón e ata o ano 2006, a devandita empresa asinou unha colaboración con Kinbauri, mediante a que a compañía canadiana iría aumentando a súa participación no proxecto á vez que incrementaba o seu investimento nel. En 2008, Río Narcea decidiu vender a totalidade de Corcoesto, logo de estudos, prospeccións, informes e análises conxuntas que permiten determinar “a viabilidade do proxecto galego”, tal e como explicaba un dos técnicos. Kinbauri agardaba polo visto e prace da Xunta até que apareceu Edgewater Exploration, unha compañía de recente creación é vinculada á propia Kinbauri e aos potentes grupos mineiros de Canadá.\nO responsable de Edgewater fala dun proxecto "xa avanzado" e que "terá todos os permisos legais en 2013"\nO seu responsable, George Salamis, explica con claridade neste vídeo que a empresa mantén só "dous proxectos en todo o mundo", un deles en Corcoesto e outro maior en África. Respecto ás súas intencións en Galicia, prevé unha produción anual de 1,2 millóns de onzas de ouro e unha media de ingresos anuais netos de 60 millóns de euros e aclara que é un proxecto "xa avanzado" e "con potencialidade" para aumentar os recursos de ouro. Así, anima aos investidores a apostar por "unha nova compañía" que conta ter con "todos os permisos legais listos xa no ano 2013".\nO proxecto da mina de ouro de Corcoesto\nO responsable de Edgewater explica o seu proxecto mineiro en Galicia\n© Edgewater Ir ao permalink\nDos romanos aos ingleses\nA páxina web do Concello de Cabana de Bergantiños informa de que Corcoesto “é unha mina aurífera que se adscribe culturalmente á época romana” e na tradición oral de Corcoesto si se fala da presenza do Imperio na vila. “Primeiro foron os romanos, ¿pero quen os acorda? Eu non acordo, pero oín aos máis vellos, que armaban unha fogata e, despois, viñan con auga fría do río e estouraban a pedra, todo con lume, para sacar o ouro do cuarzo”, contaba un veciño da zona, Emilio Lema, contaba as vellas historias da mina.\nEmilio, xa falecido, comezara a traballar na mina de ouro en 1929. Desde cativo observaba actividade no Monte Furado –un nome moi indicativo para os historiadores–, onde a compañía inglesa The Sagasta Gold Mines Limited comezou a traballar en 1894, segundo as pesquisas do historiador Luís Giadás. Daquela empregaban “o método de cianurización ou amalgamento por mercurio, perigoso pola súa alta toxicidade”. De feito, “no lugar lembran a morte de moitos mineiros mozos naqueles anos”, explicaba hai uns anos en Xornal de Galicia.\nUnha curiosidade: “O nome de Sagasta pode deberse a unha tentativa de simpatizar co presidente do Goberno liberal daqueles anos, o enxeñeiro rioxano Práxedes Mateo Sagasta –conta Luis Giadás– O certo é que aínda quedan en Corcoesto a Casa dos Ingleses e o Pozo do Inglés”. Da primeira quedan en pé os valados e o proxecto, parece que abandonado, de facer unha casa rural. Do Pozo do Inglés, a galería máis importante da mina, quedan as entradas seladas e posteriormente forzadas por curiosos.\nEn tempos, segundo conta Emilio, este pozo, “da galería para arriba, ten 30 metros e, para abaixo, ten 90 metros. Ten máis que ver ca un hotel, porque a cada anaco que baixabas, tiña galerías para todos lados, e con escaleiras coma as dunha casa”. Nos tempos en que traballou Emilio xa a Sagasta lle cedera os dereitos de explotación, en 1910, á Compañía Aurífera de Galicia, segundo as pesquisas de Giadás. Consta nos rexistros, polo menos, ata 1947.\nDesde aquela, prospeccións, análises e máis probas. Agora, parece que a cousa vai en serio, pero a compañía de Canadá atópase co rexeitamento dos veciños ao proxecto mineiro.


■ Documentación: Solicitude\nCertificación académica na que figure a notas das disciplinas correspondente ao último curso.\nCopia compulsada do DNI para españois ou equivalente para estranxeiros da UE,ou tarxeta de residencia, no caso de naturais doutros países expresamente a comprobación dos datos por medio do acceso telemático ao sistema de verificación de datos de identidade do Ministerio da Presidencia.\nCopia compulsada da preinscrición na facultade ou escola universitaria, ou ciclo formativo de grao superior ou grao medio para os que vaian cursa-lo 1º ano de ditos estudos. No caso de estudantes de bacharelato solicitude de praza no centro no que se vaia a cursar estudos.\nFotocopia compulsada do libro de familia ou do título de familia numerosa, se é o caso.\nXustificación dos ingresos da unidade familiar: copia compulsada da declaración da renda do último exercicio, de cada membro da unidade familiar obrigado a declarar.\nCertificado de convivencia dos membros compoñentes da unidade familiar.\nAcreditación da condición de orfo, se é o caso.\nAcreditación da condición de minusvalidez igual ou superior ao 33% de calquera membro da unidade familiar.\nAcreditación da situación de desemprego sen prestación económica do pai e nai.\nCertificado de empadroamento que acredite posuír residencia familiar en Galicia ou ser fillo/a de emigrantes no caso de que o interesado non autorice expresamente a comprobación dos datos por medio do acceso telemático ao sistema de verificación de datos de residencia.\nAcreditación da situación de desemprego sen prestación económica do pai e/ou da nai.\n■ Lugar de presentación: Departamentos Territoriais da Consellería de Traballo e Benestar\nNos lugares previstos no artigo 38.4 da Lei 30/1992\n■ Prazo de solicitude:\n15 días hábiles contados dende o día seguinte á publicación da orde. Ata o 9 de xullo de 2010.


“Utilizamos actividades como o sendeirismo ou a marcha nórdica paira o tratamento de persoas con fibromialxia” | Consumer\nMayte Serrat, fisioterapeuta e psicóloga no Hospital Universitario Vall d’Hebron\nA dor crónica, sobre todo nos músculos e articulacións, é o síntoma máis característico da fibromialxia, una enfermidade que afecta a preto do 2 % da poboación –na súa maioría mulleres – e que ten un forte impacto nas actividades da vida diaria. E é que non só é unha dor que varía en relación coa hora do día, o nivel de actividade, os cambios climáticos, a falta de soño ou a tensión. A fibromialxia, da que aínda se descoñece a causa, ocasiona moitos outros síntomas, como explican desde a Sociedade Española de Reumatoloxía (SER): cansazo, trastornos do soño, ansiedade, depresión, mala tolerancia ao esforzo, sensación de rixidez xeneralizada, sensación de inflamación mal delimitada en mans e pés, hormigueos, jaquecas, dores na menstruación, colon irritable, sequedad na boca e os ollos. Por iso, o tratamento só farmacolóxico non está a resultar. O Servizo de Reumatoloxía do Hospital Universitario Vall d’Hebron (Barcelona), grazas ao estudo ‘FIBROWALK‘ que publicou no Journal of Clinical Medicine, puido demostrar a efectividade dun tratamento multicomponente paira os pacientes con fibromialxia. Falamos coa súa investigadora principal, Mayte Serrat, que é a fisioterapeuta e psicóloga da Unidade de Experiencia en Síndromes de Sensibilización Central deste servizo.\nA fibromialxia é una enfermidade caracterizada pola dor crónica. Habitualmente, como se trata esa dor?\nO tratamento é moi farmacolóxico, pero xa sabemos que non é a solución. Durante anos tratouse a estas persoas con moitos fármacos, e non melloran.\nTamén paira fatígaa, trastornos do soño e outros síntomas típicos da fibromialxia?\nA fibromialxia non é soa dor. Tamén son característicos os trastornos do soño, leva ansiedade, rixidez matutina… Ten outros moitos síntomas asociados. Por iso avogamos por un tratamento multidisciplinar e multidimensional, onde se deben ter en conta moitos factores, non só a dor.\nEn que se fundamenta este tratamento multidisciplinar?\nMantense a medicación do paciente. Pero, ademais, o tratamento inclúe educación en neurociencia da dor, terapia cognitivo conductual, mindfulness e exercicio terapéutico.\nEn que consiste a educación en neurociencia da dor?\nCon este tipo de educación preténdese facer entender que a dor o percibe e xera o cerebro, e non por iso é psicolóxico. Así, por exemplo, si fasche un corte nun dedo, o que determina si xérache dor ou non é o teu cerebro. E una vez que entendes que a dor non é igual a dano e que o dano non é igual a dor (pódesche romper un brazo e pódeche non doer, pois nese momento o teu cerebro está envorcado noutras tarefas, como a supervivencia), podes entender que podes ter dor sen dano, que é o que pode ocorrer en persoas con fibromialxia. É dicir, poida que non haxa nada nos meus tecidos, pero iso non significa que a dor non sexa real. Sempre o é. Non llo imaxinan, nin llo inventan. Non é psicógeno.\nQue se aborda na terapia cognitivo conductual?\nO cambio de pensamento, a xestión de emociónelas… Pero non porque a enfermidade sexa emocional, senón porque despois de 5, 10 ou 40 anos de dor, a persoa con fibromialxia non está como debería estar. É normal que con tanto sufrimento e incomprensión social, familiar ou médica déanse outros factores asociados, como a ansiedade. E no tratamento damos as ferramentas necesarias paira aprender a xestionala mellor. Pero valerían paira calquera persoa. Porque a realidade é a que é, pero pódese pensar, sentir e vivir de forma diferente, téñase fibromialxia ou non. Tamén nesta parte do tratamento danse pautas de soño.\nComo se integra o mindfulness neste tratamento?\nEste tipo de meditación non ten ningunha connotación nin relixiosa nin espiritual. É una forma de adestrar a mente a estar consciente no momento presente. Con ela trátase de parar pensamentos repulsivos do tipo ‘que mal estou’, ‘sempre será igual’, ‘non sairei adiante’, ‘amoloume a vida’… e crear climas ou contextos de seguridade. O mindfulness axuda a aceptar como parte da nosa vida as emocións tanto positivas como negativas. Así, tentaremos potenciar ao máximo as positivas e en canto ás negativas xestionarémolas para que nos danen o menos posible.\nE o exercicio terapéutico?\nEstá implícito na educación en neurociencia da dor, porque, aínda que se teña fatiga crónica ou fibromialxia, pódese facer exercicio. Non se trata de camiñar tres días á semana cinco quilómetros; ás veces, ese exercicio terapéutico non é máis que uns lixeiros movementos ou estiramentos estando en cama. O exercicio terapéutico sempre se pauta, gradúa e personaliza en función de como está o paciente fisicamente. E sempre, en todo caso, hai una exposición gradual: empézase cun mínimo que non supoña un prexuízo dos síntomas e, a partir de aí, establécese un programa co fisioterapeuta paira ir aumentando a actividade aos poucos e de maneira moi lenta tanto en duración como en intensidade. Débese facer de forma moi suave e moi progresiva paira non activar a alerta do cerebro e que, ao pensar que estás en perigo, xere síntomas paira frearche.\nEste multitratamiento introduce algún cambio na alimentación?\nAs pautas que damos na Unidade son as da dieta mediterránea.\nE hai algunha terapia en grupo?\nTodo é grupal. Agora, pola pandemia, facémolo de forma virtual e máis individual. Pero, aínda así, organizámonos por grupos paira comentar as dúbidas. Pero cando é presencial, traballamos con cinco grupos dunhas 20-25 persoas durante dúas horas á semana ao longo de tres meses.\nChama a atención que este tratamento leve a cabo na natureza.\nAo principio fixemos a terapia dentro do hospital, pero despois pasamos a desenvolvela integramente ao aire libre nun parque próximo, algo que en canto se poida recuperar a presencialidad volverei facer. E engadimos empregar a natureza paira facer una intervención psicolóxica. É dicir, utilizamos actividades como o sendeirismo ou a marcha nórdica paira traballar obxectivos concretos de persoas con fibromialxia.\nMarcha nórdica con fibromialxia?\nA marcha nórdica que ao comezo fai una persoa con fibromialxia é camiñar 10 pasos cos bastóns e dura 30 segundos. Máis tarde xa se establece a progresión. Desde o primeiro día non imos camiñar dúas horas. Empézase cun mínimo e aos poucos vaise aumentando.\nO estudo ‘FIBROWALK’ evidenciou a efectividade deste tratamento. Cales son as conclusións?\nEstudamos a 272 persoas, a maioría mulleres de entre 40 e 60 anos. De forma xeral, os datos reflicten que o 70 % mellora máis dun 30 % en todas as variables: dor, fatiga, ansiedade, depresión, kinesiofobia (medo ao movemento) e calidade de vida. Ademais, un 8 % chegou a mellorar máis dun 70 %. E dentro do segundo estudo virtual que se publicará pronto recollemos o seguimento que fixemos a case 200 persoas aos nove meses de acabar a terapia, onde as mellorías empeoraban un pouco, pero os resultados de todas as variables seguían sendo clinicamente significativos.\nÉ un modelo de tratamento exportable a outras zonas e contornas?\nEstá activo en catro centros de atención primaria da zona e a nosa idea é amplialo a todos. Somos unidade hospitalaria, pero creemos que este tipo de abordaxe deberíase facer en atención primaria, como primeiro paso de intervención e para que todo o mundo puidese acceder. Tamén estamos a deseñar a estratexia paira podelo implementar en centros de atención primaria referencia de zona e saír dela paira quen puidese estar interesado.\nQue profesionais sanitarios son necesarios paira levar adiante este tratamento paira a fibromialxia?\nPaira facer esta terapia necesítanse coñecementos de fisioterapia e de psicoloxía. A vantaxe é que eu son o equipo multidisciplinar da terapia multicomponente, pois son fisioterapeuta e psicóloga. Pero na Unidade está a reumatóloga, que fai o seguimento farmacolóxico e o diagnóstico da fibromialxia; o médico de medicamento interno, que fai o diagnóstico de fatiga crónica; a enfermeira; e a psicóloga que fai terapia de forma individual. No estudo facemos referencia a esta limitación. É dicir, faltaría ver os resultados e si continúa tendo a mesma efectividade, se a terapia levásena dúas persoas diferentes.


BLOG DA SILVA: VISITA DE ARMANDO REQUEIXO\nVISITA DE ARMANDO REQUEIXO\nO pasado día 7 visitounos o profesor Armando Requeixo para falarnos do persoeiro homenaxeado nas Letras galegas 2014, Xosé María Díaz Castro, e fixo fácil o difícil: manternos unha hora atentos e contentos escoitando falar de literatura, nada menos.\nDun xeito moi ameno, falounos do escritor desde tódolos puntos de vista: da súa infancia, da súa formación na adolescencia, das súas vivencias na guerra civil, da dificultade da posguerra, do seu namoramento e matrimonio cunha vasca, do seu traballo como tradutor de linguas europeas en Madrid e.. por fin, da súa volta ao Guitiriz natal.\nPor suposto, abordou ademais a súa obra máis coñecida, Nimbos, e o seu poema máis emblemático, "Penélope", pero moitas máis obras e poemas soltos que non coñeciamos e que el recompilou e editou no volume Xosé María Díaz Castro, Poesía galega completa.\nQuixo transmitirnos tamén dúas ideas: que Díaz Castro é un escritor de moito máis ca unha obra e que foi un dos grandes da literatura galega, admirado polos demais escritores do seu tempo, como Novoneyra, Manuel María, Xohan Cabana ou Fernán Vello, entre outros.\nAo rematar, aínda asinou no libro de visitas da nosa biblioteca e nos adicou algún dos seus libros.\nDámoslle pois as grazas, polo seu saber e polo seu bo facer.\nPublicado por galegolousame en 21:18\nEtiquetas: A lingua no centro, Actividades, Datas para lembrar, Díaz Castro, Libros\nAnónimo 9/5/14 12:29\nA min gustoume a charla de Armando Requeixo e aprendin cousas novas sobre Xosé María Díaz Castro. A miña opinion e que falounos todo con moi bo humor e que estaría encantado de que volvera a vir.


Un DeLorean e o coche fantástico no aparcadoiro\nUnha colección de coches de cine. Esta é a sorpresa que garda na súa nave un importador de vehículos galego especializado no mercado norteamericano. Unha auténtica viaxe pola historia con cápsula temporal incluída. Agárrense forte ao asento os nostálxicos.\n«Teño un DeLorean e o Coche Fantástico no meu garaxe»\nUn empresario da Coruña especializouse na importación de coches de Hollywood. A furgoneta do Equipo A ou a ambulancia dos Cazafantasmas son outras das súas reliquias.\nMila Méndez / Álex López-Benito\n09/04/2017 13:32 h\nO seu garaxe sería o soño de calquera coleccionista. Un Ford Thunderbird, un Mustang, un Cadillac Eldorado e outro DeVille, tamén un Fleetwood; unha Chevrolet Pick Up, unha Volkswagen T1 ou un Ford F-100. Estes son só algúns dos tesouros que posúe Javier Lameiro Bertólez, responsable de XLCars, en Bergondo . Con todo, todos teñen data de chegada e saída. Lameiro dedícase desde hai 15 anos ao negocio da importación. A súa especialidade son os clásicos norteamericanos. Todo vehículo que some máis de 25 anos, especialmente os muscle car, é susceptible de espertar o seu interese. «Cando iniciamos unha tramitación, normalmente xa o temos vendido», apunta. O seu papel céntrase en xestionar a exportación e posterior chegada a España. Aquí legalízano e matriculan. Con el colabora un taller, Doutor Car Classics, que se encarga dos retoques, incluso restauracións íntegras, que poida demandar o comprador.\nOs automóbiles adquiren unha incrible cualidade: a translación no tempo. Chega con velos uns segundos para reproducir na mente imaxes que se quedaron gravadas á retina. As estrelas de Hollywood viaxaban a bordo de convertibles como os que vende . O cine é sen dúbida un dos responsables da paixón que move a moitos dos seus clientes. Tanto é así que tres das súas xoias máis prezadas case lle rouban o protagonismo aos actores das películas e series onde forxaron a súa lenda. Lameiro conseguiu reunir un DMC-12 DeLorean (Regreso ao futuro, 1985), un Pontiac Firebird Trans Am (O coche fantástico, 1982-1986) e unha Chevrolet Custom Van, idéntica á GMC Van pola que se pelexaban o sarxento M.A. Baracus e Murdock (O equipo A ,1983-1987). «Non é habitual ver estes tres vehículos xuntos», resalta. «De DeLorean somos os maiores importadores en España. No país hai como moito uns 12 ou 14. Nós trouxemos oito de eles», explica. O aniversario dos 30 anos da primeira entrega da triloxía disparou o valor do vehículo desde o 2015. «É un coche do que hai unha cantidade de unidades limitada. A empresa irlandesa que os fabricaba crebou a metade de produción. Falamos, aínda así, duns centos de miles», puntualiza.\nNon tanta mitomanía xerou outro imprescindible das series da década: o KITT de Michael Knight. «Tamén ten fans, pero un grupo máis reducido», admite. O clon que nos ensina, e permítenos probar, xa ten dono e está matriculado. Non se escoita a voz da computadora que sacaba a David Hasselhoff de apuros, pero as revolucións que disparan o seu motor eclipsan a súa ausencia. Con todo, a furgoneta dos «catro soldados de fortuna» liderados por Hannibal Smith é a máis difícil de conseguir: «A maioría tiveron un uso industrial e terminaron en despezamentos», explica. Polas mans de Javier pasaron outros vehículos moi cinematográficos como a ambulancia dos Cazafantasmas. «Foise para Cádiz. É unha Cadillac. Fabricouse para uso público e a maioría quedaron para despezamento. Restaurada non baixa dos 100.000 euros». Tamén coches reais da policía estadounidense, un deles vendido ao Parque de Atraccións de Madrid. O máis caro que ten agora é unha réplica dun AC Cobra que tamén se paseou, aínda que máis de raspallón, por Los Ángeles de Charlie. O seu valor rolda os 60.000 euros. «Un xogador de fútbol chegou a interesarse por un orixinal, que custa máis de millón e medio de dólares. Ao final quedou en nada. Creo que os meus ollos non verán un coche así», lamenta con certa admiración. Hai compradores para todo.


PSdeG-PSOE Arteixo: Martín Seco denuncia o repunte de venda e consumo de droga na zona das Eiras, en Meicende\nO portavoz socialista presenta no pleno do mañana un rogo para demandar ao Concello unha solución ao problelma\nO grupo municipal do PSOE de Arteixo denuncia a situación de inseguridade que están a vivir os veciños da zona das Eiras, no núcleo arteixán de Meicende. O voceiro socialista, Martín Seco, denuncia que nos úlitimos tempos estase producindo un repunte na venta de droga nesta contorna.\nO candidato á Alcaldía alerta de que están a aparecer kits antisida, jeringuillas e mesmo papel de prata no chan, o que denota que hai moitos consumidores de heroína que acuden á zona para mercala e consumila no entorno.\nNeste sentido, Martín Seco presentará no pleno de mañá un rogo ó goberno local para que intensifique o control policial nesta zona y que esixan das forzas de seguridade do estado maior atención á esta problemática. Na mesma liña, o voceiro demanda ao concello que poña maior esforzo para poñerlle feno á esta situación.\nEsta é segunda denuncia que o grupo socialista lanza neste sentido. A semana pasada, xa alertou da existencia dun posible punto de venda de droga no entorno do Moucho, en Sorrizo. Dada esta situación, Martín Seco urxe ao goberno local a atopar unha situación no concello de Arteixo referente á venda de droga.


Destacadas Medievo Turismo Xeografía\nDocumentan a veracidade do trazado do Camiño de Inverno cunha doazon de Alfonso IX do Tumbo da Catedral\nXul 6, 2020\nArquitectura Destacadas Etnografía Patrimonio\nNigrán restaurará e deixará funcionando un dos muíños máis importantes da ría de Vigo\nArquitectura Desfeitas patrimoniais Destacadas Historia contemporánea Patrimonio\nQue é o cargadoiro Cotto Wagner que a Autoridade Portuaria de Vigo quere desmantelar?\nXul 5, 2020\nArqueoloxía Destacadas Mundo Castrexo Patrimonio Prehistoria\nAtopan dous hórreos de máis de 2.000 anos no castro de Acea entre Baños de Molgas e Xunqueira de Ambía\nXul 4, 2020\nArquitectura Desfeitas patrimoniais Destacadas Historia contemporánea Patrimonio Xeografía\nVarios órganos consultivos da Xunta pronúncianse en contra da destrución do Cargadoiro Cotto Wagner\nXul 3, 2020\nA batalla de Montecubeiro, cando os galaicos loitaron para independizarse da corte de Asturias\nDestacadas / Medievo\nTempo de lectura: 6 min. Montecubeiro é un deses lugares da nosa terra cun riquísimo pasado e historia, pero a día de hoxe case esquecida de todo, pero mesmo...\nCoñece neste mapa interactivo as andainas, conferencias ou actividades do Día do Patrimonio\nAxenda / Destacadas / Patrimonio\nTempo de lectura: 3 min. Máis de 30 entidades de defensa do patrimonio de Galicia realizarán perto de 40 actividades esta fin de semana con motivo do Día do...\nAlertan de que maquinaria de extinción de lumes poden poñer en risco o campamento romano de Manzaneda\nArqueoloxía / Desfeitas patrimoniais / Destacadas / Roma\nTempo de lectura: < 1 min. Amable Fernández Basalo, alcalde de Manzaneda, quere volver a actuar no xacemento arqueolóxico romano de Penedo dos Lobos. Trátase dun campamento romano da época...\nCheo de silveiras, sen sinalización e abandonado… Así está un dos grandes recintos rituais do Calcolítico en Lugo\nDesfeitas patrimoniais / Destacadas / Megalitismo / Prehistoria\nTempo de lectura: 3 min. No ano 2006, durante o control arqueolóxico das obras de construción da estrada de alta capacidade entre Nadela e Sarria, apareceu unha gran pedra...\nMateo, o mestre que se enfrentou ao rei e ao arcebispo para “salvar” a Catedral de Santiago\nArquitectura / Arte / Destacadas / Medievo\nTempo de lectura: 2 min. Máis de 120 persoas se deron cita estes días en Salamanca para analisar, “desde un punto de vista diferente”, algunhas das obras mestras do...\nComo reutilizar un dolmen como ponte: o curioso caso do dolmen de Castenda, en Tordoia\nTempo de lectura: 3 min. Iván Martínez Suárez (Tordoia), físico seducido pola historia Seguramente o símbolo máis recoñecible do concello de Tordoia é o dolmen de Cabaleiros, localizado na...\nSepultan unha estación de petróglifos de 4.000 anos baixo un monte de lixo\nTempo de lectura: 2 min. A estación rupestre do Couto dos Golpes, na parroquia de Santa Cruz do Salto, no concello de Cabanas, apareceu esta fin de semana sepultada...\nAtopado o que podería ser o primeiro henge, aínda que “moi ameazado”, da provincia de Ourense\nArqueoloxía / Destacadas / Megalitismo\nTempo de lectura: 2 min. Un novo henge, redondo ou roda, recinto circular foi atopado en Castrelo do Miño. Sería o primeiro atopado na provincia de Ourense –cando menos...\nPáxina 26 de 208« Primeira«...1020...2425262728...405060...»Última »


Panorama da fiscalidade autonómica e foral 2018: continúan as rebaixas no imposto sobre sucesións - Consello Galego de Colexios de Economistas\nO estudo, elaborado por lle REAF-REGAF CGE e presentado no día de onte, revela que, mentres as Comunidades Autónomas seguen incrementando a súa produción normativa âcontabilizáronse 732 reducións, bonificacións ou deducións, sobre todo no IRPFâ, os cambios de maior calado para 2018 inciden no Imposto sobre Sucesións e Doazóns.\nCon respecto ao novo sistema de financiamento autonómico que se haberá de aprobar, o presidente do Consello Xeral de Economistas de España, Valentín Pich, manifestou que âresulta excesivo o constante debate sobre a corresponsabilidade fiscal âé dicir, a subida ou baixada de impostos por parte das CCAA co consecuente incremento ou redución dos seus ingresos tributariosâ, xa que, agora mesmo, en torno ao 50% dos ingresos tributarios da cesta das CCAA non son controlados por elas, porque corresponden ao IVE e aos Impostos Especiais, sobre os que non teñen capacidade normativaâ. En relación á controvertida fiscalidade ambiental, o presidente do Consello Xeral de Economistas afirmou que âos impostos propios son unha xungla inexpugnable e recadan importes relativamente pouco significativosâ. No entanto, sinalou Pich, âa parte do león en fiscalidade ambiental corresponde aos impostos especiais sobre hidrocarburos e enerxía; xuntando estas partidas, a tributación ambiental en España alcanza o 5,4% dos ingresos tributarios, cifra que, estando por baixo da media da UE (6,1%), supera a países como Francia ou Alemañaâ.\n· En IRPF: entre as múltiples modificacións normativas pódense destacar as novas tarifas en Estremadura âque baixa medio punto o tipo mínimo, deixándoo no 9,5%, 19 agregadoâ e A Rioxa âque baixa os tipos para rendas entre 12.450 e 50.000ââ.\n· En Sucesións e Doazóns: en 2018 pasan a tributar simbólicamente, en Sucesións, os familiares próximos do causante do Grupo II en Estremadura e Murcia, e tamén en Andalucía âse a base é menor de 1.000.000 ââ, Castela e León âbasee menor de 400.000ââ e Asturias âbasee menor de 300.000 ââ, mentres que Cantabria sobe a tributación ao reducir a bonificación para grupos I e II do 99 ao 90%; en Doazóns, a rebaixa é radical en Murcia e A Rioxa âcunha bonificación do 99% para parentes próximos no primeiro caso e do 99-98% no segundoâ e, pola súa banda, Asturias e Cantabria aproban tarifas máis beneficiosas para estes familiares.\n11. Os impostos propios, que son 82 en territorio común âsendo Cataluña a que máis ten, con 18â, representan en 2016 soamente o 2,2% da recadación tributaria das autonomías, a pesar de aumentar en 122,5 millóns con respecto a 2015.\n12. A maior parte destes impostos viran sobre o mesmo obxecto impoñible, a auga âo 78,8% da recadaciónâ, e os demais tamén teñen obxectos impoñibles comúns, pero a súa regulación é moi diferente.


As bágoas do dragón - Kaidara\nEsta unidade didáctica ten como obxectivo facer reflexionar en torno ao concepto de paz. A partir da lectura en común dunha fábula xaponesa, son propostas unhas dinámicas para analizar conxuntamente o texto. O material pretende facer tomar conciencia ao alumnado de que a paz se basea na confianza entre as persoas.\nEsta actividade proponse con motivo do Día Escolar da non Violencia e a Paz (DENIP) mais pódese traballar calquera día do año. Desde Intermón Oxfam cremos que o esforzo por construír un mundo máis xusto e en paz para todos e todas non se pode limitar a un día no calendario, por iso propómosvos que consultedes, a través de Kaidara, outras propostas didácticas para continuar a traballar nesta liña.


Río Grande do Norte - Wikipedia, a enciclopedia libre\n(Redirixido desde "Rio Grande do Norte")\nRío Grande do Norte é un estado brasileiro localizado na Rexión Nordeste. Limita ao norte e leste con Océano Atlántico, ao sur con Paraíba e ao oeste con Ceará. Ocupa unha superficie de 53.306,80 km². A súa capital é Natal. A súa superficie total é un pouco maior que as da Costa Rica e da Croacia.\nHimno: Hino do Rio Grande do Norte\n817 590 (2011)\n17 de novembro de 1889\n52 796 km²\n3.228.198 (2012) hab.\nMáis de 80% do seu territorio presenta unha altitude menor que 300 metros. O seu clima é tropical, pero cunha distinción: na franxa litoral leste é máis chuvioso, e no interior, despois do Planalto da Borborema, é semiárido. Moitos ríos do estado non son perennes, e desaparecen cando dos meses máis secos. Os ríos principais do estado son: Mossoró, Apodi, Assu, Piranhas e Potengi. A capital do estado, Natal, está situada xunto á foz do río Potengi.\nOs principais produtos do estado son o petróleo (é o segundo estado brasileiro en produción total) e o sal mariño. Na agropecuaria, destácase a fruticultura irrigada na rexión da Chapada do Apodi, principalmente para exportación. Xa a gandería abastece parcialmente o consumo local.\nNa industria, destácase o parque téxtil e a extracción de petróleo cru e gas natural (o estado non ten refinerías). Ata recentemente, por súa proximidade coa Liña do Ecuador, o estado ten sido peza importante no Programa Espacial Brasileiro. Alí está a base de lanzamento de foguetes meteorolóxicos da Barreira do Inferno, que xa lanzou máis de 2 mil foguetes e globos sonda dende 1965.\nO turismo é unha fonte de renda importante principalmente para a capital do estado, pero tamén para outros municipios do litoral, como São Miguel do Gostoso. O bo tempo atrae turistas brasileiros e estranxeiros ás súas praias. Os paseos de bugre (un automóbil feito co chasis e motor do VW escarabello, rodas largas e sen teito) nas dunas de Genipabú xa son coñecidos ata mesmo fóra do Brasil.\nPero todo isto non é suficiente para garantir a mellora da renda nos municipios máis pobres do interior do estado, que sofren coas secas periódicas, que duran meses seguidos e provocan éxodo rural.\nCommons ten máis contidos multimedia sobre: Río Grande do Norte\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Río_Grande_do_Norte&oldid=5483679"\nÚltima edición o 8 de xuño de 2020 ás 19:50\nA última edición desta páxina foi o 8 de xuño de 2020 ás 19:50.


Premios - Marta Dacosta - Nós Diario - Diario de intereses galegos\n12:05 do 2 de maio de 2020\nEsta semana, vivina como unha premonición do que nos agarda: recortes e suspensións que tranquilizan a quen os cometen, pois cren que acaban de atopar a escusa perfecta para desentenderse dunha iniciativa que levan coma un lastre e desbotan na primeira oportunidade. E foi a propósito dos premios literarios.\nNestes días de declaracións de intencións, as novas que nos chegaron poñen en evidencia os compromisos reais. Como di a Biblia: “Coidado cos profetas falsos; achéganse con pel de ovella, mais por dentro son lobos rapaces. Polos seus froitos coñecerédelos”\nFroitos en forma de acción que repercute positiva ou negativamente sobre a nosa lingua, esa que din defender quen recorta e suspende. Froitos ou obras. Tamén Victoriano Taibo lle dicía a Manuel Antonio: “que nos coñezan polas obras”, mentres nas súas cabezas tomaba forma unha acción reivindicativa de Resistencia que finalmente non se concretou.\nOs premios literarios son unha suma de compromisos que redundan no fortalecemento da nosa literatura e con ela da nosa lingua. E, en moitos casos, xustamente naceron para homenaxear a autores e autoras, para lembralos nesta sociedade esquecediza.\nNon son un adorno, nin unha ocorrencia, son unha necesidade, nesta e en todas as linguas, pois na realidade son outro dos motores que poñen en marcha a industria do libro, cos seus beneficios de vendas en librarías, ingresos editoriais, facturación de imprentas, contratos laborais que tamén inclúen repartidores e fabricantes de papel, sen esquecer xornalistas que nutren de información cultural os medios que a recollen, técnicos de son, músicos ou actores, mesmo camareiros e restauradores que participan nos actos de promoción e presentación en función da súa dimensión. Parece innecesario citar agora todos os elos da cadea da industria do libro, mais nesta tesitura talvez sexa imprescindíbel mencionar o que debería ser obvio, para que lles caian as pelicas de ovellas aos lobos sanguinarios que desexan trabar na nosa lingua.


VARYDEX en Montilla compre dende 39 €\nVarydex en Montilla\nOrde Varydex en Montilla\nPodes mercar en Montilla crema Varydex na páxina web oficial do fabricante. Un complexo eficaz e natural de extractos cura rapidamente as varices e alivia os seus síntomas desagradables. Para aqueles que desexen solicitar Varydex baixo a promoción actual 39 €, deberás cubrir o teu nome e número de teléfono no formulario de pedido para a compra no portal, nunha hora o xestor chamará ao número especificado e responderá ás preguntas e axudarche a completar o pedido. Grazas á promoción, a crema para a loita contra as varices nas pernas pódese mercar un 50% máis barata. Apresúrate antes de que remate a promoción. Podes coller o paquete na oficina de correos ou un mensaxeiro entregarallo á túa casa. Pago despois de recibir na man!\nOnde podo mercar en Montilla Varydex\nCrema Varydex, como mercar crema para varices en Montilla\nPodes solicitar unha crema para varices en España na páxina web oficial da compañía. Encha o formulario para facer o seu pedido en Montilla. O pagamento do pedido por correo inclúese: non é necesario depositar diñeiro antes de recibilo. A entrega a calquera rexión é válida. O custo exacto da entrega depende da cidade, España ofrece descontos ao facer o pedido. Se queres obter Varydex, só tes que dar algúns pasos simples:\nDeixas unha solicitude no sitio;\nagarde a chamada do xestor, informe que a crema para o tratamento e prevención de varices debe ser entregada a Montilla.\nRecibe o paquete e págao.\nNon perda a oportunidade de mercar Varydex a un prezo barato de 39 € (en Montilla). Só hoxe DESCONTO -50%!\nMétodos modernos de tratamento de varices\nMétodos para o tratamento de varices nas pernas: métodos conservadores e cirúrxicos eficaces de terapia.\nPedir en Montilla Varydex


Visita ao MC2\nSáb, 12/01/2019 - 12:32 — admin\nO pasado martes, primeiro día de clase de volta das vacacións, o alumnado de 1.º e 3.º ESO realizou unha visita aos MC2: museos científicos coruñeses. Comezaron pola Casa das Ciencias cunha proxección no planetario. O segundo foi a Domus coa proxección de minidocumentais científicos e para rematar no acuario Finesterrae. Unha xornada intensa de curiosidade científica e compañerismo.\nLun, 24/12/2018 - 15:47 — admin\nEste é o número premiado no sorteo da ONCE do día 21 de decembro ao que corresponde a cesta de Nadal na rifa pro excursión fin de curso de 4.º ESO.\nA agraciada Pilar Amenedo recolleu a cesta.


Raúl anuncia normas corretoras da Reforma Económica e considera urxente a unificación monetária | Terra sen amos\nO presidente referiuse ao estrago causado polo furacán Irma, ao que cualificou de evento meteorolóxico máis poderoso e violento da historia do Atlántico, con pegada en 12 provincias, ventos fortes, choiva arreo e sulagamentos catastróficos na beiramar. “Malia a intensidade das medidas preventivas, houbemos de lamentar a perda de 10 compatriotas, amais de avarias importantes en 179.000 vivendas, colexios, edificios do sistema público de saúde, da indústria, as comunicacións e do turismo, e pola primeira vez fallou o sistema eléctrico nacional”.\nOs danos producidos polo Irma foron estimado en 13.185.000.000 pesos, cifra calculada a partir da paridade del peso dólar EUA. Grazas a participación de todo o pobo de Cuba e das instancias públicas, a recuperación cumpriuse a plena satisfacción en prazo breve.\nRaúl reiterou, en nome do pobo de Cuba, o agradecimento pola man tendida dende todo o planeta, quer de organizacións políticas, como de movimentos de solidariedade e asociacións de amizade con Cuba.\nNoutra parte do discurso, abordou a hostilidade renovada do governo dos EUA contra Cuba e das interferencias e sancións, aplicadas en desafio do Dereito Internacional contra os paises que comercian coa illa, dentro dun andácio chamado Bloqueo que está a piques de cumprir 58 anos. Sobre a recuada do actual ocupante da Casa Branca con Cuba, Raúl recordou: “A Revolución Cubana puido contra as acometidas de 11 administracións dos EUA e nós aquí estamos e aquí ficaremos: libres, soberanos e independentes”\nNa altura de Raúl pronunciar seu discurso, ainda a Asemblea da ONU non condenara por aclamación o translado da embaixada dos EUA a Xerusalem, en desafío dos principios de soberanía. O presidente foi terminante: “Ratifico a nosa fonda preocupación e condena da decisión unilateral do goberno dos Estados Unidos, pois constitue unha grave violación das resolucións da ONU sobre o asunto, asi como do Dereito Internacional”. Non faltaron verbas de solidariedade e irmandade para Venezuela en estado de cerco, e, secomasi, de amizade para Cristina Hernández de Kirchner, ex-presidente de Arxentina e Luiz Inácio Lula da Silva ex-presidente do Brasil\nO axuste da normativa de traballo por conta propia\nAs normas que regulan as formas de xestión non estatais, son obxecto de debate en Cuba dende que foran establecidas e o presidente deu mérito ao labor arreo de perfeccionamento do traballo por conta propia asi como da coeréncia das cooperativas non agropecuarias.\n“Non renunciamos a medrar e mellorar as formas de xestión non estatais –dixo o presidente- mais temos de asegurar a corrección dos cambios neste eido, e rectificar de vez toda desviación que nos aparte do camiño escollido: e no entanto, cumprimos as medidas aprobadas para os axustes precisos no sistema empresarial estatal, que abrangue a parte maior da propiedade na economia socialista de Cuba”.\nEn relación con estes cambios, nas sesións parlamentares sobre a Reforma da Economía, Marino Murillo Jorge, membro do Buró Político do Comité Central del Partido Comunista de Cuba e Xefe da Comisión Económica Executiva da VIII Lexislatura, forneceu detalles concretos dos avanzos da reforma económica. En orde de urxéncia, o obxectivo principal é a unificación monetaria e cambiaria para a que traballan máis de 200 profesionais divididos en 13 grupos. “A dualidade monetaria e cambiaria afeta a toda a sociedade, mais non se trata só de retirar unha moeda e pór un tipo de cámbio uniificado, pois temos que considerar a súa función na formación dos prezos, nos ingresos das persoas e na capacidade de compra do salario”.\nMurillo reparou asemade nos límites de ingresos, entre o que menos gaña, e o que máis gaña dentro dunha cooperativa.”As cooperativas estatais pagan anticipo e distribúen utilidades, e o reparto de beneficios non se limita. Porén non pode haber unha diferenza maior de tres salarios entre o empregado que máis gaña e o que menos. A Contraloria identificou que os que menos ingresaban nunha cooperativa concreta percibian 3.000 pesos mentres o presidente tiña un salario de 37.000, catorce veces máis. Coidamos que cando tal acontece, non é posibel falar de cooperativa senón de empresa privada. Semellante situación é inadmisibel”. O responsábel da Comisión Económica Executiva fixo tamén mención de cooperativas que vivían do traballo contratado e non do traballo dos socios, o que tamén vai contra o principio do cooperativismo.\nCon relación ao traballo por conta propia, anunciou que só haberá unha autorización por traballo e persoa, contra a situación de hoxe con sete autorizadas para un mes. No mesmo ramo, o número de autorizacións reduciranse e as establecidas na mesma especialidade, serán unificadas.\nNa política agropecuaria avanzáronse normas xurídicas para cesión de terras en usufructo, coa importante novidade de que o que antes entregábase por 10 anos, arréndase agora por 20 prorrogabeis. Tamén comeza a aplicación gradual dunha carga fiscal por ter terra a barbeito xa que non hai en Cuba, que ten 6,3 millones de ferrados de terra de labor– opción a deixar un arrendo a ermo.\nNa hostelaria, ficaron recoñecidos os bares que viñan funcionando con licenza de paladar e para as novas autorizacións específicas dos bares, establécense funcións e encoméndanse os horarios ao Consello de Administración Municipal.\nO sentido xeral da política de goberno para os establecementos abertos ao público é o de non negar o espazo das economías non estatais, dentro de todo o proceso de actualización.\nEntrada anteriorA XIII assembleia da ALBA-TCP honra a iniciativa de Fidel e Chávez na actual realidade de integração latino-americana e caribenhaEntrada seguinte“Bolivia, Venezuela, Cuba, Nicaragua, Salvador, Uruguay e Brasil, son razóns contra o pesimismo en América Latina” (Ignacio Ramonet na TV Cubana)


3,6 Consulta e ferramentas de Análise | Dataprix translations\n3.6.1 Informes e Consultas\n3.6.4 Minería de Datos\n3.6.4.1 Redes Neurais\n3.6.4.3 Programación Xenética\n3.6.4.4 Árbores de decisión\n3.6.4.5 Detección de Desvío\n3.6.Consulta e ferramentas de Análise\nFigura 3.59: Ferramentas de consulta e análise.\nAs ferramentas de consulta e de análise son os sistemas que permiten que o usuario @ s @ s conducto de explotación dos datos de DW. Basicamente, constitúen o elo entre o usuario do data warehouse l @ s @ s.\nUse os metadatos das estruturas de datos que foron creados anteriormente (cubos multidimensionais, Modelos de Negocios, etc) para moverse a través de consulta SQL l requisitos do usuario @ s @ s, e entón voltar o resultado.\nEstas ferramentas poden usar enlaces simples de bases de datos (JNDI, JDBC ODBC) para obter as informacións desexadas.\nA través dunha interface gráfica e unha serie de etapas, l @ s @ s os usuarios xeran consultas que son enviadas a partir da ferramenta de consulta e análise para Xerente de consultas, á súa vez, fai a extracción de información para o Xestor de DW e retorna os resultados obtida a ferramenta que é solicitado.Entón, eses resultados son expostos a l @ s @ s en formatos que os usuarios está familiarizado.\nEste proceso é mellor comprendido observando a imaxe seguinte:\nFigura 3.60: Proceso de Consulta e Análise.\nO mesmo se realiza a través de seis etapas sucesivas:\nL usuario @ s @ s seleccionado ou querer volver aos datos DW través das interfaces da ferramenta que usa.\nA ferramenta recibe a orde de l usuario @ s @ s, construír a consulta (usando metadatos) e envía o Xestor de Consultas.\nO Xestor de Consultas executa a consulta sobre a estrutura de datos a ser procesado (cubo multidimensional, modelo de negocio, etc.)\nO Xerente de consulta recupera os resultados da consulta.\nO Xestor de Consultas envía os datos para a consulta e ferramenta de análise.\nA ferramenta presenta ao usuario @ s @ s a información necesaria.\nUnha das principais vantaxes da utilización destas ferramentas é que l @ s @ s os usuarios non deben de preocuparse en coñecer as características e funcións das estruturas de datos utilizadas, nin saben como utilizar a linguaxe SQL, tes que concentrar na análise.\nAs ferramentas de consulta e análise, en xeral, comparten as características a seguir:\nAccesibilidade: o acceso á información a través de varias estruturas de datos de forma transparente para o usuario @ s @ s de punta a est @ s concentrarse só na análise e non sobre a orixe e fonte de de datos.\nApoio á toma de decisións: elas permiten a explotación dos datos, para seleccionar, filtrar e personalizar-los para obter información oportunas, relevantes e útiles para apoiar o proceso de toma de decisións.\nOrientación do usuario l @ s @ s final: deixar pasar ambiente agradable e intuitiva que l @ s @ s os usuarios poidan realizar análises e consultas, sen coñecemento técnico.Aínda que é importante son os propios datos, que poden ser interpretados e analizados por l @ s @ s usuarios dependerá en gran medida como presente e dispoñible.\nExisten diferentes tipos de ferramentas de consulta e análise, e de acordo coa necesidade, tipo de usuario @ s os requisitos de información, debe seleccionar o máis adecuado para o caso.Entre eles están os seguintes:\nInformes e consultas.\n3.6.1. Informes e Consultas\nMoitas ferramentas foron desenvolvidas para a produción de consultas e informes, que ofrecen ao usuario @ s @ s, a través de interfaces gráficas intuitivas, a capacidade de xerar informes e temas avanzados de interese de interese que esta análise.L @ s @ s os usuarios deben só seguir algúns pasos simples, como seleccionar opcións do menú, prema este ou aquel botón para especificar os elementos de datos, condicións, criterios para a agrupación e outros atributos que se consideran significativos.\nActualmente, as ferramentas para xerar informes e consultas teñen moitos beneficios, que poden asumir varias formas e formatos de comunicación. Entre as opcións máis comúns son as seguintes:\nParametrización dos datos obtidos.\nSelección de formatos de saída (folla de cálculo, HTML, PDF, etc.)\nIncluíndo gráficos de pizza, barras, etc\nUsando modelos de deseño dos fondos.\nLigazóns a outros informes.\nOnline Analytical Processing OLAP (On Line Analytic Processing) é o compoñente máis poderoso de Data Warehousing, e este é o mecanismo de consulta especializada repositorio.\nferramentas OLAP é unha tecnoloxía de software para análise en liña, xestión e execución de consultas, o que nos permite deducir información sobre o rendemento do negocio.\nO seu principal obxectivo é proporcionar respostas rápidas a cuestións complexas, para interpretar a situación da empresa e tomar decisións.Débese notar que o realmente interesante na implantación OLAP non é simple consultas tradicionais, pero a posibilidade de operadores que utilicen como a broca-up, Drill-down, etc, para explorar a información de profundidade.\nAdemais, a través destas ferramentas, pode analizar o negocio a partir de diferentes escenarios históricos, e traballo como se comportan, e evolucionar nun ambiente multidimensional, ou pola combinación de diferentes perspectivas, temas de interese ou dimensións. Isto nos permite deducir as tendencias, a través do descubrimento de relacións entre as perspectivasA primeira vista non se pode atopar facilmente.\nferramentas OLAP requiren que os datos sexan organizados en un depósito multidimensional, que se utilizan para cubos multidimensionais.\nAdemais das características xa descritas, poden ser enumerados como segue:\nPermite recoller e organizar a información necesaria para a análise do usuario @ l @ s que está dispoñible en varios formatos, como táboas, gráficos, informes, paneis, etc\nSoporta análise complexa de grandes volumes de datos.\nComplementa as outras ferramentas que requiren procesamento analítico en liña.\n@ S Presentsuser @ s unha visión multidimensional dos datos (matriz) para cada elemento de interese comercial.\nÉ transparente para o tipo de tecnoloxía que permite o DW ou ROLAP, MOLAP ou HOLAP.\nNon hai limitacións en canto ao número de dimensións permitidas.\nPermite que o usuario @ s @ s, analizar a información en base a criterios outros que a análise tradicional.\nTendo en grandes mostras, pode mellor explotar os datos en busca de respostas.\nPermitir agregações e combinacións de datos complexos e específicos para realizar a análise estratéxica.\nOs paneis poden ser entendidos como unha colección de informes, consulta interactiva e análise refírense a un tema específico e están interconectados.\nExisten varias maneiras de crear un panel, cada un cos seus obxectivos particulares, senón como unha síntese mostraranse algunhas características xerais que tenden a ter:\nMoi resumido información contida.\nEles consisten de consultas, informes, indicadores, análise de gráficos interactivos (pizza, barras, etc), semáforos, causa e efecto, etc\nPara avaliar a situación da empresa con un só mirar.\nFormato de ter un deseño moi impresionante visual.\n3.6.4.Minería de Datos\nEsta ferramenta é unha poderosa tecnoloxía con gran potencial que o axuda e apoia o usuario @ s @ s, que lles permitan analizar e extraer coñecementos ocultos e previsible a partir dos datos almacenados nun OLTP ou DW. Está claro que é desexable que a fonte da información é un DW, para todos os seus beneficios.\nIntegración en Data Warehouse permite que as decisións operacionais son aplicados e controlados directamente.\nImplementación de Data Mining vai analizar factores que inflúen determinados procesos ou variables para prever ou estimarcomportamento futuro, segmento ou agrupación de elementos similares, ademais da obtención de secuencias de eventos que levan a comportamentos específicos.\nUnha das principais vantaxes da minería de datos é que, como xa foi referido, recentemente, para inferir comportamentos, patróns, relacións e as estimacións dos datos para desenvolver previsións sobre o mesmo, sen necesidade de patróns predefinidos ou regras, permitir que as decisións pro-activa baseada nun coñecemento en profundidade da información.\nTamén ofrece a posibilidade de responder a preguntas difíciles sobre temas de interese, como o que está a suceder?, Por que? E o que s & Iaçuti;, estas cuestións aplicado a unha empresa podería ser: "¿Cal dos produtos desta marca e clase son best-sellers no norte do país o próximo semestre? e por que? Podes ver os resultados en informes tabulares, matrices, gráficos, cadros, etc\nDespois, pode configurar Data Mining como unha técnica para descubrir patróns e relacións entre grandes cantidades de datos, que a primeira vista ou a través de outros tipos de análise non pode ser deducido, xa que tradicionalmente consumen moito tempo ou estaría aló das expectativas.\nsistemas de minería de datos se desenvolven baixo as linguaxes de última xeración con base en Intelig³ artificial e uso de métodos matemáticos, tales como:\nÁrbores de decisión.\nTamén permite operacións de análise máis sofisticados, como sistemas de puntuación, aplicacións, detección e desvío de Detección de Fraudes.\nÉ moi importante notar que as ferramentas OLAP e informes e consultas, a análise comeza cunha pregunta ou unha hipótese xerada por l @ s @ s os usuarios, ao contrario de minería de datos pode xerar esas hipóteses.\nXeralmente, as ferramentas de minería de datos se integran as plataformas de hardware e software existentes (como DW) para aumentar o valor das fontes de datos en que pode ser integrado con novos produtos e sistemas en liña (como OLAP).Ademais, facer minería de datos nun data warehouse pode ter vantaxes inclúen os beneficios dos procesos de ETL e técnicas de limpeza de datos, conforme esixe neste tipo de análise.\n3.6.4.1. Redes Neurais\nSe usan para construír modelos non lineais de previsión que aprender a través de formación e semellan estrutura dunha rede neuronal biolóxica.\nUnha rede neural é un modelo computacional con un conxunto de propiedades específicas, tales como a capacidade de adaptarse ou aprender, xeneralizar e organizar os datos, todos basados en procesamento esencialmente paralelos.\nPor exemplo, as redes neurais poden usarse para:\nResolver problemas en ámbitos complexos con variables continuas e categorías.\nModelo de relacións non lineais.\nClasificar e prever resultados.\nUn sistema experto pode ser definido como un sistema informático (hardware e software) que simula o experto @ s @ s @ s humano nunha determinada área de especialización.\nA principal vantaxe destes sistemas é que l @ s @ s os usuarios con pouca experiencia pode resolver os problemas que esixen coñecemento dun experto sobre o tema.\nPor exemplo, os sistemas expertos poden ser utilizados para:\nAs transaccións bancarias a través de caixas electrónicas.\nControlar e regular o fluxo de tráfico nas estradas e ferrocarrís, en funcionamento automático de luces.\nResolver problemas complexos de planificación que inclúe moitas variables.\nDescubra as relacións entre diferentes conxuntos de variables.\nO principal obxectivo da programación xenética é facer que ordenadores aprender a resolver problemas sen ser explicitamente programados para resolvelos los, xerando solucións baseadas en programas de indución.O verdadeiro valor da inducción baseado en que todos os problemas pode ser expresada como un programa de ordenador.\nPor exemplo, a programación xenética é usada para:\nSolución de problemas, que é difícil e antinatural tentar especificar ou restrinxir anticipadamente o tamaño ea forma dunha eventual solución.\nAnalizar os sistemas que operan en condicións inestables en ambientes mutáveis.\nXerar automaticamente programas que resolven problemas.\n3.6.4.4. Árbores de decisión\nSon estruturas en forma de árbore, que representan xogos de decisións.Estas decisións xeran regras para a clasificación dun conxunto de datos que explican o comportamento dunha variable en relación aos outros, e pode facilmente traducir-se en regras de negocio.\nSon utilizados con fins de previsión e clasificación.\nPor exemplo, árbores de decisión se pode empregar para:\nOptimizar campaña respostas.\nIdentificar clientes potenciais.\nRealizar avaliación de risco.\n3.6.4.5. Desvío de Detección\nAborda unha serie de datos semellantes, e cando atopa un elemento que non se corresponde ao resto considerado un desvío.\nNormalmente, para a detección de desviacións en grandes bases de datos mediante a información explícita externa para os datos e restricións de integridade ou patróns predefinidos.Nun método lineal, pola contra, focaliza o problema de dentro dos datos, utilizándose a redundancia implícita do mesmo.\nPor exemplo, detección de desvío pode ser empregado para:\nDescubra as excepcións aos modelos establecidos.\nDelinear grupos atender ás condicións predefinidas.\nVelaquí (Executive Information System) proporciona medios sinxelo de acceder, analizar e acceder a información de estado da empresa.Ademais, ofrece facilidades para l @ s @ s os usuarios poden obter rapidamente a información desexada, utilizando o menor tempo posible para comprender o uso da ferramenta.\nNormalmente, EIS se usa para analizar indicadores de eficacia e rendemento da empresa ou área de interese a través da presentación de puntos de vista de datos simplificada, altamente consolidada e, preferentemente, en gran parte estático gráficos.\nO concepto principal desta ferramenta baseada no simple feito de que executan l @ s @ s non teñen tempo, nin as competencias para analizar grandes cantidades de datos.\nComo OLAP e Data Mining, o EIS pode aplicarse independentemente da plataforma de DW.Pero basear-se nun data warehouse para aplicar esta ferramenta, trae todas as vantaxes implícitas lo.


cine. Han Solo. | ENRIQUEoubiña\n← Ó redor do “Mes da Diversidade”.\nLuís, imposible facelo peor… na oposición. →\nQuen queira ir ver Han Solo debe levar varias cousas na cabeza. A primeira delas que non vai a ver a Harrison Ford. Pero si vai ver un actor facendo un gran papel, tentando clavar todo o posible ó maior gamberro da galaxia, cando inda estaba en proceso de maduración. Isto é moi importante, por que todo o mundo está a dicir que o protagonista e un erro e non me parece correcto. Fai un moi bo papel.\nOutra cousa a ter en conta é que a película se mantén moi fiel o universo creado no episodio IV. E nese universo a historia (o guión) non ten xeito nin dereito. Non lle facia falta. A nivel de guión e historia, o episodio IV era un despropósito que facía augas por todos lados. O V e o VI case parecían dous episodios de Dallas máis que dúas películas de ciencia ficción. Pero funcionaron en todo o demais, compensando as carencias con moita imaxinación, creando todo un mundo novo, un mundo onde o ilóxico era posible, acompañado dunhas esceas xeniais e unha banda sonora que impresionaba. A saga star wars aportou unha enorme capacidade para facernos soñar, e iso poucas veces aconteceu no cine.\nHan Solo é puro star wars. Polo tanto, o guión non é importante. XA. Todo o mundo quere alucinar coa “gran” historia do contrabandista. Pero todo o mundo esquece que o señor Solo fíxose grande no episodio IV, salvándolle o cú a Luke, e que ata ese momento era un moinante. Un moinante cunha vida moi dura, que eu lin algo de toda esa literatura creada a posteriori do éxito cinematografico gracias o maior friki de Star Wars de Ribadumia, pero un moinante ó fin e o cabo. E bastante torpe para todo o que non fora correr polo espacio adiante. Porque no esquezamos que o halcón milenario se nos presentou como un pedazo de chatarra.\nA min a película gustoume, pero en liñas xerais pareceume algo floxa, no sentido de que as pezas encaixan mal. Quero dicir, non é que sexa un mal guión, pero abre moitas frontes e faltalle peito para facerlle fronte. E iso, como xa dixen non sería un problema se non fora que todo o demais tampouco pasa do aprobado. E inda por riba, a banda sonora, gran salvadora en ocasións anteriores, patina estrepitosamente. Si destacaría o traballo dos actores, que fan moito con moi pouco.\nDe feito, penso que realmente o que patina é o director. Realizou mellor montaxe o becario que fixo os trailers que Ron Howard, sendo un director reputado. Por comparar, Gared Edwars, sendo un director máis floxeiro (ten no seu haber a última de Godzilla, triste presentación) fixo un gran traballo en Rogue One, converténdoa posiblemente, tempo ó tempo, na mellor desta última fornada de cine star wars.\nEsta pelicula fíxome pensar nestas outras:\nStar wars. Episodio IV: unha nova esperanza, porque é unha pelicula icónica, a pesar dos seus erros. En moitos sentidos mudou o xeito de facer cine, especialmente no referente ás montaxes sonoras, pero tamén cambiou o xeito de entendelo , devolvendonos un pouco á súa orixe como espectáculo. por que a razón de ser do cine é a de ofrecernos un espectáculo, algo que nos faga imaxinar e soñar.\nRogue one, por que desta nova fornada de peliculas, xa coa marca da disney, é con diferencia a mellor. Un exemplo de que se pode ser respectuoso co universo star wars e facer unha película sólida en todos os aspectos.\nTerminator 2, porque foi o seguinte salto evolutivo, xunto a parque xurásico, en canto a efectos especiais, introducindo a creación dixital de imaxes, personaxes, etc..\nKing-kong, de Peter Jackson. Por que… por que é un peliculón. Pero a parte disto, anque o seguinte paso na evolución da creación dixital logo do anterior corresponde coa mastodóntica “O señor dos aneis”, esta película recupera e actualiza todo o xogo de sensacións que Merian C. Cooper y Ernest B. Schoedsack lograron no 1933 cando por primeira vez puxeron un monstro enorme nunha sala de cine, nunha época na que todo era novidade e, por añadidura, fascinante.\nEsta entrada foi publicada en cine. Ligazón permanente.


Contos de porquiños para ler en calquera cortello…\nContos que teñen como protagonista un porquiño…\nSeguramente o conto máis coñecido sexa o clásico Os tres porquiños ou Babe, el cerdito valiente, éxito cinematográfico dos anos 90. Na actualidade atopamos heroínas coma Peppa Pig ou a culta e elegante Olivia, protagonista dunha serie de álbumes firmados por Ian Falconer.\nNa Biblioteca de Santa Cruz tes unha selección de Contos de porquiños que de seguro farán as delicias dos nosos usuarios e usuarias máis pequenos e poderán gozalos en calquera lugar, na praia, no xardín, na montaña, de vacacións, na casa dos avós…\nLévaos, vanche gustar! Libros das Tertulias 2018-2019\nNa Biblioteca Central Rialeda (Perillo) e na Biblioteca "Rosalía de Castro" de Santa Cruz ofrecemos expos cos libros lidos nas Tertulias Literarias na pasada xeira. Son títulos que emocionaron as persoas que participaron nos clubes de lectura (comproba cales foron os mellor valorados).\nAgora es ti quen pode deixarse cativar por eles.\nPublicado por Sistema de Bibliotecas Públicas Municipais do Concello de Oleiros en 19:35 No hay comentarios:\nEtiquetas: Biblioteca Central Rialeda, Biblioteca de Santa Cruz, Exposicións bibliográficas, Tertulias Literarias\n▼ 30/06/19 - 07/07/19 (3)


7 Os estadios de fútbol máis sorprendentes de Europa | Gardar a Train\ncasa > viaxes Europa > 7 Os estadios de fútbol máis sorprendentes de Europa\nApaixonante, emocionante, magnífico, Alucinante, non hai palabras suficientes para describir o 7 os estadios de fútbol máis sorprendentes de Europa. ademais, aínda que penses que podes captar a súa grandeza, só cando entras, que realmente entendes a maxia.\nasí, se es un entusiasta Byren Munich, estes 7 os estadios de fútbol merecen a súa atención e o seu lugar de gloria.\n1. O máis sorprendente Fútbol Estadio en Alemaña: Signal Iduna Park en Dortmund\nSignal Iduna é o estadio de fútbol máis grande de Europa e pode albergar 80,000 fans entusiastas detrás da súa impresionante fachada de cristal e calefacción subterránea. Isto débese ao 2006 renovación. para a Copa Mundial da FIFA. polo tanto, podes planificar totalmente as túas vacacións de fútbol para os xogos de inverno.\nSignal Iduna foi desde entón o estadio de fútbol máis grande de Alemaña 1965, e hoxe o é fogar do equipo de fútbol do Borussia Dortmund.\nComo chegar ao estadio de fútbol Signal Iduna en Dortmund?\nYou can get to the stadium via Tren lixeiro de Dortmund trens lixeiros e RB que conectan Austria e Alemaña.\nPrezos do tren de Colonia a Dortmund\nPrezos do tren de Múnic a Dortmund\nPrezos do tren de Hanóver a Dortmund\nPrezos do tren de Frankfurt a Dortmund\n2. Allianz Arena: Múnic, Alemaña\nO segundo estadio de fútbol máis grande de Múnic, O Allianz Arena é un dos estadios de fútbol máis novos de Europa. Inaugurouse o estadio de fútbol Allianz en Alemaña 2005 e foi o terreo de xogo do equipo de fútbol do FC Byren Munich.\nSe acaso o es visitando Múnic para partidos de fútbol, sorprenderache cos paneis de plástico inflados do estadio e o exterior que cambia de cor. estes 2 As características fan de Allianz un dos 7 estadios máis sorprendentes de Europa.\nComo chegar ao estadio de fútbol Allianz de Múnic?\nYou can get to Allianz Stadium from Frottmaning U-Bahn station, situado preto.\nPrezos do tren de Dusseldorf a Múnic\nPrezos do tren de Dresde a Múnic\nPrezos do tren de Núremberg a Múnic\nPrezos do tren de Bonn a Múnic\n3. O estadio de fútbol máis sorprendente de Inglaterra: Estadio de Wembley\nO segundo estadio de fútbol máis grande de Europa, O estadio de Wembley pode acoller 90,000 fans. Construíuse o fútbol máis grande do Reino Unido 2009, e a súa característica máis destacada é o 134 arco de metros de altura, crowning the stadium. así, atoparás iso vendo os partidos da Copa da Liga, e os play-off da liga nacional son bastante experiencia incrible.\npolo tanto, Wembley non só é un sitio para a FA final cup, pero tamén un fito central en Londres.\nComo chegar ao estadio de fútbol de Wembley en Londres?\nYou should take the London Underground Circle Line from Paddington station to Baker St station and then change onto the London Underground Metropolitan Line to Wembley Estación do parque.\n4. O estadio de fútbol máis sorprendente de Italia: Estadio San Siro de Milán\nSan Siro é o estadio de fútbol máis grande de Italia. Este incrible estadio de Milán foi nomeado na honra do dúas veces gañador da Copa do Mundo Giuseppe Meazza.\nO estadio abriuse en 1926 e pode aloxar 35,000 afeccionados ao fútbol entusiasta. Unha das características que non podes perder na súa fachada exterior son as vigas saíntes vermellas.\nComo chegar ao estadio de fútbol de San Siro en Milán?\nO estadio de fútbol de San Siro é 5 km de Milán centro da cidade. Podes chegar a San Siro pola liña de metro M5 dende o centro de Milán.\nPrezos do tren de Florencia a Milán\nPrezos do tren de Milán a Florencia\nPrezos do tren de Venecia a Milán\n5. Estadio de Fútbol Luís II en Mónaco\nO estadio de fútbol Luís II é outro estadio alucinante de Europa. O estadio ten nove impresionantes arcos no extremo oposto do chan. O estadio pode acoller 16,000 fans de xogos épicos na Riviera francesa no fondo.\nen 1979 Prince Rainier III decided to rebuild a new sports arena in the Fontvieille district. Os arquitectos parisinos tomaron a gran misión, que rematou en 1984, e converteu o estadio Luís II nun dos estadios máis espectaculares de Europa.\nComo chegar ao estadio de fútbol Louis II de Mónaco?\nO estadio de fútbol Luís II é 10 horas de tren desde Londres.\n6. Estadio Groupama, Lyon\nEste espectacular estadio está no noso estadio 7 os estadios de fútbol máis sorprendentes de Europa, pode aloxar 60,000 fans. Ademáis, alberga o club de fútbol francés Olympic Lyonnais e acollerá fútbol no 2024 Xogos Olímpicos de verán en París.\nasí, se tes pensado visitar París para os Xogos Olímpicos, definitivamente debería visitar este gran estadio de fútbol.\nComo Chegar Ao Estadio Groupama En Lyon?\nPodes chegar ao estadio Groupama dende a estación Decines Grand Large da liña de tranvía 3. Está moi preto do estadio – hai pouco 10 minutos’ camiñando.\n7. Estadio Velodrome en Marsella\nEste incrible estadio de Marsella abriu as súas portas aos espectadores de novo 1937. Dende entón, Benvido ao estadio Velodrome 67,000 fans cada tempada de fútbol en Francia. Unha das cousas que máis notarás do estadio é o tellado con arco de vidro, que é moi difícil de perder.\nSorprenderaste, pero o estadio Velodrome non só é un estadio de fútbol. Pola contra, é un estadio polivalente, cunha pista ciclista. Hoxe, serve de fogar ao club Olympique de Marsella.\nComo Chegar Ao Estadio Velodrome En Marsella?\nO estadio Velodrome está a piques 3.5 km do centro da cidade de Marsella. polo tanto, podes chegar ao estadio coa liña de metro 2. Podes incluso coller o metro desde o estación de tren se está viaxando por toda Europa de tren.\nAsistir a un partido de fútbol é unha das mellores cousas que podes facer en Europa se es un afeccionado ao fútbol e aos deportes. aquí no Gardar a Train, estaremos encantados de axudarche a atopar os billetes de tren máis baratos para calquera destes 7 os estadios de fútbol máis sorprendentes de Europa.\nQueres inserir a túa publicación no blog "Os 7 estadios de fútbol máis sorprendentes de Europa" no teu sitio? Pode tomar as nosas fotos e texto e dar crédito con unha ligazón a este post no blog. Ou prema aquí: https://iframely.com/embed/https%3A%2F%2Fwww.saveatrain.com%2Fblog%2Famazing-football-stadiums-europe%2F%3Flang%3Dgl (...)- (Desprácese se un pouco para ver o código)\nSe queres ser amable cos seus usuarios, vostede pode oriente-los directamente nas nosas páxinas de busca. Neste enlace, atoparás as nosas rutas de tren máis populares - https://www.saveatrain.com/routes_sitemap.xml. Dentro de ti ter nosos enlaces a inglés páxinas de destino, pero tamén temos https://www.saveatrain.com/zh-CN_routes_sitemap.xml, e pode cambiar o / zh-CN a / fr ou / a e máis linguas.\n#fútbol #fútbol Bestfootballstadiumseurope Europefootball FIFAworldcup footballineurope FootballStadiums footballstadiumseurope


Revisión como estaba o 18 de xuño de 2019 ás 07:51\n36 bytes engadidos , hai 5 meses\n→Celebración do comicio: Confederación Nacional do Traballo\nA finais do ano 1929 e comezos de 1930 a [[Ditadura de Primo de Rivera|Ditadura]] caía, a [[Segunda República Española|República]] xa se albiscaba e as distintas fraccións do republicanismo galego non se poñían de acordo. Daquela tomouse a decisión de converxer todos os republicanos da rexión nun só feixe, con vistas a acelerar o proceso de caída do réxime monárquico e preparar o terreo para a República. Fíxose unha reunión clandestina en Roxos (Santiago) pero alguén debeu traizoalos e por iso finalmente [[Jesús San Luís Romero]] acompañado por [[Constante Nogueira]] e [[Andrés Suárez]] tiveron que marchar ó Pazo de Hermida, onde o vello republicano [[José Vázquez Batalla]] lles ofreceu a súa casa para celebrar o comicio clandestino.\nA reunión, á que acudiron representantes dos diversos partidos e agrupacións que compoñían o espectro republicano, tivo lugar o 26 de marzo de 1930. Nun primeiro plano estaba a [[ORGA]], promotora do acto, e o [[Partido Republicano Radical|Partido Radical]] cos seus respectivos líderes á cabeza, [[Casares Quiroga]] e [[Gerardo Abad Conde|Abad Conde]]. Xunto a eles, o [[Partido Radical-Socialista]], o [[Partido Republicano Federal]], unha representación da sección galega da [[Federación Universitaria Escolar|FUE]] e algúns republicanos a título persoal, así como varios sindicalistas ex-militantes da [[Confederación Nacional do Traballo|CNT]]. En total, máis de medio cento de asembleístas.\nTras os debates de rigor, os asistentes acordaron a creación da [[Federación Republicana Gallega]] co obxectivo da implantación do réxime republicano democrático en España e loitar pola autonomía de Galicia. A Federación Republicana Galega, acabada de crear, enviou a Santiago Casares Quiroga como delegado ó [[pacto de San Sebastián]].\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/5177382"