Participa no certame de fotografía Desenfoque Climático. Almanaque. ADEGA, Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza.\nInicio / Axenda / Almanaque / Participa no certame de fotografía...\nDo 06-02-2020 ao 12-03-2020\nParticipa no certame de fotografía Desenfoque Climático\nADEGA colabora con esta iniciativa que consiste nun proxecto expositivo que busca aunar arte e xuventude para concienciar á sociedade da relevancia do quecemento global.\n"Desenfoque climático" é unha exposición colectiva comisariada polos alumnos de CPR O Raio Verde en colaboración co Concello de Santiago de Compostela na área de Mocidade e con ADEGA. Terá lugar do 5 ao 12 de marzo na sede da SGAE.\nA este evento, están chamados a participar todos os novos talentos galegos de fotografía, de entre 18 e 25 anos. As fotografías serán enviadas en formato dixital antes do 15 de febreiro a través do email desenfoqueclimatico@gmail.com.\nO obxectivo é xerar un espazo de pensamento crítico e arte colectiva para transmitir unha mensaxe reflexiva sobre os cambios que está sufrindo a natureza e como afecta á sociedade.\nA selección de obras participantes será levada a cabo polos recoñecidos fotográfos galegos Aigi Boga e Sue Rainbow que tamén agasallarán a exposición con dúas obras orixinais elaboradas para a ocasión. Animámoste a participar!\nDesde ADEGA agradecemos ao alumnado do CPR Raio Verde por contar coa nosa colaboración nesta interesante iniciativa.\nAIGI BOGA: https://www.instagram.com/aigiboga/\nInstragram Desenfoque Climático\nFacebook Desenfoque Climático


Benvida da directiva 2020 - Papeis da Academia\nOla. Velaquí unha nova entrega dos Papeis da Academia, unha iniciativa que arrincou no 2006 para ir contando anualmente algo do que somos e do que facemos. A Academia Galega do Audiovisual ten entre as súas funcións principais favorecer o coñecemento do noso labor, e estes Papeis contribúen, modestamente, a cumprir esa encomenda.\nDicía Buñuel nas súas memorias que, logo de morto, gustaríalle erguerse da tumba cada certo tempo, ir ao quiosco, mercar os xornais, ver como seguía o mundo e volver para a tumba.\nOs xornais non se fan para ser documentación histórica, pero acaban séndoo, inevitablemente. Algo semellante pasa cos nosos Papeis. Dalgún xeito, naceron para ser fitos que de ano en ano vaiamos chantando no camiño, de maneira que quede testemuña do rumbo que o noso colectivo vai trazando: O que fixemos e pasou no ano que remata, o que contamos que pase o ano por vir, o que queremos ser, o que somos, o que nos parece ser. Miramos de preto o pasado inmediato, o presente, o mañá que supoñemos á volta da esquina. É unha ollada tan próxima que probablemente non sexa a máis nidia. As cousas adoitan verse mellor cunha certa distancia. Pero tempo haberá para volver a vista e ter unha mirada de conxunto. De momento, e non é pouco, o que podemos ofrecer é o que aquí e agora facemos, sentimos, vivimos, e deixar constancia. Será unha mirada menos nidia, pero máis sentida.\nPor obvias razóns, este ha ser un ano difícil de esquecer. Cada ano nos cambia, pero con poucos coma este o notamos tanto. O ano en que a suspensión dunha rodaxe pasou de ser unha catástrofe infrecuente a unha posibilidade que contemplar; o ano en que o público das salas de cine e dos festivais tivo máis dificultades ca nunca para acceder; o famoso ano 2020.\nEstes Papeis contan algo de todo iso que nos pasou a todos. E contan algo mellor. Que, con todo, demos feito para distribuír, estrear, posproducir, rodar e desenvolver proxectos de entretemento, documental ou ficción. Proxectos grandes ou pequenos. Proxectos cociñados a lume manso ou froito da urxencia por contar. O caso é que seguimos adiante.\nE porque existimos existen os Papeis da Academia.\nPepe Coira, Óscar Cruz, Xavi Font, SaamiraGanay, Carmen Méndez, Sonia Méndez, Ana Míguez, Isabel Naveira, Álvaro Pérez Becerra e Susana Veira.\nIr á portada dos Papeis 2020


'Pontevedra entendeu e executou moi ben o espazo público como acolledor da cultura' - Pontevedra Viva\nUrbtopías con David Chipperfield e Ana Tomé\nXoves 14 de Outubro, 2021 ás 10:40 do Xoves 14 de Outubro, 2021\nUrbtopías abriu ao grande a súa nova edición. Dous anos despois, tras unha paréntese obrigada pola covid-19, o Museo de Pontevedra volveu a acoller unhas xornadas que buscan reflexionar sobre novas formas de habitar as cidades e os seus espazos públicos.\nO arquitecto británico David Chipperfield e a xestora cultural Ana Tomé, directora da Fundación Museo Reina Sofía, foron os protagonistas da primeira das catro citas que a organización de Urbtopías, un ciclo impulsado polo Concello, organizou para este ano.\n"Rexenenar o urbano: Os espazos culturais como elementos de cohesión" foi o tema sobre o que conversaron estes dous expertos, que coincidiron en sinalar a "oportunidade" que a pandemia nos deu como sociedade para "reconsiderar" prioridades.\nAnte un auditorio que quedou pequeno para acoller a todo o público que quixo achegarse a esta xornada, Chipperfield defendeu que as infraestruturas culturais son a "punta do iceberg" das infraestruturas sociais e da recuperación de espazos urbanos.\nA este respecto, sinalou que Pontevedra "entendeu e executou moi ben" a idea de "dar valor" ás rúas e prazas como "acolledores" de actividades culturais. "É algo que non é tan común e é moi bo", engadiu.\nTras alertar do perigo de que as institucións culturais "se preocupen máis do turismo que da cidadanía", o arquitecto sinalou que os museos "están nun momento de transición" entre a mera exhibición de obxectos e ser un lugar "onde a xente se reúna".\n"O que vemos na maioría dos museos é que están a tentar dinamizarse e converterse en espazos máis relevantes para a vida diaria", apuntou David Chipperfield.\nAna Tomé, pola súa banda, subliñou que "non é imprescindible nin de lonxe" que existan infraestruturas para que exista cultura, xa que esta non debe limitarse a edificios, senón que debe abrirse ao espazo público "susceptible" de ser usado como recinto cultural.\nIso si, sinalou que "contido e contedor son as caras da mesma moeda" porque se existe unha programa e unha filosofía cultural estas infraestruturas "serán máis útiles", polo que ambas deben "ir da man" na súa planificación.\nOs xestores culturais, afirmou Tomé, "estamos para promover demanda e non para satisfacela" e apostou porque os centros non sexan "sedes de programas prefabricados senón sedes de escoita", sendo "altofalante" de iniciativas sociais ao redor da cultura.\n"Non se debe traballar para todos os públicos. Para todas as persoas si, pero para públicos específicos porque non a todo o mundo lle gusta o mesmo", sentenciou.\nPara iso, dixo Ana Tomé, os museos "deben saír do seu papel como gardas da alta cultura para converterse en plataformas para as inquietudes sociais" e converterse en "intérpretes da realidade" que lles rodea "moito máis alá do patrimonial".\nDavid Chipperfield e Ana Tomé abren un novo ciclo Ubrtopías\nUrbtopías abriu ao grande a súa nova edición. Dous anos despois, tras unha paréntese obrigada pola covid-19, o Museo de Pontevedra volveu a acoller unhas xornadas que buscan reflexionar sobre novas formas de habitar as cidades e os seus espazos públicos


Ortigueira achega a formación a unha trintena de maiores de 50 co lanzamento da Universidade Sénior | A Coruña na rede\n• O alcalde de Ortigueira e a subdirectora da Universidade Sénior inauguraron esta tarde no Teatro dá Beneficencia a primeira edición do programa de democratización do coñecemento no municipio.\n• Un total de 32 persoas maiores de 50 anos están inscritas neste curso, que contará con tres palestras sobre a historia do Camiño de Santiago impartidas por profesores da Universidade da Coruña.\n• “ Sumámonos a unha iniciativa coa que se busca democratizar ou coñecemento, ofrecendo ás persoas maiores de cincuenta anos a oportunidade de formarse e seguir desenvolvéndose non ámbito cultural”, sinalou Juan Penabad Muras.\nO alcalde de Ortigueira, Juan Penabad Muras, e a subdirectora da Universidade Sénior da Universidade da Coruña (UDC), Ana Ares Pernas, presentaron esta tarde a primeira edición do programa de democratización do coñecemento no municipio. “Ou Concello aposta pola educación en todas as idades e suma forzas coa UDC para traer por primeira vez na historia un programa que pretende ofrecer ás persoas maiores de cincuenta anos unha oportunidade para seguir aprendendo, neste caso sobre a historia do Camiño de Santiago”, sinalou o rexedor ortegano no acto inaugural celebrado no Teatro dá Beneficencia.\nUn total de 32 persoas maiores de 50 anos da comarca de Ortegal participarán no curso “ Coñecendo ou Camiño coa Universidade Sénior”, organizado polo Concello e a UDC, contando con financiamento da Xunta de Galicia. O curso ofrecerá ao orteganos e orteganas a oportunidade de formarse na historia do Camiño de Santiago a través de varias palestras impartidas por profesorado da UDC.\n“A educación é a base dunha sociedade que progresa e se desenvolve, por iso desde ou Concello quixemos sumarnos a esta iniciativa dá UDC, á que agradecemos que contase con nós para poñer en marcha este proxecto na zona do Ortegal, contando con Ortigueira como sede”, sinalou Penabad Muras no acto de apertura da formación, que se estenderá desde hoxe ata o 27 de outubro.\n“A través desta acción búscase democratizar ou coñecemento, ofrecendo ás persoas mairoes de cincuenta anos a oportunidade de formarse e seguir desenvolvéndose non ámbito cultural” expresou o alcalde. O rexedor tamén fixo fincapé na oportunidade que ofrecen estas clases para que veciños e veciñas cren novos lazos.\nO curso deu comezo despois do acto inaugural, e conta cun total de tres conferencias que se imparten hoxe, o 20 e o 27 de outubro de 17:00 a 19:00 horas no Teatro dá Beneficencia. A primeira delas é a de “Santiago Apóstolo: Historia, Mito e Lenda”, a cargo do profesor Álvaro J. Iglesias Maceiras, seguida de “A arte, expresión e creatividade non Camiño”, impartida por Elvira Lezcano González. O curso finalizará coa palestra “A influencia provenzal na lingua e literatura a través do Camiño de Santiago”, desenvolta polo profesor Xoán López Viñas.\nO Concello súmase así ao Programa Universitario para Maiores da Universidade da Coruña, a Universidade Sénior, que desde fai máis dunha década imparte clases nas cidades da Coruña e Ferrol.\nSiguiente: “Elixe Galicia” recibe o recoñecemento nacional como mellor produto de turismo activo de 2021\nAnterior: O equipo Basket Pobra busca consolida-lo baloncesto no municipio\njulio 30, 2020\tComments are off 55 visitas\nOrdes acolle esta fin de semana a primeira MasterClass pública de Salsation & Zumba de toda Galicia\njulio 1, 2016\tComments are off 1459 visitas\nAberta a todas e todos os que queiran participar, contará con instrutores do nivel de ...


2007-01-28 - MpDC\nPublicado por Virgulino en 11:37 0 comentarios\nO Movemento polos Dereitos Civís reúnese coa Conselleira de Vivenda\nWritten By Virgulino on 6/2/07 | 13:28\nO MpDC reclama das administracións que cumpran co seu mandato e garantan o dereito á vivenda, especialmente en torno ao problema do endebedamento hipotecario\nApresentaronselle a Teresa Táboas os Informes dos últimos anos editados polo MpDC e un adianto do Informe 2006\nO MpDC mantivo unha reunión esta mañá con Teresa Táboas, conselleira de Vivenda, na que lle expuso a preocupación desta asociación polos enormes e evidentes problemas na distribución e no acceso á vivenda.O MpDC aproveitou para apresentar os informes que edita anualmente sobre a situación dos dereitos en Galiza e un adianto do Informe 2006, que está a ponto de ser publicado e no cal tamén se contempla, como é habitual, este dereito. O MpDC salienta a boa receptividade mostrada pola Conselleira de Vivenda ante as súas propostas.\nO MpDC reclamou medidas concretas da administración ante o coñecido problema do endebedamento para acceder a unha vivenda, única vía de acceso da maioría da poboación a unha vivenda e que supón unha exclusión por motivos económicos dun dereito fundamental como é a vivenda digna, nun contexto ademáis no que o aumento do prezo é imparábel até o de agora. Como alguns dados elocuentes, o MpDC lembra que mentras non se paran de construir novas viviendas en Galiza, o número de vivendas baleiras ascende a 229.360, o que supón unha de cada cinco do noso país, case o 18% do total.\nNa xuntanza lembrouse que o dereito á vivenda aparece claramente enunciado en diversos textos legais, mesmo no artigo 47 da Constitución, xa que “todos os cidadáns teñen dereito a disfrutar dunha vivenda digna e acaida” e que mesmo se afirma “os poderes públicos promoverán as condicións necesarias para facer efectivo este dereito” e mesmo “impedir a especulación”. Esta claridade expositiva legal contrasta coa realidade que se desenvolveu a través das políticas públicas de vivenda dos diferentes entes públicos. Continúan a ser “os poderes públicos” (nomeadamente as Comunidades Autónomas xa que están transferidas as competencias sobre ordenación do territorio, urbanismo e vivenda) os suxeitos obrigados por este artigo.\nO MpDC defende que as administracións deben cumprir con cinco mandatos claros: 1º) Dereito á vivenda digna e acaida, 2º) Promover as condicións necesarias e establecer normas para facer efectivo o dereito á vivenda 3ª) Regular a utilización do solo de acordo co interese xeral. 4º) Impedir a especulación e 5ª) Garantir a participación da comunidade nas plusvalías xeradas pola acción urbanística dos entes públicos. Para o cumprimento destes mandatos, pártese de que toda a propiedade está delimitada pola súa función social e que toda a riqueza, sexa cal fora a súa titularidade, está subordinada ao interese xeral. Existen poucas excusas legais e/ou constitucionais para non desenvolver políticas de vivenda ambiciosas que dean verdadeiros dereitos.\nPublicado por Virgulino en 13:28 0 comentarios\nEtiquetas: Dereito á vivenda, Dereito de reunión e manifestación\nUn estudio sobre a situación xurídica do galego no El Bierzo e o Eo-Navia gaña o certamen sobre Dereitos Civís en Galiza\nEtiquetas: O MpDC na Prensa\nUn integrante de Fala Ceibe gaña un premio sobre dereitos civís\nPublicado por Virgulino en 11:35 0 comentarios\nEl Rectorado cede y abrirá Filosofía por las noches\nWritten By Virgulino on 2/2/07 | 22:31\nEl Rectorado cede y abrirá... | El Correo Gallego - Diario de la Capital de Galicia\nPublicado por Virgulino en 22:31 0 comentarios\n"Dereitos lingüísticos na faixa oriental", gañador do Certame "Dereitos Civís en Galiza"\nUn traballo de Carlos Bello Stout sobre os dereitos lingüísticos dos galegofalantes residentes fóra da Comunidade Autónoma gaña o certame, que ten como premio o importe da súa matrícula universitaria\nO MpDC tamén publicará o traballo de Tamara Guirao Espiñeira sobre “A protección de datos en Galiza: a deslocalización do telemarketing”\nO xurado concedeu o premio do certame “Dereitos Civís en Galiza” ao traballo de Carlos Bello Stout “Dereitos Lingüísticos na Faixa Oriental”, que podedes descargar en PDF. Tal e como expón o autor, o traballo é “unha análise do status quo dos dereitos fundamentais en materia lingüística dos cidadáns galegofalantes que, por acaso, naceron nun lugar ás veces chamado exterior”.\nO xurado valorou o interés e relevancia do tema, a calidade científico-técnica e a coherencia interna, a corrección e claridade da exposición e a utilidade que poden ter as propostas formuladas na práctica administrativa. Por petición do xurado e ante a calidade do traballo o Movemento tamén publicará o traballo de Tamara Guirao Espiñeira sobre “A protección de datos en Galiza: a deslocalización do telemarketing”, que tamén podedes descargar aquí.\nO traballo comeza cunha análise da historia dos territorios (nomeadamente coa demarcación provincial de 1833, as iniciativas de modificación no 36 ou a criazón das actuais Comunidades Autónomas) e cunha aproximación sociolingüística que xa dá lugar á exposición do marco legal dos dereitos sociolingüísticos, a nível estatal-constitucional, continental (Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias) e universal (Declaración de Dereitos Lingüísticos).\nO autor salienta o desigual desenvolvemento normativo dos dereitos lingüísticos nas distintas administracións. En síntese, nos territorios baixo administración asturiana atopamos cun paradoxo que deu lugar a múltiples polémicas, xa que unha modalidade lingüística con moi notábeis carencias dedícase a tutelar unha lengua tamén minorizada, mentres que nos castellano-leoneses úsase unha fórmula aberta e declarativa de protección da lingua galega que non implica a súa oficialización plena, se ben permitiu o ensino do galego de xeito optativo, nun número crecente de estudantes. Tamén a nivel local se produciron tentativas de protección do patrimonio lingüístico, así como outras iniciativas xa sen trascendencia xurídica.\nO autor analisa tamén as tímidas medidas iniciadas desde a Comunidade Autónoma Galega e a Real Academia Galega (que é unha academia do idioma e non da CAG simplesmente, como acertadamente se matiza) para concluír que hai unha ausencia de vontade política evidente en intensificar esta liña de actuación. Por último, faise unha comparación de problemáticas paralelas noutros lugares do estado.\nNas conclusións, o autor desbota as opcións máis acaídas nun plano teórico (división do Estado en áreas cunha única lingua oficial, reunificación nun ente único galego, etc…) para se centrar na defensa das que considera máis viábeis, como a defensa do galego na reforma do Estatuto de Autonomía de Castilla-León e a mención específica de lingua protexida no texto asturiano ou a instauración dun Estatuto comarcal semellante ao berciano. O realmente sorprendente é que as medidas máis úteis para o autor xa están escritas (mais nunca aplicadas) no Plano de Normalización Lingüística aprobado pola C.A.G.\nCarlos Bello Stout é licenciado en dereito pola Universidade de Santiago coas especialidades de dereito público e dereito privado. Na actualidade cursa na USC un posgrao en dereito tributario e o segundo ciclo da licenciatura en ciencias políticas e da administración.\nPor outro lado, queremos salientar que por petición do xurado e ante a calidade do traballo tamén se publicará no informe o traballo de Tamara Guirao Espiñeira sobre “A protección de datos en Galiza: a deslocalización do telemarketing”. O traballo parte dun dos problemas emblemáticos xerados pola globalización neoliberal, a deslocalización, e as repercusións que ten nos nosos datos cando se produce no telemarketing , cunha situación de fundo marcada por unha situación laboral precaria e o descoñecemento dos dereitos dos usuarios da telefonía.\nPublicado por Virgulino en 11:25 0 comentarios\nO Movemento polos Dereitos Civís alerta ante a posíbel instalación de vídeocámaras na USC\nWritten By Virgulino on 1/2/07 | 11:57\nO MpDC advirte dos perigos para os dereitos e liberdades, das garantías legais coas que debe cumprir e da escasa utilidade dun sistema que non resolveu un só ilícito legal na cidade de Compostela, onde xa están instaladas\nO MpDC remitirá un dossier para advertir á USC da legalidade que debe cumprir se se confirma o proxecto\nSegundo diversas fontes lle confirmaron ao Movemento polos dereitos civís, a USC está a estudar a instalación dun sistema de videovixilancia na Universidade. Diversas cidades e vilas de Galiza xa optaron por colocar cámaras de videovixilancia ou estudar a súa instalación para en lugares moi concorridos, como medida de “seguridade” adicional ás funcións dos Corpos de Seguridade, sen que se teña constancia da resolución dun só ilícito legal pola utilización das cámaras.\nDesde o MpDC posicionámonos en contra desta medida e reiteramos as nosas críticas en tes aspectos fundamentais: os dereitos, a legalidade, e a utilidade.\nEn relación aos dereitos, tense amosado que son unha clara intromisión no dereito á intimidade e á propia imaxe; mesmo na Lei Orgánica que regula a utilización de videocámaras (4/1997) aparece recoñecido que o seu uso en lugares públicos debe estar presidido polo principio de proporcionalidade e de intervención mínima, porque debe primar sempre o dereito ao honor, á intimidade e á propia imaxe das persoas, que só cederá ante un beneficio de tal entidade que estos dereitos deban ser suspendidos.\nEn relación á legalidade, o MpDC tamén ten insistido en aproveitar as garantías que aparecen recollidas na legalidade vixente, en base a dúas premisas fundamentais: acreditar os permisos pertinentes para a instalación e posteriormente a renovación dos permisos de grabación, e tamén garantir que se utilizan exclusivamente para os fins cos que foron instaladas. En caso de que a USC manifeste a súa intención de seguir adiante coas videocámaras, o MpDC remitiralle previamente un completo dossier informativo para garantir que cumpre integramente coa legalidade.\nO MpDC ten denunciado en innumerábeis ocasións as irregularidades percibidas no emprego das cámaras de videovixiancia situadas no casco vello de Compostela -que non contan con licencia da Comisión de Videovixiancia- nun longo proceso no que se chegou a admitir un recurso contra a inadmisión para a retirada de cámaras de videovixilancia na zona vella de Santiago de Compostela. Do mesmo xeito, tamén o concello d’A Coruña chegou a recoñecer que incumprira a normativa sobre colocación de vídeocámaras en dous casos, nun deles mesmo despois de ter investido xa 50.000 euros. Ademáis hai que sembrar que o Concello xa afirmara noutra ocasión que contara con permisos para vixiar o entorno da Praza do Humor e de María Pita cando en realidade só dispuña de permisos para o control de fachdadas de edificios públicos. Por último, os concellos de Lugo e Boiro desistiron desta intención despois das advertencias do MpDC.\nPor último, en canto á utilidade, lembramos que as videocámaras se teñen revelado, unha e outra vez, como inúteis nas funcións que pretenden cumplir; legalmente só se poden instalar para unha “situación concreta” que implique o mantemento da seguridade cidadá, factores que non consideramos xustificados na USC. Pola contra, existen exemplos na utilización destas videocámaras para funcións para as que non están autorizadas; así recentemente tramitouse unha denuncia ante a Agencia Española de Protección de Datos contra a Policía Local de Ribeira pola exhibición nos medios de comunicación dunha imaxe de dúas persoas mentres pelexaban.\nPor todos estos motivos, o MpDC solicita que a USC recapacite sobre a función que cumpren estes dispositivos e analice se cumprirían a súa función teórica.\nPublicado por Virgulino en 11:57 0 comentarios\nEtiquetas: Concello da Coruña, Concello de Ares, Concello de Boiro, Concello de Lugo, Concello de Ribeira, Concello de Santiago de Compostela, Dereito ao honor intimidade e á imaxe, Videovixilancia


Moar, Moncelos, Abadín - Wikipedia, a enciclopedia libre\nMoar, Moncelos, Abadín\nPara outras páxinas con títulos homónimos véxase: Moar.\n23 hab. (2015)\nMoar é un lugar da parroquia de Moncelos no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá. Tiña 23 habitantes en 2015 (10 homes e 13 mulleres) segundo datos do IGE. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2011 cando tiña 22 habitantes (10 homes e 12 mulleres).\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Moar,_Moncelos,_Abadín&oldid=5758291»\nA última edición desta páxina foi o 26 de abril de 2021 ás 06:15.


As deputacións provinciais están no punto de mira. E xa levan tempo. Creadas no século XIX son administracións dun Estado centralista que procura implementar un modelo territorial baseado nunha estrutura administrativa uniformada que nada ten a ver coa organización do territorio propia da Galiza, asentada nas parroquias e comarcas como unidades supramunicipais.\nJorquera (BNG): "A deputación de Ourense contratou a 542 persoas en 2010, iso si, case todas vencelladas ao PP. Isto non foi posíbel só polas características de Baltar senior, senón porque o PP o alentou e lle deu soporte"\nNeste senso, e ao abeiro da reforma prevista polo executivo de Mariano Rajoy, o grupo parlamentar do Bloque Nacionalista Galego presentou na Cámara unha proposición de lei para a súa elevación ao Congreso español. Para @s nacionalistas as mudanzas previstas polo Partido Popular no anteproxecto de lei de racionalización e sustentabilidade da administración local, constitúen "un instrumento máis" da "ofensiva recentralizadora" iniciada pola dereita española e galega na procura de "concentrar o poder político e económico" e, ao tempo, "desmantelar os servizos públicos" fornecidos de maneira directa polos concellos.\nUnha reforma "recentralizadora" que perpetúa o caciquismo\nA reforma impulsada polo ministro Cristóbal Montoro, blindará as deputacións e mesmo reforzará as súas competencias. Desde o Bloque, o portavoz parlamentar Francisco Jorquera criticou con dureza que a proposta popular procura "limitar a capacidade autónoma de Galiza" mais tamén, indicou, "impedir que desde as localidades se poidan artellar políticas alternativas" ás neoliberais. Así, demandou o apoio do goberno de Núñez Feijóo para iniciar unha "reforma administrativa de Galiza" que free o "desenvolvemento abusivo por parte do Estado" de limitacións á autonomía galega.\nYolanda Díaz (AGE): "Pretenden controlar a todos os municipios con estes entes que son niño de corruptelas e inútiles para Galiza"\n"Trátase de racionalizar e eliminar duplicidades", salientou o nacionalista cará á "definitiva desaparición dunhas administracións obsoletas, caducas" que foron e son, sentenzou "ferramenta para perpetuar o caciquismo". As bancadas populares remexéronse cos exemplos expostos polos grupos da oposición. As contratacións ilegais na Deputación de Ourense, o financiamento de proxectos partidistas ou a asignación do 80% dos fondos provinciais ao "pagamento de gastos correntes" como acontece no Inorde serviron a BNG, AGE e PSdeG defenderen a supresión das administracións provinciais ás que acusaron de ser "niño de corruptelas", aseverou a deputada de AGE, Yolanda Díaz. ç\nO PP defende "a utilidade" das deputacións fronte a unha oposición que exixe a súa supresión\nA deputada popular, Paula Prado defendeu a negativa do seu partido a considerar a proposta nacionalista argüíndo que esta só procuraba facer "política de titulares".\nSestayo (PSdeG): "É responsabilidade da Cámara contribuír a democratizar a estrutura administrativa como demanda a cidadanía na rúa"\n"Vostedes xeran un debate artificial que non está na rúa", aseveraba a ex-concelleira de Santiago de Compostela mentres loubaba a utilidade das administracións provinciais "en tempos de crise". Para @s populares a proposición de lei achegada polo BNG vulneraría "a autonomía local constitucionalmente estabelecida" e deixaría "aos concellos máis pequenos" sen os servizos públicos máis básicos pois, ao entender de Prado termos municipais con menos de 20.000 habitantes non poderían facer fronte aos investimentos que si desenvolven as Deputacións. En grande medida, porque os fondos públicos procedentes da Xunta de Galiza e a administración central supoñen o 80% dos orzamentos provinciais, como lle lembraron desde os grupos da oposición.\n"Ao servizo de quen están vostedes?" lle espetou o nacionalista na quenda de réplica apelando á negativa do executivo galego de "defender os intereses de Galiza" fronte á "invasión competencial" do Estado. Neste senso, a socialista Beatriz Sestayo acusou ao PP de “empregar o rodillo” para frear debates que di son trascendentais “para este país e para este pobo” ao se opor a "democratizar a estrutura administrativa como demanda a cidadanía".\npolítica é galiza PP bng á


O Concello acorda con Unión Fenosa Distribución a entrega das infraestruturas eléctricas executadas no Ofimático que permitirán dar subministración ao barrio - Coruña Online\nUncategorised\t8th abril 2018\nA Concellería de Rexeneración Urbana e Dereito á Vivenda trasladará o vindeiro luns a unha Xunta de Goberno Local extraordinaria dous convenios entre o Concello e Unión Fenosa Distribución relativos ao soterramento das liñas aéreas de media e baixa tensión existentes no Parque Ofimático. Os documentos rexen a entrega, por parte do Concello, das infraestruturas realizadas dentro das obras de urbanización do Ofimático á distribuidora eléctrica e a cesión do uso do dominio público polo que discorren as instalacións eléctricas, un trámite necesario para dar subministración ao barrio. “É un paso importante, porque supón o paso previo para que Fenosa poida solicitar á Consellería de Industria a alta na subministración”, salienta o concelleiro de Rexeneración Urbana e Dereito á Vivenda, Xiao Varela, quen indica que as negociacións coa compañía prolongáronse durante as últimas semanas e lograron pecharse nos últimos días. Tal e como expón o responsable municipal, a próxima sinatura dos convenios, é “unha boa noticia e un paso máis” para que as vivendas xa executadas no Ofimático poidan ter electricidade, unha condición indispensable para a concesión das licenzas de primeira ocupación que permitirán aos veciños e veciñas entrar a vivir nas súas casas. Neste sentido, Varela sinala que a próxima sinatura xa lles foi comunicada aos e ás representantes dos e das cooperativistas nas últimas horas.\nSegundo se establece no texto dos acordos, Fenosa será a encargada da conservación, mantemento, reparación e mellora e da explotación das instalacións que fosen precisas “para o correcto subministro de enerxía eléctrica”, toda vez que o Concello xa executou as infraestruturas necesarias, “as cales cumpren as condicións para o seu correcto funcionamento”. As obras de soterramento, segundo fai notar o responsable municipal, xa están executadas, de xeito que o que resta agora é retirar as torretas que sostiñan o tendido aéreo. En canto ás obras de urbanización que realiza o Concello neste sector, o edil de Rexeneración Urbana salienta que xa se atopan moi avanzadas, a falta da retirada das tres estruturas eléctricas –unha actuación que corresponde a Fenosa– e do pintado da sinalización horizontal, uns traballos que o Concello realizará en canto as condicións climatolóxicas o permitan. Posteriormente, os servizos municipais poderán urbanizar as zonas onde hoxe se asentan as torretas.\nPor outra banda, o concelleiro de Rexeneración Urbana e Dereito á Vivenda, Xiao Varela, trasladou hoxe á Xunta de Goberno Local, na súa sesión ordinaria, o informe relativo ás licenzas e demais títulos habilitantes tramitados desde a súa área entre os días 21 de marzo e 3 de abril, en cumprimento co compromiso adquirido polo equipo de Goberno tras a entrada en vigor da delegación no titular desta área da resolución das solicitudes de licenza cuxo orzamento de execución material sexa inferior a 1,2 millóns de euros. Segundo se recolle no documento, a concellería resolveu nese período un total de 138 expedientes, dos cales 19 correspóndense con licenzas urbanísticas, 71 con comunicacións previas ao inicio de obras, 43 comunicacións previas tramitadas en relación ao inicio de actividades ou apertura de establecemento e 5 a outros expedientes, dúas delas a caducidades de licenzas.


Quedan prohibidos os velorios e restrinxidos a 3 os acompañantes en enterros - NH Diario\nInicio Galicia Quedan prohibidos os velorios e restrinxidos a 3 os acompañantes en enterros\nQuedan prohibidos os velorios e restrinxidos a 3 os acompañantes en enterros\nO Ministerio de Sanidade prohibe os velorios de todo tipo e cultos relixiosos ou cerimonias civís fúnebres e restrinxe a un máximo de tres familiares ou achegados a comitiva en enterros ou cremacións para limitar o contaxio do coronavirus.\nAsí figura nunha orde do 29 de marzo pola que se establecen medidas excepcionais en relación cos velorios e cerimonias fúnebres, publicada este luns no Boletín Oficial do Estado (BOE), que se aplicará a todos os falecementos que se produzan en España durante a vixencia do estado de alarma.\nAsí, prohíbense os velorios en todo tipo de instalacións, públicas ou privadas, así como nos domicilios particulares. A orde establece, ademais, que se pospón a celebración de cultos relixiosos e cerimonias civís fúnebres ata a finalización do estado de alarma. O incumprimento de calquera das obrigacións establecidas neste apartado será considerado unha infracción.\nArtigo anteriorO Barça acorda un recorte salarial do 70% ante a crise do COVID-19\nArtigo seguinteLuz Casal ofrécese a chamar aos que llo pidan durante o confinamento


Pedro, ou... Pero (Sánchez)? - Praza Pública\nQue queres que che diga, a min este Pedro Sánchez non me chista un carallo. Moito trapalatrá, moito cacarexar co Aquarius ou co Val dos Caídos, pero... á hora da verdade, nin fu nin fa. Moito Borboneo por aquí e bastante si bwana, señora Merkel, por acolá. Aqueloutro, o de antes, oh, era como era. Nunca a rañou e fartouse de azacotar a corrupción. Pero... canto riamos coas súas lerias, carafio!\nHome, unha cousa non ten que ver coa outra. Eu que sei, pero... Pedro, á parte de tarabelo xa hai quen di que é un pouco “apijotado” –será por cartos, xuíz Llarena!– Vaia, Sánchez é coma un deses lambidos que, ao entrar nun garito, o primeiro que fan é cuspir nos dedos e acicalar a cabeleira. Non por nada, ho, só por aquilo de que a orde establecida, con razón ou sen ela, debe reinar in saecula saeculorum, no mapa enteiro.\nOs de Madrid sonche así, amigo. Para entendelos hai que madrugar. Pero... ese tal Pedro é un frouxo, un espantadizo, un mexericas deses que sempre fuxe, aínda que ninguén o axote. Así que, cando un ten o medo metido no corpo, aínda que pareza que non quere, ou que non pode, ou que lle faltan as habilidades, o que fai é facer que fai, ho; que vén sendo algo así como lavarlle o testo ao pote para que semelle que hai limpeza. Pero... cando o destapas, o que sae de dentro é un bafo inconfundíbel, cheirando a nabos cocidos, coma sempre. Pois iso, unha chisca de aseo na cociña, unha bola de alcanfor no peto, e aí acabouse o conto. Coma sempre.\nAh! Di o meu tío Lisardo que, para entender a estes políticos nunca lle debes mirar cara os ollos, nin lerlle as raias das mans, porque de primeiras sempre parecen o que aparentan; pero... cando os pillas descoidados e lle furgas na carteira, entón, xa sabes quen vai pagar os vasos. Así que, se alguén quere coñecelos, ou fai un master conceptual de peiteados, ou empolla as obras completas de Kierkegaard. E aínda así, xa veremos. Porque, un madrileño que enfía o cabelo cara a adiante e, de súpeto, lle pega unha reviravolta cara atrás, facéndoo derrapar á dereita, non é máis ca un neo ortodoxo, doutorado en contos chinos, cuxa única pretensión é camiñar cara ningures, ou vender como grandes cambios os mínimos necesarios, para que nada mude e todo permaneza.


8 consellos prácticos sobre o matrimonio de homes divorciados para axudar ao seu matrimonio - Axuda No Divorcio E Na Reconciliación\nDivorcio E PropiedadeMellorar A Comunicación No MatrimonioA ConvivenciaConsellos Para Tratar A Violencia Doméstica E O AbusoAcordos PrenupciaisSeparación LegalProceso De DivorcioAxuda No Divorcio E Na ReconciliaciónTerapia Do MatrimonioAsesoramento Financeiro Para Parellas Casadas\nPrincipal / Axuda No Divorcio E Na Reconciliación / 8 consellos prácticos sobre o matrimonio de homes divorciados para axudar ao seu matrimonio\nDálle tempo á túa parella e faino unha verdadeira prioridade\nAsegúrese de facelos sentir amados, nunca supoña que o saiban\nAprende o poder da paciencia\nNon deixes nunca de saír\nNamórase unha e outra vez\nPermite ser vulnerable cando sexa necesario\nAprende a rir xuntos, especialmente con cousas pequenas\nPractica o perdón\nDálles amplo espazo para que sexan o que queren ser\nA maioría dos homes que saíron do divorcio desexan que fixeran as cousas doutro xeito. Nalgún momento do relación , déronse conta de que cometeron erros e solucionaríanos se lles daban a oportunidade.\nO divorcio nunca é doado para ninguén , e para os homes que o viviron, adoitan ter moitos arrepentimentos e cousas que finalmente cambiarían.\nA maioría dos homes nunca se lles dá esta oportunidade, aínda que poden reflexionar sobre estas leccións de vida para futuras relacións.\nAínda que o seu compañeiro ten o peso dalgún xeito, os homes teñen moito que lidiar en termos de descubrir como evitar que estes erros comúns avancen.\nAquí tes algúns consellos prácticos sobre matrimonio e consellos de homes divorciados.\n1. Fai tempo para a túa parella e faino unha verdadeira prioridade\nEste é un dos o mellor consello matrimonial dun home divorciado. Non importa o ocupada que estea a vida ou o ocupado que estea, faga sempre tempo para a súa parella. Convérteos nunha prioridade e non deixes que se sintan como unha tarefa.\nCanto máis tempo poña na relación e axúdelles a darse conta do seu valor para ti, máis forte será o teu vínculo.\nNon te esquezas de dedicar tempo a falar entre todos os días e sempre dilles que te importan moito.\nasesoramento de divorcio para parellas\n2. Asegúrese de facelos sentir amados, nunca asumasabe\nMoitos homes supoñen que a súa parella sabe como se sente, pero cómpre dicirlles iso. Di 'quérote' a miúdo e dito en serio! Déixalles sentir o importante que son para ti polo xeito en que falas con eles, pensas neles e actúas con eles.\nCanto máis lles mostras amor, máis se darán conta de que son realmente unha das cousas máis importantes da túa vida. Non só o asuma, senón que o viva todos os días.\n3. Aprende o poder da paciencia\nOutro esencial consellos de matrimonio de homes divorciados é aprender a ser máis paciente no teu matrimonio.\nO matrimonio é traballo pero ao final paga a pena. Ten paciencia coa túa parella, ser respectuoso con a túa parella tanto na forma de falar como na forma de actuar. Nunca deixes que o teu temperamento te gañe nin fales mal con eles, porque o arrepentirás.\nO seu traballo é construílos, non derrubalos, así que lembre que a paciencia e o respecto dan un longo camiño para mantelos felices.\n4. Non deixes nunca de saír\nNon importa o tempo que estiveses xuntos, faga sempre do cortexo unha prioridade. Sempre saia en datas e faga tempo un para o outro.\nPode que non sempre sexa doado pero paga a pena porque se pode namorar o outro a miúdo. Lembre por que está xuntos e saír é un xeito excelente de fuxir de todo e facer exactamente iso.\n5. Namorarse unha e outra vez\nIsto vén directamente dunha experiencia da vida real. Cando orador motivacional Gerald Rogers divorciouse, un consello importante que tiña para a xente de fóra era namorarse repetidamente da súa parella e cortexalos como antes nos primeiros días da relación.\nSe non intentas facelo, a túa parella só pode marcharse un día e quizais nunca os recuperes. Entón cortézaos, escoitalos, apoialos, amalos e simplemente estar alí para eles.\nNon só debes pasar os movementos nin escoitar a medias á túa parella, senón estar alí para a túa parella e vivir o momento. Sempre haberá un millón de cousas por facer pero estar presente para que saiban que as escoitas activamente.\nResponde a eles, fale con eles e non se centre sempre no pasado ou no futuro; vive no presente e fará moito para que se decaten do investido na relación que estás.\n7. Permite ser vulnerable cando sexa necesario\nNon esteas sempre de garda porque ás veces estar en orde é vulnerable. Está ben ser forte, pero deixa que a túa parella vexa tamén o teu lado suave.\ntecnoloxía de relación de longa distancia\nDéixate sentir e amosa esa emoción diante da túa parella e non sempre teñas medo de facerche dano ou simplemente podes perder algúns momentos fantásticos con eles. Déixalles ver todos os lados de ti e namoraranse de ti unha e outra vez.\n8. Aprende a rir xuntos, especialmente con cousas pequenas\nA parella que ri xunta queda xunta e paga a pena lembralo. Non todo o que che pasa na vida non é grande, así que aprende a arrimar as cousas máis pequenas.\nToma sentido do humor e rí xuntos a miúdo e axudarache a fortalecer o vínculo que compartes.\nAquí tes un par de adicionais consello de home divorciado lembrar:\n9. Practica o perdón\nLembre que cometerá erros no transcurso do matrimonio e a súa parella tamén. Non cometes demasiado eses erros nin culpa á túa parella constantemente.\nPráctica perdón no teu matrimonio ; significado non te agarres eses erros para sempre. Aprende deses erros pasados e avanza xuntos. Isto creará un ambiente saudable para que o teu matrimonio poida crecer e prosperar.\nVexa este perspicaz vídeo sobre o arrepentimento e o perdón no matrimonio do profesor Richard B. Miller:\n10. Dálles amplo espazo para que sexan o que queren ser\nDálle tempo e espazo á túa parella para que se nutran. Animádeos a perseguir os seus soños, a lucir o mellor posible, a saír cos amigos cando queiran ou a facer cousas que prefiren facer sós.\nDille á túa parella que tome un tempo para sentirse renovado e refrescado. Sorprenderache de canto isto axudará ao teu matrimonio.\nAo final, trátase de ser vostede mesmo, estar aberto e axudalos a darse conta do amor que senten por eles.\nAínda que os homes divorciados non poden cambiar as cousas no pasado, poden aprender o que farían de xeito diferente a próxima vez.\nEstes consellos de matrimonio dun home divorciado pode axudar a calquera persoa a axudar á súa parella a sentirse apreciada e, polo tanto, a gozar dunha relación amorosa avanzando.\nparentalidade cun ex controlador


Comisiones Obreras - FSC Galicia. CCOO salienta o alto grao de participación na folga de Renfe malia os servizos mínimos «abusivos»\nCCOO denuncia os servizos mínimos «abusivos» decretados por Renfe e o Goberno central\nCCOO critica que o Goberno autorizase a Renfe a fixar en toda España uns servizos mínimos entre o 50 % e o 75 % nas circulacións de proximidade, do 65 % en media distancia, do 72 % en AVE e longa distancia e do 25 % no transporte de mercadorías. O sindicato lembra que xa na última folga a Audiencia Nacional acabou anulando, meses despois, os «desproporcionados» servizos mínimos.\nCoa folga de hoxe, CCOO denunciou que Renfe incumpre o convenio colectivo. O sindicato esixe o crecemento real do emprego, unha distribución da xornada anual que realmente axude na conciliación da vida laboral e persoal, así como a consolidación dos incrementos salariais ligados ao aumento da produtividade.\nTras este «éxito de seguimento», o sector Ferroviario de CCOO non descarta estender as mobilizacións durante o verán se a dirección de Renfe non atende as demandas sindicais.


A accesibilidade web dos concellos obtén un 6,5 - vifito.eu\nA accesibilidade web dos concellos obtén un 6,5\nA accesibilidade web dos concellos españois obtén un 6,5 sobre 10\nO pasado 24 de novembro presentouse o "Observatorio de Accesibilidad a Municipios" co fin de contribuír a mellora da accesibilidade nas localidades no Estado. Neste acto o vicepresidente 1º executivo da Fundación ONCE, Alberto Durán, explicaba a finalidade deste centro, aclarando que non é máis caro contruír edificios e rúas accesibles, que construílos mal e despois ter que refacelos. Este observatorio encargarase de estudiar a accesibilidade física (rúas, edificios, ...) e tamén a accesibilidade web.\nNeste último apartado a empresa Technosite foi a encargada de elaborar o estudio das webs municipais. Cada localidade podía ter de 0 a 5 estrelas en función da accesibilidade do seu portal web oficial. Pocos conseguiron as 5 estrelas de "excelente accesibilidade". Destaca o «Ayuntamiento de Zaragoza» por ter a páxina web máis accesible de todas, un total de 4 estrelas (puntuación de 9,07); seguida de Pamplona, Madrid, Guadalajara, cunhas puntuacións que non baixan do 8.\nEste estudio realizouse tendo en conta 70 concellos que representan un 30% da poboación, e mediante a utilización de 750 enquisas e 270 indicadores. Chegouse a conclusión de que canto máis alta é a población dunha cidade mellor é a accesibilidade web.\nNa miña opinión a puntuación media dun 6,5 é unha maquillaxe dos resultados reais. Non deixa de ser certo que o traballo que fixo o "Ayuntamiento de Zaragoza" é sorprendente, só basta ver o código fonte da páxina para darse conta. Sirva como mostra os resultados que obten a web do Concello de Lalín fronte o "Ayuntamiento de Zaragoza" empregando a ferramenta de avaliación de accesibilidade web WAVE:\nwww.lalin.org 36 erros\nwww.zaragoza.es 0 erros\nInda queda moito traballo por facer no eido da accesibilidade por parte das administracións públicas. A administración pública, a hora de redactar os pregos de condicións dos proxectos, deberían valorar moito máis as cuestións de accesibilidade web, xa que están obrigadas por lei. Por outra banda as universidades deberían ofertar nos temarios asignaturas adicadas exclusivamente a temas de accesibilidade e usabilidade. O informe de Technosite sobre Accesibilidade dos portais universitarios deixa moi claro que fai falta traballar neste sentido.\nCompre destacar os esforzos que se están a facer dende algunha administración pública; no caso da Consellería de Traballo o seu portal reporta cero erros na WAVE:\nÚltima actualización 2012-08-04\n12:19 AM (Europe/Madrid)\nData de creación 2010-12-10\nA accesibilidade web dos concellos españois obtén unha puntuación do 6,5 sobre 10


A acción municipal no deporte - Concello de Rianxo - rianxo\nA acción municipal no deporte - Concello de Rianxo\nProfundizando nas liñas de actuación municipais no deporte atopamos que abrangue multitude de ámbitos (saúde, formación, rendemento deportivo, recreación...); segmentos de poboación (infancia, mocidade, persoas adultas, 3ª idade...); espazos (pavillóns, pistas polideportivas, centros escolares...) e de relacións e colaboracións con distintos axentes sociais (clubs deportivos, ANPAS, entidades culturais e deportivas, administración...).\nNeste apartado preténdese resumir a acción do Servizo de Deportes presentando os distintos programas que se desenvolven ao longo do ano.\nApoio ás entidades deportivas\nPrograma Deporte Base\nPrograma de axudas nado en 2005 dirixido á contratación de persoal técnico, por parte das entidades deportivas, co fin de mellorar a calidade da formación deportiva nas categorías benxamín, alevín, infantil e cadete.\nEn 2019, o Concello achega máis de 33.000 € para o desenvolvemento deste programa, no que participan preto de 400 rapaces do C.D. Unión, C. Náutico, C. Piragüismo, CCD Taragoña, C. de Remo, C. Voleibol Rianxo, C. Xadrez Rianxo e Club Baloncesto Rianxo.\nPrograma de subvencións para actividade deportiva xeral\nPrograma de axudas ás entidades deportivas para o desenvolvemento da súa actividade deportiva.\nEn 2019 están previstas subvención por importe de 31.850 € para un total de 14 entidades deportivas.\nO Servizo de Deportes participa activamente coas entidades deportivas na organización de eventos deportivos. Exemplos desta colaboración son:\nBandeira de Traiñeiras "Concello de Rianxo",\nRegata de Kayak de mar "Concello de Rianxo"\nMarcha BTT "Concello de Rianxo"\nCarreira Popular "Concello de Rianxo"\nSlalom "Concello de Rianxo"\nTríatlon "Concello de Rianxo"\nCarreira - Andaina Benéfica "Castelo da Lúa"\nTrail Subida ao Pico Muralla "Concello de Rianxo"\nAsemade, o concello colabora coas entidades:\nCoa cesión gratuíta das instalacións deportivas municipais.\nNo mantemento, reparación e construcción de instalacións deportivas de entidades.\nNo investimento en material e equipamento deportivo.\nCo asesoramento en materia deportiva e cedendo medios administrativos.


Entrevista no blogue da Biblioteca Xeral da USC: Falando con Miro Villar de “Florencio Delgado Gurriarán: vida e obra dun poeta no exilio mexicano” | crebas.gal\n← Palestra sobre a obra de Florencio Delgado Gurriarán organizada por «Valdeorras Infinda»\n«A poesía de Florencio Delgado Gurriarán no marco dun século convulso», artigo no volume colectivo ‘Florencio Delgado Gurriarán. O soño dunha Galicia Infinda’, editado polo Servizo de Publicacións da USC →\nRetrato de Florencio Delgado Gurriarán obra de Catalina Méndez Abad\nComo cada ano, acode á súa cita con lectoras e lectores o blogue dedicado ás Letras Galegas, neste caso a Florencio Delgado Gurriarán, que elabora a Biblioteca Xeral da Universidade de Santiago de Compostela (USC). Na devandita bitácora Lorena Gómez Méndez, responsable do proxecto e a quen lle agradezo o seu interese e atención, argallou esta entrevista que se pode ler nesta ligazón e que reproduzo deseguida.\nUSC: Falando con Miro Villar de “Florencio Delgado Gurriarán: vida e obra dun poeta no exilio mexicano”\n1.- A escolla de Florencio Delgado Gurriarán como autor homenaxeado nas Letras Galegas deste 2022 pon enriba da mesa a débeda que Galicia ten coa escrita do exilio republicano. Pensas que pode servir como un punto de partida para recuperar a memoria e obra doutras figuras para o gran público e que conforman esa diáspora non tan recoñecida nin coñecida?\nNa nosa historiografía en xeral, e en particular na nosa historiografía literaria, non abondan os estudos sobre o exilio republicano. Con todo hai achegas importantes como algúns textos do profesor Xesús Alonso Montero ou como o volume que sintetiza a tese de doutoramento de Xosé Manuel Maceira Fernández, A literatura galega no exilio. Consciencia e continuidade cultural (1995). Tamén a propia celebración do Día das Letras Galegas ao analizar a obra de Eduardo Blanco-Amor en 1993, de Luís Seoane en 1994, de Rafael Dieste en 1995 e de Lorenzo Varela en 2005 aproveitouse para achegamentos á diáspora galega na Arxentina, tanto da emigración como do exilio. Porén o exilio mexicano estaba (e aínda está) moi desatendido. Certo é que menos numeroso que o radicou no cono sur americano, mais do punto de vista cualitativo é un exilio tamén moi importante cono nomes tan significativos como o musicólogo Xesús Bal y Gay, o actor (amado por Lorca?) Serafín Ferro, o xornalista Luís Soto, o pintor Arturo Souto, o cineasta Carlos Velo ou, entre outros, Alexandre Finisterre, pseudónimo de Alejandro Campos Ramírez, inxustamente máis coñecido por ser o inventor do futbolín ou por ser custodio e testamenteiro do poeta León Felipe do que é como poeta e como editor. Na miña opinión xa tarda a recuperación do legado e da memoria de moitas destas persoas. Oxalá se produzan, máis cedo que tarde, novas investigacións que nos deiten luz sobre este e outros exilios escasamente coñecidos. É unha débeda que temos co seu espírito democrático e co seu talento intelectual e creativo.\n2.-Pareceunos moi interesante o acceso que ten, dende moi novo, a unha biblioteca bastante ben surtida tanto de clásicos galegos como de revistas que viñan de alén do mar, o que xa fala dun certo compromiso familiar coa cultura galega. Como era, que coñecemos deste ambiente familiar ou a súa ligazón cultural?\nA verdade é que, de facermos caso ao propio poeta corgomés, habería que matizar (eu mesmo) esa afirmación de que tiña unha biblioteca ben nutrida de clásicos da literatura galega. Na entrevista que lle fai Dolores Plá a Florencio Delgado Gurriarán realizada na cidade mexicana de Guadalajara os días 23, 24 e 25 de agosto de 1979 (e que recuperou o Consello da Cultura Galega no seu Álbum de Galicia: http://consellodacultura.gal/album-de-galicia/detalle.php?persoa=1077#tab-responsive-14), ao falar sobre a orixe do seu galeguismo afirma textualmente: “Pues en parte, como le digo … las lecturas de, de un único libro que teníamos entonces en casa en gallego que era Ay da miña Terra de Carlos Enríquez, que parte de un contacto con el pueblo”. (Plá transcribe incorrectamente o título Aires da miña Terra e o nome do poeta celanovés Curros)\nE engade na mesma entrevista: “estando en Valladolid, precisamente, conocí … me dieron, me regalaron un número de A Nosa Terra que era un boletín de las hermandades de La Coruña, las hermandades gallegas. Y para mí fue una revelación, porque yo no sabía que había más gente que se preocupara del gallego -aparte de los viejos- ¿verdad?, aparte de los del siglo pasado, digamos, Carlos (sic por Curros) Enríquez y Rosalía ¿verdad?”.\n3.- Un aspecto que sinalas na biografía é ese vencello coa terra dende moi noviño malia as mudanzas impostas polo traballo do pai. Esa Arcadia infantil ten a súa materialización no uso da lingua galega (que tamén foi a lingua na que se iniciou nos estudos) e que nunca abandonou, ligando, tempo polo medio, con ese “niño de galeguistas” como dis ti no libro, que será a revista Saudade, publicación mexicana en galego…podes comentar un pouco deste vencello non soamente coa cultura galega, senón coa lingua como instrumento?\nSaudade, aínda que con menos calidade estética que a posterior Vieiros, é unha revista que convido a (re)ler, hai unha boa reedición facsímile feita polo Centro Ramón Piñeiro (que se pode consultar en papel na Biblioteca Xeral, como eu fixen hai anos, mais agora tamén en pdf na rede: http://www.cirp.es/pub/docs/revrec/saudade.pdf). Os dous proxectos, fundamentais na biografía de exiliado de Florencio Delgado Gurriarán, teñen como norte a lingua e a cultura galega. Saudade, que citas, tiña un subtítulo abondo significativo Verba Galega nas Américas. Entre os seus presupostos está a continuada defensa da lingua galega como símbolo identitario, até boa parte da publicidade está en galego, inaudito naquel tempo, e para ese obxectivo de dignificar o noso bota man de numerosas colaboracións, case medio cento de nomes que van desde os clásicos do noso Rexurdimento até autores contemporáneos do poeta corgomés, tanto do exilio e da emigración, como do denominado “exilio interior”. Por certo, alén de Rosalía tan só dúas mulleres, Chita Lamas (dona de Ramiro Illa Couto, membro do consello de redacción) e a poeta ourensá Pura Vázquez. Malia predominar a creación literaria, sobre todo a poética, na revista tiveron acubillo todas as temáticas, desde a antropoloxía até as diferentes manifestacións artísticas, música, pintura…\n4.- Despois do perigo vivido durante a fuxida trala Guerra Civil, o asentamento laboral e persoal en México e seguir coa súa tarefa de difusión e contacto cultural coa terra, destaca ese traballo como tradutor de fontes ben variadas e, tamén, as recensións das obras que chegaban de Galaxia. Esa comunicación, mar e ditadura polo medio, deu uns froitos ben interesantes alén da terra. Podes comentar algo da antoloxía Poesía inglesa e francesa verquida ao galego?\nA colectánea Poesía inglesa e francesa vertida ao galego (Buenos Aires: Alborada, 1949) foi elaborada a tres mans, en colaboración con Plácido R. Castro e Lois Tobío Fernández, e cos mecanoscritos desta obra coa os seus autores foron premiados no certame literario convocado no XXV aniversario da Federación de Sociedades Gallegas (FSG) na emigración arxentina. É importante salientar que Florencio anosou trece autores en lingua francesa (Rimbaud, Mallarmé, Regnier, Valéry, Claudel, Tristan Klingsor ‒pseudónimo de Léon Leclère‒, Lucie Delarue-Mardrus, Cocteau, Drieu la Rochelle, Philippe Chabaneix, o flamengo Maeterlinck, a escritora de orixe romanesa Hélène Vacaresco e o escritor de orixe uruguaia Jules Supervielle) e que anos despois tamén realizou a primeira versión galega do Cimetière marin, de Valéry. É un fito para a nosa cultura, como o foi antes poñamos por caso que Ramón Otero Pedrayo traducise fragmentos do Ulysses de James Joyce, porque facía parte da estratexia do galeguismo para demostrar que a lingua galega era adecuada para traducir, anosar, calquera texto da literatura universal. Por outra parte, esas traducións dan conta da bagaxe lectora que Florencio atesouraba e tamén esas lecturas poéticas van influenciar a modernización do seu propio discurso literario.\n5-Despois de Bebedeira- publicado pola Nós de Ánxel Casal -atopamos unha voz radicalmente distinta en FDG no Cancioneiro da Loita Galega, no que o autor maioritario desta antoloxía é “Nadel”, pseudónimo do poeta. Fronte o lirismo primixenio unha verba combativa, dura e belixerante, con fondas homenaxes a compañeiros desaparecidos e tamén poesía satírica adicada a Franco.\nO orixinal do Cancioneiro da loita galega (1943), do que por certo tedes un exemplar na Biblioteca América que as persoas investigadoras coma min poden consultar, publicouno o Partido Galeguista de México o Día de Galiza de 1943, editouse nunha imprenta da cidade de Durango que estaba participada polo Goberno de México, e leva a seguinte dedicatoria: «En lembranza / de Ángel Casal; / de Xohan Carballeira; / de Pepe e Manoel Castelao; / de Todol-os irmans; / de Todol-os Galegos. / Mortos por Galiza.»\nPor volta de 1996 as desaparecidas Edicións do Castro, do chorado e lembrado Isaac Díaz Pardo, fixeron unha edición facsimilar, que tamén tedes no catálogo da Biblioteca Xeral e para o que se usou un orixinal depositado na biblioteca da Fundación Penzol, e no seu limiar o profesor Alonso Montero sinala que o verdadeiro armadanzas do proxecto literario foi Florencio.\nComo ben sinalas, nunha ducia de poemas Delgado Gurriarán utilizou o pseudónimo Nadel, aos que o seu biógrafo Ricardo Gurriarán (1999, 2022) engadiu dous sen asinar por atopar os manuscritos no arquivo persoal do poeta e outros dous asinados co pseudónimo R. Miño, plo que é o autor máis prolífico da colectánea. Do punto de vista formal predominan os romances polimétricos e os sonetos como as elexías «Alexandre Bóveda», «Segundo García» e «Un guerrilleiro». Os máis teñen epígrafes reveladoras, poñamos por caso: «Ía a misa de doce», «Levan a Cristo por fora», «A un vello falanxista», «Home pequeno‒fol de veneno» e «Foliada para o día da Victoria». En efecto hai versos satíricos contra Franco, nomeadamente en «As cabalgadas do Farrucón Farruquiño» ou «Home pequeno – Fol de Veneno». Velaquí unha pequena mostra:\nE o “duce” da Italia\nTamén llas bicache,\npra que te fixeran\no que ti soñache.\n6.-No teu libro trazas, nese sentido, un percorrido pola produción poética de FDG non exenta de certos ollares críticos, ao xuízo de hoxendía, a algún poema en concreto no que o erotismo pode revestirse dun aura patriarcal e mesmo colonialista, non?\nNun artigo intitulado «A sensualidade na poesía de Florencio Delgado Gurriarán» que vou publicar no Faro da Cultura, suplemento cultural do Faro de Vigo, abondo nesa idea. A crítica feminista, nunha lectura contemporánea, sinala que algúns dos versos amatorios son reprobables ao demostraren un acusado eurocentrismo e machismo, sobre todo nos “Poemas mexicanos” e de xeito singular no erotismo do baile dunha ‘preta’ que se describe en “Rumba”, con enunciados deste teor: “Preta, / preta de arrecendo bravo, / preta, / ¡ouh preta!, teu corpo é todo / berro a chamar polo macho.”\nXosé Ramón Pena (2022) fai notar que o citado poema, malia aparecer nese apartado, nada tería ver cos anos do seu exilio mexicano pois unha primeira versión xa lle fora enviada a Filgueira Valverde para a fanada antoloxía de 1936 e a temática estaría na liña da imaxe evocativa sobre a paixón das mulleres do trópico tan presente nas literaturas hispánicas das décadas anteriores e que se emparenta con poéticas que conformaban o canon literario como a de Rubén Darío.\nEsa e non outra debeu ser a fonte de inspiración para o descarado erotismo de “Rumba”. Nese momento Florencio aínda estaba lonxe da súa experiencia vital achegada a persoas doutra cor. O seu biógrafo Ricardo Gurriarán (1999, 2022) rescatou algunhas imaxes co poeta valdeorrés nunha escala na Martinica por avaría do «Ipanema», que levaba 998 refuxiados políticos que saíran de Bordeos en xuño de 1939 cara a México. Nunha delas, de branco e con dous compañeiros, Florencio conversa con dúas mulleres afromericanas, en defensa da alegría e para esqueceren os horrores da guerra.\n7.- E para rematar…cal sería a túa recomendación para achegarse á obra de FDG?\nA recente edición da súa Obra poética que compilou Xosé Ramón Pena en Xerais permite diferentes ángulos de lectura. Os versos de Florencio Delgado Gurriarán, cheos de ritmo e de musicalidade, permiten achegarse desde a música (como sucedeu con Xela Arias hai varios proxectos en marcha e algún concluído nese senso), hai a quen lle poida interesar máis a súa poesía amatoria, ou a súa poesía sobre a natureza, quen escolla os seus versos báquicos, dionisíacos sobre o mundo da viticultura valdeorresa ou quen prefira a súa poesía de combate ou aqueles textos nos que fai reflexións moi actuais sobre a nosa lingua, e mesmo hai poemas que son como contos ou fábulas adecuados para primeiros lectores e lectoras. En fin, a poesía de Florencio é moi poliédrica e ao tempo carece de moita dificultade de comprensión, está moi achegada á cultura e á lingua popular, porque eu recomendaría entrar sen medo na lectura. É ben difícil non atopar algún poema que nos chegue. De feito, remato cun fragmento da súa segunda (Auto)Poética para a Escolma de Poesía Galega IV. Os contemporáneos (1955) Edición, Limiar e Notas bio-bibliográficas de Francisco Fernández del Riego, onde afirma:\n“A poesía non compre entendela, sinón sentila; a súa función peculiar é a de comunicar unha emoción; non transmitir un pensamento, sinón deixar na sensibilidade do lector unha sorte de vibración que corresponde ó que sinte o poeta.”\nEsta entrada foi publicada en Biografía, Efemérides, Entrevistas, Estudos literarios, Historia, Lingua, Memoria Literaria, Poesía, Política, Versións ou traducións. Garda a ligazón permanente.


e-Folder InFormaSeg 2011-R2 Gestão ... by Akira Sato 405 views\nPropuesta de una planificación real... by Tito Lasen 421 views\nLa uvilla by Yess Romo 677 views\nSegurança na Internet - grupo2 by angelamariana1 297 views\nAppreciation letter by Azida Abd Ghani 58 views\nMudhra scheme by Bharath Iyengar 54 views\ne-Folder InFormaSeg 2011-R2 Gestão de Segurança Inteligente\nCrawler truck-multifunction wood transport carrier\nSegurança na Internet - grupo2\n1. Un CÍRCULO LÍTICO é unmonumento megalítico formado porpedras fitas chantadas no chanformando un círculo ou unha elipse.\n2. En Galiza podemos atopar diferentesCÍRCULOS LÍTICOS.Neste traballo fixarémonos nossegunites:-Freixo (As Pontes)-A Mourela (As Pontes)-Monte Lobeira (Vilanova deArousa)\n3. É un pequeno círculo lítico, localizado no concello dasPontes (A Coruña). Mide 9,50 m de diámetro e está feito con pedras de cuarzobranco ben conservadas , extraídas dos arredores. Tal vez o máis sorprendente do círculo sexa unha curiosaringleira de pequenas lousas chantadas verticalmente no chan daentrada e orientadas de Leste a Oeste. Están unidas entre sí e moisoterradas. Son cinco lousas de pizarra que pretenden dividir oacceso ao círculo en dúas metades. Este círculo está situado nun lugar elevado desde o que secontempla un amplo panorama.\n4. Nas Pontes existe na actulidade unhaasociación que está moi interesada polo temados mouros e de todas as actuacións queestes levaron a cabo ao longo da súaocupación destas terras. Van organizar unhas xorandas neste mesde decembro para afondar sobre estestemas. Para máis información, premer no seguinteenlace: http://www.amigus.org/mourela.php\n5. Neste lugar das Pontes hai dous círculos líticos: O primeiro círculo chámase “Círculo Menor da Mourela”, mide entre uns 7-8metros de diámetro e encóntrase nunha explanada que posúe un outeiro. Estudios posteriores demostraron que lugar o utilizaban para rituais caseque a diario, pois podería tratarse dunha reproducción en pedra do círculo damediciña celta. O segundo círculo chámase “Círculo Maior da Mourela” . Este é o dobre dooutro, medindo arredor duns 14 ou 15 metros de diámetro. Dícese que neste círculo apareceu “A Santa Compaña”. Utilizábase pararituais claves como a celebración de 8 festas principais celtas (Yule, Imbloc,Ostara, Beltane, Coamhain, Lughnasadh, Herfest e Samhain) así como lugar deculto e ofrendas a deuses. Moitos investagadores coinciden en que os dos círculos participaban dentrodo mesmo ritual.\n6. A Mourela GrandeA Mourela Pequena.\n7. Atópase nunha chaira situada ao pé do monte.Ten uns18 metros de diámetro e parececonformado por unha única liña de pedrasirregulares de mediano e gran tamaño. Descoñécese a época da súa construción xa que os investigadores non se poñen de acordo en que momento da prehistoria se fixeron.Desde hai dous anos os este círculo lítico é obxecto de estudo do grupo de arqueólogos do CSIC.http://www.historiayarqueologia.com/profiles/blogs/el- circulo-litico-de-lobeira\n8. TRABALLO REALIZADO POR:ESPERANZA VÁZQUEZ DOPICO.


Presentación da Festa. Sábado 3 de Xullo. Pazo de Mos | Festa da Prehistoria\nPresentación da Festa. Sábado 3 de Xullo. Pazo de Mos\nBy festadaprehistoria 02/07/2010\nEste sábado,3 de xullo, ás 16:00 h., no Pazo de Mos, os membros da Asociación Cultural Festa da Prehistoria farán un repaso das actividades previstas para a 9º edición de esta festa.\nKiko Da Silva, colaborador habitual da festa presentará o último número da revista galega de humor “Retranca”.\nO debuxante de cómics Kiko Da Silva é o autor do cartel deste ano. O deseño, que sae dunha viñeta do colectivo A Santa Compaña, do que forma parte, fai referencia ó problema lingüístico, e será o lema da IX Festa da Prehistoria, xa que no ritual de invocación ós espíritos da Mámoa da Penacova o chamán pedirálle os nosos antergos proteción para a lingua galega.\nKiko Da Silva aproveitará a cita para presentar o último número da revista de humor galego “Retranca”,que el mesmo dirixe.\nVenres, 6 de Agosto: o parque da Penacova, convertido xa nun poboado do Neolítico, será ocupado polas máis de 40 tribus participantes.\nNesta primeira xornada proxectaranse as curtametraxes presentadas ó 3º concurso de Curtas da Prehistoria. Despois do cine, a música das charangas e os grupos de percusión alegrarán a primeira velada prehistórica.\nSábado, 7 de agosto (día grande): dende pola mañá haberá obradoiros e demostracións que nos achegarán ó xeito de vida e costumes dos homes do Neolítico.\nComa novidade, este ano na choza comunitaria haberá unha exposición “HUMOR RUPESTRE: MOSTRA DE VIÑETAS CAVERNÍCOLAS”, unha mostra de viñetas prehistóricas dos debuxantes do país. Contaremos cos debuxos de autores da comarca da Louriña como Juancho Castaño, Isidoro, Seve Lago Palmero, Marcos Escudero, Dani Burgos, etc,…. Tamén participarán Luis Davila, Kiko Da Silva e outros autores recoñecidos no mundo cómic galego, grazas á colaboración especial da revista “RETRANCA”.\nA compañía de títeres “TANXARINA” presentará o seu novo espectáculo “Troglodita”. Haberá dúas funcións pola mañá e outras dúas pola tarde.\nA gastronomía prehistórica está asegurada cunha amplia oferta de platos típicos coma polbo á feira, carne ó caldeiro e asados entre outros.\nDespois da comida chega o tradicional ataque das tribos visitantes á Lapiñeira da Fraga, unha cova natural próxima na que habitan as tribos da parroquia de Mos. O actor Eduardo Rodríguez “Tatán” encarnará ó “Gran Chamán” para poñer paz, agasallar a tódalas tribos e transmitir a mensaxe dos espíritos.\nA tarde remata cos xogos olímpicos da Prehistoria e o levantamento dun menhir. As tribos participantes terán que arrastrar e levantar unha pedra de case 2.000 kg cos metodos utilizados polos construtores megalíticos 4.500 anos antes da nosa era.\nPola noite, despois do ritual de invocación ós espíritos soterrados na Mámoa da Penacova chagará o tempo das actuacións musicais dos grupos Pesdelán, O Sonoro Maxín e Falperris.\nA programación compleméntase cunha exposición sobre os gravados rupestres, que será inaugurada o 17 de xullo e un roteiro polos petróglifos de Louredo o día 18.\nOs interesados en participar activamente na festa ou ampliar información sobre o programa poden dirixirse á seguinte dirección de correo electrónico: festadaprehistoria@gmail.com\nOne thought on “Presentación da Festa. Sábado 3 de Xullo. Pazo de Mos”


A importancia dunha aula dixital | Novas do Eixo Atlántico | Novas do Eixo Atlántico\nRamón Rodríguez Palleiro | "Moncho do Orzán"\nFrancisco Puñal Suárez | Ramón Rodríguez Palleiro , “Moncho do Orzán” (A Coruña, 1985) é un mozo inquedo e preocupado pola cultura galega, a música deste país e tamén pola docencia das novas tecnoloxías dixitais.\nFormouse no mundo da gaita da man dos mestres Raúl Galego e Ricardo Santos. Foi vogal da Asociación de Gaiteiros nos anos 2004 e 2005. Antigo membro do quinteto Os Cataventos e do grupo folque Barallete. Tamén ten colaborado musicando espectáculos coa Compañía Femme Fatale e co Grupo de Teatro da A.C. Alexandre Bóveda. É corista, actor e arquiveiro de Cántigas da Terra. Investiga o pasado e o presente dos Coros Galegos, poñendo de relevancia a súa importancia dentro da cultura propia. Forma parte, ademais, do colectivo poético-musical In Nave Civitas e actualmente estuda cuarto curso do Grao Profesional de Acordeón.\nGradouse en Enxeñaría Técnica de Telecomunicacións pola Universidade de Vigo e agora, coa creación das Aulas Tecnolóxicas m8factorial, radicada na Rúa do Socorro 55, na Coruña, tamén emprega a docencia como unha arma de futuro para espertar a arela de coñecemento en nenos, mozos e adultos.\nMoncho, cales son os obxectivos de m8factorial?\nCando os meus pais e avós eran cativos construían os seus propios xoguetes, no entanto eu xa fun de mercalos feitos. Por iso un dos obxectivos de m8factorial é que as novas xeracións volten construír e crear de cero brinquedos novos, incorporándolles elementos da tecnoloxía do século XXI, como a robótica. Este camiño permítenos situar a creatividade como eixo da aprendizaxe. Fronte a obriga memorística imposta nos plans de ensino reglado, nós propoñemos a experimentación como o camiño lóxico para aprender: interactuar, emocionarse e, polo tanto, lembrar.\nQue tipo de obradoiros impartides?\nPara os máis novos (6-9 anos) temos a Factoría de Inventos, un espazo para coñecer os principios básicos da ciencia e da matemática: desde facer xirar un motor homopolar até facer bailes cos graos da circunferencia! E, por suposto, construímos xoguetes con materiais da natureza para logo programalos e movelos mediante puzzles, como un brazo robótico en madeira con motores.\nDos 10 anos en diante, o alumnado pode escoller entre robótica & gadgets e programación de videoxogos. En robótica afondamos na construción de artefactos saídos do maxín colectivo, empregando tecnoloxía reciclada (motores de impresoras vellas, ordenadores en desuso, imáns de microondas, etc). En programación creamos un videoxogo completo, realizando guiados e en equipo todo o proceso creativo: guión, deseño gráfico, código e presentación.\nCales son aqueles dos que as nenas e nenos máis gostan?\nCertamente hai para todos os gostos. Hai quen prefire crear unha aventura e debuxala para logo incluíla nun videoxogo e a quen lle presta inventar e construír novos trebellos robotizados. Até o momento, aquel que máis éxito atinxiu foi a arpa láser: un marco de madeira con láseres que ao interromper o paso de luz fan soar cadansúa nota asociada, un instrumento musical tecnolóxico e artesán a un tempo.\nPor que é importante, ao teu ver, fomentar este tipo de ensino?\nPrincipalmente porque contribúe, como xa comentei antes, a unha aprendizaxe non memorística (senón emocional), baseada na experimentación. Ademais, dado que o noso presente está cheo de desafíos científico-técnicos e socio-culturais, cómpre formar novas xeracións con sólida formación humanista onde a ciencia e a tecnoloxía, empregada no ben común, son a cerna no progreso da sociedade. Nesta liña de pensamento fomentamos o software e hardware libre, a reciclaxe, a construción con materiais da natureza, o coidado e o coñecemento do entorno e outros aspectos esenciais como a integración ou a diversidade lingüística (incluíndo a lingua de signos).\nQue próximos obradoiros ides realizar?\nCara o verán organizaremos, entre outros, un obradoiro de construción de instrumentos musicais tanto artesanais como impresos en 3D e tamén cursos para formación do profesorado en robótica e programación.\nComo compatibilizas a túa faceta como músico e estudante de acordeón con esta actividade docente?\nUnha boa planificación, constancia e unhas enormes ganas de estar sempre coa mente activa son claves para combinar as distintas facetas. Se ben a docencia esixe xerar novos contidos arreo e a música demanda regularidade, ambas en complemento establecen unha sinerxia máxica para o fomento da creatividade.\nPublicado o 16 Mar 2017 en Entrevistas.


A aldea de Borneiro, compendio da Historia galega - La Opinión A Coruña\nA aldea de Borneiro, compendio da Historia galega\nfelipe senén 02.10.2016 | 03:02\nA aldea de Borneiro, compendio da Historia galega la opinión\nCruceiro viradeiro de Borneiro.\nHai lugares cara aos que nos arrastra ese espírito santo que é ansia de saber. Iso sentía o romántico bardo Eduardo Pondal dende o seu caserón natal nas ribeiras do Anllóns. Bergantiños, herdeiro de Brigantia, beiramar de labirínticos chanzos, cubertos de millo, escenarios de traballo pra homes e mulleres cubertas con pano e brincos de ouro nas orellas, enloitadas, na esfolla, no debullar do millo e noutrora no fiadeiro, ollando cara ao atlántico. De acentos esbarradizos, apropiados pra regueifa e cantares con pandeiro, coa morriña de emigrantes por todos os mares e encrucilladas.\nTerras estudadas polo meu amigo Xosé María Lema Suárez, do que aquí nos valemos. O Chan de Borneiro pertence ao concello de Cabana de Bergantiños, arciprestazgo de Soneira. Por un documento do ano 1095 sabemos que daquela Burnario est in territorio subnario prope litore maris esto é Soneira (sub-Neria), borde da enseada de Canduas, entre Corme e Laxe, a carón do mítico Monte Branco. Terra de augas, que, como o seu topónimo indica, propicia pro millo branco, ou alburnum, do que se fai a broa. De lameiros e carballeiras nas que grallan os feros corvos. Chaira sobre a que, de sempre, se erguen altares, megalitos, pórticos de misterios. Auténtico "confín dos verdes castros", misión pra homiños cristianizadores, tamén de soberbios fidalgos e clero, construtores de torres e templos. Nación de artesáns, de aventureiros a filosofar... Borneiro abeira vellos camiños, acompañados de cruceiros, algúns deles cruces viradoiras, pra orientar aos bos ventos, debuxadas por Castelao. Cotián viacrucis pra arrieiros xalleiráns e moinantes, por onde aínda perdura a memoria do paso de Pondal, a cabalo, camiño de Nemiña, ás pasantías de latíns do tío cura... E, como non, parroquia con patrón no San Xoán, das augas e das cachelas de lume que abren ao solsticio de verán. Cos lugares de o Briño, Dombate, Fontefría, a Gándara, Regueira, Vilaseco e Vista Alegre.\nChan sobre a que asoma a altiva a osamenta pétrea do dolmen de Dombate, así o cantou Pondal no 1895. Para os paisanos era a "Fornela de Vilaseco", onde mesmo puidera estar a orixe do seu topónimo (Dominus abbatis), en relación co acubillo pra un ermitán coa súa misión de facer da Nai Venus Virxe das Virtudes, ofrecendo remedios pra curar, cultivar, construír... bases para un primitivo mosteiro bieito, o de Vilanova, que chegou a depender de Moraime, escola de príncipes. Polo 1745 pasa por aquí o Padre Sarmiento e conta que en Canduas viu unha campa inscrita e que lle dixeron procedía do mosteiro de Borneiro...\nDombate atrae a curiosidade de sabios como Murguía, os Parga Pondal, López Cuevillas, Leisner, García Martinez, Shee Twohig e a final dos nosos oitenta dos arqueólogos Bello Dieguez e máis recentemente de Lestón Gómez que o estudaron, coa posta en valor pola Deputación da Coruña, a súa propietaria. Monumento construído sobre outro máis pequeno e antigo, ambos coa súa coiraza que iría cuberta coa mámoa, circunscrita por unha enigmática gabia. Na entrada do corredor, o que permite a entrada na cámara da morte da luz alboreira, atopouse unha restra de ídolos en pedra. Mais a particularidade do monumento son as gravados e as pinturas do interior, festonados vermellos e negros sobre imprimación branca que nos remiten á cestería. Monumento datado polo 3800 a.C. reutilizado polo 2500 a.C. o final do Neolítico, o Megalitismo, cando os grupos de "domesticadores" se xerarquizan. Xacemento dende o noso 2010 amparado baixo unha gran carcasa de madeira e vidro, deseño do arquitecto Francisco Vidal Pérez. Con espazos didácticos onde o neodolmen e a reprodución dos achados que conformaban o enxoval permiten a mellor comprensión: machados de pedra puída, doas, puntas de frecha... os orixinais atópanse no Arqueolóxico da Coruña. O polígrafo coruñés César Antonio Molina en Todo se arregla caminando dedica un sentido capítulo a este conxugar de tempos.\nA secuencia Prehistórica continúa na parroquia coa cista da Idade do Cobre, o 2.000 a. C, atopada no lugar de Insua e hoxe no Museo Arqueolóxico da Coruña. Estrutura de laxes decoradas en zig-zags, para un enterramento de inhumación en crequenas.\nBorneiro sempre nos dirixe á croa do castro, espiral de foxos e terrapléns entre os que aniña o tempo, auditorio natural pra escoitar aos "rumorosos de escume arume arpado". Xacemento nos anos modernistas dado a coñecer por Salvador Parga Pondal e Pérez Bustamante, daquela escavado por Sebastián García-Paz e logo, a finais dos sesenta por Xorxe Xoán Eiroa e nos oitenta por Ana Romero Masiá. Asentamento posiblemente vinculado á explotación do ferro, do século VI a. C ao II d.C. Habitat cuberto na maior parte por pallozas circulares, coas súas lareiras, cubertas por conos de palla... Interesantes na entrada a estrutura dun "monumento tipo sauna", necesario pra hixiene dos que entraban nesta gens ou grupo familiar. No Museo Arqueolóxico da Coruña móstranse os achados aparecidos.\nSobre a aldea campa a parroquial, refeita no século XVI e nos finais do XVIII rematada no sc. XX baixo a dirección de Tomás de Castro a capela maior, a bóveda e a sancristía. O retablo é mostra da obra dos santeiros locais do XVIII, os Martínez, con produción por toda Soneira e máis alá: Xoán Antonio, o seu fillo Ignacio, así como a imaxe do Socorro, é de Xan, o neto ... e sigue a saga en Agostiño Martínez Ribera...\nOs predios dos señores das Torres do Allo en Zás, os Rioboo, esténdense até Borneiro... levan ao Briño, con carballeira, braña e fonte milagreira, que celebra romaría cada 18 de xullo en honra da Virxe das Virtudes a que pola metade do século XVIII comparte coa confraría do Carme. Templo do século XVI, no que continuaron as obras xornaleiros canteiros de Pazo de Tines, en Vimianzo. Solemne fachada do imaxineiro Domingos Martinez, tal como consta en epígrafe .No interior con imaxes dos borneiráns Martinez, de Xoán Antonio é a imaxe das Virtudes.\nO paso de Xoaquín Lorenzo quedou constatado en Notas Etnográficas da Parroquia de Borneiro para publicar no 1936, nos Arquivos do Seminario de Estudos Galegos: a casa, a vida , o mobiliario, os adornos. A cultura como recurso sobre o que seguir.\nPaisaxes e paisanaxes idealizados nas pinturas naif de Manuel do Monte, Manuel Lema Otero (1916-1991), borneirán profundador, inventor, un espontáneo Chagall noso, que deixara testemuño do vivido: a aldea, as festas... e do Fronte do Ebro, no 1981 Premio internacional de pintura naif da Fundación Barrié de La Maza.\nConferencia de García Negro sobre Pondal\nLa Diputación escanea los grabados del dolmen de Dombate para "avanzar en su conocimiento"\nOtra vida para el pino de Eduardo Pondal


Segundo trasladou este luns o alcalde, o goberno de Vigo vén de asinar o anuncio das prazas convocadas, unha vez derrogada a suspensión dos procedementos administrativos polo Covid-19. O Concello retoma a oferta, con 62 vacantes para Policía Local e 24 máis para os Bombeiros.\nEste luns acométense os traballos de instalación das ramplas situadas entre as rúas Ecuador e Venezuela e desde mañá irán colocándose os pórticos que conforman a cuberta das ramplas. O goberno municipal iniciou tamén as probas de carga do ascensor de Camilo José Cela.\nO Concello de Vigo cederá o recinto deportivo para a celebración da fase de ascenso da 3ª División Nacional de fútbol masculino, que enfrontará á SD Compostela, o Ourense CF SAD, o Arosa SC e o CD Barco. As eliminatorias disputaranse o 18 e 19 de xullo e a final, o 25 de xullo.


O PPdeG apoia demandar á Xunta que defenda na redefinición do Corredor Atlántico de Mercadorías incorporar a conexión ferroviaria dos portos de Vigo e A Coruña - PP de Galicia\nO PPdeG apoia demandar á Xunta que defenda na redefinición do Corredor Atlántico de Mercadorías incorporar a conexión ferroviaria dos portos de Vigo e A Coruña\nSantiago, 20 de decembro de 2017.- O Grupo Popular apoiou hoxe no Parlamento galego a aprobación dunha proposición non de lei a través da que se insta á Xunta a defender a redefinición do Corredor Atlántico de Mercadorías, de xeito que incorpore e priorice a conexión ferroviaria dos portos galegos de Vigo e A Coruña co seu trazado español actual, a través de Monforte, León e Palencia.\nAdemais, establécese o ano 2018 como referencia para acadar esta redefinición, de xeito que poida incluírse o seu financiamento no próximo período comunitario de programación.\nA iniciativa aprobada hoxe inclúe, así mesmo, que o Goberno central traslade esta demanda á Comisión Europea, ao Parlamento Europeo, ao Consello Europeo, ao Comité Económico e Social Europeo e ao Comité das Rexións; ao tempo que se demanda o impulso da colaboración doutras comunidades autónomas, concellos e deputacións provinciais para avanzar nesta proposta.\nA deputada popular Julia Rodríguez lembrou que na negociación levada a cabo en outubro de 2011 para a revisión da Rede Transeuropea de Transporte, xestionada polo ex ministro socialista de Fomento José Blanco, “resultou que Galicia e todo o noroeste peninsular quedaban fóra do Corredor Atlántico de transporte de mercadorías, aínda que se incluían na rede básica”.\n“O feito de quedar fora do trazado do Corredor Atlántico, deixa Galicia á marxe da modernización ferroviaria e lastra os nosos portos, ao impedir que sexan mais competitivos fronte a outros como os vascos ou o portugués de Leixoes”, sinalou. Deste xeito, Julia Rodríguez considerou “fundamental a integración das infraestruturas ferroviarias galegas no Corredor Atlántico de Transporte de Mercadorías para a competitividade das nosas empresas e dos nosos portos; en definitiva, é fundamental para mellorar a competitividade e a capacidade loxística de Galicia”.\nA deputada popular manifestou que “a importancia de que se inclúa no trazado do Corredor Atlántico a liña ferroviaria Palencia-León-Monforte, que continúa por Ourense cara os portos de Vigo e A Coruña, xunto coa transcendencia que tería para os nós loxísticos de A Coruña, Vigo e o Porto Seco de Monforte, fai que o noso interese estea en acadar a maior unidade e fortaleza na defensa desa inclusión”.\nNeste sentido, sinalou que “o Goberno galego non só está a defender a inclusión de Galicia no Corredor Atlántico, senón que o está facendo conxuntamente con outras comunidades como Asturias ou Castela e León”.\n“A incorporación de novos corredores non se fai de modo arbitrario, senón que é resultado dunha serie de negociacións para a revisión do regulamento da Rede Transeuropea, que se fai para cada período determinado, polo que consideramos que esta redefinición do Corredor Atlántico de Mercadorías deberá levarse a cabo na primeira revisión dos corredores que se realice desde a Comisión Europea”, explicou.


PAe - Actualizada a Guía sobre taxonomía de referencia para o Catálogo de Produtos de Seguridade TIC, CPSTIC, recomendados polo CCN\nO Centro Criptolóxico Nacional (CCN) actualizou o seu Guía CCN-STIC 140. Taxonomía de referencia para produtos de Seguridade TIC , na que se establece unha clasificación de produtos ao redor de diversas categorías e familias como base para a ordenación dos Produtos Cualificados incluídos no Catálogo de Produtos de Seguridade TIC (CPSTIC).\nComo principal novidade, a Guía amplía o seu alcance para conter, como anexos, os Requisitos Fundamentais de Seguridade (RFS) de familias de produtos e servizos que forman parte da arquitectura de seguridade dun sistema con categoría media ou básica no Esquema Nacional de Seguridade (ENS). Ademais, actualizou a taxonomía con novas familias de produtos: virtualización, control de acceso a rede e xestión de acceso privilexiado (PAM).\nPor último, o documento incluíu unha nova categoría para produtos aprobados baixo a denominación de “protección contornas tácticas”. Nela atópanse as familias de produtos cuxo propósito principal é a protección da información e as comunicacións en contornas tácticas ou despregadas.


Esgotados os fondos do Plan Renove - Campo Galego\nInicio / Desenvolvemento rural / Rematados os fondos do Plan Renove de maquinaria agrícola\nAs organizacións agrarias pídenlle ó Ministerio de Agricultura que incremente a partida económica para atender a demanda rexistrada nesta convocatoria, logo de que se esgotasen os 5 millóns de euros iniciais\nCampo Galego 10/05/2019 10:37 a.m.\nA penas un mes despois de que se abrira o prazo para a tramitación de solicitudes do Plan Renove para a compra de maquinaria agrícola, os fondos previstos están case esgotados.\nO volume de peticións presentadas nestes primeiros días cubriu xa boa parte dos fondos habilitados. Así, na mañá de onte había dispoñibles aínda algo máis de 250.000 euros. Porén, esa mesma xornada pola tarde a cantidade reducírase ata quedar só 31.500 euros.\nO Ministerio de Agricultura dispuxo para esta convocatoria un orzamento de 5 millóns de euros, unha cantidade que distintas organizacións agrarias consideran insuficiente xa nun principio e, máis aínda, logo da demanda rexistrada.\nDe non se ampliar o orzamento, as solicitudes que se tramiten a partir de agora pasarían xa a unha listaxe de agarda\nA falta de fondos conleva que a convocatoria entre en reserva provisional cando aínda quedan case 4 meses para presentar solicitudes, logo de que o Ministerio ampliase este ano o prazo ata o 15 de setembro.\nDe non se aumentar o orzamento, as solicitudes que se tramiten a partir de agora pasarían xa a unha listaxe de agarda e, salvo que se produzan renuncias, estas peticións quedarían sen atender, posto que os expedientes resolveranse segundo a orde de entrada.\nDistintas organizacións agrarias como a Coag ou Unión de Unións apuntan a que o volume de solicitudes atende a que nesta convocatoria volveran ampliarse as axudas a todo tipo de maquinaria, logo de que o ano pasado o Plan Renove se centrase só na adquisición de maquinaria adaptada para a aplicación de xurros.\nNeste senso, tanto a Unión de Unións de Agricultores e Gandeiros como a Coordinadora de Organizacións de Agricultores e Gandeiros (Coag) reprochan que na convocatoria pasada quedaran sen aplicar arredor duns 2,3 millóns de euros dos fondos dispostos.\nIncrementar os fondos\nAnte esta situación, as organizacións agrarias, demándanlle ó Ministerio un incremento dos fondos co que atender a demanda rexistrada. Dende a Unión de Unións de Agricultores e Gandeiros solicitan que a admisión de solicitudes se manteña aberta e que se habiliten os fondos que sexan precisos para atender a totalidade da demanda de subvencións que se presenten.\nUnión de Unións solicita manter aberta a tramitación de solicitudes e que se dispoñan os fondos para cubrir a demanda\nPola súa banda, Coag tramitou unha petición formal ó Ministerio de Agricultura en funcións para que, alomenos, duplique os fondos para o plan, ante a demanda rexistrada nesta convocatoria.\n“Este incremento das solicitudes demostra que, coa ampliación a todo tipo de maquinaria, a ficha orzamentaria de 5 millóns é claramente insuficiente para a demanda existente”, apunta Miguel Blanco, secretario xeral de Coag.\nA Coag pide, alomenos, que se duplique o orzamento destinado ó Plan Renove ante a demanda rexistrada\nA Coag reivindica que é imprescindible un maior esforzo orzamentario para atender as necesidades de mecanización e modernización da agricultura e gandería española. A entidade incide en que estas axudas contribúen a que os produtores conten con máquinas enerxeticamente máis eficientes, con maior capacidade de traballo, máis seguras e respectuosas co medio ambiente.\nIncluír os gastos para cumprir a normativa de xurros\nPor outra parte, Unión de Unións tamén aproveitou para solicitar ó Ministerio de Agricultura que inclúa de novo nestas axudas os custos do proxecto de reforma para colocar o dispositivo de xurros e os derivados da homologación da maquinaria. Estes gastos, logo dun cambio de criterio, quedaron excluídos das axudas do Plan Renove.\nAxudas para maquinaria asociativa en Galicia\nEn Galicia, entre tanto, a Xunta anuncia a próxima convocatoria no Diario Oficial de Galicia (DOG) das axudas para fomento da maquinaria en réxime asociativo, dirixidas a cooperativas, Cumas e Sats. Haberá un presuposto de 2,8 millóns de euros e financiaranse o 35% dos custos, cantidade que poderá incrementarse ata o 50% cando o beneficiario proceda dunha fusión de cooperativas ou estea en zonas con limitacións naturais. A convocatoria estará aberta un mes.