Crise e acción de goberno : avozdevilalba.gal\nCrise e acción de goberno\nSegundo se reflicte en varios estudos realizados recentemente por consultoras especializadas, máis da metade dos directivos das empresas españolas pensan que a recuperación da crise económica comezará a partir de 2010.\nA cotío estamos afeitos a escoitar a expresión “coa que está caendo”, que leva asociada unha actitude pesimista ante o panorama actual. Non é de estrañar, dado que sectores como o da construcción seguen lonxe de divisar esa recuperación. Especialmente en Galicia, onde a licitación de obra pública caeu de xeito alarmante dende comezos de ano. O proceso electoral e o cambio de Goberno autonómico tampouco axudaron, debido ás modificacións na estrutura orgánica da Xunta e ao xiro na liña política do Executivo. A primeira consecuencia é un maior parón administrativo, como se pode comprobar consultando as páxinas do DOG: dende Semana Santa case non se convocaron concursos públicos nas distintas consellerías. Ante a proximidade das vacacións estivais, todo parece indicar que as licitacións comezarán a publicarse na fronteira do outono.\nO vindeiro 21 de xullo cúmprense cen días da celebración do primeiro Consello da Xunta presidido por Feijóo. Revisando as iniciativas emprendidas por cada departamento durante este tempo, apenas se aprecia acción de goberno por parte da sociedade. As mensaxes non chegan, quizais polo baixo perfil político dos conselleiros. Basta con preguntar polas rúas das principais poboacións de Galicia a calquera cidadán que pase. Algunhas das respostas son: “parece que van vender o Audi de Touriño”, “non entendo que queren facer co galego na escola”, “xa me enterei que o presidente da Xunta estivo en Madrid con ZP e Pepe Blanco”, “vin a Feijóo un par de veces na tele” (posiblemente en referencia ás entrevistas que mantivo con Buenafuente e con J.R. Lucas). Pola súa banda, o balance da oposición tampouco é para tirar foguetes.\nOs datos do financiamento autonómico para a nosa comunidade e a revisión á baixa das previsións para o Estado español pronosticada polo FMI son dúas novas mal acollidas polos empresarios e que non favorecen os estados de ánimo positivos. A patronal segue a falar de reforma laboral e abaratamento do despedimento. Nas situacións de crise nunca se gana, sempre se perde; pero polo menos apréndese. As empresas intelixentes están a reorientar os seus modelos de negocio, coa finalidade de facer máis con menos recursos.\nO proxecto político de Feijóo é evidente que non o tiña, nin contaban con gañar, os seu sistema para loitar contra a crisis, non pasou de puras anécdotas.\nE o Bipartito, outro tanto, non contaban con perder e non poideron demostrar nada, agás que até eles a cousa funcionaba cando menos, máis resolutiva.De momento Feijóo esta a falar cós Poderes Fácticos e véselle pouco na TV, a excepción de Buenafuente e Lucas.\nNon creo que queira dar moitas explicacións aos Galegos e votantes seus.Polo menos de momento.\n18:57 do 13 de xullo de 2009


A praza do Obradoiro acollerá o 4 de xuño a I Carreira de Obstáculos pola Integración - Noticias de Galicia\nA praza do Obradoiro acollerá o 4 de xuño a I Carreira de Obstáculos pola Integración\nA concelleira de Deporte, Noa Morales, presentou esta mañá no Pazo de Raxoi a I Carreira de Obstáculos pola Integración, que se celebrará na praza do Obradoiro o domingo 4 de xuño. Na rolda estivo acompañada polo director territorial de Caixabank en Santiago, Antonio Lema, e pola presidenta da Fundación Abrente, Carmen Touza.\nNoa Morales fixo fincapé na relevancia social que ten esta proba que conxuga deporte e integración. É ademais “a primeira vez que se fai unha carreira destas características, con obstáculos, en un entorno como apraza do Obradoiro”.\nOs representantes das entidades colaboradoras darán a saída a esta iniciativa, que se celebrará por primeira vez na capital galega, pero que xa conta cun importante percorrido nas outras cidades de Galicia.\nO evento comezará e rematará na praza de Obradoiro. As persoas participantes percorrerán un total de 2,5 km polos arredores da praza, superando 12 obstáculos: salto de pneumáticos, guerra de auga, guerra de fariña, tubaxes, balóns de humor amarelo, casiña, túnel do terror, baño de espuma, xogo da oca, corpo a terra, labirinto de cordas e photocall canalla.\nAo tratarse dun evento lúdico, onde o importante é participar e pasalo ben, non se entregarán premios aos primeiros ou primeiras en chegar, senón que todos os participantes levarán unha camiseta e uns agasallos simbólicos. A maiores premiarase ao equipo máis numeroso, o mellor disfrace ou equipamento en equipo e ao equipo máis animado durante a realización do percorrido.\nA inscrición pode facerse online mediante a páxina web do Proxecto Enki ou en El Corte Inglés. A inscrición ten un custo de 7 euros para o público xeral e de 5 para os colectivos con mobilidade reducida e menores de 10 anos.\nEsta iniciativa solidaria enmárcase dentro do proxecto Enki que, promovido pola Fundación Abrente, o Concello de Santiago de Compostela e Obra Social “La Caixa”, ten como obxectivo fomentar a inclusión de persoas con diversidade funcional a través de actividades deportivas.\nUn dos valores diferenciais de Enki é que o 100% dos fondos recadados coa inscrición se destina a colectivos que loitan por e para a defensa de persoas con diversidade funcional e a súa integración a través da práctica de actividades deportivas. Nado en A Coruña no ano 2014, hoxe Enki é un proxecto recoñecido, que conta con anos de percorrido e grande éxito de participación nas diferentes cidades de Galicia.\n15 de maio de 2017 | 17:29\t• Sen comentarios


Ecos hospitalarios: Novagalicia, Barreras, Pescanova... Galicia está de saldo\nNovagalicia, Barreras, Pescanova... Galicia está de saldo\n“Galicia está de saldo”. Esa é a frase que se repite desde a oposición e a impresión que boa parte da sociedade ten tras a confirmada venda de Novagalicia Banco ao grupo venezolano Banesco, o que confirma a morte do sistema financeiro galego e que se une á perda de empresas claves do país nos últimos anos, agudizada pola crise.\nÁ evidente perda de dereitos e o esfarelamento do Estado de Benestar xúntanse nos últimos meses noticias continuadas sobre empresas e sectores claves que trasladan o seu poder de decisión desde Galicia ás máis variadas latitudes. Os restos das antigas caixas son o último exemplo, pero antes foi Fenosa, non hai moito os estaleiros de Barreras e recentemente Pescanova, nun camiño que semella non ter fin.\n"Si que se pode dicir que Galicia está de saldo; os prezos son moi baixos e os capitais de fóra aproveitan unha pésima situación"\nEconomistas como Manuel Lago cren que “si se pode dicir que Galicia está de saldo”. “O deterioro do valor das empresas españolas en xeral, pero galegas en particular, provoca que os seus prezos tan baixos sexan unha opción interesante para países emerxentes e con mellores contornas”, destaca quen cre que “non é unha anécdota” que nun breve espazo de tempa coincida a venda de Barreras a unha empresa estatal mexicana e a de Novagalicia a un banco venezolano. “É unha transformación poderosa; comprar o estaleiro por cinco millóns e a entidade financeira por 400 agora e outros 600 que sairán dos seus beneficios evidencia con claridade que os prezos son dun saldo extremo e que os capitais de fóra están a aproveitar unha pésima situación”, insiste.\nNos últimos tempos, Galicia perdeu as caixas, o Banco Pastor e o Banco Gallego\nLogo de cinco anos de crise, o sistema financeiro galego quedou practicamente borrado do mapa. Despois dalgunha perda e absorción anterior, o país que chegou a contar con dez entidades propias non ten xa ningunha. Ou ten dúas, certo é, que manterán a súa sede e marca en Galicia, pero a propiedade do futuro Etcheverría-Banesco está en Venezuela e a empresa de telecomunicacións R será a primeira que sufra as consecuencias dos desinvestimentos anunciados. Tan só Caixa Rural Galega, cooperativa con sede en Lugo, permanece -e solvente- no país.\nMilleiros de millóns de aforros de galegos que marchan da terra, malia as inxentes axudas públicas que, como no caso de NCG, recibiron as entidades arruinadas. O FROB vendeu Novagalicia como antes fixera co tamén nacionalizado Banco Gallego, neste caso regalado por un euro ao Sabadell tras a inxección de máis de 320 millóns por parte do Estado.\nAntes, hai agora máis de dous anos, era o Banco Pastor o que acababa absorbido polo Banco Popular a cambio de 1.400 millóns de euros e logo de que esa mesma entidade decidise integrar o Banco de Galicia na súa matriz. A entidade coruñesa, que mantén marca e sede na Coruña, e a viguesa, que xa non ten nin marca, tamén voaron.\nO estaleiro Barreras acaba nas mans dunha empresa estatal mexicana e NCG nas dun banco venezolano, "e iso non é unha anécdota"\nE ao tempo que voaba o sistema financeiro voaban tamén empresas simbólicas, claves e fundamentais na recente historia de Galicia. O acordo estratéxico entre Xunta e Pemex non asegurou aínda os floteis prometidos, pero si acabou coa compra do 51% do estaleiro Barreras por parte da compañía estatal mexicana, o que dá aire ao maltratado sector pero remata co control galego dunha compañía fundada hai máis de 120 anos en Vigo.\nO caso de Pescanova é moito máis complicado. Abofé que si. Pero a súa enorme crise -chámenlle estafa- semella rematar tamén coa perda da compañía, que acaba en mans do grupo catalán Damm que, coa apoio de Luxempart, evitará a liquidación inxectando 250 millóns de euros para se facer co 51% da empreesa. O resto queda en mans da banca, tras asumir unha quita achegada ao 80%, aínda que os accionistas minoritarios xa impugnaron o plan da cervexeira. Antes, fora Fenosa a que quedara en mans doutra compañía catalá, Gas Natural, que levou tamén o poderío hidroeléctrico dun país queu produce moito pero paga máis có resto.\n"Galicia é un país desestruturado que non ten resposta colectiva, nin do seu capital nin do poder político, para impedir o que está a suceder"\n"Somos un país desestruturado"\nManuel Lago cre que toda esta perda se debe “fundamentalmente a fenómenos económicos”, pero evidencian tamén “unha falta de resposta colectiva da sociedade galega, do seu capital e do seu poder político para impedir que isto suceda”. Como é posible que a estrutura empresarial do país e o seu goberno non sexan quen de artellar unha solución para cubrir os 400 millóns que custou comprar Novagalicia?, pregútanse moitos. Tamén o economista, que lembra que “a fortuna máis grande de España é galega e moitas veces vemos nos xornais que gasta eses cartos para comprar un edificio en Nova York”.\nPorque non estamos a falar, como lembrou a oposición tamén, dos 9.000 millóns de cartos públicos que o Estado puxo en Novagalicia, senón de 400 millóns, aproximadamente o importe da Cidade da Cultura. “Denota un país desestruturado e que, ante a crise, non ten unha resposta colectiva nin tampouco por parte das súas institucións nin das súas elites”, engade.\n“A fortuna máis grande de España é galega e gasta os cartos que custou Novagalicia en comprar un edificio en Nova York”\nLago aclara, no entanto, que a entrada de capital de fóra de Galicia para investir na comunidade “non é malo, nin moito menos”. O problema é cando eses investimentos “non achegan nada novo e só supoñen quedar cos bens”. En canto aos efectos para os cidadáns, tamén hai diferenzas. Non é o mesmo o caso particular dunha empresa como Barreras que os dunha eléctrica como Fenosa ou dunha entidade financeira da que son clientes o 405 dos galegos e que financia a maioría das empresas.\nAgora, o proceso de toma de decisións está fóra e iso implica que estas teñan menos que ver coa realidade do país e co que este precisa. “Se a empresa está aquí, sempre tomará decisións máis achegadas ao territorio e, normalmente, máis beneficiosas”, continúa Lago, que ilustra cun exemplo. “A un empresario de Minnesotta dálle igual pechar un centro de traballo de Galicia, pero non sería o mesmo se este señor se apelidase Martínez e fose de Oleiros ou Redondela”, remata.\nPublicado por Ecos hospitalarios (Eh!!) ás 15:46


Prato de cerámica engobada romana procedente de Lucus Augusti (Museo Arqueolóxico e Histórico do castelo de San Antón da Coruña)\nO castro, a cidade e o mar\nAo finalizar as Guerras Cántabras, entre os anos 16 e 13 a.C., o emperador Augusto inclúe Asturia e Gallaecia dentro da provincia da Hispania Citerior ou Tarraconense. Nesta época fúndanse as tres cidades romanas do noroeste, Asturica Augusta na actual Astorga, Bracara Augusta en Braga e Lucus Augusti en Lugo.\nNa segunda metade o século I d.C., Vespasiano realizará unha división administrativa interna do noroeste, nos chamados conventos xurídicos, incluíndo territorios baixo a influencia de cada unha das capitais. As cidades foron comunicadas por vías principais e, entre estas, os camiños secundarios conectaron enclaves e hábitats de diverso tipo. Unha destas rutas permitiu a conexión marítima con Lugo, a través do porto do enclave romano de Brigantium, co seu flamante faro.\nDentro deste contexto, sitúase o oppidum de Elviña, como punto de paso e de redistribución de persoas e produtos, entre o mar e o interior e viceversa.\nEntre as mercadorías que exportaba a cidade romana de Lugo pola península e a través do comercio marítimo, atópase un tipo de vaixela moi resistente e de gran calidade, coñecida como cerámica engobada de Lucus Augusti. Nas escavacións realizadas na cidade, localizáronse arredor de 40 fornos cerámicos, que ilustran a súa capacidade produtiva neste tipo de industria.\nA cerámica romana engobada de Lugo caracterízase por deseñar principalmente pratos e fontes. Estas formas permiten unha fácil disposición unhas sobre outras, para o seu transporte, e estarían recubertas dunha capa de engobe ou arxila moi disolta en auga, no seu interior. Esta técnica, á parte de ofrecer maior impermeabilización, permitía que os alimentos non se adherisen ás vaixelas durante a fase de preparación de alimentos.\nDebuxo do prato de cerámica engobada (Escavación en área no castro de Elviña. Memoria técnica dos traballos de escavación arqueolóxica. 2013)\nVista inferior da cerámica engobada


Últimos resultados da campaña arqueolóxica no Campo do Castro, na Punta Sarridal en Cedeira | Os cortes de audio máis destacados dos programas da RG | CRTVG\nÚltimos resultados da campaña arqueolóxica no Campo do Castro, na Punta Sarridal en Cedeira\n11/08/2020 - 14:51 h\nNesta semana, daremos conta co noso colaborador arqueólogo, Mario César, dos resultados da última campaña arqueolóxica en Campo do Castro (Cedeira), dirixida polo arqueólogo Emilio Ramil.\nO Castro Sarridal enmárcase na segunda fase da cultura castrexa, entre os séculos V – II a.C. ata a etapa galaico romana, entorno aos séculos I-II d.C. Posteriormente o castro abandónase por completo ata as sondaxes arqueolóxicas iniciadas no 2017.\nO tamaño do castro abarca toda a península do Sarridal e na súa unión coa terra presenta un sistema defensivo con dous profundos fosos e dúas murallas. Ademais, atópase rodeado de cantís. O seu elemento arquitectónico mais destacado é o Monumento con forno, unha estrutura dedicada aos baños de vapor que conta cunha complexa arquitectura.\nNa última intervención, rematada a pasada semana, escavaron o camiño de acceso ao castro, o cal conta cun lousado que leva á antecámara da sauna. Escavaron tamén a liña defensiva interior do primeiro recinto fortificado co bastión de acceso e atopando todo un novo bastión sobre o foxo. Un bastión de forma oval que controla o acceso e se acaroa ao paramento exterior, e que constitúe un singular complexo defensivo.


Acebe | O Concello estuda medidas de apoio ao comercio e á hostalería\nO Concello estuda medidas de apoio ao comercio e á hostalería\nO Concello de Betanzos anunciou a adopción dunha serie de medidas para axudar a paliar os efectos da crise do Covid-19 no comercio local, nas pemes e na hostalería, sectores que pararon a súa actividade dende o 15 de marzo tralo decreto de estado de alarma. Estas propostas sumaranse a outras iniciativas de carácter social que o Concello xa puxo en marcha e outras que están en estudio e que estarán dirixidas a diversos colectivos.\nA alcaldesa, María Barral, subliñou que “á marxe das axudas directas que se poderán establecer, revisaranse as ordeanzas e taxas municipais, especialmente as que poden afectar máis directamente aos comerciantes e hostaleiros”, dixo.\nAsí, non se cobrarán as taxas correspondentes ás terrazas de hostalería e revisaranse os recibos de auga e de recollida de lixo para evitar o seu cobro durante o periodo de estado de alarma.\nAdemais, anunciou que non se cobrarán as taxas dos ambulantes que acuden ás feiras dos días 1 e 16, suspendidas dende a entrada en vigor do estado de alarma.\nEstas medidas súmanse ás xa anunciadas de compensar aos usuarios as taxas da escola infantil, do conservatorio municipal, das instalacións deportivas, o comedor escolar ou o servizo de madrugadores durante o periodo de confinamento.\nNas propostas que o Concello estudia, traballan os departamentos de secretaría e intervención, para que “cando anunciemos as medidas, dirixidas a varios colectivos e consensuadas cos grupos políticos, farémolo coa seguridade de que as axudas as imos poder facilitar desde a administración local”, explicou a alcaldesa.\nBarral, subliñou que o Concello non debe “crear falsas expectativas” e salientou que “nesta situación xerada pola crise sanitaria, existen interrogantes en canto aos criterios e formas á hora de poder establecer axudas dentro do marco legal”, matizou. A intención do goberno local é reorganizar os orzamentos para poder reforzar as partidas sociais: “a nosa máxima preocupación nestes momentos é buscar fórmulas para axudar a quen máis o precisa”, dixo a alcaldesa.


A Volta a Galicia "O Gran Camiño" chegará a provincia de Pontevedra con grandes profesionais e un atractivo percorrido - O Noticieiro\nHome Deputacións Deputación Pontevedra A Volta a Galicia "O Gran Camiño" chegará a provincia de Pontevedra...\nA Volta a Galicia “O Gran Camiño” chegará a provincia de Pontevedra con grandes profesionais e un atractivo percorrido\nO itinerario da primeira etapa ente O Porriño e Vigo está a ser deseñado por Álvaro Pino “para amosar unhas paisaxes únicas” que serán foco de atención de medios de comunicación de todo o mundo\nNa presentación xa se confirmou a participación de equipos como Movistar e o Israel Start-Up Nation e de alo menos tres corredores da provincia\nA provincia de Pontevedra revalídase como “a gran provincia do ciclismo” ao acoller a primeira etapa da Volta Ciclista a Galicia “O Gran Camiño”, que discorrerá o xoves 24 de febreiro con saída no Porriño e final en Vigo. A Volta contará con grandes equipos, con ata tres corredores da provincia e será retransmitida a todo o mundo ao través de Eurosport. Así confirmouse hoxe na sede da Deputación en Vigo na presentación oficial da etapa, acto no que a presidenta, Carmela Silva, estivo acompañada de Ezequiel Mosquera, responsable da organización da Volta, amais de recoñecidas figuras do ciclismo como Marcos Serrano, último galego que gañou como profesional a Volta a Galicia, Oscar Pereiro, Samuel Blanco, Delio Fernández, Alejandro Marque, Carla Fernández, do Club Farto, amais de Ana Portela, do Grupo Deportivo Froiz e Juan Carlos Muñiz, presidente da Federación Galega de Ciclismo.\n“O Gran Camiño” achega de novo a Galicia unha competición ciclista profesional na que participarán equipos de primeiro nivel. A última confirmación é a do Israel Start-Up Nation, onde corre Chris Froome (gañador de catro Tour de Francia, dúas Voltas e un Giro), e que se suma ao equipo Movistar, xa confirmado anteriormente. Ademais, dende a organización confían en poder desvelar pronto outras formacións de referencia. Entre os corredores que estarán na Volta a Galicia atópanse catro ciclistas galegos. Tres deles, son da provincia o que pon de manifesto o arraigo que o ciclismo ten no territorio. Trátase de Alejandro Marque (da Estrada), Samuel Blanco (Redondela) e Delio Rodríguez (Moaña), cuxa participación é altamente probable unha vez que se decida o seu futuro profesional. A Volta contará ademais co presencia de Carlos Canal, da provincia de Ourense.\nCarmela Silva fixo fincapé na importancia deste tipo de acontecementos que teñen “un enorme poder de atracción. De feito -recalcou- no noso II Plan Estratéxico de Turismo temos aos eventos deportivos un como elemento fundamental da atracción de visitantes”. Para conseguir isto A Volta será seguida por “ducias de medios de comunicación en todo o mundo”, que difundirá as paisaxes de Pontevedra provincia e o resto de Galicia a nivel internacional. Deste xeito “a xente seguirá a volta á vez que ve unhas paisaxes que son únicas, porque nós vivimos no paraíso”.\nEstas paisaxes están a ser escollidas polo ex ciclista profesional Álvaro Pino, que é a persoa que se está a encargar do deseño do percorrido. Nunha intervención por vídeo adiantou que este ía a ser “atractivo tanto para os ciclistas como para ás e os afeccionados, que desfrutarán dunha gran etapa e dun gran día”. Neste senso, Ezequiel Mosquera-responsable da empresa que organiza a Volta- lembrou que “a primeira etapa é un punto de contacto coa carreira e non debemos de facela moi dura e -engadiu- ao final o importante é ter equipos con ganas de guerra”. Mosquera deu as gracias “de corazón a aposta das distintas administracións” que fan posible esta proba e fíxoo de xeito especial coa Deputación de Pontevedra “por ser 100% permeable á proposta que se fixo precisamente polos valores fundamentais que ten a provincia neste deporte. Un deporte con arraigo histórico en Galicia, pero sobre todo aquí, no berce do ciclismo”.\nCarmela Silva animou a todo o mundo a seguir a proba e participar activamente nela. Ademais, puxo de manifesto que A Volta a Galicia “vai a permitir que todos os nosos clubs poidan dar pasos cara adiante” como todo o traballo que están a facer por sumar a nenas e mozas aos equipos, un feito que a presidenta provincial agradeceu de forma expresa.


O Fisgón A Fervenza derbi galego Segunda División\nDuelo entre equipos galegos con moito en xogo\nEnfróntanse O Fisgón (2º) contra A Fervenza (3º) no Pavillón de "A Raña" nun partido solidario en colaboración coa Asociación "Sor Elvira"\nO FISGÓN FS\nCinco puntos separan o Fisgón da Fervenza na clasificación. As de Pili Costa chegan cunha gran dinámica tras 4 partidos seguidos puntuando de 3 e queren seguir nesta línea para continuar na loita polos postos que dan acceso ao playoff de ascenso.\nA Fervenza tamén chega ao encontro con boas sensacións tras gañar ao Castro e a Rodiles nas pasadas xornadas. De gañar, as de “Chipi” quedaríanse a tan só 3 puntos do seu rival do vindeiro sábado, O Fisgón.\nSe consegue a vitoria o conxunto de Marín, dirixidas por Pili Costa, podrían asaltar o liderato, sempre e cando Viaxes Amarelle non puntúe na pista do Rodiles: “Este sábado será un partido duro contra un rival que está moi ben. Ímos afrontalo como o que sabemos que vai ser, un duelo durísimo”, engadiu Pili Costa durante a previa.\nA adestradora falou da importancia que ten cada partido, de que a vindeira xornada sexa un derbi galego: “Aínda que sexa un partido entre equipos galegos, nós preparamos todos os encontro do mesmo xeito. As miñas xogadoras téñense que motivar de igual modo ante calqueira rival. Nesta categoría, se queres gañar, tes que estar sempre a un bo nivel”.\nAs 19:00 o Pavillón de “A Rañá” vivirá o último partido das locais en casa, e para a técnica local “é importante seguir nesta dinámica e seguir puntuando. Sería xenial poder despedir o 2019 cunha vitoria e deixar outros 3 puntos en casa. Acabar o ano gañando e dedicando unha vitoria a toda a afección”.\nA adestradora das de Marín conta con todo o plantel a súa desposición con tan só “as dúbidas de Kiko e Mar por molestias”.\nPartido con carácter solidario\nPor se o duelo tivese pouca importancia de por sí, Marín ademais vivirá unha xornada solidaria. Aproveitando o partido entre ambos conxuntos galegos, a entrada de partido será un donativo de alimentación infantil e/o cueiros en colaboración coa Asociación “Sor Elvira”.\nPili Costa quixo facer un chamamento á afección local: “Quería dicirlle a toda a xente que este sábado o partido ten carácter solidario e que estariamos moi agradecidos se colaboran achegándose ao Pavillón de “A Raña” para traer alimentación infantil e/ou cueiros. Colaboramos cunha Asociación de Marín que se chama ‘Sor Elvira’ e imos tentar que ademais de que a xente vexa un gran espectáculo, o partido sirva para axudar á xente máis desfavorecida”.\nEtiquetas A Fervenzafútbol salafutsalO FisgónPili CostaSegunda División


bouzafría: A Represión Sexual na España de Franco\nposted by bouzafria at 11:29 da manhã\nCoñecía a historia da película do Yago, que nos contara un profesor cando eu estudaba en Santiago. Ás veces si é posible afirmar que as couas mudaron para mellor.\naqui un testa con la actualidad sexual de los españoles...\nNon me faga moito caso, pero xuraría que unha anécdota semellante á do Yago aconteceu na Coruña no desaparecido cine Avenida e co filme "No desearás al vecino del quinto".\nSerían erros involuntarios? Houbo consecuencias para os operadores do cine? Curiosa época, non tan lonxana.


Carlos Luis Rodriguez inventa novas formas legais para saír en defensa do PP de Santiago un día despois de que sete dos seus membros deixaran unha das imaxes da campaña, e non era un mitin malia que si había [email protected] en primeira fila.\nTeimaron coa matraca de Bildu na Voz Televisión ante Xavier Vence -preguntar era unha obriga xornalística, estirar o chicle de forma artificial, non- con todo, e malia non pertencer directamente á campaña electoral, hoxe a prensa recolle a que seguramente será a imaxe máis simbólica do que se leva da mesma. Sete [email protected] do PP en Santiago, do goberno local, sentados ante o xuíz. Pero coas actas municipais no peto, que dimitir é nome ruso. Un escándalo asumido como tal polo propio Partido Popular e mesmo, segundo se comprobou nas declaracións, por algún [email protected] [email protected] Para todo o mundo menos para El Correo Gallego, sempre máis papista que o papa.\nA versión en defensa [email protected] [email protected] arrinca xa desde a capa, onde se centra a mirada no aval que recibiron de “técnicos de Raxoi” para decidir pagar con cartos públicos a defensa dun compañeiro que ía ser xulgado por outro caso, que abondo hai deles con concello santiagués. Esa é a teoría que sostén, así mesmo, o columnista estrela do xornal e presentador partidista na TVG, Carlos Luis Rodríguez, outro que forzado polo amiguismo co poder non pode máis que inventar delirantes escusas: “Cómpre lembrar que é precisamente o secretario quen vixila a legalidade do que se actúa nun consistorio”, afirma o director de Foro Aberto, que polo tanto considera que o feito de ser técnico dun concello equivale á absoluta inmunidade. Se o alcalde decide que chegou o momento de recuperar o dereito de pernada e o secretario municipal nese intre chegaba dunha voda rozando o coma etílico e dille que adiante, o dereito de pernada podería volver ser legal. Iso afirma Carlos Luis Rodríguez e El Correo Gallego para favorecer ao PP. Tres patas dun banco. Diante un xuíz.


Ramón Rozas 16 octubre 2017 13:05 h.\nOLGA FERNÁNDEZ/DIARIO DE PONTEVEDRA\nA descoñecida figura da 'Marquesa Vermella' reivindícase nunha mostra como primixenia impulsora do feminismo. As súas numerosas aristas sitúan a esta muller como toda unha descuberta na nosa historia\nFOTOS, LIBROS, documentos ou cartas serven ao Museo de Pontevedra para achegar ao público a figura de María Vinyals (Soutomaior, 1875- París, 1940). Un deses nomes que a historia foi esquecendo e que grazas a traballos de investigación como os da catedrática da USC Aurora Marco e a arquivista do Museo de Pontevedra Ángela Comesaña, nacen dende esa labor de descuberta e estudo para desembocar nesta exposición, que ambas comisarían, que ten a capacidade de visibilizar unha desas traxectorias que todos deberíamos coñecer.\nFalar de María Vinyals é facelo dunha aristócrata que rematou no activismo feminino, dunha muller que naceu no propio castelo de Soutomaior, desenvolvendo dende moi nova un gran interese por temas culturais. Casada co Marqués de Ayerbe, tras enviuvar volveu casar co médico de orixe cubana Enrique Lluria, con quen dirixiu un sanatorio no propio castelo que foi boicoteado por unha sociedade que non gustaba das ideas socialistas do matrimonio. As cousas non foron ben e tras vender as súas posesións marcharán a Cuba na procura de novas oportunidades. Alí continuará o seu labor, que vai en aumento ao longo da súa vida dun activismo a prol da muller e o seus dereitos. Conferencias, publicacións en revistas e prensa, foron facendo desta muller unha personaxe singular cuxo rastro perdeuse ao final da súa vida, créndose que faleceu en París pero sen coñecer realmente as súas circunstancias finais.\nPercorrer a exposición, sempre baixo os parámetros de calidade na produción e disposición dos materiais nos que se move o Museo de Pontevedra enténdese como esa outra parte do proceso de coñecemento dun nome esquecido. A través de todos eses materiais sentimos unha forte presenza, o paso do tempo detido nunha carta, nunha fotografía ou nun documento que nos leva a un tempo complicado en canto as relacións sociais, moi definidas polas sumisións nas diferentes clases sociais, e por como, dende esa rebeldía que procuraba desfacerse dos clichés que esmagaban as mulleres a principios do século XX, emerxía un fondo interese por unha muller en permanente estado de menosprezo fronte ao home.\nÁ que se coñeceu como a Marquesa Vermella, e froito dunha longa investigación, amosa aquí tamén o seu lado máis humano. As imaxes dos seus momentos de lecer, así como o interese pola práctica da fotografía, completan a un personaxe en permanente revisión e aínda con moitos segredos ao seu arredor. E como ela tantas mulleres que sementaron casi sobre a rocha, para hoxe ter unha maior dignidade, pero tamén un firme alicerce sobre o que soster as reclamacións das mulleres. A súa vida social, a relación de amizade do seu matrimonio co pintor Sorolla —quen a pintou nun cadro hoxe desaparecido—, en cuxo museo atopáronse unha serie de materiais descoñecidos e que se inclúen na exposición, é parte dunha vida de compromiso coa sociedade do seu momento e iso dende un castelo, o de Soutomaior, do que foi desposeída polas grandes perdas económicas sufridas co sanatorio, no que se centra a súa vida. Entre aquelas pedras cheas de historia adicouse á escrita, publicando a monografía máis completa do propio edificio, tamén unha novela de esclarecedor título, ‘Rebelión’, e adicándose á defensa dos postulados da Institución Libre de Enseñanza. Inscribiuse no Ateneo de Madrid e na Agrupación Socialista de Madrid publicando numerosos artigos en medios como El Imparcial, El Fígaro o Blanco y Negro, a maioría das veces dende esa mirada posta na muller e na necesidade de suxeitarse á educación para o seu progreso social.\nPercorrer todos estes documentos é adentrarse nunha historia para moitos descoñecida. Unha desas historias que son necesarias rescatar para valorizar o feito antes ca nós, pero tamén como homenaxe ás que tanto arriscaron para que o mundo cambie e sexa máis cómodo para todos.


Formación de activistas polo dereito á educación - Activistas CME Galicia\nFormación de activistas polo dereito á educación\nNa Campaña Mundial pola Educación (CME) compartimos un soño: que o dereito a unha educación gratuíta, pública e de calidade sexa unha realidade para todas as persoas e ao longo de toda a súa vida.\nA pesar dos grandes avances conseguidos a nivel mundial, aínda quedan moitos desafíos pendentes. Unicamente conseguiremos superalos coa suma de esforzos dos gobernos, a sociedade civil, as ONG, os centros educativos, os profesionais da educación, os estudantes e todas as persoas comprometidas co dereito humano á educación.\nA CME está firmemente convencida de que a mocidade galega debe liderar a reivindicación de máis e mellor educación para todas as persoas. Desde 2003 tense mobilizado polo dereito á educación. Pero sabemos que podemos facelo mellor para que sexan protagonistas reais e voz comprometida do cambio que promovemos. Para que se convertan, en definitiva, en auténticos embaixadores e embaixadoras do dereito á educación.\nVelaquí o sentido de levar a cabo este programa de formación de activistas xuvenís polo dereito á educación. Unha aventura de heroes e heroínas pola educación na que queremos contar contigo.\nUn proceso innovador de formación de activistas xuvenís polo dereito á educación con tres obxectivos:\nDeseñar e executar unha campaña de incidencia en favor da educación.\nFormar en creatividade, traballo en equipo, oratoria, ciberactivismo, arte para o cambio social, etc.\nConseguir cambios positivos en favor da educación no instituto, en Galicia e no mundo.\nUn proceso formativo integral co fin de capacitar e apoderar aos e ás estudantes para que se convertan en activistas conscientes e críticos capaces de defender publicamente unha causa xusta.\nUn proceso baseado na “Viaxe dos heroes e heroínas polo dereito á educación. Guía para a formación de activistas xuvenís polo dereito humano á educación”.\nUn proceso formativo gratuíto certificado pola CME Galicia de 75 horas de duración e financiado integramente pola Dirección Xeral de Relacións Exteriores e coa Unión Europea da Xunta de Galicia.\nVer infografía Proceso da formación\nAlumnado de secundaria e bacharelato de centros públicos\nCon motivación e gañas para cambiar o mundo\nCon compromiso de asistencia a todas as sesións do proceso\nQue superen o proceso de selección: inscrición e carta de motivación\nQue conten coa autorización das familias\nDocentes de secundaria e bacharelato\nQue coñece ou ten participado previamente nas actividades da CME\nComprometido/a coa educación transformadora e para o cambio social\nQue coñece ao seu alumando e con habilidades para o acompañamento\nQue cre no liderado e apoderamento xuvenil\nCon dispoñibilidade para a asistencia a todas as sesións do proceso\nMotivado/a para desenvolver as seguintes responsabilidades\nXestionar as autorizacións, compromisos de participación, cartas de motivación, avaliacións, etc., que se demanden desde a CME.\nActuar como enlace do grupo de estudantes e o centro educativo coa CME.\nOrientar, guiar, motivar e animar ao grupo durante as sesións.\nParticipar como observador/a do proceso formativo e achegar feedback ao equipo de persoas facilitadoras e mais ao alumnado participante.\nFormarse para desempeñarse no rol de persoa facilitadora en edicións posteriores.\n1º edición. Curso 2019-2020\nOutubro a decembro 2019\nPresentación do programa nos centros educativos. Selección do alumnado. Compromisos de participación dos centros, do profesorado e do alumnado. Encontros e autorizacións das familias.\nXaneiro a marzo 2020\nFormación intensiva en 3 fins de semana residenciais (de venres tarde a sábado tarde).\n3 xornadas formativas intensivas (venres pola tarde ou sábado) cunha duración de cadansúas 6 horas en: oratoria, ciberactivismo e novas narrativas dixitais, expresión artística polo cambio social.\nPreparación e celebración dos actos de incidencia da Semana de Acción Mundial pola Educación (SAME) en Galicia.\nActo público de fin de curso e entrega de diplomas ás persoas participantes no programa.\nDurante todo o curso, realizarase un acompañamento e seguimento activo co grupo no centro educativo por parte do equipo dinamizador do proxecto.\nO proceso estará dirixido por persoas expertas en procesos educativos xuvenís e por persoal técnico das ONG integrantes da CME Galicia.\nCoordinación do programa e facilitadora\nXosé Luis Pastoriza\nAdministración e loxística\nCoordinación CME Galicia\nO equipo de docentes desenvolverá un labor de mentoría coas seguintes funcións:\nSer o enlace do programa cos centros educativos (estudantes, equipos directivos, familias).\nParticipar activamente no curso e apoiar aos mozos e mozas para que consigan os resultados de aprendizaxe.\nAchegar a súa experiencia, coñecemento e habilidades ás persoas facilitadoras.\nAchegar información, guieiro e consello aos e ás estudantes.\nAcompañar aos mozos e mozas activistas nos seus centros educativos.\nCondicións de seguridade e benestar\nA realización do programa de formación no centro educativo estará autorizado pola dirección do mesmo.\nO alumnado participante estará acompañado en todo o proceso por polo menos un/ha docente do seu centro educativo.\nTodas as persoas participantes estarán cubertas por un seguro de responsabilidade civil e accidentes.\nTodas as persoas adultas participantes estarán obrigadas a cumprir cos requirimentos da Lei Orgánica 8/2015 de 22 de xullo, de modificación do sistema de protección á infancia e á adolescencia, en relación ao traballo educativo con menores.\nPara a difusión do proxecto teranse en conta as pautas comunicativas, publicidade e uso de imaxes do Código de Conduta das ONGD da Coordinadora Galega de ONGD. Nas autorizacións das familias tamén se solicitarán os permisos para o emprego de imaxes das persoas menores participantes no proxecto.\nTodas as persoas adultas asinarán un Código de Conduta específico co fin de asegurar a seguridade e benestar das persoas menores participantes.\nTodas as persoas menores e as súas familias asinarán un Código de Conduta específico.\nNos últimos 14 anos, Sandra acompañou procesos de participación xuvenil e educación para a solidariedade de grupos de mozos e mozas e docentes de centros educativos galegos. Esta experiencia reafirmou a súa convicción de que é posible construír outro mundo posible a través da educación. Na actualidade desexa seguir ofrecendo oportunidades para a realización solidaria e vital das persoas ás que acompaña.\nSandra é diplomada en Traballo Social e licenciada en Xornalismo, estudos que cursou en Santiago, cidade na que vive actualmente. Formouse ademais en temas relacionados coa inserción sociolaboral, a xestión de entidades sociais, o liderado e a innovación. Amante dos retos, a súa verdadeira vocación son as persoas. Gústalle motivar, orientar e sacar o mellor delas.\nRealizou traballos relacionados coa intervención social e o traballo social, e impartiu docencia de Traballo Social Comunitario e Grupal na Escola Universitaria de Traballo Social da Universidade de Santiago de Compostela. Despois dunha experiencia de voluntariado internacional en Chile, decidiu apostar polo traballo no eido da solidariedade e a xustiza global. A oportunidade chegoulle da man de Entreculturas, ONG de desenvolvemento, na que coordinou en Galicia o programa da Rede Solidaria da Mocidade desde a súa creación en 2004. Con Entreculturas, ademais, coñeceu o poder da educación para cambiar a vida das persoas en Perú e Nicaragua.\nA Sandra encántalle ler, fixarse moito nos detalles e “bruxulear” polo mundo máis próximo e o máis afastado. Gustaríalle dedicarse á escritura algún día e falar varios idiomas. Valora, por riba de todo, a integridade e a autenticidade nas persoas e ser feliz coas pequenas cousas que a vida ofrece cada día.\nTraballar con persoas, acompañando e apoiando procesos de desenvolvemento e realización persoal\nUn mundo no que o respecto e o entendemento estean por riba de calquera diferenza\nActualmente Xosé Luís é profesor no Departamento de Filosofía e Antropoloxía da Universidade de Santiago de Compostela, na que se licenciou en Filosofía e na que obtivo un Mestrado en Desenvolvemento Local. Ao tempo, traballa no eido da consultoría social especializado en planificación estratéxica e avaliación da política pública de cooperación para o desenvolvemento.\nPersoa inqueda, creativa e apaixonada, gústalle explorar, descubrir e entusiasmarse. Tras dun período investigando para a súa tese de doutoramento, decidiu especializarse en solidariedade e xustiza global. Grazas a unha bolsa que lle concedeu a Fundación Barrié realizou un Mestrado de ONGD e Desenvolvemento na London School of Economics and Political Science.\nAo seu regreso a Galicia traballou na Coordinadora Galega de ONGD e na Fundación Entreculturas como técnico de proxectos e técnico de educación. Como consultor e investigador ten traballado para a Xunta de Galicia, Mans Unidas, Entreculturas, a Campaña Mundial pola Educación, o Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade, a Coordinadora Galega de ONGD ou a Rede Galega de Cooperación Universitaria para o Desenvolvemento. Firme convencido de que a Filosofía serve para a vida e que serve para mellorar a vida en común, aproveita calquera oportunidade para eloxiar a utilidade das “inútiles” Humanidades.\nA Xosé Luís gústalle moito viaxar e pasar tempo coa familia. Os seus ideais pasan porque reinase o sentidiño e que as persoas sexan cosmopolitas con raíces porque cre na capacidade que todos e todas temos para cambiar a nosa vida e o noso mundo. Valora o silencio, os afectos e o coidado das persoas por riba de todo.\nMellorar a vida das persoas e da Terra en común\nUnha Humanidade emancipada\nAbel é técnico superior en Animación Sociocultural, ademais de Monitor e Director de Tempo Libre pola Escola Galega de Tempo Libre. Actualmente, traballa como animador cultural do Concello de A Laracha e ata hai pouco foi técnico de xuventude e cultura do Concello de Monfero.\nAbel leva cada día á práctica a súa vocación de ser facilitador de cambio, promovendo e exercendo activamente a participación social. Emprendedor nato, fundou en 2014 a súa propia empresa, Abeloni Actividades Socioculturais, desde a que coordina múltiples servizos de animación, organización de campamentos e actividades de lecer para todas as idades, ademais de contar coa súa propia escola de tempo libre, desde a que se ofertan cursos propios acreditados relacionados co lecer. Foi presidente da Asociación de Comerciantes e Empresarios Boulevard Elviña de A Coruña e directivo da Federación Unión de Comercio Coruñesa.\nGran defensor do potencial da educación non formal no desenvolvemento comunitario, ten dirixido numerosas formacións ao longo destes anos relacionadas co voluntariado, o teatro, o tempo libre, a educación para o desenvolvemento ou a dinamización de grupos. Conta, ademais, con tempo para ofrecer aos demais, tratando de aportar á sociedade todo o que pode. Colaborou con Cáritas e desde 2004 é voluntario da ONGD Entreculturas, apoiando multitude de actividades sociais e sendo un dos principais promotores do programa educativo Rede Solidaria da Mocidade desta entidade.\nA Abel apaixónalle o teatro, acadando premios nacionais de Teatro Grecolatino na súa etapa estudantil no IES Elviña da Coruña, pero tamén a maxia e as motos. Cre que as persoas están moi por riba do material e que o cariño e o respecto da xente ten un valor incalculable.\nO desenvolvemento comunitario a través da participación\nVivir tratando de mellorar a vida dos demais\nÁlex é técnico superior en Administración de Sistemas Informáticos en Rede, ademais de Monitor de Tempo Libre, título oficial que acadou coa Escola de Tempo Libre Don Bosco de Santiago de Compostela.\nFixo da súa vocación pola tecnoloxía a súa profesión, traballando actualmente en Plexus, unha empresa galega socialmente responsable dedicada ao deseño, desenvolvemento e instalación de aplicacións e sistemas informáticos.\nOutra das súas grandes paixóns é a música, á que lle dedica moita enerxía e grande parte do seu tempo libre. É titulado profesional de música na especialidade de percusión polo Conservatorio Profesional de Música de Santiago de Compostela. Ademais de ser membro activo da Banda da Escola de Música de Rianxo desde que tiña 13 anos, coa que ten acadado varios premios en festivais e certames musicais. Ten colaborado tamén con diversos grupos de música como o da Escola Estudio de Santiago ou o o Combo de Jazz da Escola de Música de Rianxo.\nA pesar da súa xuventude, conta cunha longa traxectoria no mundo do voluntariado social e de cooperación. Durante os seus estudos de secundaria e bacharelato formou parte activa do grupo solidario do seu centro de ensino, o IES Xelmírez I de Santiago de Compostela, colaborando en numerosas actividades de voluntariado e de sensibilización. Desde 2014 é voluntario da ONGD Entreculturas en Santiago, desde onde está especialmente implicado na área de formación e voluntariado.\nAdemais da música e a tecnoloxía, a Álex apaixónalle a educación e, sobre todo, axudar aos demais. É desas persoas que sempre está a disposición do que faga falta. Valora por riba de todo aos seus amigos, cos que intenta pasar todo o tempo que pode.\nSentir que podo facer algo por un mundo mellor\nBea é na actualidade a responsable da delegación en Galicia da ONG Axuda en Acción, organización na que comezou realizando labores de voluntariado.\nÉ unha apaixonada da innovación e do emprendemento social. Despois de licenciarse en Administración e Dirección de Empresas pola Universidade Antonio de Nebrija de Madrid, completou a súa formación acadando varios títulos de posgrao nas áreas do emprendemento social, a responsabilidade social e a innovación en diversas universidades como a UOC ou a Universidade da Coruña en colaboración coa Cátedra Inditex. Ademais, tivo a oportunidade de realizar un Mestrado en Emprendemento Social na Hult Internacional Business School (San Francisco, EE.UU.) tras recibir unha bolsa de posgrao da Fundación Barrié.\nTen deseñado iniciativas de sustentabilidade e creación de oportunidades de emprego para persoas con diversidade funcional no departamento de responsabilidade social de Galega de Economía Social (actual COGAMI), grupo empresarial de inserción laboral para persoas con diversidade funcional. A nivel internacional tamén participou en proxectos para empresas sociais e ONG internacionais como Kiva, Uncharted Play e Fénix International.\nA Bea gústalle moito gozar da compaña da familia e dos bos amigos, ir á praia e ver o mar, pero tamén tocar o piano e ver series na televisión (encántanlle!) Gustaríalle saber cantar e sería feliz se ao seu arredor ninguén sufrira. Valora a diversidade cultural, a tolerancia e o respecto e, para ela, na educación está a base de todo.\nO emprendemento social\nQue todos os nenos e nenas teñan unha educación de calidade, sen importar a súa procedencia, situación económica ou capacidades\nActualmente, Lorena traballa na área de Acción Social e Educativa de Axuda en Acción en Galicia, desde onde coordina proxectos de intervención socio educativa e de sensibilización social.\nÉ Educadora Social e técnica superior en Integración Social, titulacións que acadou en A Coruña, a súa cidade actual de acollida, aínda que ela é de Santa Comba. Tamén fixo un Mestrado en Políticas Sociais e Intervención Socio-comunitaria, especializándose nas áreas de xénero e envellecemento e transformacións familiares.\nXunto a cinco compañeiras, creou a Asociación Simbiose, unha organización dirixida a establecer relacións de sinerxías entre persoas e entidades da cidade de A Coruña. Actualmente, desenvolve na asociación traballos relacionados coa organización de actividades vinculadas a entidades sociais locais ou co fomento da participación local, especialmente da poboación civil que conta con menos oportunidades de participación.\nTen desenvolvido diferentes proxectos a nivel internacional en Portugal e Polonia relacionados co deseño de investigacións e coordinación de proxectos de voluntariado, así como en Ecuador, a onde se trasladou a realizar unha experiencia de voluntariado da man de Axuda en Acción e na que desenvolveu labores de sensibilización sobre os dereitos da infancia.\nLorena desfruta viaxando “por aquí e por acolá”, pasando os domingos en familia e probando centos de pratos de diferentes culturas. Encantaríalle chegar a facer algún día a riquísima tortilla da súa nai e, como boa educadora social, soña con que todas as persoas poidan gozar dunha educación de calidade, crítica e apoderadora. Para ela é importantísimo o coidado persoal como eixe para coidar o que nos rodea, así como pasar tempo cos seus seres queridos e a “diversidade como o espertar das olladas”.\nPasear polo monte\nO voluntariado e a aprendizaxe-servizo como método imprescindible na educación para a cidadanía global\nA desaparición da violencia en todas as súas caras


STAJ GALICIA: Convocatorias de mesa Técnica e do Comite de Seguridade e Saúde\nConvocatorias de mesa Técnica e do Comite de Seguridade e Saúde\nNo día de onte recibimos a convocatoria para acudir o próximo día 21 de febreiro as 9:00 hrs. á Mesa Técnica de Interinos onde se debatirá a Orde de interinos dos corpos xerais de funcionarios ao servizo da Admón. de Xustiza.\nDe igual modo, estamos convocados para asistir ó Comité de Seguridade e Saúde de Xustiza que foi señalado para o próximo día 23 de febreiro as 10:00 hrs. onde se irá a tratar entre outras cousas, o tema do acoso laboral.\nComo vedes, temos dúas citas importantes que nos afectan de cheo a todos nós. Nelas hai moito que debatir, por iso, este é o momento de que todos aqueles que o desexen, nos fagan chegar as súas ideas e inquietudes para podelas defender en beneficio de todos.


Vacante no Xulgado Nº2 de Valdeorras | Creando Tu Provincia\nVacante no Xulgado Nº2 de Valdeorras o que obriga ao CGPX a abrir un proceso de concurso para buscar candidato idóneo para esta praza.\nDita vacante é froito do traslado do xuiz Roberto Barba que era o titular da mesma a Betanzos.\nXa a feito público a Comisión Permanente do Consello Xeral do Poder Xudicial este concurso.\nQuen esté interesado ten un plazo de 15 días para presentar a súa solicitude dende a publicación da citada convocatoria.\nEtiquetas: VacanteValdeorrasXulgado Nº2\nSiguiente historia 124 persoas atendidas en 85 accidentes de circulación durante a fin de semana\nHistoria previa Un Valdeorrés afincado en Inglaterra ofrece empleo a camioneros gallegos en ese país


Actividades para todos na Programación de Nadal dos Concellos do Sur de Lugo – EnComún\nO Concello de Quiroga, propón para o Nadal un amplo programa con numerosas e variadas actividades lúdicas, deportivas e culturais coa finalidade de ofrecer á veciñanza unha ampla oferta para cubrir o seu tempo de ocio e lecer, sempre atendendo ás recomendacións e limitacións que a evolución da pandemia poida esixir.\nEntre todas as actividades aquelas que se organizan para os máis pequenos teñen un apartado destacado: Certames de poesía e concurso de postais de Nadal, pista de xeo e inchables, o curso de cociña MiniChef, a Ludoteca de Nadal e a actividade de animación Cancións de animais para nenos case normais a cargo da Compañía Solitaria do Dr Monifate.\nEspecífico para os máis maiores están as actividades que se desenvolven no Centro Social para a Terceira Idade: un campionato de Tute, Bingos de Nadal e unha cea de Nadal con música en directo.\nOs máis deportistas poderán participar no Torneo de Fútbol Sala ou despedir o ano coa xa tradicional carreira – andaina solidaria de San Silvestres que se organiza o día 31.\nNo programa había tamén teatro, ainda que a representación protagonizada por Emma Ozores e Rubén Torres, “ El último que apague la luz” tivo que ser aprazada; a obra “Borralliña”, a cargo do grupo de teatro Palimoquiño, e o concerto de Manoele da Felisa (contando coa Secretaría Xeral de Política Lingüística)..\nPor suposto non faltarán as tradicionais visitas máis agardadas destas datas: a de Papá Noel o día 23 e a dos Reis Magos do día 5 de xaneiro.•


Eivas no tratamento informativo dos incendios forestais en Galicia\nLume no Monte Galleiro, en Pazos de Borbén, no 2017. / Contando Estrelas\nO Colexio de Xornalistas lembra e amplía as recomendacións para as e os xornalistas que teñan que cubrir informaciónn relacionada cos incendios.\ngalicia xornalismo lumes\nUn estudo sobre a cobertura da vaga de lumes do 2017 realizado por investigadores da Universidade de Santiago de Compostela e a Universidad Internacional de La Rioja, que utilizou como guía as recomendacións do Colexio de Xornalistas de Galicia, salienta eivas no tratamento informativo, especialmente á hora de contrastar e editar as gravacións de afeccionados, segundo suliña o propio Colexio de Xornalistas ao lembrar as recomendacións para a cobertura dos incendios forestais co gallo do inicio da campaña de alto risco de lumes forestais en Galicia.\nO pasado 1 de xullo iniciábase á campaña de alto risco de lumes forestais en Galicia, que terá unha duración de tres meses, pero que se poderá extender a outras épocas do ano se se considera necesario, tras a tráxica vaga de incendios producida en outubro do ano pasado. Aínda que as condicións meteorolóxicas parecen prever un menor risco de incendios que en anos pasados, fronte á posibilidade que se produzan algúns lumes, o Colexio de Xornalistas lembra algunhas recomendacións para o tratamento destes.\nPor outra banda, o Colexio de Xornalistas de Galicia indica que é importante que as e os xornalistas que se desprazan a informar sobre os lumes tomen medidas para preservar a seguridade, protexéndose con máscaras (ou, no caso de non ter, cun pano mollado en auga), lentes semellantes ás dos esquiadores e un casco que teña entrada e saída de aire, así como levando auga en abundancia. Considera recomendábel tamén identificarse ante os profesionais da extinción e a viciñanza cunha banda de cor butano no brazo e estar en contacto directo con algún grupo a través do móbil ou das redes sociais, así como ter coñecementos de primeiros auxilios sobre queimaduras. E, por suposto, non tomar riscos: analizar ben a situación, escoller zonas amplas e desbrozadas para informar, evitar conducir por estradas de monte ou estreitas, non bloquear os camiños e facer caso en todo momento aos equipos de extinción de incendios. Ante calquera emerxencia –remata o comunicado do Colexio de Xornalistas de Galicia– debe establecerse contacto co 085 ou o 112. @mundiario


BNG de Compostela rende tributo a Ánxel Casal, alcalde nacionalista asasinado | a República\nBNG de Compostela rende tributo a Ánxel Casal, alcalde nacionalista asasinado\na República / 18 de Agosto de 2018\nAna Pontón e Rubén Cela na homenaxe do BNG a Casal no ano 2016\nGALIZA | Será na segunda feira, día 20 de agosto, ás 12 da mañá na Praza 8 de Marzo. Nel intervirá a portavoz municipal do BNG en Santiago, Goretti Sanmartín e servirá, segundo salienta a organización “para lembrar todas as persoas represaliadas pola ditadura”.\nÁnxel Casal foi o grande editor dos anos 20 e 30, á frente da editora NÓS. Do seu obradoiro saíron as principais obras da literatura galega da época, da xente das Irmandades, da xerazón Nós ou dos poetas vangardistas. Mais tamén todas as grandes publicacións periódicas da época, desde A Nosa Terra á revista NÓS pasando por diversas publicacións vangardistas.\nMilitante activo das Irmandades da Fala e do Partido Galeguista, após o triunfo da Frente Popular en febreiro de 1936 asumiu o cargo de alcalde de Santiago de Compostela. No momento de se producir a sublevación militar fascista, Casal achábase en Madrid como membro do comité que entregou nas Cortes o Estatuto referendado polo pobo galego no 28 de xuño.\nCoñecidas as noticias do golpe militar retornou á Galiza para se pór á frente da alcaldía e tentar organizar a resistencia. Tras o control militar da cidade refuxiouse en Arzúa, onde foi detido a 4 de agosto e trasladado ao cárcere de Compostela. O día 19 de agosto o seu corpo aparece á beira dunha estrada, en Cacheiras, xunto ao de Pepe Areosa.\nCastelao, destacando o inmenso labor do editor na difusión da lingua, da cultura e da literatura galegas deixou escrito: “Ánxel Casal fixo por Galiza máis que todos nós”.\nLembra o BNG que en Santiago de Compostela “foron 226 as persoas que padeceron algún tipo de represión, segundo datos recollidos na investigación Voces e Nomes e case cen as paseadas, executadas ou en prisión. A represión foi especialmente violenta nos anos da guerra e materializouse en Galiza no asasinato de máis de 5.000 persoas e noutras múltiples formas de violencia física: encarceramentos masivos, violacións, malleiras, rapado do cabelo, inxestión de aceite de rícino. A represión exerceuse con características especialmente violentas e machistas no caso das mulleres”.\nA portavoz do grupo municipal do BNG, Goretti Sanmartín, volveu instar o grupo de goberno de Compostela Aberta a que, tal como se aprobou en xullo de 2016, “se realice un monumento a Ánxel Casal na cidade coa inscrición das preto de cen persoas asasinadas ou que sufriron prisión da nosa cidade”.\n18 de Agosto de 2018 em GALIZA. Etiquetas:Ánxel Casal, GALIZA, Memoria, Nacionalismo\nBNG denuncia pacto PP-En Marea-PSOE para o excluír da defensa da lei da AP-9\n← Bóveda diante do tribunal militar: “A miña Patria é Galiza. Baixo a sua bandeira desexo ser enterrado”\n“19 de Meirás”, un ano despois, de novo no Pazo para exixir a devolución →


12:01 do 26 de novembro de 2021\nA bomba estalou nunha semana especialmente convulsa. Na segunda feira o Parlament aprobou a tramitación dos orzamentos no medio dun espectacular rifirrafe entre os socios de goberno. A CUP opuxérase aos mesmos, cousa que non deixa de chamar a atención porque hai apenas medio ano pactou con ERC que lle deixaría dous anos de marxe para intentar facer as súas políticas. E isto provocou que ERC procurara a abstención dos Comuns, cousa que Junts non aprobaba. Ao final o acordo foi que Comuns mercaba un orzamento elaborado por Junts, con Junts enfadado e a cambio de que Esquera vote o orzamento municipal de Ada Colau, que xa tiñan anunciado que non ían aprobar. Un moi bo colega noso italiano, Francesco Olivo, dixo hai uns anos que a política catalá é acrobática. Pois aquí, Martxelo e María, unha proba máis.\nAo inicio do proceso introduciron a idea de que o castelán era un idioma tan natural en Catalunya como o catalán, en parte nunha competición imbécil por acadar algúns votos\nE neste ambiente, horas despois, estalou a bomba da decisión xudicial do Tribunal Supremo español que significa a fin para o sistema de inmersión lingüística que na teoría se aplicaba en Catalunya -non no País Valenciá nin nas Illas. A verdade é que xa hai tempo que hai moitas críticas porque en moitas escolas a presencia real do español é maioritaria contra o que di a lei. Pero durante anos a administración fixo a vista cega á realidade e deixou facer. Por que? Un erro gravísimo dos partidos independentistas nos últimos anos foi desprezar o papel esencial para a configuración do país da lingua, do catalán. Ao inicio do proceso introduciron a idea de que o castelán era un idioma tan natural en Catalunya como o catalán, en parte nunha competición imbécil por acadar algúns votos, en parte por indixencia intelectual. E o caso é que o que decorreu, en paralelo ao proceso político da independencia, foi unha auténtica rendición lingüística que agora, cando chegou a mazada, parece ter asumido a sociedade nunha incapacidade de reaccionar que é francamente perigosa.


A Xunta solicita a colaboración do Concello de Ribadeo cun local alternativo para albergar o arquivo do xulgado de paz mentres se leva a cabo a reforma da sede actual |\nHome Actualidade A Xunta solicita a colaboración do Concello de Ribadeo cun local alternativo para albergar o arquivo do xulgado de paz mentres se leva a cabo a reforma da sede actual\nSantiago de Compostela, 24 de febreiro de 2021. A Xunta solicita a colaboración do concello de Ribadeo para buscar unha ubicación alternativa nas instalacións municipais para albergar o arquivo e poder celebrar vodas e conciliacións mentres se levan a cabo as obras de reforma integral sobre a sede actual. O Goberno galego cedeu ao concello un local provisional propiedade do Instituto Galego de Vivenda e Solo que a Sala de Goberno do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia considera válido se ben solicitase outro local para o arquivo e as celebracións nupciais.\nCómpre lembrar que o traslado do xulgado de paz a un novo local precisa de acordo da Sala de Goberno do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, dado que a afectación dun inmoble a actividades xudiciais require o acordo da devandita Sala de Goberno, segundo o artigo 4 do Regulamento 1/2000, dos órganos de goberno dos tribunais.\nA Xunta investiu 42.000 euros no acondicionamento deste local provisional e, dacordo á resolución da Sala de Goberno do TSXG, tras os informes enviados sobre o local, o espazo para depósito e arquivo e a relación de libros e documentos a trasladar, considerase adecuado este inmoble temporal como sede provisional do xulgado de Paz e solicitase un local alternativo para acoller o arquivo; os libros de nacementos, matrimonios e defuncións do Rexistro Civil, así como para poder celebrar vodas civís.\nPor iso, a Xunta insta ao concello de Ribadeo a colaborar para o traslado temporal destes servizos a outras instalacións municipais mentres no local cedido pola Xunta os funcionarios poden desempeñar o seu traballo en canto se realizan as obras na sede principal.\nO Goberno galego lembra que son as administracións locais as competentes en materia de instalacións e medios instrumentais dos xulgados de paz (art. 51.3 da Lei 38/1988, de 28 de decembro, de demarcación e de planta xudicial) e, de xeito construtivo, apuntan que unha posible solución pasaría polo traslado destes servizos a outro local municipal.\nA Xunta é a administración encargada de proporcionar o cadro de persoal dos xulgados de paz e abonar os seus salarios e ás distintas administracións locais correspóndelles a habilitación dos medios técnicos e das instalacións axeitadas. De todas formas, neste caso a Xunta tamén colaborou coa cesión dun local provisional e o seu acondicionamento mentres a Administración local leva a cabo a reforma da sede do xulgado de Paz.


Viva o moi honorable Centro Galego de Bos Aires! - Praza Pública\nViva o moi honorable Centro Galego de Bos Aires!\nDona Diáspora deixou de viaxar polo mundo. Pensa que vai sendo hora, despois de século e medio de desprazamentos, de apousar os seus ósos na lareira que lle ofrece a súa amiga megalítica Pedra da Arca. Aínda que está retirada fixo un derradeiro esforzo xa que sinte estar en débeda coa emigración en terras da República Arxentina. Ademais de agradecer o mate –-co que cada mañá almorza--- non esquece as miles de toneladas de alimentos que enviou o presidente Perón para acougo na escura noite franquista. Aqueles emigrantes estaban aquí na parroquia a pesar de vivir lonxe. Sabían que se perdían as raíces non tiñan nada aínda que fixeran fortuna. Eran conscientes de que a súa mellora de vida tiña que axudar ao progreso na súa aldea. Foron capaces de erguer o Centro Galego de Bos Aires. Unha asociación que sandaba da morriña coas actividades culturais e das enfermidades cunha atención médica de calidade. Facerse socio foi sempre unha boa escolla.\nO tempo pasa e o Centro Galego foi perdendo asociados ata case asulagar nas débedas. Agora mesmo o Centro Galego está intervido por mandato xudicial. É obriga da intervención, tendo sido apartadas as autoridades electas, o mantemento económico da entidade. Quere dicir que son os cartos públicos os que pagan os salarios dos empregados. É curioso que o ministerio de Saúde non teña competencia ningunha xa que os cartos saen do Ministerio de Desenvolvemento Social. Os socios entenden que a intervención ten carácter provisional. Trátase de recuperar a asociación para que volva aos seus lexítimos propietarios. Aquí onde a cousa non vai ben xa que o actual interventor nomea unha cantidade de persoas para soamente cobrar un alto salario. A crítica que facían desde o goberno era que o cadro de persoal era excesivo. Os empregados de toda a vida cobran mal e con retraso. Os novos cobran con puntualidade. Que está a pasar? Hai interese en saír da crise?\nO que vemos no Centro Galego é unha mostra do sistema destrutor da convivencia que o goberno aplica en diferentes espazos sociais do territorio nacional.\nO que vemos no Centro Galego é unha mostra do sistema destrutor da convivencia que o goberno aplica en diferentes espazos sociais do territorio nacional. O goberno practica con contundencia o dogma neoliberal, o cal significa que o Centro Galego debe ser pechado. A parte mutualista debe ser privatizada para que sexa unha empresa a que se encargue dos servizos. Moi ben, digo eu que son unha vella ignorante, pero o goberno arxentino non é o propietario. Os donos son os socios que son os lexítimos herdeiros dos emigrantes que suaron para construír un edificio que é patrimonio arquitectónico da cidade de Bos Aires. Non sei pero coido que legalmente ninguén pode vender o que non é seu. Claro que na actual Argentina pode pasar calquera cousa. Unha boa parte do poder xudicial é absolutamente submiso ao goberno. Son demasiados os xuíces que actúan baixo as ordes diretas no ministro Pepe o da ministra Pepa. Que se pode facer? Hai algunha saída?\nPara aínda empeorar máis o asunto da recuperación do Centro Galego temos a contra dos socios e ex directivos que apoyan ao actual presidente. En democracia hai liberdade para elixir pero se votas aos inimigos da sanidade mutualista, non te agoches. A túa covarde actitude está afundindo o lugar no que teu avó puxo o lombo. Non esquezas aos devanceiros e non sexas cómplice dun roubo. Tes que defender a herdanza recibida e non permitir a privatización se levas unha pinga de sangue galego nas veas. Non berres contra do interventor esquecendo que tes parte de responsabilidade na desfeita. O meu consello é que fagas unha petición de condonación de débedas [infórmate sobre o arranxo con OSDE] para que a mutualista poida ter a posibilidade de seguir camiñando. Terás tamén que estudar a separación da sección cultural para converter ao actual Instituto de Cultura Argentina nunha fundación co aval patrimonial da pinacoteca e do panteón na Chacarita. Viva o moi honorable Centro Galego de Bos Aires!


Destacados Primeira. Xornada 25 - Futbolinlugo\nDestacados Primeira. Xornada 25\nA Pontenova sorrí a base de goles e o Chantada Atlético vive a súa tarde máis difícil. Todos os detalles da xornada aquí\n*Chantada-Burela: O cadro de Juan Rodríguez atopou un rival moi duro en medio dos festexos da Feira do Viño. Adiantouse o Burela moi pronto cun gol de Jairo. Co paso dos minutos, o Chantada madurou o encontro e empatou nesa mesma primeira metade. O cadro vermello mantivo o seu bo facer á volta dos vestiarios e certificou a remontada. Despois dese segundo tanto, non foi quen de pechar o encontro. Os mariñáns deixaron unha notable imaxe e dispuxeron de ocasións suficientes para empatar. Iso sí, os chantadinos tamén tiveron as súas para sentenciar.\n*San Ciprián-Taboada: Superioridade dun Taboada que firmou dous grandes goles antes do descanso. O cadro de Lekumberri recurtou diferenzas nesa mesma primeira metade. Porén foi un espellismo. O conxunto de Martín Murado non temeu polo triunfo en momento algún. E mesmo dispuxo de ocasións para lograr un resultado máis abultado.\n*Pol-Riotorto: Os de Labrada seguen en serios problemas. Un erro visitante propiciou o gol de Iván González nunha primeira metade moi igualada. Xusto á volta do descanso, máis do mesmo. Outro fallo do que sacaba tallada o ‘killer’ do Pol. A partires de aí, os de Abad tiveron ocasións para sentenciar. E o Riotorto xerou suficientes oportunidades para, cando menos, marcar o gol da honra.\n*Atlético Escairón-Friol: Demasiado centrocampismo en noventa minutos pouco vistosos para o espectador. Os de Eskalza adiántaronse cun golazo pola escadra de Omar. O Friol mostrou argumentos de sobra na segunda metade para empatar. E así o fixo, a dous minutos do remate. Alberto Buján perdonou o 1-2 e o Atlético Escairón conseguiu o triunfo no tempo de desconto. Dende o punto de penalti.\n*Páramo-Lemos: Man de ferro dun líder que xogou unha hora en inferioridade numérica. O marcador non se moveu nunha primeira metade na que o Lemos fabricou moitas chegadas sen sorte. E o Páramo non xerou perigo coa súa fórmula de repregamento e contragolpe. A superioridade visitante incrementouse tralo descanso. Gonzalo, cun lanzamento dende a frontal, deulle tres novos puntos ao equipo de Edu.\n*Sporting Pontenova-Pastoricense: Sorrí o cadro de Andrés Bouza despois de impoñerse ao Pastoricense. Os de Fran Veiga adiántaronse no marcador e puideron marcar máis na primeira metade. A Pontenova igualou o duelo no primeiro tempo. E levouse o gato á auga na reanudación. Matelo asinou un hat-trick e encheu de confianza á parroquia da Mina. Raúl, na prolongación, maquillou levemente unha segunda parte para o olvido dos do Acebreiro.\n*Outeiro de Rei-Chantada Atlético: Só houbo corenta e cinco minutos de fútbol no Municipal. O Chantada Atlético presentouse con só nove xogadores. Non foi o único problema que tivo. Durante o encontro lesionouse de gravidade Fran Regal. Así como dous xogadores máis en menor medida, o cal impediu continuar o choque despois do tempo de lecer. No relativo ao xogo, o Outeiro de Rei mandou. Iso sí, so viu porta dende os once metros. Jorge Pereira non fallou dende o punto de penalti. Aínda así, o resultado final: 3-0.\n*Monterroso-Xove Lago: Encontro trabado e no que predominou o fútbol directo sobre o maltreito céspede de Cerdeiriños. O Monterroso evitou, ata baixo paus, o gol do Xove Lago na primeira metade. Na segunda, a lesión muscular dun activo Óscar Méndez supuxo unha importante baixa para os de Román. No entanto, non lle perderon a cara ao partido. E tiveron un balón ao pau, ao igual que o seu rival. A pelota non quixo entrar.\n*Residencia-Santaballés: Os de Álvaro Meilán confirmaron a súa candidatura ao ascenso despois de superar ao Santaballés. A Residencia controlou o partido pero non foi quen de pechar os puntos ata o cuarto de hora final. Os chairegos sempre compiten ata o desenlace. O xuvenil Veloso, que tivo gran protagonismo, marcou o terceiro e definitivo tanto xa en tempo de desconto.


O Concello de As Pontes valora positivamente o impacto económico das citas gastronómicas de outubro - Vive As Pontes\nInicio Destacadas O Concello de As Pontes valora positivamente o impacto económico das...\nO Concello de As Pontes valora positivamente o impacto económico das citas gastronómicas de outubro\nAs Pontes,12 de novembro de 2018. Dúas semanas despois da celebración da XXIX Feira de Fungos e Cogomelos, unha das citas gastronómicas máis importantes do outono pontés, o Concello de As Pontes fai balance das iniciativas postas en marcha, durante o mes de outubro, co obxectivo de dinamizar dous dos sectores fundamentais da economía local: a hostalería e o comercio.\nAs actividades programadas polo goberno local para potenciar e promocionar a hostalería e o comercio local arrincaban, o 12 de outubro, coa X Edición do concurso de tapas Saborea As Pontes que, durante 10 días, repartiu un total de 29.450 tapas, cun beneficio económico aproximado, incluído as consumicións, de 103.075 euros.\nA responsable da área de Hostalería, Ana Pena, sinala que “a décima edición de Saborea As Pontes foi un gran éxito, feito que quedou reflectido en todas as cifras do concurso. Tivemos unha cifra récord de establecementos participantes, serviuse o maior número de tapas da historia do concurso e tamén houbo un aumento de tarxetas de votación depositadas que este ano chegaron á cifra de 1.561, trescentas máis que na edición do ano 2017”.\nA segunda gran cita gastronómica do mes de outubro, a X Feira do Queixo do Eume e o Mel de Goente tamén cultivou moi bos resultados, pese ó mal tempo. Durante unha única xornada, máis de 2.000 visitantes pasaron por este encontro no que participaron unha vintena de pequenos produtores e artesán e no que unhas 300 persoas gozaron do xantar popular e se venderon máis de 3.500 freixós.\nTrátase dunha iniciativa coa que o goberno local quere exaltar dous dos produtos esenciais da gastronomía local pontesa e apoiar, de forma directa, a pequenos produtores e a un sector da economía local en auxe, con importantes oportunidades económicas para os municipios rurais e no que cada ano xorden novos proxectos empresariais.\nPor outra banda, a cita micolóxica reuniu, durante a última fin de semana de outubro, a centos de veciños e visitantes que se achegaron á vila para gozar do programa de actividades deseñado polo goberno municipal e degustar os menús especiais ofrecidos polos establecementos de hostalería local, uns 800 segundo as cifras facilitadas polo sector, que colgaron o cartel de completo días antes da cita micolóxica.\nA concelleira de Cultura, Sonia Sueiro, fai fincapé en que “a pesar das malas condicións climatolóxicas, a XXIX Feira de Fungos e Cogomelos superou as nosas expectativas. Máis de 500 persoas animáronse a probar o menú degustación da Feira, a un prezo de 12 euros, e a realizar pequenas compras, tanto nos postos de alimentación situados na Praza de Abastos e no Mercado de Produtos de Outono como na Feira de Artesanía e no Mercado de Oportunidades Vila das Pontes (MOVA), que contou coa participación de 20 establecementos comerciais do municipio que repartiron, durante a fin de semana, máis de 6.000 tickets agasallo entre todos os seus clientes”.\nO goberno municipal amósase moi satisfeito cos resultados acadados e subliña que “resulta complicado calcular o impacto económico exacto pero tendo en conta, entre outros datos, o número de menús repartidos polos establecementos hostaleiros, os menús degustación vendidos na Feira de Fungos e Cogomelos, o volume de tapas que se serviron durante a décima edición de Saborea As Pontes, o número de asistentes á X Feira do Queixo do Eume e Mel de Goente, xunto ás papeletas para os sorteos repartidas durante a celebración do MOVA, estimamos que os ingresos económicos xerados roldan os 150.000 euros”.\nNeste sentido, Ana Pena, indica que: “Outubro é un dos meses de maior impulso e promoción de dous dos sectores con máis incidencia na socioeconomía local, feito ó que contribuíron, de maneira indiscutible, as diferentes iniciativas postas en marcha polo goberno municipal. O obxectivo de todas as actividades organizadas desde o Concello de As Pontes é contribuír ó crecemento económico de ambos sectores así como ó mantemento e xeración de postos de traballo. Cremos que o estamos logrando, dinamizando dous sectores fundamentais da nosa economía, principais canteiras para o emprendedurismo, que contan co respaldo absoluto da administración local ”.\nArtigo anteriorO Concello abre o proceso selectivo para a creación dunha lista de espera de persoal administrativo\nSeguinte artigoAs obras da Avenida de Lugo entran na súa fase final


Touro dá ‘luz verde’ aos seus orzamentos para 2016 sumando 3,24 millóns de euros - Noticias de Galicia\nTouro dá ‘luz verde’ aos seus orzamentos para 2016 sumando 3,24 millóns de euros\nO Concello de Touro aprobou os seus orzamentos para 2016, que suman 3,24 millóns de euros. Medran un 13,5% (387.000 euros en termos absolutos) respecto aos deste ano, que chegaron ata os 2,85 millóns de euros. A aprobación dos orzamentos contou co apoio do PP, que ten maioría absoluta na corporación municipal de Touro.\nO capítulo de gastos correntes de bens e servizos lévase 1,41 millóns de euros, cantidade similar á destinada en 2015. Os gastos de persoal suponen 820.823 euros e as transferenzas correntes, 104.000 euros. Os investimentos reais previstos para o Concello de Touro en 2016 superan os 900.000 euros. O total do presuposto de gastos: 2.859.519 euros.\nPola súa banda, as transferenzas correntes supoñen 1.914.125 euros no presuposto de ingresos. Os impostos diretos alcanzan os 513.624 euros e os impostos indiretos, 30.000 euros. As tasas, prezos públicos e outros representarán en 2016 uns ingresos de 129.990 euros para o Concello de Touro. As transferenzas de capital sumarán 654.359 euros. E os ingresos patrimoniais supoñen 5.000 euros. O total do presuposto de ingresos: 3.247.099 euros.\nO alcalde de Touro, Ignacio Codesido, calificou de “realistas” os orzamentos para 2016. E indicou que son unhas contas que están en contacto coa realidade social que viven os veciños e veciñas de Touro. Tamén destaca a aposta por manter as partidas destinadas a servizos sociais. Ignacio Codesido lembra que o Concello que xestiona conta con déveda cero.\nO pleno ordinario celebrado o pasado venres tamén coñeceu o informe de intervención sobre o periodo medio de pago. O Concello de Touro cumpre co obxectivo de estabilidade orzamentaria, a regra de gasto e o principio de sostenibilidade financeira. O prazo medio de pago aos proveedores foi de 10,09 días no primeiro trimestre de 2015; de 10,23 euros no segundo trimestre e de 11,83 días no terceiro trimestre deste ano.\nNeste pleno abordouse unha moción do BNG sobre desemprego e emigración xuvenil. A formación nacionalista solicitaba a elaboración dun plan de emprego municipal de fomento do emprego digno para a mocidade para evitar a emigración. O grupo de goberno local presentou unha enmenda, que foi aprobada pola maioría do pleno. Nesta indícase que o Concello de Touro “seguirá a realizar programas de promoción do emprego, tanto con fondos propios como en colaboración con outras administración públicas co obxectivo de evitar a situación que tanto os xóvenes en paro como das persoas en situación de risco social”.\nNa orde do día tamén estaba outra moción do BNG sobre o apoio a unha tarifa eléctrica galega. En relación con esta moción, o grupo municipal do PP presentou outra enmenda, tamén aprobada, e que “solicita da Xunta a continuidade das políticas e asunción do custo das facturas de gas e electricidade das persoas consumidoras vulnerables en risco de non poder asumir o recibo eléctrico” ao mesmo tempo que solicitarán das empresas enerxéticas e das adminstracións “a implantación de accións para lograr un efectivo custo da enerxía asumible polas familias, e en especial ás persoas en situación de risco de probreza enerxética”.\nPola súa banda, o PSOE de Touro presentou unha moción, que contou co apoio da corporación, para instar ao Goberno central para que curse orde ao Ministerio de Sanidade para que a vacina da meninxite b sexa incluída de xeito inmediato no calendario vacinal.\n21 de decembro de 2015 | 18:37\t• Sen comentarios


Beleza e xuventude\nBarbanza: Beleza e xuventude\n13/02/2019 20:21 h\nO s temas relativos á saúde están moi presentes na sociedade. Por exemplo, a importancia dos canons de beleza substitúe os métodos tradicionais (dietas ou exercicio) por intervencións cirúrxicas ou por un abuso de fármacos. Son as persoas conscientes da presión social que as leva a reaccionar así? Fano por sentirse a gusto? Saben as consecuencias que poden supoñer os métodos utilizados? Cales son as razóns de que cada vez as drogas legais, tales como o tabaco ou o alcohol, sexan consumidas máis prematuramente? Por non esquecer as consecuencias que pode supoñer que as xeracións máis novas abusen dos videoxogos. Dende o meu punto de vista, empezando polo primeiro tema, non creo que a xente sexa consciente da presión social que se aplica á estética. As persoas non se agradan co seu corpo, xa que perseguen desexos de acadar corpos que non se adaptan á súa anatomía. Isto desemboca en transformacións antinaturais, a través da cirurxía mesmamente, que acaban deformando a propia beleza da persoa. Deste mesmo xeito, penso que si, que cando as persoas acadan transformacións se senten a gusto consigo mesmas, porque teñen o sentimento de pertencer ao conxunto da sociedade que se ten por guapas ou guapos. E polo que se refire ás consecuencias, tampouco son conscientes delas, xa que as persoas viven moito o presente mais non botan a vista ao futuro.\nNo tocante ao uso prematuro de drogas legais, penso que isto acontece por falta de educación, xa que moitos adolescentes descoñecen as consecuencias. Neste ámbito tamén existe una presión social por conseguir o sentimento de aceptación nese anaco da sociedade guai. E no que se refire aos cativos e ao abuso dos videoxogos, penso que é todo culpa dos pais, xa que estes pódenlle permitir utilizalos, mais está nas súas mans o tempo que lle dediquen. Este abuso repercute directamente no futuro, dado que estes nenos non terán capacidade para cooperar con outras persoas, soamente saberán traballar solos. Por non esquecer as marabillosas historias e momentos que poderían pasar cos seus amigos.\nPoderiamos establecer como conclusión que a sociedade nos ten consumidos ou que dependemos moito do que digan. Mais todo está nas nosas mans: dende como criar aos fillos ata poder comportarnos como de verdade desexamos e non como o fai a maioría. Alba Expósito. Alumna do IES Fontexería de Muros.\nPor Alba Expósito Alumna do IES Fontexería de Muros


DOG Núm. 203 Venres, 23 de outubro de 2015 Páx. 41139\nANUNCIO da oferta ordinaria de emprego público 2014.\nNo BOP de Ourense do 9 de xuño de 2015 publicáronse íntegras as bases para cubrir as prazas da oferta ordinaria de emprego público do ano 2014.\nI. Oferta ordinaria de emprego público 2014.\nA.1) Inclúense as seguintes prazas funcionariais de acceso por promoción interna vertical:\n– Unha (1) praza de administrativo de Administración xeral, subgrupo C1, escala de Administración xeral, subescala administrativa. Concurso-oposición por promoción interna vertical. Título de bacharel, técnico ou equivalente ou coa titulación do subgrupo C2 (título de graduado en educación secundaria obrigatoria ou equivalente) pero cunha antigüidade de 10 anos na escala de procedencia ou 5 anos se contan con cursos de formación específica sobre xestións e técnicas e organización do traballo administrativo ou réxime administrativo impartidos por esta deputación, conforme co disposto no artigo 61 da Lei 42/1994. Certificado de perfeccionamento en lingua galega ou Celga 4.\n– Dúas (2) prazas de auxiliar de Administración xeral, subgrupo C2, escala de Administración xeral, subescala auxiliar. Concurso-oposición por promoción interna vertical. Título de graduado en educación secundaria obrigatoria ou equivalente. Certificado de iniciación en lingua galega ou Celga 3.\nAs solicitudes presentaranse no rexistro xeral da deputación durante o prazo dos 20 días naturais seguintes ao da publicación do anuncio da convocatoria no BOE, en modelo oficial que se facilitará nas oficinas da deputación e na páxina web da deputación provincial. Así mesmo, poderán presentarse na forma que determina o artigo 38.4 da Lei 30/1992.\nNo mesmo prazo xustificarase o aboamento dos dereitos de exame, polos seguintes importes, xuntando á solicitude o correspondente xustificante: para as prazas do grupo C1 ou asimiladas: 7,51 euros e para as prazas do grupo C2 ou asimiladas: 6,01 euros.\nA deputación facilitará copia das bases e modelo oficial de solicitudes nas oficinas do rexistro xeral, rúa Progreso, 32 (Ourense) e tamén desde a páxina web www.depourense.es .\nOs sucesivos anuncios relativos a esta convocatoria publicaranse exclusivamente no taboleiro provincial de edictos en todo caso, na páxina web www.depourense.es, e no BOP de Ourense cando proceda de conformidade coas bases das probas selectivas.\nOurense, 23 de setembro de 2015


Restaurante Allo e Aceite\nRestaurante creado por Pablo Romero da simbiose entre unha coidada cociña e un ambiente distinguido.\nUn sitio para deleitarse con recetas caseiras e algo máis, en Nigrán (Pontevedra).\nO noso estilo culinario é de corte sinxelo e tradicional. Sin complicacións nin ambiciosos artificios, pero ben executado técnicamente e cos puntos de cocción moi coidados.\nUn dos restaurantes máis populares do casco antigo de Santiago de Compostela. Prezos especiais para grupos e axencias. Existen salóns reservados.\nCociña tradicional galega, a carón de Praia América (Vigo).\nNo Restaurante Antas poderá disfrutar da gastronomía galega con pratos típicos como o lacón con grelos, bacallao, polbo e as nosas carnes á parrilla destacando o noso chuletón especial. Tamén dispoñemos dunha ampla carta de postres caseiros como de viños galegos nacionais e de importación.\nRestaurante no casco histórico lucense con paredes de pedra con muros de ata un metro, a cen metros da Catedral, inmediato á Fonte San Vicente, onde comeza a denominada Rúa dos Viños.\nRestaurante con cinco amplos salóns especialmente deseñados para eventos familiares. Conta ademáis con xardíns e zonas de xogos.\nRestaurante e hotel localizados no val de Monterrei, a escasos quilómetros de Portugal, con máis de 40 anos de experiencia.\nRestaurante situado preto de San Andrés de Teixido (A Coruña) que ofrece como especialidades o polbo á feira, as carnes de caza e boi e os mariscos.\nPáxina web do Restaurante Campos de Lugo, con unha variadísima carta de mariscos.\nNa zona monumental de Santiago de Compostela, ofrecemos a profesionalidade dos nosos empregados nun ambiente familiar.\nRestaurante rural en Neira de Rei (Baralla, Lugo), en plena montaña lucense, preto dos Ancares.\nEstablecemento de carácter familiar co obxectivo principal de ofrecer un servizo de calidade a tódolos clientes. Rexentado por un cociñeiro novo, forxado en distintos restaurantes de México, Estados Unidos e España.\nCociña tradicional con produtos autóctonos de calidade. Máis de 30 anos de experiencia no centro de A Fonsagrada (Lugo).\nExclusivo restaurante coruñés rexentado por Ana Gago e Roberto Pardo, que abre só baixo reserva previa. A web inclúe unha ligazón ó blog do Restaurante Domus, xunto á Praia do Orzán.\nCociña de autor, rexional e nacional en Rodeiro (Pontevedra).\nUn dos restaurantes máis populares do casco vello de Santiago de Compostela. A base da súa cociña son os produtos galegos de primeira calidade.\nWeb do restaurante do prestixioso Chef José Antonio Rivera, situado en Padrón (A Coruña), con galería de fotos de famosos que teñen degustado os seus platos.\nUn lugar onde poder celebrar tanto eventos sociais (vodas, banquetes, comidas de empresa) como a comida diaria, con Menú do Día e á Carta. Tamén dispón de Hostal con 11 habitacións con baño individual.\nVen visitarnos e sorprenderaste. Estamos en Vilagarcía de Arousa (Pontevedra).\nRestaurante vigués especializado en carnes de boi, avestruz, porco ibérico e terneira galega, así como en comidas para grupos.\nRestaurante e cafetaría na capital lucense.\nRestaurante Fogar de Breogán\nEn Fogar de Breogán, restaurante familiar dende hai máis de 30 anos, poderán gozar da típica comida galega a base das recetas máis xenuinas.\nRestaurante Isla de Tambo\nEn Poio (Pontevedra), con especialidade en pescados, mariscos e arroces.


A espera de Godot - Samuel Beckett - comprar libro 9788484870203 - Cervantes\nEscrita en 1948 e representada en 1953, Á espera de Godot, figura como un dos textos máis representativos ?e representados? do chamado Teatro do Absurdo, termo xenérico utilizado por Martin Esslin para clasificar a obra de determinados dramaturgos, fundamentalmente franceses (Ionesco e Beckett, malia non ter nacido en Franza escriben o seu teatro na lingua deste país) que se dan a coñecer na década de 1950.\nO argumento da obra é moi simple.\nNun lugar afastado, dous vagabundos, Estragon e Vladimir, dialogan ?é dicir, intercambian monólogos? mentres esperan inutilmente a un tal Godot, a quen nunca viron, do que nada saben, pero de quen depende, ao parecer, o seu futuro inmediato...\nMais Godot non chega, nin chegará nunca, e a espera resultará inútil, estéril, absurda...\nMartin Esslin conta como no ano 1957 ?un grupo de actores se preparaban para saír a escena.\nEran os membros da Academia de Actores de San Francisco.\nO público diante do que ían actuar estaba formado por 1400 reclusos da penitenciaría de San Quintín.\n(...) A obra escollida, principalmente por non figurar mulleres no reparto era Á espera de Gogot, de Samuel Beckett.\n(...) Subiu o pano e comezou a función.\nE aquelo que tanto desconcertara os sofisticados auditorios de París, London ou New York, foi asimilado axiña polos reclusos.\n(...) Un dos mestres da prisión comentou: ?eles saben o que significa esperar...\nsabían que se ao final aparecese Godot, sería un engano?.\n(...).? Sen necesidade de apelar a grandes discursos teóricos ou filosóficos, Samuel Beckett soubo retratar maxistralmente a esencia da condición humana: esperar inutilmente, intercambiando absurdos monólogos egocéntricos ata ese día en que se extingue a luz e cae o pano de xeito definitivo.\nEditado por: Edicions Laiovento\nMateria: Teatro , Literatura inglesa , , Literatura irlandesa , Siglo XX


teño unha sorpresa\nAgora xa non digo "teño unha sorpresa" cando me atopo con alguén que supostamente me coñece ou que supostamente se alegraría de que eu cumprira o único soño material que tiña desde nena. Non o fago porque a sorpresa á que apuntan todos non é a sorpresa que eu quixera levar. Son esas pequenas cousas que me demostran que a miña intimidade está a bo recaudo ("intimidade": moitos saben moito de ti, pero poucos te coñecen un pouco). Vamos, que agora digo "teño unha moto" e evito decepcións nas miñas expectativas e nas dos demais. Fun consciente de que sempre se decepcionan expectivas o día que alguén moi próximo me insinuou que formarme despois do bacharelato era un xeito de vaguear e evita-lo traballo.\nCando estabamos na Facultade gustábanos pedir un café a soas nun bar e abri-lo caderno para escribir (ou apuntar nunha servilleta, mesmamente).\nDaquela, creo, sentiamos a necesidade, nunca expresa por suposto (eramos "parias de la tierra"), de amosa-lo noso virtuoso don do discurso e a palabra a todas horas e en calquera oportunidade, en particular entre a vulgar plebe (repito, nunca recoñecido expresamente) á que pretendiamos dirixirnos a modo de bard@s.\nAgora decátome de como, cos anos, sometín a miña verba ó decoro do diálogo empático. Agora penso que aquela pose sibarita e pouco menos que pedante non era máis que unha careta do complexo de inadaptación social, dunha segreda vergoña de ser diferentes.\nÉ agora cando me dou conta de que non necesito disfrazarme do que son (e moito menos do que non son) e disimulo neste bar cun libro aberto coma unha estudiante máis das academias que proliferan nesta avenida.\nProbablemente este sexa o momento perfecto. A quén lle importa se cos meus trinta anos prefiro mercar unha motocicleta que un carricoche, se emprego os motores dos que vivo como escusa poética para non renunciar a ningún espello de min, se prefiro a danza impúdica con saias curtísimas a unha hipoteca de seguridades impostas, se prefiro sachar hortas alleas a inaugurar balados propios como mexadas territoriais de cans.\nHoxe é o momento perfecto. O de non ensinar a ninguén máis que polo xusto xornal, de non ser máis nin menos nin diferente nin igual, de acompañar libremente ó meu compañeiro libre, así queira ficar ou marchar. Quén me vai dicir, quén me vai soprar... nada máis que un aire ceibe que me torne da calor que xa non me pode abafar (♫).\nAgora que ningún momento é lene nin desprezable, que cada minuto é un fin en si mesmo, unha conversa cun veciño de viño e feira igual que unha conferencia de Peter Brook, unha canción comercial nun pub cos ollos da Mónica do outro lado do vidro igual que a melodía máis absoluta de Mahler, unha loita coas curvas do Cebreiro igual que unha escalada a Notre Dame.\nPublicat per lupe a 10:54 8 comentaris: Enllaços a aquest missatge\nEtiquetes de comentaris: motores, pallas mentais


La exiliada, la negra, la puta, el caracol y la mística | Teatro Crítico Universal\n29/01/2015 · by erregueté\t· in Crítica.\t·\nLiberdade é unha palabra da que ultimamente se abusa moito: sería sumamente interesante facer un estudo sobre a cantidade de veces que a invocan aqueles cuxos actos se caracterizan, precisamente, por tentar esmagar os dereitos cívicos que aínda permanecen vixentes. A liberdade é un mito fundacional da democracia burguesa, pero confúndese aquela muller da iconografía de Delacroix coa única descendente súa que semella ter prosperado: a liberdade de mercado.\nTeatro de lo Inestable non ataca o tema por este lado, mais os seus argumentos pasan rozando permanentemente. As súas personaxes están atrapadas na fenda que separa o desexo da realidade. Unhas, asomadas á prosa do cotián, queren exiliarse dun país que teima en incrustarlles o Ñ na gorxa ou fuxir a un paraíso tropical cun amante negro deportado ilegalmente. Outras, máis proclives á lírica, queren voar (malia ser caracois) ou atopar na profesión de actriz porno a saída ao labirinto do xénero e a orientación sexual. Hai unha, a mística, que insiste en “sentir o centro”, unha máxima extremadamente útil para a danza pero bastante ineficaz na resolución de conflitos cívicos.\nA través das súas historias, a montaxe trata de pegarse a uns tempos de confusión, pero a súa achega non deixa de ser confusa e mesmo contribúe ao desconcerto do espectador. La exiliada, la negra, la puta, el caracol y la mística por veces, funciona coma unha colección de aforismos: todos son interesantes tomados individualmente, pero o conxunto non acaba de cobrar un sentido unitario. Talvez esa é a intención, aínda que tamén é verosímil a hipótese de que existe unha certa indefinición na idea de liberdade que se manexa.\n“A liberdade é o cárcere máis grande de todos os cárceres” é a máxima a cuxa luz se desenvolve o espectáculo. Marx aspiraba a cambiar a sociedade e Rimbaud, a cambiar a vida. Teatro de lo Inestable suxire que non son revolucións diferentes, senón a mesma. Mais poñer a cuestión da liberdade como peza clave do proceso de cambio podería ser caer no fetichismo. Evócase o problema da liberdade, ou da súa carencia, pero en ningún momento se alude abertamente a inoperancia actual do mito, algo que se deriva das situacións presentadas na escena.\nA dramaturxia, por outra banda, actúa dende unha linguaxe que tendemos a etiquetar como “contemporánea” aínda que algúns dos recursos manexados, que eran vangarda non hai moito tempo, amosan unha alarmante tendencia ao envellecemento e a repetición. Non encaixa demasiado co propósito de buscar vieiros novos polos que moverse.\nEn todo caso, os textos son interesantes, ás veces poéticos e ás veces intensos; en moitas ocasións divertidos. E as actrices enfróntase aos seus papeis cunha frescura e un entusiasmo que si transmiten unha alegría certamente esperanzadora e que permiten seguir a función con agrado. Neste sentido, non me parece unha cuestión menor que se amose que un punto de vista feminino permite unha maior solidariedade entre discursos moi distantes. É por ese lado, quizais, por onde mellor se sinala o camiño que lles permitiría aos seus personaxes atopar unha saída ao seu drama. Aínda que a confusión permaneza.\nDramaturxia e dirección: Maribel Bayona\nElenco: Maria José Guisado, Alejandra Mandli, Elma Sambeat, Merce Tienda, Maribel\nTexto: Anna Albaladejo, Maria José Guisado, Pedro Lozano, Patrícia Pardo e Maribel\nDirección e creación coreográfica: Santi de la Fuente\nDirección e creación musical: Elma Sambeat\nEspazo escénico: Los Reyes del Mambo\nFotografía: El vincle\nTeatro Ensalle, Vigo. 25 de xaneiro de 2015.\nEtiquetas: Elma Sambeat,Maribel Bayona,Teatro de lo Inestable\nConversaciones con mamá →


O 112 Galicia contabiliza máis de 200 incidencias ocasionadas pola borrasca Karine | Noticias Vigo\nO 112 Galicia contabiliza máis de 200 incidencias ocasionadas pola borrasca Karine\nPublicado por Noticias Vigo o día 02/03/2020 na sección de Sucesos\nA borrasca Karine deixou máis de 200 incidencias ao seu paso pola Comunidade galega.\nNas últimas doce horas, o 112 Galicia xestionou maioritariamente intervencións relacionadas coa caída de árbores e o desprazamento de obxectos ás vías.\nAsí, o efecto do vento está a causar problemas nas estradas debido á caída de vexetación, restos de pedras e terra e partes do mobiliario urbano que poden sorprender aos condutores.\nEn cifras, o maior número de incidencias rexistradas no 112 Galicia ten que ver con árbores e pólas, polo que atendéronse 170 chamadas motivadas por esta situación e para o que se necesitou a intervención dos distintos equipos de salvamento, así como de limpeza e mantemento de estradas.\nIgualmente, destacan as incidencias ocasionadas por obxectos e mobiliario urbano desprazados ás vías, que sumaron máis dunha trintena de intervencións dos servizos de emerxencias; e anegamentos puntuais en vivendas, baixos e garaxes sen que se rexistrasen feridos.\nDo mesmo xeito, cómpre sinalar a actividade dos efectivos de emerxencias que, nunha ducia de casos, permitiu reducir o nivel de risco ante estruturas e elementos inestables, como poden ser fiestras, persianas, cables, postes, etc.\nEn definitiva, desde as oito da tarde de onte ata as oito desta mañá, o 112 Galicia contabilizou un total de 266 incidencias, das cales 170 estiveron motivadas pola caída de árbores e máis de 30 por obxectos que se desprazaron ás vías. En menor medida, producíronse anegamentos en rúas, vivendas, baixos e garaxes (sete intervencións) sen que esta situación provocase dano algún ás persoas.\nEn xeral, as catro provincias galegas sentiron os efectos de Karine, aínda que destacan o número de intervencións rexistradas en Vigo, Ponteareas, Moaña ou Salceda de Caselas, en Pontevedra; Ramirás ou San Cibrao en Ourense, Lugo capital ou Portomarín e Betanzos, Brión, Teo ou Santiago na Coruña.\nO 112 Galicia contabiliza máis dun cento de…\nMais dun cento de incidencias rexistradas durante…\nO 112 Galicia leva rexistradas mais de 700…\nA Xunta traballa para atallar de maneira inmediata…