Temas: ASASINATO JOSé COUSO AUDIENCIA NACIONAL TRIBUNAL SUPREMO CONDENA\nPor Europa Press / Redacción | Compostela | 15/07/2021 | Actualizada ás 15:01\nA Sección Quinta da Sala do Contencioso do Tribunal Supremo confirmou a sentenza da Audiencia Nacional que declaraba a responsabilidade patrimonial do Estado polos prexuízos ocasionados á viúva e aos dous fillos do cámara de Telecinco José Couso asasinado hai 16 anos en Bagdad pola omisión de protección diplomática.\nNa sentenza, o alto tribunal desestima o recurso de casación interposto polo Avogado do Estado contra a sentenza recorrida, e que recoñeceu o dereito a unha indemnización de 182.290 euros á familia de Couso. Do total, 99.430 euros serán para a viúva e 41.430 para cada un dos dous fillos.\nAsí, o relatorio do maxistrado Wenceslao Olea Godoy, declara que "os cidadáns españois teñen dereito á protección diplomática por parte da Administración nacional, para o resarcimiento dos prexuízos ocasionados por un feito ilícito, conforme ao dereito Internacional, ocasionado directamente por outro Estado".\nIso si, "a condición de que o propio prexudicado non puidese obter a reparación polo mecanismo de Dereito interno do Estado produtor do dano, sempre que estean establecidos e sexa razoable obter un pronunciamento expreso en tempo razoable". Neste caso concreto, a Sala conclúe que o Estado español omitiu a protección que lle foi requirida e que estaba obrigado a outorgar á familia de Couso.\nLAMENTA QUE O ESTADO DESE "POR BOS OS ARGUMENTOS DADOS"\nPor iso, a Sala critica que o Estado optase por "dar a calada por resposta" ou que se limitase "a dar por bos os argumentos dados en contra da ilicitude do feito polo Estado que o ocasionou". "En canto aínda que é certo que o Estado español non pode impor dita declaración no ámbito internacional, tampouco está obrigado a dar por boas esas explicacións, como xa antes se dixo", apunta.\nPara o Supremo, "o que non é admisible é omitir calquera acción que non sexa a de dar por boas as concisas explicacións dadas polas autoridades do Estado que ocasionou o dano, senón a procura dunha valoración obxectiva dos feitos, coas consecuencias que resultasen procedentes".\nNo entanto, para a Sala o "decisivo" á hora de "rexeitar a argumentación do escrito de interposición" é que a Audiencia Nacional "non recoñece o dereito de resarcimento polo falecemento do pai e esposo dos recorrentes, menos aínda, porque deba o Estado español asumir o risco dun profesional nacional que falece no exercicio da súa actividade".\nO TS RATIFICA A SENTENZA DA AUDIENCIA NACIONAL\nA decisión do alto tribunal ratifica a sentenza ditada en xaneiro de 2020 pola Sección Cuarta da Sala do Contencioso-Administrativo da Audiencia Nacional, que condenou ao Estado a indemnizar á familia do cámara de Telecinco.\nA sentenza, da que foi relatora o maxistrado Ignacio Da Cova, establecía que o Estado non emprendera "accións ante outro Estado" que incorrera " nun ilícito internacional" a fin de conseguir reparación do dano causado por esa conduta.\n"Non consta a realización de xestión algunha tendente non xa ao recoñecemento da ilicitud do ataque, senón á reparación das súas consecuencias patrimoniais dun modo razoable. E iso a pesar das moi numerosas peticións que respecto diso de formularon por diversos grupos parlamentarios", dicía a sentenza.\nAsí as cousas, a Avogacía do Estado recorreu a decisión da Audiencia Nacional. A entón portavoz do Goberno, María Jesús Montero, aludiu a "cuestións técnicas" para xustificar a actuación dos servizos xurídicos do Estado, resaltando que o Executivo "sempre mostrou a súa solidariedade e apoio á familia de José Couso".\nPara a familia do cámara, a sentenza da Audiencia Nacional supuxo entón un éxito xudicial despois de 17 anos litigando para tratar de traer ante a xustiza aos responsables do ataque ao Hotel Palestina de Bagdad.


Para Ramirás é moi importante darse a coñecer, e que a xente descubra o seu alto valor patrimonial, histórico, literario e natural. Dende esta sección poderás ter aceso a información sobre todo o que precisas para aloxarte, onde comer, que visitar e, tamén, unas pinceladas sobre a historia deste pobo galego.\nÉ Ramirás un Concello creado en 1926, tras a fusión dos antigos de Freás de Eiras e Vilameá de Ramirás. A cabeza do outrora priorado de Celanova, san Salvador de Paizás, era chamado así mesmo nos tempos antigos “de Eiras”, sabendo pola documentación do mosteiro que era o nome que se lle daba entón ao río Tuño, eixo e centro destas terras desde os primeiros rexistros históricos a fins da Alta Idade Media.\nHoxe en día fanse grandes cambios en pouco tempo, que transforman o espazo, e alteran a percepción dos recordos gravados nas memorias colectivas. O cambio da actividade produtiva nos últimos trinta anos fixo que se abandonasen seculares usos no campo e no bosque, o que afectou á vida e ás propias vivendas. Así as agrupacións de hórreos á beira das eras, tan necesarias para conseguir o pan, hoxe son conxuntos de protección especial como ben cultural, concepto do patrimonio histórico que comezou a aplicarse en España lentamente desde 1960, e que os emigrantes do Concello podían captar con facilidade nos seus lugares de acollida; proceso que non se produciu entre nós ata fai uns quince anos.\nAs imaxes simbólicas principais continúan sendo as das igrexas parroquiais; pero hai novos símbolos en case todas elas e, sobre todo, na capital municipal. Á beira delas están os novos edificios, e os parques e xardíns. Así algún naceu ao seu lado, como o de san Paio dous Pitos. Pero hai outros novos como o escudo e a bandeira do Concello, que unen historia e sentimentos, e que convén destacar como novos signos identificadores da colectividade.\nO municipio de Ramirás encádrase na Comarca de Terra de Celanova na provincia de Ourense, comunidade autónoma de Galicia, España.\nNo ano 2005 o centro do Concello está en O Picouto (parroquia de Freás), á beira da estrada comarcal nº 531, o novo eixo que de Leste a Oeste vertebra o ritmo dos tempos cara a Cortegada e os límites da galeguidade na fronteira portuguesa. Pero parte, como nas épocas antigas, de Celanova, a cabeza comarcal.\nREBULIR: Baile e música tradicional\nIRDI: Autorización de queimas\nMancomunidade Terra de Celanova\nVostede está aquí: Home Turismo\nDeseñado por ZIBLEC\n© 2016 CONCELLO RAMIRÁS. Aviso legal


Pé do Galiñeiro: Historias da vida horríbel I\nmércores, xullo 12, 2017\nHistorias da vida horríbel I\nO home uniformado agardou, por cortesía, que se esgotasen os quince minutos por riba da hora sinalada. Ollou para a porta de entrada, remirou os recantos, encolleu os ombros, afastou un chisco a cabeza e esparexeu as cinzas sobre a herba vizosa do cativo xardín do cemiterio de Feáns, na Coruña.\nA veciñanza das vivendas dormitorio non arrombaban o seu nome dos beizos. Unha veciña afirmaba que a ela non lle ía pasar que para iso tiña a cadela; un home que tampouco, que para iso quedaba cun amigo todos os días para pasear; outros senten vergoña por ter ignorado tantos anos da súa ausencia. Acadou o coñecemento público, incluso a fama, que evitou con excesiva discreción ou illamento depresivo, durante toda unha vida. Os medios escritos e audiovisuais repetían o seu nome e aireaban as circunstancias, causándolle un enorme desagrado. Ela ocultárao con decisión, durante, xa non lembra cantos anos... cinco... seis?.\nAquel día, pouco despois de que morrese a mamá, revisara a cartilla do banco e as domiciliacións, aparcara o coche, baleirara a caixa de correo; sentou no corredor e non lembra o que pasou. Foise consumido con sosego, con lentitude discreta, calada como vivira, como para non deixar pegada do seu paso, nin cheiro...\nAs ordes bancarias seguían a se executar, o po a pousar sobre a carrozaría do Peugeot, as cartas do banco a rebordar da caixa ata que o presidente da comunidade lle ordenou ao da limpeza que as gardase nunha bolsa. Primeiro cortáronlle a auga, pero non a precisaba. Despois a luz, éralle igual. Só cando deixou de pagar o alugueiro se decidiron a entrar.\nAlí estaba discreta, silenciosa, como a súa vida. Morta.\nVenres, 7 de xullo de 2017\nO arcebispo que comía as pavías enteiras\nTriste metáfora con sorriso\nZweig en Vigo\nTras a sobremesa\nA señora dos ollos verdes\nA imperturbábel continuidade das elites acostumada...\nEntre toliños limiaos e composteláns\nFranco del Carro\nA brutal diferenza entre Amada e Xosefina\nA Amada de Maiz\nA elaboración mítica da memoria\nVolver a San Simón\nHistorias da vida horríbel III\nHistorias da vida horríbel II\nO lume de Feijoo\nUnha novela de Vigo\nAfeitos a gañar\nA imperturbábel continuidade\nAmada García e os seus arredores\nO Huete de Cáccamo\nNo cárcere da Coruña\nUlrike no MARCO\nTodo por un “agás”.\nDéixovos este post\nVinte e cinco: continúa a frustración?\nAlgunhas consideracións ao abeiro das exhumacións ...\nPresentación de Os fillos do lume de Pedro Feijoo


Curmáns (A voapluma, Diario de Ferrol, 18/02/2001) - Xavier Alcalá\nHome Galego Hemeroteca A voapluma (Diario de Ferrol) Curmáns (A voapluma, Diario de Ferrol, 18/02/2001)\nXavier Alcalá 10th Agosto 2017\t A voapluma (Diario de Ferrol) / Galego / Hemeroteca\nDe novo a CNN tenta mostrar en directo o espectáculo da guerra, pero pouco pode ofrecer porque xa é noite sobre os ceos do Iraq.\nDaquela recorre a un locutor que aparece sobre o escudo poderoso do Pentágono e repite os datos escasos da operación con comentarios polo miúdo para alongar a súa presencia diante das cámaras.\nEn resumo: avións americanos e británicos veñen de castigar as instalacións centrais do sistema antiaéreo iraquí, para evitaren que as forzas do Sadám (que soa a Satán) poidan detectar os movementos de patrulla que fan os castigadores alén do paralelo asignado.\nPorque ianquis e ingleses andan de mans dadas niso da xendarmería voadora, internacional e relacionada coas grandes reservas de petróleo. Fano xuntos e chámanse entre eles cousins: diante do mundo preséntanse como parentes próximos e ao mesmo nivel -nada de relacións materno-filiais coma as dos españois cos iberoamericanos.\nAínda que, na realidade, a vella nación-estado que forxaron os ingleses colonizadores (asoballando primeiramente Gales, Irlanda e Escocia) ten desde hai varias guerras un comportamento filial, pola dependencia, co Young Big Cousin…\nMentres ao Sadám lle pasaban aviso da destrución da súa cacharrería electrónica, o Bush II, en México, pasearía a cabalo polo rancho do Fox, ambos con botas de “chúpame a biqueira” que non sacan nin con traxe.\nA verdade é que esta Boliña Azul sempre tivo amos, pero a cousa vai a peor. Porque non é o mesmo depender da vontade dun lord que da dun curmán do lord rancheiro texano.\n[Diario de Ferrol, A voapluma, 18/02/2001]\nA voapluma / CNN / Curmáns / Diario de Ferrol / Estados Unidos / George Bush junior / Iraq / Saddam Hussein\nPrevious PostPublicidade (A voapluma, Diario de Ferrol, 17/02/2001)\nNext PostIrmandade (A voapluma, Diario de Ferrol, 19/02/2001)


Programa 1: o cásting e primeiras leccións | Series e programas da TVG | CRTVG\nPrograma 1: o cásting e primeiras leccións\n29/07/2014 23:45 h\nPresentado por Beatriz Manjón, consiste nun “reality show”, que se desenvolve nun veleiro de 14 metros e que deixará ronsel por toda a costa galega. Neste veleiro viaxarán concursantes que deberán superar moitas probas desde Ribadeo ata Baiona.\n“Voga, voga mariñeiro”, que consta de 13 capítulos, ten como misión ensinar a manexar un barco a persoas sen experiencia náutica. A produción de TVG e as produtoras MBC e Hdé Visual, arranca a súa andaina con cinco participantes, que deberán superar diferentes probas relacionadas co mundo pesqueiro para gañar unha praza no veleiro que está a piques de saír ao mar. O obxectivo é formar parte da tripulación que vai vivir este verán unha chea de aventuras pola costa galega desde os portos de Ribadeo no norte, ata o de Baiona, co cabo da ría de Vigo.\nOs cinco aspirantes a grumetes estudarán conceptos básicos de náutica e terán que pasar unha proba a nado en Foz. Pero, entre proba e proba, tamén haberá tempo de diversión e festa, algo que aos cinco parece gustarlles moito. Tras as clases maxistrais que os concursantes recibirán no transcurso do programa, o gañador obterá como premio o título de patrón de embarcacións de recreo (PER).\nAprendizaxe, ilusión, tensión, festa e moitas risas é o que lles agarda aos concursantes e aos espectadores da Televisión de Galicia, no primeiro programa de aventura de “Voga, voga mariñeiro”.


Imaxe de arquivo da redacción de Sermos Galiza.\nRedacción 14:00 do 22 de xullo de 2019\nO semanario en papel Sermos Galiza adianta a súa edición esta semana e sairá á rúa esta cuarta feira, día 24 de xullo, en lugar de na quinta para evitar atrasos na súa distribución debido ao festivo. Precisamente, este número 356, cun total de 40 páxinas, dedica 14 ao Día da Patria Galega.\nAsí, o semanario abre cunha información que recolle todas as mobilizacións e actos previstos polos partidos políticos con motivo do 25 de Xullo e continúa con artigos de opinión de David Otero e Marga do Val, así como co cadriño de Tokio e o “A ollo nu”, que asina cada semana Xoán Costa.\nAnxo Angueira, presidente da Fundación Rosalía de Castro; Montse Fajardo, da Iniciativa Galega pola Memoria; Paulo Carril, da CIG; Mercedes Queixas, da AELG, Ximena González, da Marcha Mundial das Mulleres; Olaia Ledo, da Semente Trasancos; María Pilar García Negro, da Federación Galiza Cultura; Víctor Freixanes, da Real Academia Galega, e Manuel Vilar, do Museo do Pobo Galego, completan un painel coral que explica o significado que debe ter o Día da Patria Galega a nivel social.\nAdemais, viaxamos cincuenta anos atrás no tempo para recuperar a carga policial que tivo lugar á saída da coñecida como misa de Rosalía, en San Domingos de Bonaval, o 25 de xullo de 1969 e contamos con artigos de opinión sobre o Día da Patria Galega de Miguel Tellado, secretario xeral do PP; Gonzalo Caballero, secretario xeral do PSdeG; Antón Sánchez, viceportavoz de En Marea; Ana Pontón, portavoz nacional do BNG; Luís Villares, do grupo mixto, e Joám Peres, de Causa Galiza.\nO semanario complétase cunha reportaxe sobre o audiovisual dedicado a Moncho Reboiras que prepara a Fundación Terra e Tempo e con outra sobre as feiras medievais que teñen lugar en distintos puntos da xeografía galega.\nEn Economía debullamos as cifras do cadro de persoal de Inditex e explicamos por que a Galiza entra en desaceleración.\nEn Política publicamos unha ampla entrevista co presidente do Parlamento, Miguel Santalices, e en Internacional analizamos o debate de investidura no Congreso español.\nAdemais, coñecemos os gravados de Yolanda Carvajales da man de Héctor Picallo e conversamos con Baiuca.\nNo Caderno de Verán, entre moitos outros contidos, publicamos unha reportaxe sobre as illas máis descoñecidas da Galiza e cun relato inédito de Eli Ríos e Elías Portela.\nO semanario en papel estará á venda na loxa na tardiña desta terza feira, día 23, e nos quiosques e puntos de venda habituais o día 24.\nSemanario Sermos Galiza díadapatriagalega19\nPasear pola beira do Miño ao tempo que se custodia a súa riqueza\nA. Mera 16/04/21


O Fluvial de Lugo acollerá o Cpto Galego de Natación Absoluto de Inverno\nTito Valledor (presidente do club): "É unha mágoa que o público non poida desfrutar por primeira vez na historia da cidade dunha competición de tanto nivel" | A afección non poderá acceder ao recinto, pero poderá seguir o torneo vía 'streaming'\nO Club Fluvial de Lugo acollerá o Campionato Galego de Natación Absoluto de Inverno / CN FLUVIAL\nO Campionato Galego de Natación Absluto de Inverno chega por primeira vez na historia a Lugo. A cita, que reunirá aos mellores nadadores e nadadoras de Galicia, terá ao CN Fluvial de Lugo como anfitrión os próximos 28, 29 e 30 de decembro.\nEste luns 20 presentouse a competición nas instalacións do club do barrio da Ponte, nun acto no que estiveron presentes o presidente da Federación Galega de Natación, Carlos Touriño González; o Delegado da Xunta de Galicia en Lugo, Javier Arias; o Concelleiro de Deporte e Xuventude, Mauricio Repetto; e o presidente do Club Fluvial, Tito Valledor.\nAlí, Valledor expresou a súa preocupación pola evolución da situación epidemiolóxica, que variará os plans inicialmente establecidos para a competición: “É unha verdadera mágoa que o público non poida desfrutar por primeira vez na historia da cidade dunha competición de tanto nivel, pero o sentido da responsabilidade prevalece nestes casos. Se demostramos a nosa gran capacidade organizativa, teremos máis oportunidades de volver a ser anfitrións”.\nAdaptación a tempos de COVID\nTras unha reunión o pasado xoves, a Comisión Delegada da FEGAN decidiu que o formato elixido para a disputa da mesma sexa o de series contra o reloxo, do mesmo xeito que a tempada pasada. Non se dará, por tanto, a tradicional dinámica de eliminatorias e finais.\nMediante este sistema, que separa a competición feminina e a masculina, con tres sesións para cada unha, búscase reducir os contactos entre os 247 nadadores rexistrados e á vez minorar as opcións de posibles contagios. Por tal motivo, o Campionato Galego de Natación Absoluto de inverno que organiza o CN Fluvial, disputarase a porta pechada.\nIsto non significa que os afeccionados e afeccionadas que queiran gozar da competición non poidan facelo, xa que terán á súa disposición o streaming oficial para poder ver en directo todas as series.\nDesde a dirección técnica do club tamén existen grandes expectativas nas marcas que se poidan lograr na cita, xa que a piscina lucense estrea para a ocasión novos poyetes de saída con taco que permiten gañar tempo notablemente respecto aos tradicionais.\nO equipo anfitrión\nA representación do equipo anfitrión estará composta por 17 nadadores e nadadoras entre os que destacan Borja Álvarez, Martin Pardo, *Ánder Gómez, Diego Martínez, Ana Busto, Ana Cernadas e Fany Pose. O equipo masculino do Club Fluvial defende ademais o título que lograron o pasado mes de xullo na edición celebrada en Ourense.\nEtiquetas Club Fluvial de LugoCN Fluvial de LugoFEGANLugoNATACIÓNTito Valledor


Este sábado, podes ver as curtas premiadas en Cans nun 'autocine' - Vigo al minuto\nEsta actividade terá lugar no aparcamento do Velódromo Municipal do Porriño, na estrada Atios-Pontellas, este sábado, día 18, a partir das 23,00 horas.\nA entrada é de balde…pero hai que inscribirse\nA entrada é de balde, pero o acceso do número de vehículos é limitado. Todas as persoas que desexen acudir terán que inscribirse previamente no mail [email protected], deixando o seu nome e apelidos, número de teléfono e matrícula e modelo do vehículo co que asistirán.\nEstas son as curtas en proxección\nO público poderá ver como introdución a proxeción do documental «Cans 2020», no que a realizadora Isaura Docampo recolleu as dificultades para levar adiante a primeira edición que se realizou baixo os efectos da pandemia Covid. Na parte central da sesión proxectaranse catro curtas premiadas. «Monte Bravo», de Noelia Muíño, que levou na última edición do festival o Premio do Xurado e o Premio á Mellor Dirección, unha emotiva historia arredor dos lubishomes e da tradición oral, que homenaxea ó seu irmán con síndrome Down, e que supuxo o retorno a Cans de Noelia Muiño, logo de ser a gran trunfadora en 2019 coa curta «The Widow».\nA seguinte das curtas será «Homeless Home», Premio do Xurado a Mellor Curta de animación e Mellor Banda Sonora para Víctor García, e que mesmo foi finalista dos últimos Premios Goya na categoría de mellor curta de animación. O seu director, o coruñes Alberto Vázquez, gañara xa noutras dúas ocasións o Festival de Cans. Tamén se poderá ver no autocine «Deux options» (Dúas opcións), unha interesante reflexión sobre o racismo, a inmigración e a crise dos refuxiados, rodada en Francia polo director de O Rosal Gon Caride, que levou os premios de Mellor Guión para este autor, e Mellor Interpretación Masculina ex-aequo para os actores Jan Soja e Noël Faure.\nPor último, o público tamén poderá desfrutar do Premio do Público en Cans, a obra «O son da balea», que tivo a súa estrea absoluta durante o Festival. É obra dodebutante Daniel Súarez-Rubini. A curta é unha fermosa fábula, interpretada por Isabel Naveira e Denis Gómez – Premio ao Mellor Actor o pasado ano en Cans- rodada nas incribles paisaxes da Illa de Ons.\nA Deputación declara o 'estado de diversión' durante toda a fin de semana


Liberdade e saúde pública - Praza Pública\nO TEDH leva construíndo moitos anos (nomeadamente dende 1998 que é un Tribunal permanente) unha doutrina positiva e comunitaria dos dereitos humanos, fronte á doutrina negativa e individualista dos USA. Para o TEDH non han ser protexidos nin os abusos de dereito nin os actos contrarios á convivencia cidadá, entendida ésta como a casa común construída sobre os valores dos dereitos humanos e liberdades fundamentais-. Esta mesma doutrina está na Constitución do Estado e no Estatuto de Galicia. Un Exercicio de liberdade individual para vivir en democracia comunitaria, un exercicio de civismo democrático para mantermos as liberdades.\nPor outra banda, a respecto das posíbeis intervencións das Autoridades sanitarias (adoito apoiadas nas Policías administrativas e de seguranza) cómpre construir un conxunto de limitacións xerais non casuísticas. Porque a marxe de para proba de cargo en calquera procedemento penal ou administrativo sancionado para proba de cargo en calquera procedemento penal ou administrativo sancionado(que data de 1986!!) é excesiva e invade substancialmente os dereitos á intimidade corporal, á integridade física e á liberdade de movementos. Cómpre unha reforma legal urxente que garanta o control xudicial contencioso-administrativo ( a medio do réxime de autorizacións que hoxe se usa para a entrada non autorizada nos domicilios das persoas físicas e xurídicas), a audiencia ao afectado sempre que for posíbel e os principios de proporcionalidade, non discriminación, alicerzamento científico e análise do risco ( Salamero Teixidò, 2016).\nEste alicerzamento comunitario-democrático, estes principios xerais de control da acción sanitaria e este control xudicial haberían tamén rexer a incorporación masiva das ferramentas da telemedicina e dos big data para monitorizar a poboación por razóns de saúde pública. Cedermos os nosos dados vai ser fulcral para poder combater a COVID-19. Mais o noso sistema xurídico demoliberal ha construír con moito coidado esta cesión, para que non permita máis finalidades públicas que a sanitaria\nComo xa sucede cos dados cedidos ás Axencias Estatísticas Públicas dende hai máis de 30 anos, os datos acadados polo efecto desta caste de políticas sanitarias non han poder ser usados para proba de cargo en calquera procedemento penal ou administrativo sancionador. Nin para ningunha outra fin, por benéfica que for.


O PROXECTO INTERNACIONAL KIDSINNSCIENCE DE INNOVACIÓN NA ENSINANZA DAS CIENCIAS REÚNE ESTA SEMANA NA USC ESPECIALISTAS DE EUROPA E AMÉRICA LATINA\nOs dez países participantes coñecerán diferentes propostas para involucrar a nenos e nenas no ámbito das ciencias.\nEspecialistas de dez países de Europa e América Latina asisten ata o próximo o próximo venres 18 na USC á sétima reunión de traballo conxunto arredor do proxecto internacional ‘ KidsInnScience (KIS): Turning kids on to science’ financiado pola Comisión Europea para promover enfoques innovadores para a ensinanza e aprendizaxe da ciencia e da tecnoloxía en diferentes niveis educativos.\nO proxecto coordínano en España as profesoras María Pilar Jiménez Aleixandre e Isabel García-Rodeja, do Departamento de Didáctica das Ciencias Experimentais e da Matemática da USC, única universidade española que participa. Na xuntanza, que comezou este mércores na Facultade de Ciencias da Educación (Avda. Xoán XXIII, s/n), estanse a explicar as actividades levadas a cabo pola USC non só en centros educativos galegos senón tamén de Zamora e Ciudad Real.\nEntre as prácticas innovadoras implementadas en Galicia destacan ‘As patacas poden medrar no aire’ en seis aulas de educación infantil e ‘Raios X, unha combinación de física, bioloxía humana e medicina’ en dúas aulas de educación secundaria obrigatoria.\nOs grupos participantes na investigación consideran fundamental a educación en ciencia e tecnoloxía, que contribúe notablemente a asegurar e mellorar a calidade de vida e do medio e a manter a competitividade nunha economía cada vez máis globalizada. Baixo esa premisa, KIS pretende probar actividades con esas características para a súa implementación en escolas regulares. A idea da que parte o proxecto é que as innovacións en ciencia e tecnoloxía funcionan eficientemente de cumprirse os criterios de calidade acordados e de adaptarse ao propio contorno de cada país.\nDeste xeito, búscase facilitar ao sistema educativo unha actuación máis creativa no sistema e á vez camiñar cara a un método de aprendizaxe máis activo de maneira que se mellore o rendemento escolar e aumente o interese da xuventude na ciencia e tecnoloxía.


Curso ‘Ocio para personas con TEA’ en Madrid\nMércores, 25 Abril 2012 10:01\nA asociación Pauta (Psicopedagoxía do Autismo e Trastornos Asociados) organiza en Madrid este curso dirixido a persoas interesadas na intervención con persoas con TEA e as súas familias.\nEsta acción formativa tratará sobre como o lecer debe ser valorado en si, e non entenderse como un complemento ao tempo ocupado (recompensa ao traballo realizado, etc.), ou como algo secundario, senón como unha necesidade de toda persoa para formar parte do contexto social no que se atopa.\nÚltima actualizaciónfeita en Mércores, 25 Abril 2012 10:12\nSegunda reunión da Comisión de Comunicación de Autismo España\nVenres, 20 Abril 2012 08:21\nNa reunión comezaron a se trazar as primeiras pautas para poñer xa en funcionamento o tecido estrutural que conforme un fluxo de comunicación entre as entidades da Confederación.\nA Comisión de Comunicación de Autismo España reuniuse en Madrid o 18 de abril cun propósito en firme: comezar a dar pasos concretos na creación dunha estrutura que organice a comunicación das entidades, achegando unha unidade.\nÚltima actualizaciónfeita en Venres, 20 Abril 2012 08:26\nSegunda fase do programa Voluntariado Dixital 2012 da Xunta\nMartes, 17 Abril 2012 07:55\nO próximo xoves 19 de abril dará comezo o segundo módulo do Programa Voluntariado Dixital 2012 posto en marcha o mes pasado pola Axencia para a Modernización Tecnolóxica de Galicia-Amtega en colaboración coa Consellería de Traballo e Benestar.\nEste programa, no que Autismo Galicia participa xunto con 35 entidades máis de acción solidaria, formará a voluntarios e persoal técnico cun enfoque específico que atenda as necesidades dos usuarios que van a utilizar os servizos de voluntariado dixital.\nAutismo Galicia participa nas III Xornadas ‘A Discapacidade Hoxe’ do Concello de Ordes\nVenres, 13 Abril 2012 12:42\nEste ano o Concello de Ordes quere facer coincidir a terceira edición das Xornadas sobre Discapacidade coa celebración anual da Feira Multisectorial Expo Ordes, na que dende hai dous anos, o consistorio conta cunha Área de Diversidade Funcional.\nNeste contexto, Autismo Galicia estará presente neste evento, que terán lugar o sábado 28 de abril no Auditorio do Museo do Traxe ‘Juanjo Liñares’, ubicado no Campo da Feira de Ordes (recinto da Expo).\nÚltima actualizaciónfeita en Venres, 13 Abril 2012 12:57\nPáxina 119 de 127


Alegales (Rock and roll) (Xoves, 22 xuño de 2006) | Programación | aturuxo bar (bueu)\nXoves 22 xuño de 2006 • 22:00 h Música | Entrada gratuíta\nAlegales (Rock and roll)\nConcerto de remate da tempada musical.\nAlegales é o resultado dunha noite de inverno sentado a carón dunha pequena estufa de leña e dun barril de bo albariño. Despois dunha longa, dura e tensa negociación, barallando as múltiples e individuais afeccións músicosexuais de cada membro do grupo, e tras varias xerras daquel licor digno dun emperador romano, comezamos a divagar nas nosas proezas cirquense-musicais tales como:\nAlguén decía facer un FolkiCeltaRappAfrovisigodo, logo anotouse que sería máis acertado un JazzFusion Carpetovetónico, e as xerras seguían caíndo; o último foi un SkaMedieval en Italiano, e a cousa como que non.\nNaquel preciso instante desde un rincón daquel escuro antro tras a tenúe luz dunha vela surxeu unha voz con certo ton aguardentoso:\n— “Faredes música de corpo presente”\nDe súpeto unha forte luz invadiu aquela oscura bodega, tras ela emerxeu unha cálida imaxe que desprendía un ton de bondade, un semiton de dulzura e un sostenido rostro anxelical. Sobre a súa cabeza unha brillante e resplandecente aureola non deixaba mirar nin tamaño nin cor do seu cabelo, pero:\n— ¡Recoñecémolo, era el,! O Maestro\nAtómitos e cegos por aquela luz, xeonllo en terra, izamos as nosas copas e brindamos longa vida ao rei, Deus garde a súa maxestade Jorge I de Asturias.\nDe novo fíxose soar aquela antiga voz aguardentosa que exclamou:\n— Moziños lembrade sempre unha cousa: máis vale un asturiano versionado que cento dos teus propios desafinado.\nAsí comenzou a coller forma o noso pequeno santuario, no cal ríndese culto ao inmaculado e excelentísimo S. Jorge M.*. A raíz desta inusual aparición decidimos nunca máis celebrar o día de Sta. Cecilia, nin identificarnos cos seus intelectos fregueses.\nIsto é Alegales, simplemente un exercicio de arrogancia pensado para vós e lembrade unha frase que un día dixo un bo tipo:\n—Sin vosotros, no hay cantante ni canción.\nAlegales componse de:\nun que canta\noutro que toca a batería\ne ese baixo.\nE todo aquel que saiba os temas e venere o Maestro Jorge Martínez*\n(*) Jorge Martínez vocalista do grupo asturiano Los Ilegales.\nVisita a web de Alegales


O podio de cama chegou á nosa rexión dos países orientais, onde durante moito tempo houbo unha tradición para durmir no chan sen colchóns ou pratos. Na actualidade esta idea foi notablemente transformada, pero a fundación permaneceu. Como resultado, en moitos apartamentos popularizouse para instalar os podios, xogando de forma diferente no interior.\nCaracterísticas das camas do podio\nUnha cama de podio clásica é unha plataforma de madeira na que se coloca un colchón para a noite, converténdoo nunha cama. Eses duros lugares de durmir son xeniais para unha boa postura e columna sa. Pola tarde, dobrando o colchón nun armario ou nicho especial, podes usar o podio para diversos fins.\nA sala coa cama do podio parece interesante e non estándar. Por suposto, paga a pena considerar que a elevación visualmente rouba espazo, polo que os teitos da sala deben ser elevados, se non, o uso do podio non será práctico. Aínda que isto tamén é un tema moi controvertido, porque a elevación raramente supera unha cama común, que en calquera caso sería, por exemplo, no cuarto.\nOs deseñadores modernos desenvolveron diferentes versións de podios de cama. Por exemplo, para aforrar espazo, pode escoller unha cama incorporada ao podio, onde hai un mecanismo de saída conveniente e un lugar para gardar roupa de cama. Ademais, pode escoller a forma da elevación, que se converterá nunha cama moi inusual. Por exemplo, unha cama de podio redonda será o máis destacado de calquera sala. Por suposto, para estes experimentos necesitas moito espazo, tamén hai que ter en conta.\nPara a fabricación do podio, é aconsellable escoller un material tan natural e ecolóxico como a madeira. Parece fermoso e natural, o que é moi importante, porque pola tarde a cama non estará cuberta cun colchón. Á súa vez, o colchón debe ser cómodo, pero tamén compacto, dobrado facilmente. Para decorar o podio no día en que poñer un fermoso almofada.\nUso de camas de podio en diferentes cuartos na casa\nPor suposto, imos comezar co cuarto. O deseño dun cuarto cunha cama de podio inmediatamente faise inusual. Se o tamaño da sala permite, podes facer unha área moi grande da súa altura, polo que o cuarto terá un podio de cama verdaderamente inmenso, fácil de perder. Para pequenas habitacións, a idea de elevación, dentro da cal haberá lugares de durmir durante o día, é unha boa idea. No podio pódese poñer un sofá, mesa ou armario, e unha cama de matrimonio total sairá do podio pola noite.\nOutra sala onde a idea de semellante cama adapta perfectamente á sala de estar. Non obstante, aquí hai un matiz: a cama do podio debe ser bastante alta, para colocar un mecanismo de saída. Na verdade a cama vai saír debaixo do sofá, que está no podio. Despois de todo, que tipo de sala de estar sen sofá? O sofá está feito colocando un colchón levantado e almofadas cómodas baixo as costas. E cando os invitados paran pola noite, pódense descansar fácilmente nunha cómoda cama, que sairá do podio. Esta combinación dun podio, un sofá e unha cama fará que a sala sexa elegante e multifuncional.\nUn lugar separado está ocupado por un podio de cama para nenos, especialmente apreciado polos adolescentes. A esta idade gustanlle todas as cousas inusuales, e que podería ser máis interesante que unha cama que non notará á vez? Unha cama de podio para un adolescente e un neno en xeral pode equiparse cun colchón de cores ou formas non estándar e coa imaxe dun personaxe. Ademais, o podio no viveiro está ben oculto nun nicho, o que permitirá que o neno tivera un recuncho para asuntos persoais.\nVerde claro no interior\nPisos 3D autonivelantes\nArbores pouco comúns\nFiestras de aluminio\nComo pintar o revestimento dentro da casa?\nSistemas modulares de salas\nSalón ao estilo dun chalet - segredos de crear un ambiente acolledor\nTeito de cartón de xeso con retroiluminación\nAcabado de mampostería\nThe Magic Corner para a cociña\nTerminando a fundación da casa debaixo da pedra\nPilaf con marisco\nTáboa HCG por semana de embarazo\nHome tónicos para a cara\nComo facer pasta de manteiga de cacahuete na casa?\nArea nos riles - causas e tratamento\nPatróns abertos crochet\nA microondas non se quenta, pero funciona: ¿que debería facer?\nQue axuda o icono Tikhvin da Nai de Deus?\nMarinada con vinagre para kebab shish\nMuseos pouco habituais en Moscú\nCaixa de libros\nEstación de esquí Tanay\nCharlize Theron apareceu nun vestido sinxelo no estreo da película "Blasting Blonde" en Berlín\nMammoplastia de redución\nTorta con albaricoques nun multicorre\nOs usuarios da Rede son tratados con sabrosos personaxes da pantalla e é moi divertido.\nCociña combinada co salón


Os escolares de Soutomaior celebran o Día Mundial do Medio Ambiente plantando árbores en colexios e parques ·\nInicioVigo e áreaSoutomaiorOs escolares de Soutomaior celebran o Día Mundial do Medio Ambiente plantando...\nO Concello de Soutomaior acábase de sumar á campaña “Unha árbore por Europa”, a través da plantación de varios exemplares en colaboración cos alumnos de todos os centros de educación pública do municipio.\nA iniciativa xorde da petición do Parlamento Europeo aos concellos participantes de plantar, polo menos, unha árbore en cada localidade e conmemorar o 5 de xuño, Día Mundial do Medio Ambiente.\nPara estas plantacións o Concello adquiriu sete árbores que foron colocados en diversos puntos do municipio xa que non todos os centros dispoñían do espazo apropiado nas súas instalacións. Así, acompañados por técnicos municipais, os alumnos da Escola Infantil de Romariz plantaron un no xardín traseiro da Casa do Concello e os da galiña azul fixérono no Peirao de Arcade. Do mesmo xeito, os alumnos do IES Soutomaior e do CEIP Padin Truiteiro fixérono nos seus propios centros. A campaña “Unha árbore por Europa” ten como obxectivo promover a sustentabilidade local a través dos mozos potenciando neles conceptos de desenvolvemento sostible, de respecto polo medio ambiente e de conciencia global. Trata de salientar na necesidade urxente de tomar accións concretas para realizar unha correcta transición ecolóxica e poder combater a emerxencia climática mediante accións locais que supoñan un cambio a nivel global.\nO alcalde de Soutomaior, Agustín Reguera, participou nas plantacións acompañando aos alumnos e destacou o apoio da mocidade do municipio nesta clase de iniciativas. “Dá gusto ver a implicación e a cantidade de coñecementos que os mozos posúen sobre todo o relativo ao medio ambiente. Iso demostra o importantes que son estes programas de concienciación”, finalizou o rexedor.\nArtigo anteriorNigrán celebra o Día Mundial do Medio Ambiente plantando dez madroños nunha zona verde do parque empresarial Porto do Molle\nSeguinte artigoCarlos Méixome presenta en Nigrán o seu último libro ‘Catas na memoria’


Aquí, de Richard McGuire: unha extraordinaria experiencia co tempo como protagonista\nCon sorpresa e fascinación recibimos a chegada de Aquí, unha obra experimental que presenta o paso do tempo, de miles de millóns de anos, a través do mesmo espazo. Un experimento narrativo e gráfico innovador que marca un antes e un despois na novena arte.\nO pai do ilustrador norteamericano Richard McGuire tiña o costume de fotografar todos os anos aos seus fillos no mesmo recuncho da súa casa e nas mesmas posturas, e pode que aí nacera o xermolo da idea que o artista desenvolve en Aquí, o rupturista experimento formal recén editado por Salamandra Graphic. Por así dicilo o que nos conta este libro son unha chea de intres distintos acontecidos nun mesmo espazo durante millóns de anos, un plano fixo focalizado nun punto concreto por onde vemos pasar o pasado e o futuro.\nConstruída a través de 150 páxinas dobres situadas no salón dunha casa neoyorquina esta obra supón a materialización definitiva dun relato de tan só seis páxinas que o propio McGuire publicou no ano 1989 na revista Raw, dirixida por Art Spiegelman e Françoise Mouly, provocando daquela unha auténtica revolución sobre as posibilidades expresivas da banda deseñada. A súa concreción, vinte cinco anos despois, neste libro, conleva avanzar aínda máis nos límites da arte secuencial.\nPara comezar na obra aparecen multitude de intres distintos noutros tantos momentos temporais. Este libro non conta unha historia, senón que presenta fragmentos de moitas historias diferentes. Estes retazos pasados (flash-backs) e futuros (flash-forwards) son en ocasións pingas únicas, pero tamén existen aqueles desenvoltos durante tres ou catro viñetas, o que nos permite seguir, ou intuír, a acción narrada. Hai tamén momentos imaxinados (imposible saber exactamente como era ese lugar hai tres mil millóns de anos ou como será dentro de trescentos) nos que o autor xoga coas posibilidades e outros cunha base autobiográfica. Diferentes fíos narrativos entrecruzados no mesmo espazo. Si que hai personaxes aos que vemos aparecer máis dunha vez, pero o protagonista, o único protagonista é o mesmo que o argumento: o tempo. Así de sinxelo e así de complexo.\nO seu carácter rupturista, experimental e anovador fai que ingrese nun selecto e interesantísimo grupo de títulos que exploran as fronteiras (se é que existen) da banda deseñada, como 3 Segundos, onde Marc-Antoine Mathieu crea un puzzle narrativo servíndose da viaxe dun fotón de luz durante ese minúsculo anaco de tempo, ou 99 ejercicios de estilo, de Matt Maden, que conta a mesma acción de 99 estilos distintos baseándose no piar da escritura creativa realizado por Raymons Queneau.\nAquí resulta ser unha lectura que constitúe unha experiencia extraordinaria. Precisa da complicidade e da capacidade de atención das súas lectoras e lectores para poder espremer todo o capital evocador que posúe, e outorgarlles o don, limitado a ese espazo en concreto, dunha visión omnímoda.\nTodo isto apórtalle unha especial expresividade á idea de como pasa o tempo, e tamén do pequena ou insignificante que resulta a existencia humana comparada coa existencia da Terra como planeta, e, por conseguinte, do lugar que vemos representado ao longo do libro. Como di unha desas grandes e desacougantes verdades: «O mundo seguirá a dar voltas sobre si mesmo cando nós xa non esteamos aquí».


Orgulloso do comportamento de todos\nTiñamos un gran reto. Era a nosa primeira temporada na división de prata do voleibol nacional e superámola con nota.\nA pesares de ser un equipo cun presuposto humilde, xa que os xogadores non percibimos ningún tipo de compensación económica, conseguimos competir de igual a igual con equipos con presupostos moi importantes.\nVarios factores contribuíron a facer unha gran temporada. O primeiro, manter o bloque de xogadores. Esta era a cuarta temporada que Emilio Palacio seguía ao fronte do equipo e case sempre coa mesma xente.\nDespois de conseguir ser campións da liga regular de Primeira División, precisábamos un reto superior. Este reto levou á directiva a darnos a oportunidade de competir na Superliga 2.\nIsto no só nos obrigaba a desprazamentos máis longos e rivais máis importantes, senón que nos esixía máis compromiso, máis carga de adestramentos e de máis intensidade. Aparte de puntuais tensións provocadas pola maior presión, estou orgulloso do comportamento de todos e cada un dos membros do equipo porque conseguimos, a pesar de todo, seguir e loitar xuntos.\nA directiva non nos esixía resultados, pero despois dos primeiros encontros, démonos conta de que podiamos dar un nivel superior e competir con calquera. Faltábanos un punto extra nos finais dos sets que nos levou a perder moitos puntos. A adaptación a esta competición foi clara posto que na segunda volta conseguimos case duplicar os seis puntos da primeira volta para rematar a Liga con 17.\nO apoio da grada tamén foi en aumento. Sábado tras sábado, o equipo víase motivado por toda esa xente que nos animaba e proba diso son as confesións que nos fai chegar Pablo Bugallo de xogadores de alto nivel que lle trasladaban a satisfacción que lles provocaba xogar nun pavillón coma o de Boiro.\nPero o noso traballo non sería nada se non fose pola colaboración das empresas, cuxo esforzo foi moi importante para que nós puidésemos xogar na Superliga 2. As firmas comerciais entenden que vale a pena formar parte deste esforzo desinteresado por levar a Boiro e a este deporte con orgullo por todo o territorio nacional.\nO Concello tampouco se queda atrás nos agradecementos. Apostou por este proxecto que considera moi serio e con continuidade, facendo obras para adecuar a pista deportiva e intentando resolver os problemas que van xurdindo. Por iso todos debemos estar contentos co gran traballo feito.


Novidades - SWMC PRESENTOU UN PAQUETE DE SOLUCIÓN PARA A CANTERA DE BEIFANG\nSWMC, un fabricante de máquinas de perforación, do mesmo xeito que ofrece produtos completos para máquinas aos clientes, fai uso de máis de 20 anos de experiencia na industria para proporcionar solucións de perforación fiables aos usuarios de máquinas de perforación subterráneas e axudar ao servizo ao cliente a alcanzar obxectivos de enxeñaría con baixo custo e alta eficiencia. Infórmase de que a cooperación entre o fabricante de plataformas de perforación Xuanhua SWMC e a canteira BEIFANG non se limita a proporcionar equipos. Cando a canteira BEIFANG necesitaba urxentemente materiais, SWMC tamén prestou o servizo de arrendamento de X5A-DTH. A canteira BEIFANG non precisou investir moito diñeiro, o que aforrou custos de produción e reduciu o risco de entrada. A plataforma de perforación SWMC pode comprender mellor as necesidades da canteira BEIFANG e proporcionar solucións valiosas para o seu desenvolvemento futuro.\nSWMC está a proporcionar tecnoloxía de perforación á canteira BEIFANG, situada na cidade de Chaoyang, na provincia de Liaoning, para axudala a mellorar a eficiencia do chorro.\nO tufo que se atopa na canteira BEIFANG é de pedra arenisca de maior calidade. A canteira ten previsto extraer aquí aproximadamente 3 millóns de metros cúbicos de pedra cada ano.\nPodemos imaxinar que se perforamos un burato cunha profundidade de 22 m e un diámetro de 115 mm co martelo, haberá unha inclinación evidente e a eficiencia da perforación diminuirá. Polo tanto, a canteira BEIFANG adquiriu 2 conxuntos de sumergibles hidráulicos completos SWMC X5A-DTH máquina producida por SWMC. Pode funcionar con impulsores sumergibles de alta presión e a presión de traballo é de ata 21 bar.\nA plataforma de perforación X5A-DTH é unha operación completamente independente da plataforma, equipada cun compresor de aire de perforación DTH impacter de alta presión de aire, ofrécese a canteira BEIFANG é unha máquina completamente estándar, porque ten buratos inclinados, polo que precisa un deseño especial da goma a capa de po, tamén por mor da rocha dura, a broca precisa de parámetros específicos.


Evento: 'Valor e mestría. Galicia como fútbol' | Cultura de Galicia\nEvento: 'Valor e mestría. Galicia como fútbol'\nvenres, 15 febreiro, 2019 a domingo, 1 setembro, 2019\n'Valor e mestría. Galicia como fútbol' é a exposición máis ambiciosa sobre o fenómeno do fútbol en Galicia, tanto en percorrido histórico como en número de pezas: 300, das cales 200 son orixinais. A mostra arra...\n'Valor e mestría. Galicia como fútbol' é a exposición máis ambiciosa sobre o fenómeno do fútbol en Galicia, tanto en percorrido histórico como en número de pezas: 300, das cales 200 son orixinais. A mostra arranca en 1876, ano no que se data a primeira referencia o xogo do foot-ball en Galicia —e que algúns historiadores consideran que tamén en España— ata o gol do celtista Iago Aspas no recente Mundial de Rusia.\nA exposición reúne trofeos, medallas, carteis, bandeirolas, bufandas, camisetas, botas, fotografías, vídeos e outro tipo de obxectos. As pezas que compoñen a mostra foron achegadas por diferentes coleccionistas públicos (30) e privados (60). Así, requiriuse a colaboración dos principais clubs da comunidade –así como da federacións galega– e tamén dos xogadores máis relevantes da historia do fútbol galego ou ben dos seus herdeiros.\n14 de maio a 28 de decembro


Xoves, 24 Xullo 2014 16:32 Marcha Mundial das Mulleres\nMANIFESTO DAS COORDENADORAS NACIONAIS DA MARCHA MUNDIAL DAS MULLERES DE CATALUNYA, EUSKADI E GALIZA CONTRA O PROXECTO DE LEI DE ABORTO DE GALLARDÓN\n"O NOSO CORPO, O NOSO TERRITORIO"\nNo mes de decembro o Consello de Ministros do Estado Español aprobou o proxecto de reforma da Lei do Aborto presentado polo ministro de Xustiza, Alberto Ruíz Gallardón, que leva por título: "Lei orgánica de protección da vida do concibido e dos dereitos da muller embarazada". Con esta reforma o partido popular cede ás presións da xerarquía católica e os grupos ultra conservadores, integristas e fundamentalistas que pretenden frear os cambios das mulleres para que non saiamos do perfil maternidade-domesticidade. Coidadoras ao servizo dos demais.\nA norma, que pretende derrogar a vixente "Lei de saúde sexual e reprodutiva e da interrupción voluntaria do embarazo" non só eliminaría -no caso de ser aprobada- o sistema actual de prazos, no que durante as primeiras 14 semanas de embarazo a muller pode abortar sen ter que alegar ningún motivo, senón que ademais restrinxiríanse os supostos para poder abortar legalmente. Só habería dous: violación e grave perigo para a vida ou a saúde física ou psíquica da muller. Sería o persoal médico -con requisitos máis estritos que no 1985 e un procedemento máis longo- os que decidirían si ese perigo existe. Non todas as malformacións fetais, segundo este anteproxecto, serán tidas en conta para poder abortar, aínda que si o sería o efecto psicolóxico que isto teña na embarazada, co conseguinte prexuízo no expediente de saúde para a muller, que podería ser no futuro, utilizado na súa contra para alegar incapacidade no caso de, por exemplo, unha demanda pola custodia [email protected] [email protected], ou á hora de buscar un emprego, etc.\nPor conseguinte, consideramos que esta Lei suporía:\nUnha vulneración dos dereitos das mulleres e un retroceso de máis de 30 anos na loita polo dereito das mulleres a decidir sobre a nosa maternidade, sen intromisións.\nUn perigo para a saúde e para todos os dereitos humanos das mulleres dende argumentos baseados nunha moral particular e en interpretacións relixiosas fundamentalistas e integristas.\nUnha alianza estado/igrexa que viola o principio de laicidade do estado, vulnerando os dereitos humanos, afianzando prácticas discriminatorias e inxustas, materializando a violación da dignidade humana e da conciencia individual.\nA vulneración do dereito á intimidade.\nAumento de abortos clandestinos e de risco. Pois con esta lei sumaríamos á lista de países onde o aborto está restrinxido ou penalizado pola lexislación, e onde se producen a gran maioría dos abortos clandestinos, obrigando especialmente ás mulleres con poucos recursos e/ou mozas a interromper o embarazo de forma pouco segura.\nUnha volta á minoría de idade das mulleres que necesitarían de varios informes psiquiátricos para poder abortar.\nUnha discriminación para as mulleres con poucos recursos - económicos ou de información-, xa que unhas poderían abortar no estranxeiro e outras terían que facelo na precariedade, pondo en risco a súa saúde.\nUnha prolongación do sufrimento das mulleres que queiran abortar que se verían obrigadas a buscar informes médicos que "avalen" e permitan a súa decisión de abortar.\nA inseguridade xurídica das persoas que teñan que "informar" sobre a saúde psíquica da muller que quere abortar e de todas aquelas que poidan ser xulgadas pola realización de abortos.\nA vulneración do dereito á intimidade, xa que a decisión das mulleres pode ser obxecto de cuestionamento e investigación.\nEn definitiva, que a liberdade das mulleres para decidir sobre o seu propio corpo e a súa vida se vexan limitadas polo mesmo goberno que está promovendo uns recortes que fan que as nosas vidas se precaricen hasta extremos que non podíamos nin sospeitar, un goberno que centra todas as súas atencións e desvelos nun feto, cando non ten ningún reparo en deixar sen teito, escolaridade, comida, asistencia sanitaria...etc @s [email protected] xa [email protected], polo mesmo goberno que condena a morte a milleiros de vidas en vallas – fronteiras, para garantir a invulnerabilidade de Europa, unha Europa que só fala de fundamentalismo cando é islámico e invisibiliza o católico, nunha connivencia que lle permitiría deixar sen dereitos ás súas cidadás, desatendendo o cumprimento dos dereitos humanos, mentres non vacila para facer cumprir coa maior celeridade gran cantidade de "axustes" económicos, facéndonos protagonistas unha vez máis do que xa coñecemos, o capitalismo globalizado é a quintaesencia do patriarcado.\nPor todas estas razóns as mulleres da MARCHA MUNDIAL DAS MULLERES DE CATALUNYA, EUSKADI E GALIZA\nA cobertura da interrupción voluntaria do embarazo na rede hospitalaria e extra hospitalaria pública de maneira que se garanta o carácter universal deste dereito e se normalice como prestación sanitaria, sen que exista ningunha discriminación xeográfica no acceso de todas as mulleres a este dereito nos servizos públicos.\nA regulación da obxección de conciencia que precise os seus límites, garantindo que todos os centros públicos dispoñan dos equipos profesionais necesarios para atender a demanda de aborto das mulleres.\nRecordámoslle ao goberno que ten a obriga de garantir o pluralismo, a liberdade de conciencia, o dereito á saúde reprodutiva e sexual e o dereito a decidir. Neste sentido os argumentos relixiosos non poden converterse en políticas públicas, nin moito menos leis que vaian en contra dos dereitos humanos de tódalas mulleres.\nFACEMOS UN CHAMAMENTO Á MOBILIZACIÓN:\nSúmate ás concentracións, difunde as convocatorias, fala coas túas compañeiras, amigas,veciñas; firma os manifestos, ofrece a túa colaboración aos grupos que emprendan accións para oporse a esta lei.\nEsixe: Aos teus representantes políticos e en todas as organizacións nas que as mulleres esteamos presentes, que dean a cara, se opoñan á nova Lei, defendan os nosos dereitos e loiten por garantir a liberdade das mulleres para decidir.


Fálase de A Xunta propón q... - Praza Pública\nxoves 9, maio 2019 ás 15:46 David Reinero @DReinero\nA Xunta propón que o ano próximo San Xoán sexa festivo. Ao coincidir dous festivos estatais en domingo (1 de novembro e 6 de decembro), en Galicia substituiranse por San Xoán (24 de xuño, mércores) e San Xosé (19 de marzo, xoves). Tamén será festivo o Día de Galicia (25 de xullo, sábado) mentres que o Día das Letras (17 de maio) cae en domingo.\nxoves 9, maio 2019 ás 11:57 David Reinero @DReinero\nFeijóo di que o PP estaría aberto a gobernar en coalición con Sánchez e descártase para presidir o partido. O presidente galego di nunha entrevista en Onda Cero que “se Sánchez ofrecese unha coalición, o partido abriríase a esa opción”.\nxoves 9, maio 2019 ás 10:58 David Reinero @DReinero\nDesde este xoves pódese pedir cita previa para presentar de xeito físico, a partir do próximo martes, a declaración da renda nas oficinas da Axencia Tributaria. Estas son as novidades da campaña deste ano.\nmércores 8, maio 2019 ás 19:31 Miguel Pardo @depunteirolo\nAlfredo Pérez Rubalcaba, en estado grave tras sufrir un ictus, segundo informa El Mundo.\nmércores 8, maio 2019 ás 18:09 David Lombao @davidlombao\nEste mércores celébrase en Pontevedra a gala final dos Premios Martín Códax da Música Galega. Repasamos neste espazo unha ducia de artistas e traballos finalistas. A gala pódese seguir ao vivo dende as 21h na web oficial dos premios.\nmércores 8, maio 2019 ás 13:57 David Lombao @davidlombao\nMiquel Iceta será o novo presidente do Senado. Fontes do PSOE confirman que a dirección socialista propón o primeiro secretario do PSC para presidir a Cámara Alta, na que agora a formación que encabeza Pedro Sánchez ten maioría absoluta. Pode selo sendo elixido senador por designación do Parlamento catalán. Informa eldiario.es\nmércores 8, maio 2019 ás 13:50 David Lombao @davidlombao\nA meirega que triunfa no Instagram con imaxes de maquinaria e traballo agroforestal. Vinte preséntanos a Laura Vallejo: “Hai quen aforra para comprar un bolso, eu aforro para unha boa motoserra”, explica.\nmércores 8, maio 2019 ás 8:55 David Lombao @davidlombao\nPedro Sánchez e Pablo Iglesias fan ver vontade de acordo entre PSOE e Unidas Podemos ás portas da campaña das eleccións municipais, que tamén son autonómicas nunha ducia de comunidades. Tras o encontro na Moncloa ambas formacións dan por feito que as negociacións para a investidura e o novo Goberno de España non serán abordadas ata despois do 26M\nmércores 8, maio 2019 ás 8:12 David Lombao @davidlombao\nDetido por un presunto caso de violencia machista o profesor da USC Luciano Méndez, que defendera publicamente a La Manada. É unha información adiantada pola axencia Europa Press que recolle eldiario.es\nmartes 7, maio 2019 ás 18:52 David Lombao @davidlombao\n26M | Os alcaldes de Santiago e Teo avanzan que defenderán en campaña a aprobación no vindeiro mandato dun protocolo de fusión de ambos concellos que despois sería sometido á votación da veciñanza. Martiño Noriega e Rafael Sisto manteñen este serán na sede de Compostela Aberta un encontro público sobre este proxecto. Noriega vén apostando por estender o debate da fusión no vindeiro mandato tamén cara a Ames.


» Crónica » A A.N.P.A. A Faxarda do Gregorio Sanz comeza as súas actividades co inicio do curso escolarCronica3.com A Mariña - costa de Lugo - información da Mariña lucense\nA A.N.P.A. A Faxarda do Gregorio Sanz comeza as súas actividades co inicio do curso escolar\nRibadeo, 11 de setembro, 2019. Este mércorees comeza un novo ano escolar para o alumnado de primaria de toda Galicia, ao mesmo tempo tamén o facemos nos, a A.N.P.A. A Faxarda, e volvemos con forzas renovadas despois do curso para tomar o pulso ao novo curso e esperar que sexa un ano redondo para todas e todos.\nUn ano máis organizamos as clases extraescolares, continuando coas do pasado curso: xadrez, predeporte, cociña, ioga, robótica, intelixencia emocional, karate, mecanografía e informática, inglés, manualidades e teatro, para engadir as novidades deste curso de laboratorio periodístico 2.0., tardes Montessori, técnicas de estudo e deberes e máis. Todas estas actividades están orientadas para as idades do alumnado para que ninguén quede descolgado.\nSeguiremos cos nosos programas bos días e boas tardes que son os servizos de gardaría antes e despois de clases para conciliar horarios laboral e familiar; transporte urbano, ou as rutas en autobús dentro do núcleo de Ribadeo; as formacións extracurriculares, fomentando o mellor coñecemento en sexualidade, medio ambiente, integración, etc.; e as xornadas de convivencia, onde facemos saídas para seguir coñecéndonos despois do cole.\nLembramos que imos continuar coas asembleas de traballo que faremos o primeiro luns lectivo de cada mes e que todas e todos están invitados e invitadas a asistir e participar, independentemente se son socias e socios ou non.\nLembramos tamén que calquera persoa pode seguir o funcionamento da A.N.P.A. a través das redes sociais (Facebook) ou no blog propio afaxarda.wordpress.com.


O futuro de “As Palmas” | Aldo G. Facho Dede - veredes\nElaboración propia sobre a base de skyscrapercity.com\nA visita do Papa deixounos varios temas para reflexionar, un deles é o rol que debese cumprir a base aérea “As Palmas” na Lima do século XXI\nComo ben é sabido, Lima duplicouse en habitantes e superficie no últimos corenta anos, e ese crecemento non tivo como correlato un modelo de planificación que reserve espazos para o desenvolvemento de áreas verdes e equipamentos de escala metropolitana. Nese proceso, o exército reservouse certos predios para a localización das súas instalacións e servizos, no que nese entón eran zonas periféricas, pero que hoxe están rodeadas de cidade. Esta realidade non só dificulta o funcionamento das instalacións, senón que tamén impacta na calidade de vida dos veciños, afectados pola contaminación sonora e os riscos propios ese tipo de actividades.\nGran expectativa pola misa do papa Francisco na base aérea As Palmas | Fonte: AFP | rpp.pe\nXa existen casos de predios militares convertidos en urbanos, como o cuartel “A Pólvora”, e a base aérea de “Collique”, que, aínda que axudaron a diminuír o déficit de vivenda, o seu nivel de achega en espazos públicos e equipamentos a escala metropolitana é escaso. Hai anos que vén falando do futuro da base aérea “As Palmas”, e a mirada foi moi similar á de “Collique”, co incentivo que a súa localización é máis atractiva para o mercado inmobiliario.\nCidade Sol O Retablo\nDoutra banda, a misa celebrada o domingo pasado pon en evidencia a escala da pista de aterraxe, que representa o 13% do total do complexo militar (60has. de 472Has.), e onde se reuniron aproximadamente un millón duascentas mil persoas, poboación equivalente á do distrito de San Juan de Lurigancho.\nCal sería o mellor uso futuro dun predio similar en superficie ao distrito de Jesús María, o mesmo que alberga ao Campo de Marte e a Residencial San Felipe?\nElaboración propia sobre a base de Google Earth\nSegundo a diario Gestión, o déficit de vivendas na cidade é de 612 mil unidades, utilizando a densidade do mesmo distrito poderiamos estar a falar de preto de 20 mil fogares, que en edificios de 5 pisos ocuparían menos do 10% do chan do complexo militar. Con este cálculo rápido podemos darnos unha idea do enorme potencial que ten o predio para achegar á solución da demanda habitacional e déficit de equipamentos e espazos públicos da nosa urbe.\nOs limeños merecemos unha gran cidade, existen notables exemplos internacionais nos que se reconverteron predios similares para usos urbanos, xerando, ademais de vivenda, importantes espazos públicos e equipamentos. Poderiamos falar de cidades europeas e norte americanas, pero mellor revisar o caso da cidade de Quito, onde o proceso de reconversión do seu antigo aeroporto está en marcha, cun ambicioso proxecto de renovación urbana que achegará á cidade un gran parque de 136 hectáreas, equipado con diversos servizos culturais e deportivos.\nElaboración propia sobre la base de Google Earth\nEstes grandes proxectos urbanos debesen propiciar tamén a reflexión sobre as políticas nacionais de vivenda. Iván Alonso, no seu artigo “Afástache de min, oh tren de proximidade”, puxo en cuestión a pertinencia da construción do anunciado tren para Lima, argumentando que o suposto beneficio na creación de novas vivendas non xustificaría o custo da súa construción e funcionamento. Aínda que, e como urbanista, considero que os investimentos en infraestrutura urbana non deben determinarse soamente con argumentos económicos, tamén poño en dúbida o beneficio real de tan importante investimento, sendo que a súa xustificación está na creación de novas cidades satélites para reducir o déficit de vivenda, formula que fracasou a nivel mundial.\nBaixo este enfoque, o complexo militar de “As Palmas” toma un rol protagónico no desenvolvemento futuro da cidade, sustentado ademais na súa fácil conexión co Metro Liña 1, o Metropolitano, a ampliación da Vía Expresa, a Panamericana Sur e o Circuíto de Praias. A súa importante superficie permítenos pensar en modelos alternativos de vivenda social, como edificios destinados a aluguer baixo o formato recentemente anunciado polo Ministro Bruce, propiciando a mixtura social e ofrecendo ás parellas novas departamentos ben situados que lles permitan reducir os seus tempos de desprazamento, e polo tanto mellorar a súa calidade de vida urbana.\nEstamos a tempo de proxectar a nosa cidade con grandeza, deixemos de pensar que o futuro está nos areais do norte e sur, e reenfoquemos nos grandes predios con usos disfuncionais, onde seguro atoparemos respostas para a cidade do mañá na que todos soñamos vivir.\nCoa colaboración de Carlos Morales Dávila\nAutor do Blogue Habitar: Ambiente+Arquitectura+Ciudad e fundador da Red Latinoamericana de Urbanistas\nTags: Aldo Facho Dede, arquitectura peruana, Carlos Morales Dávila, ciudad, ciudad contemporánea, desarrollo, desarrollo sustentable, desarrollo urbano, espacio privado, espacio público, Lima, Perú, urbanismo, urbanismo responsable, urbanismo sostenible


Calviño di que o PIB superará os niveis preprandemia a comezos de 2022 | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 21/09/2021 16:29\nO Goberno mantén as previsións de crecemento no cadro macroeconómico presentado hoxe, que servirá de base para os presupostos de 2022. O Executivo estima que a economía española medrará un 6,5 por cento este ano, e un 7 por cento o próximo. Sobre a taxa de paro, calcula que remate 2021 nun 15,2 por cento, e redúcea ao 14 a taxa desemprego no próximo ano.\nO Banco de España modera o optimismo do Goberno. Considera que a economía española non recuperará os niveis de antes da pandemia ata mediados do ano que vén, entre dous ou tres trimestes despois do augurado por Calviño. Con todo, o Banco de España mellora lixeiramente as previsións de crecemento da economía española. Espera que este ano o Produto Interior Bruto medre un 6,3 por cento. Para o ano que vén tamén prevé un leve crecemento, dunha décima.\nA vicepresidenta económica asegurou que no primeiro trimestre de 2022 a economía española superará os niveis prepandemia.\nEste é un paso máis de cara a aprobación dos Presupostos xerais do Estado para o ano que vén. Hoxe arracaron, ademais, os contactos co resto de partidos para tentar sacar adiante as contas públicas. O ministro da Presidencia abre co PP as negociacións dos presupostos xerais. Os de Casado avisan con antelación. Din que non van ser comparsa do Goberno nas contas públicas.\nAsí, o Goberno busca alternativas, empezando a negociar na propia casa. Podemos pide que se derrogue a reforma laboral, que suban certos impostos e que se regulen os alugueiros antes de aprobar os presupostos.\nTampouco llo van poñer doado os socios habituais no Congreso, que agora piden que se executen os compromisos.\nDesde o PSOE amósanse optimistas. Agardan que o proxecto de presupostos entre no Congreso a comezos de outubro.


Gansos cebados - Galiciae - Diario de Pontevedra, Noticias de Pontevedra\n09 septiembre 2017 16:17 h.\nopinion Corrupción Eduardo Gutiérrez Aequo Animo\nNO ACTO SEGUNDO de Romeo e Xulieta, que se desenvolve na "fermosa Verona", en festiva conversa co seu amigo Mercucio, Romeo Montesco, o pretendente de Xulieta, afirma que "ganso cebado non morde". Ademais de formar parte da trama argumental do drama shakesperiano, as aplicacións son moi abondosas, sobre todo no relativo a aqueles nomeamentos de cuxa función inspectora, indagatoria e sancionadora, agárdanse rixidez e, mesmo, carácter esgrevio, calificativo que se acostumaba a confundir con egrexio, palabras parónimas pero que non teñen nada que ver, xa que a primeira alude a áspero e a segunda a exímio. Ben é certo que ambas e dúas propiedades, poden confluir na mesma persoa. Mais parece obvio que as referencias do dramaturgo inglés ás ánades, máis pousonas que lixeiras, fruto da desmedida inxesta, e contrarias ás "aves aquelas/de pico tamaño/que són retirarse/dos arduos traballos", que dixo o noso poeta nacional, ten moito que ver coa corrupción, cuxa casuística é tan abondosa como as especies volátiles que poboan o firmamento, que segundo lembranzas escolares tamén se chama ceo. Obviamente as enquisas sitúan a problemática da podremia, nos primeiros postos da clasificación de asuntos que inquedan á poboación, ainda que non é menos seguro que hai dados que contradin os laboriosos e custosos estudos demoscópicos. Ás veces hai quen alude aos paradoxais resultados electorais.\nQuizais, a orixe do noso escepticismo non reside en teoria ou doutrina filosófica algunha, senón na percepción de certo fenómeno de comprensión perante determinados casos, pois constatados os inequívocos riscos de honradeza, rexístase unha tendencia a exclamacións non laudatorias, senon de pésame pola perda de oportunidades do ponto de vista persoal. As lamentacións van na compaña de calificacións de aparvado en comparanza co que se califica como denominador común.\nPara atopar solucións, téñense feito numerosas pescudas e elaborado teorias da máis variada etioloxía. Os que habitan no niño das señardades do anterior rexime, residencian no novo todas as responsabilidades, como se non existise, poñamos por caso, o asunto reace, o sonado affaire do aceite de Redondela, dito sexa para non furgar nas sentinas mais arrepiantes do franquismo. E antes, durante a II República o estraperlo, un calote que deu orixe a un neoloxismo, e antes as simas da guerra de Marrocos, e antes unha riola de acontecimentos que remiten a explicacións atávicas. Enumeralas seria tan imposible como abranxer o oceano.\nPero se o orixinal e fraudulento xogo de azar, orixinou unha deriva semántica, para non ser menos, outro tanto sucedeu máis recentemente co uso de ventilador, xa que o aparello ademais de renovar o ar nos espazos pechados, alude hoxe a outras funcións, ainda que xa existian hai moito tempo, en categóricas expresións, as conscuencias que aparella na hipófise revolver na bosta, e moito máis se a ciscamos. Conectar o ventilador, ademais de recoñecer a propia excrecencia, significa fornecer de espellos aos alleos. Velaí.


Contos en cueiros - blogsespazolectura\nContacontos para bebés de 0 a 3 anos.\nCoordinadoras: Anaír Rodríguez, Beatriz Nuñez, Marta López Viso, Bea Pereiro\nAs actividades celéberanse lugar na Casa da Lectura (Nogueira 8, Donas, Gondomar)\n«Contos en cueiros» é unha actividade que pretende ser un lugar de encontro para nais e pais cos seus bebés de 0 a 3 anos. Nas diferentes sesións as cancións, os contos e os xogos son o xeito de achegarmos os máis pequechos á lectura.\nA actividade inaugurouse o venres 30 de novembro de 2012 cunha charla de formación titulada «Os bebés tamén len» que estivo dirixida a nais e pais de bebés (e a todo o público interesado)e que foi impartida por Ana Abelenda, contacontos, animadora á lectura e especialista en Educación Infantil. Ana Abelenda realizou unha intervención moi ilustrativa e amena sobre as distintas etapas prelectoras: dende o primeiro «encontro literario» cos arrolos e as cantigas populares, o achegamento á tradición oral a través de cancións que convidan á exploración corporal, pasando polos xogos de cucú-tras para, finalmente, entrar de cheo no libro, con vocabularios e contos ilustrados. Durante a súa intervención deleitou ao público asistente cun bo número de cancións.\nLogo da sesión inaugural, o 14 de decembro de 2012 tivo lugar a seguinte cita, que consistiu na actuación de Xabier Díaz e Guillermo Fernández que ofreceron un concerto de Arrolos de Salitre, un disco de nanas e arrolos destinado especialmente a bebés.


20 anos do 11-S: un golpe que cambiou o mundo | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 11/09/2021 12:19\nEran as oito e 46 da mañá do 11 de setembro de 2001, hora de Nova York. Un primeiro avión impactou contra unha das torres xemelgas. Minutos despois, unha segunda nave esnafrábase contra o outro edificio. Dous avións máis, un contra o Pentágono e outro que tiña como obxectivo o Capitolio, deixaban o mundo enteiro conmocionado.\nUnha xornada histórica na que a Televisión de Galicia tamén informou en directo desde o momento do atentado ata ben entrada a madrugada. Este once de setembro fai 20 anos duns atentados que cambiaron o mundo. Morreron case tres mil persoas e ducias de milleiros resultaron feridas.\nMoitos non puideron ser identificados. Iniciou ese día unha guerra contra o terrorismo xihadista en Afganistán, para dar con Bin Laden e derrocar os talibáns. Vinte anos despois, as tropas estadounidenses, acaban de abandonar o país. Os talibáns regresan ao poder.


Blog de Celso Delgado: Adxudicadas as obras de conservación e humanización da contorna da Ponte Vella de Ourense\nAdxudicadas as obras de conservación e humanización da contorna da Ponte Vella de Ourense\nCoñecemos hoxe que a Consellería de Infraestruturas e Mobilidade vén de adxudicar por preto de 960.000 euros as obras de conservación e humanización da contorna da Ponte Vella de Ourense.\nOs traballos, que dispoñen dun prazo de execución de 9 meses, foron adxudicados á empresa Hordescon, S.L.. O comezo das obras prevese na primeira quincena de agosto.\nOs traballos recollidos no contrato destas obras potenciarán as conexións peonís desde os distintos puntos da cidade cara a este conxunto patrimonial, coidando o mobiliario e creando un espazo para o lecer.\nA actuación do departamento que dirixe Ethel Vázquez inclúe a liberación da zona que hoxe ocupa o parque de skate, construíndo un novo no Barrio do Couto, que contará cun circuíto de bicicletas (pump track) executado en zahorra e capa de rodadura asfáltica.\nEstas intervencións permitirán dotar a cidade de Ourense dunhas instalacións axeitadas para unha práctica máis cómoda e segura desta actividade deportiva.\nO traslado deste parque tamén posibilitará acadar unha contorna ampla e aberta que servirá de antesala á Capela dos Remedios e como conexión coa Ponte.\nEsta actuación na Ponte Vella vén sumarse a xa realizada nesta infraestrutura nunha 1ª fase. Esta segunda fase enmárcase no convenio de colaboración asinado entre a Xunta e o Concello.


Pedirán prisión permanente revisable para o parricida de Moraña: 'Ese asesino tiene que tener esa condena' - Pontevedra Viva\nMércores 26 de Agosto, 2015 ás 07:57 do Mércores 26 de Agosto, 2015\nA David Oubel, o veciño de Moraña encarcerado como presunto autor do asasinato das súas dúas fillas menores, poderáselle aplicar a nova figura xurídica da prisión permanente revisable. A posibilidade xa apuntáraa o fiscal do caso, Alejandro Pazos, e agora a confirma o Goberno do Estado.\nA afirmación realizouna este martes a secretaria de Estado de Servizos Sociais e Igualdade, Susana Camarero, nunha entrevista en RNE indicou na que que falo desta figura recollida no artigo 140 do novo Código Penal "va a ser importante" e no caso do dobre crime de Moraña "ese asesino tieen que tener esa condena".\n"Va a quedarse en la cárcel y no va a poder volver a cometer un delito como éste", sinalou a secretaria de Estado e número dous do Ministerio de Sanidade, nunha entrevista na que se referiu a este crime e ao dobre crime de Cuenca e recoñeceu que nestes casos hai que actuar a outros niveis, pois só ampliar a pena á que poden ser condenados "non lleva a solución". Na súa opinión é necesario un traballo máis amplo e "trabajar en la concienciación, sensibilización, protección y recuperación de las víctimas psicológica y económicamente".\nDavid Oubel é o único imputado polo dobre crime das súas fillas Amaia e Candela, de 4 e 9 anos, cuxos cadáveres apareceron na súa casa do Casal o 31 de xullo presuntamente degolados polo seu pai cunha serra radial. O pai, que estaba separado da súa nai e tiña a custodia compartida, presuntamente intentou acabar coa súa vida tras matar as súas fillas, pero recuperouse das feridas rapidamente e ás poucas horas xa foi trasladado dende o hospital á Comandancia da Garda Civil. Dende o 1 de agosto está en prisión provisional, primeiro na Lama e agora en León.


Nova iluminación para o campo de fútbol de Brión | Concello de Brión ::: A Coruña\nNova iluminación para o campo de fútbol de Brión\n04/21/2021 - 09:15\nA directora xeral de Administración Local, Natalia Prieto, e o alcalde de Brión, Pablo Lago, visitaron as melloras realizadas no campo de fútbol de Brión.\nA Xunta investiu na instalación de Brión 31.595 euros ao abeiro do Fondo de compensación ambiental, ao que destina este ano 11 millóns de euros.\nO alcalde de Brión agradeceu a colaboración da Xunta de Galicia na mellora das instalacións deportivas municipais. Lago aproveitou para solicitar colaboración na creación do primeiro parque infantil cuberto do municipio, unha idea ben recollida desde a administración autonómica.\nAs obras de mellora da eficiencia enerxética da iluminación do campo de fútbol de Brión consistiron na retirada dos puntos de luz de catro torres con catro proxectores cada unha delas, e a instalación doutros led de baixo consumo. O obxectivo da actuación foi reducir o consumo enerxético e diminuír as emisións de CO2 a atmosfera, así como acadar un importante aforro económico coa redución da factura por consumo eléctrico.\nEsta actuación é un dos obxectivos do Fondo de Compensación Ambiental, co que o Goberno galego financia actuacións nos concellos dirixidas ao incremento da eficiencia no aproveitamento dos recursos enerxéticos renovables, da sustentabilidade, da biodiversidade e do uso recreativo e educativo dos recursos de Galicia.\nO Concello de Brión recibiu entre 2009 e 2021 axudas por máis dun millón de euros das diferentes liñas de colaboración cos concellos abertas pola Dirección Xeral de Administración Local que, como recorda Natalia Prieto, teñen como obxectivo colaborar cos municipios na mellora das súas infraestruturas e servizos, actuacións que redundan na mellora da calidade de vida da súa veciñanza.


O Concello prevé ampliar a rede de saneamento e abastecemento en Rubiáns e Bamio - Rubiáns\nO Concello prevé ampliar a rede de saneamento e abastecemento en Rubiáns e Bamio\nO Concello de Vilagarcía ten prevista a prolongación dás redes municipais de saneamento e abastecemento de auga en Rubiáns e Bamio. Vos proxectos, que teñen un orzamento de case 150.000 euros, veñen de ser aprobados pola xunta de goberno local.\nNa rúa Granxa, en Bamio, #pretender\_\_\_\_+se\_\_\_\_\_\_ completar a rede de sumidoiros, instalando uns sesenta metros lineais de colectores de augas residuais, que se conectarán á rede existente e a través de tubaxe de impulsión e estación de bombeo.\nEn Campanario-Bamio as obras de saneamento complementaranse con outras de abastecemento. As novas canalizacións, duns cincocentos metros de lonxitude cada unha, conectaranse ás redes municipais de augas residuais e de abastecemento. Na rúa Ensino, de Rubiáns, instalaranse uns 200 metros lineais de tubaxe de saneamento. A rede será de pluviais e de fecais.\nO Concello prevé ampliar a rede de saneamento e abastecemento en Rubiáns e Bamio RUBIANS 04:15


A Biblioteca Municipal de Ferrol acolleu a homenaxe a Cándido Fernández Mazas no Día da Ilustración – Club de Prensa de Ferrol\nA Biblioteca Municipal de Ferrol acolleu a homenaxe a Cándido Fernández Mazas no Día da IlustraciónClub de Prensa de Ferrol2020-03-13T19:58:17+00:00\nA Biblioteca Municipal de Ferrol acolleu a homenaxe a Cándido Fernández Mazas no Día da Ilustración\nO Club de Prensa de Ferrol, rendeu homenaxe a Cándido Fernández Mazas organizando na Biblioteca Municipal de Ferrol, un encontro cultural no que participaron a escritora e historiadora Esperanza Piñeiro de San Miguel, o profesor de debuxo artístico do IES Concepción Arenal de Ferrol, Quico Souto e o ilustrador e debuxante Carlos Sardiña.\nNo acto, no que entre o público tamén se encontraban alumnos de debuxo artístico do IES Concepción Arenal , se fixo un percorrido pola obra artística de Fernandez Mazás e o ilustrador Carlos Sardiña falou das distintas técnicas que ven desenrolando nos seus traballos como debuxante e ilustrador, rematando cun debuxo ante os asistentes que doou ao Club de Prensa de Ferrol.\nCándido Fernández Mazas, (Ourense, 1902 – Castro Caldelas, 1942). Artista e escritor, colaborou como ilustrador en publicacións como Nós ou Alfar. Formou parte (xunto a artistas como Luís Huici, Francisco Miguel ou Luís Seoane) da xeración do 30, renovadora da plástica galega. Ilustrou numerosos libros e asinou baixo distintos pseudónimos en xornais como La Zarpa, Galicia, El Pueblo Gallego ou Política. En 1925 obtivo unha bolsa para estudar arte en París, onde depurou o seu debuxo e coñeceu artistas da vangarda como Robert Delaunay ou Tristan Tzara.\nO Día da Ilustración é unha iniciativa da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia en colaboración coa Asociación Galega de Profesionais da Ilustración (AGPI). Toda a información sobre esta e as pasadas edicións pode encontrarse nesta web


markus_zusak – Brétemas\nOnte 871: A ladroa de libros\n2 de Febreiro de 2014 /1 Comentario/en Cine, Críticas, Educación_para_a_Paz, Historia, Lectura, Libro, Onte, Recurso_didáctico, Vídeos /por bretemas\nSei que non é unha obra mestra, nin sequera unha fita redonda, mais A ladroa de libros, a película de Brian Percival baseada no best-seller xuvenil homónimo de Markus Zusak, paga a pena. A pesar do errado tratamento das linguas (a alemá non aparece por ningures), atribuíble á homoxeinizadora factoría estadounidense, a película consegue transmitir eficazmente o alento pola lectura, polos libros, pola escritura e, finalmente, mesmo pola creación literaria. As palabras constitúen o mellor antídoto contra a barbarie, simbolizada aquí pola queima de libros, mais tamén a mellor forma para combater o medo e a soidade. A lectura literaria, representada pola conquista que a protagonista realiza d’ O home invisible de H. Wells, é unha forma de coñecemento, mais tamén de curación.\nAs interpretacións de Geoffrey Rush e Emily Watson, a utilización da Morte como narradora (un recurso narrativo presente xa na novela de Zusak) e algunhas esceas memorables –como cando o xudeu agochado lle propón a Liesel, a heroína lectora, que lle describa o tempo que vai fóra, ou cando ela comeza a contar no refuxio antiáereo, engaiolando a súa veciñanza, mentres caen as bombas– abondan para recomendar vivamente esta película. Ademais, convén salientar o seu indubidable carácter de recurso didáctico, xa que pode axudar nas clases de lingua e literatura para abordar o tema do valor das palabras (vida) e da creación literaria coma mellor representación do mundo. Ideal para persoas letraferidas e para debater nos clubs de lectura de mozos e mozas.\nhttps://bretemas.gal/wp-content/uploads/2014/02/La_ladrona_de_libros-555218046-main.jpg 237 160 bretemas https://bretemas.gal/wp-content/uploads/2018/09/logobr2-2.png bretemas2014-02-02 15:37:472014-02-02 16:30:07Onte 871: A ladroa de libros


Isabel Aguirre de Úrcola, premio ´María Josefa Wonenburger´2015 – EnComún\nIsabel Aguirre de Úrcola, premio ´María Josefa Wonenburger´2015\n•A arquitecta galardoada é presidenta da Irmandade da Ribeira Sacra •A Xunta concede desde 2006 este premio a mulleres cunha traxectoria relevante na ciencia ou na tecnoloxía\n•O Pleno da Unidade de Muller e Ciencia da Secretaría Xeral da Xunta de Galicia vén de conceder, o pasado día 5, o premio ‘María Josefa Wonenburger’ 2015 á arquitecta Isabel Aguirre de Úrcola. Este premio foi creado pola Xunta de Galicia en 2009 para recoñecer a as traxectorias relevantes de mulleres nos eidos da ciencia e da tecnoloxía. Nacida en Vilagarcía de Arousa, Isabel Aguirre de Úrcola conta cunha ampla traxectoria profesional. Arquitecta pola Escola Técnica Superior de Arquitectura da Universidade da Coruña, é directora da «Escola Galega da Paisaxe» da Fundación Juana de Vega dende a súa creación en 2008.\nAdemais, foi profesora titular da E.T.S de Arquitectura de A Coruña dende 1990 ata 2007. Profesora titular Estética na E.T. Diseño Industrial da Universidad da Coruña dende 1999 ata 2007. É Premio Nacional de Arquitectura ‘Manuel de la Dehesa’ en 1997 pola rehabilitación do Parque de Bonaval en Santiago de Compostela, xunto con Álvaro Siza.\nA súa experiencia docente esténdese a outras universidades españolas e estranxeiras. Expuxo a súa obra na Universidade de Harvard EEUU na exposición «Os 15 mellores Paisaxistas de Europa» en 2000. Encargouse das obras dos proxectos dos Parques Oeste Vale/Grande e Parque Sur en Lisboa, e do proxecto de rehabilitación de Illa do Cobo ou A Illa das Esculturas en Pontevedra. Tamén traballou na rehabilitación da Mina de Meirama. Dirixiu cursos da Universidade Internacional Menendez Pelayo sobre Desenvolvemento Sostible en 2005, 2006, 2007 e 2008.\nIMPORTANTE TRABALLO POLA RIBEIRA SACRA\nÉ presidenta da Irmandade da Ribeira Sacra, cuxa finalidade é promover, recuperar e salvagardar os valores culturais, históricos e paisaxísticos da Ribeira Sacra. Ademais, deu vida, por iniciativa del Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC), a un proxecto de miradoiro vangardista no Canón do Sil, no corazón da Ribeira Sacra, cuxa finalidade é actuar como referencia mediática para proxectar ao exterior a paisaxe desta singular zona de Galicia. É autora do proxecto de recuperación do patrimonio ferroviario de Galicia e da creación do museo do ferrocarril de Galicia en Monforte.\nActualmente dirixe e coordina o Master de Arquitectura de Paisaxe da Escola Galega da Paisaxe da Fundación Juana de Vega, USC E UDC, e forma parte do Comité de Persoas Expertas da Escola Galega da Paisaxe.•\nMonforte ofrécese á Academia como sede do Día das Letras Galegas de Manuel María\n6.000 euros da Xunta para mellorar o equipamento dos 4 CIM do sur de Lugo


Collette e Kendrick, contra o polizón a Marte | NOVA FANTASIA\nInício Cinema Collette e Kendrick, contra o polizón a Marte\nCollette e Kendrick, contra o polizón a Marte\nA actriz australiana nominada a un Oscar Toni Collette (Hereditary) protagonizará xunto a Anna Kendrick (Twilight) o vindeiro thriller de ciéncia-ficción Stowaway.\nA história vai sobre unha misión que se dirixe a Marte, onde un polizón causa accidentalmente graves danos aos sistemas de suporte vital da nave espacial. Afrontando unha merma dos recursos e un posíbel fatal desenlace, a investigadora médica (Kendrick) será a única voz que se opoña á fría lóxica da comandante (Collette) e do biólogo da nave, que esixen botar fóra ao intruso.\nO ex-youtuber Joe Penna será o director deste filme, que el mesmo co-escribiu xunto a Ryan Morrison. A parella xa colaborara con anterioridade no thriller de supervivéncia Arctic con Mads Mikkelsen e que se estreará nos cinemas o mes que ven.\nArtigo anteriorJason Reitman proxecta rodar Cazapantasmas 3\nSeguinte artigoAnne Hathaway, a primeira bruxa\nA Netflix fai-se co Polisón a Marte\nCollette e Scott loitan contra Krampus


Portal de Noticias Cedeira OnLine Café Bar A MARINA - Concello de Cedeira - Contas\nConcello de Cedeira - Contas\nFecha Jueves, 21 febrero a las 07:43:34\nO Concello de Cedeira pechou as contas do exercicio 2012 cun superávit de 586.269,80 euros. O goberno que encabeza o popular Leopoldo Rubido confía en que prospere a enmenda presentada no Senado polo grupo do PP para que o Executivo modifique a Lei de Estabilidade Presupuestaria, que obriga ás Administracións locais a destinar o remanente de tesorería a amortizar débeda, e permítalles dedicalo a investimentos.\n«Ese é o noso desexo», recalcou o portavoz e tenente de alcalde Luís Rubido. «Nestes momentos necesítanse investimentos, o camiño de reducir gasto non funciona. Creemos que o Goberno debería levantar a man no caso dos concellos que están saneados», sostén. A débeda bancaria deste Concello «xa está algo por baixo do millón de euros e estamos ao día no pago de facturas», asegura. «Con este remanente e a amortización ata final de ano, case a suprimiriamos, pero os intereses son baixísimos e estamos máis necesitados de investimento», insiste.\nA existencia de superávit suscitou o debate no último pleno. O portavoz socialista, José Luís Vergara, reprochou «a incapacidade do goberno para executar ou presuposto (...), renunciando á construción do niño de empresas e reducindo a investimento en servizos sociais». Luís Rubido nega calquera relación do remanente con estas dúas cuestións. «Non ten nada que ver con prescindir do proxecto do anterior goberno do viveiro de empresas, nin matemática nin contablemente, porque o Concello tiña que aportar 60.000 euros, a maiores dos 60.000 de subvención (de Industria) e outro tanto dun préstamo, e esa partida non existía», subliñou.\n«Tampouco é certo que se quitasen 60.000 euros de servizos sociais -agregou Rubido-, iso está vinculado a subvencións da Xunta e a Diputación, que foron as que reduciron a cuantía, non a recursos propios». O superávit responde, na súa opinión, «a un sumando de decisións políticas acertadas, rigor na disciplina de gasto por parte de todas as concellerías e optimización da oficina de urbanismo, que levaba un atraso de case tres anos. Acelerouse a concesión de licenzas, o que aumentou a recaudación».\nO atraso das licenzas\nRubido móstrase crítico coa xestión anterior: «A oficina de urbanismo, pese a ter máis persoal, non tomou a boa dirección e tardamos meses en ordenala. Aínda hoxe queda atraso, xa que estamos dando licenzas solicitadas en novembro e ata en outubro». Resaltou, ademais, «o bo traballo, moi rigoroso, do persoal do equipo de intervención e tesorería».


Asociación Boa Vida Inclusión Activa: febrero 2014\nResumo Actividades Xaneiro\nRESUMO DE ACTIVIDADES: XANEIRO\nEmpezou o ano, non sabemos o que vai pasar ao final e pode que non nos importe en demasía, impórtanos o que esta pasando, impórtanos o tempo que é, a hora de poñerse a andar, impórtanos o que ese tempo que é anuncia, outro tempo é posible, pequenas novas realidades son posibles, outro mundo é posible e espera.\nO primeiro tarefa: a asemblea, unha máis, o que indica que seguimos a pesar das dúbidas, a pesar das dificultades, dos nons do sistema e das realidades. A pesar de nós mesmos Boa Vida segue rodando con impulso propio, transfórmase. E se ben tocaba facer balance, non somos un banco: non todo foi debe, haber, saldo, probabilidades; foi encontrarnos, reencontrarnos coa nosa orixe, con asociacións afíns, con amigos e formularnos retos, para seguir andando...\nEliximos empezar a camiñar cara a Emaús, ensaiar, equivocarnos e volver ensaiar, ter a nosa propia visión Trapera. Buscar opcións, armarnos, sabendo que na nosa diversidade esta a riqueza, que empoderarnos non é doado pero temos dereito ao traballo e en construílo estamos, a vellos problemas, novas alternativas. Fronte ao asistencialismo deficiente loitar xunto a outros para transformar a orde social inxusta. Inspíranos saber que se pode...Os aparentemente inútiles co aparentemente inútil facemos cousas útiles, para nós, a sociedade e a natureza.....din os nosos amigos de Emaús e sen cegarnos á nosa aposta é participar activamente do cambio. Pretendemos recoller, recuperar e reciclar o material téxtil que se descarta en Pontevedra; podemos gañar, podemos perder pero non podemos non intentar...\nEmpezaron a funcionar as Oficinas de Dereitos e Deberes Sociais (Pontevedra-Vilagarcía). Se se nos nega a moitos o dereito á dignidade tamén temos dereito a indignarnos, visualizalo, formarnos, informarnos, compartir experiencias, saberes, estratexias e recursos. Xerar un punto de encontro, temos imaxinación e intelixencia para defender o conseguido e conquistar novos dereitos; espazos abertos onde buscar colectivamente solucións a problemas cotiáns (alimentación, vivenda, papeis, etc), unha alianza dos precarios por saídas posibles. Funcionarán quincenalmente e para presentarnos en sociedade e establecer redes de cooperación con outros colectivos o pasado 28/01 trouxemos á cidade unha charla de ADICAE, sobre servizos bancarios básicos para perceptores de rendas mínimas, para adquirir ferramentas fronte aos abusos do modelo, para formarnos como consumidores responsables e críticos...\nSeguimos participando na EAPN. Momento de asemblea, de avaliar como membros o nivel de incidencia política e social da rede. Continuar traballando para visualizar as persoas en situación de risco, de pobreza ou de exclusión, promovendo a análise e a reflexión sen esquecer a participación real... Xestionamos a Exposición Prioridade I, estivo 15 días na EPA en Pontevedra e agora vai tres semanas a Vilagarcía, en colaboración Concello.\nTamén pedimos cita coa Concellería de Benestar Social do Concello de Pontevedra esperamos resposta.\nE como non somos intelectuais deses que divorcian a cabeza do corpo formulámonos o traballo crendo nesa fusión difícil, contraditoria e necesaria entre o que pensamos e o que sentimos. Buscamos a sabedoría que combina o cerebro coa experiencia, a que combina o que somos, sen esquecer nada, nin a barriga que roxe, nin o corazón que sofre, nin a cabeza que pensa.. "\nESTAMOS EN MOVEMENTO !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nPublicado por Boa Vida Inclusión Activa en 23:09 No hay comentarios:


Unha das celebracions que boto en falta neste pais e o entroido. Refirome ao entroido, entroido; o que se vive na rua coa diversion e metendose coa xente que non vai disfrazada. Por aqui hai entroido que lle chaman Mardi Gras e o mais famoso e o que se celebra en Nova Orleans. Co furacan Katrina o Mardi Gras perdeu en cantidade de comparsas ("krewes") pero ganha en dispersion porque os habitantes da cidade que non regresaron celebran o entroido nas cidades de acollida e o que parecia unha perda irremediable parece ser que vai producir un espallamento desta festa. Isto pareceme ben que tamen este pais necesita algo de alegria. De todas formas quedame mui a desman este Mardi Gras. Outro grande que hai e o de Quebec que esta en Canada pero xa rematou e tamen me quedaba un pouco lonxe de mais.\nPero os que me gustan de verdade son os da terrinha. Na terra hai muitas localidades con entroidos tipicos como Laza, Verin, Xinzo, Viana, Vilarinho, Manzaneda, Cobres, Chantada, terras do Ulla, Maceda, etc.\nBretemas falaba nun posteo acerca do intento de recuperacion dunha personaxe do entroido antigo vigues. Un anonimo respostoulle que os entroidos tipicos galegos non lle interesan, que el vai por libre e que non lle gusta que lle manden ir disfrazado dunha forma ou outra. Eu concordo en que meter algo artificial no entroido vai contra a loxica do entroido en si pero penso que hai que botar unha man para recuperar algo que se perdeu. En Ourense capital intentar recuperar un entroido antigo, os das Pitas, e semella que vai ben. Dende logo eu prefiro que se apoien esas tradicions e non pasar de todo como o anonimo e que logo nos pase como aos nosos curmans asturianos que perderon tanta riqueza cultural nun pasado borroso. Bueno, iso penso eu.\nposted by acedre @ 7:33 PM\nAt 11:55 PM, Veloso said...\nEu xa levo ben anos sen me disfrazar, pero despois de ler o que dicides Brétemas e mais case me estou animando. Un saúdo.\nAt 9:04 AM, TXARI said...\npara min é uma das minhas datas preferidas, perder á persoalidade ou mudala ponme os pelos de punta da emoçom...e sobre a tradiçom, dizir que conheçela nunca está de máis...\nAt 3:59 PM, Marinha de Allegue said...\nSon unhas das miñas datas preferidas.\nUnha aperta disfrazada de Beijo.\nAt 4:45 PM, F. Miguez said...\nEu nunca estiven nun antroido "típico", pero polo que me conta miña avoa do que eran antes os entroidos (incluso no franquismo), coido que o anónimo se engana bastante na interpretación que fai de eles. A cousa non vai por se disfrazar ó estilo veneciano, brasileiro ou de onde sexa; existen en Europa outras tradicións, de orixe supostamente prerrománica e sobretodo pre-cristiana, parecidas ós nosos entroidos tradicionais. Nada que ver coa idea de disfrazarse, senon con reunións anuais de pastores das montañas, escorrentamentos de malos espíritos, e cousas así.\nAt 7:42 PM, acedre said...\nEstou de acordo con F.Miguez, o entroido de carrozas e vestidos despampanantes esta mui ben en Tenerife e Rio pero a min aqui non me gustan. Eu prefiro coller catros farrapos e unha mascara e ir por ai metendome coa xente.\nEu empecei con doce anos que antes estaba proibido. Xuntabame con catro rapaces vecinhos e iamos de casa en casa pola aldea pedindo. A xente mandabanos bailar ou cantar ou facer o parvo e dabannos galletas ou ourellas e vinho. Vaia peneca agarrabamos !!. Iso si que era correr o entroido.\nBueno, millor deixar as lembranzas para cando sexa vello.\nUn saudo e gracias polos comentarios. Se tivese ourellas e vinho dabavos. Non tenhades medo.\nAt 7:39 AM, Nemeth said...\nEstou en total desacordo co anónimo ese (que por outra parte o único que tentaba era meter barullo). As tradicións, cando aínda se está a tempo, hai que tentar recuperalas ou que non esmorezan de feito. Se non callan na xente, non haberá maneira, e non pagará a pena. O 'Carnaval' vilego e das cidades é un calco dos canarios, brasileiros e de por aí. Que están moi ben (os orixinais son mellores que os televisados). Pero meus, será que o mamei... pero despois de moitos anos ser ir ao antruido por estar lonxe, cando hai 3 ou 4 anos volvín, case choraba ao escuitar o fulión.\npor certo, acedre, non son do triángulo máxico... son do heptágono fantástico :D\nunha aperta e ollo coas orellas, teñen moita fariña!\nAt 3:50 PM, Victor said...\nY sin embargo, al menos en Gijón los carnavales tienen mucha fuerza, quizás son de los más importantes del norte de España.\nMe sorprende tu referencia a Asturias y a su perdida de riqueza cultural, no es corriente escuchar eso a los gallegos, aunque pienso lo mismo.\nLa industrialización arraso de alguna manera nuestra cultura que ahora se quiere reconstruir y de la que sobresalen los tópicos.


Deputación deja claro que no escurre el bulto en el caso del campo de fútbol de Domaio - morrazo tribuna\nHome Deportes Morrazo Deputación deja claro que no escurre el bulto en el caso del campo de fútbol de Domaio\nDeputación deja claro que no escurre el bulto en el caso del campo de fútbol de Domaio\nRías Baixas Tribuna enero 26, 2010 Deportes, Morrazo,\nPONTEVEDRA/VIGO.(MORRAZO-TRIBUNA).-O presidente da Deputación, Rafael Louzán, ratificou hoxe o compromiso da institución para colaborar na mellora do campo de fútbol de Domaio, nunha xuntanza mantida no Pazo Provincial co presidente do Domaio Fútbol Club, Juan Antonio Martínez, co vicepresidente, Cándido López, e co secretario da entidade deportiva, Manuel García acompañados tamén polo concelleiro de Moaña e deputado autonómico José Fervenza.\nJuan Antonio Martínez explicoulle ó presidente que o Concello pretendía executar as obras de dotación de céspede artificial ó campo de fútbol con cargo a fondos do Plan E descartando, deste xeito, o plan da Deputación para dotar de herba sintética ós campos de fútbol da provincia.\nSobre este respecto, Rafael Louzán, manifestou que a Deputación “en todo momento mantivo o seu compromiso de mellorar esta infraestrutura en colaboración co Concello de Moaña, sempre e cando a administración local acondicionase as instalacións deportivas existentes”. De feito, puntualizou, “o Pleno da institución aprobou unha moción cos votos do PP a sinatura dun convenio para a execución destas obras”. Louzán aclarou que “este requisito esíxese en todos os campos acondicionados pola Deputación e sempre foi cumprido polos concellos beneficiarios”.\nFinalmente, o presidente da Deputación ofreceulle ós directivos do Domaio Club de Fútbol a colaboración da entidade para acometer obras complementarias que podan ser necesarios.\nOs representantes da entidade deportiva agradeceron a boa disposición da Deputación para colaborar na consecución dunha infraestrutura deportiva digna para a práctica do fútbol.


Arde un tractor en Labrada por falta de persoal do Concello de Guitiriz para manexar os medios de extinción municipais - Xornal Galicia\n19 Agosto 2020 1325 votos\nO pasado luns, 17 de agosto, M.P.P. sufriu un accidente mentres realizaba labores agrícolas nunha finca da parroquia de Labrada (Guitiriz), prendendo lume no tractor que manexaba. En canto empezou o incendio, M.P.P. chamou ao 112, que derivou o aviso ao Concello de Guitiriz, que posúe unha carroceta de bombeiros.\nPorén, o consistorio guitiricense escusouse da súa obriga de asistir a emerxencia aducindo que non tiñan chofer para o vehículo de extinción de lumes. Ao final, tiveron que acudir os bombeiros de Vilalba, pero o seu camión non puido acceder á zona do incendio, polo que tiveron que pedir a colaboración da veciñanza e utilizar outro tractor cunha cisterna cargada de auga para extinguir as lapas, pero cando se puxeron cos labores de extinción xa non había nada que facer.